{"id":92,"date":"2022-11-27T18:35:18","date_gmt":"2022-11-27T17:35:18","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=92"},"modified":"2026-04-29T20:33:18","modified_gmt":"2026-04-29T18:33:18","slug":"litera-z","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=92","title":{"rendered":"Litera Z"},"content":{"rendered":"\r\n

\"\"ZABOROWSKI MAREK (ksi\u0105dz),\u00a0<\/strong>urodzony 9 X 1973 r. w D\u0119bicy, syn Jana i Cecylii z domu Gondek. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych w D\u0119bicy z matur\u0105 w 1993 r. Studia teologiczne odby\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie i w 1996 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii. Przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie i jako wikariusz pracowa\u0142 w parafii rzymskokatolickiej w Tylmanowej w latach 1999-2002. W latach 2002-2004 studiowa\u0142 na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra prawa kanonicznego. Od 2004 r. do 2006 r. pracowa\u0142 w parafii pw. Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. Podj\u0105\u0142 studia doktoranckie w Warszawie (2006-2008) i na podstawie rozprawy pt. \u201eEwolucja dyscypliny sakrament\u00f3w uzdrowienia w zakresie Communicatio in sacris\u201d uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora prawa kanonicznego. W latach 2008-2013 pracowa\u0142 jako s\u0119dzia w S\u0105dzie Diecezjalnym w Tarnowie, a w latach 2013-2018 by\u0142 s\u0119dzia S\u0105du Metropolitalnego w Wiedniu (Austria). W 2018 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii w Ksi\u0105\u017cnicach w dekanacie Mielec-Po\u0142udnie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZABYTKOWE OBIEKTY WPISANE DO REJESTRU ZABYTK\u00d3W<\/strong>; na podstawie dokumentacji Wojew\u00f3dzkiego Urz\u0119du Ochrony Zabytk\u00f3w w Przemy\u015blu Delegatura w Tarnobrzegu (stan na 5 IV 2005 r.) w rejestrze zabytk\u00f3w znajduj\u0105 si\u0119 nast\u0119puj\u0105ce obiekty z terenu miasta Mielca: *bazylika mniejsza p.w. \u015bw. Mateusza z ogrodzeniem (murowana, zbudowana w okresie XVI-XVIII w. i p\u00f3\u017aniej kilkakrotnie modernizowana), *budynek by\u0142ej Rady Powiatowej przy ul. T. Ko\u015bciuszki 10, dzi\u015b – Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I i II st. (murowany, zbud. w 1909 r.), *budynek S\u0105du Rejonowego przy ul. T. Ko\u015bciuszki 15 (murowany, zbud. w ostatnich latach XIX w.), *budynek przy ul. A. Mickiewicza 2 (mur., zbud. w 1904 r.), *dom przy ul. Jadernych 19 (mur., zbud. w 1906 r.), *dom przy ul. Jadernych 21 (mur., zbud. w pierwszych latach XX w.), *dom (dworek) przy ul. T. Ko\u015bciuszki 5 (mur., zbud. ok. 1830 r.) i ogr\u00f3d przy tym domu, *dom przy ul. I. Krasickiego 1 (mur., zbud. w 1926 r.), *dom przy ul. Legion\u00f3w 1 \u2013 Rynek (mur., zbud. w 1902 r.), *dom przy ul. A. Mickiewicza 5 (mur., zbud. po po\u017carze w 1900 r.), *dom przy ul. A. Mickiewicza 7 (mur., zbud. 1900-1902), *dom przy Rynku 3 (mur., zbud. pod koniec XIX w.), *dom przy Rynku 22 (mur., zbud. w 2. po\u0142. XIX w.), *dom przy Rynku 23 (mur., zbud. w 2. po\u0142. XIX w., *dom przy Rynku 25 (mur., zbud. na prze\u0142omie XIX i XX w.), *dom przy ul. Sandomierskiej 17 (mur., zbud. na prze\u0142. XIX i XX w.), *dom przy ul. H. Sienkiewicza 17 (drewniany, zbud. w 1898 r.), *ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny p.w. \u015bw. Marka Ewangelisty przy ul. Rzochowskiej (drewn., zbud. w 1840 r.), przy ko\u015bciele – kaplica grobowa Bogusz\u00f3w (mur., zbud. w 1877 r.) i ogrodzenie z 4. kapliczkami (mur., zbud. w 1885 r.), *willa przy ul. Jadernych 1 (mur., zbud. w 1934 r.) i ogr\u00f3d przy tej willi, *willa przy ul. Jadernych 5 (mur., zbud. na pocz. XX w.), *willa przy ul. T. Ko\u015bciuszki 28 (mur., zbud. w 1920 r.), *zesp\u00f3\u0142 dworski przy ul. Wojs\u0142awskiej (mur., zbud. w XVIII-XIX w., gruntowny remont na pocz. XXI w.) i park przy tym zespole dworskim (za\u0142. w XVIII w.), *zesp\u00f3\u0142 pa\u0142acowy przy ul. Legion\u00f3w 73 (mur., zbud. w XIX w., cz\u0119\u015b\u0107 pa\u0142acowa \u2013 1906 r.) i park przy tym zespole pa\u0142acowym (w obecnym kszta\u0142cie za\u0142o\u017cony w 1. po\u0142 XIX w.). Wszystkie wymienione obiekty zabytkowe s\u0105 opisane w niniejszej Encyklopedii w oddzielnych has\u0142ach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZACHARIASZ EDWARD KAROL<\/strong>, urodzony 14 VII 1948 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Michaliny z Mleczkowskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO), matur\u0119 zda\u0142 w 1966 r. W latach szkolnych udziela\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych formach artystycznych, szczeg\u00f3lnie w zakresie teatru i recytacji. By\u0142 te\u017c konferansjerem zespo\u0142u muzycznego \u201ePulpity\u201d. Uko\u0144czy\u0142 Studium Kulturalno-O\u015bwiatowe. Pracowa\u0142 w Przedsi\u0119biorstwie Upowszechniania Prasy i Ksi\u0105\u017cki \u201eRuch\u201d \u2013 Oddzia\u0142 w Mielcu jako instruktor kulturalno-o\u015bwiatowy. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem kilkunastu Klub\u00f3w PUPiK Ruch\u201d na terenie powiatu mieleckiego oraz inspiratorem wielu form dzia\u0142alno\u015bci prowadzonych przez te plac\u00f3wki. W 1968 r. zainicjowa\u0142 powstanie kabaretu ERGO MIX\u201d i do 1971 r. by\u0142 re\u017cyserem jego program\u00f3w. W 1971 r. przeszed\u0142 do Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej w Mielcu na stanowisko instruktora teatralnego. Nadal wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 instrukta\u017cow\u0105 w klubach wiejskich (Kluby PUPiK \u201eRuch\u201d i Kluby \u201eM\u0142odego Rolnika\u201d) oraz prowadzenie imprez klubowych. Ponadto w 1972 r. za\u0142o\u017cy\u0142 przy PPKO teatr poezji \u201eKaliope\u201d i z programami: Drewno m\u00f3wi i By\u0142y piosenki wyst\u0105pi\u0142 oko\u0142o 30 razy w Mielcu i innych miejscowo\u015bciach. Od 1 X 1972 r. obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 kierownika Osiedlowego Domu Kultury Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do I kwarta\u0142u 1975 r. Tam nadal prowadzi\u0142 zesp\u00f3\u0142 \u201eKaliope\u201d i odnosi\u0142 z nim sukcesy. (Szerzej o zespole w odr\u0119bnym ha\u015ble.) W p\u00f3\u017aniejszych latach pracowa\u0142 w r\u00f3\u017cnych zak\u0142adach pracy, m.in. w Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu. Zmar\u0142 28 II 1991 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZACISZE (ULICA)<\/strong>, ulica miejska na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Powsta\u0142a na prze\u0142omie XIX i XX w., kiedy na tym terenie, zwanym Nadwys\u0142oczni\u0105, zacz\u0119to budowa\u0107 pierwsze domy. Bieg\u0142a w\u00f3wczas od ul. T. Ko\u015bciuszki do ul. Kolbuszowskiej (od 1931 r. Wolno\u015bci) i mia\u0142a 575 m d\u0142ugo\u015bci. W latach 20. nazwano j\u0105 Zaciszem, bowiem miejsce to by\u0142o faktycznie zaciszne. P\u00f3\u017aniej nikt nie zmieni\u0142 tej nazwy. W 1962 r. otrzyma\u0142a po raz pierwszy nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105, ale tylko do po\u0142owy, licz\u0105c od ul. T. Ko\u015bciuszki. Drug\u0105 po\u0142ow\u0119 utwardzono \u017cu\u017clem. W 1977 r. oddano do u\u017cytku ul. Wojs\u0142awsk\u0105, b\u0119d\u0105c\u0105 przed\u0142u\u017ceniem ul. H. Sienkiewicza w kierunku D\u0119bicy, przedzielaj\u0105c ul. Zacisze na dwie cz\u0119\u015bci i nie w\u0142\u0105czaj\u0105c ich do ruchu na tej nowej trasie. W 2000 r. cz\u0119\u015b\u0107 wschodni\u0105 gruntownie przebudowano, k\u0142ad\u0105c nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki brukowej. W 2011 r. przeprowadzono remont cz\u0119\u015bci zachodniej, a w 2012 r. \u2013 cz\u0119\u015bci wschodniej. M.in. po\u0142o\u017cono nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 oraz u\u0142o\u017cono chodniki z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZACZEK W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, delegat rz\u0105du galicyjskiego w Mielcu po odparciu pierwszej inwazji wojsk rosyjskich (X 1914 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZADAJ J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 31 VIII 1931 r. w Szpilarach, woj. krakowskie, syn Franciszka i J\u00f3zefy z G\u0105siork\u00f3w. W latach 50. s\u0142u\u017cy\u0142 jako junak w organizacji \u201eS\u0142u\u017cba Polsce\u201d i bra\u0142 udzia\u0142 w budowie Nowej Huty, a nast\u0119pnie zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo przeniesiony do Mielca, gdzie bra\u0142 udzia\u0142 w budowie osiedla fabrycznego WSK. Uzyska\u0142 kwalifikacje mistrzowskie w zawodzie murarz. W 1961 r. uruchomi\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad budowlany w ramach Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu. R\u00f3wnolegle do pracy zawodowej aktywnie uczestniczy\u0142 w spo\u0142ecznej dzia\u0142alno\u015bci Cechu, m.in. przez 4 kadencje by\u0142 podstarszym Cechu. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcje cz\u0142onka Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowej\u201d w Mielcu, cz\u0142onka Prezydium Rady Izby Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie i cz\u0142onka Komitetu Osiedlowego. Z listy Stronnictwa Demokratycznego zosta\u0142 wybrany radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu w kadencji 1984-1988. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Handlu i Us\u0142ug\u201d, Medalem Jana Kili\u0144skiego, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FJN\u201d i Honorow\u0105 Odznak\u0105 Centralnego Zarz\u0105du Rzemios\u0142a. Zmar\u0142 26 VIII 2004 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAG\u00d3LSKI TOMASZ (ksi\u0105dz),<\/strong> urodzony 7 III 1914 r. w Kaw\u0119czynie S\u0119dziszowskim ko\u0142o S\u0119dziszowa Ma\u0142opolskiego, syn J\u00f3zefa i Agaty z domu Pater. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. Kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y w D\u0119bicy z matur\u0105 w 1933 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1938 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach: Ujanowice (1938-1941), Przyszowa (1941), Nowy S\u0105cz (1941-1942), Strasz\u0119cin (1942-1945), Gorlice (1945-1948) i \u017byrak\u00f3w (1948-1952). W 1952 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w nowo utworzonej parafii w \u017byrakowie. W 1959 r. zosta\u0142 przeniesiony na probostwo w Ksi\u0105\u017cnicach ko\u0142o Mielca. W latach 1968-1973 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 notariusza, a w latach 1973-1983 wicedziekanem dekanatu mieleckiego. W 1989 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i by\u0142 rezydentem w parafii pw. Matki Bo\u017cej Anielskiej w D\u0119bicy. Zmar\u0142 2 I 2004 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w D\u0119bicy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAG\u00d3RNA MARIA<\/strong>, urodzona 19 VIII 1955 r. w O\u017carowie, c\u00f3rka Augustyna i Ireny z Nowak\u00f3w. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Joachima Chreptowicza w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim, matur\u0119 zda\u0142a w 1974 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Filologicznym (kierunek \u2013 filologia germa\u0144ska, specjalizacja nauczycielska) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i uzyska\u0142a stopie\u0144 magistra w 1979 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako t\u0142umacz j\u0119zyka niemieckiego w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (1979-1981), a w 1980 r. zosta\u0142a zatrudniona w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka niemieckiego i pracuje tam nadal. Ponadto by\u0142a lektorem j\u0119zyka niemieckiego w mieleckim Punkcie Konsultacyjnym Wydzia\u0142u Mechanicznego Politechniki Krakowskiej (1987-1990) i w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (1999-2000) oraz uczy\u0142a j\u0119zyka niemieckiego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Budowlanych w Mielcu (1990-1992). W latach 1980-1990 pracowa\u0142a spo\u0142ecznie w Hufcu ZHP w Mielcu jako podharcmistrz oraz w Szczepie Dru\u017cyn Starszoharcerskich \u201eKomputery\u201d dzia\u0142aj\u0105cym w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, pe\u0142ni\u0105c funkcje: instruktora programowego, kierownika Kr\u0119gu Pracy Dru\u017cynowych Instruktor\u00f3w, zast\u0119pcy komendanta i komendanta (1987-1990). By\u0142a te\u017c wychowawc\u0105, t\u0142umaczem i komendantem oboz\u00f3w harcerskich w kraju i poza jego granicami. Organizowa\u0142a wiele imprez szkolnych. Jest wsp\u00f3\u0142autork\u0105 wielu publikacji zwi\u0105zanych z nauk\u0105 j\u0119zyka niemieckiego: Seria podr\u0119cznik\u00f3w oraz zeszyt\u00f3w \u0107wicze\u0144 pt.\u00a0ein Fach gut. Deutsch f\u00fcr Alltag und Beruf.<\/em>\u00a0Podr\u0119cznik do j. niemieckiego dla lice\u00f3w zawodowych, technik\u00f3w, lice\u00f3w technicznych i szk\u00f3\u0142 zawodowych, tomy 1 \u2013 3 (1995-1997,<\/em>\u00a0WSzPWN i Goethe-Institut);\u00a0Kommunikation in Technik und Industrie. Profil 2<\/em>\u00a0(1999, WSzPWN i Goethe-Institut);<\/em>\u00a0alles klar. Podr\u0119cznik j\u0119zyka niemieckiego dla liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego, liceum profilowanego i technikum. Poziom podstawowy. 1a, 1b<\/em>\u00a0(2002, WSiP); Program nauczania w liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym, liceum profilowanym i technikum. Kszta\u0142cenie w zakresie podstawowym. Program nauczania dopuszczony do u\u017cytku szkolnego przez ministra w\u0142a\u015bciwego do spraw o\u015bwiaty i wychowania. Numer dopuszczenia: DKOS-4015-119\/0 (2002); einFach gut neu. Deutsch f\u00fcr Alltag und Beruf. \u2013 podr\u0119cznik j\u0119zyka niemieckiego dla lice\u00f3w profilowanych i technik\u00f3w, tom 1 (2002, PWN); einFach gut neu. Deutsch f\u00fcr Alltag und Beruf. Zeszyt \u0107wicze\u0144 1; (2002, PWN); ein Fach gut neu. Deutsch f\u00fcr Alltag und Beruf. Poradnik dla nauczyciela; (2002, PWN); alles klar. Zakres Podstawowy. Podr\u0119cznik z \u0107wiczeniami dla liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego, liceum profilowanego i technikum, t. 1a, 1b (2007, WSiP); alles klar. Zakres Rozszerzony. Podr\u0119cznik z \u0107wiczeniami dla liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego, liceum profilowanego i technikum, t. 1a, 1b (2007, WSiP); alles klar. Zakres Podstawowy. Ksi\u0105\u017cka nauczyciela. (2007, WSiP); alles klar. Zakres Rozszerzony. Ksi\u0105\u017cka nauczyciela.<\/em>\u00a0(2007, WSiP). Podr\u0119cznik\u00a0einFach gut<\/em>\u00a0w 1996 roku zdoby\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie na Targach Ksi\u0105\u017cki w Warszawie w konkursie na \u201eNajpi\u0119kniejsze Ksi\u0105\u017cki Roku\u201d. Z kolei podr\u0119cznik\u00a0alles klar<\/em>\u00a0otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie \u201eMerit Award\u201d na Mi\u0119dzynarodowych Targach Ksi\u0105\u017cki we Frankfurcie nad Menem w konkursie na \u201eNajlepszy podr\u0119cznik Europy roku 2003\u201d (Best European Schoolbooks 2003). Ponadto t\u0142umaczy\u0142a na j. niemiecki tekst albumu\u00a0Mielec i okolice<\/em>\u00a0Marka S. Graniczkowskiego ze wst\u0119pem J\u00f3zefa E. Witka (Mielec 2000) i tekst albumu\u00a0Mielec<\/em>\u00a0Marka S. Graniczkowskiego i J\u00f3zefa E. Witka (Mielec 2004). Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Z\u0142otym za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej II stopnia i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Bieszczadom\u201d. W 2016 r. przesz\u0142a w ZST na emerytur\u0119, ale jeszcze w tym samym roku podj\u0119\u0142a prac\u0119 (zast\u0119pstwo) w Gimnazjum nr 2 w Mielcu, a nast\u0119pnie w Szkole Podstawowej nr 7 w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka niemieckiego (2016-2019). Ponadto od 2017 r. pracuje w Szkole Podstawowej nr 9 z Oddzia\u0142ami Mistrzostwa Sportowego im. W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego „J\u0119drusia” w Mielcu. W 2011 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142autork\u0105 publikacji\u00a0Zestawy maturalne. J\u0119zyk niemiecki,\u00a0<\/em>a w 2013 r. uzyska\u0142a uprawnienia egzaminatora z zakresu egzaminu maturalnego z j\u0119zyka niemieckiego. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Medalem Z\u0142otym Za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej (II st.)\u00a0 w 2006 r., nagrodami Starosty Powiatu Mieleckiego oraz lokalnym tytu\u0142em Belfer The Best’ia w kategorii: nauczyciel dydaktyk – 2014.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAG\u00d3ROWSKI (STRZEMI\u0118-ZAG\u00d3ROWSKI) PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 4 I 1896 r. we Lwowie(?) W czasie nauki gimnazjalnej nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Strzeleckiego. W 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w Pi\u0142sudskiego i walczy\u0142 w 5 i 2 pu\u0142ku piechoty I Brygady. Uczestniczy\u0142 w kryzysie przysi\u0119gowym i zosta\u0142 przeniesiony do wojska austriackiego. Po zako\u0144czeniu wojny, w stopniu sier\u017canta wr\u00f3ci\u0142 do Lwowa i w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do walk polsko-ukrai\u0144skich. Dowodzi\u0142 3 plutonem piechoty Szko\u0142y Kadet\u00f3w WP i za bohaterskie czyny otrzyma\u0142 Krzy\u017c Walecznych. Bra\u0142 te\u017c udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu porucznika, a nast\u0119pnie kapitana. Po wojnie pozosta\u0142 w wojsku jako zawodowy oficer. W 1922 r. uko\u0144czy\u0142 kurs dla oficer\u00f3w w zakresie realizowania pomocniczej obrony pa\u0144stwa oraz pozaszkolnego wychowania obywatelskiego i fizycznego m\u0142odzie\u017cy, zorganizowany przez Studium WF przy Uniwersytecie Pozna\u0144skim. W latach 1922\u20131930 pe\u0142ni\u0142 funkcje: kierownika referatu Przysposobienia Wojskowego przy Dow\u00f3dztwie Okr\u0119gu Generalnego VIII w Toruniu, dow\u00f3dcy III batalionu 65 pu\u0142ku piechoty w Grudzi\u0105dzu i komendanta Okr\u0119gu Zwi\u0105zku Strzeleckiego. W 1931 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Wy\u017cszej Szkole Wojennej w Warszawie i otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 majora dyplomowanego. Zosta\u0142 skierowany do Sztabu Generalnego WP, gdzie w Oddziale Szkoleniowo-Operacyjnym by\u0142 referentem regulamin\u00f3w, a nast\u0119pnie powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora wyszkolenia w Szkole Podchor\u0105\u017cych dla Podoficer\u00f3w w Bydgoszczy. W 1935 r. zosta\u0142 przeniesiony w stan spoczynku i zamieszka\u0142 w Krakowie. W 1936 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w kom\u00f3rce wojskowej PZL w Warszawie, a w 1938 r. zosta\u0142 skierowany do Komisji Zabezpieczenia Budowy PZL Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 w Mielcu \u2013 Cyrance i powierzono mu funkcj\u0119 kierownika administracji og\u00f3lnej. Ponadto wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z mieleckim Oddzia\u0142em Zwi\u0105zku Strzeleckiego im. p\u0142k. Lisa-Kuli. W lecie 1939 r. utworzy\u0142 grup\u0119 dywersji pozafrontowej. W pierwszych dniach II wojny \u015bwiatowej kierowa\u0142 pracami nad zabezpieczeniem i ukryciem archiwum dyrekcji oraz dokumentacji technicznej samolotu PZL P-37 B \u201e\u0141o\u015b\u201d i innych produkt\u00f3w. 9 IX powr\u00f3ci\u0142 do Warszawy i przez kilka dni przebywa\u0142 w Armii \u201eWarszawa\u201d, ale ju\u017c 12 IX otrzyma\u0142 zadanie organizowania ruchu oporu na terenach zaj\u0119tych przez Niemc\u00f3w, m.in. wschodniej cz\u0119\u015bci woj. krakowskiego i w zwi\u0105zku z tym odwiedzi\u0142 m.in. Mielec. Od 22 IX przebywa\u0142 w Krakowie i otrzyma\u0142 zadanie zbudowania terenowych struktur (rejon\u00f3w i sieci dywersyjnej) Organizacji Or\u0142a Bia\u0142ego (OOB), m.in. w Mielcu. Powierzono mu funkcje zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego i komendanta OOB na okr\u0119g krakowski. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami: \u201eStrzemi\u0119\u201d, \u201eAndrzej\u201d i \u201eG\u00f3ralik\u201d. Po w\u0142\u0105czeniu OOB do ZWZ w lutym 1940 r. pe\u0142ni\u0142 funkcje: zast\u0119pcy komendanta Krakowsko-\u015al\u0105skiego Obszaru ZWZ (1940), szefa sztabu Okr\u0119gu ZWZ \u0141\u00f3d\u017a (1940\u20131941), komendanta Obwodu ZWZ Chrzan\u00f3w (1942) i komendanta \u015al\u0105skiego Okr\u0119gu AK (1942-1943). Przez nast\u0119pny rok pozostawa\u0142 w dyspozycji Komendy G\u0142\u00f3wnej AK. Bra\u0142 udzia\u0142 w powstaniu warszawskim 1944 (ps. \u201eG\u00f3ra\u201d, \u201eMaciej\u201d). Od 22 VIII do 26 IX w stopniu podpu\u0142kownika pe\u0142ni\u0142 funkcje zast\u0119pcy dow\u00f3dcy i szefa sztabu V Obwodu AK Warszawa-Mokot\u00f3w. Po upadku powstania dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej i zosta\u0142 uwi\u0119ziony w obozie zag\u0142ady w Mauthausen. Os\u0142abiony ranami z powstania i chorob\u0105 zmar\u0142 jesieni\u0105 1944 r. Odznaczony (przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105) m.in.: Krzy\u017cem Virtuti Militari V klasy, Krzy\u017cem Walecznych (czterokrotnie), Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921 i Medalem Dziesi\u0119ciolecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAG\u00d3RSKI MATIAS<\/strong>, starszy cechmistrz cechu zbiorowego w Mielcu w latach 50. XVII w.<\/p>\r\n

ZAGRABA EDWARD, <\/b>urodzony 12 V 1925 r. w \u0141yso\u0142ajach, pow. lubelski, syn Jana i Heleny z domu Rybak. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do ZWZ \u2013 AK w Milejowie. Po wojnie uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105 w Lublinie, a nast\u0119pnie Wydzia\u0142 Prawa na Uniwersytecie Marii Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie. W latach 1954-1957 pracowa\u0142 jako asesor, a nast\u0119pnie s\u0119dzia w S\u0105dach Powiatowych w Kolbuszowej i K\u0119trzynie. Od 1957 r. pracowa\u0142 jako s\u0119dzia w S\u0105dzie Powiatowym w Mielcu i S\u0105dzie Powiatowym w Nisku (3 IV \u2013 2 VII 1957 r.). Ponadto by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 na rocznych kursach organizowanych przez Wytw\u00f3rni\u0119 Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. Solidaryzuj\u0105c si\u0119 z ukaranymi i represjonowanymi przez \u00f3wczesne w\u0142adze pa\u0144stwowe mieleckimi s\u0119dziami: Jerzym Ba\u0144do, Bronis\u0142awem Bar\u0142owskim i Franciszkiem Janasem za korzystny dla Parafii Rzymskokatolickiej pw. Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy wyrok w sprawie sk\u0142adek na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, zwolni\u0142 si\u0119 na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 ze s\u0142u\u017cby w sadownictwie (28 II 1959 r.). Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w adwokaturze i jako radca prawny. Doradza\u0142 m.in. proboszczowi wymienionej parafii ks. Henrykowi Arczewskiemu w zawi\u0142ych w\u00f3wczas sprawach zwi\u0105zanych z budow\u0105 ko\u015bcio\u0142a i gromadzeniem finans\u00f3w na ten cel. W 1993 r. kandydowa\u0142 do Sejmu RP z listy Otwarta Kampania Niezale\u017cnych \u201ePoza Uk\u0142adem\u201d, ale bez powodzenia. Zmar\u0142 11 I 2008 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAGRODY (ULICA)<\/strong>, ulica miejska na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Przez wiele lat by\u0142a drog\u0105 dojazdow\u0105 od ul. Hetma\u0144skiej do p\u00f3l mieszcza\u0144skich po\u0142o\u017conych nad Wis\u0142ok\u0105. W latach 70. i 80. powsta\u0142y tu pierwsze domy. W 1970 r. nadano jej status ulicy miejskiej na d\u0142ugo\u015bci 357 m i wtedy te\u017c nadano jej nazw\u0119. Posiada\u0142a nawierzchni\u0119 \u017cu\u017clow\u0105. Pi\u0119knie tutaj, bo spaceruj\u0105cy mo\u017ce zachwyci\u0107 si\u0119 z jednej strony zieleni\u0105 k\u0119py nadwis\u0142ockiej, a z drugiej malownicz\u0105 panoram\u0105 Starego Mielca. W 2008 r. ulica zosta\u0142a wyremontowana, m.in. po\u0142o\u017cono nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAJ\u0104C J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 17 II 1953 r. w S\u0142upcu ko\u0142o D\u0105browy Tarnowskiej, syn Tadeusza i Marii z domu Pawelak. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1972 r. Studiowa\u0142 filologi\u0119 roma\u0144sk\u0105 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1978 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Nale\u017ca\u0142 do Studenckiego Komitetu Solidarno\u015bci. W latach 1979-1981 pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201ePZL-Mielec\u201d jako starszy referent w kom\u00f3rkach inwestycji i p\u00f3\u017aniej eksportu. By\u0142 cz\u0142onkiem NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. W 1981 r. wyjecha\u0142 do USA. Jest pracownikiem Dzia\u0142u Udost\u0119pniania Zbior\u00f3w (zbiory specjalne Uniwersytetu Harvarda) w Houghton Library, Cambridge (Massachusetts, USA). Jest cz\u0142onkiem Stowarzyszenia \u201eMaj 77\u201d i Fundacji im. Stanis\u0142awa Grzybowskiego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 zajmuje si\u0119 badaniem historii S\u0142upca i jego okolic. Zwi\u0105zki z Mielcem sprawi\u0142y, \u017ce w toku poszukiwa\u0144 materia\u0142\u00f3w o S\u0142upcu gromadzi\u0142 tak\u017ce wiadomo\u015bci o Mielcu i po nawi\u0105zaniu kontaktu bezinteresownie przesy\u0142a\u0142 je autorowi Encyklopedii miasta Mielca. Na ich podstawie zosta\u0142o opracowanych kilkadziesi\u0105t hase\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAJ\u0104C MICHA\u0141 MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 14 X 1917 r. w Chrz\u0105stowie, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Franciszki z domu Maziarz. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1937 r. Nale\u017ca\u0142 do Sodalicji Maria\u0144skiej, ch\u00f3ru \u201eMelodia\u201d i k\u00f3\u0142ka geograficznego. We wrze\u015bniu 1937 r. rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudzi\u0105dzu, a nast\u0119pnie odby\u0142 praktyk\u0119 w 6 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Konnych w \u017b\u00f3\u0142kwi i 3 Pu\u0142ku Szwole\u017cer\u00f3w w Suwa\u0142kach, z kt\u00f3rym (w randze podporucznika) \u00a0uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. 26 IX zosta\u0142 internowany na Litwie, lecz uda\u0142o mu si\u0119 uwolni\u0107. W Bia\u0142ymstoku ponownie zosta\u0142 aresztowany i oddany w r\u0119ce NKWD. Szcz\u0119\u015bliwym zbiegiem okoliczno\u015bci uda\u0142o mu si\u0119 zbiec z poci\u0105gu, kt\u00f3rym wieziono aresztowanych. Powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony i po tygodniowym odpoczynku w Chrz\u0105stowie wyruszy\u0142 z kolegami (K. Ortyl, K. Markowski, F. Pier\u00f3g) na poszukiwanie polskiego wojska. Poprzez S\u0142owacj\u0119, W\u0119gry, Jugos\u0142awi\u0119 i W\u0142ochy dotar\u0142 do tworz\u0105cej si\u0119 armii polskiej we Francji. Otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do oddzia\u0142u rozpoznawczego 3 Dywizji Piechoty i uczestniczy\u0142 w walkach z Niemcami pod St. Nazaire. Po kapitulacji Francji ewakuowa\u0142 si\u0119 do Anglii i tam zosta\u0142 przydzielony do tworz\u0105cej si\u0119 polskiej 1. Brygady Strzelc\u00f3w. Najpierw szkoli\u0142 si\u0119 w jednostce czo\u0142g\u00f3w, a nast\u0119pnie dowodzi\u0142 plutonem czo\u0142g\u00f3w. Uczestniczy\u0142 te\u017c w szkoleniu \u017co\u0142nierzy i oficer\u00f3w do polskich formacji wojskowych walcz\u0105cych na r\u00f3\u017cnych frontach. Przez pewien czas stacjonowa\u0142 z jednostk\u0105 na Orkadach (wyspy u p\u00f3\u0142nocnych wybrze\u017cy Szkocji), gdzie spodziewano si\u0119 desantu Niemc\u00f3w z okupowanej Norwegii. Po wojnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta obozu dla polskich \u017co\u0142nierzy w pobli\u017cu Londynu. We wrze\u015bniu 1948 r. zosta\u0142 zdemobilizowany i pracowa\u0142 fizycznie przy materia\u0142ach fotograficznych. W 1952 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Australii i przez wiele lat pracowa\u0142 w handlu, m.in. jako dyrektor filii handlowej w Alice Springs w Centralnej Australii. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w dzia\u0142alno\u015bci patriotycznej w\u015br\u00f3d Polonii australijskiej. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem Stowarzyszenia Polskich Kombatant\u00f3w w Australii i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jego sekretarza. Bra\u0142 udzia\u0142 w organizowaniu obchod\u00f3w polskich \u015bwi\u0105t narodowych, wyg\u0142asza\u0142 referaty na spotkaniach i w polskim radio. Publikowa\u0142 artyku\u0142y o wymowie patriotycznej w pismach polonijnych: \u201eNasza Droga\u201d, \u201eMillenium\u201d, \u201eNowa Epoka\u201d, \u201eNasza Kronika\u201d i \u201eG\u0142os Seniora\u201d. Posiada\u0142 stopie\u0144 pu\u0142kownika w stanie spoczynku. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 odznaczeniami polskimi: Krzy\u017cem Kawalerskim Orderu Zas\u0142ugi RP, Krzy\u017cem Kampanii Wrze\u015bniowej, Krzy\u017cem Czynu Bojowego Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie, Medalem Wojska Polskiego (dwukrotnie), Srebrna i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 SPK, Srebrnym i Z\u0142otym Krzy\u017cem Kombatanckim, Odznak\u0105 SPK za Wiern\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 i Srebrnym Krzy\u017cem \u015awiatowej Federacji SPK, odznaczeniami angielskimi: Defence Medal i The War Medal oraz odznaczeniem francuskim Croix Des Combattans Volontaires. Zmar\u0142 25 IX 2015 r. w Australii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAJ\u0104C \u2013 WAGA MA\u0141GORZATA<\/strong>\u00a0(z domu ZAJ\u0104C), urodzona 10 II 1967 r. w Mielcu, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Marii z domu Furdyna. Absolwentka Pa\u0144stwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie. Matur\u0119 zda\u0142a w 1987 r. Po maturze zosta\u0142a zatrudniona na stanowisku instruktora plastyka w Miejskim O\u015brodku Kultury w Mielcu, przekszta\u0142conym p\u00f3\u017aniej na Mielecki O\u015brodek Kultury i w 1997 r. na Samorz\u0105dowe Centrum Kultury w Mielcu. W czasie pracy w Mieleckim O\u015brodku Kultury by\u0142a czasowo oddelegowana do Katolickiego O\u015brodka Kultury. Jako plastyk by\u0142a m.in.: autork\u0105 lub wsp\u00f3\u0142autork\u0105 scenografii i cz\u0119\u015bci rekwizyt\u00f3w do sztuk teatralnych w wykonaniu Teatru Rozmaito\u015bci w re\u017cyserii Jadwigi Klaus (Dziewczyny z pomys\u0142em, Damy i huzary, Gdzie diabe\u0142 nie mo\u017ce, Ciotka, Wesele, O\u017cenek, Kr\u00f3lowa przedmie\u015bcia, Teatr Variete<\/em>), spektakli Teatru \u201eAntrakt\u201d w re\u017cyserii Jadwigi Klaus i Magdaleny Kriger (Ksi\u0105\u017c\u0119 i \u017cebrak, Calineczka, Piotru\u015b Pan, Szeherezada, CHAM-let czyli parodia dzie\u0142 Szekspira, Ruda z poprawczaka, Alicja w krainie Dziw\u00f3w, Konik Garbusek)<\/em>, musicali w re\u017cyserii Anny Leszkiewicz (GREACE \u2013 si\u0119 kr\u0119ci, Hakuna Matata – Chwytaj dzie\u0144, Michael Jackson Show, W tym roku \u015bwi\u0105t nie b\u0119dzie<\/em>) oraz dekoracji okoliczno\u015bciowych. Jest cz\u0142onkiem Teatru Rozmaito\u015bci przy SCK w Mielcu. Gra\u0142a w sztukach:\u00a0Kr\u00f3lowa przedmie\u015bcia, Teatr Variete.<\/em> Prowadzi\u0142a zaj\u0119cia plastyczne w filii MOK przy ul. Botanicznej 1 i w Katolickim O\u015brodku Kultury przy ul. ks. W. Marcinowskiego oraz w Domu Kultury SCK w czasie ferii zimowych i wakacji. Systematycznie wykonuje banery i plakaty informacyjne. Maluje obrazy, ale na w\u0142asny u\u017cytek, najcz\u0119\u015bciej jako upominki.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAJ\u0104CZKOWSKI ALFONS<\/strong>, urodzony 8 IX 1903 r. w Rzeszowie, syn Jana i Marii z Listkiewicz\u00f3w. Uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filozofii w zakresie fizyki. Od 1 IX 1929 r. do 31 VIII 1939 r. pracowa\u0142 w Gimnazjum i Liceum im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu oraz w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki w Poznaniu. Na pocz\u0105tku grudnia 1939 r. zosta\u0142 przymusowo wysiedlony przez Niemc\u00f3w i od 9 XII zamieszka\u0142 w Mielcu u Wiktorii Pyrzy\u0144skiej, prowadz\u0105cej zak\u0142ad krawiecki. W latach okupacji hitlerowskiej kierowa\u0142 Miejsk\u0105 Szko\u0142\u0105 Handlow\u0105 w Mielcu (1940-1944). Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w tajnym nauczaniu. Po wyzwoleniu miasta zosta\u0142 zatrudniony w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i zosta\u0142 mianowany dyrektorem szko\u0142y. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 30 X 1946 r., a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Poznania i podj\u0105\u0142 prac\u0119 dydaktyczno-naukow\u0105 w Politechnice Pozna\u0144skiej, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prorektora uczelni. Ponadto w latach 1955-1956 by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Budowy Maszyn w Poznaniu. Okres pobytu w Mielcu opisa\u0142 w ksi\u0105\u017cce\u00a0Wspomnienia wysiedle\u0144ca<\/em>\u00a0(1961). By\u0142 cz\u0142onkiem ZNP. Zmar\u0142 31 X 1968 r. Pochowany w Poznaniu na Cmentarzu Parafialnym So\u0142acz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAJ\u0104CZKOWSKI J\u00d3ZEF<\/strong>, podpu\u0142kownik, w latach 1938-1939 zast\u0119pca dyrektora ds. administracyjno-handlowych PZL \u2013 Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w Nr 2 w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD AKCESORI\u00d3W MEBLOWYCH G\u0141ADYSEK SP.J.<\/strong>, firma o mieleckim rodowodzie prowadzona przez rodzin\u0119 G\u0142adysk\u00f3w. Zosta\u0142a za\u0142o\u017cona 28 XII 1994 r. Zgodnie z nazw\u0105 produkuje nowoczesne akcesoria meblowe. Zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 28 I 2003 r. Jej siedzib\u0105 jest nowo zbudowany obiekt we wschodniej cz\u0119\u015bci Strefy przy ul. Wojska Polskiego 6c.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD EDUKACYJNY DLA PANIEN<\/strong>, prywatna plac\u00f3wka edukacyjna dla dziewcz\u0105t w Mielcu, zorganizowana w 1867 r. przez Tekl\u0119 Szyd\u0142owsk\u0105. Rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 1 IX 1867 r., ale nie wiadomo, kiedy j\u0105 zako\u0144czy\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD LOTNICZY \u201ePZL-MIELEC\u201d SP. Z O.O.<\/strong>, powsta\u0142 1 III 1995 r. w wyniku restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec. By\u0142 sukcesorem tradycji produkcji lotniczej prowadzonej nieprzerwanie przez mieleck\u0105 fabryk\u0119 samolot\u00f3w od 1939 r. Produkowa\u0142 odrzutowe samoloty szkolno-bojowe M-96 Iryda, samoloty pasa\u017cerskie i transportowe M-28 Skytruck, samoloty rolnicze i po\u017carnicze M-18 Dromader, lekkie samoloty dwusilnikowe M-20 Mewa i lekkie samoloty treningowe M-26 Iskierka. Kooperowa\u0142 z renomowanymi firmami lotniczymi, m.in.: BOEING, GKN WESTLAND AEROSPACE, ALENIA i SOCATA oraz wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z firmami: PRATT&WHITNEY, ROLLS-ROYCE, SEXTANT i AVIONIQUE. Zatrudnia\u0142 pocz\u0105tkowo oko\u0142o 3000 os\u00f3b. Na skutek systematycznie zmniejszaj\u0105cego si\u0119 zapotrzebowania rynku na samoloty oraz inne k\u0142opot\u00f3w organizacyjnych zmuszony zosta\u0142 do ograniczania produkcji i redukowania zatrudnienia. Mimo to trudno\u015bci narasta\u0142y i 22 III 1999 r. og\u0142oszono jego upad\u0142o\u015b\u0107. Cz\u0119\u015b\u0107 produkcji lotniczej przej\u0119\u0142y nowo powsta\u0142e Polskie Zak\u0142ady Lotnicze Sp. z o.o. w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD OPIEKU\u0143CZO-LECZNICZY<\/strong>, plac\u00f3wka opieku\u0144cza MOPS w Mielcu, utworzona na podstawie uchwa\u0142y Rady Miejskiej w Mielcu z dniem 1 X 1992 r. Siedzib\u0105 jest budynek by\u0142ego \u017c\u0142obka nr 4 przy ul. ks. P. Skargi. Nadz\u00f3r administracyjno-gospodarczy nad plac\u00f3wk\u0105 powierzono dyrekcji MOPS, a nadz\u00f3r merytoryczny \u2013 dyrekcji ZOZ Mielec. Podstawowe zadania ZOL to zapewnienie pensjonariuszom m.in.: dobrych i higienicznych warunk\u00f3w mieszkaniowych oraz kompleksowej obs\u0142ugi w zakresie wy\u017cywienia, opieki lekarskiej i stosownej do potrzeb terapii, a tak\u017ce warunk\u00f3w do zaspokajania potrzeb religijnych, socjalnych i kulturalnych. Pobyt w ZOL jest cz\u0119\u015bciowo odp\u0142atny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD OPIEKI ZDROWOTNEJ<\/strong>, zob. S\u0141U\u017bBA ZDROWIA<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD POGRZEBOWY ZG\u00d3RSKO<\/strong>, powsta\u0142 w 1991 r. Jego za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem jest Grzegorz \u017bala. Firma zarejestrowana jest pod adresem: Zg\u00f3rsko 16, z siedzib\u0105 w Mielcu przy ul. S. \u017beromskiego 19. Wykonuje kompleksowe us\u0142ugi pogrzebowe. Posiada kaplic\u0119 przedpogrzebow\u0105 w Zg\u00f3rsku na tamtejszym cmentarzu parafialnym oraz w Czerminie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD PRZETW\u00d3RSTWA TWORZYW SZTUCZNYCH \u201ePZL-MIELEC\u201d SP. Z O.O. GRUPA ZASADA<\/strong>, powsta\u0142 na podstawie aktu za\u0142o\u017cycielskiego z dnia 23 IX 1994 r. na bazie maj\u0105tku i kadry Wydzia\u0142u Tworzyw Sztucznych Zak\u0142adu Lotniczego WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142 28 VI 1996 r. W 1998 r. uzyska\u0142 certyfikat zapewnienia jako\u015bci EN ISO 9001. Jego g\u0142\u00f3wne produkty to: cz\u0119\u015bci i podzespo\u0142y z tworzyw sztucznych, laminat\u00f3w i kompozyt\u00f3w oraz elementy gumowe dla Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Sp. z o.o., cz\u0119\u015bci i zespo\u0142y kompozytowe dla motoryzacji (m.in. zewn\u0119trzne elementy wyposa\u017cenia i zabudowy samochod\u00f3w ci\u0119\u017carowych, dostawczych i autobus\u00f3w, elementy kompozytowe nadwozi i wyposa\u017cenia wn\u0119trz do samochod\u00f3w specjalizowanych), he\u0142my bojowe dla s\u0142u\u017cb specjalnych wojska i policji oraz kompozytowe os\u0142ony radar\u00f3w naziemnych i pok\u0142adowych. Jego siedziba znajduje si\u0119 w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: ul. Wojska Polskiego 3. Zmieniono nazw\u0119 firmy na: Tworzywa Sztuczne PZL Mielec Sp. z o.o. Sp. J.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD \u201eRPOL\u201d POLIT ROMAN<\/strong>, firma o mieleckim rodowodzie, funkcjonuj\u0105ca od 1959 r. Pocz\u0105tkowo dzia\u0142a\u0142a jako rzemie\u015blniczy Zak\u0142ad Elektromechaniczny. Z czasem przesz\u0142a do bran\u017cy produkcji sprz\u0119tu AGD, produkuj\u0105c m.in. elementy z tworzyw sztucznych i wykonuj\u0105c obr\u00f3bk\u0119 plastyczn\u0105 metali. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej w SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 2 II 2005 r. W 2006 r. przeprowadzi\u0142a si\u0119 do w\u0142asnej nowej hali produkcyjnej we wschodniej cz\u0119\u015bci Strefy, Jej wyroby cechuj\u0105 si\u0119 nowoczesnymi rozwi\u0105zaniami, wysok\u0105 jako\u015bci\u0105 wykonania i niezawodno\u015bci\u0105. Eksportuje je do m.in. Niemiec, USA i W\u0142och oraz na Ukrain\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD UBEZPIECZE\u0143 SPO\u0141ECZNYCH (INSPEKTORAT ZUS)<\/strong>, pa\u0144stwowa jednostka organizacyjna, do kt\u00f3rej zada\u0144 nale\u017c\u0105 m.in.: stwierdzanie i ustalanie obowi\u0105zku ubezpiecze\u0144 spo\u0142ecznych, pobieranie sk\u0142adek na ubezpieczenia spo\u0142eczne, ustalanie uprawnie\u0144 do \u015bwiadcze\u0144 z tytu\u0142u ubezpiecze\u0144 spo\u0142ecznych i wyp\u0142acanie \u015bwiadcze\u0144 z tego tytu\u0142u. Inspektorat ZUS w Mielcu powsta\u0142 1 III 1975 r. Pierwsz\u0105 jego siedzib\u0105 by\u0142 budynek przy ul. M. Reja 1. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 plac\u00f3wki polega\u0142a na przyjmowaniu i wst\u0119pnej weryfikacji dokument\u00f3w w sprawach emerytalno-rentowych, a nast\u0119pnie przekazywaniu ich do Oddzia\u0142u w celu ostatecznego za\u0142atwienia. Po 1 VII 1981 r. ilo\u015b\u0107 spraw wzros\u0142a w zwi\u0105zku z tzw. wcze\u015bniejszymi emeryturami. W 1982 r. pracowa\u0142o 7 os\u00f3b, \u0142\u0105cznie z kierownikiem. W 1990 r. znacznie rozwini\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 w zakresie przyznawania \u015bwiadcze\u0144 emerytalno-rentowych pierwszorazowych. Wtedy te\u017c przeniesiono Inspektorat do budynku przy ul. S. \u017beromskiego 13, zapewniaj\u0105c lepsze warunki lokalowe. Od 1992 r. systematycznie rozszerzano zakres obs\u0142ugi prowadzonej przez Inspektorat. Wi\u0105za\u0142o si\u0119 to z przej\u0119ciem z Oddzia\u0142u ZUS w Rzeszowie pe\u0142nej obs\u0142ugi \u015bwiadcze\u0144 emerytalno-rentowych \u0142\u0105cznie z ruchem rent, ewidencj\u0105 i wyp\u0142atami, a nast\u0119pnie obs\u0142ug\u0105 kont p\u0142atnik\u00f3w sk\u0142adek i wyp\u0142at\u0105 zasi\u0142k\u00f3w. Dla prawid\u0142owego funkcjonowania we wrze\u015bniu 1995 r. ponownie zmieniono siedzib\u0119, tym razem przenosz\u0105c si\u0119 do w\u0142asnego zmodernizowanego budynku przy ul. W. Sikorskiego. Wraz przyjmowaniem nowych zada\u0144 wzrasta\u0142a liczba zatrudnionych pracownik\u00f3w. Terytorialny zakres dzia\u0142ania Inspektoratu obejmuje powiaty mielecki i kolbuszowski \u2013 razem 16 gmin. W zakresie \u015bwiadcze\u0144 emerytalno-rentowych Inspektorat wyp\u0142aca emerytury i renty dla oko\u0142o 37.000 \u015bwiadczeniobiorc\u00f3w oraz rocznie wydaje oko\u0142o 600 decyzji zwi\u0105zanych z wypadkami w pracy lub w drodze do pracy. W Wydziale Ubezpiecze\u0144, Rozlicze\u0144 i Realizacji Dochod\u00f3w prowadzone s\u0105 konta oko\u0142o 13 500 p\u0142atnik\u00f3w sk\u0142adek, natomiast w Wydziale \u015awiadcze\u0144 Kr\u00f3tkoterminowych wyp\u0142aca si\u0119 oko\u0142o 35 000 zasi\u0142k\u00f3w w zakresie choroby i macierzy\u0144stwa oraz oko\u0142o 11 500 zasi\u0142k\u00f3w wychowawczych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy Inspektoratu:<\/strong>\u00a0Piotr Szot (1975-1989), Marcin Wiciejowski (1989-1990), Zbigniew Pogoda (1990-1999), Wies\u0142aw Jaje (1999-2018), p.o. Ma\u0142gorzata Warczak (2018), Wac\u0142aw Graniczka (2018-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni pracownicy:<\/strong>\u00a0Jadwiga Kaczmarczyk, Dorota Kokoszka, Anna Malinowska, Lucyna M\u0105czy\u0144ska, Maria Mrozik, Anna Pszeniczna, Bogumi\u0142a Trawka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD US\u0141UG AGROLOTNICZYCH (PZL WARSZAWA OK\u0118CIE S.A. ZAK\u0141AD US\u0141UG AGROLOTNICZYCH W MIELCU)<\/strong>, powsta\u0142 1 VI 1975 r. jako oddzia\u0142 WSK PZL Warszawa Ok\u0119cie, na mocy porozumienia z 18 IV 1975 r. pomi\u0119dzy WSK PZL Warszawa Ok\u0119cie i WSK PZL Mielec. Jego siedzib\u0105 by\u0142o lotnisko WSK PZL Mielec, gdzie wydzier\u017cawiono stary hangar i 5 ha terenu. Pierwsz\u0105 za\u0142og\u0119 stanowi\u0142o 10 os\u00f3b, w tym 5 pilot\u00f3w. Dysponowano 5 samolotami An-2. W nast\u0119pnych latach firma rozwija\u0142a si\u0119, zatrudniaj\u0105c coraz wi\u0119cej pracownik\u00f3w i powi\u0119kszaj\u0105c flot\u0119 samolotow\u0105. 1 I 1979 r. zosta\u0142a w\u0142\u0105czona w struktury WSK Mielec jako Wydzia\u0142 Us\u0142ug Agrolotniczych, ale po ponownym porozumieniu pomi\u0119dzy wymienionymi wytw\u00f3rniami 19 I 1982 r. powr\u00f3ci\u0142a do PZL Warszawa Ok\u0119cie. Odt\u0105d z roku na rok firma rozrasta\u0142a si\u0119 i rozszerza\u0142a ofert\u0119 us\u0142ug, g\u0142\u00f3wnie w rolnictwie i ochronie przeciwpo\u017carowej. W 1988 r. na terenie kraju 18 samolot\u00f3w An-2 wykona\u0142o 35 tysi\u0119cy lot\u00f3w agro, a 17 samolot\u00f3w M-18 Dromader i PZL-104 Wilga wylata\u0142o 4,2 tys. godzin w ramach ochrony przeciwpo\u017carowej. W latach 90., kiedy rozpocz\u0119to w Polsce likwidacj\u0119 du\u017cych gospodarstw rolnych oraz wprowadzono ostre przepisy reguluj\u0105ce ochron\u0119 \u015brodowiska, a pa\u0144stwa afryka\u0144skie prze\u017cywa\u0142y trudno\u015bci finansowe, znacznie spad\u0142a ilo\u015b\u0107 zam\u00f3wie\u0144 na us\u0142ugi agrolotnicze. Utrzyma\u0142o si\u0119 natomiast zapotrzebowanie na loty zwi\u0105zane z ochron\u0105 przeciwpo\u017carow\u0105. Wielokrotnie uczestniczono te\u017c w gaszeniu wielkich po\u017car\u00f3w kompleks\u00f3w le\u015bnych. 20 IX 1994 r. Oddzia\u0142 ZUA Mielec przekszta\u0142cono na centralny ZUA z siedzib\u0105 w Mielcu, podporz\u0105dkowuj\u0105c mu Oddzia\u0142 ZUA w Olsztynie, Oddzia\u0142 ZUA w K\u0119trzynie i biuro us\u0142ug w Warszawie. Wi\u0105za\u0142o si\u0119 to m.in. z produkcj\u0105 w Mielcu wi\u0119kszo\u015bci eksploatowanego sprz\u0119tu lotniczego i dost\u0119pno\u015bci\u0105 kadry z przygotowaniem zawodowym o kierunku lotniczym. W 1995 r. dysponowano 114 pilotami, 117 mechanikami oraz 306 samolotami pracuj\u0105cymi w Polsce i na \u015bwiecie, m.in. 7 w Egipcie, 42 w Sudanie i 52 w Iranie. W dniu 28 VIII 2001 r. europejskie konsorcjum EADS CASA (p\u00f3\u017aniej: Airbus Poland S.A.) zakupi\u0142o 51 % akcji PZL „Warszawa-Okecie” S.A. i w ten spos\u00f3b ZUA zosta\u0142 w\u0142\u0105czony w struktury najwi\u0119kszej europejskiej firmy lotniczej. W tym czasie ZUA dysponowa\u0142 flot\u0105 samolot\u00f3w sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z 77 samolot\u00f3w An-2 do prac agrolotniczych i cel\u00f3w transportowych, 46 samolot\u00f3w M-18 Dromader do gaszenia po\u017car\u00f3w, lot\u00f3w patrolowych i prac agrolotniczych, 12 samolot\u00f3w PZL-106 Kruk do prac agrolotniczych i 10 samolot\u00f3w PZL-104 Wilga dla us\u0142ug biznesowych i rekreacji oraz lot\u00f3w sportowych. Szczeg\u00f3ln\u0105 akcj\u0105 by\u0142a walka z plag\u0105 szara\u0144czy w Afryce P\u00f3\u0142nocnej w 2004 r., w kt\u00f3rej uczestniczy\u0142o kilkana\u015bcie Dromader\u00f3w i An-2. W 32-letniej historii ZUA wykonywano us\u0142ugi dla nast\u0119puj\u0105cych pa\u0144stw: Algieria, Arabia Saudyjska, Austria, Azerbejd\u017can, Bu\u0142garia, Chile, Czechos\u0142owacja, Egipt, Ekwador, Erytrea, Etiopia, Finlandia, Hiszpania, Indie, Iran, Libia, Mali, Niemcy, Nigeria, Pakistan, Portugalia, Senegal, Sudan, Syria, Tunezja, W\u0119gry, Wietnam i W\u0142ochy.Uzyskano liczne wyr\u00f3\u017cnienia, m.in. Medal Europejski w 2000 r. i tytu\u0142 \u201eWybitny Polski Eksporter\u201d w 2002 r. Aktualnie funkcjonuje pod nazw\u0105 EADS PZL Warszawa-Ok\u0119cie SA Wydzia\u0142 Us\u0142ug Lotniczych w Mielcu. W dnach 21-22 X 2017 r. mielecki Zak\u0142ad by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem og\u00f3lnopolskiego 5. Zjazdu Agrolotnik\u00f3w. 15 XI 2022 r. odby\u0142a sie gala jubileuszowa z okazji 50-lecia ZUA. Wydarzenie to mia\u0142o podw\u00f3jny charakter. ZUA, dzia\u0142ajacy do niedawna pod nazw\u0105 Wydzia\u0142u Us\u0142ug Lotniczych, przeszed\u0142 pod nowo utworzon\u0105 firm\u0119: Mieleckie Zak\u0142ady Lotnicze Sp. z o.o. – c\u00f3rk\u0119 Sieci Badawczej \u0141ukasiewicz – Instytutu Lotnictwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy Oddzia\u0142u ZUA:<\/strong>\u00a0Krzysztof Mirski (1975\u20131982), Stanis\u0142aw Pietras (1 III 1982 r. \u2013 31 X 1982 r.), J\u00f3zef Roguz (1982-1994).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy ZUA:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef Roguz (1994-2005), Grzegorz Jan Walczak (2005-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD UTRZYMANIA RUCHU \u201ePZL-MIELEC\u201d SP. Z O.O.<\/strong>, zosta\u0142 utworzony w latach 90. w wyniku restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. Wykonuje us\u0142ugi r\u00f3\u017cnego rodzaju, m.in. remonty, adaptacje i wykonawstwo obiekt\u00f3w budowlanych, remonty w\u00f3zk\u00f3w golfowych, spalinowych i elektrycznych, a tak\u017ce us\u0142ugi transportowe, m.in. d\u017awigami samojezdnymi, podno\u015bnikami i samochodami ci\u0119\u017carowymi. Jego siedzib\u0105 s\u0105 obiekty w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: ul. Wojska Polskiego 3. 3 VIII 2011 r. og\u0142oszono upad\u0142o\u015b\u0107 firmy i zmieniono nazw\u0119 na: Zak\u0142ad Utrzymania Ruchu „PZL-Mielec” Sp. z o.o. Upad\u0142o\u015bci Likwidacyjnej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141AD UTYLIZACJI ODPAD\u00d3W KOMUNALNYCH SP. Z O.O.<\/strong>, rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 1 IX 1998 r. na bazie nowo wybudowanego w 1997 r. sk\u0142adowiska odpad\u00f3w komunalnych przy ul. Wolno\u015bci. Sp\u00f3\u0142ce powierzono zarz\u0105dzanie i utrzymywanie sk\u0142adowiska odpad\u00f3w, utrzymywanie zrekultywowanego sk\u0142adowiska \u201eSmoczka\u201d oraz prowadzenie i obs\u0142ug\u0119 selektywnej zbi\u00f3rki odpad\u00f3w na terenie miasta Mielca. W pierwszym dziesi\u0119cioleciu funkcjonowania nowego sk\u0142adowiska w og\u00f3lnej masie odpad\u00f3w najwi\u0119kszy udzia\u0142 procentowy ma Gmina Miejska Mielec \u2013 ok. 82 %. SSE EURO-PARK MIELEC dostarcza ok. 15 %, a pozostali dostawcy \u2013 3 %.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes:<\/strong>\u00a0Rafa\u0142 Groele (1998-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141ADNICY \u201eZ\u0141OTNICCY\u201d<\/strong>, 10 wi\u0119\u017ani\u00f3w politycznych z wi\u0119zienia w zamku w Rzeszowie, rozstrzelanych 3 XI 1943 r. w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca pochowanych na cmentarzu parafialnym w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przebieg wydarze\u0144: W czasie okupacji hitlerowskiej, wed\u0142ug niemieckiego obwieszczenia z 1 listopada 1943 r., zostali skazani na \u015bmier\u0107 wi\u0119\u017aniowie polityczni: 1. Walenty Czy\u017c z Rzeszowa \u201eza udzia\u0142 w napadzie morderczym\u201d, 2. Micha\u0142 Falandys z Trzebosi \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 3. Leon Jacykow z Rzeszowa \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 4. Andrzej Jadach z Zar\u0119bek \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 5. Emil Prag\u0142owski z S\u0119dziszowa \u201ejako cz\u0142onek grupy terrorystycznej\u201d, 6. Rudolf Auriga z Rzeszowa \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 7. J\u00f3zef Czarnik z Wy\u017cnego \u201eza udzia\u0142 w napadach\u201d, 8. Stanis\u0142aw Drupka ze Stobiernej \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 9. Franciszek Gut (Oszczyk) z Siedlisk \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 10. W\u0142adys\u0142aw Kuc z Rzeszowa \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 11. Stefan O\u017c\u00f3g ze Stobiernej \u201eza nielegalne posiadanie broni\u201d, 12. Bronis\u0142aw Pryjda z D\u0119bicy \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 13. Rudolf Pryjda \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 14. Jan R\u00f3\u017ca\u0144ski z D\u0119bicy \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d, 15. Franciszek Sieradzki \u201eza nielegaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d. Na osobach pod numerami 1-5 wyrok zosta\u0142 ju\u017c wykonany, ale zas\u0105dzeni od numeru 6 do 15 zostali przedstawieni do u\u0142askawienia. Postawiono jednak warunek, \u017ce je\u017celi w najbli\u017cszych trzech miesi\u0105cach na terenie okr\u0119gu Rzesz\u00f3w i D\u0119bica powt\u00f3rz\u0105 si\u0119 akty przemocy, a przede wszystkim napady na Niemc\u00f3w lub osoby z nimi wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105ce, to wyrok na pozosta\u0142ych wi\u0119\u017aniach b\u0119dzie wykonany. 2 XI 1943 r. w Z\u0142otnikach patrol AK wykona\u0142 wyrok \u015bmierci (przez rozstrzelanie) na mieleckim policjancie Stanis\u0142awie Gaborze i zastrzeli\u0142 usi\u0142uj\u0105cego interweniowa\u0107 drugiego policjanta \u2013 Juliana Toczy\u0144skiego. W odwecie Niemcy 3 XI 1943 r. przywie\u017ali do Z\u0142otnik 10 wi\u0119\u017ani\u00f3w politycznych z wi\u0119zienia w rzeszowskim zamku, wymienionych pod numerami 6-15 i rozstrzelali ich w obecno\u015bci ludno\u015bci Z\u0142otnik, zmuszonej si\u0142\u0105 do ogl\u0105dania egzekucji. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej ekshumowano zw\u0142oki i przeniesiono na cmentarz parafialny w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza, obok mogi\u0142 z I wojny \u015bwiatowej. W pa\u017adzierniku 1986 r. upami\u0119tniono mogi\u0142\u0119 tablic\u0105 z nazwiskami rozstrzelanych os\u00f3b, umieszczon\u0105 na g\u0142azie z piaskowca \u015bmi\u0142owskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141ADY NARZ\u0118DZIOWE W MIELCU SP. Z O.O.<\/strong>, firma powsta\u0142a w 1995 r. w wyniku restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i przekszta\u0142cenia znajduj\u0105cego si\u0119 w jej strukturach Zak\u0142adu Narz\u0119dziowego \u201ePZL-Mielec\u201d. Kontynuowa\u0142a kilkudziesi\u0119cioletni\u0105 tradycj\u0119 wytwarzania narz\u0119dzi, przyrz\u0105d\u00f3w i urz\u0105dze\u0144 dla przemys\u0142u lotniczego, samochodowego, stoczniowego, elektronicznego, precyzyjnego, spo\u017cywczego i farmaceutycznego. Zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 9 X 2000 r. Uzyska\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 prowadzenia w\u0142asnej kontroli produkowanych wyrob\u00f3w. Wdro\u017cy\u0142a komputerowe systemy wspomagania konstrukcji CAD-CAM. Otrzyma\u0142a certyfikaty dla systemu zapewnienia jako\u015bci zgodny z norm\u0105 ISO 9001 oraz APAP-110, BAE Systems i JAR-21. Jej siedzib\u0105 by\u0142a hala w centralnej cz\u0119\u015bci SSE. 8 VI 2009 r. wydano decyzj\u0119 w sprawie wyga\u015bni\u0119cia zezwolenia na dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w SSE EURO-PARK MIELEC.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAK\u0141ADY ODZIE\u017bOWE AG SP Z O.O.<\/strong>\u00a0\u2013 firma o mieleckim rodowodzie, produkuj\u0105ca i serwisuj\u0105ca odzie\u017c wysokiej jako\u015bci. Powsta\u0142a w 2002 r., a wpis do rejestru przedsi\u0119biorc\u00f3w uzyska\u0142a 16 XII 2002 r. Zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 w SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 21 IV 2004 r. Jej siedziba znajduje si\u0119 w zachodniej cz\u0119\u015bci Strefy, przy u. Strefowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAKOLE<\/strong>, niewielka prywatna ulica na terenie osiedla Wojs\u0142aw. Otrzyma\u0142a nazw\u0119 Uchwa\u0142\u0105 Nr XXX\/308\/2017 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 9 II 2017 r. Nazwa, zaproponowana przez wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli ulicy, nawi\u0105zuje do zakola pobliskiej rzeki Wis\u0142oki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAKR\u0118CKI JANUSZ<\/strong>, urodzony 23 X 1964 r. w Borowej, pow. mielecki, syn Stanis\u0142awa i Stefanii z domu Wi\u0105cek. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1983 r. Studia na Politechnice Krakowskiej uko\u0144czy\u0142 w 1992 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika o specjalno\u015bci maszyny robocze ci\u0119\u017ckie. Po studiach zosta\u0142 zatrudniony w Zak\u0142adzie Lotniczym \u201ePZL-Mielec\u201d i jako technolog pracowa\u0142 do jego likwidacji w 1999 r. Po kr\u00f3tkim epizodzie w firmie Pinacle Consulting zosta\u0142 kierownikiem Centrum Obr\u00f3bki Plastycznej w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu. W 2002 r. obj\u0105\u0142 stanowisko kierownika wydzia\u0142u w WSK \u201ePZL-Rzesz\u00f3w\u201d SA, za\u015b w pa\u017adzierniku 2005 r. zosta\u0142 prezesem Zarz\u0105du i dyrektorem naczelnym Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych w Mielcu. Kierowana przez niego ekipa doprowadzi\u0142a do zainteresowania si\u0119 pa\u0144stwowych o\u015brodk\u00f3w decyzyjnych mo\u017cliwo\u015bciami mieleckiego o\u015brodka przemys\u0142owego, a nast\u0119pnie wprowadzenia do Mielca \u015bwiatowego potentata w dziedzinie produkcji \u015bmig\u0142owc\u00f3w \u2013 firmy Sikorsky Aircraft Corporation. W plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d zosta\u0142 wybrany\u00a0Cz\u0142owiekiem Roku 2006<\/em> w Mielcu i uhonorowany \u201eSka\u0142k\u0105 Korso\u201d. Odznaczony Krzy\u017cem Kawalerskim OOP.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZALEWSKI FRANCISZEK IGNACY<\/strong>, urodzony 3 IX 1930 r. w Laskach, pow. Ostro\u0142\u0119ka, syn Stefana i Julii z Ma\u0142kowskich. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum w Ostro\u0142\u0119ce (1947), a nast\u0119pnie Pa\u0144stwowe Liceum Mechaniczno-Lotnicze w Warszawie. Po maturze w 1950 r. z nakazem pracy przyby\u0142 do WSK w Mielcu i zosta\u0142 zatrudniony w Biurze Technologa jako technolog, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w kontroli technicznej. R\u00f3wnolegle szkoli\u0142 si\u0119 w zawodzie pilota. Uko\u0144czy\u0142 kursy: szybowcowy w Lisich K\u0105tach (1948), pilota\u017cu silnikowego we Wroc\u0142awiu (1951) i instruktor\u00f3w pilota\u017cu silnikowego we Wroc\u0142awiu (1952), a nast\u0119pnie uzyska\u0142 uprawnienia: pilota samolotowego II klasy (1956), pilota samolotowego I klasy (1961), pilota samolotowego zawodowego II klasy (1963), do lot\u00f3w wed\u0142ug przyrz\u0105d\u00f3w – JFR (1964), do lot\u00f3w agrotechnicznych (1967), pilota samolotowego do\u015bwiadczalnego II klasy (1973) i do lot\u00f3w z gaszeniem po\u017car\u00f3w (1983). Od 1973 r. pracowa\u0142 jako pilot do\u015bwiadczalny WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1990 r. Lata\u0142 na 22 typach samolot\u00f3w, wykonuj\u0105c 12 836 lot\u00f3w w czasie 7 171 godzin, w tym: 2 608 godz. 23 min. w pr\u00f3bach (An-2, M-15, M-18, M-20, M-21, M-24 i An-28) oraz 1 553 godz. 40 min. w lotach agro (An-2, M-15, M-18). Jako prowadz\u0105cy grup\u0119 lub prowadzony przebazowywa\u0142 samoloty dla kontrahent\u00f3w zagranicznych w Bu\u0142garii, Hiszpanii, Iraku, Jugos\u0142awii, NRD, Portugalii, Rumunii, Turcji, ZSRR i na W\u0119grzech oraz na salony lotnicze do Pary\u017ca i Farnborough pod Londynem. Szczeg\u00f3lnym wydarzeniem by\u0142o przebazowanie samolotu M-18 z Kanady do Ferriday (USA) nad Zatok\u0105 Meksyka\u0144sk\u0105 (1979). Odbywa\u0142 loty agro: na An-2 w Egipcie i Sudanie (1967-1968, 1971-1972), M-15 w Polsce (1977-1979), M-18 w Sudanie (1980) i NRD (1984). Wykona\u0142 loty transportowe, m.in. na trasie Mielec \u2013 Kano (Nigeria), Mielec \u2013 Bagdad i z powrotem oraz do USA. W 1983 r. uczestniczy\u0142 w gaszeniu po\u017caru kompleksu le\u015bnego w Krzystkowicach (Pozna\u0144skie). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 uprawia\u0142 sport, wyst\u0119puj\u0105c w latach 1951-1956 w zespole siatk\u00f3wki Stali Mielec. Od 1953 r. by\u0142 cz\u0142onkiem reaktywowanego Aeroklubu Mieleckiego, a p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Ko\u0142a Zak\u0142adowego Polskiego Zwi\u0105zku W\u0119dkarskiego.<\/p>\r\n

\"\"ZALEWSKI JAROS\u0141AW, <\/b>urodzony 23 V 1972 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Aliny. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y w D\u0119bicy z matur\u0105 w 1991 r. W latach szkolnych by\u0142 mieszka\u0144cem Rzemienia. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1997 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. W latach 1999-2011 by\u0142 asystentem w Centrum Interwencyjnego Leczenia Chor\u00f3b Serca i Naczy\u0144 w Krakowskim Szpitalu Specjalistycznym im. Jana Paw\u0142a II. Uzyska\u0142 kolejno: dyplom specjalisty chor\u00f3b wewn\u0119trznych (2004 r.), stopie\u0144 doktora nauk medycznych przyznany przez Rad\u0119 Wydzia\u0142u Lekarskiego Collegium Medicum UJ w Krakowie na podstawie rozprawy: Niedotlenienie i reoksygenacja kom\u00f3rek ludzkiego \u015br\u00f3db\u0142onka naczyniowego a ekspresja ich wybranych gen\u00f3w in vitro <\/i>(2006 r.) oraz dyplom specjalisty kardiologa (2007 r.). W tym okresie otrzyma\u0142 stypendium KOLUMB Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej w Klinice Kardiologii Katolickiego Uniwersytetu w Leuven \u2013 Belgia (2008-2009) oraz grant wspomagaj\u0105cy Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2009-2010). Od 2011 r. pracuje jako starszy asystent w Oddziale Klinicznym Choroby Wie\u0144cowej i Niewydolno\u015bci Serca w Krakowskim Szpitalu Specjalistycznym im. Jana Paw\u0142a II. R\u00f3wnocze\u015bnie od 2012 r. jest adiunktem w Klinice Chor\u00f3b Wie\u0144cowych i Niewydolno\u015bci Serca w Collegium Medicum UJ w Krakowie. W 2014 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk medycznych, przyznany przez Rad\u0119 Wydzia\u0142u Lekarskiego Collegium Medicum UJ w Krakowie. Tytu\u0142 rozprawy habilitacyjnej: Nowe pozakrzepowe mechanizmy towarzysz\u0105ce upo\u015bledzonej nasierdziowej i tkankowej reperfuzji w \u015bwie\u017cym zawale serca oraz zakrzepicy w stencie.<\/i> Przedmiotami jego zainteresowa\u0144 naukowych i g\u0142\u00f3wnymi kierunkami bada\u0144 s\u0105: choroba niedokrwienna serca, ostre zespo\u0142y wie\u0144cowe, przezsk\u00f3rne interwencje wie\u0144cowe, obrazowanie wewn\u0105trzwie\u0144cowe i kardiologia eksperymentalna. W latach 2016-2022 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika grantu OPUS Narodowego Centrum Nauki, a w 2024 zg\u0142osi\u0142 dwa patenty. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem wielu publikacji naukowych, wyk\u0142adowc\u0105 w Collegium Medicum UJ, promotorem rozpraw doktorskich, uczestnikiem krajowych i mi\u0119dzynarodowych konferencji i seminari\u00f3w naukowych oraz cz\u0142onkiem krajowych i mi\u0119dzynarodowych towarzystw naukowych, m.in. Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (od 2000 r.), European Society of Cardiology (od 2002 r.) i European Association of Percutaneous Cardiovascular Interventions (od 2009 r.). W 2025 r. Rada Doskona\u0142o\u015bci Nauki przyzna\u0142a mu tytu\u0142 profesora UJ. Utrzymuje systematyczny kontakt z Polsko-Ameryka\u0144sk\u0105 Klinik\u0105 Serca w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZALEWSKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 20 VII 1914 r. w Pinczynie, gmina Zblewo, syn Kazimierza i Marianny z domu Ko\u0142odziejczyk. Uko\u0144czy\u0142 studia na Politechnice Gda\u0144skiej i otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. Uzyska\u0142 kwalifikacje i uprawnienia pilota cywilnego i wojskowego. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. i zosta\u0142 ranny, a nast\u0119pnie bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej AK. Za t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142 aresztowany przez gestapo i uwi\u0119ziony w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w Stutthofie. Po II wojnie \u015bwiatowej m.in. kierowa\u0142 odbudow\u0105 jednego z toru\u0144skich zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych. W 1950 r. z nakazu pracy zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako starszy konstruktor w biurze g\u0142\u00f3wnego technologa, a nast\u0119pnie zosta\u0142 kierownikiem Dzia\u0142u Kontroli i Nadzoru Budownictwa Inwestycyjnego. W marcu 1951 r. zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego i uwi\u0119ziony w Rzeszowie. Zarzucano mu m.in. udzia\u0142 we wrogiej nowemu ustrojowi Armii Krajowej, uprawianie dywersji i sabota\u017cu oraz s\u0142u\u017cenie obcemu pa\u0144stwu na Zachodzie. Mimo bicia i stosowania wymy\u015blnych tortur nie przyzna\u0142 si\u0119 do winy i ostatecznie po 7. miesi\u0105cach zosta\u0142 uwolniony.W1953 r. dyrekcja WSK, doceniaj\u0105c jego wielk\u0105 wiedz\u0119 i umiej\u0119tno\u015bci, mianowa\u0142a go kierownikiem Wydzia\u0142u Obr\u00f3bki i Spawalnictwa, a w 1955 r. zast\u0119pc\u0105 g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera ds. technicznych oraz zast\u0119pc\u0105 g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera ds. inwestycji i ruchu. W 1964 r. mianowano go kierownikiem Elektrociep\u0142owni WSK Mielec, a p\u00f3\u017aniej kierownikiem Dzia\u0142u Normalizacji i pierwszym rzecznikiem patentowym WSK Mielec. W czasie pe\u0142nienia tych funkcji znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju mieleckiej WSK, a zw\u0142aszcza jej bazy. M.in. wyszuka\u0142 w kraju poniemieckie obiekty przemys\u0142owe i doprowadzi\u0142 do ich pozyskania przez WSK. Po monta\u017cu i adaptacji zosta\u0142y halami fabrycznymi nr 6, 10, 12, 14 i 24. W podobny spos\u00f3b uda\u0142o si\u0119 zdoby\u0107 stalowe konstrukcje do budowy hali sportowo-widowiskowej przy ul. L. Solskiego. W latach 70. by\u0142 cz\u0142onkiem Komitetu Budowy Ko\u015bcio\u0142a Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Wielkie zas\u0142ugi dla WSK i Mielca nie uchroni\u0142y go od dalszych nieprzyjemno\u015bci ze strony organ\u00f3w bezpiecze\u0144stwa. W 1980 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Skomplikowane losy \u017cyciowe opisa\u0142 w ksi\u0105\u017cce\u00a045-lecie w przemy\u015ble lotniczym. Golgota ludzkich cieni XX w.,<\/em> kt\u00f3r\u0105 wydano w Mielcu w 1997 r. Zmar\u0142 1 V 2010 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZALOTY\u0143SKA MAGDALENA (z domu OPIELA)<\/strong>, urodzona 20 I 1974 r. w Mielcu, c\u00f3rka Eugeniusza i Zofii z domu Dziekan. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1993 r. Studia polonistyczne odby\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie (specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) i w 1998 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1997 r. w Szkole Podstawowej nr 2 im. T. Ko\u015bciuszki w Mielcu, a w latach 1998-2003 pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej nr 13 im. Jana Bytnara \u201eRudego\u201d w Mielcu. Od 2003 r. jest nauczycielk\u0105 j\u0119zyka polskiego w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika w Mielcu, gdzie 1 IX 2007 r. powierzono jej stanowisko wicedyrektora. R\u00f3wnolegle kszta\u0142ci\u0142a si\u0119, ko\u0144cz\u0105c studia podyplomowe w zakresie wychowania prorodzinnego w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (2000) i kurs kwalifikacyjny \u201eZarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105\u201d (2008). Uzyska\u0142a m.in. uprawnienia egzaminatora OKE w szkole podstawowej (2003), gimnazjum (2003) i egzaminu maturalnego z j\u0119zyka polskiego (2004). Posiada stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Powierzono jej organizacj\u0119 O\u015brodka Koordynacji Oceniania w Mielcu oraz funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej zespo\u0142u egzaminator\u00f3w oceniaj\u0105cych egzamin maturalny z j\u0119zyka polskiego. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca zaj\u0119ciom pozalekcyjnym, przygotowuj\u0105c uczni\u00f3w do r\u00f3\u017cnych konkurs\u00f3w. Jest inicjatork\u0105 i wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105 wieczor\u00f3w poetyckich oraz mi\u0119dzyszkolnego konkursu \u201eCzy znasz j\u0119zyk ojczysty?\u201d adresowanego do uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych. (W roku 2008 odby\u0142a si\u0119 jego trzecia edycja.) By\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem sesji popularnonaukowych z udzia\u0142em pracownik\u00f3w naukowych wy\u017cszych uczelni. Nale\u017cy do Stowarzyszenia Nauczycieli Polonist\u00f3w Oddzia\u0142 Mielec. Jest wsp\u00f3\u0142autork\u0105 opracowania\u00a0Wczoraj i dzi\u015b Szko\u0142y Podstawowej nr 13 w Mielcu<\/em>\u00a0wydanego w 2000 r. Jako nauczycielka tej szko\u0142y zainicjowa\u0142a powstanie Klubu Opieki Pozalekcyjnej oraz prowadzi\u0142a programy profilaktyczne. Od lat szkolnych nale\u017ca\u0142a do harcerstwa. W latach 1989-1992 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dru\u017cynowej I Mieleckiej Dru\u017cyny Harcerek \u201eBurza\u201d im. J\u00f3zefy Kantor oraz hufcowej Mieleckiego Hufca Harcerek i Zuch\u00f3w ZHP rok za\u0142o\u017cenia 1918. Wsp\u00f3\u0142pracuje z mieleckim \u015brodowiskiem Zwi\u0105zku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Jest wsp\u00f3\u0142autork\u0105 ksi\u0105\u017cki\u00a0KOPERNIK.MIELEC.PL II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu 2003-2013,<\/em>\u00a0wydanej w 2013 r. z okazji 60-lecia tej szko\u0142y. Wsp\u00f3\u0142organizatorka mieleckich obchod\u00f3w 100. rocznicy odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 (m.in. „Dyktando niepodleg\u0142o\u015bciowe”). Ostatnio prowadzi „Koncerty Niepodleg\u0142o\u015bciowe” Mieleckiej Orkiestry Symfonicznej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZALOTY\u0143SKA TERESA (z domu OSNOWSKA),<\/strong> urodzona 11 VIII 1944 r. w Rzemieniu, pow. mielecki, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Eugenii z domu Smaczniak. Absolwentka Technikum Mechanicznego Ministerstwa Przemys\u0142u Ci\u0119\u017ckiego w Mielcu (profil ekonomiczny) z matur\u0105 w 1962 r. Ponadto uko\u0144czy\u0142a szereg kurs\u00f3w specjalistycznych w dziedzinie ksi\u0119gowo\u015bci. Od 1962 r. do 1972 r. pracowa\u0142a w Gromadzkiej Radzie Narodowej w Rzemieniu kolejno jako: referentka, sekretarz i g\u0142\u00f3wna ksi\u0119gowa. Po reformie administracyjnej w 1973 r. zosta\u0142a mianowana skarbnikiem nowo powsta\u0142ej Gminy Mielec i pe\u0142ni\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 2008 r. Za kompetentne i wzorowe wykonywanie obowi\u0105zk\u00f3w zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Br\u0105zowym i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 Honorow\u0105 Zas\u0142u\u017cony Pracownik Pa\u0144stwowy, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego i Medalem 40-lecia Polski Ludowej. Na emeryturze udziela si\u0119 spo\u0142ecznie. M.in. pasjonuje si\u0119 haftem i r\u0119kodzie\u0142em artystycznym. Jej prace prezentowane by\u0142y na lokalnych wystawach tematycznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZALOTY\u0143SKI MAREK<\/strong>, urodzony 4 II 1970 r. w Mielcu, syn Juliana i Teresy z Osnowskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (profil \u2013 budowa p\u0142atowc\u00f3w), matur\u0119 zda\u0142 w 1990 r. Pracowa\u0142 w AR MARR Sp. z o.o. Od 1994 r. jest pracownikiem Miejskiego Przedsi\u0119biorstwa Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w Mielcu. Dwukrotnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Komisji Zak\u0142adowej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w MPEC Mielec oraz dwukrotnie wybierano go do Rady Nadzorczej MPEC. W 2007 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra socjologii. Od l989 r. spo\u0142ecznie pe\u0142ni funkcj\u0119 instruktora harcerskiego. Jest organizatorem oboz\u00f3w, zimowisk i biwak\u00f3w harcerskich. W latach 1989-1991 by\u0142 dru\u017cynowym 14. Mieleckiej Dru\u017cyny Harcerzy \u201eHADES\u201d im. Gen. Stanis\u0142awa Sosabowskiego, a w latach1991-1992 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Technicznej Szkole Wojsk Lotniczych w Zamo\u015bciu. Od 2003 r. do 2006 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta Podkarpackiej Chor\u0105gwi Harcerzy Zwi\u0105zku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Cz\u0142onek w\u0142adz r\u00f3\u017cnych szczebli tej organizacji od pocz\u0105tku jej powstania; m.in. dwukrotnie wiceprzewodnicz\u0105cy Zarz\u0105du Okr\u0119gu Podkarpackiego, dwukrotnie \u2013 przewodnicz\u0105cy Komisji Instruktorskiej Podkarpackiej Chor\u0105gwi Harcerzy, przewodnicz\u0105cy Kapitu\u0142y Harcerza Rzeczypospolitej, cz\u0142onek Rady Naczelnej, cz\u0142onek Komisji Harcmistrzowskiej, przewodnicz\u0105cy Mieleckiego Obwodu ZHR. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w wmurowania Ziemi Katy\u0144skiej w mieleck\u0105 \u015acian\u0119 Katy\u0144sk\u0105, a tak\u017ce wsp\u00f3\u0142organizatorem happening\u00f3w ulicznych \u201eOdbicie wi\u0119\u017ani\u00f3w z wi\u0119zienia przez J\u0119drusi\u00f3w\u201d i \u201ePrzyjazd Pi\u0142sudskiego do Mielca\u201d oraz wystawy mieleckiego harcerstwa niepokornego (1998). Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Komitetu 100-lecia Skautingu i Harcerstwa w Mielcu. Jest tak\u017ce redaktorem corocznej jednodni\u00f3wki \u201ePolonia Restituta\u201d i wsp\u00f3\u0142organizatorem corocznych uroczysto\u015bci z okazji Narodowego \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci w Mielcu (m.in. „\u015apiewanki patriotyczne”, „Dyktando niepodleg\u0142o\u015bciowe”). By\u0142 te\u017c redaktorem miesi\u0119cznika mieleckiego \u015brodowiska ZHR \u201e\u017bagiew\u201d. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu i przewodnicz\u0105cego Komisji O\u015bwiaty i Kultury Rady w kadencji 2014-2018. W latach 2015-2018 by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. prof. W. Szafera w Mielcu. W 2014 r. zainicjowa\u0142 powstanie mieleckiego Obywatelskiego Komitetu Obchod\u00f3w 75. Rocznicy Zbrodni Katy\u0144skiej. By\u0142 tak\u017ce jednym z g\u0142\u00f3wnych organizator\u00f3w mieleckich obchod\u00f3w 100. rocznicy odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119. Wsp\u00f3\u0142organizator m.in.: wypraw mielczan szlakiem walk II Brygady Legion\u00f3w w Karpatach Wschodnich na Ukrainie (2018-2019), obchod\u00f3w Narodowego Dnia Pami\u0119ci \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych w Mielcu, odbudowy struktur Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Mielcu, odnowienia pomnika Wolno\u015bci, budowy Obelisku Niepodleg\u0142o\u015bci i posadzenia kilkunastu D\u0119b\u00f3w Niepodleg\u0142o\u015bci. Jest instruktorem i rzecznikiem prasowym Jednostki Strzeleckiej 2093 im. gen broni W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego w Mielcu. Po wygaszeniu mandatu Fryderyka Kapinosa w Radzie Miejskiej w Mielcu (zosta\u0142 wybrany na pos\u0142a), ponownie otrzyma\u0142 mandat radnego Rady Miejskiej (30 X 2019 r.) w kadencji 2018-2024. Tak\u017ce w wyborach samorzadowych w 2024 r. zosta\u0142 wybrany do Rady Miejskiej na kadencj\u0119 2024-2029, a nastepnie powierzono mu funkcj\u0119 przewodniczacego Komisji O\u015bwiaty i Kultury. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Medalem \u201ePro Memoria\u201d, Medalem „Pro Patria”, Medalem 100-lecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci, Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 100-lecia Walk Legion\u00f3w Polskich w Karpatach Wschodnich, Medalem 100-lecia PCK, nagrod\u0105 „\u015awiadek historii” Instytutu Pami\u0119ci Narodowej i Nagrod\u0105 Prezydenta Miasta Mielca za organizacj\u0119 obchod\u00f3w 100-lecia Niepodleg\u0142o\u015bci w Mielcu oraz Odznaczeniem „Zas\u0142u\u017cony dla Regionu Rzeszowskiego NSZZ „Solidarno\u015b\u0107”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZALOTY\u0143SKI ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 19 VI 1888 r. w Rzochowie, syn Juliana i Katarzyny z domu Sobu\u015b. Od 1905 r. by\u0142 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 cz\u0142onkiem Stra\u017cy Ogniowej, a nast\u0119pnie Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Rzochowie. Pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcje tr\u0119bacza-sygnalisty i zast\u0119pcy komendanta. Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej jako \u017co\u0142nierz 40 c.k. Pu\u0142ku Piechoty Ritter von Pino jako sygnalista. Dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej, z kt\u00f3rej po 7 latach powr\u00f3ci\u0142 do Rzochowa. Pracowa\u0142 przy produkcji drewna do kopalni oraz przy wydobywaniu piasku i \u017cwiru z Wis\u0142oki. Po II wojnie \u015bwiatowej pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eDostawa\u201d, zajmuj\u0105cej si\u0119 wydobywaniem piasku i \u017cwiru z Wis\u0142oki. Na pocz\u0105tku lat 50. zosta\u0142 aresztowany za antyradzieckie wypowiedzi. W czasie przes\u0142ucha\u0144 by\u0142 brutalnie traktowany przez funkcjonariuszy UB i po wyj\u015bciu na wolno\u015b\u0107 chorowa\u0142. Zmar\u0142 23 XII 1951 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. Rzochowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZA\u0141\u0118\u017bNY EDWARD RYSZARD<\/strong>, urodzony 20 XII 1957 r. w Kluczborku, syn Stanis\u0142awa i Rozalii. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. Pierwsze treningi pi\u0142karskie odbywa\u0142 w KKS Kluczbork i w klubie tym gra\u0142 do 1976 r. Po epizodzie w drugim kluczborskim klubie \u2013 Metalu (1976) od pocz\u0105tku sezonu 1976\/1977 przeszed\u0142 do Stali Mielec \u2013 \u00f3wczesnego mistrza Polski. W mieleckim klubie zagra\u0142 jako obro\u0144ca 82 mecze w I lidze i przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia 3. miejsca w sezonie 1978\/1979. Od jesieni 1979 r. do ko\u0144ca sezonu 1983\/1984 r. gra\u0142 w Legii Warszawa i wni\u00f3s\u0142 spory udzia\u0142 w zdobycie 3. miejsca w sezonie 1979\/1980 oraz dwukrotne zdobycie Pucharu Polski (1980, 1981). W 1985 r. wyjecha\u0142 do USA i przez kilka lat gra\u0142 w Wi\u015ble Chicago. W czasie kariery pi\u0142karskiej wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142 w reprezentacjach Polski w r\u00f3\u017cnych kategoriach wiekowych. W reprezentacji junior\u00f3w (w latach 1974-1975) rozegra\u0142 8 mecz\u00f3w, w reprezentacji m\u0142odzie\u017cowej (w latach 1977-1979) \u2013 22 mecze, w tym jako zawodnik Stali Mielec \u2013 19 (1 bramka) i Legii Warszawa \u2013 3, a w I reprezentacji (w 1980 r.) \u2013 4 mecze, wszystkie jako zawodnik Legii.<\/p>\r\n

ZA\u0141UCKI BOGUS\u0141AW JAN (ksi\u0105dz),<\/b> urodzony 27 V 1970 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Wac\u0142awy z domu Jamrozy. W m\u0142odo\u015bci mieszka\u0142 w Gaw\u0142uszowicach. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1989 r. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w filozoficzno-teologicznych w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie 3 VI 1995 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w parafiach: pw. Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny Szkaplerznej w Szynwa\u0142dzie (1995-1997), pw. \u015bw. Bart\u0142omieja Aposto\u0142a w Por\u0119bie Spytkowskiej (1997-2000), pw. \u015bw. Marii Magdaleny w Szczucinie (2000-2008), pw. \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki w Limanowej \u2013 Sowlinach\u00a0 (2008-2013) i pw. \u015bw. Ma\u0142gorzaty w D\u0119bnie (2013-2021). 14 VIII 2021 r. zosta\u0142 mianowany rektorem rektoratu pw. Macierzy\u0144stwa Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Leluchowie. Zmar\u0142 7 II 2024 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w rodzinnych Gaw\u0142uszowicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZA\u0141UCKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 4 II 1948 r. w Kliszowie, powiat mielecki, syn Jana i Stefanii z domu Bik. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1970 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1965 r. w WSK PZL-Mielec na Wydziale Narz\u0119dziowym (03). Kolejnymi miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y: Dzia\u0142 Normalizacji, Zak\u0142ad Do\u015bwiadczalny (1970-1972, konstruktor), O\u015brodek Bada\u0144 Rozwojowych Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu (1972-1993, technolog, kierownik sekcji technologicznej, zast\u0119pca kierownika Wydzia\u0142u \u015alusarsko-Mechanicznego W-16). R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym (kierunek: technologia maszyn) Politechniki Krakowskiej i w 1979 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W czasie pracy w OBR SK bra\u0142 udzia\u0142 przy opracowaniach technologicznych samolot\u00f3w: M-15, do\u015bwiadczalnego Lala-1, M-18 \u201eDromader\u201d, M-21 \u201eDromader Mini\u201d, M-24 \u201eDromader Super\u201d, M-26 \u201eIskierka\u201d, M-20 \u201eMewa\u201d, An-28 i I-22 \u201eIryda\u201d. W latach 1993-1999 pracowa\u0142 na stanowisku kierownika S\u0142u\u017cby Produkcji Melex Sp. z o.o. w Mielcu. Od 1999 r. przebywa na emeryturze. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. By\u0142 m.in.: cz\u0142onkiem SIMP, przewodnicz\u0105cym Komitetu Rodzicielskiego w Szkole Podstawowej nr 7 w Mielcu, dzia\u0142aczem sekcji pi\u0142ki no\u017cnej FKS Stal Mielec, cz\u0142onkiem Rady Osiedla Dziubk\u00f3w i \u0142awnikiem S\u0105du Rejonowego w Mielcu przez 3 kadencje (2004-2015). Odznaczony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAMEK MIELECKICH<\/strong>, zosta\u0142 wybudowany na niewielkim wzg\u00f3rzu nad rzek\u0105 Wis\u0142ok\u0105, prawdopodobnie na pocz\u0105tku XVI w. przez Stanis\u0142awa Mieleckiego, po napadzie Tatar\u00f3w w 1502 r. i spaleniu ledwie co za\u0142o\u017conego miasta Mielca. Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce na tym miejscu wcze\u015bniejsi w\u0142a\u015bciciele Mielca postawili dw\u00f3r, a Stanis\u0142aw Mielecki rozbudowa\u0142 go i lepiej zabezpieczy\u0142. Zapewne zjazd pan\u00f3w ma\u0142opolskich w Mielcu w 1516 r., po\u015bwi\u0119cony problemom obrony przed najazdami tatarskimi, odby\u0142 si\u0119 na tym zamku. Nie odnaleziono dot\u0105d \u017cadnej ryciny przedstawiaj\u0105cej zamek. Jedynym znanym i pewnym \u017ar\u00f3d\u0142em pisanym, kt\u00f3ry m\u00f3wi o urz\u0105dzeniu zamku, jest dokument z 11 VIII 1548 r., w kt\u00f3rym kr\u00f3l Zygmunt August zatwierdza podzia\u0142 d\u00f3br dziedzicznych po zmar\u0142ym Stanis\u0142awie Mieleckim mi\u0119dzy jego syn\u00f3w: Jana \u2013 wojewod\u0119 podolskiego, Sebastiana \u2013 kasztelana wi\u015blickiego i Waleriana. Zamek zosta\u0142 zbudowany na planie czworoboku. Posiada\u0142 cztery baszty i ogrodzenie (palisad\u0119, parkan, zapewne drewniany) oraz jedn\u0105 bram\u0119. Ka\u017cda baszta uzbrojona by\u0142a w jedno dzia\u0142o (bombard\u0119), z tym, \u017ce dwie baszty mia\u0142y du\u017ce dzia\u0142a, a dwie – ma\u0142e. Od zachodu dodatkowym zabezpieczeniem by\u0142a rzeka Wis\u0142oka, a z pozosta\u0142ych trzech stron fosa. G\u0142\u00f3wn\u0105 budowl\u0105 by\u0142 \u201ewielki stary dom\u201d, cz\u0119\u015bciowo murowany. Innymi obiektami by\u0142y: \u201ewielka kuchnia\u201d i obok dwie sale z piwnic\u0105, jadalnia, \u0142a\u017ania, piekarnia, izby, stara jadalnia i stara \u0142a\u017ania. Cz\u0119\u015b\u0107 z tych obiekt\u00f3w by\u0142a dobudowana do ogrodzenia. W jednej z baszt urz\u0105dzono kaplic\u0119. Na zewn\u0105trz zamku znajdowa\u0142a si\u0119 \u201ewielka stajnia\u201d i zajazd. Na mocy wspomnianego dokumentu zamek zosta\u0142 podzielony na trzy cz\u0119\u015bci, a trzej bracia zobowi\u0105zani zostali do utrzymywania jego uzbrojenia. W p\u00f3\u017aniejszych latach s\u0142u\u017cy\u0142 rodzinie Mieleckich i innym w\u0142a\u015bcicielom miasta. W 1629 r. nazwano go \u201estarym zamkiem\u201d. Nie wiadomo te\u017c, czy uczestniczy\u0142 w walkach w czasach potopu szwedzkiego i najazd\u00f3w wojsk Rakoczego, ale w\u00f3wczas zosta\u0142 w du\u017cym stopniu zniszczony. Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce jeszcze w nocy z 31 VII na 1 VIII 1665 r. go\u015bci\u0142 w nim hetman Jan Sobieski (p\u00f3\u017aniejszy kr\u00f3l Jan III), w czasie pogoni za rokoszanami Jerzego Lubomirskiego. Po 1670 r. nie wspominano ju\u017c o zamku. Do naszych czas\u00f3w zachowa\u0142 si\u0119 jedynie fragment fosy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAMOYSKIEGO JANA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Biegnie od ul. Konfederackiej, pomi\u0119dzy terenem Szko\u0142y Podstawowej nr 1 im. W. Szafera i szeregiem \u0142adnie odrestaurowanych okaza\u0142ych dom\u00f3w z okresu mi\u0119dzywojennego i kilku nowych posesji, do ul. J. Kili\u0144skiego. Ma 225 m d\u0142ugo\u015bci. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a patrona 13 XI 1926 r. W czasie okupacji hitlerowskiej nazwano j\u0105 Padewstrasse. W 1953 r. nadano jej nowego patrona \u2013 W. MO\u0179DZIE\u017bA, ale 28 II 1990 r. przywr\u00f3cono patronat ZAMOYSKIEGO. W 2001 r. i 2003 r. otrzyma\u0142a now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodnik z kostki od strony prywatnych posesji. Dodatkow\u0105 atrakcj\u0105 jest pi\u0119kna lipa, kt\u00f3ra ogranicza nieco szeroko\u015b\u0107 ulicy od strony ul. Konfederackiej, lecz nikt dot\u0105d, cho\u0107by ze wzgl\u0119du na pami\u0119\u0107 o prof. W. Szaferze, nie o\u015bmieli\u0142 si\u0119 jej ruszy\u0107.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:\u00a0<\/strong>JAN ZAMOYSKI (1542\u20131605), wybitny polski polityk w 2. po\u0142owie XVI w., przyw\u00f3dca szlachty, od 1578 r. kanclerz wielki koronny i od 1581 r. hetman wielki koronny. Najbli\u017cszy doradca kr\u00f3la Stefana Batorego. Jeden z inicjator\u00f3w elekcji Zygmunta III Wazy na tron polski, ale przeciwnik jego prohabsburskiej polityki. W 1580 za\u0142o\u017cy\u0142 Zamo\u015b\u0107, a w 1595 r. Akademi\u0119 Zamojsk\u0105. Mielec nie by\u0142 mu obcy, bowiem jego \u017con\u0105 by\u0142a m\u0142odsza siostra \u017cony Miko\u0142aja Mieleckiego, a d\u0142ugoletnia znajomo\u015b\u0107 i kontakty z Miko\u0142ajem Mieleckim, do 1581 r. hetmanem wielkim koronnym, uk\u0142ada\u0142y si\u0119 bardzo r\u00f3\u017cnie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZANCHIRA ZENON<\/strong>, urodzony 29 VIII 1929 r. we Lwowie, syn Piotra i Michaliny z Pszczoli\u0144skich. W latach 1952-1955 pracowa\u0142 na stanowisku referenta w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Przec\u0142awiu. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Ekonomiczne w Mielcu z matur\u0105 w 1962 r., a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 wy\u017csze studia zawodowe na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie. W latach 1955-1972 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Gromadzkiej Rady Narodowej w Przec\u0142awiu, a od 1 I 1973 r. do 31 VIII 1974 r. by\u0142 Naczelnikiem Gminy Przec\u0142aw. Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju Przec\u0142awia i jego okolicy. Z dniem 1 IX 1974 r. powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora Miejskiego Zespo\u0142u Ekonomiczno-Administracyjnego Szk\u00f3\u0142 w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1991 r. Uczestniczy\u0142 w rozbudowie i wyposa\u017caniu bazy o\u015bwiatowej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej i Odznak\u0105 Tysi\u0105clecia. Zmar\u0142 26 XII 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Przec\u0142awiu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAPA\u015aNIK REGINA (z domu JUREWICZ)<\/strong>, urodzona 20 X 1930 r. w Kownie (obecnie Litwa), c\u00f3rka Kazimierza i Marii z Chaleckich. W 1950 r. uko\u0144czy\u0142a liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce (typ przyrodniczy) we Wroc\u0142awiu i zda\u0142a matur\u0119. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim (Oddzia\u0142 Stomatologiczny) Akademii Medycznej we Wroc\u0142awiu i w 1954 r. uzyska\u0142a dyplom lekarza stomatologa. W tym samym roku otrzyma\u0142a tzw. nakaz pracy ze skierowaniem do Mielca. Zosta\u0142a zatrudniona w Przychodni Rejonowej nr 2 przy ul. M. Sk\u0142odowskiej-Curie jako lekarz stomatolog, ponadto pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika protezowni. W latach 1963-1983 prowadzi\u0142a prywatny gabinet stomatologiczny. W roku 1966 przesz\u0142a do pracy w Szkole Podstawowej nr 7 w Mielcu, gdzie zorganizowa\u0142a szkolny gabinet stomatologiczny. W 1972 r. zosta\u0142a przeniesiona s\u0142u\u017cbowo do nowo wybudowanej przychodni przyzak\u0142adowej WSK PZL Mielec i m.in. bra\u0142a udzia\u0142 w organizowaniu jej cz\u0119\u015bci stomatologicznej. W 1975 roku uzyska\u0142a specjalizacj\u0119 I stopnia z zakresu stomatologii. By\u0142a opiekunem praktyk m\u0142odych stomatolog\u00f3w. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 1991 r., pracowa\u0142a nadal w Przychodni WSK w niepe\u0142nym wymiarze godzin do 1995 r. Uczestniczy\u0142a w dzia\u0142alno\u015bci Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Stowarzyszenia Stomatologicznego i PCK. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik S\u0142u\u017cby Zdrowia\u201d. Zmar\u0142a 1 V 2015 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAPA\u015aNIK TEODOR<\/strong>, urodzony 3 I 1929 r. w Jaworze (obecnie Bia\u0142oru\u015b), syn Aleksandra i Aliny z Nestorowicz\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 gimnazjum w Gostyninie, a nast\u0119pnie liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce z matur\u0105 w 1950 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lotniczym Politechniki Wroc\u0142awskiej i w 1953 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera lotnictwa. Po studiach zosta\u0142 skierowany do pracy w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. Rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako konstruktor, nast\u0119pnie zosta\u0142 powo\u0142any \u00a0na stanowisko kierownika wydzia\u0142u produkcji zbiornik\u00f3w (Wydzia\u0142 54). Zorganizowa\u0142 prac\u0119 wydzia\u0142u i nadzorowa\u0142 przebieg produkcji zbiornik\u00f3w do samolot\u00f3w MIG ( zbiorniki ci\u015bnieniowe i zbiorniki podwieszane paliwowe) \u00a0oraz wspomaga\u0142 wdro\u017cenie produkcji przewod\u00f3w \u00a0hydraulicznych wysokoci\u015bnieniowych. W ramach unowocze\u015bniania zak\u0142adowych plac\u00f3wek informacji zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko kierownika Zak\u0142adowego O\u015brodka Informacji Techniczno-Ekonomicznej (ZOITE). Zorganizowa\u0142 czytelni\u0119 literatury fachowej oraz zabezpiecza\u0142 \u00a0dost\u0119p do fachowej \u00a0 literatury zachodniej poprzez zakupy t\u0142umacze\u0144 tej literatury na \u00a0j\u0119zyk rosyjski. Zorganizowa\u0142 sekcje t\u0142umacze\u0144 z j\u0119zyk\u00f3w rosyjskiego, niemieckiego i angielskiego. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w budow\u0119 zak\u0142adowego systemu normalizacji poprzez bie\u017c\u0105c\u0105 aktualizacj\u0119 biblioteki norm: radzieckich (GOST i OST), niemieckich (DIN – Deutsche Industrie Normen) \u00a0oraz angielskich (BS – British Standard). Prowadzi\u0142 tak\u017ce bardzo wa\u017cn\u0105 dla post\u0119pu technicznego bibliotek\u0119 patentow\u0105. By\u0142 cz\u0142onkiem SIMP. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1990 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem 40-lecia Polski Ludowej. Zmar\u0142 6 VI 2010 r. \u00a0Spoczywa \u00a0na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAPOLSKIEJ GABRIELI<\/strong>, ma\u0142a (110 m) ulica miejska na osiedlu J. Kusoci\u0144skiego. Spe\u0142nia rol\u0119 drogi dojazdowej do kilku blok\u00f3w mieszkalnych, wybudowanych w latach 50. w czasie rozbudowy osiedla WSK. Patronk\u0119 otrzyma\u0142a 26 VI 1957 r., po przej\u0119ciu osiedla przez w\u0142adze miejskie. Od 2002 r. ma now\u0105 asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki brukowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patronka ulicy:<\/strong>\u00a0GABRIELA ZAPOLSKA (1857\u20131921) to pisarka, publicystka i aktorka. Napisa\u0142a m.in. komedie satyryczno-obyczajowe:\u00a0\u017babusia, Ich czworo, Skiz, Panna Maliczewska\u00a0<\/em>i\u00a0Moralno\u015b\u0107 pani Dulskiej\u00a0<\/em>oraz powie\u015bci:\u00a0Ka\u015bka Kariatyda, Przedpiekle\u00a0<\/em>i\u00a0Sezonowa mi\u0142o\u015b\u0107.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZARANEK STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 19 VIII 1888 r. w Czchowie nad Dunajcem, powiat brzeski, syn J\u00f3zefa i Katarzyny z domu Kijak. Absolwent Gimnazjum Klasycznego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1911 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym UJ w Krakowie, a nast\u0119pnie w Wiedniu. W latach 1915-1916 pracowa\u0142 jako bezp\u0142atny praktykant, a potem zast\u0119pca nauczyciela w Gimnazjum \u015bw. Anny w Krakowie. Od 1 VII 1916 r. do 31 XII 1917 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku austriackim i uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej. W styczniu 1918 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w nauczycielstwie i uczy\u0142 w Gimnazjum w Brze\u017canach (1918-1920), Gimnazjum im. M. Konopnickiej w Zamo\u015bciu (1920-1921) i Gimnazjum im. J. Zamoyskiego w Zamo\u015bciu (1921-1922). 2 VI 1922 r. zda\u0142 egzamin nauczycielski z zakresu filologii klasycznej i j\u0119zyka polskiego. By\u0142 poliglot\u0105, dobrze w\u0142ada\u0142 j\u0119zykami: niemieckim, angielskim, francuskim i w\u0142oskim. Od roku szkolnego 1922\/1923 pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Mielcu jako nauczyciel i profesor (od 1927 r.) j. polskiego, \u0142aciny, historii i kaligrafii. Ponadto uczy\u0142 w Seminarium Nauczycielskim \u017be\u0144skim i w 1924 r. by\u0142 cz\u0142onkiem \u2013 za\u0142o\u017cycielem Towarzystwa Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego. W 1928 r. zosta\u0142 przeniesiony do Gimnazjum w Ostrowcu. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAR\u0118BA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 18 XII 1951 r. w Stargardzie Szczeci\u0144skim, syn Stefana i Antoniny z domu Pezda. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 w Chorzelowie ko\u0142o Mielca oraz szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. W latach 1969-1971 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Od 1971 r. do 1981 r. pracowa\u0142 w Elektrociep\u0142owni WSK Mielec, a nast\u0119pnie w Krakowskiej Fabryce Aparatury Pomiarowej (1981-1984) i ponownie w WSK Mielec jako wartownik (1984-1986). Od 1986 r. przebywa\u0142 na zasi\u0142ku, a obecnie jest na bezrobociu. Od 24 III 1969 r. jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi, w tym od 1972 r. do dzi\u015b \u2013 cz\u0142onkiem Klubu HDK WSK im. J. Aleksandrowicza w Mielcu. Odda\u0142 dot\u0105d 92 210 ml krwi, co jest rekordem w\u015br\u00f3d mieleckich krwiodawc\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznaczeniem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Zdrowia Narodu\u201d, \u201eKryszta\u0142owym Sercem\u201d, Medalem 40-lecia HDK, Odznakami \u201eZas\u0142u\u017cony Honorowy Dawca Krwi\u201d III, II i I stopnia oraz Odznakami Honorowymi PCK III i II stopnia. Nale\u017cy tak\u017ce do Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Chorzelowie.<\/p>\r\n

\"\"ZAR\u0118BA WOJCIECH,<\/b> urodzony 15 XI 1956 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Marii z domu Walas. Absolwent Pa\u0144stwowego Technikum Rolniczego w Rzemieniu z matur\u0105 w 1976 r. Studia na Wydziale Rolniczym (specjalno\u015b\u0107: ekonomika rolnictwa) Akademii Rolniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1980 r. z tytu\u0142em magister in\u017cynier rolnictwa. W czasie studi\u00f3w pe\u0142ni\u0142 funkcje przewodnicz\u0105cego Komisji Finansowo-Gospodarczej Rady Uczelnianej SZSP Akademii Rolniczej w Krakowie i cz\u0142onka Plenum Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego SZSP. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 od roku szkolnego 1980\/1981 jako nauczyciel przedmiot\u00f3w zawodowych w Zespole Szk\u00f3\u0142 Rolniczych w Rzemieniu. W latach 1987-1991 by\u0142 kierownikiem szkolenia praktycznego, a od 1 IX 1991 r. do ko\u0144ca roku szkolnego 1999\/2000 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Rolniczych i po jego przekszta\u0142ceniu \u2013 Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Rolniczych Centrum Kszta\u0142cenia Ustawicznego w Rzemieniu. W tym okresie m.in.: rozbudowano g\u0142\u00f3wny budynek szko\u0142y o nowe skrzyd\u0142o pod potrzeby nowych kierunk\u00f3w kszta\u0142cenia \u2013 technik technologii \u017cywno\u015bci i technik \u017cywienia, zorganizowano od podstaw baz\u0119 praktycznej nauki zawodu w zawodzie ogrodnik, odzyskano gospodarstwo rolne i przeprowadzono jego restrukturyzacj\u0119 pod potrzeby kszta\u0142cenia w zawodzie technik \u2013 rolnik, przekszta\u0142cono Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Rolniczych w Rolnicze Centrum Kszta\u0142cenia Ustawicznego i zapewniono sobie tym samym miejsce w elicie szk\u00f3\u0142 rolniczych w kraju, uporz\u0105dkowano gospodark\u0119 wodno-\u015bciekow\u0105 poprzez wybudowanie sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni \u015bciek\u00f3w, systematycznie przywracano \u015bwietno\u015b\u0107 zespo\u0142owi pa\u0142acowo-parkowemu we wsp\u00f3\u0142pracy z Wydzia\u0142em Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej oraz zainicjowano wymian\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105 uczni\u00f3w poprzez udzia\u0142 w takich projektach jak m.in. Leonardo da Vinci i Fundacji Klubu 4H. Systematycznie doskonali\u0142 sw\u00f3j warsztat pracy. Uko\u0144czy\u0142 m.in.: Studium Pedagogiczne w (ODN Rzesz\u00f3w, 1984 r.), Studium Wiedzy o Bezpiecze\u0144stwie i Higienie Pracy (O\/TWWP Rzesz\u00f3w, 1985 r.), Studium Wiedzy o Prawie (IKN, Oddzia\u0142 Doskonalenia Nauczycieli Rzesz\u00f3w, 1987 r.), Studium Organizacji i Zarz\u0105dzania O\u015bwiat\u0105 Rolnicz\u0105 (Centrum Doradztwa i Edukacji w Rolnictwie w Brwinowie, 1993 r.) oraz Studia Podyplomowe w Zakresie Gospodarki \u017bywno\u015bciowej (SGGW Warszawa, 1999 r.). Od 2000 r. do 2005 r. pracowa\u0142 w szkole jako nauczyciel przedmiot\u00f3w zawodowych. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 2000-2003 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Zak\u0142ad\u00f3w Mi\u0119snych Dobrowolscy i Synowie. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 2004 r. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako przewodnicz\u0105cy Spo\u0142ecznego Komitetu Budowy Kanalizacji w Wojs\u0142awiu i wsp\u00f3\u0142przewodnicz\u0105cy Spo\u0142ecznego Komitetu Budowy Sieci Telefonicznej w tej\u017ce cz\u0119\u015bci Wojs\u0142awia, cz\u0142onek Ma\u0142opolskiego Stowarzyszenia Doradztwa Rolniczego (z siedzib\u0105 w Akademii Rolniczej w Krakowie), cz\u0142onek Rady Dyrektor\u00f3w Zespo\u0142\u00f3w Szk\u00f3\u0142 RCKU przy Ministerstwie Rolnictwa oraz radny Rady Gminy w Mielcu w kadencji 2018-2023. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju\u201d, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Pracownika Rolnictwa, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Ministra Kultury i Sztuki za Opiek\u0119 nad Zabytkami oraz Nagrod\u0105 Ministra Rolnictwa i Gospodarki \u017bywno\u015bciowej II stopnia i Nagrod\u0105 Wojewody Rzeszowskiego.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAREMBA MAREK STEFAN,<\/strong>\u00a0urodzony 5 II 1957 r. w Stalowej Woli, syn W\u0142adys\u0142awa i \u0141ucji z Puchalskich. Absolwent Liceum Zawodowego w Nisku z matur\u0105 w 1976 r. Przez szkolne lata ta\u0144czy\u0142 w zespole \u201eMali Lasowiacy\u201d, a nast\u0119pnie w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eLasowiacy\u201d. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Hucie Stalowa Wola (1976-1978). Od 1978 r. do 1981 r. wyst\u0119powa\u0142 jako zawodowy tancerz w Centralnym Zespole Artystycznym Wojska Polskiego w Warszawie. Po powrocie do rodzinnego miasta pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142dzielczym Domu Kultury i\u00a0 w Zak\u0142adowym Domu Kultury Huty Stalowa Wola jako asystent choreografa Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eLasowiacy\u201d, a od 1981 r. jako choreograf tego zespo\u0142u. Uko\u0144czy\u0142 Kursy Kwalifikacyjne II i III stopnia Ministerstwa Kultury i Sztuki w\u00a0 Poznaniu i w 1989 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 choreografa kategorii \u201eS\u201d. Od 1 VII 1991 r. jest choreografem ZPiT \u201eLasowiacy\u201d oraz zespo\u0142u \u201eMali Lasowiacy\u201d w Miejskim Domu Kultury Stalowa Wola. W latach 2010 \u2013 2016 by\u0142 tak\u017ce choreografem Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d w Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu. Prowadzone przeze\u0144 zespo\u0142y osi\u0105gn\u0119\u0142y bardzo wysoki poziom artystyczny, co potwierdza\u0142y uzyskaniem certyfikat\u00f3w C.I.O.F.F. oraz zwyci\u0119stwami w konfrontacjach artystycznych. Z \u201eLasowiakami\u201d zdoby\u0142 wiele tytu\u0142\u00f3w laureat\u00f3w na mi\u0119dzynarodowych festiwalach folklorystycznych za granic\u0105, m.in. w Egipcie, na Sycylii (W\u0142ochy), w Magdeburgu (Niemcy), Kijowie (Ukraina), Viana de Castello (Portugalia), Szeged (W\u0119gry), Zonguldag (Turcja), Parada de Gonta Tondela (Portugalia), Zagreb (Chorwacja),Rimini (W\u0142ochy), Oslo (Norwegia), Saint Valiller (Francja), Bugum (Holandia), Meksyku, Santa Teresa di Riva (Sycylia, W\u0142ochy) oraz w Polsce, m.in. w Bielsku Bia\u0142ej, Opatowie, Wi\u015ble – Szczyrku i Pu\u0142awach. Z \u201eRzeszowiakami\u201d z Mielca zosta\u0142 laureatem festiwali w Adampolu (Turcja) i Wi\u015ble – Szczyrku. Ponadto wymienione wy\u017cej zespo\u0142y by\u0142y laureatami wielu festiwali og\u00f3lnopolskich. Poza prac\u0105 z zespo\u0142ami anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego KZ NSZZ \u201eSolidaro\u015b\u0107\u201d w MDK Stalowa Wola, cz\u0142onka Rady Nadzorczej Nadsa\u0144skiego Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego i radnego Rady Powiatu Stalowowolskiego. Od 2000 r. jest prezesem Stowarzyszenia Sympatyk\u00f3w Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eLasowiacy\u201d im. Ignacego Wachowiaka. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d, Medalem Europejskiego Centrum Promocji Kultury Regionalnej i Narodowej \u201eMatecznik Mazowsza\u201d, Nagrodami Zarz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego (kilkakrotnie), Nagrodami Starosty Stalowowolskiego (kilkakrotnie) i r\u00f3\u017cnymi formami uznania Prezydenta Stalowej Woli, licznymi dyplomami uznania oraz tytu\u0142em \u201eCz\u0142owieka Naszego Czasu \u2013 2017.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZARO\u015aLI\u0143SKA-KR\u00d3L KATARZYNA<\/strong>\u00a0(z domu ZARO\u015aLI\u0143SKA), urodzona 3 II 1987 r. w Gorzowie Wielkopolskim. Pierwsze treningi siatkarskie odbywa\u0142a w\u00a0 Szkole Podstawowej nr 15 w Gorzowie Wielkopolskim. Absolwentka Szko\u0142y Mistrzostwa Sportowego PZPS w Sosnowcu z matur\u0105 w 2006 r. By\u0142a jedn\u0105 z o\u015bmiu dziewcz\u0105t z rocznika 1987, kt\u00f3re zosta\u0142y wybrane na turniej Nadziei Olimpijskich w Cetniewie w 2000 r. Od 2006 roku rozpocz\u0119\u0142a zawodow\u0105 karier\u0119 zawodnicz\u0105 w LTS Legia Legionowo (2006-2007) i Skrze Be\u0142chat\u00f3w (2007-2008). Pocz\u0105tkowo gra\u0142a na pozycji przyjmuj\u0105cej, a p\u00f3\u017aniej atakuj\u0105cej. Jej nieprzeci\u0119tny talent dostrzegli dzia\u0142acze KPSK Stal Mielec i jako zawodniczka tego zespo\u0142u rozegra\u0142a pierwszy sezon w ekstraklasie (2008-2009). W tym czasie by\u0142a powo\u0142ywana do kadry narodowej i w 2009 r. by\u0142a cz\u0142onkini\u0105 reprezentacji Polski, kt\u00f3ra na Uniwersjadzie zdoby\u0142a br\u0105zowy medal. Kolejnymi klubami ekstraklasowymi i sukcesami by\u0142y: Organika Budowlani \u0141\u00f3d\u017a (2009-2011, Puchar Polski w 2010 r.), MKS D\u0105browa G\u00f3rnicza (2011-2014, m.in. wicemistrzostwo Polski w 2013 r., br\u0105zowy medal MP w 2012 r., Puchar Polski w 2012 i 2013 r., Superpuchar Polski w 2012 i 2013 r.), Atom Trefl Sopot (2014-2016, wicemistrzostwo Polski w 2015 i 2016 r., Puchar Polski w 2015 r.), Chemik Police (2016-2018, mistrzostwo Polski w 2017 i 2018 r., Puchar Polski w 2017 r.) i KS DewelopRes Rzesz\u00f3w (2018-nadal, br\u0105zowy medal MP w 2019 r., wicemistrzostwo Polski w 2020 r.). Reprezentantka Polski we wszystkich kategoriach wiekowych, pocz\u0105wszy od kadetek W I reprezentacji Polski gra od 2010 r. Wyst\u0105pi\u0142a dotychczas w oko\u0142o 60 meczach i przyczyni\u0142a si\u0119 do zdobycia br\u0105zowego medalu w Lidze Europejskiej w 2014 r. i srebrnego medalu w Igrzyskach Europejskich w Baku w 2015 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZARZECKI KRYSTIAN<\/strong>, urodzony 16 XII 1979 r. w Mielcu, syn Krzysztofa i El\u017cbiety z domu Rusin. Absolwent Technikum Elektrycznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 im. prof. J. Groszkowskiego w Mielcu (profil \u2013 elektronika og\u00f3lna), matur\u0119 zda\u0142 w 1999 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 technika elektronika. W 2001 r. uko\u0144czy\u0142 Policealne Studium Detektyw\u00f3w i Pracownik\u00f3w \u201eOchroniarz\u201d w Rzeszowie z tytu\u0142em technika ochrony os\u00f3b i mienia. Od 9 XII 2001 r. jest w\u0142a\u015bcicielem firmy StudioGSM.pl zajmuj\u0105cej si\u0119 sprzeda\u017c\u0105 telefon\u00f3w kom\u00f3rkowych i serwisu przy ul. Legion\u00f3w oraz sklepu przy Rynku. Ponadto w latach 2003-2006 prowadzi\u0142 sklep przy al. Niepodleg\u0142o\u015bci. 1 X 2008 r. wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 Magdalen\u0105 Wery\u0144sk\u0105-Zarzeck\u0105 za\u0142o\u017cy\u0142 sp\u00f3\u0142k\u0119 cywiln\u0105 do prowadzenia Autoryzowanego Punktu Sprzeda\u017cy PLUS przy Rynku. Studiuje na Wydziale Marketingu i Zarz\u0105dzania Politechniki Rzeszowskiej. Od lat szkolnych uprawia\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe. W 1998 r. jako zawodnik MKK Kaminari Mielec zdoby\u0142 br\u0105zowy medal w kategorii kumite dru\u017cynowe na Mistrzostwach Polski w Karate Tradycyjnym w Bi\u0142goraju. R\u00f3wnolegle startowa\u0142 w zawodach kartingowych i 1998 r. zdoby\u0142 dru\u017cynowe mistrzostwo Okr\u0119gu Rzeszowskiego. W latach 2006-2007 bra\u0142 udzia\u0142 wy\u015bcigach samochodowych, m.in. w Wy\u015bcigowych Samochodowych Mistrzostwach Polski Pucharu Kia Picanto (2006 \u2013 16. miejsce na 34 startuj\u0105cych i w 2007 \u2013 22. miejsce na 47 startuj\u0105cych). 5 XI 2006 r., startuj\u0105c z pilotem Konradem Lisem, zdoby\u0142 2. miejsce w kategorii \u201eGo\u015b\u0107\u201d w VIII Rajdzie Niepodleg\u0142o\u015bci w Kro\u015bnie. W XIII Plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d na Najpopularniejszego Sportowca Mielca \u2013 2006 zaj\u0105\u0142 4. miejsce.<\/p>\r\n

\"\"ZARZECKI MIECZYS\u0141AW<\/b>, urodzony 8 XII 1879 r. w Kopyczy\u0144cach, woj. tarnopolskie, syn Kazimierza i Bronis\u0142awy z G\u0142owie\u0144skich. Absolwent III Gimnazjum we Lwowie. Po uzyskaniu \u015bwiadectwa dojrza\u0142o\u015bci odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 jako jednoroczny ochotnik w 15 pu\u0142ku piechoty armii austriackiej. Studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego we Lwowie uko\u0144czy\u0142 w 1903 r. Od 1904 r. pracowa\u0142 w c.k. administracji politycznej na r\u00f3\u017cnych stanowiskach, m.in. komisarza powiatowego, kolejno w starostwach w Czortkowie, Ska\u0142acie, Nisku, \u0141a\u0144cucie, Nadw\u00f3rnej, c.k. Namiestnictwie we Lwowie i starostwie w Cieszanowie. Od stycznia 1920 r. do grudnia 1927 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Starostwa Powiatowego w Mielcu, a nast\u0119pnie starosty mieleckiego. Okaza\u0142 si\u0119 lojalnym urz\u0119dnikiem, ale sympatykiem PSL \u201ePiast\u201d. Wykazywa\u0142 wiele troski o odbudow\u0119 ziemi mieleckiej ze zniszcze\u0144 wojennych. Wyda\u0142 szereg zarz\u0105dze\u0144 u\u0142atwiaj\u0105cych poszkodowanym pozyskiwanie budulca z las\u00f3w prywatnych i zezwalaj\u0105cych na przejmowanie grunt\u00f3w na cele rolnicze. Wspiera\u0142 odbudow\u0119 zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych i rzemie\u015blniczych oraz handel hurtowy. Skutecznie stara\u0142 si\u0119 o aprowizacj\u0119 dla mieszka\u0144c\u00f3w najbardziej zniszczonych miejscowo\u015bci. Nierzadko popiera\u0142 ch\u0142op\u00f3w w sporach z w\u0142a\u015bcicielami du\u017cych maj\u0105tk\u00f3w ziemskich, kt\u00f3rzy w odwecie wysy\u0142ali skargi na starost\u0119 do w\u0142adz nadrz\u0119dnych. Od 1921 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Szkolnej Powiatowej w Mielcu. W 1927 r. wybrano go na prezesa Ochotniczej Strazy Po\u017carnej w Mielcu. W grudniu 1927 r. zosta\u0142 odwo\u0142any z funkcji, ale pomna jego szczeg\u00f3lnych zas\u0142ug Rada Gminna Mielca uchwa\u0142\u0105 z dnia 22 III 1928 r. przyzna\u0142a mu tytu\u0142 Honorowego Obywatela Miasta Mielca. W latach 1928-1929 pracowa\u0142 jako radca w Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim w Krakowie. W maju 1929 r. zosta\u0142 mianowany starost\u0105 o\u015bwi\u0119cimskim i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do grudnia 1931 r,, a nast\u0119pnie kierowa\u0142 Starostwem Powiatowym w Horodence. W pa\u017adzierniku 1932 r. zosta\u0142 odwo\u0142any i przeniesiony na stanowisko zast\u0119pcy naczelnika Wydzia\u0142u Og\u00f3lnego Urz\u0119du Wojew\u00f3dzkiego w Stanis\u0142awowie. Po naje\u017adzie Niemiec, a p\u00f3\u017aniej ZSRR na Polsk\u0119 we wrze\u015bniu 1939 r., prawdopodobnie przesta\u0142 pracowa\u0107 w Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim i ewakuowa\u0142 si\u0119 ze Stanis\u0142awowa. Zmar\u0142 28 II 1942 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Nisku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZARZEWIE<\/strong>, tajna m\u0142odzie\u017cowa organizacja niepodleg\u0142o\u015bciowa, powsta\u0142a w lutym 1909 r. we Lwowie w rezultacie roz\u0142amu w Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Polskiej \u201eZet\u201d. Zwi\u0105za\u0142a si\u0119 z niepodleg\u0142o\u015bciowym od\u0142amem Narodowej Demokracji \u2013 Frond\u0105. Po etapie poszukiwa\u0144 nazwy (\u201eZet niezale\u017cny\u201d, \u201ePolska M\u0142odzie\u017c Niepodleg\u0142o\u015bciowa\u201d) przyj\u0119\u0142a nazw\u0119 \u201eZarzewie\u201d od tytu\u0142u pisma wydawanego we Lwowie od listopada 1909 r. Nied\u0142ugo potem powsta\u0142a organizacja krakowska i obydwa o\u015brodki po\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 w czasie zjazdu w Krakowie (3-4 X 1910 r.). Jako g\u0142\u00f3wny cel przyj\u0119to walk\u0119 o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Polski. Wsp\u00f3lnie z innymi organizacjami tworzono oddzia\u0142y zbrojne, najpierw w ramach tajnego Polskiego Zwi\u0105zku Wojskowego, przemianowanego na Armi\u0119 Polsk\u0105, a p\u00f3\u017aniej w strukturach legalnych Polskich Dru\u017cyn Strzeleckich, kt\u00f3re w 1912 r. wesz\u0142y w sk\u0142ad Komisji Skonfederowanych Stronnictw Niepodleg\u0142o\u015bciowych. Na pocz\u0105tku 1914 r. nast\u0105pi\u0142 konflikt w \u0142onie Komisji i PDS wyst\u0105pi\u0142y z jej struktur, ale po wybuchu I wojny \u015bwiatowej zn\u00f3w nast\u0105pi\u0142o po\u0142\u0105czenie. Pierwsza grupa ochotnik\u00f3w \u2013 \u201eZarzewiak\u00f3w\u201d (74 cz\u0142onk\u00f3w PDS) wesz\u0142a w sk\u0142ad Pierwszej Kompanii Kadrowej J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. W Mielcu \u201eZarzewie\u201d powsta\u0142o w gimnazjum w 1909 r. z inspiracji dzia\u0142acza tej organizacji – Karola Popiela z Rzochowa, na bazie \u201ek\u00f3\u0142 samokszta\u0142ceniowych\u201d za\u0142o\u017conych przez uczni\u00f3w \u2013 Juliusza Meraka i Tadeusza Bigo oraz innych k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144. Tadeusz Bigo wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w Zje\u017adzie m\u0142odzie\u017cy zarzewiackiej szk\u00f3\u0142 \u015brednich we Lwowie (1910 r.). Jesieni\u0105 1910 r. mieleccy \u201eZarzewiacy\u201d wyst\u0105pili z organizacji i przy\u0142\u0105czyli si\u0119 do \u201eZwi\u0105zku Jastrz\u0119biego\u201d (od 1912 r. – \u201eZwi\u0105zek Przebojem\u201d) \u2013 organizacji o radykalnym programie spo\u0142ecznym. W pa\u017adzierniku 1912 r. utworzono Polsk\u0105 Dru\u017cyn\u0119 Strzeleck\u0105, w kt\u00f3rej sk\u0142ad weszli wy\u0142\u0105cznie uczniowie gimnazjum, zwi\u0105zani ideowo z \u201eZarzewiem\u201d i \u201ePrzebojem\u201d. W 1913 r. organizacja \u201ePrzebojem\u201d powr\u00f3ci\u0142a do struktur \u201eZarzewia\u201d, ale zachowa\u0142a autonomi\u0119. W dzia\u0142aniach tych du\u017c\u0105 rol\u0119 odegra\u0142 Tadeusz Bigo – jeden z lider\u00f3w mieleckiej m\u0142odzie\u017cy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZARZYCKI STANIS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 10 XI 1962 r. w Ole\u015bnicy \u015al\u0105skiej, syn J\u00f3zefa i Weroniki z domu Klaus. Absolwent Zasadniczej Szko\u0142y Przyzak\u0142adowej w P\u0142awie i Technikum Mechanicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1983 r. Po studiach w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Olsztynie w 1993 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach: Olsztyn-Pieczewo (1993-2000), \u015bw. Jakuba w Olsztynie (2001), \u015bw. Wojciecha w Olsztynie (2002) i Bisztynku (2003-2005). W 2005 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w parafiach Franknowo i Prosity. Pe\u0142ni tak\u017ce funkcj\u0119 wicedziekana dekanatu jeziora\u0144skiego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZASADNICZA SZKO\u0141A MEDYCZNA O\u015aRODEK SZKOLENIA PIEL\u0118GNIAREK PCK<\/strong>, powsta\u0142 z potrzeby wyszkolenia piel\u0119gniarek dla rozwijaj\u0105cego si\u0119 szpitala i innych plac\u00f3wek s\u0142u\u017cby zdrowia w Mielcu i okolicznych miejscowo\u015bciach. Jego pierwsz\u0105 siedzib\u0105 by\u0142 lokal przy ul. L. Wary\u0144skiego 1 (p\u00f3\u017aniej ul. Sandomierska), a nast\u0119pnie przydzielono mu jeszcze dom pi\u0119trowy nr 19 przy tej samej ulicy. W pierwszym budynku prowadzono wyk\u0142ady, a w drugim \u2013 internat i sale \u0107wicze\u0144. Pierwszy kurs rozpocz\u0119to 8 XII 1953 r., a pierwsze \u201eczepkowanie\u201d zorganizowano w 1954 r. Od listopada 1956 r. uruchomiono pierwszy 2 \u2013 letni kurs piel\u0119gniarstwa. Staraniem dyrekcji i ZP PCK w Mielcu wyremontowano oba budynki i polepszono warunki do nauki. Na skutek zmian w systemie szkolnictwa medycznego zmieniono nazw\u0119 plac\u00f3wki na \u201eZasadnicza Szko\u0142a Medyczna Asystentek Piel\u0119gniarskich\u201d. W zwi\u0105zku z powstaniem Liceum Medycznego (1962) i jego dynamicznym rozwojem \u2013 ZSM AP zosta\u0142a rozwi\u0105zana w 1966 r., a oba budynki przekazano Liceum Medycznemu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Halina Ciencia\u0142a, Zofia \u017bmuda.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZASKALSKI EDWARD<\/strong>, urodzony 6 X 1930 r. w Podborzu, pow. mielecki, syn Piotra i Emilii z domu Litwin. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1950 r. W roku szkolnym 1950\/1951 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w D\u0105br\u00f3wce Wis\u0142ockiej. W latach 1951-1953 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Toruniu, najpierw w Szkole Podoficerskiej, a p\u00f3\u017aniej w Szkolnym Dywizjonie Rozpoznania Pomiarowego. Otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala, a nast\u0119pnie plutonowego. Po powrocie z wojska zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i pracowa\u0142 m.in. na stanowiskach: planisty, konstruktora, st. konstruktora, specjalisty konstruktora i specj. Technologa w Pionie G\u0142\u00f3wnego Mechanika, a p\u00f3\u017aniej przeszed\u0142 do pracy w Sekcji Uniwersalnych Przyrz\u0105d\u00f3w Sk\u0142adanych (UPS) w Zak\u0142adzie Us\u0142ug Socjalnych. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (specjalno\u015b\u0107: obrabiarki, narz\u0119dzia i technologia budowy maszyn) i w 1971 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W 1974 r. zosta\u0142 przeniesiony s\u0142u\u017cbowo do Rzeszowskich Zak\u0142ad\u00f3w Produkcji Prefabrykowanych Element\u00f3w Budowlanych \u201eKolbet\u201d w Kolbuszowej na stanowisko g\u0142\u00f3wnego mechanika. W 1977 r. powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec i pracowa\u0142 w Sekcji Budownictwa Jednorodzinnego Dzia\u0142u Inwestycji Powierniczych jako specjalista ds. inwestycji. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1990 r. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W m\u0142odo\u015bci by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i pierwszym przewodnicz\u0105cym LZS Podborze. By\u0142 kapitanem zespo\u0142u pi\u0142karskiego, grywa\u0142 w siatk\u00f3wk\u0119 i z powodzeniem uprawia\u0142 lekkoatletyk\u0119. W okresie pracy w WSK nale\u017ca\u0142 do Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Mechanik\u00f3w Polskich oraz Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych, a ponadto do Ko\u0142a Zak\u0142adowego PZW. By\u0142 radnym MRN w Mielcu w kadencji 1984-1988. Przez cztery kadencje przewodniczy\u0142 Komitetowi Osiedlowemu 22 Lipca. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FJN\u201d, Br\u0105zow\u0105 Honorowa Odznak\u0105 SIMP, Br\u0105zow\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 LZS, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Jubileuszow\u0105 FKS \u201eStal\u201d i wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca w 1985 r. Zmar\u0142 2 VI 2017 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Zg\u00f3rsku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZASKALSKI JAN (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 20 XII 1897 r. w Izbiskach, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Katarzyny z Koz\u0142owskich. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1919 r. Po studiach teologicznych w Tarnowie w 1923 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w D\u0105browie Tarnowskiej. W 1930 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Nieczajnie, a w 1936 r. przeniesiono go na probostwo w Brze\u017anicy ko\u0142o Bochni. Doprowadzi\u0142 do renowacji wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a i jego wyposa\u017cenia oraz wybudowa\u0142 dom katolicki z sal\u0105 widowiskow\u0105. W 1947 r. zakupi\u0142 3 dzwony, bowiem w czasie wojny Niemcy zabrali poprzednie. Zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c gospodarstwem parafialnym. W czasie wojny udziela\u0142 pomocy wielu potrzebuj\u0105cym. Odznaczony zosta\u0142 EC i RM. Zmar\u0142 12 II 1966 r. Spoczywa na cmentarzu w Brze\u017anicy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZASKALSKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 1 XII 1911 r. w Podborzu ko\u0142o Radomy\u015bla Wielkiego, powiat mielecki, syn Antoniego i Apolonii z Grudzi\u0144skich. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum M\u0119skiego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1933 r. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce wy\u017cszy kurs nauczycielski w Krakowie i latem 1939 r. otrzyma\u0142 skierowanie do pracy na \u015al\u0105sku, ale wkr\u00f3tce wybuch\u0142a wojna. Przeszed\u0142 tak\u017ce szkolenie wojskowe i jako kontraktowy oficer Wojska Polskiego w randze podporucznika bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie obronnej we wrze\u015bniu 1939 r. Zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Niemc\u00f3w do niewoli i do ko\u0144ca wojny by\u0142 wi\u0119ziony w obozach dla polskich oficer\u00f3w (Toru\u0144, Altengrabow) oraz w obozie koncentracyjnym w Dachau. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony i pracowa\u0142 jako kierownik Szko\u0142y Podstawowej w Podborzu i kierownik Szko\u0142y Podstawowej w Radomy\u015blu Wielkim. Aktywnie uczestniczy\u0142 w \u017cyciu spo\u0142eczno-gospodarczym \u015brodowiska. Przez kilka kadencji wybierano go do Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce d\u0142ugoletnim dzia\u0142aczem Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w Zjazdach Krajowych ZNP w Warszawie (1947, 1950). Pe\u0142ni\u0142 funkcje wiceprezesa (1950-1952) i prezesa Zarz\u0105du Oddzia\u0142u Powiatowego ZNP w Mielcu (1952-1953). Po 1956 r. udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w ruchu ludowym, jako m.in. prezes Zarz\u0105du Miejsko-Gminnego w Radomy\u015blu Wielkim i cz\u0142onek Zarz\u0105du Powiatowego Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego w Mielcu. \u00a0Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d. Zmar\u0142 21 V 1986 r. Spoczywa na cmentarzu w Radomy\u015blu Wielkim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZASKALSKI J\u00d3ZEF W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 I 1943 r. w Podborzu, pow. mielecki, syn Piotra i Emilii z domu Litwin. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1962 r. W tym roku zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w OBR SK i Zak\u0142adzie Lotniczym \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. (do 1999 r.) na stanowiskach: tokarza, konstruktora, starszego konstruktora, specjalisty konstruktora, kierownika certyfikacji samolotu An-28 i kierownika Sekcji Eksploatacji Samolot\u00f3w. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (kierunek \u2013 technologia budowy maszyn) i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. By\u0142 autorem wielu wniosk\u00f3w racjonalizatorskich i wzor\u00f3w u\u017cytkowych. W latach 80. otrzyma\u0142 tytu\u0142 Mistrza Techniki. Przez dwie kadencje pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cz\u0142onka Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego SIMP. By\u0142 tak\u017ce wiceprzewodnicz\u0105cym NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d Zak\u0142adu Lotniczego. W m\u0142odo\u015bci uprawia\u0142 lekkoatletyk\u0119 w LKS T\u0119cza Mielec. By\u0142 czo\u0142owym sprinterem w pionie Ludowych Zespo\u0142\u00f3w Sportowych (finalista MP LZS na dystansach 100 m i 400 m) i Okr\u0119gu Rzeszowskiego LA. Jego rekordy \u017cyciowe to: 100 m – 10,9 sek., 200 m \u2013 22,6 sek. i 400 m \u2013 49,6 sek. W latach 90. zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w spo\u0142eczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Zorganizowa\u0142 sekcj\u0119 szachow\u0105, kt\u00f3rej pierwsza dru\u017cyna awansowa\u0142a do III ligi. Z jego inicjatywy organizowany jest coroczny Mi\u0119dzynarodowy Turniej Szachowy \u201eSierpie\u0144…\u201d dla uczczenia wydarze\u0144 sierpniowych w 1980 r. na Wybrze\u017cu, w kt\u00f3rych rezultacie powsta\u0142a \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Jest tak\u017ce inspiratorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem turniej\u00f3w szachowych z okazji m.in. \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci i \u015bw. Miko\u0142aja. Pe\u0142ni funkcje: wiceprezesa i chor\u0105\u017cego pocztu sztandarowego TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d Mielec, wiceprezesa Forum Organizacji Pozarz\u0105dowych Powiatu Mieleckiego i przewodnicz\u0105cego Zespo\u0142u Opiniuj\u0105co-Doradczego Forum oraz cz\u0142onka zarz\u0105du Podkarpackiego Zwi\u0105zku Szachowego. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na prezesa zarz\u0105du Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce kierownikiem dru\u017cyny szachowej TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d, kt\u00f3ra w 2012 r. awansowa\u0142a do II ligi pa\u0144stwowej, ale nie wyst\u0105pi\u0142a w niej z powodu braku \u015brodk\u00f3w finansowych. W latach 2007-2010 by\u0142 wiceprezesem Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, a od 2010 r. jest cz\u0142onkiem zarz\u0105du tego stowarzyszenia. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu i wiceprzewodnicz\u0105cego Komisji Sportu i Rekreacji. W 2017 r. zosta\u0142 przewodnicz\u0105cym tej\u017ce Komisji. W wyborach do w\u0142adz Zwi\u0105zku Towarzystw Gimnastycznych”Sok\u00f3\u0142” w Polsce w dn. 11 IX 2021 r. zosta\u0142 wybrany do Komisji Rewizyjnej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Racjonalizatora, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LZS\u201d, Medalem 60-lecia PZSz i Jubileuszowym Wyr\u00f3\u017cnieniem PTG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Krakowie i Zaszczytn\u0105 Odznak\u0105 Soko\u0142a Zwi\u0105zku Towarzystw Gimnastycznych w Polsce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZASKALSKI PAWE\u0141 JAN<\/strong>, urodzony 22 II 1981 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Marii z domu \u017bak. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Historycznym (specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie i w 2006 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 2008-2012 prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Od 2003 r. pracuje jako nauczyciel w Szkole Podstawowej Si\u00f3str Niepokalanek w Jaros\u0142awiu. Od lat szkolnych jego \u017cyciow\u0105 pasj\u0105 jest gra w szachy. Uczestniczy\u0142 z powodzeniem w turniejach szachowych w Polsce i za granic\u0105, wielokrotnie odnosz\u0105c zwyci\u0119stwa. Przez 10 lat gra\u0142 w zespole SC Neuhausen w niemieckiej lidze szachowej. Jest tak\u017ce trenerem szachowym, wychowa\u0142 wielu medalist\u00f3w Mistrzostw Polski Juniorek i Junior\u00f3w. Jako trener uczestniczy\u0142 w Mistrzostwach Europy w 2014 r. (Batumi, Gruzja), 2015 r. (Porec, Chorwacja)\u00a0 \u00a0i 2017 r. (Mamaia, Rumunia). Pe\u0142ni tak\u017ce funkcje spo\u0142eczne. Od 2016 r. jest prezesem Klubu Szachowego Gambit Przeworsk. W 2018 r. zosta\u0142 wybrany na wiceprezesa Polskiego Zwi\u0105zku Szachowego, a w 2019 r. na prezesa Podkarpackiego Zwi\u0105zku Szachowego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZASOBY MIESZKANIOWE<\/strong>, jeden z podstawowych wska\u017anik\u00f3w wielko\u015bci danej miejscowo\u015bci. W historii miasta Mielca systematycznie ros\u0142y, z wyj\u0105tkiem okres\u00f3w dzia\u0142a\u0144 wojennych, kiedy to cz\u0119\u015b\u0107 budynk\u00f3w uleg\u0142a zniszczeniu. W pierwszym 50-leciu istnienia miasta, mimo tragicznego tatarskiego najazdu w 1502 r., zbudowano ponad 100 dom\u00f3w. W nast\u0119pnych stuleciach, cho\u0107 nie brakowa\u0142o kolejnych nieszcz\u0119\u015b\u0107, liczba dom\u00f3w ros\u0142a. Na pocz\u0105tku XIX w. by\u0142o 366 dom\u00f3w, a w po\u0142owie tego stulecia \u2013 oko\u0142o 470. W 1920 r. ilo\u015b\u0107 dom\u00f3w wynosi\u0142a oko\u0142o 900, a pod koniec okresu mi\u0119dzywojennego \u2013 1500. Nale\u017cy tu nadmieni\u0107, \u017ce od 1938 r. rozwin\u0119\u0142o si\u0119 na du\u017c\u0105 skal\u0119 budownictwo wielorodzinne, a bloki mieszkalne na Kolonii Fabrycznej PZL liczy\u0142y po kilkadziesi\u0105t mieszka\u0144. Odt\u0105d przy podawaniu og\u00f3lnego stanu zasob\u00f3w przyj\u0119to za jednostk\u0119 mieszkanie, a jednostk\u0105 dom pos\u0142ugiwano si\u0119 przy podawaniu danych o budownictwie jednorodzinnym. Wyj\u0105tkowo dynamiczny rozw\u00f3j zasob\u00f3w mieszkaniowych rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w 1950 r., po podj\u0119ciu centralnych decyzji o rozwoju Mielca jako o\u015brodka przemys\u0142owego. W latach 1950-1954 wybudowano 43 budynki wielorodzinne (1613 mieszka\u0144), a w kolejnych latach utrzymywano podobne tempo. Rozwija\u0142o si\u0119 te\u017c budownictwo jednorodzinne, np. w latach 1956-1963 wybudowano 397 dom\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie stan mieszka\u0144 w Mielcu w wybranych latach przedstawia si\u0119 nast\u0119puj\u0105co: *1986 \u2013 15192 mieszkania z 50726 izbami; na mieszkanie 3,52 osoby; na 1 osob\u0119 \u2013 14,88 m2. Oddano do u\u017cytku 462 mieszkania z 1626 izbami, w tym 35 jednorodzinnych (181 izb); *1992 \u2013 17648 mieszka\u0144 z 62030 izbami, na mieszkanie \u2013 3,52, na 1 osob\u0119 \u2013 15,8 m2. *2000 \u2013 18590 mieszka\u0144 (66292 izb), na mieszkanie \u2013 3,38 os\u00f3b, na 1 osob\u0119 \u2013 17,0 m2. Oddano do u\u017cytku 152 mieszkania (606 izb), w tym 68 w budownictwie indywidualnym (357 izb). * 2006 \u2013 19758 mieszka\u0144 z 73840 izbami, na 1 mieszkanie \u2013 3,09 osoby, na 1 osob\u0119 \u2013 20,3 m2 powierzchni u\u017cytkowej. W 2006 r. oddano do u\u017cytku 82 nowe mieszkania z 508 izbami, w tym 76 w budynkach indywidualnych. *2013 r. \u2013 20 521 mieszka\u0144 z 77 938 izbami, na 1 mieszkanie \u2013 2,98 osoby, na 1 osob\u0119 \u2013 21,9 m2. W 2013 r. oddano do u\u017cytku 141 mieszka\u0144 z 593 izbami, w tym w budownictwie indywidualnym \u2013 84 mieszkania z 468 izbami. *31 XII 2017 r. – 21 178 mieszka\u0144 z 80 746 izbami, na 1 mieszkanie – 2,86 osoby, na 1 osob\u0119 – 23,2 m2. W roku 2017 oddano do u\u017cytku 250 mieszka\u0144 z 1077 izbami, w tym w budownictwie indywidualnym – 108 mieszka\u0144 z 643 izbami. *31 XII 2018 r. – 21 388 mieszka\u0144 z 81 628 izbami, na 1 mieszkanie – 2,83 osoby, na 1 osob\u0119 – 23,6 m2. Oddano do u\u017cytku 225 mieszka\u0144 z 952 izbami, w tym w budownictwie indywidualnym 114 mieszka\u0144 z 677 izbami. *31 XII 2022 r. – Gmina Miejska Mielec dysponowa\u0142a 871 lokalami, zarz\u0105dzanymi przez Miejski Zarz\u0105d Budynk\u00f3w Mieszkalnych Sp. z o.o. W marcu 2021 r. Rada Miejska wyrazi\u0142a zgod\u0119 na przystapienie GM Mielec do sp\u00f3\u0142ki Spo\u0142eczna Inicjatywa Mieszkaniowa Po\u0142udnie Sp. z o.o., kt\u00f3ra planuje odda\u0107 do uzytku nowych 200 mieszka\u0144. …<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZASOWSKA MA\u0141GORZATA (z domu B\u0104K),<\/strong> urodzona 11 X 1974 r. w \u017bywcu, c\u00f3rka Edwarda B\u0105ka i Haliny z domu Biegun. Absolwentka Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomiczno-Gastronomicznych (profil chemiczny) w \u017bywcu z matur\u0105 w 1993 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w czerwcu 1994 r. w sklepie tekstylno-odzie\u017cowym w \u017bywcu jako sprzedawca, a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w Hurtowni Tekstylno-Odzie\u017cowej w \u017bywcu (1997-2000). W 2000 r. uko\u0144czy\u0142a Niepubliczne Policealne Studium Marketingu i Zarz\u0105dzania w \u017bywcu (specjalizacja: asystent menad\u017cera, marketing menad\u017cera), w\u00a0 2001 r. \u2013 studia licencjackie w Wy\u017cszej Szkole Biznesu w D\u0105browie G\u00f3rniczej, a w 2003 r. \u2013 studia w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania z siedzib\u0105 w Rzeszowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Kolejnymi miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y: Bank Sp\u00f3\u0142dzielczy w \u017bywcu (kasjer-dysponent, 2000-2002) i CitiBank Handlowy w Warszawie SA. Filia Mielec (specjalista ds. operacji bankowych, 2002-2005), Bank Ochrony \u015arodowiska SA w Warszawie Oddzia\u0142 Operacyjny Mielec (doradca klienta detalicznego, 2006-2010), Getin Noble Bank SA. Oddzia\u0142 Kolbuszowa (prowadzenie plac\u00f3wki na zasadach franczyzowych z pe\u0142nym zakresem obs\u0142ugi, 2010-2016), Alior Bank SA. Oddzia\u0142 Mielec (bankier klienta indywidualnego, 2016-2017), Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Spo\u0142ecznego (KRUS) Oddzia\u0142 Regionalny w Rzeszowie (zast\u0119pca kierownika Wydzia\u0142u \u015awiadcze\u0144, 2017-2018). We wrze\u015bniu 2018 r. powierzono jej funkcj\u0119 kierownika Plac\u00f3wki Terenowej KRUS w Mielcu. Ponadto nadzorowa\u0142a budow\u0119 nowej siedziby plac\u00f3wki w Mielcu na terenie pomi\u0119dzy ulicami S. S\u0119kowskiego i H. Sienkiewicza. Oddanie obiektu do u\u017cytku, urz\u0105dzenie i przeprowadzka odby\u0142y si\u0119 w czerwcu 2021 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZATO\u0143SKA KRYSTYNA (PASTUSZENKO-ZATO\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 17 VI 1943 r. w Radomy\u015blu Wielkim, pow. mielecki, c\u00f3rka Boles\u0142awa i Stanis\u0142awy z Piotrowskich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1961 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim (Oddzia\u0142 Stomatologii) Akademii Medycznej we Wroc\u0142awiu i w 1967 r. uzyska\u0142a dyplom lekarza dentysty. Otrzyma\u0142a tak\u017ce stopie\u0144 kaprala podchor\u0105\u017cego. Od 1 VIII 1967 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Przychodni Rejonowej nr 2 w Mielcu (ul. M. Curie-Sk\u0142odowskiej), a ponadto pracowa\u0142a w szkolnych gabinetach dentystycznych w Szko\u0142ach Podstawowych nr 5 i 6 oraz Liceum Medycznym. W 1978 r. uzyska\u0142a I stopie\u0144 specjalizacji z zakresu stomatologii og\u00f3lnej (Rzesz\u00f3w), a w 1991 r. II stopie\u0144 z protetyki stomatologicznej (AM Wroc\u0142aw). W latach 1992-2001 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Pracowni Protetycznej w Mielcu, a ponadto w latach 1996-2000 kierowa\u0142a Obwodow\u0105 Poradni\u0105 Stomatologiczn\u0105 w Mielcu. W 2001 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. R\u00f3wnolegle od 1968 r. prowadzi prywatny gabinet dentystyczny, a jego aktualna siedziba mie\u015bci si\u0119 w CHU \u201ePasa\u017c\u201d. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. W kadencji 1994-1998 by\u0142a radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZATO\u0143SKI JERZY<\/strong>, urodzony 1 V 1943 r. w Mielcu, syn Eustachego i Joanny z domu Filas. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1962 r. Studia na Wydziale Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Wroc\u0142awskiej (specjalizacja: konstrukcje budowlane) uko\u0144czy\u0142 w 1969 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Pracowa\u0142 w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym i Rzeszowskim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Przemys\u0142owego. Kierowa\u0142 budowami wielu mieleckich obiekt\u00f3w, m.in. osiedli mieszkaniowych i trybun na stadionie FKS \u201eStal\u201d. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Miejskiego Ko\u0142a Polskiego Zwi\u0105zku W\u0119dkarskiego w Mielcu i przez pewien czas jego prezesem. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa\u201d. Zmar\u0142 6 V 1993 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZATORZE<\/strong>, nazwa cz\u0119\u015bci Mielca, kt\u00f3ra zosta\u0142a odci\u0119ta od centrum miasta po wybudowaniu w 1887 r. linii kolejowej, po jej wschodniej stronie. Teren ten by\u0142 zabudowany domami jednorodzinnymi, g\u0119sto przy drodze do Cyranki i przy ul. Torowej, a lu\u017ano w innych miejscach. By\u0142o te\u017c wiele przydomowych sad\u00f3w, a malowniczy krajobraz dope\u0142nia\u0142y pola uprawne. Rozw\u00f3j budownictwa wielorodzinnego Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej (osiedla M. Kopernika i S. \u017beromskiego) oraz budowa wiaduktu i Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznego spowodowa\u0142y niemal ca\u0142kowite znikni\u0119cie dawnego Zatorza i tej nazwy. Pozosta\u0142a tylko ma\u0142a grupka dom\u00f3w przy ulicach: Le\u015bnej, Torowej, S. \u017beromskiego i Wolno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAUCHA (po m\u0119\u017cu JASI\u0143SKA) MARIA ANNA<\/strong>, urodzona 4 IX 1952 r. w Mielcu, c\u00f3rka Edwarda i Zofii z domu Duma. Ucz\u0119szcza\u0142a do Technikum Mechanicznego w Mielcu, a nast\u0119pnie w \u0141odzi i tam zda\u0142a matur\u0119 w 1972 r. Treningi siatkarskie rozpocz\u0119\u0142a w 1964 r. w Stali Mielec. W sezonie 1969\/1970 przyczyni\u0142a si\u0119 do pierwszego w historii klubu awansu siatkarek Stali do II ligi, a w sezonie 1970\/1971 zosta\u0142a powo\u0142ana do reprezentacji Polski. Od sezonu 1971\/1972 do sezonu 1981\/1982 gra\u0142a w czo\u0142owym polskim klubie SKS Start \u0141\u00f3d\u017a, a w latach 1971-1978 wyst\u0119powa\u0142a w reprezentacji Polski, m.in. zdobywaj\u0105c br\u0105zowy medal na Mistrzostwach Europy we W\u0142oszech w 1971 r. W 1983 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w firmie Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne \u2013 Zak\u0142ad Graficzny w \u0141odzi na stanowisku sam. referenta ds. zaopatrzenia i zbytu. Jeszcze w tym samym roku przenios\u0142a si\u0119 do S\u0142upska, gdzie w latach 1983-2004 pracowa\u0142a w Komendzie Miejskiej Milicji Obywatelskiej, a nast\u0119pnie Komendzie Miejskiej Policji, w stopniu aspiranta sztabowego. Studiowa\u0142a na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego i w 1984 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 dyplomowanego urz\u0119dnika administracji pa\u0144stwowej. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: tytu\u0142em Mistrza Sportu (1980), Br\u0105zowym Odznaczeniem im. Janka Krasickiego i odznaczeniami resortowymi za zas\u0142ugi w ochronie porz\u0105dku publicznego. W 2004 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119.<\/p>\r\n

ZAWADA MICHA\u0141,<\/b> urodzony w 1897 r. w Tuszowie Narodowym. Ucze\u0144 Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Mielcu. Jako ochotnik zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Wojska Polskiego.\u00a0 W 1940 r., kiedy znalaz\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 na Kresach Wschodnich, zosta\u0142 wywieziony przez sowieckich funkcjonariuszy do \u0142agru. Po naje\u017adzie Niemiec hitlerowskich na ZSRR w 1941 r. i uk\u0142adzie Sikorski – Majski zosta\u0142 zwolniony. Zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do armii tworzonej przez gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa i przeszed\u0142 z ni\u0105 szlak bojowy, bra\u0142 udzia\u0142 w bitwie o Monte Cassino. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych zamieszka\u0142 w Anglii. W latach 70. dwukrotnie odwiedzi\u0142 rodzinne strony. Zmar\u0142 w 1986 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu w Derby.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAWADA ROBERT PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 7 VI 1944 r. w miejscowo\u015bci Jedlnia ko\u0142o Radomia, syn Jerzego i Marii z domu Surma. Po wojnie rodzina Zawad\u00f3w przenios\u0142a si\u0119 do Gda\u0144ska. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Gda\u0144sku, matur\u0119 zda\u0142 w 1963 r. W latach szkolnych trenowa\u0142 lekkoatletyk\u0119 i pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105. Od 1960 r. gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w I \u2013 ligowym \u201eWybrze\u017cu\u201d Gda\u0144sk. W latach 1967\u20131969 by\u0142 zatrudniony w \u201eElektromonta\u017cu\u201d w Gda\u0144sku jako kre\u015blarz. W 1969 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK jako konstruktor. Zasili\u0142 I-ligow\u0105 \u201eStal\u201d Mielec i by\u0142 jej czo\u0142owym zawodnikiem do 1977 r. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przez \u201eStal\u201d Pucharu Polski w 1971 r. i wicemistrzostwa Polski w 1975 r. W latach 1961\u20131972 by\u0142 reprezentantem Polski. Rozegra\u0142 108 mecz\u00f3w mi\u0119dzypa\u0144stwowych i jako pierwszy Polak przekroczy\u0142 granic\u0119 100 mecz\u00f3w w reprezentacji. Uczestniczy\u0142 w Mistrzostwach \u015awiata zespo\u0142\u00f3w 11\u2013osobowych (1966, Austria, 4. miejsce), 2 razy w Mistrzostwach \u015awiata zespo\u0142\u00f3w 7\u2013osobowych (Szwecja, Francja) i Igrzyskach Olimpijskich w Monachium (1972, 10. miejsce). W 1977 r. zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105 w kraju. (W p\u00f3\u017aniejszych latach gra\u0142 w austriackiej I lidze.) W tym samym roku uko\u0144czy\u0142 studia w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie (kierunek: wychowanie fizyczne), uzyskuj\u0105c tytu\u0142y magistra i trenera II klasy pi\u0142ki r\u0119cznej. W latach 1981\u20131985 pracowa\u0142 w Stali Mielec jako trener pi\u0142ki r\u0119cznej, a w latach 1985\u20132005 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu jako nauczyciel wychowania fizycznego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Diamentow\u0105 Odznak\u0105 ZPRP oraz tytu\u0142ami Mistrz Sportu i Zas\u0142u\u017cony Mistrz Sportu. W 2005 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. W latach 2008-2012 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika ekstraklasowego zespo\u0142u pi\u0142ki r\u0119cznej m\u0119\u017cczyzn SPR Stal Mielec (Tauron Stal Mielec). Zmar\u0142 5 V 2024 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAWADA TADEUSZ<\/strong>, urodzony 15 XII 1929 r. w Tuszowie Narodowym, powiat mielecki, syn Jana i Rozalii z domu Dziewit. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1948 r. Studiowa\u0142 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie, uzyskuj\u0105c w 1952 r. dwa tytu\u0142y magistra: nauk filozoficznych na Wydziale Filozoficznym (nauki filozoficzne ze specjalno\u015bci\u0105 w zakresie ontologii, epistemologii, logiki i metodologii nauk) i historii na Wydziale Historycznym (historia powszechna i Polski oraz nauki pomocnicze historii wraz ze Studium Pedagogicznym). Ponadto w 1953 r. uko\u0144czy\u0142 studia I stopnia na Wydziale Planowania Przemys\u0142u Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Krakowie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 ekonomisty. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1950-1953 pracowa\u0142 jako wyk\u0142adowca historii i propedeutyki filozofii w Studium Wojskowym Przy Dow\u00f3dztwie Okr\u0119gu Wojskowego (DOW V) w Krakowie. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pe\u0142ni\u0142 funkcje: redaktora naczelnego gazety WSK Mielec \u2013 \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d (1954-1956), sekretarza Komitetu Powiatowego PZPR (1957-1960) i sekretarza Prezydium Powiatowej Rady Narodowej (1961-1963). W 1964 r. przeniesiono go do D\u0119bicy na stanowisko zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego PPRN. Do Mielca powr\u00f3ci\u0142 ponownie w 1968 r. i do 1973 r. by\u0142 dyrektorem Miejskiego Przedsi\u0119biorstwa Gospodarki Komunalnej. W latach 1974-1976 pracowa\u0142 w WSK Mielec jako g\u0142\u00f3wny specjalista ds. inwestycji nieprzemys\u0142owych, a w latach 1977-1991 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora ds. s\u0142u\u017cb spo\u0142ecznych w Zespole Opieki Zdrowotnej w Mielcu. W 1991 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Ponadto w latach 1954-1975 pracowa\u0142 jako \u00a0nauczyciel (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Technikum Mechanicznym i nast\u0119pnie Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych, a latach 1973-1979 by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 ekonomii i podstawowych zagadnie\u0144 filozoficznych w mieleckim Punkcie Konsultacyjnym Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w takich organizacjach jak: Polski Czerwony Krzy\u017c, Liga Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza (p\u00f3\u017aniej Liga Obrony Kraju), Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna, Ko\u0142a Oficer\u00f3w Rezerwy, Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, Towarzystwo Naukowej Organizacji i Kierownictwa oraz Polskie Towarzystwo Filozoficzne. W kadencji 2002-2006 i od 2008 r. by\u0142 radnym Rady Miejskiej w Mielcu. Pe\u0142ni\u0105c przez wiele lat wa\u017cne funkcje w mieleckich instytucjach, przyczyni\u0142 si\u0119 do ich rozwoju, a du\u017c\u0105 aktywno\u015bci\u0105 wp\u0142ywa\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 wcze\u015bniej wymienionych stowarzysze\u0144 spo\u0142ecznych. Jest wsp\u00f3\u0142autorem informatora Szpital Powiatowy w Mielcu, wydanego w 1999 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 1000-lecia Polski, Medalami 30\u2013lecia i 40\u2013lecia Polski Ludowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LP\u017b\u201d. Zmar\u0142 7 I 2009 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAWADZKA ZOFIA EMILIA (z domu GRUDNIEWICZ)<\/strong>, urodzona 15 V 1903 r. w B\u0142a\u017cowej ko\u0142o Rzeszowa, c\u00f3rka Ludwika i Emilii z Buczkowskich. Szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105 uko\u0144czy\u0142a w Gorlicach, matur\u0119 zda\u0142a w 1922 r. Studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142a zdaniem egzaminu na nauczyciela szk\u00f3\u0142 \u015brednich. W latach 1929-1939 uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego i propedeutyki filozofii w Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. Po II wojnie \u015bwiatowej nie powr\u00f3ci\u0142a do pracy nauczycielskiej i zaj\u0119\u0142a si\u0119 wychowaniem dzieci. Zmar\u0142a 3 VII 1998 r. Spoczywa w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAWADZKI JERZY MARIA<\/strong>, urodzony 2 VII 1930 r. w Krakowie. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1948 r. W czasie okupacji hitlerowskiej od lipca 1940 r. nale\u017ca\u0142 do konspiracyjnego zast\u0119pu harcerskiego \u201eRysie\u201d w Mielcu jako \u201eRy\u015b-3 \u2013 R-3\u201d. W 1942 r. zast\u0119p zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do Szarych Szereg\u00f3w i uczestniczy\u0142 w akcjach ma\u0142ego sabota\u017cu i zleconych zadaniach wywiadowczych. Od\u00a0 lipca 1944 r. nale\u017ca\u0142 do nowo utworzonej Dru\u017cyny Szarych Szereg\u00f3w im. Jeremiego Wi\u015bniowieckiego. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) razem dru\u017cyn\u0105 pozosta\u0142 w konspiracji i opozycji do budowanego nowego ustroju w Polsce. W listopadzie 1951 r. zosta\u0142 aresztowany i w marcu 1952 r. w pokazowym procesie skazany przez Wojskowy S\u0105d Rejonowy w Krakowie na 15 lat wi\u0119zienia. Kar\u0119 odbywa\u0142 na Montelupich w Krakowie oraz w Rawiczu, Wronkach i Strzelcach Opolskich. Zwolniony w maju 1957 r. na mocy amnestii. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra chemii. Pracowa\u0142 w Przedsi\u0119biorstwie Hydrologicznym w Krakowie, a od 1968 r. w Przedsi\u0119biorstwie Specjalistycznym G\u00f3rnictwa Surowc\u00f3w Chemicznych w Krakowie. W 1975 r. przeszed\u0142 do O\u015brodka Bada\u0144 Rozwojowych w Krakowie na stanowisko g\u0142\u00f3wnego specjalisty ds. hydrochemicznych. W 1991 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Armii Krajowej i Odznaka \u201eAkcji Burza\u201d. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAWADZKI TADEUSZ J\u00d3ZEF LESZEK<\/strong>, urodzony 14 VIII 1903 r. w Sielcach ko\u0142o Warszawy, syn Juliusza i Stanis\u0142awy z Lewandowskich. Absolwent VII Gimnazjum Realnego w Krakowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1921 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego oraz w Polskiej Szkole Nauk Politycznych w Krakowie. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Komunalnym Gimnazjum Koedukacyjnym w Szopienicach \u2013 Ro\u017cdzieniu (1927-1928), a nast\u0119pnie uczy\u0142 w Gimnazjum im. Su\u0142kowskich w Rydzynie ko\u0142o Poznania (1927-1928). Od 1 IX 1929 r. do 1 IV 1946 r. (z wy\u0142\u0105czeniem okresu okupacji hitlerowskiej) uczy\u0142 j\u0119zyka polskiego, \u0142aciny, j\u0119zyka niemieckiego, propedeutyki filozofii i \u015bpiewu oraz prowadzi\u0142 zaj\u0119cia z ch\u00f3rem i orkiestr\u0105 szkoln\u0105 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. W czasie okupacji uczestniczy\u0142 w komisjach egzaminacyjnych tajnego nauczania na terenie Mielca oraz prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 wytw\u00f3rni\u0119 win. Po odniesieniu kontuzji w czasie niemieckiego ostrza\u0142u Mielca (XI 1945) przebywa\u0142 na nauczycielskim rocznym urlopie na poratowanie zdrowia, a nast\u0119pnie zrezygnowa\u0142 z pracy nauczycielskiej. Utrzyma\u0142 natomiast funkcjonowanie wytw\u00f3rni win do 1955 r., kiedy to zak\u0142ad zosta\u0142 upa\u0144stwowiony. W mi\u0119dzyczasie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Wieliczki. W latach 1955-1956 kierowa\u0142 oddzia\u0142em produkcji win w Sp\u00f3\u0142dzielni Inwalid\u00f3w \u201eTw\u00f3rczo\u015b\u0107\u201d w Tarnowie, a w latach 1956-1961 by\u0142 kierownikiem Zak\u0142ad\u00f3w Przetw\u00f3rstwa Owocowego w Izdebniku ko\u0142o Krakowa. W 1961 r. powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Powiatowego Archiwum Pa\u0144stwowego w Szczytnie ko\u0142o Olsztyna. W 1964 r. powr\u00f3ci\u0142 do Wieliczki i obj\u0105\u0142 kierownictwo tamtejszego Archiwum Muzeum \u017bup Krakowskich, najpierw jako adiunkt, a na nast\u0119pnie kustosz. W tym czasie opublikowa\u0142 artyku\u0142\u00a0Poszukiwania soli kamiennej w Galicji w latach 1772-1786<\/em>\u00a0(Studia i Materia\u0142y do Dziej\u00f3w \u017bup Solnych w Polsce, 1979). 1 I 1978 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale w wielickim archiwum pracowa\u0142 jeszcze do 1981 r. W latach 80. zaj\u0105\u0142 si\u0119 konserwacj\u0105 starodruk\u00f3w i dokument\u00f3w, m.in. w bibliotece Klasztoru OO. Dominikan\u00f3w w Krakowie. Zmar\u0142 22 IV 1988 r. Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAWALE (ULICA)<\/strong>, niewielka (185 m) i \u015blepa ulica miejska w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci osiedla T. Ko\u015bciuszki. Jest boczn\u0105 ul. Hetma\u0144skiej i s\u0142u\u017cy jako droga dojazdowa do dom\u00f3w wybudowanych na zboczu wzniesienia, na kt\u00f3rym stoi \u015br\u00f3dmie\u015bcie. Do 2 po\u0142. XIX w. dochodzi\u0142a tu szeroko p\u0142yn\u0105ca rzeka Wis\u0142oka, a i p\u00f3\u017aniej w czasie wi\u0119kszych powodzi teren ten by\u0142 cz\u0119\u015bciowo zalewany. W 1974 r. wykonano tu asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119. W 2003 r. przebudowano j\u0105, k\u0142ad\u0105c now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki. Prace te uczyni\u0142y z tej kiedy\u015b peryferyjnej uliczki bardzo urokliwe miejsce i tras\u0119 pieszych spacer\u00f3w. Nie spos\u00f3b dok\u0142adnie ustali\u0107, kiedy powsta\u0142a nazwa Zawale, ale w planie z 1895 r. wymienia si\u0119 Podwale. Mo\u017cna jedynie przypuszcza\u0107, \u017ce kiedy\u015b miasto mia\u0142o wa\u0142y obronne, a teren poni\u017cej wa\u0142\u00f3w od strony rzeki nazwano Podwalem i p\u00f3\u017aniej Zawalem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAWISZA BART\u0141OMIEJ<\/strong>, kantor ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza w Mielcu w latach 1676-1683.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAWISZY (ULICA), ZAWISZY CZARNEGO<\/strong>, ulica miejska na osiedlu Cyranka. Biegnie od ul. Szybowcowej do ul. \u015alusarskiej pomi\u0119dzy nielicznymi zabudowaniami i polami uprawnymi. Ma 601 m d\u0142ugo\u015bci i utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119. Jako droga polna funkcjonowa\u0142a wiele lat, ale status ulicy miejskiej i patrona otrzyma\u0142a 14 VII 1973 r., po przy\u0142\u0105czeniu tych teren\u00f3w do miasta Mielca.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0Patron ulicy:\u00a0<\/strong>ZAWISZA CZARNY z Garbowa (? \u2013 1428), starosta spiski, jeden z najs\u0142ynniejszych polskich rycerzy. Zwyci\u0119\u017ca\u0142 w turniejach rycerskich. Uczestniczy\u0142 w wielu wojnach i bitwach, m.in. pod Grunwaldem (1410). By\u0142 cz\u0142onkiem polskiej delegacji na sob\u00f3r w Konstancji. Powszechnie uznawano go za wz\u00f3r cn\u00f3t rycerskich i symbol prawo\u015bci. W czasie wyprawy przeciwko Turkom zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli i zamordowany.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZAWRZYKRAJ ANNA (z domu WILKANIEC)<\/strong>, urodzona 19 IX 1956 r. w Mielcu, c\u00f3rka Bogdana i Zofii z domu Giba\u0142a. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1975 r. Studia na Wydziale Ekonomiki Obrotu Akademii Ekonomicznej w Krakowie\u00a0 uko\u0144czy\u0142a w 1980 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera towaroznawcy. Od VI 1980 r. do II 1991 r. pracowa\u0142a w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego na stanowisku st. referenta technicznego, a nast\u0119pnie technologa i ekonomisty. W 1982 r. uko\u0144czy\u0142a kurs organizowany przez Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie i uzyska\u0142a kwalifikacje pedagogiczne, a w roku szkolnym 1984\/1984 pracowa\u0142a\u00a0 jako nauczyciel chemii i matematyki (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Szkole Podstawowej w Woli Mieleckiej. W lutym 1991 r. przesz\u0142a do pracy w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu na stanowisko wychowawcy w internacie, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142a obowi\u0105zki kierownika internatu. W roku szkolnym 1995\/1996 by\u0142a instruktorem praktycznej nauki zawodu i przedmiot\u00f3w zawodowych w ZSE, a nast\u0119pnie otrzyma\u0142a mianowanie na stanowisko nauczyciela przedmiot\u00f3w zawodowych. W 1998 r. zainicjowa\u0142a wydawanie szkolnej gazetki \u201eKrzyk\u201d i by\u0142a pierwszym opiekunem redakcji. Uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe: \u201eKultura informacyjna \u2013 \u015bcie\u017cka mi\u0119dzyprzedmiotowa\u201d w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (2000 r.) i\u00a0 \u201eZarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105\u201d w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie \u2013 Wydzia\u0142 Zamiejscowy w Mielcu (2003 r.) oraz szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. Od 2002 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora ZSE (od 19 IV 2007 r. pe\u0142na nazwa szko\u0142y brzmi: Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych im. b\u0142. ks. R. Sitki). W 2003 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. Ponadto jest egzaminatorem Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie. Przygotowuje m\u0142odzie\u017c do konkurs\u00f3w recytatorskich i jest cz\u0142onkiem jury konkurs\u00f3w recytatorskich dla szk\u00f3\u0142 podstawowych. Od 2015 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprezesa Stowarzyszenia na rzecz Rozwoju Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych im. b\u0142. ks. R. Sitki. Przyczyni\u0142a si\u0119 do uzyskania przez szko\u0142\u0119 wysokiej pozycji w og\u00f3lnopolskim rankingu dziennika \u201eRzeczpospolita\u201d i miesi\u0119cznika \u201ePerspektywy\u201d; od 2012 r. mielecki ZSE kilkakrotnie otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eZ\u0142otej szko\u0142y\u201d lub \u201eSrebrnej szko\u0142y\u201d. Wyr\u00f3\u017cniana nagrodami lokalnymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZAWRZYKRAJ ZDZIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 25 XI 1927 r. w Krakowie, syn J\u00f3zefa i Marii. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1948 r. Studia w Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Szczecinie uko\u0144czy\u0142 w 1952 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. W latach 1953\u20131955 pracowa\u0142 w firmie \u201eCentrozap\u201d w Katowicach, a w 1955 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w PZGS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d na stanowisku kierownika dzia\u0142u. W 1957 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Powiatowej Komisji Planowania Gospodarczego PRN w Mielcu, a w 1964 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego PPRN w Mielcu. W latach 1972\u20131974 pracowa\u0142 w Zespole Opieki Zdrowotnej w Mielcu na stanowisku zast\u0119pcy dyrektora. Od 1974 r. do 1982 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Pracuj\u0105c przez wiele lat na wa\u017cnych dla miasta i regionu stanowiskach, znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do ich rozwoju spo\u0142eczno-gospodarczego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem 30-lecia Polski Ludowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 CZSBM. Zmar\u0142 24 X 1987 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z\u0104BEK WIES\u0141AW KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 7 X 1959 r. w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca, syn Stefana i Janiny z domu Hyjek. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Budowlan\u0105 w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. W latach 1978-2004 pracowa\u0142 jako posadzkarz w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym w Mielcu, a od 2005 r. jest pracownikiem gospodarczym w Szpitalu Powiatowym im. E. Biernackiego w Mielcu. Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1978 r. i dot\u0105d odda\u0142 56 600 ml krwi (2015). Od 1997 r. nale\u017cy do Rejonowego Klubu HDK w Mielcu. W latach 2002-2010 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej w Rejonowym Klubie HDK w Mielcu, a w latach 2003-2007 i 2010-2011 przewodniczy\u0142 Komisji Rewizyjnej w Oddziale Rejonowym PCK w Mielcu. W latach 2001-2005 uczestniczy\u0142 w kwestach na rzecz dzieci z Domu Dziecka w Skopaniu i ubogich rodzin. Za niezwykle humanitarn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Honorow\u0105 Odznak\u0105 PCK, Medalem 90-lecia PCK oraz Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZBOROWSKA URSZULA (z domu LE\u015a),<\/strong> urodzona 27 XII 1957 r. w Mielcu, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Stanis\u0142awy z domu Midura. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika, matur\u0119 zda\u0142a w 1976 r. Studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi (kierunek: geografia) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1980 r. z tytu\u0142em magistra. W latach 1981-1984 pracowa\u0142a w Polskim Biurze Podr\u00f3\u017cy \u201eORBIS\u201d w Mielcu na stanowisku referenta, a nast\u0119pnie przenios\u0142a si\u0119 do Nowego S\u0105cza, gdzie w latach 1984-1990 w tamtejszej Sp\u00f3\u0142dzielni Inwalid\u00f3w zajmowa\u0142a si\u0119 sprawami organizacyjnymi. Powr\u00f3ci\u0142a do Mielca i w 1991 r. zosta\u0142a zatrudniona w Urz\u0119dzie Skarbowym. Pracowa\u0142a kolejno na stanowiskach od referenta do starszego komisarza (1991-2000) oraz na stanowisku kierowniczym (2000-2016). W 1999 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie skarbowo\u015bci i podatk\u00f3w w Centrum Kszta\u0142cenia Kadr Skarbowo\u015bci Ministerstwa Finans\u00f3w. W 2016 r. powierzono jej pe\u0142nienie obowi\u0105zk\u00f3w naczelnika Urz\u0119du Skarbowego w Mielcu, a w 2017 r. zosta\u0142a mianowana naczelnikiem tego urz\u0119du. W 2018 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZBOROWSKI JANUSZ<\/strong>, urodzony 29 V 1956 r. w Nowym S\u0105czu, syn J\u00f3zefa i W\u0142adys\u0142awy z Paszkiewicz\u00f3w. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Marii Sk\u0142odowskiej\u2013Curie w Starym S\u0105czu, matur\u0119 zda\u0142 w 1975 r. Studiowa\u0142 filozofi\u0119 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1981 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 1982\u20131986 pracowa\u0142 w Dziale Dokumentacji Folkloru i Sztuki Ludowej Wojew\u00f3dzkiego O\u015brodka Kultury w Nowym S\u0105czu, a ponadto prowadzi\u0142 S\u0105deck\u0105 Galeri\u0119 Fotografii. W 1986 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony na stanowisku starszego instruktora w Dziale Programowania Robotniczego Centrum Kultury. Przez pewien czas pracowa\u0142 te\u017c w Bibliotece RCK oraz w Izbie Tradycji i Perspektyw WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. W latach 1991\u20131992 by\u0142 kierownikiem Dzia\u0142u Programowania Miejskiego O\u015brodka Kultury, a na pocz\u0105tku 1993 r. zosta\u0142 zatrudniony w Muzeum Regionalnym w Mielcu. Od 1 VI 1993 r. do 30 VI 2003 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora tego\u017c Muzeum, a od 1 VII 2003 r. jest g\u0142\u00f3wnym specjalist\u0105 ds. Muzeum Samorz\u0105dowego Centrum Kultury. W okresie kierowania Muzeum przyczyni\u0142 si\u0119 do rewaloryzacji i adaptacji Pa\u0142acyku Oborskich dla Muzeum Regionalnego i cel\u00f3w reprezentacyjnych miasta, a tak\u017ce do utworzenia i znacznego powi\u0119kszenia zbior\u00f3w Filii Fotograficznej \u201eJadern\u00f3wka\u201d Muzeum Regionalnego w Mielcu. By\u0142 autorem scenariuszy wielu wystaw w RCK i Muzeum Regionalnym oraz broszur do kilku wystaw. Aktualnie zajmuje si\u0119 archiwizacj\u0105 materia\u0142\u00f3w video i filmowych z historii miasta Mielca i okolic. Nale\u017cy do Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. prof. W. Szafera. Od 1996 r. do 2014 r. by\u0142 cz\u0142onkiem jego zarz\u0105du i ponadto wiceprezesem zarz\u0105du w kadencji 2007-2010. W latach 2008-2011 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych TMZM. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem zespo\u0142u redakcyjnego \u201eMieleckich Zapisk\u00f3w\u201d \u2013 periodyku Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej oraz autorem artyku\u0142\u00f3w o tematyce regionalnej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa opiek\u0119 nad zabytkami\u201d. Zmar\u0142 20 XII 2021 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZBYSZEWSKI ANDRZEJ MARIAN<\/strong>, urodzony 10 IV 1914 r. w Krakowie, syn W\u0142odzimierza i Kazimiery ze Stamirowskich. Po I wojnie \u015bwiatowej przyby\u0142 z rodzin\u0105 do Przec\u0142awia, a nast\u0119pnie mieszka\u0142 w Borowej. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1932 r. W okresie szkolnym wst\u0105pi\u0142 do Dru\u017cyny Harcerzy im. ksi\u0119cia J\u00f3zefa Poniatowskiego i w latach 1929?-1932 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jej dru\u017cynowego. Wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w Zlocie Skaut\u00f3w S\u0142owia\u0144skich w Pradze w 1931 r. Uprawia\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe i turystyk\u0119. Organizowa\u0142 te\u017c zaj\u0119cia sportowe w Borowej. W 1932 r. rozpocz\u0105\u0142 studia matematyczne na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Kontynuowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 harcersk\u0105 i w 1933 r. zosta\u0142 mianowany przybocznym Komendanta Chor\u0105gwi Krakowskiej. Ze wzgl\u0119d\u00f3w finansowych przerwa\u0142 studia i rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Artylerii we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim, a nast\u0119pnie Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych w Toruniu i otrzyma\u0142 patent oficerski. W czasie s\u0142u\u017cby zawodowej w 2. Pu\u0142ku Artylerii Lekkiej w Kielcach zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 podporucznika. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako przewodnicz\u0105cy komisji poborowej, a p\u00f3\u017aniej \u2013 dow\u00f3dca baterii artylerii lekkiej. Walczy\u0142 m.in. pod Kockiem (2-5 X) jako oficer ogniowy i zwiadowczy w Samodzielnej Grupie Operacyjnej \u201ePolesie\u201d, dowodzonej przez gen. Franciszka Kleeberga i by\u0142 dwukrotnie ranny. Za odwag\u0119 na polu walki zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Srebrnym Virtuti Militari. Po kapitulacji zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Niemc\u00f3w do niewoli i skierowany do Oflagu II C w Woldenbergu. W czasie ewakuacji obozu (24 I 1945 r.) uciek\u0142 i po wielu trudach dotar\u0142 do wyzwolonego ju\u017c Krakowa. Po zg\u0142oszeniu si\u0119 do RKU otrzyma\u0142 urlop i odwiedzi\u0142 Borow\u0105, gdzie dowiedzia\u0142 si\u0119 o tragicznej \u015bmierci ojca w czasie bombardowania przez niemieckie samoloty. Po weryfikacji powr\u00f3ci\u0142 do zawodowej s\u0142u\u017cby wojskowej. By\u0142 m.in. wyk\u0142adowc\u0105 w Centralnej Szkole Oficer\u00f3w w \u0141odzi, kierownikiem dzia\u0142u zagranicznego \u201e\u017bo\u0142nierza Wolno\u015bci\u201d oraz zast\u0119pc\u0105 szefa gabinetu Ministra Obrony Narodowej. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1976 r. Posiada\u0142 stopie\u0144 pu\u0142kownika. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Komandorskim OOP. Zmar\u0142 28 VII 1994 r. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZBYSZEWSKI W\u0141ODZIMIERZ TOP\u00d3R<\/strong>, urodzony 10 III 1880 r. w Wo\u0142kowcach, syn Andrzeja i Marii z domu Dzier\u017cek. Studiowa\u0142 medycyn\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie i w 1912 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 doktora medycyny. Jako lekarz pracowa\u0142 w Suchedniowie, Brze\u017anicy, Magnuszewie, Przec\u0142awiu i Mielcu. Od 1928 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lekarza okr\u0119gowego w Borowej, powiat mielecki. Swoj\u0105 misj\u0119 wykonywa\u0142 z wielkim zaanga\u017cowaniem, cz\u0119sto nie pobieraj\u0105c \u017cadnych op\u0142at. Wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 Kazimier\u0105 starali si\u0119 o popraw\u0119 stanu sanitarnego gminy i higieny w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w. (Ponadto \u017cona organizowa\u0142a r\u00f3\u017cne akcje charytatywne, g\u0142\u00f3wnie na rzecz poprawy zdrowia dzieci.) W czasie wielkiej powodzi w 1934 r., wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z lekarzami z Mielca, przeprowadzi\u0142 masowe szczepienia ludno\u015bci, co zapobieg\u0142o wybuchowi epidemii. W sierpniu 1944 r., mimo zarz\u0105dzonej ewakuacji Borowej, pozosta\u0142 na miejscu i w czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych udziela\u0142 rannym pomocy. Zgin\u0105\u0142 w czasie nalotu samolot\u00f3w niemieckich 7 VIII 1944 r. Pochowany zosta\u0142 na cmentarzu parafialnym w Borowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZDANKIEWICZ ROMAN,<\/strong>\u00a0urodzony w 1832 r. Uzyska\u0142 kwalifikacje urz\u0119dnika pa\u0144stwowego i tytu\u0142 komisarza powiatowego pierwszej klasy. Przez d\u0142u\u017cszy czas pracowa\u0142 w Sanoku, gdzie kierowa\u0142 c.k. Komisj\u0105 Miejscow\u0105 dla Spraw Odkupu lub Uporz\u0105dkowania Ci\u0119\u017car\u00f3w Gruntowych oraz dla Spraw Indemnizacyjnych nr 1 w Sanoku. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Wydzia\u0142u Miejscowego Pierwszego Powszechnego Stowarzyszenia Urz\u0119dnik\u00f3w Monarchii Austro-W\u0119gierskiej z siedzib\u0105 we Lwowie. W 1872 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 Honorowego Obywatela Kr\u00f3lewskiego Wolnego Miasta Sanoka. W 1876 r. zosta\u0142 starost\u0105 powiatu ni\u017ca\u0144skiego, a nast\u0119pnie w latach 1879-1882 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 starosty powiatu mieleckiego. By\u0142 tak\u017ce przewodnicz\u0105cym Rady Szkolnej Okr\u0119gowej\u00a0 w Mielcu.\u00a0 Za du\u017ce zaanga\u017cowanie na rzecz miasta, a zw\u0142aszcza \u201eza przyczynienie si\u0119 do sprawienia kosztownego zegara z o\u015bwietleniem dla szko\u0142y\u201d,\u00a0 otrzyma\u0142 na \u0142amach krakowskiego \u201eCzasu\u201d specjalne podzi\u0119kowania od zwierzchno\u015bci (zarz\u0105du) gminy miejskiej w Mielcu. Zmar\u0142 9 I 1884 r. Pochowany na cmentarzu w Nag\u00f3rzanach ko\u0142o Sanoka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZDEB JAKUB<\/strong>, w\u00f3jt rzochowski, wzmiankowany w 1595 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eZDOBYWCOM PRZESTWORZY\u201d<\/strong>, rze\u017aba plenerowa art. rze\u017abiarz Eweliny Michalskiej z Warszawy, wykonana z blachy w ramach I Og\u00f3lnopolskich Spotka\u0144 Rze\u017abiarskich \u201eMielec-1969\u201d. Pocz\u0105tkowo zosta\u0142a ustawiona na po\u0142udniowo-zachodniej cz\u0119\u015bci zbocza G\u00f3ry Cyranowskiej, ale w zwi\u0105zku z budow\u0105 osiedla mieszkaniowego zosta\u0142a przeniesiona na teren rekreacyjny osiedla Borek przy ul. Wsp\u00f3lnej. Symbolizuje gest r\u0105k wyci\u0105gni\u0119tych ku przestworzom, przestrzeniom dla samolot\u00f3w powstaj\u0105cych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZDYBEK J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony w 1896 r. w Ro\u017cniatach, powiat mielecki, syn Anny z domu Zdybek. By\u0142 cz\u0142onkiem Sta\u0142ej Dru\u017cyny Sokolej w Mielcu. Po wybuchu I wojny \u015bwiatowej i og\u0142oszeniu naboru do polskiego wojska zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Komisji Werbunkowej w Mielcu i wraz z innymi ochotnikami zosta\u0142 skierowany na plac zborny \u201eSoko\u0142a\u201d w Tarnowie, a nast\u0119pnie do Krakowa. Jako \u017co\u0142nierz 14 kompanii IV batalionu 2 pu\u0142ku piechoty Legion\u00f3w Polskich bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii karpackiej (zima 1914\/1915 r.). Po przemro\u017ceniu n\u00f3g (II 1915 r.) przebywa\u0142 na leczeniu, a nast\u0119pnie zosta\u0142 skierowany do 10 kompanii III batalionu 4 pu\u0142ku piechoty. Walczy\u0142 m.in. pod Annopolem, Jastkowem i nad Styrem i Stochodem. Po kryzysie przysi\u0119gowym (VIII 1917 r.) zosta\u0142 przeniesiony do austriackiego 2 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w i bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych na froncie w\u0142oskim. Po zako\u0144czeniu wojny w listopadzie 1918 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do miejscowej kompanii asystencyjnej Wojska Polskiego, a w grudniu tego roku do 4 pu\u0142ku piechoty w Jab\u0142onnej. Bra\u0142 udzia\u0142 w walkach na Litwie i Bia\u0142orusi. W 1921 r. zosta\u0142 zdemobilizowany i ponownie wr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Tu zamieszka\u0142 na sta\u0142e i pracowa\u0142 dorywczo w piekarniach. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci i Krzy\u017cem Frontu Bia\u0142orusko-Litewskiego. Zmar\u0142 12 VI 1940 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZDZIEB\u0141O JANUSZ PIOTR<\/strong>, urodzony 25 X 1966 r. w Mielcu, syn Eugeniusza i J\u00f3zefy z domu Skrzyniarz. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1985 r. Studia w CM Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1991 r. z dyplomem lekarza medycyny. W latach 1991-1992 odby\u0142 sta\u017c podyplomowy w Szpitalu im. E. Biernackiego w Mielcu i od X 1992 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Oddziale Chirurgii Og\u00f3lnej w tym Szpitalu na stanowisku starszego asystenta. W 1995 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I stopnia z chirurgii og\u00f3lnej (z wyr\u00f3\u017cnieniem), a w 2001 r. \u2013 specjalizacj\u0119 II stopnia z chirurgii og\u00f3lnej (tak\u017ce z wyr\u00f3\u017cnieniem). Ponadto uczestniczy\u0142 w wielu kursach specjalistycznych. W latach 2002-2003 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Mielcu. W 2003 r. na podstawie rozprawy doktorskiej\u00a0Ocena odleg\u0142ych wynik\u00f3w po appendektomii<\/em> decyzj\u0105 Rady Wydzia\u0142u Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w \u0141odzi otrzyma\u0142 tytu\u0142 doktora nauk medycznych. W 2004 r. powr\u00f3ci\u0142 do Szpitala Powiatowego im. E. Biernackiego w Mielcu i do 2011 r. by\u0142 starszym asystentem w Oddziale Chirurgicznym. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce podyplomowe studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Rzeszowskiego w zakresie zarz\u0105dzania systemem ochrony zdrowia (2004), uzyska\u0142 tytu\u0142 specjalisty z zakresu medycyny sportowej (2004) oraz tytu\u0142 specjalisty chirurgii naczyniowej, po odbyciu specjalizacji w Oddziale Chirurgii Naczy\u0144 Szpitala MSWiA w \u0141odzi i w Szpitalu Zakonu Bonifratr\u00f3w im. Jana Grandego w Krakowie oraz z\u0142o\u017ceniu egzaminu pa\u0144stwowego (2008). W latach 2011-2012 pracowa\u0142 w Klinice Chirurgii Serca i Naczy\u0144 w Krakowie, a w 2012 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w mieleckim Szpitalu Powiatowym, w nowo powsta\u0142ym Oddziale Chirurgii Naczyniowej. Posiada certyfikat Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego w zakresie ultrasonografii, w szczeg\u00f3lno\u015bci dopplerowskiej. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem trzynastu publikacji naukowych. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej, Polskiego Towarzystwa Chirurgicznego, Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego i Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej. W latach 2006-2012 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du PCK w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZDZIEB\u0141O KATARZYNA<\/strong>, urodzona 28 XI 1996 r. w Mielcu, c\u00f3rka Janusza i El\u017cbiety z domu Kr\u00f3l. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu. Matur\u0119 zda\u0142a w 2015 r. Studentka Wydzia\u0142u Medycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego. Od 2008 r. trenuje ch\u00f3d sportowy w LKS Stal Mielec pod kierunkiem Marzeny Kulig. W 2011 r. zdoby\u0142a pierwsze mistrzostwo Polski w kategorii m\u0142odzik\u00f3w i od tego czasu zdobywa\u0142a tytu\u0142y mistrzowskie w kategoriach juniorskich. Od 2013 r. reprezentantka Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych, wielokrotna mistrzyni Polski seniorek. Wa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia sportowe: *2010 r.: Mistrzostwa Polski m\u0142odzik\u00f3w (Toru\u0144) \u2013 1. miejsce w chodzie na 3 km (15.13,98 min.); *2011 r.: MP m\u0142odzik\u00f3w (Kielce) \u2013 1. miejsce w chodzie na 3 km; *2012 r.: HMP jun. m\u0142. (Spa\u0142a) \u2013 1. miejsce w chodzie na 3 km (14.38,03 min.), OOM (Krak\u00f3w) \u2013 1. miejsce w chodzie na 5 km; *2013 r.: OOM (\u0141\u00f3d\u017a) \u2013 1. miejsce w chodzie na 5 km (23.31,00 min.), Mistrzostwa \u015awiata Jun. M\u0142. (Donieck, Ukraina) \u2013 8. miejsce w chodzie na 5 km (23.50,37 min.); *2014 r.: HMP jun. (Spa\u0142a) \u2013 1. miejsce w chodzie na 3 km (14.01,57 min.), MP jun. (Toru\u0144) 1. miejsce w chodzie na 10 km (49.01,15 min.), M\u015a U20 (Eugene, USA) \u2013 11. miejsce \u00a0(47.10,01 min.); *2015 r.: HMP jun. (Toru\u0144) \u2013 1. miejsce w chodzie na 3 km (13.05,15 min.), HMP sen. (Toru\u0144) \u2013 3. miejsce (12.55,68 min.), MP jun. (Bia\u0142a Podlaska) \u2013 1. miejsce w chodzie na 10 km (47.36,36 min.), Puchar Europy (Murcia, Hiszpania) \u2013 5. miejsce w chodzie na 10 km, Mistrzostwa Europy Junior\u00f3w U20 (Eskilstuna, Szwecja) \u2013 10. miejsce w chodzie na 10 km (46.31,38 min.), MP jun. (Gda\u0144sk) \u2013 1. miejsce w chodzie na 20 km (1.38.32 godz.). W 2015 r. ustanowi\u0142a nowe rekordy Polski juniorek w chodzie na: 3 km (Toru\u0144) \u2013 12.55 min., 5 km (Stalowa Wola) \u2013 22.36 min., 10 km (Zaniemy\u015bl) \u2013 46.04 min. i 20 km (Gda\u0144sk) \u2013 1.38.32 godz.; *2016 r. M\u0142odzie\u017cowe MP (Gda\u0144sk) \u2013 1. miejsce w chodzie na 20 km (1:37.35); *2017 r.: LMP Senior\u00f3w (Bia\u0142ystok) \u2013 4. miejsce w chodzie na 5 km (23.23;97 min), M\u0142odzie\u017cowe MP (Gda\u0144sk) – 1. miejsce w chodzie na 20 km (1:42.45). *2018 r.: HMP Senior\u00f3w (Toru\u0144) – 1. miejsce i tytu\u0142 mistrzyni Polski w chodzie na 3 000 m (12.54,93 rek. \u017cyciowy); *2019 r.: HMP Senior\u00f3w (Toru\u0144) – 3. miejsce w chodzie na 3 km (13.19,81),\u00a0 LMP Senior\u00f3w (Radom) – 1. miejsce i tytu\u0142 mistrzyni Polski w chodzie na 5 km (22.23,64).; LMP Senior\u00f3w (Mielec) – 1. miejsce i tytu\u0142 mistrzyni Polski w chodzie na 20 km, M\u015a (Doha, Katar) – 21. miejsce w chodzie na 20 km (1.38.44). *2020 r.: HMP Senior\u00f3w (Toru\u0144) – 2. miejsce w chodzie na 3 000 m (12.56.51); MP Senior\u00f3w (W\u0142oc\u0142awek) – 1. miejsce i tytu\u0142 mistrzyni Polski w chodzie na 5 km (21.13,69); MP Senior\u00f3w (AWF Warszawa) – 1. miejsce i tytu\u0142 mistrzyni Polski w chodzie na 20 km (1.30.41). *2021 r.: HMP (Toru\u0144) – z\u0142oty medal w chodzie na 3 km (12.39,95 – rek. \u017cyc.), MP (Siedlce) – 1. miejsce i tytu\u0142 mistrzyni Polski w chodzie na 20 km (1.33.43); Igrzyska Olimpijskie Tokio – 2020 (przeniesione na 2021 r., chody w Sapporo) – 10. miejsce w chodzie na 20 km (1.31.29). *2022 r.: MP w chodzie na 35 km – 1. miejsce (2.49.37 – rek. Polski); M\u015a (Eugene, USA) – srebrny medal i tytu\u0142 wicemistrzyni \u015bwiata w chodzie na 35 km (2.40.03 – rek. Polski), srebrny medal i tytu\u0142 wicemistrzyni \u015bwiata w chodzie na 20 km (1.27.32 – rek. Polski); ME (Monachium, Niemcy) – srebrny medal i tytu\u0142 wicemistrzyni Europy w chodzie na 20 km (1.29.20).*2023 r.: HMP (Toru\u0144) – z\u0142oty medal w chodzie na\u00a0 3 km (12.47, 20); MP (Dudince, S\u0142owacja) – z\u0142oty medal w chodzie na 35 km (2.48.53); MP (Gorz\u00f3w Wielkopolski) – srebrny medal w chodzie na 5000 m (21.44,29. K\u0142opoty ze zdrowiem oraz zmiana trenera negatywnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na technik\u0119 chodu i w czasie Lekkoatletycznych Mistrzostw \u015awiata w Budapeszcie w 2023 r. zosta\u0142a zdyskwalifikowana na 20 km, a p\u00f3\u017aniej na 35 km.Tak\u017ce na Mistrzostwach Europy w Rzymie w 2024 r. w czasie chodu na 20 km kontuzja stopy uniemo\u017cliwi\u0142a jej normalny ch\u00f3d i zosta\u0142a zdyskwalifikowana. *2025 r.: MP (Warszawa) – z\u0142oty medal w chodzie na 20 km (1.30.33) +\u00a0 4. miejsce w World Race Walking Tour; MP (Dudince, S\u0142owacja) – z\u0142oty medal w chodzie na 35 km (2.46.59); MP (Bydgoszcz) – z\u0142oty medal w chodzie na 10 km (44.10,65); M\u015a (Tokio) – 5. miejsce w chodzie na 35 km 92.44.370. 25 X 2025 r. zwyci\u0119\u017cy\u0142a w mi\u0119dzynarodowym maratonie chodziarskim w Zittau (\u017bytowie, Niemcy) i ustanowi\u0142a nowy rekord \u015bwiata wynikiem 3.24.19; *2026 r. HMP (Rzesz\u00f3w) – z\u0142oty medal w chodzie na 5 km (21.35.73); MP w p\u00f3\u0142maratonie (Warszawa) – z\u0142oty medal (1.35.49 – nowy rekord Polski i kwalifikacja na ME w LA w Birmingham). Wyr\u00f3\u017cniona m.in. tytu\u0142ami: Sportowiec Mielca 2015, Popularny Pozytywny Mielczanin 2015, „Z\u0142otymi Kolcami-2022” w og\u00f3lnopolskim rankingu dla najlepszej polskiej lekkoatletki w sezonie 2022 oraz tytu\u0142em „Sportowca Roku 2021” Tygodnika Regionalnego Korso w Mielcu, tytu\u0142em „M\u0142oda Promotorka Polski” (Fundacja „Teraz Polska” i „Pierwsza Dama” A. Kornhauser-Duda). 5 IX 2025 r. zosta\u0142a uhonorowana tablic\u0105 pami\u0105tkow\u0105 na nowo otwartym Skwerze Gwiazd Mieleckiego Sportu przy Hali Sportowo-Widowiskowej im. Edwarda Kazimierskiego MOSiR w Mielcu. W og\u00f3lnopolskim projekcie „Mistrz i Ucze\u0144” Pa\u0144stwowego Instytutu Medycznego MSWiA w 2025 r. zosta\u0142a laureatk\u0105 w kategorii „Ucze\u0144” za \u0142\u0105czenie wybitnych osi\u0105gni\u0119\u0107 sportowych i doskonaleniu umiej\u0119tno\u015bci jako lekarz.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZEGARLI\u0143SKI BOGUS\u0141AW<\/strong>, urodzony 13 XI 1955 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Leokadii z domu Wantuch. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1974 r. W 1979 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Uniwersytecie \u015al\u0105skim w Katowicach i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra. Doktorat z fizyki uzyska\u0142 na Uniwersytecie Wroc\u0142awskim w 1984 r. Pracowa\u0142 kolejno na Uniwersytecie Wroc\u0142awskim, ETM w Zurichu (Szwajcaria), Uniwersytecie Ruhry w Bochum (Niemcy), MIT Cambridge (USA) i Imperial College w Londynie (jako profesor matematyki). Jest autorem wielu publikacji w czasopismach naukowych z zakresu matematyki i fizyki.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZEMMEL ANDRZEJ JAN,<\/strong> urodzony 12 VII 1964 r. w Zbros\u0142awicach, woj. \u015bl\u0105skie, syn Jana i Anny z domu Kotala. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Elektronicznych w Gliwicach z tytu\u0142em technika (specjalno\u015b\u0107: telekomunikacja). W latach 1982-1989 pracowa\u0142 jako elektromonter w Zak\u0142adzie Do\u015bwiadczalnym Instytutu Spawalnictwa w Gliwicach. Od 1990 r. jest elektromonterem w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Energetyki Cieplnej w Mielcu. W 2014 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale In\u017cynierii Mechanicznej, Robotyki I Mechatroniki AGH Krak\u00f3w \u2013 ZOD Mielec i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Nale\u017cy do NSZZ \u201cSolidarno\u015b\u0107\u201d i Stowarzyszenia Spo\u0142eczno-Edukacyjnego \u201cOrze\u0142 Bia\u0142y \u2013 Strzelec\u201d. W 2014 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Jednostki Strzeleckiej Nr 2093 im. Gen. Broni W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego w Mielcu i od X 2016 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jej dow\u00f3dcy. Posiada stopie\u0144 sier\u017canta Zwi\u0105zku Strzeleckiego. W 2014 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu z listy PiS na kadencj\u0119 2014-2018, a w 2017 r. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Rady. Od 2015 r. by\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Rady Dzia\u0142alno\u015bci Po\u017cytku Publicznego w Mielcu. Posiada m.in. patent \u017ceglarski, licencj\u0119 kr\u00f3tkofalarsk\u0105, uprawnienia skoczka spadochronowego i pilota szybowcowego oraz kwalifikacje prowadz\u0105cego strzelanie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem \u201cPro Patria\u201d, Br\u0105zowym Medalem Reipublicae Memoriae Meritum oraz Odznaczeniem „Zas\u0142u\u017cony dla Regionu Rzeszowskiego NSZZ „Solidarno\u015b\u0107”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESPO\u0141Y MUZYCZNE (INSTRUMENTALNE, WOKALNE, WOKALNO-INSTRUMENTALNE)<\/strong>, pierwszym znanym mieleckim zespo\u0142em muzycznym by\u0142a \u00a0orkiestra d\u0119ta Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej, kt\u00f3ra powsta\u0142a w latach 1894-1896. Wtedy te\u017c \u00a0jej cz\u0142onkowie tworzyli kilkuosobowe zespo\u0142y muzyczne i rywalizowali z kapelami ludowymi na weselach, festynach i zabawach tanecznych. W latach 30. XX w. coraz cz\u0119\u015bciej w karnawale i okresie letnim pojawia\u0142y si\u0119 studenckie zespo\u0142y muzyczne. W ich sk\u0142ad wchodzili mielczanie studiuj\u0105cy w Krakowie i Lwowie oraz go\u015bcinnie studenci z innych miejscowo\u015bci. Zdarza\u0142o si\u0119, cho\u0107 rzadko, \u017ce na specjalne okazje zamawiano zespo\u0142y z wi\u0119kszych miast. Po II wojnie \u015bwiatowej pierwszym wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 zespo\u0142em by\u0142a harcerska \u201eWatra\u201d, a w\u015br\u00f3d muzyk\u00f3w przodowa\u0142 Benedykt Konowalski \u2013 p\u00f3\u017aniej wybitny kompozytor i dyrygent Centralnego Zespo\u0142u Artystycznego Wojska Polskiego. Wielu muzyk\u00f3w skupia\u0142y i kszta\u0142ci\u0142y orkiestry d\u0119te: Zak\u0142adowa przy WSK oraz \u00a0OSP w Mielcu i Rzochowie. W Liceum Pedagogicznym Franciszek Sarama za\u0142o\u017cy\u0142 i prowadzi\u0142 przez wiele lat orkiestr\u0119 szkoln\u0105, kt\u00f3ra wyst\u0119powa\u0142a z ch\u00f3rem szkolnym. Po oddaniu do u\u017cytku Zak\u0142adowego Domu Kultury WSK (1953 r.) jednym z pierwszych zespo\u0142\u00f3w by\u0142a ma\u0142a orkiestra symfoniczna pod dyrekcj\u0105 Stefana Danieleckiego (g\u0142\u00f3wnego metalurga, pianisty), a ponadto utworzono zespo\u0142y mandolinist\u00f3w i akordeonist\u00f3w. W latach 50. i 60., kiedy w restauracjach (\u201eMy\u015bliwska\u201d, \u201eCentralna\u201d, \u201eJutrzenka\u201d, \u201eZacisze\u201d) upowszechni\u0142y si\u0119 dansingi, a w \u015bwietlicach zak\u0142adowych modne sta\u0142y si\u0119 zabawy zak\u0142adowe, znacznie wzros\u0142o zapotrzebowanie na zespo\u0142y muzyczne. Tworzy\u0142y si\u0119 wi\u0119c zespo\u0142y przy poszczeg\u00f3lnych restauracjach i \u015bwietlicach, cz\u0119sto kompletowane przypadkowo i wymieniaj\u0105ce si\u0119 muzykami. W celu podniesienia poziomu artystycznego wojew\u00f3dzkie instytucje kulturalne organizowa\u0142y konkursy dla tego typu zespo\u0142\u00f3w. W \u00f3wczesnym mieleckim \u015bwiatku muzycznym wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 zesp\u00f3\u0142 PSS \u201eSpo\u0142em\u201d Waldemara \u015al\u0119zaka, kt\u00f3ry w wojew\u00f3dzkim konkursie \u201eO Z\u0142oty Czynel\u201d \u00a0w 1960 r. zakwalifikowa\u0142 si\u0119 do fina\u0142u, a tym samym do grona najlepszych zespo\u0142\u00f3w w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim. Znani byli te\u017c \u201ePlastusie\u201d z Cyranki. Coraz wi\u0119ksz\u0105 rol\u0119 odgrywali muzycy zwi\u0105zani z orkiestr\u0105 ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d Zak\u0142adowego Domu Kultury WSK (dyrygenci Janusz Mejza i Jerzy Kopcewicz) oraz Spo\u0142ecznym Ogniskiem Muzycznym, w kt\u00f3rym orkiestr\u0119 prowadzi\u0142 Andrzej Wilczy\u0144ski. W latach 60. pocz\u0105tkowo liderem m\u0142odzie\u017cowych zespo\u0142\u00f3w estradowych byli \u201eB\u0142\u0119kitni\u201d, kierowani przez multiinstrumentalist\u0119 Ryszarda Krup\u0119. Jeszcze tradycyjnie, cho\u0107 ju\u017c z gitarami elektrycznymi, gra\u0142y zespo\u0142y \u201eSyrenka\u201d z Liceum Pedagogicznego, a p\u00f3\u017aniej \u201eCazusy\u201d przy Zwi\u0105zku Zawodowym Pracownik\u00f3w Pa\u0144stwowych i Spo\u0142ecznych (kierownik Zbigniew Mielecki). Rewolucja w muzyce, wywo\u0142ana przez zespo\u0142y angielskie (The Beatles, The Rolling Stones, The Shadows, The Animals), pos\u0142uguj\u0105ce si\u0119 instrumentami elektrycznymi, a potem w Polsce (Czerwono-Czarni, Niebiesko-Czarni, Czerwone Gitary, Skaldowie), spowodowa\u0142a tak\u017ce w Mielcu zmian\u0119 instrumentarium (wprowadzono gitary i organy elektryczne oraz rozbudowane nag\u0142o\u015bnienie) i repertuaru zespo\u0142\u00f3w. Liderami nowej fali sta\u0142y si\u0119 zespo\u0142y big-beatowe \u201eKleksy\u201d z Technikum Mechanicznego i \u201ePulpity\u201d z Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO), „Bardowie”, a nieco p\u00f3\u017aniej \u201eNiewinni\u201d z Technikum Mechanicznego i \u201eMielczanie 69\u201d. Okazj\u0105 do konfrontacji artystycznych by\u0142y \u201eGie\u0142dy Piosenki\u201d, organizowane przez ZDK WSK. W tym czasie wszystkie zespo\u0142y muzyczne, tak\u017ce graj\u0105ce w lokalach gastronomicznych, wprowadza\u0142y nowe instrumenty i zmienia\u0142y repertuar, ale czyni\u0142y to stopniowo ze wzgl\u0119du na starszych uczestnik\u00f3w zabaw tanecznych. Wyj\u0105tkowo wysoki poziom reprezentowali muzycy graj\u0105cy w nowej kawiarni \u201eMelodia\u201d przy ZDK WSK: Adam Sikora, Antoni Czachor, Tadeusz Wywrocki, Ryszard Kucharski, Marek Dziedzic i Janusz Dec. Oni te\u017c stanowili trzon znakomitego big-bandu ZDK, kierowanego przez uznanego kompozytora i dyrygenta p\u0142k. Leopolda Koz\u0142owskiego. Big-band zwyci\u0119\u017cy\u0142 w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Rozrywkowych w Lublinie (1971 r.) i przez kilka lat by\u0142 zapraszany na presti\u017cowe koncerty, m.in. w Teatrze Wielkim w Warszawie i Hali Ludowej we Wroc\u0142awiu. Od 1969 r. przez \u00a0wiele lat dzia\u0142a\u0142 zesp\u00f3\u0142 przy Oddziale Powiatowym Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. Znane by\u0142y tak\u017ce zespo\u0142y \u201eDelta\u201d, \u201eRelaks\u201d i \u201eFormat\u201d. W 1977 r. Ryszard Krupa za\u0142o\u017cy\u0142 jedyny w swym rodzaju Zesp\u00f3\u0142 Muzyki Dawnej \u201eMuzyczna Gromada\u201d przy Szkole Podstawowej nr 7. Mimo zmieniaj\u0105cych si\u0119 m\u0142odych muzyk\u00f3w kolejny prowadz\u0105cy Tomasz Nowakowski konsekwentnie budowa\u0142 mark\u0119 zespo\u0142u, odnosz\u0105c sukcesy na og\u00f3lnopolskich przegl\u0105dach zespo\u0142\u00f3w szkolnych. W latach 70. coraz modniejsze stawa\u0142y si\u0119 dyskoteki i systematycznie wypiera\u0142y \u201e\u017cyw\u0105 muzyk\u0119\u201d. \u00a0Opar\u0142y si\u0119 im tylko najlepsze zespo\u0142y. Dobry poziom prezentowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 \u201eMelex\u201d graj\u0105cy w latach 70. i 80. w kawiarni \u201eMelodia\u201d. Swoj\u0105 klas\u0119 potwierdzi\u0142 w VIII Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Piosenki Czeskiej i S\u0142owackiej \u201eO Kryszta\u0142ow\u0105 Lir\u0119\u201d w Ustroniu \u015al\u0105skim (1983 r.), zdobywaj\u0105c III nagrod\u0119. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 tak\u017ce \u201eTakt\u201d i \u201eOstinato\u201d. Wprowadzenie stanu wojennego (13 XII 1981 r.) na kilka miesi\u0119cy os\u0142abi\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 zespo\u0142\u00f3w. Dobry poziom prezentowa\u0142a M\u0142odzie\u017cowa Orkiestra D\u0119ta RCK, za\u0142o\u017cona w 1980 r. i prowadzona p\u00f3\u017aniej przez wiele lat przez Antoniego Czachora. O\u017cywienie wprowadzi\u0142 \u00a0utworzony w 1982 r. Klub Tw\u00f3rc\u00f3w i Sympatyk\u00f3w Kultury \u201eS\u0119k\u201d, kt\u00f3ry jeszcze w tym samym roku zorganizowa\u0142 Przegl\u0105d Solist\u00f3w i Zespo\u0142\u00f3w Muzycznych \u201eZ\u0142oty S\u0119k\u201d i corocznie przez kilka nast\u0119pnych lat kontynuowa\u0142 t\u0119 imprez\u0119. Wyst\u0119py na g\u0142\u00f3wnej scenie Robotniczego Centrum Kultury mobilizowa\u0142y m\u0142odych adept\u00f3w muzyki, a efektem by\u0142o ujawnienie si\u0119 wielu autentycznych talent\u00f3w wokalnych i instrumentalnych. Tak\u017ce eliminacje do Og\u00f3lnopolskiego Festiwalu Piosenki Polskiej, przeprowadzane r\u00f3wnie\u017c w Mielcu, zwr\u00f3ci\u0142y uwag\u0119 organizator\u00f3w centralnych na utalentowanych muzycznie mielczan. W efekcie na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu wyst\u0105pili: Zbigniew Maniak i zesp\u00f3\u0142 muzyczny \u201ePrzez Przypadek\u201d (1984 r.) oraz Andrzej Sz\u0119szo\u0142 i Ma\u0142gorzata Kara\u015b (1985 r.), a na XVII Festiwalu Muzyk\u00f3w Rockowych \u201eJarocin 86\u201d zagra\u0142a mielecka grupa heavy-metalowa \u201eTaurus\u201d. W 1983 r. przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W. Szafera za\u0142o\u017cono orkiestr\u0119 odeonow\u0105, a jej dyrygentem zosta\u0142 Aleksander Myszka. (Funkcjonowa\u0142a do 1988 r.) W 1989 r. powsta\u0142 zesp\u00f3\u0142 Mr. Pollack (Jacek i Grzegorz Polakowie), kt\u00f3ry do dzi\u015b (2012 r.) funkcjonuje z powodzeniem. (Opis w oddzielnym ha\u015ble w II tomie). Na pocz\u0105tku lat 90. pojawi\u0142o si\u0119 kilka ciekawych zespo\u0142\u00f3w m\u0142odzie\u017cowych, m.in. DNA, HOOD, The Crazy Rider, Song Angel i Sachara. Sukcesy odnosi\u0142 zw\u0142aszcza zesp\u00f3\u0142 DNA (Jaros\u0142aw Dzie\u0144, Tomasz Dzie\u0144, Grzegorz Narowski, Tomasz Adamczyk), kt\u00f3ry w 1992 r. zdoby\u0142 III miejsce w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Piosenki Autorskiej w Warszawie i z Andrzejem Sz\u0119szo\u0142em g\u0142\u00f3wn\u0105 nagrod\u0119 \u201eHebanowy Szczebel do Kariery\u201d w Og\u00f3lnopolskich Spotkaniach M\u0142odych Autor\u00f3w i Kompozytor\u00f3w SMAK\u201992 w My\u015bliborzu. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 te\u017c nowo utworzony big-band PSM I i II st. pod kierunkiem Leszka Gruszeckiego i Ireneusza Szeli, m.in. w Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Artystycznych Szk\u00f3\u0142 Muzycznych w Lubaczowie (1992 r.) zaj\u0105\u0142 II miejsce. W tych latach powr\u00f3ci\u0142a moda na wesela z obrz\u0119dami i biesiady przy muzyce w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w muzycznych. Ten trend spowodowa\u0142 powstawanie zespo\u0142\u00f3w oraz zdopingowa\u0142 je do dba\u0142o\u015bci o repertuar i dobry poziom artystyczny. Na tej fali wyp\u0142yn\u0119\u0142y zespo\u0142y utworzone przez muzyk\u00f3w profesjonalnych, w tym r\u00f3wnie\u017c nauczycieli szk\u00f3\u0142 muzycznych i instruktor\u00f3w zespo\u0142\u00f3w artystycznych, m.in. \u201eAgat\u201d, \u201eZodiak\u201d, \u201eFevers\u201d, \u201eFlesz\u201d i \u201eKazki\u201d. Do bardziej znanych zespo\u0142\u00f3w graj\u0105cych muzyk\u0119 taneczn\u0105 (\u201eweselnych\u201d) nale\u017c\u0105 ponadto: \u201eMasters\u201d, \u201eBraders\u201d, \u201eEdit\u201d, \u201eDAAW\u201d, \u201eVerda\u201d, \u201eAlternatywa\u201d, \u201eOskar\u201d, \u201eClassic Band\u201d i \u201eStoper\u201d. W 1997 r. Mieleckie Towarzystwo Muzyczne utworzy\u0142o Mieleck\u0105 Orkiestr\u0119 Kameraln\u0105, kt\u00f3ra pod batut\u0105 Franciszka Wyzgi koncertuje do dzi\u015b z du\u017cym powodzeniem. W 1998 r. Samorz\u0105dowe Centrum Kultury obj\u0119\u0142o opiek\u0105 \u201eMuzyczn\u0105 Gromad\u0119\u201d i odt\u0105d pod now\u0105 nazw\u0105 Zesp\u00f3\u0142 Muzyki Dawnej \u201eHortus Musicus\u201d (z instruktorem T. Nowakowskim) odnosi liczne sukcesy (odr\u0119bne has\u0142o). W SCK powsta\u0142 tak\u017ce big-band pod batut\u0105 Waldemara Ozgi i tak\u017ce z powodzeniem koncertuje. W 2010 r. zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u00a0niezwykle zas\u0142u\u017cona orkiestra d\u0119ta SCK, ale nied\u0142ugo potem z inicjatywy kilku jej by\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w powsta\u0142a orkiestra \u201eArioso\u201d. W jej cieniu powsta\u0142 oryginalny Zesp\u00f3\u0142 Muzyki Dworskiej i My\u015bliwskiej \u201eEcho Kniei\u201d, kt\u00f3ry koncertuje g\u0142\u00f3wnie na uroczysto\u015bciach zwi\u0105zanych z ruchem \u0142owieckim. W ostatnich latach pojawi\u0142o si\u0119 kilka interesuj\u0105cych zespo\u0142\u00f3w muzycznych, graj\u0105cych nie tylko na imprezach tanecznych, ale tak\u017ce koncertuj\u0105cych dla szerszej publiczno\u015bci. S\u0105 to: \u201eD\u017cazga\u201d, Mielecka Kapela Podw\u00f3rkowa, \u201eCantica Romanza\u201d i h.R.A.B.I.A.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 wokali\u015bci i instrumentali\u015bci:<\/strong>\u00a0Andrzej Anto\u0144 (gitara basowa), Henryk Augustyn (saksofon), Stanis\u0142aw Augustyn (instrumenty klawiszowe), Zdzis\u0142aw Augustyn (saksofon, klarnet), Marian Augustynowicz (instrumenty d\u0119te), J\u00f3zef Bagniuk (klarnet), Antoni Barglik (akordeon), Antoni Basak (saksofon), Jacek B\u0105k (gitara basowa), Stanis\u0142aw B\u0105k (instrumenty klawiszowe), Jerzy Bednarczyk (gitara basowa), Marek Bednarek (akordeon, gitara),Marek Bielecki (gitara basowa), Tomasz Bieniek (instrumenty klawiszowe), Katarzyna B\u0142achowicz (gitara), Andrzej B\u0142aszczyk (instrumenty klawiszowe), Tomasz B\u0142\u0119dowski (gitary), Janusz Bobryk (perkusja), Leszek Borek (gitara basowa), Jerzy Borys (perkusja), Marek Broniewski (gitara basowa),Mieczys\u0142aw Broniewski (saksofon), Tomasz Chlebowski (instrumenty klawiszowe), Barbara Chru\u015bciel (wokal), Stanis\u0142aw Chru\u015bciel (gitary, wokal), Krzysztof Ciecho\u0144ski (perkusja), Teodor Ciecho\u0144ski (saksofon, klarnet), Andrzej Cie\u015bla (gitary, wokal), Antoni Czachor (klarnet, saksofon), J\u00f3zef D\u0105browski (saksofon), Jan Dec (perkusja, kontrabas), Wac\u0142aw Drabek (skrzypce, saksofon), Jaros\u0142aw Dragu\u0142a, Andrzej Drews (gitara, wokal), W\u0142adys\u0142aw Drozdowski (saksofon), Wies\u0142aw Dro\u017cd\u017cowski (gitara basowa), Jacek Dudzik (gitara), Marek Dudzik (tr\u0105bka, harmonijka), Pawe\u0142 Dudzik (saksofon), Edward Durda (perkusja), Roman Dusza (perkusja), Stanis\u0142aw Dymek (saksofon), Franciszek Dziedzic (tr\u0105bka), Jaros\u0142aw Dzie\u0144 (gitary), Tomasz Dzie\u0144 (gitary), W\u0142adys\u0142aw Dziewit (saksofon), Grzegorza Dziki (puzon), Marek Fia\u0142kowski (gitara basowa, instrumenty d\u0119te), Wac\u0142aw Firlit (gitary, wokal), Jan Frankowski (akordeon), Pawe\u0142 Gajda (puzon), Stanis\u0142aw Garzel (tr\u0105bka), Tomasz G\u0105ska (saksofon), Mariusz Gil (gitara basowa), S\u0142awomir G\u0142\u00f3d (saksofon), Sylwester G\u0142\u00f3d (perkusja), Jacek Goral (instrumenty klawiszowe), Witold G\u00f3ral (gitary), Franciszek Gruszecki (perkusja), Leszek Gruszecki (wokal, klarnet, saksofon, instrumenty klawiszowe), Marian Gruszecki (perkusja), Piotr Gruszecki (perkusja), Waldemar Gruszecki (perkusja), Piotr Gruz (perkusja), Jerzy Grzeszczak (wokal, gitara), Wojciech Gulis, W\u0142adys\u0142aw Halisz (akordeon), Jan Hasek (perkusja), W\u0142adys\u0142aw Janas (tr\u0105bka), Kazimierz Janiec (gitary), Czarek Jaracz (gitara), Janusz Jasi\u0144ski (perkusja), Bartek Jaskot (wokal), J\u00f3zef J\u00f3zefczyk (saksofon), J\u00f3zef Kaczor (perkusja), Marcin Kania (saksofon), Mariusz Kania (wokal, gitary, saksofon), Jan Kapinos (skrzypce),Ma\u0142gorzata Kara\u015b (skrzypce), Piotr Kara\u015b (waltornia, instrumenty klawiszowe, wokal), Kazimierz Karbowski (gitary), Zygmunt Karczewski (saksofon, flet), Kardy\u015b (saksofon), Jan Kasprzykowski (gitary), Jerzy Keller (instrumenty klawiszowe), Janusz K\u0119dra (perkusja), Stanis\u0142aw Kilian (saksofon), Jadwiga Klaus (wokal), Anna Klimczak (wokal), Stanis\u0142aw Kli\u015b (gitary, wokal) Jaros\u0142aw Kmie\u0107 (instrumenty klawiszowe), Zbigniew Koba (saksofon), Jerzy Kolozsi (perkusja), Janusz Kopecki (tr\u0105bka), Arkadiusz Kopera (saksofon), Janusz Korpanty (perkusja), Tomasz Korpanty (wokal), Justyna Kotulska (wokal), J\u00f3zef Kowalczyk (saksofon), Kazimierz Kowalczyk (gitary), Tadeusz Kowalski (wokal), Alicja Kozak (wokal), Halina Kozak (wokal), Marcin Kozio\u0142 (perkusja), Kazimierz Kozio\u0142 (instrumenty klawiszowe), Andrzej Krakowiak (gitary), Andrzej Krawiec (saksofon), J\u00f3zef Krawiec (perkusja), Leon Krawiec (saksofon), Stefania Krawiec z d. Bury (wokal), Bogdan Kr\u0119pa (gitary), Alojzy Kr\u00f3likowski (saksofon), Ryszard Krupa (saksofon), W\u0142odzimierz Krzy\u017cewski (instrumenty klawiszowe, gitary), Rafa\u0142 Kubicki (gitara), Ryszard Kucharski (instrumenty klawiszowe), Wac\u0142aw Kuczera (gitary), Wies\u0142aw Kuczera (gitara basowa), Jan Kuku\u0142ka (saksofon), Gra\u017cyna Kulpa- Stra\u017c (wokal), Maciej Kulpa (gitary, instrumenty klawiszowe), Stefan Kupiec, Agata Kusek (wokal, skrzypce), Jan Kusek (instrumenty klawiszowe), Leszek Kusek (perkusja), Ma\u0142gorzata Kusek (skrzypce, wokal), Ryszard Kusek (instrumenty klawiszowe, kontrabas), Ryszard Lachowski (saksofon), Stanis\u0142aw Lejko (instrumenty d\u0119te), Piotr Le\u015bniak (instrumenty klawiszowe), Stanis\u0142aw Lis (perkusja), Zenon Lorenty (perkusja), Agnieszka Lis (wokal), Adam Lubacz (gitary), Pawe\u0142 \u0141uczkiewicz (perkusja), Stanis\u0142aw \u0141uczkiewicz (perkusja), Marcin Macha\u0142a (tr\u0105bka), Bogdan Madej (gitara basowa), Ryszard Magda (perkusja), Stanis\u0142aw Maj (saksofon), Alojzy Majewski, Dariusz Ma\u0142ecki (gitara basowa), Jerzy Mamcarz (wokal, gitara), Krzysztof Mamcarz (wokal, gitara), Zbigniew Maniak (wokal), Eugeniusz Mazur (saksofon), Henryk Mazur (instrumenty klawiszowe, gitara basowa), Adam Michocki (wokal), Wies\u0142aw Micho\u0144ski (saksofon), Zbigniew Mielecki (instrumenty klawiszowe), Kazimierz Mieszkowicz (gitara basowa), Lechos\u0142aw Milik (gitary), Janusz Mojek (gitary, wokal), Waldemar Monticolo (gitary), Kazimierz Moryl (saksofon), Andrzej Mroczkowski (gitary), Adam Niedba\u0142a (instrumenty klawiszowe, gitara basowa), Ryszard Niedba\u0142a (gitary), Andrzej Nosek (gitara), Danuta Nowak (vokal), Ryszard Nowakowski (gitary), Wies\u0142aw Och\u0119duszko (perkusja), Adam Onacki (perkusja), Jerzy Pachowicz (instrumenty klawiszowe), Krzysztof Paterak (instrumenty klawiszowe), Przemys\u0142aw Paw\u0142owski (gitara), Zbigniew Paw\u0142owski (instrumenty klawiszowe), Leszek Pi\u0105tek (instrumenty klawiszowe), Jacek Pietras (instrumenty klawiszowe), Henryk Pietrykowski (perkusja), Andrzej Piskor (instrumenty klawiszowe), Bogus\u0142aw Piwi\u0144ski (skrzypce), Stanis\u0142aw Piwnica (skrzypce), Jerzy P\u0142aza (gitara), Jan Pogoda, Jerzy Pogoda (gitary, wokal), S\u0142awomir Pogoda (gitara), Grzegorz Polak (perkusja), Jacek Polak (gitara), W\u0142adys\u0142aw Pola\u0144ski (instrumenty d\u0119te), Adam Potoczny (saksofon, klarnet), Ireneusz Praco\u0144 (gitara basowa), Wies\u0142aw Rad\u0142owski (puzon), Bogus\u0142aw Roma\u0144ski (instrumenty klawiszowe), Stanis\u0142aw Rudny (tr\u0105bka), Magdalena Rysz (wokal, skrzypce), Roman Rz\u0105sa (instrumenty klawiszowe), Janina Sienicka (z d. Nowak), Adam Sikora (tr\u0105bka, gitary), Andrzej Siwiec (gitary), Barbara Skop (wokal, instrumenty klawiszowe), Dominika Skop (wokal), Jacek Skop (gitara, instrumenty d\u0119te), Adam Skrzek (instrumenty d\u0119te), Krzysztof Skrzypek (instrumenty klawiszowe), Eugeniusz Skubel (klarnet), Marian Skwara (perkusja), Franciszek S\u0142awi\u0144ski (gitara, wokal), Piotr S\u0142\u0105ba (gitara), Ludwik Smulski (skrzypce), Piotr Sobczak (instrumenty klawiszowe), Adam Sosi\u0144ski (tr\u0105bka), Waldemar Soswa (perkusja), Maria Sowi\u0144ska (z d. Klaus), Joanna Spyra (wokal), Witold Sroczy\u0144ski, Leszek Sroka (saksofon), Jerzy Stachowicz (skrzypce), J\u00f3zef Stachula (gitara), Marian Stan (tr\u0105bka), S\u0142awomir Stan (instrumenty klawiszowe), Zdzis\u0142awa Stefa\u0144ska (wokal), W\u0142adys\u0142aw Stolarz (instrumenty d\u0119te), Czes\u0142aw Studnicki (klarnet), Andrzej Sucharzewski (wokal), Wies\u0142aw Swacha (puzon), Ryszard Szczecina (saksofon, gitara), Ireneusz Szela (tr\u0105bka), Antoni Szeser (saksofon), Grzegorz Szewczyk (instrumenty klawiszowe), Janusz Szewczyk (saksofon, instrumenty klawiszowe), Andrzej Sz\u0119szo\u0142 (vokal, gitara), Bogdan Szklarz (gitara basowa), Krzysztof Szume\u0142da (perkusja), Zdzis\u0142aw Szymczyk (wokal, instrumenty klawiszowe, gitary), Czes\u0142aw Szyszka (tr\u0105bka), Waldemar \u015al\u0119zak (instrumenty d\u0119te), Czes\u0142aw \u015apiewak (saksofon), Robert \u015awi\u0105tek (instrumenty klawiszowe), Arkadiusz \u015awierk (puzon), Tomasz Tabor (instrumenty klawiszowe), Teresa Taler (wokal), Wojciech Trzpis (gitara basowa), Antoni Ulma (instrumenty d\u0119te), Tomasz Walas (saksofon), Stanis\u0142aw Urbanek (perkusja), Zbigniew Warcho\u0142 (gitara basowa, wokal), Magdalena Wery\u0144ska (wokal), Andrzej W\u0119grocki (instrumenty klawiszowe), Zenona Wielgus (wokal), Jakub Wilczek, Barbara Wilczy\u0144ska (wiolonczela), J\u00f3zef Wilczy\u0144ski (instrumenty klawiszowe), W\u0142adys\u0142aw Wilczy\u0144ski (instrumenty klawiszowe), Eugeniusz Wilk (gitara basowa), Jan Wilk (instrumenty klawiszowe), Kazimierz Wilk (instrumenty klawiszowe), El\u017cbieta Witek (vokal), J\u00f3zef Witek (instrumenty klawiszowe), Micha\u0142 Witek (instrumenty klawiszowe), Wojciech Witek (instrumenty klawiszowe), Andrzej W\u00f3jcik (instrumenty d\u0119te),Marian W\u00f3jtowicz (tr\u0105bka), Pawe\u0142 Wro\u0144ski (wokal), Wojciech Wr\u00f3bel (perkusja), Grzegorz Wywrocki (puzon), Tadeusz Wywrocki (puzon, instrumenty klawiszowe), Franciszek Wyzga (instrumenty klawiszowe), Jan Wyzga (perkusja), Pawe\u0142 Wyzga (instrumenty d\u0119te), Piotr Wyzga (instrumenty d\u0119te), Andrzej Zaj\u0105c (tr\u0105bka, gitara basowa), Jan Zarzycki (saksofon), Henryk Zi\u0119ba (gitary), Eugeniusz Ziomek (saksofon), Marian Ziomek I (saksofon, klarnet), Marian Ziomek II (perkusja), Stanis\u0142aw Ziomek (tr\u0105bka, gitara basowa), Kazimiera Z\u00f6llner (skrzypce), Henryk Zygad\u0142o (akordeon), Wojciech Zygad\u0142o (instrumenty klawiszowe, gitary), Stanis\u0142aw \u017belasko (gitara), Andrzej \u017b\u00f3\u0142ty (instrumenty klawiszowe).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 BUDOWLANYCH IM. \u017bO\u0141NIERZY ARMII KRAJOWEJ<\/strong>, plac\u00f3wka szkolnictwa zawodowego, przygotowuj\u0105ca kadry dla budownictwa. Rosn\u0105ce potrzeby kadrowe Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego na pocz\u0105tku lat 70. sk\u0142oni\u0142y jego kierownictwo do stara\u0144 o utworzenie szko\u0142y budowlanej. W 1972 r. uruchomiono mieleck\u0105 fili\u0119 Zasadniczej Szko\u0142y Budowlanej w Stalowej Woli, kszta\u0142c\u0105c\u0105 w ci\u0105gu 2 lat murarzy i malarzy. Wkr\u00f3tce potem Rzeszowskie Zjednoczenie Budownictwa otwar\u0142o samodzieln\u0105 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Budowlan\u0105 dla Pracuj\u0105cych w Mielcu z siedzib\u0105 w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. Organizatorem plac\u00f3wki by\u0142 jej pierwszy dyrektor Jan Kucharski. W pierwszych latach prowadzono 2-letni\u0105 nauk\u0119 w zawodach: murarz, malarz, betoniarz-zbrojarz, malarz i posadzkarz. Pierwsz\u0105 kadr\u0119 stanowili nauczyciele doje\u017cd\u017caj\u0105cy z Mielca oraz pracownicy Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego. W nast\u0119pnych latach szko\u0142a rozwija\u0142a si\u0119, tote\u017c dojazd do Chorzelowa nauczycieli, pracownik\u00f3w administracji i uczni\u00f3w stawa\u0142 si\u0119 coraz wi\u0119kszym problemem. W lutym 1983 r. przeniesiono szko\u0142\u0119 do nowo wybudowanych obiekt\u00f3w Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. Od 1 IX 1984 r. uruchomiono Technikum Budowlane dla Pracuj\u0105cych, a od 1 IX 1990 r. \u2013 Technikum Budowlane. W roku szkolnym 1990\/1991 do poszczeg\u00f3lnych szk\u00f3\u0142 budowlanych ucz\u0119szcza\u0142o: 522 uczni\u00f3w do ZSB, 42 do TB i 32 do TBdP. Miernikiem dobrego poziomu wykszta\u0142cenia uczni\u00f3w by\u0142y corocznie liczne tytu\u0142y laureat\u00f3w og\u00f3lnopolskich Turniej\u00f3w Wiedzy i Umiej\u0119tno\u015bci Budowlanych (dla ZSB) i Olimpiadach Wiedzy Budowlanej (dla TB). W 1993 r. wydano pierwszy numer gazetki szkolnej \u201eZaprawa\u201d. 1 IX 1995 r. rozpocz\u0119to kampani\u0119 nadania szkole imienia \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej, 22 II 1997 r. uroczy\u015bcie ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 \u201eW ho\u0142dzie \u017bo\u0142nierzom Armii Krajowej\u201d. Awansem organizacyjnym plac\u00f3wki by\u0142o powo\u0142anie przez Wojewod\u0119 Rzeszowskiego w dniu 29 V 1997 r. Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Budowlanych, w kt\u00f3rego sk\u0142ad wesz\u0142y: Zasadnicza Szko\u0142a Budowlana, Technikum Budowlane i Technikum Budowlane dla Pracuj\u0105cych. W rezultacie konkursu pierwszym dyrektorem Zespo\u0142u zosta\u0142a mianowana Anna Kula \u2013 dotychczasowy wicedyrektor ZSB. 27 IX 1997 r. Zespo\u0142owi Szk\u00f3\u0142 Budowlanych uroczy\u015bcie nadano imi\u0119 \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej oraz wr\u0119czono sztandar, kt\u00f3ry ufundowali Teresa i Zdzis\u0142aw Knoblowie z Kanady. Od roku szkolnego2000\/2001 rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 Liceum Techniczne o profilu \u2013 kszta\u0142towanie \u015brodowiska, a w roku szkolnym 2002\/2003 zosta\u0142o przemianowane na II Liceum Profilowane o tym samym profilu. W strukturze Zespo\u0142u w 2012 r. funkcjonowa\u0142y: Technikum Nr 2 (technik: budownictwa, technik geodeta, technik urz\u0105dze\u0144 sanitarnych), Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa nr 2 (malarz-tapeciarz, posadzkarz, monter instalacji i urz\u0105dze\u0144 sanitarnych, technolog rob\u00f3t wyko\u0144czeniowych w budownictwie, stolarz, murarz), II Liceum Profilowane (kszta\u0142towanie \u015brodowiska) i Technikum Uzupe\u0142niaj\u0105ce nr 2 dla Doros\u0142ych (technik budownictwa). W finale 41. Og\u00f3lnopolskiego Turnieju \u201eZ\u0142ota Kielnia\u201d w Piotrkowie Trybunalskim (IV 2012 r.) ZSB zdoby\u0142 I miejsce i miano najlepszej polskiej plac\u00f3wki o\u015bwiaty kszta\u0142c\u0105cej w zawodach budowlanych oraz Nagrod\u0119 Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. W XV Jubileuszowym Og\u00f3lnopolskim Rankingu Szk\u00f3\u0142 Ponadgimnazjalnych (2013 r.) Technikum Nr 2 ZSB uzyska\u0142o tytu\u0142 \u201eSrebrnej Szko\u0142y\u201d. Uczestniczono w programach Unii Europejskiej. W programie Comenius 2010-2012 \u201eSchlank und fit\u201d (\u201eSzczupli i w dobrej kondycji\u201d) wsp\u00f3\u0142pracowano z trzema zagranicznymi szko\u0142ami, a w programie Comenius 2012-2014 \u201eSpirit of Hope\u201d (\u201eDuch nadziei\u201d) \u2013 z dziesi\u0119cioma. Zrealizowano program \u201ePodkarpacie stawia na zawodowc\u00f3w\u201d (2012-2014). Za wzorowa realizacj\u0119 programu Comennius \u201eSpirit of Hope\u201d ZSB otrzyma\u0142 Krajow\u0105 Odznak\u0119 Jako\u015bci – Quality Label (2014). Po 2014 r. utrzymywa\u0142 si\u0119 nadal w \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wce polskich szk\u00f3\u0142 budowlanych. W og\u00f3lnopolskim rankingu szk\u00f3\u0142 \u015brednich Fundacji Edukacyjnej \u201ePerspektywy\u201d otrzyma\u0142 tytu\u0142y: Srebrnej Szko\u0142y (2018, 2019, 2020 i 2021) oraz Br\u0105zowej Szko\u0142y (2015, 2022). W rankingu szk\u00f3\u0142 budowlanych otrzyma\u0142 kolejne tytu\u0142y Najlepszej Szko\u0142y Budowlanej w Polsce (2015, 2019), g\u0142\u00f3wnie za sukcesy uczni\u00f3w w Og\u00f3lnopolskim Turnieju Budowlanym \u201eZ\u0142ota Kielnia\u201d. Uczestniczy w Programach Unijnych Erasmus+: \u201eThe Bridge (2015-2018), \u201eFrom Columbus to Atlantis\u201d (2018-2020), \u201eEU Values for Inclusion\u201d (2020-2022). Koordynatorem projekt\u00f3w jest Alina Dziurgot. Ponadto od 2015 r. Szko\u0142a jest organizatorem powiatowego konkursu plastycznego o tematyce architektonicznej. Wa\u017cnymi wydarzeniami w \u017cyciu Szko\u0142y by\u0142y uroczysto\u015bci z okazji 40-lecia powstania Szko\u0142y (2014 r.) i 20-lecia nadanie Szkole imienia \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej (2018 r.). Wprowadzana s\u0105 liczne innowacje edukacyjne, m.in. nowe specjalno\u015bci w zawodach. Aktualnie Technikum nr 2 kszta\u0142ci w zawodach: technik budownictwa, technik budownictwa \u2013 klasa mundurowa stra\u017cacka, technik budownictwa \u2013 projektowanie architektoniczne, technik in\u017cynierii sanitarnej \u2013 odnawialne \u017ar\u00f3d\u0142a energii (nowo\u015b\u0107), technik rob\u00f3t wyko\u0144czeniowych w budownictwie \u2013 aran\u017cacja wn\u0119trz (nowo\u015b\u0107), technik geodeta \u2013 drony w geodezji (nowo\u015b\u0107). Bran\u017cowa Szko\u0142a I stopnia nr 2 kszta\u0142ci w zawodach: stolarz, monter sieci i instalacji sanitarnych, monter zabudowy i rob\u00f3t wyko\u0144czeniowych w budownictwie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Laureaci i wyr\u00f3\u017cnieni oraz ich opiekunowie w og\u00f3lnopolskich olimpiadach przedmiotowych:<\/strong>\u00a0*O. Wiedzy i Umiej\u0119tno\u015bci Budowlanych (Bytom 2012) \u2013 Wojciech Hyjek, op. Zuzanna Pietrzyk i Adam Snopkowski, Szczepan Pogoda, op. Zuzanna Pietrzyk i Adam Snopkowski.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Laureaci innych konkurs\u00f3w og\u00f3lnopolskich:<\/strong> *Turniej Budowlany \u201eZ\u0142ota Kielnia\u201d (Piotrk\u00f3w Trybunalski 2012) \u2013 Tomasz Kleszcz\u00a0(1. miejsce w zawodzie monter instalacji i urz\u0105dze\u0144 sanitarnych), op. Renata Og\u00f3rek, Marcin Morytko (2. miejsce w zawodzie monter instalacji i urz\u0105dze\u0144 sanitarnych), op. Renata Og\u00f3rek, Daniel Dzia\u0142o (3. miejsce w zawodzie stolarz), op. Wies\u0142aw Pazdro, *Turniej Budowlany \u201eZ\u0142ota Kielnia\u201d (Grudzi\u0105dz 2013) \u2013 Mateusz Dolot (1. miejsce w zawodzie stolarz), op. Wies\u0142aw Pazdro.*Turniej Budowlany; \u201eZ\u0142ota Kielnia\u201d: Pozna\u0144 2015 r. \u2013 Wiktor Miga, 1. miejsce w zawodzie wykonywania rob\u00f3t murarskich i tynkarskich; Pozna\u0144 2016 r. \u2013 Kamil Le\u015bniak, 4. miejsce w zawodzie wykonywanie rob\u00f3t zwi\u0105zanych z monta\u017cem i remontem instalacji sanitarnych; Pozna\u0144 2017 r. \u2013 Maciej Osmola, 3. miejsce w zawodzie wykonywania rob\u00f3t malarskich i tapeciarskich; Pozna\u0144 2019 r. \u2013 Mateusz Sambor, 3. miejsce w zawodzie malarz \u2013 tapeciarz; Marek Grzech, 4. miejsce w zawodzie monter instalacji sanitarnych; Dawid Chwa\u0142ek, 5. miejsce w zawodzie monter instalacji sanitarnych; Pozna\u0144 2022 r. \u2013 Damian Sobo\u0144, 2. Miejsce w zawodzie wykonywanie rob\u00f3t posadzkarsko \u2013 ok\u0142adzinowych; Wiktor Koczwa\u0144ski, 6. miejsce w zawodzie monter system\u00f3w suchej zabudowy. Opiekun wszystkich laureat\u00f3w: Wies\u0142aw Pazdro. *Og\u00f3lnopolski Konkurs \u201eLekcja historii i sztuki z Jackiem Kaczmarskim\u201d: 2017 r. \u2013 Karolina Chrab\u0105szcz, l,; 2020 r. \u2013 Karolina Chrab\u0105szcz, f.; 2021 r. \u2013 Wiktoria Pleban, f., op. Jadwiga Stala \u2013 Dudek. *XXII Og\u00f3lnopolski Przegl\u0105d Dzieci\u0119cej i M\u0142odzie\u017cowej Tw\u00f3rczo\u015bci Literackiej „Lipa 2018\u201d \u2013 Karolina Chrab\u0105szcz, l., op. Jadwiga Stala\u00a0 – Dudek. *Konkurs Literacki i Plastyczny \u201eSerce Kapsu\u0142y Czasu\u201d \u2013 Patrycja Kotowicz, l., Gabriela Pawelec, l., op. Jadwiga Stala \u2013 Dudek.<\/p>\r\n

Sukcesy sportowe: <\/strong>Dawid Pi\u0142at \u2013 absolwent Szko\u0142y w 2022 r. to jeden z najlepszych polskich zawodnik\u00f3w w rzucie m\u0142otem, reprezentant Polski, m.in. m\u0142odzie\u017cowy mistrz Europy w Tallinie (Estonia) w 2021 r. (obszerniejszy biogram w niniejszym V tomie Encyklopedii<\/em>).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Jan Kucharski (1972-1973), Stanis\u0142aw Sk\u00f3rski (1973-1990), Lidia Platon (1990-1997), Anna Kula (1997-2008), Stanis\u0142aw Starzyk (2008-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy:<\/strong>\u00a0Lidia Platon (1985-1990), Anna Kula (1990-1997), Stanis\u0142aw Starzyk (1997-2008), Adam Snopkowski (2008-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy szkolenia praktycznego:<\/strong>\u00a0Jan Kucharski, J\u00f3zef Maryniak, Kazimierz Czaja, Edward Marsza\u0142ek, Stanis\u0142aw Sienicki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kadra pedagogiczna w latach 1972-2022:<\/strong> Barbara Anuszewska, Ryszard Arabasz, Jolanta Arczy\u0144ska, Gra\u017cyna Assman, Adam Bachan, Janina Ba\u0107, Kazimierz Balawajder, Joanna Balcerzak, Miros\u0142aw Balcerzak, Ewa Basiak, Sylwia Bia\u0142as, El\u017cbieta B\u0142\u0105k, Artur Bodziony, Edyta Bodziony, Ma\u0142gorzata Borowska, Mariusz Borz\u0119cki, Edward Bo\u017cek, Danuta Brzoza, Tadeusz Brzuszek, Miko\u0142aj Buchwald, W\u0142adys\u0142aw Budziwojski, Teresa Burek, Franciszka Cebula, Magdalena Chmielowska-Ci\u0119ciwa, Marianna Chuchro-Piasecka, ks. Stanis\u0142aw Chudy, Krzysztof Cicho\u0144, Ewa Cichowska, El\u017cbieta Ciejka, Kazimierz Czaja, Agnieszka Czapiga, Dariusz Czapiga, Janina Czapiga, Anna Czarnecka, Zdzis\u0142awa Czarnota, Agnieszka Czerkies, Jacek Czerkies, Ma\u0142gorzata \u0106wi\u0119ka, El\u017cbieta \u0106wiok, Helena Danecka, Tadeusz Dere\u0144, Jolanta Drzewiecka, ks. Krzysztof Duda, Anna Dudek, Katarzyna Dudek, ks. Wies\u0142aw Duracz, Mieczys\u0142aw Dworak, Maria Dybek, ks. Krzysztof Dynarowicz, Stanis\u0142aw Dzia\u0142o, Alina Dziurgot, Regina Gadulska, Edward Gagat, Agnieszka Gaj, Jan Gaj, Renata Gaj, Urszula Gajewska, Regina Garlewicz, Arlena G\u0105sowska-Gil, El\u017cbieta G\u0142odzik, Aleksandra G\u0142owacka, Alojzy G\u0142\u00f3d, Dorota Godek, Anna Go\u0142\u0119biowska, Lucjan Go\u0142\u0119biowski, Barbara G\u00f3ral-Kozio\u0142, Lucyna Graniczka-Opiela, Halina Grzebyk, Natalia Grzesik, Zbigniew Grzyb, Katarzyna Ho\u0142ubiuk, ks. Marian Hyjek, Zenon Hyjek, Ewa Ingram, Sylwia Jachowicz, Maria Jarmoluk, Ryszard Jarochowski, Ewelina Jaro\u0144-Miot\u0142a, Ryszard Jasicki, Witold Juszczak, Kazimierz Kaczmarczyk, Leszek Kaczmarczyk, S\u0142awomir Kapinos, Stanis\u0142aw Karwacki, Leon Karwadzki, Marta Kaw\u0119cka-Pelc, Miros\u0142aw Kilian, Ma\u0142gorzata Kisiel, Marian Klag, Franciszek Klimczak, Ewa Klimek, Micha\u0142 K\u0142oda, ks. Stanis\u0142aw K\u0142y\u015b, ks. Zbigniew Kmiecik, Andrzej Konieczny, Zbigniew Konieczny, Stanis\u0142aw Kopacz, Dariusz Kopera, Iwona Kopera, Marian Kosi\u0144ski, Krystyna Kot, Czes\u0142aw Kr\u0119cig\u0142owa, Katarzyna Kruk, Teresa Krzysztoforska, Anna Kula, Jakub Kula, Stefania Kulpa, Barbara Kycior, Agnieszka Lamot-Kulawiec, ks. Pawe\u0142 Laska, Tadeusz Laska, Marta Lechoci\u0144ska, Teresa Lechoci\u0144ska-Ciupa, Czes\u0142awa Le\u015b, Stanis\u0142aw Le\u015bniak, Gra\u017cyna Liberadzka, Zbigniew Liberadzki, ks. Kazimierz Lig\u0119za, Tadeusz Lupa, ks. Marek \u0141abuz, Krzysztof \u0141apa, Maria \u0141apicka, W\u0142adys\u0142aw \u0141\u0105cz, Piotr Macha\u0142a, Roman Madej, Sylwia Madycka, Anna Majcher, ks. Wies\u0142aw Majka, Katarzyna Ma\u0142ercka, Krystyna Ma\u0142ecka, Konrad Ma\u0142ecki, Marek Ma\u0142ecki, Czes\u0142aw Ma\u0142ek, Anna Ma\u0142odzi\u0144ska-Wytwicka, Jan Ma\u0142odzi\u0144ski, Marian Markiewicz, Edward Marsza\u0142ek, J\u00f3zef Maryniak, Wojciech Maryniak, El\u017cbieta Mas\u0142yk, Anna Matras-Motyl, W\u0142adys\u0142aw Maziarz, Mariusz Mazur, W\u0142adys\u0142awa Mazur, Irena Midura, Krzysztof Midura, J\u00f3zef Mi\u0142o\u015b, Karolina Misiak, Jan My\u015bliwiec, Daniela Narowska, Marcin Niekurzak, Joanna Niew\u0119g\u0142owska, Krystyna Nowak, Maria Nowak, Mieczys\u0142aw Nowak, Czes\u0142aw Obara, Maria Ochalik, Renata Og\u00f3rek, Kazimierz Olesiak, Adrianna Oparowska-Maniak, Bogus\u0142awa Ozimek, Gra\u017cyna Paduch, Klementyna Panto\u0142, Piotr Pasterniak, Helena Pastu\u0142a, Bronis\u0142aw Patyk, Bogus\u0142awa Pawul, Danuta Pazdro, Wies\u0142aw Pazdro, Zdzis\u0142aw Per\u0142owski, Halina Pi\u0105tkowska, Leon Piecuch, Agnieszka Pier\u00f3g, Gra\u017cyna Pier\u00f3g-Kotlarz, Tomasz Pierzcha\u0142a, Maria Pietras, Ma\u0142gorzata Pietrzak, Zuzanna Pietrzyk, Grzegorz Pikor, \u0141ukasz Piziak, Adolf Podg\u00f3rski, Henryk Pokrzywi\u0144ski, Konrad Poloczek, Urszula Po\u0142e\u0107, ks. Leszek Poremba, Krystyna Prade, Janina Progorowicz, W\u0142adys\u0142awa Pud\u0142o, Krzysztof Rad\u0142owski, Maria Rajda, Stanis\u0142aw Rajda, Barbara Rec, Agata Robak, Jan Robak, Maria Roma\u0144ska, Anna Rusin, Klaudia Rusin,\u00a0 Barbara Rusinek, Stanis\u0142aw Ryniewicz, Alicja Rzadkowska, Dorota Siembab, Stanis\u0142aw Sienicki, Witold Sito, ks. Grzegorz Skalniak, Joanna Skowron, Krzysztof Skowron, Stanis\u0142aw Sk\u00f3rski, Adam Skr\u0119t, Andrzej Skrzypek, Lidia S\u0142owik, Tomasz Smo\u0142a, Halina Smulska, Adam Snopkowski, ks. Marek Sobota, Wac\u0142aw Soja, Monika Sosi\u0144ska, Jadwiga Spilarewicz, Magdalena Sroczy\u0144ska, Jaros\u0142aw Sroka, Jadwiga Stala-Dudek, Marta Stalec, Kinga Stan, Bogumi\u0142a Starzyk, Stanis\u0142aw Starzyk, Stanis\u0142aw St\u0105por, ks. Stanis\u0142aw Stec, Gra\u017cyna Steciuk, Maria Stelmach, El\u017cbieta Stolle-\u0141ogasz, Justyna Str\u0119k, Marek Sypek, J\u00f3zef Szl\u0119zak, Marian Sztorc, Tadeusz Szymu\u015b, Katarzyna Szynal, Bronis\u0142awa \u015aledziona, Katarzyna \u015amist,\u00a0 Jolanta \u015apiewak, El\u017cbieta \u015awiatowiec, Wies\u0142aw \u015awierczy\u0144ski, Maria Tabor, Witold Targosz, Magdalena Tendaj, Stanis\u0142aw T\u0142usty, Tadeusz Tokarz, Stefania Tomas, Stanis\u0142aw Tomczyk, Magdalena Tomecka, Stanis\u0142aw Tomczyk, Marta Tomk\u00f3w, Adam Tracz, Barbara Trzpis, Tomasz Tu\u0142acz, Anna Turek, Lidia Wallich, Anna W\u0119grzyn, Beata W\u0119grzyn-Kilian, Dorota Wicherska, Tadeusz Wi\u0119cek, Agnieszka Wiktor, Halina Wiktorowska, Anna Wilk, Maria Wilk, Zbigniew Wilk, W\u0142adys\u0142aw Witek, Stanis\u0142aw Wolak, Adam Wolanin, Wanda Wolicka, Krzysztof Wolicki, Jadwiga Wo\u0142oszyn, Marek Wra\u017ce\u0144, W\u0142odzimierz Wyzina, Natalia Zadora, Maria Zag\u00f3rna, Tadeusz Zaj\u0105c, Zofia Za\u0142ucka-Pszeniczna, Renata Zasucha, Agnieszka Zborowska, Zygmunt Zieli\u0144ski, Beata Zima, W\u0142adys\u0142aw Zi\u00f3\u0142kowski, ks. Wies\u0142aw Znamirowski, Maria Zubrzycka, Lucyna \u017bak, Edyta \u017belazko, Justyna \u017belazo, Jakub \u017bmuda.<\/p>\r\n

Nauczyciele praktycznej nauki zawodu<\/strong>: Tadeusz Dere\u0144, Stanis\u0142aw Dzia\u0142o, Kazimierz Kaczmarczyk, Miros\u0142aw Kilian, Piotr Macha\u0142a, Marek Ma\u0142ecki, Marcin Niekurzak, J\u00f3zef Szl\u0119zak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 EKONOMICZNYCH IM. B\u0141. KS. ROMANA SITKI<\/strong>, plac\u00f3wka szkolnictwa zawodowego, przygotowuj\u0105ca kadry g\u0142\u00f3wnie do prac zwi\u0105zanych z ekonomi\u0105, administracj\u0105 i handlem. Jest kontynuatorem dzia\u0142alno\u015bci Koedukacyjnego Gimnazjum Kupieckiego, za\u0142o\u017conego w 1937 r. i przekszta\u0142conego w 1949 r. na Pa\u0144stwowe Gimnazjum i Liceum Handlowe, a w nast\u0119pnych latach na Pa\u0144stwowe Liceum Administracyjno-Gospodarcze I i II stopnia oraz Pa\u0144stwowe Liceum Administracyjno-Gospodarcze MPM. Jego siedzib\u0105 by\u0142 budynek szkolny przy ul. J. Kili\u0144skiego 33. W 1952 r. decyzj\u0105 w\u0142adz o\u015bwiatowych zosta\u0142o rozwi\u0105zane.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1961-1976<\/strong>\u00a0W zwi\u0105zku z intensywnym rozwojem Mielca i regionu pod koniec lat 50. lokalne w\u0142adze miasta i dyrekcja WSK rozpocz\u0119\u0142y starania o uruchomienie szko\u0142y \u015bredniej o profilu ekonomicznym. W 1961 r. utworzono Technikum Ekonomiczne. R\u00f3wnocze\u015bnie powo\u0142ano Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Handlow\u0105, kszta\u0142c\u0105c\u0105 g\u0142\u00f3wnie dla potrzeb sklep\u00f3w i innych plac\u00f3wek handlowych. Inspiratorem powstania, pierwszym dyrektorem i organizatorem obu szk\u00f3\u0142 by\u0142 Franciszek Duszkiewicz. Pierwsze dwa oddzia\u0142y I klasy TE rozpocz\u0119\u0142y nauk\u0119 w roku szkolnym 1961\/1962. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 szko\u0142y (przez 1 rok) by\u0142 budynek Technikum Mechanicznego przy ul. Wojska Polskiego, a w latach 1962-1966 budynek Szko\u0142y Podstawowej nr 1 i parter gmachu Liceum Pedagogicznego (dawniej gimnazjum, p\u00f3\u017aniej Technikum Elektryczne) przy ul. J. Kili\u0144skiego. W miar\u0119 rozwoju szko\u0142y (od 1968 r. zmieniono nazw\u0119 na Liceum Ekonomiczne) korzystano z innych pomieszcze\u0144 w tym budynku, a na niekt\u00f3re zaj\u0119cia przechodzono do innych budynk\u00f3w, m.in. szko\u0142y przy ul. A. Mickiewicza 17 i bursy gimnazjalnej przy ul. Warszawskiej. W 1971 r. odszed\u0142 na emerytur\u0119 F. Duszkiewicz i obowi\u0105zki dyrektora powierzono W\u0142adys\u0142awowi \u0141abajowi. Jego wielk\u0105 zas\u0142ug\u0105 by\u0142o podj\u0119cie decyzji o budowie budynku dla Liceum i ZSH, po\u0142\u0105czonego z dotychczasow\u0105 burs\u0105 gimnazjaln\u0105 przy ul. Warszawskiej (przej\u0119t\u0105 po zlikwidowanym Liceum Pedagogicznym) oraz uzyskanie poparcia Grona Pedagogicznego i Komitetu Rodzicielskiego. (Sta\u0142o si\u0119 to niemal w ostatniej chwili, gdy\u017c w\u0142adze rozwa\u017ca\u0142y ju\u017c mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozwi\u0105zania szko\u0142y z powodu braku odpowiednich warunk\u00f3w lokalowych.) Determinacja inicjator\u00f3w i ca\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci obu szk\u00f3\u0142 by\u0142a tak wielka, \u017ce pomy\u015blnie realizowana w czynie spo\u0142ecznym budowa zosta\u0142a wsparta \u015brodkami pa\u0144stwowymi. Od 1972 r. dzie\u0142o to kontynuowa\u0142 kolejny dyrektor \u2013 Leopold Szobak i w efekcie w 1975 r. oddano do u\u017cytku okaza\u0142y budynek szkolny. Znalaz\u0142y w nim miejsce zar\u00f3wno Liceum Ekonomiczne i ZSH, jak i kolejne powo\u0142ywane szko\u0142y o profilu ekonomicznym: Liceum Ekonomiczne Zaoczne na podbudowie ZSH (funkcjonuj\u0105ce od 1971 r.), Liceum Zawodowe, \u015arednie Studium Zawodowe, Policealne Studium Zawodowe i Liceum Ekonomiczne Zaoczne. W ci\u0105gu 15 lat dzia\u0142alno\u015bci Liceum Ekonomiczne, mimo trudnych warunk\u00f3w lokalowych, przejawia\u0142o spor\u0105 aktywno\u015b\u0107. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 dru\u017cyna ZHP, tworz\u0105ca z dru\u017cynami w Technikum Elektrycznym wsp\u00f3lny szczep. Dzia\u0142a\u0142y tak\u017ce inne organizacje: ZSMP, PTTK, SKS i TPPR. Na pocz\u0105tku lat 70. funkcjonowa\u0142y zespo\u0142y wokalne, a spora grupa uczennic i uczni\u00f3w wykazywa\u0142a uzdolnienia artystyczne (praca w ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d i innych zespo\u0142ach artystycznych, udzia\u0142 w konkursach piosenkarskich, tw\u00f3rczo\u015b\u0107 poetycka). Nie brakowa\u0142o tak\u017ce utalentowanych sportsmenek.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1976-2021<\/strong> W 1976 r. utworzono Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wesz\u0142y: Liceum Ekonomiczne, Liceum Zawodowe, Zasadnicza Szko\u0142a Handlowa Dokszta\u0142caj\u0105ca, Policealne Studium Zawodowe, Wydzia\u0142 Zaoczny Liceum Ekonomicznego i \u015arednie Studium Zawodowe Zaoczne. W 1979 r. liczy\u0142 1129 uczni\u00f3w. W latach 80. i 90. wielokrotnie przekszta\u0142cano szko\u0142y wchodz\u0105ce w sk\u0142ad Zespo\u0142u, aby dostosowa\u0107 je do zmieniaj\u0105cego si\u0119 zapotrzebowania rynku pracy. Na pocz\u0105tku XXI w. Zesp\u00f3\u0142 tworzy\u0142y: Liceum Ekonomiczne (specjalno\u015bci: finanse i rachunkowo\u015b\u0107, bankowo\u015b\u0107, ekonomika i organizacja przedsi\u0119biorstw), Liceum Handlowe, Liceum Zawodowe (pracownik administracyjno-biurowy), Liceum Techniczne (pracownik ekonomiczno-administracyjny), Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa (sprzedawca) i Liceum Ekonomiczne Zaoczne dla Doros\u0142ych (finanse i rachunkowo\u015b\u0107). Ponadto organizowano kursy przygotowuj\u0105ce do egzamin\u00f3w eksternistycznych z programu Liceum Ekonomicznego Zaocznego dla Doros\u0142ych. W latach 90. unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie plac\u00f3wki, m.in. urz\u0105dzaj\u0105c pracownie komputerowe z dost\u0119pem do Internetu oraz pracownie przedsi\u0119biorczo\u015bci. Aktualnie ZSE nale\u017cy do og\u00f3lnopolskiego Klubu Szk\u00f3\u0142 Aktywnych, dzia\u0142aj\u0105cego w ramach Fundacji Lice\u00f3w Handlowo-Kupieckich. Uczniowie uczestnicz\u0105 w Olimpiadzie Wiedzy Ekonomicznej i w innych olimpiadach przedmiotowych oraz od pierwszej edycji w \u201eTurnieju Wiedzy i Umiej\u0119tno\u015bci Handlowo – Menad\u017cerskich\u201d dla uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 ekonomicznych z r\u00f3\u017cnych region\u00f3w Polski, a mielecki ZSE kilkakrotnie by\u0142 organizatorem rywalizacji na szczeblu makroregionu. M\u0142odzie\u017c bierze udzia\u0142 w licznych zawodach sportowych i osi\u0105ga bardzo dobre wyniki, m.in. regularnie plasuje si\u0119 w \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wce wojew\u00f3dzkiej w lekkoatletyce, pi\u0142ce siatkowej, pi\u0142ce r\u0119cznej i tenisie sto\u0142owym. Grupa m\u0142odzie\u017cy redaguje gazetk\u0119 szkoln\u0105 \u201eKrzyk\u201d oraz audycje w radiow\u0119\u017ale szkolnym. Inicjatyw\u0105 ZSE by\u0142o zorganizowanie 7 III 2006 r. w Centrum Wystawienniczo-Promocyjnym I Targ\u00f3w Edukacyjnych w Mielcu. 19 IV 2007 r. Zesp\u00f3\u0142 przyj\u0105\u0142 imi\u0119 B\u0142ogos\u0142awionego Ksi\u0119dza Romana Sitki oraz otrzyma\u0142 sztandar. Uroczysto\u015b\u0107 odby\u0142a si\u0119 przy budynku szkolnym. Cz\u0119\u015bci religijnej przewodniczy\u0142 biskup pomocniczy Stanis\u0142aw Budzik z Tarnowa w asy\u015bcie mieleckich dziekan\u00f3w i proboszcz\u00f3w, a cz\u0119\u015b\u0107 \u015bwieck\u0105 przygotowa\u0142a spo\u0142eczno\u015b\u0107 ZSE. W latach 2007-2013 przeprowadzono szereg prac remontowych i modernizacyjnych, m.in. termorenowacj\u0119, wymian\u0119 instalacji oraz remonty sal i korytarzy, a ponadto urz\u0105dzono otoczenie szko\u0142y. W ramach Zespo\u0142u dzia\u0142a\u0142y: Technikum (technik: spedytor, organizacji reklamy, ekonomista, obs\u0142ugi turystycznej), Liceum Profilowane, Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa (sprzedawca), Szko\u0142a Policealna dla Doros\u0142ych (technik: BHP, rachunkowo\u015bci, administracji), Technikum Zaoczne dla Doros\u0142ych i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Doros\u0142ych. Uczestniczono w unijnych projektach edukacyjnych, m.in. \u201eI co dalej gimnazjalisto?\u201d i \u201eStart po lepsz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107\u201d (koordynatorzy \u2013 Lidia Sasor, Mirella Cibicka), \u201ePodkarpacie stawia na zawodowc\u00f3w\u201d i \u201eNauka i praca wsp\u00f3lna sprawa\u201d (koordynator \u2013 Marta Mysona), a tak\u017ce w Programie Leonardo da Vinci: \u201ePraktykuj europejskie umiej\u0119tno\u015bci by\u015b m\u00f3g\u0142 przyjmowa\u0107 w regionie go\u015bci (Anglia)\u201d i \u201eDoskonalenie europejskich umiej\u0119tno\u015bci mo\u017cna uzyska\u0107 w angielskiej ksi\u0119gowo\u015bci\u201d (opiekunowie sta\u017cu zagranicznego \u2013 Patrycja Osnowska, Marek Dziedzicki). Od X 2009 r. ZSE uczestniczy\u0142 z powodzeniem w III edycji programu Fundacji M\u0142odzie\u017cowej Przedsi\u0119biorczo\u015bci i efektem tej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142o zdobycie w 2011 r. Certyfikatu Jako\u015bci \u201eSzko\u0142a Przedsi\u0119biorczo\u015bci\u201d, pierwszego w powiecie mieleckim. (Certyfikat upowa\u017cnia dana szko\u0142\u0119 do pe\u0142nienia funkcji lokalnego centrum edukacyjnego z dziedziny przedsi\u0119biorczo\u015bci dla m\u0142odych ludzi.) W roku szkolnym 2010\/2011 wprowadzono do programu nauczania kszta\u0142cenie og\u00f3lnopolicyjne. W 2011 r. utworzono Klub O\u015bmiu”, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej przemianowano na Szkolny Klub Wolontariusza. Od 2013 r. organizowany jest coroczny „dzie\u0144 otwarty szko\u0142y”. Tak\u017ce od 2013 r. wprowadzono systematyczne praktyki zawodowe w innych krajach (Anglia, W\u0142ochy, Hiszpania). W 2014 r. ZSE otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eNajaktywniejszej Szko\u0142y\u201d w konkursie towarzysz\u0105cym projektowi \u201eOtwarta Firma 2013\u201d oraz wyr\u00f3\u017cnienie w og\u00f3lnopolskim programie „Wiarygodna Szko\u0142a”. W pierwszym dwudziestoleciu XXI w. mielecki \u201eEkonomik\u201d awansowa\u0142 do grona wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 szk\u00f3\u0142 zawodowych w Polsce. Potwierdzi\u0142 to wielokrotnie coroczny og\u00f3lnopolski ranking szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych sporz\u0105dzany przez Fundacj\u0119 Edukacyjn\u0105 \u201ePerspektywy\u201d (m.in. tytu\u0142y: \u201eZ\u0142ota Szko\u0142a\u201d w 2012 r. i 2017 r. oraz kilkakrotnie \u201eSrebrna Szko\u0142a\u201d). Na te sukcesy z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 g\u0142\u00f3wnie bardzo dobre wyniki w konkursach przedmiotowych i wyniki matur. Du\u017c\u0105 rol\u0119 w pracy dydaktyczno-wychowawczej odegra\u0142a aktywno\u015b\u0107 dyrekcji i grona nauczycielskiego, m.in. we wprowadzaniu innowacji pedagogicznych, udziale w programach edukacyjnych UE, uczestnictwie w r\u00f3\u017cnych formach wsp\u00f3\u0142pracy w kraju i za granic\u0105, organizowaniu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 o zasi\u0119gu mi\u0119dzyszkolnym, m.in. corocznych Targ\u00f3w Edukacyjnych i rajd\u00f3w rowerowych \u201e\u015aladami b\u0142. ks. Romana Sitki\u201d.\u00a0 W styczniu 2015 r. odby\u0142o si\u0119 zebranie za\u0142o\u017cycielskie Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych im. b\u0142. ks. Romana Sitki w Mielcu \u201eEkonomik.Mielec\u201d. Od roku szkolnego 2016\/2017 wprowadzono dziennik elektroniczny. 10 XI 2016 r. delegacja szko\u0142y odebra\u0142a z r\u0105k prezesa TMZM Janusza Chojeckiego odznaczenie \u201ePiecz\u0119\u0107 Zas\u0142ug Obywatelskich \u2013 Sigillum Meriti Civillis\u201d przyznane po\u015bmiertnie b\u0142. ks. Romanowi Sitce \u2013 patronowi ZSE. 9 VI 2017 r. odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci 80-lecia Szko\u0142y. Systematycznie dbano o konserwacj\u0119 i stan obiekt\u00f3w szkolnych, m.in. wykonano remont dachu na zabytkowej bursie. 2 XII 2022 r. zorganizowano uroczysto\u015b\u0107 110-lecia oddania do u\u017cytlu bursy gimnazjalnej i kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wyr\u00f3\u017cnienia Szko\u0142y:<\/strong> Z\u0142ota Szko\u0142a 2012 r. i 2017 r., Srebrna Szko\u0142a w 2013 r., 2019 r. i 2021 r. (Og\u00f3lnopolski Ranking Fundacji Edukacyjnej Perspektywy); w 2014 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 \u201eNajaktywniejszej Szko\u0142y\u201d w konkursie towarzysz\u0105cym projektowi \u201eOtwarta Firma 2013\u201d oraz wyr\u00f3\u017cnienie w og\u00f3lnopolskim programie „Wiarygodna Szko\u0142a”.\u00a0 *Og\u00f3lnopolski Ranking Technik\u00f3w Fundacji Edukacyjnej \u201ePerspektywy\u201d; 2015 r. \u2013 Srebrna Szko\u0142a, 2016 r. \u2013 \u201eSrebrna Szko\u0142a\u201d, 2017 r. \u2013 \u201eZ\u0142ota Szko\u0142a\u201d (67. miejsce w Polsce), 2018 r. \u2013 \u201eZ\u0142ota Szko\u0142a\u201d (49. miejsce), 2019 r. \u2013 \u201eSrebrna Szko\u0142a\u201d (105. miejsce), 2020 r. –\u00a0 \u201eSrebrna Szko\u0142a\u201d (130. miejsce), 2021 r. \u2013 \u201eSrebrna Szko\u0142a\u201d (143. miejsce), 2022 r. \u2013 \u201eSrebrna Szko\u0142a\u201d (141. miejsce); 2023 r. –\u00a0 „Srebrna Szko\u0142a” (224. miejsce w kraju, 14. w wojew\u00f3dztwie). * Og\u00f3lnopolski Turniej (od 2015\/2016 Olimpiada) Wiedzy i Umiej\u0119tno\u015bci Handlowo-Mened\u017cerskich: 2013\/2014 \u2013 2. miejsce w Polsce w kategorii szko\u0142a; 2015\/2016 \u2013 1. Miejsce w Polsce w kategorii szko\u0142a. *Najaktywniejsza szko\u0142a w programie \u201eOtwarta firma \u2013 aktywnie po przysz\u0142o\u015b\u0107\u201d: 2016 r., 2017 r., 2018 r., 2019 r. 2021 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Laureaci konkurs\u00f3w mi\u0119dzynarodowych i og\u00f3lnopolskich:<\/strong>\u00a0*2003 r.: Og\u00f3lnopolski Turniej Wiedzy i Umiej\u0119tno\u015bci Handlowo-Mened\u017cerskich \u2013 El\u017cbieta Giba\u0142a, laur., op. Maria Gancarz; *2005 r.: Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Matematyczny \u201eEuklides\u201d \u2013 Marcin Czepiel, laur., op. Maria Pisarczyk; *2010 r.: Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Matematyczny \u201eEuklides\u201d \u2013 Ma\u0142gorzata W\u0119grzyn, laur., op. Renata Kr\u0119pa; *2011 r.: IPN \u201eStan wojenny w Polsce\u201d \u2013 Aleksandra Madej, 3. miejsce, op. Marzena Gadzia\u0142a; *2013 r.: Og\u00f3lnopolski Konkurs Wiedzy o Podatkach \u2013 Diana Siuda, 7. miejsce, op. Ma\u0142gorzata St\u0119pie\u0144. *I. Laureaci i finali\u015bci Og\u00f3lnopolskiego Turnieju (od 2015\/2016 Olimpiady) Wiedzy i Umiej\u0119tno\u015bci Handlowo-Mened\u017cerskich: 2013\/2014 \u2013 \u0141ukasz Ofiara l., Mariusz Kilian f., Kamil Nizio\u0142ek f.; 2014\/2015 \u2013 Wiktoria Wr\u00f3bel f., Angelika Zi\u0119ba f.;\u00a0 2015\/2016 \u2013 Marek Szostek l., Konrad Borczyk l., Aneta Szeliga f.; 2016\/2017 \u2013 Aleksandra Popera l., Konrad Borczyk f.; 2017\/2018 \u2013 Weronika Kilian f.; *II. Mistrzostwa Mened\u017cerskie fina\u0142 \u2013 2. miejsce zesp\u00f3\u0142 ZSE (Dawid \u0141awruk, Grzegorz Kusek, Kamil \u0141azarz);\u00a0\u00a0 *III. Laureaci Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Wiedzy o Podatkach: *2014\/2015 \u2013 Daria Soko\u0142owska; *IV. Laureaci Podkarpackiego Konkursu Poezji Religijnej: 2014\/2015 \u2013 Anna Starzyk (poezja \u015bpiewana); *IV. Stypendy\u015bci Prezesa Rady Ministr\u00f3w: *2013\/2014 \u2013 Daria Soko\u0142owska; 2014\/2015 \u2013 Magdalena Adamczyk; 2015\/2016 i 2016\/2017 \u2013 Adrian Rogala.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Franciszek Duszkiewicz (1961-1971), W\u0142adys\u0142aw \u0141abaj (1971-1972), Leopold Szobak (1972-1976 i nast\u0119pnie dyrektor ZSE do 1986 r.), W\u0142adys\u0142aw Korze\u0144 (1986-2004), Teresa Ciszek (2004-2014), Marta Zofia Mysona (2014-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy:<\/strong> Tadeusz Skrzyniarz, Jerzy Strzelecki (1976-1988), Helena So\u0142owianiuk (1992-2002), Teresa Ciszek (1998-2004), Anna Zawrzykraj (2002-nadal), Marta Zofia Mysona (2004-2014), Dorota J\u0119drusiak-Noworolnik (2019-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grono pedagogiczne:<\/strong> Franciszek Duszkiewicz (1961-1971), Piotr G\u0142odzik (1961-1967), Sebastian Koryl (1961-1963), Miros\u0142aw Maci\u0105ga (1961-1968), Hieronim Mikietiuk (1961-1964), J\u00f3zef Piecuch (1961-1965), Maria Remiszewska (1961-1980), Urszula Skowro\u0144ska (1961-1963), Tadeusz Skrzyniarz (1961-1981), Jerzy Strzelecki (1961-2001), Paulina Wilkowicz (1961-1968), Micha\u0142 Krok (1962-1969), W\u0142adys\u0142aw Krupa (1962-1965), Kazimierz Piechota (1962-1998), Henryk Pietrzyk (1962-1963), El\u017cbieta Herchel (1963-1999), Konstanty Kulasa (1963-1967), W\u0142adys\u0142aw \u0141abaj (1963-1991), Leon Piecuch (1963-1966), Zenon Iwanicz (1964-1965), Tadeusz Jakubowski (1964-1965), Tadeusz Mach (1964-1992), Zofia Marzec (1964-1995), Ewa Mokrzycka-Szajer (1964-1970), Marian Stala (1964-1968), Jan Stankiewicz (1964-1968), Adolf Stok\u0142osa (1964-1965), Anna Cyran (1965-1966), Julian Do\u0142yk (1965-1999), Stanis\u0142aw Sasor (1965-1966), Jadwiga Spilarewicz (1965-1969), Zofia Wojtasiewicz (1965-1966), J\u00f3zefa Dul (1966-1968), Jan K\u0119trzy\u0144ski (1966-1967), W\u0142adys\u0142aw Pyrzy\u0144ski (1966-1968), Urszula Rokicka (1966-1991), Bronis\u0142awa Skiba (1966-2001), Ryszarda \u017barkowska (1966-1985), Halina Gut-Wr\u00f3bel (1967-1968), Janina Kahl (1967-1968), Leszek Szelc (1967-1971), Anna Komo\u015b po m\u0119\u017cu Szczyrek (1967-1999), Jan Szwakop (1967-1968), Jan Wo\u017aniak (1967-1972), Romualda Kwiecie\u0144 po m\u0119\u017cu \u015awierczek (1968-2002), Helena So\u0142owianiuk (1968-2002), Waldemar Bart\u0142omowicz (1969-1992), Anna Karwowska (1970-1972), Janina Kiczura (1970-1973), Marian Mazur (1970-1973), Anna Szarek (1970-), Anna Pocz\u0105tek po m\u0119\u017cu Stachowicz (1971-1984), Stanis\u0142aw Wolak (1971-1973), Maria Pisarczyk (1972-2016), Janina Rusek (1972-1973), Leopold Szobak (1972-1989), Helena Tabor (1972-1974), Edward Trybulec (1972-1975), Albina Sudo\u0142 (kierownik internatu, 1972-1993), Lucyna Nosek (1973-2007), Gra\u017cyna Wielgolaska po m\u0119\u017cu Pleban (1973-2007), Wanda Czerska-Ozi\u0119b\u0142o (1974-2006), Maria Magdalena Do\u0142yk (1974-1991), Jacek Sta\u0144czykiewicz (1974-1975), J\u00f3ef Zi\u0119ba (1974-1982), Stanis\u0142awa Gomu\u0142czy\u0144ska (1976-1977), Andrzej Jankowski (1976-1984), Kazimierz Pyrzy\u0144ski (1976-1983), Edward Spilarewicz (1976-1985), Alina Boryczko (1977-1978, 1983), El\u017cbieta Gawlik (1977-1978), Eugeniusz Go\u017adzieniak (1977-1978), Irena Graniczka (1977-1978), Jan Gruszecki (1977-1978), Zbigniew Rad\u0142owski (1977-2001), Jerzy Cabaj (1978-1985), Maria Januszewska (1978-1984), Barbara Kuczmi\u0144ska (1978-1988), El\u017cbieta Kulasa (kierownik szkolnych praktyk, 1978-2012), Ryszard Regu\u0142a (1979-1980), Ryszard Szot (1979), Janina \u015awiat\u0142owicz (1979-1991), Wanda \u015awiatowiec (1979-2016), Zdzis\u0142awa Czarnota (1980-2012), Jadwiga Gurgul (1980-2012), Mirella Cibicka (1981-), Maria Gomo\u0142a (1981-1996, 2004-2006), Krystyna Kot (1983-1984),\u00a0 Bronis\u0142awa Skiba (1983-2001), Halina Biesiadecka (1984-1985), Jerzy Dzia\u0142owski (1984-1986, 1998-1999), Stanis\u0142aw Kijak (1984-2011), Anna Ozga (1984-1989, 1991-2006), Bronis\u0142aw Rolek (1984-1986), Regina Garlewicz (1985), Mieczys\u0142aw Wdowiarz (1985-1988), W\u0142adys\u0142aw Korze\u0144 (1986-2004, 2006-2007), Maria Gancarz (1987-), Maria Krakowska (1987-1989), Ryszard Kr\u00f3likowski (1987-1996), Marek Ambroziak (1988-1989), Dariusz Ciupa (1989-1990), Lucyna Fio\u0142ek (1989-1990), Maria Kijak (1989-1994), Anna Ko\u0142odziej (1989-2012), Alicja \u0141azorko (1989-1990, 1994-1995), Jadwiga Mysona (1989-2006),\u00a0 Janusz Pacholec (1989-1994), Leon Piecuch (1989-1990, 1992-1994),Teresa Gacek (1990-1991), Anna Grde\u0144 (1990-), Wiktoria Ha\u0142gas (kierownik internatu, 1990-1994), Zbigniew Konopka (1990-1993), W\u0142adys\u0142aw Oleksiewicz (1990), El\u017cbieta Szwakop (1990-1992), ks. Jan Witek (1990-1993), Jan Bury (1991-1996, 1997-1998, 2001-2002), Janusz Chojecki (1991-1993), Jan Kapinos (1991-1995), Maria Kohut (kierownik szkolenia praktycznego, 1991-1995), Danuta Muszy\u0144ska (1991-1998), Klementyna Panto\u0142 (1991-1995, 1997-1998), Anna Zawrzykraj (1991-), Barbara Kusy (1992-1994), Ma\u0142gorzata Lubera (1992-), Beata Pi\u0119ko\u015b (1992-), Renata Przetacznik (1992-1995), ks. Wies\u0142aw Skrobacz (1992-1996), Jerzy Zorzycki (1992-1993), ks. Mariusz Berko (1993-1994), Anna Butryn (1993-1994), Teresa Ciszek (1993-2014), W\u0142adys\u0142awa Cyran (1993-1996), Eugeniusz Grudnik (1993-1994), Janusz Ingram (1993-1994), Teresa Karnas (1993-1996), Renata Lasek (1993-2005), Jadwiga Moczarska (1993-1996), Zbigniew Nizio\u0142ek (1993-2004), Zuzanna Paluchowska (1993-2006), Renata Pogoda (1993-1996), Barbara Pyrz (1993-1996), Jan Roman (1993-1999), Andrzej Sitko (1993-1994), Ma\u0142gorzata St\u0119pie\u0144 (1993-), Jerzy Studzi\u0144ski (1993-1997), ks. Kazimierz Talarek (1993-1997), Marek Chamielec (1994-), Grzegorz Fija\u0142kowski (1994-1995), Alicja Kamieniecka (kierownik internatu, 1994-), Danuta Konopka (1994-1997, 1999-2008), Renata Kr\u0119pa (1994-1995, 1999-), Maria Maj (1994-1995, 1996-2006), Krystyna Paluch (1994-1995), Zofia Stala (1994-1998), Ma\u0142gorzata St\u0119pie\u0144 (1994-), Ma\u0142gorzata \u017bmuda (1994-), Ewa Barna\u015b (1995-1996), Rozalia Basztura (1995-1997), ks. Jan Gajda (1995-1997), Agnieszka Kapinos, po m\u0119\u017cu Lorynowicz (1995-), Marta Mysona (1995-), Marek Paduch (1995-1997), Magdalena Partyka (1995-1996), Stanis\u0142awa Ptak (1995-2001), Anna Wo\u0142owiec (1995-2006),\u00a0 Magdalena Chojecka (1996-2001, 2004-), Ryszard G\u0105bka (1996-1999), Ma\u0142gorzata Kamuda (1996-), Janusz Kotarba (1996-1999), El\u017cbieta Kukowska (1996-), Lidia Sasor (1996-), Beata Surdej (1996-), Ewa Szumacher (1996-2010), Ewa Basiak (1997-2013), ks. Pawe\u0142 Bobrowski (1997-1998), ks. Marek Kita (1997-2005), Marzanna Mazur (1997), Jan Mysona (1997-2006), Krystyna Sabaj (1997-1999), Monika So\u0142ek (1997-2008, 2010), Grzegorz Cibicki (1998-2001, 2003-2006, 2008-2009), s. Bo\u017cena Cupry\u015b (1998-2005), Rados\u0142aw Kluza (1998-2007), Sylwia Kluza (1998-), Ewa Kozd\u0119ba (1998-1999, 2013-), Gra\u017cyna Lasota (1998-2012), Lucyna Maryniak (1998), Maria Ortyl (1998-1999), Wanda S\u0142owi\u0144ska (1998), El\u017cbieta Sroka (1998), Stanis\u0142aw St\u0105por (1998-2001), Bo\u017cena \u015awitek (1998-), Anna \u015aliwi\u0144ska (1998-2001), ks. Stanis\u0142aw \u015awi\u0105tek (1998-2004), Grzegorz Wcis\u0142o (1998-), Marzena Gadzia\u0142a (1999-2000, 2003-), Renata Jasi\u0144ska (1999-2000), Gra\u017cyna Kulczyk (1999-2001, 2012-2013), Anna Kumor (1999-2000), Ma\u0142gorzata Leyko (1999-2013), Adrianna Maziarska (1999-2000), Lucyna Rzegocka (1999-2001), Beata Sz\u0119dzio\u0142 (1999-), Dorota J\u0119drusiak-Noworolnik (2000-), Anna Pi\u0105tek (2000-2004), El\u017cbieta Pogoda (2000-2001), Dorota \u015awist (2000-2001), Lubomira Trela (2000-2005), Joanna Zorzycka (2000-2008), Katarzyna Marek (2001-), Jolanta Miodunka (2001-2002), Dariusz Mysona (2001-2009, 2015-), Aneta Nosek (2001-2003), Patrycja Osnowska (2001-), Monika Sosi\u0144ska (2001-2004), Katarzyna W\u0105\u017c (2001-), Teresa Czerwiec (2002-2004), Lidia Fitkowska (2002-2003), Ma\u0142gorzata Gut (2002-2003),\u00a0 Monika Kopacz-Jaroszy\u0144ska (2002-2005), Pawe\u0142 Komo\u0144ski (2002-2003), Bogus\u0142aw Kr\u00f3l (2002-), Maria Ma\u0142ysz (2002-2004), Antoni Maziarski (2002-2003), Ma\u0142gorzata Osmola (2002-2009), Beata Robak (2002-2004), Aneta Soja-Z\u0105bek (2002-), ks. Robert Pociecha (2002-2003),\u00a0 Magdalena Bogdan (2003-2005), Dorota Dzija (2003-2009), Marzena Gadzia\u0142a (2003-), Adrianna Gajewska-Kogut (2003-2004, 2012-2013), El\u017cbieta Kozio\u0142 (2003-2005), Dariusz Mazur (2003-2005), Alina Martyka (2003-2008), Adam Mira\u015b (2003-2004),\u00a0 Beata Robak (2003-2004), Anna Szkolak (2003-2004), ks. Stanis\u0142aw Trela (2003-2004), Magdalena \u0106wi\u0119ka (2004-2005), Renata Kr\u00f3l (2004-2005, 2012-2013), Anna Kunert-W\u00f3jcik (2004-2005), Agnieszka \u0141ubiarz (2004-2007), Wac\u0142aw Nelec (2004-2016), Magdalena Peret (2004-2005, 2007), Jadwiga Sadura (2004-2005), Ma\u0142gorzata Schab (2004-2005), ks. Marek Zaborowski (2004-2006), Joanna Barna\u015b (2005-2006, 2012-2013), Iwona Bogdan (2005-2006), Anna D\u0105browska-Iwan (2005-), Joanna Dul-Wolanin (2005-2009), Krystyna Konarska (2005-2007), Bo\u017cena Kusak (2005-2013), Grzegorz Niedba\u0142a (2005-2006, 2010-2011), Joanna Ramik (2005-2006), Marek Dziedzicki (2006-), ks. Pawe\u0142 G\u00f3rski (2006-2007), Edward Kocia\u0144ski (2006), Anastazja Kozio\u0142 (2006-2007), Aldona Kr\u0119pa (2006-),\u00a0 Piotr \u0141azorko (2006-2007), Maria Mencfel (2006-2007), Marek Paprocki (2006-2010), Bo\u017cena Stryjnik (2006-2009), Miros\u0142aw Bednarczyk (2007-2008), Filip Belhaouane (2007-2009), Joanna Le\u015bniak po m\u0119\u017cu Buller (2007-2011), Zbigniew Rybak (2007-2016), ks. S\u0142awomir Sosnowski (2007-2008), Eliza Szyprowska (2007-2010), Agnieszka Mrozik (2007), Jan \u017bala (2007-2012), ks. Krzysztof Prokop 2008-2015), Anna Wa\u0142ek-Sitko (2008-), Wies\u0142aw Zieli\u0144ski (2008-2009), Jadwiga Niezgoda (2009-2010), Ma\u0142gorzata Trzpis (2009-2013), Grzegorz Bajda (2010-), Miros\u0142aw Furdyna (2010-2012), Halina Jakubowska (2010-2011), Izabela Matuszek (2010-2012), Robert Nie\u0107 (2010-2012), ks. Mariusz Nosal (2010-2011), Katarzyna Sikora (2010), Bartosz Skwirut (2010-2012), ks. Piotr Abram (2011-2014), Ryszard Kozyra (2011-2012), Krzysztof Woszczak (2011-), Anna Groele (2012-2013), Wies\u0142aw Kluk (2012-), Natalia Kolin (2012-), Aldona Majewska-Dudek (2012-2013), Beata Zorzycka (2012-2013), Pawe\u0142 Rze\u017anik (2013-2014, 2015), Joanna Szatkowska (2013-2016), Mariola Kr\u0119pa (2014-2015), Bogdan Lubera (2014-), ks. Andrzej Romanowski (2014-), Paulina Bawo\u0142 (2015), ks. Eryk Bogacz (2015-), Renata Ci\u0119\u017cad\u0142o (2015-), Ma\u0142gorzata Oleksiak (2015-2016), Jaros\u0142aw Peret (2015-2016), Jolanta Drzewiecka (2016-), Aneta Sajda (2016-), Teresa Stawecka (2016-).<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie (2013-2022, uk\u0142ad alfabetyczny<\/strong>): ks. Piotr Abram, Grzegorz Bajda, ks. Eryk Bogacz, Paulina Buziak-\u015amiatacz, Ma\u0142gorzata Byrska, Marek Chamielec, Magdalena Chojecka, Mirella Cibicka (pedagog), Renata Ci\u0119\u017cad\u0142o, Teresa Ciszek, Anna D\u0105browska-Iwan, Jolanta Drzewiecka, Bart\u0142omiej Dydo, Marek Dziedzicki, Ilona Dziewit, Patryk Dziewit, ks. Tomasz Franczak, Marzena Gadzia\u0142a, Maria Gancarz, Anna Gonet, Anna Grde\u0144, Alicja Kamieniecka, Ma\u0142gorzata Kamuda, Ma\u0142gorzata Kapinos (psycholog), Wies\u0142aw Kluk, Sylwia Kluza, Katarzyna Kmie\u0107, Natalia Kolin, Ewa Kozd\u0119ba, El\u017cbieta Kozio\u0142, Aldona Kr\u0119pa, Mariola Kr\u0119pa, Renata Kr\u0119pa,\u00a0 Bogus\u0142aw Kr\u00f3l, El\u017cbieta Kukowska, Agnieszka Lorynowicz, Bogdan Lubera, Ma\u0142gorzata Lubera, Ma\u0142gorzata \u0141\u0105cz, Lucyna Marek, Marzanna Mazur-Witek, ks. Rafa\u0142 Miros\u0142awski, Karolina Mokrzysz, Justyna Muszy\u0144ska, Dariusz Mysona, Marta Mysona, Wac\u0142aw Nelec, Ma\u0142gorzata Oleksiak, Marek Opiela, Leszek Osipiak, Patrycja Osnowska, Jaros\u0142aw Peret, Magdalena Peret, Beata Pi\u0119ko\u015b, Maria Pisarczyk, ks. Krzysztof Prokop, Barbara Pyrz, ks. Andrzej Romanowski, Walentyna Rowbiel, Zbigniew Rybak, Iwona Rze\u017anik, Pawe\u0142 Rze\u017anik, Aneta Sajda,\u00a0 Lidia Sasor, Bogus\u0142awa Skowron, Aneta Soja-Z\u0105bek, Monika So\u0142ek, Jadwiga Stala-Dudek, Teresa Stawecka, Ma\u0142gorzata St\u0119pie\u0144, Beata Surlej, Bo\u017cena Switek, Karina Szady (pedagog), Beata Sz\u0119dzio\u0142, Wanda \u015awiatowiec, Witold Targosz, Anna Wa\u0142ek-Sitko, Wies\u0142aw Wa\u0142ek, Katarzyna W\u0105\u017c, Grzegorz Wcis\u0142o, Zbigniew Witek, Krzysztof Woszczak, Anna Zawrzykraj, Ewelina Ziemba, Teresa Zi\u0119ba, Ma\u0142gorzata \u017bmuda (kierownik szkolenia praktycznego).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Publikacja o szkole:<\/strong>\u00a0Z kart historii ku przysz\u0142o\u015bci<\/em>\u00a0– ksi\u0119ga z okazji Jubileuszu 80-lecia szkolnictwa ekonomicznego w Mielcu, pod red. Krystyny Le\u015bniak-Moczuk, Mielec 2017<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 IM. PROF. J. GROSZKOWSKIEGO<\/strong>,\u00a0<\/strong>10 VIII 1967 r. Zarz\u0105dzeniem Kuratora Okr\u0119gu Szkolnego w Rzeszowie powo\u0142ano do \u017cycia Technikum Elektryczne w Mielcu. Pierwsza klasa TE rozpocz\u0119\u0142a nauk\u0119 1 IX 1967 r. w budynku Liceum Pedagogicznego (wcze\u015bniej Gimnazjum im. S. Konarskiego) przy ul. J. Kili\u0144skiego 24. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142alno\u015bci przez Liceum Pedagogiczne (1970) ca\u0142y kompleks obiekt\u00f3w szkolnych przeszed\u0142 w administracj\u0119 TE. Du\u017ce potrzeby rynku pracy spowodowa\u0142y, \u017ce w dalszych latach tworzono kolejne szko\u0142y, w nast\u0119pstwie czego w 1974 r. powsta\u0142 Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Zawodowych Nr 1, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wesz\u0142y: Technikum Elektryczne, Zasadnicza Szko\u0142a Elektryczna i Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa Dokszta\u0142caj\u0105ca. W tym samym roku oddano do u\u017cytku warsztaty szkolne. W dalszych latach powo\u0142ano kolejne szko\u0142y \u2013 Technikum Elektryczne dla Pracuj\u0105cych i IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce (profil matematyczno-fizyczny). 10 V 1986 r. nadano szkole imi\u0119 prof. Janusza Groszkowskiego. Od 1997 r. rozpocz\u0119to remonty kapitalne poszczeg\u00f3lnych urz\u0105dze\u0144 i samego budynku. W 1998 r. wyremontowano przyj\u0119ty na stan szko\u0142y budynek przy ul. A. Mickiewicza 17 i umieszczono tam fili\u0119. Oba budynki dydaktyczne wyposa\u017cono w nowoczesny sprz\u0119t komputerowy. 25 lutego 2000 r. na podstawie Uchwa\u0142y Nr XIII\/ 91\/ 00 Rady Powiatu Mieleckiego na bazie funkcjonuj\u0105cego dot\u0105d Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 im. Prof. J. Groszkowskiego w Mielcu powo\u0142ano Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego. 3 XII 2002 r. uroczy\u015bcie obchodzono 90 rocznic\u0119 po\u015bwi\u0119cenia i oddania do u\u017cytku gmachu g\u0142\u00f3wnego. Obok dotychczasowej dzia\u0142alno\u015bci (kszta\u0142cenie m\u0142odzie\u017cy), wprowadzono r\u00f3\u017cne formy szkolnego i pozaszkolnego kszta\u0142cenia doros\u0142ych. W latach 1999-2012 wykonano remont gmachu g\u0142\u00f3wnego i pozosta\u0142ych budynk\u00f3w szkolnych przy ul. J. Kili\u0144skiego 24, zdecydowanie podwy\u017cszaj\u0105c ich standard. W 2004 r. zmieniono nazw\u0119 na ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 IM. PROF. JANUSZA GROSZKOWSKIEGO. Poza programow\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 edukacyjn\u0105 i wychowawcz\u0105 realizowano projekty wsp\u00f3\u0142finansowane przez UE, m.in. wsp\u00f3\u0142praca ze szko\u0142ami partnerskimi z kraj\u00f3w UE, Troska o m\u00f3j \u015bwiat (projekt z kilkoma szko\u0142ami z UE), Romowie w Europie, Modernizacja oferty edukacyjnej, Daj sobie szans\u0119, my Ci pomo\u017cemy, \u017beby im si\u0119 chcia\u0142o chcie\u0107. Po roku szkolnym 2010\/2011 wyprowadzono fili\u0119 z budynku przy ul. A. Mickiewicza 17 (\u201eHirsch\u00f3wka\u201d) i przekazano go Starostwu Powiatowemu w Mielcu. W ramach Zespo\u0142u prowadzono corocznie kilka szk\u00f3\u0142, staraj\u0105c si\u0119 dostosowywa\u0107 kierunki kszta\u0142cenia do zmieniaj\u0105cych si\u0119 potrzeb rynku pracy. W roku szkolnym 2012\/2013 w sk\u0142ad Zespo\u0142u wchodzi\u0142y: Technikum Nr 4 \u2013 zawody: technik elektronik \u2013 profil wojskowy, technik elektryk, technik mechatronik, technik hotelarstwa, technik \u017cywienia i us\u0142ug gastronomicznych, technik us\u0142ug fryzjerskich, technik teleinformatyk, Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa nr 4 \u2013 zawody: fryzjer, elektryk, monter mechatronik, elektromechanik pojazd\u00f3w samochodowych, elektromechanik, monter elektronik, Technikum dla Doros\u0142ych nr 4 oraz Szko\u0142a Policealna dla Doros\u0142ych \u2013 technik BHP i technik informatyk. Po 2014 r. przeprowadzono szereg wa\u017cnych prac remontowych obiekt\u00f3w szkolnych. 1 XII 2017 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 oddania do u\u017cytku wyremontowanej i zmodernizowanej sali gimnastycznej. Tak\u017ce w 2017 r. zako\u0144czono wymian\u0119 ogrodzenia na nowe, nawi\u0105zuj\u0105ce kolorytem i form\u0105 do g\u0142\u00f3wnego gmachu szko\u0142y. Dwa lata p\u00f3\u017aniej wymieniono stolark\u0119 okienn\u0105. Kumulacja nowo\u015bci nast\u0105pi\u0142a w 2021 r., bowiem unowocze\u015bniono pracowni\u0119 elektryczn\u0105 i elektroniczn\u0105, odrestaurowano warsztaty szkolne oraz otwarto pracowni\u0119 hotelarsk\u0105 i strzelnic\u0119 wirtualn\u0105. Realizowane s\u0105 m.in.: Program \u201eCertyfikowane Wojskowe Klasy Mundurowe\u201d, wsp\u00f3\u0142finansowane z dotacji celowej Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Program \u201eMielec stawia na zawodowc\u00f3w\u201d. Ponadto uczniowie odbywali praktyki zawodowe w Niemczech w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozw\u00f3j Erasmus+. Aktualnie w strukturze ZS funkcjonuj\u0105: Technikum nr 4, Bran\u017cowa Szko\u0142a I Stopnia, IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce \u2013 profil biznesowy i IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla doros\u0142ych.\u00a0 Technikum nr 4 kszta\u0142ci w specjalno\u015bciach: technik elektryk \u2013 fotowoltaika, profil wojskowy; technik elektronik \u2013 fotowoltaika, profil wojskowy; technik teleinformatyk \u2013 zastosowanie grafiki komputerowej na stromach www; technik mechatronik \u2013 inteligentne instalacje domowe z wykorzystaniem sterownik\u00f3w PLC;\u00a0 technik hotelarstwa \u2013 catering i barma\u0144stwo; technik us\u0142ug fryzjerskich \u2013 wiza\u017c z elementami kosmetyki. Bran\u017cowa Szko\u0142a I Stopnia kszta\u0142ci w zawodach: fryzjer, elektryk, mechatronik, elektronik, elektromechanik, elektromechanik pojazd\u00f3w samochodowych, monter sieci i urz\u0105dze\u0144 telekomunikacyjnych.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy szko\u0142y:<\/strong>\u00a01) Olimpiada Wiedzy Elektrycznej i Elektronicznej: 1977 (Nowy S\u0105cz) – 1 miejsce \u2013 Ryszard Walat, 2. Wac\u0142aw Grzelak, 1. zesp\u00f3\u0142, 1980 (Krosno) \u2013 2. Daniel Pogoda, 1981 (Nisko) \u2013 3. Andrzej Zawierucha, 2. zesp\u00f3\u0142 (grupa elektroniczna), 1988 (Mielec) \u2013 2. Marek Jaroch, 1. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna), 1990 (Lublin) \u2013 2. Waldemar S\u0142\u0105ba, 2. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna), 1991 (Krak\u00f3w \u2013 Nowa Huta) \u2013 3. Kazimierz Kamuda, 1. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna), 1992 (Tarn\u00f3w) \u2013 2. Marek W\u00f3jtowicz, 3. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna), 1993 (Krak\u00f3w) \u2013 2. Tomasz Krzemi\u0144ski, 1994 (Rzesz\u00f3w) \u2013 2. Tomasz Krzemi\u0144ski, 2. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna), 1995 (Nowy S\u0105cz) \u2013 2. Artur Gancarz, 3. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna), 1999 (Wa\u0142brzych) \u2013 2. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna), 2000 (Gliwice) \u2013 1. Marcin Sasor, 1. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektroniczna, 2. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna), 2002 (Katowice) \u2013 1. Piotr Borowiec, 1. zesp\u00f3\u0142 (gr. elektryczna); 2) Sport: Krzysztof Stefanowicz \u2013 wielokrotny mistrz Polski junior\u00f3w w biegach d\u0142ugich, medalista Mistrzostw Polski junior\u00f3w w biegach d\u0142ugich.<\/p>\r\n

Inne wa\u017cniejsze wydarzenia w latach 2001-2012:<\/strong>\u00a0*2001 r. \u2013 Zesp\u00f3\u0142 uczni\u00f3w otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie II stopnia w og\u00f3lnopolskim konkursie z okazji XX-lecia NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d, rozpocz\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Liceo Scientifico w Cassino (W\u0142ochy) i zorganizowano wymian\u0119 grup m\u0142odzie\u017cy. *2005 r. \u2013 zorganizowano z Liceo Scientifico w Cassino wymian\u0119 grup m\u0142odzie\u017cy. *2007 r. \u2013 uczennice Teresa Popio\u0142ek i Angelina Paluch zosta\u0142y laureatkami VII Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Wiedzy o Prawnej Ochronie Pracy i Zasadach BHP. *2008 r. \u2013 uczennica Angelina Paluch zaj\u0119\u0142a 1. miejsce w VIII Og\u00f3lnopolskim Konkursie Wiedzy o Zasadach BHP (dla uczni\u00f3w zak\u0142ad\u00f3w rzemie\u015blniczych) w Warszawie. *2008\/2009 \u2013 w XXXII Olimpiadzie Wiedzy Elektrycznej i Elektronicznej (D\u0119bica) \u2013 ucze\u0144 Krzysztof Gu\u0142a zosta\u0142 laureatem, a zesp\u00f3\u0142 zaj\u0105\u0142 3. miejsce. *2011 r. \u2013 Szko\u0142a zaj\u0119\u0142a 3. miejsce w og\u00f3lnopolskim konkursie Ekologiczny Pierwszy Dzie\u0144 Wiosny, III Og\u00f3lnopolski Konkurs Energetyczny \u2013 ucze\u0144 Daniel Lazur otrzyma\u0142 tytu\u0142 laureata. *2012 r. IV Og\u00f3lnopolski Konkurs Energetyczny \u2013 ucze\u0144 Kamil Litwin otrzyma\u0142 tytu\u0142 laureata. (Opiekunem obu laureat\u00f3w by\u0142a nauczycielka Marzanna Mazur-Witek.) Szko\u0142a otrzyma\u0142a presti\u017cowe wyr\u00f3\u017cnienie \u201eCertyfikat Zielonej Flagi\u201d za dzia\u0142alno\u015b\u0107 ekologiczn\u0105. Zorganizowano uroczysto\u015bci 100-lecia gmachu szko\u0142y (dawniej gimnazjum) i 45-lecia Technikum Elektrycznego, m.in. ods\u0142oni\u0119to i po\u015bwi\u0119cono figur\u0119 Chrystusa Frasobliwego przed szko\u0142\u0105. Z okazji jubileuszu wydano dwutomow\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 1912-2012 100-lecie Gmachu Szko\u0142y 45-lecie Technikum Elektrycznego (opracowanie zbiorowe).<\/p>\r\n

Wa\u017cniejsze sukcesy zespo\u0142owe (od 2014 r.): <\/strong>V Og\u00f3lnopolski Konkurs \u201ePostaw na s\u0142o\u0144ce\u201d Fundacji BO\u015a: Grupa \u201eElektro \u2013 Helios\u201d (uczniowie technikum mechatronicznego), l. (2019); *Og\u00f3lnopolski Konkurs \u201eCzas na zdrowie\u201d: uczniowie technikum gastronomicznego i us\u0142ug gastronomicznych (edycje 2014\/2015, 2015\/2016, 2016\/2017, 2017\/2018); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Wirtualny Festiwal Niepodleg\u0142a z CEO: dru\u017cyna \u201eGalicjanki\u201d ZS, nagroda (2018); *Mistrzostwa Polski Towarzystw Gimnastycznych \u201eSok\u00f3\u0142\u201d: II m. zespo\u0142owo w dwuboju strzeleckim (2016), III m. zespo\u0142owo w biatlonie letnim i strzelectwie sportowym (2018): Certyfikat Ambasadora Parlamentu Europejskiego (2024).<\/p>\r\n

Wa\u017cniejsze sukcesy uczni\u00f3w (od 2014 r.): <\/strong>*Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Literacki dla Dzieci i M\u0142odzie\u017cy im. Wandy Chotomskiej: <\/strong>Katarzyna Soja, l. (2018), l. (2019); *Olimpiada Literatury i J\u0119zyka Polskiego: Katarzyna Soja; \u017baneta Skoczylas, f. (2018); *<\/strong>Og\u00f3lnopolska Olimpiada Wiedzy Elektrycznej i Elektronicznej: Dariusz Rolek, f. (2016); Pawe\u0142 Bryk, f. (2018);\u00a0 Tomasz Dr\u0105g, f. (2022); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Chemiczny \u201eAlchemik\u201d: Klaudia Kotwica, w. (2014), Pawe\u0142 D\u017awi\u0119ga, w. (2021); Eliza Kania, w. (2021); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Geograficzny Geo-Planeta: Dawid Kosowicz, l. (2015); *Krajowy Konkurs Energetyczny: Bartosz Stachowicz, l. (2014); Szymon Sk\u00f3rski, l. (2017), Maksymilian Duszkiewicz, l. (2019) i I miejsce (2020), Kamil Kufel i Robert Rybak, l. nagrody \u201eUcze\u0144 pe\u0142en dobrej energii\u201d; *Og\u00f3lnopolski Konkurs J\u0119zyka Angielskiego \u201eGreat Poles\u201d: Karolina Pryga, f. (2017\/2018); *Og\u00f3lnopolski Konkurs J\u0119zyka Angielskiego \u201eUnderstand\u201d: Karolina Pryga, II miejsce (2017\/2018), f. (2018\/2019); *Og\u00f3lnopolski Konkurs J\u0119zyka Angielskiego \u201eWorld of Languages Expert\u201d: Karolina Pryga, l. (2018\/2019); *Og\u00f3lnopolski Konkurs J\u0119zyka Angielskiego \u201eMultitest\u201d: Miko\u0142aj Giec, l. (2019); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Wiedzy z Zakresu Prawnej Ochrony Pracy [\u2026]: Izabela Stolarz, l. (2016); *Og\u00f3lnopolska Olimpiada Wiedzy o Mediach: Julia Toto\u0144, l. (2022); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Dzieci i M\u0142odzie\u017cy \u201eLiryczne Jas\u0142o\u201d: Katarzyna Soja, l. (2017), w. (2018) i l. (2019); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki \u201eZapl\u0105tani w sieci\u201d: Katarzyna Soja, l. (2018); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki \u201e\u015aladami przodk\u00f3w\u201d: Katarzyna Soja, II miejsce (2018); Og\u00f3lnopolski Konkurs Wiedzy o \u017byciu i Tw\u00f3rczo\u015bci Poetyckiej Jacka Kaczmarskiego: \u017baneta Skoczylas, f. (2018), f. (2019); Katarzyna Soja, f. (2018), f. (2019); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki \u201eRubie\u017ce rzeczywisto\u015bci\u201d: Katarzyna Soja, l. (2019); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki i Plastyczny \u201eSerce Kapsu\u0142y Czasu\u201d: Katarzyna Soja, w. (2019); Julia Toto\u0144, l. (2020); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki dla M\u0142odzie\u017cy: Julia Toto\u0144, II m. (2020); *Og\u00f3lnopolski Przegl\u0105d Dzieci\u0119cej i M\u0142odzie\u017cowej Tw\u00f3rczo\u015bci Literackiej LIPA\u20192019: Natalia Tylutka, l. (2019); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Plastyczny \u201eMartwa Natura\u201d: Daria Tylec, f., Monika Kope\u0107, f. (2018); *Og\u00f3lnopolski Konkurs dla Szk\u00f3\u0142 Gastronomicznych: Maksymilian Szymaszek, f. (2021). *Konkurs Piosenki Angloj\u0119zycznej (etap wojew\u00f3dzki): Alicja Hajduk, l. (2016); *Mistrzostwa Polski Towarzystw Gimnastycznych \u201eSok\u00f3\u0142\u201d: Dawid Pi\u0105tek; 3. miejsce w dwuboju strzeleckim (2016), Mi\u0142osz Kilian, 1. miejsce w strzelectwie kulowym z kbks (2018).<\/p>\r\n


Dyrektorzy TE, ZSZ nr 1, CKU i ZS<\/strong>: Jan Wo\u017aniak (1967-1974), Tadeusz \u0141akomy (1974-1975), Jan Kapinos (1975-1990), Zbigniew Witek 1990 -2018), Lidia Gere\u0142o (2019-nadal), Janusz Kotarba ()<\/p>\r\n

Wicedyrektorzy:<\/strong> Alicja Rzadkowska, Micha\u0142 Krok, Tadeusz Rachwa\u0142, Andrzej Pawelec, W\u0142adys\u0142aw Rudolf, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Zbigniew Gajewski, Jan Gancarz, Jan W\u00f3jcik, Marek Sypek, El\u017cbieta B\u0105k.<\/p>\r\n

Kierownik szkolenia praktycznego:<\/strong> Robert Gancarczyk.<\/p>\r\n

Grono pedagogiczne (1967-2003):<\/strong>\u00a0ks. Piotr Abram, ks. Janusz Adamczyk, Lech Adamczyk, Stanis\u0142aw Adamczak, Stanis\u0142aw Adamski, Renata Alberska, Stefan Aleksi\u0144ski, Maria Bach\u00f3rska-J\u00f3\u017awiak, Anna Bajor, Boles\u0142aw Bajorek, Joanna Barna\u015b, Ma\u0142gorzata Barna\u015b, Adam Barszcz, Teresa Barszcz, Anna Batko, Dorota B\u0105k, El\u017cbieta B\u0105k, J\u00f3zef B\u0105k, Alicja Bednarczyk, Miros\u0142aw Bednarczyk, Halina Bednarz, El\u017cbieta Bezk\u0142ubej, ks. Zbigniew Biernat, Tadeusz Blicharz, ks. Pawe\u0142 Bobrowski, Alicja Bogusiak, Marta Borek, Kazimierz Borowski, Alina Boryczko, Zdzis\u0142aw Boryczko, Ewa Bo\u017cek, Stanis\u0142aw Brudniak, Marianna Brzychcy, Bogus\u0142aw Burda, Bo\u017cena Burda, Micha\u0142 Burda, ks. W\u0142adys\u0142aw Burek, Zbigniew Burek, Krystyna Burkiewicz, J\u00f3zef Cabaj, Beata Cetnar, Tomasz Charyga, Zdzis\u0142aw Chmaj, Lucyna Chmielowiec, Zofia Chmielowska, Jerzy Chodur, Ryszard Chybicki, Janusz Cicho\u0144, Ewa Cie\u015bla, ks. Waldemar Ciosek, Ryszard Cis\u0142o, Teresa Ciszek, Wojciech Ciszek, Ma\u0142gorzata Ciszewska, Wanda Cupia\u0142, Jacek Cybowski, Zdzis\u0142awa Czarnota, Maria Czekaj, Barbara \u0106wi\u0119ka, Krystyna \u0106wi\u0119ka, Adam Dawid\u00f3w, Bo\u017cena Dawid\u00f3w, Julian Do\u0142yk, Jerzy Duda, ks. Stanis\u0142aw Duda, Dariusz Dudek, M. Dumanowska, ks. Andrzej Dydo, El\u017cbieta Dziekan, ks. Marek Dzie\u0144, Jadwiga Fa\u0142at, Zofia Fija\u0142kowska, Lidia Fitkowska, Tadeusz Fleszar, Zdzis\u0142aw Flis, Aleksander Flisek, Mieczys\u0142aw Gacek, Halina Gajda, Adrianna Gajewska-Kogut, Irena Gajewska Zbigniew Gajewski, Robert Gancarczyk, Jan Gancarz, Mariusz Gancarz, Mieczys\u0142awa Gancarz, ks. Pawe\u0142 Gawe\u0142da, ks. Jerzy Gawle, Wojciech Gawro\u0144ski, Bronis\u0142aw G\u0105ska, Stanis\u0142aw G\u0142odzik, Urszula G\u0142odzik, Lidia G\u0142uszak, Teresa G\u00f3rda, ks. Marian G\u00f3rowski, Henryk Gradowski, Sylwia Graniczka, Jerzy Gregorczyk, Ma\u0142gorzata Gregorczyk, Bogdan Grochocki, Zofia Groele, Stanis\u0142aw Grucha\u0142a, Beata Gruszecka, Eugenia Gruszecka, Kazimierz Gruszecki, Roman Gruszecki, Stanis\u0142aw Gruszecki, Barbara Grzelak, Jan Gu\u017ada, Teresa Hamerska, Marek Hapta\u015b, Tadeusz Harla, Halina Ha\u0144ka, El\u017cbieta Herchel, J\u00f3zef Herchel, Leon Homentowski, Pawe\u0142 Jajko, ks. Jerzy Janeczek, Maria Januszewska, Ewelina Jaro\u0144-Miot\u0142a, Danuta Jarz\u0105b, Andrzej Jaworski, Jan Jemio\u0142o, Marta Jemio\u0142o, Mieczys\u0142aw J\u0119draszak, Tadeusz J\u00f3\u017awiak, Maria Jung, Danuta Kaczor, Eugeniusz Kahl, Krystyna Kalicka, Irena Kamuda, Ma\u0142gorzata Kamuda, Dorota Kania-Pomyka\u0142a, Agnieszka Kapinos, Hubert Kardy\u015b, Stanis\u0142awa Kardy\u015b, Zofia Kardy\u015b, Marta Karpi\u0144ska, Anna Karwowska, Zdzis\u0142aw Kasprzak, Janina Kiczura, Anna Kilian, Grzegorz Kipa, Jolanta Klaus, Krystyna Kli\u015b, ks. Stanis\u0142aw K\u0142y\u015b, Dorota Kokoszka, Barbara Kolb, Piotr Kolb, Pawe\u0142 Kolb, Natalia Kolin, Stanis\u0142aw Ko\u0142c, Zbigniew Ko\u0142odziej, Marek Konopacki, Halina Kopacz, Jadwiga Kopacz, Marek Kordek, Teresa Kornas, Anna Korpanty, Sebastian Koryl, Irena Korzeniowska, W\u0142adys\u0142aw Korze\u0144, Lidia Kostrzy\u0144ska, Janusz Koszewski, Janusz Kotarba, W\u0142odzimierz Kozakiewicz, Ewa Kozd\u0119ba, Tadeusz Kozd\u0119ba, Eugeniusz Kranicki, Danuta Kraso\u0144, Katarzyna Kraso\u0144, Konstanty Krempa, Jan Kr\u0119pa, Mariola Kr\u0119pa, Zofia Krok, Renata Kr\u00f3l, ks. Piotr Kruczy\u0144ski, Gabriela Krupa, Edward Krupi\u0144ski, J\u00f3zef Kru\u017cel, Eugeniusz Krzaniecki, ks. Jerzy Krzanowski, Joanna Krzempek, Zbigniew Krzy\u0144ski, Dorota Krzy\u017cak, Kazimierz Krzy\u017cak, Artur Kubica, Marian Kubicki, Jan Kula, Gra\u017cyna Kulczyk, Andrzej Kunert, Krystyna Kunert, Ewa Kupczy\u0144ska, Jan Kurdziel, Micha\u0142 Kurdziel, Piotr Kurdziel, Wanda Kurnal, Agnieszka Kusak, Agnieszka Kusek-Pietryka, Krzysztof Kutryba\u0142a, Witold Kwiatkowski, Maria Lech, Marta Le\u015b, Anna Lewandowska, Ma\u0142gorzata Leyko, ks. Leszek Lipi\u0144ski, Janina Lis, Ma\u0142gorzata Lubieniecka, Danuta Ludian, Alicja Ludwa, W\u0142adys\u0142aw \u0141abaj, Tadeusz \u0141akomy, Leszek \u0141anucha, Magdalena \u0141anucha, Genowefa \u0141\u0105cz, Lucyna \u0141\u0105cz, Zbigniew \u0141\u0105czak, Beata \u0141owczyk, Wac\u0142aw Machnik, Miros\u0142aw Maci\u0105ga, Magdalena Maczuga, Marianna Magda, Maria Maj, Tadeusz Makso\u0144, Dorota Makuch, Anna Malikowska, Czes\u0142aw Ma\u0142ek, Andrzej Marci\u0144czak, Zofia Markowicz, Ewa Marmura, Lucyna Maryniak, El\u017cbieta Mastyk, Ewa Maziarz, Marzanna Mazur-Witek, Maria Michalska, Gra\u017cyna Mierzwa, Maria Mikos, Aleksandra Mikus, Alina Mi\u015b, Jadwiga Moczarska, Jerzy Mojek, Krystyna Mroczek, Agnieszka Mrozik, Pawe\u0142 Mrozik, Stanis\u0142aw Mrozik, ks. Piotr Mucha, ks. Antoni Mulka, Robert Myjak, Dariusz Mysona, ks. Piotr Nalepa, ks. Jacek Nale\u017cny, ks. Dariusz Nawalaniec, Zbigniew Nizio\u0142ek, ks. Mariusz Nosal, Andrzej Nosek, Lucyna Nosek, Bronis\u0142aw Nowak, Krzysztof Nowak, Lech Nowak, Tomasz Nowakowski, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Tadeusz Ochab, Jan Ochalik, ks. Stanis\u0142aw Olszak, Pawe\u0142 Opie\u0142ka, Maria Ortyl, Marian Ortyl, Anna O\u017c\u00f3g, Renata Osiczko, Leszek Osipiak, Marian Otfinowski, Janusz Pacholec, Krystyna Paluch, Genowefa Pa\u0142ucka, ks. Miros\u0142aw Papier, Antoni Papierski, Maria Partyka, Andrzej Pawelec, Kazimierz Paw\u0142owski, Anna Piasecka, Anna Pi\u0105tek, W\u0142adys\u0142aw Piechota, J\u00f3zef Piecuch, Teofila Piekarczyk, Bo\u017cena Pieszczeniewicz, Stefan Pietras, Lucjan Pietruszka, Janusz Pilch, Maria Pilchowiec, Zbigniew Pi\u00f3recki, Maria Pisarczyk, Andrzej Piskor, Marianna Plaskota, Zbigniew Plaskota, Rados\u0142aw Pleban, Maria Plezia, Marta Pluta, Renata Pogoda, Zenon Polak, Krystyna Pola\u0144ska-Szkutnicka, Wioleta Polek, ks. Piotr Po\u015bli\u0144ski, Bo\u017cena Potoczek, Ireneusz Praco\u0144, Janina Progorowicz, Mieczys\u0142aw Przebieglec, Stanis\u0142awa Ptak, El\u017cbieta Pogoda, Jan Pogoda, Renata Przetacznik, Adam Puterla, Zdzis\u0142aw Py\u017a, Tadeusz Rachwa\u0142, Zbigniew Rad\u0142owski, Alicja Rajchel, Olga Ratusi\u0144ska, Adam Rembisz, W\u0142adys\u0142aw Robak, Marzena Roczniak, Ryszard Rojowski, Jan Roman, Marek Rucki, Adela Rudolf, W\u0142adys\u0142aw Rudolf, ks. Marek Rudzi\u0144ski, Aleksandra Rusek, Beata Rybak, Lucyna Rybak, Zbigniew Rybak, Alicja Rzadkowska, Apolinary Rzadkowski, J\u00f3zef Rz\u0105dzki, Lech Rze\u017anik, Monika Rze\u017anik, Pawe\u0142 Rze\u017anik, Stanis\u0142awa Rze\u017anik, Zbigniew Rze\u017anik, Aneta Sajda, Marcin Sarama, Kazimierz Sasor, Roman Sawicki, Micha\u0142 Skaradzi\u0144ski, Leszek Skirecki, Tadeusz Skowron, Barbara S\u0142ocka, Jadwiga S\u0142onina, Wanda S\u0142owi\u0144ska, Konrad S\u0142upski, Marta Smolak, Aniela Sobie\u0144, Eugeniusz Sobol, Wac\u0142aw Soja, Zbigniew Soja, Jolanta Sok\u00f3\u0142-Sikora, Tomasz Sondej, Monika Sosi\u0144ska, ks. Antoni Sowa, Edward Spilarewicz, Jadwiga Spilarewicz, Teofila Sroczy\u0144ska, Marta Stachura, Kazimiera Stalec, Grzegorz Stec, Gra\u017cyna Steciuch, Wanda Stelnik, Gra\u017cyna St\u0119pniak, Katarzyna Stopa, Les\u0142aw Strasi\u0144ski, Justyna Str\u0119k, Wies\u0142aw Strycharz, Grzegorz Stryjski, Zygmunt Sumiec, Janina Surdej, Magdalena Surdej, Maria Syper, Teresa Szczepa\u0144ska, Adam Szczur, Ewa Szper, Andrzej Szyszka, Marek Szwaja, Tadeusz \u015apiewak, Dorota \u015awiat, Edward \u015awiderski, Romualda \u015awierczek, Wac\u0142aw \u015awierczy\u0144ski, Dorota \u015awist, J\u00f3zef Tambor, Dorota Targosz, Witold Targosz, Marcin Tarnowski, Stanis\u0142aw Tomza, Ewa Tkaczyk, Anna Tomczyk, Andrzej Top\u00f3r, Lubomira Trela, Eugeniusz Trojanowicz, Janina Trojanowska, Stanis\u0142aw Trojanowski, Krystyna Tulej, Barbara Tutro, Grzegorz Tychanowicz, Stanis\u0142aw Wachta, El\u017cbieta Walat-Sankowska, Wojciech Walat, Zofia Wanatowicz, Ma\u0142gorzata W\u0119grzyniak, Dorota Wicherska, Stanis\u0142awa Wiechowska, Wies\u0142aw Wielgus, Wojciech Wielgus, Miros\u0142aw Wiktor, Stanis\u0142aw Wiktorowski, Irena Wilk, Zbigniew Wilk, Magdalena Winiarz, Eugeniusz Witek, Marta Witek, Zofia Witek, Mariusz Wojciechowski, ks. Tadeusz Wojciechowski, Stanis\u0142aw Wolak, Barbara Wo\u0142cyrz, Anna Wo\u0142owiec, ks. Krzysztof Wo\u017aniak, Leokadia W\u00f3jcik, Mieczys\u0142aw Wro\u0144ski, Jan Wr\u00f3blewski, ks. Piotr Wrzos, Anna Wydrzy\u0144ska, Ma\u0142gorzata Wydrzy\u0144ska, Andrzej Wyzga, ks. Marek Zaborowski, J\u00f3zef Zadora, Krzysztof Zar\u0119ba, Stanis\u0142aw Zaucha, Urszula Zaucha, Maria Zawadzka, Roman Zboch, Bo\u017cena Zborowska, Danuta Zdonek, Wies\u0142aw Zieli\u0144ski, Bo\u017cena Zi\u0119ba, Stanis\u0142aw Zimny, ks. Mariusz \u017baba, Anna \u017baczek, Lucyna \u017bak, Ryszarda \u017barkowska, Henryk \u017belazko, Ryszard \u017be\u0144czuk, Iwona \u017bola.<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie 2021\/2022 (uk\u0142ad alfabetyczny):<\/strong> Anna Bajor, Ma\u0142gorzata Barna\u015b, Anna Batko, El\u017cbieta B\u0105k, Alicja Bednarczyk, Halina Bednarz, Marta Borek, Ewa Bo\u017cek, Ma\u0142gorzata Byrska, ks. Eryk Bogacz, Adrianna Gajewska-Kogut, Lidia Gere\u0142o, Beata Gruszecka, Roman Gruszecki, Pawe\u0142 Jajko, Ewelina Jaro\u0144-Miot\u0142a, Katarzyna Jaszcz, Adrianna Jewu\u0142a, Dorota Kania-Pomyka\u0142a, Hubert Kardy\u015b, Natalia Kolin, Janusz Kotarba, Ewa Kozd\u0119ba, Mariola Kr\u0119pa, Renata Kr\u00f3l, Agnieszka Kusak, Agnieszka Kusek-Pietryka, ks. Janusz Lelito, Leszek \u0141anucha, Marzanna Mazur-Witek, Pawe\u0142 Mrozik, ks. Stanis\u0142aw Olszak, Renata Osiczko, Leszek Osipiak, Wioleta Pezda, Alicja Rajchel, Marzena Roczniak, Marek Rucki,\u00a0 Lucyna Rybak, Pawe\u0142 Rze\u017anik, Marta Stachura, Marek Szwaja, Dorota Targosz, Lubomira Trela, Marta Witek, Zbigniew Witek, Ma\u0142gorzata Wydrzy\u0144ska, Roman Zboch.<\/p>\r\n

Patron Szko\u0142y:<\/strong>\u00a0profesor JANUSZ GROSZKOWSKI (ur. 21 III 1898, Warszawa \u2013 zm. 3 VIII 1984, Warszawa), \u015bwiatowej s\u0142awy naukowiec w dziedzinie elektroniki, autor m.in. nieliniowej teorii drga\u0144 (r\u00f3wnanie Groszkowskiego) i rozprawy naukowej \u201eZmiana cz\u0119stotliwo\u015bci\u201d (wyja\u015bnienie przyczyn zak\u0142\u00f3cania fal radiowych), wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca pierwszego polskiego tranzystora ostrzowego i w konsekwencji \u2013 polskiego radioodbiornika tranzystorowego oraz badacz pomiaru bardzo wysokiej pr\u00f3\u017cni. By\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 podstaw elektroniki, radiofonii i telewizji w Polsce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 MEDYCZNYCH, LICEUM MEDYCZNE<\/strong>, \u015brednia (ponadpodstawowa) szko\u0142a zawodowa przygotowuj\u0105ca wykwalifikowane piel\u0119gniarki, g\u0142\u00f3wnie dla potrzeb plac\u00f3wek s\u0142u\u017cby zdrowia. Utworzona zosta\u0142a 1 IX 1962 r. na podstawie decyzji Prezydium Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 10 V 1962 r. oraz Wydzia\u0142u O\u015bwiaty Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w powstaniu szko\u0142y odegrali tak\u017ce inspiratorzy przedsi\u0119wzi\u0119cia \u2013 dr Tadeusz Magiera (dyrektor Szpitala) i lek. med. Eugeniusz Adamus (kierownik Wydzia\u0142u Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej PPRN w Mielcu). Liceum by\u0142o w pewnym zakresie kontynuatorem funkcjonuj\u0105cej w Mielcu (w latach 1953-1966) 2-letniej Zasadniczej Szko\u0142y Medycznej Asystentek Piel\u0119gniarskich, ale jako 5-letnia szko\u0142a \u015brednia wyposa\u017ca\u0142o m\u0142odzie\u017c (niemal w 100% \u017ce\u0144sk\u0105) w znacznie szerszy zas\u00f3b wiedzy og\u00f3lnej i zawodowej oraz umiej\u0119tno\u015bci praktycznych. Czynnikami sprzyjaj\u0105cymi powstaniu i rozwojowi szko\u0142y by\u0142y: dynamiczny rozw\u00f3j Mielca i jego regionu, budowa du\u017cego Szpitala Powiatowego oraz rozw\u00f3j przychodni lekarskich og\u00f3lnodost\u0119pnych i przychodni zak\u0142adowych, a tak\u017ce terenowych O\u015brodk\u00f3w Zdrowia.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1962 – 1977<\/strong>\u00a0Organizacj\u0119 szko\u0142y powierzono Grzegorzowi Sieniutyczowi \u2013 dyrektorowi Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (funkcj\u0119 dyrektora LM pe\u0142ni\u0142 do 1967 r.), Barbarze Ostolskiej \u2013 prze\u0142o\u017conej piel\u0119gniarek Szpitala Powiatowego w Mielcu i Izabeli Krzemi\u0144skiej \u2013 starszemu wizytatorowi Szk\u00f3\u0142 Medycznych w Rzeszowie. W pierwszych latach funkcjonowano w trudnych warunkach. Zaj\u0119cia odbywa\u0142y si\u0119 w budynku LO przy ul. T. Ko\u015bciuszki (\u201epod zegarem\u201d) w godzinach popo\u0142udniowych, a pierwsze dwie pracownie piel\u0119gniarskie zorganizowano w nieogrzewanych salach baraku S\u0142u\u017cby Zdrowia przy ul. E. Biernackiego 2a. Po oddaniu do u\u017cytku nowego obiektu Szpitala Powiatowego szko\u0142a otrzyma\u0142a w nim nowoczesne sale \u0107wicze\u0144, ale po roku musia\u0142a je przenie\u015b\u0107 do budynku internatu przy ul. L. Wary\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej ul. Sandomierska), otrzymanego po rozwi\u0105zanej w 1966 r. Zasadniczej Szkole Medycznej. Otrzymano tak\u017ce drugi budynek internatowy przy ul. L. Wary\u0144skiego. Rok 1967 przyni\u00f3s\u0142 dwa wa\u017cne wydarzenia. Wr\u0119czono 20 dyplom\u00f3w piel\u0119gniarskich pierwszemu rocznikowi (rozpoczynaj\u0105cemu w 1962 r. w sk\u0142adzie 48 uczennic). \u00a0Oddano tak\u017ce do u\u017cytku rozbudowany budynek Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 przy ul. J\u0119drusi\u00f3w 1 i przeznaczono 4 sale dla Liceum Medycznego, dzi\u0119ki czemu nauk\u0119 przeniesiono na godziny dopo\u0142udniowe. Otrzymane sale nie wystarcza\u0142y jednak dla rozwijaj\u0105cej si\u0119 szko\u0142y, tote\u017c cz\u0119\u015b\u0107 zaj\u0119\u0107 lekcyjnych odbywa\u0142a si\u0119 w internacie i budynku szkolnym przy ul. A. Mickiewicza 17. Ponadto korzystano (w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci) z innych pomieszcze\u0144 LO 26 i bazy sportowej GKS \u201eGryf\u201d. Liczba uczennic ros\u0142a, tote\u017c w 1972 r. uruchomiono drugi oddzia\u0142 kl. I, a w 1975 \u2013 trzeci. Tradycj\u0105 szko\u0142y sta\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci \u201eczepkowania\u201d i \u201epaskowania\u201d, w\u0142a\u015bciwe tylko dla szk\u00f3\u0142 piel\u0119gniarskich. Rozwini\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144, zwi\u0105zanych z piel\u0119gniarstwem: internistycznego, pediatrycznego i chirurgicznego. Szczeg\u00f3ln\u0105 aktywno\u015b\u0107 wykazywa\u0142 szczep Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego. Aktywne by\u0142y tak\u017ce ko\u0142a innych organizacji m\u0142odzie\u017cowych i spo\u0142ecznych: OHP, ZSMP, ZMW, LOP, PCK, PTTK, SKS i TPPR. Rol\u0119 koordynatora tej dzia\u0142alno\u015bci i reprezentanta m\u0142odzie\u017cy pe\u0142ni\u0142 Samorz\u0105d Szkolny. Powsta\u0142 zesp\u00f3\u0142 artystyczny (muzyczno-taneczny), kt\u00f3ry wyst\u0119powa\u0142 nie tylko na uroczysto\u015bciach szkolnych, ale tak\u017ce na wielu uroczysto\u015bciach w Mielcu i okolicznych miejscowo\u015bciach. Pojawi\u0142y si\u0119 te\u017c pierwsze sukcesy og\u00f3lnopolskie \u2013 w 1976 r. laureatkami Eliminacji Centralnych Olimpiady Piel\u0119gniarstwa zosta\u0142y El\u017cbieta Przyby\u0142ko i Teresa Klaus. Tak\u017ce w 1976 r. powo\u0142ano do \u017cycia Policealne Studium Medyczne. Brak odpowiedniej bazy dla rozwijaj\u0105cej si\u0119 szko\u0142y doskwiera\u0142 jednak coraz bardziej. W 1972 r., z inicjatywy Bronis\u0142awa Wo\u0142cyrza \u2013 \u00f3wczesnego dyrektora szko\u0142y, powo\u0142ano Spo\u0142eczny Komitet Budowy Liceum Medycznego w Mielcu i pozyskano odpowiednie \u015brodki finansowe, g\u0142\u00f3wnie z Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia (NFOZ). Zakupiono cz\u0119\u015b\u0107 budynku gminnego przy ul. T. Ko\u015bciuszki 7 \u2013 dawn\u0105 \u017ce\u0144sk\u0105 szko\u0142\u0119, a p\u00f3\u017aniej tzw. \u201ewikar\u00f3wk\u0119\u201d (drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zajmowa\u0142o LO nr 26) i po modernizacji oraz rozbudowie now\u0105 (w\u0142asn\u0105 ju\u017c) siedzib\u0119 oddano do u\u017cytku przed rokiem szkolnym 1977\/1978.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1977-1998<\/strong>\u00a0Warunki pracy szko\u0142y zdecydowanie si\u0119 poprawi\u0142y, bowiem w nowym budynku uda\u0142o si\u0119 umie\u015bci\u0107 nie tylko 9 klasopracowni, administracj\u0119 i pozosta\u0142\u0105 infrastruktur\u0119 szkoln\u0105, ale tak\u017ce trzy sale \u0107wicze\u0144 piel\u0119gniarskich (przeniesione z internatu). W 1985 r., po nadbudowaniu drugiego pi\u0119tra na budynku dawnej \u017ce\u0144skiej szko\u0142y podstawowej, uzyskano kolejne 2 klasopracownie, natomiast starania o rozbudow\u0119 sali gimnastycznej nie powiod\u0142y si\u0119 ze wzgl\u0119du na ochron\u0119 \u015brodowiska. Mimo to baz\u0119 dydaktyczn\u0105 mieleckiego LM uznano za najlepsz\u0105 ze wszystkich szk\u00f3\u0142 medycznych w Polsce po\u0142udniowo-wschodniej. Dobre warunki wp\u0142yn\u0119\u0142y na efektywno\u015b\u0107 nauczania, osi\u0105gni\u0119cia dydaktyczne i wielo\u015b\u0107 form pracy wychowawczej. Jednym z widocznych efekt\u00f3w by\u0142y kolejne sukcesy w eliminacjach centralnych Olimpiady Piel\u0119gniarstwa. Wyrazem uznania dla wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cej si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci Szczepu ZHP by\u0142o ufundowanie przez zak\u0142ad opieku\u0144czy (PKS) sztandaru dla Szczepu i przyj\u0119cie przeze\u0144 imienia J. Korczaka (28 XI 1978 r.). Rozwin\u0119\u0142y si\u0119 te\u017c r\u00f3\u017cne formy artystyczne (kabaret, zesp\u00f3\u0142 muzyczny). Bardzo dobra baza i wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 szko\u0142y by\u0142y licz\u0105cymi si\u0119 argumentami przy staraniach dyrekcji szko\u0142y (g\u0142\u00f3wnie dyr. Bronis\u0142awy Dybskiej) o uruchomienie kolejnych szk\u00f3\u0142 medycznych oraz w konsekwencji \u2013 powo\u0142anie Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Medycznych (1994). Sta\u0142o si\u0119 to niemal w ostatniej chwili, bowiem w 1993 r. dokonano ostatniego naboru do Liceum Medycznego (na podstawie mi\u0119dzynarodowych ustale\u0144 w Wiedniu przygotowanie do zawodu piel\u0119gniarskiego mia\u0142o odbywa\u0107 si\u0119 odt\u0105d poprzez szko\u0142y policealne) i przez pewien czas istnia\u0142o realne niebezpiecze\u0144stwo ca\u0142kowitej likwidacji szkolnictwa medycznego w Mielcu. Ostatni rocznik Liceum Medycznego opu\u015bci\u0142 mury szkolne w 1998 r. i wydarzenie to by\u0142o r\u00f3wnie\u017c zako\u0144czeniem dzia\u0142alno\u015bci mieleckiego Liceum Medycznego. Og\u00f3\u0142em w latach 1962-1998 wykszta\u0142cono 2221 piel\u0119gniarek i piel\u0119gniarzy. Baz\u0119, wyposa\u017cenie oraz cz\u0119\u015b\u0107 kadry pedagogicznej (bez nauczycieli przedmiot\u00f3w og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych) i administracj\u0119 po Liceum Medycznym przej\u0119\u0142o Medyczne Studium Zawodowe, a p\u00f3\u017aniej Medyczna Szko\u0142a Policealna. W nowej formule plac\u00f3wka kszta\u0142ci w nast\u0119puj\u0105cych kierunkach: technik us\u0142ug kosmetycznych, technik farmaceutyczny, technik masa\u017cysta, opiekun w Domu Pomocy Spo\u0142ecznej, opiekun medyczny, technik sterylizacji medycznej, opiekun osoby starszej i asystent osoby niepe\u0142nosprawnej.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Grzegorz Sieniutycz (1962-1967), Eugeniusz Kahl (1967-1968), Jan Szetela (1968-1970), Halina Gut-Wr\u00f3bel (1970-1971), Bronis\u0142aw Wo\u0142cyrz (1971-1989), Bronis\u0142awa Dybska (1989-1998 i nast\u0119pnie dyrektor ZSM, MSZ i MSP 1998-2015), .<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy:<\/strong>\u00a0Bronis\u0142awa Dybska (1985-1989), Ma\u0142gorzata Leyko (1989-1998). Jolanta Weronika Liniewicz (2015-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grono pedagogiczne (w uk\u0142adzie chronologicznym):<\/strong>\u00a0Maria Jab\u0142o\u0144ska (1962-1972), Barbara Ostolska (1962-1973), Grzegorz Sieniutycz (1962-1967), Emilia Ryba (1962-1970), Bronis\u0142aw Wo\u0142cyrz (1962-1989), Teresa Wzi\u0105tek (1962-1970), Zofia \u017bmuda (1962-1991), J\u00f3zef Chrobak (1963-1991), Tadeusz Kosi\u0144ski (1963-1977), Barbara Wo\u0142cyrz (1963-1974 i 1981-1992), W\u0142adys\u0142aw Krupa (1964-1970 i 1977-1984), Zbigniew Maniecki (1964-1969), Leon Piecuch (1964-1998), Urszula Skowro\u0144ska (1964-1974), Irena Raizer (1965-1972), Magdalena Do\u0142yk (1966-1980), Bogumi\u0142a Gajowiec (1966-1970), Konstanty Kulasa (1966-1969), Jan Leyko (1966-1968), Krystyna \u0141atka (1966-1998), Rozalia Moskal (1966-1975), Jadwiga Spilarewicz (1966-1968), Stanis\u0142aw Tomalik (1966-1967), Krystyna Grudzi\u0144ska (1967-1987), Eugeniusz Kahl (1967-1968), Teresa Kudas (1967-1988), Maria Rogowska (1967-1992), Jerzy Strzelecki (1967-1972), Jan Wo\u017aniak (1967-1976), Janina Kiczura (1968-1969), Gabriela Krupa (1968-1980 i 1989-1990), Anna Reinl (1968-1994), Marcin Sarama (1968-1973), Jan Szetela (1968-1970), Teresa Buczek (1969-1998), Michalina Madej (1969-1998), Franciszek Marnik (1969-1970 i 1975-1990), Czes\u0142awa Mi\u0142o\u015b (1969-1996), Helena Berger (1970-1982), Zbigniew Dziekan (1970-1988), Henryk Gradowski (1970-1971), Wies\u0142aw Kulikowski (1970-1994), Maria Marga\u0144ska (1970-1974), W\u0142adys\u0142aw Micek (1970-1974), Kazimierz Pyrzy\u0144ski (1970-1972), J\u00f3zefa Burgat (1971-1972), Maria Majsak (1971-1992), Maria Sobota (1971-1976), Helena So\u0142owianiuk (1971-1972), Franciszek Wa\u0142ek (1971-1973), Alina Bagniuk (1972-1991), Bronis\u0142awa Dybska (1972-1998), J\u00f3zef Herchel (1972-1990), Jan Janczar (1972-1974 i 1975-1976), Marianna Kapi\u0144ska (1972-1974), Zbigniew Maciuba (1972-1974), Maria Maj (1972-1975), J\u00f3zef Piecuch (1972-1992), Teofila Piekarczyk (1972-1973), Waldemar Bart\u0142omowicz (1973-1974), Micha\u0142 Hojniak (1973-1974), Mieczys\u0142aw Muszy\u0144ski (1973-1974), Krystyna Sabaj (1973-1974), El\u017cbieta Zieli\u0144ska (1973-1975), Halina Biesiadecka (1974-1998), Krystyna Czaja (1974-1998), Czes\u0142aw Ma\u0142ek (1974-1975), Krystyna Pezda (1974-1984), Joanna Skowron (1974-1977), Teresa Barszcz (1975-1991), Tadeusz Mach (1975-1977), Halina Serafin (1975-1980), Gra\u017cyna Steciuk (1975-1997), Janusz Biesiadecki (1976-1977), Danuta Fryc (1976-1978), Teresa Lorek (1976-1977), Zbigniew Misiura (1976-1977), Jacek Stanczykiewicz (1976-1977), El\u017cbieta Gawlik (1977-1987), Halina Gut-Wr\u00f3bel (1977-1987), Gra\u017cyna Lasota (1977-1998), Jadwiga Macyk (1977-1982), Andrzej Osnowski (1977-1978 i 1980-1981), Olga Bernat (1978-1998), Wies\u0142awa Kozik (1978-1979), Genowefa Pa\u0142ucka (1978-1990), Danuta Wantrych \u00a0(1978-1991), El\u017cbieta W\u0142och (1978-1990), Henryk Chmielik (1979-1982), Stanis\u0142awa Szatkowska (1979-1998), Krystyna Szkutnicka (1979-1998), Ma\u0142gorzata Dudek (1980-1981), Anna Karwowska (1980-1981), Wanda Dutkiewicz (1981-1983), Alicja G\u0119bska (1981-1994), Zdzis\u0142awa Ludian (1981-1983), Jolanta Stark (1981-1998), Pawe\u0142 Lis (1982-1983 i 1990-1992), Czes\u0142awa Ortyl (1983-1998), Bo\u017cena Wydro (1983-1998), Stanis\u0142awa Delert (1984-1988), Maria Ryk (1984-1989), Jerzy Dzia\u0142owski (1985-1986), Ma\u0142gorzata Leyko (1985-1998), J\u00f3zef W\u00f3jtowicz (1985-1988), Janina Zagraba (1985-1998), Krystyna Lentowicz (1986-1989), Barbara Tutro (1986-1998), Stefania Tomas (1986-1990), Marta Bachurska-J\u00f3zwiak (1987-1992), Bogus\u0142awa Just (1987-1998), Maria Kopecka (1987-1992), Bo\u017cena Labak (1987-1998), Jolanta Liniewicz (1987-1998), Halina B\u0142a\u017a-Twardosz (1988-1994), ks. Zbigniew Szostak (1988-1992), Beata Zorzycka (1988-1995), Barbara Bik (1989-1998), Irena Burdzel (1989-1990), Jan Jemio\u0142o (1989-1990), Tatiana \u0141\u0105cz (1989-1990), Bogus\u0142aw Czarny (1990-1998), Witold Kara\u015b (1990-1998), Zuzanna Paluchowska (1990-1997), Stanis\u0142aw Rajda (1990-1992), Lidia S\u0142owik (1990-1991), Bogus\u0142awa Szczur (1990-1991), Jan \u015awi\u0105der (1990-1991), Ma\u0142gorzata Hoszowska (1991-1993), Ewa Ksi\u0105\u017cek (1991-1993), Halina Pi\u0105tkowska (1991-1992), Alicja Raichel (1991-1992), Miros\u0142aw Wiktor (1991-1998), Zofia Zalewska (1991-1993), Sylwia Graniczka (1992-1993), Renata Lazur (1992-1998), Teresa Lulek (1992-1995), Wojciech Maryniak (1992-1993), Iwona Pa\u0144czyk (1992-1998), Ma\u0142gorzata Stryczek (1992-1998), ks. Andrzej Su\u0142ek (1992-1994), Anna Dec (1993-1997), Jerzy Gac (1993-1996), Edyta G\u00f3ral (1993-1994), Maja Gustaw (1993-1994), Bo\u017cena Moskal (1993-1998), Dorota Buczek-Kolanko (1994-1997), Agnieszka Cerefin (1994-1995), Barbara Kapusta (1994-1998), Agnieszka Mazurkiewicz (1994-1995), Ryszard M\u0105dracki (1994-1995), ks. Leszek Rojowski (1994-1995), Zbigniew Rze\u017anik (1994-1998), Ma\u0142gorzata Wi\u015bniewska (1994-1997), Ma\u0142gorzata Zar\u0119ba (1994-1995), Anna Zi\u00f3\u0142kowska (1994-1996), Anna Kli\u015b-Kalinowska (1995-1998), Agnieszka Maziarz (1995-1997), ks. Stanis\u0142aw W\u0105cha\u0142a (1995-1996), ks. Pawe\u0142 Wrzos (1996-1998).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lekarze medycyny (ucz\u0105cy przedmiot\u00f3w og\u00f3lnomedycznych i klinicznych):<\/strong>\u00a0Kazimierz \u0141acny (1963-1967 i 1972-1977), Eugeniusz Adamus (1964-1970), Bogumi\u0142 Bzdyl (1965-1975), Julian Roma\u0144czuk (1965-1966), Kazimierz \u015alaski (1965-1974), dr Tadeusz Magiera (1966-1972), Krystyna G\u0142\u0119bocka (1967-1973), Edward Janiszewski (1967-1972), dr Stanis\u0142aw Kowal (1967-1973), Marian Mazur (1967-1992), Jan Pietrykowski (1967-1970), Marian Tarnawski (1967-1972 i 1990-1996), Andrzej Kosmalski (1968-1972), El\u017cbieta Podraza (1968-1977), Marian B\u0142aszczak (1969-1970), Feliks Ga\u0142ka (1969-1971), Danuta K\u0142aczy\u0144ska (1969-1970 i 1972-1973), Irena Micho\u0144ska (1969-1976), Stanis\u0142aw Lis (1972-1977), Jan Rusin (1972-1976), Marian \u017burawski (1972-1974), Gra\u017cyna Kope\u0107 (1974-1976), Zbigniew Majsak (1975-1980), Lechos\u0142aw Milik (1975-1982), Bo\u017cena Sikorska-St\u0105por (1975-1990), Anna Ga\u0142ka (1976-1981), Zbigniew \u0141aszyca (1976-1981), Anna \u0141uka (1976-1977), Zygmunt Pi\u0119ko\u015b (1976-1980), Krystyna Roszkowska (1976-1979), Izabella Banachowicz (1977-1978), Jan Myjkowski (1977-1978), Maria Oleksiewicz (1977-1980), Stanis\u0142aw Trela (1977-1981), Barbara Wykr\u0119t (1977-1981), Stanis\u0142awa Bart\u0142omowicz (1978-1980), Janusz Grabowski (1978-1979), Jerzy Jachyra (1978-1981), Lucyna S\u0142omba (1978-1983), Karolina Krzysztofik (1979-1980), Irena Mo\u015bcicka (1979-1980), Halina Szabat (1979-1980), Ewa Cisowska-Drozd (1980-1982), Anna Krzemie\u0144 (1980-1984), Wojciech Mo\u015bcicki (1980-1986), Krystyna Jachyra (1981-1993), Wanda Rarus (1981-1982), Andrzej Bia\u0142ek (1982-1983), Krzysztof Cebula (1982-1983), Bogumi\u0142 Grabowski (1982-1983), Jadwiga Kut (1982-1983), Tadeusz Zi\u0119ba (1982-1983), Bogdan Leyko (1983-1984), Jerzy Gromny (1984-1985 i 1987-1988), Barbara Zi\u0119ba (1984-1985), Jerzy Fia\u0142kowski (1985-1990), Marian Piechota (1985-1990), Grzegorz B\u0142aszczak (1986-1990), Jaros\u0142aw Marzec (1990-1991), Wojciech Turek (1990-1993), Lucyna Ro\u017cnia\u0142 (1991-1995), Krzysztof Milik (1992-1994), Krystyna Lubera (1993-1996), Andrzej Szetela (1993-1996).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1962-2015<\/strong>\u00a0(niewymienieni i ze zmianami w nazwiskach): Anna Adamczyk, Olga Bernat, Bo\u017cena Bienias, Danuta B\u0142ach, Ewa Brajerska, Bo\u017cena Ciejka, Ewa Czaba\u0144ska, Krystyna Czaja, Zdzis\u0142aw Czajka, Anna Dudek, Bronis\u0142awa Dybska, Irena Ficak, Janusz Galica, Anita Garwacka, Marta Gromny, Grzegorz Gudz, Robert Janocha, Andrzej Just, Maciej Kapinos, Anna Kisiel, Katarzyna Kisiel, Marta Kisiel, Ewa Kotlarz-Buchwald, Anna Kozio\u0142, Anita Krempa, Gra\u017cyna Lasota, Anna \u0141opata, El\u017cbieta Makuch, Ewa Ma\u0142ek, Ma\u0142gorzata Mrozek, Iwona Mucha, Bogumi\u0142a Nowak, Magdalena Oczak, Czes\u0142awa Ortyl, Henryka Paszko, Pawe\u0142 Pelc, Izabela Piestrzy\u0144ska, Jolanta Stark, El\u017cbieta Szelest, Marta Szklarska-\u015awi\u0105tek, Bogus\u0142awa Wronka, Bo\u017cena Wydro.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Sukcesy I. Eliminacje Centralne Olimpiady Piel\u0119gniarstwa (laureatki):<\/strong>\u00a0* 1976 \u2013 El\u017cbieta Przyby\u0142ko, Teresa Klaus (opiekun \u2013 Teresa Kudas), * 1978 \u2013 Zofia \u017bala (op. Krystyna Pezda), * 1981 \u2013 Jolanta Nowak, Krystyna Kwa\u015bnik (op. Teresa Buczek, Irena Dziadecka), * 1983 \u2013 Bo\u017cena Pasko, Gra\u017cyna Zygmunt (op. Maria Majsak), * 1984 \u2013 Barbara Tomczyk (op. M. Majsak), * 1985 \u2013 Renata Strza\u0142ka (op. M. Majsak), * 1986 \u2013 Halina Bie\u015b (op. M.Majsak), * Lidia Szteliga (op. M. Majsak), * 1988 \u2013 Dorota Skarbek, Beata \u017bmuda (op. M. Majsak), * 1993 \u2013 Maria Nycek (op. Czes\u0142awa Ortyl). II. Sport: * 1971 \u2013 Mistrzostwo Polski Szk\u00f3\u0142 Medycznych w Siatk\u00f3wce (\u0141\u00f3d\u017a), lata 80. \u2013 medalistki Mistrzostw Polski junior\u00f3w i senior\u00f3w, reprezentantki Polski i cz\u0142onkinie kadry narodowej w chodzie sportowym: Beata Betlej (halowa mistrzyni Polski), J\u00f3zefa Szypu\u0142a (wicemistrzyni Polski), Ma\u0142gorzata Kamuda i Wies\u0142awa Pogoda (wszystkie LZS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec). III. Komenda Szkolna Ochotniczych Hufc\u00f3w Pracy: * 1988 \u2013 Zdobycie tytu\u0142u laureata w og\u00f3lnopolskim wsp\u00f3\u0142zawodnictwie o tytu\u0142 \u201eKomendy Szkolnej XXX-lecia Ochotniczych Hufc\u00f3w Pracy\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Publikacja o szkole:<\/strong>\u00a0Liceum Medyczne w Mielcu 1962-1998, opracowanie zespo\u0142owe pod redakcj\u0105 Aliny Bagniuk i Bronis\u0142awy Dybskiej, Mielec 1998.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 NR 2<\/strong>, powsta\u0142 1 IX 2005 r. z po\u0142\u0105czenia Gimnazjum nr 4 i Szko\u0142y Podstawowej nr 13. Opis jego dzia\u0142alno\u015bci znajduje si\u0119 w has\u0142ach: Gimnazjum nr 4 i Szko\u0142a Podstawowa nr 13. Po wprowadzeniu zmian wynikajacych z Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo o\u015bwiatowe – z dniem 31 VIII 2017 r. formalnie przesta\u0142 istnie\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1999-2015<\/strong>\u00a0(niewymienieni w has\u0142ach Gimnazjum nr 4 i Szko\u0142a Podstawowa nr 13 oraz ze zmianami w nazwiskach): Aneta Antonik-\u0141azarz, ks. Mariusz Czosnyka, Leszek \u00a0Durlak, Renata Dybska, Anna Foryt, ks. Grzegorz Franczyk, Ewa Gola, Maria Gudz, Anna Hyjek, Janusz Kaleta, Stanis\u0142aw K\u0142y\u015b, Edward Kobos, Urszula Kolano, Jadwiga Konaszy\u0144ska, \u0141ukasz Ko\u017alik, Marek Linke, Iwona Luberda, Andrzej Majewski, Ewa Ma\u0142ek, Dariusz Mazur, Jadwiga Mleczko, Marcelina Mosior-\u015awi\u0107, Ewa Muniak, Ewelina Niedba\u0142a, Bogus\u0142aw Omiotek, Maria Or\u0142owska, Norbert Ozimek, Danuta Pazdro, El\u017cbieta Pier\u00f3g, Renata Pietras, ks. Leszek Poremba, Ma\u0142gorzata Robak, El\u017cbieta Roma\u0144ska, Marta Rusin, Halina S\u0142ota-Karpa\u0142a, Aleksandra Sobut, Kinga Stan, Agata Tarczo\u0144, Agnieszka Woli\u0144ska-Ku\u015bnierz, Miros\u0142aw Wo\u0142osz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 OG\u00d3LNOKSZTA\u0141C\u0104CYCH NR 1 IM. ST. SIER\u017b. PILOTA STANIS\u0141AWA DZIA\u0141OWSKIEGO<\/strong>, plac\u00f3wka o\u015bwiatowa sk\u0142adaj\u0105ca si\u0119 z Gimnazjum nr 3 z Oddzia\u0142ami Integracyjnymi i V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego. Powsta\u0142a w 1999 r. na mocy Uchwa\u0142y nr V\/39\/99 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 25 II 1999 r. bazie dawnej Szko\u0142y Podstawowej nr 8 przy ul. Cz. Ta\u0144skiego 3. W pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci, poza organizacj\u0105 plac\u00f3wki od podstaw, by\u0142o jej dostosowanie dla potrzeb uczni\u00f3w o szczeg\u00f3lnych potrzebach edukacyjnych, m.in. podjazdy, windy i sanitariaty. Poszerzono i unowocze\u015bniono baz\u0119 w ramach realizacji projektu \u201eOd przedszkola do matury: adaptacja bazy edukacyjno-sportowej w Mielcu do kszta\u0142cenia integracyjnego\u201d. Pierwsi abiturienci opu\u015bcili szko\u0142\u0119 w 2000 r. W 2004 r. ogrodzono teren szkolny dla ochrony przed powtarzajacymi sie dewastacjami urz\u0105dze\u0144 wok\u00f3\u0142 szko\u0142y. W roku szkolnym 2008\/2009 do ZSO 1 ucz\u0119szcza\u0142o 743 uczni\u00f3w. W latach 2008-2011 przeprowadzono remont i modernizacj\u0119 obiekt\u00f3w, w ramach programu \u201eOd przedszkola do matury\u201d. Zbudowano m.in. boisko ze sztuczn\u0105 traw\u0105, boiska asfaltowe i plac zabaw. Przeprowadzono prace termoizolacyjne i po\u0142o\u017cono nowe tynki oraz dostosowano szereg urz\u0105dze\u0144 do potrzeb os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych. Szko\u0142a uczestniczy\u0142a w programach unijnych. W latach 2011-2012 m\u0142odzie\u017c Gimnazjum nr 3 bra\u0142a udzia\u0142 w projekcie \u201ePoznaj\u0119, odkrywam\u201d (program wyr\u00f3wnuj\u0105cy szanse edukacyjne uczni\u00f3w). W Projekcie e-Twinning \u201eIch pomys\u0142y zmieni\u0142y \u015bwiat\u201d wsp\u00f3\u0142pracowano z 10 szko\u0142ami z Unii Europejskiej. (Koordynatorem by\u0142a Beata Zubiel.) Kilku uczni\u00f3w, pod kierunkiem Wies\u0142awa Dziewita, \u00a0startowa\u0142o w finale V Og\u00f3lnopolskiego Programu \u201eMam haka na raka\u201d (profilaktyka nowotworowa, promowanie postaw prozdrowotnych). Aktywnie dzia\u0142a\u0142 szkolny wolontariat (opiekun \u2013 Jolanta Witek), m.in. w akcji \u201ePola Nadziei\u201d (kwesta na rzecz Hospicjum Domowego w Mielcu) i zbi\u00f3rce na rzecz powodzian. W roku szkolnym V LO uzyska\u0142o tytu\u0142 \u201eSzko\u0142y Odkrywcy Talent\u00f3w\u201d. Wyr\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 Marcelina Kocia\u0144ska, kt\u00f3ra zosta\u0142a laureatk\u0105 Mi\u0119dzynarodowego Konkursu Tw\u00f3rczo\u015bci Plastycznej \u201eDziecko i pies\u201d. (Opiekunem by\u0142 Edward Kocia\u0144ski.) W 2015 r. ZSO nr 1 wyr\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 w Akcji \u201eTwoja kropla \u00a0ich \u017cycie\u201d na rzecz choruj\u0105cych na bia\u0142aczk\u0119. 17 III 2017 r. uroczy\u015bcie obchodzono XX-lecie V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego. \u00a0Po wprowadzeniu w \u017cycie Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. \u2013 Prawo o\u015bwiatowe <\/em>zlikwidowano Gimnazjum nr 3, a powo\u0142ano Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 8. Tym samym od roku szkolnego 2017\/2018 ZSO nr 1 stanowi\u0142y: V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce i Szko\u0142a Podstawowa nr 8. Klasy gimnazjalne prowadzono jeszcze do ko\u0144ca roku szkolnego 2018\/2019. W zwi\u0105zku ze zmianami organizacyjnymi i programowymi wykonano szereg prac remontowych i modernizacyjnych, m.in. dostosowano cz\u0119\u015b\u0107 obiektu szkolnego do nauczania pocz\u0105tkowego.<\/p>\r\n

Sukcesy zespo\u0142owe:<\/strong> I\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W presti\u017cowym og\u00f3lnopolskim rankingu Lice\u00f3w Perspektywy 2023\u00a0 – V LO – Br\u0105zowa Szko\u0142a V LO (910. w kraju, 61. w wojew\u00f3dztwie).<\/p>\r\n

Sukcesy indywidualne<\/strong>: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, religijnych, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych (j. polskiego, j. angielskiego), historycznych, matematycznych, przyrodniczych, informatycznych; miejsca na podium w zawodach sportowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Leszek Szelc (1999-2001), Zbigniew Zieli\u0144ski (2001-2016), Jacek Wi\u015bniewski (2016-2018), Joanna G\u0142adyszewska (2018-nadal)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy:<\/strong> Maria Kolasa (1999-2006), Zbigniew Zieli\u0144ski (1999-2001), Mariusz \u0141ukaszek (2001-), Aurelia Skarbek-Kokoszka (2006-), Grzegorz Tychanowicz (2006-2012), Jacek Wi\u015bniewski (2012-2016), Ma\u0142gorzata El\u017cbieta Herchel ()<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grono pedagogiczne (1999-2021):<\/strong> Magdalena Bara (Graniczka), Wac\u0142aw Barszcz, Ewa Basiak, Marcin Basiak, Helena Bauer, Dorota B\u0105k, Gra\u017cyna Bezak, Halina Bia\u0142ek, Marta B\u0142achowicz, Edyta Bodziony, Agnieszka Bro\u017cyna, Anna Bryk, Marzena Buka\u0142a, Barbara Bukowy (Iwanicz), Ewa Chajda\u015b, Marek Chamielec, Maciej Chlebowski, Wies\u0142awa Cyran, Agnieszka Czepi\u017cak, ks. S\u0142awomir Czuba, Pawe\u0142 \u0106wi\u0119ka, Piotr Dobrowolski, Ewa Domaga\u0142a, ks. Krzysztof Duda, ks. Stanis\u0142aw Duda, Sylwia Dudek, Jolanta Dudzik, Piotr Durak, Ewa Dygdo\u0144, Renata Dziewit, Wies\u0142aw Dziewit, Dorota Dzija, Aneta Dziubi\u0144ska, Aneta Filas, Zdzis\u0142aw Frankiewicz, Agnieszka Gardulska, Zbigniew Giza, Joanna G\u0142adyszewska, Ma\u0142gorzata G\u00f3rska, ks. Pawe\u0142 G\u00f3rski, Agata Graniczka, Bogdan Grochocki, El\u017cbieta Grzegorczyk, Ma\u0142gorzata Herchel, Marta Horeczy, Katarzyna Hudela, Izydor Ingram, Agnieszka Iskra, Barbara Iwanicz, Krystyna Jakubowicz, Krystyna Januszewska-Podp\u0142omyk, Anna Jasi\u0144ska, Renata Jasi\u0144ska, Kacper Jurek, Ma\u0142gorzata Kaczor, Joanna Kamuda, Zbigniew Ka\u0144czugowski, Halina Kara\u015b, Anna K\u0142odowska, Katarzyna Kmie\u0107, Edward Kocia\u0144ski, Urszula Kolano, Anna Kopci\u0144ska, Anna Korycka-Lutak, ks. Damian Kostrzewa, Maciej Koszty\u0142a,\u00a0 Anna Kozio\u0142, Arkadiusz Kozio\u0142, \u0141ukasz Ko\u017alik, Agnieszka Krawczyk, Tomasz Krawiec, Anita Krazi\u0144ska, Jolanta Kr\u0119pa, Renata Kr\u0119pa, Anna Kuczewska, Monika Kuro\u0144, Ilona Ku\u015bmierz-Krawiec, Stanis\u0142aw Le\u015bniak, Sylwia Le\u015bniowska, Iwona Litwi\u0144ska-Robak, Mariusz \u0141ukaszek, Anna Ma\u0142odzi\u0144ska-Witwicka, Adrianna Maziarska, Antoni Maziarski, Agnieszka Michna, Przemys\u0142aw Michna, Ma\u0142gorzata Mika, Zbigniew Modras, Joanna Morytko, El\u017cbieta Mysi\u0144ska, ks. Dariusz Nawalaniec, ks. Andrzej Nowak, Katarzyna Nowi\u0144ska (Furdyna), Sylwia Ob\u0142udek, ks. Krzysztof Olszak, Miros\u0142awa Or\u0142owska, Wojciech Ostrowski, Agnieszka Oszczud\u0142owska, Ma\u0142gorzata Paluch, Dominika Party\u0144ska (Salamaga), Jaros\u0142aw Peret, Joanna P\u0119cak (pedagog), Henryk Pietrzak, Anna Pi\u0119ko\u015b, Anna Pier\u00f3g, Ewa Podg\u00f3rska, Robert Podg\u00f3rski, Zenon Polak, Katarzyna Pru\u015b, Lucyna Przyby\u0142o, Wioletta Pszeniczna, Barbara Pyrz, El\u017cbieta Roman, Micha\u0142 Rosa, Izabela Rutkowska (Woszczy\u0144ska), \u0141ukasz Rybak, Jadwiga Rysiak, Sebastian Saja, El\u017cbieta Siwecka, Aurelia Skarbek (Kokoszka), Jolanta Skotnicka, Tadeusz Skowron, Gra\u017cyna Skrobecka, Lidia S\u0142owik, Tomasz Sondej, Mariusz Sosi\u0144ski, Kinga Stan, Wies\u0142aw Stawicki, Teresa Stopa, Agnieszka Stra\u017c, Jolanta Strycharz, Ewa Strzelczyk, El\u017cbieta Stycze\u0144, Krystyna Sumiec, Zygmunt Sumiec, Wiktor Sypek, Edyta Szczur, Witold Szkutnicki, Ireneusz Szume\u0142da, Dorota Szyma\u0144ska-Bar, Zbigniew Szyma\u0144ski, ks. Stanis\u0142aw \u015awi\u0105tek, Dorota \u015awist, Grzegorz Tychanowicz, Anna Wa\u0142ek, S\u0142awomir Wa\u0142ek, Bartosz Warzecha, Ma\u0142gorzata Wery\u0144ska, Jolanta Wieczerzak, Robert Wilaszek, Barbara Wilczy\u0144ska, Jolanta Wilk, Jacek Wi\u015bniewski, Anna Wi\u015bniewska-Cebula, Jolanta Witek, Jolanta Wit-Dutkiewicz (Wit-Kamuda), Tadeusz Wojciechowski, Agnieszka Wojtowicz (Stra\u017c), Irena Wo\u0142oszyn, Wioletta W\u00f3jcik (Pszeniczna), Andrzej Wyzga, ks. Marek Zaborowski, Agnieszka Zaj\u0105czkowska, Karol Zarzyczny, Karolina Ziobro\u0144, Beata Zubiel, Adam \u017bala, Anna \u017bar\u00f3w, Edyta \u017belazko.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 SPECJALNYCH IM. JANUSZA KORCZAKA<\/strong>, plac\u00f3wka kszta\u0142c\u0105ca m\u0142odzie\u017c i dzieci o szczeg\u00f3lnych potrzebach edukacyjnych. Powsta\u0142 1 I 1982 r. na bazie Szko\u0142y Podstawowej nr 4, kt\u00f3ra zosta\u0142a utworzona w roku szkolnym 1958\/1959 jako filia szko\u0142y specjalnej w Smoczce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1959-1982<\/strong>\u00a0W 1959 r. zosta\u0142a przeniesiona do budynku przy ul. M. Konopnickiej 2, a od 1 III 1960 r. sta\u0142a si\u0119 oddzieln\u0105 szko\u0142\u0105. Pocz\u0105tkowo mia\u0142a cztery klasy (II, III, IV i V), z kt\u00f3rych najstarsza, z powodu ma\u0142ej ilo\u015bci uczni\u00f3w, uczy\u0142a si\u0119 w Zak\u0142adzie w Smoczce. P\u00f3\u017aniej uczni\u00f3w by\u0142o coraz wi\u0119cej i wszystkie klasy uczy\u0142y si\u0119 w budynku przy ul. M. Konopnickiej. Od 1960 r. kwalifikowaniem i naborem uczni\u00f3w zajmowa\u0142a si\u0119 specjalna komisja przy Wydziale O\u015bwiaty PPRN. Sporym problemem szko\u0142y by\u0142 brak specjalistycznych pomocy naukowych oraz narz\u0119dzi i urz\u0105dze\u0144 do nauki zawodu. Ostatecznie uda\u0142o si\u0119 skompletowa\u0107 odpowiednie wyposa\u017cenie do dw\u00f3ch pracowni: krawieckiej dla dziewcz\u0105t i \u201emetal-drewno\u201d dla ch\u0142opc\u00f3w. W 1963 r. edukacj\u0119 uko\u0144czy\u0142a pierwsza grupa absolwent\u00f3w. Od roku szkolnego 1966\/1967 SP 4 uzyska\u0142a status o\u015bmioklasowej szko\u0142y podstawowej i prowadzi\u0142a 8 oddzia\u0142\u00f3w z oko\u0142o 120 uczniami. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a nadal z O\u015brodkiem w Smoczce, g\u0142\u00f3wnie w zakresie wymiany do\u015bwiadcze\u0144. Patronat nad obiema plac\u00f3wkami sprawowa\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielnia Inwalid\u00f3w w Nowej D\u0119bie. Rozw\u00f3j szkolnictwa specjalnego w latach 70. sprawi\u0142, \u017ce wytworzy\u0142a si\u0119 potrzeba stworzenia wi\u0119kszych mo\u017cliwo\u015bci edukacyjno-wychowawczych dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy o r\u00f3\u017cnym stopniu niesprawno\u015bci umys\u0142owej. W 1977 r. przeniesiono si\u0119 do budynku szkolnego przy ul. A. Mickiewicza 17 (Fundacja M. Hirscha), ale po\u0142o\u017cenie w bardzo ruchliwej cz\u0119\u015bci miasta nie sprzyja\u0142o nauce. W 1980 r. jeszcze raz zmieniono siedzib\u0119, przenosz\u0105c si\u0119 do parterowego pawilonu przy ul. S. \u017beromskiego 34, gdzie uzyskano potrzebny spok\u00f3j, wi\u0119ksze bezpiecze\u0144stwo i dobre warunki do pracy. Wej\u015bcie do nowej siedziby w dniu 1 IX 1980 r. zbieg\u0142o si\u0119 z uroczysto\u015bciami rozpocz\u0119cia nowego roku szkolnego i nadania Szkole imienia Janusza Korczaka. Inspiratork\u0105 kolejnych dzia\u0142a\u0144 by\u0142a Anna Kolisz \u2013 dyrektor SP 4 od 1976 r. Jej te\u017c powierzono w 1981 r. organizacj\u0119 Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Specjalnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1982-2007<\/strong>\u00a0ZSS im. Janusza Korczaka rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 od 1 I 1982 r., a w jego ramach obok dotychczasowej SP 4 utworzono szko\u0142\u0119 zasadnicz\u0105. Du\u017cy udzia\u0142 w dalszym rozwoju plac\u00f3wki mia\u0142a kolejna dyrektor \u2013 Halina Harla, kt\u00f3ra kierowa\u0142a plac\u00f3wk\u0105 od 1985 r. Z kolei jej nast\u0119pczynie przyczyni\u0142y si\u0119 do dalszego unowocze\u015bnienia form i metod dzia\u0142ania oraz wyposa\u017cenia technicznego. Od 1 IX 1999 r. w sk\u0142ad Zespo\u0142u wchodz\u0105: Szko\u0142a Podstawowa, Gimnazjum Specjalne i Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa Specjalna, kszta\u0142c\u0105ca w zawodach: kucharz i \u015blusarz. Baz\u0119 dydaktyczn\u0105 stanowi 12 sal lekcyjnych, w tym 6 specjalistycznie wyposa\u017conych klasopracowni. Szko\u0142a Podstawowa i Gimnazjum prowadz\u0105 ponadto zespo\u0142y edukacyjno-terapeutyczne dla uczni\u00f3w z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym w stopniu umiarkowanym i znacznym. Og\u00f3\u0142em w Zespole uczy si\u0119 corocznie \u015brednio 140 dzieci i m\u0142odzie\u017cy, w tym oko\u0142o 80 % doje\u017cd\u017caj\u0105cych lub dowo\u017conych z okolic Mielca. Uczniowie systematycznie ucz\u0119szczaj\u0105 na zaj\u0119cia rewalidacyjne: logopedyczne, psychologiczne, korekcyjne, wyr\u00f3wnawcze i stymuluj\u0105ce. Dzia\u0142a te\u017c ko\u0142o informatyczne, zach\u0119caj\u0105ce uczni\u00f3w do korzystania z komputer\u00f3w przy nauce i redaguj\u0105ce gazetk\u0119 \u201eRozmaito\u015bci\u201d. R\u00f3wnocze\u015bnie z programami edukacyjnymi realizowane s\u0105 specjalistyczne programy wychowawcze, terapeutyczne i profilaktyczne. Ponadto funkcjonuj\u0105: \u015bwietlica, biblioteka i sto\u0142\u00f3wka. Organizacj\u0105 rozwijaj\u0105c\u0105 r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej jest samorz\u0105d uczniowski. Jego cz\u0142onkowie, pod opiek\u0105 nauczycieli, s\u0105 wsp\u00f3\u0142organizatorami apeli, spotka\u0144 i innych szkolnych imprez. Redaguj\u0105 te\u017c gazetk\u0119 szkoln\u0105 \u201eIskierka\u201d. Ze szczeg\u00f3lnym zaanga\u017cowaniem przygotowywane s\u0105 \u201eDni Korczakowskie\u201d, w ramach kt\u00f3rych prezentuje si\u0119 zespo\u0142owe i indywidualne osi\u0105gni\u0119cia uczni\u00f3w oraz og\u0142aszane s\u0105 wyniki r\u00f3\u017cnych konkurs\u00f3w. Do najwa\u017cniejszych wydarze\u0144 nale\u017c\u0105 te\u017c uroczysto\u015bci z okazji \u015bwi\u0105t narodowych i religijnych. W ramach zaj\u0119\u0107 pozalekcyjnych aktywnie dzia\u0142aj\u0105 58. Dru\u017cyna Harcerska Nieprzetartego Szlaku \u201eDiablice\u201d i zuchowa gromada \u201ePracowite Krasnale\u201d. Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 wewn\u0105trzszkoln\u0105 Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 uczestniczy w akcjach i konkursach og\u00f3lnopolskich, m.in. \u201eSprz\u0105tanie \u015bwiata\u201d, \u201eTurniej Wiedzy o Bezpiecze\u0144stwie Ruchu Drogowego\u201d (jest gospodarzem fina\u0142u wojew\u00f3dzkiego szk\u00f3\u0142 specjalnych) oraz konkursach i wystawach plastycznych. W 2006 r. plac\u00f3wka otrzyma\u0142a dyplom ministra kultury i dziedzictwa narodowego za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy z tw\u00f3rcami niepe\u0142nosprawnymi. Znacz\u0105cym wyr\u00f3\u017cnieniem jest tak\u017ce \u201eSrebrna Paleta\u201d Domu Kultury im. J. Korczaka w Krakowie. Sporo sukces\u00f3w odnosi ZSS w rywalizacji sportowej, a jego uczniowie s\u0105 powo\u0142ywani do pi\u0142karskiej reprezentacji szkolnictwa specjalnego. W sierpniu 2007 r. utworzono przy szkole \u201eStowarzyszenie dla Was\u201d, kt\u00f3rego celem jest \u015bwiadczenie osobom niepe\u0142nosprawnym r\u00f3\u017cnych form opieki, rewalidacji i terapii. Od 2007 r. prowadzono program \u201eWczesne Wspomaganie Rozwoju Ma\u0142ego Dziecka\u201d, kt\u00f3ry obejmuje dzieci w wieku 1-6 lat, a jego zadaniem jest korygowanie i kompensowanie wczesnych wad w rozwoju intelektualnym i ruchowym dzieci. W sierpniu 2011 r. ZSS zosta\u0142 po\u0142\u0105czony ze Specjalnym O\u015brodkiem Szkolno-Wychowawczym im. Kr\u00f3lowej Jadwigi. Na siedzib\u0119 po\u0142\u0105czonych plac\u00f3wek przeznaczono rozbudowywany i modernizowany zesp\u00f3\u0142 obiekt\u00f3w SOSW przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. Opuszczony pawilon szkolny ZSS przy ul. \u017beromskiego przeznaczono na inne cele.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Anna Kolisz (1982-1985), Halina Harla (1985-2003), Ma\u0142gorzata Wa\u0142ek (2003-2004), Maria Or\u0142owska (2004-2006), Krystyna Florek (p.o. dyrektora 2006-2007, 2007-2011).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy w latach 1982-2007:<\/strong>\u00a0Urszula Kolano (1982-1984), Natalia Stefanowicz (1983-1986), Krystyna Podp\u0142omyk 1986-1987), Krystyna Kli\u015b (1987-1990), Danuta Czerwiec (1990-2002), Ma\u0142gorzata Wa\u0142ek (2002-2003), Krystyna Florek (2003-2006), Ma\u0142gorzata Wa\u0142ek (2007-2011).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele (w latach 1982-2007):<\/strong>\u00a0Feliks Bajor, Renata Bie\u015b, Anna Bryg, Bo\u017cena Charlak, Maria Cyran, Iwona Czachor, Danuta Czerwiec, Pelagia D\u0119bicka, Joanna Dul-Wolanin, Krystyna Florek, Magdalena Go\u0142\u0105b, Maria Gudz, Ma\u0142gorzata Halik, Janina Hanus, Halina Harla-Studzi\u0144ska, Agnieszka Hyjek, Monika Hyjek, Iwona Jakubczyk, Krystyna Januszewska-Podp\u0142omyk, Krystyna Kalicka, Ma\u0142gorzata Kalicka-Strz\u0119pka, Janusz Kania, Bo\u017cena Karczmarczyk, Krystyna Kli\u015b, Urszula Kolano, Genowefa Kr\u0119\u017cel, Wioletta Kr\u00f3l, Anna Kruszy\u0144ska, Jolanta Ksi\u0105\u017cek, Anna Kumorek, Romana Kwiatkowska, Beata Lato-Bednarczyk, Bronis\u0142aw Litwin, Barbara Litwin-Madeja, Zbigniew \u0141\u0105czak, Jolanta Mazurek, Anna Pawlak, Krystyna Pi\u0119ko\u015b, Renata Poczobut, Marzena Pyzikiewicz, Zofia Radwa\u0144ska, Halina Rogaczewska, El\u017cbieta Roma\u0144ska, Maria Skawi\u0144ska-Tulik, Roman Sobucki, Ewa Stachura, Natalia Stefanowicz, Zofia Sudek, Stanis\u0142aw Szlachetka, Ma\u0142gorzata Wa\u0142ek, Jadwiga Woli\u0144ska, Danuta Wyzga, Agnieszka Tabor, Kazimierz Zieli\u0144ski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 TECHNICZNYCH<\/strong>, plac\u00f3wka szkolnictwa zawodowego przygotowuj\u0105ca kadry g\u0142\u00f3wnie dla WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (do 1999 r.), a nast\u0119pnie mieleckiego przemys\u0142u. Jest najwi\u0119ksz\u0105 szko\u0142\u0105 zawodow\u0105 w Mielcu i jedn\u0105 z najwi\u0119kszych w wojew\u00f3dztwie podkarpackim.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1945-1977<\/strong>\u00a0Du\u017ce problemy z uruchomieniem fabryki samolot\u00f3w po wyp\u0119dzeniu niemieckich okupant\u00f3w z Mielca, zwi\u0105zane w du\u017cym stopniu z brakiem fachowej kadry, by\u0142y g\u0142\u00f3wnym powodem zorganizowania ju\u017c w roku szkolnym 1945\/1946 Szko\u0142y Przemys\u0142owej Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych. Jej inicjatorem i pierwszym kierownikiem by\u0142 in\u017c. Eugeniusz \u017byczkowski, p\u00f3\u017aniejszy dyrektor przedsi\u0119biorstwa w latach 1946-1947. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 szko\u0142y by\u0142 barak, zaadaptowany dla potrzeb zaj\u0119\u0107 dydaktycznych i praktycznych. W drugim roku szkolnym przemianowano plac\u00f3wk\u0119 na Gimnazjum Przemys\u0142owe PZL. W roku 1949 przej\u0119to 217 uczni\u00f3w ze Szko\u0142y Przemys\u0142owej w Mielcu. W tym czasie utworzono Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105, Pa\u0144stwowe Gimnazjum Przemys\u0142owe i Technikum Mechaniczne dla Pracuj\u0105cych, a tak\u017ce zorganizowano internat. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 zaj\u0119\u0107 dydaktycznych odbywa\u0142a si\u0119 w budynku szkolnym przy ul. J. Kili\u0144skiego 33. W 1950 r. oddano do u\u017cytku warsztaty szkolne. W roku szkolnym 1952\/1953 przekszta\u0142cono Pa\u0144stwowe Gimnazjum Mechaniczne na Technikum Mechaniczne Ministerstwa Przemys\u0142u Maszynowego. W 1953 r. oddano do u\u017cytku obiekt szkolny na terenie WSK w pobli\u017cu budynku administracyjnego oraz internat w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci osiedla fabrycznego (od 1957 r. przy ul. S. Wyspia\u0144skiego). W pomieszczeniach nowej szko\u0142y ulokowano najpierw Technikum Mechaniczne i Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Metalow\u0105, ale wkr\u00f3tce potem, ze wzgl\u0119du na ciasnot\u0119, TM powr\u00f3ci\u0142o do budynku przy ul. J. Kili\u0144skiego. W 1956 r., ju\u017c po ca\u0142kowitym wyko\u0144czeniu wspomnianego w\u0142asnego obiektu, uda\u0142o si\u0119 z nim umie\u015bci\u0107 tak\u017ce TM. Dalszy rozw\u00f3j WSK wymusza\u0142 potrzeb\u0119 kszta\u0142cenia nowych pracownik\u00f3w, tote\u017c organizowano nowe szko\u0142y: Wydzia\u0142 Zaoczny Technikum Mechanicznego i Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Metalow\u0105 dla Pracuj\u0105cych (1956) oraz Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105 (w 1961 r.). Dla \u015bci\u015blejszej koordynacji dzia\u0142alno\u015bci dydaktycznej i wychowawczej funkcjonuj\u0105cych przy WSK szk\u00f3\u0142, w 1967 r. utworzono Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Zawodowych MPC (p\u00f3\u017aniej MPM).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1967-2021<\/strong> W sk\u0142ad ZSZ wesz\u0142y: Technikum Mechaniczne, Zasadnicza Szko\u0142a Przyzak\u0142adowa, Zasadnicza Szko\u0142a Metalowa, Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa dla Pracuj\u0105cych, Technikum Mechaniczne Wydzia\u0142 dla Pracuj\u0105cych i Technikum Mechaniczne Wydzia\u0142 Zaoczny. Od roku szkolnego 1970\/1971 uruchomiono \u015aredni\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 (4-letni\u0105), a w nast\u0119pnym roku szkolnym przemianowano j\u0105 na Liceum Zawodowe. W celu poprawienia trudnych warunk\u00f3w lokalowych w roku szkolnym 1973\/1974 zorganizowano fili\u0119 Zasadniczej Szko\u0142y Przyzak\u0142adowej w P\u0142awie. (Funkcjonowa\u0142a tam do 1982 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142a przeniesiona do Mielca.) 1 II 1974 r. nadano ZSZ nazw\u0119 Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych Ministerstwa Przemys\u0142u Maszynowego, a 1 IX 1977 r. \u2013 Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. R\u00f3wnocze\u015bnie rozpocz\u0119to budow\u0119 zespo\u0142u obiekt\u00f3w szkolnych przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. W marcu 1983 r. oddano do u\u017cytku pierwszy segment, w kt\u00f3rym od 7 III 1983 r. rozpocz\u0119\u0142a zaj\u0119cia m\u0142odzie\u017c Zasadniczej Szko\u0142y Przyzak\u0142adowej. Pozosta\u0142e szko\u0142y ZST oraz punkty konsultacyjne wy\u017cszych uczelni przeniesiono do nowych budynk\u00f3w we wrze\u015bniu 1985 r. Przykrym wydarzeniem by\u0142 po\u017car w internacie przy ul. S. Wyspia\u0144skiego (15 I 1993 r.), na szcz\u0119\u015bcie bez ofiar. Przemiany ustrojowe po 1989 r. negatywnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na funkcjonowanie WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a po\u015brednio tak\u017ce na jego szkolnictwo zawodowe, bowiem w zwi\u0105zku z gwa\u0142townie rosn\u0105cym bezrobociem niemal zupe\u0142nie zaprzestano zatrudnia\u0107 m\u0142odzie\u017c. W celu zwi\u0119kszenia szans m\u0142odzie\u017cy na dalsze kszta\u0142cenie lub otrzymanie pracy uruchomione nowe szko\u0142y: Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce (III w numeracji w Mielcu), Technikum Gastronomiczne, Technikum Gastronomiczne dla Doros\u0142ych, Technikum Samochodowe, Liceum Techniczne i Szko\u0142\u0119 Zasadnicz\u0105, kszta\u0142c\u0105c\u0105 w zawodach spo\u017cywczych. Unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie, m.in. poprzez komputeryzacj\u0119. W pierwszych latach XXI w. rozwini\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105 ze szko\u0142ami \u015brednimi w innych krajach europejskich. R\u00f3wnocze\u015bnie nast\u0119powa\u0142y zmiany w zakresie administrowania baz\u0105 szkoln\u0105. W latach 90. WSK \u201ePZL-Mielec\u201d przekaza\u0142o ca\u0142\u0105 baz\u0119 ZST Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie, a po reformie administracyjnej (1999) organem prowadz\u0105cym jest Starosta Powiatu Mieleckiego. Cz\u0119\u015b\u0107 obiekt\u00f3w szkolnych udost\u0119pniono Zespo\u0142owi Szk\u00f3\u0142 Budowlanych, obiekty zlikwidowanych warsztat\u00f3w szkolnych sprzedano supermarketowi \u201ePolski Sklep Jedynka\u201d (p\u00f3\u017aniej hipermarket \u201eTesco\u201d). Tereny boisk szkolnych przeznaczono na dojazdy do \u201eTesco\u201d i dworca autobusowego. W 2011 r. przeprowadzono kompleksow\u0105 termomodernizacj\u0119 budynk\u00f3w szkolnych i przebudowano system ogrzewania przy zastosowaniu pomp ciep\u0142a i kolektor\u00f3w s\u0142onecznych. Za t\u0119 inwestycj\u0119 w\u0142adze powiatu mieleckiego otrzyma\u0142y nagrod\u0119 I stopnia i tytu\u0142 \u201eBudowa Roku Podkarpacia 2011\u201d w kategorii obiekt\u00f3w modernizowanych. W 2012 r. wykonano remont auli. Uczestniczono w kolejnych programach unijnych. *1. \u201eSzko\u0142a Kluczowych Kompetencji\u201d (program rozwijania umiej\u0119tno\u015bci, 2009-2012), opiekunowie przedmiotowi: Anna \u015aliwi\u0144ska, Ma\u0142gorzata Bu\u015b, Elena Skowron i J\u00f3zefa Wra\u017ce\u0144. *2. \u201ePrzyroda w liceum\u201d (2013-2015), prowadz\u0105cy: Arlena G\u0105sowska-Gil. *3. \u201ePodkarpacie stawia na zawodowc\u00f3w\u201d (od roku szkolnego 2012\/2013). *4. \u201eUczenie si\u0119 przez ca\u0142e \u017cycie\u201d – mi\u0119dzynarodowy projekt edukacyjno-kulturowy (2008-2013), m.in. \u00a0wsp\u00f3\u0142praca z nauczycielami z W\u0142och, Niemiec, Grecji, Cypru, Chorwacji i Turcji oraz program Comenius \u201eBIRDS \u2013 zachowanie i poszanowanie mi\u0119dzykulturowe \u2013 rozw\u00f3j w szko\u0142ach\u201d realizowany we wsp\u00f3\u0142pracy z m\u0142odzie\u017c\u0105 z Niemiec, Grecji, Rumunii, Turcji, Cypru i Chorwacji. Goszczono w szkole partnerskiej w Limassolu na Cyprze (X 2011 r.) i w rewan\u017cu przyj\u0119to w Mielcu uczni\u00f3w z tej\u017ce szko\u0142y (XII 2011 r.). W 2014 r. robot PRAWILBOT wykonany przez uczni\u00f3w ZST zdoby\u0142 1. miejsce w mi\u0119dzynarodowych zawodach \u2013 finale konkursu Diversity (organizator: Centrum Oprogramowania Motoroli w Krakowie), a w 2015 r. w tym konkursie kolejne prace uczniowskie zaj\u0119\u0142y czo\u0142owe miejsca. *2021 r. – W rankingu lice\u00f3w i technik\u00f3w „Perspektywy 2021” Technikum nr 3 ZST sklasyfikowano na 118 miejscu w kraju i 10 miejscu w woj. podkarpackim oraz nadano tytu\u0142 „Srebrnej Szko\u0142y”. *2023 r. – „Srebrna Szko\u0142a” – Technikum nr 3 w ZST (294. miejsce w kraju, 23. w wojew\u00f3dztwie).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy ZST w latach 1967-2020:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw \u017belasko (1967-1973), Stefan Ko\u015bla (1973-1978), Marian B\u0105k (1978-1990), Jan My\u015bliwiec (1990-2015), p.o. Ryszard Regu\u0142a (2015), Mariusz Wojciechowski (2015-2019), Stanis\u0142aw Rajda (p.o. 2019), Arkadiusz Ga\u0142kowski (2020-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy dyrektor\u00f3w w latach 1967-2022:<\/strong> Stefan Ko\u015bla, Marian B\u0105k, Jan Kraso\u0144, Jan Rog\u00f3\u017c, Micha\u0142 K\u0142oda, Tadeusz Golba, Stanis\u0142aw Buczek, Zbigniew Rajewski, Aleksander Buczek, Jacek Mleczko, Ryszard Regu\u0142a, Stanis\u0142aw Rajda, Maria Pilchowiec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy internatu:<\/strong>\u00a0Henryk Mleczko (1966-1993), Stanis\u0142aw Buczek (1975-1977), Adam Lubacz (1993-1996).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy fili i Zasadniczej Szko\u0142y Przyzak\u0142adowej w P\u0142awie:<\/strong>\u00a0Jan Wilusz (1973-1977), Tadeusz Golba (1977-1982).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grono pedagogiczne w latach 1945-2007:<\/strong>\u00a0Edward Hexel (1945-1951, 1967), Maria Wadowska (1945-), Mieczys\u0142aw Babuchowski (1946-1971), J\u00f3zef Binkowski (1947-1972), J\u00f3zef Jachyra (1949-1981), J\u00f3zef Kisiel (1949-1982), Jan Paluchowski (1949-1975), Tadeusz Jakubowski (1950-1975), Mieczys\u0142aw Gola (1951-1972), Zbigniew Kowalik (1951-1984), Mieczys\u0142aw Rogowski (1951-?), Julian Toto\u0144 (1951-1969), Stanis\u0142aw Bia\u0142ow\u0105s (1952-1973), Tadeusz Blicharz (1952), Henryk Kamieniecki (1952-1974), Jan Kaniewski (1952-1968), Mieczys\u0142aw Nowak (1952-1979), Krystyna Nowa\u0144ska (1952-?), J\u00f3zef Zydek (1952-1968), Jan Bezk\u0142ubej (1953-1960), Stanis\u0142aw Dunaj (1953-1976), W\u0142adys\u0142aw Wr\u00f3bel (1953-1973), Janusz Bomski (1954-?), Stanis\u0142aw Cierpia\u0142 (1954-1977), Janina Fia\u0142kowska (1954-1965), Stefan Ko\u015bla (1954-1987), Stanis\u0142aw Krempa (1954), ks. Edward Liman\u00f3wka (1954?-1958), Jan Rog\u00f3\u017c (1954-1982), Zofia Je\u017cowska (1956-1967), Regina Klar (1956-1979), Adam R\u0119bisz (1956-1974), Micha\u0142 Mokrzycki (1957-1959), Barbara Trzpis (1957-1985), Tadeusz Wojciuch (1957-1961), Stanis\u0142aw Cicho\u0144 (1958-1987), W\u0142adys\u0142aw Cicho\u0144 (1958-1987), Robert Gumienny (1958-1962), ks. Kazimierz Mikulski (1958-1959), Hieronim Mykietiuk (1958-1987), J\u00f3zef Piecuch (1958-?), Jan Poznalski (1958-1973), J\u00f3zef Pytko (1958-1986), Adam Cibicki (1959-1969), Zdzis\u0142aw Py\u017a (1959-1960), W\u0142adys\u0142aw Seku\u0142a (1959-?), Maria Wasil (1959-1988), Mieczys\u0142aw Wyst\u0119pek (1959), Stanis\u0142aw \u017belasko (1959-), Bronis\u0142aw \u0141apicki (1960-1990), Aleksander Maderak (1960), Stanis\u0142aw G\u00f3rski (1961-1962), Mieczys\u0142aw J\u0119draszek (1961-1980), Stanis\u0142aw Kabara (1961), Eugeniusz Korczak (1961-1979), Kazimierz Wasiewicz (1961-?), Zdzis\u0142aw Wi\u0105cek (1961-?), Zbigniew Ziemkiewicz (1961-1976), Ludwik Bis (1962), Julian Bli\u017cycki (1962), Eugeniusz Bula (1962-1963), Krystyna Bula (1962-?), Nina G\u0105sowska (1962-), Kazimierz G\u0142odzik (1962-?), Andrzej Gontarz (1962), Stanis\u0142aw Kaznowski (1962-1973), Tamara Kijanka (1962), Henryk Kowalik (1962-1967), Eugeniusz Ferenc (1962), Julian Kr\u0119\u017cel (1962-1967), Stanis\u0142aw Ksi\u0105\u017cek (1962), Bronis\u0142aw Leyko (1962-1965), Jan Jemio\u0142o (1963), Antoni Krupa (1963-1972), Bronis\u0142awa Nelec (1963-), Janusz Olenderek (1963-), Klementyna Panto\u0142 (1963-1990), Teresa Rachik (1963), Ryszard Saganiuk (1963-1966), Karol S\u0105del (1963-), Teresa Strycharz (1963-1998), Janina \u015awiat\u0142owicz (1963-1972), Stanis\u0142aw Tomecki (1963-), J\u00f3zefa Zaranek (1963), Jadwiga Zybura (1963-1977), Stanis\u0142aw Ciach (1964), Jan Cis\u0142o (1964), Halina Klaus (1964-1996), Stefan Klimkowski (1964-1966), Stanis\u0142awa Siemek-Wr\u00f3blewska (1964-?), W\u0142adys\u0142aw Wydro (1964), Maria Bo\u017cek (1965-1985), Stanis\u0142aw Grucha\u0142a (1965), Ryszard Krawczyk (1965-1970), Czes\u0142awa Ostrowska (1965-1985), Jan Rolek (1965-1976), Edward Cie\u015blikowski (1966), Jan Gawro\u0144ski (1966-1971), Cecylia Jakubowska (1966-1984), Micha\u0142 K\u0142oda (1966-1982), Jan Kraso\u0144 (1966-1991), Henryk Mleczko (1966), Micha\u0142 Smaczny (1966-?), Janina Surdej (1966-1975), Tadeusz Golba (1967-), Pawe\u0142 Madura (1967-1985), Jerzy Naprawa (1967-), Zbigniew Rybak (1967-), J\u00f3zef Serafin (1967-?), Marian B\u0105k (1968-1990), W\u0142adys\u0142awa Buczek (1968-1990), Salomea Bu\u015b (1968-), Franciszek Dziuba (1968), Piotr Gajda (1968), Marian Kapusta (1968), Klaus Stanis\u0142awa (1968), Maria Knan (1968), Leszek Kogut (1968), Janusz Kr\u0119\u017cel (1968-1971), Roman \u0141ukomski (1968-1982), Maria Puchalska (1968-1972), Wawrzyniec Tomczyk (1968-), Wac\u0142aw Wasiak (1968-?), Jan Wilusz (1968-1977), W\u0142adys\u0142awa Grzesik (1969), Bo\u017cena Kobielarz (1969), Jan Marek (1969), Stanis\u0142aw Pogoda (1969-1977), Adam Skr\u0119t (1969-1985), Bo\u017cena Wilusz (1969-1982), Leonia \u017bala (1969-), Danuta Aborowicz (1970-), Ewa Cyran (1970-), Janusz Chodorowski (lata 70.), Marta Korzeniowska (1970-1975), Stanis\u0142aw Maj (1970), Krystyna Pogoda (1970-1977), Jerzy Studzi\u0144ski (1970-), Alina Duszlak (1971-), Jolanta Markowska (1971-1990), Jan Ochalik (1971-1973), Gra\u017cyna Pier\u00f3g (1971-1973), Zbigniew Rajewski (1971-1999), Danuta \u015ar\u0119ba (1971-1977), Stanis\u0142awa \u015awitkowska (1971-1991), Barbara Dzier\u017c\u0119ga (1972-1975), Henryk Dzier\u017c\u0119ga (1972-1974), Irena Gazda (1972-), J\u00f3zef Grzych (1972-1987), Ryszard Kr\u0119pa (1972), Stanis\u0142awa Kusek (1972), Krystyna Salnikow-Bochenek (1972-1973), Jan Szulc (1972-1973), Barbara Taras (1972-), Maria Zubrzycka (1972-), Krystyna Bezk\u0142ubej-Dro\u017cd\u017cowska (1973-1995), J\u00f3zef Chmielowiec (1973-), Krystyna Chmielowiec (1973-), J\u00f3zef Fic (1973), Stanis\u0142aw Gruszecki (1973-1991), Maria Kamuda (1973-1991), Stanis\u0142awa \u0141aszyca (1973), Maria Maziarz (1973-1977), J\u00f3zefa Molek (1973-1992), Stefan Pikula (1973-), Teresa Rozmus (1973-), J\u00f3zefa Sanecka (1973-), Leszek Stobierski (1973-1980), Krystyna Studzi\u0144ska (1973-), Stanis\u0142aw Zakr\u0119cki (1973-1977), J\u00f3zef Zi\u0119ba (1973-1974), Anna Adamska (1974-1976), J\u00f3zef B\u0105k (1974-1975), Zofia Golba (1974-), Stanis\u0142aw Karwacki (1974-2005), Anna Klimkiewicz (1974), Danuta Maziarska (1974), Stanis\u0142aw Miga (1974-1994), J\u00f3zef Nowak (1974-), Wanda Olesiak (1974-), Zbigniew Oziemb\u0142o (1974-2001), Tadeusz Wi\u0105cek (1974-1979), Eugenia Gruszecka (1975), Teresa Hamerska (1975-1979), Maria Krakowska (1975), Henryk Pokrzywi\u0144ski (1975-1991), Urszula Gajewska (1976-1992), Adam Maryniak (1976-1977), El\u017cbieta Palej (1976-1978), Zbigniew Wilk (1976-), Alina Ziomek (1976-), Franciszek Batory (1977-1980), Krystyna Dzierz\u0119cka (1977-), Bo\u017cena Gan (1977-1985), Stefan Cis\u0142o (1978-1992), Ryszard Regu\u0142a (1978-), Regina Garlewicz (1979-), Kazimierz Opa\u0142acz (1979-), Jan \u017bala (1979-), Micha\u0142 Duszkiewicz (1980-1982), Eugeniusz Grudnik (1980), Bronis\u0142aw Kobos (1980), El\u017cbieta Wi\u0105cek (1980-1989), Bogdan Wojtaszko (1980-), Maria Zag\u00f3rna (1980-), Teresa Klajn (1981), Jan My\u015bliwiec (1981-), Bogus\u0142awa Szczur (1981-1985), Stanis\u0142aw Buczek (1982-), Zbigniew Doma\u0144ski (1982-1983), Stanis\u0142aw Kijak (1982-1984), Maria Nowak (1982-), Halina Nowakowska (1982-), Teodor Sobusiak (1982-), Jan Gaj (1983-1989), Adam Jacak (1983-), Aleksander Buczek (1984-), Anna Majcher (1984), Wies\u0142aw Skotarek (1984-1991), Teresa My\u015bliwiec (1985-), Ewa Turek (1985-), Robert Zawada (1985-), Urszula Po\u0142e\u0107 (1986-), Maria Rejman (1986-), Jolanta Skotnicka (1986-1988), Miros\u0142awa Wydro (1986-1990), Jolanta Ga\u0142kowska (1987-), Kazimierz Gumienny (1987-1993), Marian Kondrat (1987-1994), Adam Lubacz (1987-2002), Zbigniew Pietrzyk (1987-1991), Ma\u0142gorzata Borowska (1988-1990), Wies\u0142aw Chmiel (1988-), Ewa Chybicka (1988-), Jacek Mleczko (1988-), J\u00f3zef Zacharski (1989-), Adam Bachan (1990-), Stanis\u0142aw Bator (1990-), W\u0142adys\u0142aw Chmielowiec (1990-1993), Piotr Ciach (1990-), Henryk Dro\u017cd\u017cowski (1990-1996), Alicja Galica (1990-), Stanis\u0142aw Kisiel (1990-1995), Edmund Nizio\u0142ek (1990-), Roman Poterek (1990-), Stanis\u0142aw Rajda (1990-), Antoni Rejman (1990-1992), Jolanta \u015apiewak (1990-), Tadeusz Tokarz (1990-), Agnieszka Zaj\u0105czkowska (1990-1991), Wies\u0142aw G\u0142\u00f3d (1991-1993), Mieczys\u0142aw Wilk (1991), Barbara Bednarz (1992-1995), Marek Bonarski (1992-2000), Stanis\u0142aw Dec (1992), Anna Dudek (1992-), El\u017cbieta Dziekan (1992-), Danuta Jarz\u0105b (1992-), Maria Jung (1992-1998), Ewa Koz\u0142owska (1992), Maria Pilchowiec (1992-), Agata Raca (1992-1993), Jan Skiba (1992-), Arlena G\u0105sowska-Gil (1993-), Urszula G\u0142odzik (1993-), Agnieszka Gorczyca (1993-1996), Alicja Grzesik (1993), Anna O\u017c\u00f3g (1993-), Waldemar Pacholec (1993-), Marek Paduch (1993-), Irina Tierieszczenko (1993-1995), Katarzyna Wra\u017ce\u0144 (1993-), Jagoda Wr\u00f3blewska-Kapusta (1993-), Stanis\u0142aw Zaucha (?-1990), J\u00f3zef Basztura (1994-), Teresa Burek (1994-), El\u017cbieta Dubiel-Czekaj (1994-), Tadeusz Klecha (1994-1995), Anna Kozio\u0142 (1994-1995), Marta Lewandowska (1994), Jolanta Majewska (1994), Helena Pastu\u0142a (1994-), Ma\u0142gorzata Bik-Maciuba (1995-), Bo\u017cena Boro\u0144ska (1995-1998), J\u00f3zefa Jagusiak (1995-), Barbara Krupa (1995), Maria Loc (1995), Mariusz \u0141uc (1995), Ma\u0142gorzata Michno (1995-), Ma\u0142gorzata Wery\u0144ska (1995-), Dorota Wicherska (1995-) Edyta Wiktor-Florek (1995-), Bo\u017cena Zborowska (1995-), Danuta \u017belasko (1995-), Ma\u0142gorzata B\u0142a\u017cejowska (1996-), Wioletta Basara-Wi\u015bniewska (1996-…), Katarzyna Gajek (1996-), Ma\u0142gorzata Gaj-Gruca (1996-), Kazimiera K\u0119pa (1996-), Kazimiera Mosio (1996-), Renata Pogoda (1996-), Krzysztof Rze\u015bny (1996-), Agnieszka S\u0142\u0105ba (1996-), Stanis\u0142aw Starzyk (1996-1997), Katarzyna Szewc (1996-), Edward \u015awi\u0105tek (1996-), Ma\u0142gorzata W\u0105\u017c (1996-), Jaros\u0142aw Zubiel (1996-1997), Edyta Cicho\u0144-Kierys (1997), Urszula Janeczek (1997-), Marcin Ja\u015bkiewicz (1997-), Ma\u0142gorzata K\u0142oda (1997), Anna Latawiec (1997), Edyta Machnik (1997), Beata Maciejak (1997), ks. Eugeniusz Mro\u017cek 1997-), Anna Olechowska (1997-), Janusz Pacholec (1997-), Adrianna Oparowska-Maniak (1997-), Urszula Polak (1997-), Anna \u015aliwi\u0144ska (1997-), Ma\u0142gorzata Wi\u0105cek (1997-), Monika Wo\u0142kowska (1997-), Anna Burek (1998-), Monika Cibicka (1998-), Renata Gaj (1998-), ks. Marek K\u0105dzielawa (1998), ks. Jacek Kmiecik (1998-2000), Anna Kumor (1998-2000), Ma\u0142gorzata Leyko (1998-1999), Kazimierz Lig\u0119za (1998-1999), Barbara Nykiel (1998-), Ma\u0142gorzata Przeworska (1998-), Halina R\u0119bisz (1998-), Kazimierz Sasor (1998-), Celina Szyma\u0144ska (1998-), ks. Kazimierz \u015awi\u0119tek (1998-), Krzysztof Wadas (1998-), J\u00f3zefa Wra\u017ce\u0144 (1998-), Ma\u0142gorzata \u0106wi\u0119ka (1999-), Regina Gardulska (1999-), Jan Ko\u0142odziej (1999), Danuta Kusek (1999), Zdzis\u0142aw Loc (1999), Beata Macha\u0142a (1999-), ks. J\u00f3zef Mas\u0142o\u0144 (1999), Eliza Mikowska (1999), Stanis\u0142aw S\u0142\u0105ba (1999-2000), Bogus\u0142aw Sole\u0144ski (1999-), ks. Krzysztof Dynarowicz (2000-), Krystyna Golba (2000), ks. Stanis\u0142aw G\u00f3ral (2000-), Grzegorz Kardy\u015b (2000-), Dorota Kokoszka (2000), Monika Rze\u017anik (2000-), Monika Sosi\u0144ska (2000-), Bogus\u0142awa Stala (2000-), ks. Stanis\u0142aw Stec (2000-), Ewa Kierys (2001-), Teresa Koco\u0144 (2001-), Teresa Niedba\u0142a (2001-), Edyta \u017belasko (2001-), Stanis\u0142aw Adamczak (2002-), Joanna Chojecka (2002-), Zdzis\u0142aw Chmaj (2002-), Magdalena \u0106wi\u0119ka (2002-), Aneta Ju\u017awiak (2002-), Czes\u0142aw Kopacz (2002-), Agnieszka Kusek (2002-), Roman Sawicki (2002-), Marta Spania\u0142-Skrzypek (2002-), Grzegorz Stryjski (2002-), Agnieszka Wiktor (2002-), Agnieszka Pacholec (2002-)Monika Wielopolska (2002-), Maciej Zubrzycki (2002-), Magdalena Batog (2003-), Marzena Buka\u0142a (2003-), Aneta Nosek (2003-), Fryderyk Kapinos (2003-), Alina Marek (2003-), Bogdan Tomecki (2003-), ks. Zbigniew Rusin (2003-), Ewa Witoszy\u0144ska (2003-), ks. Miros\u0142aw \u017buchowski (2003-), J\u00f3zef Czerwiec (2004-), Pawe\u0142 Skowron (2004-), Anna Strycharz (2004-), Paulina Szczerba (2004-), Micha\u0142 Matusik (2005-), Beata Cetnar (2005-), Sylwia Madycka (2005-), Krzysztof Lipka (2006-), Agnieszka Lamot-Kulawiec (2006-), ks. Antoni Mulka (2006-), Zenon Polak (2006-), Elena Skowron (2006-), Magdalena Sroczynska (2006-), Liliana Tr\u0119bska (2006-), Andrzej Wyzga (2006-), Justyna Budak (2007-), Lucjan Go\u0142\u0119biowski (2007-), Barbara Krawiec (2007-), Danuta Muszy\u0144ska (2007-),Marta Pluta (2007-), Dariusz Stefaniak (2007-), Robert Wilaszek (2007-), Marcin Wo\u017aniak (2007-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1993-2015<\/strong>\u00a0(wcze\u015bniej niewymienieni i ze zmianami w nazwiskach): Mieczys\u0142aw Pikor (1993-1994, 1998-1999, 2008-2010), Boles\u0142aw Rzeszut (1998-1999, 2009-2012), Aleksander Flisek (2002-2012), Marta Stalec (2007-2010), Miros\u0142aw Ca\u0142ka (2008-2009), Stanis\u0142awa Ca\u0142ka (2008-), Magdalena Czerwi\u0144ska-Zi\u0119ba (2008-), ks. Marcin G\u0105dek (2008-), Jadwiga Hajduk (2008-), Janusz Kania (2008-2009), ks. S\u0142awomir Lech (2008-2009), Jerzy Or\u0142owski (2008-), Magdalena Pi\u0105tek (2008-2009), Witold Sito (2008-2009), \u0141ukasz Szpik (2008-2008), Pawe\u0142 Wal (2008-), Anna Wardza\u0142a (2008-2009), Jolanta Wilk (2008-), Tadeusz Borowiec (2009-2013), Ryszard Chybicki (2009-), Anna Dymek (2009-), Dawid Flis (2009-), ks. Maciej Knapik (2009-2010), Anna Soja (2009-), Jaros\u0142aw Sroka (2009-), Jaros\u0142aw Szczerba (2009-2011), Danuta Wantrych (2009-2012), ks. Andrzej Bajorek (2010-2011), Sylwia Bia\u0142as (2010-), Monika Bogdan (2010-), Andrzej Frankiewicz (2010-2012), Diana Kolano (2010-), Magdalena \u0141anucha (2010-2011), Ma\u0142gorzata \u015amist (2010-2011), Wies\u0142aw Zieli\u0144ski (2010-), Dorota Czaja (2011-2012), ks. Robert Krzyszkowski (2011-2012), Agnieszka Mirowska (2011-), Janusz Morytko (2011-), Bo\u017cena Gancarz (2013-), Agnieszka Oszczud\u0142owska (2013-), Zygmunt Sumiec (2013-), Ma\u0142gorzata Wiech (2013-), Jacek Zaj\u0105c (2013-), ks. Mariusz Gr\u00f3dek (2013-), Przemys\u0142aw Madej (2014-), Ryszard Juzwa (2014-), Joanna Szadkowska (2014-), Anna Karwacka (2014-), Marzena Gadzia\u0142a (2014-), Marcin My\u015bliwiec (2014-).<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie 2021\/2022 (uk\u0142ad alfabetyczny)<\/strong>: Ma\u0142gorzata Ambro\u017cy, Diana Augusty\u0144ska, Beata Basztura, J\u00f3zef Basztura, Stanis\u0142aw Bator, Miros\u0142aw Bednarczyk, Anna Be\u0142za, Monika Bogdan, Agnieszka Brzozowska, Aleksander Buczek, Anna Burek, Ma\u0142gorzata Bu\u015b, Stanis\u0142awa Ca\u0142ka,\u00a0 Zdzis\u0142aw Chmaj, Wies\u0142aw Chmiel, Ewa Chybicka, Ryszard Chybicki, Piotr Ciach, Monika Cibicka, Agnieszka Cicho\u0144, Edyta Cicho\u0144-Kierys, Witold Cicho\u0144, Pawe\u0142 Ciemi\u0119ga, J\u00f3zef Czerwiec, Magdalena Czerwi\u0144ska-Zi\u0119ba, El\u017cbieta Dubiel, Anna Dudek, Dariusz Dudzik, Justyna Dyka-Szyma\u0144ska (pedagog), Anna Dymek, Renata Gaj, Alicja Galica, Tomasz Ga\u0142at, Regina Gardulska, Arlena G\u0105sowska-Gil, Krystyna Golba (pedagog), Sylwia Go\u0142as, Gra\u017cyna Gurbiel, Jadwiga Hajduk, Agnieszka Hryniszyn, J\u00f3zefa Jagusiak, Ewelina Jaro\u0144-Miot\u0142a (psycholog), Danuta Jastrz\u0105b, Katarzyna Jaszcz, Marcin Ja\u015bkiewicz, Grzegorz Kardy\u015b, Marzena Kasprzyk, Jan Ko\u0142odziej, Janusz Kotarba, Urszula Kozik, Barbara Krawiec, Piotr Krempa, Jolanta Kr\u0119pa, Barbara Krupa, Janusz Krysa, Gra\u017cyna Kulczyk, Anna Kurdziel-Rokita, Danuta Kusek, Anna Latawiec, Marta Lewandowska, Maria Loc, Zdzis\u0142aw Loc, Mariusz \u0141uc, Beata Macha\u0142a, Przemys\u0142aw Madej, Tomasz Madej, Jolanta Majewska, Micha\u0142 Matusik, Eliza Mikowska, Katarzyna Misiak, Janusz Morytko, Kazimiera Mosio, Aneta Mroczka, Danuta Muszy\u0144ska, Barbara Nykiel, Anna Olechowska, Joanna Olko, Adriann Oparowska-Maniak, Waldemar Pacholec, Agnieszka Pier\u00f3g, Maria Pilchowiec, Urszula Piwnica, Marta Pluta, Urszula Po\u0142e\u0107,\u00a0 Marta Popio\u0142ek, Stanis\u0142aw Rajda, Maria Rejman, Monika Rz\u0105dzka,\u00a0 Aneta Sie\u0144kowska, Elena Skowron, Pawe\u0142 Skowron, Agnieszka S\u0142\u0105ba, Milena Sobo\u0144 (psycholog), Grzegorz Sobut, Marta Spania\u0142-Skrzypek, Magdalena Sroczy\u0144ska \u2013Kieszek, Anna Sroka, Jaros\u0142aw Sroka, Tomasz Stala, Wies\u0142aw Strycharz, Grzegorz Stryjski, Aneta Szarek-\u0106wi\u0105ka\u0142a, Joanna Szatkowska, Jaros\u0142aw Szczerba, Katarzyna Szewc, Lilianna Sztuka, Celina Szyma\u0144ska, Anna \u015aliwi\u0144ska, Jolanta \u015apiewak, Kazimierz T\u0119czar, Bogdan Tomecki, Ewa Turek, Krzysztof Wadas, Pawe\u0142 Wal, Ma\u0142gorzata Wery\u0144ska, Dorota Wicherska, Monika Wielopolska, Anna Wilk, Jolanta Wilk, Mieczys\u0142aw Wilk, Magdalena Winiarz, Mariusz Wojciechowski, Marcin Wo\u017aniak, Ewa W\u00f3jcik, Katarzyna Wra\u017ce\u0144, Jagoda Wr\u00f3blewska-Kapusta, Andrzej Wyzga, Jacek Zaj\u0105c, Bo\u017cena Zborowska, Marek Zembura, Wies\u0142aw Zieli\u0144ski, Maciej Zubrzycki, Agnieszka \u017belasko.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

Najbardziej znani absolwenci:<\/strong>\u00a0Andrzej Marek Ba\u0142ata \u2013 czo\u0142owy polski \u015bpiewak jazzowy i tw\u00f3rca plastyk; Czes\u0142aw Basztura \u2013 profesor Politechniki Wroc\u0142awskiej; Marian B\u0105k \u2013 d\u0142ugoletni dyrektor ZST; Leszek Jung \u2013 pu\u0142kownik, profesor wy\u017cszych uczelni w Warszawie; Jan Gruszecki \u2013 profesor Politechniki Rzeszowskiej; Grzegorz Lato \u2013 jeden z najlepszych zawodnik\u00f3w w historii polskiej pi\u0142ki no\u017cnej, kr\u00f3l strzelc\u00f3w Mistrzostw \u015awiata \u2013 1974, senator RP i prezes PZPN; Stanis\u0142aw Micek \u2013 profesor Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego oraz Lucjan Surowiec \u2013 naczelnik i pierwszy prezydent miasta Mielca (1985 r.).<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy w latach 1967-2013:<\/strong>\u00a0laureaci Olimpiady Wiedzy Technicznej (wielokrotnie), laureaci Og\u00f3lnopolskiego Wsp\u00f3\u0142zawodnictwa o tytu\u0142 \u201eNajlepszego ucznia w zawodzie\u201d (wielokrotnie), medali\u015bci Mistrzostw Polski junior\u00f3w w lekkoatletyce, pi\u0142ce no\u017cnej, p\u0142ywaniu i siatk\u00f3wce.\u00a0<\/p>\r\n

Wa\u017cniejsze sukcesy zespo\u0142owe ZST (od 2014 r.):<\/strong> *2013\/2014 \u2013 I miejsce w projekcie edukacyjnym \u201eSzkolna Liga Historyczna M\u00f3wi\u0105 Wieki\u201d; *2014\/2015 \u2013 I miejsce w fina\u0142ach wojew\u00f3dzkich pi\u0142ki r\u0119cznej dziewcz\u0105t i unihokeju ch\u0142opc\u00f3w; *2020\/2021 \u2013 II miejsce w Mi\u0119dzynarodowym Konkursie Programowania Zespo\u0142owego Code Quest 2021. *2022\/2023 – I miejsce w og\u00f3lnopolskich zawodach esportowych Predator Games 2023.<\/p>\r\n

Wa\u017cniejsze sukcesy uczni\u00f3w (od 2014 r.; <\/strong>nie podano nazwisk): <\/strong>*Laureaci i finali\u015bci olimpiad przedmiotowych:\u00a0 O. Wiedzy o \u017bywieniu, f. (2013\/2014); O. Teologii Katolickiej, f. (2015\/2016); O. Wiedzy o Prawie, f. (2016\/2017); O. Wiedzy Elektrycznej i Elektronicznej, f. (2016\/2017); O. Medialna, f. (2016\/2017); O. Wiedzy o Prawie (2017\/2018), O. Wiedzy Elektrycznej i Elektronicznej, f. (2017\/2018), O. Medialna, f. (2017\/2018); O. Wiedzy o \u017bywieniu i \u017bywno\u015bci, f. (2018\/2019); O. Wiedzy o \u017bywieniu i \u017bywno\u015bci, f. (2020\/2021); O. Olimpiada Wiedzy o \u017bywieniu i \u017bywno\u015bci, l. (2021\/2022).<\/p>\r\n

*Laureaci, finali\u015bci i wyr\u00f3\u017cnieni w konkursach i turniejach mi\u0119dzynarodowych i og\u00f3lnopolskich: OK Poetycki \u201eMonte Cassino \u2013 Bohaterowie spod znaku Czerwonego Maku\u201d, w. (2013\/2014); OK Historyczny \u201ePolska Nasza Niepodleg\u0142a. Polacy w walce o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 1795-1918\/1922\u201d, w. (2013\/2014); O. Konkurs Historyczny \u201e\u017bo\u0142nierze Wykl\u0119ci i Podziemie Niepodleg\u0142o\u015bciowe na Kresach po 1944 r.\u201d, I miejsce (2013\/2014); OK Historyczny \u201eChlubne lata legionowe \u2013 wizerunek Legion\u00f3w J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w polskim krajobrazie\u201d, f. (2013\/2014); OK Plastyczny im. Leona Prauzi\u0144skiego, w. (2013\/2014), OK Historyczny \u201eMiejsca zsy\u0142ek wczoraj i dzi\u015b\u201d, w. (2013\/2014); MK Diversity, I miejsce (2014); OT Wiedzy Po\u017carniczej \u201eM\u0142odzie\u017c Zapobiega Po\u017carom\u201d, III miejsce (2013\/2014); O. M\u0142odzie\u017cowy Turniej Motoryzacyjny, II miejsce (2013\/2014); MT Kulinarny \u201eKulinarny zawr\u00f3t g\u0142owy\u201d, f. (2014\/2015); OT Wiedzy Po\u017carniczej \u201eM\u0142odzie\u017c Zapobiega Po\u017carom\u201d, I miejsce (2014\/2015); OK na wideoklip \u201eNie boj\u0119 si\u0119 muzyki\u201d, I miejsce (2014\/2015); OK z Robotyki \u2013 Diversity 2015, I, II i III miejsce (2014\/2015); OK Wiedzy o Zasadach Bezpiecze\u0144stwa i Higieny Pracy, f. (2015\/2016); OK z Robotyki \u2013 Diversity 2016, II miejsce (2015\/2016); OK z Robotyki \u2013 Diversity 2017, II, III i f. (2016\/2017); OK Manga, III miejsce (2016\/2017); OK z Robotyki \u2013 Diversity 2018, III miejsce (2017\/2018); O. M\u0142odzie\u017cowy Turniej Motoryzacyjny, I miejsce (2017\/2018); OK \u201eTalent za talent\u201d, f. (2017\/2018); OK Recytatorski, w. (2018\/2019); OK Capture The Flag \u201e153+1\u201d, V miejsce (2019\/2020); OK w programowaniu Pix Programming Challenge, f. (2019\/2020); OK Literacki dla m\u0142odzie\u017cy o Nagrod\u0119 Gi\u0119tkiego Pi\u00f3ra inspirowany pisarstwem Karola Wojty\u0142y, w. (2020\/2021); Turniej e-sportowy \u201eLeague of Legends\u201d, f. (2020\/2021); OK na prezentacj\u0119 multimedialn\u0105 \u201eChrzest Polski\u201d, III miejsce, w. (2020\/2021); OK \u201eM\u0142ody Konstruktor\u201d im. Jeffa Pino, I miejsce (2020\/2021); OK Matematyczny im. prof. Jana Marsza\u0142a, f. (2020\/2021); OK J\u0119zyka Angielskiego Forget-me-not, w. (2020\/2021); OK \u201ePodziemna armia. Ludzie, miejsca i walki Armii Krajowej\u201d, II miejsce (2021\/2022); OK Internetowy Historyczny \u201ePolacy ratuj\u0105cy \u017byd\u00f3w przed zag\u0142ad\u0105 podczas II wojny \u015bwiatowej\u201d, II miejsce (2021\/2022); OK Polonistyczny MULTITEST, w. (2021\/2022); OK Wiedzy Lotniczej \u201eLearn&Flay\u201d, III miejsce (2021\/2022); OK Explory, f. (2021\/2022); OK Gier Eksperymentalnych Edukacyjnych Komputerowych, f. (2021\/2022). Ponadto uzyskano indywidualn\u0105 akredytacj\u0119 w programie ERASMUS+ w zakresie Edukacja Szkolna na lata 2022-2027.<\/p>\r\n

*Stypendy\u015bci Prezesa Rady Ministr\u00f3w: 2013\/2014 \u2013 Rafa\u0142 Cis\u0142o, Barbara Halada; 2014\/2015 \u2013 Rafa\u0142 Dubiel, Sylwia Erazmus; 2015\/2016 \u2013 Dominika Czy\u017cewska, Barbara Pryga; 2016\/2017 \u2013 Dominika Czy\u017cewska, And\u017celika \u015apiewak: 2017\/2018 \u2013 \u0141ukasz Mojek, Dominika Mazur; 2018\/2019 \u2013 Faustyna Tomecka, Kamil Duszkiewicz; 2019\/2020 \u2013 Faustyna Tomecka, Jakub Popio\u0142ek; 2020\/2021 \u2013 Julia Rzeszutek, Monika Kusek, Wiktoria Kawa, Ernest Lelek; 2021\/2022 \u2013 Dagmara Dudek, Julia Rzeszutek, Krystian Czachor, Maciej Jarzyna.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 ZAWODOWYCH<\/strong>, zob. CENTRUM KSZTA\u0141CENIA USTAWICZNEGO<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZESP\u00d3\u0141 TA\u0143CA NOWOCZESNEGO \u201eFLAMINGI\u201d<\/strong>, grupa artystyczna Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu, utworzona w 2005 r. przez Ann\u0119 Leszkiewicz, kt\u00f3ra nadal jest jej instruktorem i choreografem. Repertuar stanowi\u0105 spektakle i etiudy taneczno-teatralne. \u201eFlamingi\u201d bior\u0105 udzia\u0142 w r\u00f3\u017cnego rodzaju przegl\u0105dach i konkursach artystycznych. Wa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia to: dwukrotnie III miejsce w Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych w Le\u017cajsku (2008, 2009), II nagroda w XXXI Konfrontacjach Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eTa\u0144cowa\u0142y Dwa Micha\u0142y\u201d w Przemy\u015blu (2008), II miejsce w 16. Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eMiko\u0142ajkowe Spotkania Taneczne\u201d w Kro\u015bnie (2008), II miejsce w III Wojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Form Tanecznych w G\u0142ogowie Ma\u0142opolskim (2009) i III nagroda w XII Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Ta\u0144ca w Warnie (Bu\u0142garia, 2011). Ponadto zesp\u00f3\u0142 uczestniczy\u0142 w Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Ta\u0144ca w Tiszaf\u00f6ldvar (W\u0119gry, 2010), bra\u0142 udzia\u0142 w musicalach\u00a0Si\u0119 kr\u0119ci Grease<\/em>\u00a0(Mielec, 2011),\u00a0Hakuna Matata<\/em>\u00a0(Mielec, 2014) i „W tym roku \u015bwiat nie b\u0119dzie” (2018) oraz spektaklu wokalno-tanecznym\u00a0Michael Jackson Show<\/em> (Mielec, 2014). Kolejne sukcesy to: … *2018 r.: VII Og\u00f3lnopolski Festiwal Ta\u0144ca „Intermedium” w Kro\u015bnie – I miejsce. *2024 r.:VIII Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Ta\u0144ca „Wawelskie Skarby” w Krakowie – Grand Prix w kategorii juniorskiej (12-17 lat).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z\u0118DZIANOWSKI JAN<\/strong>, pochodzi\u0142 z mieleckiej rodziny mieszcza\u0144skiej, studiowa\u0142 w Akademii Krakowskiej. W 1629 r. uzyska\u0142 magisterium sztuk wyzwolonych i doktorat z filozofii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z\u0118DZIANOWSKI SZYMON<\/strong>, pochodzi\u0142 z mieleckiej rodziny mieszcza\u0144skiej, studiowa\u0142 w Akademii Krakowskiej. W 1615 r. uzyska\u0142 magisterium sztuk wyzwolonych i doktorat z filozofii.<\/p>\r\n

ZIARKO JAN,<\/b> urodzony 18 VI 1933 r. w Borku Wielkim, syn Stanis\u0142awa i Katarzyny. Absolwent Liceum Mechanicznego w Ropczycach z matur\u0105 w 1952 r. Po maturze przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w WSK. Pracowa\u0142 na stanowiskach: planowy, mistrz, starszy mistrz i kierownik zmianowy na Wydziale 06. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 jako edukator i wychowawca m\u0142odych pracownik\u00f3w oraz dzia\u0142acz zwi\u0105zkowy dbaj\u0105cy o dobro podleg\u0142ych pracownik\u00f3w. Przez wiele lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Oddzia\u0142owej Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w na Wydziale 06. Uhonorowany m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia PRL, Z\u0142ot\u0105, Srebrn\u0105 i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 ZZM i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla WSK Mielec\u201d. Zmar\u0142 29 VIII 1993 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIELECKI ALOJZY,<\/strong> urodzony 22 III 1933 r. w Ulczu, syn J\u00f3zefa i Pelarii (Pelagii?) z domu Gularczyk. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Sanoku z matur\u0105 w 1953 r. By\u0142 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 uczniem, tote\u017c zosta\u0142 delegowany na Zlot M\u0142odych Przodownik\u00f3w \u2013 Budowniczych Polski Ludowej w Warszawie w 1952 r. Studiowa\u0142 histori\u0119 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie i w 1957 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra historii. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony jako nauczyciel historii w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym, a nast\u0119pnie Technikum Ekonomicznym w Twardog\u00f3rze. W 1973 r. na podstawie rozprawy pt. \u201eEfektywno\u015b\u0107 pracy domowej w nauczaniu historii\u201d otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora. Od 1974 r. pracowa\u0142 jako adiunkt w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. W 1983 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 naukowy doktora habilitowanego na podstawie rozprawy pt. \u201eStruktura tre\u015bci a my\u015blenie historyczne\u201d. Otrzyma\u0142 te\u017c tytu\u0142 profesora UR. Zajmowa\u0142 si\u0119 histori\u0105 miast galicyjskich oraz ruchem niepodleg\u0142o\u015bciowym i organizacjami paramilitarnymi przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105. Pe\u0142ni\u0142 wa\u017cne funkcje na uczelni, m.in. by\u0142 prodziekanem i dziekanem (4 kadencje) na Wydziale Socjologiczno-Historycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz kierownikiem Zak\u0142adu Dydaktyki i Historii WSP (p\u00f3\u017aniej UR) od 1983 r. do 2004 r. By\u0142 promotorem oko\u0142o 300 magistr\u00f3w i 4 doktor\u00f3w. Przewodniczy\u0142 przez kilka kadencji Komisji Dydaktycznej Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Polskiego Towarzystwa Historycznego. By\u0142 tak\u017ce rzeczoznawc\u0105 MENiS w zakresie szkolnych podr\u0119cznik\u00f3w historii. Autor ksi\u0105\u017cek, m.in.: \u201e\u015arodki dydaktyczne w nauczaniu i uczeniu si\u0119 historii\u201d (Rzesz\u00f3w 1976), \u201eStruktura tre\u015bci a my\u015blenie historyczne\u201d (Rzesz\u00f3w 1978), \u201eDydaktyka historii. Poradnik dla student\u00f3w (Rzesz\u00f3w 1981), \u201eRole i funkcje podr\u0119cznika historii\u201d (Rzesz\u00f3w 1984). Redaktor lub wsp\u00f3\u0142redaktor wielu prac zbiorowych, m.in.: Metodologiczne i dydaktyczne problemy historii regionalnej\u201d. Uczestniczy\u0142 w pracach nad monografi\u0105 Mielca. Napisa\u0142 artyku\u0142y: \u201eMieleckie podczas I wojny \u015bwiatowej\u201d w monografii \u201eMielec. Dzieje miasta i regionu\u201d, tom 1 (Mielec 1984); \u201eAdministracja miasta i powiatu\u201d, \u201eZaludnienie i warunki \u017cycia ludno\u015bci\u201d i \u201eOdbudowa i rozw\u00f3j \u017cycia gospodarczego\u201d w monografii \u201eMielec. Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu\u201d, tom 2 (Mielec 1988). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego\u201d. Zmar\u0142 20 X 2019 r. Pochowany na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIELI\u0143SKA TERESA MIECZYS\u0141AWA (z domu HAPTA\u015a)<\/strong>, urodzona 1 I 1961 r. w Mielcu, c\u00f3rka Mariana i Marii z domu Depa. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika (profil biologiczno-chemiczny) w Mielcu z matur\u0105 w 1979 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1982 r. jako nauczycielka matematyki w Szkole Podstawowej w Hucinie (gmina Niwiska, powiat kolbuszowski). W 1986 r. przesz\u0142a do Szko\u0142y Podstawowej nr 7 im. I. \u0141ukasiewicza w Mielcu, tak\u017ce jako nauczycielka matematyki. Uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym (kierunek \u2013 matematyka) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie z tytu\u0142em magistra (1988 r.) oraz w 2000 r. studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie. W zwi\u0105zku z reform\u0105 o\u015bwiaty od 2000 r. powierzono jej funkcj\u0119 wicedyrektora ds. dydaktycznych w nowo utworzonym (w obiektach by\u0142ej SP nr 7) Gimnazjum nr 2 w Mielcu. Wnios\u0142a du\u017cy wk\u0142ad w organizacj\u0119 nowej szko\u0142y i uzyskanie przeze\u0144 ponadprzeci\u0119tnych wynik\u00f3w dydaktycznych i wychowawczych. Jako nauczycielka matematyki systematycznie przygotowywa\u0142a uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w matematycznych organizowanych przez Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie i Og\u00f3lnopolskiej Olimpiady Matematycznej organizowanej przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, a liczna grupa jej uczni\u00f3w zdoby\u0142a tytu\u0142y laureat\u00f3w lub finalist\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Nagrodami Podkarpackiego Kuratora O\u015bwiaty w Rzeszowie. Zmar\u0142a 4 XI 2014 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIELI\u0143SKI JAN,<\/strong>\u00a0urodzony 25 I 1909 r. w Sielcu ko\u0142o Tarnobrzega, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Motyka. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnobrzegu z matur\u0105 w 1929 r. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142 do harcerstwa i pe\u0142ni\u0142 funkcje przybocznego, a nast\u0119pnie dru\u017cynowego I DH im. gen. Henryka D\u0105browskiego. Po maturze podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Wojew\u00f3dzkim ZMW \u201eWici\u201d na stanowisku kierownika dzia\u0142u personalnego. W latach 1932-1933 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w kompanii podchor\u0105\u017cych rezerwy piechoty 17 Pu\u0142ku Piechoty w Rzeszowie im. Marcina Borelowskiego i otrzyma\u0142 stopie\u0144 plutonowego podchor\u0105\u017cego, a nast\u0119pnie s\u0142u\u017cy\u0142 w 38 Pu\u0142ku Piechoty Strzelc\u00f3w Lwowskich w Przemy\u015blu i zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy w stopniu starszego sier\u017canta podchor\u0105\u017cego. W 1935 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Pozna\u0144skiego z tytu\u0142em magistra nauk prawnych. Ponadto dwukrotnie uczestniczy\u0142 w \u0107wiczeniach w 3. Pu\u0142ku Piechoty Legion\u00f3w w Jaros\u0142awiu i zosta\u0142 awansowany do stopnia podporucznika rezerwy. Od 1 IX 1937 r. pracowa\u0142 w S\u0142u\u017cbie Granicznej jako starszy stra\u017cnik, a nast\u0119pnie pomocnik i zast\u0119pca komendanta w Zborowie. 1 VI 1939 r. zosta\u0142 mianowany szefem ochrony Pa\u0144stwowych Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych \u2013 Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 w Mielcu. Po napadzie Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 1 IX 1939 r., zgodnie z rozkazem ewakuowa\u0142 si\u0119 z cz\u0119\u015bci\u0105 za\u0142ogi do Rumunii. Uda\u0142o mu si\u0119 przedosta\u0107 do Francji i tam zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do tworz\u0105cego si\u0119 polskiego wojska. Zosta\u0142 przydzielony do I batalionu 2 Pu\u0142ku Wielkopolskich im. Boles\u0142awa Chrobrego w 1 Dywizji Grenadier\u00f3w i powierzono mu dow\u00f3dztwo plutonu w 2 kompanii. Bra\u0142 udzia\u0142 w walkach z niemieck\u0105 268 Dywizj\u0105 Piechoty na linii Maginota na odcinku Sary, m.in. na rubie\u017cy Loning-Vittersbourg, a nast\u0119pnie pod Lagarde. Zgin\u0105\u0142 18 VI 1940 r. w czasie patrolu. Odznaczony po\u015bmiertnie Orderem Virtuti Militari V klasy. Miejsce poch\u00f3wku nie jest znane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIELI\u0143SKI KAMIL ANTONI<\/strong>, urodzony 17 I 1989 r. w Kolbuszowej, syn Krzysztofa i Krystyny z domu Przywara. W 2008 r. uko\u0144czy\u0142 II Liceum Profilowane w Zespole Szk\u00f3\u0142 Budowlanych im. \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej w Mielcu. Treningi lekkoatletyczne rozpocz\u0105\u0142 w LKS Mielec pod kierunkiem Stanis\u0142awa Zio\u0142y i w kr\u00f3tkim czasie awansowa\u0142 do krajowej czo\u0142\u00f3wki biegaczy biegaczy \u015bredniodystansowych w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych. Najwa\u017cniejsze sukcesy (medale) w kategorii junior\u00f3w m\u0142odszych: *2005: Halowe Mistrzostwa Polski (Spa\u0142a) – z\u0142oty medal w biegu na 2000 m, Mistrzostwa Polski w Biegach Prze\u0142ajowych (Bia\u0142ystok) \u2013 z\u0142oty na 5000 m, Mistrzostwa Polski (Warszawa) \u2013 srebrny na 3000 m; *2006: Halowe Mistrzostwa Polski (Spa\u0142a) \u2013 z\u0142oty na 2000 m, Mistrzostwa Polski (\u0141\u00f3d\u017a) \u2013 z\u0142oty na 3000 m. Najwa\u017cniejsze sukcesy (medale) w kategorii junior\u00f3w: *2007: Mistrzostwa Polski (Bia\u0142a Podlaska) \u2013 z\u0142oty na 1500 m, z\u0142oty na 3000 m, Memoria\u0142 Janusza Kusoci\u0144skiego (Warszawa) \u2013 I miejsce na 3000 m; *2008: Mistrzostwa Polski (Toru\u0144) \u2013 z\u0142oty na 3000 m (8.28,61). Wielokrotnie reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 w kategorii junior\u00f3w. Wa\u017cniejsze starty: *2006:Mecz Polska \u2013 Niemcy (Zittau) \u2013 I miejsce na 3000 m, *2007: Mistrzostwa Europy (Holandia) \u2013 9. miejsce w finale na 1500 m; *Mistrzostwa \u015awiata (Bydgoszcz) \u2013 odpad\u0142 w eliminacjach na 1500 m. Posiada najlepszy wynik w historii polskiej lekkoatletyki w kategorii do lat 18 na dystansie 1500m \u2013 3.43,09, osi\u0105gni\u0119ty w czasie zawod\u00f3w we Wroc\u0142awiu (23 VI 2007 r.). Przeszed\u0142 do klubu KB Sporting Mi\u0119dzyzdroje. Wa\u017cniejsze sukcesy (po 2008 r.): *2009 r.: Mistrzostwa Polski (Bydgoszcz) \u2013 z\u0142oty medal na 1500 m (3.50,51). Ponadto startowa\u0142, jako reprezentant Polski, w Mistrzostwach \u015awiata U-20 w Bydgoszczy (2008) i Mistrzostwach Europy U-23 w Kownie (2009), ale odpad\u0142 w eliminacjach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIELI\u0143SKI KAZIMIERZ J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 14 VII 1950 r. w Sarnowie, powiat mielecki, syn Wincentego i Anny z domu Hyjek. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO im. S. Konarskiego), matur\u0119 zda\u0142 w 1968 r. Studia na Wydziale Ekonomiki Produkcji Akademii Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 z tytu\u0142em magistra w 1972 r. i zosta\u0142 zatrudniony na tej uczelni jako pracownik naukowy. W 1980 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk ekonomicznych na podstawie rozprawy:\u00a0Modelowanie procesu rozwoju rolnictwa (na przyk\u0142adzie makroregionu po\u0142udniowo-wschodniego).<\/em>\u00a0Habilitacj\u0119 z zakresu nauk ekonomicznych otrzyma\u0142 w 2002 r. na podstawie rozprawy:\u00a0Elastyczno\u015b\u0107 poda\u017cy produkt\u00f3w rolniczych w Polsce.<\/em>\u00a0Obie prace zosta\u0142y wydane drukiem przez Akademi\u0119 Ekonomiczn\u0105 w Krakowie. W 1999 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 w niej funkcj\u0119 dyrektora Instytutu Ekonomii i Zarz\u0105dzania. Jego g\u0142\u00f3wnym obszarem badawczym jest rolnictwo. Wyk\u0142ada przedmioty: polityka spo\u0142eczna, polityka ekonomiczna i konkurencyjno\u015b\u0107 polskiego rolnictwa. Jest wsp\u00f3\u0142autorem m.in.: 5 ksi\u0105\u017cek oraz 6 podr\u0119cznik\u00f3w i skrypt\u00f3w, a tak\u017ce autorem ponad 70 artyku\u0142\u00f3w, opublikowanych m.in. w pismach i wydawnictwach naukowych: \u201eProblemy Ekonomiczne\u201d, \u201eZeszyty Naukowe UJ\u201d, \u201eZeszyty Naukowe AE\u201d(Krak\u00f3w), \u201ePISM\u201d(Krak\u00f3w), \u201eNowe Rolnictwo\u201d, \u201eWie\u015b Wsp\u00f3\u0142czesna\u201d, \u201eSeminar Papers\u201d, \u201eZagadnienia Ekonomiki Rolnej\u201d, \u201e\u017bycie Szko\u0142y Wy\u017cszej\u201d i \u201ePrace Naukowe AE we Wroc\u0142awiu\u201d. Wyg\u0142osi\u0142 szereg referat\u00f3w na konferencjach naukowych w kraju (m.in.: Krak\u00f3w, Mi\u0119dzyzdroje, Rzesz\u00f3w, Wroc\u0142aw) i za granic\u0105 (Baltimore). Jest promotorem kilkudziesi\u0119ciu prac magisterskich i dyplomowych oraz rozprawy doktorskiej, opiekunem naukowym 2 uczestnik\u00f3w studi\u00f3w doktoranckich i recenzentem szeregu prac. Uczestniczy w pracach zespo\u0142\u00f3w i komisji, m.in. Komisji Rady Wydzia\u0142u Ekonomii i Stosunk\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych do spraw przewod\u00f3w doktorskich. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Klubu Ekologicznego, Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego oraz Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierowania. Na stanowisku dyrektora Instytutu Ekonomii i Zarz\u0105dzania pracowa\u0142 do 2005 r. W latach 2005-2008 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prodziekana Wydzia\u0142u Ekonomii i Stosunk\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, a od 2008 r. by\u0142 dziekanem tego Wydzia\u0142u i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2016 r. Ponadto od 2010 r. do 2020 r. kierowa\u0142 Katedr\u0105 Przedsi\u0119biorczo\u015bci i Innowacji UEK. W 2015 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora nauk ekonomicznych nadany przez Prezydenta RP, a w 2020 r. – tytu\u0142 doktora honoris causa Pa\u0144stwowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. Hryhorija Skoworody w Perejas\u0142awiu. Wielokrotnie by\u0142 recenzentem wniosk\u00f3w jednostek naukowych o nadanie uprawnie\u0144 do przyznawania stopnia naukowego doktora i doktora habilitowanego (dla potrzeb Rady G\u0142\u00f3wnej Nauki i Szkolnictwa Wy\u017cszego). Tak\u017ce wielokrotnie by\u0142 recenzentem w post\u0119powaniach o nadanie stopnia naukowego doktora i doktora habilitowanego oraz tytu\u0142u profesora. Wa\u017cniejsze publikacje:\u00a0\u00a0Instrumenty Polityki Rolnej Unii Europejskiej stosowanej w Polsce, Europejska Polityka Sp\u00f3jno\u015bci oraz jej efekty w Polsce<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autor),\u00a0Dzia\u0142ania dostosowawcze polskich przedsi\u0119biorstw w okresie kryzysu<\/em>\u00a0(redaktor),\u00a0Strategie rozwoju MSP. Uj\u0119cie teoretyczne i empiryczne<\/em>\u00a0(redaktor),\u00a0Makroekonomiczne i sektorowe czynniki wp\u0142ywaj\u0105ce na rozw\u00f3j przedsi\u0119biorczo\u015bci<\/em>\u00a0(redaktor),\u00a0Procesy modernizacyjne rolnictwa (<\/em>autor, Warszawa 2014),\u00a0Formy i przejawy wsp\u00f3\u0142czesnej przedsi\u0119biorczo\u015bci w Polsce<\/em>\u00a0(redaktor naukowy, Warszawa 2014),\u00a0Problemy wzrostu konkurencyjno\u015bci przedsi\u0119biorstw<\/em>\u00a0(red. naukowy, Warszawa 2015),\u00a0Finansowe aspekty rozwoju przedsi\u0119biorczo\u015bci<\/em>\u00a0(red. naukowy, Warszawa 2016),\u00a0Ekonomia przysz\u0142o\u015bci: pa\u0144stwo efektywne czy sprawiedliwe<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142red. naukowy, Krak\u00f3w 2018),\u00a0Przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107 a nowe technologie<\/em> (red. naukowy (Warszawa 2019).\u00a0 Wsp\u00f3\u0142pracuje z wieloma uczelniami w kraju i za granic\u0105 (Bratys\u0142awa, Perejas\u0142aw, Charkow, Kij\u00f3w, Kiszyniow i in.). Wyg\u0142osi\u0142 referaty na mi\u0119dzynarodowych konferencjach naukowych, m.in. w Kijowie, Bratys\u0142awie i Dniepropietrowsku. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142otym Medalem Wydzia\u0142u Gospodarki Narodowej Uniwersytetu Ekonomicznego w Bratys\u0142awie, Medalem 75-lecia Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego w Radomiu, Medalem 95-lecia Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie i Medalem 10-lecia Powiatu Mieleckiego (restytuowanego w 1998 r.) oraz Nagrod\u0105 Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy\u017cszego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIELI\u0143SKI KONRAD PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 2 III 1971 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Alicji z G\u0142adyszewskich. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1990 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Historii i Archeologii Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie, uzyskuj\u0105c w 1995 r. stopie\u0144 magistra. W czerwcu 1999 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy:\u00a0\u017bycie kulturalne ludno\u015bci \u017cydowskiej na Lubelszczy\u017anie w latach I wojny \u015bwiatowej<\/em>. Po studiach doktoranckich pracowa\u0142 w Instytucie Historii, a od 2000 r. w Zak\u0142adzie Kultury i Historii \u017byd\u00f3w UMCS. Jego g\u0142\u00f3wnymi zainteresowaniami badawczymi s\u0105: dzieje ludno\u015bci \u017cydowskiej na ziemiach polskich w XIX i XX w., mniejszo\u015bci narodowe w Polsce oraz ruchy migracyjne w Europie \u015arodkowo-Wschodniej w okresie dwudziestolecia mi\u0119dzywojennego. By\u0142 dwukrotnym stypendyst\u0105 Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (1999, 2000) oraz stypendyst\u0105 kilku innych fundacji. Przebywa\u0142 na stypendiach, kursach i pobytach naukowych w Warszawie, Budapeszcie, Wiedniu i Berlinie. Uzyskiwa\u0142 granty, m.in. z Columbia University. Stale wsp\u00f3\u0142pracuje z University of Manchester, Nottingham University i Centre for East European Jewish w Wilnie. Uczestniczy\u0142 w wielu konferencjach w kraju i za granic\u0105, m.in. w Holandii, Izraelu, Rosji, USA i Wielkiej Brytanii. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Studi\u00f3w \u017bydowskich w Krakowie i European Association for Jewish Studies z siedzib\u0105 w Oxfordzie. Napisa\u0142 oko\u0142o 70 prac, opublikowanych w kraju i za granic\u0105, w tym 4 monografie oraz ksi\u0105\u017cki:\u00a0W cieniu synagogi. Obraz \u017cycia kulturalnego spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskiej Lublina w latach okupacji austro\u2013w\u0119gierskiej<\/em>\u00a0(Lublin 1998),\u00a0\u017bydzi Lubelszczyzny 1914-1918<\/em>\u00a0(Lublin 1999),\u00a0Jeszywas Chachmej Lublin \u2013 Uczelnia M\u0119drc\u00f3w Lublina<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autor, Lublin 2003),\u00a0Stosunki polsko-\u017cydowskie na ziemiach Kr\u00f3lestwa Polskiego w czasie I wojny \u015bwiatowej<\/em>\u00a0(Lublin 2005),\u00a0Ortodoksja \u2013 emancypacja \u2013 asymilacja. Studia z dziej\u00f3w ludno\u015bci \u017cydowskiej na ziemiach polskich w okresie rozbior\u00f3w<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autor, Lublin 2003). W listopadzie 2006 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora habilitowanego na podstawie rozprawy:\u00a0Stosunki polsko-\u017cydowskie na ziemiach Kr\u00f3lestwa Polskiego w czasie I wojny \u015bwiatowej<\/em>. By\u0142 pracownikiem naukowym w Zak\u0142adzie Bada\u0144 Etnicznych Wydzia\u0142u Politologii UMCS w Lublinie.\u00a0W 2009 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora UMCS. Aktualnie jest kierownikiem Zak\u0142adu Bada\u0144 Etnicznych Wydzia\u0142u Politologii oraz Pracowni Bada\u0144 Dziej\u00f3w i Kultury \u017byd\u00f3w PWSZ im. Sz. Szymonowica w Zamo\u015bciu. Tematyk\u0105 bada\u0144 naukowych obejmuje m. in. dzieje i kultur\u0119 \u017byd\u00f3w w Polsce i w Rosji, relacje etniczne oraz dzia\u0142alno\u015b\u0107 polskich komunist\u00f3w w ZSRR. Pe\u0142ni funkcj\u0119 redaktora naczelnego rocznika \u201eStudia \u017bydowskie. Almanach\u201d wydawanego przez PWSZ w Zamo\u015bciu. W ostatnich latach opublikowa\u0142 (jako redaktor, wsp\u00f3\u0142redaktor, autor) m.in.:\u00a0Wok\u00f3\u0142 akulturacji i asymilacji \u017byd\u00f3w na ziemiach polskich<\/em>\u00a0(2010),\u00a0Medinat Israel: pa\u0144stwo i to\u017csamo\u015b\u0107<\/em>\u00a0(2013),\u00a0O Polsk\u0105 Republik\u0119 Rad. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 polskich komunist\u00f3w w Rosji Radzieckiej 1918-1922<\/em>\u00a0(2013),\u00a0Przemoc anty\u017cydowska i konteksty akcji pogromowych na ziemiach polskich w XX wieku<\/em>\u00a0(2016) i\u00a0The Lost World. Polish Jews. Photographs from 1918-1939<\/em> (2016). Jest cz\u0142onkiem zwyczajnym m.in. European Association for Jewish Studies, cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Studi\u00f3w \u017bydowskich w Krakowie oraz uczestnikiem i kierownikiem projekt\u00f3w badawczych krajowych i zagranicznych. 21 I 2015 r.\u00a0 otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora nauk spo\u0142ecznych. Pracuje na stanowisku kierownika Zak\u0142adu Bada\u0144 Etnicznych Wydzia\u0142u Politologii UMCS w Lublinie i jest nauczycielem akademickim. Pe\u0142ni te\u017c funkcje kierownika Dzia\u0142u Naukowo-Badawczego Muzeum Getta Warszawskiego oraz wiceprzewodnicz\u0105cego Rady Programowej \u017bydowskiego Instytutu Historycznego (2017-2021).<\/p>\r\n

ZIELI\u0143SKI MIECZYS\u0141AW<\/b>, urodzony 17 XI 1912 r. w S\u0119kowej, syn Jana i Salomei. W latach 30. s\u0142u\u017cy\u0142 w 2 Pu\u0142ku Lotniczym w Krakowie. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako pilot my\u015bliwca i zosta\u0142 ranny, co wykluczy\u0142o go z zawodu pilota. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w fabryce samolot\u00f3w w Mielcu \u2013 Cyrance (Flugzeugwerk). Bra\u0142 udzia\u0142 w akcjach sabota\u017cowych. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej by\u0142 w pierwszej grupie pracownik\u00f3w, kt\u00f3ra doprowadzi\u0142a fabryk\u0119 do odbudowy i funkcjonowania, a nast\u0119pnie podj\u0119cia remont\u00f3w i produkcji r\u00f3\u017cnego sprz\u0119tu. Jako ceniony fachowiec w 1955 r. zosta\u0142 przeniesiony s\u0142u\u017cbowo do \u015awidnika, aby pom\u00f3c przy organizacji fabryki i szkoleniu jej pracownik\u00f3w. W 1962 r. powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec na stanowisko starszego mistrza na Wydziale 57, a nast\u0119pnie powierzono mu niezwykle odpowiedzialn\u0105 funkcj\u0119 kontrolera WZL, kt\u00f3ry podejmowa\u0142 ostateczn\u0105 decyzj\u0119 o dopuszczeniu samolotu do eksploatacji. W 1978 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Nale\u017ca\u0142 do ZBoWiD. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142 29 VII 1996 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIELI\u0143SKI TADEUSZ<\/strong>, major, ps. \u201eObuch\u201d i \u201eLiliput\u201d, w maju 1944 r. obj\u0105\u0142 stanowisko inspektora Inspektoratu AK Mielec-Tarnobrzeg. Uczestniczy\u0142 w przygotowaniach do akcji \u201eBurza\u201d, m.in. w przekazaniu oddzia\u0142owi \u201eHejna\u0142\u201d broni i innego wyposa\u017cenia wojskowego na kr\u00f3tko przed zdobywaniem Mielca. W sierpniu 1944 r. doprowadzi\u0142 do powstania kompanii pod dow\u00f3dztwem por. \u201eB\u0142awata\u201d (Kazimierz Bogacz), kt\u00f3ra mia\u0142a i\u015b\u0107 z pomoc\u0105 do walcz\u0105cej Warszawy. 12 XII 1944 r. mjr \u201eObuch\u201d zosta\u0142 aresztowany przez NKWD. Po deklaracji, \u017ce we\u017amie udzia\u0142 w organizowaniu dywizji piechoty podporz\u0105dkowanej gen. M. Roli-\u017bymierskiemu, zosta\u0142 wypuszczony. Mimo stara\u0144 nie uda\u0142o mu si\u0119 zmobilizowa\u0107 \u017co\u0142nierzy. Dow\u00f3dztwo konspiracyjnego Podokr\u0119gu AK mianowa\u0142o mjr. \u201eMalin\u0119\u201d nowym inspektorem Inspektoratu Mielec, a mjr \u201eObuch zosta\u0142 ponownie aresztowany przez NKWD i przekazany polskim organom bezpiecze\u0144stwa. Wypuszczono go z wi\u0119zienia jesieni\u0105 1945 r. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIELI\u0143SKI WIES\u0141AW EDWARD<\/strong>, urodzony 5 II 1964 r. w Mielcu, syn Edwarda i Marii z domu Nowak. Absolwent Liceum Zawodowego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1983 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1983 r. w Szkole Podstawowej w Hucinie (gmina Niwiska, powiat kolbuszowski) jako nauczyciel techniki.\u00a0 Studiowa\u0142 na Wydziale Matematyczno-Fizycznym (kierunek \u2013 technika) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1992 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W tym samym roku przeszed\u0142 z Huciny do Szko\u0142y Podstawowej nr 13 w Mielcu i od tego czasu uczy\u0142 informatyki. Dwukrotnie uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z informatyki; w 1996 r. na Politechnice Warszawskiej i w 2000 r. na Uniwersytecie Wroc\u0142awskim. Tak\u017ce w 2000 r., po reformie o\u015bwiatowej, zosta\u0142 zatrudniony w Gimnazjum nr 4 w Mielcu jako nauczyciel informatyki. Ponadto od 2008 r. jest nauczycielem zawodowych przedmiot\u00f3w informatycznych w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. Od 1996 r. systematycznie przygotowuje uczni\u00f3w do udzia\u0142u w konkursach z informatyki organizowanych przez Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie i osi\u0105ga znakomite wyniki. W latach 1996-2018 a\u017c 45 jego podopiecznych zdoby\u0142o tytu\u0142y laureat\u00f3w. Jest inicjatorem szeregu nowatorskich przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 w zakresie nowoczesnych technologii w o\u015bwiacie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej II stopnia i Nagrod\u0105 Podkarpackiego Kuratora O\u015bwiaty w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIELI\u0143SKI ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 6 IV 1957 r. w Kosinie ko\u0142o \u0141a\u0144cuta, syn W\u0142adys\u0142awa i Genowefy ze Szczepa\u0144skich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 32 w Przeworsku. Studia filologiczne w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 1981 r. z tytu\u0142em magistra filologii rosyjskiej. W latach 1981-1983 pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej nr 4 w \u0141a\u0144cucie, a nast\u0119pnie odby\u0142 roczne szkolenie w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy O\u015brodka Szkolenia Wojsk L\u0105dowych w Elbl\u0105gu i praktyk\u0119 w jednostce wojskowej w S\u0142ubicach. 1 IX 1984 r. zosta\u0142 zatrudniony w Szkole Podstawowej nr 8 w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka rosyjskiego. Przygotowywani przez niego uczniowie startowali z powodzeniem w konkursach przedmiotowych By\u0142 te\u017c opiekunem samorz\u0105du uczniowskiego. W latach 1992-2001 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora ds. wychowawczych w Szkole Podstawowej nr 8 (do 1996) i Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 im. st. sier\u017c. Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego. W 1998 r. uko\u0144czy\u0142 kurs kwalifikacyjny z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w Rzeszowie. Od 1 IX 2001 r., po wygraniu konkursu, zosta\u0142 mianowany dyrektorem tego\u017c ZSO nr 1, a 1 IX 2006 r. i 1 IX 2011 r. powierzono mu to stanowisko na kolejne 5 lat. Zarz\u0105dzana przeze\u0144 plac\u00f3wka otrzyma\u0142a certyfikat \u201eSzko\u0142y z Klas\u0105\u201d: Gimnazjum nr 3 w 2003 r., a V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w 2004 r. W 2016 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Jest t\u0142umaczem przysi\u0119g\u0142ym j\u0119zyka rosyjskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki Siatkowej oraz nagrodami lokalnych w\u0142adz samorz\u0105dowych. Uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w WSGiZ w Mielcu (2009 r.) oraz studia podyplomowe z zakresu edukacji dla bezpiecze\u0144stwa na Uniwersytecie Rzeszowskim (2010 r.). Pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Niepublicznej Szko\u0142y Podstawowej Mistrzostwa Sportowego im. Grzegorza Lato w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIELONA BUDKA ZBIGNIEW GRYCAN MIELEC SP Z O.O.<\/strong>, popularna i jedna z najwi\u0119kszych w kraju firm produkuj\u0105cych lody. Zosta\u0142a za\u0142o\u017cona w 1947 r. w Warszawie przez Edmunda Plewickiego i Kazimierza Kozie\u0142a, a pierwszym jej obiektem by\u0142a budka pomalowana na zielono (st\u0105d nazwa) przy zbiegu ulic Pu\u0142awskiej i Madali\u0144skiego. Niepowtarzalny smak lod\u00f3w i ich wysoka jako\u015b\u0107 ju\u017c po kilku latach zapewni\u0142y firmie popularno\u015b\u0107. W 1962 r. przy odbudowanej ze zniszcze\u0144 wojennych ul. Pu\u0142awskiej zbudowano wi\u0119ksz\u0105 lodziarni\u0119, ale nazwa \u201eZielona Budka\u201d pozosta\u0142a. W 1980 r. jej w\u0142a\u015bcicielem zosta\u0142 Zbigniew Grycan \u2013 cukiernik i pod jego kierownictwem nast\u0105pi\u0142 dalszy rozw\u00f3j firmy. Na pocz\u0105tku lat 90. otwarto przy ul. Pu\u0142awskiej 11 salon lodowy, a wkr\u00f3tce potem lodziarnie w Gdyni i Warszawie (drug\u0105). W 1992 r. uruchomiono fabryk\u0119 lod\u00f3w w Aninie. W 1998 r. utworzono sp\u00f3\u0142k\u0119 akcyjn\u0105, a do zainwestowania w dalszy rozw\u00f3j pozyskano francuski Bank Paribas. \u201eZielona Budka\u201d S.A. by\u0142a za\u0142o\u017cycielem i jedynym udzia\u0142owcem sp\u00f3\u0142ki z o.o., dzia\u0142aj\u0105cej w Mielcu. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 3 II 1998 r. Zbudowa\u0142a obiekt we wschodniej cz\u0119\u015bci SSE i w lipcu 1999 r. rozpocz\u0119\u0142a produkcj\u0119 lod\u00f3w w pe\u0142nej gamie. Uroczyste otwarcie firmy w Mielcu odby\u0142o si\u0119 27 VII 2000 r. W kwietniu 2004 r. Zielona Budka sta\u0142a si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Roncadin GmbH, firmy maj\u0105cej siedzib\u0119 w Niemczech i plasuj\u0105cej si\u0119 na wysokiej pozycji w\u015br\u00f3d wytw\u00f3rc\u00f3w lod\u00f3w w Europie Zachodniej. To znacznie zwi\u0119kszy\u0142o mo\u017cliwo\u015bci eksportowe mieleckiej firmy. W 2006 r. Roncadin GmbH po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z brytyjsk\u0105 firm\u0105 lodow\u0105 Richmond Foods i mielecki zak\u0142ad wszed\u0142 w sk\u0142ad koncernu lodowego R&R Ice Cream. Produkuje lody na rynek krajowy i zagraniczny (Czechy, Grecja, Litwa, Rosja, S\u0142owacja, Szwecja). Posiada szereg certyfikat\u00f3w potwierdzaj\u0105cych najwy\u017csz\u0105 jako\u015b\u0107 wyrob\u00f3w. W 2016 r. R&R i Nesle utworzy\u0142y now\u0105 firm\u0119 joint-venture pod nazw\u0105 FRONERI i tym samym Zielona Budka otrzyma\u0142a tak\u0105 nazw\u0119. G\u0142\u00f3wna siedziba sp\u00f3\u0142ki znajduje si\u0119 w Wielkiej Brytanii, a jej zak\u0142ady znajduj\u0105 si\u0119 w dwudziestu kilku krajach. Mielecki zak\u0142ad jest jednym z dw\u00f3ch znajduj\u0105cych si\u0119 w Polsce i cieszy si\u0119 du\u017c\u0105 popularno\u015bci\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIELONA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska o d\u0142ugo\u015bci 305 m na osiedlu Wojs\u0142aw. Jako droga dojazdowa funkcjonowa\u0142a wiele lat. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 27 III 1985 r., po przy\u0142\u0105czeniu Wojs\u0142awia do Mielca. W ramach budowy w 2006 r. otrzyma\u0142a nawierzchni\u0119 z kostki brukowej, co uczyni\u0142o j\u0105 wdzi\u0119czn\u0105 tras\u0105 do spacer\u00f3w. Nale\u017cy przypomnie\u0107, \u017ce ul. Zielona by\u0142a kiedy\u015b boczn\u0105 ul. M. Reja, ale 21 IV 1982 r., w zwi\u0105zku z budow\u0105 osiedla J. Krasickiego (potem Lotnik\u00f3w) zosta\u0142a zlikwidowana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIEMBA WOJCIECH (arcybiskup dr)<\/strong>, urodzony 15 X 1941 r. w Wampierzowie, parafia Wadowice G\u00f3rne, powiat mielecki, syn Antoniego i Julii z domu Kapinos. Ucz\u0119szcza\u0142 do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (1954-1956), a nast\u0119pnie Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Bystrzycy K\u0142odzkiej (1956-1958). Po maturze przez dwa lata pracowa\u0142 w Wydziale Finansowym Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. W 1960 r. wst\u0105pi\u0142 do Wy\u017cszego Seminarium Duchownego HOSIANUM w Olsztynie. W latach 1963-1965 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w D\u0119blinie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 18 VI 1967 r. Po \u015bwi\u0119ceniach pracowa\u0142 jako wikariusz w parafii \u015bw. Katarzyny w K\u0119trzynie, a nast\u0119pnie w olszty\u0144skiej parafii \u015bw. Jakuba w Olsztynie. W latach 1970-1974 studiowa\u0142 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1974 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 doktora teologii biblijnej. Studiowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie (1980-1981). Po studiach wyk\u0142ada\u0142 przedmioty biblijne Warmi\u0144skim Seminarium Duchownym HOSIANUM w Olsztynie, gdzie jednocze\u015bnie pe\u0142ni\u0142 kolejno funkcje prefekta, wicerektora (1981-1982) i rektora (1982-1986). 23 VI 1982 r. zosta\u0142 mianowany biskupem pomocniczym diecezji warmi\u0144skiej, a sakr\u0119 biskupi\u0105 przyj\u0105\u0142 4 VII 1982 r. we wsp\u00f3\u0142katedrze \u015bw. Jakuba w Olsztynie. G\u0142\u00f3wnym konsekratorem by\u0142 kardyna\u0142 J\u00f3zef Glemp Arcybiskup Metropolita Warszawski i Prymas Polski. Jako zawo\u0142anie biskupie obra\u0142 s\u0142owa: DIVES IN MISERICORDIA DEUS \u2013 B\u00d3G BOGATY W MI\u0141OSIERDZIE. \u00a0Po reorganizacji diecezji w Polsce 25 III 1992 r. zosta\u0142 mianowany Biskupem E\u0142ckim. Ingres do katedry e\u0142ckiej odby\u0142 si\u0119 23 IV 1992 r. W uroczysto\u015b\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Matki Mi\u0142osierdzia 16 XI 2000 r. Ojciec \u015awi\u0119ty Jan Pawe\u0142 II mianowa\u0142 go Arcybiskupem Metropolit\u0105 Bia\u0142ostockim. 9 XII 2000 r. odby\u0142 si\u0119 ingres do katedry bia\u0142ostockiej. 30 V 2006 r. zosta\u0142 mianowany przez papie\u017ca Benedykta XVI Arcybiskupem Metropolit\u0105 Warmi\u0144skim. Kanoniczne obj\u0119cie diecezji mia\u0142o miejsce 9 VI 2006 r. Uroczysty ingres do wsp\u00f3\u0142katedry \u015bw. Jakuba w Olsztynie odby\u0142 si\u0119 11 VI 2006 r., a 29 VI 2006 r. z r\u0105k Ojca \u015awi\u0119tego Benedykta XVI otrzyma\u0142 w Rzymie paliusz metropolitalny. W Konferencji Episkopatu Polski pe\u0142ni\u0142 funkcje przewodnicz\u0105cego Komisji Misyjnej, przewodnicz\u0105cego Zespo\u0142u Biskup\u00f3w Polskich ds. Kontakt\u00f3w z Biskupami Litwy oraz cz\u0142onka Komisji Ekonomicznej. Aktualnie jest cz\u0142onkiem Zespo\u0142u ds. Kontakt\u00f3w z Konferencj\u0105 Episkopatu Litwy i cz\u0142onkiem Komisji Ekonomicznej. Opublikowa\u0142 m.in. dwie ksi\u0105\u017cki:\u00a0W s\u0142u\u017cbie Bogu bogatemu w mi\u0142osierdzie<\/em>\u00a0(E\u0142k 1997) i\u00a0U polskich misjonarzy w Afryce<\/em>\u00a0(E\u0142k 1998), ponad 100 artyku\u0142\u00f3w w opracowaniach zbiorowych i wydawnictwach, m.in.: \u201eStudia Warmi\u0144skie\u201d (Olsztyn 1973, 1975, 1984, 1987, 1995), \u201eStudio lectionem facere\u201d (Lublin), \u201eStudia Teologiczne\u201d (Lublin 1982), \u201eCroce e nuowa evangelizzazione\u201d (Rzym 1994),\u00a0Petintia et Caritas. W ho\u0142dzie Ksi\u0119dzu Kardyna\u0142owi Henrykowi Gulbinowiczowi Arcybiskupowi Metropolicie Wroc\u0142awskiemu w 25-lecie sakry biskupiej. (Wroc\u0142aw 1995), Przysz\u0142o\u015b\u0107 natchnieniem dla tera\u017aniejszo\u015bci (E\u0142k 1996),<\/em>\u00a0\u201e\u015awiat\u0142o Narod\u00f3w\u201d (1996),\u00a0Jezus Chrystus Jedyny Zbawiciel \u015bwiata, wczoraj, dzi\u015b i na wieki. Program duszpasterski na rok 1996\/1997<\/em>\u00a0(Katowice 1996), \u201eLithuania\u201d (1997), \u201eStudia Polonijne\u201d (Lublin 1998),\u00a0Ks. Dr Pra\u0142at Pawe\u0142 \u015aliwa. Cz\u0142owiek niezwyk\u0142ej dobroci<\/em>\u00a0(Tarn\u00f3w 1999),\u00a0\u201eL\u2019Osservatore Romano\u201d (Rzym 1999), Ksi\u0119ga Pami\u0105tkowa ku czci Kard. Henryka Gulbinowicza (2000), Czas Mi\u0142osierdzia (2001, 2002, 2005), \u201eEPISTEME 27\u201d (2003, 2007)<\/em>, \u201eStudia Teologiczne\u201d (2003), \u201eGazeta Wsp\u00f3\u0142czesna\u201d (2003, 2006), \u201eMedyk Bia\u0142ostocki\u201d (2003), \u201eCivitas Chrystiana\u201d (2005), \u201eW S\u0142u\u017cbie Mi\u0142osierdzia\u201d (2006), \u201ePos\u0142aniec Warmi\u0144ski\u201d (2006, 2007, 2008), \u201eWarmi\u0144skie Wiadomo\u015bci Diecezjalne\u201d (2006, 2008), \u201eTotus Tuus\u201d (2007), \u201eDzie\u0144 Pa\u0144ski\u201d (2007), \u201eNazaret\u201d (2006) oraz kilkana\u015bcie wst\u0119p\u00f3w do ksi\u0105\u017cek. W 2011 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 doktora honoris causa Uniwersytetu Warmi\u0144sko-Mazurskiego w Olsztynie. W 2015 r. zosta\u0142 Honorowym Obywatelem Gminy Wadowice G\u00f3rne. Ponadto zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Za Zas\u0142ugi dla Wojew\u00f3dztwa Warmi\u0144sko-Mazurskiego” oraz tytu\u0142em Honorowego Obywatela Miko\u0142ajek, Bia\u0142egostoku i Lidzbarka Warmi\u0144skiego. 5 X 2016 r. na r\u0119ce Ojca \u015awi\u0119tego Franciszka z\u0142o\u017cy\u0142 rezygnacj\u0119 z urz\u0119du Metropolity Warmi\u0144skiego i po jej przyj\u0119ciu z dniem 15 X 2016 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Odt\u0105d posiada\u0142 tytu\u0142 arcybiskupa seniora archidiecezji warmi\u0144skiej. Zmar\u0142 22 IV 2021 r. Pochowany w krypcie arcybiskup\u00f3w warmi\u0144skich konkatedry pw. \u015bw. Jakuba Aposto\u0142a w Olsztynie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIEMBICKI STEFAN<\/strong>, urodzony 18 IV 1932 r. w \u0141odzi, syn Aleksandra i Stefanii z domu Walczak. Absolwent Technikum Mechanicznego w \u0141odzi. W latach 1947-1949 nale\u017ca\u0142 do 42. \u0141\u00f3dzkiej Dru\u017cyny Harcerskiej im. \u015bw. J. Bosko, posiada\u0142 stopie\u0144 wywiadowcy. Edukacj\u0119 lotnicz\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w okresie szkolnym od pracy mechanika w Lotniczych Zak\u0142adach Do\u015bwiadczalnych w \u0141odzi. \u00a0W latach 1951-1953 kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w Oficerskiej Szkole Lotniczej w D\u0119blinie, a potem w Radomiu i otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika. S\u0142u\u017cy\u0142 jako pilot w 41 Pu\u0142ku My\u015blistwa Lotniczego w Malborku (dow\u00f3dca eskadry), 29 Pu\u0142ku My\u015blistwa Lotniczego w Ornecie (szef strzelania pu\u0142ku), 40 Pu\u0142ku My\u015blistwa Lotniczego w \u015awidwinie ko\u0142o Koszalina (zast\u0119pca dow\u00f3dcy ds. szkolenia) i 3 Brandenburskiej Dywizji ( szef strzelania dywizji). Zdoby\u0142 klasy pilota wojskowego: III w 1955 r., II w 1956 r. i I w 1958 r. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w samolotowej akrobacji indywidualnej i zbiorowej. Przez oko\u0142o 10 lat by\u0142 tak\u017ce instruktorem pilota\u017cu na samolotach Mig-21. Awansowa\u0142 kolejno na stopnie: porucznika (1955), kapitana (1960), majora (1963) i podpu\u0142kownika (1969). W 1975 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca (21 PW) i podj\u0105\u0142 prac\u0119 pilota do\u015bwiadczalnego w WSK \u00a0\u201dPZL-Mielec\u201d. W 1977 r. uzyska\u0142 klas\u0119 mistrzowsk\u0105 w lotnictwie do\u015bwiadczalnym. W 1983 r. z powod\u00f3w zdrowotnych zrezygnowa\u0142 z latania na samolotach nadd\u017awi\u0119kowych, a w 1990 r. z lotnictwa wojskowego. W latach 1990-1997 pracowa\u0142 (umowa-zlecenie) w firmie \u201eAgrotech\u201d Szczecin. M.in. w 1990 r. pracowa\u0142 jako oblatywacz w Indiach. Bilans czasu w powietrzu zamkn\u0105\u0142 ilo\u015bci\u0105 oko\u0142o 6000 godzin. Lata\u0142 m.in. na samolotach: Lim-1, Lim-2, Lim-5, Lim-6, Mig-21, TS-11 \u201eIskra\u201d, An-2, M-15, \u201eMewa\u201d (Seneka-2) i An-28. Udziela si\u0119 spo\u0142ecznie, pe\u0142ni\u0105c funkcje sekretarza w Wojskowym Kole \u0141owieckim nr 144 \u201eS\u0119p\u201d oraz w Kole nr 1 Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony Pilot Wojskowy\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, a ponadto Z\u0142otym i Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi \u0141owieckiej oraz Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Z\u017bWP\u201d. Zmar\u0142 28 IV 2020 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIEMIA MIELECKA<\/strong>, zob.\u00a0ABRAKADABRA<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIEMIA\u0143SKI RYSZARD<\/strong>, urodzony 12 XI 1957 r. w Kro\u015bnie, syn Adama i Heleny z domu Feru\u015b. Absolwent Liceum Zawodowego w Kro\u015bnie, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie (kierunek: budowa samolot\u00f3w i \u015bmig\u0142owc\u00f3w) i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W latach 1982-1989 pracowa\u0142 w WZL\u20133 w D\u0119blinie jako technolog. W 1989 r. zosta\u0142 przeniesiony do 145 Przedstawicielstwa Wojskowego w D\u0119bicy na stanowisko pomocnika specjalisty. Od 1991 r. pracuje w 21 Przedstawicielstwie Wojskowym w Mielcu, przemianowanym na 149 Przedstawicielstwo Wojskowe, na stanowiskach przedstawiciela wojskowego, starszego przedstawiciela wojskowego i szefa 149 PW. Dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119, ko\u0144cz\u0105c m.in. studia podyplomowe z zakresu wychowania obronnego w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. Posiada uprawnienia instruktora strzelectwa sportowego i instruktora obrony cywilnej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Srebrnym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIEMSKA MATYLDA (z domu JAGLARZ)<\/strong>, urodzona 7 IV 1893 r. w Rabce, c\u00f3rka Franciszka i Karoliny z Nowickich. W 1911 r. przyby\u0142a z m\u0119\u017cem, nauczycielem gimnazjalnym, do Mielca. W 1912 r. tak\u017ce z m\u0119\u017cem przenios\u0142a si\u0119 do Tarnowa. Po \u015bmierci m\u0119\u017ca na froncie w 1915 r. zaj\u0119\u0142a si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 opieku\u0144cz\u0105 i charytatywn\u0105. W okresie mi\u0119dzywojennym powr\u00f3ci\u0142a do Mielca. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a m\u0142odzie\u017cy. W latach 1937? \u2013 1939 by\u0142a prezesem Ko\u0142a Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa w Mielcu. Zmar\u0142a 21 IV 1953 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

\"\"ZIEMSKI JERZY JAN<\/strong>, urodzony 16 IV 1958 r. w Miechowie\u2013Charsznicy ko\u0142o Krakowa, syn Zdzis\u0142awa i Heleny z Kupskich. Absolwent Technikum Energetycznego w Krakowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. Studia na Wydziale Techniki i Energetyki Rolnictwa Akademii Rolniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1983 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera mechanizatora rolnictwa. W latach 1983-1985 pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym O\u015brodku Maszynowym w Chodowie. W 1985 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Rejonowym Przedsi\u0119biorstwie Melioracyjnym. Od 1987 r. pracuje w \u201eSpo\u0142em\u201d PSS Mielec. By\u0142 kierownikiem i organizatorem Zak\u0142adu Ch\u0142odniczego, a nast\u0119pnie kierownikiem Dzia\u0142u Inwestycji i Remont\u00f3w. Od 1997 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du \u201eSpo\u0142em\u201d PSS Mielec.<\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

\"\"ZIEMSKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 5 I 1886 r. w T\u0119goborzu, woj. krakowskie. Absolwent Gimnazjum w Bochni, matur\u0119 zda\u0142 (z odznaczeniem) w 1904 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym UJ w Krakowie. W roku szkolnym 1911\/1912 pracowa\u0142 w c.k. Gimnazjum w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyk\u00f3w: polskiego, \u0142aci\u0144skiego, greckiego i niemieckiego. By\u0142 cz\u0142onkiem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i instruktorem I Mieleckiej Dru\u017cyny Skautowej im. T. Ko\u015bciuszki w Mielcu. Propagowa\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe, w tym pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105. Latem 1912 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 wraz z \u017con\u0105 Matyld\u0105 do Tarnowa i od 1 IX podj\u0105\u0142 prac\u0119 w c.k. Gimnazjum I w Tarnowie jako nauczyciel j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego i greckiego. W sierpniu 1914 r. zosta\u0142 powo\u0142any do wojska austriackiego i bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej. Po odniesieniu ci\u0119\u017ckich ran zmar\u0142 15 VIII 1915 r. Miejsce poch\u00f3wku nieznane.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIENTARA EDMUND<\/strong>, urodzony 25 I 1929 r. w Warszawie. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w \u201ePolonii\u201d Warszawa i w 1948 r. awansowa\u0142 do pierwszego zespo\u0142u graj\u0105cego w I lidze. W 1950 r. zosta\u0142 powo\u0142any do odbycia zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej i skierowany do gry w I-ligowej \u201eLegii\u201d Warszawa. W latach 1953-1955 wyst\u0119powa\u0142 w barwach \u201eGwardii\u201d Warszawa. Od 1956 r. do \u00a01962 r. ponownie gra\u0142 w \u201eLegii\u201d Warszawa (jako pomocnik) i przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia mistrzostwa Polski w 1956 r. i wicemistrzostwa w 1960 r. \u00a0Wyst\u0119powa\u0142 43 razy w I reprezentacji Polski, strzeli\u0142 3 bramki i przez kilka lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kapitana tej dru\u017cyny. W 1960 r. uczestniczy\u0142 w Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie. Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej w 1962 r. wyjecha\u0142 do Australii, gdzie w \u201ePolonii\u201d Melbourne by\u0142 graj\u0105cym trenerem. W 1965 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski i po uko\u0144czeniu studium trenerskiego podj\u0105\u0142 prac\u0119 w \u201eLegii\u201d Warszawa jako asystent trenera Jaroslava Vejvody. Po odbyciu sta\u017cu trenerskiego na W\u0119grzech i w Bu\u0142garii w 1969 r. obj\u0105\u0142 stanowisko I trenera \u201eLegii\u201d. W 1970 r. zdoby\u0142 z t\u0105 dru\u017cyn\u0105 mistrzostwo Polski, a w 1971 r. wicemistrzostwo. P\u00f3\u017aniej by\u0142 trenerem \u201ePogoni\u201d Szczecin, a w latach 1975-1977 trenowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 \u201eStali\u201d Mielec i wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w zdobycie przez niego tytu\u0142u mistrza Polski w 1976 r. (drugiego w historii klubu). Po powrocie do Warszawy zosta\u0142 zatrudniony w Wydziale Szkolenia PZPN, a nast\u0119pnie by\u0142 selekcjonerem dru\u017cyny m\u0142odzie\u017cowej i olimpijskiej (eliminacje do IO-1980 w Moskwie) oraz szefem Wydzia\u0142u Szkolenia PZPN. Zmar\u0142 3 VIII 2010 r. Spoczywa na cmentarzu Br\u00f3dnowskim w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZI\u0118BA HENRYK<\/strong>, urodzony 19 I 1948 r. w Mielcu, syn Walentego i Anny z domu Chwa\u0142ek Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Kro\u015bnie. Treningi siatk\u00f3wki rozpocz\u0105\u0142 w FKS \u201eStal\u201d Mielec w 1963 r. W 1966 r. przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przez dru\u017cyn\u0119 junior\u00f3w \u201eStali\u201d br\u0105zowego medalu w Mistrzostwach Polski Junior\u00f3w w Siatk\u00f3wce. Tak\u017ce w 1966 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec jako pracownik fizyczny. Jego drug\u0105 pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 by\u0142a muzyka. W latach 1965-1967 wyst\u0119powa\u0142 w mieleckim zespole muzycznym \u201ePulpity\u201d, kt\u00f3re m.in. zdoby\u0142y II miejsce na \u201eGitariadzie Podkarpacia\u201d w Kro\u015bnie. W latach 1968-1970 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i gra\u0142 w zespole siatk\u00f3wki WKS \u201eCzarni\u201d Radom. Po odbyciu s\u0142u\u017cby powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracy w WSK oraz zasili\u0142 II-ligow\u0105 \u201eStal\u201d, kt\u00f3ra w latach 1971-1973 awansowa\u0142a do I ligi, zdoby\u0142a Puchar CRZZ i wywalczy\u0142a 4. miejsce w I lidze (najwy\u017csze w historii). W 1973 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krosna i z dru\u017cyn\u0105 \u201eKarpat\u201d awansowa\u0142 do II ligi (1974). Po zako\u0144czeniu kariery sportowej w 1977 r. wst\u0105pi\u0142 do zawodowej s\u0142u\u017cby wojskowej. Jako podoficer, a nast\u0119pnie chor\u0105\u017cy, pe\u0142ni\u0142 kolejno obowi\u0105zki starszego operatora, technika i dow\u00f3dcy stacji radiolokacyjnych w 1. Korpusie Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Nie zaprzesta\u0142 amatorskiej gry w siatk\u00f3wk\u0119 i propagowa\u0142 t\u0119 dyscyplin\u0119 w \u015brodowisku wojskowym. Uzyska\u0142 klas\u0119 mistrzowsk\u0105 specjalisty wojskowego. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 zako\u0144czy\u0142 w 1995 r. w stopniu chor\u0105\u017cego sztabowego. Wyr\u00f3\u017cniony Srebrnym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. W 2002 r. powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Mielca. Jest cz\u0142onkiem Ko\u0142a nr 1 ZB\u017bZ I OR WP w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZI\u0118BA MICHA\u0141<\/strong>, urodzony w 1900 r. w Brniu Osuchowskim. Z zawodu by\u0142 rolnikiem. W latach 20. nale\u017ca\u0142 do aktywnych dzia\u0142aczy PSL \u201ePiast\u201d. W latach 1931-1938 zosta\u0142 wybrany do kierownictwa powiatowego Stronnictwa Ludowego, a w 1938 r. powierzono mu funkcj\u0119 prezesa powiatowego SL. By\u0142 jednym z organizator\u00f3w strajk\u00f3w ch\u0142opskich w powiecie mieleckim w 1933 r. oraz innych protest\u00f3w przeciwko sanacji. Centralne w\u0142adze SL wys\u0142a\u0142y go do tworzenia k\u00f3\u0142 SL na terenie Mazowsza, ale w trakcie prowadzenia agitacji zosta\u0142 aresztowany przez policj\u0119 i \u201eodstawiony ciupasem\u201d do Mielca. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do ROCh i BCh. Po II wojnie \u015bwiatowej przez pewien czas by\u0142 cz\u0142onkiem PSL (St. Miko\u0142ajczyka). Po \u201eodwil\u017cy\u201d w 1956 r. zosta\u0142 wiceprezesem Zarz\u0105du Powiatowego ZSL w Mielcu oraz wiceprzewodnicz\u0105cym Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem Rady Nadzorczej Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego w Mielcu. Zmar\u0142 w 1976 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZI\u0118BA ZBIGNIEW JAN<\/strong>, urodzony 1 IV 1958 r. w Kolbuszowej, syn Mariana i J\u00f3zefy. Absolwent Technikum Mechanicznego w Nowej D\u0119bie z matur\u0105 w 1978 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej w Krakowie i w 1983 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 1 VII 1983 r. w Nadle\u015bnictwie Mielec jako sta\u017cysta. Z dniem 1 IX 1983 r. zosta\u0142 zatrudniony w Przedsi\u0119biorstwie Rob\u00f3t Melioracyjnych w Mielcu i z\u00a0 t\u0105 firm\u0105 zwi\u0105za\u0142 ca\u0142e swoje \u017cycie zawodowe. Pracowa\u0142 na stanowiskach: sta\u017cysty (1-14 IX 1983 r.), in\u017cyniera budowy (1 X 1983 r. \u2013 31 VII 1984 r.), majstra budowy (1 VIII 1984 r. \u2013 31 I 1986 r.), kierownika budowy (1 II 1986 r. \u2013 30 XI 1993 r.), zast\u0119pcy kierownika Dzia\u0142u Przygotowania i Realizacji Produkcji (1 XII 1993 r. \u2013 30 IX 1996 r.), kierownika Dzia\u0142u Realizacji Produkcji Podstawowej, Pomocniczej, Marketingu i Inwestycji W\u0142asnych Przedsi\u0119biorstwa Rob\u00f3t Melioracyjnych i In\u017cynieryjnych Sp. z o.o. w Mielcu (1 X 1996 r. \u2013 26 V 2006 r.; z dniem 1 X 1996 r. PRM zosta\u0142o przekszta\u0142cone w sp. z o.o.), cz\u0142onka Zarz\u0105du i zast\u0119pcy dyrektora ds. technicznych (27 V 2006 r. \u2013 19 VI 2015 r.) oraz prezesa Zarz\u0105du PRMiI Sp. z o.o. w Mielcu ( 20 VI 2015 r. \u2013 30 VIII 2015 r.). Zmar\u0142 30 VIII 2015 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIMMERMAN JOHAN<\/strong>, kolonista niemiecki z Czermina, burmistrz miasta Mielca od marca 1941 do lipca 1944. Nie przejawia\u0142 nienawi\u015bci do Polak\u00f3w i nadgorliwo\u015bci w s\u0142u\u017cbie hitlerowcom. Starszy jego syn (Rudolf) zosta\u0142 funkcjonariuszem gestapo w Rzeszowie i sta\u0142 si\u0119 jednym z \u201ekat\u00f3w ziemi mieleckiej\u201d (odr\u0119bny biogram). Niekt\u00f3rzy mielczanie twierdzili, \u017ce ojciec obawia\u0142 si\u0119 syna – gestapowca. M\u0142odszy syn (Hans), przygotowuj\u0105cy si\u0119 do studi\u00f3w in\u017cynierskich pod kierunkiem prof. Alfonsa Zaj\u0105czkowskiego, nie kry\u0142 si\u0119 z dezaprobat\u0105 dla poczyna\u0144 brata i krytyk\u0105 nazizmu. Po wojnie J. Zimmerman zamieszka\u0142 w Austrii i tam zmar\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIMMERMAN RUDOLF KARL<\/strong>, urodzony 9 XI 1919 r. w Hohenbach – niemieckiej kolonii ko\u0142o Czermina, syn Johana i Kathariny z domu Stallmann. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. \u00a0Pod koniec lat 30. uczestniczy\u0142 w specjalnych szkoleniach tzw. \u201ePi\u0105tej Kolumny\u201d w Niemczech. Tu\u017c przed najazdem Niemiec na Polsk\u0119 uczestniczy\u0142 w akcji terrorystycznej na dworcu w Tarnowie. Po wybuchu bomby zegarowej, kt\u00f3r\u0105 zdeponowa\u0142 w baga\u017cu w przechowalni, zgin\u0119\u0142o wiele os\u00f3b, a dworzec zosta\u0142 zniszczony. Po przej\u015bciu w 1940 r. przeszkolenia, od 1941 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w gestapo i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 t\u0142umacza na plac\u00f3wce gestapo. W\u015br\u00f3d hitlerowskich funkcjonariuszy wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnym okrucie\u0144stwem i \u017c\u0105dz\u0105 zabijania. W latach 1941-1944 zastrzeli\u0142 lub zamordowa\u0142 w inny spos\u00f3b kilkuset \u017byd\u00f3w i kilkudziesi\u0119ciu Polak\u00f3w w Mielcu i okolicach. Wprawdzie organizacje podziemne mog\u0142y wykona\u0107 na niego wyrok, ale obawiano si\u0119, \u017ce w odwecie zgin\u0119\u0142oby wielu polskich zak\u0142adnik\u00f3w. Na pocz\u0105tku sierpnia 1944 r., przed nadej\u015bciem frontu, uciek\u0142 z Mielca. Wycofa\u0142 si\u0119 z pracy w gestapo i do ko\u0144ca wojny s\u0142u\u017cy\u0142 jako szeregowy \u017co\u0142nierz w Wehrmachcie. Po wojnie przebywa\u0142 przez pewien czas w obozie jenieckim, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do rodziny mieszkaj\u0105cej w Bitterfeld ko\u0142o Lipska i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w kopalni. Wkr\u00f3tce potem zapisa\u0142 si\u0119 do partii rz\u0105dz\u0105cej i by\u0142 jej aktywnym dzia\u0142aczem. W 1966 r. poprosi\u0142 znajom\u0105, niegdy\u015b tak\u017ce kolonistk\u0119 niemieck\u0105 z okolic Mielca, kt\u00f3ra jecha\u0142a na wycieczk\u0119 do Polski, aby wst\u0105pi\u0142a do Czermina i zobaczy\u0142a, co dzieje si\u0119 z by\u0142ym maj\u0105tkiem Zimmerman\u00f3w. Fotografowanie przez nieznan\u0105 kobiet\u0119 gospodarstwa w Czerminie wzbudzi\u0142o podejrzenia i spraw\u0119 zg\u0142oszono do organ\u00f3w \u015bcigania. Rozpocz\u0119to obserwowanie kobiety i we wsp\u00f3\u0142pracy z organami bezpiecze\u0144stwa NRD doprowadzono do zatrzymania R. Zimmermana. Jego proces, jako zbrodniarza wojennego, odby\u0142 si\u0119 w Berlinie w dniach 1 – 27 VII 1967 r. W\u015br\u00f3d 21 \u015bwiadk\u00f3w z Polski by\u0142o m.in. 14 os\u00f3b z Mielca, 2 osoby z Krzemienicy i 1 osoba z Radomy\u015bla. Ich zeznania oraz zeznania by\u0142ych koleg\u00f3w \u2013 gestapowc\u00f3w, s\u0142u\u017c\u0105cych w czasie okupacji w Mielcu, ca\u0142kowicie potwierdzi\u0142y stawiane Zimmermanowi zarzuty: zamordowanie w latach 1941-1944 na terenie ziemi mieleckiej kilkuset os\u00f3b narodowo\u015bci \u017cydowskiej i polskiej oraz sadystyczne zn\u0119canie si\u0119 nad przes\u0142uchiwanymi wi\u0119\u017aniami, aresztowanymi cz\u0119sto bez powodu. Skazano go na kar\u0119 do\u017cywotniego wi\u0119zienia. Zmar\u0142 w czasie odbywania kary 18 XII 1988 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIMNY STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 4 IV 1955 r. w miejscowo\u015bci Zawadka, pow. strzy\u017cowski, syn Ludwika i Heleny z domu D\u0142ugosz. Absolwent Technikum Samochodowego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1975 r. W latach 1975-1978 pracowa\u0142 w WSK Mielec jako mechanik. Od 1978 r. do 2000 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Rejonowej Kolumny Transportu Sanitarnego w Mielcu, a w latach 2000-2004 by\u0142 kierownikiem transportu ZOZ SP 2 w Mielcu. Od 2004 r. jest kierowc\u0105 karetki. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej z tytu\u0142em in\u017cyniera (1982) i studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Rzeszowskiej z tytu\u0142em magistra (1985). Jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi i odda\u0142 jej dotychczas 65 600 ml (2007). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego HDK IV, III, II i I stopnia.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIOBRO CZES\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 IX 1929 r. w Gnojnicy ko\u0142o Ropczyc, syn Ludwika i Bronis\u0142awy z domu Siu\u015bko. W 1946 r. uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Ropczycach. R\u00f3wnocze\u015bnie odbywa\u0142 praktyk\u0119 w prywatnym zak\u0142adzie krawieckim. W latach 1946-1956 pracowa\u0142 jako czeladnik krawiecki w Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy w D\u0119bicy, z przerw\u0105 na zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, kt\u00f3r\u0105 odby\u0142 w WOP (1950-1952). W 1956 r. zamieszka\u0142 w Mielcu i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w prywatnym zak\u0142adzie krawieckim (?) Mazura. Od 1957 r. do 1989 r. prowadzi\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad krawiecki przy placu Gen. Karola \u015awierczewskiego (p\u00f3\u017aniej Rynek). Uzyska\u0142 dyplom mistrza krawieckiego m\u0119skiego we wszystkich specjalno\u015bciach (1958) oraz uko\u0144czy\u0142 kurs pedagogiczny i kilka kurs\u00f3w zawodowych. W latach 1989-1993 przebywa\u0142 w USA, a po powrocie ponownie uruchomi\u0142 zak\u0142ad, ale ju\u017c w Domu Rzemios\u0142a i prowadzi\u0142 go do emerytury w 1995 r. W czasie prowadzenia zak\u0142adu wykszta\u0142ci\u0142 kilkunastu krawc\u00f3w. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Rzemie\u015blniczej Sp\u00f3\u0142dzielni Zaopatrzenia i Zbytu w Mielcu (p\u00f3\u017aniej Rzemie\u015blnicza Sp\u00f3\u0142dzielnia \u201eWielobran\u017cowa\u201d), jej wiceprezesem, d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem Rady Sp\u00f3\u0142dzielni i przewodnicz\u0105cym Rady w latach 80. By\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu. Wybierano go radnym do PRN w Mielcu i WRN w Rzeszowie (lata 70.). By\u0142 r\u00f3wnie\u017c d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem Prezydium Powiatowego i Miejskiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego w Mielcu i przewodnicz\u0105cym Ko\u0142a Rzemie\u015blniczego SD. Dzia\u0142aj\u0105c we w\u0142adzach rzemie\u015blniczych, znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do wybudowania Domu Rzemios\u0142a przy ul. 3 Maja i ul. Kr\u00f3tkiej. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej (1959-1960). W \u015brodowisku zamieszkania m.in. przewodniczy\u0142 Spo\u0142ecznemu Komitetowi Budowy Sieci Wodoci\u0105gowej, Kanalizacyjnej i Gazowej oraz SK Budowy Ulicy Pasiecznej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem im. Jana Kili\u0144skiego, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rzemios\u0142a Polskiego\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz SD\u201d. Zmar\u0142 11 IV 2013 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIOBRO\u0143 ANDRZEJ MARIAN<\/strong>, urodzony 20 III 1943 r. w Radomy\u015blu Wielkim, powiat mielecki, syn Wojciecha i Marii z Woli\u0144skich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu z matur\u0105 i dyplomem technika mechanika w 1962 r. W latach szkolnych by\u0142 harcerzem w XII M\u0119skiej Dru\u017cynie Harcerskiej im. Dywizjonu 303 i zajmowa\u0142 si\u0119 modelarstwem lotniczym. Od 1965 r. do 1995 r. pracowa\u0142 w biurze konstrukcyjnym WSK Mielec (p\u00f3\u017aniej Zak\u0142ad Do\u015bwiadczalny WSK i O\u015brodek Badawczo-Rozwojowy Sprz\u0119tu Komunikacyjnego), od stanowiska konstruktora do funkcji kierownika Dzia\u0142u Opis\u00f3w i Eksploatacji. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Zaocznym Politechniki Krakowskiej w Mielcu z tytu\u0142em in\u017cyniera mechanika. Uzyska\u0142 uprawnienia t\u0142umacza tekst\u00f3w technicznych i uprawnienia rzeczoznawcy zespo\u0142u w specjalno\u015bci sprz\u0119t lotniczy i szybowcowy. Uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. Prowadzi\u0142 szkolenia, m.in. szkolenie pilot\u00f3w i mechanik\u00f3w radzieckich na samolocie M-15 we Lwowie. Za jego staraniem w 1972 r. pozyskano do Radomy\u015bla Wielkiego unikatowy samolot M-2, wyprodukowany w WSK Mielec, jeden z dw\u00f3ch zachowanych egzemplarzy. (Ekspozycja M-2 na radomyskim rynku zosta\u0142a w 1998 przekszta\u0142cona na Pomnik Pilot\u00f3w Polskich Walczacych na Zachodzie, a p\u00f3\u017aniej kilkakrotnie uzupe\u0142niano j\u0105 elementami patriotycznymi.) By\u0142 aktywnym cz\u0142onkiem r\u00f3\u017cnych organizacji spo\u0142ecznych: SIMP, Polskiego Towarzystwa Archeologicznego i Numizmatycznego, Polskiego Zwi\u0105zku Filatelist\u00f3w, Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego i Fabrycznego Klubu Sportowego Stal Mielec. W 1994 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Radomy\u015blu, a nast\u0119pnie na przewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej Rady, ale przed up\u0142ywem kadencji zrezygnowa\u0142 z tych funkcji w zwi\u0105zku z wyjazdem do USA. Tam wsp\u00f3lnie z synem za\u0142o\u017cy\u0142 i prowadzi\u0142 firm\u0119. Ponadto pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w Instytucie J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w Nowym Jorku, m.in. za\u0142o\u017cy\u0142 Polonijny Klub Kolekcjoner\u00f3w, zrzeszaj\u0105cy mi\u0142o\u015bnik\u00f3w pami\u0105tek i militari\u00f3w polskich z trzech stan\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 te\u017c z r\u00f3\u017cnymi organizacjami na terenie USA (Polonus, muzea polskie) i Polski. Po powrocie ze Stan\u00f3w zaj\u0105\u0142 si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 spo\u0142eczn\u0105 w Radomy\u015blu Wielkim. Jest jednym z za\u0142o\u017cycieli oraz prezesem\u00a0 stowarzyszenia \u201eNasze Miasto Radomy\u015bl Wielki\u201d, kt\u00f3re prowadzi m.in. modelarni\u0119 lotnicz\u0105, klub szachowy i r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci na rzecz senior\u00f3w. Za\u0142o\u017cy\u0142 przy stowarzyszeniu archiwum elektroniczne materia\u0142\u00f3w o \u201eMa\u0142ej Ojczy\u017anie\u201d \u2013 Radomy\u015blu Wielkim i jego okolicach. Od 2009 r. wydaje karty pocztowe z najpi\u0119kniejszymi wie\u0144cami prezentowanymi na Podkarpackim Konkursie Wie\u0144ca Do\u017cynkowego, a ponadto wyda\u0142 tomik poezji radomyskich tw\u00f3rc\u00f3w. W 2020 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Cyfrowe Archiwum Spo\u0142eczne na portalu Otwartego Systemu Archiwizacji (OSA), gdzie zamieszcza ciekawe materia\u0142y o Radomy\u015blu Wlk. i jego okolicy.Od 2015 r. prowadzi internetow\u0105 „Encyklopedi\u0119 miasta i gminy Radomy\u015bl Wielki”.\u00a0 W 2019 r., podr\u00f3\u017cuj\u0105c po terenach radomyskiej gminy, odnalaz\u0142 w Dulczy Wielkiej wiekow\u0105, wspania\u0142\u0105 lip\u0119, kt\u00f3r\u0105 Nadle\u015bnictwo Mielec zg\u0142osi\u0142o do og\u00f3lnopolskiego konkursu „Drzewo Roku”. W wyniku plebiscytu lipa ta otrzyma\u0142a najwi\u0119cej g\u0142os\u00f3w i tytu\u0142 „Drzewa Roku 2020” w Polsce. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego, Medalem \u201eMerentibus\u201d Instytutu J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w Nowym Jorku, Medalem z okazji XXX-lecia Samorzadu Terytorialnego w Radomy\u015blu Wielkim, Nagrod\u0105 Ministra Nauki, Szkolnictwa Wy\u017cszego i Techniki, tytu\u0142em Mister Kreatywno\u015bci Podkarpacia\u201d (2009), tytu\u0142em „Wolontariusz Podkarpacia 2012” oraz nominacjami do tytu\u0142u \u201eMielczanina Roku\u201d (2010), tytu\u0142u „Osobowo\u015b\u0107 Roku 2020” w plebiscycie rzeszowskich „Nowin” i nagrody im. Heleny Radli\u0144skiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIOBRO\u0143 JAN EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 1 I 1937 r. w Tarnowie, syn Wojciecha i Marii z Woli\u0144skich. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. W latach 1954-1978 pracowa\u0142 w szko\u0142ach podstawowych w miejscowo\u015bciach: Dulcza Wielka (nauczyciel-przewodnik Organizacji Harcerskiej, 1954-1956), Szczytna \u015al\u0105ska (nauczyciel, 1956-1958), S\u0142abowo (kierownik szko\u0142y, 1958-1960), Charzyno (nauczyciel, 1962-1963), Dzier\u017caniny (nauczyciel, 1962-1963), Piaski Dru\u017ck\u00f3w (dyrektor szko\u0142y, 1963-1972), \u017bar\u00f3wka (dyrektor szko\u0142y, 1972-1973) i Radomy\u015bl Wielki (nauczyciel, 1973-1978). W 1977 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Geograficzno-Biologicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra geografii. W 1978 r. powierzono mu stanowisko sekretarza Urz\u0119du Miejsko-Gminnego w Radomy\u015blu Wielkim. Wtedy to przyczyni\u0142 si\u0119 do powstania w Radomy\u015blu Filii Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Rolniczych w Brniu i w latach 1981-1984 by\u0142 jej kierownikiem. 1 IX 1984 r. przeszed\u0142 na tzw. wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119 po 30 latach pracy w zawodzie nauczycielskim. W 1985 r. skupi\u0142 wok\u00f3\u0142 siebie mi\u0142o\u015bnik\u00f3w historii ziemi radomyskiej, za\u0142o\u017cy\u0142 Towarzystwo Przyjaci\u00f3\u0142 Ziemi Radomyskiej i prowadzi je do dzi\u015b. Doprowadzi\u0142 do powstania szeregu Miejsc Pami\u0119ci Narodowej, m.in. trzech pomnik\u00f3w: Zag\u0142ady Gminy \u017bydowskiej w Radomy\u015blu Wielkim (1987), Armii Krajowej (1989) i Lotnik\u00f3w PSP na Zachodzie, ekshumacji M. Zi\u0119tkiewicza (I komendanta ZWZ-AK w Radomy\u015blu Wlk.) oraz zaprojektowa\u0142, ufundowa\u0142 i zorganizowa\u0142 ods\u0142oni\u0119cie 9 tablic pami\u0105tkowych. Intensywnie promuje Radomy\u015bl Wielki w kraju i na \u015bwiecie. Urz\u0105dzi\u0142 i prowadzi\u0142 spo\u0142ecznie przez 15 lat Regionaln\u0105 Izb\u0119 Pami\u0119ci Narodowej. Znajdowa\u0142a si\u0119 ona w budynku szko\u0142y, a nast\u0119pnie zosta\u0142a przeniesiona do domu J. Ziobronia i oczekuje na nowy lokal. Napisa\u0142 i wyda\u0142:\u00a0Radomy\u015bl Wielki \u2013 monografia<\/em>\u00a0(1981, w 400. rocznic\u0119 za\u0142o\u017cenia miasta, pierwsze tego rodzaju wydanie o Radomy\u015blu W.),\u00a0S\u0142awni Radomy\u015blanie \u2013 tom 1.<\/em>\u00a0(2003), tom 2. (2004) i tom 3. (2006),\u00a0Dzieje ch\u00f3ru ECHO w Radomy\u015blu Wielkim<\/em>\u00a0(2006),\u00a0Towarzystwo Gimnastyczne \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Radomy\u015blu Wielkim<\/em>\u00a0(2008 r.) i\u00a0Dzieje Gminy \u017bydowskiej w Radomy\u015blu Wielkim<\/em> (2009 r.). Opracowywa\u0142 i wydawa\u0142 miesi\u0119cznik \u201eZiemia Radomyska\u201d. numer\u00f3w miesi\u0119cznika \u201eZiemia Radomyska\u201d. Doprowadzi\u0142 do budowy pomnika Lotnik\u00f3w PSP na Zachodzie, wywodz\u0105cych si\u0119 z Ziemi Radomyskiej (1998 r.). Jest pomys\u0142odawc\u0105 i autorem zmian nazw ulic w Radomy\u015blu Wielkim: ul. Zbigniewa Matuli, ul. Ludwika Lonczaka, ul. Miko\u0142aja Kopernika, ul. Armii Krajowej i ul. J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem \u201ePro Memoria\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Polskiego Komitetu Pomocy Spo\u0142ecznej, Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych\u201d, tytu\u0142em \u201eCz\u0142owieka Roku 1998\u201d (dyplom i medal) w plebiscycie czytelnik\u00f3w \u201eGazety Krakowskiej\u201d w 1999 r., certyfikatem \u201eNiepokorny XX wieku\u201d, Og\u00f3lnopolsk\u0105 Nagrod\u0105 II stopnia im. Aleksandra Patkowskiego, Honorowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Miasta i Gminy Radomy\u015bl Wielki\u201d oraz Honorowym Tytu\u0142em \u201eOsobowo\u015bci Radomyskiej Kultury\u201d. Zmar\u0142 25 VI 2020 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Radomy\u015blu Wielkim.<\/p>\r\n

ZIOBRO\u0143 J\u00d3ZEF<\/b> (ksi\u0105dz), urodzony 22 XII 1944 r. w Rydzowie, powiat mielecki, syn Zygmunta i Anny z domu Warias. W Tarnowie ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y \u015bredniej i w 1962 r. zda\u0142 matur\u0119. Studia filozoficzno-teologiczne rozpocz\u0105\u0142 w 1962 r. w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie, ale od 1963 r. do 1965 r. musia\u0142 odby\u0107 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. S\u0142u\u017cy\u0142 w jednostkach we W\u0142odawie, Che\u0142mie Lubelskim i Lublinie. Po s\u0142u\u017cbie wojskowej powr\u00f3ci\u0142 do WSD w Tarnowie i po uko\u0144czeniu studi\u00f3w przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie 25 V 1969 r.\u00a0 Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafii w Por\u0105bce Uszewskiej (1969-1971) i parafii \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty w Mielcu (11 IX 1971 \u2013 1976). W 1975 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 doktora teologii na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie, na podstawie rozprawy pt. Ska\u017cenie naturalnego \u015brodowiska cz\u0142owieka w \u015bwietle zasad sprawiedliwo\u015bci<\/i>. Od 1976 r. pracowa\u0142 na misjach w Afryce, pocz\u0105tkowo w Ludowej Republice Konga (1976-1986), a nast\u0119pnie w Republice \u015arodkowoafryka\u0144skiej (1987-1991) i ponownie w Republice Konga (1991-1996). Podczas pobytu w Republice Konga pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 proboszcza parafii pw. Jezusa Zmartwychwsta\u0142ego w Brazzaville i doko\u0144czy\u0142 budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, rozpocz\u0119t\u0105 przez poprzedniego proboszcza \u2013 zakonnika z Francji. W 1996 r. powierzono mu prac\u0119 duszpastersk\u0105 we Francji. Zosta\u0142 uhonorowany przywilejem RM, godno\u015bci\u0105 Kapelana Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci i godno\u015bci\u0105 Kanonika Honorowego Kapitu\u0142y pw. \u015bw. Wawrzy\u0144ca M\u0119czennika w Wojniczu. Zmar\u0142 8 IV 2024 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Tarnowie \u2013 Krzy\u017cu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIO\u0141O STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 7 I 1952 r. we Wroc\u0142awiu, syn J\u00f3zefa i Anieli z domu F\u0105fara. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y zawodowej w 1969 r. zosta\u0142 zatrudniony we Wroc\u0142awskiej Stoczni Rzecznej jako \u015blusarz mechanik. R\u00f3wnocze\u015bnie od jesieni 1968 r. trenowa\u0142 lekkoatletyk\u0119 w KS \u201eBudowlani\u201d Wroc\u0142aw, specjalizuj\u0105c si\u0119 w biegach \u015brednich. Jako junior plasowa\u0142 si\u0119 w pierwszej \u201e10\u201d tabel krajowych junior\u00f3w w biegach na 1500 m i 3000 m. W 1972 r. zosta\u0142 powo\u0142any do zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej i trenowa\u0142 w WKS \u201eOle\u015bniczanka\u201d, znacznie poprawiaj\u0105c rekordy \u017cyciowe. Po s\u0142u\u017cbie wojskowej zosta\u0142 pozyskany do FKS \u201eStal\u201d Mielec i zatrudniony w mieleckiej WSK. Startowa\u0142 do 1978 r., zdobywaj\u0105c szereg sukces\u00f3w indywidualnych oraz plasowa\u0142 si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce polskich biegaczy na dystansie 3000 m. Jego rekord \u017cyciowy \u2013 8.00,4 (Spa\u0142a, 1974) znajduje si\u0119 nadal w tabelach 100 najlepszych w historii polskiej lekkoatletyki, a rekord \u017cyciowy na 1500 m \u2013 3.45,6 jeszcze dzi\u015b dawa\u0142by wysokie miejsce w niejednych mi\u0119dzynarodowych zawodach. W 1980 r. uko\u0144czy\u0142 Liceum Ekonomiczne w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119. Od 1979 r. rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 szkoleniow\u0105 jako trener m\u0142odych biegaczy \u201eStali\u201d Mielec, a od 1989 r. do 1997 r. pe\u0142ni\u0142 dodatkowo funkcj\u0119 trenera koordynatora sekcji lekkoatletycznej \u201eStali\u201d. Po og\u0142oszeniu upad\u0142o\u015bci FKS \u201eStal\u201d w 1997 r. uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017ceniu Lekkoatletycznego Klubu Sportowego (LKS) Mielec i przej\u0119ciu przeze\u0144 zawodnik\u00f3w by\u0142ej \u201eStali\u201d \u2013 ponownie podj\u0105\u0142 si\u0119 pe\u0142nienia funkcji trenera bieg\u00f3w i trenera koordynatora. W dotychczasowej karierze trenerskiej (od 1979 r. do dzi\u015b) wychowa\u0142 wielu reprezentant\u00f3w Polski i czo\u0142owych biegaczy, kt\u00f3rzy w Mistrzostwach Polski w r\u00f3\u017cnych kategoriach wiekowych (od m\u0142odzika do seniora) zdobyli ponad 60 medali, w tym 17 tytu\u0142\u00f3w mistrza Polski. Najbardziej utytu\u0142owani to: Helena Sabaj, Krzysztof \u0106wik\u0142a, Wies\u0142aw Figurski, Jakub Burghardt, Krzysztof Stefanowicz i Kamil Zieli\u0144ski. W 2000 r. zosta\u0142 wybrany wiceprezesem ds. sportowych w Podkarpackim Okr\u0119gowym Zwi\u0105zku Lekkiej Atletyki, a w 2006 r. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprezesa LKS Mielec. Za osi\u0105gni\u0119cia szkoleniowe zosta\u0142 wybrany w plebiscycie dziennika \u201eNowiny\u201d Trenerem Roku Podkarpacia w 2000 r., a ponadto dwukrotnie wybrano go \u201eTrenerem Roku\u201d w plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d i przyznano mu tytu\u0142 \u201eTrenera Roku Ziemi Mieleckiej\u201d w Radiu Puls FM (2002). Wyr\u00f3\u017cniony tak\u017ce m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d i Honorow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Sporcie Szkolnym\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZIOBRO\u0143 WOJCIECH,<\/strong>\u00a0urodzony 15 IV 1901 r. w Dulczy Wielkiej, pow. mielecki, syn Tomasz i Agnieszki z domu Kiera\u015b. Od 1915 r. ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum w Mielcu. By\u0142 cz\u0142onkiem dru\u017cyny skautowej i innych organizacji m\u0142odzie\u017cowych w Mielcu. W lipcu 1920 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na ochotnika do wojska i otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do 238 Pu\u0142ku Ma\u0142opolskich Oddzia\u0142\u00f3w Armii Ochotniczej, w kt\u00f3rym powierzono mu funkcj\u0119 oficera \u2013 zaopatrzeniowca. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej na kresach wschodnich i w obronie Lwowa. W pa\u017adzierniku 1920 r. przeniesiono go do 52 Pu\u0142ku Piechoty Strzelc\u00f3w Kresowych, a w listopadzie tego roku zosta\u0142 zwolniony z wojska. Pod koniec roku 1921 wst\u0105pi\u0142 do Zakonu OO Karmelit\u00f3w w Krakowie. Uko\u0144czy\u0142 II Pa\u0144stwowe Gimnazjum \u015bw. Jacka w Krakowie oraz rozpocz\u0105\u0142 studia teologiczne. Wys\u0142ano go do Rzymu, gdzie mieszka\u0142 w Kolegium OO Karmelit\u00f3w i kontynuowa\u0142 studia teologiczne. Uko\u0144czy\u0142 je w 1925 r., ale w 1926 r. z wa\u017cnych powod\u00f3w rodzinnych zrezygnowa\u0142 z zakonu i powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony. Zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Pocztowym w Radomy\u015blu Wielkim, a po pewnym czasie awansowa\u0142 na stanowisko naczelnika. W latach 1925-1939 odby\u0142 szereg \u0107wicze\u0144 wojskowych i kilkakrotnie awansowa\u0142, do stopnia porucznika w\u0142\u0105cznie. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c spo\u0142ecznie, m.in. w Zwi\u0105zku Rezerwist\u00f3w, Strzelcu, Towarzystwie Gimnastycznym \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i na rzecz Po\u017cyczki Narodowej 1933, za co otrzyma\u0142 Pami\u0105tkow\u0105 Odznak\u0119 Po\u017cyczki Narodowej. W 1936 r. przeniesiono go do Urz\u0119du Pocztowego i Telegraficznego Poczty G\u0142\u00f3wnej w Tarnowie na stanowisko naczelnika. Po napadzie Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 1 IX 1939 r. ewakuowa\u0142 dokumentacj\u0119 pocztow\u0105 z Tarnowa do Lwowa. W okolicach Lwowa polskie ekipy ewakuuj\u0105ce akta urz\u0119d\u00f3w i instytucji zosta\u0142y zaatakowane przez nacjonalist\u00f3w ukrai\u0144skich. Dzi\u0119ki szcz\u0119\u015bliwemu zbiegowi okoliczno\u015bci uda\u0142o mu si\u0119 uciec i powr\u00f3ci\u0107 do Radomy\u015bla. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem tamtejszej plac\u00f3wki podziemnego Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej i w okresie III-VI 1940 r. jej dow\u00f3dc\u0105. Zagro\u017cony aresztowaniem ukrywa\u0142 si\u0119 w okolicach Radomy\u015bla i pomaga\u0142 w pracach na roli. W 1944 r. powr\u00f3ci\u0142 do AK (wcze\u015bniej ZWZ) i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 inspektora Wojskowej Stra\u017cy Ochrony Powstania. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eJ\u00f3zef\u201d. Po II wojnie \u015bwiatowej, ostrze\u017cony o mo\u017cliwo\u015bci aresztowania przez S\u0142u\u017cb\u0119 Bezpiecze\u0144stwa, wyjecha\u0142 na Ziemie Odzyskane i zosta\u0142 zatrudniony w Pocztowym Urz\u0119dzie Przewozu Poczty Dyrekcji Okr\u0119gu Poczt i Telegraf\u00f3w we Wroc\u0142awiu. Zmar\u0142 9 VI 1948 r. Pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIOMEK GRZEGORZ<\/strong>, urodzony 17 IV 1983 r. w Mielcu, syn Klemensa i Leonardy z domu Kot. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu z matur\u0105 w 2002 r. Studiowa\u0142 rachunkowo\u015b\u0107 w Wy\u017cszej Szkole Ekonomii i Administracji w Kielcach i w 2005 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 licencjata. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w lipcu 2002 r. w firmie \u201ePOLO\u201d S.J. jako fakturzysta. Kolejnymi miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y: Lear Automotive Poland (2003-2005, operator maszyn tn\u0105cych), Retech Sp. z o.o. (2005-2007, kierownik magazynu, kierownik zmiany), Lasham Idt (Anglia) \u2013 serwis statk\u00f3w powietrznych \u2013 boeing 737 (2008 r.) i Metalpol\u00a0 Sp. z o.o. (2008 r., \u015blusarz). W styczniu 2009 r. zosta\u0142 zatrudniony w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu i pracowa\u0142 na stanowiskach: montera p\u0142atowc\u00f3w (2009 r.), koordynatora lean (2009-2010), kierownika projektu \u201eWdro\u017cenie in\u017cynierii przemys\u0142owej\u201d (2011 r.) i kierownika sekcji (2012-2013). R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Uniwersytecie Ekonomicznym i w 2012 r. uko\u0144czy\u0142 studia magisterskie na kierunku: zarz\u0105dzanie produkcj\u0105. W styczniu 2013 r. zosta\u0142 kierownikiem dzia\u0142u i powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora technologicznego (2013-2015), a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lidera zespo\u0142u (2015-2016). Od stycznia 2017 r. pracuje na stanowisku szefa programu. W 2017 r. uko\u0144czy\u0142 studia na kierunku: Mechanika i Budowa Maszyn w Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie z tytu\u0142em in\u017cyniera. Ponadto w maju 2019 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119 \u201ePan Ziomek Grzegorz Ziomek\u201d w Mielcu. Anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie. Jest za\u0142o\u017cycielem i prezesem Stowarzyszenia Odrodzony Mielec, kt\u00f3re od 2015 r. realizuje niekonwencjonalne, ale u\u017cyteczne i potrzebne projekty, m.in.: protesty \u201eStop trucicielom\u201d, murale o tematyce patriotycznej, konkursy fotograficzne na tematy zwi\u0105zane z Mielcem oraz r\u00f3\u017cne formy pomocy spo\u0142ecznej. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142 wybrany na radnego VII kadencji (2018-2023) Rady Miejskiej w Mielcu, a nast\u0119pnie powierzono mu funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Rady. Od wielu lat jest pasjonatem bieg\u00f3w d\u0142ugodystansowych. W m\u0142odo\u015bci, jako zawodnik LKS Stal Mielec, startowa\u0142 na \u015brednich i d\u0142ugich dystansach w halowych, letnich i prze\u0142ajowych Mistrzostwach Polski w kategorii junior\u00f3w m\u0142odszych. Jako doros\u0142y uko\u0144czy\u0142 m.in. trzy biegi marato\u0144skie i dwa maratony na rolkach.<\/p>\r\n

ZIOMEK KLEMENS<\/b> (ksi\u0105dz), urodzony 21 XI 1902 r. w \u0141ysak\u00f3wku, powiat mielecki, syn Micha\u0142a i Franciszki z domu Wojtusiak. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum typu humanistycznego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1925 r. Studia teologiczne odby\u0142 w Seminarium Duchownym w Tarnowie i Lwowie, a nast\u0119pnie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1930 r. we Lwowie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w parafiach: Strus\u00f3w, Dragan\u00f3wka, Sas\u00f3w, Bi\u0142ka Szlachecka, Be\u0142z, Czerwonogr\u00f3d i Jaz\u0142owiec oraz jako rezydent w Dulibach. Po zmianach granic pa\u0144stwowych po II wojnie \u015bwiatowej \u2013 wraz z parafianami zosta\u0142 przeniesiony do Chocianowa na Dolnym \u015al\u0105sku. Tam zorganizowa\u0142 parafi\u0119 i by\u0142 jej duszpasterzem. Od I 1948 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w rodzimej diecezji tarnowskiej. By\u0142 kolejno: wikariuszem w Nowym Wi\u015bniczu, duszpasterzem w Lipnicy Murowanej, wikariuszem w Rzezawie, Siedlcach i Lubzinie. W 1958 r. powierzono mu funkcj\u0119 wikariusza eksponowanego (zast\u0119pcy proboszcza) w G\u00f3rze Motycznej i pracowa\u0142 tam do 1967 r. Po kr\u00f3tkim pobycie w Domu Ksi\u0119\u017cy Emeryt\u00f3w w Tarnowie zosta\u0142 skierowany jako pomoc duszpasterska do parafii w Nagoszynie i pracowa\u0142 tam w latach 1967-1981, a nast\u0119pnie by\u0142 tam rezydentem. Zmar\u0142 22 V 1990 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Nagoszynie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZIOMEK MIROS\u0141AW<\/strong>, urodzony 29 VIII 1960 r. w D\u0119bicy, syn Stefana i Wandy z domu Moskal. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1979 r. By\u0142 cz\u0142onkiem szkolnego ch\u00f3ru mieszanego, prowadzonego przez Paw\u0142a Lisa. W latach 1980\u20131985 studiowa\u0142 w Instytucie Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra muzykologii. Wtedy te\u017c zatrudniono go jako II dyrygenta Ch\u00f3ru Akademickiego Akademii Rolniczej w Lublinie. W 2002 r. zosta\u0142 dyrektorem i kierownikiem artystycznym tego zespo\u0142u i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2018 r. W 1988 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Ch\u00f3r Archikatedry Lubelskiej i prowadzi\u0142 go do 2003 r. Oba kierowane przeze\u0144 zespo\u0142y koncertowa\u0142y wielokrotnie w kraju i za granic\u0105, prezentuj\u0105c dzie\u0142a wokalne i wokalno-instrumentalne od \u015bredniowiecza po muzyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105. Uko\u0144czy\u0142 Podyplomowe Studia Ch\u00f3rmistrzowskie w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy (1990) i kurs dla kadry zarz\u0105dzaj\u0105cej w instytucjach kultury oraz uzyska\u0142 stopie\u0144 magistra licencjata w zakresie muzyki sakralnej na KUL (1999). W latach 1994-1998 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Stowarzyszenia Mi\u0119dzynarodowe Centrum Sztuki Sakralnej przy Archikatedrze Lubelskiej. W 2003 r. uzyska\u0142 kwalifikacje I stopnia sztuk muzycznych (r\u00f3wnoznaczne ze stopniem doktora nauk) w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora ds. ekonomicznych Filharmonii Lubelskiej, a w 2004 r. zosta\u0142 jej dyrektorem. Od 2018 r. jest kierownikiem i dyrygentem ch\u00f3ru Zespo\u0142u „Mazowsze”. Poza prac\u0105 artystyczn\u0105 od 1997 r. do 2017 r. prowadzi\u0142 tak\u017ce dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukowo-dydaktyczn\u0105 jako asystent, a nast\u0119pnie adiunkt w Zak\u0142adzie Muzyki Organowej, Sakralnej i Improwizacji Wydzia\u0142u Artystycznego UMCS w Lublinie. Ponadto od 2003 r. by\u0142 sekretarzem Rady Nadzorczej Radia Lublin S.A. Funkcj\u0119 dyrektora Filharmonii Lubelskiej pe\u0142ni\u0142 do XI 2008 r. W 2009 r. wst\u0105pi\u0142 do Stronnictwa Demokratycznego, a nast\u0119pnie zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Regionu Lubelskiego SD. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Nagrod\u0105 Miasta Lublina w 2011 r. za ca\u0142okszta\u0142t osi\u0105gni\u0119\u0107 artystycznych, Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”, Medalem 700-lecia Miasta Lublin i tytu\u0142em Ambasadora Kultury Miasta Lublin i Lubelszczyzny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZJEDNOCZONE STRONNICTWO LUDOWE<\/strong>, ugrupowanie polityczne utworzone w Warszawie na Kongresie Jedno\u015bci Ruchu Ludowego (27-29 XI 1949 r.) w wyniku po\u0142\u0105czenia Polskiego Stronnictwa Ludowego i Stronnictwa Ludowego. Uzna\u0142o ono wiod\u0105c\u0105 rol\u0119 klasy robotniczej w sojuszu robotniczo-ch\u0142opskim i PZPR jako si\u0142\u0119 przewodni\u0105, skazuj\u0105c si\u0119 tym samym na drugoplanow\u0105 rol\u0119 w \u017cyciu spo\u0142eczno-politycznym. W p\u00f3\u017aniejszych latach podejmowano kilkakrotnie pr\u00f3by wi\u0119kszego usamodzielnienia si\u0119, ale bez wi\u0119kszych efekt\u00f3w. W grudniu 1949 r. utworzono tymczasowe struktury terenowe Stronnictwa, m.in. w Rzeszowie powsta\u0142 tymczasowy wojew\u00f3dzki komitet zjednoczeniowy, a w Mielcu \u2013 powiatowy z prezesem Adamem Kurdzielem. W 1950 r. odby\u0142 si\u0119 pierwszy Powiatowy Zjazd ZSL w Mielcu. Wybrano Powiatowy Komitet Wykonawczy oraz prezesa, kt\u00f3rym zosta\u0142 Franciszek Bidu\u015b. W pierwszych latach funkcjonowania ZSL skupi\u0142a w powiecie mieleckim oko\u0142o 1 500 cz\u0142onk\u00f3w, z czego na wsi \u2013 oko\u0142o 1380. Programy dzia\u0142alno\u015bci ukierunkowane by\u0142y g\u0142\u00f3wnie na problemy wsi i gospodark\u0119 \u017cywno\u015bciow\u0105. Postulaty wsi kierowano do w\u0142adz poprzez radnych i pos\u0142\u00f3w. W ramach porozumie\u0144 mi\u0119dzypartyjnych i programu FJN – ZSL otrzymywa\u0142o okre\u015blon\u0105 ilo\u015b\u0107 mandat\u00f3w radnych w Wojew\u00f3dzkiej Radzie Narodowej w Rzeszowie, Powiatowej Radzie Narodowej i Miejskiej Radzie Narodowej w Mielcu oraz w poszczeg\u00f3lnych Gminnych Radach Narodowych. Dla przyk\u0142adu \u2013 w 60-osobowej Powiatowej Radzie Narodowej w kadencji 1963-1973 pracowa\u0142o 15 radnych z ZSL. W latach 1961-1969 pos\u0142em na Sejm z powiatu mieleckiego by\u0142 Antoni Rybak \u2013 \u00f3wczesny prezes Powiatowego Komitetu ZSL w Mielcu. W latach 70. od\u017cy\u0142y zn\u00f3w ch\u0119ci uzyskania wi\u0119kszej samodzielno\u015bci i wp\u0142yw\u00f3w na wsi. Mobilizowano si\u0119 poprzez zebrania organizacyjne, uroczysto\u015bci z okazji \u015awi\u0119ta Ludowego (Zielone \u015awi\u0105tki), obchody rocznic wielkich wydarze\u0144 w ruchu ludowym oraz spotkania zas\u0142u\u017conych dzia\u0142aczy ludowych. Aktywno\u015b\u0107 ta zosta\u0142a znacznie os\u0142abiona przez likwidacj\u0119 powiat\u00f3w i wszystkich organizacji powiatowych w 1975 r. Utworzono w\u00f3wczas Miejsko-Gminny Komitet ZSL w Mielcu, kt\u00f3ry skupia\u0142 3 ko\u0142a miejskie w Mielcu (oko\u0142o 80 cz\u0142onk\u00f3w) i 8 k\u00f3\u0142 wiejskich w Gminie Mielec (oko\u0142o 250 cz\u0142onk\u00f3w). Taki stan utrzyma\u0142 si\u0119 do 1990 r. W tym czasie mielczanie pe\u0142nili r\u00f3\u017cne funkcje w organizacji wojew\u00f3dzkiej. Cz\u0142onkami Wojew\u00f3dzkiego Komitetu ZSL w Rzeszowie byli: Franciszek \u015aliwa (15 lat) oraz Barbara Marsza\u0142ek, Stanis\u0142aw Ciejka i Jan Gancarz (po 4 lata). a instruktorami ZW ZSL byli sekretarze MGK w Mielcu \u2013 Stanis\u0142aw Ciejka (1980-1987) i Stanis\u0142aw Kardy\u015b (1987-1990). Ponadto S. Ciejka w latach 1987-1989 kierowa\u0142 Rejonowym O\u015brodkiem Dzia\u0142ania ZSL.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi PK ZSL w latach 1949-1975: Adam Kurdziel, Franciszek Bidu\u015b, Jan Bator, Stanis\u0142aw Kut, W\u0142adys\u0142aw Gwizdak, Antoni Rybak, Feliks Ga\u0142da.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Sekretarze PK ZSL w latach 1949-1975: Antoni Rybak, Roman Jaromi, J\u00f3zef Rokoszak, Mieczys\u0142aw Skomra, J\u00f3zef Koper, Mieczys\u0142aw Czachor, Stefan Ziomek, Stanis\u0142aw Jarosz, Franciszek \u015aliwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes MGK ZSL (1975-1990): Stanis\u0142aw Staniszewski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Sekretarze MGK ZSL (1975-1990): Stanis\u0142aw Ciejka, Stanis\u0142aw Kardy\u015b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z\u0141OMA\u0143CZUK JAN,<\/strong>\u00a0urodzony 21 V 1950 r. w Komorowie, powiat pruszkowski. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie \u2013 Filia w Bia\u0142ej Podlaskiej. Jako trener pi\u0142ki no\u017cnej uzyska\u0142 licencj\u0119 UEFA-PRO.\u00a0 Karier\u0119 trenersk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w klubie Roztocze Szczebrzeszyn (1973-1975). Kolejnymi trenowanymi przeze\u0144 zespo\u0142ami by\u0142y: AZS-AWF Bia\u0142a Podlaska (1975-1979), Glinik Gorlice (1979-1983), Igloopol D\u0119bica (1983-1985), Motor Lublin (1985-1987), Hetman Zamo\u015b\u0107, reprezentacja Polski U-16 (II trener) i Siarka Tarnobrzeg (II trener). W 1995 r. zosta\u0142 II trenerem ekstraklasowej Stali Mielec (I trenerem by\u0142 Franciszek Smuda). Po rezygnacji F. Smudy (11 IV 1995 r.) do ko\u0144ca sezonu 1994\/1995 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 I trenera. Mimo du\u017cych k\u0142opot\u00f3w organizacyjnych i finansowych klubu pom\u00f3g\u0142 uratowa\u0107 ekstraklas\u0119 dla Mielca. W sezonie 1995\/1996 by\u0142 I trenerem Stali Mielec, ale po os\u0142abieniu kadrowym zespo\u0142u nie zdo\u0142a\u0142 utrzyma\u0107 Stali w ekstraklasie (przedostatnie – 17. miejsce i spadek do II ligi). Po sezonie opu\u015bci\u0142 Mielec i zosta\u0142 zatrudniony w Tomasovii Tomasz\u00f3w Lubelski. Nast\u0119pnymi etapami kariery trenerskiej by\u0142y: GKS Be\u0142chat\u00f3w (2000-2001), Wigry Suwa\u0142ki (2001-2002), powt\u00f3rnie GKS Be\u0142chat\u00f3w (2008 r.), Wis\u0142a P\u0142ock (2009-2010), powt\u00f3rnie Roztocze Szczebrzeszyn (2011 r.), po raz trzeci GKS Be\u0142chat\u00f3w (2012 r.), po raz drugi AMSPN Hetman Zamo\u015b\u0107 (2014) i Tomasovia Tomasz\u00f3w Lubelski (2014-2015) i po raz trzeci Hetman Zamo\u015b\u0107 (2015-2016).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z\u0141OTNICKI JAN (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 7 XI 1901 r. w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca, syn Andrzeja Szczura i Marii z Surowc\u00f3w. Absolwent Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1922 r. Po studiach teologicznych w 1926 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 m.in. w Leszczynie ko\u0142o Trzciany. W 1933 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Cerekwi. Doprowadzi\u0142 do wybudowania ko\u015bcio\u0142a parafialnego w latach 1948-1952, a nast\u0119pnie urz\u0105dzenia jego wn\u0119trza. W 1973 r. zrezygnowa\u0142 z probostwa i przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Leszczyny ko\u0142o Trzciany i tam rezydowa\u0142. Zmar\u0142 9 IV 1988 r. Spoczywa na cmentarzu w Cerekwi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z\u0141OTNICTWO<\/strong>, rzemios\u0142o artystyczne wytwarzaj\u0105ce kosztowne przedmioty i ozdoby z metali (g\u0142\u00f3wnie ze z\u0142ota i srebra) pojawi\u0142o si\u0119 w Mielcu pod koniec XVI w. i rozwin\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 w XVII w. \u015awiadczy o tym m.in. nazwisko Z\u0142otnik, wielokrotnie pojawiaj\u0105ce si\u0119 w dokumentach mieleckiego rzemios\u0142a, np.: Grigiel Z\u0142otnik, J\u0119drzej Z\u0142otnik i Matias Z\u0142otnik. W II po\u0142. XVII w. prawdopodobnie zanik\u0142o z powodu biedy po \u201epotopie\u201d szwedzkim i coraz intensywniejszej dzia\u0142alno\u015bci handlarzy w\u0119drownych. W latach 80. i 90. XX w. wytwarzaniem oryginalnych przedmiot\u00f3w i ozd\u00f3b z metali zajmowali si\u0119 renomowani mieleccy rzemie\u015blnicy \u2013 Alfred Bielec i Zdzis\u0142aw Korpanty.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZNACZKI MIELECKIE<\/strong>, pojawi\u0142y si\u0119 w pierwszych miesi\u0105cach po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci (11 XI 1918 r.). Nie by\u0142o jeszcze w\u00f3wczas polskich znaczk\u00f3w, a op\u0142aty za us\u0142ugi pocztowe musia\u0142y by\u0107 pobierane. Wprawdzie znaczki austriackie zosta\u0142y wycofane z obiegu zarz\u0105dzeniem Dyrekcji Poczt i Telegraf\u00f3w we Lwowie (20 I 1919 r.), ale u\u017cywano ich nadal z polskimi nadrukami. W Mielcu takie nadruki wykonywa\u0142 Roman Semenow. Oryginalno\u015b\u0107 tych nadruk\u00f3w spowodowa\u0142a, \u017ce p\u00f3\u017aniej \u201eznaczki mieleckie\u201d wykupywali nawet filateli\u015bci krakowscy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZOMBEK KURT,<\/strong>\u00a0urodzony 2 VIII 1930 r. w Zabrzu, syn Alojzego i Jadwigi z domu Stanek. W latach 60. by\u0142 trenerem p\u0142ywania w Klubie P\u0142ywackim \u201eNeptun\u201d Stargard Szczeci\u0144ski i wychowa\u0142 m.in. W\u0142adys\u0142awa Wojtakajtisa, kt\u00f3ry startowa\u0142 na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku \u2013 1968 r. i Monachium \u2013 1972 r. Zarz\u0105dowi Stal Mielec uda\u0142o si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 K. Zombka do przyjazdu do Mielca i zatrudniono go w 1968 r. jako trenera \u2013 koordynatora sekcji p\u0142ywania. (Stal dysponowa\u0142a od 1967 r. nowym krytym basenem 25-metrowym przy hali sportowo-widowiskowej oraz od 1969 r. nowym zespo\u0142em basen\u00f3w odkrytych.) Opracowa\u0142 program powszechnej nauki p\u0142ywania dla dzieci (prawdopodobnie pierwszy w Polsce) i na tej bazie \u2013 plan rozwoju sekcji p\u0142ywania. Na program sk\u0142ada\u0142y si\u0119: obowi\u0105zkowa nauka p\u0142ywania dzieci klas I i II szk\u00f3\u0142 podstawowych, stworzenie kryteri\u00f3w selekcyjnych dla klas III, w kt\u00f3rych mia\u0142y si\u0119 znale\u017a\u0107 najbardziej utalentowane dzieci, utworzenie w przysz\u0142o\u015bci klas o poszerzonym programie nauczania wychowania fizycznego w Szko\u0142ach Podstawowych nr 3, 6 i 7 w Mielcu. Program zosta\u0142 zatwierdzony przez w\u0142adze o\u015bwiatowe i wprowadzony od roku szkolnego 1969\/1970. Od 1974 r. K. Zombek i Stal Mielec zbierali owoce konsekwentnej realizacji tego programu. Pierwsze medale (srebrne) na Mistrzostwach Polski M\u0142odzik\u00f3w wywalczyli: Gabriela Zombek (c\u00f3rka K. Zombka) i Zbigniew Gi\u017ca. P\u00f3\u017aniej mieleccy p\u0142ywacy regularnie startowali w mistrzostwach Polski w r\u00f3\u017cnych kategoriach wiekowych i zdobywali liczne medale i czo\u0142owe lokaty, a nast\u0119pnie ustanawiali rekordy Polski i reprezentowali Polsk\u0119 na zawodach mi\u0119dzynarodowych. Pod jego kierunkiem wykszta\u0142ci\u0142a si\u0119 grupa mieleckich trener\u00f3w, kt\u00f3ra kontynuuje realizacj\u0119 programu rozpocz\u0119tego w 1969 r. W 1984 r. K. Zombek wyjecha\u0142 z Polski do RFN i zamieszka\u0142 w Meinz. W latach1989-1993 pracowa\u0142 jako trener p\u0142ywania w klubie Mainzer Schwimmverein 1901. Zmar\u0142 19 II 2019 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZORZA<\/strong>, zesp\u00f3\u0142 pi\u0142ki no\u017cnej zorganizowany w 1918 r. W 1919 r. zmieni\u0142 nazw\u0119 na \u201eKruki\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201eGryf\u201d).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZORZYCKI JERZY BOGUS\u0141AW<\/strong>, urodzony 26 IV 1963 r. w Mielcu, syn Paw\u0142a i Barbary z Zawadzkich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1982 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Zootechniki Akademii Rolniczej w Lublinie i w 1988 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Uko\u0144czy\u0142 te\u017c studium pedagogiczne w Centrum Doskonalenia Nauczycieli Oddzia\u0142 w Rzeszowie (1990 r.). Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego PZL-Mielec jako referent techniczny (1988-1989). W latach 1989-1998 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w P\u0142awie i dodatkowo uczy\u0142 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu (1992-1993). W 1998 r. przeszed\u0142 do Urz\u0119du Gminy w Borowej i do 2000 r. by\u0142 kierownikiem Gminnego Zespo\u0142u Obs\u0142ugi Szk\u00f3\u0142. Od 2000 r. pracuje w Starostwie Powiatowym w Mielcu. W latach 2000-2004 by\u0142 inspektorem, a w latach 2004-2010 \u2013 dyrektorem Wydzia\u0142u Organizacyjnego i Spraw Obywatelskich. W tym czasie uko\u0144czy\u0142: studia podyplomowe w zakresie wiedzy o integracji europejskiej w Instytucie Nauk Politycznych i Stosunk\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie (2002 r.), studia podyplomowe w zakresie europejskiego prawa samorz\u0105dowego w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk Warszawie (2004 r.) oraz studia podyplomowe Akademii Lider\u00f3w Samorz\u0105dowych w Wy\u017cszej Szkole Bankowej w Poznaniu Wydzia\u0142 Zamiejscowy w Chorzowie (2012). W 2010 r. powierzono mu funkcj\u0119 sekretarza powiatu mieleckiego i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 2015 r. Od 2020 r. pracuje na stanowisku dyrektora Wydzia\u0142u Komunikacji Starostwa Powiatowego w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"Z\u00d6LLNER KAZIMIERA (z domu J\u00d3\u0179WIAK),<\/strong> urodzona 3 I 1949 r. w Domaszkowie, woj. dolno\u015bl\u0105skie, c\u00f3rka Stefana i Marii z domu Stablej. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Bystrzycy K\u0142odzkiej z matur\u0105 w 1967 r. R\u00f3wnocze\u015bnie kszta\u0142ci\u0142a si\u0119 muzycznie. Uko\u0144czy\u0142a: Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I st. (w zakresie gry na skrzypcach) w Bystrzycy K\u0142odzkiej (1964 r.), Studium Nauczycielskie (Wydzia\u0142 Wychowania Muzycznego) we Wroc\u0142awiu (1969 r.), Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 II st. (Wydzia\u0142 Instrumentalny, w zakresie gry na alt\u00f3wce) im. K. Szymanowskiego w Rzeszowie (1978 r.)\u00a0 i Akademi\u0119 Muzyczn\u0105 (Wydzia\u0142 Wychowania Muzycznego) im. F. Chopina w Warszawie z tytu\u0142em magistra sztuki i wyr\u00f3\u017cnieniem w 1983 r. Tematem pracy magisterskiej by\u0142a historia aktywno\u015bci artystycznej mieleckiego ch\u00f3ru \u201eMelodia\u201d w latach 1933-1983. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako wychowawca i nauczyciel wychowania muzycznego w plac\u00f3wkach o\u015bwiatowo-wychowawczych we Wroc\u0142awiu (1969-1970) i Mielcu (1970-1975). W 1974 r. zosta\u0142a zatrudniona w Pa\u0144stwowej Szkole Muzycznej I st. w Mielcu (od 1990 r. \u2013 PSM I i II st.) na etacie nauczyciela gry na skrzypcach i alt\u00f3wce. Od 1988 r. do 1992 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika szkolnej Sekcji Instrument\u00f3w Strunowych. W 2003 r. uzyska\u0142a awans zawodowy na stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. W 2006 r. przesz\u0142a na tzw. wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119, ale podj\u0119\u0142a prac\u0119 w mieleckiej PSM w niepe\u0142nym wymiarze godzin. Wnios\u0142a znacz\u0105cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j mieleckiego szkolnictwa muzycznego i upowszechnianie muzyki w\u015br\u00f3d dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Zorganizowa\u0142a i prowadzi\u0142a pierwsz\u0105 w historii szko\u0142y klas\u0119 alt\u00f3wki i opracowywa\u0142a dla\u0144 materia\u0142y nutowe, m.in. dokonywa\u0142a transkrypcji utwor\u00f3w muzycznych na alt\u00f3wk\u0119 z akompaniamentem fortepianowym, bowiem w tym czasie takie opracowania by\u0142y rzadko\u015bci\u0105. Wielu jej uczni\u00f3w\u00a0 kontynuowa\u0142o z powodzeniem nauk\u0119 gry na skrzypcach i alt\u00f3wce w szko\u0142ach muzycznych wy\u017cszych stopni, zasila\u0142o orkiestry i zespo\u0142y kameralne oraz podejmowa\u0142o prac\u0119 w szkolnictwie muzycznym, tak\u017ce w Mielcu. Szczeg\u00f3lne sukcesy odnie\u015bli: Pawe\u0142 Czarny, kt\u00f3ry w 2009 r. jako jedyny Polak zakwalifikowa\u0142 si\u0119 do You Tube Symphony Orchestra I edycji i wyst\u0105pi\u0142 w niej na koncercie w Carnegie Hall w Nowym Jorku oraz zaj\u0105\u0142 II miejsce (kat. alt\u00f3wka) w VII Mi\u0119dzynarodowym Konkursie im. M. Spisaka w D\u0105browie G\u00f3rniczej (2013 r.) oraz Monika Mazur, kt\u00f3ra otrzyma\u0142a wyr\u00f3\u017cnienie w VIII Mi\u0119dzynarodowym Alt\u00f3wkowym Konkursie im. M. Rakowskiego w Poznaniu. Poza nauczaniem indywidualnym prowadzi\u0142a szereg zespo\u0142\u00f3w kameralnych, kt\u00f3re wyst\u0119powa\u0142y z okazji uroczysto\u015bci \u015bwieckich i religijnych lub w ramach umuzykalnienia dzieci i m\u0142odzie\u017cy. By\u0142a organizatorem lub wsp\u00f3\u0142organizatorem koncert\u00f3w z udzia\u0142em swoich uczni\u00f3w. Tak\u017ce osobi\u015bcie grywa\u0142a w szkolnych zespo\u0142ach muzycznych. Poza prac\u0105 w mieleckiej PSM wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z wieloma o\u015brodkami kultury i stowarzyszeniami, wyst\u0119puj\u0105c jako instrumentalistka w orkiestrach i innych zespo\u0142ach muzycznych, m.in. Mieleckiej Orkiestrze Kameralnej Mieleckiego Towarzystwa Muzycznego, kapelach zespo\u0142\u00f3w folklorystycznych (ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d w Mielcu, ZPiTL \u201eWisan\u201d w Skopaniu, ZPiT \u201eSiarkopolanie\u201d WDK w Tarnobrzegu). Jej praca magisterska zosta\u0142a w du\u017cym zakresie wykorzystana do publikacji \u201eZ\u0142oty Jubileusz Ch\u00f3ru \u201eMelodia\u201d w Mielcu 1933-1983\u201d (Mielec 1983). Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (dwukrotnie \u2013 1990, 2020), Z\u0142otym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d, Medalem KEN, Nagrod\u0105 II st. Ministra Kultury, Nagrod\u0105 Wydzia\u0142u Kultury i Sztuki UW w Rzeszowie, Nagrod\u0105 Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie oraz nagrodami lokalnymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"Z\u00d6LLNER MIECZYS\u0141AW EDWARD<\/strong>, urodzony 1 I 1949 r. w Mielcu, syn Piotra i Katarzyny z domu Zapletal. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu z matur\u0105 w 1968 r. i tytu\u0142em technika mechanika (specjalno\u015b\u0107: obr\u00f3bka metali skrawaniem). W 1970 r. uko\u0144czy\u0142 Studium Nauczycielskie we Wroc\u0142awiu (kierunek mechaniczny). W 1970 r. zosta\u0142 zatrudniony w Specjalnym O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym w Smoczce ko\u0142o Mielca jako nauczyciel zaj\u0119\u0107 praktyczno-technicznych. W maju 1981 r. Rada Pedagogiczna SOSW wybra\u0142a go na stanowisko dyrektora i po zatwierdzeniu przez Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie obj\u0105\u0142 obowi\u0105zki od 1 VIII 1981 r. Kierowa\u0142 plac\u00f3wk\u0105 przez 25 lat, a\u017c do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 2006 r. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Rzeszowskiej im. Ignacego \u0141ukasiewicza w Rzeszowie (kierunek: wychowanie techniczne) i w 1982 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra techniki o specjalno\u015bci pedagogicznej. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce studia podyplomowe w zakresie pedagogiki specjalnej \u2013 rewalidacji upo\u015bledzonych umys\u0142owo w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej im. KEN w Krakowie (1987) i studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (2001). W lutym 2002 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Ca\u0142e swoje \u017cycie zawodowe (36 lat) po\u015bwi\u0119ci\u0142 jednej plac\u00f3wce. Jako nauczyciel, a szczeg\u00f3lnie jako dyrektor, wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w wielokierunkowy rozw\u00f3j o\u015brodka. Doprowadzi\u0142 do rozbudowy i modernizacji jego koszarowej zabudowy (pozosta\u0142o\u015b\u0107 po koszarach wojskowych z czas\u00f3w II wojny \u015bwiatowej) oraz budowy nowego budynku szko\u0142y, dw\u00f3ch nowych segment\u00f3w internatu i budynku rehabilitacyjnego. (Dalsze prace zosta\u0142y zatrzymane w 1999 r., kiedy organem prowadz\u0105cym plac\u00f3wk\u0119 zosta\u0142 samorz\u0105d powiatowy.) Przyczyni\u0142 si\u0119 te\u017c do unowocze\u015bnienia metod i form pracy dydaktyczno-wychowawczej oraz rozwoju wsp\u00f3\u0142pracy o\u015brodka ze \u015brodowiskiem mieleckim i pokrewnymi plac\u00f3wkami w kraju i za granic\u0105 (Homok na W\u0119grzech). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania III stopnia (1977) i I stopnia (1989, 1991).<\/p>\r\n

ZUCH KAZIMIERZ,<\/b> urodzony 4 III 1915 r. w Rzochowie, syn Wojciecha i Stefanii z J\u0119drychowskich. Walczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do Armii Krajowej. Zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c kowalstwem artystycznym. Wykona\u0142 m.in. ogrodzenie ko\u015bcio\u0142a i cmentarza parafialnego w Rzochowie, naczynia liturgiczne dla okolicznych ko\u015bcio\u0142\u00f3w, m.in. w Dobryninie. Drug\u0105 jego pasja by\u0142a fotografia. Pozostawi\u0142 po sobie zbi\u00f3r zdj\u0119\u0107. By\u0142 tak\u017ce dzia\u0142aczem spo\u0142ecznym. Nale\u017ca\u0142 do Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej\u00a0 w Rzochowie i w latach 1975 \u2013 1982 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa zarz\u0105du. Zmar\u0142 3 VIII 1993 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. Rzochowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK BOJOWNIK\u00d3W O WOLNO\u015a\u0106 I DEMOKRACJ\u0118<\/strong>, powsta\u0142 w 1949 r. ze zjednoczenia 11 organizacji kombatanckich skupiaj\u0105cych polskich uczestnik\u00f3w wojen \u015bwiatowych, walk o wolno\u015b\u0107 i niepodleg\u0142o\u015b\u0107 oraz wyzwolenie spo\u0142eczne. Za naczelne zadania Zwi\u0105zku uznano: kultywowanie i szerzenie idei pokoju, internacjonalizmu, patriotyzmu i post\u0119pu, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie z innymi organizacjami i instytucjami w zakresie budowy socjalizmu, zbieranie materia\u0142\u00f3w dotycz\u0105cych historii walk o wolno\u015b\u0107 i demokracj\u0119, otaczanie czci\u0105 Miejsc Pami\u0119ci Narodowej, pomoc dla kombatant\u00f3w i ich rodzin oraz wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z organizacjami kombatanckimi za granic\u0105 w imi\u0119 pokojowego wsp\u00f3\u0142istnienia. Pierwsze ko\u0142o ZBoWiD w Mielcu powsta\u0142o w 1950 r. i zrzesza\u0142o 30 cz\u0142onk\u00f3w z ca\u0142ego powiatu mieleckiego. Pocz\u0105tkowo sytuacja spo\u0142eczno-polityczna w kraju nie sprzyja\u0142a rozwojowi organizacji, ale od po\u0142owy lat 50. aktywno\u015b\u0107 Zwi\u0105zku i liczba cz\u0142onk\u00f3w zacz\u0119\u0142y z wolna rosn\u0105\u0107. Powsta\u0142o kilka k\u00f3\u0142 na terenie powiatu, a w Mielcu o\u017cywi\u0142y si\u0119 komisje problemowe Zarz\u0105du Powiatowego: organizacyjna, spo\u0142eczno-wychowawcza i wsp\u00f3\u0142pracy z m\u0142odzie\u017c\u0105, historyczna i socjalno-bytowa. Zwi\u0119kszy\u0142y si\u0119 te\u017c obowi\u0105zki Zespo\u0142u Weryfikacyjnego w zwi\u0105zku z nap\u0142ywem nowych cz\u0142onk\u00f3w o r\u00f3\u017cnej przesz\u0142o\u015bci bojowej. W 1958 r. mielecki Oddzia\u0142 Zwi\u0105zku otrzyma\u0142 sztandar. Kolejny etap w rozwoju organizacji rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 od drugiej po\u0142owy lat 60. Wtedy to uda\u0142o si\u0119 uzyska\u0107 dla cz\u0142onk\u00f3w wi\u0119cej \u015bwiadcze\u0144, zapom\u00f3g pieni\u0119\u017cnych, wczas\u00f3w leczniczych i sanatoryjnych oraz rent wyj\u0105tkowych. Uzyskane efekty wp\u0142yn\u0119\u0142y na znaczny wzrost liczby cz\u0142onk\u00f3w ze 180 w 1964 r. do 722 w 1971 r. Ten dynamiczny rozw\u00f3j ilo\u015bciowy spowodowa\u0142, \u017ce utworzono kilka kolejnych k\u00f3\u0142 gminnych. W Mielcu rozwijaj\u0105cy si\u0119 Zwi\u0105zek zacz\u0105\u0142 odgrywa\u0107 coraz znaczniejsz\u0105 rol\u0119 w \u017cyciu spo\u0142eczno-politycznym. Opr\u00f3cz tradycyjnego uczestnictwa we wszystkich \u015bwi\u0119tach i uroczysto\u015bciach pa\u0144stwowych podj\u0105\u0142 starania o wprowadzenie uroczysto\u015bci lokalnych i z jego inspiracji wprowadzono obchody rocznicy wyzwolenia Mielca. W \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z ZP PTTK w Mielcu organizowano imprezy patriotyczne, m.in. \u201eSzlakiem P\u0105sowej R\u00f3\u017cy\u201d do Miejsc Pami\u0119ci Narodowej w okolicach Mielca, m.in. Pustkowa, Krzemienicy, Rzemienia i Radomy\u015bla Wielkiego. Mieleccy kombatanci w\u0142\u0105czyli si\u0119 do prac Obywatelskiego Komitetu Ochrony Pomnik\u00f3w Walki i M\u0119cze\u0144stwa w Mielcu, a stanowi\u0105c wi\u0119kszo\u015b\u0107 w jego sk\u0142adzie przyczynili si\u0119 do upami\u0119tnienia kilkudziesi\u0119ciu Miejsc Walk i M\u0119cze\u0144stwa na terenie Mielca i powiatu mieleckiego. Zintensyfikowano prac\u0119 wychowawcz\u0105 w szko\u0142ach odbywaj\u0105c corocznie oko\u0142o 200 spotka\u0144, na kt\u00f3rych zapoznawano m\u0142odzie\u017c ze swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 bojowa. Przez pewien czas wydawano w\u0142asny \u201eBiuletyn Informacyjny\u201d. W 1975 r., po utworzeniu nowych wojew\u00f3dztw, m.in. tarnowskiego i tarnobrzeskiego, cz\u0119\u015b\u0107 k\u00f3\u0142 terenowych od\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 od mieleckiej organizacji. Pod koniec 1975 r. ZO ZBoWiD w Mielcu prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 12 ko\u0142ach \u2013 4. w Mielcu i 8. w s\u0105siednich gminach. Stan ten utrzyma\u0142 si\u0119 do ko\u0144ca lat 70. W latach 80. w naturalny spos\u00f3b ilo\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w zmniejsza\u0142a si\u0119. Stan zdrowia wielu os\u00f3b nie pozwala\u0142 na intensywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, tote\u017c zdecydowanie ograniczono ilo\u015b\u0107 spotka\u0144 z m\u0142odzie\u017c\u0105. Uczestniczono jednak nadal w uroczysto\u015bciach pa\u0144stwowych i lokalnych.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi: Stanis\u0142aw Dolina, Emeryk Kolozsi, Kazimierz Lipczy\u0144ski, Adam Tyburczy, Czes\u0142aw Mazur, Jan Magda.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK BY\u0141YCH \u017bO\u0141NIERZY ZAWODOWYCH I OFICER\u00d3W REZERWY WOJSKA POLSKIEGO \u2013 KO\u0141O NR 1<\/strong>, powsta\u0142o 18 III 1981 r. przy Wojskowej Komendzie Uzupe\u0142nie\u0144 w Mielcu, a jego pierwszymi cz\u0142onkami by\u0142o 24 oficer\u00f3w. G\u0142\u00f3wnymi celem organizacji by\u0142a integracja \u015brodowiska by\u0142ych \u017co\u0142nierzy zawodowych i ich rodzin oraz wsp\u00f3\u0142praca z organizacjami kombatanckimi i paramilitarnymi, a tak\u017ce z lokalnymi w\u0142adzami samorz\u0105dowymi, m.in. w organizacji \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych zwi\u0105zanych z Wojskiem Polskim. Ko\u0142o wprowadzi\u0142o do swego sta\u0142ego kalendarza takie uroczysto\u015bci i imprezy jak: Dzie\u0144 Zwyci\u0119stwa, \u015awi\u0119to Wojska Polskiego i Dzie\u0144 Weterana oraz spotkanie noworoczno-op\u0142atkowe po\u0142\u0105czone z koncertami i Dzie\u0144 Kobiet. Dzia\u0142acze Ko\u0142a byli te\u017c jednymi z inspirator\u00f3w powstania Rady ds. Kombatant\u00f3w i Os\u00f3b Represjonowanych przy kierowniku Urz\u0119du Rejonowego, a potem przy staro\u015bcie powiatowym i pe\u0142nili r\u00f3\u017cne funkcje w Radzie. Doprowadzono do ods\u0142oni\u0119cia dw\u00f3ch tablic pami\u0105tkowych: \u201e\u017bo\u0142nierzom ziemi mieleckiej poleg\u0142ym za Ojczyzn\u0119\u201d na \u015acianie Pami\u0119ci Narodowej w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu i \u201e\u017bo\u0142nierzom Wojska Polskiego poleg\u0142ym na ziemi mieleckiej\u201d na murze ogrodzenia bazyliki mniejszej \u015bw. Mateusza w Mielcu. Projekty obu tablic wykona\u0142 kpt. w stanie spoczynku Zdzis\u0142aw Stachura. Organizowano te\u017c pogrzeby zmar\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w Ko\u0142a oraz starano si\u0119 pomaga\u0107 ich rodzinom. Szczeg\u00f3lnie warto\u015bciowe sukcesy odnosili cz\u0142onkowie Ko\u0142a, najcz\u0119\u015bciej por. rez. Miros\u0142aw Kluz i m\u0142. chor. rez. Mariusz Chlebek, w og\u00f3lnopolskich zawodach strzeleckich. Od lat 90. zintensyfikowano wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z mediami, co zaowocowa\u0142o wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 publikacji na temat dzia\u0142alno\u015bci Ko\u0142a w m.in. og\u00f3lnopolskim miesi\u0119czniku \u201eG\u0142os Weterana i Rezerwisty\u201d oraz lokalnych tygodnikach: \u201eKorso\u201d, \u201eG\u0142os Mielecki\u201d i \u201eWizjer Regionalny\u201d. Szczeg\u00f3ln\u0105 aktywno\u015b\u0107 w tym zakresie przejawia\u0142 pp\u0142k Bronis\u0142aw Kowalczuk, kt\u00f3ry napisa\u0142 wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych artyku\u0142\u00f3w. Z okazji 10., 15. i 20. rocznicy powstania i dzia\u0142alno\u015bci Ko\u0142a opracowano i wydano okoliczno\u015bciowe publikacje. Tak\u017ce Kronika Ko\u0142a we wszystkich konkursach wojew\u00f3dzkich zajmowa\u0142a czo\u0142owe lokaty. W czasie VIII Krajowego Zjazdu 22-23 IX 2009 r. w Warszawie zmieniono nazw\u0119 stowarzyszenia na Zwi\u0105zek \u017bo\u0142nierzy Wojska Polskiego. Mielecka organizacja pozosta\u0142a Ko\u0142em, wchodz\u0105cym w sk\u0142ad Z\u017bWP w Rzeszowie, a prezesem pozosta\u0142 p\u0142k rez. J\u00f3zef Pado.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi: p\u0142k rez. Adam Tyburczy, pp\u0142k rez. Julian Kusiak, p\u0142k rez. Jan Frask, mjr rez. Stanis\u0142aw Gawry\u015b, pp\u0142k rez. Bronis\u0142aw Kowalczuk, p\u0142k rez. J\u00f3zef Pado.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK HARCERSTWA RZECZYPOSPOLITEJ (ZHR),<\/strong>\u00a0utworzona w 1989 r. og\u00f3lnopolska organizacja wychowawcza nawi\u0105zuj\u0105ca do tradycyjnych form pracy i idei harcerskiej. Podstawow\u0105 jednostk\u0105 wychowawcz\u0105 ZHR jest dru\u017cyna. Struktur\u0119 organizacyjn\u0105 ZHR stanowi\u0105 dwa g\u0142\u00f3wne piony: m\u0119ski i \u017ce\u0144ski. W Mielcu funkcjonuje od 1992 r. ZHR powsta\u0142 na bazie struktur ZHP \u2013 rok za\u0142o\u017cenia 1918, po po\u0142\u0105czeniu tej organizacji z ZHR. Wcze\u015bniejsze pr\u00f3by inicjowania tej organizacji w Mielcu by\u0142y nieskuteczne. W 1995 r. \u015brodowisko skupia\u0142o \u0142\u0105cznie oko\u0142o 350 harcerek i harcerzy. Bie\u017c\u0105ca dzia\u0142alno\u015b\u0107 dru\u017cyn opiera\u0142a si\u0119 na tradycyjnych formach i metodach pracy harcerskiej. S\u0142u\u017cb\u0119 harcersk\u0105 realizowano poprzez wsparcie rodzin w wychowaniu dzieci, a tak\u017ce m.in. zbi\u00f3rki odzie\u017cy i \u017cywno\u015bci dla bezdomnych i potrzebuj\u0105cych, pomoc powodzianom (zbi\u00f3rka dar\u00f3w, wsp\u00f3\u0142organizacja kolonii dla dzieci powodzian), coroczne kwestowanie na rzecz schroniska \u015bw. Brata Alberta w czasie Wszystkich \u015awi\u0119tych, akcje o charakterze patriotycznym. W\u0142\u0105czano si\u0119 w akcje og\u00f3lnopolskie, m.in. Marsze \u017bycia, Bia\u0142a S\u0142u\u017cba, Dzie\u0144 Papieski, \u201e\u015awi\u0105teczna paczka\u201d (wyjazdy z podarkami do Polak\u00f3w na Ukrainie) i Wielka Orkiestra \u015awi\u0105tecznej Pomocy.W1993 r. i 1994 r. Szczep Harcersko Zuchowy \u201eJ\u0119drusie\u201d przeprowadzi\u0142 uliczne spektakle upami\u0119tniaj\u0105ce odbicie przez oddzia\u0142 \u201eJ\u0119drusie\u201d w 1943 r. wi\u0119\u017ani\u00f3w z mieleckiego wi\u0119zienia Gestapo. W 1996 r. zorganizowana zosta\u0142a wystawa \u201eHarcerstwo Niepokorne w Mielcu. ZHP rok za\u0142o\u017cenia 1918 \u2013 ZHR. 1989 \u2013 1996.\u201d Z okazji 80. rocznicy odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci zorganizowano przed pomnikiem Jana Kili\u0144skiego (Wolno\u015bci) happening \u201ePrzyjazd J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego do Mielca\u201d oraz wydano pierwszy numer jednodni\u00f3wki \u201ePolonia Restituta\u201d (od 2003 r. wydawanej co roku z okazji \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci). W dniach 3-15 VIII 1999 r. reprezentacja tego \u015brodowiska uczestniczy\u0142a w Jubileuszowym Zlocie X-lecia ZHR w Lednicy, a w 2004 r. w III Narodowym Zlocie Harcerzy w 60. rocznic\u0119 Powstania Warszawskiego. W 1997 r., 2005 r. i 2006 r. mieleccy instruktorzy ZHR uczestniczyli w wyprawach do Katynia, sk\u0105d przywie\u017ali ziemi\u0119 i drzewka. ZHR by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wmurowania tablic upami\u0119tniaj\u0105cych mieleckie ofiary morderstw NKWD w Katyniu w Mieleck\u0105 \u015acian\u0119 Katy\u0144sk\u0105. Od 2003 r. w przeddzie\u0144 \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci organizowane s\u0105 wieczornice przy mogi\u0142ach mieleckich legionist\u00f3w. Pod koniec 2006 r. wsp\u00f3lnie z ZHP powo\u0142ano Komitet Obchod\u00f3w 100-lecia Powstania Skautingu i Harcerstwa w Mielcu, z kt\u00f3rego inicjatywy organizowane s\u0105 uroczysto\u015bci patriotyczne i imprezy zwi\u0105zane z histori\u0105 skautingu i harcerstwa. Od 2007 r. w Pa\u0142acyku Oborskich przed \u015awi\u0119tem Niepodleg\u0142o\u015bci odbywaj\u0105 si\u0119 \u201eWieczory pie\u015bni patriotycznej\u201d. W pa\u017adzierniku 2006 r. w XXV rocznic\u0119 powstania 14 MDH \u201eHADES\u201d im. gen. Stanis\u0142awa Sosabowskiego we fronton ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Marka (nad Wis\u0142ok\u0105) wmurowany zosta\u0142 pami\u0105tkowy Krzy\u017c Harcerski i pami\u0105tkowa tabliczka. W 2008 r. mielecki ZHR liczy\u0142 5 dru\u017cyn \u017ce\u0144skich skupionych w Mieleckim Zwi\u0105zku Harcerek \u201eAkacja\u201d i 2 dru\u017cyny m\u0119skie, zrzeszone w Mieleckim Zwi\u0105zku Dru\u017cyn Harcerzy \u201eGryf\u201d. Mieleckie instruktorki i instruktorzy pe\u0142nili s\u0142u\u017cb\u0119 we w\u0142adzach naczelnych ZHR. Wydawano pisma i broszury: \u201eGryfitek\u201d, \u201eOrla Per\u0107\u201d, \u201eZew\u201d, \u201eDzieci Pioruna\u201d, \u201eKochaj\u201d, \u201eZdzich\u201d, \u201eHades\u201d, \u201eGryf\u201d, \u201e\u017bagiew\u201d, \u201ePolonia Restituta\u201d. W 2009 r. rozwi\u0105zano Mielecki Zwi\u0105zek Dru\u017cyn Harcerzy „Gryf”, a 1 MDH „HADEM” im. J\u00f3zefa Grzesiaka „Czarnego” w\u0142\u0105czono do Rzeszowskiego Hufca Harcerzy. W 2011 r. zosta\u0142a powo\u0142ana nowa dru\u017cyna harcerek – 16 MHD „R\u00f3\u017ca Wiatr\u00f3w” im. Anny Zakrzewskiej ps. „Hanka Bia\u0142a” oraz 13 MDH „Szcz\u0119\u015bcie”. W tym\u017ce roku uczestniczono w Zlocie z okazji 100-lecia harcerstwa w Polsce. W latach 2012-2013 zosta\u0142y powo\u0142ane trzy nowe dru\u017cyny: 10 Mielecka Gromada Zuchenek „Chmurki z T\u0119czowej Krainy”, 8 Mielecka Dru\u017cyna W\u0119drowniczek „Adwena” i 3 Mielecka Dru\u017cyna W\u0119drownik\u00f3w. 27 X 2013 r. zorganizowano gr\u0119 miejsk\u0105 „Czas Bohater\u00f3w”. W kolejnym roku ZHR odchodzi\u0142 25-lecie dzia\u0142alno\u015bci, a mieleckie dru\u017cyny uczestniczy\u0142y w jubileuszowym Zlocie w Warszawie i z okazji 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Bra\u0142 te\u017c udzia\u0142 w akcjach charytatywnych, m.in. „Akcja Paczka”.Tak\u017ce w 2014 r. Rozkazem Naczelnika Harcerzy zmieniono nazw\u0119 Rzeszowskiego Hufca Harcerzy na Mielecko-Ropczycki Hufiec Harcerzy. W 2015 r. powo\u0142ano dwie dru\u017cyny m\u0119skie – 5 MDH „Notos” i 23 Mieleck\u0105 Dru\u017cyn\u0119 W\u0119drownik\u00f3w, ale rozwi\u0105za\u0142a si\u0119 najstarsza mielecka dru\u017cyna harcerek – I MDH „Gwiazdozbi\u00f3r” im. Emilii Plater. W tym okresie dosz\u0142o do rozwi\u0105zania si\u0119 kilku innych dru\u017cyn i w efekcie w 2016 r. Mielecki Hufiec Harcerek i Zuchenek „Akacja” liczy\u0142 3 dru\u017cyny harcerek i 2 dru\u017cyny zuchenek, za\u015b do Mielecko-Ropczyckiego Hufca Harcerzy nale\u017ca\u0142o 2 dru\u017cyny harcerzy i dru\u017cyna w\u0119drownik\u00f3w ze \u015brodowiska mieleckiego. W 2018 r. MHHiZ „Akacja” po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z Rzeszowsko-Zabronieckim Zwi\u0105zkiem Dru\u017cyn Harcerek „Quo Vadis” i liczy\u0142 7 dru\u017cyn. Rok 2019 by\u0142 dla ZHR rokiem 30-lecia dzia\u0142alno\u015bci i ju\u017c tradycyjnie wszystkie mieleckie dru\u017cyny wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 w okoliczno\u015bciowym Zlocie w Rybakach ko\u0142o Olsztyna. Dla upami\u0119tnienia 30-lecia w Mielcu zorganizowano w ramach obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta 3 Maja miejsk\u0105 gr\u0119 terenow\u0105 pod tajemniczym has\u0142em „3Maj si\u0119 wskaz\u00f3wek”. Z okazji 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego reprezentacja mieleckich harcerek uczestniczy\u0142a w Zlocie Warszawskim. W pa\u017adzierniku 2019 r. zosta\u0142a powo\u0142ana 8. MDH „Ad Astra”. W czasie pandemii niezwykle gro\u017anej choroby COVID-19 zaanga\u017cowano si\u0119 w s\u0142u\u017cb\u0119 Harcerskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, m. in. szyj\u0105c maseczki (w pocz\u0105tkach pandemii), robi\u0105c zakupy i pomagaj\u0105c osobom potrzebuj\u0105cym. Warunki pandemiczne nie sprzyja\u0142y rozwojowi organizacji. Co prawda do Mieleckiego Hufca Harcerek i Zuchenek „Akacja” do\u0142\u0105czy\u0142a RDH „Zielona Dw\u00f3jka” oraz powo\u0142ano now\u0105 dru\u017cyn\u0119 w\u0119drowniczek V SDW „\u0141una”, ale\u00a0 rozwi\u0105za\u0142y si\u0119 dwie najstarsze dru\u017cyny harcerek: 1 MDH „Burza” im. J\u00f3zefy Kantor i 11 MDH „G\u0142\u0119bia” im. Ludwiki Uzar Krysiakowej oraz dwie m\u0119skie – 5 MDH „Notos” i 23 MDW. W styczniu 2022 r. powo\u0142ano now\u0105 dru\u017cyn\u0119 w\u0119drowniczek – IV MDW „Busola”. Wed\u0142ug stanu na koniec stycznia 2022 r. Mielecki Hufiec Harcerek i Zuchenek „Akacja” liczy\u0142 6 dru\u017cyn harcerek i 2 dru\u017cyny w\u0119drowniczek, z czego 2 dru\u017cyny harcerek i jedna w\u0119drowniczek dzia\u0142a\u0142y na terenie Mielca , a pozosta\u0142e w Rzeszowie i S\u0119dziszowie Ma\u0142opolskim. Mielecko-Ropczycki Zwi\u0105zek Dru\u017cyn Harcerzy liczy\u0142 4 jednostki, z czego jedna na terenie Mielca. Mielecki Hufiec Harcerek i Zuchenek „Akacja” wchodzi w sk\u0142ad Podkarpackiej Chor\u0105gwi Harcerek, a Mielecko-Ropczycki Zwi\u0105zek Dru\u017cyn Harcerzy jest cz\u0119\u015bci\u0105 Podkarpackiej Chor\u0105gwi Harcerzy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK HARCERSTWA POLSKIEGO (ZHP)<\/strong>, organizacja – w ha\u015ble\u00a0HARCERSTWO<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK INWALID\u00d3W WOJENNYCH,<\/strong>\u00a0powsta\u0142 w 1919 r. w Warszawie z pilnej potrzeby opieki nad tysi\u0105cami \u017co\u0142nierzy inwalid\u00f3w powracaj\u0105cych do dom\u00f3w po zako\u0144czeniu I wojny \u015bwiatowej. W sk\u0142ad ZIW wesz\u0142y r\u00f3\u017cne organizacje powsta\u0142e wcze\u015bniej w r\u00f3\u017cnych miejscach w kraju, w tym Zwi\u0105zek Kalek i By\u0142ych Wojskowych w Mielcu. Mieleckie ko\u0142o ZIW posiada\u0142o w\u0142asny sztandar i aktywnie uczestniczy\u0142o w \u017cyciu miasta, a szczeg\u00f3lnie w uroczysto\u015bciach patriotycznych. Niekt\u00f3rzy jego cz\u0142onkowie prowadzili dzia\u0142alno\u015b\u0107 handlow\u0105, bowiem w\u0142adze oddawa\u0142y sprawniejszym inwalidom wojennym sklepy z artyku\u0142ami monopolowymi. Najbardziej aktywnymi dzia\u0142aczami tego okresu byli: J\u00f3zef Janik, Stanis\u0142aw Jasi\u0144ski, Jan Kalicki, Leopold Leszkiewicz, Stanis\u0142aw \u0141uszcz i Wojciech Paj\u0105k. W czasie okupacji hitlerowskiej wielu inwalid\u00f3w wojennych anga\u017cowa\u0142o si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105. Sztandar przechowa\u0142 przez ca\u0142\u0105 wojn\u0119 J\u00f3zef Loc. Po II wojnie \u015bwiatowej zn\u00f3w pojawi\u0142 si\u0119 wielki problem z zapewnieniem systematycznej opieki i pomocy materialnej wielkiej ilo\u015bci \u017co\u0142nierzy inwalid\u00f3w. Podstaw\u0105 prawn\u0105 ponownego powstania ZIW RP (18 XII 1944 r.) by\u0142 dekret PKWN o inwalidach wojennych. W Mielcu Ko\u0142o ZIW powsta\u0142o w 1945 r. z inicjatywy m.in. Jana Jasi\u0144skiego (pierwszego przewodnicz\u0105cego), Stanis\u0142awa Foryta, Leopolda Leszkiewicza, Franciszka Borowca, J\u00f3zefa Loca, Jana Wieczerzaka, Micha\u0142a Pi\u0105tka, J\u00f3zefa Tacika i Romana Kowalskiego. Oni te\u017c stanowili pierwszy zarz\u0105d Ko\u0142a. W latach 1945-1950 zrzesza\u0142o ono oko\u0142o 600 cz\u0142onk\u00f3w z ca\u0142ego powiatu poza Przec\u0142awiem, gdzie utworzono odr\u0119bne ko\u0142o licz\u0105ce oko\u0142o 140 cz\u0142onk\u00f3w. Dla zdobycia \u015brodk\u00f3w finansowych na pomoc cz\u0142onkom organizowano imprezy i zbi\u00f3rki uliczne. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 t\u0119 wspiera\u0142 Zarz\u0105d Okr\u0119gu w Rzeszowie poprzez specjalne kartki \u017cywno\u015bciowo-odzie\u017cowe i inne formy pomocy materia\u0142owo-finansowej, poradnictwo prawne i zapomogi pogrzebowe. Utrzymano tak\u017ce przywilej pierwsze\u0144stwa przy otrzymywaniu koncesji na prowadzenie sklep\u00f3w z artyku\u0142ami monopolowymi. W 1950 r. zawieszono w ca\u0142ym kraju dzia\u0142alno\u015b\u0107 ZIW, a opiek\u0119 nad inwalidami przej\u0119\u0142o Ministerstwo Pracy i Opieki Spo\u0142ecznej. Przej\u0119to na Skarb Pa\u0144stwa maj\u0105tek ZIW, a sztandary i dokumentacja, przekazane przez Ko\u0142a do Zarz\u0105du Okr\u0119gu ZIW, zosta\u0142y zapewne zniszczone. Opieka ministerialna w ocenie zainteresowanych by\u0142a minimalna i w wielu wypadkach dalece niewystarczaj\u0105ca. Korzystaj\u0105c z przemian w \u017cyciu politycznym i spo\u0142ecznym, w 1956 r. ponownie reaktywowano Zwi\u0105zek. W Mielcu zebranie organizacyjne Ko\u0142a odby\u0142o si\u0119 w marcu 1957 r., a w sk\u0142ad zarz\u0105du weszli: Jerzy Korz\u0119pa \u2013 przewodnicz\u0105cy, Jan Wieczerzak, W\u0142adys\u0142aw \u0141yczak, Leopold Leszkiewicz, Franciszek Borowiec, Jan Pier\u00f3g, Jan Mach i Eugeniusz Petrykowski. Powr\u00f3cono do wcze\u015bniej stosowanych form pomocy dla cz\u0142onk\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie materialnej i zdrowotnej. Systematycznie rozwijaj\u0105ca si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spowodowa\u0142a, \u017ce do Zwi\u0105zku zg\u0142osi\u0142o akces ponad 200 os\u00f3b, a aktyw organizacji powi\u0119ksza\u0142 si\u0119. W 1962 r. na przewodnicz\u0105cego wybrano Stanis\u0142awa Majora, a w zarz\u0105dzie nast\u0105pi\u0142o sporo zmian. Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142o otrzymanie w 1966 r. drugiego sztandaru, ufundowanego przez w\u0142adze polityczno-administracyjne Mielca z okazji 23. rocznicy powstania Ludowego Wojska Polskiego. Utworzono nowe ko\u0142a \u2013 w WSK Mielec i Borowej, a w latach 70. \u2013 w Tuszowie Narodowym i gminie Mielec. Aktywno\u015b\u0107 w tym czasie wykazywali: Jan Mielniczek, J\u00f3zef Rajpold, Tadeusz Bieganowski, Stanis\u0142aw Gawry\u015b, W\u0142adys\u0142aw Hubicki, Kazimierz Korzeniowski, Kazimierz Liniewicz, W\u0142adys\u0142aw \u0141yczak, Karol Batog i Andrzej Kwieci\u0144ski. W 1972 r. ZIW PRL otrzyma\u0142 status stowarzyszenia wy\u017cszej u\u017cyteczno\u015bci. Mieleckie Ko\u0142o uczestniczy\u0142o w \u017cyciu spo\u0142eczno-politycznym miasta, uroczysto\u015bciach z okazji \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych i lokalnych. W\u0142\u0105czano si\u0119 te\u017c do organizacji czyn\u00f3w spo\u0142ecznych. Wielu cz\u0142onk\u00f3w ZIW wybierano do samorz\u0105d\u00f3w mieszka\u0144c\u00f3w. Prowadzono te\u017c prac\u0119 wychowawcz\u0105, odbywaj\u0105c corocznie kilkadziesi\u0105t spotka\u0144 z m\u0142odzie\u017c\u0105 i dzie\u0107mi. Szczeg\u00f3lnie uroczyste by\u0142y \u201eSpotkania Dw\u00f3ch Pokole\u0144\u201d organizowane w 1974 r. w mieleckich szko\u0142ach z okazji 30-lecia Dnia Zwyci\u0119stwa. Dalsze umocnienie si\u0119 organizacji nast\u0105pi\u0142o w rezultacie wprowadzenia w \u017cycie ustaw sejmowych o zaopatrzeniu inwalid\u00f3w wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (1974) i o dalszym zwi\u0119kszaniu \u015bwiadcze\u0144 dla kombatant\u00f3w i by\u0142ych wi\u0119\u017ani\u00f3w oboz\u00f3w koncentracyjnych. Po reformie administracyjnej i likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r. zasi\u0119g terytorialny Ko\u0142a (p\u00f3\u017aniej Oddzia\u0142u) ZIW w Mielcu zmieni\u0142 si\u0119 znacznie. Uby\u0142y ko\u0142a z gmin, kt\u00f3re zosta\u0142y w\u0142\u0105czone do innych wojew\u00f3dztw. Rosn\u0105ca aktywno\u015b\u0107 organizacji spowodowa\u0142a konieczno\u015b\u0107 wzmocnienia zarz\u0105du komisjami problemowymi: organizacyjno-propagandow\u0105, socjalno-bytow\u0105, odznacze\u0144 i wyr\u00f3\u017cnie\u0144, kobiec\u0105 oraz historii i kroniki. Istotn\u0105 spraw\u0105 by\u0142o te\u017c nawi\u0105zanie \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z Liceum Medycznym w Mielcu w zakresie sprawowania opieki nad cz\u0142onkami Zwi\u0105zku. W latach 80. do zarz\u0105du weszli m.in. Stanis\u0142aw Becker, Janina Domaga\u0142a, Zygmunt Rogowski i Henryk Sitko. Z biegiem lat liczba cz\u0142onk\u00f3w zmniejsza\u0142a si\u0119 i w pierwszych latach XXI w. spad\u0142a do kilkudziesi\u0119ciu. Z inicjatywy mieleckiego Oddzia\u0142u 27 II 2004 r. Rada Miejska nada\u0142a parkowi przy ul. S. Staszica nazw\u0119 \u201eInwalid\u00f3w Wojennych RP\u201d i na jego terenie w maju 2004 r. zbudowano pami\u0105tkowy obelisk. 24 IV 2009 r., z okazji 90. rocznicy powstania ZIW RP, ods\u0142oni\u0119to pami\u0105tkow\u0105 tablic\u0119 na murze przy bazylice mn. \u015bw. Mateusza w Mielcu. Z tej okazji wydano broszur\u0119 Zwi\u0105zek Inwalid\u00f3w Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej 1919-2009, autorstwa cz\u0142onk\u00f3w mieleckiego Oddzia\u0142u \u2013 Barbary Kowalik i Jerzego Klementowskiego (Mielec 2009).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Siedzib\u0105 Oddzia\u0142u przez wiele lat by\u0142 lokal przy ul. A. Asnyka 2, a w 2014 r. przeniesiono si\u0119 do budynku przy ul. S. \u017beromskiego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy w latach 1945-1950: Jan Jasi\u0144ski (1945-1949), Roman Kowalski (1949-1950).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy w latach 1956-2007: Mieczys\u0142aw Leszkiewicz (1956-1957), Jerzy Korz\u0119pa (1957-?), Stanis\u0142aw Major (1962-1995), Stanis\u0142aw Becker (1995-2001), Jan Mejza (2001-2016).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK KOMBATANT\u00d3W RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ I BY\u0141YCH WI\u0118\u0179NI\u00d3W POLITYCZNYCH, ODDZIA\u0141 W MIELCU<\/strong>\u00a0powsta\u0142 w 1990 r. po zako\u0144czeniu dzia\u0142alno\u015bci Zwi\u0105zku Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 i Demokracj\u0119. Zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w b. ZBoWiD zosta\u0142a przyj\u0119ta do nowej organizacji. W\u015br\u00f3d 600 cz\u0142onk\u00f3w najwi\u0119ksze grupy stanowili byli \u017co\u0142nierze: kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., I i II Wojska Polskiego, Armii Krajowej, Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich, Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie, Wojsk Ochrony Pogranicza i Korpusu Bezpiecze\u0144stwa Wewn\u0119trznego, byli wi\u0119\u017aniowie oboz\u00f3w koncentracyjnych oraz funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej i Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej. Ponadto obj\u0119to opiek\u0105 ponad 200 \u017con po zmar\u0142ych kombatantach. Prezesem wybrano Stanis\u0142awa Kortyk\u0119, kt\u00f3ry do 2015 r. pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119. W zwi\u0105zku z uchwaleniem nowych przepis\u00f3w o uprawnieniach kombatanckich przeprowadzono weryfikacj\u0119 cz\u0142onk\u00f3w i cz\u0119\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w mieleckiej organizacji zosta\u0142a pozbawiona uprawnie\u0144. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 by\u0142 lokal w budynku by\u0142ego Komitetu Miejskiego PZPR, a p\u00f3\u017aniej przeniesiono si\u0119 do pawilonu WSK \u2013 DAMM-2 przy ul. F. Chopina i nied\u0142ugo potem do pomieszcze\u0144 w bloku przy ul. F. Chopina 8. Organizacja wykazuje aktywno\u015b\u0107 w \u015brodowisku, m.in. uczestniczy w upami\u0119tnieniach miejsc pami\u0119ci narodowej oraz uroczysto\u015bciach z okazji \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych i lokalnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK MIAST POLSKICH<\/strong>, organizacja zrzeszaj\u0105ca dobrowolnie miasta polskie, maj\u0105ca na celu m.in. lobbing legislacyjny oraz promocj\u0119 gospodarcz\u0105 i kulturaln\u0105 miast. Powsta\u0142 w 1917 r. i prowadzi\u0142 o\u017cywion\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 przez ca\u0142y okres mi\u0119dzywojenny. W czasie okupacji hitlerowskiej i okresie Polski Ludowej nie funkcjonowa\u0142. Do otworzenia Zwi\u0105zku przyst\u0105piono w czasie przemian ustrojowych na pocz\u0105tku lat 50. XX w. Kongres Restytucyjny odby\u0142 si\u0119 na pocz\u0105tku 1991 r. w Poznaniu i tam umieszczono statutow\u0105 siedzib\u0119 Zwi\u0105zku. G\u0142\u00f3wne zadania pozosta\u0142y bez zmian. W ramach lobbingu legislacyjnego m.in. delegaci ZMP wchodz\u0105 w sk\u0142ad Komisji Wsp\u00f3lnej Rz\u0105du i Samorz\u0105du Terytorialnego (11 zespo\u0142\u00f3w roboczych), przedstawiaj\u0105c stanowiska i projekty zmian ustaw dotycz\u0105cych samorz\u0105d\u00f3w miast. Zwi\u0105zek inicjuje wsp\u00f3lne dzia\u0142ania miast w przypadkach niekorzystnych regulacji prawnych i wspiera miasta wyst\u0119puj\u0105ce z uzasadnionymi interwencjami do Trybuna\u0142u Konstytucyjnego lub Prezydenta RP. Formami spotka\u0144 przedstawicieli miast s\u0105: kongresy, konferencje, warsztaty i szkolenia. Zwi\u0105zek popularyzuje dobre i ciekawe rozwi\u0105zania problem\u00f3w miejskich poprzez konkursy, wystawy, prowadzenie bazy danych dobrych praktyk i publikacje. Dla pozyskania informacji prowadzi badania ankietowe, m.in. coroczny System Analiz Samorz\u0105dowych (SAS), kt\u00f3rego celem jest stworzenie mo\u017cliwo\u015bci analizowania i por\u00f3wnywania jako\u015bci us\u0142ug w wielu sektorach \u017cycia miejskiego oraz ocenienie stanu rozwoju miast. Wsp\u00f3\u0142pracuje z zagranic\u0105, g\u0142\u00f3wnie poprzez uczestnictwo w Radzie Gmin i Region\u00f3w Europy (CEMR) oraz przedstawicieli w Kongresie W\u0142adz Lokalnych i Regionalnych Europy (), \u00a0i \u015awiatowym Zwi\u0105zku Miast i W\u0142adz Lokalnych (UCLG). Ponadto podj\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z ameryka\u0144sk\u0105 Narodow\u0105 Lig\u0105 Miast (). Inspiruje i wspiera wsp\u00f3\u0142prac\u0119 partnersk\u0105 miast cz\u0142onkowskich. Organizuje wsp\u00f3ln\u0105 powierzchni\u0119 wystawow\u0105 na targach polskich i zagranicznych. Wydaje publikacje, m.in.: Projekty inwestycyjne miast polskich (oferty gospodarcze), miesi\u0119cznik \u201eSamorz\u0105d Miejski\u201d, wk\u0142adk\u0119 informacyjn\u0105 na \u0142amach \u201ePrzegl\u0105du Komunalnego\u201d oraz ksi\u0105\u017cki i broszury. Prowadzi te\u017c e-Biuletyn i stron\u0119 internetow\u0105 . Od 1991 r. jednym z cz\u0142onk\u00f3w ZMP jest miasto Mielec. W dniach 23-24 IV 2010 r. w Mielcu odby\u0142o si\u0119 posiedzenie Zarz\u0105du Zwi\u0105zku. W 2011 r. do ZMP nale\u017ca\u0142o 298 miast, w tym Mielec. Przedstawicielami Mielca w Zwi\u0105zku byli: wiceprzewodnicz\u0105cy Rady Miejskiej Jan Wr\u00f3blewski (1990-1994), przewodnicz\u0105cy Rady Miejskiej Andrzej Osnowski (1994-1998) i przewodnicz\u0105cy Rady Miejskiej Zdzis\u0142aw Nowakowski (1998-2010, cz\u0142onek Zarz\u0105du w latach 2006-2010), a w kadencji 2010-2014 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du by\u0142 wiceprezydent Bogdan Bieniek. Od 2014 r. miasto Mielec reprezentowa\u0142 prezydent Mielca Daniel Kozd\u0119ba, w 2018 r. p.o. prezydenta Fryderyk Kapinos, a od 2019 r. kolejny prezydent Mielca Jacek Wi\u015bniewski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK M\u0141ODZIE\u017bY POLSKIEJ<\/strong>, powsta\u0142 na Kongresie Zjednoczeniowym we Wroc\u0142awiu w 1948 r. z po\u0142\u0105czenia organizacji m\u0142odzie\u017cowych: Zwi\u0105zku Walki M\u0142odych, Organizacji M\u0142odzie\u017cy Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Polskiej RP \u201eWici\u201d i Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Demokratycznej. Zadaniem ZMP by\u0142o skupianie, kszta\u0142cenie i wychowanie m\u0142odzie\u017cy do odbudowy i rozbudowy kraju oraz kszta\u0142cenie ideowo-polityczne w duchu patriotyzmu, internacjonalizmu i tzw. \u015bwiatopogl\u0105du naukowego (marksistowskiego) pod kierownictwem i opiek\u0105 merytoryczn\u0105 PZPR. Realizuj\u0105c wytyczne PZPR, zak\u0142adano ko\u0142a w \u015brodowiskach m\u0142odzie\u017cowych, prowadzono \u015bwietlice, w kt\u00f3rych upowszechniano pras\u0119 partyjn\u0105 i m\u0142odzie\u017cow\u0105 oraz organizowano szkolenia ideowo-polityczne, r\u00f3\u017cne formy kulturalno-o\u015bwiatowe i sportowo-rekreacyjne. Do mieleckiej organizacji ZMP wesz\u0142y: 22 ko\u0142a ZWM (oko\u0142o 700 cz\u0142onk\u00f3w), 73 ko\u0142a ZMW RP \u201eWici\u201d (oko\u0142o 3400 cz\u0142onk\u00f3w) i 9 k\u00f3\u0142 OMTUR (oko\u0142o 300 cz\u0142onk\u00f3w). \u0141\u0105cznie liczy\u0142a wi\u0119c oko\u0142o 4400 cz\u0142onk\u00f3w. Doda\u0107 nale\u017cy, \u017ce na terenie powiatu mieleckiego nie funkcjonowa\u0142 ZMD. W pierwszych latach Zarz\u0105d Powiatowy w Mielcu i organizacji zak\u0142adowej w WSK dzia\u0142a\u0142y bardzo aktywnie. Zak\u0142adano nowe ko\u0142a, organizowano \u015bwietlice, prowadzono r\u00f3\u017cne formy pracy ideologiczno-politycznej i kulturalno-o\u015bwiatowej. W WSK wprowadzono wsp\u00f3\u0142zawodnictwo indywidualne i zespo\u0142owe. Mimo tych dzia\u0142a\u0144 w pierwszych latach ilo\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w mala\u0142a (g\u0142\u00f3wnie na wsiach) i na pocz\u0105tku 1951 r. spad\u0142a do oko\u0142o 2940. Ofensywna dzia\u0142alno\u015b\u0107 w latach 1951-1952, szczeg\u00f3lnie w WSK i innych mieleckich zak\u0142adach pracy oraz szko\u0142ach, przynios\u0142a efekty w zwi\u0119kszeniu ilo\u015bci cz\u0142onk\u00f3w do 5571 (1952), a nast\u0119pnie 5960 (1954). Do tego znacznego wzrostu przyczyni\u0142o si\u0119 m.in.: masowe wst\u0119powanie do organizacji przez przybywaj\u0105c\u0105 do pracy w WSK m\u0142odzie\u017c z r\u00f3\u017cnych stron kraju i w\u0142\u0105czenie harcerstwa do ZMP. W 1954 r. do mieleckiej organizacji nale\u017ca\u0142o: 2804 robotnik\u00f3w, 1414 ch\u0142op\u00f3w, 1199 uczni\u00f3w i 387 pracownik\u00f3w umys\u0142owych. Ros\u0142a aktywno\u015b\u0107 organizacji, kt\u00f3ra obejmowa\u0142a swym oddzia\u0142ywaniem m\u0142odzie\u017c nie tylko w miejscu pracy, ale tak\u017ce w hotelach robotniczych, Miasteczku M\u0142odego Robotnika i internatach szkolnych. Rozwija\u0142a te\u017c nowe formy dzia\u0142alno\u015bci, m.in. m\u0142odzie\u017cowe brygady produkcyjne, okoliczno\u015bciowe warty produkcyjne, czyny spo\u0142eczne i akcje spo\u0142eczne na terenach wiejskich oraz zloty. W 1955 r. liczba cz\u0142onk\u00f3w wzros\u0142a do 7202 (w tym: 2156 ch\u0142op\u00f3w, 2067 robotnik\u00f3w, 1639 uczni\u00f3w i 1340 pracownik\u00f3w umys\u0142owych). Na taki stan wp\u0142yn\u0105\u0142 znaczny wzrost cz\u0142onk\u00f3w w \u015brodowiskach inteligenckich i wiejskich oraz w szko\u0142ach. Spad\u0142o natomiast zainteresowanie organizacj\u0105 w\u015br\u00f3d robotnik\u00f3w. W atmosferze wydarze\u0144 pa\u017adziernikowych 1956 r. w Polsce i powszechnej krytyki stalinizmu oraz innych b\u0142\u0119d\u00f3w i wypacze\u0144 ustrojowych, tak\u017ce w ZMP, kt\u00f3ry by\u0142 krzewicielem tej ideologii w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy, organizacja zosta\u0142a rozwi\u0105zana. W WSK Mielec cz\u0119\u015b\u0107 jej by\u0142ych dzia\u0142aczy 6 XII 1956 r. za\u0142o\u017cy\u0142a Rewolucyjny Zwi\u0105zek M\u0142odzie\u017cy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK M\u0141ODZIE\u017bY SOCJALISTYCZNEJ,<\/strong>\u00a0utworzony zosta\u0142 na pocz\u0105tku 1957 r. z po\u0142\u0105czenia Rewolucyjnego Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy (RZM) i Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Robotniczej (ZMR), kt\u00f3re powsta\u0142y pod koniec 1956 r. po rozwi\u0105zaniu ZMP. Pozostawa\u0142 pod kierownictwem PZPR i by\u0142 jej naturalnym zapleczem kadrowym. Integrowa\u0142 m\u0142odzie\u017c pracuj\u0105c\u0105 i ucz\u0105c\u0105 si\u0119 w miastach. G\u0142\u00f3wnym celem jego dzia\u0142alno\u015bci by\u0142o wychowanie m\u0142odzie\u017cy w duchu patriotyzmu, internacjonalizmu i moralno\u015bci socjalistycznej opartej na nauce marksizmu-leninizmu. Powszechnie stosowanymi formami pracy by\u0142y: szkolenia ideowo-polityczne, szko\u0142y aktywu, uniwersytety robotnicze, socjalistyczne wsp\u00f3\u0142zawodnictwo pracy, czyny spo\u0142eczne, Ochotnicze Hufce Pracy i patronaty nad budownictwem mieszkaniowym oraz r\u00f3\u017cne rodzaje dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-o\u015bwiatowej i sportowo-rekreacyjnej. W WSK Mielec 5 I 1957 r. przekszta\u0142cono Ko\u0142o Zak\u0142adowe RZM na Zak\u0142adow\u0105 Organizacj\u0119 ZMS, a I Konferencja Powiatowa ZMS odby\u0142a si\u0119 29 III 1957 r. Do nowej organizacji pocz\u0105tkowo wpisywano si\u0119 z oporami, a wr\u0119cz niech\u0119tnie odnosi\u0142y si\u0119 do niej dyrekcje szk\u00f3\u0142 \u015brednich, przykro do\u015bwiadczone agresywn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 ZMP. W dniu konferencji mielecka organizacja powiatowa liczy\u0142a zaledwie oko\u0142o 100 cz\u0142onk\u00f3w. Oferta programowa, w kt\u00f3rej dominowa\u0142y formy kulturalno-o\u015bwiatowe i sportowo-rekreacyjne oraz r\u00f3\u017cne formy wsp\u00f3\u0142zawodnictwa, przyci\u0105ga\u0142a coraz wi\u0119cej m\u0142odzie\u017cy. Wa\u017cniejszymi akcjami i wydarzeniami by\u0142y: wsp\u00f3\u0142zawodnictwo m\u0142odzie\u017cowych brygad produkcyjnych o tytu\u0142 Brygady Pracy Socjalistycznej, Zloty M\u0142odych Przodownik\u00f3w Pracy, czyny spo\u0142eczne \u201eM\u0142odzie\u017c 5-latce\u201d, wr\u0119czenie sztandaru ZMS WSK (22 VII 1961 r.), coroczne \u201e\u017bakinady\u201d, wybudowanie o\u015brodka ZMS \u201eKlub pod Sosnami\u201d w lasku komunalnym, udzia\u0142 w budowie blok\u00f3w mieszkaniowych, budowa obiekt\u00f3w sportowych w ramach akcji \u201e1000 boisk\u201d, Turnieje Wiedzy Spo\u0142eczno-Politycznej, Turnieje M\u0142odych Mistrz\u00f3w Techniki, program \u201eM\u0142odzie\u017c dla Post\u0119pu\u201d i r\u00f3\u017cne formy kszta\u0142cenia ideologiczno-politycznego. Pod koniec 1958 r. do ZMS w powiecie mieleckim nale\u017ca\u0142o 943 cz\u0142onk\u00f3w, a w 1966 r. \u2013 2809. Szczeg\u00f3lne sukcesy odnosi\u0142a organizacja zak\u0142adowa ZMS WSK. Ju\u017c w latach 60. uznawano j\u0105 za jedn\u0105 z najlepszych w kraju, a w 1975 r. zwyci\u0119\u017cy\u0142a w og\u00f3lnopolskim wsp\u00f3\u0142zawodnictwie \u201eM\u00f3j Sukces Socjalistycznej Ojczy\u017anie\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy ZP ZMS w latach 1957-1975: Kazimierz Smaczniak, Zenon Iwanicz, W\u0142adys\u0142aw Dziadkowiec, Janusz Kapu\u015bci\u0144ski, Stanis\u0142awa Dukata, Janusz Kapinos, Zbigniew Wery\u0144ski, Mieczys\u0142aw Struzik.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK M\u0141ODZIE\u017bY WIEJSKIEJ (ZMW)<\/strong>, organizacja m\u0142odzie\u017cowa za\u0142o\u017cona w czasie Krajowej Narady M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej w Warszawie w dniach 10-11 II 1957 r. Przedstawiciele m\u0142odzie\u017cy wiejskiej z terenu powiatu mieleckiego zawi\u0105zali organizacj\u0119 4 IV 1957 r. i wybrali Tymczasowy Zarz\u0105d Powiatowy ZMW z przewodnicz\u0105cym J\u00f3zefem W\u0119grzynem na czele. Od pierwszych lat nowa organizacja cieszy\u0142a si\u0119 du\u017cym zainteresowaniem na terenie powiatu. W 1958 r. dzia\u0142a\u0142o 39 k\u00f3\u0142 skupiaj\u0105cych 842 cz\u0142onk\u00f3w, a w 1960 r. by\u0142o ju\u017c 63 ko\u0142a i 1472 cz\u0142onk\u00f3w. Zorganizowana w ZMW m\u0142odzie\u017c uczestniczy\u0142a w wielu przedsi\u0119wzi\u0119ciach na rzecz swojego \u015brodowiska. Tworzono Ludowe Zespo\u0142y Sportowe i baz\u0119 sportow\u0105, organizowano \u015bwietlice i zespo\u0142y artystyczne, festyny i zabawy taneczne. Wspierano powstawanie klub\u00f3w PUPiK \u201eRuch\u201d i \u201eM\u0142odego Rolnika\u201d, a niemal regu\u0142\u0105 by\u0142 udzia\u0142 kilku dzia\u0142aczy ZMW w spo\u0142ecznych radach klub\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142pracowano z Towarzystwem Wiedzy Powszechnej, ZSL i PZPR w organizacji prelekcji i odczyt\u00f3w oraz r\u00f3\u017cnych form szkolenia politycznego. Uczestniczono w uroczysto\u015bciach z okazji \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych i lokalnych. Poszczeg\u00f3lne ko\u0142a bra\u0142y udzia\u0142 w czynach spo\u0142ecznych na rzecz swoich \u015brodowisk, m.in. w ramach \u201eWiosny czyn\u00f3w\u201d, \u201eKa\u017cdy k\u0142os na wag\u0119 z\u0142ota\u201d oraz \u201eHas\u0142o \u2013 Zjazd, Odzew \u2013 Czyn\u201d. Znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142a m\u0142odzie\u017c w procesie unowocze\u015bniania \u017cycia na wsi, a zw\u0142aszcza elektryfikacji i wprowadzania nowo\u015bci do produkcji rolniczej. Pod koniec lat 60. na terenie powiatu mieleckiego funkcjonowa\u0142o oko\u0142o 70 zespo\u0142\u00f3w przysposobienia rolniczego i innych form kszta\u0142cenia zawodowego rolnik\u00f3w. W latach 70. dynamiczny rozw\u00f3j WSK Mielec i innych mieleckich przedsi\u0119biorstw oraz miasta Mielca spowodowa\u0142 gwa\u0142towny wzrost zapotrzebowania na pracownik\u00f3w. Ten proces wp\u0142yn\u0105\u0142 na niemal masowe przenoszenie si\u0119 najaktywniejszej m\u0142odzie\u017cy do Mielca, a we wsiach powstanie du\u017cych grup tzw. ch\u0142oporobotnik\u00f3w pracuj\u0105cych w systemie trzyzmianowym. Dwa \u017ar\u00f3d\u0142a zarobk\u00f3w wp\u0142ywa\u0142y na wzrost zamo\u017cno\u015bci podmieleckich wsi, ale r\u00f3wnocze\u015bnie systematycznie obni\u017ca\u0142y aktywno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 m\u0142odzie\u017cy wiejskiej, chocia\u017c nadal niemal masowo nale\u017ca\u0142a do ZMW. W 1969 r. mielecka organizacja liczy\u0142a 4487 cz\u0142onk\u00f3w w 125 ko\u0142ach, a w 1974 r. \u2013 5173 cz\u0142onk\u00f3w w 130 ko\u0142ach. W 1973 r. przyj\u0119to nazw\u0119 Zwi\u0105zek Socjalistycznej M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej. W po\u0142owie 1975 r. – na skutek likwidacji powiat\u00f3w \u2013 Zarz\u0105d Powiatowy ZSMW zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107, a koordynacj\u0105 dzia\u0142alno\u015bci k\u00f3\u0142 zaj\u0119\u0142y si\u0119 zarz\u0105dy gminne. 28-29 IV 1976 r., z inspiracji PZPR, na zje\u017adzie przedstawicieli organizacji m\u0142odzie\u017cowych (ZMS, ZSMW, SZMW) za\u0142o\u017cono jeden Zwi\u0105zek Socjalistycznej M\u0142odzie\u017cy Polskiej (ZSMP), a pozosta\u0142e organizacje, w tym ZSMW, przesta\u0142y funkcjonowa\u0107. Pr\u00f3b\u0119 odbudowania ZMW w powiecie mieleckim podj\u0119to w 1980 r., ale w samym Mielcu wysi\u0142ki te nie powiod\u0142y si\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy Zarz\u0105du Powiatowego ZMW (ZSMW): J\u00f3zef W\u0119grzyn, Julian Lenart, W\u0142adys\u0142aw \u0141ab\u0119cki, Tadeusz \u0141akomy, J\u00f3zef Smaczny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK NAUCZYCIELSTWA POLSKIEGO<\/strong>, powsta\u0142 1 X 1905 r. w czasie konspiracyjnego zjazdu nauczycieli z Kr\u00f3lestwa Polskiego w Pilaszkowie, pow. \u0142owicki. Zalegalizowano go 9 XII 1905 r. jako Polski Zwi\u0105zek Nauczycielski. Na zebraniu delegat\u00f3w nauczycieli galicyjskich w Krakowie 28 XII 1905 r. utworzono Krajowy Zwi\u0105zek Nauczycielstwa Ludowego w Galicji. W powiecie mieleckim pierwsze ognisko Zwi\u0105zku powsta\u0142o w Radomy\u015blu Wielkim w 1905 r. W Mielcu utworzono ognisko na prze\u0142omie 1911 i 1912 r., a pierwszym jego przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 Jan \u015al\u00f3sarek \u2013 dyrektor szko\u0142y powszechnej m\u0119skiej. W roku 1912 zorganizowano w Mielcu zjazd powiatowy i wybrano Zarz\u0105d Powiatowy ZNP. Na jego przewodnicz\u0105cego wybrano Stanis\u0142awa Kamud\u0119. Mieleccy nauczyciele wykazywali du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 w organizowaniu ruchu zwi\u0105zkowego i w wieloosobowej delegacji uczestniczyli zar\u00f3wno w I jak i II Krajowym Zje\u017adzie Nauczycieli we Lwowie (1907 i 1912). Ju\u017c w pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci doprowadzono do pozytywnych zmian w pracy i sytuacji ekonomicznej nauczycieli. W okresie I wojny \u015bwiatowej dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zkowa niemal ca\u0142kowicie zanik\u0142a. Wznowiono j\u0105 w 1919 r. w ca\u0142ym powiecie, a koordynacj\u0105 pracy zwi\u0105zkowej zaj\u0105\u0142 si\u0119 Zarz\u0105d Powiatowy. W latach mi\u0119dzywojennych pozycja Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego (tak\u0105 przyj\u0119to nazw\u0119) by\u0142a coraz silniejsza, co przek\u0142ada\u0142o si\u0119 na status nauczyciela. II wojna \u015bwiatowa przerwa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zkow\u0105. W czasie okupacji hitlerowskiej, mimo ostrych zakaz\u00f3w i wielkiego niebezpiecze\u0144stwa ze strony niemieckich organ\u00f3w policyjnych, zdelegalizowany ZNP utworzy\u0142 Tajn\u0105 Organizacj\u0119 Nauczycielsk\u0105 (TON), kt\u00f3ra zorganizowa\u0142a i prowadzi\u0142a tajne nauczanie. W powiecie mieleckim w ramach TON dzia\u0142a\u0142o kilkudziesi\u0119ciu nauczycieli. Po II wojnie \u015bwiatowej ZNP zn\u00f3w si\u0119 rozwin\u0105\u0142 i obj\u0105\u0142 niemal wszystkich nauczycieli. W sferze ekonomicznej nie uda\u0142o mu si\u0119 wiele uzyska\u0107, ale wywalczy\u0142 pakiet korzystnych uprawnie\u0144 pracowniczych. W 1950 r. utworzono Pracownicza Kas\u0119 Zapomogowo-Po\u017cyczkow\u0105, a 11 III 1959 r. powsta\u0142a Sekcja Emeryt\u00f3w ZNP. (Obie te formy przetrwa\u0142y do dzi\u015b.) Z inicjatywy prezesa Eugeniusz Kahla w 1969 r. zakupiono zabytkow\u0105 will\u0119 przy ul. T. Ko\u015bciuszki 25 i urz\u0105dzono w niej Dom Nauczyciela. Po przeprowadzeniu remontu i modernizacji na I pi\u0119trze urz\u0105dzono biura ZNP i Klub Nauczyciela \u201eBelfer\u201d, kt\u00f3ry uroczy\u015bcie otwarto w 1973 r. Plac\u00f3wka ta zaktywizowa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 kulturaln\u0105, a zw\u0142aszcza polepszy\u0142a warunki funkcjonowania ch\u00f3ru i zespo\u0142u muzycznego oraz grupy plastycznej. Tak\u017ce w 1973 r. w Dniu Nauczyciela odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wr\u0119czenia sztandaru Zarz\u0105dowi Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu. W latach 1980-1981 w \u015brodowisku nauczycielskim obok ZNP rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Wraz z og\u0142oszeniem stanu wojennego (13 XII 1981 r.) dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych zosta\u0142a zdelegalizowana. Wznowienie dzia\u0142alno\u015bci przez mielecki Oddzia\u0142 ZNP nast\u0105pi\u0142o 6 I 1983 (nieformalnie, gdy\u017c oficjalnie ZNP rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 od 5 VIII 1983 r., ju\u017c po odwo\u0142aniu stanu wojennego). W latach 80. mozolnie odbudowywano jego struktury i formy pracy, ale niema\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 nauczycieli nie powr\u00f3ci\u0142a do Zwi\u0105zku. W tym czasie poza zespo\u0142ami artystycznymi wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 sekcja sportu i turystyki. W latach 90. przeprowadzono kompleksowy remont budynku i jego instalacji, a parter wydzier\u017cawiono na prywatn\u0105 restauracj\u0119. Nieustaj\u0105c\u0105 aktywno\u015bci\u0105 wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 Oddzia\u0142owa Sekcja Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w ZNP z przewodnicz\u0105c\u0105 Jadwig\u0105 Jankowsk\u0105 na czele. Rozwin\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 ch\u00f3r nauczycielski \u201eAkord\u201d, kt\u00f3ry pod kierunkiem Paw\u0142a Lisa sta\u0142 si\u0119 jednym z najlepszych w kraju ch\u00f3r\u00f3w nauczycielskich (odr\u0119bne has\u0142o). 18 XI 2000 r. sali klubowej nadano imi\u0119 Eugeniusza Kahla \u2013 d\u0142ugoletniego prezesa, zmar\u0142ego w 1985 r. Z okazji 100-lecia Zwi\u0105zku 19 X 2005 r. w auli ZST odby\u0142a si\u0119 okoliczno\u015bciowa uroczysto\u015b\u0107, a najstarsi i najbardziej zas\u0142u\u017ceni cz\u0142onkowie zostali wyr\u00f3\u017cnieni odznaczeniami pa\u0144stwowymi i zwi\u0105zkowymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Jan \u015al\u00f3sarek (1911-1924), J\u00f3zef Jarmu\u0142a (1924-1939), Roman Ochalik (1944-1947), Konstanty Popiel (1947-1950), Marcin Sarama (1950-1952), J\u00f3zef Zaskalski (1952-1953), Jakub Borowicz (1953-1956), Jan Jemio\u0142o 1956-1958), Eugeniusz Kahl (1958-1977), Leopold Szobak 1977-1980), Stefania Wac\u0142awska (1980-1981), Micha\u0142 Burda (1983-1986), Adam Jemio\u0142o (1986-1988), Helena Gorzelany (1988-1990), Stanis\u0142aw Karwacki (1990-2005), Stanis\u0142aw Rajda (2005-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK OCHOTNICZYCH STRA\u017bY PO\u017bARNYCH RP ODDZIA\u0141 POWIATOWY<\/strong>, utworzony zosta\u0142 w 1998 r. po przywr\u00f3ceniu powiat\u00f3w w Polsce. 11 XII 1998 r. w przec\u0142awskim zamku odby\u0142 si\u0119 I Zjazd Powiatowy, wybrano w\u0142adze i przyj\u0119to program dzia\u0142alno\u015bci. W maju 1999 r. zorganizowano powiatowe obchody Dnia Stra\u017caka. Potwierdzeniem sprawno\u015bci organizacyjnej by\u0142 powszechny udzia\u0142 stra\u017cak\u00f3w w zabezpieczaniu wa\u0142\u00f3w i ratowaniu mienia w czasie powodzi w 2000 r. Tak by\u0142o r\u00f3wnie\u017c przy kilku nast\u0119pnych powodziach na ziemi mieleckiej. Stra\u017cacy ochotnicy brali tak\u017ce udzia\u0142 w gaszeniu po\u017car\u00f3w i usuwaniu szk\u00f3d po kl\u0119skach \u017cywio\u0142owych. Priorytetowym zadaniem Oddzia\u0142u by\u0142o pozyskiwanie lub pomoc w pozyskiwaniu wyposa\u017cenia dla jednostek OSP, niezb\u0119dnego do akcji ratowniczych.\u00a0 Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 podstawow\u0105 systematycznie uczestniczono w r\u00f3\u017cnych formach prewencji przeciwpo\u017carowej, m.in. turniejach wiedzy i konkursach plastycznych, zdobywaj\u0105c wiele nagr\u00f3d. Szczeg\u00f3lnym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o zwyci\u0119stwo Alicji Kozio\u0142 w finale Og\u00f3lnopolskiego Turnieju Wiedzy Po\u017carniczej (VI 2008 r.). Organizowano uroczysto\u015bci o charakterze patriotycznym, m.in.: przekazanie VI Mi\u0119dzynarodowemu Rajdowi Katy\u0144skiemu sztandaru ufundowanego przez stra\u017cak\u00f3w z powiatu mieleckiego (VIII 2006), z\u0142o\u017cenie ho\u0142du na polskich cmentarzach wojskowych we W\u0142oszech (VII 2007 r.) oraz ods\u0142oni\u0119cie i po\u015bwi\u0119cenie Kopii Krzy\u017ca Katy\u0144skiego na \u015acianie Katy\u0144skiej przy bazylice mniejszej \u015bw. Mateusza (X 2007 r.). Uczestniczono w r\u00f3\u017cnych formach rywalizacji, m.in. zawodach sportowo-po\u017carniczych oraz festiwalach artystycznych. Reprezentuj\u0105ca powiat mielecki Orkiestra OSP Dobrynin wielokrotnie wygrywa\u0142a w konkurencji og\u00f3lnopolskiej, m.in. zdoby\u0142a Grand Prix Festiwalu Orkiestr D\u0119tych w Krynicy (VI 2005 r.). Cenn\u0105 inicjatyw\u0105 by\u0142o przekazanie motocykli dla polskich misjonarzy w Afryce w czasie festynu charytatywnego \u201eMiva Polska\u201d w Mielcu (VII 2005 r.). Tradycj\u0105 sta\u0142y si\u0119 coroczne pielgrzymki stra\u017cak\u00f3w na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119. W czasie pielgrzymki w kwietniu 2008 r. po\u015bwi\u0119cony zosta\u0142 nowy sztandar mieleckiego Oddzia\u0142u, a uroczysto\u015b\u0107 jego wr\u0119czenia po\u0142\u0105czona z 140-leciem ochrony przeciwpo\u017carowej na ziemi mieleckiej odby\u0142a si\u0119 w 2008 r. w Mielcu na alei Niepodleg\u0142o\u015bci przed Domem Kultury SCK. W 2018 r. uroczy\u015bcie obchodzono 150-lecie OSP w powiecie mieleckim (1868-2018). G\u0142\u00f3wna uroczysto\u015b\u0107, po\u0142\u0105czona z wojew\u00f3dzkimi obchodami Dnia Stra\u017caka odby\u0142a si\u0119 na stadionie MOSiR – Gryf przy ul. Warszawskiej. Z okazji jubileuszu wydano album\u00a0150 lat Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w powiecie mieleckim (1868-2018)\u00a0<\/em>opracowany przez J\u00f3zefa Witka (autora niniejszej Encyklopedii) we wsp\u00f3\u0142pracy z Zarz\u0105dem Oddzia\u0142u Powiatowym, Zarz\u0105dami Oddzia\u0142\u00f3w Gminnych i poszczeg\u00f3lnymi OSP. Publikacja ta zaj\u0119\u0142a I miejsce w og\u00f3lnopolskim konkursie na publikacje o OSP w 2018 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes:<\/strong>\u00a0Franciszek Augustyn (1998-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wiceprezesi:<\/strong>\u00a0*1998-2001 – Antoni Kr\u00f3wka, Kazimierz Popio\u0142ek; 2001-2006 – Antoni Kr\u00f3wka, Roman R\u017cany i Tadeusz Uzar; *2006-2011 – Roman R\u017cany, Tadeusz Uzar i Eugeniusz Ryba;\u00a0 *2011-2016 – Eugeniusz Ryba, Tadeusz Uzar i Jan Mucha; *2016-2021 – Janusz Bik, Jan Mucha, Eugeniusz Ryba; *2021-2026 – Janusz Bik, Eugeniusz Ryba, Jan Bik.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Sekretarze:\u00a0<\/strong>\u00a0*1998-2006 – W\u0142adys\u0142aw Walas; *2006-2016 – Piotr Toczy\u0144ski; *2016-2021 – Magdalena Bednarz; *2021-2026 – Piotr Toczy\u0144ski;<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Skarbnicy:<\/strong>\u00a0*1998-2006 – Edward Pietras; *2006-2021 – Agata Lenart; *2021-2026 – Justyna Michalak;<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kapelan:<\/strong> ks. Kazimierz Skrzypek (-2015), ks. Waldemar Ciosek – (2015-nadal); zast\u0119pca kapelana: ks. Stanis\u0142aw Kaczka (2019-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK SOCJALISTYCZNEJ M\u0141ODZIE\u017bY POLSKIEJ (ZSMP)<\/strong>, organizacja m\u0142odzie\u017cowa powsta\u0142a na zje\u017adzie za\u0142o\u017cycielskim 28-29 IV 1976 r. w wyniku po\u0142\u0105czenia Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Socjalistycznej, Socjalistycznego Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wojskowej i Zwi\u0105zku Socjalistycznej M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej. W Mielcu I Miejska Konferencja Sprawozdawczo-Wyborcza odby\u0142a si\u0119 w grudniu 1977 r. G\u0142\u00f3wnym zadaniem postawionym organizacji przez PZPR by\u0142o prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci ideowo-politycznej i wychowawczej w duchu marksizmu-leninizmu oraz przygotowywanie kandydat\u00f3w na cz\u0142onk\u00f3w partii. Drugim g\u0142\u00f3wnym kierunkiem dzia\u0142alno\u015bci by\u0142a aktywizacja spo\u0142eczno-zawodowa m\u0142odzie\u017cy, a jej formami by\u0142y m.in.: wsp\u00f3\u0142zawodnictwo pracy, wynalazczo\u015b\u0107, ruch racjonalizatorski, wsp\u00f3\u0142zawodnictwo kulturalne, artystyczne, sportowe i rekreacyjne. Powodzeniem w mieleckim \u015brodowisku ZSMP cieszy\u0142y si\u0119 zw\u0142aszcza: \u201eAkcja M\u0142odzie\u017c\u201d, Turniej M\u0142odych Mistrz\u00f3w Techniki, Turniej M\u0142odych Mistrz\u00f3w Organizacji (z sukcesami na szczeblu centralnym), udzia\u0142 w \u201ePoci\u0105gach Przyja\u017ani\u201d i akcje, m.in. \u201eWypoczynek\u201d i turnieje pi\u0142karskie o Puchar ZG ZSMP. Znanymi w \u015brodowisku przedsi\u0119wzi\u0119ciami ZSMP by\u0142y turnieje wiedzy, a zw\u0142aszcza Olimpiada Wiedzy Spo\u0142eczno-Politycznej oraz Olimpiada Wiedzy o Polsce i \u015awiecie Wsp\u00f3\u0142czesnym. Wa\u017cn\u0105 inicjatyw\u0105 m\u0142odzie\u017cow\u0105 by\u0142o tak\u017ce budownictwo patronackie. Po powstaniu ZSMP w 1977 r. organizacja miejska w Mielcu liczy\u0142a 7324 cz\u0142onk\u00f3w w 175 ko\u0142ach, a w 1979 r. \u2013 7992 cz\u0142onk\u00f3w w 195 ko\u0142ach, ale po wydarzeniach w latach 1980-1983 ilo\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w i k\u00f3\u0142 systematycznie mala\u0142a. Przemiany ustrojowe po 1989 r. wp\u0142yn\u0119\u0142y pocz\u0105tkowo na dalsze zmniejszenie si\u0119 aktywno\u015bci organizacji, a p\u00f3\u017aniej na niemal ca\u0142kowity jej zanik, chocia\u017c jeszcze w 1991 r. Zwi\u0105zek uczestniczy\u0142 w wyborach do parlamentu w bloku lewicowym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy ZM ZSMP (1976-1989):<\/strong>\u00a0Mieczys\u0142aw Struzik, Edward Soja, Stanis\u0142aw Dziobak, Cezary Ko\u0144czyk, Piotr Szostak, Janusz Czajowski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK STRZELECKI<\/strong>, organizacja paramilitarna dzia\u0142aj\u0105ca od 1910 r. we Lwowie. Jej celem by\u0142o szkolenie wojskowe polskiej m\u0142odzie\u017cy. W pierwszych miesi\u0105cach I wojny \u015bwiatowej dosz\u0142o do po\u0142\u0105czenia Zwi\u0105zku Strzeleckiego z Polskimi Dru\u017cynami Strzeleckimi w Polsk\u0105 Organizacj\u0119 Wojskow\u0105. Niemal wszyscy jej cz\u0142onkowie zg\u0142osili akces do Legion\u00f3w J. Pi\u0142sudskiego i brali udzia\u0142 w wojnie. Po raz drugi utworzono Zwi\u0105zek Strzelecki w 1919 r. jako pa\u0144stwow\u0105 organizacj\u0119 spo\u0142eczno-wychowawcz\u0105, kontynuuj\u0105c\u0105 tradycje przedwojenne, prowadz\u0105c\u0105 przysposobienie wojskowe i wychowanie fizyczne. Programowo ZS zwi\u0105zany by\u0142 z obozem J. Pi\u0142sudskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Oddzia\u0142 w Mielcu powsta\u0142 w 1912 r. Nale\u017celi do niego m.in. m\u0142odzi urz\u0119dnicy i rzemie\u015blnicy oraz starsi gimnazjali\u015bci. Pierwszym komendantem zosta\u0142 Stanis\u0142aw Rink, a drugim \u2013 Marian Martini. Opiek\u0119 nad szkoleniem sprawowa\u0142 Stanis\u0142aw Tessaro (ps. \u201eZosik\u201d), a nast\u0119pnie Leopold Kula (ps. \u201eLis\u201d) \u2013 obaj z Rzeszowa. Niemal wszyscy cz\u0142onkowie mieleckiego ZS zg\u0142osili si\u0119 do Legion\u00f3w J. Pi\u0142sudskiego i byli uczestnikami I wojny \u015bwiatowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Oddzia\u0142 im. P\u0142k. Lisa-Kuli Leopolda w Mielcu, powsta\u0142 z inicjatywy Piotra \u017belaski i Jana Podolskiego 14 III 1927 r. Prezesem wybrano Tadeusza Bili\u0144skiego, a komendantem mianowano Tadeusza Gardulskiego. Po kr\u00f3tkim okresie aktywno\u015bci dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji niemal zanik\u0142a, tote\u017c z inicjatywy prezesa Powiatowego Zarz\u0105du Zwi\u0105zku Strzeleckiego Franciszka L\u0119cznara powo\u0142ano nowy zarz\u0105d z prezesem Wac\u0142awem Mirowskim oraz komendanta J\u00f3zefa Olszewskiego. Brak \u015brodk\u00f3w finansowych i niewielkie zainteresowanie \u015brodowiska nie pozwala\u0142y temu i nast\u0119pnym zarz\u0105dom na rozwini\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci. Sytuacja zmieni\u0142a si\u0119 po wyborze kolejnego zarz\u0105du 17 VI 1933 r., kiedy prezesem wybrano J\u00f3zefa Wierzbickiego – dyrektora Gimnazjum i Liceum im S. Konarskiego. Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142o rozpocz\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci \u015bwietlicowej Zwi\u0105zku (5 VII 1933 r.) w \u015bwietlicy gimnazjalnej, u\u017cyczonej przez dyrektora J. Wierzbickiego. Odt\u0105d dzia\u0142alno\u015b\u0107 Oddzia\u0142u o\u017cywi\u0142a si\u0119. Zwi\u0105zanie z bardzo dobr\u0105 baz\u0105 szkoln\u0105 sprawi\u0142o, \u017ce \u0107wiczenia odbywa\u0142y si\u0119 regularnie dwa razy w tygodniu, a w \u015bwietlicy spotykano si\u0119 przy grach stolikowych i czytaniu czasopism. Zorganizowano te\u017c k\u00f3\u0142ko \u015bpiewacze. Efektem r\u00f3\u017cnych form integracji Oddzia\u0142u by\u0142y wzmo\u017cone kontakty z Oddzia\u0142ami ZS w innych miastach, wsp\u00f3lny udzia\u0142 w licznych uroczysto\u015bciach patriotycznych i pokazach. W 1935 r. przeniesiono \u015bwietlic\u0119 do lokalu przy ul. Aptecznej. Zaopatrywano j\u0105 w czasopisma, m.in.: \u201eStrzelec\u201d, \u201eIlustrowany Kurier Codzienny\u201d i \u201e\u015awiatowid\u201d, a tak\u017ce gry stolikowe. Wprowadzono niedzielne spotkania po\u0142\u0105czone z pogadankami na tematy patriotyczne. Przed wybuchem wojny i w pierwszych dniach po naje\u017adzie Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 cz\u0142onkowie Oddzia\u0142u uczestniczyli w przygotowaniach miasta do obrony. Po wej\u015bciu wojsk niemieckich do Mielca organizacja przesta\u0142a funkcjonowa\u0107, a po II wojnie \u015bwiatowej nie wznowi\u0142a dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Tadeusz Bili\u0144ski (1927-1931), Wac\u0142aw Mirowski (1931-1932), Tadeusz Gardulski (p.o. 1932), Jan Barycki (1932-1933), J\u00f3zef Wierzbicki (1933), Stanis\u0142aw Wo\u017aniak (1934-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendanci:\u00a0<\/strong>Tadeusz Gardulski (1927-1930), Bronis\u0142aw Szwakop (1930-1931), J\u00f3zef Olszewski (1931-1934), Leon Solarski (1934-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inni zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze:<\/strong>\u00a0Jan Podolski, W\u0142adys\u0142aw Wo\u015b, Stanis\u0142aw Wo\u017aniak, Piotr \u017belasko.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Oddzia\u0142 \u017be\u0144ski im. Michaliny Mo\u015bcickiej, powsta\u0142 4 X 1933 r. z inicjatywy Stefanii Cymbalskiej \u2013 komendantki powiatowej Zwi\u0105zku Strzeleckiego. Prezesem zosta\u0142a Matylda Ziemska, a komendantem S. Cymbalska. W pierwszym okresie dzia\u0142alno\u015bci Oddzia\u0142 liczy\u0142 14 strzelczy\u0144, a p\u00f3\u017aniej powi\u0119kszy\u0142 si\u0119 do 26. Odbywano regularne \u0107wiczenia, uczestniczono w spotkaniach w \u015bwietlicy oddzia\u0142u m\u0119skiego, w\u0142\u0105czano si\u0119 do akcji charytatywnych. Zaprzestano dzia\u0142alno\u015bci we wrze\u015bniu 1939 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Pododdzia\u0142 w Mielcu Akademickiego Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Krakowie, powsta\u0142 9 IX 1932 r. z polecenia A.O.Z.S. w Krakowie. Kierownikiem mianowano Tadeusza Gardulskiego, a komendantem \u2013 Paw\u0142a Koncewicza. Do pododdzia\u0142u wst\u0105pi\u0142o 20 kobiet i m\u0119\u017cczyzn. Ten stan utrzymywa\u0142 si\u0119 w nast\u0119pnych latach. W 1934 r. funkcj\u0119 kierownika powierzono P. Koncewiczowi, a komendantem zosta\u0142 Stanis\u0142aw Mazur. Organizacja przesta\u0142a dzia\u0142a\u0107 we wrze\u015bniu 1939 r. po wej\u015bciu wojsk niemieckich do Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zarz\u0105d Powiatowy Zwi\u0105zku Strzeleckiego, powsta\u0142 w 1930 r. Jego organizatorem by\u0142 Franciszek L\u0119cznar \u2013 nauczyciel gimnazjalny, kt\u00f3ry w latach 20. utworzy\u0142 oddzia\u0142y w kilku miejscowo\u015bciach na terenie powiatu mieleckiego. W pierwszym roku dzia\u0142alno\u015bci obejmowano 8 oddzia\u0142\u00f3w, a w latach 1931-1933 doprowadzono do powstania 14 oddzia\u0142\u00f3w m\u0119skich i 6 \u017ce\u0144skich oraz 1 pododdzia\u0142u akademickiego. Stan ten, z niewielkimi zmianami, utrzyma\u0142 si\u0119 do wybuchu II wojny \u015bwiatowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi (kierownicy):<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Pisula (1930), Franciszek L\u0119cznar (1930-1931), Leon Lachnit (1931), Stanis\u0142aw Wierzycki (1931-1932), Jan Skrzypek (1932-1933), Leon Lachnit (1933), J\u00f3zef Wierzbicki (1933-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendant:<\/strong>\u00a0por. Stanis\u0142aw Obrzut.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK SYBIRAK\u00d3W<\/strong>, stowarzyszenie skupiaj\u0105ce Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy zostali zes\u0142ani przymusowo na Syberi\u0119 przez w\u0142adze carskiej Rosji lub komunistycznego pa\u0144stwa radzieckiego (od 1917 r.). Powsta\u0142 w 1928 r. i dzia\u0142a\u0142 do wybuchu II wojny \u015bwiatowej. Po wojnie nie m\u00f3g\u0142 wznowi\u0107 dzia\u0142alno\u015bci. Zn\u00f3w tysi\u0105ce Polak\u00f3w zosta\u0142o aresztowanych za wzgl\u0119d\u00f3w politycznych przez UB i NKWD, a nast\u0119pnie wywiezionych w g\u0142\u0105b ZSRR. Tam w \u0142agrach, charakteryzuj\u0105cych si\u0119 ekstremalnymi warunkami i terrorem stra\u017cnik\u00f3w, wiele os\u00f3b zmar\u0142o lub straci\u0142o zdrowie. Ci, kt\u00f3rzy prze\u017cyli, powr\u00f3cili w wi\u0119kszo\u015bci w latach 1947-1948, ale byli te\u017c i tacy, kt\u00f3rych zwolniono dopiero w latach 50. Reaktywacja Zwi\u0105zku Sybirak\u00f3w w Polsce nast\u0105pi\u0142a 17 XII 1988 r. Jako g\u0142\u00f3wne cele przyj\u0119to: reprezentowanie i obron\u0119 interes\u00f3w cz\u0142onk\u00f3w, pomoc cz\u0142onkom w nabywaniu praw i \u015bwiadcze\u0144 oraz wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z innymi stowarzyszeniami. Ko\u0142o Terenowe w Mielcu utworzono 24 XI 1990 r., a pierwszym przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 Edward Wasylczyk. Ko\u0142o liczy\u0142o pocz\u0105tkowo 66 os\u00f3b, a jego siedzib\u0105 by\u0142 lokal przy ul. F. Chopina. W pierwszym okresie dzia\u0142alno\u015bci pomagano wielu osobom w kompletowaniu dokument\u00f3w. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce miejscami ich zes\u0142ania by\u0142y m.in.: Borowicze, Stalinogorsk, Obw\u00f3d Archangielsk, Krasnojarski Kraj, Narymskij Kraj, A\u0142tajski Kraj i Kazachstan. W 1991 r. nawi\u0105zano kontakty ze \u015brodowiskiem polonijnym w Irkucku i przesy\u0142ano tam dary. W 1992 r. goszczono grup\u0119 dzieci i m\u0142odzie\u017cy z Irkucka. W nast\u0119pnych latach wysy\u0142ano kolejne dary do \u015brodowisk polskich w Rosji. Delegacja Ko\u0142a regularnie uczestniczy\u0142a w uroczysto\u015bciach miejskich z okazji \u015bwiat pa\u0144stwowych. Opiek\u0119 duchow\u0105 nad mieleckimi Sybirakami obj\u0105\u0142 ks. Stanis\u0142aw Jurek \u2013 proboszcz parafii \u015bw. Mateusza. Do tradycji wprowadzono coroczne spotkania op\u0142atkowe i pielgrzymki do Cz\u0119stochowy na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119. Na skutek stara\u0144 Ko\u0142a w 1999 r. w\u0142adze miasta Mielca przydzieli\u0142y mieszkanie polskiej rodzinie \u017bygad\u0142\u00f3w z Kazachstanu. Ze wzgl\u0119du na stan zdrowia w 2000 r. Edward Wasylczyk zrezygnowa\u0142 z funkcji, a przewodnictwo Ko\u0142a obj\u0119\u0142a Halina Bia\u0142orucka. Nied\u0142ugo potem ust\u0105pi\u0142a z funkcji z powodu choroby, a prezesem wybrano Bronis\u0142aw\u0119 Blukot. Nowym miejscem spotka\u0144 sta\u0142 si\u0119 Sp\u00f3\u0142dzielczy Dom Kultury MSM. Z inicjatywy Ko\u0142a 25 XI 2000 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy pami\u0105tkowej na murze ogradzaj\u0105cym ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Mateusza. Tre\u015b\u0107 tablicy: \u201eHo\u0142d Polakom, kt\u00f3rzy zgin\u0119li na Syberii w czasach zabor\u00f3w carskich i deportacji przez NKWD w latach 1939-1945 sk\u0142ada Zwi\u0105zek Sybirak\u00f3w w Mielcu. Przechodniu! Gdy nas zabraknie, ho\u0142d oddaj im ty. 17 IX 2000 r.\u201d Kolejn\u0105 inicjatyw\u0105 Ko\u0142a by\u0142o wybudowanie na cmentarzu komunalnym przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi pomnika upami\u0119tniaj\u0105cego ofiary Syberii, a uroczysto\u015b\u0107 jego ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia odby\u0142a si\u0119 17 IX 2003 r. Tre\u015b\u0107 napisu na pomniku: \u201ePolakom zes\u0142anym na Sybir w latach 1600-1956, Mielec 17.09.2003 r. Rodacy\u201d. Od tego wydarzenia corocznie 17 IX \u2013 w rocznic\u0119 napa\u015bci wojsk ZSRR na Polsk\u0119 (17 IX 1939 r.) \u2013 mieleccy Sybiracy organizuj\u0105 przy tym pomniku uroczysto\u015bci upami\u0119tniaj\u0105ce polskich m\u0119czennik\u00f3w na Syberii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi Ko\u0142a:<\/strong>\u00a0Edward Wasylczyk (1990-2000), Halina Bia\u0142orucka (2000), Bronis\u0142awa Blukot (2000-2016).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK UCZESTNIK\u00d3W WALKI ZBROJNEJ (ZUWZ),<\/strong>\u00a0powsta\u0142 w Mielcu w 1945 r. Za\u0142o\u017cyli go zweryfikowani \u017co\u0142nierze r\u00f3\u017cnych ugrupowa\u0144 partyzanckich w czasie II wojny \u015bwiatowej i okupacji hitlerowskiej (AK, AL, GL i BCh) i osoby wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105ce z tymi ugrupowaniami. Podstawowymi zadaniami by\u0142y: opieka nad wdowami i sierotami po poleg\u0142ych partyzantach, pomoc materialna i moralna cz\u0142onkom, urz\u0105dzanie Miejsc Pami\u0119ci Narodowej i czuwanie nad ich stanem, nawi\u0105zywanie i utrzymywanie kontakt\u00f3w z podobnymi organizacjami oraz uczestniczenie w \u017cyciu politycznym i spo\u0142ecznym \u015brodowiska. Pierwszy zarz\u0105d stanowili: prezes \u2013 Zygmunt Anuszewski (KPP), wiceprezes \u2013 Stefan Zi\u0119ba (Oddzia\u0142 \u201eJ\u0119drusie\u201d, AK), sekretarz – Nikifor Niciejewski (AK). Starano si\u0119 o r\u00f3\u017cne dary, g\u0142\u00f3wnie z UNRRA i rozdzielano ich w\u015br\u00f3d podopiecznych. Doprowadzono do wykonania or\u0142a na pomniku Wolno\u015bci (poprzedni zosta\u0142 zestrzelony przez Niemc\u00f3w) oraz wykonano metalow\u0105 tablic\u0119 i uroczy\u015bcie wmurowano j\u0105 w cok\u00f3\u0142 pomnika. Ekshumowano zw\u0142oki zak\u0142adnik\u00f3w (m.in. mielczan) rozstrzelanych przez hitlerowc\u00f3w w Charzewicach i po uroczysto\u015bciach \u017ca\u0142obnych pochowano na cmentarzu parafialnym w Mielcu w mogile \u017co\u0142nierzy AK, a p\u00f3\u017aniej na mogile wybudowano pomnik. W 1949 r. ZUWZ wszed\u0142 (wraz z wieloma innymi organizacjami kombatanckimi) w sk\u0142ad nowo powsta\u0142ego Zwi\u0105zku Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 i Demokracj\u0119 (ZBoWiD).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK WALKI M\u0141ODYCH,<\/strong>\u00a0komunistyczna organizacja m\u0142odzie\u017cowa stanowi\u0105ca zaplecze PPR i jej podporz\u0105dkowana. Pierwsze ko\u0142a ZWM powsta\u0142y w 1943 r. w Warszawie. \u00a0Pierwsze ko\u0142o w Mielcu powsta\u0142o w listopadzie 1944 r. z inicjatywy fabrycznej organizacji Polskiej Partii Robotniczej przy PZL WP 2. Liczy\u0142o 20 cz\u0142onk\u00f3w, a jego przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 Kazimierz Lipczy\u0144ski. Ponadto wyr\u00f3\u017cniali si\u0119: Zdzis\u0142aw Drozdek, Jadwiga Dudek, Tadeusz Dyjak, Leon \u0141ogwi\u0144ski, Stanis\u0142aw Niedba\u0142a, Mieczys\u0142aw Noworyta, Piotr Olczak, Lucjan Polczak, Kazimierz Sobczyk, Adam Sobusiak i Jerzy Wery\u0144ski. W pierwszym okresie dzia\u0142alno\u015bci organizacja uczestniczy\u0142a w zabezpieczeniu fabryki, osiedla i miasta, a tak\u017ce wspomaga\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 PPR, MO, ORMO i UBP. W 1945 r. powsta\u0142 Zarz\u0105d Powiatowy ZWM i jego pierwszym przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 tak\u017ce K. Lipczy\u0144ski, kierownikiem organizacyjnym Adam Sobusiak, a instruktorem Jerzy Wery\u0144ski. Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 polityczn\u0105 m\u0142odzi aktywi\u015bci ZWM anga\u017cowali si\u0119 w tworzenie zespo\u0142\u00f3w artystycznych (wystawiali sztuki teatralne) i klub\u00f3w sportowych. M.in. M. Noworyta i K. Lipczy\u0144ski byli wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielami RKS PZL \u201eZryw\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201eStal\u201d i jednymi z lepszych w dru\u017cynie pi\u0142ki no\u017cnej. Przede wszystkim starano si\u0119 jednak o powi\u0119kszenie szereg\u00f3w w samym Mielcu i na terenie powiatu mieleckiego, walcz\u0105c o wp\u0142ywy w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy szk\u00f3\u0142 \u015brednich. W 1946 r. powsta\u0142o ko\u0142o w Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym im. S. Konarskiego, a jego liderami byli W\u0142odzimierz i Bogus\u0142aw Czyhinowie \u2013 synowie dyrektora szko\u0142y oraz Roman i W\u0142odzimierz Wodiczkowie. Tak\u017ce w 1946 r. utworzono ko\u0142o w Liceum Handlowym, a jego czo\u0142owymi dzia\u0142aczami byli Stefan Wo\u017aniak i Tadeusz Sobusiak. Szczeg\u00f3ln\u0105 aktywno\u015b\u0107 agitatorsk\u0105 i propagandow\u0105 wykazano w czasie przygotowa\u0144 do referendum ludowego (30 VI \u00a0 1946 r.). Wspierano te\u017c PPR w innych przedsi\u0119wzi\u0119ciach umacniaj\u0105cych w\u0142adz\u0119, m.in. w naborze do oficerskich szk\u00f3\u0142 Wojska Polskiego, akcji osadniczej na Ziemiach Odzyskanych i wsp\u00f3\u0142zawodnictwie pracy. W tzw. m\u0142odzie\u017cowym wy\u015bcigu pracy szczeg\u00f3ln\u0105 aktywno\u015b\u0107 wykazali Mieczys\u0142aw Noworyta i Lucjan Polczak. Pod koniec 1946 r. na terenie powiatu mieleckiego dzia\u0142a\u0142o 22 ko\u0142a ZWM, a w 1948 r. liczba cz\u0142onk\u00f3w przekroczy\u0142a 1200 os\u00f3b. W dniach 20-22 VII 1948 r., na Kongresie Zjednoczeniowym we Wroc\u0142awiu, ZWM zosta\u0142 po\u0142\u0105czony innymi oficjalnie dzia\u0142aj\u0105cymi organizacjami m\u0142odzie\u017cowymi: OM TUR, ZMW \u201eWici\u201d i ZMD w Zwi\u0105zek M\u0142odzie\u017cy Polskiej (ZMP). W kongresie tym uczestniczyli z mieleckiego ZWM m.in. Janina Filipowska i Stefan Wo\u017aniak oraz Teresa i Edward Cisi\u0144scy, kt\u00f3rzy wsp\u00f3lnie z Ferdynandem Ferencem z OM TUR wr\u0119czyli prezydentowi Boles\u0142awowi Bierutowi model samolotu \u201e\u0141o\u015b\u201d \u2013 upominek z mieleckiej fabryki samolot\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK ZAWODOWY PRACOWNIK\u00d3W FIZYCZNYCH<\/strong>, organizacja maj\u0105ca na celu pomaganie bezrobotnym w za\u0142atwianiu pracy i organizowanie rob\u00f3t. Powsta\u0142 w Mielcu wiosn\u0105 1926 r. z inicjatywy Jana Gaca, Jana Chru\u015bciela i Marcina Pacyny. Politycznie wi\u0105za\u0142 si\u0119 z Polsk\u0105 Parti\u0105 Socjalistyczn\u0105. Dzia\u0142a\u0142 w okresie mi\u0119dzywojennym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZEK \u017bO\u0141NIERZY G\u00d3RNIK\u00d3W REPRESJONOWANYCH W LATACH 1949-1959<\/strong>, stowarzyszenie skupiaj\u0105ce by\u0142ych \u017co\u0142nierzy Batalion\u00f3w Pracy \u2013 Jednostek Zast\u0119pczej S\u0142u\u017cby Wojskowej utworzonych w 1949 r. Formacje te kierowano do najci\u0119\u017cszych i szkodliwych dla zdrowia prac, m.in. do kopalni, kamienio\u0142om\u00f3w, przemys\u0142u ci\u0119\u017ckiego i budownictwa. Do tego rodzaju s\u0142u\u017cby wojskowej powo\u0142ywano m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn z rodzin przedwojennych posiadaczy ziemskich, przemys\u0142owc\u00f3w, kupc\u00f3w i policjant\u00f3w, a tak\u017ce os\u00f3b o obliczu politycznym i moralnym oraz przesz\u0142o\u015bci politycznej niezgodnej z ustrojem Polski Ludowej. W czasie odbywania tej niebezpiecznej s\u0142u\u017cby dochodzi\u0142o do wielu wypadk\u00f3w, a w kopalniach uranu \u2013 \u015bmiertelnego napromieniowania. Po pa\u017adziernikowej \u201eodwil\u017cy\u201d, kiedy o prawdziwych celach tej s\u0142u\u017cby dowiedzia\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cne organizacje mi\u0119dzynarodowe, zmieniono nazw\u0119 na \u201eWojskowy Korpus G\u00f3rniczy\u201d, a pod koniec 1959 r. zlikwidowano ten rodzaj s\u0142u\u017cby wojskowej. Po przemianach ustrojowych w 1989 r. rozpocz\u0119to starania o utworzenie stowarzyszenia i 3 XII 1990 r. w Bia\u0142ymstoku zarejestrowano Polski Zwi\u0105zek By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w M\u0142odocianych i \u017bo\u0142nierzy Okresu Stalinowskiego Represjonowanych za Przekonania. Na zje\u017adzie za\u0142o\u017cycielskim 28 VI 1992 r. utworzono Oddzia\u0142 Wojew\u00f3dzki Zwi\u0105zku w Rzeszowie z siedzib\u0105 w Mielcu. Jego pierwszym prezesem zosta\u0142 Jerzy Kazana. W pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci gromadzono dokumentacj\u0119 cz\u0142onk\u00f3w, otaczano opiek\u0105 potrzebuj\u0105cych oraz wystarano si\u0119 o uzyskanie niekt\u00f3rych uprawnie\u0144 os\u00f3b represjonowanych oraz dodatki do rent i emerytur. Do tradycji zwi\u0105zku wesz\u0142o czczenie Dnia Wojska Polskiego i \u015bw. Barbary. W czasie II Zjazdu (10 XII 1994 r.) organizacja wojew\u00f3dzka, nadal z siedzib\u0105 zarz\u0105du w Mielcu, liczy\u0142a oko\u0142o 200 os\u00f3b. W czasie posiedzenia Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego 3 V 1995 r. postanowiono wyst\u0105pi\u0107 z dotychczasowych struktur i utworzy\u0107 Zwi\u0105zek \u017bo\u0142nierzy \u2013 G\u00f3rnik\u00f3w Represjonowanych w Latach 1949-1959 \u2013 niezale\u017cn\u0105 organizacj\u0119 o charakterze rejonowym, dzia\u0142aj\u0105c\u0105 na terenie wojew\u00f3dztw: rzeszowskiego, tarnowskiego i tarnobrzeskiego. Przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Regionu zosta\u0142 Jerzy Kazana, a siedzib\u0105 \u2013 lokal w budynku DAMM-2 przy ul. F. Chopina 20\/13. W 1995 r. ufundowano sztandar, kt\u00f3ry na uroczysto\u015bci 3 XII w ko\u015bciele MBNP zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony przez ks. pra\u0142ata Jana Bia\u0142oboka. Odt\u0105d poczet sztandarowy organizacji uczestniczy w uroczysto\u015bciach patriotycznych w Mielcu i jego regionie oraz r\u00f3\u017cnych uroczysto\u015bciach na terenie kraju. 1 IX 1999 r. uroczy\u015bcie ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 na murze przy ko\u015bciele \u015bw. Mateusza, a po\u015bwi\u0119ci\u0142 j\u0105 ks. pra\u0142at Stanis\u0142aw Jurek. Tre\u015b\u0107 tablicy: \u201ePami\u0119ci \u017bo\u0142nierzy-G\u00f3rnik\u00f3w represjonowanych w latach 1949-1959 , kt\u00f3rzy ponie\u015bli \u015bmier\u0107 w czasie odbywania przymusowej s\u0142u\u017cby wojskowej w batalionach pracy \u2013 Koledzy. Mielec 1 IX 1999\u201d. W rezultacie wieloletnich stara\u0144 20 VI 2001 r. Sejm RP przyj\u0105\u0142 ustaw\u0119 o kompleksowym uregulowaniu statusu by\u0142ych \u017co\u0142nierzy-g\u00f3rnik\u00f3w, m.in. uznaj\u0105c ten rodzaj s\u0142u\u017cby wojskowej za \u201eszczeg\u00f3lny rodzaj represji z przyczyn politycznych\u201d. W 2002 r. wydano ksi\u0105\u017ck\u0119 W pocie czo\u0142a. Represjonowani z przyczyn politycznych. Ksi\u0119ga Pami\u0105tkowa wydana z okazji X-lecia Zwi\u0105zku. W pierwszych latach XXI w. stowarzyszenie nadal aktywnie uczestniczy\u0142o w \u017cyciu spo\u0142eczno-politycznym Mielca i jego regionu.\u00a0 Niestety, z roku na rok ubywa\u0142o cz\u0142onk\u00f3w (z przyczyn naturalnych – choroby, zgony). 4 XII 2018 r., po zorganizowaniu uroczystej Barb\u00f3rki podj\u0119to uchwa\u0142\u0119 o rozwi\u0105zaniu stowarzyszenia w Mielcu. Sztandar i mundury przekazano do Izby Pami\u0119ci w Szkole Podstawowej nr 3 im. Wojska Polskiego w Mielcu, a pozostaj\u0105cy na koncie fundusz przekazano na konto charytatywnej Fundacji COR Infantis.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes:<\/strong> Jerzy Kazana (1992-2018).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWI\u0104ZKU STRZELECKIEGO (ULICA),<\/strong>\u00a0\u201e\u015blepa\u201d ulica miejska (d\u0142ugo\u015b\u0107 \u2013 270 m) na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Prowadzi od ul. M. Reja, w kierunku p\u00f3\u0142nocno-wschodnim do grupy dom\u00f3w jednorodzinnych\u00a0 wybudowanych w ostatniej \u0107wierci XX w. na dawnych polach mieszcza\u0144skich. Dalej wznosz\u0105 si\u0119 wielorodzinne budynki (bloki) osiedla Lotnik\u00f3w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Przez setki lat bieg\u0142a t\u0119dy droga polna, w latach mi\u0119dzywojennych nazwana ul. Jana Dekerta. Dochodzi\u0142a do ul. H. Sienkiewicza obok internatu \u017ce\u0144skiego mieleckiego Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26. Budowa osiedla MSM wymusi\u0142a likwidacj\u0119 cz\u0119\u015bci tej ulicy. Nowy kszta\u0142t i nazw\u0119: 6 sierpnia nada\u0142a jej Miejska Rada Narodowa 19 VI 1970 r. W ramach realizacji Ustawy dekomunizacyjnej z dnia 1 IV 2016 r. Zarz\u0105dzeniem zast\u0119pczym nr P.II.4131.2.249.2017 z dnia 13 grudnia 2017 r. Poz. 4392 Wojewody Podkarpackiego zmieniono nazw\u0119 ulicy na ul. Zwi\u0105zku Strzeleckiego.
ZWI\u0104ZEK STRZELECKI, organizacja o charakterze spo\u0142eczno-wychowawczym i paramilitarnym, powsta\u0142a 23 IV 1910 r. we Lwowie z inicjatywy J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Oddzia\u0142 w Mielcu powsta\u0142 w 1912 r. W czasie I wojny \u015bwiatowej jego cz\u0142onkowie walczyli w Legionach Polskich J. Pi\u0142sudskiego. W 1927 r. ponownie utworzono oddzia\u0142 Zwi\u0105zku Strzeleckiego\u00a0 i do wybuchu II wojny \u015bwiatowej prowadzono o\u017cywion\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 i paramilitarn\u0105. (Szerzej w oddzielnym ha\u015ble: ZWI\u0104ZEK STRZELECKI w niniejszej \u201eEncyklopedii\u201d.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWYCI\u0118STWA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska na osiedlu Wolno\u015bci. Biegnie od ul. G. Naruszewicza do ul. X. Dunikowskiego, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 kolejno z ulicami: S. Starzy\u0144skiego, W. Broniewskiego i C. K. Norwida. Ma 705 m d\u0142ugo\u015bci. Powsta\u0142a w po\u0142owie lat 70., a nazw\u0119 nadano jej 20 IV 1977 r. Aktualny kszta\u0142t, now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki po obu stronach otrzyma\u0142a w 2005 r. Po obu jej stronach wybudowano wiele ciekawych architektonicznie budynk\u00f3w mieszkalnych i wci\u0105\u017c powstaj\u0105 nowe.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eZWYCI\u0118ZCA\u201d<\/strong>\u00a0(pierwsza nazwa MUZAL), rze\u017aba plenerowa art. rze\u017abiarza Janiny Mireckiej z Warszawy, wykonana z ceramiki w ramach II Og\u00f3lnopolskich Spotka\u0144 Rze\u017abiarskich \u201eMielec-1979\u201d i wypalona w Zak\u0142adach P\u0142ytek Ceramicznych w Opocznie. Usytuowano j\u0105 przed g\u0142\u00f3wnym wej\u015bciem do Szko\u0142y Podstawowej nr 6 im. F. \u017bwirki i S. Wigury (sportowej). Artystka, na pro\u015bb\u0119 organizator\u00f3w, nada\u0142a rze\u017abie m\u0142odego m\u0119\u017cczyzny nazw\u0119 \u201eZwyci\u0119zca\u201d (wcze\u015bniej planowa\u0142a \u201eMuzal\u201d), aby tym zmobilizowa\u0107 m\u0142odych sportowc\u00f3w do osi\u0105gania jak najlepszych wynik\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZWYCZAJE I WIERZENIA ZWI\u0104ZANE ZE \u015aWI\u0118TAMI CHRZE\u015aCIJA\u0143SKIMI,<\/strong>\u00a0w Mielcu i okolicy s\u0105 bardzo r\u00f3\u017cne ze wzgl\u0119du na du\u017ce zr\u00f3\u017cnicowanie kulturowe spo\u0142ecze\u0144stwa miasta i okolic. (W latach 1937-1990 przyby\u0142o do Mielca kilkadziesi\u0105t tysi\u0119cy os\u00f3b z okolic i kilka tysi\u0119cy z terenu ca\u0142ej Polski, m.in. z Wielkopolski i tzw. Kres\u00f3w Wschodnich.) Niniejsze opisy dotycz\u0105 zwyczaj\u00f3w i obyczaj\u00f3w, kt\u00f3re zosta\u0142y przyj\u0119te przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*A d w e n t (od \u0142aci\u0144skiego adwentus \u2013 przyj\u015bcie), najpierw okres 40 dni, a p\u00f3\u017aniej 4 tygodni przed Bo\u017cym Narodzeniem, przeznaczony na odpowiednie przygotowanie si\u0119 do przyj\u015bcia na \u015bwiat Chrystusa. By\u0142 okresem umiarkowanego postu i powstrzymywania si\u0119 od \u201ewszelakich uciech\u201d. A\u017c do lat 60. XX w. przestrzegano tego z ca\u0142\u0105 surowo\u015bci\u0105, a i dzi\u015b, cho\u0107 znacznie z\u0142agodzono rygory religijne, nie urz\u0105dza si\u0119 hucznych wesel czy zabaw. Niezmiennie od setek lat wielkim szacunkiem i frekwencj\u0105 ciesz\u0105 si\u0119 roraty \u2013 nabo\u017ce\u0144stwa ku czci Matki Bo\u017cej, odprawiane codziennie przed \u015bwitem (w Mielcu o godz. 6 rano dla doros\u0142ych i po po\u0142udniu dla dzieci)).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*\u015a w i \u0119 t e j B a r b a r y (4 grudnia), \u015bwi\u0119to w przesz\u0142o\u015bci ma\u0142o znane w Mielcu i bardziej wi\u0105zane z przepowiadaniem pogody (Barbara po wodzie \u2013 Bo\u017ce Narodzenie po lodzie lub odwrotnie, Gdy Barbara si\u0119 rozdeszczy \u2013 na Gody mr\u00f3z trzeszczy) i g\u00f3rnicz\u0105 Barb\u00f3rk\u0105. Spopularyzowano je w latach 60. i 70. XX w., kiedy w pobli\u017cu Mielca eksploatowano z\u0142o\u017ca ropy naftowej, a w Mielcu funkcjonowa\u0142o Przedsi\u0119biorstwo Kopalnictwa Naftowego. Corocznie uroczy\u015bcie organizowano Barb\u00f3rk\u0119, ale by\u0142y to imprezy \u015bwieckie. Uroczysto\u015bci barb\u00f3rkowe religijno-\u015bwieckie wprowadzi\u0142 do mieleckiego \u015brodowiska w latach 90. XX w. Zwi\u0105zek \u017bo\u0142nierzy G\u00f3rnik\u00f3w Represjonowanych w latach 1949-1959 i taki wymiar czczenia \u015bwi\u0119tej Barbary pozostaje do dzi\u015b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*\u015a w i \u0119 t e g o M i k o \u0142 a j a (6 grudnia), zwyczaj obdarowywania podarkami bliskich, a zw\u0142aszcza dzieci, rozpowszechni\u0142 si\u0119 na polskich ziemiach w XIX w. Opowiadano dzieciom, \u017ce w nocy z 5 na 6 grudnia przychodzi \u015bw. Miko\u0142aj i przynosi grzecznym dzieciom cenne podarunki, a niegrzecznym \u2013 r\u00f3zg\u0119. W nocy podk\u0142adano podarki pod poduszki i starano si\u0119, aby osoby obdarowywane (dzieci, doro\u015bli) nie zauwa\u017cy\u0142y, kto i kiedy to zrobi\u0142. Organizowano te\u017c obdarowywanie przez \u201e\u017cywego\u201d \u015bw. Miko\u0142aja. By\u0142 to najcz\u0119\u015bciej \u00a0m\u0119\u017cczyzna o niskim tembrze g\u0142osu, ubrany w szaty biskupie lub czerwony str\u00f3j i mitr\u0119 na g\u0142owie, z naturalnymi lub sztucznymi w\u0105sami i d\u0142ug\u0105 brod\u0105. Chodzi\u0142 z podarkami od domu do domu, by\u0142 podejmowany przez ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 i wr\u0119cza\u0142 podarki dzieciom, cz\u0119sto uprzednio przepytuj\u0105c ze znajomo\u015bci pacierza. W okresie Polski Ludowej w zak\u0142adach pracy starano si\u0119 zachowa\u0107 zwyczaj obdarowywania dzieci, ale ze wzgl\u0119d\u00f3w ideologicznych nadawano mu ca\u0142kowicie \u015bwiecki charakter. Organizowano zabawy choinkowe z Dziadkiem Mrozem (zast\u0105pi\u0142 \u015bw. Miko\u0142aja), a odpytywanie z pacierza zamieniono na pytania o sprawowanie w szkole i domu. Prywatnie natomiast w wi\u0119kszo\u015bci dom\u00f3w nadal kultywowano \u00a0\u015bw. Miko\u0142aja. Pod koniec lat 80. XX w., na fali przemian ustrojowych, \u015bw. Miko\u0142aj powr\u00f3ci\u0142 tak\u017ce na zak\u0142adowe zabawy choinkowe i tak dzieje si\u0119 do dzi\u015b.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*K a r t k i \u00a0b o \u017c o n a r o d z e n i o w e, zwyczaj wysy\u0142ania kartek \u015bwi\u0105tecznych pojawi\u0142 si\u0119 w 1875 r. w Stanach Zjednoczonych, wkr\u00f3tce potem w Polsce, najwcze\u015bniej w Galicji. \u00a0Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie tradycyjne kartki zast\u0119powane s\u0105 \u017cyczeniami wysy\u0142anymi drog\u0105 elektroniczn\u0105 lub telefonicznie. W Mielcu od kilkunastu lat istnieje obyczaj wysy\u0142ania do wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w specjalnych kartek z \u017cyczeniami \u015bwi\u0105teczno-noworocznymi od prezydenta miasta i przewodnicz\u0105cego rady miejskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*S p o t k a n i a o p \u0142 a t k o w e, w ostatnich czasach (po 1990 r.) spopularyzowano \u201espotkania op\u0142atkowe\u201d po\u0142\u0105czone z kol\u0119dowaniem. Imprezy takie s\u0105 organizowane przez instytucje, firmy, partie polityczne, organizacje spo\u0142eczne oraz stowarzyszenia. Szczeg\u00f3lnie uroczyst\u0105 opraw\u0119 maj\u0105, organizowane w Mielcu, \u00a0doroczne spotkania \u015bwi\u0105teczno-noworoczne samorz\u0105dowych w\u0142adz miasta i proboszcz\u00f3w parafii z dyrektorami mieleckich urz\u0119d\u00f3w, instytucji, w\u0142a\u015bcicielami i prezesami firm oraz przedstawicielami stowarzysze\u0144. Na program sk\u0142adaj\u0105 si\u0119: przegl\u0105d wydarze\u0144 minionego roku, wyr\u00f3\u017cnienia prezydenta dla zas\u0142u\u017conych os\u00f3b, s\u0142owo duszpasterskie, koncert i spotkanie op\u0142atkowe.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*K i e r m a s z \u015b w i \u0105 t e c z n y, od 2008 r. Starostwo Powiatowe w Mielcu organizuje Jarmark Przed\u015bwi\u0105teczny, na kt\u00f3rym kilkudziesi\u0119ciu wystawc\u00f3w prezentuje w\u0142asnor\u0119cznie wykonane wyroby (kartki z \u017cyczeniami, choinki, ozdoby, dekoracje, wyroby cukiernicze oraz tradycyjne potrawy \u015bwi\u0105teczne, m.in. pierogi). Kiermasz po\u0142\u0105czony jest \u00a0z cz\u0119\u015bci\u0105 artystyczn\u0105 (jase\u0142ka, koncert kol\u0119d), licznymi konkursami dla dzieci, a tak\u017ce kwest\u0105 na rzecz ubogich i potrzebuj\u0105cych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*W i g i l i a (24 grudnia), dzie\u0144 poprzedzaj\u0105cy Bo\u017ce Narodzenie sta\u0142 si\u0119 w Polsce jednym z najbardziej wzruszaj\u0105cych dni w roku i tak pozostaje do dzi\u015b. Sprawi\u0142a to w pierwszym rz\u0119dzie blisko\u015b\u0107 jednego z najwi\u0119kszych \u015bwi\u0105t chrze\u015bcija\u0144skich, ale tak\u017ce zwyczaje zwi\u0105zane z tym dniem, rozwijane i kultywowane przez setki lat w Polsce. Nie inaczej by\u0142o w samym Mielcu i okolicy, a tutejsze zwyczaje s\u0105 swoist\u0105 mieszank\u0105 tradycji przywiezionych z r\u00f3\u017cnych stron kraju. Wierzono, \u017ce jest to szczeg\u00f3lny dzie\u0144, a jego przebieg b\u0119dzie rzutowa\u0142 na ca\u0142y rok. Od rana unikano ci\u0119\u017ckich prac, a podstawowym zaj\u0119ciem by\u0142o dekorowanie g\u0142\u00f3wnego pomieszczenia i przygotowanie wieczerzy wigilijnej. Wszyscy zachowywali si\u0119 wobec siebie przyja\u017anie i wystrzegano si\u0119 jakichkolwiek k\u0142\u00f3tni. Aby dzieci by\u0142y grzeczne i nie psu\u0142y tego nastroju, od rana je przestrzegano: W Wigilijo dzieci bijo i wsadzajo pod balijo. Do wody w miednicy, w kt\u00f3rej myli si\u0119 domownicy, wrzucano gar\u015b\u0107 metalowych pieni\u0119dzy, aby ich nie brakowa\u0142o przez ca\u0142y rok. Wystrzegano si\u0119 po\u017cyczania czegokolwiek od s\u0105siad\u00f3w, aby unikn\u0105\u0107 d\u0142ug\u00f3w w nadchodz\u0105cym roku. Wa\u017cna by\u0142a pierwsza wizyta z zewn\u0105trz, bowiem wierzono, \u017ce m\u0119\u017cczyzna przynosi szcz\u0119\u015bcie, a kobieta \u2013 same k\u0142opoty. (Dochodzi\u0142o do tego, \u017ce wr\u0119cz zamawiano poranne wizyty m\u0119\u017cczyzn.) Do pierwszych lat XX w. nieod\u0142\u0105cznym elementem dekoracji \u015bwi\u0105tecznej by\u0142y tzw. paj\u0105ki ze s\u0142omy i kolorowego papieru, wieszane u powa\u0142y (sufitu), albo pod\u0142a\u017aniczki, czyli ozdobione ga\u0142\u0105zki drzewa, podwieszane jak paj\u0105ki. W I po\u0142owie XX w. upowszechni\u0142y si\u0119 bogato zdobione choinki, najpierw wyci\u0119te w lesie (jod\u0142a, \u015bwierk), a od lat 70. sztuczne. Wieczerz\u0119 wigilijn\u0105 rozpoczynano po wypatrzeniu, najcz\u0119\u015bciej przez dzieci, pierwszej gwiazdy. Przy stole gromadzili si\u0119 wszyscy domownicy, a ponadto by\u0142o przygotowane symboliczne dodatkowe miejsce dla nieznanego go\u015bcia lub zmar\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w rodziny. Rozpoczynano zbiorow\u0105 modlitw\u0105 pod przewodnictwem najstarszego m\u0119\u017cczyzny lub w\u0142a\u015bciciela danego domu (mieszkania), nast\u0119pnie \u0142amano si\u0119 op\u0142atkiem, wybaczano sobie krzywdy i sk\u0142adano \u017cyczenia na nadchodz\u0105cy rok. Po op\u0142atkowych \u017cyczeniach nast\u0119powa\u0142 posi\u0142ek. W odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci jedzono potrawy z jednej miski, ale z czasem ka\u017cdy domownik otrzyma\u0142 oddzieln\u0105 misk\u0119 (talerz). W bogatszych domach wieczerza sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z 12 potraw, a w biedniejszych z 5 do 7. Niemal obowi\u0105zkowymi potrawami by\u0142y: barszcz z grzybami, groch lub groch z kapust\u0105, kasza, fasola, pierogi z kapust\u0105, serem lub innym farszem, kompot z suszonych owoc\u00f3w i ryba. Do wielu mieleckich dom\u00f3w wprowadzono te\u017c kuti\u0119 (pszenica z miodem i makiem). Starano si\u0119 nie zje\u015b\u0107 wszystkiego, a resztkami karmiono zwierz\u0119ta, kt\u00f3rych by\u0142o niema\u0142o w wielu mieszcza\u0144skich domach i gospodarstwach. Sporo os\u00f3b wierzy\u0142o te\u017c, \u017ce w wigilijn\u0105 noc zwierz\u0119ta m\u00f3wi\u0105 ludzkim g\u0142osem. Dzi\u015b wi\u0119kszo\u015b\u0107 z tych zwyczaj\u00f3w i wierze\u0144 wigilijnych niemal ca\u0142kiem zanik\u0142a, ale wsp\u00f3lna rodzinna wieczerza z op\u0142atkiem, choink\u0105 i pasterk\u0105 pozosta\u0142y i tworz\u0105 niepowtarzalny klimat \u201ejednego takiego dnia w roku\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*B o \u017c e N a r o d z e n i e (25 XII) od setek lat jest powszechnie uznawane za jedno z najwi\u0119kszych \u015bwi\u0105t. Szczeg\u00f3lnymi formami czczenia tego \u015bwi\u0119ta s\u0105: udzia\u0142 w Mszy \u015awi\u0119tej o p\u00f3\u0142nocy (pasterce), rodzinne sp\u0119dzanie czasu, \u015bpiewanie kol\u0119d i unikanie ci\u0119\u017ckich prac. Do niedawna \u017cywy by\u0142 zwyczaj robienia \u201enocnych psot\u201d przez osoby powracaj\u0105ce z pasterki. Bywa\u0142o w Mielcu, \u017ce d\u0142ugo szukano bramy i innych cz\u0119\u015bci ogrodzenia albo wozu czy p\u00f3\u017aniej samochodu lub wycieraczki sprzed drzwi. Nie zanik\u0142 jeszcze zwyczaj przepowiadania pogody na najbli\u017csze 12 miesi\u0119cy na podstawie obserwacji aury w dniach God\u00f3w, czyli od 25 XII do 5 I. Tak wi\u0119c aura 25 XII zwiastowa\u0142a pogod\u0119 w styczniu, 26 XII \u2013 w lutym, 27 XII \u2013 w marcu, itd.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*\u015a w i \u0119 t e g o S z c z e p a n a (26 XII) to drugi dzie\u0144 \u015bwi\u0105t, ale obchodzony ju\u017c bez wi\u0119kszych rygor\u00f3w. Od rana sprz\u0105tano dom po uroczysto\u015bciach, a nast\u0119pnie uczestniczono w Mszy \u015awi\u0119tej i odwiedzano lub przyjmowano rodzin\u0119 lub znajomych. Dla upami\u0119tnienia \u015bw. Szczepana jako pierwszego m\u0119czennika (ukamienowanego) rzucano owsem na wychodz\u0105cych z ko\u015bcio\u0142a. Zwyczaj ten by\u0142 \u017cywy jeszcze na pocz\u0105tku lat 70. XX w., ale potem niemal ca\u0142kiem zanik\u0142 i teraz tylko czasem zdarza si\u0119 przy \u015blubach zawieranych w tym dniu, po wyj\u015bciu m\u0142odej pary z ko\u015bcio\u0142a czy Urz\u0119du Stanu Cywilnego. Pozosta\u0142 natomiast zwyczaj \u015bwi\u0119cenia owsa, \u201eaby s\u0142u\u017cy\u0142 zwierz\u0119tom domowym za pokarm i lekarstwo i aby zosta\u0142 zasiany na wiosn\u0119 jako zapowied\u017a obfitego plonu\u201c.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*N o w y R o k (1 stycznia, \u015awi\u0119to Bo\u017cej Rodzicielki, \u015awi\u0119to Chrztu Pa\u0144skiego), pocz\u0105tek roku (ustalony przez Rzymian w II w. p.n.e.), w przesz\u0142o\u015bci – podobnie jak w ca\u0142ej Polsce – witano go o p\u00f3\u0142nocy wystrza\u0142ami z armatek i broni palnej, a w naszych czasach \u2013 organizowany jest pokaz ogni sztucznych nad placem AK. Niezmiennie od lat na balach sylwestrowych i innych imprezach wznoszone s\u0105 toasty r\u00f3\u017cnymi rodzajami alkoholu, ostatnio najcz\u0119\u015bciej szampanem. Toastom towarzysz\u0105 \u017cyczenia zdrowia, szcz\u0119\u015bcia i pomy\u015blno\u015bci, a nierzadko \u2013 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Bo\u017cego. Jeszcze w latach 70. XX w., kiedy wielu mielczan zajmowa\u0142o si\u0119 rolnictwem i sadownictwem, sk\u0142adano sobie \u017cyczenia wierszem: \u201eNa szcz\u0119\u015bcie, na zdrowie, na ten Nowy Rok, \u017ceby si\u0119 wam udawa\u0142y kapusta i groch\u201d. Kapusta dawa\u0142a bowiem du\u017co witam, a groch \u2013 si\u0142\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*K o l \u0119 d o w a n i e \u00a0(stycze\u0144, w tym Trzech Kr\u00f3li), w przesz\u0142o\u015bci odbywa\u0142o si\u0119 w r\u00f3\u017cnych formach. Niemal codziennie po kolacji, a w \u015bwi\u0119ta nawet po obiedzie, przy choince (prawdziwej, z p\u0142on\u0105cymi \u015bwieczkami) zbiera\u0142a si\u0119 ca\u0142a rodzina i \u015bpiewa\u0142a kol\u0119dy lub pastora\u0142ki. Do lat 50. XX w. popularne by\u0142y grupy m\u0142odych kol\u0119dnik\u00f3w z gwiazd\u0105 i szopk\u0105. Przed wej\u015bciem do mieszkania \u015bpiewali kol\u0119d\u0119, a po wpuszczeniu do wewn\u0105trz \u015bpiewali kolejne kol\u0119dy lub wyst\u0119powali z kr\u00f3tkim przedstawieniem (najcz\u0119\u015bciej kukie\u0142kowym) na temat Bo\u017cego Narodzenia. Gospodarze nagradzali ten wyst\u0119p pocz\u0119stunkiem i drobnymi monetami. P\u00f3\u017aniej, g\u0142\u00f3wnie za spraw\u0105 telewizji, zaprzestano chodzenia z przedstawieniami, chocia\u017c w szcz\u0105tkowej formie zwyczaj ten jest podtrzymywany przez grupy dzieci lub m\u0142odzie\u017cy, ale raczej w celach zarobkowych ni\u017c dla podtrzymania tradycji. W pierwszym dziesi\u0119cioleciu XXI w. z inicjatywy \u015bwieckich organizacji religijnych rozpowszechni\u0142 si\u0119 ruch dzieci\u0119cych \u201ekol\u0119dnik\u00f3w misyjnych\u201d \u015bpiewaj\u0105cych kol\u0119dy i zbieraj\u0105cych datki pieni\u0119\u017cne na misje. Jedyn\u0105 form\u0105 \u201echodzenia po kol\u0119dzie\u201d, kt\u00f3ra przetrwa\u0142a wszystkie przemiany w XX w., s\u0105 coroczne odwiedziny duszpasterskie kap\u0142an\u00f3w pracuj\u0105cych na terenie danej parafii. Poprzedzaj\u0105 je wizyty ministrant\u00f3w, kt\u00f3rzy pytaj\u0105 mieszka\u0144c\u00f3w o zgod\u0119 na takie spotkanie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Popularne sta\u0142y si\u0119 koncerty kol\u0119d w wykonaniu poszczeg\u00f3lnych zespo\u0142\u00f3w artystycznych, a od kilku lat ich zwie\u0144czeniem sta\u0142y si\u0119 koncerty zbiorowe w wykonaniu wszystkich najlepszych ch\u00f3r\u00f3w pt. \u201eMieleckie kol\u0119dowanie\u201d, kt\u00f3re odbywaj\u0105 si\u0119 w mieleckich ko\u015bcio\u0142ach. Inn\u0105 ciekaw\u0105 form\u0105 kol\u0119dowania by\u0142 zapocz\u0105tkowany w latach 90. XX w. i funkcjonuj\u0105cy przez 12 lat Mi\u0119dzyszkolny przegl\u0105d kol\u0119d i pastora\u0142ek.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*J a s e \u0142 k a (stycze\u0144-luty), przedstawianie Bo\u017cego Narodzenia poprzez nieruchome figury wprowadzili do Polski ju\u017c w XIII w. franciszkanie. Oni te\u017c rozpocz\u0119li przedstawienia jase\u0142kowe w formie spektaklu teatralnego. W Mielcu teatralne \u201eJase\u0142ka\u201d (najcz\u0119\u015bciej na podstawie sztuki L. Rydla \u201eBetlejem polskie\u201d) spopularyzowano w okresie mi\u0119dzywojennym XX w. Najcz\u0119\u015bciej wykonawcami byli uczniowie gimnazjum, a re\u017cyserami profesorowie gimnazjalni. Tradycj\u0119 wystawiania \u201eJase\u0142ek\u201d wznowi\u0142a po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej w 1944 r. prof. Jadwiga Jawor, kt\u00f3ra napisa\u0142a \u201eJase\u0142ka\u201d i z m\u0142odzie\u017c\u0105 gimnazjaln\u0105 wystawi\u0142a je wielokrotnie, mimo padaj\u0105cych na Mielec niemieckich pocisk\u00f3w. Tradycj\u0119 t\u0119 podtrzyma\u0142y w latach 50. siostry j\u00f3zefitki, przedstawiaj\u0105c z dzie\u0107mi \u201eJase\u0142ka\u201d w ochronce przy ul. K. Marksa (aktualnie ul. Lwowska). P\u00f3\u017aniej zaniechano \u201eJase\u0142ek\u201d i dopiero od 1981 r. powr\u00f3cono do ich wystawiania. Niezapomniane i wzruszaj\u0105ce by\u0142y zw\u0142aszcza spektakle jase\u0142kowe w styczniu i lutym 1982 r. (pocz\u0105tek stanu wojennego) w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w artystycznych Robotniczego Centrum Kultury. Odt\u0105d \u201eJase\u0142ka\u201d wystawiane s\u0105 corocznie przez \u00a0r\u00f3\u017cne zespo\u0142y, g\u0142\u00f3wnie dzieci\u0119ce i m\u0142odzie\u017cowe oraz Kluby Seniora.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0*S z o p k a\u00a0 b e t l e j e m s k a, makieta przedstawiaj\u0105ca miejsce narodzin Chrystusa, by\u0142a od wiek\u00f3w obiektem szczeg\u00f3lnego kultu. Pocz\u0105tkowo szopki budowano w formie \u017c\u0142obk\u00f3w otoczonych zwierz\u0119tami \u2013 \u015bwiadkami narodzin Jezusa. \u00a0Z czasem rozbudowywano je coraz bardziej \u2013 powstawa\u0142y groty, stajenki, a w nich pojawia\u0142y si\u0119 kolejne postacie: Maria, J\u00f3zef, pasterze, trzej kr\u00f3lowie. Szczeg\u00f3lnym rodzajem szopek s\u0105 istniej\u0105ce od XIX w. tzw. szopki krakowskie, inspirowane zabytkow\u0105 architektur\u0105 Krakowa. \u00a0W Mielcu, opr\u00f3cz tradycyjnych szopek budowanych we wszystkich ko\u015bcio\u0142ach, narodzi\u0142 si\u0119 tak\u017ce zwyczaj konkurs\u00f3w na szopki bo\u017conarodzeniowe (g\u0142\u00f3wnie na wz\u00f3r krakowskich) organizowanych przez SCK, szko\u0142y lub inne instytucje.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*G r o m n i c z n a (2 lutego, \u015awi\u0119to Ofiarowania Pa\u0144skiego, \u015bwi\u0119to Matki Boskiej Gromnicznej), zwyczaje zwi\u0105zane z gromnic\u0105 (\u015bwiec\u0105) zapalon\u0105 w ko\u015bciele w czasie tego \u015bwi\u0119ta maryjnego maj\u0105 wielowiekow\u0105 tradycj\u0119 i s\u0105 praktykowane nadal w niejednym mieleckim domu, cho\u0107 wyra\u017anie zanikaj\u0105. W drewnianych domach mieszcza\u0144skich zapalon\u0105 gromnic\u0105 kre\u015blono (smolono) krzy\u017c na g\u0142\u00f3wnej belce sufitowej (tragarzu) w celu zapewnienia opieki nad domem i jego mieszka\u0144cami. Jeszcze w latach 60. XX w. w czasie burzy ustawiano przy oknie p\u0142on\u0105c\u0105 gromnic\u0119, aby ta chroni\u0142a dom przed uderzeniem pioruna i po\u017carem. D\u0142ugo utrzyma\u0142 si\u0119 zwyczaj (zdarza si\u0119 jeszcze dzi\u015b) wk\u0142adania p\u0142on\u0105cej gromnicy do r\u0105k umieraj\u0105cych. \u017bywy pozosta\u0142 natomiast obrz\u0105dek zapalania \u015bwiec gromnicznych w czasie nabo\u017ce\u0144stwa maryjnego i trzymania gromnic przez ca\u0142y rok w pobli\u017cu obraz\u00f3w religijnych. Przys\u0142owia: Gdy na Gromnic\u0119 z dachu ciecze, zima si\u0119 jeszcze powlecze; Gdy na Gromniczn\u0105 mr\u00f3z, chowaj sanie, szykuj w\u00f3z; Gromnica to zimy po\u0142owica i najbardziej optymistyczne: Od Gromnic nie dbam o nic.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*\u015a w i \u0119 t e g o B \u0142 a \u017c e j a (3 lutego), od niepami\u0119tnych czas\u00f3w do dzi\u015b czci si\u0119 tego \u015bwi\u0119tego jako skutecznego lekarza chor\u00f3b gard\u0142a. Po\u015bwi\u0119cone w ko\u015bciele w dniu 3 lutego jab\u0142ka s\u0105 przetrzymywane w specjalnych warunkach i jedzone przy wszelkich k\u0142opotach z gard\u0142em. Przys\u0142owia: Gdy deszcz pada na \u015bwi\u0119tego B\u0142a\u017ceja, to s\u0142aba wiosny nadzieja; Jak \u015bnieg pada na \u015bwi\u0119tego B\u0142a\u017ceja, to na rych\u0142\u0105 wiosn\u0119 nadzieja.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Z a p u s t y (k a r n a w a \u0142, o s t a t k i), okres od \u015bwi\u0119ta Trzech Kr\u00f3li do Popielca to wielusetletnia i do dzi\u015b \u017cywa tradycja zabaw i kulig\u00f3w. Nasilenie tych imprez nast\u0119puje w tzw. t\u0142usty czwartek, kiedy wr\u0119cz obowi\u0105zkiem jest skonsumowanie p\u0105czk\u00f3w lub chrustu (fawork\u00f3w), a nast\u0119pnie w tzw. ostatki, czyli ostatnie dnie (od soboty do wtorku) przed \u015arod\u0105 Popielcow\u0105. Osoby szanuj\u0105ce tradycj\u0119 ko\u0144cz\u0105 zabawy z ostatni\u0105 minut\u0105 wtorku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*P o p i e l e c (\u015a r o d a \u00a0 P o p i e l c o w a), dzie\u0144 rozpoczynaj\u0105cy Wielki Post jest niezmiennie do dzi\u015b dniem pokuty i refleksji nad ludzkim przemijaniem. Podkre\u015bla to szczeg\u00f3lnie obrz\u0119d posypywania g\u0142\u00f3w popio\u0142em w czasie Mszy \u015awi\u0119tej oraz post \u015bcis\u0142y, w wielu domach skrupulatnie przestrzegany.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*W i e l k i \u00a0 P o s t (40 dni od \u015arody Popielcowej), kiedy\u015b bardzo przestrzegany, mimo wielu rygor\u00f3w, np. wstrzymywano si\u0119 od spo\u017cywania mi\u0119sa, nabia\u0142u i jaj. Zakazane by\u0142y jakiekolwiek formy zabaw i spotka\u0144 towarzyskich. Nie urz\u0105dzano wesel, chrzcin i innych rodzinnych uroczysto\u015bci. Odmawiano sobie wszelkich uciech, a nawet zas\u0142aniano lustra (w Wielki Pi\u0105tek, a w niekt\u00f3rych domach tak\u017ce w pozosta\u0142e pi\u0105tki). Popularny by\u0142 zwyczaj zasiewania rze\u017cuchy lub zbo\u017ca do ziemi w ma\u0142ych miedniczkach, doniczkach lub wi\u0119kszych talerzach, aby wyros\u0142\u0105 ziele\u0144 u\u017cy\u0107 do wielkanocnej dekoracji. Nabo\u017ce\u0144stwami, kt\u00f3re gromadzi\u0142y najwi\u0119cej os\u00f3b by\u0142y pi\u0105tkowe Drogi Krzy\u017cowe i niedzielne Gorzkie \u017bale. Z czasem stopniowo \u0142agodzono rygory, ale do dzi\u015b zorganizowanie zabawy w tym okresie uznawane jest za co\u015b niew\u0142a\u015bciwego. W ostatnich latach coraz cz\u0119\u015bciej organizowane s\u0105 Drogi Krzy\u017cowe ulicami Mielca i przedstawienia M\u0119ki Pa\u0144skiej – misteria pasyjne (szczeg\u00f3lnie bogate w parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, ale popularne tak\u017ce w pozosta\u0142ych).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*T o p i e n i e \u00a0 m a r z a n n y, w przesz\u0142o\u015bci obyczaj zwi\u0105zany z czwart\u0105 niedziel\u0105 Wielkiego Postu (\u201eLaetere\u201d, Bia\u0142a Niedziela), kiedy to zima z wolna ust\u0119powa\u0142a, a w przyrodzie by\u0142o wida\u0107 coraz wi\u0119cej zwiastun\u00f3w wiosny. W postaci marzanny widziano zim\u0119 i \u015bmier\u0107, a jej wrzucenie do wody oznacza\u0142o symboliczne wygonienie zimy (\u015bmierci) i nadziej\u0119 na odrodzenia si\u0119 przyrody. Najcz\u0119\u015bciej marzann\u0105 by\u0142a kuk\u0142a ze s\u0142omy ubrana w imitacj\u0119 kobiecego stroju. W Mielcu i okolicy kuk\u0142\u0119 wrzucano do rzeki Wis\u0142oki, aby wraz z ostatnimi kawa\u0142kami kry lodowej pop\u0142yn\u0119\u0142a do morza. W naszych czasach topienie marzanny (tak\u017ce w Wis\u0142oce) odbywa si\u0119 21 marca, czyli w pierwszym dniu kalendarzowej wiosny. Czyni\u0105 to w formie zabawowej grupy dzieci i m\u0142odzie\u017cy pod okiem nauczycieli i opiekun\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*N i e d z i e l a \u00a0 P a l m o w a (ostatnia niedziela przed Wielkanoc\u0105), upami\u0119tniaj\u0105ca triumfalny wjazd Jezusa do Jerozolimy, na ziemiach polskich wykszta\u0142ci\u0142a zwyczaj wykonywania palm (tyczek bogato zdobionych zieleni\u0105, kwiatami i wst\u0105\u017ckami). W samym Mielcu zwyczaj ten przez wiele lat nie przyjmowa\u0142 si\u0119, a zamiast palm przynoszono na nabo\u017ce\u0144stwa wi\u0105zanki wierzbowych ga\u0142\u0105zek z baziami. W pierwszych latach XXI w. wzros\u0142o w Mielcu zainteresowanie palmami po zach\u0119tach duchownych i wprowadzeniu konkurs\u00f3w na najpi\u0119kniejsz\u0105 palm\u0119 (m.in. parafia Ducha \u015awi\u0119tego). Z roku na rok powi\u0119ksza si\u0119 liczba os\u00f3b wykonuj\u0105cych coraz wy\u017csze i pi\u0119kniejsze palmy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*W i e l k i \u00a0 C z w a r t e k (ostatni czwartek przed Wielkanoc\u0105, pocz\u0105tek tzw. Triduum Paschalnego), dzie\u0144 upami\u0119tniaj\u0105cy Ostatni\u0105 Wieczerz\u0119, ustanowienie Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i sakramentu kap\u0142a\u0144stwa, czczony jest od niepami\u0119tnych czas\u00f3w uroczyst\u0105 Msz\u0105 Wieczerzy Pa\u0144skiej \u00a0i przeniesieniem Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu do kaplicy adoracji, tzw. ciemnicy, kt\u00f3r\u0105 urz\u0105dza si\u0119 w bocznej kaplicy lub o\u0142tarzu. Po nabo\u017ce\u0144stwie do p\u00f3\u017anych godzin nocnych trwa adoracja, a ponadto wiele os\u00f3b przychodzi wtedy go ko\u015bcio\u0142a cho\u0107by na chwil\u0119 modlitwy. W przesz\u0142o\u015bci Wielkiemu Czwartkowi towarzyszy\u0142y r\u00f3\u017cne ludowe zwyczaje i wierzenia. Co prawda w Mielcu zanik\u0142y niemal ca\u0142kowicie ju\u017c w latach mi\u0119dzywojennych, ale jeszcze w latach 50. XX w. w niejednym domu wystrzegano si\u0119 pieczenia chleba i ciast w tym dniu, bowiem wierzono, \u017ce mo\u017cna zrobi\u0107 krzywd\u0119 duszkom domowym (ubo\u017c\u0119tom).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*W i e l k i \u00a0 P i \u0105 t e k (ostatni pi\u0105tek przed Wielkanoc\u0105), upami\u0119tniaj\u0105cy M\u0119k\u0119 Pa\u0144sk\u0105 jest dla wierz\u0105cych dniem najwi\u0119kszego \u017calu i \u017ca\u0142oby, ascezy i powagi. Najwa\u017cniejsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 nabo\u017ce\u0144stwa jest adoracja krzy\u017ca, a po zako\u0144czonej liturgii nast\u0119puje u\u0142o\u017cenie krzy\u017ca przed o\u0142tarzem i \u00a0jego indywidualna adoracja poprzez ukl\u0119kni\u0119cie i uca\u0142owanie. Wiele os\u00f3b ca\u0142uje wszystkie zranione miejsca uwidocznione na rze\u017abie Jezusa Chrystusa. Ten prastary zwyczaj w ostatnich latach nie tylko nie s\u0142abnie, ale nawet gromadzi coraz wi\u0119cej os\u00f3b, st\u0105d tworz\u0105 si\u0119 du\u017ce kolejki i tak si\u0119 dzieje a\u017c do p\u00f3\u0142nocy, kiedy ko\u015bcio\u0142y s\u0105 zamykane. Szczeg\u00f3lnym zaj\u0119ciem tego dnia by\u0142o wykonywanie pisanek, czyli malowanie jajek i wyskrobywanie r\u00f3\u017cnych wzor\u00f3w. Zwyczaj ten przetrwa\u0142 do dzi\u015b w niejednym mieleckim domu, a niekt\u00f3re pisanki zachwycaj\u0105 bogactwem ornamentyki.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*W i e l k a \u00a0 S o b o t a \u00a0(ostatni dzie\u0144 przed Wielkanoc\u0105), cho\u0107 to jeszcze nie Wielkanoc, ale w polskiej tradycji radosny dzie\u0144. Tak zreszt\u0105 dzieje si\u0119 od setek lat. Od rana przygotowywany jest koszyk z pokarmami do \u015bwi\u0119cenia. Najcz\u0119\u015bciej s\u0105 to: baranek z cukru lub innego tworzywa, chleb, s\u00f3l, jajka, pisanki i kawa\u0142ek kie\u0142basy, a dodatkowe przybranie stanowi\u0105 ga\u0142\u0105zki mirtu lub bukszpanu. Z koszykiem, przykrytym ozdobn\u0105 serwetk\u0105, rodziny lub ich przedstawiciele udaj\u0105 si\u0119 do ko\u015bcio\u0142a i tam uczestnicz\u0105 w uroczystym po\u015bwi\u0119ceniu pokarm\u00f3w. Po po\u015bwi\u0119ceniu sporo os\u00f3b pozostaje jeszcze do indywidualnej adoracji krzy\u017ca, a inni zatrzymuj\u0105 si\u0119 na modlitw\u0119 przy pustym Grobie Pa\u0144skim. Wed\u0142ug prastarego zwyczaju grobu pilnuje stra\u017c, kt\u00f3r\u0105 w Mielcu od ponad stu lat stanowi\u0105 stra\u017cacy z Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*W i e l k a n o c \u00a0(Niedziela Zmartwychwstania Pa\u0144skiego) to najstarsze i najwi\u0119ksze \u015bwi\u0119to chrze\u015bcija\u0144skie. Rozpoczyna si\u0119 Rezurekcj\u0105 \u2013 Msz\u0105 \u015awi\u0119t\u0105 o Zmartwychwstaniu Pa\u0144skim. Dawniej dzia\u0142o si\u0119 to o p\u00f3\u0142nocy lub o godzinie sz\u00f3stej rano, a w ostatnich latach Rezurekcja odprawiana jest bezpo\u015brednio po liturgii Wielkiej Soboty i ko\u0144czy si\u0119 procesj\u0105 wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a oraz biciem dzwon\u00f3w. Szczeg\u00f3lnie uroczyste by\u0142o i pozostaje do dzi\u015b rodzinne \u015bniadanie, kt\u00f3re rozpoczyna si\u0119 modlitw\u0105, dzieleniem jajka i sk\u0142adaniem \u017cycze\u0144. Obowi\u0105zkowym daniem pozostaje \u017cur (zabielany \u015bmietan\u0105) z jajkami i kie\u0142bas\u0105. W niekt\u00f3rych domach odnawiana jest stara tradycja \u201eszukania zaj\u0105czka\u201d, czyli ukrytych prezent\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*P o n i e d z i a \u0142 e k \u00a0 W i e l k a n o c n y, nazywany te\u017c drugim dniem \u015awi\u0105t Wielkanocnych, przez stulecia \u0142\u0105czony by\u0142 \u00a0g\u0142\u00f3wnie ze zwyczajami \u015bmigusa i dyngusa. \u015amigus (w Mielcu nazywany te\u017c lejkiem), czyli oblewanie si\u0119 wod\u0105 \u2013 symbolem oczyszczenia, mia\u0142 zapewni\u0107 powodzenie w kolejnych miesi\u0105cach roku. (Gdzie si\u0119 woda leje, tam si\u0119 dobrze dzieje.) Oblewanym dziewcz\u0119tom zwiastowa\u0142 rych\u0142e zam\u0105\u017cp\u00f3j\u015bcie, a kobietom zam\u0119\u017cnym pomy\u015blno\u015b\u0107 w prowadzeniu domu. Zwyczaj ten przetrwa\u0142 do dzi\u015b, ale z roku na rok s\u0142abnie. Nie dotrwa\u0142 do naszych czas\u00f3w drugi zwyczaj \u2013 dyngus, czyli dawanie okupu m\u0142odym ludziom za z\u0142o\u017cone wielkanocne \u017cyczenia. (Odmowa grozi\u0142a oblaniem wod\u0105, wrzucaniem do wody, biciem palmami lub ga\u0142\u0105zkami.) Przykre wypadki i choroby oraz pot\u0119pienie ze strony duchownych i starszych os\u00f3b spowodowa\u0142y, \u017ce zwyczaj ten zosta\u0142 zarzucony.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Z i e l o n e \u00a0 \u015a w i \u0105 t k i \u00a0(Zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego, Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnica), jedno z najwi\u0119kszych i najbardziej uroczy\u015bcie obchodzonych \u015bwi\u0105t chrze\u015bcija\u0144skich, od setek lat zwi\u0105zane ze \u015bwi\u0119tem rolnik\u00f3w i pasterzy. Towarzysz\u0105 mu r\u00f3\u017cne zwyczaje, niekt\u00f3re wywodz\u0105ce si\u0119 nawet z czas\u00f3w poga\u0144skich. \u00a0Jeszcze z latach 60. XX w. dekorowano zieleni\u0105 domy, podw\u00f3rka i p\u0142oty. Wn\u0119trza przystrajano g\u0142\u00f3wnie ga\u0142\u0105zkami brzozowymi i tatarakiem. Dzi\u015b czyni si\u0119 tak w nielicznych domach i to tylko symbolicznie. Do lat 50. XX w. powszechnym zwyczajem w drugim dniu \u015bwi\u0105t by\u0142o palenie sob\u00f3tek, czyli ognisk rozpalanych na nieu\u017cytkach. Ogie\u0144 sob\u00f3tkowy mia\u0142 ochroni\u0107 przed z\u0142ymi mocami i nieszcz\u0119\u015bciami. Wykonywano te\u017c s\u0142omiane pochodnie, z kt\u00f3rymi m\u0142odzi m\u0119\u017cczy\u017ani biegali po \u0142\u0105kach i polach. Wierzono bowiem, \u017ce odymianie b\u0119dzie chroni\u0107 przed gradobiciem. W latach 30. XX w. ch\u0142opskie partie polityczne organizowa\u0142y w Zielone \u015awi\u0105tki wiece i manifestacje, kt\u00f3re przekszta\u0142ci\u0142y si\u0119 p\u00f3\u017aniej w \u015bwi\u0119to ruchu ludowego. W niekt\u00f3rych miejscowo\u015bciach przygotowywano \u201eSob\u00f3tki\u201d jako plenerowy spektakl teatralny (m.in. w Wojs\u0142awiu). Religijno-polityczny charakter tych \u015bwi\u0105t pozosta\u0142 do dzi\u015b na polskiej wsi, za\u015b w miastach ma niemal wy\u0142\u0105cznie wymiar religijny. W Mielcu wyj\u0105tkiem jest parafia Ducha \u015awi\u0119tego, w kt\u00f3rej uroczysto\u015bciom religijnym towarzysz\u0105: jarmark odpustowy, koncerty i inne imprezy.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*B o \u017c e C i a \u0142 o (Uroczysto\u015b\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszego Cia\u0142a i Krwi Chrystusa), wprowadzone w Polsce w 1320 r., a szczeg\u00f3lnie uroczy\u015bcie obchodzone od XVI w. w kr\u00f3lewskim Krakowie i zapewne tak\u017ce w Mielcu, kt\u00f3ry utrzymywa\u0142 z Krakowem \u017cywe i r\u00f3\u017cnorodne kontakty. (Doda\u0107 mo\u017cna, \u017ce Sebastian Mielecki by\u0142 kasztelanem krakowskim od 1568 r.) Najbardziej wymownym wyrazem oddania czci Eucharystii sta\u0142y si\u0119 procesje ulicami miast i wiejskimi drogami. Masowy udzia\u0142 w procesji by\u0142 te\u017c publicznym \u015bwiadectwem okazywania wiary, co mia\u0142o szczeg\u00f3ln\u0105 wymow\u0119 w latach walki w\u0142adz pa\u0144stwowych i partyjnych z Ko\u015bcio\u0142em. Najwa\u017cniejszym w procesji jest Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament (w monstrancji) niesiony przez proboszcza (lub innego ksi\u0119dza) pod baldachimem. Nieod\u0142\u0105cznymi elementami procesji pozostaj\u0105 do dzi\u015b: grupy duchownych, ministrant\u00f3w i lektor\u00f3w, dzieci w strojach z I Komunii oraz ma\u0142e dziewczynki w bia\u0142ych sukienkach lub innych strojach (do niedawna ludowych krakowskich) i wiankami z kwiat\u00f3w na g\u0142owach, sypi\u0105ce p\u0142atki kwiat\u00f3w oraz mali ch\u0142opcy w kome\u017ckach, dzwoni\u0105cy ma\u0142ymi dzwonkami. Procesje zatrzymuj\u0105 si\u0119 na kr\u00f3tkie nabo\u017ce\u0144stwa przy czterech plenerowych o\u0142tarzach, kt\u00f3re s\u0105 bogato umajone m\u0142odymi drzewkami brzozy, \u015bci\u0119tymi specjalnie na ten cel. Zachowuje si\u0119 nadal odwieczny zwyczaj zabierania ga\u0142\u0105zek z tych drzewek i umieszczania ich w domu przy obrazach religijnych lub przy odrzwiach. Po ostatnim dniu oktawy Bo\u017cego Cia\u0142a, kiedy \u015bwi\u0119ci si\u0119 wianki, tak\u017ce i one s\u0105 zawieszane w domach w widocznych miejscach. Ga\u0142\u0105zki i wianki maj\u0105 zapewni\u0107 ochron\u0119 przed nieszcz\u0119\u015bciami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*N o c \u00a0 \u015b w i \u0119 t o j a \u0144 s k a (\u015bwi\u0119to narodzin \u015bw. Jana Chrzciciela), najkr\u00f3tsza noc w roku (w naszym po\u0142o\u017ceniu geograficznym) by\u0142a w czasach poga\u0144skich \u015bwi\u0119tem s\u0142o\u0144ca i mi\u0142o\u015bci (Noc Kupa\u0142y). Palono ogniska i bawiono si\u0119, nie zawsze przyzwoicie, a odwa\u017cni i sprawni skakali ponad ogniem. O p\u00f3\u0142nocy szukano kwiatu paproci, bowiem \u00a0wierzono, \u017ce jego znalezienie pomo\u017ce w szcz\u0119\u015bliwym zam\u0105\u017cp\u00f3j\u015bciu. Dziewcz\u0119ta puszcza\u0142y wianki na wod\u0119, a ch\u0142opcy na \u0142\u00f3dkach wy\u0142apywali je, co oznacza\u0142o rych\u0142y o\u017cenek. Wywodz\u0105cych si\u0119 z czas\u00f3w poga\u0144stwa zwyczaj\u00f3w nie akceptowali duchowni, a z biegiem lat wsparli ich tak\u017ce starsi, maj\u0105cy niejedno przykre do\u015bwiadczenie z \u201enocy mi\u0142o\u015bci\u201d. Tak wi\u0119c do naszych czas\u00f3w nie dotrwa\u0142a zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 zwyczaj\u00f3w \u015bwi\u0119toja\u0144skich. Pozosta\u0142 tylko, i to w szcz\u0105tkowej postaci, zwyczaj puszczania wiank\u00f3w na rzekach, czasem z p\u0142on\u0105cymi \u015bwiecami w \u015brodku, co w nocy sprawia niezwyk\u0142y widok. Mo\u017cna te\u017c wspomnie\u0107 o niedawno organizowanych przez mieleckich turyst\u00f3w rajdach \u201eSzukamy kwiatu paproci\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*M a t k a \u00a0 B o s k a \u00a0Z i e l n a (Wniebowzi\u0119cie Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, 15 VIII) wi\u0105\u017ce si\u0119 z prastarym obrz\u0119dem \u015bwi\u0119cenia zi\u00f3\u0142, kwiat\u00f3w, zb\u00f3\u017c i i owoc\u00f3w. W ten spos\u00f3b nawi\u0105zywano \u00a0do apokryfu, w kt\u00f3rym napisano, \u017ce aposto\u0142owie nie znale\u017ali w grobie cia\u0142a Matki Bo\u017cej, lecz tylko kwiaty i zio\u0142a. Mimo up\u0142ywu lat i zmian cywilizacyjnych pi\u0119kny zwyczaj \u015bwi\u0119cenia owoc\u00f3w p\u00f3l i ogrod\u00f3w jest nadal kultywowany, tak\u017ce w mieleckim \u00a0\u015brodowisku.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*D o \u017c y n k i, odwieczny polski zwyczaj \u015bwi\u0119towania zako\u0144czenia \u017cniw zachowa\u0142 si\u0119 do dzi\u015b, a nawet w ostatnich latach jest wci\u0105\u017c wzbogacany. Do II wojny \u015bwiatowej we wsiach, tak\u017ce w podmieleckich, m.in. Wojs\u0142awiu (dzi\u015b osiedle w Mielcu), odprawiano uroczyst\u0105 \u00a0Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 dzi\u0119kczynn\u0105, a nast\u0119pnie korow\u00f3d uczestnik\u00f3w przechodzi\u0142 do dworu, gdzie odbywa\u0142a si\u0119 dalsza cz\u0119\u015b\u0107 uroczysto\u015bci. G\u0142\u00f3wnymi symbolami do\u017cynek by\u0142y wie\u0144ce, wykonane z r\u00f3\u017cnych zb\u00f3\u017c, owoc\u00f3w i kwiat\u00f3w. Z biegiem lat tw\u00f3rcy wie\u0144c\u00f3w starali si\u0119, aby by\u0142y to niepowtarzalne dzie\u0142a sztuki i wzbudza\u0142y powszechny zachwyt. Kszta\u0142ty i tematy by\u0142y wi\u0119c bardzo r\u00f3\u017cne, od motyw\u00f3w religijnych poczynaj\u0105c (krzy\u017c, monstrancja, model ko\u015bcio\u0142a lub kapliczki), a na ca\u0142kowicie \u015bwieckich ko\u0144cz\u0105c (snopek, dziesi\u0105tek, zagroda, wiatrak). Wie\u0144ce o tematyce religijnej sk\u0142adano w darze proboszczom w czasie nabo\u017ce\u0144stw, a pozosta\u0142e – w\u0142a\u015bcicielom lub zarz\u0105dcom dwor\u00f3w. Wr\u0119czano te\u017c chleb upieczony z nowego ziarna. \u00a0Przy tym wykonywano przy\u015bpiewki z podzi\u0119kowaniami i \u017cyczeniami, ale czasem tak\u017ce z przytykami pod adresem ekonom\u00f3w i dozorc\u00f3w. Po przyj\u0119ciu wie\u0144c\u00f3w w\u0142a\u015bciciele (zarz\u0105dcy) dwor\u00f3w dzi\u0119kowali i cz\u0119stowali jedzeniem uczestnik\u00f3w do\u017cynkowego pochodu, a nast\u0119pnie bawiono si\u0119 przy d\u017awi\u0119kach kapeli. Po II wojnie \u015bwiatowej, w warunkach nowego ustroju politycznego, w\u0142adze partyjne i pa\u0144stwowe nada\u0142y do\u017cynkom ca\u0142kowicie \u015bwiecki charakter. (Odr\u0119bne uroczysto\u015bci po\u015bwi\u0119cenia plon\u00f3w i wie\u0144c\u00f3w odbywa\u0142y si\u0119 tak\u017ce w ko\u015bcio\u0142ach.) Wprowadzono kilka rodzaj\u00f3w do\u017cynek: gromadzkie (gminne), powiatowe, wojew\u00f3dzkie i centralne, a ich organizacj\u0119 powierzano w\u0142adzom administracyjnym. Mielec organizowa\u0142 do\u017cynki wojew\u00f3dzkie w 1986 r., a uroczysto\u015b\u0107 odby\u0142a si\u0119 na stadionie przy ul. Warszawskiej. Na program z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119: poch\u00f3d z wie\u0144cami do\u017cynkowymi z gmin \u00a0wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego, powitanie go\u015bci przez orszak konny, wr\u0119czenie chleba wojewodzie rzeszowskiemu przez starost\u0119 i staro\u015bcin\u0119, przem\u00f3wienie wojewody, wr\u0119czenie go\u015bciom wie\u0144c\u00f3w i wykonywanie przy\u015bpiewek przez delegacje oraz koncert w wykonaniu ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d. Po zmianach ustrojowych w Polsce w latach 90. XX w. powr\u00f3cono do dawnego religijno-\u015bwieckiego programu do\u017cynek i tak pozostaje do dzi\u015b. W Mielcu organizatorem powiatowych uroczysto\u015bci jest Starostwo Powiatowe, a tradycyjnej ceremonii do\u017cynkowej towarzyszy impreza artystyczna \u201eMieleckie Rozmaito\u015bci Folkowe\u201d oraz wystawa plon\u00f3w na boisku sportowym przy ul. J. Kili\u0144skiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*W s z y s t k i c h \u00a0 \u015a w i \u0119 t y c h (1 XI) i D z i e \u0144 \u00a0 Z a d u s z n y (2 XI), szczeg\u00f3lne czczenie pami\u0119ci zmar\u0142ych w tych dniach ma swe korzenie w czasach poga\u0144skich. Wierzono, \u017ce w tym czasie zmarli przybywaj\u0105 na ziemi\u0119 w postaci duch\u00f3w. Starano si\u0119, aby im niczego nie brakowa\u0142o i na mogi\u0142ach uk\u0142adano r\u00f3\u017cne potrawy. Palono te\u017c ogniska, aby duchy mog\u0142y si\u0119 ogrza\u0107. Zwyczaj ten przetrwa\u0142 do dzi\u015b w postaci palenia zniczy na grobach. Tak\u017ce wiara w duchy przetrwa\u0142a do naszych czas\u00f3w, a umacnia j\u0105 literatura o niewyt\u0142umaczalnych zjawiskach zwi\u0105zanych z umieraj\u0105cymi lub zmar\u0142ymi osobami. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie w dzie\u0144 Wszystkich \u015awi\u0119tych odprawiane s\u0105 Msze \u015awi\u0119te, a po jednej z nich (parafie korzystaj\u0105ce z tego samego cmentarza maj\u0105 t\u0119 sam\u0105 godzin\u0119) odbywaj\u0105 si\u0119 procesje na cmentarze i tam odbywa si\u0119 druga cz\u0119\u015b\u0107 ceremonii religijnej z modlitwami za dusze zmar\u0142ych. W tym dniu przy wielu grobowcach (zast\u0105pi\u0142y pojedyncze groby) gromadz\u0105 si\u0119 ca\u0142e rodziny, bowiem odwieczny zwyczaj ka\u017ce przyjecha\u0107 na t\u0119 uroczysto\u015b\u0107 nawet z odleg\u0142ych stron kraju czy zagranicy. Grobowce maj\u0105 bogat\u0105 dekoracj\u0119, kt\u00f3r\u0105 tworz\u0105 kwiaty (szczeg\u00f3lnie chryzantemy) i znicze. Tak\u017ce i w Dzie\u0144 Zaduszny odbywaj\u0105 si\u0119 nabo\u017ce\u0144stwa w ko\u015bcio\u0142ach oraz odwiedziny cmentarzy. W ostatnim dwudziestoleciu wyra\u017anie rozwin\u0119\u0142y si\u0119 zwyczaje zwi\u0105zane z publicznym okazywaniem czci zmar\u0142ym i pami\u0119ci o nich. Cmentarze odwiedza si\u0119 bardzo cz\u0119sto, kilka razy w roku zmieniana jest dekoracja kwiatowa, a na wielu grobowcach znicze p\u0142on\u0105 niemal bez przerwy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*\u015a w i \u0119 t e g o M a r c i n a (11 XI) to kiedy\u015b niezwyk\u0142e \u015bwi\u0119to i szczeg\u00f3lny dzie\u0144 w roku. Ko\u0144czono w\u00f3wczas stary rok gospodarczy, wzajemnie rozliczano si\u0119 z nale\u017cno\u015bci i zawierano nowe umowy. Unikano w tym dniu pracy, bowiem wierzono, \u017ce mo\u017ce si\u0119 przydarzy\u0107 co\u015b niedobrego, na przyk\u0142ad z\u0142e moce mog\u0105 zepsu\u0107 ko\u0142a m\u0142y\u0144skie, w\u00f3z czy narz\u0119dzia. Wolny czas po rozliczeniach przeznaczano na uczty i zabawy. (\u015awi\u0119ty Marcin p\u0142aci, a Bachus w karczmie traci.) Z czasem zmieni\u0142y si\u0119 terminy rozlicze\u0144 i zanik\u0142 zwyczaj zabawy i uczty w tym dniu. Dzi\u015b 11 XI kojarzy si\u0119 nam jednoznacznie z Narodowym \u015awi\u0119tem Niepodleg\u0142o\u015bci i tylko Ko\u015bci\u00f3\u0142 wspomina \u015bw. Marcina.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*\u015a w i \u0119 t e g o A n d r z e j a (30 XI) czczono przez setki lat jako jednego z aposto\u0142\u00f3w \u2013 m\u0119czennik\u00f3w oraz patrona dziewic. Wierzono te\u017c we wr\u00f3\u017cby, kt\u00f3rych prawdziwo\u015b\u0107 jest najwi\u0119ksza w ostatnie dni listopada. Ju\u017c w dawnej Grecji m\u0142ode dziewcz\u0119ta widzia\u0142y w \u015bw. Andrzeju or\u0119downika w dobrym wyborze m\u0119\u017ca, a potwierdzeniem tego mia\u0142y by\u0107 wr\u00f3\u017cby w jego dniu. Zwyczaj wr\u00f3\u017cenia w andrzejki przyj\u0105\u0142 si\u0119 te\u017c w Polsce i jest nadal bardzo popularny. Najcz\u0119\u015bciej wr\u00f3\u017cy si\u0119 z lanego na wod\u0119 wosku, kt\u00f3rego kszta\u0142ty po zakrzepni\u0119ciu kojarz\u0105 si\u0119 postaciami lub przedmiotami. Cz\u0119sto wiecz\u00f3r andrzejkowy \u0142\u0105czy si\u0119 ze spotkaniem towarzyskim lub zabaw\u0105 przy muzyce. Istnieje te\u017c wiele przys\u0142\u00f3w zwi\u0105zanych ze \u015bw. Andrzejem, np.: Gdy \u015bwi\u0119ty Andrzej ze \u015bniegiem przybie\u017cy, sto dni \u015bnieg na polu le\u017cy; Gdy w Andrzeja deszcz lub s\u0142ota, w grudniu drogi bez b\u0142ota; Na \u015bwi\u0119tego Andrzeja b\u0142yska pannom nadzieja.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZYBERT S\u0141AWOMIR<\/strong>, urodzony 29 VII 1961 r. w \u017burominie (Mazowsze), syn Stanis\u0142awa i Marianny z domu Fr\u0105czek. Ucz\u0119szcza\u0142 do II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, a nast\u0119pnie do Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych Mistrzostwa Sportowego w Raciborzu i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1980 r. Treningi p\u0142ywackie rozpocz\u0105\u0142 w FKS Stal Mielec. Najwa\u017cniejsze sukcesy sportowe to: *1976 r. Halowe Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w (Lublin) \u2013 III m. na 400 m stylem dowolnym, Og\u00f3lnopolskie Igrzyska M\u0142odzie\u017cy Szkolnej (Pozna\u0144): III \u2013 1500 m st. dow., Letnie Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w (Mielec): II \u2013 1500 m st. dow., III \u2013 200 m i 400 m st. dow.; *1977 r. Mistrzostwa Polski Senior\u00f3w (Pu\u0142awy): II \u2013 1500 m st. dow.; *1978 r. MP Senior\u00f3w (Szczecin): III \u2013 1500 m st. dow.; *1979 r. HMP Senior\u00f3w (Pu\u0142awy): mistrz Polski \u2013 1500 m st. dow. (15.52,22), LMP Senior\u00f3w (O\u015bwi\u0119cim): III m. \u2013 200 m, 400 m i 1500 m st. dow.; *1980 r. LMP Senior\u00f3w (Tarn\u00f3w): III m. \u2013 100 m st. dow. \u00a0Ponadto wielokrotnie zdobywa\u0142 medale dru\u017cynowe jako cz\u0142onek sztafet Stali Mielec na r\u00f3\u017cnych dystansach. By\u0142 reprezentantem Polski, m.in. w 1978 r. p\u0142yn\u0105\u0142 w zwyci\u0119skiej sztafecie 4 x 200 m w Pucharze Europy w Turku-Abo (Finlandia). Studia w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie rozpocz\u0105\u0142 w 1980 r., ale na skutek powa\u017cnej kontuzji przerwa\u0142 je. W latach 1982-1984 pracowa\u0142 w FKS Stal Mielec jako ratownik wodny z oddelegowaniem do nauki p\u0142ywania, a od 1984 r. do 1988 r. by\u0142 pracownikiem WSK \u201ePZL-Mielec\u201d oddelegowanym do prac sportowych. Od 1988 r. przebywa za granic\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZYBURA ADAM<\/strong>, urodzony 29 V 1947 r. w Tarnobrzegu. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu z matur\u0105 w 1965 r. Studia na Wydziale Budownictwa Przemys\u0142owego i Og\u00f3lnego Politechniki \u015al\u0105skiej w Gliwicach uko\u0144czy\u0142 w 1970 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera budownictwa l\u0105dowego ze specjalno\u015bci\u0105 budownictwo mostowe. W 1971 r. zosta\u0142 zatrudniony przez macierzyst\u0105 uczelni\u0119 jako sta\u017cysta w Katedrze Konstrukcji Budowlanych i jeszcze w tym samym roku jako asystent, a w nast\u0119pnym roku -starszy asystent. W 1978 r. uzyska\u0142 doktorat nauk technicznych na Wydziale Budownictwa Politechniki \u015al\u0105skiej na podstawie rozprawy pt. \u201eZmiany napr\u0119\u017ce\u0144 w konstrukcjach \u017celbetowych wywo\u0142ane agresywnym \u015brodowiskiem chemicznym\u201d. Tak\u017ce w roku 1978 zosta\u0142 adiunktem w Katedrze Konstrukcji Budowlanych. Przedmiotem jego bada\u0144 i zaj\u0119\u0107 na studiach by\u0142o g\u0142\u00f3wnie budownictwo betonowe, a zw\u0142aszcza problematyka trwa\u0142o\u015bci konstrukcji z betonu i mechanizmy dzia\u0142ania \u015brodowiska nieoboj\u0119tnego chemicznie na \u017celbet. W 1992 r. na podstawie dotychczasowego dorobku naukowego i pracy pt.\u00a0Modelowanie wp\u0142ywu proces\u00f3w korozyjnych na trwa\u0142o\u015b\u0107 konstrukcji \u017celbetowych\u00a0<\/em>otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora habilitowanego na Wydziale In\u017cynierii L\u0105dowej Politechniki Krakowskiej. W styczniu 1995 r. mianowano go profesorem nadzwyczajnym Politechniki \u015al\u0105skiej. W latach 1994-2009 kierowa\u0142 Zak\u0142adem Konstrukcji Betonowych w Katedrze Konstrukcji Budowlanych, a od 1 IX 2003 r. do 31 VIII 2017 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika tej\u017ce Katedry. W tym okresie zorganizowa\u0142 od podstaw i rozwin\u0105\u0142 \u201eszko\u0142\u0119 trwa\u0142o\u015bci konstrukcji\u201d. W 2008 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 naukowy profesora nauk technicznych z r\u0105k Prezydenta RP,\u00a0 w nast\u0119pnym roku \u2013 stanowisko profesora zwyczajnego Politechniki \u015al\u0105skiej. Jest uznanym autorytetem z zakresu trwa\u0142o\u015bci\u00a0 konstrukcji budowlanych. Autor lub wsp\u00f3\u0142autor 14 monografii i podr\u0119cznik\u00f3w oraz oko\u0142o 270 publikacji wydanych w kraju lub poza jego granicami. Bra\u0142 udzia\u0142, m.in. jako kierownik, w 12 projektach badawczych Komitetu Bada\u0144 Naukowych i Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wy\u017cszego. Promotor 8 przewod\u00f3w doktorskich. By\u0142 inicjatorem i organizatorem og\u00f3lnopolskiej Konferencji Naukowej Doktorant\u00f3w Wydzia\u0142\u00f3w Budownictwa (2000-2007), organizowanej tak\u017ce w kolejnych latach. Poza prac\u0105 na uczelni anga\u017cuje si\u0119 m.in. jako: in\u017cynier w zakresie konstrukcyjno-budowlanym, ekspert w sprawach stanu technicznego i naprawy konstrukcji \u017celbetowych, projektant, konsultant ds. konstrukcji i egzaminator na uprawnienia budowlane. Jest cz\u0142onkiem wielu stowarzysze\u0144 i organizacji zwi\u0105zanych z budownictwem, m.in. Sekcji Konstrukcji Betonowych i Sekcji In\u017cynierii Materia\u0142\u00f3w Budowlanych i Fizyki Budowli Komitetu In\u017cynierii L\u0105dowej i Wodnej PAN, a tak\u017ce Rad Programowych kilku czasopism naukowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Z\u0142otym za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Nagrod\u0105 im. Prof. Danileckiego Komitetu Trwa\u0142o\u015bci Budowli ZG PZITB, nagrodami Ministra Budownictwa i Rektora Politechniki \u015al\u0105skiej, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 za Zas\u0142ugi dla Wojew\u00f3dztwa \u015al\u0105skiego i Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego dla Politechniki \u015al\u0105skiej.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n

\"\"ZYCH JAROS\u0141AW<\/b>, urodzony 23 IV 1976 r. w K\u0119dzierzynie-Ko\u017alu, syn J\u00f3zefa i Bo\u017ceny z domu Nowaczek. Absolwent Liceum Zawodowego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Samochodowych w Gliwicach z matur\u0105 w 1995 r. Studia na Wydziale Pedagogicznym (kierunek: wychowanie fizyczne) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 2000 r. z tytu\u0142em magistra. W latach 2000-2003 pracowa\u0142 jako nauczyciel wychowania fizycznego w Gimnazjum w Nisku. Od 2003 r. pracuje w Policji. Rozpocz\u0105\u0142 od s\u0142u\u017cby w Komendzie Powiatowej Policji w Nisku kolejno na stanowiskach: dzielnicowego, specjalisty Wydzia\u0142u Prewencji\u00a0 Ruchu Drogowego, zast\u0119pcy naczelnika Wydzia\u0142u Prewencji i Ruchu Drogowego, naczelnika Wydzia\u0142u Prewencji i Ruchu Drogowego i od VI 2018 r. – I zast\u0119pcy komendanta powiatowego Policji w Nisku. W 2010 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe na Wydziale Bezpiecze\u0144stwa i Nauk Prawnych (kierunek: zarz\u0105dzanie kryzysowe) Wy\u017cszej Szko\u0142y Policji w Szczytnie. W dniu 9 I 2025 r. zosta\u0142 I zast\u0119pc\u0105 komendanta Powiatowego Policji w Mielcu w stopniu m\u0142. inspektora. Od lat szkolnych trenowa\u0142 siatk\u00f3wk\u0119. By\u0142 m. in. zawodnikiem KS Mostostal K\u0119dzierzyn-Ko\u017ale (p\u00f3\u017anej ZAKSA) w latach 1994-1996 oraz Resovii Rzesz\u00f3w (p\u00f3\u017aniej Asseco) w latach 1997-2000. Wyr\u00f3\u017cniony m. in. Srebrnym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Policjant\u201d\u00a0 i\u00a0 Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Policjant\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZYCH TADEUSZ FRANCISZEK,<\/strong>\u00a0urodzony w 1960 r. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, historyk, doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego w Katedrze Nauk Humanistyczno-Spo\u0142ecznych, wyk\u0142adowca Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Zawodowej w Tarnobrzegu. Dyrektor Muzeum Historycznego Miasta Tarnobrzega, za\u0142o\u017cyciel i prezes Tarnobrzeskiego Towarzystwa Historycznego oraz inicjator i redaktor naczelny Tarnobrzeskich Zeszyt\u00f3w Historycznych. Dziedzinami, w kt\u00f3rych si\u0119 specjalizuje, to historia najnowsza i historia gospodarcza oraz historia Tarnobrzega i okolicznych miast, w tym Mielca. Jest regularnie zapraszany do Mielca na prelekcje przez Muzeum Regionalne SCK i stowarzyszenia. Napisa\u0142 szereg artyku\u0142\u00f3w do \u201eRocznika Mieleckiego\u201d, m.in.:\u00a0\u015amier\u0107 Juliusza Tarnowskiego w bitwie pod Komorowem 1863 r., Organizacja Odwet. W 60. rocznic\u0119 \u015bmierci W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d, Pocz\u0105tki konspiracji zbrojnej na terenie powiatu mieleckiego w latach 1939-1940, Dwie akcje na wi\u0119zienie w Mielcu w relacji Jana Mazura \u201eStalowego\u201d (19 i 29 III 1943 r.), Rozbicie mieleckiego wi\u0119zienia w relacji Romana Dydo \u2013 Ro\u017cnieckiego<\/em>. Autor ksi\u0105\u017cki Pierwsi po \u201eHubalu\u201d\u00a0\u201eOdwet \u2013 J\u0119drusie\u201d 1<\/em>939-1945 (Tarnobrzeg \u2013 Po\u0142aniec 2021), w kt\u00f3rej opisuje m.in. rozbicie wi\u0119zienia w Mielcu w czasie okupacji hitlerowskiej (29 III 1943 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZYCHOWICZ BOGUS\u0141AW STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 18 V 1961 r. w Mielcu, syn Edwarda i Genowefy z domu Ma\u0107k\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, a nast\u0119pnie do Szko\u0142y Mistrzostwa Sportowego w Raciborzu i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1980 r. Treningi p\u0142ywackie rozpocz\u0105\u0142 w Stali Mielec. Od 1978 r. nale\u017ca\u0142 do czo\u0142\u00f3wki krajowej w stylu motylkowym. Najwa\u017cniejsze sukcesy indywidualne \u2013 medale: *1978: Letnie Mistrzostwa Polski Senior\u00f3w (Szczecin) \u2013 z\u0142oty na dystansie 200 m mot. (2.11,9), br\u0105zowy na 100 m mot. (1.00,2); *1979: Halowe MP (Pu\u0142awy) \u2013 z\u0142oty na 100 m mot. (0.56,43), LMP (O\u015bwi\u0119cim) \u2013 srebrny na 100 m mot. (0.58,11); *1980: HMP (Warszawa) \u2013 z\u0142oty na 100 m mot. (0.57,42), z\u0142oty na 200 m mot. (2.05,06), LMP (Tarn\u00f3w) \u2013 z\u0142oty na 100 m mot. (0.57,62), z\u0142oty na 200 m mot. (2.06,30). Wielokrotny rekordzista Polski. Reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie (19 VII \u2013 3 VIII 1980 r.), ale nie zakwalifikowa\u0142 si\u0119 do fina\u0142u. Zdoby\u0142 te\u017c wiele medali w sztafetach Stali Mielec. Ponadto wielokrotnie startowa\u0142 w reprezentacji Polski. W 1985 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Akademii Wychowania Fizycznego we Wroc\u0142awiu (kierunek trenerski) i uzyska\u0142 tytu\u0142y magistra wychowania fizycznego i trenera p\u0142ywania II klasy. W latach 1986-1995 pracowa\u0142 w Wojskowym Klubie Sportowym \u015al\u0105sk Wroc\u0142aw jako trener p\u0142ywania oraz w Sportowej Szkole Podstawowej nr 81 we Wroc\u0142awiu jako nauczyciel p\u0142ywania. Od 1995 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Szkole Podstawowej nr 3 we Wroc\u0142awiu i UKS Orkan Wroc\u0142aw, tak\u017ce jako nauczyciel i trener p\u0142ywania. Od 2000 r. prowadzi w\u0142asn\u0105 szk\u00f3\u0142k\u0119 p\u0142ywania Delfin\u201d we Wroc\u0142awiu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Medalem Mistrza Sportu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZYDRO\u0143 ANTONI<\/strong>, urodzony 8 II 1915 r. w Krakowie, syn \u0141ukasza i Antoniny z domu Rojowicz. Absolwent Gimnazjum Mechanicznego w Krakowie. W latach szkolnych gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w RKS Legia Krak\u00f3w. Od 1934 r. pracowa\u0142 w firmie \u015blusarsko-budowlanej \u201eChomik\u201d w Krakowie, a w 1937 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Podlaskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w, gdzie pracowa\u0142 przy monta\u017cu samolotu bojowego PWS-26. W 1938 r. zosta\u0142 powo\u0142any do czynnej s\u0142u\u017cby wojskowej w 5 batalionie telegraficznym w Krakowie, a nast\u0119pnie skierowany do szko\u0142y radiotelegraficznej. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej jako telegrafista w Armii \u201eKrak\u00f3w\u201d. W okolicach Rawy Ruskiej zosta\u0142 ranny. Po wydostaniu si\u0119 z niemieckiego okr\u0105\u017cenia wraz z oddzia\u0142em dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej, a nast\u0119pnie zosta\u0142 przekazany Niemcom. Uciek\u0142 z transportu do Niemiec i ukrywa\u0142 si\u0119 w Niepo\u0142omicach. Tam ponownie aresztowano go i uwi\u0119ziono w obozie w P\u0142aszowie. 1 X 1940 r. zosta\u0142 przewieziony do Flugzeugwerk Mielec i skierowany do remontu szybowc\u00f3w desantowych. W zwi\u0105zku z po\u017carem w hangarze w grudniu 1940 r. zosta\u0142 aresztowany, ale zwolniono go i przeniesiono do produkcji obudowy na silniki lotnicze. Nale\u017ca\u0142 do ZWZ-AK i jako kurier (ps. \u201eKsi\u0105dz\u201d) przewozi\u0142 poci\u0105giem meldunki na trasie: Sucha Beskidzka-Krak\u00f3w-Mielec-Warszawa. Po wyp\u0119dzeniu Niemc\u00f3w z Mielca pozosta\u0142 w mieleckiej fabryce (p\u00f3\u017aniej WSK) i pracowa\u0142 na stanowiskach: kierownika rozdzielni w H-2, sekretarza Rady Zak\u0142adowej, zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u 32, kierownika Wydzia\u0142u 31, kierownika Wydzia\u0142u 35, kierownika zmianowego zak\u0142adu i zast\u0119pcy szefa produkcji, kierownika Wydzia\u0142u 31 (po raz drugi), kierownika zespo\u0142u magazyn\u00f3w, kierownika Dzia\u0142u Wynalazczo\u015bci i zast\u0119pcy kierownika DW. Uko\u0144czy\u0142 Studium Towarzystwa Nauk Organizacji i Kierownictwa w Warszawie (1961). W 1980 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Przejawia\u0142 niezwyk\u0142\u0105 aktywno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Teatru Amatorskiego \u201eMaska\u201d i jednym z jego pierwszych aktor\u00f3w, inspiratorem (z J\u00f3zefem Kr\u0119p\u0105) powstania \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d i redaktorem pierwszych numer\u00f3w tej gazety, wsp\u00f3\u0142organizatorem mieleckiej Delegatury Automobilklubu Rzeszowskiego, dzia\u0142aczem SIMP, sekretarzem FKS Stal oraz d\u0142ugoletnim korespondentem gazet sportowych: \u201eTempa\u201d, \u201ePrzegl\u0105du Sportowego\u201d i \u201eSportu\u201d oraz \u201eNowin Rzeszowskich\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci 1945, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZ Metalowc\u00f3w, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi w Kulturze Fizycznej i Turystyce\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Motorowego, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Automobilklubu Polskiego, Medalem im. Dr. Henryka Jordana, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Emeryt\u00f3w, Rencist\u00f3w i Inwalid\u00f3w oraz Medalem za D\u0142ugoletnie Po\u017cycie Ma\u0142\u017ce\u0144skie (50 lat z Barbar\u0105 Mu\u017c). Zmar\u0142 10 XI 2002 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ZYDRO\u0143 JERZY<\/strong>, urodzony 2 I 1945 r. w Mielcu, syn Antoniego i Barbary z domu Mu\u017c. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1965 r. W latach 1965-1973 pracowa\u0142 w WSK jako sta\u017cysta, m\u0142odszy konstruktor i konstruktor. Po studiach zaocznych na Politechnice Krakowskiej, kt\u00f3re uko\u0144czy\u0142 w 1973 r. z tytu\u0142em in\u017cyniera, pracowa\u0142 w Rzeszowskich Zak\u0142adach Ceramiki Budowlanej Oddzia\u0142 w Mielcu, a nast\u0119pnie by\u0142 kierownikiem Dzia\u0142u Technicznego Sp\u00f3\u0142dzielni Transportu Wiejskiego Oddzia\u0142 w Mielcu. W 1981 r. powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec i pracowa\u0142 na stanowisku starszego technologa. W 1984 r. zosta\u0142 wybrany sekretarzem Rady Zak\u0142adowej S\u0142u\u017cb Administracyjno-Technicznych i oddelegowany do pracy spo\u0142ecznej. Od 1989 r. pe\u0142ni\u0142 z wyboru stanowisko przewodnicz\u0105cego Rady Zak\u0142adowej S\u0142u\u017cb Ekonomiczno-Technicznych WSK Zwi\u0105zku Zawodowego Przemys\u0142u Elektromaszynowego. W lipcu 2000 r. przeszed\u0142 na \u015bwiadczenia przedemerytalne, a w 2008 r. na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119.\u00a0 Od szkolnych lat nale\u017cy do ZHP. Pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji, m.in. dru\u017cynowego 6. M\u0119skiej Dru\u017cyny Harcerskiej M\u0142odzie\u017cowej S\u0142u\u017cby Ruchu Drogowego i kwatermistrza \u2013 cz\u0142onka Komendy Hufca ZHP Miele\u00a0oraz skarbnika. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu oboz\u00f3w harcerskich. Posiada stopie\u0144 harcmistrza. W latach 1960-1969 by\u0142 zawodnikiem sekcji koszyk\u00f3wki Stali Mielec. Graj\u0105c w pierwszym zespole i pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 jego kapitana, przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu do ligi wojew\u00f3dzkiej, a nast\u0119pnie mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej. W 1967 r. uzyska\u0142 uprawnienia s\u0119dziowskie do prowadzenia zawod\u00f3w w koszyk\u00f3wce i s\u0119dziowa\u0142 wiele mecz\u00f3w w ligach wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. W latach 1974-1994 by\u0142 aktywnym dzia\u0142aczem Automobilklubu Rzeszowskiego Oddzia\u0142 w Mielcu oraz Polskiego Zwi\u0105zku Motorowego. Przez wiele lat jako korespondent sportowy wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z redakcjami: \u201eTempa\u201d, \u201eSportu\u201d, \u201ePrzegl\u0105du Sportowego\u201d i \u201eNowin Rzeszowskich\u201d. Przez dwie kadencje by\u0142 \u0142awnikiem S\u0105du Wojew\u00f3dzkiego Wydzia\u0142u Pracy i Ubezpiecze\u0144 Spo\u0142ecznych, a nast\u0119pnie \u0142awnikiem S\u0105du Rejonowego w Mielcu \u2013 Wydzia\u0142 Pracy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Automobilklubu Polskiego, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Motorowego, Medalem „Zas\u0142u\u017cony dla Wymiaru Sprawiedliwo\u015bci”\u00a0 i Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla OPZZ\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ZYGMUNTOWSKA (ULICA),<\/strong>\u00a0ulica miejska na osiedlu Smoczka. Biegnie od ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy do ul. Kard. S. Wyszy\u0144skiego, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ulicami: W\u0142adys\u0142awa Warne\u0144czyka, Smoczka i D\u0105br\u00f3wki. Rang\u0119 ulicy i patronat otrzyma\u0142a 28 I 1987 r. W latach 2001 \u2013 2002 zbudowano nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 oraz chodniki z kostki i p\u0142ytek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa ZYGMUNTOWSKA jest wyrazem podziwu dla czas\u00f3w rz\u0105d\u00f3w Zygmunta I Starego i Zygmunta II Augusta, kiedy pa\u0144stwo polskie by\u0142o pot\u0119g\u0105 europejsk\u0105 w niemal wszystkich dziedzinach \u017cycia.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ZABOROWSKI MAREK (ksi\u0105dz),\u00a0urodzony 9 X 1973 r. w D\u0119bicy, syn Jana i Cecylii z domu Gondek. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych w D\u0119bicy z matur\u0105 w 1993 r. Studia teologiczne odby\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie i w 1996 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii. Przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie i jako wikariusz pracowa\u0142 w parafii rzymskokatolickiej w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-92","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/92","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=92"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/92\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=92"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=92"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=92"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}