{"id":84,"date":"2022-11-27T18:41:38","date_gmt":"2022-11-27T17:41:38","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=84"},"modified":"2026-02-19T17:32:02","modified_gmt":"2026-02-19T16:32:02","slug":"litera-t","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=84","title":{"rendered":"Litera T"},"content":{"rendered":"\r\n

\"\"TABASZ W\u0141ADYS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 6 III 1957 r. w D\u0119bicy, syn Stanis\u0142awa i Bronis\u0142awy z domu Sikora. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Tadeusza Ko\u015bciuszki w Ropczycach z matur\u0105 w 1976 r. W roku szkolnym 1976\/1977 uczy\u0142 w Szkole Podstawowej w Brzezinach, a nast\u0119pnie w latach 1977-1980 by\u0142 inspektorem w Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym w Wielopolu Skrzy\u0144skim. Od 1980 r. do 1990 r. pracowa\u0142 w Banku Gospodarki \u017bywno\u015bciowej w Warszawie jako lustrator z uprawnieniami bieg\u0142ego do badania rocznych bilans\u00f3w bank\u00f3w. W latach 1986-1992 mieszka\u0142 w Mielcu i m.in. odbywa\u0142 praktyk\u0119 prawnicz\u0105 w S\u0105dzie Rejonowym w Mielcu. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Towarzystwem \u015apiewaczym \u201eMelodia\u201d im. Stanis\u0142awa Lachmana w Mielcu i organizowa\u0142 kontakty \u201eMelodii\u201d z Brzezinami \u2013 miejscem urodzin patrona Towarzystwa. W 1987 r. uko\u0144czy\u0142 studia prawnicze na Uniwersytecie Marii Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie Filia w Rzeszowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. W 1990 r. zosta\u0142 wybrany na w\u00f3jta gminy Wielopole Skrzy\u0144skie i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1992 r. Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y: Wschodni Bank Cukrownictwa w Lublinie Oddzia\u0142 w Ropczycach (1992-1994, dyrektor) i Bank Gospodarki \u017bywno\u015bciowej (1994-1995, pe\u0142nomocnik prezesa ds. organizacji Rzeszowskiego Banku Regionalnego). Od 1995 r. pracuje w Delegaturze Najwy\u017cszej Izby Kontroli w Rzeszowie, w latach 1995-1998 jako wicedyrektor i od 1999 jako doradca prawny. R\u00f3wnocze\u015bnie od wielu lat prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 i dydaktyczn\u0105. W latach 2001-2009 by\u0142 adiunktem w Wy\u017cszej Szkole Spo\u0142eczno-Gospodarczej w Tyczynie i po jej przekszta\u0142ceniu \u2013 w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. W 2004 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, a w 2007 r. uko\u0144czy\u0142 podyplomowe studia w zakresie pedagogiki na Uniwersytecie Rzeszowskim. Od 2010 r. do 2014 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dziekana Wydzia\u0142u Zamiejscowego w Kro\u015bnie Staropolskiej Szko\u0142y Wy\u017cszej w Kielcach. W 2011 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora habilitowanego (docenta) nauk humanistycznych w zakresie historii na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Preszowskiego (S\u0142owacja) i otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomii i Turystyki w Kielcach (p\u00f3\u017aniej Staropolska Szko\u0142a Wy\u017csza). Jest autorem ponad stu publikacji i opracowa\u0144 o tematyce regionalistycznej, prawnej, historycznej i spo\u0142ecznej oraz promotorem i recenzentem ponad 300 prac magisterskich i licencjackich, a tak\u017ce recenzentem kilkunastu publikacji naukowych wydanych w Polsce oraz na W\u0119grzech i S\u0142owacji. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 spo\u0142eczn\u0105 jest Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna. Od 1972 r. nale\u017cy do OSP w Brzezinach, od 1999 r. wchodzi w sk\u0142ad Komisji Historycznej ZG ZOSP RP w Warszawie i kolegium redakcyjnego Zeszyt\u00f3w Historycznych ZOSP RP w Warszawie. Od 2002 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprezesa ZOW ZOSP RP w Rzeszowie. W 2002 r. opublikowa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 Ochotnicze Stra\u017ce Po\u017carne Podkarpacia na prze\u0142omie tysi\u0105cleci (Tyczyn 2002), w kt\u00f3rej zamie\u015bci\u0142 m.in. informacje o wszystkich OSP w powiecie mieleckim. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem \u201eZa Ratowanie \u017bycia i Ochron\u0119 Mienia\u201d, Z\u0142otym Znakiem Zwi\u0105zku OSP RP, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Medalem Honorowym im. Boles\u0142awa Chomicza i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TABEAU FERDYNAND<\/strong>, inspektor szkolny w Mielcu w latach 70. XVIII w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TABLICA NA BUDYNKU I LICEUM OG\u00d3LNOKSZTA\u0141C\u0104CEGO IM. S. KONARSKIEGO<\/strong>, przy wej\u015bciu do budynku od ul. J\u0119drusi\u00f3w. Nad dwucz\u0119\u015bciow\u0105 tablic\u0105 umieszczono odlew popiersia ks. S. Konarskiego. Tre\u015b\u0107 I cz\u0119\u015bci tablicy: \u201eDok\u0142adajcie wszelkich stara\u0144 kszta\u0142c\u0105c serce \u2013 cnotami, umys\u0142 \u2013 naukami, cia\u0142o \u2013 \u0107wiczeniami.\u201d Tre\u015b\u0107 cz\u0119\u015bci II tablicy: \u201ePami\u0119ci wszystkich: za\u0142o\u017cycieli, nauczycieli, pracownik\u00f3w, uczni\u00f3w, absolwent\u00f3w oraz os\u00f3b zwi\u0105zanych z Gimnazjum i Liceum im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu\u201d. Tablic\u0119 wmurowano 30 wrze\u015bnia 2005 roku z okazji setnej rocznicy powstania szko\u0142y.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TABLICA NA BUDYNKU NR 42 PRZY UL. H. SIENKIEWICZA<\/strong>, na \u015bcianie po\u0142udniowej. Tre\u015b\u0107: \u201eGloria Tibi Trinitas. W tym miejscu, w latach 1760-1783, istnia\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 i klasztor Zakonu \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy od Wykupu Niewolnik\u00f3w (Trynitarze), ufundowany przez Helen\u0119 z Potockich Morsztynow\u0105, erygowany przez Biskupa Krakowskiego Kajetana Ignacego So\u0142tyka. Czcigodna tutaj statua Mieleckiego Pana Jezusa Nazare\u0144skiego znajduje si\u0119 w Krywiczach (obecnie Bia\u0142oru\u015b). Jezu Nazare\u0144ski wykupiony, wybaw nas od naszych zniewole\u0144. Na wieczn\u0105 rzeczy pami\u0105tk\u0119 Mielczanie 17 II 2008 r. Fundatorzy Lidia i Andrzej Przygoda\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TABLICA UPAMI\u0118TNIAJ\u0104CA TRAGEDI\u0118 LOTNICZ\u0104 POD SMOLE\u0143SKIEM<\/strong>, zosta\u0142a umieszczona przy \u015acianie Katy\u0144skiej na murze okalaj\u0105cym bazylik\u0119 mniejsz\u0105 \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty w Mielcu. Wykona\u0142 j\u0105 mielczanin Sebastian Gwo\u017adziowski. Tre\u015b\u0107 tablicy: \u201ePami\u0119ci 96 ofiar katastrofy lotniczej w Smole\u0144sku 10 IV 2010 r.: Prezydenta RP Lecha Kaczy\u0144skiego i jego ma\u0142\u017conki Marii Kaczy\u0144skiej oraz polskiej delegacji, a w jej sk\u0142adzie pos\u0142a ziemi mieleckiej Leszka Deptu\u0142y, lec\u0105cych na uroczysto\u015b\u0107 70 rocznicy zbrodni katy\u0144skiej. Mielec, 15 IV 2010 r. Spo\u0142ecze\u0144stwo Miasta Mielca\u201d. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia oraz po\u015bwi\u0119cenia tablicy i kolejnych tabliczek na \u015acianie Katy\u0144skiej odby\u0142a si\u0119 15 IV 2010 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TABLICA UPAMI\u0118TNIAJ\u0104CA TRAGEDI\u0118 LOTNICZ\u0104 W CARACAS<\/strong>, umieszczona na kamieniu po\u0142o\u017conym na ziele\u0144cu za bram\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 SSE EURO-PARK MIELEC, po prawej stronie ulicy g\u0142\u00f3wnej. Wykonana jest z br\u0105zu przez firm\u0119 Metalodlew SA w Krakowie. Tre\u015b\u0107 tablicy: \u201eUmar\u0142ych wieczno\u015b\u0107 dot\u0105d trwa, dok\u0105d pami\u0119ci\u0105 si\u0119 im p\u0142aci. W. Szymborska; Pami\u0119ci ofiar katastrofy lotniczej 12 lipca 2001 w Wenezueli, w kt\u00f3rej zgin\u0119li przedstawiciele polskiej delegacji: Stanis\u0142aw Padyku\u0142a wiceprezes ARP, Pracownicy Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych \u2013 prezes Daniel Roma\u0144ski, Jan S\u0119k, Andrzej Koper, Piotr Bie\u0144 oraz o\u015bmiu obywateli Wenezueli; w 10 rocznic\u0119 Agencja Rozwoju Przemys\u0142u S.A. oraz przyjaciele\u201d. Ponadto w dolnym lewym rogu umieszczono logo ARP. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy odby\u0142a si\u0119 15 VII 2011 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TABLICE PAMI\u0104TKOWE ZBIOROWE<\/strong>, tablice upami\u0119tniaj\u0105ce wa\u017cne wydarzenia lub grup\u0119 os\u00f3b. S\u0105 wykonane z trwa\u0142ego materia\u0142u, najcz\u0119\u015bciej z granitu lub marmuru.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Bazylika mniejsza p.w. \u015bw. Mateusza:<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablice Katy\u0144skie na przyko\u015bcielnym murze od wewn\u0105trz, przy wej\u015bciu od ul. B\u0142. ks. Romana Sitki (odr\u0119bne has\u0142o).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) Tablica na wewn\u0119trznej stronie muru przyko\u015bcielnego przy wej\u015bciu od ul. B\u0142. ks. Romana Sitki, tre\u015b\u0107: \u201eMieszka\u0144com Ziemi Mieleckiej deportowanym na roboty przymusowe do III Rzeszy, tam zmar\u0142ym, zamordowanym i zaginionym, w 55 rocznic\u0119 zako\u0144czenia II wojny \u015bwiatowej. Mielec, 8 V 2000 r. Stowarzyszenie Polak\u00f3w Poszkodowanych przez III Rzesz\u0119 \u2013 Region Mielec. Obok napis\u00f3w umieszczono znak Stowarzyszenia i herb miasta Mielca. Inicjatorem i zleceniodawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142 zarz\u0105d Stowarzyszenia \u2013 Region Mielec. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy odby\u0142a si\u0119 8 V 2000 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

3) Tablica na wewn\u0119trznej stronie muru przyko\u015bcielnego przy wej\u015bciu od ul. B\u0142. ks. Romana Sitki, tre\u015b\u0107: \u201eW 60 rocznic\u0119 wybuchu II wojny \u015bwiatowej 1939-1945 \u017co\u0142nierzom WP poleg\u0142ym na Ziemi Mieleckiej Mielec 1 IX 1998 Kombatanci i radni miasta i powiatu mieleckiego\u201d. W g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci tablicy umieszczono dwa znaki wojskowe i krzy\u017c z ga\u0142\u0105zk\u0105. Inicjatorami i zleceniodawcami upami\u0119tnienia byli kombatanci i cz\u0142onkowie rodzin poleg\u0142ych \u017co\u0142nierzy. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy odby\u0142a si\u0119 1 IX 1998 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

4) Tablica na wewn\u0119trznej stronie muru przyko\u015bcielnego przy wej\u015bciu od ul. B\u0142. ks. Romana Sitki, tre\u015b\u0107: \u201ePami\u0119ci rodak\u00f3w pomordowanych na Polskich Ziemiach Wschodnich w latach 1939-1945 AK Znak Polski Walcz\u0105cej 1994\u201d. Z lewej strony napisu umieszczono krzy\u017c. Inicjatorem i zleceniodawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142 Zarz\u0105d Oddzia\u0142u \u015aZAK w Mielcu. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy odby\u0142a si\u0119 10 IX 1994 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

5) Tablica na wewn\u0119trznej stronie muru przyko\u015bcielnego przy wej\u015bciu od ul. B\u0142. ks. Romana Sitki, tre\u015b\u0107: \u201ePami\u0119ci \u017co\u0142nierzy g\u00f3rnik\u00f3w represjonowanych w latach 1949-1959, kt\u00f3rzy ponie\u015bli \u015bmier\u0107 w czasie odbywania przymusowej s\u0142u\u017cby wojskowej w batalionach pracy Koledzy Mielec 1 IX 1999 r.\u201d W lewym g\u00f3rnym rogu umieszczono znak Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy-G\u00f3rnik\u00f3w, a po prawej stronie rycin\u0119 przedstawiaj\u0105c\u0105 \u015bw. Barbar\u0119. Inicjatorem i zleceniodawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142 Zarz\u0105d Regionu Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy G\u00f3rnik\u00f3w Represjonowanych w latach 1949-1959 w Mielcu. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy odby\u0142a si\u0119 1 IX 1999 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

6) Tablica na wewn\u0119trznej stronie muru przyko\u015bcielnego przy wej\u015bciu od ul. B\u0142. ks. Romana Sitki, tre\u015b\u0107: \u201eHo\u0142d Polakom, kt\u00f3rzy zgin\u0119li na Syberii w czasach zabor\u00f3w carskich i deportacji przez NKWD w latach 1939-1956 sk\u0142ada: Zwi\u0105zek Sybirak\u00f3w w Mielcu Przechodniu! Gdy nas zabraknie, ho\u0142d oddaj Im ty. 17.09.2000\u201d W lewym g\u00f3rnym rogu rycina przedstawiaj\u0105ca Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 z Dzieci\u0105tkiem, w prawym dolnym rogu \u2013 znak Zwi\u0105zku Sybirak\u00f3w. Inicjatorem i zleceniodawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142 zarz\u0105d Zwi\u0105zku Sybirak\u00f3w w Mielcu. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy odby\u0142a si\u0119 17 IX 2000 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Budynek I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego przy ul. J\u0119drusi\u00f3w:<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica na \u015bcianie od ul. T. Ko\u015bciuszki. W g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci tablicy napis: Polsce wierni, a pomi\u0119dzy tymi s\u0142owami imitacja flagi bia\u0142o-czerwonej z or\u0142em po\u015brodku. Poni\u017cej tekst: \u201eW ho\u0142dzie dzia\u0142aczom m\u0142odzie\u017cowych organizacji antykomunistycznych tworzonych w latach 1946-1951 przez uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 mieleckich: \u201eStalowi Polacy\u201d i \u201eWolno\u015b\u0107 i Sprawiedliwo\u015b\u0107\u201d, wyros\u0142ych z konspiracyjnego \u201eZwi\u0105zku Przysz\u0142ych Polskich \u017bo\u0142nierzy\u201d i harcerskiego zast\u0119pu \u201eRysi\u00f3w\u201d. \u017bycie w walce odda\u0142 Roman Stachiewicz. Po rozpracowaniu przez komunistyczny Urz\u0105d Bezpiecze\u0144stwa za swoje d\u0105\u017cenia do wolnej Polski m\u0142odzi patrioci otrzymali wyroki od 2 do 15 lat wi\u0119zienia za\u015b J\u00f3zef Umi\u0144ski zosta\u0142 skazany na do\u017cywocie. Instytut Pami\u0119ci Narodowej 2019\u201d.\u00a0 Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia tablicy odby\u0142a si\u0119 w Narodowym Dniu Pami\u0119ci \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych 1 III 2019 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Budynek S\u0105du Powiatowego przy ul. T. Ko\u015bciuszki<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica po prawej stronie g\u0142\u00f3wnego wej\u015bcia od ul. T. Ko\u015bciuszki, tre\u015b\u0107: \u201eTu w okresie najwi\u0119kszego terroru hitlerowskiego w dniu 29 III 1943 r. oddzia\u0142 partyzancki \u201eJ\u0119drusie\u201d i \u017co\u0142nierze Armii Krajowej dokonali zbrojnego uwolnienia oko\u0142o 180 wi\u0119\u017ani\u00f3w z r\u0105k gestapo. Tablic\u0119 t\u0119 w miejscu bohaterskiego czynu umie\u015bci\u0142o spo\u0142ecze\u0144stwo miasta Mielca\u201d. Inicjatorem i zleceniodawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142 Obywatelski Komitet Ochrony Pomnik\u00f3w Walki i M\u0119cze\u0144stwa w Mielcu. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia tablicy, ale o innej tre\u015bci, odby\u0142a si\u0119 29 III 1960 r. W latach 70. i 80. tre\u015b\u0107 tablicy \u2013 niewymieniaj\u0105ca \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d i \u017co\u0142nierzy AK jako uczestnik\u00f3w akcji \u2013 by\u0142a coraz ostrzej krytykowana i zosta\u0142a zmieniona na wy\u017cej cytowan\u0105.<\/p>\r\n

*Budynek przy ul. A. Mickiewicza 2 („\u0141ojczyk\u00f3wka”)<\/p>\r\n

Tablica na \u015bcianie od ul. A. Mickiewicza. W g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci tablicy – rycina or\u0142a, a pod ni\u0105 tekst polski : \u201ePami\u0119ci obywateli polskich narodowo\u015bci \u017cydowskiej, kt\u00f3rzy 9 marca 1942 roku zostali zgromadzeni przez niemieckie formacje policyjne na mieleckim rynku, a nast\u0119pnie wywiezieni na teren dystryktu lubelskiego. W czasie deportacji Niemcy dokonali masowych zbrodni zabijaj\u0105c kilkuset \u017byd\u00f3w. Pozostali \u017bydzi w wi\u0119kszo\u015bci stracili \u017cycie w niemieckich obozach zag\u0142ady. By\u0142a to pierwsza deportacja w ramach akcji Reinhardt na terenie generalnego gubernatorstwa\u201d. Pod tekstem polskim \u2013 tekst w j\u0119zyku angielskim. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia tablicy odby\u0142a si\u0119 9 marca 2022 r. w 80. rocznic\u0119 deportacji.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz komunalny przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Napis na obelisku Sybirak\u00f3w: \u201ePolakom zes\u0142anym na Sybir w latach 1600-1956 Rodacy\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) Tablica na cokole obelisku, tre\u015b\u0107: \u201eInicjator: Zwi\u0105zek Sybirak\u00f3w w Mielcu. Projektowa\u0142a Bronis\u0142awa Blukot.\u201d Wykonawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142a Firma Us\u0142ugi Komunalne Zadaj J.\u2013Rusek D.\u2013Gardoli\u0144ska A. Obelisk ods\u0142oni\u0119to i po\u015bwi\u0119cono 22 X 2003 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz parafialny przy ul. H. Sienkiewicza:\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica na mogile zak\u0142adnik\u00f3w z\u0142otnickich, sektor A, tre\u015b\u0107: \u201eMogi\u0142a zbiorowa 10 zak\u0142adnik\u00f3w rozstrzelanych przez hitlerowc\u00f3w w Z\u0142otnikach w dniu 3 XI 1943 r. Zgin\u0119li w\u00f3wczas: Rudolf Auriga, J\u00f3zef Czernik, Stanis\u0142aw Drupka, Franciszek Gut, W\u0142adys\u0142aw Kyc, Stefan O\u017c\u00f3g, Bronis\u0142aw Pryjda, J\u00f3zef Pryjda, Jan R\u00f3\u017ca\u0144ski, Franciszek Sieradzki. Cze\u015b\u0107 Ich pami\u0119ci!\u201d Inicjatorem upami\u0119tnienia by\u0142 Jan Magda \u2013 prezes Ko\u0142a ZBoWiD w Mielcu. Wykonanie tablicy zosta\u0142o zlecone przez Wydzia\u0142 Kultury, Kultury Fizycznej i Turystyki Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. Autorem projektu by\u0142 art. plastyk Henryk Momot, a wykonawc\u0105 \u2013 Zenon Gwo\u017adziowski. Monta\u017c tablicy na kamieniu z piaskowca nast\u0105pi\u0142 w pa\u017adzierniku 1986 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) Tablice (3) na mogile zak\u0142adnik\u00f3w z Mielca i D\u0119bicy rozstrzelanych w Charzewicach 20 X 1943 r. oraz \u017co\u0142nierzy AK, sektor B. Tre\u015b\u0107 tablicy \u015brodkowej: \u201e\u017byli\u015bcie jak \u017co\u0142nierze. Zmarli\u015bcie jak rycerze, co twardo na swym posterunku stali. \u017bycie oddali\u015bcie w ofierze \u2013wszyscy Was kochali. Pomnij przechodniu, \u017ce to twarda droga. Wznie\u015b mod\u0142y swoje za Nimi do Boga\u201d. Nad napisem umieszczono Odznak\u0119 Grunwald-Berlin. Tre\u015b\u0107 tablicy lewej: \u201eOrtyl Jan plut. AK 31 lat, Miku\u0142a Tadeusz plut. AK 28 lat, Hillebrand Adam \u017co\u0142n. AK 27 lat, Gawe\u0142 Jan \u2013 rozstrzelani w Charzewicach 20.10.1943 r.\u201d Tre\u015b\u0107 tablicy prawej: \u201eFryc Stanis\u0142aw ps. Mojek ppor. AK lat 26 zgin\u0105\u0142 w akcji bojowej 19.08.1943 r. w Mielcu, Lubera Ignacy lat 57 rozstrzelany w Charzewicach 20.10.1943 r., Lubera Jan lat 22 rozstrzelany w Charzewicach 20.10.1943 r.\u201d. Inicjatorem sprowadzenia zw\u0142ok do Mielca i umieszczenia w zbiorowej mogile w pa\u017adzierniku 1947 r. by\u0142a grupa koleg\u00f3w i krewnych zamordowanych. Autor projektu i wykonawca nieznani. Tablice kilkakrotnie odnawiano, ostatni raz – tablic\u0119 \u015brodkow\u0105 – w 2007 r. (Sebastian Gwo\u017adziowski).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

3) Tablica na zbiorowej mogile \u017co\u0142nierzy polskich poleg\u0142ych w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., sektor H, tre\u015b\u0107: Bohaterskim \u017co\u0142nierzom Wojska Polskiego poleg\u0142ym w walce z okupantem hitlerowskim w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. Spo\u0142ecze\u0144stwo miasta Mielca.\u201d Inicjatorem upami\u0119tnienia by\u0142a Miejska Rada Narodowa w Mielcu. Tablic\u0119 wykonano w latach 40., p\u00f3\u017aniej kilkakrotnie odnawiano.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

4) Tablica na mogile zbiorowej pracownik\u00f3w PZL WP-2 \u2013 ofiar nalotu i bombardowania samolot\u00f3w Luftwaffe 2 IX 1939 r., sektor\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

J, tre\u015b\u0107: \u201ePolegli na polu chwa\u0142y w dniu 2 IX 1939 r. w czasie nalotu wroga na PZL Mielec: Stefan Cie\u015bla, Stanis\u0142aw Kulas, Aniela Kozdrowicz, Kazimierz Skulski, Stanis\u0142aw Ortyl, Stanis\u0142aw Kopera. Cze\u015b\u0107 Ich Pami\u0119ci. Spo\u0142ecze\u0144stwo Mielca.\u201d Inicjatorem wzniesienia obelisku i tablicy by\u0142 J\u00f3zef Ortyl i inni pracownicy WSK Mielec w 1975 r. Autor projektu i wykonawca \u2013 nieznani.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz \u017co\u0142nierzy radzieckich przy ul. Wolno\u015bci<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica metalowa na p\u0142ycie z list\u0105 nazwisk poleg\u0142ych \u017co\u0142nierzy (po lewej stronie pomnika), tre\u015b\u0107: \u201eTutaj pochowano 2291 \u017co\u0142nierzy i oficer\u00f3w armii radzieckiej, kt\u00f3rzy polegli w walkach o wyzwolenie miasta i ziemi mieleckiej spod okupacji hitlerowskiej\u201d. Poni\u017cej tekst w j\u0119zyku rosyjskim. Inicjatorem i zleceniodawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142y w\u0142adze polityczne i administracyjne powiatu mieleckiego i miasta Mielca w 1947 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) Tablica metalowa (poni\u017cej tablicy 1), tre\u015b\u0107: Ewidencja pochowanych \u017co\u0142nierzy armii radzieckiej znajduje si\u0119 w Urz\u0119dzie Miejskim Wydzia\u0142 Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Mielcu ul. \u017beromskiego 26, tekst w j\u0119zykach polskim i rosyjskim.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Obie tablice kilkakrotnie wymieniano, ostatni raz w latach 90. Tre\u015bci tablicy 1. nie zmieniano.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz \u017cydowski przy ul. Jadernych<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica w cokole obelisku, tre\u015b\u0107: \u201ePami\u0119ci pomordowanych przez hitlerowc\u00f3w w czasie II wojny \u015bwiatowej obywateli polskich narodowo\u015bci \u017cydowskiej z Mielca i okolic. Fundator Rachela Sussman 1993\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) Tablica j.w. w j\u0119zyku angielskim.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz \u017cydowski przy ul. Z. Na\u0142kowskiej<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica (obelisk) z piaskowca, tre\u015b\u0107: \u201ePami\u0119ci trzystu \u017byd\u00f3w ofiar barbarzy\u0144stwa hitleryzmu w latach 1939-1945\u201d. Poni\u017cej \u2013 tekst w j\u0119zyku hebrajskim. Na dole tablicy napis: \u201eCmentarz \u017cydowski za\u0142o\u017cony przez gmin\u0119 \u017cydowsk\u0105 w Mielcu, zniszczony w latach 1939-1945 przez hitlerowc\u00f3w.\u201d Inicjatorzy i wykonawcy upami\u0119tnienia \u2013 nieznani.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz \u017cydowski przy ul. Wsp\u00f3lnej<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica o tre\u015bci: \u201ePami\u0119ci obywateli miasta Mielec pochodzenia \u017cydowskiego pomordowanych przez nazist\u00f3w 9 marca 1942 r. spoczywaj\u0105cych w tym miejscu.\u201d Powy\u017cej tekstu polskiego – tekst w j\u0119zyku hebrajskim, poni\u017cej \u2013 tekst w j\u0119zyku angielskim. Inicjator i fundator upami\u0119tnienia \u2013 J\u00f3zef Rubin z Kanady.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Gmach gimnazjalny przy ul. J. Kili\u0144skiego:\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica na korytarzu I pi\u0119tra, tre\u015b\u0107: \u201eAEDES HAE SUMPTU CIVITATIS MIELECENSIS ERECTALE DIE TERTIA DECEMBRIS MDCCCCXII SOLEMNITER DEDICATAE LITTERIS ET ARTIBUS COLENDIS OBLATAE\u201d. (Znaczy to: \u201eBudynek ten wybudowany z datk\u00f3w mieleckich obywateli dnia 3 grudnia 1912 roku uroczy\u015bcie po\u015bwi\u0119cony Bogu zosta\u0142 przeznaczony dla uprawiania nauki i sztuki.\u201d T\u0142umaczenia tego tekstu dokona\u0142 ks. W\u0142adys\u0142aw Burek. Na tablicy jest jedynie tekst po \u0142acinie.) Tablic\u0119 ods\u0142oni\u0119to w czasie uroczysto\u015bci oddania gmachu gimnazjum do u\u017cytku 3 XII 1912 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) Tablica na pierwszym p\u00f3\u0142pi\u0119trze, tre\u015b\u0107: \u201eM\u0142odzie\u017c Gimnazjum w Mielcu wiecznej pami\u0119ci poleg\u0142ych w walkach o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Polski w latach 1914-1920 tablic\u0119 t\u0119 po\u015bwi\u0119ca. Prof. Ziemski J\u00f3zef +1915, Barycki Adam Jan kl.VIII l.21 +1914, Bieniek J\u00f3zef kl. III l.16 +1914, Busztyn J\u00f3zef kl.VI l.18 +1914, Bro\u017conowicz Tadeusz kl.VI l.22 +1917, Chrobaczy\u0144ski Henryk kl.V l.18, Dziewit Franciszek kl.VII l.20, Fladerer Kazimierz kl.IV l.18 +1920, Gardulski Zygmunt kl.VII l.18 +1920, Hyjek Stanis\u0142aw kl.VIII l.23, Kania J\u00f3zef kl.V l.17 +1915, Kaszuba Franciszek kl.VIII +1920, Kilian Roman b.ucz. Kl.VI l.23, Kralisz Franciszek b.ucz. l.28 +1919, Kr\u0119\u017cel Jan kl.VI l.21 +1916, Krupa J\u00f3zef \u00a0kl.IV l.18 +1916, Kurz Filip kl.VII l.21 +1919, \u0141az K. b. ucz. kl.II l.16 +1920, Machnik Walenty b. ucz. kl.VII l.24 +1917, Marsza\u0142ek Edward kl.VIII l.23, Martyka Jan kl.VI l.20 +1920, Nowak Franciszek b. ucz. kl.IV l.18, Skrzypek Edward b.ucz. kl.VIII l.27 +1918, Skarkel T. b.ucz. kl.II l.16 +1914, Szafer Tadeusz b.ucz. kl.VIII l.21 +1915, \u015aledziona Micha\u0142 b.ucz. kl.VI l.25 +1920, \u015al\u00f3sarek Boles\u0142aw kl.IV l.16 +1920. Mielec w styczniu R.P. 1930 r. Pierwsze ods\u0142oni\u0119cie nast\u0105pi\u0142o 3 IV 1930 r. W latach 40. zosta\u0142a usuni\u0119ta. Z inicjatywy by\u0142ych uczni\u00f3w Gimnazjum, przy wsparciu finansowym Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu, wykonano w 1992 r. drug\u0105 tablic\u0119 o tej samej tre\u015bci. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia odby\u0142a si\u0119 10 XI 1992 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

3) Tablica po prawej stronie wej\u015bcia g\u0142\u00f3wnego do gmachu od ul. J. Kili\u0144skiego, tre\u015b\u0107: \u201ePami\u0119ci nauczycieli i uczni\u00f3w tej szko\u0142y zamordowanych przez hitlerowc\u00f3w i poleg\u0142ych w walce o wolno\u015b\u0107 i demokracj\u0119. Spo\u0142ecze\u0144stwo Mielca w 28 rocznic\u0119 Wrze\u015bnia\u201d. Inicjatorem upami\u0119tnienia by\u0142 Powiatowy Obywatelski Komitet Ochrony Pomnik\u00f3w Walki i M\u0119cze\u0144stwa w Mielcu. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia odby\u0142a si\u0119 1 IX 1967 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

4) Tablica na korytarzu 1. pi\u0119tra, tre\u015b\u0107: \u201eBogu Polsce Ludziom Pami\u0119ci Mieleckich Harcerek i Harcerzy *Franciszka Siorka \u2013 nauczyciela i dru\u017cynowego I MDS im. T. Ko\u015bciuszki *Edwarda Krymskiego hr. instruktora skautowego i spo\u0142ecznika *Matyldy Ziemskiej \u2013 oddanej opiekunki harcerzy *Ks. dr. Wawrzy\u0144ca Dudziaka \u2013 hufcowego hufca harcerzy w latach 1924-1933 *Piotra Jasi\u0144skiego \u2013 przyjaciela harcerstwa *W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego hr. dow\u00f3dcy oddzia\u0142u \u201eJ\u0119drusie\u201d *Kazimierza Sabbata hm. prezydenta RP na wychod\u017astwie *Dr. W\u0142adys\u0142awa Szczyg\u0142a hm. wybitnego metodyka i instruktora harcerstwa *W\u0142adys\u0142awa Talagi hm. \u201eBeduina\u201d \u2013 komendanta \u201eRoju\u201d *Harcerek i harcerzy Szarych Szereg\u00f3w kamieni przez Boga rzucanych na szaniec Czuwaj 1911-1991 Spo\u0142ecze\u0144stwo miasta Mielca i instruktorzy harcerstwa\u201d. Inicjatorem i autorem tekstu upami\u0119tnienia by\u0142 hm. Janusz Kr\u0119\u017cel, projekt tablicy wykona\u0142 art. plastyk Henryk Momot, a wykonawc\u0105 by\u0142 Zenon Gwo\u017adziowski. Krzy\u017c metalowy harcerski przytwierdzony do tablicy wykona\u0142 Zdzis\u0142aw Korpanty. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia odby\u0142a si\u0119 12 IX 1992 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

5) Tablica na korytarzu 1. pi\u0119tra, tre\u015b\u0107 (pisownia oryginalna): \u201eDrogim Rodakom w Mielcu w dow\u00f3d wdzi\u0119czno\u015bci za ofiarn\u0105 pomoc i troskliw\u0105 opiek\u0119 okazan\u0105 nam w czasie, kiedy to wr\u00f3g wygna\u0142 nas brutalnie z naszych ziem rodzinnych i ognisk domowych ufunduj\u0105 t\u0119 tablic\u0119 w pierwsz\u0105 powojenn\u0105 rocznic\u0119 wdzi\u0119czni Poznaniacy. Pozna\u0144 w marcu 1946 r.\u201d Inicjatorem upami\u0119tnienia by\u0142a grupa Poznaniak\u00f3w mieszkaj\u0105cych w czasie okupacji hitlerowskiej w Mielcu. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia odby\u0142a si\u0119 w marcu 1946 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lasek na terenie SSE EURO-PARK MIELEC\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica przy obelisku, tre\u015b\u0107: \u201ePomordowanym pracownikom naszego zak\u0142adu oraz okolicznej ludno\u015bci polskiej i \u017cydowskiej w okresie II wojny \u015bwiatowej \u2013 w ho\u0142dzie m\u0142odzie\u017c ZSMP WSK PZL-Mielec Mielec 1983\u201d<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Obelisk przy ul. M. \u0106wikli\u0144skiej<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica blaszana na obelisku, tre\u015b\u0107: \u201eMiejsce u\u015bwi\u0119cone krwi\u0105 ludzi, kt\u00f3rzy oddali w\u0142asne \u017cycie w walce z naje\u017ad\u017ac\u0105 hitlerowskim. Niech pami\u0119\u0107 o Nich przetrwa w\u015br\u00f3d pokole\u0144 w odrodzonej Ojczy\u017anie Spo\u0142ecze\u0144stwo w Tysi\u0105clecie Pa\u0144stwa Polskiego Rok 1966\u201d<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Obelisk przy ul. B. G\u0142owackiego<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica z miedzianej blachy na obelisku, tre\u015b\u0107: \u201eMiejsce obozu pracy je\u0144c\u00f3w radzieckich w okresie okupacji hitlerowskiej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Obelisk przy ul. Nowy Rynek\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica metalowa (blacha miedziana) na obelisku, tre\u015b\u0107: \u201eW tym miejscu we wrze\u015bniu 1939 r. hitlerowcy spalili \u017cywcem w synagodze kilkadziesi\u0105t os\u00f3b narodowo\u015bci \u017cydowskiej. Niech ofiara Ich m\u0119ki pozostanie w pami\u0119ci.\u201d Inicjatorem upami\u0119tnienia by\u0142 Zarz\u0105d Oddzia\u0142u ZBoWiD w Mielcu, a zleceniodawc\u0105 \u2013 Wydzia\u0142 Kultury, Kultury Fizycznej i Turystyki Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. Tablic\u0119 projektowa\u0142 art. plastyk Henryk Momot, wykona\u0142 Alfred Bielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Obiekty Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica w korytarzu na parterze, tre\u015b\u0107: 55 Rocznica Powo\u0142ania AK, znak Polski Walcz\u0105cej 1942-1997, \u201eBo to by\u0142a \u017cycia nie\u015bmia\u0142o\u015b\u0107, a odwaga \u2013 gdy \u015bmierci\u0105 nios\u0142o\u201d K.K. Baczy\u0144ski. W ho\u0142dzie \u017bo\u0142nierzom Armii Krajowej Mielec 14.02.1997 Nauczyciele i uczniowie Szk\u00f3\u0142 Budowlanych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Plac apelowy Szko\u0142y Podstawowej nr 3 im. Wojska Polskiego przy ul. S. \u017beromskiego 30<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica I, tre\u015b\u0107: \u201eOjczyzna to wielki \u2013 zbiorowy \u2013 obowi\u0105zek\u201d Cyprian Kamil Norwid \u201ePami\u0119ci \u017co\u0142nierzy Armii Krajowej, kt\u00f3rych czyny i bohaterska postawa s\u0105 dla nas wzorow\u0105 lekcj\u0105 patriotyzmu Dyrekcja, nauczyciele i uczniowie SP nr 3 Mielec 1996-05-18\u201d. W lewym g\u00f3rnym rogu umieszczono znak Polski Walcz\u0105cej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) Tablica II, tre\u015b\u0107: \u201ePami\u0119\u0107 nie da\u0142a si\u0119 zg\u0142adzi\u0107\u201d M. Hemar \u201eW ho\u0142dzie \u017co\u0142nierzom polskim pomordowanym przez NKWD. Mielec 1996-05-18 Spo\u0142eczno\u015b\u0107 SP nr 3\u201d. W lewej cz\u0119\u015bci tablicy \u2013 krzy\u017c z przed\u0142u\u017conym prawym ramieniem.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

3) Tablica III, tre\u015b\u0107: \u201e\u017bo\u0142nierzom ziemi mieleckiej poleg\u0142ym za Ojczyzn\u0119. Ko\u0142o ZB\u017bZ w Mielcu. 15.08.1994.\u201d Nad napisem umieszczono daty dw\u00f3ch wojen \u015bwiatowych: 1914-1918 i 1939-1945 \u00a0oraz kompozycj\u0119 z czterech or\u0142\u00f3w – znak\u00f3w Wojska Polskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Pomnik Armii Krajowej przy ul. H. Sienkiewicza<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica na cokole pomnika, tre\u015b\u0107: \u201eW ho\u0142dzie \u017co\u0142nierzom Armii Krajowej\u201d. Inicjatorem i zleceniodawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142 Zarz\u0105d Oddzia\u0142u \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej w Mielcu, pomys\u0142odawc\u0105 \u2013 prezes Oddzia\u0142u Tadeusz Or\u0142owski. Ods\u0142oni\u0119cie i po\u015bwi\u0119cenie pomnika odby\u0142o si\u0119 11 IX 1993 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Pomnik Bezimiennego \u017bo\u0142nierza przy ul. S. S\u0119kowskiego<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica na cokole pomnika, tre\u015b\u0107: \u201ePomnik Bezimiennego \u017bo\u0142nierza dla upami\u0119tnienia \u017co\u0142nierzy radzieckich i polskich poleg\u0142ych w czasie wyzwalania ziemi mieleckiej spod okupacji hitlerowskiej w okresie od sierpnia 1944 r. do stycznia 1945 r.\u201d. Inicjatorem i zleceniodawc\u0105 upami\u0119tnienia by\u0142 Komitet Powiatowy PZPR w Mielcu. Ods\u0142oni\u0119cie pomnika Wdzi\u0119czno\u015bci i tablicy (z inn\u0105 od dzisiejszej tre\u015bci\u0105) odby\u0142o si\u0119 7 XI 1953 r. P\u00f3\u017aniej dwukrotnie zmieniano tre\u015b\u0107 tablicy. Pierwszy raz po zauwa\u017ceniu b\u0142\u0119du w liternictwie. Aktualn\u0105 nazw\u0119 pomnika i now\u0105 tre\u015b\u0107 tablicy wprowadzono na pocz\u0105tku XXI w. z inicjatywy i na zlecenie starosty mieleckiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W 2015 r., na podstawie uchwa\u0142y Rady Powiatu Mieleckiego, pomnik zosta\u0142 zdemontowany i przewieziony do siedziby Fundacji Minionej Epoki w Rudzie \u015al\u0105skiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Pomnik Wolno\u015bci (a. Jana Kili\u0144skiego)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) Tablica na pomniku, tre\u015b\u0107: \u201e1794 Janowi Kili\u0144skiemu oraz na pami\u0105tk\u0119 dziesi\u0105tej rocznicy odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci Pa\u0144stwa Polskiego 1918-1928\u201d. Tablic\u0119 ods\u0142oni\u0119to wraz z coko\u0142em pomnika, zbudowanym w 1928 r. (Ca\u0142y pomnik uko\u0144czono w 1936 r.) Inicjatorami upami\u0119tnienia i zleceniodawc\u0105 by\u0142 spo\u0142eczny komitet budowy. P\u00f3\u017aniej tablic\u0119 kilkakrotnie odnawiano.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) Tablica na pomniku, poni\u017cej tablicy 1, tre\u015b\u0107 (pisownia oryginalna \u2013 przyp. aut.): \u201eW pierwsza rocznic\u0119 Zwyci\u0119stwa nad teuto\u0144skim naje\u017ad\u017ac\u0105 ku chwale Narodu Polskiego dla uczczenia Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 Tablic\u0119 t\u0105 funduj\u0105 Powiatowy Oddzia\u0142 Zwi\u0105zku Uczestnik\u00f3w Walki Zbrojnej w Mielcu Polski Zwi\u0105zek b. Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych w Mielcu 9.7.45 \u2013 9.7.46\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z inicjatywy Komitetu Obchod\u00f3w 100-lecia odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 w 2018 r. przeprowadzono remont pomnika.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Baza EADS (ZUA) Mielec: 1) Tablica upami\u0119tniaj\u0105ca agrolotnik\u00f3w \u2013 ofiary wypadk\u00f3w lotniczych, umieszczona na g\u0142azie w p\u00f3\u0142nocno-wschodniej cz\u0119\u015bci mieleckiego lotniska, obok bazy EADS (wcze\u015bniej ZUA Mielec). Z inicjatyw\u0105 upami\u0119tnienia agrolotnik\u00f3w z okazji 30-lecia ZUA wyst\u0105pi\u0142a jego dyrekcja, a wspar\u0142a j\u0105 za\u0142oga ZUA Mielec. G\u0142az z jasnego piaskowca ma nieregularny kszta\u0142t. Wysoko\u015b\u0107 \u2013 oko\u0142o 2,50 m. Jest posadowiony na p\u0142ycie z piaskowca, tak\u017ce o nieregularnym kszta\u0142cie. Oba kamienie ufundowa\u0142 i przywi\u00f3z\u0142 do Mielca Zbigniew Kowalski \u2013 pilot z Sieradza, zatrudniony w ZUA Mielec. Z prawej strony \u015bciany przedniej wyryto znak krzy\u017ca, a z lewej, nieco ni\u017cej, umieszczono tablic\u0119 z tekstem: \u201ePami\u0119ci Koleg\u00f3w i Wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u00f3w naszej Firmy, kt\u00f3rzy przedwcze\u015bnie odeszli * w 30-lecie ZUA Kole\u017canki i Koledzy * 2002 r.\u201d Pod p\u0142yt\u0105 umieszczono zamkni\u0119ty pojemnik z list\u0105 polskich agrolotnik\u00f3w, kt\u00f3rzy zgin\u0119li w wypadkach lotniczych podczas wykonywania obowi\u0105zk\u00f3w s\u0142u\u017cbowych w kraju i poza jego granicami. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia odby\u0142a si\u0119 9 X 2002 r., a po\u015bwi\u0119cenia dokonali ks. pra\u0142at Kazimierz Czesak \u2013 proboszcz parafii MBNP w Mielcu i o. Dominik M. Orczykowski \u2013 zakonnik z Krakowa, kapelan lotnik\u00f3w. Lista agrolotnik\u00f3w \u2013 ofiar wypadk\u00f3w lotniczych (uk\u0142ad jak w oryginale pod obeliskiem): *POLSKA: 1965 \u2013 Bronikowski Przemys\u0142aw, 1968 \u2013 Weber Leszek, 1969 \u2013 Adamczewski Marek, 1971 \u2013 Wysocki Jan, Przybylski Seweryn, 1975 \u2013 Kaczmarek Henryk, Szczeg\u00f3lew Robert, 1976 \u2013 Makulski Witold, Witkowski Wies\u0142aw, 1978 \u2013 Nyderek Zenon, Hebda Wies\u0142aw, 1980 \u2013 Cicho\u0144 Grzegorz, Grze\u015bk\u00f3w Miros\u0142aw, Wyrzykowski Marian, Bociarn Kazimierz, Lichnerowicz Eugeniusz, 1982 \u2013 Bera Kazimierz, Ciszewski Marek, 1986 \u2013 Matuszewski Ryszard, 1988 \u2013 Ko\u015bcielniak Andrzej, Lewandowski Andrzej, Wolny S\u0142awomir, 1989 \u2013 Sikora Jan, 1990 \u2013 Samul Piotr, Krakowiak Kazimierz, 1992 \u2013 Gutsche Krzysztof, 1995 \u2013 Kr\u00f3l Janusz, 2001 \u2013 Smyk Krzysztof, 2005 \u2013 Gaudy Piotr; *\u015aMIG\u0141OWCE: 1987 \u2013 Ciesielski Grzegorz, G\u0142owacz Marek, 1988 \u2013 Jukowski Andrzej, Banecki Marek, Ma\u0144ka Tomasz, Sad\u0142o Jerzy, Tworek Zbigniew, 1989 \u2013 Goluch Jerzy, Ku\u017clik Wies\u0142aw, G\u00f3ralski Adam, 1996 \u2013 Drzazga Jan, 2009 \u2013 Cyga\u0144ski Janusz; *ZAGRANICA: 1966 \u2013 Wasilewski Henryk, 1971 \u2013 Dziedzic Bogdan, 1973 \u2013 Gromadzki Antoni, 1974 \u2013 Jakubisiak Zdzis\u0142aw, Papszun Zdzis\u0142aw, 1975 \u2013 \u0141uszpi\u0144ski Marian, 1976 \u2013 Zapa\u015bnik Ireneusz, 1977 \u2013 Kowalski J\u00f3zef, Walasek Marek, Tomaszewski Jan, Plichta Jerzy, 1978 \u2013 Lewandowski Ziemowit, Jankowski Lucjan, Przybyszewski Henryk, 1981 \u2013 Timoszyk Ryszard, 1982 \u2013 Powierza Zbigniew, 1984 \u2013 Wyrzykowski Witold, Gracz J\u00f3zef, \u00a01987 \u2013 Konieczka Henryk, Murzyn Roman, 1988 \u2013 Majewska Pelagia, Golonka Micha\u0142, Stefaniak Andrzej, Kacprowski Janusz, 1999 \u2013 Gajda J\u00f3zef, 2003 \u2013 Brzoza Zdzis\u0142aw. Wymienieni w wypadkach zagranicznych \u00a0zmarli w: Egipcie \u2013 15, Sudanie \u2013 6, Iranie \u2013 1, Austrii \u2013 1, Portugalii \u2013 1, Hiszpanii \u2013 1 i na W\u0119grzech \u2013 2. Indeks samolot\u00f3w w wymienionych wypadkach: An-2 \u2013 20 agrolotnik\u00f3w, PZL 101 \u2013 19, PZL 104 \u2013 3, PZL 105 \u2013 7, M18 \u2013 5, ZLIN \u2013 1, MI2 \u2013 11. (Kursyw\u0105 nazwiska pracownik\u00f3w ZUA Warszawa \u2013 Oddzia\u0142 Mielec lub ZUA Mielec.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Budynek I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego przy ul. J\u0119drusi\u00f3w: 1) Tablica dwucz\u0119\u015bciowa oraz p\u0142askorze\u017aba popiersia patrona Szko\u0142y ks. Stanis\u0142awa Konarskiego przy wej\u015bciu do szko\u0142y od ul. J\u0119drusi\u00f3w. Tre\u015b\u0107 I cz\u0119\u015bci: \u201eDok\u0142adajcie wszelkich stara\u0144 kszta\u0142c\u0105c serce \u2013 cnotami, umys\u0142 naukami, cia\u0142o \u2013 \u0107wiczeniami, ks. Stanis\u0142aw Konarski. Tre\u015b\u0107 II cz\u0119\u015bci: \u201ePami\u0119ci wszystkich: za\u0142o\u017cycieli, nauczycieli, pracownik\u00f3w, uczni\u00f3w, absolwent\u00f3w oraz os\u00f3b zwi\u0105zanych z Gimnazjum i Liceum im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu. Tablic\u0119 wmurowano 30 wrze\u015bnia 2005 r. z okazji setnej rocznicy powstania szko\u0142y.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Teren SSE EURO-PARK MIELEC: 1) Tablica na kamieniu po\u0142o\u017conym na ziele\u0144cu za bram\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 SSE. Tre\u015b\u0107: \u201eUmar\u0142ych wieczno\u015b\u0107 dot\u0105d trwa, dok\u0105d pami\u0119ci\u0105 si\u0119 im p\u0142aci. W. Szymborska; Pami\u0119ci ofiar katastrofy lotniczej 12 lipca 2001 w Wenezueli, w kt\u00f3rej zgin\u0119li przedstawiciele polskiej delegacji: Stanis\u0142aw Padyku\u0142a wiceprezes ARP, Pracownicy Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych \u2013 prezes Daniel Roma\u0144ski, Jan S\u0119k, Andrzej Koper, Piotr Bie\u0144 oraz o\u015bmiu obywateli Wenezueli; w 10 rocznic\u0119 Agencja Rozwoju Przemys\u0142u S.A. oraz przyjaciele\u201d. Ponadto w dolnym lewym rogu umieszczono logo ARP. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy odby\u0142a si\u0119 15 VII 2011 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Szko\u0142a Podstawowa nr 12 im. H. Sienkiewicza w osiedlu Rzoch\u00f3w: 1) Tablica w hallu przy sali gimnastycznej. Tre\u015b\u0107: \u201e1939-1945 Bohaterom, kt\u00f3rzy na naszym terenie oddali w\u0142asne \u017cycie w walce z naje\u017ad\u017ac\u0105 hitlerowskim. Niech pami\u0119\u0107 o Nich przetrwa w\u015br\u00f3d pokole\u0144 w odbudowanej Ojczy\u017anie. Spo\u0142ecze\u0144stwo w Tysi\u0105clecie Pa\u0144stwa Polskiego. Rok 1966.\u201d\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Domy Jadernych i Skrzyniarz\u00f3w przy ul. Jadernych 19 i 21 (\u201eJadern\u00f3wka\u201d): 1) Tablica na domu Jadernych. Tre\u015b\u0107: \u201eJadern\u00f3wka \u2013 zak\u0142ad fotograficzny i dom rodziny Jadernych. Tu \u017cyli i pracowali fotografowie, dokumentali\u015bci, patrioci i spo\u0142ecznicy \u2013 August Jaderny 25 II 1869 \u2013 5 X 1921 i Wiktor Jaderny 28 III 1902 \u2013 16 XI 1984. Za bezcenne dokonania, w setn\u0105 rocznic\u0119 powstania Zak\u0142adu Fotograficznego 1 X 1998, wdzi\u0119czni mielczanie.\u201d<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TAJNE NAUCZANIE (TAJNA O\u015aWIATA)<\/strong>, mimo olbrzymiego niebezpiecze\u0144stwa, gro\u017c\u0105cego ze strony hitlerowskiego okupanta (wi\u0119zienie, ob\u00f3z koncentracyjny), do tajnego nauczania udawa\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 wielu nauczycieli i ich liczba wci\u0105\u017c ros\u0142a. Paradoksalnie pewnym u\u0142atwieniem prowadzenia tajnego nauczania na poziomie podstawowym by\u0142o zajmowanie przez okupant\u00f3w budynk\u00f3w szkolnych na r\u00f3\u017cne cele. Uczono w\u00f3wczas w domach prywatnych, co u\u0142atwia\u0142o realizacj\u0119 polskiego programu. Tajnemu nauczaniu sprzyja\u0142 inspektor szkolny (Schulinspektor) w Mielcu Edward Groele, Polak wysiedlony z Poznania i zatrudniony w okupacyjnym mieleckim Landratsamcie od 1 XII 1939 r. do marca (?) 1943 r., kiedy to za dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 zosta\u0142 aresztowany. (Zgin\u0105\u0142 w obozie w Buchenwaldzie 5 I 1944 r.). Jeszcze bardziej niebezpieczne by\u0142o tajne nauczanie w zakresie szko\u0142y \u015bredniej, kt\u00f3rym kierowa\u0142 Alfons Zaj\u0105czkowski \u2013 dyrektor legalnej 2-letniej Szko\u0142y Handlowej i Rzemie\u015blniczej w Mielcu i on te\u017c przewodniczy\u0142 tajnej komisji maturalnej. W sumie na terenie powiatu mieleckiego tajne nauczanie w zakresie szko\u0142y podstawowej realizowano w 22 miejscowo\u015bciach, a w zakresie szko\u0142y \u015bredniej – w kilku. \u0141\u0105cznie w czasie okupacji w tajnym nauczaniu na terenie powiatu uczestniczy\u0142o 361 uczni\u00f3w. Egzaminy promocyjne do nast\u0119pnej klasy zda\u0142o 255 uczni\u00f3w, 80 uko\u0144czy\u0142o gimnazjum i zda\u0142o ma\u0142\u0105 matur\u0119, a 26 zda\u0142o egzamin dojrza\u0142o\u015bci. Nauczycielami prowadz\u0105cymi tajne nauczanie w Mielcu i powiecie mieleckim byli: Piotr Adamski, Antoni Anders, Roman Anders, Jan Armatys, Jan Asner, Piotr Barna\u015b, Czes\u0142aw Barnat, Maria Ba\u015bko, Stanis\u0142aw Biernacki, Jadwiga Borowicz, Jakub Borowicz, Antonina Cis\u0142o, Anna Cyran, J\u00f3zefa Cyran-Lirowska, Kazimierz Czerwi\u0144ski, J\u00f3zef \u0106wi\u0105ka\u0142a, J. Daszy\u0144ski, Edward D\u0119bski, Maria Drabczy\u0144ska, Leon Dr\u00f3\u017cd\u017c, Witold Feigel, Feliks Ga\u0142da, Irena G\u0142owacka, Bronis\u0142aw Greiss, Maria Greiss, Jan Grela, Wiktoria Grela, Stefania Gubernat, Maria Gwo\u017adziowska, ks. Boles\u0142aw Gwo\u017adziowski, Jan Hajec, Antoni Harla, Jan Hill, W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko, Maria Jamr\u00f3z, J\u00f3zef Jankowski, W\u0142adys\u0142awa Jankowska, Janina Jarosz, Maria Jawor, Eugeniusz Kahl, Janina Kahl, Maria Kahl, W\u0142adys\u0142aw K\u0119pa, Olga Klehr, Stefania Klehr, Marian Konieczny, Antonina Kopaczy\u0144ska, Marian Kopaczy\u0144ski, W\u0142adys\u0142awa Ko\u017cuszko, Emilia Kreid, Wojciech Kula, Adam Ku\u015b, Helena Lonczak, Stanis\u0142aw Lonczak, Wilhelm Lotz, Tadeusz Lubaska, Wojciech Makso\u0144, Antoni Marci\u0107kiewicz, El\u017cbieta Mazur, Maria Micek, W\u0142adys\u0142aw Micek, W\u0142adys\u0142aw Modelski, Marcin Moskal, Katarzyna Nied\u017awiedzi\u0144ska, Roman Ochalik, Stanis\u0142aw Paluchowski, W\u0142adys\u0142awa Per\u0142a, Marek Piekarski, Zuzanna Pipa\u0142a, El\u017cbieta Podolska, Tadeusz Podolski, Eleonora Popiel, Konstanty Popiel, Franciszek Rusin, Mieczys\u0142aw Ryniewicz, J\u00f3zef Rzegocki, ks. Tomasz Rzepka, W\u0142adys\u0142aw Sajdak, Tomasz Serafin, Janina Seylhuber (Jarosz), Bronis\u0142awa S\u0119k, Stanis\u0142aw S\u0119k, Antoni Sierpowski, Janina Sierpowska, J\u00f3zefa Skonieczna, Marian Skonieczny, Franciszek S\u0142omba, Marian Sobo\u0144, Adolf Stachura, Jadwiga Stachura, Feliks Starosielec, Jan Stra\u017cecki, Waleria Szalay-Groele, Zofia Sza\u0142ajko, Anna \u015alusarek, Olga Urba\u0144ska, Kazimierz Urlych, J\u00f3zef Wadowski, Aurelia Wa\u0142ek, Edmund Wa\u0142ek, Andrzej Wilko\u0144ski, Jan Wra\u017ce\u0144, Alfons Zaj\u0105czkowski, Barbara \u017burawska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TABOR EDWARD<\/strong>, urodzony 31 X 1962 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Kazimiery z domu Grzech. Absolwent Technikum Mechanicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w), matur\u0119 zda\u0142 w 1983 r. W latach szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w Stali Mielec i pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w Gryfie Mielec. W latach 1983-1990 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na Wydziale Monta\u017cu Ostatecznego (W-56). Od 1990 r. do 1998 r. mieszka\u0142 i pracowa\u0142 w Atenach (Grecja). Po powrocie do Mielca przyj\u0105\u0142 propozycj\u0119 prowadzenia dzia\u0142u sportowego w Tygodniku Regionalnym Korso i od 2000 r. pracowa\u0142 w Agencji Wydawniczo-Reklamowej Korso jako dziennikarz tego tygodnika. Opr\u00f3cz dzia\u0142u sportowego, kt\u00f3rym kierowa\u0142, przez kilka lat wsp\u00f3\u0142redagowa\u0142 wiadomo\u015bci z gmin, a ponadto w ostatnich latach wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 dzia\u0142 informacji z miasta, zajmowa\u0142 si\u0119 publicystyk\u0105 i wykonywa\u0142 fotorelacje sportowe. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem corocznego plebiscytu Korso na najlepszych sportowc\u00f3w Mielca. Od 2008 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy redaktora naczelnego TR Korso. Ponadto w ramach wsp\u00f3\u0142pracy publikowa\u0142 artyku\u0142y i fotografie na portalach internetowych (m.in. Sportowe Fakty) i w prasie (Wydawnictwo Pro Carpathia, Tygodnik Pi\u0142ka No\u017cna). W 2010 r. otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie Transparency International Polska za propagowanie idei transparentno\u015bci \u017cycia publicznego w og\u00f3lnopolskim konkursie \u201eBlaski i cienie budowy demokracji lokalnej\u201d dla dziennikarzy prasy lokalnej, zorganizowanym przez Kancelari\u0119 Prezydenta RP. Od 2017 r. pracuje w Biurze Promocji i Sportu Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu na stanowisku archiwisty. Pomaga w zbieraniu materia\u0142\u00f3w do Encyklopedii miasta Mielca<\/em> i innych wydawnictw o Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TACIK JAN<\/strong>, urodzony 8 VI 1890 r. w Ostr\u00f3wku, powiat mielecki. Do wybuchu I wojny \u015bwiatowej w 1914 r. ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum w Mielcu. W tym czasie nale\u017ca\u0142 do tajnej organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowej \u201eZarzewie\u201d. W pierwszych dniach mobilizacji po wybuchu I wojny \u015bwiatowej zosta\u0142 wcielony do austriackiego 17 pu\u0142ku piechoty w Rzeszowie. Uczestniczy\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych do 16 IX 1915 r., kiedy to pod R\u00f3wnem zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez \u017co\u0142nierzy rosyjskich. Przebywa\u0142 w prowizorycznych obozach w okolicach Charkowa, a nast\u0119pnie \u0141ug\u00f3w i wraz z innymi je\u0144cami wykonywa\u0142 wiele ci\u0119\u017ckich prac. W po\u0142owie 1917 r. zosta\u0142 przeniesiony z grup\u0105 je\u0144c\u00f3w na stacj\u0119 kolejow\u0105 Plussa, gdzie \u0142adowano na wagony siano dla armii rosyjskiej, a nast\u0119pnie do niedalekiego dworu. Tam powierzono mu prowadzenie ksi\u0119gowo\u015bci, poniewa\u017c umia\u0142 czyta\u0107 i pisa\u0107 po rosyjsku. Z niewoli wydosta\u0142 si\u0119 pod koniec wojny i powr\u00f3ci\u0142 do Rzeszowa. Z niewiadomych przyczyn zosta\u0142 aresztowany, ale trzy dni p\u00f3\u017aniej wojna zako\u0144czy\u0142a si\u0119 i zosta\u0142 wypuszczony na wolno\u015b\u0107. W grudniu 1919 r. otrzyma\u0142 prac\u0119 w Pocztowej Kasie Oszcz\u0119dno\u015bci w Warszawie i tam pracowa\u0142 do czerwca 1933 r., obejmuj\u0105c stanowiska kierownicze. 1 VII 1934 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 z powodu z\u0142ego stanu zdrowia. Zmar\u0142 w 1943 r. Spoczywa\u0142 na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza, a po ekshumacji – na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TALAGA W\u0141ADYS\u0141AW,<\/strong> urodzony 8 XII 1908 r. w Dahlhausen (Niemcy), syn Ignacego i Franciszki z domu Germaziak. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci, wraz z rodzin\u0105 zamieszka\u0142 w Bydgoszczy i tam uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie \u015brednie. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142 do 7 Dru\u017cyny Harcerzy im. Jana Karola Chodkiewicza w Bydgoszczy, pocz\u0105tkowo jako szeregowy harcerz, a p\u00f3\u017aniej dru\u017cynowy. W latach 30. pracowa\u0142 w Jarocinie? i by\u0142 dru\u017cynowym dru\u017cyny im. T. Ko\u015bciuszki w \u017berkowie, w\u0142\u0105czonej do Hufca w Jarocinie, a w 1936 r. zosta\u0142 dru\u017cynowym III dru\u017cyny harcerzy im. ks. J. Poniatowskiego i organizowa\u0142 dla niej m.in. letnie obozy. W czasie okupacji hitlerowskiej wojenne losy skierowa\u0142y go do Rozwadowa, a w sierpniu 1942 r. do Mielca. W Mielcu by\u0142 jednym z organizator\u00f3w konspiracyjnego harcerstwa \u201eR\u00f3j\u201d i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jego komendanta. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eBeduin\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z miejscow\u0105 organizacj\u0105 Armii Krajowej. Podlegaj\u0105cy mu\u00a0 harcerze z Szarych Szereg\u00f3w wykonywali dla AK m.in. zadania wywiadowcze, dywersyjne i pomocowe. Organizowa\u0142 i kierowa\u0142 akcjami pomocy dla je\u0144c\u00f3w radzieckich i francuskich oraz \u017byd\u00f3w, wi\u0119zionych w obozach w Mielcu i okolicznych lasach. W 1944 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia podchor\u0105\u017cego. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej wyjecha\u0142 z Mielca i zamieszka\u0142 w G\u0142ogowie. Pracowa\u0142 w ksi\u0119gowo\u015bci. W latach 40. spo\u0142ecznie zajmowa\u0142 si\u0119 organizacj\u0105 harcerstwa w G\u0142ogowie, m.in. zorganizowa\u0142 Hufiec Harcerzy i pe\u0142ni\u0142 w nim r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. przybocznego. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z mieleckim historykiem harcerstwa Januszem Kr\u0119\u017celem w opracowaniu historii Szarych Szereg\u00f3w na terenie Mielca w czasie okupacji hitlerowskiej. Zmar\u0142 8 VII 1986 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w G\u0142ogowie przy ul. Legnickiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TALAREK ADOLF<\/strong>, urodzony 21 VII 1926 r. w Gaw\u0142owie ko\u0142o Bochni, syn Stanis\u0142awa i Katarzyny z domu Pl\u0105der. Od dzieci\u0144stwa pasjonowa\u0142 si\u0119 rze\u017abieniem w drewnie. W 1946 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Wroc\u0142awia, gdzie przez dwa lata pracowa\u0142 przy odbudowie miasta. P\u00f3\u017aniej zamieszka\u0142 w Nowej Rudzie i tam, w warsztatach przy szybie \u201eBarbara\u201d w Przyg\u00f3rzu, wyuczy\u0142 si\u0119 zawod\u00f3w \u015blusarza i spawacza. W 1952 r. przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako \u015blusarz samochodowy i spawacz w Wydziale Transportu. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1991 r. Przez wiele lat dzia\u0142a\u0142 spo\u0142ecznie w Oddziale Zak\u0142adowym PTTK przy WSK jako organizator i przewodnik wycieczek w r\u00f3\u017cnych rejonach Polski. Po uko\u0144czeniu 50. lat ca\u0142kowicie po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 rze\u017abiarstwu. Wykona\u0142 ponad dwie\u015bcie rze\u017ab, najwi\u0119cej Matki Bo\u017cej i Chrystusa. Ponadto wykona\u0142 cykl rze\u017ab przedstawiaj\u0105cych ludno\u015b\u0107 wiejsk\u0105 przy r\u00f3\u017cnych pracach, m.in.: siewc\u00f3w, \u017cniwiarzy, prz\u0105dek, kowali, drwali, cie\u015bli i garncarzy, a tak\u017ce pokazuj\u0105cych folklor i codzienne \u017cycie wsi. Odr\u0119bn\u0105 grup\u0119 stanowi\u0142y rze\u017aby przedstawiaj\u0105ce r\u00f3\u017cne postacie z historii Polski. By\u0142 cz\u0142onkiem Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. Uczestniczy\u0142 w wielu wystawach zbiorowych Klubu. Zmar\u0142 6 IX 2000 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TALAREK ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 15 II 1951 r. w Przyg\u00f3rzu, syn Adolfa i Anny z domu Chrab\u0105szcz. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1970 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Automatyki Politechniki \u015al\u0105skiej i w 1975 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W 1975 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Rzesz\u00f3w jako mistrz utrzymania ruchu. W 1978 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do WSK Mielec, a od 1983 r. do 1990 r. kierowa\u0142 Wydzia\u0142em Automatyki i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego automatyka. W 1988 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe na Politechnice Rzeszowskiej z zakresu funkcjonowania system\u00f3w mikrokomputer\u00f3w w przemy\u015ble. Od 1994 r. uczestniczy\u0142 w organizacji Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Mielcu. W 1995 r. zosta\u0142 pracownikiem Agencji Rozwoju Przemys\u0142u w Warszawie Oddzia\u0142 w Mielcu i pracowa\u0142 na stanowisku kierownika Dzia\u0142u Maj\u0105tku. W 1997 r. zosta\u0142 przeniesiony do Tarnobrzeskiego Centrum Kapita\u0142owego S.A., gdzie jako wiceprezes uczestniczy\u0142 w organizowaniu Tarnobrzeskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej EURO-PARK WIS\u0141OSAN oraz jej zarz\u0105dzaniu, od 1999 r. jako zast\u0119pca dyrektora Oddzia\u0142u ARP S.A. w Tarnobrzegu by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem podstref w Tarnobrzegu, Nowej D\u0119bie, Stalowej Woli, Staszowie, Radomiu i Ja\u015ble oraz rejon\u00f3w stref w O\u017carowie Mazowieckim (po strajku pracownik\u00f3w Tele Foniki KABLE S.A.) i Wyszkowie (upad\u0142e zak\u0142ady nale\u017c\u0105ce do FSO Daewoo). Uczestniczy\u0142 w negocjacjach z koncernem Philips LCD i jego lokowaniu w podstrefie w Kobierzycach ko\u0142o Wroc\u0142awia. Zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c m.in. doradztwem przy lokowaniu inwestor\u00f3w w Stargardzie Szczeci\u0144skim i Wrze\u015bni, a tak\u017ce zak\u0142adaniem podstref w innych rejonach kraju, m.in. w wojew\u00f3dztwach: ma\u0142opolskim, lubelskim, podkarpackim, mazowieckim i wielkopolskim. W 2009 r. odszed\u0142 z Oddzia\u0142u ARP SA w Tarnobrzegu i przez p\u00f3\u0142tora roku pracowa\u0142 w mieleckiej sp\u00f3\u0142ce Euro-Eko Sp. z o.o. Nast\u0119pnie zosta\u0142 zatrudniony w sp\u00f3\u0142ce InterPhone Service Sp. z o.o. (produkcja sprz\u0119tu elektronicznego) na stanowisku dyrektora operacyjnego, a potem prezesa zarz\u0105du i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w roku 2021. W okresie kierowania Sp\u00f3\u0142k\u0105 doprowadzi\u0142 do zwi\u0119kszenia jej potencja\u0142u produkcyjnego w zakresie urz\u0105dze\u0144 elektronicznych, poprzez rozbudow\u0119 hal produkcyjnych, zakupy nowych maszyn i urz\u0105dze\u0144 oraz zatrudnianie i szkolenie nowych pracownik\u00f3w. Sp\u00f3\u0142ka uzyska\u0142a i utrzymuje certyfikaty ISO 9001, 14001, 45001 i IATF 16949, co czyni j\u0105 wiarygodnym partnerem dla zleceniodawc\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata. Realizuj\u0105c strategi\u0119 Grupy w 2017 r. doprowadzi\u0142 do wybudowania du\u017cego Centrum Logistycznego Grupy CP, obs\u0142uguj\u0105cego dystrybucj\u0119 i magazynowanie towar\u00f3w dla Cyfrowego Polsatu, Polkomtela, Netii, InterPhone Service i innych podmiot\u00f3w Grupy. W momencie odej\u015bcia na emerytur\u0119 Sp\u00f3\u0142ka zatrudnia\u0142a 450 os\u00f3b i zapewnia\u0142a im bardzo dobre warunki pracy i socjalne. Ponadto od 2005 r. do 2013 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Nadzorczej Agencji Rozwoju Regionalnego AGROREG SA. w Nowej Rudzie. W tym czasie doprowadzono do korzystnych zmian w mie\u015bcie, m.in. zamkni\u0119to kopalni\u0119 w\u0119gla kamiennego, utworzono Park Przemys\u0142owy, wybudowano kilka hal produkcyjnych i centrum hotelowo-konferencyjne oraz rozpocz\u0119to budow\u0119 Inkubatora Technologicznego. Jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 jest literatura. W\u0142asn\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 rozpocz\u0105\u0142 w 2005 r. By\u0142y to felietony do mieleckich gazet, utwory poetyckie i bajki. Aktualnie publikuje felietony na w\u0142asnym blogu https:\/\/andrzejtalarek.blogspot.com\/ oraz r\u00f3\u017cnych grupach i stronach facebookowych. Napisa\u0142 ponad tysi\u0105c felieton\u00f3w, kt\u00f3rych tematem s\u0105 zar\u00f3wno Mielec, jego sprawy i ludzie, jak te\u017c zagadnienia bardziej uniwersalne, moralne, spo\u0142eczne i gospodarcze. Wyda\u0142 tomiki wierszy: Antymetria<\/em>\u00a0(2010),\u00a0Szukaj\u0105c domu. Wiersze w\u0119druj\u0105ce<\/em>\u00a0(2012) i\u00a0Dies irae. Wiersze niepolityczne<\/em> (2012), ksi\u0105\u017ck\u0119 poetyck\u0105 Jak Pi\u0142at<\/em>\u00a0(2014) i\u00a0Kom\u00f3rki rakowe<\/em> (2017), Wi\u0105zania wewn\u0119trzne<\/em> (2018),\u00a0 Ksi\u0119ga psalm\u00f3w codziennych<\/em> () i Ziemia czerwona <\/em>(). Ponadto jego utwory zosta\u0142y umieszczone w wydawnictwach zbiorowych, m.in. Artefakty. Mielecki Rocznik Literacki<\/em>\u00a0(2012, 2013, 2014) i\u00a0Almanach Podkarpackiej Izby Poet\u00f3w<\/em> (2015). W roku 2020 ukaza\u0142 si\u0119 jego zbi\u00f3r felieton\u00f3w Msza za miasto Mielec<\/em>. W 2015 r. zosta\u0142 wybrany na wiceprezesa Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 przez jedn\u0105 kadencj\u0119.By\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli i cz\u0142onkiem zarz\u0105du Mieleckiego Towarzystwa Literackiego i nadal jest jego cz\u0142onkiem. W dniu 22 IX 2017 r. zosta\u0142 przyj\u0119ty do Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich. Przez jedna kadencj\u0119 by cz\u0142onkiem Mieleckiej Rady Senior\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TALAREK-OSWALD NATALIA ALEKSANDRA<\/strong>, urodzona 23 X 1983 r. w Mielcu, c\u00f3rka Andrzeja i Danuty z domu W\u00f3jcik. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 2002 r. Studia na Wydziale Grafiki i Malarstwa (kierunek \u2013 Malarstwo) Akademii Sztuk Pi\u0119knych w \u0141odzi uko\u0144czy\u0142a w 2009 r. z tytu\u0142em magistra sztuki. Ponadto w latach 2007-2008 przebywa\u0142a na stypendium (w ramach Programu Socrates Erasmus) na Accademii Belle Arti di Catania we W\u0142oszech. Po studiach zosta\u0142a zatrudniona w macierzystej uczelni w \u0141odzi jako asystentka w pracowni litografii (studia zaoczne I stopnia). W 2010 r. przesz\u0142a do Wydawnictwa Akapit Press w \u0141odzi na stanowisko specjalisty ds. promocji wydawnictwa, a ponadto by\u0142a m.in. grafikiem i projektantem ksi\u0105\u017cek, reklam prasowych, banner\u00f3w i reklam do prasy i Internetu. W latach 2013-2015 pracowa\u0142a w Wydawnictwie Sfinks w Cz\u0119stochowie jako grafik i projektant ksi\u0105\u017cek oraz m.in. reklam do druku i Internetu. Og\u00f3\u0142em w latach 2010-2014 wykona\u0142a projekty ok\u0142adek i ilustracji do oko\u0142o 30 ksi\u0105\u017cek, g\u0142\u00f3wnie dla dzieci, m. in. Misiek co ty opowiadasz<\/em> Katarzyny Magier, Moje Bullerbyn<\/em> Barbary Gawryluk, Jajko ksi\u0119\u017cyca<\/em> Zofii Beszczy\u0144skiej i Tajemnica smoka Kajetana<\/em> Marcina Pa\u0142asza. Szczeg\u00f3lnym przedsi\u0119wzi\u0119ciem by\u0142a realizacja 400 ilustracji do podr\u0119cznika internetowego do nauki j\u0119zyka polskiego W\u0142\u0105cz Polsk\u0119 dla O\u015brodka Rozwoju Polskiej Edukacji za Granic\u0105 w 2012 r. R\u00f3wnocze\u015bnie realizuje w\u0142asny projekt \u201eT\u0119cz\u00f3wka Studio Natalia Talarek-Oswald\u201d poprzez m.in.: prowadzenie niestacjonarnych plastycznych zaj\u0119\u0107 dla dzieci, m\u0142odzie\u017cy i doros\u0142ych we wsp\u00f3\u0142pracy z plac\u00f3wkami szkolnymi i instytucjami kultury. Do spektakularnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 z tego projektu zaliczy\u0107 trzeba: cykl warsztat\u00f3w graficznych w Muzeum \u0141azienek Kr\u00f3lewskich w Warszawie (2013 r.), warsztaty w ramach Tygodnia Bibliotek w Miejskiej Bibliotece Publicznej SCK w Mielcu (2015 r.), cykl zaj\u0119\u0107 w Centrum Sztuki Mo\u015bcice w Tarnowie 2016 r.), warsztaty we wsp\u00f3\u0142pracy z Miejsk\u0105 Galeri\u0105 Sztuki w Cz\u0119stochowie (2015-2017) oraz prowadzenie sali zabaw w czasie Wroc\u0142awskich Targ\u00f3w Dobrych Ksi\u0105\u017cek (2015-2017). Ponadto w latach 2012-2013 prowadzi\u0142a zaj\u0119cia plastyczne w Widzewskim Domu Kultury \u201eAriadna\u201d w \u0141odzi, a od 2015 r. prowadzi (jako wolontariuszka) zaj\u0119cia plastyczne w \u015awietlicy Socjoterapeutycznej Stowarzyszenia U\u015bmiech Dziecka w Cz\u0119stochowie. Jest tak\u017ce czynnym tw\u00f3rc\u0105. Wystawa indywidualna fotografii \u2013 Drohobycz (2006 r.) Wystawy indywidualne malarskie: *2009 r. \u2013 Galeria Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu; *2010 r. \u2013 Galeria Zielona 13 w \u0141odzi, Miejska Galeria Sztuki w \u0141odzi; *2015 r. \u2013 BWA w Sandomierzu; *2016 r. \u2013 Miejska Galeria Sztuki w Cz\u0119stochowie; *2017 r. \u2013 26. Wroc\u0142awskie Targi Dobrych Ksi\u0105\u017cek, Hala Stulecia we Wroc\u0142awiu. Wystawy zbiorowe: *2006 r. \u2013 Muzeum Miejskie w Wadowicach, Miejska Galeria Sztuki w \u0141odzi; *2007 r. \u2013 Targi Ksi\u0105\u017cki Dzieci\u0119cej i M\u0142odzie\u017cowej w Poznaniu, Galeria Tulip w \u0141odzi, Galeria Ba\u0142uckiego O\u015brodka Kultury Rondo w \u0141odzi; *2008 r. \u2013 Galeria Stowarzyszenia Multi Culti w Catanii (W\u0142ochy), Galeria Stara w \u0141odzi; *2009 r. \u2013 Galeria 256 Poleskiego O\u015brodka Sztuki w \u0141odzi, Musei Civici di Villa Mirabello w Varese (W\u0142ochy), Galeria Fabrykancka w \u0141odzi, Galeria Arkana w \u0141odzi; *2010 r. \u2013 Muzeum Ksi\u0105\u017cki Artystycznej w \u0141odzi; *2011 r. \u2013 siedziba Stowarzyszenia Inicjatyw Kulturalnych \u201eTrzcina\u201d w Tomaszowie Mazowieckim; *2012 r. \u2013 Galeria Bia\u0142a \u015aciana ASP w \u0141odzi, Galeria u Piotra w Arboretum i Zak\u0142adzie Fizjografii w Bolestraszycach; *2013 r. \u2013 Galeria Pod Napi\u0119ciem w Politechnice \u0141\u00f3dzkiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TANCER J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony w 1842 r. w Reichenbergu (Czechy), mieszkaniec Mielca, ku\u015bnierz. Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. W czasie walk dosta\u0142 si\u0119 do rosyjskiej niewoli i przebywa\u0142 w niej do listopada 1866 r. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TANCERKA<\/strong>, plenerowa betonowa rze\u017aba wykonana w Mielcu w latach 1964-1966 przez prof. Henryka Burzca \u2013 artyst\u0119 rze\u017abiarza z Zakopanego. Inspiracj\u0105 jej powstania by\u0142 zachwyt artysty dzia\u0142alno\u015bci\u0105 i poziomem mieleckiego Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d. Usytuowano j\u0105 na ziele\u0144cu za Zak\u0142adowym Domem Kultury WSK (aktualnie DK SCK).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TA\u0143SKIEGO CZES\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, ulica MSM \u2013 deptak dla pieszych w centralnej cz\u0119\u015bci osiedla Lotnik\u00f3w. Ma 492 m d\u0142ugo\u015bci i asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 oraz \u0142awki po obu stronach. Powsta\u0142a w po\u0142owie lat 70. w czasie budowy osiedla, a patrona otrzyma\u0142a 20 IV 1977 r. Od pocz\u0105tku jest alej\u0105 spacerow\u0105 tej cz\u0119\u015bci miasta. Tu funkcjonuj\u0105 m.in.: Supersam \u201eZenit\u201d, Przedszkole Miejskie nr 8, Warsztat Terapii Zaj\u0119ciowej i Dom Dziennego Pobytu oraz Klub Seniora, Filia Miejskiej Biblioteki Publicznej SCK, Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 i zesp\u00f3\u0142 plac\u00f3wek ochrony zdrowia, a nad ca\u0142o\u015bci\u0105 g\u00f3ruje ko\u015bci\u00f3\u0142 Ducha \u015awi\u0119tego, zbudowany na terenie u zbiegu ul. Cz. Ta\u0144skiego i ul. M. Pisarka.W 2022 r. zako\u0144czono jej przebudow\u0119. Nowa nawierzchnia zosta\u0142a wykonana z betonu asfaltowego i kostki brukowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: CZES\u0141AW TA\u0143SKI (1862-1942) to malarz, prekursor konstrukcji lotniczych i popularyzator lotnictwa. By\u0142 jednym z pierwszych polskich tw\u00f3rc\u00f3w modeli lataj\u0105cych. W 1896 r. zbudowa\u0142 szybowiec Lotnia i sam wykona\u0142 na nim kilku wzlot\u00f3w. W dziedzinie malarstwa tworzy\u0142 m.in. sceny batalistyczne i rodzajowe. Jego imieniem nazwano ustanowiony w 1956 r. medal za wybitne osi\u0105gni\u0119cia szybowcowe.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TARA KAZIMIERZ WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 25 VIII 1941 r. w Mielcu, syn Mieczys\u0142awa i Emilii z domu Rusek. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1961 r. W latach 1963-1985 pracowa\u0142 w WSK Mielec, m.in. jako kierownik zespo\u0142u magazyn\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 szereg zawodowych kurs\u00f3w specjalistycznych. Od 1985 r. by\u0142 wychowawc\u0105 plutonu w OHP Mielec. Po rozwi\u0105zaniu OHP w 1990 r. rozpocz\u0105\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Zako\u0144czy\u0142 j\u0105 w 1995 r. i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w prywatnej firmie \u201eGalmet\u201d w Mielcu. W 2001 r. przeszed\u0142 na zasi\u0142ek przedemerytalny, a od sierpnia 2006 r. przebywa na emeryturze. Od m\u0142odzie\u0144czych lat do dzi\u015b pasjonuje si\u0119 malarstwem. Maluje najcz\u0119\u015bciej farbami olejnymi i akwarelami. Ulubionymi tematami s\u0105: portrety, pejza\u017ce, architektura i konie. W latach 70. by\u0142 cz\u0142onkiem Ko\u0142a Tw\u00f3rc\u00f3w Amator\u00f3w Ziemi Mieleckiej przy Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej w Mielcu, a od lat 80. jest cz\u0142onkiem Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. Uczestniczy\u0142 w wielu wystawach zbiorowych mieleckich tw\u00f3rc\u00f3w, m.in. w Rzeszowie, Niepo\u0142omicach i wielokrotnie w Mielcu. Ponadto eksponowa\u0142 swoje prace na Og\u00f3lnopolskiej Wystawie Prac Tw\u00f3rc\u00f3w Ludowych \u201e\u017bo\u0142nierz obro\u0144c\u0105 i budowniczym\u201d w Warszawie w 1978 r. Bra\u0142 udzia\u0142 w og\u00f3lnopolskich konkursach i przegl\u0105dach tw\u00f3rczo\u015bci OHP, zdobywaj\u0105c liczne nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia, a tak\u017ce uczestniczy\u0142 w plenerach malarskich OHP, m.in. w \u017byznowie i Dobieszkowie ko\u0142o \u0141odzi (trzykrotnie). Najwi\u0119kszy sukces odni\u00f3s\u0142 w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Plastycznym \u201eO Palet\u0119 Brata Alberta\u201d w 1995 r. w Pu\u0142awach, zdobywaj\u0105c jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych nagr\u00f3d \u2013 \u201ePalet\u0119\u201d. Namalowa\u0142 m.in. obraz Siostra Faustyna<\/em> do jednego z podkrakowskich ko\u015bcio\u0142\u00f3w, obraz Matki Bo\u017cej do kaplicy Kliniki Endokrynologicznej w Krakowie, obraz b\u0142. Karoliny K\u00f3zk\u00f3wny do domu \u2013 muzeum w Zabawie ko\u0142o \u017babna oraz Jezu ufam Tobie<\/em> dla parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu. Jego obrazy znajduj\u0105 si\u0119 w prywatnych kolekcjach w Australii, Francji, Hiszpanii, Niemczech, Rosji, USA i W\u0142oszech.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARAN (PRZEDSI\u0118BIORSTWO ZASTOSOWA\u0143 INFORMATYKI, PZI TARAN)<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona w Mielcu w 1991 r. przez Tadeusza Gancarza, Adama Kucharskiego, Ryszarda Szota i Andrzeja Wolskiego. (Nazwa firmy pochodzi od pierwszych liter imion za\u0142o\u017cycieli.) S\u0105dowa rejestracja sp\u00f3\u0142ki nast\u0105pi\u0142a 15 X 1991 r. Ide\u0105 firmy by\u0142o stworzenie kompleksowych rozwi\u0105za\u0144 w zakresie zastosowa\u0144 informatyki w dzia\u0142alno\u015bci firm masowo powstaj\u0105cych w nowych uwarunkowaniach rynkowych. Zgodnie z t\u0105 strategi\u0105 od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci opracowywano dla zleceniodawc\u00f3w kompleksowe rozwi\u0105zania informatyczne: projekty system\u00f3w, budow\u0119 sieci komputerowych i teleinformatycznych, dostawy sprz\u0119tu informatycznego, wdro\u017cenie i opiek\u0119 autorsk\u0105 nad w\u0142asnymi programami informatycznymi. Czynnikiem sprzyjaj\u0105cym szybkiemu wej\u015bciu firmy na rynek by\u0142o tak\u017ce do\u015bwiadczenie za\u0142o\u017cycieli zdobyte w pracy w przedsi\u0119biorstwie bran\u017cy lotniczej i w czasie sta\u017cy zagranicznych. Zr\u00f3\u017cnicowanie i systematyczne unowocze\u015bnianie oferty w zale\u017cno\u015bci od rodzaju urz\u0119d\u00f3w, firm i instytucji pozwoli\u0142o \u201eTaranowi\u201d na rozw\u00f3j i zdobycie renomy na rynku krajowym. Jego pozycj\u0119 umocni\u0142a wsp\u00f3\u0142praca z wieloma znanymi firmami, m.in. IBM, BORLAND, NOVELL i MICROSOFT. Wysoka jako\u015b\u0107 rozwi\u0105za\u0144 informatycznych mieleckiej firmy zosta\u0142a potwierdzona m.in. uzyskaniem w 1999 r. certyfikatu IBM Netfinity ServerProven dla Systemu Nadzoru Pojazd\u00f3w Komunikacji Miejskiej. D\u0142ugoletni\u0105 siedzib\u0105 firmy by\u0142 pawilon handlowo-us\u0142ugowy Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. W 2006 r. firm\u0119 przeniesiono do jednego z budynk\u00f3w firmy R&G przy ul. R. Traugutta.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TARAN STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 29 IV 1919 r. w Ja\u015blanach, pow. mielecki, syn Tomasza i Marii z domu Zawada. W latach 1933-1936 pracowa\u0142 jako ucze\u0144 w zawodzie piekarz w zak\u0142adzie Piotra Koniecznego w Tarnobrzegu. R\u00f3wnocze\u015bnie ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y Przemys\u0142owej Dokszta\u0142caj\u0105cej i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 w 1936 r. Wtedy te\u017c zda\u0142 egzamin czeladniczy w zawodzie piekarz. Od 1936 r. do 3 IX 1939 r. pracowa\u0142 nadal w zak\u0142adzie P. Koniecznego w Tarnobrzegu i D\u0119bicy, bowiem w lipcu 1939 r. tam przeniesiono zak\u0142ad. Po wybuchu wojny powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnych Ja\u015blan i pomaga\u0142 w pracach domowych. W okresie III \u2013 XII 1941 r. s\u0142u\u017cy\u0142 przymusowo w obozie pracy Baudienstu w Mielcu i Pustkowie. W lipcu 1944 r. zosta\u0142 zatrudniony w piekarni Jana Sobusiaka w Mielcu. W 1946 r. zda\u0142 egzamin mistrzowski w zawodzie piekarz. W styczniu 1948 r. zrezygnowa\u0142 z pracy w piekarni Sobusiaka i uruchomi\u0142 w\u0142asna piekarni\u0119 w pomieszczeniach wydzier\u017cawionych od E. D\u0119bickiego przy ul. Sandomierskiej. W grudniu 1963 r. przeni\u00f3s\u0142 piekarni\u0119 do w\u0142asnego budynku przy ul. H. Sienkiewicza. Wysoka jako\u015b\u0107 i wci\u0105\u017c wzbogacana oferta wytwarzanego pieczywa usytuowa\u0142y firm\u0119 w\u015br\u00f3d najbardziej uznanych marek w mieleckim przemy\u015ble spo\u017cywczym. W 1981 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. (Zak\u0142ad pozosta\u0142 przy rodzinie.) Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Honorow\u0105 Odznaka Rzemios\u0142a i Honorow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Szkolenie Uczni\u00f3w\u201d. Zmar\u0142 24 II 2013 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TARAPATA JAN W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 I 1954 r. w Mielcu, syn Antoniego i Kazimiery z domu Czerw. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu \u00a0(specjalno\u015b\u0107: elektromechanika og\u00f3lna), matur\u0119 zda\u0142 w 1974 r. Uko\u0144czy\u0142 studia ekonomiczne w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie. Od 1977 r. prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Jest w\u0142a\u015bcicielem i dyrektorem firmy wielozak\u0142adowej Zak\u0142ad Produkcyjno-Handlowy Hurtownia Cz\u0119\u015bci Zamiennych do Autobus\u00f3w oraz Firmy \u201eTarapata\u201d Sp\u00f3\u0142ka z o. o. w Specjalnej Strefie Ekonomicznej w Mielcu. Zatrudnia w nich oko\u0142o 400 pracownik\u00f3w. (Firma \u201eTarapata\u201d Sp. z o. o jest w po\u0142udniowo-wschodniej Polsce jedn\u0105 z najwi\u0119kszych firm produkuj\u0105cych metalowe wyroby t\u0142oczone w technologii t\u0142oczenia na zimno dla przemys\u0142u motoryzacyjnego oraz dla przemys\u0142u artyku\u0142\u00f3w gospodarstwa domowego.) Od wielu lat jest dzia\u0142aczem samorz\u0105dowym. W latach 1990-1994 by\u0142 radnym gminy Tusz\u00f3w Narodowy oraz przewodnicz\u0105cym tamtejszej Rady Gminy. W latach 1998-2006 by\u0142 radnym powiatu mieleckiego. W Radzie Powiatu w latach 2002-2006 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Bud\u017cetu i Finans\u00f3w. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego w kadencji 2010-2014 i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Gospodarki i Infrastruktury, a ponadto by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Rolnictwa, Rozwoju Obszar\u00f3w Wiejskich i Ochrony \u015arodowiska. W 2014 r. zosta\u0142 wybrany na \u201eMielczanina Roku 2013\u201d, a w wyborach samorz\u0105dowych ponownie powierzono mu mandat radnego Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego w kadencji 2014-2018. Tak\u017ce w wyborach samorz\u0105dowych 21 X 2018 r. startuj\u0105c z listy PSL, zosta\u0142 wybrany na radnego do Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego na kadencj\u0119 2018-2023. W 2022 r. wyr\u00f3\u017cniony Statuetk\u0105 Starosty Mieleckiego dla Firmy Tarapata Sp. z o.o. za promocj\u0119 polskiej gospodarki na mi\u0119dzynarodowych rynkach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TARAPATA SZYMON,<\/strong>\u00a0urodzony 25 IV 1984 r. w Mielcu, syn Jana i El\u017cbiety z domu Kope\u0107. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2003 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 2009 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. Po studiach doktoranckich, na podstawie rozprawy doktorskiej pt. \u201eDobro prawne w strukturze przest\u0119pstwa. Analiza teoretyczna i dogmatyczna\u201d w 2014 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora nauk prawnych. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 2015 r. jako asystent w Katedrze Prawa Karnego Wydzia\u0142u Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, a od 1 XI 2016 r. do 31 X 2019 r. by\u0142 adiunktem w Katedrze Prawa Karnego Materialnego Wydzia\u0142u Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego we Wroc\u0142awiu. Od 1 XI 2019 r. pracuje jako adiunkt w Zak\u0142adzie Prawa Karnego Wykonawczego i Katedrze Prawa Karnego UJ w Krakowie. Ponadto zasiada w kolegium redakcyjnym czasopism naukowych, sporz\u0105dza opinie legislacyjne, jest ekspertem Krakowskiego Instytutu Prawa Karnego Fundacji i recenzentem\u00a0 czasopism naukowych. Autor lub wsp\u00f3\u0142autor ponad 50 publikacji naukowych, w tym dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek. Uczestnik wyjazd\u00f3w badawczych w Maurer School of Law: Indiana University of Bloomington (USA) i University of Oxford. Stypendysta Narodowego Centrum Nauki. Uczestnik wielu konferencji krajowych i zagranicznych.\u00a0 Ponadto od 2015 r. wykonuje zaw\u00f3d adwokata. W 2020 r., na podstawie rozprawy pt.\u00a0Przypisanie sprawstwa skutku w sensie dynamicznym w polskim prawie karnym<\/em> uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych w dyscyplinie prawo.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TARGOSZ WITOLD<\/strong>, urodzony 24 IV 1965 r. w Jaros\u0142awiu, syn J\u00f3zefa i W\u0142adys\u0142awy z domu Migiel. Absolwent Pa\u0144stwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Jaros\u0142awiu, matur\u0119 zda\u0142 w 1985 r., tytu\u0142 pracy dyplomowej: \u201e\u015awiatowid\u201d w zakresie specjalno\u015bci: \u201eWykonawstwo wyrob\u00f3w artystycznych\u201d \u2013 ceramika. W latach 1985 \u2013 1991 odby\u0142 studia na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Instytutu Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra wychowania plastycznego. (Tytu\u0142 pracy magisterskiej: \u017bycie i tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Wiktora \u015aliwi\u0144skiego, praca dyplomowa z zakresu malarstwa sztalugowego.) Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1991 r. w Pa\u0144stwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Jaros\u0142awiu jako nauczyciel i wychowawca w internacie tej szko\u0142y. W 1994 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie zatrudniono go w Szkole Podstawowej nr 13 jako nauczyciela plastyki. Od 1999 r. pracuje jako nauczyciel plastyki w Gimnazjum nr 4 w Mielcu. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w zakresie informatyki na Politechnice Warszawskiej, a w 2003 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 pedagogiczna z zakresu plastyki przynios\u0142a mu liczne sukcesy w postaci nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144 uczni\u00f3w w konkursach krajowych i zagranicznych. Poza prac\u0105 pedagogiczn\u0105 prowadzi w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 artystyczn\u0105, g\u0142\u00f3wnie w dziedzinach malarstwa sztalugowego i rysunku satyrycznego. Swoj\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 malarsk\u0105 prowadzi w tradycyjnej technice olejnej. Dzia\u0142ania malarskie koncentruj\u0105 si\u0119 na pejza\u017cu, gdzie widoczne poszukiwania nowych rozwi\u0105za\u0144 tw\u00f3rczych u\u015bwiadamiaj\u0105 widzowi, \u017ce autora interesuje \u201ejak\u201d, a nie \u201eco\u201d \u2013 \u201enowo\u015b\u0107 nie jest w temacie, lecz sposobie pokazania\u201d. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 w rysunku jest form\u0105 odskoczni od malarstwa, a ulubion\u0105 technik\u0105 w tej dziedzinie \u2013 pi\u00f3rko i tusz. Od 2001 r. jest cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Polskich Artyst\u00f3w Karykatury z siedzib\u0105 w Warszawie przy Muzeum Karykatury. Ponadto jest cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Kultury Plastycznej im. Jana Stanis\u0142awskiego przy SCK w Mielcu. Swoje prace prezentowa\u0142 na wystawach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w Zielonej G\u00f3rze, Przemy\u015blu, Legnicy, Rzeszowie, Warszawie, Mielcu, Zamo\u015bciu, Jaros\u0142awiu, S\u0142upsku, W\u0142oc\u0142awku, Tarnobrzegu, Przeworsku, D\u0119bicy, Lublinie, Tarnowie i Kro\u015bnie, a tak\u017ce poza granicami kraju, m.in. we Francji, Belgii, Niemczech, Chorwacji i na Ukrainie. Wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniany i nagradzany. Uczestniczy w akcjach charytatywnych, przekazuj\u0105c wybrane prace na cele spo\u0142eczne. Ponadto jest autorem form rze\u017abiarskich, m.in. popiersia Jana Bytnara \u201eRudego\u201d \u2013 patrona Szko\u0142y Podstawowej nr 13 w Mielcu, p\u0142askorze\u017aby z wizerunkiem Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II \u2013 patrona Szko\u0142y Podstawowej nr 11 w Mielcu oraz statuetek „Nios\u0105cy Chrystusa” i „M\u0142ody Nieprzeci\u0119tny”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARGOWA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska we wschodniej cz\u0119\u015bci osiedla T. Ko\u015bciuszki. Biegnie od ul.<\/em> G. Narutowicza, r\u00f3wnolegle do linii kolejowej, do ul. Rac\u0142awickiej, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ulicami Pasieczn\u0105 i S. Moniuszki. Ma 638 m d\u0142ugo\u015bci. Usytuowane s\u0105 przy niej m.in.: pawilony handlowe, firmy produkcyjne i schronisko dla bezdomnych zwierz\u0105t. Powsta\u0142a w okresie mi\u0119dzywojennym jako droga dojazdowa do teren\u00f3w przy cegielni. Po II wojnie \u015bwiatowej funkcjonowa\u0142a tu targowica, st\u0105d powsta\u0142a nazwa Targowa. Od 2003 r. ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARGUM<\/strong>, firma handlowo-us\u0142ugowa funkcjonuj\u0105ca w Mielcu od 1993 r. Przedmiotem jej dzia\u0142alno\u015bci handlowej s\u0105 opony do pojazd\u00f3w r\u00f3\u017cnego rodzaju, m.in. autobus\u00f3w i innych osobowych, ci\u0119\u017carowych, dostawczych, rolniczych i przemys\u0142owych. Jest to ogumienie uznanych firm zagranicznych i krajowych. Ponadto firma oferuje opony bie\u017cnikowane w\u0142asnej produkcji, felgi, d\u0119tki i ochraniacze. Wykonuje tak\u017ce us\u0142ugi serwisowe, m.in. naprawy opon i d\u0119tek. Jej g\u0142\u00f3wna siedziba znajduje si\u0119 przy ul. Rac\u0142awickiej 3. Prowadzi tak\u017ce filie w Tarnowie i Tarnobrzegu. Jej serwisami partnerskimi s\u0105 ZEDGUM w Mielcu i Filia w Szczucinie. Jest wsp\u00f3\u0142organizatorem samochodowego Rajdu Mieleckiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TARNAWSKI MARIAN<\/strong>, urodzony 10 II 1937 r. w Dynowie nad Sanem, syn Maksymiliana i Joanny z Wola\u0144skich. Absolwent Pa\u0144stwowego Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Dynowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1956 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1964 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 lekarza medycyny. Po uko\u0144czeniu sta\u017cu podyplomowego w Szpitalu Powiatowym w Mielcu w 1965 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 na oddziale chor\u00f3b wewn\u0119trznych jako m\u0142odszy asystent. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142 w Pogotowiu Ratunkowym, Przychodni Rejonowej Nr 2 Mielec\u2013Osiedle oraz w Liceum Medycznym w Mielcu jako nauczyciel z przedmiot\u00f3w klinicznych chor\u00f3b wewn\u0119trznych i patologii. R\u00f3wnocze\u015bnie podnosi\u0142 kwalifikacje zawodowe poprzez udzia\u0142 w kursach w Szpitalu Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie i Instytucie Reumatologicznym w Warszawie. W 1973 r. uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych, a w 1985 r. II stopie\u0144 z zakresu reumatologii. Od 1993 r. pracowa\u0142 jako lekarz podstawowej opieki zdrowotnej w Ambulatorium MSWiA w Mielcu. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 2003 r. pracowa\u0142 jako reumatolog w Niepublicznym Zak\u0142adzie Opieki Zdrowotnej \u201eOsteomed\u201d w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie od pocz\u0105tku pracy zawodowej udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. By\u0142 aktywnym dzia\u0142aczem ZZ Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcje wiceprzewodnicz\u0105cego organizacji w Szpitalu Powiatowym, cz\u0142onka Rady Wojew\u00f3dzkiej i wielokrotnie delegata na Zjazdy Krajowe Zwi\u0105zku. Przez wiele lat pracowa\u0142 w Powiatowym Zarz\u0105dzie PCK w Mielcu. W latach 1971\u20131996 zasiada\u0142 w Radzie Nadzorczej PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem Zarz\u0105du TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40\u2013lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZa Wzorow\u0105 Prac\u0119 w S\u0142u\u017cbie Zdrowia\u201d, Honorowymi Odznakami PCK i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla O\u015bwiaty\u201d. Zmar\u0142 26 VI 2025 r. i zostal pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

TARNOBRZESKA DOLINA WIS\u0141Y<\/b>, specjalny obszar zapewniaj\u0105cy dogodne warunki i bezpiecze\u0144stwo dla zwierz\u0105t. Zosta\u0142a wyznaczona w 2011 r. na terenach powiat\u00f3w mieleckiego i tarnobrzeskiego w wojew\u00f3dztwie podkarpackim oraz powiat\u00f3w staszowskiego i sandomierskiego w wojew\u00f3dztwie \u015bwi\u0119tokrzyskim. Obejmuje powierzchni\u0119 4\u00a0060 ha i 40-kilometrowy odcinek rzeki Wis\u0142y od uj\u015bcia rzeki Wis\u0142oki do uj\u015bcia rzeki Koprzywnianki. Po\u0142o\u017cona jest w Kotlinie Sandomierskiej, na Nizinie Nadwi\u015bla\u0144skiej. Szeroko\u015b\u0107 doliny Wis\u0142y wchodz\u0105cej w sk\u0142ad ostoi wynosi od 1\u00a0000 do 1\u00a0400 metr\u00f3w, a szeroko\u015b\u0107 samej rzeki waha si\u0119 od 200 do 450 metr\u00f3w. Oko\u0142o po\u0142owa opisywanego obszaru u\u017cytkowana jest rolniczo (g\u0142\u00f3wnie s\u0105 to \u0142\u0105ki ko\u015bne), natomiast oko\u0142o 10% powierzchni zajmuj\u0105 \u0142\u0119gi i zaro\u015bla wierzbowe. Wis\u0142a na znacznej d\u0142ugo\u015bci ma naturalny charakter z wyspami i piaszczystymi mieliznami. Odcinki naturalne wyst\u0119puj\u0105 naprzemiennie z uregulowanymi. Odcinek rzeki na terenie ostoi jest pierwszym w biegu Wis\u0142y, gdzie ptaki zwi\u0105zane z wyspami i mieliznami znajduj\u0105 dogodne warunki do l\u0119g\u00f3w. Ostoja stanowi jedno z najwa\u017cniejszych w skali kraju l\u0119gowisk rybitwy bia\u0142oczelnej, rybitwy rzecznej i mewy pospolitej. Gniazduj\u0105 tu r\u00f3wnie\u017c: rycyk (bardzo nieliczny w skali kraju), ostrygojad oraz mewa czarnog\u0142owa.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSCY HERBU LELIWA<\/strong>, r\u00f3d magnacki wywodz\u0105cy si\u0119 z zas\u0142u\u017conego dla Polski rycerskiego rodu Leliwit\u00f3w. Za\u0142o\u017cycielem rodu by\u0142 kasztelan krakowski Spycimir, zmar\u0142y w 1352 r. Jego synowie byli za\u015b za\u0142o\u017cycielami trzech rodzin: Tarnowskich, Melszty\u0144skich i Jaros\u0142awskich. Zwi\u0105zek Tarnowskich z Rzochowem i Rzemieniem oraz okolicznymi wsiami rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w 1365 r. od przyj\u0119cia przez Rafa\u0142a, za\u0142o\u017cyciela rodziny w Tarnowie, po\u0142owy Sochowa (Rzochowa) w zastaw od Pe\u0142ki z Galowa za 140 grzywien. W 1379 r. Jan z Tarnowa (umownie – I), syn Rafa\u0142a, zakupi\u0142 od Niemierzy z Galowa, syna Pe\u0142ki, Rzoch\u00f3w i Trze\u015b\u0144 za 300 grzywien. Wkr\u00f3tce potem (1380-1382), na podstawie zezwolenia kr\u00f3la Ludwika W\u0119gierskiego, za\u0142o\u017cy\u0142 miasto Rzoch\u00f3w i dba\u0142 o jego rozw\u00f3j. Kolejnymi w\u0142a\u015bcicielami Rzochowa i jego okolicznych miejscowo\u015bci oraz wybudowanego w Rzemieniu zamku byli: Jan (II), Jan Feliks, Jan Feliks \u201eSzram\u201d, Stanis\u0142aw (I), Jan Amor i Wojciech oraz Stanis\u0142aw (II). Po \u015bmierci Stanis\u0142awa (II), kt\u00f3ry nie pozostawi\u0142 potomstwa, dobra rzochowsko-rzemie\u0144skie zakupili pod koniec XVI w. Lubomirscy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSCY Z CHORZELOWA I MALINIA<\/strong>, jedna z linii pot\u0119\u017cnego rodu Tarnowskich, herbu Leliwa. Zapocz\u0105tkowa\u0142 j\u0105 Micha\u0142 Tarnowski (1782-1831), kt\u00f3ry w 1813 r. zakupi\u0142 Chorzel\u00f3w ko\u0142o Mielca od Potka\u0144skich. W 1826 r. o\u017ceni\u0142 si\u0119 z El\u017cbiet\u0105 z Wysockich i mia\u0142 z ni\u0105 dwoje dzieci: Jana J\u00f3zefa (1826-1898) i Mari\u0119 (1828-1854). Jan J\u00f3zef odziedziczy\u0142 maj\u0105tek chorzelowski, a Maria wysz\u0142a za niejakiego Szaw\u0142owskiego. Nowy dziedzic by\u0142 bardzo aktywny spo\u0142ecznie. Pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji w Mielcu i zosta\u0142 wybrany na pos\u0142a do Rady Pa\u0144stwa w Wiedniu. Po\u015blubi\u0142 Karolin\u0119 Tarnowsk\u0105 z linii dzikowskiej (1853) i ma\u0142\u017ce\u0144stwo to mia\u0142o sze\u015bcioro dzieci: Jana Bogdana (1853-1914), Mari\u0119 (1854-1921), Krzysztofa (1856-1864), Teres\u0119 (?-?), Stanis\u0142awa (1861-1917) i Szczepana (1862-1940). Tarnowscy w\u0142\u0105czyli si\u0119 do dzia\u0142a\u0144 wspieraj\u0105cych powstanie styczniowe (1863-1864), a Chorzel\u00f3w sta\u0142 jednym z pr\u0119\u017cniejszych o\u015brodk\u00f3w galicyjskich przygotowuj\u0105cych powsta\u0144c\u00f3w i ich wyposa\u017cenie. Po kl\u0119sce powstania Jan J\u00f3zef musia\u0142 czasowo uda\u0107 si\u0119 na emigracj\u0119, a po powrocie zaj\u0105\u0142 si\u0119 hodowl\u0105 koni. Zmar\u0142 w 1898 r., a kolejnym dziedzicem zosta\u0142 Jan Bogdan, kt\u00f3ry bardzo aktywnie dzia\u0142a\u0142 w Radzie Powiatowej i Wydziale Powiatowym w Mielcu oraz innych organizacjach. Zmar\u0142 w czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych w 1914 r., na widok Kozak\u00f3w otaczaj\u0105cych chorzelowski dw\u00f3r. Kolejnym administratorem maj\u0105tku by\u0142 Szczepan, a po podziale maj\u0105tku Chorzel\u00f3w sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Karola Hilarego (1889-1981), syna wspomnianego ju\u017c Stanis\u0142awa i Marii z Iwanowskich. Pozostali trzej bracia Karola wyjechali z Chorzelowa: Jan Tytus (1888-1947) \u2013 artysta malarz i pianista, Micha\u0142 Maria (1895-1980) \u2013 podr\u00f3\u017cnik i autor ksi\u0105\u017cek oraz Antoni Bogdan (1905-1985) \u2013 dyplomata i korespondent. W czasie okupacji hitlerowskiej Karol Hilary, mimo olbrzymiego zagro\u017cenia, w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 i przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eLeliwa\u201d. W 1940 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli organizacji \u201eTarcza\u201d (\u201eUprawa\u201d), kt\u00f3ra m.in. pomaga\u0142a rodzinom wojskowych, osobom poszukiwanym przez Niemc\u00f3w, \u017bydom i \u00a0partyzantom. Po wojnie, kiedy zosta\u0142 pozbawiony maj\u0105tku, wyjecha\u0142 z rodzin\u0105 do Krakowa i tam zmar\u0142 w 1981 r. Starania rodziny Tarnowskich o odzyskanie chorzelowskiego maj\u0105tku s\u0105, jak dot\u0105d, nieskuteczne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI JAN (JAN Z TARNOWA \u2013 I)<\/strong>, herbu Leliwa, urodzony ok. 1350 r., syn Rafa\u0142a i Dzier\u017cki z Wielowsi. W 1368 r. zosta\u0142 podkomorzym sandomierskim. W latach 1373-1379 piastowa\u0142 funkcj\u0119 marsza\u0142ka Kr\u00f3lestwa Polskiego, a od 1377 r. -. kasztelana sandomierskiego. 26 IV 1379 r. zakupi\u0142 od Niemierzy z Galowa, syna Pe\u0142ki, Trze\u015b\u0144 i Rzoch\u00f3w za 300 grzywien. Jeszcze tego roku (7 IX) uzyska\u0142 od El\u017cbiety \u0141okietk\u00f3wny, kr\u00f3lowej w\u0119gierskiej i polskiej, przywilej przeniesienia nabytych wsi na prawo czynszowe. W latach 1380-1382 wystara\u0142 si\u0119 u kr\u00f3la Ludwika W\u0119gierskiego o zezwolenie na lokacj\u0119 miasta Rzochowa (Zochow) na terenie wsi o tej nazwie i doprowadzi\u0142 do powstania miasta. Ponadto od braci: Budziwoja, Miko\u0142aja i Piotrasza z Bobina zakupi\u0142 Ko\u015bciel\u00f3w (p\u00f3\u017aniej cz\u0119\u015b\u0107 Tuszymy), a nast\u0119pnie naby\u0142 wie\u015b Ja\u015blany. Wybudowa\u0142 na przedmie\u015bciu Rzochowa dw\u00f3r obronny. Za przyczynienie si\u0119 do ma\u0142\u017ce\u0144stwa Jadwigi z W\u0142adys\u0142awem Jagie\u0142\u0142\u0105 otrzyma\u0142 m.in. kilka wsi nad Wis\u0142ok\u0105, kt\u00f3re powi\u0119kszy\u0142y klucz rzochowski. W 1385 r. zosta\u0142 wojewod\u0105 sandomierskim, a ponadto w 1387 r. \u2013 starost\u0105 gen. ruskim. Od 1401 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wojewody krakowskiego, a od 1406 r. \u2013 kasztelana i starosty krakowskiego. By\u0142 te\u017c starost\u0105 radomskim i sandomierskim. \u017bonaty z Katarzyn\u0105 po 1378 r. Ojciec Jana, Rafa\u0142a, Spytka i Doroty. Zmar\u0142 w 1409 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI JAN (JAN Z TARNOWA \u2013 II)<\/strong>, herbu Leliwa, urodzony ok. 1377 r., syn Jana z Tarnowa (I) i Katarzyny. Przyj\u0105\u0142 ni\u017csze \u015bwi\u0119cenia i w latach 1398-1408 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dziekana kapitu\u0142y katedralnej krakowskiej. Po \u015bmierci ojca zosta\u0142 wojewod\u0105 krakowskim (1410). Uczestniczy\u0142 w bitwie pod Grunwaldem. O\u017ceni\u0142 si\u0119 z El\u017cbiet\u0105 ze Sternberka i mia\u0142 z ni\u0105 liczne potomstwo: Jana Amora Starszego, Jana Gratusa, Jana Rafa\u0142a, Jana Feliksa, Jana Amor M\u0142odszego i Katarzyn\u0119. Oko\u0142o 1409 r. otrzyma\u0142 w spadku po ojcu m.in. miasto Rzoch\u00f3w i okoliczne wsie. Na jego zlecenie wybudowano wie\u017c\u0119 obronn\u0105 w Rzemieniu. Zmar\u0142 w zimie 1432\/1433 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI JAN AMOR \u201eRZEMIE\u0143SKI\u201d<\/strong>, herbu Leliwa, data urodzenia nieznana, syn Stanis\u0142awa (I) i Katarzyny z Firlej\u00f3w. Po \u015bmierci ojca (ok. 1528 r.) zosta\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem (z matk\u0105 i bratem Wojciechem) d\u00f3br rzochowsko-rzemie\u0144skich. Doprowadzi\u0142 do modernizacji zespo\u0142u zamkowego w Rzemieniu i wyposa\u017cy\u0142 go w lepsz\u0105 bro\u0144 paln\u0105, zwi\u0119kszaj\u0105c tym obronno\u015b\u0107 siedziby rodowej. \u017bonaty ok. 1559 r. z El\u017cbiet\u0105 ze Zborowskich, potomstwo: Marcin i Jan Gratus. W 1561 r. za\u0142o\u017cy\u0142 na zamku zb\u00f3r aria\u0144ski, a w 1562 r. powierzy\u0142 jego prowadzenie teologowi Franciszkowi Stankarowi. Zamieni\u0142 na zbory aria\u0144skie ko\u015bcio\u0142y katolickie w Rzochowie, Ksi\u0105\u017cnicach i Wadowicach. Zmar\u0142 ok. 1571-1574. W wyniku rozlicze\u0144 pomi\u0119dzy potomkami Wojciecha i Jana Amora dobra rzochowsko-rzemie\u0144skie oraz zamek w Rzemieniu odziedziczy\u0142 Stanis\u0142aw, syn Wojciecha.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TARNOWSKI JAN BOGDAN<\/strong>, herbu Leliwa, hrabia, urodzony w Chorzelowie, pow. mielecki, syn Jana J\u00f3zefa i Karoliny z Tarnowskich. Od 1877 r. do 1914 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Powiatowej w Mielcu, wybieranym \u201ez grupy wi\u0119kszych posiad\u0142o\u015bci\u201d. W Wydziale Powiatowym w Mielcu sprawowa\u0142 funkcje: cz\u0142onka (1881-1896), zast\u0119pcy prezesa (1896-1911) i prezesa (1911-1914). Nale\u017ca\u0142 do Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Krakowie i w Wydziale Okr\u0119gowym w Mielcu pe\u0142ni\u0142 pocz\u0105tkowo funkcj\u0119 zast\u0119pcy delegata, a w 1911 r. zosta\u0142 wybrany prezesem. Przez kilka lat prezesowa\u0142 te\u017c Okr\u0119gowemu Towarzystwu Rolniczemu. By\u0142 jednym z inspirator\u00f3w budowy nowego ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Chorzelowie i przewodnicz\u0105cym Komitetu Parafialnego, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a. 26 VIII 1914 r. stan\u0105\u0142 na czele Powiatowego Komitetu Narodowego. Zmar\u0142 w 1914 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI JAN FELIKS<\/strong>, herbu Leliwa, data urodzin nieznana, syn Jana (II) i El\u017cbiety z Sternberka. W 1460 r. zosta\u0142 kasztelanem bieckim, a w 1465 r. kasztelanem wi\u015blickim. W 1480 r. zosta\u0142 mianowany wojewod\u0105 lubelskim. \u017bonaty z Ann\u0105 z Ole\u015bnicy?, mia\u0142 z ni\u0105 dwoje dzieci: Ann\u0119 i Jana Feliksa (nazwanego p\u00f3\u017aniej \u201eSzramem\u201d). Po ojcu otrzyma\u0142 m.in. klucz rzochowski, tzn. miasto Rzoch\u00f3w oraz Grabie, Ko\u015bciel\u00f3w, Tuszyma, Ocieka, Kie\u0142k\u00f3w, Ksi\u0105\u017cnice, Golesz\u00f3w, Wadowice, Zdziarzec, G\u00f3rki, Zdak\u00f3w, Krzemienica i inne. Okre\u015bla si\u0119 go mianem \u201epraojca\u201d linii Tarnowskich osiad\u0142ych w Rzochowie, a potem we w\u0142o\u015bciach tarnobrzesko-dzikowskich. Zmar\u0142 ok. 1484\/1485.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI JAN FELIKS \u201eSZRAM\u201d<\/strong>, herbu Leliwa, data urodzin nieznana, syn Jana Feliksa i Anny z Ole\u015bnicy? Chor\u0105\u017cy krakowski \u2013 1484, stolnik n. koronny \u2013 1494, kasztelan lubelski \u2013 1497, wojewoda lubelski \u2013 1499, wojewoda sandomierski \u2013 1501, woj. krakowski \u2013 1505, starosta be\u0142ski i horodelski. \u017bonaty z Katarzyn\u0105 z Bobrku Lig\u0119ziank\u0105. Potomstwo: Stanis\u0142aw, Jan (\u201eCi\u0119\u017cki\u201d), Spytek. Po \u015bmierci ojca (1484\/1485) odziedziczy\u0142 dobra rzochowsko-rzemie\u0144skie. By\u0142 fundatorem prepozytury rzochowskiej. Zmar\u0142 ok. 1507 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TARNOWSKI JAN J\u00d3ZEF \u201eCHORZELOWSKI\u201d<\/strong>, herbu Leliwa, urodzony w 1826 r. w Chorzelowie, syn Micha\u0142a i El\u017cbiety z Wysockich. Po ojcu otrzyma\u0142 dobra chorzelowskie i Chorzel\u00f3w obra\u0142 za swoj\u0105 siedzib\u0119. Wychowywa\u0142 si\u0119 w klimacie uwielbienia dla Ojczyzny i w ca\u0142ym swoim \u017cyciu wielokrotnie wykazywa\u0142 si\u0119 postaw\u0105 patriotyczn\u0105. Od 1862 r. nale\u017ca\u0142 do tzw. \u201eGrona krakowskiego\u201d, a p\u00f3\u017aniej Komitetu Obywatelskiego (frakcja \u201eBia\u0142ych\u201d), bardzo aktywnego na pocz\u0105tku powstania styczniowego 1863 r. W powsta\u0144czym tarnowskim Wydziale Obwodowym odgrywa\u0142 jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych r\u00f3l. Wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 Karolin\u0105 stworzyli w chorzelowskim maj\u0105tku jeden z najsilniejszych w Galicji o\u015brodk\u00f3w wsparcia powstania. W marcu, kwietniu i czerwcu 1863 r. stanowi\u0142 baz\u0119 organizacyjn\u0105 dla formuj\u0105cych si\u0119 oddzia\u0142\u00f3w \u0141opackiego, a p\u00f3\u017aniej gen. Zygmunta Jordana (przez pewien czas jego sztab znajdowa\u0142 si\u0119 w Chorzelowie). Hr. J. Tarnowski op\u0142aci\u0142 wi\u0119kszo\u015b\u0107 koszt\u00f3w zwi\u0105zanych z wyposa\u017ceniem oddzia\u0142\u00f3w. Ponadto wp\u0142aci\u0142 sum\u0119 na specjalny podatek narodowy. W listopadzie 1863 r., kiedy Romuald Traugutt powo\u0142a\u0142 Wydzia\u0142 Rz\u0105du Narodowego w Galicji, stanowisko naczelnika Wydzia\u0142u Broni, Amunicji i Efekt\u00f3w powierzono J. Tarnowskiemu. Ten\u017ce, zagro\u017cony aresztowaniem przez w\u0142adze austriackie, musia\u0142 ucieka\u0107 z Galicji i przez pewien czas mieszka\u0142 w Pozna\u0144skiem. Po uzyskaniu przez Galicj\u0119 autonomii zosta\u0142 wybrany pos\u0142em do Rady Pa\u0144stwa w Wiedniu (parlament austriacki) i pos\u0142em na Sejm Krajowy Galicyjski we Lwowie. By\u0142 pierwszym prezesem (marsza\u0142kiem) Rady Powiatowej w Mielcu w kadencji 1867-1871, a nast\u0119pnie do 1891 r. radnym tej\u017ce Rady. Ponadto nale\u017ca\u0142 do Krakowskiego Towarzystwa Rolniczego i Krakowskiego Towarzystwa Wzajemnych Ubezpiecze\u0144. Jego wielk\u0105 osobist\u0105 pasj\u0105 by\u0142a hodowla koni pe\u0142nej krwi, kt\u00f3r\u0105 rozpocz\u0105\u0142 ok. 1850 r., kupuj\u0105c kilka klaczy od Dzieduszyckich, Su\u0142kowskich i ksi\u0105\u017c\u0105t de Rohan. Najs\u0142ynniejszym koniem jego stajni by\u0142 \u201ePrzed\u015bwit\u201d, kt\u00f3ry uczestniczy\u0142 w 29 gonitwach w r\u00f3\u017cnych miastach europejskich i zwyci\u0119\u017cy\u0142 23 razy, m.in. w \u201eTrial Stakes\u201d w Wiedniu (1874), \u201ePreis des Jockey Club\u201d (Derby) w Wiedniu (1875) i \u201eGrosser Preis von Baden\u201d (1876). Hrabia Jan J\u00f3zef Tarnowski zmar\u0142 w 1898 r. Spoczywa w krypcie pod prezbiterium ko\u015bcio\u0142a parafialnego p.w. Wszystkich \u015awi\u0119tych w Chorzelowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI RAFA\u0141 (RAFA\u0141 Z TARNOWA)<\/strong>, herbu Leliwa, syn Spycimira z Tarnowa i Melsztyna oraz Stanis\u0142awy(?). W 1355 r. zosta\u0142 podkomorzym sandomierskim, a w 1368 r. kasztelanem wi\u015blickim. W 1365 r. otrzyma\u0142 od Pe\u0142ki z Galowa po\u0142ow\u0119 Sochowa (Rzochowa) w zastaw za 140 grzywien, co by\u0142o pocz\u0105tkiem w\u0142adania Rzochowem przez Tarnowskich. \u017bonaty z Dzier\u017ck\u0105 z Wielowsi (ok. 1350 r.), mia\u0142 z ni\u0105 potomstwo: Jana (I) i Spytka. Zmar\u0142 ok. 1372\/1373.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI STANIS\u0141AW I<\/strong>, herbu Leliwa, urodzony ok. 1478 r., syn Jana Feliksa \u201eSzrama\u201d i Katarzyny z Bobrku Lig\u0119zianki. Sprawowa\u0142 funkcj\u0119 kasztelana che\u0142mskiego (1526) i kasztelana s\u0105deckiego (1527). \u017bonaty dwukrotnie: z Katarzyn\u0105 z Ko\u015bcielca (przed 1510 r., zmar\u0142\u0105 ok. 1512 r.) i Katarzyn\u0105 Firlej\u00f3wn\u0105 (oko\u0142o 1515 r., zmar\u0142\u0105 po 1545 r.). Z drug\u0105 \u017con\u0105 mia\u0142 syn\u00f3w – Stanis\u0142awa, Wojciecha i Jana Amora. W 1508 r. otrzyma\u0142 w spadku dobra rzochowsko-rzemie\u0144skie. W 1527 r. doprowadzi\u0142 do odnowienia przywileju lokacyjnego dla miasta Rzochowa. Przebudowa\u0142 wie\u017c\u0119 w Rzemieniu w stylu renesansowym. Prawdopodobnie na jego zlecenie wybudowano tak\u017ce inne budynki na dziedzi\u0144cu otoczonym wa\u0142ami ziemnymi. Zmar\u0142 ok. 1528-1530 r. Pozostawi\u0142 po sobie klucz rzochowski\u2013rzemie\u0144ski, czyli m.in.: zesp\u00f3\u0142 zamkowy w Rzemieniu, miasto Rzoch\u00f3w oraz wsie: Gliny, Golesz\u00f3w, G\u00f3rki, Kie\u0142k\u00f3w, Kolbuszowa, Ko\u015bciel\u00f3w (Tuszyma), \u0141ysak\u00f3w, Ocieka, Podleszany, Trz\u0119s\u00f3wka, Wadowice, Werynia i Wola Ksi\u0105\u017cnicka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI STANIS\u0141AW II<\/strong>, herbu Leliwa, urodzony pomi\u0119dzy 1541 i 1551 r., syn Wojciecha i Reginy Czern\u00f3wny. W spadku po ojcu (Wojciechu), po rozliczeniach z potomstwem Jana Amora, otrzyma\u0142 dobra rzochowsko-rzemie\u0144skie. \u017bonaty z Zofi\u0105 z Mieleckich. Doprowadzi\u0142 do rekatolizacji ko\u015bcio\u0142a w Rzochowie, ufundowa\u0142 probostwo i kaplic\u0119 szpitaln\u0105 \u015bw. Anny oraz zabezpieczy\u0142 na ten cel w kasie miejskiej 1500 z\u0142otych polskich. Zmar\u0142 bezpotomnie oko\u0142o 1585 r. Dobra rzochowsko\u2013rzemie\u0144skie przej\u0105\u0142 Hieronim Mielecki, brat Zofii, ko\u0144cz\u0105c tym oko\u0142o 220-letnie zarz\u0105dzanie nimi przez Tarnowskich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARNOWSKI WOJCIECH<\/strong>, herbu Leliwa, urodzony ok. 1522 r., syn Stanis\u0142awa (I) i Katarzyny z Firlej\u00f3w. Otrzyma\u0142 w spadku po zmar\u0142ym ojcu (ok. 1528-1530 r.), wsp\u00f3lnie z matk\u0105 i bratem Janem Amorem, dobra rzochowsko-rzemie\u0144skie. O\u017ceni\u0142 si\u0119 oko\u0142o 1541 r. z Regin\u0105 z Witowic Czern\u00f3wn\u0105 i mia\u0142 z ni\u0105 syna \u2013 Stanis\u0142awa (II). Zmar\u0142 oko\u0142o 1565 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TARPAN (PZL M-4, M-4P)<\/strong>, samolot szkolno-treningowy produkowany w WSK Mielec w latach 1958-1964. Opracowano go w PZL Mielec, a konstruktorami prowadz\u0105cymi byli Tadeusz St\u0119pczyk i Janusz Olenderek. Podstawowe dane: za\u0142oga \u2013 2 osoby, moc startowa \u2013 185 KM, masa startowa \u2013 1200 kg, masa u\u017cyteczna \u2013 312 kg, pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna \u2013 300 km\/godz., zasi\u0119g \u2013 750 km. Pierwszy lot odby\u0142 si\u0119 7 IX 1961 r., a wykona\u0142 go pilot Tadeusz Go\u0142\u0119biewski. Wyprodukowano 3 egzemplarze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TAURUS<\/strong>, zesp\u00f3\u0142 muzyki rockowej, specjalizuj\u0105cy si\u0119 w muzyce heavy-metalowej. Powsta\u0142 w 1982 r. Po dwuletnim okresie kszta\u0142towania si\u0119 sk\u0142adu i pracy nad repertuarem od 1984 r. startowa\u0142 w Og\u00f3lnopolskim M\u0142odzie\u017cowym Przegl\u0105dzie Piosenki. W latach 1985 i 1986 zakwalifikowa\u0142 si\u0119 do fina\u0142u w Wroc\u0142awiu, potwierdzaj\u0105c dobry poziom wykonawstwa. Uczestniczy\u0142 w warsztatach muzycznych KRAM w latach 1984-1986 i w Brzegu w 1985 r. W przegl\u0105dzie zespo\u0142\u00f3w \u201eRock nad Odr\u0105\u201985\u201d zdoby\u0142 tytu\u0142 laureata. Bra\u0142 tak\u017ce udzia\u0142 w Festiwalu Muzyki Rockowej, m.in. w 1986 r. Podstawowy sk\u0142ad zespo\u0142u w latach 80. stanowili: Dariusz Karpi\u0144ski \u2013 vocal, Jacek Polak \u2013 gitara, Zbigniew Wi\u0105cek \u2013 gitara, Tomasz Dzie\u0144 \u2013 gitara basowa, Norbert Krawczyk \u2013 perkusja. Ponadto przez pewien czas wokalist\u0105 by\u0142 Jaros\u0142aw Dobrowolski. W latach 90. grupa zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TB-9 TAMPICO, TB-10 TOBAGO<\/strong>, ma\u0142e samoloty sportowo-turystyczne produkowane w WSK Mielec we wsp\u00f3\u0142pracy z francusk\u0105 firm\u0105 Socata w latach 1991-1994. XX w. W ramach kontraktu zosta\u0142y zmontowane w Mielcu, cz\u0119\u015bciowo z zespo\u0142\u00f3w dostarczonych z Francji, 24 samoloty TB-9 i TB-10. Ponadto wykonano w Mielcu 165 komplet\u00f3w cz\u0119\u015bci do produkcji tych samolot\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142prac\u0119 zako\u0144czono w 1994 r. ze wzgl\u0119d\u00f3w ekonomicznych. Podstawowe dane TB-9\/TB-10: moc silnika \u2013 160 KM\/180 KM, waga \u2013 1060 kg\/1150 kg, \u0142adunek u\u017cyteczny \u2013 420 kg\/450 kg, 1 pilot + 3 pasa\u017cer\u00f3w, pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa \u2013 195 km\/godz.\/230 km\/godz., zasi\u0119g \u2013 940 km\/1080 km. Pierwszy oblot samolotu TB-10 wyprodukowanego w Mielcu wykonali 31 V 1991 r. przedstawiciele zak\u0142adu SOCATA: pilot fabryczny Jean Sochor i inspektor nadzoru Bureau Veritas \u2013 Jean Cresever.<\/p>\r\n

TCH\u00d3RZEWSKI MICHA\u0141 JAN,<\/b> urodzony 17 III 1975 r. w Lublinie, syn Stefana i Urszuli z Sybirskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1995 r. W latach 1995-1997 ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y Aspirant\u00f3w Stra\u017cy Po\u017carnej w Krakowie i po jej uko\u0144czeniu otrzyma\u0142 stopie\u0144 m\u0142odszego aspiranta. Od 1997 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Komendzie Rejonowej Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Tarnobrzegu na stanowisku dow\u00f3dcy zast\u0119pu. W 2003 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Komendy Powiatowej PSP w Mielcu, gdzie powierzono mu stanowisko dow\u00f3dcy sekcji. Kolejnymi stanowiskami by\u0142y: m\u0142odszy specjalista w Wydziale Operacyjno-Rozpoznawczym, dy\u017curny na stanowisku kierowania, zast\u0119pca dow\u00f3dcy zmiany, dow\u00f3dca zmiany, zast\u0119pca dow\u00f3dcy Jednostki Ratowniczo-Ga\u015bniczej nr 2 i dow\u00f3dca JRG nr 2. Reprezentowa\u0142 mieleck\u0105 Komend\u0119 Powiatow\u0105 w zawodach sportowych. W czasie pracy w zawodowej Stra\u017cy Po\u017carnej udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej, najpierw w OSP Skamielna Bia\u0142a, a nast\u0119pnie w OSP Padew Narodowa. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zow\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla Ochrony Przeciwpo\u017carowej, Medalem Br\u0105zowym za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 i Br\u0105zowym Medalem za Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa. Od 21 III 2024 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta powiatowego PSP w Mielcu. Posiada stopie\u0144 brygadiera.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TEATR DZIECI\u0118CY SDK \u201eALBOCO\u201d<\/strong>, zesp\u00f3\u0142 teatralny dzia\u0142aj\u0105cy w Osiedlowym Domu Kultury (p\u00f3\u017aniej Sp\u00f3\u0142dzielczy Domu Kultury) Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Powsta\u0142 w 1978 r. i dzia\u0142a nadal. Wystawi\u0142 m.in. sztuki dla dzieci: O Kasi, co g\u0105ski zgubi\u0142a, Pod Wawelem mieszka\u0142 smok, O Janku, co szuka\u0142 szcz\u0119\u015bcia, Kichu\u015b majstra Lepigliny, Orzeszek, Mi\u015b B\u0105belek u rozb\u00f3jnik\u00f3w, Czerwony Kapturek, Legenda o krakowiance, Kot w butach, Ja\u015b i Ma\u0142gosia, Opowie\u015b\u0107 o ksi\u0105\u017ckowym Plastusiu, Legenda o warszawskim bazyliszku, Dwie Marysie, Rodzina Cudnalskich, Prawo jazdy, Zapusty <\/em>oraz\u00a0 O straszliwym smoku i dzielnym szewczyku, prze\u015blicznej kr\u00f3lewnie i kr\u00f3lu Gwo\u017adziku<\/em>. W blisko 30-letniej dzia\u0142alno\u015bci w zespole wyst\u0119powa\u0142o oko\u0142o dwustu m\u0142odych aktor\u00f3w amator\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Instruktorzy (re\u017cyserzy)<\/strong>: Janina Kitrys, Jolanta Mierzwi\u0144ska, Urszula G\u0142adyszewska-Wa\u0142ek, Marta Ci\u0105g\u0142o.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Scenografowie, tw\u00f3rcy lalek i kostium\u00f3w dla zespo\u0142\u00f3w teatralnych ODK (SDK) MSM:<\/strong>\u00a0Anna Maci\u0105ga, Gra\u017cyna Aksiuto, Alicja Toczy\u0144ska, Urszula G\u0142adyszewska-Wa\u0142ek, Krystyna Ksi\u0105\u017cnicka, Teresa Kubik, Zdzis\u0142aw \u0141az, Krzysztof Przygoda.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TEATR \u201eMASKA\u201d (K\u00d3\u0141KO DRAMATYCZNE, AMATORSKI TEATR MASKA, ZESP\u00d3\u0141 TEATRALNY ZDK, TEATR DRAMATYCZNY \u201eNURT\u201d RCK)<\/strong>, zesp\u00f3\u0142 teatralny dzia\u0142aj\u0105cy pod patronatem Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL, a nast\u0119pnie Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. Powsta\u0142 jesieni\u0105 1944 r. i dzia\u0142a\u0142 pod r\u00f3\u017cnymi nazwami do 1986 r. Wyst\u0119powa\u0142 najcz\u0119\u015bciej na scenach plac\u00f3wek kulturalnych mieleckiej fabryki \u2013 Klubu Fabrycznego i Zak\u0142adowego Domu Kultury (p\u00f3\u017aniej Robotnicze Centrum Kultury), gdzie do po\u0142owy lat 70. istnia\u0142a specjalna sala teatralna. Mimo amatorskiego sk\u0142adu aktorskiego reprezentowa\u0142 bardzo dobry poziom i wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j kultury i edukacji teatralnej mieleckiego spo\u0142ecze\u0144stwa. Cieszy\u0142 si\u0119 w \u015brodowisku du\u017c\u0105 popularno\u015bci\u0105. Dzi\u0119ki d\u0142ugoletnim wyst\u0119pom i udanym kreacjom szczeg\u00f3lnym szacunkiem otaczano w Mielcu g\u0142\u00f3wnych aktor\u00f3w: Mari\u0119 Kosteck\u0105, Stefana Ostrowskiego, Edmunda Toczka i Czes\u0142awa Burego. Ponadto w ponad 40-letniej historii tego teatru wyst\u0105pi\u0142o blisko 200 aktor\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Premiery spektakli teatralnych: *1944: Za Polsk\u0119 \u2013 za Warszaw\u0119 (obrazek sceniczny), \u201e\u017bywy obraz\u201d, Ch\u0142opcy z lasu; *1945: W krainie ta\u0144ca (2 programy rewiowe), Ma\u0142\u017ce\u0144stwo Loli, O cz\u0142owieku, kt\u00f3ry redagowa\u0142 gazet\u0119 rolnicz\u0105; *1946: Ich dw\u00f3ch, Poskromienie \u017con, Codziennie o pi\u0105tej; *1947: Sublokatorka, K\u0142opoty Z\u0142otopolskiego; *1948: Hiszpa\u0144ska mucha; *1949: Jubileusz, Wujaszek z Gdyni; *1950: Taka jest ksi\u0105\u017cki moc (na podstawie \u201eLatarnika\u201d), Sk\u0105piec, Odbudowa, Matka, O\u017cenek; *1951: Panna rekrutem; *1952: Wczoraj \u2013 przedwczoraj; *1953: Las, Rodzinka; *1954: Kr\u00f3lowa przedmie\u015bcia; *1955: Szcz\u0119\u015bcie Frania; *1956: Gdzie diabe\u0142 nie mo\u017ce; *1957: Chory z urojenia, Noc listopadowa; *1958 Betlejem polskie, Fantazy, Wesele; *1959: Pan Jowialski, Zakr\u0119t, Fircyk w zalotach, Farfurka Kr\u00f3lowej Bony; *1960: Gwa\u0142tu, co si\u0119 dzieje; *1961: Kuglarze, Awantura w Pacynkowie; *1962: Kr\u00f3lewna \u015anie\u017cka, Dzikie \u0142ab\u0119dzie; *1963: Braci naszych walcz\u0105cych pozdrawiamy (monta\u017c ), Zaczarowana zatoka, Egzamin, Droga do Doveru; *1964: Powr\u00f3t taty, Wyb\u00f3r, Monta\u017c s\u0142owno-muzyczny\u201d, My\u015bmy tych dni nie zapomnieli (monta\u017c s\u0142owno-muzyczny); *1965: \u015aniadanie, obiad, kolacja; *1966: Ballada polska, Bajka o srebrnym je\u017cu; *1967: Jak hartowa\u0142a si\u0119 stal, Pie\u015b\u0144 o pi\u0119ciu braciach; *1968: \u015aluby panie\u0144skie; *1969: Notes, Odwety; *1970: Calineczka, W g\u00f3ralskiej izbie; *1971: Igraszki z diab\u0142em; *1974: Kr\u00f3l Mi\u0119sopust, Dwa teatry; *1976: U Ikark\u00f3w na osiedlu (widowisko kabaretowe), Dekret; *1977: Program kabaretowy; *1978: Odprawa pos\u0142\u00f3w greckich, Ksi\u0119\u017cniczka na opak wywr\u00f3cona; *1980: Ludzie z lasu, Szewczyk Dratewka, Jase\u0142ka; *1981: Czy\u017cby; *1982: Trzy bia\u0142e strza\u0142y; *1983: Szelmostwo lisa Witalisa; Mieszczanin szlachcicem; *1985: Kr\u00f3lowa Przedmie\u015bcia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Re\u017cyserzy:<\/strong>\u00a0Jerzy Stadler (1944-1945), Gwidon Dobrowolski (1945), Feliks Starosielec (1945-1951), Marian Karczewski (1946), Edmund Toczek (1952-1957), Kazimierz Piechocki (1953), Julian B\u0105k (1956), Jadwiga Jawor (1957-1962), Irena Nowakowska (1958), Witold Szypka (1959-1961), Witold Kurzawa (1961), Boles\u0142aw Downarowicz (1962), Tadeusz Grochocki (1964), W\u0142odzimierz Saar (1965), Elwira Turska (1965-1976), Zbigniew Samogranicki (1967), Olgierd Hanusz (1968-1970), Wojciech Boraty\u0144ski (1974), J\u00f3zef Jasielski (1975-1976), Bogdan Nyckowski (1977-1978), Tadeusz Malak (1980), Bogdan Mik\u0142usewicz (1980), Henryk Wichniewicz (1980-1983), Karol Podg\u00f3rski (1985).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TEATR M\u0141ODZIE\u017bOWY SDK \u201eGONG\u201d<\/strong>, zesp\u00f3\u0142 teatralny dzia\u0142aj\u0105cy w Sp\u00f3\u0142dzielczym Domu Kultury Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Za\u0142o\u017cy\u0142a go w 1990 r. Jadwiga Klaus (kierownik SDK). Ona te\u017c by\u0142a jego kierownikiem artystycznym i re\u017cyserem. W latach 1992-2003 wystawiono sztuki: Moralno\u015b\u0107 pani Dulskiej, Kopciuch, \u017babusia, O mi\u0142o\u015bci na weso\u0142o (monta\u017c poetycki), Rezerwat, By\u0142 kiedy\u015b raj, Kto\u015b si\u0119 utopi, Stara ba\u015b\u0144 i Sen nocy letniej\u201d. W zespole wyst\u0119powa\u0142o kilkadziesi\u0105t m\u0142odych os\u00f3b, z kt\u00f3rych pi\u0119\u0107 zosta\u0142o aktorami zawodowymi: Magdalena Kriger, Jakub Lasota, Beata Pszeniczna, Iwona Chamielec i Andrzej Plata.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TEATR POEZJI \u201eKALIOPE\u201d<\/strong>, powsta\u0142 w zimie 1972 r. z inicjatywy Edwarda Zachariasza \u2013 instruktora teatralnego Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej w Mielcu i funkcjonowa\u0142 jako jedna z form dzia\u0142alno\u015bci tej plac\u00f3wki. Jego sk\u0142ad stanowili mieleccy m\u0142odzi recytatorzy wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Recytatorskim. W 1972 r. E. Zachariasz przygotowa\u0142 z zespo\u0142em dwa programy: Drewno m\u00f3wi<\/em> i By\u0142y piosenki<\/em>. Wyst\u0119powano z nimi oko\u0142o 30 razy w Mielcu i w innych miejscowo\u015bciach. W II Konkursie Poezji Wsp\u00f3\u0142czesnej im. J. Przybosia \u201eO Z\u0142oty Lemiesz\u201d w Rzeszowie (X 1972) \u2013 mielecki zesp\u00f3\u0142 otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie i nagrod\u0119 \u201eNowin Rzeszowskich\u201d. Od 1 III 1973 r. siedzib\u0105 \u201eKaliope\u201d sta\u0142 si\u0119 Osiedlowy Dom Kultury MSM, do kt\u00f3rego E. Zachariasz przeszed\u0142 na stanowisko kierownika. Wtedy to przygotowano trzeci program \u2013 Mow\u0105 cieplejsz\u0105 ni\u017c s\u0142o\u0144ce<\/em> oparty na wierszach poet\u00f3w ludowych. W latach 1973-1974 mielecki teatr poezji odni\u00f3s\u0142 kilka licz\u0105cych si\u0119 sukces\u00f3w: I miejsce w Festiwalu Amatorskich Zespo\u0142\u00f3w Artystycznych Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowych Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego (XI 1973 r.), wyr\u00f3\u017cnienie w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Amatorskich Zespo\u0142\u00f3w Teatralnych Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Mieszkaniowej w Pu\u0142awach (1974), wyr\u00f3\u017cnienie w finale wojew\u00f3dzkim Og\u00f3lnopolskiego Przegl\u0105du Teatr\u00f3w Amatorskich w Rzeszowie (1974), I miejsce w IV Wojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Artystycznych (1974) i I miejsce w IV Og\u00f3lnopolskim Konkursie Poezji Wsp\u00f3\u0142czesnej im. J. Przybosia \u201eO Z\u0142oty Lemiesz\u201d w Rzeszowie (1974). Ponadto cz\u0142onkowie zespo\u0142u zdobywali indywidualnie wysokie lokaty w kolejnych edycjach Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Recytatorskiego i Konkursu Poezji \u201eO Z\u0142oty Lemiesz\u201d. Po odej\u015bciu E. Zachariasza z ODK MSM (I kwarta\u0142 1975 r.) zesp\u00f3\u0142 spotyka\u0142 si\u0119 coraz rzadziej i w po\u0142owie roku zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Cz\u0142onkowie zespo\u0142u:<\/strong>\u00a0Barbara Babiarz, Eugeniusz Idzior, Stanis\u0142aw Kli\u015b, Dorota Kuleczka, Grzegorz Lasek, Anna Paku\u0142a, Jan Pawlik, Sabina P\u0142achta, Tadeusz R\u00f3\u017cak, Jan St\u0119pie\u0144, Lilianna St\u0119pie\u0144, El\u017cbieta Strzelczyk, Jan Warcho\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TEATR ROZMAITO\u015aCI IM. STEFANA OSTROWSKIEGO,<\/strong>\u00a0powsta\u0142 w 2013 r. jako zesp\u00f3\u0142 artystyczny Domu Kultury Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu i kontynuator poprzednich zespo\u0142\u00f3w teatralnych tego\u017c Domu Kultury („Maska”, „Dramatyczny”). Misji jego utworzenia i prowadzenia podj\u0119\u0142y si\u0119 Jadwiga Klaus i Magdalena Kriger (obecnie Betleja). Rozpocz\u0119to widowiskiem teatralnym\u00a0Misterium Bo\u017cego Narodzenia<\/em>, wystawionym wraz z m\u0142odzie\u017cowym zespo\u0142em teatralnym Antrakt. 18 I 2014 r. odby\u0142a si\u0119 premiera tragikomedii\u00a0Dziewczyny z pomys\u0142em<\/em>, opartej na motywach filmu \u201eDziewczyny z kalendarza\u201d. Powodzenie sztuki spowodowa\u0142o, \u017ce wystawiono j\u0105 jeszcze kilka razy (Mielec, Tarnobrzeg). Na 2015 r. zesp\u00f3\u0142 przygotowa\u0142 komedi\u0119 A. Fredry\u00a0Damy i huzary<\/em>\u00a0w adaptacji i re\u017cyserii Jadwigi Klaus. Sztuk\u0119 prezentowano wielokrotnie w Mielcu oraz innych miastach, m.in. w Nowej D\u0119bie, Tarnobrzegu, Rzeszowie, \u0141a\u0144cucie i Przemy\u015blu. Ponadto cz\u0119\u015b\u0107 zespo\u0142u bra\u0142a udzia\u0142 w cz\u0119\u015bci artystycznej uroczysto\u015bci z okazji Narodowego \u015awi\u0119ta 3 Maja 2015 r. przed pomnikiem Wolno\u015bci w Mielcu. 20 wrze\u015bnia 2015 r. wsp\u00f3lnie z innymi grupami artystycznymi SCK przygotowano monta\u017c s\u0142owno-muzyczny \u201eKochamy lata 70-te\u201d. Premiera kolejnej sztuki \u2013\u00a0Gdzie diabe\u0142 nie mo\u017ce<\/em>, opartej na komediach Jana Drdy, odby\u0142a si\u0119 23 X 2016 r. na scenie Domu Kultury SCK w Mielcu. R\u00f3wnie\u017c i ten spektakl cieszy\u0142 si\u0119 du\u017cym powodzeniem zar\u00f3wno w\u015br\u00f3d widz\u00f3w w Mielcu, jak i poza nim, np. w Rzeszowie, Tarnobrzegu czy w Giedlarowej. 13 maja 2017 r. m\u0119ska cz\u0119\u015b\u0107 zespo\u0142u wystawi\u0142a na scenie SCK w Mielcu\u00a0Rozmowy przy wycinaniu lasu<\/em>\u00a0na podstawie sztuki Stanis\u0142awa Tyma. 5 XI 2017 r., tak\u017ce na scenie Domu Kultury SCK w Mielcu, odby\u0142a si\u0119 premiera sztuki\u00a0Ciotka<\/em>\u00a0wed\u0142ug scenariusza mielczanina – znanego pisarza W\u0142odzimierza K\u0142aczy\u0144skiego, w re\u017cyserii Jadwigi Klaus. Dla uczczenia 100. rocznicy odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 wystawiono\u00a0Wesele<\/em>\u00a0wg Stanis\u0142awa Wyspia\u0144skiego w re\u017cyserii J. Klaus. Premiera odby\u0142a si\u0119 4 XI 2018 r., a nast\u0119pnie zagrano dla mieleckiej m\u0142odzie\u017cy oraz w Tarnobrzegu i Giedlarowej. Kolejn\u0105 sztuk\u0105 by\u0142\u00a0O\u017cenek<\/em>\u00a0wg Miko\u0142aja Gogola (2019 r.). Grano j\u0105 w Mielcu, Giedlarowej i Przec\u0142awiu. Pandemia COVID-19 bardzo utrudni\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 zespo\u0142\u00f3w artystycznych. Re\u017cyser Jadwiga Klaus i zesp\u00f3\u0142\u00a0 pokonali jednak wiele przeszk\u00f3d i doprowadzili do wystawienia 29 V 2021 r. wodewilu K. Krum\u0142owskiego\u00a0Kr\u00f3lowa przedmie\u015bcia<\/em>\u00a0oraz spektaklu\u00a0Teatr Variete<\/em> (27 XI 2021 r.) na scenie DK SCK w Mielcu. Po spektaklu odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 75-lecia teatru amatorskiego w Domu Kultury w Mielcu (op\u00f3\u017aniona o 2 lata z powodu obostrze\u0144 pandemicznych). Powodzenie spektaklu Teatr Variete<\/em>, w kt\u00f3rym ujawni\u0142y si\u0119 talenty wokalne cz\u0142onk\u00f3w teatru, sk\u0142oni\u0142y zesp\u00f3\u0142 do przygotowania widowiska Baw si\u0119 razem z nami,<\/em> w kt\u00f3rym za\u015bpiewano piosenki sprzed kilkudziesi\u0119ciu lat w nowej aran\u017cacji i z Big Mielec Bandem pod dyrekcj\u0105 Waldemara Ozgi. Premiera odby\u0142a si\u0119 8 III 2023 r. na scenie Domu Kultury SCK i zosta\u0142a przyj\u0119ta bardzo ciep\u0142o. Jeszcze tego samego roku (21 X) przedstawiono mieleckiej publiczno\u015bci sztuk\u0119 G. B. Shawa Pigmalion <\/em>w re\u017cyserii Jadwigi Klaus, w 19 X 2024 r. sztuk\u0119 Gwa\u0142tu, co si\u0119 dzieje<\/em> wg Aleksandra Fredry, tak\u017ce w re\u017cyserii Jawigi Klaus. Rok 2025 r. zapisa\u0142 si\u0119 zabawn\u0105 sztuk\u0105 Pedro Calderona de la Barca Ksi\u0119\u017cniczka na opak wywr\u00f3cona, <\/em>tradycyjnie w re\u017cyserii Jadwigi Klaus. Premiera odby\u0142a si\u0119 25 X przy komplecie publiczno\u015bci, kt\u00f3ra cz\u0119sto kwitowa\u0142a sceniczne popisy aktor\u00f3w salwami \u015bmiechu. (Sztuk\u0119 wystawiono w ramach projektu „Teatralia Podkarpackie”.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Instruktor i re\u017cyser:<\/strong>\u00a0Jadwiga Klaus.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Aktorzy w latach 2013-2025:<\/strong> Andrzej Bednarz, Aleksandra B\u0142achowicz (dziecko), Maciej B\u0142achowicz, Andrzej Bry\u0142a, Monika Budaj, Grzegorz Cebula, Gra\u017cyna Chamielec, Ewa Czeczot, Andrzej Drews, Anna Dusza, Eugeniusz Idzior, Barbara Jab\u0142o\u0144ska, Dagmara Jachyra, Dagmara Kardy\u015b, Piotr Klamka, Edward Kocia\u0144ski, Ma\u0142gorzata Kolisz, Kamil Kosiba, Bartosz Kramarz, Maciej Kriger, Magdalena Kriger (po m\u0119\u017cu Betleja), Genowefa Kr\u00f3likowska, Joanna Kruszy\u0144ska, Agnieszka Ku\u017cd\u017ca\u0142 Trybulec, Eugeniusz Kwiatkowski, Arkadiusz Le\u015bniak-Moczuk, Tomasz \u0141\u0119pa, Dagmara Mach, Agnieszka Ma\u0142ek, Anna Marty\u0144ska (dziecko), Agnieszka Michna, Agnieszka Mirowska, Zbigniew Modras, Maria Or\u0142owska, Sabina Orzechowska Tabor, Janusz Pacholec, Pawe\u0142 Pazdan, Hubert Pomiankiewicz, Piotr Pszeniczny, Kalina Roksz, Karolina Rostkowska, Piotr Ro\u017cnia\u0142, Adam Satko, Ewa Sikorska, Barbara Stec, Jan St\u0119pie\u0144, Bogus\u0142aw Szawerda, Magdalena Szelest Tara, Maciej \u015awiatowiec, Szymon Wery\u0144ski (dziecko), El\u017cbieta Witek, Jerzy W\u00f3jcik, Ma\u0142gorzata Zaj\u0105c-Waga, Ma\u0142gorzata Zdu\u0144ska oraz go\u015bcinnie: Kapela ZPiT „Rzeszowiacy” i Mielecka Kapela Podw\u00f3rkowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z zespo\u0142em wsp\u00f3\u0142pracowali<\/strong>: Marzena Gawro\u0144ska – choreografia, S\u0142awomir Stan – opracowania muzyczne, Ma\u0142gorzata Pazdro – przygotowanie wokalne, Ma\u0142gorzata Zaj\u0105c-Waga, Czes\u0142aw Tabaka, Hubert Pomiankiewicz i Sylwia B\u0142achowicz \u2013 scenografia; Ma\u0142gorzata Godek, Maria Ortyl, W\u0142adys\u0142awa Majewska, Anna Niedba\u0142a, Magdalena R\u017cany \u2013 kostiumy; Dariusz Madej i Kazimierz Babiec – \u015bwiat\u0142o i nag\u0142o\u015bnienie; Robert \u015amist \u2013 muzyka, Waldemar Ozga – kierownictwo muzyczne, opracowanie muzyczne – S\u0142awomir Stan.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TEATR TA\u0143CA \u201eAleToNic\u201d<\/strong>, zesp\u00f3\u0142 artystyczny Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu. Powsta\u0142 w 2004 r. z inicjatywy Izabeli Domaga\u0142y (po m\u0119\u017cu Serwan), kt\u00f3ra od pocz\u0105tku jest jego instruktorem i choreografem. Ponadto z zespo\u0142em wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 pedagodzy, tancerze i instruktorzy ta\u0144ca z innych instytucji kultury. Sk\u0142ad zespo\u0142u tworz\u0105 dziewcz\u0119ta. Wyst\u0119puje z w\u0142asnym repertuarem, na kt\u00f3ry sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 tematyczne spektakle, miniatury i etiudy taneczno-teatralne (m.in.\u00a0Po tamtej stronie, Niesko\u0144czono\u015b\u0107, Ach te baby, Przebudzenie, W po\u0142owie drogi, Kilka krok\u00f3w, Ja chc\u0119, Forbidden, Pomi\u0119dzy<\/em>.). \u201eAleToNic\u201d jest uczestnikiem r\u00f3\u017cnego rodzaju przegl\u0105d\u00f3w i konkurs\u00f3w artystycznych. Najbardziej cenne osi\u0105gni\u0119cia to: III nagroda (2007) i II nagroda (2008) w Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Ta\u0144ca Wsp\u00f3\u0142czesnego \u201eKontrasty\u201d w Mielcu, I nagroda (2008) w Konfrontacjach Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eTa\u0144cowa\u0142y dwa Micha\u0142y\u201d w Przemy\u015blu, II nagroda (2009) w Podkarpackim Przegl\u0105dzie Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eZ\u0142oty Gryf\u201d, III nagroda (2005) i II nagroda (2006) w \u201eMiko\u0142ajkowych Spotkaniach Tanecznych\u201d w Kro\u015bnie oraz 2. miejsce w Podkarpackim Przegl\u0105dzie Dzieci\u0119cych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eZ\u0142oty Gryf\u201d w D\u0119bicy (2014). Szczeg\u00f3lnie cennym sukcesem by\u0142o 1. miejsce w VIII Na\u0142\u0119czowskim Festiwalu Ta\u0144ca EURO-DANCE \u2013 2014 w kategorii zespo\u0142\u00f3w do lat 13 za spektakl\u00a0Dziwnogr\u00f3d<\/em>\u00a0(choreografia: I. Serwan), 1. i 3. miejsce indywidualnie oraz 1. miejsce w konkursie\u00a0Taniec \u017cywio\u0142\u00f3w<\/em>\u00a0(choreografia: Marzena Gawro\u0144ska).\u00a0<\/p>\r\n

Wa\u017cniejsze sukcesy grupy dzieci\u0119cej:<\/strong> *2015 r.: 1. miejsce za choreografi\u0119 \u201ePoszukiwacze przyg\u00f3d\u201d w XIV Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201ePasikonik\u201d w Mielcu; 1. miejsce za choreografi\u0119 \u201ePoszukiwacze przyg\u00f3d\u201d w XV Andrzejkowych Spotkaniach Tanecznych w Ja\u015ble; *2016 r.: 2. miejsce za choreografi\u0119 \u201ePoszukiwacze przyg\u00f3d\u201d w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych w Jedliczu; 1. miejsce i \u201eZ\u0142oty Kaczy Pl\u0105s\u201d w XXVIII Przegl\u0105dzie Dzieci\u0119cych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eKaczucha 2016\u201d w Kro\u015bnie; *2018 r. \u2013 1. miejsce za choreografi\u0119 \u201eNastrojeni\u201d w XVII Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201ePasikonik\u201d w Mielcu, 2. miejsce za choreografi\u0119 \u201eNastrojeni\u201d w XVIII Andrzejkowych Spotkaniach Tanecznych w Ja\u015ble; wyr\u00f3\u017cnienie w VIII Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Ta\u0144ca \u201eIntermedium\u201d w Kro\u015bnie.<\/p>\r\n

Wa\u017cniejsze sukcesy grupy m\u0142odzie\u017cowej:<\/strong> *2015 r.: 2. miejsce za choreografi\u0119 w XIV Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201ePasikonik\u201d w Mielcu; *2016 r. \u2013 1. miejsce za choreografi\u0119 \u201eNie do wiary\u201d w IV Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Ta\u0144ca VIVERSO w Rybniku (w kat. 12-15 lat) i trzy nagrody indywidualne; 1. miejsce za choreografi\u0119 \u201eKadry przesz\u0142o\u015bci\u201d w 39. Konfrontacjach Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eTa\u0144cowa\u0142y dwa Micha\u0142y\u201d w Przemy\u015blu; 1. miejsce za choreografi\u0119 \u201eKadry przesz\u0142o\u015bci\u201d w VI Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Ta\u0144ca INTERMEDIUM w Kro\u015bnie.<\/p>\r\n

*2022 r. Grand Prix w 4. kategoriach i 1. miejsce w 6 kategoriach w IV Mi\u0119dzynarodowym Konkursie Ta\u0144ca \u201eTaneczne Talenty\u201d w Sko\u0142yszynie (14-15 V).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TEATRY AMATORSKIE<\/strong>; pierwsze amatorskie przedstawienia teatralne w Mielcu organizowano pod koniec lat 60. XIX, po otrzymaniu autonomii i wprowadzeniu w \u017cycie ustawy gminnej (1866-1867). Dochody z tych spektakli przeznaczano na cele dobroczynne, np. w 1872 r. na potrzeby czteroklasowej szko\u0142y ludowej, o czym informowa\u0142a krakowska gazeta \u201eCzas\u201d. Aktorami byli urz\u0119dnicy i rzemie\u015blnicy, a re\u017cyserami \u2013 nauczyciele lub ksi\u0119\u017ca. Grano w\u00f3wczas w plenerze, kasynie powiatowym i szkole ludowej (dzi\u015b SP nr 2). Repertuar stanowi\u0142y najcz\u0119\u015bciej komedie, np.\u00a0Polowanie na m\u0119\u017ca, Consilium facultatis, Kancelaria otwarta<\/em>\u00a0i\u00a0Poczciwiec.<\/em>\u00a0W 1894 r. z inicjatywy naczelnika OSP Tomasza Wo\u017aniaka powsta\u0142o k\u00f3\u0142ko dramatyczne przy stra\u017cnicy OSP. Jego za\u0142o\u017cycielami byli: W\u0142adys\u0142aw Cicho\u0144, Leon Go\u0142uchowski, Stanis\u0142aw Go\u0142uchowski, Jan Gruszecki, Jan Karlik, Ludwik K\u0142os, Zdzis\u0142aw Lubaska, Teofil Niemiec, Jakub Polak, Micha\u0142 Ryniewicz i Walenty Wery\u0144ski. Do zespo\u0142u nale\u017ca\u0142o blisko 80 os\u00f3b. Wystawiano sztuki:\u00a0Ko\u015bciuszko pod Rac\u0142awicami, Akademik, czyli ofiara za ojczyzn\u0119, Flisacy, \u0141obzowianie, Wesele na Pr\u0105dniku, Bartosz spod Krakowa, Emigracja ch\u0142opska, Krakowiacy i g\u00f3rale\u00a0<\/em>oraz\u00a0Zemsta.<\/em>\u00a0Drug\u0105 grup\u0119 teatraln\u0105 zorganizowa\u0142o powsta\u0142e (1894) Towarzystwo Gimnastyczne \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Zesp\u00f3\u0142 ten by\u0142 szczeg\u00f3lnie aktywny w pierwszym dziesi\u0119cioleciu XX w. Wystawiono w\u00f3wczas m.in.\u00a0Grube ryby<\/em>\u00a0M. Ba\u0142uckiego oraz\u00a0Warszawiank\u0119<\/em>\u00a0i\u00a0Noc listopadow\u0105<\/em>\u00a0S. Wyspia\u0144skiego. W sztukach wymagaj\u0105cych du\u017cej obsady aktorskiej (Ko\u015bciuszko pod Rac\u0142awicami<\/em>) \u0142\u0105czono si\u0142y i wsp\u00f3lnie wystawiano sztuki.\u00a0W czasie I wojny \u015bwiatowej \u017cycie kulturalne niemal zupe\u0142nie zanik\u0142o. Jedynie w zimie 1917 r. wystawiono w kasynie\u00a0Polskie Betlejem<\/em>\u00a0w re\u017c. ks. Paw\u0142a Wieczorka. (Wkr\u00f3tce potem kasyno spali\u0142o si\u0119. W okresie mi\u0119dzywojennym du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 wykazywali uczniowie gimnazjum, kt\u00f3rzy pod okiem profesor\u00f3w przygotowywali sztuki teatralne na r\u00f3\u017cne okazje. Wystawiano je najcz\u0119\u015bciej w auli gimnazjalnej lub sali Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. By\u0142y to m.in.:\u00a0Dwaj bracia, Jase\u0142ka (wielokrotnie), Konfederaci barscy, Karpaccy g\u00f3rale, Pan Jowialski, \u015aluby milczenia, B\u00f3g nie umiera, Pan Damazy, Obrona Lwowa, Rozkaz, Oto dzie\u0144 chwa\u0142y, Piosnka wujaszka, Betlejem Polskie, Balladyna, Chory z urojenia, Mazepa, M\u0142ody las, Antygona, Ga\u0142\u0105zka rozmarynu, Ga\u0142\u0105zka heliotropu.<\/em>\u00a0Spektakle teatralne przygotowywa\u0142y tak\u017ce: k\u00f3\u0142ko dramatyczne OSP (m.in. Bia\u0142e fartuszki), zesp\u00f3\u0142 dramatyczny Mieszcza\u0144skiego K\u00f3\u0142ka Amatorskiego, powsta\u0142y w 1926 r. (m.in.\u00a0Porucznik I Brygady<\/em>). W latach 20. kilka sztuk przygotowa\u0142 ks. Jan Dec z grup\u0105 os\u00f3b niezwi\u0105zanych z \u017cadn\u0105 organizacj\u0105. Grano sztuki:\u00a0Gwiazda Syberii, Gwiazda ludu, Zmartwychwstanie, Za wiar\u0119 naszych ojc\u00f3w.<\/em>\u00a0Scenografi\u0119 wykonywa\u0142 Tomasz Graczy\u0144ski. Wyst\u0119powano nie tylko w Mielcu, ale tak\u017ce w Baranowie, Kolbuszowej, Tarnowie i na terenie powiatu mieleckiego. Dochody przeznaczano na cele charytatywne. Przedstawienia teatralne przygotowywa\u0142y r\u00f3wnie\u017c harcerki z \u017be\u0144skiego Hufca Harcerskiego (m.in.\u00a0\u0141obzowianie<\/em>). W 1932 r. mieleccy studenci z Akademickich K\u00f3\u0142 Mielczan w Krakowie i Lwowie, przebywaj\u0105cy na przerwach \u015bwi\u0105tecznych w Mielcu, wyst\u0119powali przed mieleck\u0105 publiczno\u015bci\u0105 ze sztukami:\u00a0W go\u0142\u0119bniku, Wicek i Wacek, Grube ryby.<\/em>\u00a0W czasie okupacji hitlerowskiej dzia\u0142alno\u015b\u0107 kulturalna ca\u0142kowicie zamar\u0142a. Wkr\u00f3tce po wyzwoleniu Mielca, 11 XI 1944 r. k\u00f3\u0142ko dramatyczne pracownik\u00f3w PZL wyst\u0105pi\u0142o w \u015bwietlicy zak\u0142adowej (blok 107) z obrazkiem scenicznym Za Polsk\u0119 \u2013 za Warszaw\u0119, a nied\u0142ugo potem wystawi\u0142o sztuk\u0119\u00a0Ludzie z lasu.<\/em>\u00a0By\u0142 to pocz\u0105tek d\u0142ugoletniej dzia\u0142alno\u015bci teatru \u201eMaska\u201d, przemianowanego p\u00f3\u017aniej na teatr dramatyczny ZDK WSK. (Szerzej w odr\u0119bnym ha\u015ble.) Na terenie starego Mielca ju\u017c w zimie 1944\/1945 zorganizowany przez prof. Jadwig\u0119 Jaworow\u0105 zesp\u00f3\u0142 teatralny wielokrotnie wyst\u0105pi\u0142 z Jase\u0142kami. W latach 1945-1947 dzia\u0142a\u0142 teatr Zwi\u0105zku Walki M\u0142odych, kt\u00f3ry po wyst\u0119pach zach\u0119ca\u0142 do wst\u0119powania w szeregi ZWM. Gra\u0142 m.in. Fircyka w zalotach w Mielcu, Radomy\u015blu Wielkim i Tuszowie Narodowym. W roku szkolnym 1949\/1950 Edward Krymski zorganizowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 teatralny w Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szkole Stopnia Licealnego im. Stanis\u0142awa Konarskiego (p\u00f3\u017aniej I LO). Wystawiono\u00a0Balladyn\u0119,<\/em>\u00a0ale po kilkunastu przedstawieniach dyrekcja szko\u0142y zakaza\u0142a dalszych wyst\u0119p\u00f3w, a zesp\u00f3\u0142 rozwi\u0105za\u0142a. Po \u201epa\u017adziernikowej odwil\u017cy\u201d (1956 r.) w szko\u0142ach podstawowych i \u015brednich organizowano zespo\u0142y teatralne, kt\u00f3re wyst\u0119powa\u0142y z kr\u00f3tkimi przedstawieniami na scenach szkolnych i w plenerze, najcz\u0119\u015bciej z okazji Dnia Dziecka. W latach 60. dzia\u0142alno\u015b\u0107 teatralna w Mielcu bardzo si\u0119 uaktywni\u0142a. Sam Teatr \u201eMaska\u201d ZDK WSK przygotowa\u0142 19 sztuk i prezentowa\u0142 je na dobrze wyposa\u017conej scenie w sali teatralnej ZDK. Nauczycielski zesp\u00f3\u0142 teatralny przy Liceum Pedagogicznym pod kierunkiem Anny Cyran wielokrotnie wystawi\u0142 sztuki:\u00a0Klub kawaler\u00f3w i Lilla Weneda<\/em>, a zesp\u00f3\u0142 teatralny Technikum Mechanicznego (re\u017c. Halina Klaus) przedstawi\u0142 sztuk\u0119\u00a0Babcia i wnuczek czyli noc cud\u00f3w.<\/em>\u00a0Aktywny by\u0142 te\u017c zesp\u00f3\u0142 teatralny przy Sp\u00f3\u0142dzielni \u201ePok\u00f3j\u201d, prowadzony przez Stefana Mijala. Spektakle tego zespo\u0142u odbywa\u0142y si\u0119 w \u015bwietlicy sp\u00f3\u0142dzielczej przy ul. T. Ko\u015bciuszki. Tak\u017ce w innych \u015bwietlicach zak\u0142ad\u00f3w pracy i klubach m\u0142odzie\u017cowych przygotowywano przedstawienia teatralne i kabaretowe na okoliczno\u015bciowe uroczysto\u015bci. W latach 70., wraz z rosn\u0105c\u0105 popularno\u015bci\u0105 telewizji, aktywno\u015b\u0107 teatr\u00f3w amatorskich mala\u0142a. Nowo\u015bci\u0105 w tym okresie by\u0142 teatr poezji \u201eKaliope\u201d, prowadzony przez Edwarda Zachariasza w Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej, a nast\u0119pnie w Osiedlowym Domu Kultury MSM. Da\u0142 on pocz\u0105tek dzia\u0142alno\u015bci teatralnej tej plac\u00f3wki. Dzia\u0142a\u0142y tu p\u00f3\u017aniej: Teatr Dzieci\u0119cy \u201eAlboco\u201d (instruktorzy: Janina Kitrys, Jolanta Mierzwi\u0144ska, Urszula G\u0142adyszewska-Wa\u0142ek, Marta Ci\u0105g\u0142o), Teatrzyk \u201eArena\u201d (Krystyna Piechocka, Gra\u017cyna \u015awierczy\u0144ska), Teatr M\u0142odzie\u017cowy \u201eGong\u201d (Jadwiga Klaus), Scena Klub\u00f3w Seniora (J. Klaus) i kilka innych zespo\u0142\u00f3w. O poziomie artystycznym tego o\u015brodka teatralnego \u015bwiadczy wychowanie kilku p\u00f3\u017aniejszych aktor\u00f3w zawodowych. W ostatnich latach spore sukcesy odnosi\u0142y zespo\u0142y teatralne mieleckich szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych, a zw\u0142aszcza II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika pod kierunkiem Danuty Gawryjo\u0142ek, Haliny Osnowskiej i Urszuli \u017burawskiej. W roku szkolnym 1992\/1993 Zesp\u00f3\u0142 prowadzony przez Halin\u0119 Osnowsk\u0105 wystawi\u0142\u00a0\u015aluby panie\u0144skie<\/em>\u00a0w Mielcu. Spektakl ten nagra\u0142a telewizja, a nast\u0119pnie wystawiano sztuk\u0119 w ramach programu TVP 1 \u201ePapkinada\u201d (z okazji 200. rocznicy urodzin A. Fredry) w warszawskich \u0141azienkach (20 VI 1993 r.). Spektakl ten zaprezentowano tak\u017ce na Festiwalu Teatr\u00f3w Szkolnych we Wroc\u0142awiu. W roku szkolnym 1996\/1997 grupa teatralna \u201eZgrzyt\u201d, tak\u017ce pod opiek\u0105 H. Osnowskiej, wystawi\u0142a\u00a0Tango<\/em>\u00a0S. Mro\u017cka. Ponadto kolejna grupa teatralna H. Osnowskiej w roku szkolnym 2000\/2001 zaj\u0119\u0142a z fragmentem\u00a0Ch\u0142op\u00f3w<\/em>\u00a0II miejsce w Gali Reymontowskiej w Rzeszowie. Zesp\u00f3\u0142 prowadzony przez nauczycielk\u0119 j\u0119zyka angielskiego Urszul\u0119 \u017burawsk\u0105 wielokrotnie uczestniczy\u0142 w Festiwalu Szkolnych Teatr\u00f3w Obcoj\u0119zycznych w Rzeszowie, zdobywaj\u0105c m.in. trzykrotnie I miejsce (1998\/1999, 1999\/2000, 2002\/2003). Trzeci\u0105 lokat\u0119 uzyska\u0142 zesp\u00f3\u0142 francuskoj\u0119zyczny pod opiek\u0105 Jadwigi M\u0105czki. W pierwszych latach XXI w. w mieleckich szko\u0142ach wyra\u017anie wzmog\u0142o si\u0119 zainteresowanie ma\u0142ymi formami teatralnymi. 3 VI 2011 r. w Domu Kultury SCK wystawiono musical\u00a0Grease si\u0119 kr\u0119ci<\/em>\u00a0z udzia\u0142em mieleckiej m\u0142odzie\u017cy. Re\u017cyserami przedstawienia by\u0142y Magdalena Kriger i Anna Leszkiewicz. Tak\u017ce na scenie SCK 13 VI 2011 r. m\u0142odzie\u017c z mieleckich plac\u00f3wek specjalnych przedstawi\u0142a Sen Emilka. Od 2008 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 grupa teatralna \u201eSenior Show\u201d \u2013 sekcja Uniwersytetu Trzeciego Wieku (Moralno\u015b\u0107 Pani Dulskiej, W czasie deszczu dzieci si\u0119 nudz\u0105, Jase\u0142ka<\/em>). W czerwcu 2012 r. Dzieci\u0119ca Grupa Teatralna \u201eAntrakt\u201d wystawi\u0142a sztuk\u0119\u00a0Koronki, kordonki,<\/em>\u00a0a sekcja m\u0142odzie\u017cowa tego teatru przygotowa\u0142a spektakl\u00a0Bici bij\u0105<\/em>. Obydwa przedstawienia wyre\u017cyserowa\u0142a Jadwiga Klaus. 30 IX 2012 r. na scenie Domu Kultury SCK odby\u0142a si\u0119 premiera spektaklu\u00a0Wariat i zakonnica<\/em>\u00a0na podstawie dramatu Stanis\u0142awa Ignacego Witkiewicza. Wykonawcami byli uczniowie Gimnazjum nr 2, a re\u017cyserem \u2013 polonistka, Marzena Czubecka. W styczniu 2013 r. Teatr Rozmaito\u015bci SCK oraz m\u0142odzie\u017c z teatru \u201eAntrakt\u201d wystawi\u0142y\u00a0Misterium Bo\u017cego Narodzenia<\/em>\u00a0w re\u017cyserii Jadwigi Klaus i Magdaleny Kriger. 24 maja 2013 r. odby\u0142a si\u0119 premiera niezwykle barwnego widowiska pt.\u00a0Hakuna Matata – Chwytaj dzie\u0144<\/em>. Ten taneczno-muzyczny spektakl powsta\u0142 na podstawie bajki Walta Disneya\u00a0Kr\u00f3l Lew.<\/em>\u00a0W jego realizacj\u0119 zosta\u0142a zaanga\u017cowana utalentowana wokalnie, aktorsko i tanecznie mielecka m\u0142odzie\u017c. Spektakl zosta\u0142 wyre\u017cyserowany przez instruktork\u0119 SCK – Ann\u0119 Leszkiewicz we wsp\u00f3\u0142pracy z Magdalen\u0105 Kriger. Wokalnie opracowa\u0142a go Alicja Omy\u0142ka, a choreografi\u0119 przygotowa\u0142a Anna Leszkiewicz. W czerwcu 2013 r. dzieci z grupy \u201eAntrakt\u201d wyst\u0105pi\u0142y w sztuce\u00a0Humba bumba bang<\/em>\u00a0w re\u017cyserii Jadwigi Klaus. Spor\u0105 aktywno\u015b\u0107 wykaza\u0142 Teatr Rozmaito\u015bci (instruktor i re\u017cyser: J. Klaus), kt\u00f3ry w 2014 r. wyst\u0105pi\u0142 kilkakrotnie z tragikomedi\u0105\u00a0Dziewczyny z pomys\u0142em<\/em>\u00a0(Mielec, Tarnobrzeg), a w 2015 r. \u2013 z komedi\u0105 A. Fredry\u00a0Damy i huzary<\/em>\u00a0(Mielec, Nowa D\u0119ba, Przemy\u015bl). Tak\u017ce w roku 2015 zaprezentowa\u0142y si\u0119 inne zespo\u0142y teatralne SCK; dzieci\u0119cy wyst\u0105pi\u0142 ze sztuk\u0105\u00a0Marzenia \u015awietlika<\/em>\u00a0(re\u017c. J. Klaus), a m\u0142odzie\u017cowy z programem\u00a0CHAM-let, czyli parodia dzie\u0142 Szekspira<\/em>\u00a0w re\u017cyserii M. Kriger. Premiera kolejnej sztuki \u2013\u00a0Gdzie diabe\u0142 nie mo\u017ce<\/em>, opartej na komediach Jana Drdy, odby\u0142a si\u0119 23 X 2016 r. na scenie Domu Kultury SCK w Mielcu. R\u00f3wnie\u017c i ten spektakl cieszy\u0142 si\u0119 du\u017cym powodzeniem zar\u00f3wno w\u015br\u00f3d widz\u00f3w w Mielcu, jak i poza nim, np. w Rzeszowie, Tarnobrzegu czy w Giedlarowej. 13 maja 2017 r. m\u0119ska cz\u0119\u015b\u0107 zespo\u0142u wystawi\u0142a na scenie SCK w Mielcu\u00a0Rozmowy przy wycinaniu lasu<\/em>\u00a0na podstawie sztuki Stanis\u0142awa Tyma. 5 XI 2017 r., tak\u017ce na scenie Domu Kultury SCK w Mielcu, odby\u0142a si\u0119 premiera sztuki\u00a0Ciotka<\/em>\u00a0wed\u0142ug scenariusza mielczanina – znanego pisarza W\u0142odzimierza K\u0142aczy\u0144skiego, w re\u017cyserii Jadwigi Klaus. 100. rocznic\u0119 odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 uczczono\u00a0Weselem<\/em>\u00a0wg Stanis\u0142awa Wyspia\u0144skiego w re\u017cyserii J. Klaus. Premiera odby\u0142a si\u0119 4 XI 2018 r. Kolejnymi sztuk\u0105 by\u0142\u00a0O\u017cenek<\/em>\u00a0wg Miko\u0142aja Gogola, dobrze przyj\u0119t\u0105 zar\u00f3wno w Mielcu jak i innych miejscach wystawienia (Giedlarowa, Przec\u0142aw). Pandemia COVID-19 i obostrzenia z ni\u0105 zwi\u0105zane uniemo\u017cliwi\u0142y dalsze normalne funkcjonowanie Teatru Rozmaito\u015bci. Ostatecznie, ju\u017c po cofni\u0119ciu niekt\u00f3rych obostrze\u0144,\u00a0 re\u017cyser Jadwiga Klaus i zesp\u00f3\u0142 aktorski doprowadzili do wystawienia w dniu 29 V 2021 r.\u00a0 wodewilu K. Krum\u0142owskiego\u00a0Kr\u00f3lowa przedmie\u015bcia<\/em>\u00a0i 27 XI 2021 r. spektaklu Teatr Variete<\/em>\u00a0na scenie Domu Kultury SCK w Mielcu. Po spektaklu odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 75-lecia teatru amatorskiego w Domu Kultury w Mielcu (op\u00f3\u017aniona o 2 lata z powodu obostrze\u0144 pandemicznych).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TEISSEYRE JERZY HENRYK<\/strong>, urodzony w 1902 r. W latach 1918-1920 s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim. W 1926 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 na Sorbonie w Pary\u017cu (1926-1928) i odbywa\u0142 praktyk\u0119 w jednej z francuskich fabryk silnik\u00f3w. Po powrocie do Polski pracowa\u0142 w Zak\u0142adach Mechanicznych \u201ePlage i Ja\u015bkiewicz\u201d w Lublinie jako kierownik grupy konstruktor\u00f3w lotniczych (1928-1930), a p\u00f3\u017aniej by\u0142 kierownikiem Laboratorium Aerodynamicznego i Biura Oblicze\u0144 Wytrzyma\u0142o\u015bciowych w Podlaskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w w Bia\u0142ej Podlaskiej (1931\u20131933), kierownikiem Grupy Konstrukcyjnej Pa\u0144stwowych Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych w Warszawie (1933-1935) oraz szefem Biura Konstrukcyjnego Lubelskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w (1936-1939), gdzie pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 szefa biura konstrukcyjnego. Kierowa\u0142 pracami nad budow\u0105 m.in. samolot\u00f3w LWS-1, LWS-2 i LWS-3 Mewa. By\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142autorem kilku patent\u00f3w. Po wybuchu wojny w 1939 r. przedosta\u0142 si\u0119 do Francji, a wkr\u00f3tce potem do Anglii. W 1941 r. z polecenia gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego przewieziono go do Turcji, gdzie zosta\u0142 szefem biura konstrukcyjnego w fabryce samolot\u00f3w w T\u00fcrk Hava Kurumu oraz wyk\u0142ada\u0142 na Politechnice w Istambule (1941-1946). W 1947 r. powr\u00f3ci\u0142 do kraju i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Fabryce Silnik\u00f3w PZL nr 3 we Wroc\u0142awiu oraz na Politechnice Wroc\u0142awskiej jako pracownik naukowy i wyk\u0142adowca. Dziedzin\u0105 jego zainteresowa\u0144 naukowych by\u0142a wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 struktur cienko\u015bciennych i wielowarstwowych. W 1949 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 zast\u0119pcy profesora, w 1955 r. docenta, a w 1957 r. profesora nadzwyczajnego. W 1962 r. uzyska\u0142 doktorat nauk technicznych, a w 1968 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora zwyczajnego. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: dziekana Wydzia\u0142u Lotniczego, dziekana Wydzia\u0142u Mechanicznego i kierownika kilku katedr na Wydziale Mechanicznym (do 1973 r.). Ponadto przez pewien czas by\u0142 kierownikiem Wydzielonej Grupy Konstrukcyjnej CSS we Wroc\u0142awiu, kt\u00f3ra m.in. opracowa\u0142a dokumentacj\u0119 seryjn\u0105 samolotu \u201eJunak-2\u201d, produkowanego w WSK Mielec w latach 1950\u20131951. Od 1956 r. do 1962 r. by\u0142 doradc\u0105 naukowym, a w latach 1961-1962 g\u0142\u00f3wnym konstruktorem WSK Mielec. W tym czasie by\u0142 m.in. konsultantem oblicze\u0144 konstrukcyjnych samolot\u00f3w: M2, M4 Tarpan, M1, M5, M7, M9, M10, M11, M12 i M13. By\u0142 te\u017c inicjatorem powstania klubu Polskiego Towarzystwa Astronautycznego w Mielcu. W 1962 r. wyjecha\u0142 z Mielca. Pracowa\u0142 m.in. jako wyk\u0142adowca na Uniwersytecie Technicznym w Kumasi (Ghana) w latach 1964-1966. Jego dorobek naukowy zamkn\u0105\u0142 si\u0119 m.in.: stworzeniem szko\u0142y naukowej teorii i zastosowa\u0144 struktur wielowarstwowych, napisaniem 4 ksi\u0105\u017cek i kilkudziesi\u0119ciu publikacji naukowych, udzia\u0142em w budowie 17 prototyp\u00f3w samolot\u00f3w. By\u0142 te\u017c promotorem 12 doktorat\u00f3w. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 1973 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Politechnik\u0105 Wroc\u0142awsk\u0105 do \u015bmierci w 1988 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TEJCHMA JACEK<\/strong>, urodzony 16 VII 1960 r. w Markowej ko\u0142o \u0141a\u0144cuta, syn Kazimierza i Marii z domu P\u0119kosz. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w \u0141a\u0144cucie, matur\u0119 zda\u0142 w 1979 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym (Katedra Etnografii S\u0142owian) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1989 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra etnografii. Ponadto w latach 1984-1985 pracowa\u0142 w Archiwum Pa\u0144stwowym w Krakowie. W czasie studi\u00f3w by\u0142 cz\u0142onkiem (1979-1986) i prezesem (1983-1985) Krakowskiego Ch\u00f3ru Akademickiego UJ oraz organizatorem Mi\u0119dzynarodowych Spotka\u0144 Ch\u00f3ralnych w Krakowie. W latach 1985-1986 przebywa\u0142 jako stypendysta UJ na uczelni Alliance College Pennsylvania (USA). Pisa\u0142 w\u00f3wczas artyku\u0142y o obrz\u0119dowo\u015bci ludowej w Polsce dla \u201eNowego Dziennika\u201d i \u201eZwi\u0105zkowca\u201d \u2013 najwi\u0119kszych polonijnych dziennik\u00f3w w USA. W latach 1988-1994 pracowa\u0142 jako nauczyciel muzyki w Szkole Podstawowej nr 8 w Mielcu. Od 1995 r. do 1997 r. by\u0142 kustoszem w Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej. W latach 1996-1997 organizowa\u0142 stacjonarne etnograficzne badania naukowe na Pog\u00f3rzu Strzy\u017cowskim, prowadzone przez Instytut Etnologii UJ w Krakowie. Po wygraniu konkursu w 1998 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem nowo utworzonego Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 31 XII 2016 r. (Z\u0142o\u017cy\u0142 rezygnacj\u0119.) W 1998 r. zainicjowa\u0142 doroczny Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Organowy (p\u00f3\u017aniej Muzyczny) w Mielcu i by\u0142 jego dyrektorem do 2016 r. Organizowa\u0142 przy tym nagrania p\u0142ytowe wybitnych organist\u00f3w \u2013 uczestnik\u00f3w festiwalu w ko\u015bciele MBNP. Jest tak\u017ce pomys\u0142odawc\u0105 i organizatorem cyklicznych imprez, m.in.: Dni Kultury Narod\u00f3w, Og\u00f3lnopolskich Prezentacji Folkloru oraz wsp\u00f3\u0142pracy kulturalnej czterech miast: D\u0119bicy, Mielca, Tarnobrzega i Stalowej Woli. Ponadto od 2000 r. do 2016 r. sprawowa\u0142 funkcj\u0119 kierownika ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem sesji naukowych w Muzeum Regionalnym i wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Rocznika Mieleckiego, a tak\u017ce inicjatorem modernizacji Domu Kultury. Od 1998 r. nadzorowa\u0142 przebudow\u0119, prace restauratorskie i wyposa\u017cenie Pa\u0142acyku Oborskich do jego oddania do u\u017cytkowania w 2001 r.Kierowa\u0142 zespo\u0142em projektowym odnowy „Jadern\u00f3wki” i doprowadzi\u0142 do jej nowego otwarcia w 2011 r. Zainicjowa\u0142 przebudow\u0119 obiektu g\u0142\u00f3wnego Biblioteki SCK przy ul. J. Kusoci\u0144skiego i by\u0142 cz\u0142onkiem s\u0105du konkursowego, powo\u0142anego przez O\/SARP w Rzeszowie, do wy\u0142onienia najlepszego projektu przebudowanej i zmodernizowanej tej\u017ce Biblioteki. Po rezygnacji z funkcji dyrektora SCK – z dniem 1 I 2017 r. zosta\u0142 zatrudniony w firmie BURY Sp. z o.o. w Mielcu na stanowisku dyrektora HR. Poza prac\u0105 etatow\u0105 kontynuuje dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. W latach 1997-2000 prezesowa\u0142 Towarzystwu Przyjaci\u00f3\u0142 Markowej. Jest cz\u0142onkiem-za\u0142o\u017cycielem Stowarzyszenia Muze\u00f3w Na Wolnym Powietrzu w Polsce i cz\u0142onkiem kolegium redakcyjnego \u201eBiuletynu Muze\u00f3w na Wolnym Powietrzu w Polsce\u201d, a tak\u017ce cz\u0142onkiem Przyjaci\u00f3\u0142 Sztuk Pi\u0119knych w Przemy\u015blu, Rady Muzealnej Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku (2003-2019) i Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. Ponadto zainicjowa\u0142 za\u0142o\u017cenie w 2015 r. Stowarzyszenia Ch\u00f3r\u00f3w M\u0142odzie\u017cowych RESONET i zosta\u0142 jego prezesem. Jest autorem przewodnik\u00f3w i artyku\u0142\u00f3w o tematyce etnograficznej, m.in.\u00a0Architektura przys\u0142upowa u Rzeszowiak\u00f3w<\/em>, Toru\u0144 1996,\u00a0Przyczynki do etnografii okolic Padwi w powiecie mieleckim<\/em>\u00a0(w:\u00a0Padew Narodowa\u00a0<\/em>pod red. J. Witka, Padew N. 2000),\u00a0Konstrukcje przys\u0142upowe w budownictwie ludowym w Markowej<\/em>, Markowa 2006,\u00a0Dawniej. O ludziach i czasach w Markowej,\u00a0<\/em>Markowa 2008. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Medalem „Zas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis”, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr, Medalem „Honoris Gratia” od Prezydenta Krakowa „Za Zas\u0142ugi dla Miasta Krakowa” oraz Honorow\u0105 Nagrod\u0105 ALBERTUS za wieloletni\u0105 prac\u0119 na rzecz budowania marki mieleckiej kultury. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. uzyska\u0142 mandat radnego Rady Powiatu Mieleckiego na kadencj\u0119 2018-2024. Tak\u017ce w wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. zosta\u0142 wybrany na radnego do Rady Powiatu Mieleckiego, a nast\u0119pnie wybrano go na wiceprzewodniczacego tej Rady. Z dniem 28 VII 2025 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TEJCHMA MAGDALENA<\/strong>, urodzona 11 IV 1986 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jacka i Alicji z domu Ba\u0142ata. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 2005 r. Uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I stopnia im. M. Kar\u0142owicza w Mielcu w klasie fortepianu. Ucz\u0119szcza\u0142a r\u00f3wnie\u017c do PSM II st. im. K. Szymanowskiego w Rzeszowie. W 2011 r. uko\u0144czy\u0142a studia w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. By\u0142a cz\u0142onkiem zespo\u0142\u00f3w muzyki dawnej: \u201eHortus Musicus\u201d w Mielcu (1999), \u201eOmnia Beneficia\u201d przy Festiwalu Muzyki Dawnej w Starym S\u0105czu (2002-2005) i \u201eCamerata Cracovia\u201d (2003-2007). Od 2006 r. gra na sta\u0142e w zespole muzyki dawnej \u201eSabionetta\u201d, dzia\u0142aj\u0105cym obecnie przy Stowarzyszeniu Polskich Artyst\u00f3w Muzyk\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z zespo\u0142ami: Ars Nova, Dekameron, Hortus Artium, Canor Anticus, Mosaic, Mari\u0105 Pomianowsk\u0105 i Zespo\u0142em Polskim. Ponadto wyst\u0119powa\u0142a go\u015bcinnie z Mi\u0119dzywydzia\u0142owym Studium Muzyki Dawnej przy Akademii Muzycznej z Warszawie (2005-2006). Kszta\u0142ci\u0142a si\u0119 na kursach i warsztatach muzyki dawnej pod kierunkiem m.in. Tadeusza Czechaka, Jacka Urbaniaka, Pierre\u2019a Hamona, Francoise\u2019a Lazarevitcha. Odby\u0142a szereg koncert\u00f3w w kraju i za granic\u0105, m. in. na Festiwalu Muzyki Dawnej w Starym S\u0105czu, Festiwalu Muzyki Dawnej na Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie, Festiwalu \u201eMuzyka w Starym Krakowie\u201d, Festiwalu \u201eVratislavia Cantans\u201d, Festiwalu Trzech Kultur we W\u0142odawie, Festiwalu Muzyki Dawnej w Sandomierzu, Katedrze Wawelskiej, Festiwalu \u201eMartisor\u201d w Kiszyniowie, \u201ePorto-Franko Art. Festiwal\u201d w Iwano-Frankowsku, Festiwalu Muzyki Dawnej we Lwowie, Festiwalu \u201eOpen Gates\u201d w Kijowie, Teatrze Wielkim w Warszawie, Teatrze Polskim w Warszawie, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonii Krakowskiej, Filharmonii \u0141\u00f3dzkiej, Centrum Manggha w Krakowie, Studiu Polskiego Radia im. Wojciecha Lutos\u0142awskiego, Slovenskiej Filharmonii w Bratys\u0142awie, Filharmonii Lwowskiej, Operze Lwowskiej, Filarmonica de Stat Transilvania w Cluj-Napoca, Filharmonii George Enescu w Bukareszcie, Filharmonii w Kownie, Museum Catharijneconvent w Utrechcie, Pa\u0142acu Prezydenckim w Warszawie. W 2006 r. wraz z Mari\u0105 Pomianowsk\u0105 i Zespo\u0142em Polskim zagra\u0142a w Concert Noble w Brukseli. Wyst\u0119powa\u0142a z uznanymi polskimi aktorami: Danielem Olbrychskim, Ann\u0105 Dymn\u0105, Krzysztofem Globiszem, Jerzym Trel\u0105, Edwardem Linde-Lubaszenk\u0105, Wojciechem Siemionem, Mari\u0105 Seweryn. Opr\u00f3cz muzyki dawnej zajmuje si\u0119 te\u017c muzyk\u0105 etniczn\u0105 i folkow\u0105, poznaj\u0105c tajniki brzmie\u0144 tradycyjnych instrument\u00f3w g\u0142\u00f3wnie z Bliskiego Wschodu. Gra na oko\u0142o 50 instrumentach z r\u00f3\u017cnych epok i kraj\u00f3w. W 2009 r. za\u0142o\u017cy\u0142a zesp\u00f3\u0142 \u201eLechistan\u201d, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy\u0142 w swej tw\u00f3rczo\u015bci muzyk\u0119 tureck\u0105 z muzyk\u0105 polsk\u0105 i elementami jazzu. Wraz z tym zespo\u0142em zdoby\u0142a III nagrod\u0119 na Festiwalu Muzyki Folkowej Polskiego Radia \u201eNowa Tradycja\u201d. W zakresie muzyki tureckiej kszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w Stambule pod okiem Hanefiego Kirgiza i Ahmeda Sahina. Tam te\u017c uczy\u0142a si\u0119 budowy instrument\u00f3w muzycznych i na ten temat napisa\u0142a kilka prac. Jako muzykolog zajmuje si\u0119 klasyczn\u0105 muzyk\u0105 otoma\u0144sk\u0105 oraz prowadzi badania nad postaci\u0105 Ali Ufki Beya (Wojciecha Bobowskiego). W 2010 r. podczas festiwalu \u201ePie\u015b\u0144 Naszych Korzeni\u201d w Jaros\u0142awiu go\u015bcinnie poprowadzi\u0142a seminarium \u201eWojciech Bobowski \u2013 Polak w s\u0142u\u017cbie Imperium Otoma\u0144skiego\u201d. W 2011 r. bra\u0142a udzia\u0142 w kursie mistrzowskim muzyki otoma\u0144skiej \u00a0przy o\u015brodku Labirynth w Houdetsi (Kreta). W sezonie 2010\/2011 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Filharmoni\u0105 Narodow\u0105 wykonuj\u0105c muzyk\u0119 kraj\u00f3w Azji. Jako muzyk wsp\u00f3\u0142pracuje z warszawskimi teatrami, m.in. wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142a muzyk\u0119 do spektaklu\u00a0Kr\u00f3l Lear<\/em>\u00a0w Teatrze na Woli (re\u017c. Andriej Micha\u0142kow-Koncza\u0142owski),\u00a0Trzy per\u0142y<\/em>\u00a0przy Scenie Lubelskiej,\u00a0Sen nocy letniej<\/em>\u00a0w Teatrze Ateneum (re\u017c. Barbara Suchocka). Zajmuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dzia\u0142alno\u015bci\u0105 pedagogiczn\u0105, corocznie prowadzi warsztaty dla zespo\u0142u \u201eHortus Musicus\u201d, uczy gry na instrumentach, prowadzi zaj\u0119cia z historii muzyki dla maturzyst\u00f3w. Wraz z zespo\u0142em \u201eCanor Anticus\u201d wyst\u0119puje w ramach cyklu edukacyjnego dla najm\u0142odszych pt. \u201eSmykofonia na Mazowszu\u201d. Od 2011 r. jest sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikiem Programu II Polskiego Radia. W tym samym roku zagra\u0142a go\u015bcinnie na p\u0142ycie duetu Pablopavo \u2013 Praczas G\u0142odne kawa\u0142ki. Od roku 2012 wsp\u00f3\u0142pracuje z kompozytorem muzyki filmowej Danielem Bloomem, z kt\u00f3rym wyst\u0119powa\u0142a m.in. na XII Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Filmowym T-Mobile Nowe Horyzonty we Wroc\u0142awiu. Skomponowa\u0142a muzyk\u0119 do filmu dokumentalnego\u00a0Halusia<\/em> (premiera w 2013 r.). Jest cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Polskich Artyst\u00f3w Muzyk\u00f3w. W 2013 r. na zam\u00f3wienie Biblioteki Narodowej w Warszawie dokona\u0142a rekonstrukcji d\u017awi\u0119kowej utwor\u00f3w z r\u0119kopisu Wac\u0142awa Seweryna Rzewuskiego, wykorzystanych p\u00f3\u017aniej podczas promocji Polski na EXPO 2020 w Dubaju. Od 2015 r. pracuje na sta\u0142e w Polskim Radiu (Radiowe Centrum Kultury Ludowej), prowadz\u0105c audycje o polskiej kulturze ludowej i muzyce \u015bwiata. Jest jurork\u0105 festiwali i konkurs\u00f3w fonograficznych oraz cz\u0142onkiem grupy roboczej do spraw muzyki, folk i tradycyjnej przy Europejskiej Unii Nadawc\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a przy nagraniach p\u0142yt zespo\u0142\u00f3w, m.in.: II Giardino d’Amore, Bastarda i Fanfara Awantura. Jest wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rczyni\u0105 p\u0142yt z kolekcji Polskiego Radia „Muzyka \u0179r\u00f3de\u0142”. Pisze do „Ruchu Muzycznego”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TELEGA BO\u017bENA (z domu GARGA\u0141A)<\/strong>, urodzona 12 X 1960 r. w Mielcu, c\u00f3rka Feliksa i J\u00f3zefy z domu Kajder. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1979 r. W 1981 r. uko\u0144czy\u0142a Pomaturalne Studium Rolnicze w Rzemieniu i zosta\u0142a zatrudniona jako kontystka w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Przec\u0142awiu. Od 1983 r. do 1986 r. pracowa\u0142a w firmie Elektromonta\u017c Rzesz\u00f3w \u2013 KGR Mielec na stanowisku specjalisty ds. pracowniczych i administracyjnych. W 1986 r. przesz\u0142a do Samorz\u0105dowego O\u015brodka Kultury i Sportu Gminy Mielec w Chorzelowie (wcze\u015bniej O\u015brodek Kultury Gminy Mielec w Wojs\u0142awiu) i pracuje tam nadal jako starszy instruktor ds. ta\u0144ca i teatru oraz kierownik Filii O\u015brodka Kultury w Woli Mieleckiej. \u00a0W 1990 r. uko\u0144czy\u0142a Policealne Studium O\u015bwiaty i Kultury Doros\u0142ych w Warszawie ze specjalno\u015bci\u0105 instruktor kulturalno-wychowawczy, a w 2002 r., po dwuletnim kursie ta\u0144ca ludowego w Centrum Animacji w Warszawie, uzyska\u0142a kwalifikacje instruktora ta\u0144ca. Ponadto uczestniczy\u0142a w specjalistycznych kursach i szkoleniach, m.in. z zakresu metodyki pracy z zespo\u0142em tanecznym oraz ta\u0144c\u00f3w i zabaw dla dzieci. \u00a0W latach 1986-1990 ta\u0144czy\u0142a w ZPiT \u201eWojs\u0142awianie\u201c, zajmuj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie sprawami organizacyjnymi zespo\u0142u. Przez wiele lat prowadzi\u0142a r\u00f3\u017cne grupy taneczne \u00a0w szko\u0142ach podstawowych na terenie Gminy. Szereg laur\u00f3w zdoby\u0142a \u00a0z Dzieci\u0119cym Zespo\u0142em Teatralnym \u201eKurtyna\u201c, kt\u00f3ry w latach 1995-2007 by\u0142 jednym z czo\u0142owych dzieci\u0119cych zespo\u0142\u00f3w teatralnych w wojew\u00f3dztwie podkarpackim, zdobywaj\u0105cym \u00a0nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia na konkursach i przegl\u0105dach, m.in. \u201ePoeci i pisarze dzieciom\u201d i w Podkarpackim Przegl\u0105dzie Dzieci\u0119cych Zespo\u0142\u00f3w Teatralnych w Strzy\u017cowie. \u00a0Sukcesy odnosi tak\u017ce z licz\u0105cym 20 lat ZPiT \u201eChorzelowiacy\u201d, kt\u00f3rego jest wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105, kierownikiem artystycznym i choreografem. Szczeg\u00f3lnie pasjonuje si\u0119 ta\u0144cami i \u00a0pie\u015bniami Podkarpacia, \u00a0a \u201eChorzelowiacy\u201c \u00a0 jako jeden z nielicznych zespo\u0142\u00f3w w wojew\u00f3dztwie ta\u0144czy konkursowo \u00a0cztery podregiony rzeszowskie. Wi\u0119ksze osi\u0105gni\u0119cia Zespo\u0142u to I miejsce w konkursach: \u201eGarniec\u201d (\u0141a\u0144cut 2011), \u201ePierwsze kroki\u201d (G\u0142og\u00f3w 2011), \u201eGacok\u201d (Ga\u0107 ko\u0142o Przeworska, 2012) i II miejsce: \u201eGarniec\u201d (\u0141a\u0144cut 2012), \u201ePierwsze kroki\u201d (G\u0142og\u00f3w 2012) i \u201eGacok\u201d (Ga\u0107 2011) oraz tytu\u0142 laureata w turnieju \u201eTaneczny Kr\u0105g\u201d (Przemy\u015bl 2012) i wyjazd na Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Folklorystyczny \u00a0 na S\u0142owacji, a tak\u017ce nagranie przez Zesp\u00f3\u0142 p\u0142yty \u201eRoz\u015bpiewany Chorzel\u00f3w\u201d (2011). Opracowuje i przygotowuje konkursy poetyckie, wokalne i taneczne. Jest autork\u0105 wielu widowisk okoliczno\u015bciowych i obrz\u0119dowych, m.in. jase\u0142kowych i do\u017cynkowych. We wszystkich formach dzia\u0142alno\u015bci artystycznej wsp\u00f3\u0142pracuje z uznanym mieleckim muzykiem, kompozytorem i autorem tekst\u00f3w Tadeuszem Wywrockim. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 tak\u017ce w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Rady Rodzic\u00f3w w Szko\u0142ach Podstawowych nr 2 i 10 w Mielcu, Gimnazjum nr 2, Gimnazjum Niepublicznego, III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego i Technikum Mechanicznego w Mielcu. Wsp\u00f3\u0142pracuje z wieloma organizacjami pozarz\u0105dowymi. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d i Tytu\u0142em \u201eWyj\u0105tkowa Kobieta Gminy Mielec-2012\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TELEGRAF<\/strong>, starania o zainstalowanie telegrafu w Mielcu (po\u0142\u0105czenie z D\u0119bic\u0105) podj\u0119\u0142a Rada Gminna Mielca w lipcu 1867 r. na wniosek poczmistrza, prawdopodobnie Jana Ostrowskiego. W wyniku uzgodnie\u0144 z Urz\u0119dem Powiatowym Gmina Mielec zgodzi\u0142a si\u0119 p\u0142aci\u0107 przez pierwsze trzy lata funkcjonowania stacji telegraficznej roczn\u0105 sk\u0142adk\u0119 w wysoko\u015bci 100 z\u0142 i 6 s\u0105g\u00f3w drewna. Monta\u017c telegrafu nast\u0105pi\u0142 w 1868 r. Mielecka stacja czynna by\u0142a tylko \u201ewe dnie\u201d. Linia telegraficzna, kt\u00f3ra przebiega\u0142a tras\u0105: Rzesz\u00f3w-Nisko-Rozwad\u00f3w-Tarnobrzeg-Mielec-Radomy\u015bl Wielki-Czarna k. D\u0119bicy, zosta\u0142a zbudowana na mocy rozporz\u0105dzenia wysokiego ministerium handlu w Wiedniu z dnia 1 IV 1868.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TELEKOMUNIKACJA POLSKA S.A<\/strong>., przedsi\u0119biorstwo dzia\u0142aj\u0105ce w dziedzinie telekomunikacji. Buduje, rozwija i eksploatuje sie\u0107 telekomunikacyjn\u0105. Powsta\u0142a w 1991 r. w rezultacie podzia\u0142u przedsi\u0119biorstwa Poczta Polska, Telegraf i Telefon. W Mielcu przekszta\u0142cono Urz\u0105d Telekomunikacyjny w Rejon Telekomunikacji TP S.A. W 2000 r. utworzono Rejon Obs\u0142ugi Klienta TP S.A., a w 2003 r. scentralizowano funkcje kierownicze w skali wojew\u00f3dztwa w Rzeszowie, pozostawiaj\u0105c w Mielcu niewielk\u0105 plac\u00f3wk\u0119. W latach 90. TP S.A. wprowadzi\u0142a zasadnicze zmiany m.in. poprzez przej\u015bcie z techniki central r\u0119cznych do technologii \u015bwiat\u0142owod\u00f3w i central cyfrowych, a tak\u017ce zmieni\u0142a styl dzia\u0142ania (z preferowania techniki na ukierunkowanie na klienta). Poczynania te przyczyni\u0142y si\u0119 do niezwykle dynamicznego rozwoju sieci i wzrostu liczby nowych abonent\u00f3w telefonicznych (oko\u0142o 18 tysi\u0119cy w Mielcu i okolicy).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TELENET MIELEC SP. Z O.O<\/strong>., niezale\u017cny operator telekomunikacyjny, kontynuator dzia\u0142alno\u015bci PT Centrala Sp. z o.o., funkcjonuj\u0105cy na terenie Mielca na podstawie koncesji Ministra \u0141\u0105czno\u015bci z dnia 5 VII 1997 r. \u015awiadczy\u0142 powszechne us\u0142ugi telefoniczne, us\u0142ugi ISDN i us\u0142ugi transmisji danych. Ponadto by\u0142 licencjonowanym operatorem sieci Internet. W 2002 r. uzyska\u0142 zezwolenie na \u015bwiadczenie us\u0142ug mi\u0119dzystrefowych. Wchodzi\u0142 w sk\u0142ad grupy TeleNet Polska Sp. z o.o. Mia\u0142 swoj\u0105 siedzib\u0119 w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: Wojska Polskiego 3. W 2005 r. TeleNet Mielec Sp. z o.o. zmieni\u0142 nazw\u0119 na Multimedia Polska \u2013 Mielec Sp. z o.o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TELEWIZJA KABLOWA GOSAT-SERVICE SP. Z O.O.<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona przez grup\u0119 by\u0142ych pracownik\u00f3w Instytutu Telekomunikacji Politechniki Wroc\u0142awskiej pod koniec 1988 r. Zakresem swej dzia\u0142alno\u015bci obj\u0119\u0142a m.in. teren po\u0142udniowo-wschodniej Polski. W latach 90. zbudowano w porozumieniu z Zarz\u0105dem Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej sie\u0107 telewizji kablowej w osiedlach M. Kopernika i Lotnik\u00f3w w Mielcu. W grudniu 1996 r. pod\u0142\u0105czeniem do sieci obj\u0119to 1300 mieszka\u0144. Od 1 IV 1999 r. funkcj\u0119 operatora telekomunikacyjnego telewizji kablowej przej\u0119\u0142a Polska Telewizja Kablowa Operator Sp. z o.o. z siedzib\u0105 w Katowicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TELIGI LEONIDA (ULICA)<\/strong>, d\u0142uga (1063 m) ulica miejska na osiedlu J. Kili\u0144skiego, najdalej na zach\u00f3d wysuni\u0119ta ulica w Mielcu. Biegnie od ul. Konfederackiej po pag\u00f3rkowatym, malowniczym terenie wzd\u0142u\u017c doliny Wis\u0142oki do ul. Wiejskiej. W czasie du\u017cych wylew\u00f3w rzeki Wis\u0142oki zdarza\u0142o si\u0119 ju\u017c zalanie niekt\u00f3rych posesji. Status ulicy i nazw\u0119 nadano jej 19 VI 1970 r. W ostatnim kwartale 2006 r. otrzyma\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0LEONID TELIGA (1917\u20131970), uczestnik II wojny \u015bwiatowej, m.in. jako lotnik Dywizjonu 300. By\u0142 te\u017c \u017ceglarzem. W latach 1967\u20131969 odby\u0142, jako pierwszy Polak, samotny rejs dooko\u0142a \u015bwiata na jachcie Opty.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TERASY WIS\u0141OKI<\/strong>, tereny w dolinie rzeki Wis\u0142oki po\u0142o\u017cone na r\u00f3\u017cnej wysoko\u015bci, powsta\u0142e na skutek dzia\u0142alno\u015bci wody. W zachodniej cz\u0119\u015bci miasta wykszta\u0142ci\u0142y si\u0119 4 terasy: *Terasa zalewowa ni\u017csza \u2013 pas p\u0142askiego terenu wzd\u0142u\u017c rzeki o szeroko\u015bci do 200 m, ma nieznaczne zag\u0142\u0119bienia bezodp\u0142ywowe i starorzecza. Po\u015brodku wykszta\u0142cone jest koryto rzeki o g\u0142\u0119boko\u015bci 3-4 m i szeroko\u015bci oko\u0142o 30 m. Teren ten jest zalewany cz\u0119sto, niemal w ka\u017cdym roku. *Terasa zalewowa wy\u017csza \u2013 teren po\u0142o\u017cony od 4 do 6 m nad \u015bredni poziom w rzece. Znajduje si\u0119 w pobli\u017cu \u015br\u00f3dmie\u015bcia Starego Mielca od strony Zawala. Wylew zdarza si\u0119 tu raz na kilkadziesi\u0105t lat. *Terasa nadzalewowa \u2013 teren wznosz\u0105cy si\u0119 nad terasami zalewowymi o 3-4 m, oddzielony charakterystycznym progiem na ca\u0142ej d\u0142ugo\u015bci terasy. *Terasa \u015brednia z poziomem ni\u017cszym i wy\u017cszym stanowi najwi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 teren\u00f3w doliny Wis\u0142oki. Jest po\u0142o\u017cona na wysoko\u015bci 10-20 m nad poziom \u015bredniego stanu wody w rzece.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TERLAGA JAN (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 9 II 1894 r. w Kolbuszowej Dolnej, syn W\u0142adys\u0142awa i Marianny ze Snopkowskich. Absolwent c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1914 r. W czasie nauki szkolnej nale\u017ca\u0142 przez pewien czas do skautingu. Ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia nie zosta\u0142 powo\u0142any do armii austriackiej i nie bra\u0142 udzia\u0142u w I wojnie \u015bwiatowej. Podj\u0105\u0142 studia teologiczne w Tarnowie i po ich uko\u0144czeniu w 1919 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz przy ko\u015bciele p.w. Nawr\u00f3cenia \u015bw. Paw\u0142a w Lublinie i prefekt szk\u00f3\u0142 lubelskich nr 16 i 18. Od 1921 r. rozpocz\u0105\u0142 studia w Krakowie. Uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Handlow\u0105 i Wy\u017cszy Naukowy Kurs Sp\u00f3\u0142dzielczy przy Studium Rolniczym oraz uzyska\u0142 absolutorium z prawa cywilnego i doktorat z teologii we Lwowie (1928). W czasie studi\u00f3w, z powodu pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia, przebywa\u0142 na leczeniu we W\u0142oszech, pracowa\u0142 w Radzi\u0119cinie (zast\u0119powa\u0142 proboszcza) oraz przebywa\u0142 u SS. Urszulanek w Sierszy ko\u0142o Wieliczki i w Rokicinach pod Chab\u00f3wk\u0105. W 1931 r. leczy\u0142 si\u0119 we Lwowie i Lublinie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Kr\u0119\u017cnicy Jarej ko\u0142o Lublina i ponownie w lubelskiej parafii Nawr\u00f3cenia \u015bw. Paw\u0142a. W 1932 r. postanowi\u0142 wst\u0105pi\u0107 do zakonu Towarzystwa Jezusowego i po wielu staraniach uzyska\u0142 akceptacj\u0119 z Kongregacji \u015bw. Soboru w Rzymie, ale zn\u00f3w choroba uniemo\u017cliwi\u0142a realizacj\u0119 tego zamierzenia. Po wyj\u015bciu z krakowskiego szpitala na Batowicach powr\u00f3ci\u0142 do Lublina, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 naukowo w Krakowie, przygotowuj\u0105c monografi\u0119 T.J. Wujka. 17 VI 1934 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem 20-lecia matury gimnazjalnej w Mielcu. 29 XII 1934 r. zosta\u0142 powo\u0142any do wojska i przydzielony do PKU Krak\u00f3w Miasto. 2 IV 1935 r. wyda\u0142 w Krakowie\u00a0Pami\u0119tnik I Zjazdu Kole\u017ce\u0144skiego<\/em>, napisany przez jego uczestnik\u00f3w w 20-lecie matury w mieleckim gimnazjum. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TERLIKIEWICZ JERZY,<\/strong>\u00a0urodzony w 1889 r. w Brze\u015bciu Litewskim, syn Jana i Bogumi\u0142y z Koncewicz\u00f3w. Absolwent Szko\u0142y Rolniczej w Czernichowie w 1919 r. Odby\u0142 te\u017c studia rolnicze we Lwowie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako zarz\u0105dca maj\u0105tku Ostr\u00f3w Karola hr. Lanckoro\u0144skiego w powiecie Komarno (1920-1922). Bardzo pochlebne referencje i wyniki ekonomiczne spowodowa\u0142y, \u017ce ch\u0119tnie powierzano mu zarz\u0105dzanie maj\u0105tkami. By\u0142 dyrektorem maj\u0105tku ziemskiego klasztoru SS. Benedyktynek w Stani\u0105tkach ko\u0142o Krakowa (1923-1927), dzier\u017cawc\u0105 maj\u0105tku Borek Stary ko\u0142o Rzeszowa (1928-1937) i dzier\u017cawc\u0105 maj\u0105tku Partynia Fundacji Ossoli\u0144skich w powiecie mieleckim (1938-1944). Utrzymywa\u0142 kontakty gospodarcze z Mielcem. Po napa\u015bci Niemiec na Polsk\u0119 we wrze\u015bniu 1939 r. ewakuowa\u0142 si\u0119 z synem przez Mielec na wsch\u00f3d. Po drodze zostali napadni\u0119ci przez Ukrai\u0144c\u00f3w i obrabowani niemal ze wszystkiego. W Sarnach ko\u0142o W\u0142odzimierza Wo\u0142y\u0144skiego dostali si\u0119 do obozu bolszewickiego dla uciekinier\u00f3w. Dzi\u0119ki szcz\u0119\u015bliwemu zbiegowi okoliczno\u015bci (nie mieli przy sobie nic warto\u015bciowego) zostali wypuszczeni i po wielu perypetiach powr\u00f3cili do Partyni, gdzie J. Terlikiewiczowi powierzono zarz\u0105dzanie maj\u0105tkiem, ale pod niemieckim nadzorem. Mimo wielkiego niebezpiecze\u0144stwa wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z radomysk\u0105 plac\u00f3wk\u0105 Armii Krajowej, m.in. udost\u0119pnia\u0142 pomieszczenia na spotkania komendant\u00f3w plac\u00f3wek AK i inne formy konspiracyjnych kontakt\u00f3w. W czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych w latach 1944-1945, Terlikiewiczowie, poza rzeczami osobistymi, utracili posiadane mienie. Po odej\u015bciu frontu na zach\u00f3d, mimo wstawiennictwa miejscowych pracownik\u00f3w maj\u0105tku, nowa w\u0142adza nakaza\u0142a opu\u015bci\u0107 dotychczasowemu zarz\u0105dcy Partyni\u0119. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Mielca i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Urz\u0119dzie Miejskim. W 1945 r., w obawie przed szykanami PUBP za przynale\u017cno\u015b\u0107 do AK, Terlikiewiczowie wyjechali do Bydgoszczy. Tam Jerzy Terlikiewicz pracowa\u0142 w Wydziale Rolnictwa Urz\u0119du Wojew\u00f3dzkiego (Prezydium Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej) od 1946 r. do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1963 r. Zmar\u0142 13 VI 1967 r. Pochowany na jednym z pozna\u0144skich cmentarzy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TERLIKIEWICZ WANDA (z domu BO\u0143CZA-RUTKOWSKA)<\/strong>, urodzona w 1900 r. w Brzeziu, c\u00f3rka Ksawerego i Jadwigi z Piechowskich. Uko\u0144czy\u0142a szko\u0142\u0119 ogrodniczo-warzywnicz\u0105 w Komarnie. Po \u015blubie z Jerzym Terlikiewiczem pomaga\u0142a m\u0119\u017cowi w zarz\u0105dzaniu maj\u0105tkami, g\u0142\u00f3wnie poprzez kierowanie pracami sadowniczymi i warzywniczymi oraz popularyzowanie wiedzy rolniczej w\u015br\u00f3d pracownik\u00f3w w maj\u0105tkach i okolicznej ludno\u015bci. W czasie pobytu w maj\u0105tku Partynia w powiecie mieleckim (1938-1944) uczy\u0142a tak\u017ce dzieci w Schabowcu, gdzie mieszkali Terlikiewiczowie. W czasie okupacji hitlerowskiej mocno zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105. W 1940 r. zg\u0142osi\u0142a akces do Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej, a nast\u0119pnie by\u0142a cz\u0142onkiem Armii Krajowej. Przyj\u0119\u0142a pseudonim \u201eCiocia\u201d. By\u0142a kurierem, m.in. dwukrotnie przewioz\u0142a do Niemiec tajne dokumenty zwi\u0105zane z produkcj\u0105 broni V2 i pr\u00f3bami z V2 w wyrzutni w Bliznej ko\u0142o Pustkowa i przekaza\u0142a je\u00a0 kurierom utrzymuj\u0105cym kontakty z Angli\u0105. W 1944 r. powierzono jej funkcj\u0119 komendantki Wojskowej S\u0142u\u017cby Kobiet plac\u00f3wki AK Radomy\u015bl Wielki. Ponadto dzia\u0142a\u0142a w lokalnych strukturach Rady G\u0142\u00f3wnej Opieku\u0144czej (RGO) i Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca. Uratowa\u0142a rodzin\u0119 aptekarzy \u017cydowskich z Radomy\u015bla Wielkiego, ukrywaj\u0105c ich przez ponad rok, a p\u00f3\u017aniej pomagaj\u0105c w znalezieniu kolejnej kryj\u00f3wki. Pomaga\u0142a tak\u017ce rodzinom dzia\u0142aczy konspiracyjnych wi\u0119zionych przez Niemc\u00f3w, a nawet kilku z nich wykupi\u0142a. Po odej\u015bciu frontu na zach\u00f3d (1944-1945), na skutek zdecydowanie wrogiego stosunku nowych miejscowych w\u0142adz wobec zarz\u0105dc\u00f3w maj\u0105tk\u00f3w i cz\u0142onk\u00f3w AK, wraz z rodzin\u0105 przenios\u0142a si\u0119 do Mielca, gdzie uruchomi\u0142a sklep spo\u017cywczy. Tu r\u00f3wnie\u017c Terlikiewiczowie czuli si\u0119 niepewnie i wyjechali do Bydgoszczy. Tam m\u0105\u017c (Jerzy, biogram powy\u017cej) podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim, a ona zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w Technikum Ogrodniczym w Wi\u0119cborku, a p\u00f3\u017aniej powierzono jej funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Biblioteki Miejskiej w Bydgoszczy. W 1960 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Zmar\u0142a w 1983 r. Pochowana na jednym z pozna\u0144skich cmentarzy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TERMICO SP. Z O.O.<\/strong>, firma prowadz\u0105ca sprzeda\u017c materia\u0142\u00f3w budowlanych i us\u0142ugi budowlane. Zosta\u0142a za\u0142o\u017cona we wrze\u015bniu 1997 r. przez Janusza Magur\u0119 i Andrzeja J\u0119drychowskiego jako sp\u00f3\u0142ka cywilna. Jej pierwsza siedziba znajdowa\u0142a si\u0119 przy ul. Targowej 8, a ponadto uruchomiono oddzia\u0142 przy ul. Obro\u0144c\u00f3w Pokoju 6a. W nast\u0119pstwie rozwoju firmy przekszta\u0142cono j\u0105 w sp\u00f3\u0142k\u0119 jawn\u0105, a w 2007 r. \u2013 w sp\u00f3\u0142k\u0119 z ograniczon\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105. Jej udzia\u0142owcami s\u0105 Termico sp.j. i Greinplast sp. z o.o. W 2008 r. zbudowano i otwarto Centrum Budowlane Termico przy ul. S. Padyku\u0142y 1. Znajduj\u0105 si\u0119 w nim materia\u0142y \u015bcienne i izolacyjne, systemy dachowe, okna, chemia budowlana, systemy dociepleniowe oraz materia\u0142y wyko\u0144czeniowe i dekoracyjne. Uruchomiono profesjonalne studio doboru kolor\u00f3w, salon \u201eGlazura Kr\u00f3lewska\u201d z p\u0142ytkami ceramicznymi i armatur\u0105 oraz market \u201eDDD\u201d z p\u0142ytami, panelami i drzwiami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TERMINAL \u2013 MIELEC SP. Z O.O. AGENCJA CELNA, PUBLICZNY SK\u0141AD CELNY<\/strong>, firma utworzona w 1994 r. i posiadaj\u0105ca zezwolenie Prezesa G\u0142\u00f3wnego Urz\u0119du Ce\u0142 nr 305. Prowadzi obs\u0142ug\u0119 celn\u0105 podmiot\u00f3w gospodarczych z regionu mieleckiego, a zw\u0142aszcza firm dzia\u0142aj\u0105cych na terenie SSE EURO-PARK MIELEC. Agencja Celna wykonuje us\u0142ugi celne dla podmiot\u00f3w gospodarczych dokonuj\u0105cych obrotu towarowego z zagranic\u0105, z zakresu Sk\u0142adu Celnego Publicznego i z zakresu magazynu celnego, zabezpieczenia celnego w tranzycie na terenie RP i us\u0142ugi spedycyjne. Siedzib\u0105 sp\u00f3\u0142ki jest budynek w zachodniej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: ul. Wojska Polskiego 3.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TERMOBUD A.J. KOWAL Sp. J.<\/strong>, firma dzia\u0142aj\u0105ca w Mielcu, specjalizuj\u0105ca si\u0119 w budownictwie przemys\u0142owym i mieszkaniowym. \u00a0Zosta\u0142a za\u0142o\u017cona w Mielcu w 1995 r. przez J\u00f3zefa Kowala i Roberta \u0141obodzi\u0144skiego pod nazw\u0105 TERMOBUD SC. W wyniku rozdzia\u0142u w 2005 r. firma otrzyma\u0142a nazw\u0119 TERMOBUD A.J. KOWAL Sp. J. i odt\u0105d jest prowadzona przez J\u00f3zefa Kowala i jego c\u00f3rk\u0119 Aldon\u0119. Jej siedziba znajduje si\u0119 przy ul. J. Korczaka 19. \u00a0Wa\u017cniejsze realizacje: remonty obiekt\u00f3w przemys\u0142owych MAKRO CASH (Wroc\u0142aw, Krak\u00f3w), rozbudowa obiekt\u00f3w firmy TARGI KIELCE, roboty remontowe w firmach SSE EURO-PARK MIELEC: Melnox, Kronospan, Euromag, Zak\u0142ad Tworzyw Sztucznych oraz modernizacja hal Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych (H-2, H-3, H-6, H-12, H-21 i H-30). Za modernizacj\u0119 H-2 i H-3 uzyskano w presti\u017cowym konkursie og\u00f3lnopolskim \u201eModernizacja Roku\u201d pierwsze miejsca w 2008 r. i 2009 r. W latach 2011-2012 wykonano cz\u0119\u015bciow\u0105 modernizacj\u0119 zabytkowego budynku Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I i II st. w Mielcu, w tym unikatowej Sali Kr\u00f3lewskiej. W wymienionych pracach wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ano z innymi mieleckimi firmami, m.in. ZRB Mielec, Elektromonta\u017c Rzesz\u00f3w O\/Mielec, EMPIS i INWENT.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TESCO<\/strong>, najwi\u0119ksza firma detaliczna na rynku brytyjskim, posiadaj\u0105ca m.in. w Polsce sie\u0107 kilkudziesi\u0119ciu hipermarket\u00f3w. W Mielcu otworzy\u0142a hipermarket w 2004 r. w rozbudowanych obiektach po by\u0142ym supermarkecie \u201eSklep Polski Jedynka\u201d na terenie pomi\u0119dzy ulicami: Kazimierza Jagiello\u0144czyka, Torow\u0105 i Le\u015bn\u0105. Przy rozbudowie obiekt\u00f3w zbudowano parking i dwa ronda dla usprawnienia dojazd\u00f3w do hipermarketu i dworca autobusowego. Kilka lat p\u00f3\u017aniej uruchomiono drug\u0105 plac\u00f3wk\u0119 (tzw. Ma\u0142e Tesco) przy al. Ducha \u015awi\u0119tego. W 2020 r. obie placowki zamkni\u0119to.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TETLAK JAN<\/strong>, urodzony 6 V 1959 r. w Mielcu, syn Czes\u0142awa i J\u00f3zefy. Pracownik firmy \u201eGuard\u201d Sp. z o.o. w Mielcu, od 25 lat pe\u0142ni funkcj\u0119 magazyniera. Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1982 r. Wtedy te\u017c zosta\u0142 cz\u0142onkiem Ko\u0142a HDK przy Oddziale PCK w Mielcu. Do 2005 r. odda\u0142 42 100 ml krwi. Za humanitarn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznakami Zas\u0142u\u017conego Honorowego Dawcy Krwi III, II i I stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TETMAJERA (PRZERWY TETMAJERA) KAZIMIERZA<\/strong>, kr\u00f3tka (173 m) i \u015blepa uliczka miejska w centralnej cz\u0119\u015bci osiedla Niepodleg\u0142o\u015bci. Powsta\u0142a w latach 30. XX w., w czasie pierwszej fazy budowy osiedla fabrycznego PZL. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 26 VI 1957 r. po przej\u0119ciu osiedla przez MZBM. Po modernizacji sieci ulicznej w tej cz\u0119\u015bci miasta aktualnie biegnie od ul. F. Chopina pomi\u0119dzy blokami mieszkalnymi w kierunku p\u00f3\u0142nocnym, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ul. M. Konopnickiej. Opr\u00f3cz cz\u0119\u015bci z nawierzchni\u0105 z trylinki od 2002 r. ma nawierzchni\u0119 z kostki brukowej, a ponadto w latach 2001 i 2002 otrzyma\u0142a chodnik i parking.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0KAZIMIERZ PRZERWA TETMAJER (1865\u20131940) to jeden z najwi\u0119kszych liryk\u00f3w M\u0142odej Polski. By\u0142 poet\u0105, prozaikiem, dramaturgiem, publicyst\u0105 i krytykiem sztuki. Fascynowa\u0142y go polskie g\u00f3ry i ich mieszka\u0144cy. Najbardziej znane utwory to: Poezje, cykl opowie\u015bci Na skalnym Podhalu oraz dwucz\u0119\u015bciowa powie\u015b\u0107 Legenda Tatr ( Maryna z Hrubego, Janosik N\u0119dza Litmanowski) i czterotomowa powie\u015b\u0107 o czasach napoleo\u0144skich Koniec epopei. Od 1921 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Towarzystwa Literat\u00f3w i Dziennikarzy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

THALPALAR DYMITR<\/strong>, nauczyciel mieleckiej szko\u0142y, wymieniany w metrykach mieleckich w 1854 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

THIEL, DR<\/strong>, niemiecki dyrektor Flugzeugwerk Mielec w czasie okupacji hitlerowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"THORMEYER WALTER<\/strong>, urodzony 27 VIII 1909 r. w Weimarze. Uzyska\u0142 zaw\u00f3d mechanika. Od 1929 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w policji, a w nast\u0119pnym roku zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 wachmistrza. Po wst\u0105pieniu do NSDAP (1 V 1937 r.) otrzyma\u0142 kolejny awans, a nast\u0119pnie przeniesiono go do policji kryminalnej. Od 1939 r. nale\u017ca\u0142 do SS (militarna formacja partii hitlerowskiej), a od 1 V 1939 r. w gestapo. W latach 1939-1942 pracowa\u0142 na plac\u00f3wkach we Wiedniu, Kro\u015bnie, Ja\u015ble i Krakowie. Od pa\u017adziernika 1942 r. (okupacja hitlerowska) kierowa\u0142 plac\u00f3wk\u0105 gestapo w Mielcu przy ul. Narutowicza. Urz\u0105dzi\u0142 w niej areszt i wprowadzi\u0142 szczeg\u00f3lnie okrutne metody przes\u0142ucha\u0144 wi\u0119\u017ani\u00f3w. Wielokrotnie uczestniczy\u0142 w rozstrzeliwaniu \u017byd\u00f3w. Z powodu romansu z \u017byd\u00f3wk\u0105 (zastrzeli\u0142 j\u0105 p\u00f3\u017aniej) zosta\u0142 pozbawiony stanowiska i postawiony przed s\u0105dem SS w Krakowie. Skazano go na 10 miesi\u0119cy obozu koncentracyjnego dla funkcjonariuszy SS w Gda\u0144sku-Thorgau. Po odbyciu kary zosta\u0142 skierowany do 34. dywizji SS, kt\u00f3ra uczestniczy\u0142a w t\u0142umieniu powstania warszawskiego. Pod koniec wojny dosta\u0142 si\u0119 do niewoli radzieckiej i przebywa\u0142 w niej trzy i p\u00f3\u0142 roku. Po zwolnieniu zamieszka\u0142 w Fryburgu (RFN) i pracowa\u0142 jako mechanik samochodowy, a nast\u0119pnie w miejscowym s\u0105dzie. W 1964 r. zosta\u0142 rozpoznany i aresztowany. W czasie procesu, na podstawie zezna\u0144 \u015bwiadk\u00f3w, udowodniono mu ponad sze\u015b\u0107dziesi\u0105t morderstw i 18 V 1967 r. skazano na 12 lat wi\u0119zienia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TIETZE WITOLD FELIKS<\/strong>, urodzony 28 VIII 1911 r. w Mielcu, syn Mariana i Agnieszki z Nowak\u00f3w. Po uko\u0144czeniu seminarium nauczycielskiego w Kro\u015bnie (1934) pracowa\u0142 jako nauczycielw szko\u0142ach powszechnych w powiecie kro\u015bnie\u0144skim. W 1935 r. uko\u0144czy\u0142 kurs podchor\u0105\u017cych rezerwy piechoty przy 5 pu\u0142ku piechoty. Otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 podchor\u0105\u017cego i zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 dru\u017cyny w 2 kompanii 2 pu\u0142ku piechoty. Po kolejnych \u0107wiczeniach rezerwy zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 podporucznika rezerwy (1 I 1937 r.). Przed wybuchem wojny, w sierpniu 1939 r. otrzyma\u0142 przydzia\u0142 mobilizacyjny do batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza \u201eBorszcz\u00f3w\u201d, wchodz\u0105cego w sk\u0142ad 163 pu\u0142ku piechoty odwodowej Armii \u201ePrusy\u201d. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. i po agresji sowieckiej na Polsk\u0119 (17 IX 1939 r.) w nieznanych okoliczno\u015bciach zosta\u0142 uwi\u0119ziony w obozie specjalnym NKWD w Starobielsku. Przewieziony do wi\u0119zienia w Charkowie (lista 380\/3302) i tam rozstrzelany w kwietniu lub maju 1940 r. Spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Charkowie-Piatichatkach. Tabliczka z jego nazwiskiem zosta\u0142a umieszczona na \u015acianie Katy\u0144skiej przy bazylice mniejszej \u015bw. Mateusza w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TISZAF\u00d6LDVAR<\/strong>, miasto partnerskie Mielca na W\u0119grzech. Jest po\u0142o\u017cone nad rzek\u0105 Cis\u0105, w wojew\u00f3dztwie Szolnok. Nazwa tej miejscowo\u015bci pojawi\u0142a si\u0119 pierwszy raz w dokumencie z 1469 r. Prawa miejskie uzyskano w 1993 r. Liczy oko\u0142o 13 tysi\u0119cy mieszka\u0144c\u00f3w. Zajmuj\u0105 si\u0119 oni rolnictwem, hodowl\u0105, przetw\u00f3rstwem owoc\u00f3w, produkcj\u0105 obuwia i odzie\u017cy oraz us\u0142ugami. Miasto ma m.in. 3 szko\u0142y podstawowe, szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105, Dom Wychowawczy o statusie plac\u00f3wki wojew\u00f3dzkiej, Dom Pomocy Spo\u0142ecznej oraz o\u015brodek rekreacyjny, w tym zesp\u00f3\u0142 basen\u00f3w z naturalnymi gor\u0105cymi wodami, posiadaj\u0105cymi w\u0142a\u015bciwo\u015bciami leczniczymi. Znacz\u0105cymi i zabytkowymi obiektami w centrum miasta s\u0105 ko\u015bci\u00f3\u0142 i okaza\u0142y ratusz. Atrakcj\u0105 turystyczn\u0105 jest te\u017c muzeum geograficzne z unikalnymi w skali krajowej zbiorami paleontologicznymi. Spo\u015br\u00f3d zespo\u0142\u00f3w artystycznych wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 ch\u00f3r mieszany i dziewcz\u0119cy zesp\u00f3\u0142 ta\u0144ca wsp\u00f3\u0142czesnego, a w sporcie przoduje I-ligowa m\u0119ska dru\u017cyna pi\u0142ki r\u0119cznej. *Wsp\u00f3\u0142praca rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w 1999 r. spotkaniem przedstawicieli w\u0142adz obu miast, zorganizowanym przy okazji wizyty delegacji w\u0119gierskiej w Specjalnym O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym w Mielcu \u2013 Smoczce. W dniach 23\u201325 IV 1999 r. ekipa z Tiszaf\u00f6ldvar uczestniczy\u0142a w VIII Mieleckich Targach Wielobran\u017cowych, a stoisko w\u0119gierskie otrzyma\u0142o jedno z wyr\u00f3\u017cnie\u0144. Z kolei delegacja Mielca oraz M\u0142odzie\u017cowa Orkiestra D\u0119ta SCK uczestniczy\u0142y w Uroczysto\u015bciach Milenijnych w Tiszaf\u00f6ldvar (19\u201320 VIII 2000 r.). Kolejne spotkanie nast\u0105pi\u0142o w czasie M\u0142odzie\u017cowego Tygodnia Integracji Europejskiej w Mielcu (1-7 VI 2001 r.), w kt\u00f3rym wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 delegacja m\u0142odzie\u017cy z Tiszaf\u00f6ldvar. Delegacje obu miast wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 w I Konferencji Polskich i W\u0119gierskich Miejscowo\u015bci Bli\u017aniaczych \u201eWsp\u00f3ln\u0105 drog\u0105 w Europie\u201d w Szolnoku (20-21 VI 2005 r.). W 2005 r. go\u015bci\u0142a delegacja w\u0119gierska w Mielcu i ustalono formy \u015bci\u015blejszej wsp\u00f3\u0142pracy. Realizuj\u0105c te ustalenia, w Tiszaf\u00f6ldvar koncertowa\u0142 mielecki ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d (18-21 VIII), a w rewan\u017cu dru\u017cyna pi\u0142ki r\u0119cznej m\u0119\u017cczyzn wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w Mi\u0119dzynarodowym Turnieju Pi\u0142ki R\u0119cznej o Puchar Prezydenta Miasta Mielca (3-4 IX). W dniach 30 IV \u2013 2 V 2006 r. zespo\u0142y artystyczne mieleckiego SCK uczestniczy\u0142y w \u201eSpotkaniu Miast Partnerskich 2006\u201d w Tiszaf\u00f6ldvar. Pomy\u015blnie rozwijaj\u0105ce si\u0119 kontakty sprawi\u0142y, \u017ce 11 VIII 2006 r. w Pa\u0142acyku Oborskich prezydent Mielca Janusz Chodorowski i burmistrz Tiszaf\u00f6ldvar Atilla Borza podpisali umow\u0119 o partnerstwie miast. W 2007 r. Zesp\u00f3\u0142 Ta\u0144ca Wsp\u00f3\u0142czesnego \u201eBeznazwy\u201d SCK wyst\u0119powa\u0142 w Tiszaf\u00f6ldvar z okazji 15-lecia powstania miasta (29 IV), a w\u0119gierski zesp\u00f3\u0142 baletowy Voyage Ballet uczestniczy\u0142 w I Festiwalu Ta\u0144ca Wsp\u00f3\u0142czesnego w Mielcu (11-13 V). Kilkudziesi\u0119cioosobowa delegacja uczestniczy\u0142a w Spotkanich Miast Partnerskich w Mielcu (9-12 V 2013 r. i 27-28 VIII 2022 r.). Partnerskimi miastami Tiszaf\u00f6ldvar s\u0105: Herimoncourt (Francja), Grafenberg (Niemcy), Bacsf\u00f6ldvar (Serbia) i Mielec (Polska).\u00a0<\/p>\r\n

Burmistrzowie (od 2006 r.): Atilla Borza, Istvan Hegedus.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TISZKOWSKI (TINOWSKI?) ANDRZEJ<\/strong>, faktor dworu mieleckiego w 2. po\u0142. XVI w., urz\u0119dnik Miko\u0142aja Mieleckiego \u2013 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela Mielca. Wysy\u0142a\u0142 towary z d\u00f3br mieleckich w kierunku Gda\u0144ska, sprowadza\u0142 m.in. ryby i piwo.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TITTINGER KATARZYNA (z domu ZIO\u0141O)<\/strong>, urodzona 10 VIII 1979 r. w Mielcu, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Marii z domu Rodze\u0144. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1998 r. Treningi lekkoatletyczne rozpocz\u0119\u0142a w Szkole Podstawowej nr 9 im. W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d w Mielcu, a nast\u0119pnie jako zawodniczka \u201eStali\u201d Mielec (do 1997 r.) specjalizowa\u0142a si\u0119 w skoku w dal. Od 1997 r. jest zawodniczk\u0105 Lekkoatletycznego Klubu Sportowego Mielec, z wy\u0142\u0105czeniem okresu studi\u00f3w \u00a01998\u20132002, kiedy startowa\u0142a w barwach AZS AWF Krak\u00f3w. Od 1994 r. nale\u017ca\u0142a do \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wki krajowej w swoich kategoriach wiekowych i zdoby\u0142a w skoku w dal szereg medali w Mistrzostwach Polski Junior\u00f3w: *1994 \u2013 IMS (Krak\u00f3w) \u2013 srebrny; *1995 \u2013 Halowe MPJ m\u0142. (Spa\u0142a) \u2013 br\u0105zowy, OOM (Pozna\u0144) \u2013 srebrny; *1996 \u2013 HMPJ m\u0142. (Spa\u0142a) \u2013 z\u0142oty, OOM (Bydgoszcz) \u2013 z\u0142oty; *1997 \u2013 HMPJ (Spa\u0142a) \u2013 z\u0142oty, MPJ (Pozna\u0144) \u2013 br\u0105zowy; *1998 \u2013 HMPJ (Spa\u0142a) \u2013 br\u0105zowy, MPJ (Pozna\u0144) \u2013 srebrny. W latach 1996 i 1997 by\u0142a reprezentantk\u0105 Polski w skoku w dal. W czasie studi\u00f3w na Akademii Wychowania Fizycznego im. Bronis\u0142awa Czecha w Krakowie, startuj\u0105c jako zawodniczka AZS AWF Krak\u00f3w, zdoby\u0142a medale: *1999 \u2013 M\u0142odzie\u017cowe MP (Wroc\u0142aw) \u2013 br\u0105zowy oraz w sztafecie 4×100 m \u2013 br\u0105zowy; *2002 \u2013 Akademickie MP (Krak\u00f3w) \u2013 z\u0142oty. Studia na Wydziale Wychowania Fizycznego AWF w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 2002 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142y magistra wychowania fizycznego i trenera II klasy lekkoatletyki. Od 2002 r. pracuje jako nauczyciel wychowania fizycznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Plastycznych w Rzeszowie i trener lekkoatletyki w CWKS \u201eResovia\u201d. R\u00f3wnocze\u015bnie startuje w barwach LKS Mielec i nale\u017cy do czo\u0142\u00f3wki krajowej seniorek. W 2005 r. zdoby\u0142a br\u0105zowy medal na MP Senior\u00f3w w Bia\u0142ej Podlaskiej. Jej rekord \u017cyciowy wynosi 6,24 m. W Plebiscycie Czytelnik\u00f3w Tygodnika Regionalnego \u201eKORSO\u201d na \u201e10 Najpopularniejszych Sportowc\u00f3w Mielca 2005 r.\u201d otrzyma\u0142a najwi\u0119cej g\u0142os\u00f3w i zdoby\u0142a I miejsce. Wyczynow\u0105 karier\u0119 sportow\u0105 zako\u0144czy\u0142a w 2006 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TKACZYK ZDZIS\u0141AW WOJCIECH<\/strong>, urodzony 14 X 1923 r. w Szre\u0144sku ko\u0142o M\u0142awy, syn Franciszka i Janiny z domu Czarzasta. Uko\u0144czy\u0142 w ramach tajnego nauczania Liceum Zawodowe \u2013 Wydzia\u0142 Kolejowy i w 1943 r. zda\u0142 matur\u0119, potwierdzon\u0105 w 1946 r. w Liceum Techniczno\u2013Mechanicznym w Warszawie. Studia na Wydziale Komunikacji Akademii G\u00f3rniczo\u2013Hutniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 z wyr\u00f3\u017cnieniem w 1951 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142y magistra nauk technicznych i in\u017cyniera mechanika. 1 VIII 1951 r. z nakazu pracy zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na stanowisku technologa. W 1953 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Wydzia\u0142u 13, a w 1956 r. \u2013 kierownikiem Wydzia\u0142u 06. Od 1 II 1961 r. pracowa\u0142 na stanowisku g\u0142\u00f3wnego technologa, a od 8 XII 1962 r. \u2013 g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera przedsi\u0119biorstwa. W latach 70. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora naczelnego ds. technicznych i dodatkowo od 1973 r. \u2013 I zast\u0119pcy dyrektora WSK \u201eDelta\u2013Mielec\u201d. W 1978 r. przeszed\u0142 na stanowisko dyrektora Zak\u0142adu Produkcji Pomocy Fabrykacyjnych. W latach 1985-1987 przebywa\u0142 na kontrakcie w Anklam (NRD), a od 1988 r. by\u0142 g\u0142\u00f3wnym specjalist\u0105 ds. koordynacji. Pe\u0142ni\u0105c przez wiele lat wa\u017cne funkcje w przedsi\u0119biorstwie, wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w jego rozw\u00f3j i dzia\u0142alno\u015b\u0107 produkcyjn\u0105. Poza prac\u0105 w WSK Mielec anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do innych zaj\u0119\u0107 i dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W latach 50. by\u0142 nauczycielem w Technikum Mechanicznym, a w latach 70. i 80. \u2013 wyk\u0142adowc\u0105 na Politechnice Rzeszowskiej im. I. \u0141ukasiewicza. Wsp\u00f3lnie z innym mielczaninem Kazimierzem Szaniawskim opracowa\u0142 skrypt dla student\u00f3w Technologia samolotu (Rzesz\u00f3w 1978, 1983). W 1988 r. uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji zawodowej in\u017cyniera w dziedzinie mechaniki i zosta\u0142 wpisany do rejestru specjalist\u00f3w ZG NOT. W latach 70. i 80. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Aeroklubu Mieleckiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Medalem Pami\u0105tkowym \u201eZas\u0142u\u017conemu dla Lotnictwa\u201d, Nagrod\u0105 Komitetu Nauki i Techniki oraz dwukrotnie Nagrod\u0105 Ministra Nauki, Szkolnictwa Wy\u017cszego i Techniki. Zmar\u0142 6 VI 1999 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOBIASZ J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 25 III 1896 r. w Mielcu, syn Jana i Marii z Trybulskich. Uczy\u0142 si\u0119 w gimnazjum w Mielcu, a nast\u0119pnie w seminarium nauczycielskim w Tarnowie, gdzie zda\u0142 matur\u0119 w 1914 r. W czasie nauki w Mielcu nale\u017ca\u0142 do tajnych organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowych. Na wie\u015b\u0107 o wybuchu wojny w sierpniu 1914 r. i tworzeniu si\u0119 polskich legion\u00f3w w Krakowie, zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na ochotnika i z grup\u0105 innych mielczan zosta\u0142 skierowany do 2 kompanii VI batalionu 1 pu\u0142ku piechoty. Uczestniczy\u0142 w szlaku bojowym I Brygady Legion\u00f3w Polskich, ale 22 V 1915 r. w bitwie pod Konarami zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny i nie wiadomo, czy bra\u0142 udzia\u0142 w dalszych dzia\u0142aniach wojennych. \u00a0Po zako\u0144czeniu wojny pracowa\u0142 w zawodzie nauczycielskim. Uko\u0144czy\u0142 te\u017c studia w Wy\u017cszym Seminarium Nauczycielskim w Warszawie (1924). Pracowa\u0142 w seminarium nauczycielskim w Nieszawie oraz gimnazjach w Toruniu i Kielcach. Po II wojnie \u015bwiatowej by\u0142 nauczycielem w Ciechocinku. Zmar\u0142 20 II 1971 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Rabce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOBIASZ MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 9 VIII 1891 r. w Mielcu, syn Jana i Marii z Trybulskich. Absolwent c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1913 r. By\u0142 bardzo aktywnym uczniem, anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej (dru\u017cyna skautowa, klub sportowy) i niepodleg\u0142o\u015bciowej (organizacja \u201ePrzebojem\u201d). Studia lekarskie na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie przerwa\u0142a wojna. Bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych, prawdopodobnie w Legionach Polskich. Od 1 XI 1918 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim. Uczestniczy\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej jako lekarz w stopniu porucznika, kolejno w 16 pu\u0142ku piechoty i 18 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w oraz 20 pu\u0142ku piechoty, gdzie awansowany zosta\u0142 do stopnia kapitana. Po wojnie kontynuowa\u0142 studia medyczne i w 1925 r. uzyska\u0142 dyplom lekarski. Po praktyce w szpitalu wojskowym w Cieszynie jako lekarz s\u0142u\u017cy\u0142 w 63 pu\u0142ku piechoty w Toruniu, 25 pu\u0142ku \u0142an\u00f3w w Pra\u017canach, 5 dywizjonie samochodowym w Krakowie i 3 pu\u0142ku piechoty w Jaros\u0142awiu. Po kr\u00f3tkim pobycie w 10 Szpitalu Okr\u0119gowym w Przemy\u015blu, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 ordynatora, powr\u00f3ci\u0142 do pracy w jednostkach wojskowych, m.in. w 1 pu\u0142ku czo\u0142g\u00f3w, Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudzi\u0105dzu (tam otrzyma\u0142 awans do stopnia majora), 57 pu\u0142ku piechoty w Poznaniu i 7 Szpitalu Okr\u0119gowym. Cieszy\u0142 si\u0119 opini\u0105 dobrego, sumiennego i dba\u0142ego o zdrowie \u017co\u0142nierzy lekarza. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Medalem Niepodleg\u0142o\u015bci, Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921, Medalem Dziesi\u0119ciolecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci i Br\u0105zowym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119. Nie jest znany dot\u0105d szlak bojowy majora Tobiasza w kampanii wrze\u015bniowej, cho\u0107 z pewno\u015bci\u0105 bra\u0142 w niej udzia\u0142. Na pewno jednak dosta\u0142 si\u0119 do niewoli sowieckiej, a nast\u0119pnie zosta\u0142 uwi\u0119ziony przez NKWD w obozie w Kozielsku, bowiem napisa\u0142 stamt\u0105d list do \u017cony. Wywieziono go do Katynia prawdopodobnie 9 IV 1940 r. (pozycja 90. na li\u015bcie wywozowej nr 017\/3 z 1940 r.) i zamordowano w lesie katy\u0144skim. Potwierdzi\u0142a to identyfikacja zw\u0142ok przez ekip\u0119 PCK w 1943 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOBIASZ STANIS\u0141AW J\u00d3ZEF (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 10 I 1940 r. w Kie\u0142kowie, powiat mielecki, syn Franciszka i Anny z domu Gawry\u015b. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1963 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1969 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w parafiach rzymskokatolickich w Czarnym Potoku (1969-1972) i Szalowej (1972-1977). W 1977 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Szalowej i funkcj\u0119 t\u0119 sprawowa\u0142 do 2007 r. Ponadto w dekanacie \u0141u\u017cna pe\u0142ni\u0142 funkcje: notariusza w latach 1979-2000 i dziekana w latach 2000-2005. Od 1996 r. jest pra\u0142atem Kapitu\u0142y Kolegiackiej w Nowym S\u0105czu. W 2007 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i jest rezydentem w parafii w Szalowej. Odznaczony Ec i RM.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOBOLLIK CEZARY WELHELM,<\/strong> urodzony 22 X 1961 r. w Mielcu, syn Helmuta. W latach 1971-1980 trenowa\u0142 i gra\u0142 w m\u0142odzie\u017cowych zespo\u0142ach Stali Mielec na pozycji napastnika, a nast\u0119pnie w latach 1980-1981 w I dru\u017cynie, graj\u0105cej\u00a0 w ekstraklasie. W 1981 r. przeszed\u0142 do Stali Rzesz\u00f3w, a w 1982 r. do Cracovii. Po wygranym wyjazdowym meczu w ramach rozgrywek o Puchar Lata z austriack\u0105 dru\u017cyn\u0105 Sturm Graz (2 VII 1983 r.) nie wr\u00f3ci\u0142 do Polski. Po za\u0142atwieniu potrzebnych formalno\u015bci od 1983 r. do 1985 r. gra\u0142 w Eintrachcie Frankfurt, a nast\u0119pnie w latach 1985-1986 w Victorii Aschaffenburg. W 1986 r. zosta\u0142 pozyskany przez RC Lens i do 1989 r. zagra\u0142 w 90 meczach, strzelaj\u0105c 13 goli. Przez kolejne dwa sezony wyst\u0119powa\u0142 w Waldhof Mannheim i Kickers Offenbach, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Victorii Aschaffenburg i gra\u0142 w jej sk\u0142adzie w latach 1992-1999. Ostatnim klubem w zawodowej karierze pi\u0142karskiej by\u0142a Viktoria Kahl (2000 r.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOBOLLIK HELMUT WILHELM<\/strong>, urodzony 2 I 1933 r. w Bytomiu, syn Wilhelma i Marii z domu \u017bur. Uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie techniczne. Karier\u0119 pi\u0142karsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1949 r. w \u201eFortunie\u201d Bytom. W 1953 r. przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w WSK jako technolog. Zasili\u0142 \u201eStal\u201d Mielec i jako napastnik znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do jej pierwszego awansu do II ligi (1955), zdobywaj\u0105c 3 bramki w bara\u017cowym meczu z \u201eBzur\u0105\u201d Chodak\u00f3w 3:1 (Lublin, 20 XI 1955 r.). Tak\u017ce w II lidze by\u0142 jednym z g\u0142\u00f3wnych autor\u00f3w pierwszego awansu \u201eStali\u201d do I ligi w 1961 r. W barwach mieleckiego klubu zagra\u0142 111 mecz\u00f3w w II lidze, strzelaj\u0105c 58 bramek i 32 mecze w I lidze (10 bramek). W latach 1963\u20131966 wyst\u0119powa\u0142 w dru\u017cynie \u201eW\u0142\u00f3kniarza\u201d Skopanie jako graj\u0105cy trener, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do \u201eStali\u201d Mielec i trenowa\u0142 trampkarzy w latach 1968-1971. W latach 80. wyjecha\u0142 do RFN. Zmar\u0142 9 XI 2018 r.\u00a0 Pochowany w Bydgoszczy na cmentarzu Nowofarnym przy ul. Artyleryjskiej.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"TOCZEK ANNA KAZIMIERA (z domu KUMOREK),<\/b> urodzona 9 VIII 1992 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza i J\u00f3zefy z domu Wilk. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. Studia z zakresu biologii na Uniwersytecie Rzeszowskim\u00a0 w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142a w 2006 r. z tytu\u0142em magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako nauczycielka biologii w Szkole Podstawowej i Liceum Mistrzostwa Sportowego w Mielcu (2006-2007), a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w Szko\u0142ach Podstawowych w Z\u0142otnikach i Chrz\u0105stowie (2007-2008). W tym czasie uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z oligofrenopedagogiki (2008 r.). W latach 2008-2009 pracowa\u0142a w Zespole Szk\u00f3\u0142 Specjalnych im. Janusza Korczaka w Mielcu. By\u0142a nauczycielem biologii i przyrody, oligofrenopedagogiem, nauczycielem i wychowawc\u0105 w klasach dla uczni\u00f3w z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz specjalist\u0105 wczesnego wspomagania rozwoju. Od 2009 r. pracuje w Specjalnym O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym im. Kr\u00f3lowej Jadwigi w Mielcu (od 2017 r. Powiatowy Zesp\u00f3\u0142 Plac\u00f3wek Szkolno-Wychowawczych w Mielcu) jako nauczyciel biologii i przyrody, oligofrenopedagog, nauczyciel i wychowawca w klasach dla uczni\u00f3w z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz specjalista wczesnego wspomagania rozwoju. Posiada stopie\u0144 zawodowy nauczyciela dyplomowanego.\u00a0 Poza prac\u0105 etatow\u0105 r\u00f3wnie\u017c zwi\u0105zana jest z edukacj\u0105 dzieci i m\u0142odzie\u017cy z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105. Od 2008 r. jest cz\u0142onkiem, a od 2020 r. prezesem Stowarzyszenia DLA WAS, kt\u00f3re bezinteresownie dzia\u0142a na rzecz wsparcia, edukacji\u00a0 i integracji uczni\u00f3w i absolwent\u00f3w szkolnictwa specjalnego z terenu powiatu mieleckiego. Jest pomys\u0142odawc\u0105 i koordynatorem szeregu projekt\u00f3w i inicjatyw spo\u0142ecznych. S\u0105 to m.in.: \u201eCzytanie na trawie\u201d, \u201eSztafeta w Kolorowych Skarpetkach\u201d, Turniej Kreatywno\u015bci, \u201eBractwo Ludzi Niezwyk\u0142ych\u201d, Mielecka Akademia Kreatywno\u015bci i Integracji, Og\u00f3lnopolski Konkurs Plastyczny \u201eMAM \u2013 Marzenia Akwarel\u0105 Malowane\u201d i Klub Aktywno\u015bci i Wsparcia \u201ePopo\u0142udnia z pasj\u0105\u201d. Jest za\u0142o\u017cycielem i opiekunem artystycznym grupy teatralno-tanecznej\u00a0 \u201eSorriso\u201d przy PZPSW w Mielcu. Przygotowuje imprezy szkolne oraz uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w. Ponadto jest cz\u0142onkiem Ko\u0142a Gospody\u0144 Wiejskich \u201eLudzie z Pasj\u0105\u201d w Z\u0142otnikach oraz cz\u0142onkiem Powiatowej Rady Dzia\u0142alno\u015bci Po\u017cytku Publicznego IV kadencji w Mielcu (2025-2028). Uhonorowana m.in. Nagrod\u0105 Dyrektora PZPSW w Mielcu, Nagrod\u0105 Samorz\u0105dow\u0105 2025 w kategorii spo\u0142ecznik \u2013 za dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz integracji i r\u00f3wno\u015bci os\u00f3b z niepe\u0142nosprawno\u015bciami i Nagrod\u0105 Zespo\u0142ow\u0105 \u201ePrometeusz 2025\u201d dla Stowarzyszenia DLA WAS \u2013 za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia w dzia\u0142alno\u015bci na rzecz dobra wsp\u00f3lnego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOCZEK EDMUND STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 15 V 1918 r. w \u0141ysakowie, powiat mielecki, syn Wawrzy\u0144ca i Marii z G\u00f3rskich. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1938 r. W okresie nauki wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 nieprzeci\u0119tnymi zdolno\u015bciami plastycznymi, aktorskimi i muzycznymi. Od 1936 r. \u015bpiewa\u0142 w ch\u00f3rze \u201eMelodia\u201d. Po dokszta\u0142ceniu si\u0119 z zakresu rysunku technicznego 22 II 1939 r. zosta\u0142 zatrudniony w PZL – Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w Nr 2 w Mielcu jako kre\u015blarz techniczny. W czasie okupacji hitlerowskiej nie zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do pracy w Flugzeugwerk Mielec i pocz\u0105tkowo ukrywa\u0142 si\u0119 w Izbiskach, a nast\u0119pnie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Urz\u0119dzie Gminnym w Wadowicach G\u00f3rnych. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z ruchem oporu, m.in. wyrabiaj\u0105c jego cz\u0142onkom \u201ebezpieczne dokumenty\u201d. W zwi\u0105zku ze zbli\u017caj\u0105cym si\u0119 frontem w 1944 r. zosta\u0142 wysiedlony (z za\u0142o\u017con\u0105 ju\u017c rodzin\u0105) i zamieszka\u0142 w Krakowie. 6 I 1945 r. aresztowano go i osadzono w obozie w Bia\u0142ym Pr\u0105dniku, ale 18 I przysz\u0142o wyzwolenie. Powr\u00f3ci\u0142 do pracy w WP Nr 2 i w Mielcu otrzyma\u0142 mieszkanie. Jako kre\u015blarz konstruktor uczestniczy\u0142 w pracach zespo\u0142u opracowuj\u0105cego m.in. pierwszy po wojnie samolot PZL S-1 oraz nadwozie do autobusu GMC \u201eBuldog\u201d. Po pracy zawodowej mocno anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w odradzaj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 kulturaln\u0105. Od 1945 r. by\u0142 aktorem, re\u017cyserem i scenografem teatru \u201eMaska\u201d. \u015apiewa\u0142 te\u017c w ch\u00f3rze \u201eMelodia\u201d. W 1949 r. zosta\u0142 kierownikiem Klubu Fabrycznego w pawilonie nr 15 (\u201ePi\u0119tnastka\u201d – do dzi\u015b siedziba KH ZHP), a w 1953 r. \u2013 pierwszym kierownikiem nowo wybudowanego Zak\u0142adowego Domu Kultury WSK i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 (z przerw\u0105 w latach 1956 \u2013 1958) do 1961 r. By\u0142 inspiratorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 artystycznych i o\u015bwiatowych. Uczy\u0142 te\u017c (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) techniki reklamy w Gimnazjum Handlowym i rysunku technicznego w Gimnazjum Technicznym w Mielcu. W latach 1961\u20131970 by\u0142 kierownikiem Domu Kultury przy Fabryce Lokomotyw (FABLOK) w Chrzanowie. W 1962 r. podj\u0105\u0142 studia na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie, ale przerwa\u0142 je. W latach 1970\u20131973 pracowa\u0142 w Dziale Eksportu WSK Mielec. W 1973 r. powierzono mu zadanie zorganizowania Muzeum Zak\u0142adowego WSK Mielec i po dw\u00f3ch latach zbierania eksponat\u00f3w doprowadzi\u0142 do powstania tej plac\u00f3wki, kt\u00f3rej nadano p\u00f3\u017aniej nazw\u0119 Izba Tradycji i Perspektyw WSK \u201ePZL\u2013Mielec\u201d. Jako kustosz pracowa\u0142 w niej do pa\u017adziernika 1980 r., a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Przez ca\u0142e \u017cycie jego g\u0142\u00f3wn\u0105 pasj\u0105 pozostawa\u0142y rysunek i projektowanie. By\u0142 autorem projekt\u00f3w m.in.: o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego i frontonu pierwszego ko\u015bcio\u0142a Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy (dzi\u015b nieistniej\u0105cego) w Mielcu, pierwszej po wojnie rze\u017aby or\u0142a na mieleckim pomniku Wolno\u015bci, p\u0142askorze\u017ab (m.in. M. Kopernika w belgijskim mie\u015bcie Genk i na \u015bcianie II LO w Mielcu, S. Konarskiego na frontonie I LO w Mielcu, znak\u00f3w Zodiaku na \u015bcianie II LO w Mielcu), sztandar\u00f3w, medali okoliczno\u015bciowych (m.in. z okazji Pucharu Interwizji w 1979 r., Mi\u0119dzynarodowego Spotkania Przyja\u017ani w Mielcu w 1980 r., 50\u2013lecia WSK), odznak, proporczyk\u00f3w, winiet gazet (najcz\u0119\u015bciej \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d), stron tytu\u0142owych i przerywnik\u00f3w w wydawnictwach ksi\u0105\u017ckowych i informacyjnych (m.in. folderu na mecz \u201eStali\u201d Mielec z \u201eRealem\u201d Madryt), dekoracji okoliczno\u015bciowych (wykonywa\u0142 je tak\u017ce) i zaprosze\u0144. Do ko\u0144ca \u017cycia by\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem ch\u00f3ru m\u0119skiego \u201eMelodia\u201d. Nale\u017ca\u0142 tak\u017ce do Towarzystwa Kultury Teatralnej i Rady Senior\u00f3w Lotnictwa przy Aeroklubie Krakowskim. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40\u2013lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 z Laurem PZChiO, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FJN\u201d. Zmar\u0142 25 XI 1998 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOCZEK JANINA (z domu PI\u0118TA)<\/strong>, urodzona 2 I 1940 r. w Tarnobrzegu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Zofii z domu Ordyk. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tarnobrzegu, matur\u0119 zda\u0142a w 1957 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie uko\u0144czy\u0142a w 1967 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 lekarza medycyny. W latach 1968-1970 odby\u0142a sta\u017c w Szpitalu Powiatowym w Mielcu, a w latach 1970-1972 pracowa\u0142a w Przychodni Zak\u0142adowej WSK Mielec i Przychodni Rejonowej nr 2 jako lekarz rejonowy. Uzyska\u0142a te\u017c specjalizacj\u0119 lekarza medycyny spo\u0142ecznej. Od 1972 r. do 1984 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika O\u015brodka Zdrowia w Czerminie i po oddaniu nowego obiektu organizowa\u0142a jego funkcjonowanie. W 1984 r. powierzono jej funkcj\u0119 kierownika Przychodni Rejonowej nr 5 w Mielcu przy ul. Cz. Ta\u0144skiego i pe\u0142ni\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 do 1999 r., przyczyniaj\u0105c si\u0119 do rozwoju tej plac\u00f3wki. Od 2000 r. jest w\u0142a\u015bcicielem i kierownikiem NZOZ \u201eMedyk\u201d w Mielcu przy ul. Cz. Ta\u0144skiego.<\/p>\r\n

TOCZEK ANNA KAZIMIERA (z domu KUMOREK),<\/b> urodzona 9 VIII 1992 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza i J\u00f3zefy z domu Wilk. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. Studia z zakresu biologii na Uniwersytecie Rzeszowskim\u00a0 w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142a w 2006 r. z tytu\u0142em magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako nauczycielka biologii w Szkole Podstawowej i Liceum Mistrzostwa Sportowego w Mielcu (2006-2007), a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w Szko\u0142ach Podstawowych w Z\u0142otnikach i Chrz\u0105stowie (2007-2008). W tym czasie uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z oligofrenopedagogiki (2008 r.). W latach 2008-2009 pracowa\u0142a w Zespole Szk\u00f3\u0142 Specjalnych im. Janusza Korczaka w Mielcu. By\u0142a nauczycielem biologii i przyrody, oligofrenopedagogiem, nauczycielem i wychowawc\u0105 w klasach dla uczni\u00f3w z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz specjalist\u0105 wczesnego wspomagania rozwoju. Od 2009 r. pracuje w Specjalnym O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym im. Kr\u00f3lowej Jadwigi w Mielcu (od 2017 r. Powiatowy Zesp\u00f3\u0142 Plac\u00f3wek Szkolno-Wychowawczych w Mielcu) jako nauczyciel biologii i przyrody, oligofrenopedagog, nauczyciel i wychowawca w klasach dla uczni\u00f3w z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz specjalista wczesnego wspomagania rozwoju. Posiada stopie\u0144 zawodowy nauczyciela dyplomowanego.\u00a0 Poza prac\u0105 etatow\u0105 r\u00f3wnie\u017c zwi\u0105zana jest z edukacj\u0105 dzieci i m\u0142odzie\u017cy z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105. Od 2008 r. jest cz\u0142onkiem, a od 2020 r. prezesem Stowarzyszenia DLA WAS, kt\u00f3re bezinteresownie dzia\u0142a na rzecz wsparcia, edukacji\u00a0 i integracji uczni\u00f3w i absolwent\u00f3w szkolnictwa specjalnego z terenu powiatu mieleckiego. Jest pomys\u0142odawc\u0105 i koordynatorem szeregu projekt\u00f3w i inicjatyw spo\u0142ecznych. S\u0105 to m.in.: \u201eCzytanie na trawie\u201d, \u201eSztafeta w Kolorowych Skarpetkach\u201d, Turniej Kreatywno\u015bci, \u201eBractwo Ludzi Niezwyk\u0142ych\u201d, Mielecka Akademia Kreatywno\u015bci i Integracji, Og\u00f3lnopolski Konkurs Plastyczny \u201eMAM \u2013 Marzenia Akwarel\u0105 Malowane\u201d i Klub Aktywno\u015bci i Wsparcia \u201ePopo\u0142udnia z pasj\u0105\u201d. Jest za\u0142o\u017cycielem i opiekunem artystycznym grupy teatralno-tanecznej\u00a0 \u201eSorriso\u201d przy PZPSW w Mielcu. Przygotowuje imprezy szkolne oraz uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w. Ponadto jest cz\u0142onkiem Ko\u0142a Gospody\u0144 Wiejskich \u201eLudzie z Pasj\u0105\u201d w Z\u0142otnikach oraz cz\u0142onkiem Powiatowej Rady Dzia\u0142alno\u015bci Po\u017cytku Publicznego IV kadencji w Mielcu (2025-2028). Uhonorowana m.in. Nagrod\u0105 Dyrektora PZPSW w Mielcu, Nagrod\u0105 Samorz\u0105dow\u0105 2025 w kategorii spo\u0142ecznik \u2013 za dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz integracji i r\u00f3wno\u015bci os\u00f3b z niepe\u0142nosprawno\u015bciami i Nagrod\u0105 Zespo\u0142ow\u0105 \u201ePrometeusz 2025\u201d dla Stowarzyszenia DLA WAS \u2013 za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia w dzia\u0142alno\u015bci na rzecz dobra wsp\u00f3lnego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"TOCZY\u0143SKA DANIELA (DANUTA) J\u00d3ZEFA<\/strong>, urodzona 28 III 1915 r. w Kralovym Dworze ko\u0142o Pragi (Czechos\u0142owacja), c\u00f3rka Piotra i Augustyny z domu Bischof. Absolwentka Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego im. Emilii Plater w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1934 r. Pracowa\u0142a jako nauczycielka w Szkole Powszechnej w Brze\u015bciu nad Bugiem, a nast\u0119pnie do wybuchu wojny w Pru\u017canie na Polesiu. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142a w sklepie cukierniczym, prowadzonym przez rodzin\u0119 z Poznania, przy ul. Ko\u015bciuszki (J. Kilingstrasse) w Mielcu. Po wojnie, kiedy w\u0142a\u015bciciele sklepu wyjechali do Poznania, prowadzi\u0142a ten sklep samodzielnie. W 1950 r. zlikwidowa\u0142a sklep i podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu jako tzw. si\u0142a biurowa w Referacie Meldunkowym, a nast\u0119pnie sekretarz administracyjny w Urz\u0119dzie Stanu Cywilnego. 1 I 1952 r. powierzono jej stanowisko referenta spraw socjalnych i kulturalnych, a ponadto funkcj\u0119 gminnego delegata ds. skupu. Od 3 I 1964 r. kierowa\u0142a Referatem ds. Socjalnych i Rolnych, a 1 VI 1971 r. zosta\u0142a mianowana kierownikiem Wydzia\u0142u O\u015bwiaty, Kultury i Spraw Socjalnych. Nale\u017ca\u0142a do ZZ Pracownik\u00f3w Pa\u0144stwowych i Spo\u0142ecznych oraz Ligi Kobiet, a ponadto wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z PCK i PKPS. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a 30 VI 1975 r. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rad Narodowych\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PCK. Zmar\u0142a 20 X 2004 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOCZY\u0143SKA\u2013H\u0118DRZAK BO\u017bENA AUGUSTYNA<\/strong>, urodzona 1 X 1946 r. w Mielcu, c\u00f3rka Emila i Zofii z domu Hlawaty. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1964 r. Studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego we Wroc\u0142awiu uko\u0144czy\u0142a w 1969 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra prawa. W latach 1969-1971 odby\u0142a aplikacj\u0119 s\u0105dow\u0105 i notarialn\u0105. W latach 1975-1990 pracowa\u0142a na stanowisku kierownika Pa\u0144stwowego Biura Notarialnego w Brzozowie, a nast\u0119pnie w Kro\u015bnie. Aktualnie prowadzi Kancelari\u0119 Notarialn\u0105 w Kro\u015bnie. Odznaczona Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOCZY\u0143SKI ANTONI<\/strong>, urodzony 9 VI 1909 r. w Goleszowie, powiat mielecki, syn Karola. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Powszechn\u0105 w Mielcu i w 1925 r. Szko\u0142\u0119 Przemys\u0142ow\u0105 Uzupe\u0142niaj\u0105c\u0105 w Mielcu. W 1931 r. zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej. Prawdopodobnie bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. Dalsze losy w czasie II wojny \u015bwiatowej nie s\u0105 znane.\u00a0\u00a0 Po wojnie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych \u2013 Zak\u0142ad nr 1 w Mielcu\u00a0 i od 1 IX 1946 r. do 30 IV 1951 r. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 komendanta Zak\u0142adowej Stra\u017cy Po\u017carnej. Z dniem 1 V 1951 r.\u00a0 obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 komendanta powiatowego Stra\u017cy Po\u017carnych w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 31 XII 1957 r. W 1953 r. przej\u0105\u0142 od OSP Mielec wyposa\u017cenie przeciwpo\u017carowe dla\u00a0 Pogotowia Zawodowego Stra\u017cy Po\u017carnej i powi\u0119kszy\u0142 sk\u0142ad osobowy Pogotowia. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1951-1952 r. przeszed\u0142 przeszkolenie zawodowe II stopnia w zakresie zawodowego oficera po\u017carnictwa w Centralnej Oficerskiej Szkole Po\u017carniczej Oddzia\u0142 w \u0141odzi. Otrzyma\u0142 stopie\u0144 starszego aspiranta po\u017carnictwa, a w 1956 r. \u2013 m\u0142odszego kapitana po\u017carnictwa. Dowodzi\u0142 wieloma akcjami gaszenia po\u017car\u00f3w, w latach 50. cz\u0119stych. Od 1 I 1958 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta powiatowego, a w okresie od 1 IV 1962 r. do 31 XII 1962 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki komendanta. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby w Mielcu zosta\u0142 zatrudniony w Zak\u0142adach Gumowych \u201eStomil\u201d w D\u0119bicy jako komendant Zak\u0142adowej Stra\u017cy Po\u017carnej i przez szereg lat pracowa\u0142 na tym stanowisku. Zmar\u0142 19 I 1981 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOCZY\u0143SKI EMIL MARIAN<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 15 VIII 1913 r. w Mielcu, syn Piotra i Augusty Bischof. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum M\u0119skiego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1934 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa UJ w Krakowie i uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych w Zambrowie. W latach 30. gra\u0142 w dru\u017cynie pi\u0142ki no\u017cnej AZS Mielec jako napastnik i by\u0142 jej kapitanem. W 1939 r. zosta\u0142 zatrudniony w PZL Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w 2 w Mielcu-Cyrance. Nale\u017ca\u0142 do Armii Krajowej i wykonywa\u0142 zadania \u0142\u0105cznika. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Starostwie Powiatowym w Mielcu na stanowiskach: referenta, kierownika Referatu Organizacyjnego, wicestarosty powiatowego (1944\u20131947) i kierownika kancelarii og\u00f3lnej (1948\u20131951). W latach 50. by\u0142 jednym z organizator\u00f3w Mieleckich Zak\u0142ad\u00f3w Terenowego Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych w Mielcu i w tym przedsi\u0119biorstwie pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach do emerytury w 1978 r. Zmar\u0142 17 X 1994 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOCZY\u0143SKI MARIAN STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 15 XI 1911 r. w Mielcu, syn Piotra i Augusty z domu Bischof. Ucze\u0144 Pa\u0144stwowego Gimnazjum M\u0119skiego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1930 r. Studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie uko\u0144czy\u0142 w 1935 r. W latach 1936\u20131939 odby\u0142 aplikacje w S\u0105dzie Grodzkim w Mielcu (1936), S\u0105dzie Okr\u0119gowym w Krakowie (1937) i S\u0105dzie w Tarnowie (1939), a w latach 1937-1938 pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Skarbowym w \u0141odzi. W 1945 r. zda\u0142 egzamin s\u0119dziowski i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w S\u0105dzie Powiatowym w Prudniku. W p\u00f3\u017aniejszych latach pracowa\u0142 w S\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie, S\u0105dzie Najwy\u017cszym w Warszawie i ponownie w S\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie. Przez pewien czas pracowa\u0142 te\u017c w G\u0142\u00f3wnej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1976 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i odznaczeniami resortowymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOCZY\u0143SKI PIOTR<\/strong>, urodzony 16 IV 1878 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Franciszki z domu Bigo. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 ludow\u0105 w Mielcu. W latach 1893\u20131896 pracowa\u0142 jako \u201edjetariusz\u201d w Starostwie Powiatowym w Mielcu. W 1905 r. zosta\u0142 zatrudniony w S\u0105dzie Powiatowym w Mielcu jako \u201eoficyjant\u201d i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1918 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142 awansowany na stanowisko \u201eadjunkta\u201d s\u0105dowego. W 1930 r. przeszed\u0142 w stan spoczynku. Wyr\u00f3\u017cniony Medalem Dziesi\u0119ciolecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci. Zmar\u0142 18 XII 1939 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOCZY\u0143SKI PIOTR TOMASZ<\/strong>, urodzony 31 VIII 1951 r. w Mielcu, syn Emila i Zofii z domu Hlawaty. Absolwent Technikum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1970 r. W latach 1971\u20131972 pracowa\u0142 w WSK Mielec, a nast\u0119pnie (1972-1974) odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po powrocie do Mielca w 1974 r. zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Powiatowym na stanowisku inspektora w Wydziale Finansowym. Po likwidacji powiat\u00f3w i Urz\u0119du Powiatowego w Mielcu w 1975 r. pracowa\u0142 jako inspektor w Urz\u0119dzie Gminy w Tuszowie Narodowym, a w 1976 r. przeszed\u0142 na stanowisko inspektora OC w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu. W latach 1977\u20131982 by\u0142 pracownikiem gospodarczym w KM PZPR w Mielcu. W 1978 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Administracji UMCS w Lublinie Filia w Rzeszowie. W latach 1982-1983 kierowa\u0142 Dzia\u0142em Finansowym Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Od 1983 r. do 2018 r. pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu, kolejno jako: kierownik Wydzia\u0142u Spo\u0142eczno-Administracyjnego (do 1989 r.), inspektor w Wydziale Organizacyjno-Administracyjnym i pe\u0142nomocnik ds. informacji niejawnych. Z dniem 4 I 2018 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od wielu lat anga\u017cuje si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. By\u0142 inspiratorem i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 organizacji zwi\u0105zkowej Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w Mielcu. Warunki do utworzenia takiej struktury powsta\u0142y w 1985 r. po przy\u0142\u0105czeniu do Mielca miejscowo\u015bci: Smoczka, Wojs\u0142aw, Rzoch\u00f3w i Mo\u015bciska, w kt\u00f3rych funkcjonowa\u0142y jednostki OSP, a ponadto dalsze 2 jednostki dzia\u0142a\u0142y w Mielcu i Mielcu-Cyrance. Na I Zje\u017adzie Miejskiego Zwi\u0105zku OSP, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w 1987 r., zosta\u0142 wybrany wiceprezesem, a w 1996 r. powierzono mu funkcj\u0119 prezesa i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 2021 r. Wiele wysi\u0142ku wk\u0142ada w rewaloryzacj\u0119 zabytkowego zespo\u0142u obiekt\u00f3w OSP Mielec przy ul. J. Kili\u0144skiego. Aktualnie jest \u0142awnikiem w S\u0105dzie Pracy, cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W. Szafera oraz cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Powiatowego Ligi Obrony Kraju. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Znakiem Zwi\u0105zku OSP, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Medalem 40-lecia Polski Ludowej. Pe\u0142ni tak\u017ce funkcj\u0119 sekretarza Zarz\u0105du Powiatowego Zwi\u0105zku Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOKARSKA DOMINIKA ANNA (z domu GU\u0141A),<\/strong> urodzona 16 I 1991 r. w Mielcu, c\u00f3rka Franciszka i Teresy z domu Pietras. Absolwentka Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Plastycznych im. Piotra Micha\u0142owskiego (profil \u2013 rze\u017aba \u2013 snycerstwo) w Rzeszowie z matur\u0105 w 2011 r. W latach szkolnych m.in. dzia\u0142a\u0142a spo\u0142ecznie w Zwi\u0105zku Harcerstwa Rzeczypospolitej i jako wolontariusz z dzie\u0107mi z trudnych rodzin przy ko\u015bciele Salezjan\u00f3w w Rzeszowie. By\u0142a te\u017c wsp\u00f3\u0142organizatorem imprezy M-4 w Mielcu. Studiowa\u0142a na Wydziale Malarstwa (kierunek \u2013 edukacja artystyczna) Akademii Sztuk Pi\u0119knych im. Jana Matejki w Krakowie i w 2017 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra sztuki oraz uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej na Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, tak\u017ce w 2017 r. Ponadto w latach 2015-2016 w ramach programu Erasmus studiowa\u0142a malarstwo na Accademii di belle Arti Pietro Vannucci w Perugi (W\u0142ochy), a w 2016 r. uzyska\u0142a certyfikat trenerski I stopnia w zakresie sensoplastyki. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w Biurze Turystyki Aktywnej KOMPAS jako wychowawca i instruktor ds. artystycznych (2013-2015). W latach 2015-2016 pracowa\u0142a w O\u015brodku \u201eZaczarowane Wzg\u00f3rze\u201d na stanowisku instruktora ds. artystycznych. W latach 2016-2017 by\u0142a zatrudniona jako pomoc nauczyciela w Niepublicznym Przedszkolu \u201eMalowany Konik\u201d o profilu artystyczno-j\u0119zykowym. Od 2017 r. pracuje jako nauczyciel plastyki w Szkole Podstawowej nr 148 w Krakowie i nauczyciel wychowania przedszkolnego w Przedszkolu Montessori w Krakowie. W dzia\u0142alno\u015bci tw\u00f3rczej najwi\u0119cej czasu po\u015bwi\u0119ca malarstwu. Jest cz\u0142onkiem Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych (K\u015aT) przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej w Mielcu. Od 2010 r. bierze udzia\u0142 w wystawach, plenerach i projektach artystycznych. Wa\u017cniejsze z nich: *2010 r. \u2013 wystawa zbiorowa K\u015aT w Mielcu; *2011 r. \u2013 wystawa zbiorowa K\u015aT w Mielcu; *2012 r. \u2013 wystawa zbiorowa K\u015aT w Mielcu; *2013 r. \u2013 wystawa zbiorowa K\u015aT w Mielcu; *2014 r. \u2013 VII Mi\u0119dzynarodowy Plener Malarski \u201eWi\u015bniowa pachn\u0105ca malarstwem\u201d, wystawa indywidualna w Miejskiej Bibliotece Publicznej w \u0141a\u0144cucie, wystawa zbiorowa K\u015aT w Mielcu, wystawa zbiorowa K\u015aT Mielec w Samorz\u0105dowym Domu Kultury w Rzeszowie i Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie, wystawa zbiorowa w Wojew\u00f3dzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie, wsp\u00f3\u0142autorstwo \u201eMuralu dla Mieleckiego Underground\u2019u” w Mielcu, udzia\u0142 w mi\u0119dzynarodowym projekcie artystycznym PROCESSING w Krakowie; *2015 r. \u2013 udzia\u0142 w mi\u0119dzyuczelnianym projekcie artystycznym \u201eRe-akcje 3\u201d, w tym w wystawach zbiorowych w Gda\u0144sku i Krakowie, wystawa zbiorowa w Centrum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej Solvay w Krakowie, wystawa zbiorowa w Galerii Lamelli w Krakowie, wystawa zbiorowa w Galerii Promocyjnej ASP w Krakowie, wystawa zbiorowa w \u201ePracowni pod Baranami\u201d w Krakowie; *2016 r. \u2013 wystawa zbiorowa K\u015aT w Mielcu. Wykonuje scenografie, uczestniczy w sympozjach i warsztatach. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. stypendium rektora ASP dla najlepszych student\u00f3w na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie w 2014 i 2015 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOKARSKI JULIAN<\/strong>, urodzony 23 X 1945 r. w Nied\u017awiadzie ko\u0142o D\u0119bicy, syn J\u00f3zefa i Stefanii z Ch\u0119dyjskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (technologia budowy silnik\u00f3w), matur\u0119 zda\u0142 w 1962 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 technika mechanika. Od 1962 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec na Wydziale 03 (Narz\u0119dziowym), a po jego przekszta\u0142ceniu \u2013 w Zak\u0142adzie Narz\u0119dziowym, m.in. na stanowiskach mistrza, zast\u0119pcy kierownika i kierownika Wydzia\u0142u oraz zast\u0119pcy dyrektora w randze szefa produkcji Zak\u0142adu. W 1982 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (kierunek: urz\u0105dzenia energetyczne) z tytu\u0142em in\u017cyniera mechanika. Uzyska\u0142 tak\u017ce specjalizacj\u0119 zawodow\u0105 w zakresie szlifierstwa metali. By\u0142 autorem wielu wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. W 1995 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Zak\u0142adu Utrzymania Ruchu, a po przekszta\u0142ceniu ZUR w sp\u00f3\u0142k\u0119 z o.o. \u2013 jej prezesem. W lipcu 1999 r. przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. We wrze\u015bniu tego roku \u2013 jako jeden ze wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycieli \u2013 zosta\u0142 prezesem \u00a0firmy RSM Zak\u0142ad Produkcji Maszyn i Urz\u0105dze\u0144 Sp. z o.o., kt\u00f3ra 8 VIII 2001 r. otrzyma\u0142a zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 na terenie SSE EURO-PARK Mielec i prowadzi j\u0105 do dzi\u015b. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do pracy spo\u0142ecznej. W latach 70. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komitetu Osiedlowego im. M. Kopernika i cz\u0142onka Komisji Mieszkaniowej przy Radzie Zak\u0142adowej WSK Mielec. W latach 80. sprawowa\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa Aeroklubu Mieleckiego. By\u0142 tak\u017ce przedstawicielem Zak\u0142adu Narz\u0119dziowego jako zak\u0142adu opieku\u0144czego Szko\u0142y Podstawowej nr 3 i przyczyni\u0142 si\u0119 do unowocze\u015bnienia wyposa\u017cenia tej plac\u00f3wki o\u015bwiatowej. Udziela\u0142 si\u0119 w SIMP i KTiR. W 1997 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Lekkoatletycznego Klubu Sportowego (LKS) i przez kilka lat jego wiceprezesem. Odznaczony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142 17 IV 2020 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul.Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOKARSKI ZENON<\/strong>, urodzony 21 VIII 1962 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Zofii z domu Czechura. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: elektryczna i elektroniczna automatyka przemys\u0142owa), matur\u0119 zda\u0142 w 1982 r. W latach szkolnych by\u0142 zawodnikiem sekcji p\u0142ywania i sekcji pi\u0142ki r\u0119cznej FKS \u201eStal\u201d Mielec. Od 1982 r. do 1994 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako automatyk, a w latach 1994-2006 by\u0142 stra\u017cnikiem Stra\u017cy Miejskiej w Mielcu. Ponadto w latach 1993-2004 udziela\u0142 si\u0119 jako kurator spo\u0142eczny dla doros\u0142ych przy S\u0105dzie Rejonowym w Mielcu. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142 studia z zakresu socjologii organizacji i zarz\u0105dzania na Wydziale Socjologii Wy\u017cszej Szkole SG w Tyczynie. W 2006 r. powierzono mu stanowisko kierownika Biura Zarz\u0105dzania Kryzysowego, Ochrony Ludno\u015bci i Spraw Obronnych w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

TOMAS BARBARA MAGDALENA (z domu URBAN), <\/b>urodzona 16 IV 1982 r. w Strzy\u017cowie, c\u00f3rka Kazimierza i Marii z domu Chmiel. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Adama Mickiewicza w Strzy\u017cowie z matur\u0105 w 2001 r. i Szko\u0142y Muzycznej I st. w Strzy\u017cowie. Studia z\u00a0 politologii na Wydziale Socjologiczno-Historycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego uko\u0144czy\u0142a z licencjatem w 2004 r., a nast\u0119pnie studiowa\u0142a\u00a0 stosunki mi\u0119dzynarodowe na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie i w 2006 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. 2 IV 2007 r. podj\u0119\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119 w Policji\u00a0 i by\u0142a nieprzerwanie zwi\u0105zana z pionem kryminalnym Komendy Powiatowej w Mielcu, w ramach kt\u00f3rego zajmowa\u0142a kolejne wy\u017csze stanowiska. W 2017 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania zasobami ludzkimi na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie. W 2022 r. powierzono jej obowi\u0105zki zast\u0119pcy naczelnika Wydzia\u0142u Kryminalnego KPP w Mielcu. 20 VII 2023 r. uko\u0144czy\u0142a szkolenie zawodowe oficerskie w Wy\u017cszej Szkole Policji w Szczytnie. Tak\u017ce w roku 2023 zosta\u0142a naczelnikiem Wydzia\u0142u Kryminalnego KPP w Mielcu. Od 1 IV 2025 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta powiatowego Policji w Mielcu. Aktualnie (2025 r.) posiada stopie\u0144 komisarza. Uhonorowana m.in. Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony Policjant (2018 r.) i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony Policjant (2025 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOMAS ROMAN PIOTR<\/strong>, urodzony 18 I 1961 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Stefanii z Rzepeckich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1980 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Weterynaryjnym Akademii Rolniczej w Lublinie i w 1985 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza weterynarii. Po studiach zosta\u0142 zatrudniony jako ordynator w PZLZ w Ja\u015blanach ko\u0142o Mielca. W latach 1991-1994 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Zak\u0142adowego Inspektoratu Weterynaryjnego, a w latach 1995-1998 by\u0142 rejonowym inspektorem weterynarii ds. zwalczania chor\u00f3b zaka\u017anych zwierz\u0105t w Mielcu. Od 1999 r. do 2019 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 powiatowego lekarza weterynarii w Mielcu. W 2001 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 specjalisty w dziedzinie epizootiologii i administracji weterynaryjnej. W 2012 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu ochrony zdrowia publicznego w Szkole G\u0142\u00f3wnej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOMAS STEFANIA (z domu RZEPECKA)<\/strong>, urodzona 13 IV 1936 r. w Chmielowie, c\u00f3rka Piotra i El\u017cbiety z domu Motyka. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1954 r. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142a do zespo\u0142u tanecznego i ch\u00f3ru oraz gra\u0142a w dru\u017cynie pi\u0142ki r\u0119cznej. 15 VIII 1954 r. z nakazu rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Szkole Podstawowej w Skowierzynie. Po przerwie na wychowanie dzieci (1956\u20131959) pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej w \u0106mielowie (1959-1961), a nast\u0119pnie ponownie otrzyma\u0142a urlop na wychowanie dziecka. Z dniem 19 II 1962 r. zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 5 w Mielcu, a od 1 IX 1962 r. do 31 XII 1967 r. pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej nr 6 w Mielcu. W 1964 r. powierzono jej dodatkowo funkcj\u0119 kierownika o\u015brodka metodycznego sekcji j\u0119zyka rosyjskiego w Mielcu. 1 I 1967 r. zosta\u0142a nauczycielk\u0105 j\u0119zyka rosyjskiego w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO). Zorganizowa\u0142a jedn\u0105 z pierwszych w wojew\u00f3dztwie pracowni j\u0119zyka rosyjskiego. W 1971 r. uko\u0144czy\u0142a studia z zakresu filologii rosyjskiej w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra, a w 1972 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe na Uniwersytecie Moskiewskim im. \u0141omonosowa. Od tego roku pe\u0142ni\u0142a dodatkowo funkcj\u0119 wizytatora \u2013 metodyka j\u0119zyka rosyjskiego w Wydziale O\u015bwiaty PPRN w Mielcu. Publikowa\u0142a konspekty lekcji w czasopismach pedagogicznych, m.in. \u201eJ\u0119zyk Rosyjski w Szkole\u201d. Pracowa\u0142a z uczniami uzdolnionymi j\u0119zykowo i m.in. jej dwie uczennice zosta\u0142y laureatkami Olimpiady J\u0119zyka Rosyjskiego na szczeblu centralnym. Przez szereg lat uzupe\u0142nia\u0142a wiedz\u0119 na kursach specjalistycznych, a w 1982 r. uko\u0144czy\u0142a studium podyplomowe dla nauczycieli rusycyst\u00f3w w Piotrkowie Trybunalskim. Uzyska\u0142a te\u017c II stopie\u0144 specjalizacji nauczycielskiej. W 1985 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119, ale jeszcze przez kilka lat uczy\u0142a j\u0119zyka rosyjskiego w I i II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP oraz trzykrotnie Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty (1973, 1979, 1983). Ponadto z m\u0119\u017cem Tadeuszem otrzymali Medale \u201eZa 50-lecie Po\u017cycia Ma\u0142\u017ce\u0144skiego\u201d. Zmar\u0142a 9 III 2010 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOMASZ (ksi\u0105dz)<\/strong>, proboszcz parafii rzymskokatolickiej w Mielcu w latach 1460-1465.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOMASZKIEWICZ FRANCISZEK<\/strong>, inspektor szkolny w obwodowym inspektoracie szkolnym w Mielcu (powiaty \u2013 mielecki i ropczycki) w latach 1933-1934.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOMCZAK RYSZARD EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 23 III 1954 r. w Mielcu, syn Mieczys\u0142awa i Genowefy z domu Kapinos. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105 w Mielcu. W latach 1973-1975 pracowa\u0142 na Wydziale Lotniczym WSK Mielec, a nast\u0119pnie odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Od 1977 r. do 2000 r. by\u0142 mechanikiem silnikowym i dyspozytorem w Zak\u0142adzie Silnikowym WSK oraz dyspozytorem w Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w PZL-Mielec. Od 2000 r. przebywa na zasi\u0142ku przedemerytalnym. By\u0142 dzia\u0142aczem organizacji m\u0142odzie\u017cowych \u2013 przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Szkolnego ZMS ZSP w Mielcu i instruktorem ZHP. Nale\u017ca\u0142 do inicjator\u00f3w za\u0142o\u017cenia ksi\u0105\u017ceczek mieszkaniowych dla sierot z Domu Dziecka w \u017byznowie. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem rajd\u00f3w i wycieczek. Od 1973 r. do dzi\u015b jest cz\u0142onkiem Klubu Honorowych Dawc\u00f3w Krwi im. dr. Juliana Aleksandrowicza przy WSK Mielec. Odda\u0142 dot\u0105d ponad 44 000 ml krwi. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznakami Honorowymi PCK IV i III stopnia oraz Srebrnym Odznaczeniem im. J. Krasickiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOMCZYK ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 1 XII 1945 r. w Koszalinie, syn Jana i Karoliny z Hyli\u0144skich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1964 r. W 1962 r. uzyska\u0142 w Aeroklubie Mieleckim (grupa instruktora Paw\u0142a Dzidy) uprawnienia pilota szybowcowego. Jako cz\u0142onek AM lata\u0142 do 1980 r. na 17 typach szybowc\u00f3w (m.in. \u201e\u017buraw\u201d, \u201eJastrz\u0105b\u201d, \u201ePliszka\u201d, \u201eCobra\u201d, Orion\u201d, \u201eJantar\u201d) i zdoby\u0142 m.in. z\u0142ot\u0105 odznak\u0119 z trzema diamentami. W 1969 r. rozpocz\u0105\u0142 w Aeroklubie Mieleckim szkolenie samolotowe (instruktor Zbigniew Nowakowski) i w 1976 r. uzyska\u0142 I klas\u0119 sportow\u0105. Latanie kontynuowa\u0142 w O\u015brodku Kszta\u0142cenia Lotniczego Politechniki Rzeszowskiej i otrzyma\u0142 uprawnienia instruktora samolotowego I klasy. Studia wy\u017csze na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej (kierunek \u2013 osprz\u0119t i automatyka lotnicza) uko\u0144czy\u0142 w 1970 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. W latach 1970-1972 pracowa\u0142 w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu jako konstruktor, a nast\u0119pnie kierownik sekcji. W 1972 r. rozpocz\u0105\u0142 studia doktoranckie w Instytucie Podstawowych Problem\u00f3w Techniki PAN w Warszawie. W 1975 r. powr\u00f3ci\u0142 do OBR SK Mielec i pracowa\u0142 jako konstruktor-specjalista. Po uzyskaniu doktoratu nauk technicznych (tytu\u0142 rozprawy:\u00a0Pewna metoda suboptymalnego sterowania nieliniowego uk\u0142adu mechanicznego o wielu stopniach swobody)<\/em>\u00a0w 1976 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Politechniki Rzeszowskiej i do 1999 r. by\u0142 adiunktem na Wydziale Budowy Maszyn i Lotnictwa. Ponadto szkoli\u0142 student\u00f3w specjalizacji pilota\u017cowej, lataj\u0105c m.in. na samolotach An-2 i PZL M-20 \u201eMewa\u201d. \u0141\u0105cznie wylata\u0142 980 godzin na szybowcach i 850 godzin jako pilot i instruktor samolotowy. W 2000 r. Rada Wydzia\u0142u Uzbrojenia i Lotnictwa WAT w Warszawie nada\u0142a mu stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie mechanika (specjalno\u015b\u0107 naukowa: lotnicze systemy sterowania) na podstawie dorobku publikacyjnego i badawczego oraz monografii habilitacyjnej\u00a0Pok\u0142adowe cyfrowe systemy sterowania samolotem<\/em>. Tak\u017ce w 2000 r. zatrudniony zosta\u0142 na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Od 2005 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prodziekana Wydzia\u0142u BMiL. W ramach dzia\u0142alno\u015bci dydaktycznej wyk\u0142ada i prowadzi zaj\u0119cia z przedmiot\u00f3w: pok\u0142adowe systemy sterowania, osprz\u0119t lotniczy, wyposa\u017cenie pok\u0142adowe samolot\u00f3w i badania w locie. Jest promotorem 3 doktor\u00f3w nauk technicznych oraz ponad 70 magistr\u00f3w in\u017cynier\u00f3w lotnictwa. Prowadzi\u0142 dotychczas nast\u0119puj\u0105ce prace badawcze i konstrukcyjne: wielokana\u0142owy cyfrowy rejestrator do pr\u00f3b w locie (1986, kierownik zespo\u0142u), cyfrowy autopilot do samolot\u00f3w lekkich i lokalnej komunikacji (1990, kierownik zespo\u0142u), system sterowania i nawigacji bezpilotowym obiektem lataj\u0105cym (1995-1999, cz\u0142onek zespo\u0142u), zintegrowany system po\u015bredniego sterowania lekkim samolotem dyspozycyjnym (2001-2006, kierownik zespo\u0142u). Na dotychczasowy dorobek naukowy sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 ponadto: monografia\u00a0Pok\u0142adowe cyfrowe systemy sterowania samolotem<\/em>\u00a0(1999), ponad 90 publikacji naukowych (w tym ponad 30 w recenzowanych zagranicznych czasopismach), programy i plany studi\u00f3w specjalizacji pilota\u017cowej oraz wsp\u00f3\u0142autorstwo publikacji ksi\u0105\u017ckowych:\u00a0Bezpilotowe aparaty lataj\u0105ce. Systemy sterowania i nawigacji (2002) i Koncepcja rozwoju przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 innowacyjnych w oparciu o tradycje lotnicze regionu (2008)<\/em>. Jest opiekunem specjalizacji pilota\u017cowej na Politechnice Rzeszowskiej. Sprawowa\u0142 lub sprawuje nadal szereg innych funkcji, m.in.: cz\u0142onka Kolegium Redakcyjnego czasopisma \u201eAviation\u201d w Wilnie (Litwa), cz\u0142onka Kolegium Redakcyjnego \u201eThe Open Aerospace Engineering Journal\u201d i \u201eRecent Patents in Engineering\u201d wydawnictwa Bentham Science Publishers Ltd. w San Francisco, CA (USA), eksperta w procesie ewaluacji projekt\u00f3w badawczych Programu Ramowego Unii Europejskiej, cz\u0142onka AIAA \u2013 American Istitute of Aeronautics and Astronautics, przewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej STAR\/PL \u2013 Specialized Training in Aviation and Research, cz\u0142onka Rady Naukowej OBR SK w Mielcu (1990-1992), cz\u0142onka Pa\u0144stwowej Komisji Badania Wypadk\u00f3w Lotniczych (1995-1999), cz\u0142onka NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d (od 1980 r.) i wiceprzewodnicz\u0105cego Komisji Zak\u0142adowej \u201eS\u201d Politechniki Rzeszowskiej (2002-2005). Cz\u0142onek Senatu Politechniki Rzeszowskiej od 3 kadencji. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d oraz Nagrod\u0105 Zespo\u0142ow\u0105 Ministra Edukacji Narodowej II stopnia za dzia\u0142alno\u015b\u0107 dydaktyczn\u0105. Pe\u0142ni\u0142 funkcje kierownika Katedry Awioniki i Sterowania na Wydziale Budowy Maszyn i Lotnictwa Politechniki Rzeszowskiej oraz cz\u0142onka Rady Wydzia\u0142u. 26 II 2013 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOMCZYK FRANCISZEK JAKUB (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 27 IX 1931 r. w Jamach Wielkich, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Balbiny z domu Bardan. Absolwent Gimnazjum i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1951 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1956 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach w Ptaszkowej (1956-1961) i Ci\u0119\u017ckowicach (1961-1967). W 1967 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii w G\u00f3rze Motycznej i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1986 r. W tym okresie doprowadzi\u0142 do wybudowania nowego ko\u015bcio\u0142a parafialnego. W 1986 r. zosta\u0142 przeniesiony na probostwo w parafii Zalasowa. Tam m.in. zbudowa\u0142 kaplic\u0119 na cmentarzu parafialnym i plebani\u0119. W 2001 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i zosta\u0142 mianowany penitencjarzem w parafii \u015bw. Miko\u0142aja w Bochni. Odznaczony RM, EC i obdarzony godno\u015bci\u0105 kanonika Kapitu\u0142y Boche\u0144skiej. Zmar\u0142 3 IV 2020 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Jamach Wielkich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOMCZYK JAN (ksi\u0105dz),<\/strong> urodzony 26 II 1970 r. w Nowej D\u0119bie, syn Antoniego i Krystyny z domu Uzar. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 G\u00f3rniczych w Tarnobrzegu z matur\u0105 w 1991 r. Studiowa\u0142 na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie Instytucie Teologicznym w Tarnowie i w 1997 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii z zakresie teologii dogmatycznej. Po \u015bwi\u0119ceniach kap\u0142a\u0144skich w 1997 r. pracowa\u0142 jako wikariusz w parafiach diecezji tarnowskiej, m.in. pw. b\u0142. Karoliny w Tarnowie, Matki Bo\u017cej Bolesnej w Limanowej i \u015bw. Stanis\u0142awa Biskupa i M\u0119czennika w Szczepanowie. 10 VIII 2019 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii pw. \u015bw. Wojciecha w Trze\u015bni ko\u0142o Mielca, obejmuj\u0105cej swymi granicami osiedle Mo\u015bciska w Mielcu.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOMCZYK TADEUSZ JERZY<\/strong>, urodzony 7 I 1940 r. w Jamach, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Balbiny z domu Bardan. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Zakopanem, matur\u0119 zda\u0142 w 1962 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Wadowicach G\u00f3rnych ko\u0142o Mielca jako starszy referent sprzeda\u017cy (6 VII 1962 r. \u2013 30 VI 1963 r.), a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w PUPiK \u201eRuch\u201d Oddzia\u0142 w Rzeszowie Delegatura w Mielcu jako rewident inwentaryzator (1 VIII 1963 r. \u2013 6 VI 1964 r.) i w Powiatowym Zwi\u0105zku Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSCh\u201d w Mielcu jako starszy instruktor ds. samorz\u0105du i organizacji oraz kierownik dzia\u0142u ds. pracowniczych (7 VI 1964 r. \u2013 30 IX 1975 r.). 1 X 1975 r. powierzono mu funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du GS \u201eSCh\u201d w Tuszowie Narodowym i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 22 III 1982 r., a od 23 III 1982 r. do 15 V 1990 r. by\u0142 prezesem Zarz\u0105du GS \u201eSCh\u201d w Mielcu. Kieruj\u0105c prac\u0105 tych Sp\u00f3\u0142dzielni, przyczyni\u0142 si\u0119 do ich rozwoju i poprawy sytuacji finansowo-gospodarczej. M.in. w Gminie Tusz\u00f3w Narodowy wybudowano w tym czasie 8 sklep\u00f3w, Dom Handlowy Wielobran\u017cowy i baz\u0119 magazynow\u0105, a w Gminie Mielec oddano do u\u017cytku Wielobran\u017cowy Dom Handlowy, baz\u0119 produkcyjn\u0105 (Wytw\u00f3rnia W\u00f3d, Rozlewnia Piwa, ma\u0142a masarnia) oraz rozbudowano baz\u0119 magazynow\u0105. W tych latach GS Tusz\u00f3w Narodowy i GS Mielec przodowa\u0142y lub plasowa\u0142y si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce konkurs\u00f3w o tytu\u0142 najlepszej sp\u00f3\u0142dzielni w wojew\u00f3dztwie. Ponadto w 1982 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Ekonomiki Produkcji i Obrotu Rolnego Akademii Rolniczej w Krakowie Filia w Rzeszowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. 1 VIII 1990 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Oddzia\u0142u w Mielcu \u201eProdrem\u201d Wojew\u00f3dzkiego Zwi\u0105zku Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSCh\u201d w Rzeszowie. Od 1 VI 1991 r. do 2 III 1999 r., po zakupieniu od WZGS \u201eSCh\u201d w Rzeszowie drukarni w Mielcu, jako w\u0142a\u015bciciel prowadzi\u0142 Zak\u0142ad Us\u0142ugowo\u2013Handlowy \u201eMegatom\u201d w Mielcu, specjalizuj\u0105cy si\u0119 w us\u0142ugach poligraficznych. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 od wielu lat anga\u017cuje si\u0119 do prac spo\u0142ecznych. W latach 60. i 70. by\u0142 dzia\u0142aczem samorz\u0105dowym Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci \u201eSCh\u201d, organizatorem pracy o\u015bwiatowej, kulturalnej i sportowej w powiecie mieleckim oraz cz\u0142onkiem Powiatowej Komisji Kultury i Powiatowej Komisji Sportu przy Powiatowej Radzie Narodowej w Mielcu. Nadzorowa\u0142 prac\u0119 sp\u00f3\u0142dzielni uczniowskich przy szko\u0142ach podstawowych i licealnych. Organizowa\u0142 Kluby M\u0142odego Rolnika i PUPiK \u201eRuch\u201d, O\u015brodki Nowoczesnej Gospodyni, Zespo\u0142y Przysposobienia Rolniczego i Ludowe Zespo\u0142y Sportowe. Od 1987 r. by\u0142 prezesem Zarz\u0105du LKS \u201eT\u0119cza\u201d w Mielcu, a w marcu 1992 r. jednym z za\u0142o\u017cycieli (wsp\u00f3lnie z J\u00f3zefem W\u00f3jtowiczem i Zbigniewem Gajd\u0105) Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu na bazie LKS \u201eT\u0119cza\u201d i prezesem Zarz\u0105du TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w latach 1992\u20131995. Ponownie obj\u0105\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 w 1999 r. W 2000 r. na Krajowym Zje\u017adzie Polskiego Zwi\u0105zku Towarzystw Gimnastycznych z siedzib\u0105 w Krakowie zosta\u0142 wybrany w sk\u0142ad Zarz\u0105du Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jego wiceprezesa. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Handlu i Us\u0142ug\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Samopomoc Ch\u0142opska\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LZS\u201d oraz odznaczeniami Towarzystw Gimnastycznych \u201eSok\u00f3\u0142\u201d: \u201eZ\u0142otym Krzy\u017cem \u2013 Z\u0142otym Znakiem Soko\u0142a\u201d, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi ze Znakiem \u201eSoko\u0142a\u201d Zwi\u0105zku Soko\u0142\u00f3w Polskich we Francji, Medalem z okazji 120. Rocznicy Powstania \u201eSoko\u0142a\u201d w Krakowie i Srebrnym Znakiem Soko\u0142a oraz dyplomem ministra kultury i dziedzictwa narodowego za szczeg\u00f3lne zas\u0142ugi w upowszechnianiu kultury w 2006 r. W 2007 r. zosta\u0142 wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142 1893\u201d w Mielcu, a w marcu 2012 r. \u2013 prezesem.\u00a0Zmar\u0142 5 IV 2017 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOMECKI WIES\u0141AW ZBIGNIEW<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 8 I 1960 r. w Tuszowie Narodowym, powiat mielecki, syn Micha\u0142a i Marii z domu Dudzik. Absolwent Technikum Mechanicznego ZST w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1980 r. W wieku szkolnym zajmowa\u0142 si\u0119 modelarstwem, specjalizuj\u0105c si\u0119 w budowie modeli lataj\u0105cych na uwi\u0119zi. Studia na Wydziale Mechaniki i Budowy Maszyn Politechniki Rzeszowskiej (kierunek: lotnictwo) uko\u0144czy\u0142 w 1986 r. z dyplomem magistra in\u017cyniera. W 1986 r. zosta\u0142 zatrudniony w biurze konstrukcyjnym O\u015brodka Badawczo-Rozwojowego Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w pracach nad samolotami An-28 i M-20 \u201eMewa\u201d oraz przy projektowaniu M-26 \u201eIskierka\u201d. Na pocz\u0105tku 1993 r. przeszed\u0142 do Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL-Mielec\u201d, a w 1997 r. powierzono mu stanowisko g\u0142\u00f3wnego konstruktora samolot\u00f3w M-20 i M-26. W 1999 r. zosta\u0142 zatrudniony w nowo utworzonych Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu na stanowisku konstruktora prowadz\u0105cego samolot\u00f3w lekkich i rolniczych: M-18, M-20 i M-26. Pe\u0142ni funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego konstruktora samolot\u00f3w M-26 i M-18 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOMZA STANIS\u0141AW WOJCIECH<\/strong>, urodzony 22 IV 1951 r. w Brzy\u015bciu, pow. mielecki, syn Boles\u0142awa i Stanis\u0142awy z Darowskich. Absolwent Technikum Hutniczego (Wydzia\u0142 Elektryczny) w Zawadzkiem, woj. opolskie, matur\u0119 zda\u0142 w 1970 r. Po odbyciu zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej w 1973 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec. Pracowa\u0142 na stanowiskach: mechanika, technologa i kierownika Dzia\u0142u Pr\u00f3b w Locie. W 1982 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym (specjalno\u015b\u0107: lotnictwo) Politechniki Rzeszowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. By\u0142 autorem wniosk\u00f3w racjonalizacyjnych. Nale\u017ca\u0142 do m.in. SIMP, NOT oraz KTiR przy WSK. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 80. wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. by\u0142 przewodnicz\u0105cym Komitetu Osiedlowego osiedla im. Janka Krasickiego (p\u00f3\u017aniej Lotnik\u00f3w) Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej oraz cz\u0142onkiem i przewodnicz\u0105cym Rady Nadzorczej MSM. Pe\u0142ni\u0105c te funkcje, wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w budow\u0119 infrastruktury osiedla Lotnik\u00f3w, a tak\u017ce w rozw\u00f3j MSM. W latach 1988-1994 przebywa\u0142 prywatnie za granic\u0105. Po powrocie w 1995 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela w Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 w Mielcu. Od 1997 r. do 2007 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego (p\u00f3\u017aniej – Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli). Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju tej instytucji, m.in. poprzez udzia\u0142 w pozyskiwaniu \u015brodk\u00f3w finansowych z UE na doposa\u017cenie bazy dydaktycznej dla kszta\u0142cenia zawodowego. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem m.in. XVI i XVII Og\u00f3lnopolskiej Konferencji \u201eInformatyka w Szkole\u201d. Intensywnie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119, ko\u0144cz\u0105c studia z zakresu techniki w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie z tytu\u0142em magistra, a tak\u017ce studia podyplomowe z zakresu rachunkowo\u015bci i zarz\u0105dzania finansami w Ma\u0142opolskiej Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Tarnowie, informatyki na Politechnice Warszawskiej oraz zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. W 2007 r. powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora Wydzia\u0142u Edukacji, Kultury i Sportu w Starostwie Powiatowym w Mielcu. W 2012 r. przyj\u0105\u0142 obowi\u0105zki by\u0142ego Wydzia\u0142u Zdrowia i Spraw Spo\u0142ecznych. Po tej zmianie by\u0142 dyrektorem Wydzia\u0142u Edukacji i Spraw Spo\u0142ecznych Starostwa Powiatowego w Mielcu. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako sekretarz Zarz\u0105du Powiatowego PSL w Mielcu i cz\u0142onek Zarz\u0105du Aeroklubu Mieleckiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 CZSBM, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d oraz Nagrod\u0105 Ministra Obrony Narodowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOR ALEKSANDER JERZY<\/strong>, urodzony 2 III 1954 r. w W\u00f3lce \u0141osinieckiej ko\u0142o Tomaszowa Lubelskiego, syn Piotra i Anastazji z domu Kowe\u0142a. Ucz\u0119szcza\u0142 do Technikum Mechanicznego w Tomaszowie Lubelskim. W 1970 r. rozpocz\u0105\u0142 wyczynowe uprawianie sportu, specjalizuj\u0105c si\u0119 w rzucie oszczepem. By\u0142 zawodnikiem MKS Che\u0142m, a nast\u0119pnie MKS AZS Lublin. W 1972 r. zdoby\u0142 br\u0105zowy medal na Og\u00f3lnopolskiej Spartakiadzie M\u0142odzie\u017cy w Chorzowie i zosta\u0142 powo\u0142any do kadry narodowej junior\u00f3w. Po maturze w 1974 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako \u015blusarz narz\u0119dziowy i startowa\u0142 w barwach Stali Mielec (I i II liga) nadal jako oszczepnik. By\u0142 czo\u0142owym zawodnikiem okr\u0119gu rzeszowskiego i wielokrotnie stawa\u0142 na podium zawod\u00f3w og\u00f3lnopolskich. Jego rekord \u017cyciowy to 72,58 m. W 1978 r. zako\u0144czy\u0142 wyczynowe uprawianie sportu i zaj\u0105\u0142 si\u0119 amatorsk\u0105 gr\u0105 w tenisa ziemnego. W 1982 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Akademii Wychowania Fizycznego (kierunek nauczycielski) w Warszawie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 1982-1990 pracowa\u0142 w Oddziale Rekreacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako specjalista ds. rekreacji. Od 1990 r. zajmuje si\u0119 prywatn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 gospodarcz\u0105, specjalizuj\u0105c si\u0119 w prowadzeniu kort\u00f3w tenisowych i nauk\u0105 gry w tenisa ziemnego. Ponadto prowadzi punkt ma\u0142ej gastronomii. Od szeregu lat uczestniczy w turniejach tenisowych, m.in. w 1999 r. w czasie turnieju w Poznaniu rozegra\u0142 mecz z legend\u0105 polskiego tenisa \u2013 Wojciechem Fibakiem. Najwi\u0119ksze sukcesy odni\u00f3s\u0142 dot\u0105d w Mistrzostwach Polski w kategorii wiekowej 50+, zdobywaj\u0105c tytu\u0142y: mistrza Polski na kortach otwartych w 2004 r. (Zabrze) i 2005 r. (Piaseczno) oraz w hali w 2004 r. i 2006 r. (Chorz\u00f3w), a tak\u017ce mi\u0119dzynarodowego wicemistrza Polski w 46. Mi\u0119dzynarodowych Mistrzostwach Polski (kategoria pow. 50 lat) w Sopocie w 2006 r. Uczestniczy\u0142 w turniejach tenisa ziemnego w kategorii wiekowej senior\u00f3w powy\u017cej lat 55 i nale\u017ca\u0142 do \u015bcis\u0142ej krajowej czo\u0142\u00f3wki. *2009 r.: Narodowe Mistrzostwa Polski (\u0141\u00f3d\u017a) \u2013 1. miejsce; *2010 r.: Turniej \u015awiatowej Federacji Tenisa ITF dla weteran\u00f3w (Kesztely, W\u0119gry) \u2013 2. miejsce; *2012 r.: HMP weteran\u00f3w w tenisie (Chorz\u00f3w) \u2013 2. miejsce. Tak\u017ce w kolejnych latach zajmowa\u0142 czo\u0142owe miejsca w turniejach dla senior\u00f3w powy\u017cej lat 55, a nast\u0119pnie powy\u017cej 60. W 2015 r. plasowa\u0142 si\u0119 w \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wce tenisist\u00f3w w kategorii 60+. *2017 r. (Chorz\u00f3w) – mistrz Polski weteran\u00f3w w kategorii 60+; *2019 r. (Chorz\u00f3w) – wicemistrz Polski weteran\u00f3w w kat.: 60+ i 65+ oraz wicemistrz w deblu w kat. 65+.<\/p>\r\n

TORBA AGNIESZKA ANNA (z domu ZI\u0118BA), <\/b>urodzona 8 VII 1980 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Henryki z domu Guca. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1999 r. W latach szkolnych trenowa\u0142a w sekcji lekkoatletycznej LKS Stal Mielec i specjalizowa\u0142a si\u0119 w tr\u00f3jskoku. Najwi\u0119kszy sukces odnios\u0142a w czasie Halowych Mistrzostw Polski w Lekkoatletyce Junior\u00f3w w 1999 r. w Spale, zdobywaj\u0105c z\u0142oty medal i tytu\u0142 mistrzyni Polski w tr\u00f3jskoku wynikiem 12,38 m. Studia na Wydziale Nauczycielskim Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 2003 r. z tytu\u0142em magistra. W okresie studi\u00f3w startowa\u0142a w zawodach lekkoatletycznych i m.in. zdoby\u0142a br\u0105zowy medal w tr\u00f3jskoku podczas Akademickich Mistrzostw Polski w 2000 r. w Poznaniu. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 2003 r. jako nauczycielka w Publicznej Szkole Podstawowej w G\u00f3rkach, pow. mielecki, a od 2012 r. pracowa\u0142a w Niepublicznej Szkole Podstawowej w G\u00f3rkach, powsta\u0142ej po likwidacji szko\u0142y publicznej. Od 2012 r. do 2022 r. by\u0142a cz\u0142onkiem zarz\u0105du G\u00f3reckiego Stowarzyszenia O\u015bwiatowo-Kulturalnego \u201ePasjonat\u201d w G\u00f3rkach, kt\u00f3re by\u0142o organem za\u0142o\u017cycielskim i prowadz\u0105cym miejscow\u0105 szko\u0142\u0119 niepubliczn\u0105. R\u00f3wnocze\u015bnie od 2017 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Szkole Podstawowej nr 9 z Oddzia\u0142ami Mistrzostwa Sportowego im. W. Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakres\u00f3w: edukacji dla bezpiecze\u0144stwa (Uniwersytet Rzeszowski, 2013), edukacji wczesnoszkolnej i przedszkolnej (TSW Tarn\u00f3w, 2016) oraz zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 (PCEN Rzesz\u00f3w, 2023). Po uzyskaniu uprawnie\u0144 trenera Polskiego Zwi\u0105zku Lekkiej Atletyki (2016) prowadzi zaj\u0119cia lekkoatletyczne w programie \u201elekka atletyka dla ka\u017cdego\u201d w LKS Stal Mielec.\u00a0 Od 14 IX 2020 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 9 z Oddzia\u0142ami Mistrzostwa Sportowego im. W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d w Mielcu, a po \u015bmierci dyrektora Jacka Mleczki w 2024 r. i wygraniu konkursu \u2013 zosta\u0142a dyrektorem tej szko\u0142y. Uczy\u0142a przedmiot\u00f3w: wychowanie fizyczne oraz edukacja dla bezpiecze\u0144stwa, a ponadto prowadzi\u0142a zaj\u0119cia sportowe w klasach mistrzostwa sportowego o profilu lekkoatletycznym. Ponadto od 2012 r. do 2017 r. pracowa\u0142a jako instruktor aerobiku w JOY FITNESS w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TORBA JAN STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 23 VIII 1927 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca, syn Wojciecha i Stefanii z domu Kwarciany. Po uko\u0144czeniu Szko\u0142y Podstawowej w Mielcu i kursu nauczycielskiego w 1948 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Izbiskach, a nast\u0119pnie w Szkole Podstawowej w Partyni. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 Liceum Pedagogiczne w Mielcu (1951). W 1963 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Wydzia\u0142u Kultury PPRN w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1971 r. W tym czasie przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju bazy i dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-o\u015bwiatowej na terenie powiatu mieleckiego. By\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej (1964-1966) i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 reaktywacji ch\u00f3ru m\u0119skiego \u201eMelodia\u201d w 1967 r. W latach 1971-1975 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 2 w Mielcu. Od 1975 r. do 1978 r. by\u0142 kierownikiem Wydzia\u0142u Kultury i Kultury Fizycznej Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu, w 1978 r. \u2013 dyrektorem GOK w Wojs\u0142awiu, a w latach 1979-1982 \u2013 dyrektorem Miejskiej Biblioteki Publicznej w Mielcu. W 1980 r. uko\u0144czy\u0142 studia z zakresu pedagogiki kulturalno-o\u015bwiatowej w WSP w Rzeszowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W 1982 r. przeszed\u0142 do pracy nauczycielskiej w Szkole Podstawowej nr 8 w Mielcu, a w 1986 r. \u2013 na emerytur\u0119. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Miejskiego PCK w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce wiceprezesem Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu, a tak\u017ce cz\u0142onkiem zarz\u0105d\u00f3w TMZM, TWP i TPPR. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem KEN, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PCK i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, a tak\u017ce odznakami Opiekuna Pomnik\u00f3w Walki i M\u0119cze\u0144stwa oraz Opiekuna Zabytk\u00f3w. Zmar\u0142 8 V 2015 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TORBA JAN WOJCIECH<\/strong>, urodzony 2 IV 1968 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Danuty z domu Skrzypek. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Mielcu. Od 1983 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako murarz, z wyj\u0105tkiem lat 1988-1990, kiedy odbywa\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. W 2010 r. zosta\u0142 zatrudniony w Zak\u0142adzie Budowlanym Wytw\u00f3rni Aparatury Wtryskowej w Mielcu. Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1987 r. i do maja 2011 r. odda\u0142 31 350 ml krwi. Od 1993 r. nale\u017cy do PCK i jest cz\u0142onkiem Ko\u0142a HDK przy PCK. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"TORBA TOMASZ,<\/strong> urodzony 20 IV 1979 r. w Kolbuszowej, syn Zdzis\u0142awa i Haliny z domu Rachwa\u0142. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu. Matur\u0119 zda\u0142 w 1998 r. W latach 1993-1998 trenowa\u0142 w Lekkoatletycznym Klubie Sportowym Stal Mielec. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w skoku w dal (rekord \u017cyciowy \u2013 6,67 m) i tr\u00f3jskoku (14,11 m), a ponadto biega\u0142 w sztafecie 4×100 m. Studiowa\u0142 na Uniwersytecie Rzeszowskim w Rzeszowie i w 2003 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra wychowania fizycznego. W czasie studi\u00f3w startowa\u0142 w barwach Resovii Rzesz\u00f3w oraz pracowa\u0142 w sztabie trenerskim kadry wojew\u00f3dzkiej w lekkoatletyce. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 2003 r. w Zespole Szk\u00f3\u0142 w Woli Mieleckiej jako nauczyciel wychowania fizycznego i nadal tam pracuje. R\u00f3wnocze\u015bnie od 2003 r. jest trenerem w LKS Stal Mielec. W 2006 r. uko\u0144czy\u0142 kurs trenera II klasy lekkoatletyki. Jego wychowankami s\u0105 m.in. Jaros\u0142aw Lentowicz \u2013 wielokrotny medalista Mistrzostw Polski w skoku w dal w kategoriach juniorskich i m\u0142odzie\u017cowych oraz reprezentant Polski na Mistrzostwach Europy U23 w fi\u0144skim Tampere (9. miejsce), a tak\u017ce wielu finalist\u00f3w Mistrzostw Polski junior\u00f3w i junior\u00f3w m\u0142odszych. Pe\u0142ni szereg funkcji spo\u0142ecznych, m.in. cz\u0142onka Zarz\u0105du Powiatowego Szkolnego Zwi\u0105zku Sportowego, cz\u0142onka Rady Trener\u00f3w w POZLA w Rzeszowie, trenera kadry PZLA oraz cz\u0142onka Zarz\u0105du LKS \u201eStart\u201d Wola Mielecka. Poza lekkoatletyk\u0105 uprawia narciarstwo zjazdowe i w 2015 r. uko\u0144czy\u0142 kurs instruktorski. Ponadto w 2010 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu edukacji dla bezpiecze\u0144stwa. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Sportu Szkolnego\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TORBUS ZBIGNIEW STANIS\u0141AW,<\/strong> urodzony 20 XII 1960 r. w \u015awidnicy, syn J\u00f3zefa i Czes\u0142awy z domu Kr\u00f3l. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1979 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Ekonomiki Produkcji\u00a0 Akademii Ekonomicznej (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny) w Krakowie i w 1983 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 we wrze\u015bniu 1983 r. jako analityk finansowy w COBR PW (Jednostka Badawczo-Rozwojowa) w Bielsku-Bia\u0142ej, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako komisarz skarbowy w Izbie Skarbowej w Bielsku-Bia\u0142ej (1987-1992) i tam w 1988 r. uko\u0144czy\u0142 aplikacj\u0119 administracyjn\u0105. Od 1992 r. do 1997 r. by\u0142 analitykiem finansowym \u2013 specjalist\u0105 w Banku Handlowym w Warszawie SA Oddzia\u0142 Bielsko-Bia\u0142a. Ponadto w sierpniu 1996 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119: Zbigniew Torbus (Doradztwo i szkolenia) i by\u0142 jej w\u0142a\u015bcicielem. W styczniu 1998 r. powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora Filii Banku Ochrony \u015arodowiska SA w Bielsku-Bia\u0142ej i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do sierpnia 1999 r. Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y m.in.: Sp\u00f3\u0142ka Finansowa SA w D\u0105browie G\u00f3rniczej (prezes zarz\u0105du, IX 1999 \u2013 VIII 2000 r.), MCC Sp\u00f3\u0142ka Faktoringowa SA w Katowicach (prezes zarz\u0105du, X 2000 \u2013 X 2002 r.), Huta \u201eJedno\u015b\u0107\u201d SA w Siemianowicach \u015al\u0105skich (prezes zarz\u0105du, XI 2002 \u2013 III 2004 r.), Komus Sp. z o.o. w Gliwicach (dyrektor finansowy, VII 2006 \u2013 V 2009 r.), Dezin Sp. z o.o. w Gliwicach (wiceprezes zarz\u0105du, VI 2010 \u2013 III 2012 r.), Kom-Stal SA w Gliwicach (prezes zarz\u0105du, XII 2013 \u2013 VI 2014 r.). R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119, m.in. w 2001 r. uko\u0144czy\u0142 studia z zakresu zarz\u0105dzania na University of Central Lancashire oraz w 2013 r. studia na kierunku: rachunkowo\u015b\u0107 i finanse w The Association of Chartered Certified Accountants (ACCA). W sierpniu 2015 r. zosta\u0142 zatrudniony w Szpitalu Powiatowym im. E. Biernackiego w Mielcu na stanowisku zast\u0119pcy dyrektora ds. ekonomiczno-finansowych, ale po roku zrezygnowa\u0142. Od VIII 2019 do I 2020 r. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora ds. administracyjno-ekonomicznych w Szpitalu SPZOZ w Proszowicach. W lutym 2020 r. zosta\u0142 ponownie zatrudniony w Szpitalu Specjalistycznym im. E. Biernackiego w Mielcu na stanowisku zast\u0119pcy dyrektora ds. ekonomiczno-finansowych, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0105cego obowi\u0105zki dyrektora (V – 6 X 2020 r.). Po wygraniu konkursu od 7 X 2020 r. do 7 XII 2020 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora mieleckiego szpitala, a nast\u0119pnie – funkcj\u0119 p\/o dyrektora. Ponadto w sierpniu 2020 r. zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w\u0142asnej firmy, za\u0142o\u017conej w 1996 r. Po wygraniu konkursu od stycznia 2023 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Szpitala Powiatowego w Proszowicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOROWA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska na osiedlach M. Kopernika i S. \u017beromskiego. Biegnie od zbiegu ulic Wolno\u015bci i S. \u017beromskiego, wzd\u0142u\u017c tor\u00f3w kolejowych w kierunku p\u00f3\u0142nocnym. Ma 1366 m d\u0142ugo\u015bci. Powsta\u0142a w tym samym czasie co linia kolejowa i pocz\u0105tkowo by\u0142a g\u0142\u00f3wn\u0105 drog\u0105 dojazdow\u0105 do p\u00f3l mieszcza\u0144skich przeci\u0119tych lini\u0105 kolejow\u0105 oraz posesji prywatnych z domami jednorodzinnymi i ogrodami. P\u00f3\u017aniej s\u0142u\u017cy\u0142a tak\u017ce magazynom ulokowanym w pobli\u017cu stacji kolejowej. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 22 I 1931 r. W czasie okupacji hitlerowskiej nadano jej nazw\u0119 Strackerstrasse i st\u0105d wiele lat po II wojnie \u015bwiatowej pokutowa\u0142o w Mielcu okre\u015blenie \u201esztreka\u201d lub \u201e\u015btreka\u201d. Po wybudowaniu osiedli M. Kopernika i S. \u017beromskiego jej znaczenie zmala\u0142o, a wyeksploatowana nawierzchnia nie zach\u0119ca\u0142a do korzystania. Po wybudowaniu wiaduktu zosta\u0142a podzielona na dwie cz\u0119\u015bci W 2006 r. jej po\u0142udniowa cz\u0119\u015b\u0107 zdecydowanie zmieni\u0142a sw\u00f3j wygl\u0105d, bowiem w du\u017cej cz\u0119\u015bci przebudowano j\u0105 i po\u0142o\u017cono nawierzchni\u0119 z kostki brukowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TOTO\u0143 KAZIMIERZ LES\u0141AW<\/strong>, urodzony 20 VI 1950 r. w Nockowej ko\u0142o Ropczyc, syn J\u00f3zefa i Bronis\u0142awy z domu Baran. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu z matur\u0105 w 1973 r. W WSK \u201ePZL-Mielec\u201d pracowa\u0142 w latach 1965-2000 na stanowiskach: ucze\u0144, \u015blusarz, monter p\u0142atowca, starszy referent techniczny, kierownik rozdzielni, mistrz, starszy mistrz, komendant Obrony Cywilnej, kierownik Zespo\u0142u Obrony Cywilnej i Spraw Wojskowych. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w Polskim Zwi\u0105zku Dzia\u0142kowc\u00f3w, m.in. od 2003 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Okr\u0119gu Podkarpackiego PZD. Od 1999 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Osiedla Stefana \u017beromskiego w Mielcu. By\u0142 inicjatorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 osiedlowych. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. powierzono mu mandat radnego Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2014-2018 i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Ochrony \u015arodowiska, Zdrowia i Spraw Socjalnych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142kowca, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla O\u015bwiaty\u201d. Zmar\u0142 16 XI 2019 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO GIMNASTYCZNE \u201eSOK\u00d3\u0141\u201d<\/strong>, stowarzyszenie sportowe i paramilitarne za\u0142o\u017cone w 1867 r. w Galicji na wz\u00f3r Praskiego Zrzeszenia Gimnastycznego dzia\u0142aj\u0105cego od 1862 r. Celem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d by\u0142o nie tylko rozwijanie t\u0119\u017cyzny fizycznej, ale tak\u017ce prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-o\u015bwiatowej i patriotycznej. (Has\u0142o \u201eSoko\u0142a\u201d: \u201eW zdrowem ciele zdrowy duch\u201d.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1893-1939<\/strong>\u00a0Mielecka organizacja powsta\u0142a w 1893 r. z inicjatywy m.in. Antoniego(?) Christa, Antoniego i Romana D\u0119bickich, J\u00f3zefa Droby, Aureliusza Fiutowskiego, Antoniego Fibicha, J\u00f3zefa Hodbodta, Feliksa Leyki, Mieczys\u0142awa Koryckiego, Bronis\u0142awa Leszczyckiego, Stanis\u0142awa Nowaczy\u0144skiego, Andrzeja Pawlikowskiego, Tomasza Ryniewicza, Stanis\u0142awa Schabbusa, Franciszeka Stabrawy, J\u00f3zefa Wojnara i J\u00f3zefa Wycza\u0142ka. W pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci sportowo-kulturalnej korzystano z bazy Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej. 8 IV 1905 r. uzyskano teren pod budow\u0119 sokolni na b\u0142oniach przy drodze do Z\u0142otnik. Brakowa\u0142o jednak funduszy i od 1908 r. korzystano z sali Towarzystwa Zaliczkowego przy ul. D\u0142ugiej (aktualnie PEKAO S.A. przy ul. Obro\u0144c\u00f3w Pokoju) i jego terenu. \u0106wiczenia sportowe odbywa\u0142y si\u0119 trzy razy w tygodniu, a wytrenowane uk\u0142ady gimnastyczne prezentowano na publicznych pokazach. Indywidualne sukcesy odnosili Antoni Wanatowicz i Jan Podolski, kt\u00f3rzy zdobywali medale w zawodach krajowych. Dbano o jednolity reprezentacyjny str\u00f3j organizacyjny. Grupy sokole uczestnicz\u0105ce w uroczysto\u015bciach w Mielcu i okolicznych miastach prezentowa\u0142y si\u0119 bardzo dobrze. Pod koniec 1908 r. Towarzystwo liczy\u0142o 104 cz\u0142onk\u00f3w. W 1909 r. za\u0142o\u017cono dru\u017cyn\u0119 pi\u0142ki no\u017cnej \u201ePogo\u0144\u201d, co spowodowa\u0142o przyp\u0142yw m\u0142odzie\u017cy gimnazjalnej do Towarzystwa. 26 V 1910 r. zorganizowano uroczyste po\u015bwi\u0119cenie sztandaru, zakupionego z w\u0142asnych funduszy. W czasie imprezy zaprezentowano uk\u0142ady sprawno\u015bciowe i przedstawiono sztuk\u0119 \u201eKo\u015bciuszko pod Rac\u0142awicami\u201d. 15 VII 1910 r. w krakowskich uroczysto\u015bciach z okazji 500-lecia zwyci\u0119skiej bitwy pod Grunwaldem uczestniczy\u0142a oko\u0142o 100-osobowa delegacja mieleckiego \u201eSoko\u0142a\u201d. Od 1912 r. na terenie Galicji rozpocz\u0119to tworzenie Polowych Dru\u017cyn Sokolich. R\u00f3wnie\u017c w Mielcu utworzono tak\u0105 formacj\u0119 i wyposa\u017cono j\u0105 w bro\u0144 oraz odpowiedni sprz\u0119t. Szkolenia wojskowe organizowano w niedziele w pobliskim lesie pomi\u0119dzy wsiami Smoczka, Cyranka i Biesiadka. Jednym ze szkole\u0144 kierowa\u0142 J\u00f3zef Pi\u0142sudski. R\u00f3wnocze\u015bnie utworzono Oddzia\u0142 Samaryta\u0144ski Czerwonego Krzy\u017ca, do kt\u00f3rego zg\u0142osi\u0142o akces ponad 100 os\u00f3b, w wi\u0119kszo\u015bci kobiet. Formacja ta szkoli\u0142a si\u0119 w zakresie udzielania pierwszej pomocy i opieki nad potrzebuj\u0105cymi. W 1914 r. zakupiono will\u0119 \u201eBagatelk\u0119\u201d przy ul. D\u0142ugiej i urz\u0105dzono w niej sokolni\u0119. Jej oficjalne otwarcie po\u0142\u0105czono z uroczysto\u015bci\u0105, na kt\u00f3r\u0105 przyby\u0142o kilka delegacji sokolich z innych miast, a tak\u017ce mieleckie spo\u0142ecze\u0144stwo. W pierwszych dniach I wojny \u015bwiatowej, na wie\u015b\u0107 o tworzeniu si\u0119 Legion\u00f3w, do Krakowa wyruszy\u0142o ponad 100 mieleckich Soko\u0142\u00f3w. Jako \u017co\u0142nierze Legion\u00f3w uczestniczyli w dzia\u0142aniach wojennych i wielu z nich zgin\u0119\u0142o lub odnios\u0142o rany. W tym okresie cz\u0142onkinie Oddzia\u0142u Samaryta\u0144skiego CK opiekowa\u0142y si\u0119 rannymi \u017co\u0142nierzami, sierotami wojennymi i osobami niedo\u0142\u0119\u017cnymi. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci odrodzi\u0142a si\u0119 tak\u017ce dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u201eSoko\u0142a\u201d. Powsta\u0142a dru\u017cyna pi\u0142ki no\u017cnej \u201eZorza\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201eKruki\u201d), wznowiono \u0107wiczenia gimnastyczne i r\u00f3\u017cne formy aktywno\u015bci kulturalno-rozrywkowej. Wkr\u00f3tce jednak wybuch\u0142a wojna polsko-bolszewicka i zn\u00f3w wielu mielczan \u2013 ochotnik\u00f3w pospieszy\u0142o na front. Tak\u017ce spora grupa mieleckich Soko\u0142\u00f3w walczy\u0142a na \u015al\u0105sku w 1920 r. W latach II Rzeczypospolitej dzia\u0142alno\u015b\u0107 TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d rozwija\u0142a si\u0119 pomy\u015blnie. Zintensyfikowano \u0107wiczenia sportowe, kt\u00f3re prowadzili nauczyciele gimnazjalni z Piotrem Jasi\u0144skim na czele. Opr\u00f3cz strzelectwa, pi\u0142ki no\u017cnej i gimnastyki uprawiano tak\u017ce lekkoatletyk\u0119, kajakarstwo, kr\u0119glarstwo, tenis ziemny i sporty zimowe. R\u00f3wnolegle rozwijano dzia\u0142alno\u015b\u0107 kulturalno-o\u015bwiatow\u0105, rozrywkow\u0105 i towarzysk\u0105. Organizowano m.in. przedstawienia teatralne, zabawy taneczne i festyny. Starano si\u0119 tak\u017ce o rozbudow\u0119 bazy. W 1926 r. rozpocz\u0119to budow\u0119 nowej, du\u017cej sokolni na placu w pobli\u017cu obiekt\u00f3w gimnazjalnych. W ko\u0144cowym etapie prac w wybudowanym obiekcie 25 I 1931 r. sp\u0142on\u0105\u0142 dach i cz\u0119\u015bciowemu uszkodzeniu uleg\u0142o wn\u0119trze budynku. Po naprawieniu szk\u00f3d i oddaniu obiektu do u\u017cytku w jesieni 1931 r. sokolnia sta\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnym o\u015brodkiem \u017cycia kulturalno-o\u015bwiatowego Mielca. Organizowano w niej nie tylko pokazy gimnastyczne i zawody w zapasach, ale tak\u017ce spektakle teatralne, uroczysto\u015bci, spotkania i imprezy towarzyskie. Sokolice kszta\u0142ci\u0142y si\u0119 w gotowaniu i rzemio\u015ble krawieckim. \u201eSok\u00f3\u0142\u201d udziela\u0142 si\u0119 te\u017c na terenie miasta. W 1928 r. \u2013 z okazji 10. rocznicy odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci \u2013 odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia pomnika Jana Kili\u0144skiego (druga nazwa: Wolno\u015bci), do powstania kt\u00f3rego znacz\u0105co przyczyni\u0142o si\u0119 Towarzystwo. Jego cz\u0142onkowie byli te\u017c inspiratorami i budowniczymi lotniska turystycznego, kt\u00f3re rozpocz\u0119\u0142o funkcjonowanie w 1931 r. Jesieni\u0105 1932 r. oddano do u\u017cytku stadion sportowy im. F. \u017bwirki i S. Wigury, a jego uroczyste otwarcie po\u0142\u0105czono z prezentacjami sportowymi i kulturalnymi w wykonaniu cz\u0142onk\u00f3w \u201eSoko\u0142a\u201d. W 1934 r. z inicjatywy lekarza weterynarii Stefana Przyby\u0142kiewicza urz\u0105dzono obok sokolni ogr\u00f3dek im. Henryka Jordana. Ponadto w latach 30. grupa os\u00f3b skupiona w Oddziale Krajowym \u201eSoko\u0142a\u201d (organizacja wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105ca z TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d) zbudowa\u0142a nad Wis\u0142ok\u0105 przysta\u0144 kajakow\u0105 z hangarem i pomostem, a nast\u0119pnie organizowa\u0142a zawody kajakowe na Wis\u0142oce. Dobra baza, fachowa kadra instruktor\u00f3w i r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci zach\u0119ca\u0142y do wst\u0119powania w szeregi Towarzystwa, tote\u017c w latach 30. liczba jego cz\u0142onk\u00f3w si\u0119ga\u0142a tysi\u0105ca, a systematycznie trenuj\u0105cej m\u0142odzie\u017cy by\u0142o blisko trzysta. Mielecki \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w latach 1936-1939 organizowa\u0142 sztafety biegowe. Bra\u0142 tak\u017ce udzia\u0142 w r\u00f3\u017cnych akcjach sokolich w innych miastach, m.in. w 1935 i 1936 r. w Krakowie pomagano przy budowie kopca J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego, a w 1935, 1937 i 1939 r. uczestniczono w Zlotach Towarzystw Gimnastycznych \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Krakowie, Katowicach i Lwowie. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 mieleckiego gniazda sokolego by\u0142a wielokrotnie nagradzana. W 1934 r. zosta\u0142o ono udekorowane \u201eKrzy\u017cem Obro\u0144c\u00f3w Lwowa\u201d, a w 1936 r. otrzyma\u0142o Krzy\u017c Ma\u0142opolskich Oddzia\u0142\u00f3w Armii Ochotniczej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi w latach 1893-1939:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Nowaczy\u0144ski (1893-1899), Andrzej Pawlikowski (1900-1906), Apolinary Frank (1906-1908), Feliks Bro\u017conowicz (1908), J\u00f3zef Szponar (1908-1909), Micha\u0142 Pajor (1909-1912), August Jaderny (1912-1914), Antoni Rink (1914-1916), Piotr Kazana (1916-1919), Franciszek Rink (1919-1920), Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz (1920-1923), Lucjan Wronka (1923),Zygmunt Rymanowski (1924-1929), Lucjan Gawendo (1929-1930), Franciszek Kazana (1930-1939).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inni zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze w latach 1893-1939:<\/strong>\u00a0Micha\u0142 Borz\u0119cki, Apolinary Frank, Tadeusz Gardulski, Jan Ha\u0142adej, Piotr Jasi\u0144ski (naczelnik w latach 1911-1913), W\u0142adys\u0142aw Kawa, Ludwik Korpanty, Bronis\u0142aw Leszczycki, Karol Olszewski, Jan Podolski, Stefan Przyby\u0142kiewicz, Franciszek Siorek, Antoni Toczy\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Turkowski, Stanis\u0142aw Wanatowicz, Jan Wolny, Ludwik Wery\u0144ski (d\u0142ugoletni naczelnik) i Piotr \u017belasko.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1939-1945<\/strong>\u00a0II wojna \u015bwiatowa przerwa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u201eSoko\u0142a\u201d. Wielu jego m\u0142odszych cz\u0142onk\u00f3w uczestniczy\u0142o w dzia\u0142aniach wojennych na r\u00f3\u017cnych frontach i niejeden odda\u0142 \u017cycie lub zosta\u0142 ranny. Niema\u0142a grupa pozosta\u0142ych w Mielcu Soko\u0142\u00f3w w czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142a do ZWZ-AK.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1945-1949<\/strong>\u00a0Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej cz\u0142onkowie TG \u201eSoko\u0142a\u201d podj\u0119li starania o wznowienie dzia\u0142alno\u015bci. 17 XI 1946 r. wybrano zarz\u0105d, kt\u00f3rego prezesem zosta\u0142 Franciszek Kazana. Skierowano do Urz\u0119du Wojew\u00f3dzkiego w Rzeszowie wniosek o rejestracj\u0119, ale w odpowiedzi otrzymano zakaz prowadzenia dzia\u0142alno\u015bci. W latach 1947-1948 trwa\u0142a dyskusja nad przeznaczeniem maj\u0105tku \u201eSoko\u0142a\u201d. M.in. Miejska Rada Narodowa w Mielcu w uchwale nr 15\/48 zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 z pro\u015bb\u0105 do w\u0142adz wojew\u00f3dzkich o przekazanie maj\u0105tku Gminie Miasta Mielca, gdy\u017c zosta\u0142 on kiedy\u015b uzyskany wysi\u0142kiem ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa mieleckiego i przy wydatnej pomocy w\u0142adz miasta. \u00a025 III 1949 r. Urz\u0105d Wojew\u00f3dzki w Rzeszowie nakaza\u0142 przekazanie ca\u0142ego maj\u0105tku \u201eSoko\u0142a\u201d na maj\u0105tek Gminy Miasta Mielca. Po przeprowadzeniu ca\u0142ego procesu przekazania maj\u0105tku \u2013 10 IV 1949 r. podpisano protok\u00f3\u0142 ko\u0144cowy, a Towarzystwo Gimnastyczne \u201eSok\u00f3\u0142\u201d zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107. Protok\u00f3\u0142 podpisali: Stanis\u0142aw Bittner \u2013 burmistrz miasta Mielca i likwidator Towarzystwa, Franciszek Kazana \u2013 by\u0142y prezes TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d, Jan Tadeusz Sobusiak \u2013 przewodnicz\u0105cy Miejskiej Rady Narodowej, Micha\u0142 G\u0142uch \u2013 wiceburmistrz, Mieczys\u0142aw Gebel \u2013 cz\u0142onek Zarz\u0105du Miejskiego, W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko \u2013 cz\u0142onek Zarz\u0105du Miejskiego, Marian Pyrzy\u0144ski \u2013 by\u0142y sekretarz TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i Tadeusz Michnik \u2013 sekretarz Zarz\u0105du Miejskiego. Ponadto by\u0142y prezes i by\u0142y sekretarz \u201eSoko\u0142a\u201d o\u015bwiadczyli, \u017ce nie posiadaj\u0105 \u017cadnej dokumentacji Towarzystwa.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1992-2021<\/strong>\u00a0Reaktywowanie Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d nast\u0105pi\u0142o 3 III 1992 r. z inicjatywy dzia\u0142acza sportowego J\u00f3zefa W\u00f3jtowicza na bazie prowadzonej przez niego sekcji chodu sportowego LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec. W sk\u0142ad zarz\u0105du weszli: Tadeusz Tomczyk \u2013 prezes, Jerzy Kazana, Zbigniew Gajda i J\u00f3zef W\u00f3jtowicz \u2013 wiceprezesi, Agnieszka Sikora \u2013 sekretarz, Leszek Lichy \u2013 skarbnik oraz Henryk Momot, Krystyna Szkutnicka i Czes\u0142aw St\u0119plewski. Utworzono te\u017c rad\u0119 senior\u00f3w, kt\u00f3ra funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego powierzy\u0142a Janowi Strz\u0119pkowi. Kapelanem zosta\u0142 ks. Stanis\u0142aw Jurek \u2013 proboszcz parafii \u015bw. Mateusza. W dziedzinie sportu \u201eSok\u00f3\u0142 – T\u0119cza\u201d (pocz\u0105tkowa nazwa sekcji chodu TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d) kontynuowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u201eT\u0119czy\u201d. Organizowano zawody sportowe, m.in. z cyklu Grand Prix PZLA, kolejne edycje Memoria\u0142u im. Gen. W. Sikorskiego. W 1992 r. uroczy\u015bcie obchodzono w Mielcu 125. rocznic\u0119 powstania TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d, ponadto uczestniczono w Lekkoatletycznym Mitingu Braterstwa we Lwowie (29 XII 1992 r.). Drugi taki \u201eMiting Braterstwa\u201d, tak\u017ce we Lwowie, odby\u0142 si\u0119 26 II 1993 r. z okazji 100-lecia powstania TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu. G\u0142\u00f3wn\u0105 imprez\u0105 tego roku by\u0142 Mi\u0119dzynarodowy Zlot \u201eSoko\u0142\u00f3w\u201d w Mielcu (1 – 4 VII), w kt\u00f3rym uczestniczyli m.in. przedstawiciele polonijnych \u201eSoko\u0142\u00f3w\u201d z USA i Kanady oraz kilku miast z r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bci Polski. Jeszcze w tym samym roku zorganizowano kilka innych uroczysto\u015bci, w tym sztafety biegowe dla uczczenia 50. rocznicy \u015bmierci gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego: Chorzel\u00f3w \u2013 Tusz\u00f3w Narodowy (8 IX) i Mielec \u2013 G\u0142og\u00f3w \u2013 Rzesz\u00f3w (18 IX). Aktywno\u015b\u0107 i wyniki sportowe sekcji chodu zaowocowa\u0142y zdobyciem Pucharu Polski za rok 1993 r. W 1994 r., z okazji 200. rocznicy insurekcji ko\u015bciuszkowskiej, 100. rocznicy powstania ruchu ludowego i 215. rocznicy \u015bmierci Kazimierza Pu\u0142askiego, zorganizowano trzyetapowa sztafet\u0119 biegow\u0105 Mielec \u2013 Maciejowice (6 V \u2013 9 X). Drug\u0105 form\u0105 dzia\u0142alno\u015bci sportowej Towarzystwa by\u0142a sekcja szachowa, kt\u00f3ra powsta\u0142a w 1995 r., a kolejnymi \u2013 sekcja je\u017adziecka \u201ePrzed\u015bwit i sekcja karate \u201eShorin-Ryu\u201d. Z inicjatywy J\u00f3zefa Zaskalskiego sekcja szachowa wprowadzi\u0142a do kalendarza imprez turnieje szachowe (m.in. Mi\u0119dzynarodowy Turniej Szachowy \u201eSierpie\u0144\u201d, Turniej Miko\u0142ajkowy i Turniej Wiosenny) i podj\u0119\u0142a rywalizacj\u0119 w rozgrywkach ligowych. R\u00f3wnocze\u015bnie wznowiono starania o odzyskanie maj\u0105tku utraconego w latach 1947-1949. W 1995 r. funkcj\u0119 prezesa powierzono Aleksandrowi Kopciowi. W 1996 r. przeprowadzono remont pomieszcze\u0144 przydzielonych \u201eSoko\u0142owi\u201d w budynku Miejskiego O\u015brodka Kultury przy ul. S. S\u0119kowskiego i 8 XII odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia tej sokolni. 11 I 1997 r. Jerzy Kazana zosta\u0142 wybrany cz\u0142onkiem Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Zwi\u0105zku Towarzystw Gimnastycznych \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Polsce, a Aleksander Kope\u0107 \u2013 przewodnicz\u0105cym S\u0105du Honorowego. W 1999 r. po raz drugi wybrano na prezesa Tadeusza Tomczyka. W tym roku dla uczczenia 205. rocznicy insurekcji ko\u015bciuszkowskiej, 220. rocznicy \u015bmierci Kazimierza Pu\u0142askiego i kilku innych rocznic, zorganizowano sztafet\u0119 biegow\u0105 szlakiem miejsc bitewnych wojsk T. Ko\u015bciuszki z zako\u0144czeniem w Maciejowicach. Rozpocz\u0119to remont tymczasowej siedziby \u201eSoko\u0142a\u201d przy ul. Warszawskiej, przy du\u017cym zaanga\u017cowaniu si\u0119 firm: GREINPLAST, TERMICO, BRD-SKOCZYLAS i KADOMEX oraz MOSiR. Nieprzyjemnymi zgrzytami by\u0142o odej\u015bcie J\u00f3zefa W\u00f3jtowicza z sekcj\u0105 chodu i utworzenie konkurencyjnego Odrodzonego Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d (2000), a p\u00f3\u017aniej sporej grupy dzia\u0142aczy i utworzenie jeszcze jednego \u201eSoko\u0142a\u201d \u2013 Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d 1893, co znacznie skomplikowa\u0142o starania o odzyskanie maj\u0105tku. W dniach 14 \u2013 16 VII 2000 r. delegacja mieleckiego TG uczestniczy\u0142a w Og\u00f3lnopolskim Gwia\u017adzistym Zlocie Sokolim w Krakowie z okazji m.in. 590. rocznicy bitwy pod Grunwaldem. Postanowiono odtworzy\u0107 sztandar. Wykona\u0142a go Zofia Golemo z D\u0105browy Tarnowskiej i mielecki malarz Jan Bro\u017cyna. Uroczyste po\u015bwi\u0119cenie nowego sztandaru odby\u0142o si\u0119 w kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki 18 XII 2000 r. W tym dniu otwarto te\u017c wyremontowan\u0105 i zmodernizowan\u0105 sal\u0119 sportow\u0105 w pawilonie przy ul. Warszawskiej. 27 I 2001 r. w czasie krakowskiego Walnego Zebrania Rady Odrodzenia TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Polsce \u2013 do Zarz\u0105du RO wybrano Tadeusza Tomczyka, a do S\u0105du Honorowego \u2013 Zbigniewa Bochenka. W tym roku utworzono sekcj\u0119 szermiercz\u0105. 10-lecie reaktywowania TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d (2002) i 110-lecie powstania mieleckiego \u201eSoko\u0142a\u201d (2003) uczczono uroczysto\u015bciami i zawodami sportowymi. W czerwcu 2004 r. poczet sztandarowy i ekipa sportowa (z licznymi sukcesami) uczestniczy\u0142y w Krajowym Zlocie Sokolstwa Polskiego w Zakopanem. Tak\u017ce w roku 2004 rozpocz\u0119to organizowanie festyn\u00f3w sportowo-rekreacyjnych z okazji \u015awi\u0119ta 3 Maja i Narodowego \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci 11 Listopada. W 2005 r. zorganizowano Mistrzostwa Polski w Karate Shorin \u2013 Ryn, a szachi\u015bci \u201eSoko\u0142a\u201d wygrali rozgrywki jednej z podkarpackich grup IV ligi i awansowali do III ligi. W 2006 r. w MP w trialu rowerowym dru\u017cyna senior\u00f3w (kolejna sekcja \u201eSoko\u0142a\u201d) zdoby\u0142a br\u0105zowy medal. W 2007 r. Bartosz \u0106wik (trial rowerowy) zosta\u0142 powo\u0142any do reprezentacji Polski senior\u00f3w i startowa\u0142 w Mistrzostwach Europy UCI w Ksi\u0105\u017cu (26-27. miejsce). Od 1 I 2008 r. sekcja trialu od\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 i utworzy\u0142a oddzielny klub. Corocznie (od 1995 r.) organizowany jest Mi\u0119dzynarodowy Solidarno\u015bciowy Turniej Szachowy Sierpie\u0144, w kt\u00f3rym startuj\u0105 m.in. arcymistrzowie polscy i ukrai\u0144scy.\u00a0(Szerzej w odr\u0119bnym ha\u015ble.)<\/em>\u00a0W maju 2012 r. dru\u017cyna szachowa zaj\u0119\u0142a 2. miejsce w podkarpackiej III lidze i awansowa\u0142a do II ligi. W sk\u0142ad dru\u017cyny wchodzili: Paulina Kami\u0144ska, Aleksandra \u0141apa, Jaros\u0142aw Kopacz, Arkadiusz Zaskalski, Pawe\u0142 Zaskalski, Dawid Zaskalski, \u0141ukasz Kopacz, Grzegorz Kopacz i Wojciech Janczar. Kierownikiem zespo\u0142u by\u0142 J\u00f3zef Zaskalski. Tak\u017ce w 2014 r. i 2015 r. wywalczono awans do II ligi, ale zbyt wysokie koszty udzia\u0142u uniemo\u017cliwi\u0142y start dru\u017cyny w tej klasie rozgrywkowej. Sekcja karate Shorin Ryu od 2010 r. organizuje Og\u00f3lnopolski Turniej Karate Shorin Ryu o Puchar Ziemi Mieleckiej, a zawodnicy sekcji coraz cz\u0119\u015bciej plasuj\u0105 si\u0119 w krajowej czo\u0142\u00f3wce w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych. W 2019 r. w XXI MP Karate Shorin Ryu i Kobudo zdobyli 1 br\u0105zowy medal z kat. senior\u00f3w oraz 1 z\u0142oty, 3 srebrne i 2 br\u0105zowe w kat. junior\u00f3w. Pod koniec 2018 r. wydano publikacj\u0119 pt.\u00a0Szkic historyczny Towarzystwa Gimnastycznego „Sok\u00f3\u0142” w Mielcu 1893-2018<\/em>\u00a0autorstwa W\u0142dzimierza G\u0105siewskiego przy wsp\u00f3\u0142pracy z Jerzym Kazan\u0105 i J\u00f3zefem Zaskalskim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zdobywcy medali Mistrzostw Polski:<\/strong>\u00a0*1992: MP Senior\u00f3w (Sopot) \u2013 Kazimiera Mosio, srebrny, ch\u00f3d 5 km; *1993: HMP Sen. (Spa\u0142a) \u2013 K. Mosio, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km; *1994: MP Sen. (Pi\u0142a) \u2013 K. Mosio, br\u0105zowy, ch\u00f3d 10 km; *1997: MP Junior\u00f3w M\u0142odszych (Krak\u00f3w) \u2013 Paulina Murdza, srebrny, ch\u00f3d 5 km; *1998: HMP Jun. M\u0142. (Spa\u0142a) \u2013 P. Murdza, srebrny, ch\u00f3d 3 km, MP Jun. M\u0142. (Wroc\u0142aw)\u00a0\u2013 P. Murdza, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km; *2006: MP Senior\u00f3w w Trialu Rowerowym \u2013 dru\u017cyna (Bartosz \u0106wik, Maciej Maruszak, Mateusz Mulica, \u0141ukasz Szcz\u0119sny) \u2013 br\u0105zowy; *2007: MP Junior\u00f3w w Trialu Rowerowym \u2013 Kornel Krawczyk, br\u0105zowy, Dru\u017cynowe Mistrzostwa Polski w Trialu Rowerowym (Jaworzno) \u2013 dru\u017cyna (Sylwia Przetacznik, Bartosz \u0106wik, \u0141ukasz Szcz\u0119sny, Mateusz Mulica, Kornel Krawczyk) \u2013 br\u0105zowy. \u0141\u0105cznie zdobyto 21 medali.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi w latach 1992-2023:<\/strong>\u00a0Tadeusz Tomczyk, Aleksander Kope\u0107, J\u00f3zef Zaska\u0142ski.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kapelan:<\/strong>\u00a0ks. Stanis\u0142aw Jurek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inni zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze w latach 1992-2018:<\/strong>\u00a0Jerzy Kazana (wiceprezes), Stanis\u0142aw Kowal, Krzysztof Kralisz, Leszek Lichy, Zbigniew Magda (wiceprezes), Kazimiera Mosio, Agnieszka Sikora, El\u017cbieta Solarska, Jan Strz\u0119pek, J\u00f3zef W\u00f3jtowicz, Zbigniew \u017bola.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO KRZEWIENIA KULTURY FIZYCZNEJ (TKKF)<\/strong>, powsta\u0142o w 1957 r. z siedzib\u0105 w Warszawie, w celu upowszechniania masowej kultury fizycznej i aktywnego wypoczynku ruchowego. Jej terenowymi jednostkami by\u0142y ogniska. Pierwsze Ognisko TKKF w Mielcu powsta\u0142o 31 III 1958 r. w WSK, a jego pierwszym prezesem zosta\u0142 J\u00f3zef Oleksiak. Wkr\u00f3tce potem zorganizowano sta\u0142e zespo\u0142y \u0107wiczebne, nazwane \u2013 jak w sporcie wyczynowym \u2013 sekcjami. W pierwszych miesi\u0105cach podj\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 sekcje: gimnastyki, tenisa ziemnego, sport\u00f3w zimowych, rytmiki dzieci\u0119cej, kajakowa, campingowa, tenisa ziemnego i siatk\u00f3wki. Sekcja gimnastyki po pewnym czasie uzyska\u0142a taki poziom, \u017ce przerodzi\u0142a si\u0119 nawet w sekcj\u0119 wyczynow\u0105 FKS \u201eStal\u201d, za\u015b przy TKKF pozosta\u0142a grupa kobiet uprawiaj\u0105ca gimnastyk\u0119 rekreacyjn\u0105. W 1960 r. zorganizowano pierwsz\u0105 letni\u0105 spartakiad\u0119 zak\u0142adow\u0105 w 15 dyscyplinach sportowych. Obok pi\u0142ki no\u017cnej i lekkoatletyki du\u017cym zainteresowaniem cieszy\u0142y si\u0119 zawody p\u0142ywackie, przeprowadzone na specjalnie przystosowanym basenie przeciwpo\u017carowym przy ko\u015bciele MBNP. Odt\u0105d corocznie Ognisko TKKF WSK organizowa\u0142o letni\u0105 spartakiad\u0119, a rosn\u0105ca ilo\u015b\u0107 startuj\u0105cych powodowa\u0142a coraz wi\u0119ksze rozci\u0105ganie jej w czasie. Aby przyspieszy\u0107 jej przebieg i zach\u0119ci\u0107 do udzia\u0142u jak najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0119 pracownik\u00f3w, zbudowano na terenie WSK szereg prostych urz\u0105dze\u0144 sportowych, na kt\u00f3rych w czasie przerw prowadzono rozgrywki. W 1961 r., na wniosek dzia\u0142aczy TKKF, wprowadzono w przedsi\u0119biorstwie sta\u0142\u0105 10-minutow\u0105 przerw\u0119 rekreacyjn\u0105. Eksperyment ten zainspirowa\u0142 Zarz\u0105d Zak\u0142adowy ZMS WSK Mielec do og\u0142oszenia og\u00f3lnokrajowej akcji \u201eTysi\u0105ca boisk na 1000-lecie Pa\u0144stwa Polskiego\u201d, kt\u00f3ra wywo\u0142a\u0142a bardzo du\u017ce zainteresowanie i zosta\u0142a wsparta przez dziennik \u201eSztandar M\u0142odych\u201d. Rozwini\u0119to tak\u017ce r\u00f3\u017cne dyscypliny narciarskie, szczeg\u00f3lnie od zimy 1963\/1964, kiedy to zamontowano w Myczkowcach pierwszy zak\u0142adowy wyci\u0105g narciarski o nap\u0119dzie spalinowym. Uruchomienie tego urz\u0105dzenia pozwoli\u0142o na organizowanie zak\u0142adowych spartakiad zimowych. W 1965 r. wykonano elektryczny wyci\u0105g narciarski przy Zak\u0142adowym Domu Wypoczynkowym WSK w Krynicy (nazywanym potem \u201eStarym Domem Wypoczynkowym\u201d), ale funkcjonowa\u0142 on nied\u0142ugo, gdy\u017c przez ten stok poprowadzona zosta\u0142a nowa droga do Krynicy. Coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015bci\u0105 cieszy\u0142y si\u0119 natomiast tenis sto\u0142owy i siatk\u00f3wka, a amatorskie dru\u017cyny WSK zajmowa\u0142y czo\u0142owe miejsca w rywalizacji wojew\u00f3dzkiej i og\u00f3lnopolskiej. Rozw\u00f3j ruchu spartakiadowego i dobry poziom sportowy w pierwszych latach 70. sk\u0142oni\u0142 dzia\u0142aczy TKKF WSK do zorganizowania spartakiady mi\u0119dzynarodowej z udzia\u0142em reprezentacji zaprzyja\u017anionych zak\u0142ad\u00f3w pracy ZVEZDAR Belgrad i CSEPEL Budapeszt. Imprezy te organizowano corocznie do 1981 r., po kolei w wymienionych miastach. W latach 80. kontynuowano i rozwijano ruch spartakiadowy oraz inne r\u00f3\u017cne formy sportowo-rekreacyjne. Drugim aktywnym Ogniskiem TKKF by\u0142 \u201eOrze\u0142\u201d przy Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej, kt\u00f3ry w latach 70. przeprowadza\u0142 wsp\u00f3lnie z ODK MSM i Komitetem Osiedlowym im. M. Kopernika liczne plenerowe og\u00f3lnodost\u0119pne imprezy sportowo-rekreacyjne. W latach 90., w zwi\u0105zku z przemianami ustrojowymi i wycofaniem si\u0119 zak\u0142ad\u00f3w pracy z dotowania TKKF, dzia\u0142alno\u015b\u0107 ognisk tej organizacji wyra\u017anie os\u0142ab\u0142a. Kontynuowali j\u0105 tylko najwi\u0119ksi pasjonaci i to bez wi\u0119kszego rozg\u0142osu. Odnoszono te\u017c niekiedy sukcesy. W 2005 r. grupa mieleckich amator\u00f3w tenisa sto\u0142owego, startuj\u0105ca pod patronatem MOSiR, uczestniczy\u0142a w turniejach TKKF w Rzeszowie i wywalczy\u0142a szereg czo\u0142owych miejsc w kategoriach wiekowych powy\u017cej 40 lat. Tak\u017ce w lidze wojew\u00f3dzkiej TKKF zesp\u00f3\u0142 MOSiR Mielec zdoby\u0142 I miejsce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO MI\u0141O\u015aNIK\u00d3W LWOWA I KRES\u00d3W PO\u0141UDNIOWO-WSCHODNICH KLUB W MIELCU (TMLiKPW)<\/strong>, powsta\u0142o jesieni\u0105 2002 r. z inicjatywy El\u017cbiety Belejec \u2013 lekarza pediatry. Skupi\u0142o grono os\u00f3b z rodzin, kt\u00f3re w czasie II wojny \u015bwiatowej lub bezpo\u015brednio po niej, z powodu zmian granic, przenios\u0142y si\u0119 z polskich Kres\u00f3w Wschodnich na ziemi\u0119 mieleck\u0105. Jako g\u0142\u00f3wne zadania organizacji przyj\u0119to zapoznawanie si\u0119 z histori\u0105 i wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105 tych ziem (dzi\u015b to Ukraina) oraz integracja \u015brodowiska kresowian. Na jednym z pierwszych zebra\u0144 wybrano zarz\u0105d w sk\u0142adzie: El\u017cbieta Belejec \u2013 przewodnicz\u0105ca, Stanis\u0142awa Macha\u0142a \u2013 sekretarz i Krystyna Chibi\u0142a \u2013 skarbnik. Klub zbiera\u0142 si\u0119 na comiesi\u0119cznych spotkaniach, najcz\u0119\u015bciej w budynku Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych. Zorganizowano kilkana\u015bcie wycieczek w rodzinne strony, m.in. do Lwowa, \u017b\u00f3\u0142kwi, Krechowa, Truskawca, Drohobycza, Poczajowa, Kamie\u0144ca Podolskiego, Brze\u017can, Soko\u0142owa, Tarnopola, Koz\u0142owa k. Tarnopola i Psar. W uzgodnieniu z duchowie\u0144stwem katolickim pracuj\u0105cym na tych terenach cz\u0142onkowie Towarzystwa dostarczaj\u0105 mieszkaj\u0105cym tam Polakom r\u00f3\u017cnego rodzaju dary. Z okazji wsp\u00f3lnego z Zarz\u0105dem Ko\u0142a Nr 38 PZF spotkania op\u0142atkowego w dniu 5 I 2006 r. wydano okoliczno\u015bciow\u0105 pami\u0105tkow\u0105 kopert\u0119 pocztow\u0105 zaprojektowan\u0105 przez Jerzego Klementowskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO MI\u0141O\u015aNIK\u00d3W ZIEMI MIELECKIEJ (TMZM) IM. PROF. W\u0141ADYS\u0141AWA SZAFERA<\/strong>, rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 5 VI 1964 r. jako Komitet Organizacyjny Stowarzyszenia Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. W sk\u0142ad pierwszego zarz\u0105du weszli inicjatorzy przedsi\u0119wzi\u0119cia \u2013 Edward \u017byrkowski (przewodnicz\u0105cy), Edward \u017burek (zast\u0119pca przewodnicz\u0105cego), Tadeusz Lubaska (sekretarz) i W\u0142adys\u0142aw Cio\u0142kosz (skarbnik). Za podstawowe cele dzia\u0142alno\u015bci przyj\u0119to: popularyzowanie wiadomo\u015bci o historii i wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci Mielca i powiatu, ochron\u0119 zabytk\u00f3w i pami\u0105tek historycznych oraz trosk\u0119 o estetyczny wygl\u0105d miasta i jego wszechstronny rozw\u00f3j. Dla realizacji tych cel\u00f3w powo\u0142ano cztery komisje: propagandowo-popularyzacyjn\u0105 (przewodnicz\u0105cy: Hieronim Mykietiuk), muzealn\u0105 (Miros\u0142aw Maci\u0105ga), organizacyjno-gospodarcz\u0105 (Stanis\u0142aw Pietryka) i wydawnicz\u0105 (Henryk Pietrzyk, a nast\u0119pnie W\u0142adys\u0142aw Witek) Po zatwierdzeniu statutu odby\u0142o si\u0119 I Walne Zgromadzenie (6 V 1966 r.), kt\u00f3re zaaprobowa\u0142o dotychczasowy sk\u0142ad zarz\u0105du oraz obrane przez niego cele i kierunki dzia\u0142alno\u015bci. W 1967 r. doprowadzono do odrodzenia si\u0119 ch\u00f3ru m\u0119skiego \u201eMelodia\u201d, kt\u00f3ry jeszcze w tym samym roku wyst\u0105pi\u0142 w Mielcu i okolicznych miejscowo\u015bciach. Sekcja muzealna (Wiktor Jaderny, Miros\u0142aw Maci\u0105ga) podj\u0119\u0142a szerok\u0105 akcj\u0119 gromadzenia zbior\u00f3w dla przesz\u0142ego muzeum regionalnego. Uda\u0142o si\u0119 zgromadzi\u0107 kilkaset eksponat\u00f3w i ju\u017c w grudniu 1967 r. zorganizowano w Sali Kr\u00f3lewskiej PPRN przy ul. T. Ko\u015bciuszki okaza\u0142\u0105 \u201eWystaw\u0119 pami\u0105tek powiatu mieleckiego\u201d. Ekspozycja ta wywo\u0142a\u0142a du\u017ce zainteresowanie spo\u0142ecze\u0144stwa Mielca i sta\u0142a si\u0119 mocnym impulsem do dalszego gromadzenia pami\u0105tek historycznych. 10 XII 1967 r. zorganizowano w Woli Mieleckiej sesj\u0119 popularnonaukow\u0105 po\u015bwi\u0119con\u0105 J\u00f3zefowi Maksymilianowi Ossoli\u0144skiemu i ods\u0142oni\u0119to tablice pami\u0105tkow\u0105 na budynku tamtejszej szko\u0142y podstawowej. Sekcja wydawnicza gromadzi\u0142a dokumentacj\u0119 historyczn\u0105 i publikowa\u0142a wiadomo\u015bci o historii Mielca w miejscowym \u201eG\u0142osie Za\u0142ogi\u201d i dzienniku \u201eNowiny Rzeszowskie\u201d. Kilku cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa uczestniczy\u0142o w badaniach etnograficzno-historycznych prowadzonych przez ekip\u0119 naukow\u0105 pod kierunkiem doc. Franciszka Kotuli. W maju 1968 r. otwarto muzeum w budynku PPRN przy ul. T. Ko\u015bciuszki, a funkcje spo\u0142ecznych kustosz\u00f3w powierzono Miros\u0142awowi Maci\u0105dze i Wiktorowi Jadernemu. Jednym z pierwszych zwiedzaj\u0105cych by\u0142 \u015bwiatowej s\u0142awy uczony, botanik \u2013 prekursor ochrony przyrody, prof. W\u0142adys\u0142aw Szafer, wychowany w Mielcu. Wyg\u0142osi\u0142 w\u00f3wczas referat \u201eParki narodowe w \u015bwiecie i Polsce\u201d. Utworzono sekcj\u0119 muzyczn\u0105 pod kierunkiem Zbigniewa Mieleckiego. Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142a te\u017c wyjazdowa sesja popularnonaukowa z okazji 25. rocznicy \u015bmierci gen W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego. Aktywno\u015b\u0107 TMZM zach\u0119ci\u0142a wielu mielczan i mi\u0142o\u015bnik\u00f3w regionu do wst\u0119powania w szeregi Towarzystwa. W 1966 r. liczy\u0142o ono 31 cz\u0142onk\u00f3w, w 1968 r. \u2013 174, a w 1978 r. \u2013 245. W latach 70. nadal prowadzono urozmaicon\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107. Sekcja wydawnicza wyda\u0142a kilka publikacji, m.in. dwa \u201eRoczniki Ziemi Mieleckiej\u201d (1971, 1974), \u201eMuzeum Regionalne i Sala Kr\u00f3lewska w Mielcu\u201d, a tak\u017ce publikowa\u0142a w prasie lokalnej i og\u00f3lnopolskiej. Towarzystwo by\u0142o tak\u017ce inspiratorem i organizatorem sesji popularnonaukowych w Padwi (75-lecie ruchu ludowego), Mielcu (120. rocznica urodzin Andrzeja K\u0119dziora, 70-lecie za\u0142o\u017cenia gimnazjum ), Zadusznikach (Ignacy \u0141ukasiewicz). Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142o nadanie Towarzystwu imienia prof. W\u0142adys\u0142awa Szafera, zmar\u0142ego w 1970 r. Imi\u0119 profesora nadano tak\u017ce rezerwatowi \u201eBuczyna\u201d w pobli\u017cu Mielca. R\u00f3wnocze\u015bnie czyniono starania o ochron\u0119 zabytk\u00f3w w Mielcu i regionie. Wyst\u0105piono do WSK \u201ePZL-Mielec\u201d z pro\u015bb\u0105 o przej\u0119cie i odrestaurowanie renesansowego zamku w Przec\u0142awiu. Dyrekcja WSK ustosunkowa\u0142a si\u0119 do tej pro\u015bby pozytywnie i w latach 70. przyst\u0105pi\u0142a do prac remontowo-konserwatorskich. Przeprowadzono te\u017c badania historyczne zamk\u00f3w w Baranowie Sandomierskim, Przec\u0142awiu i Rzemieniu, a nast\u0119pnie opublikowano cz\u0119\u015b\u0107 materia\u0142\u00f3w z tych bada\u0144. Rezultaty tych bada\u0144 zosta\u0142y p\u00f3\u017aniej uwzgl\u0119dnione w programach rewaloryzacji wymienionych obiekt\u00f3w. Po 1975 r., kiedy zniesiono powiaty, nast\u0105pi\u0142o wyra\u017ane os\u0142abienie kontakt\u00f3w mieleckich regionalist\u00f3w z okolicznymi gminami. Pod koniec lat 70. podj\u0119to prace nad monografi\u0105 Mielca i regionu. Funkcj\u0119 redaktora naczelnego powierzono doc. dr. hab. Feliksowi Kirykowi z Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie. (Wkr\u00f3tce zosta\u0142 profesorem, w latach 80. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prorektora, a w latach 90. by\u0142 rektorem WSP.) 1 I 1978 r. powsta\u0142o Muzeum Regionalne w Mielcu o statusie plac\u00f3wki pa\u0144stwowej, a pierwszymi eksponatami by\u0142y depozyty ze spo\u0142ecznego muzeum TMZM. W l981 r. przy TMZM powsta\u0142 Klub \u015arodowisk Tw\u00f3rczych, kt\u00f3ry skupi\u0142 tw\u00f3rc\u00f3w z r\u00f3\u017cnych dziedzin artystycznych i w niemal niezmienionej formule organizacyjnej aktywnie funkcjonuje do dzi\u015b. Prace nad monografi\u0105, wsparte finansowo i organizacyjnie przez Urz\u0105d Miejski, zaowocowa\u0142y wydaniem trzech tom\u00f3w: Mielec – Dzieje miasta i regionu T. 1 (Mielec 1984), Mielec – Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu T. 2 (Mielec 1988), Mielec \u2013 Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu T. 3 (Mielec 1994). Wydano tak\u017ce szereg biogram\u00f3w wybitnych postaci ziemi mieleckiej, m.in.: Augusta i Wiktora Jadernych, Andrzeja K\u0119dziora, Juliana Maja, Karola Popiela, Kazimierza Sabbata i gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego. W trosce o uchronienie zabytkowych obiekt\u00f3w interweniowano skutecznie u w\u0142adz o niewyburzanie i remont \u201eJadern\u00f3wki\u201d oraz przeznaczenie Pa\u0142acyku Oborskich na Muzeum Regionalne. Po remoncie \u201eJadern\u00f3wka\u201d (jako filia Muzeum Regionalnego) zosta\u0142a oddana do u\u017cytku 5 V 1987 r., a jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 wystawiennicz\u0105 zainaugurowa\u0142y ekspozycje prac fotograficznych Augusta i Wiktora Jadernych oraz prac cz\u0142onk\u00f3w \u00a0Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych \u201eMoja tw\u00f3rczo\u015b\u0107 86\u201d. \u00a0 W latach 80. w ramach Towarzystwa dzia\u0142a\u0142y te\u017c orkiestra odeonowa pod batut\u0105 Aleksandra Myszki i kapela ludowa Andrzeja Wilczy\u0144skiego. Repertuar kapeli by\u0142 oparty na melodiach i piosenkach ludowych z regionu mieleckiego. A. Wilczy\u0144ski przez wiele lat spisywa\u0142 te utwory jako nauczyciel w podmieleckich wsiach i staraniem Towarzystwa wyda\u0142 drukiem zbiorek Hej dana\u015b moja dana\u015b (Mielec 1993). Wspierano tw\u00f3rczo\u015b\u0107 mieleckich poet\u00f3w, wydaj\u0105c tomiki ich poezji. Inicjatyw\u0105 TMZM by\u0142o powo\u0142anie w 1991 r. Komitetu Opieki nad Cmentarzem Parafialnym, kt\u00f3ry jednak nie rozwin\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015bci. Jedynym, ale wa\u017cnym efektem by\u0142o opracowanie przez Henryka Momota (dyrektora Muzeum Regionalnego) i jego syna \u2013 Dariusza ksi\u0105\u017cki Cmentarz parafialny przy ulicy Sienkiewicza w Mielcu<\/em>, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 w 2001 r. W 2000 r. wydano opracowanie mieleckiego regionalisty Franciszka \u015aliwy Godni pami\u0119ci \u2013 Zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze ruchu ludowego ziemi mieleckiej zmarli w XX wieku<\/em>. Od 1998 r. rozpocz\u0119to wydawanie periodyku historyczno-kulturalnego \u201eMieleckie Zapiski\u201d z artyku\u0142ami o tematyce historycznej i kulturalno-o\u015bwiatowej. W 2004 r. zorganizowano uroczy\u015bcie 40-lecie dzia\u0142alno\u015bci Towarzystwa, a w \u201eJadern\u00f3wce\u201d urz\u0105dzono \u201eWystaw\u0119 Jubileuszow\u0105\u201d z pracami 36 cz\u0142onk\u00f3w Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych. W 2006 r. powsta\u0142a Grupa Literacka \u201eS\u0142owo\u201d, kt\u00f3ra w 2007 r. opublikowa\u0142a sw\u00f3j pierwszy almanach. Tak\u017ce w 2007 r. pod opiek\u0105 TMZM rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Uniwersytet Trzeciego Wieku. By\u0142o wsp\u00f3\u0142organizatorem m.in. Spotka\u0144 Lotniczych Pokole\u0144, konkurs\u00f3w: literackiego \u201eNa skrzyd\u0142ach Ikara\u201d, fotograficzno-plastycznego i \u201eSamolot w obiektywie i palecie barw\u201d, a tak\u017ce dorocznych wystaw i plener\u00f3w Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych. Zainicjowa\u0142o proces obwo\u0142ania Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy Patronk\u0105 Mielca (15 XI 2011 r.). W maju 2012 r. we wsp\u00f3\u0142pracy z O\/PTTK i KH ZHP w Mielcu zorganizowa\u0142o \u00a0Rajd Rowerowy \u201eSzlakiem Mieczys\u0142awa Reja\u201d. W 2014 r. uroczy\u015bcie i okazale obchodzono 50. rocznic\u0119 powstania Towarzystwa. Klub \u015arodowisk Tw\u00f3rczych TMZM przygotowa\u0142 Jubileuszowa Wystaw\u0119 \u201eTworz\u0105 pi\u0119kno\u201d. W czasie g\u0142\u00f3wnej uroczysto\u015bci jubileuszowej (7 XI 2014 r.) m.in. przypomniano histori\u0119 Towarzystwa oraz wyr\u00f3\u017cniono wielu dzia\u0142aczy odznakami resortowymi i lokalnymi. Na t\u0119 okazj\u0119 wydano te\u017c\u00a0Ksi\u0119g\u0119 Jubileuszow\u0105 50-lecia Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu 1964-2014. <\/em>W 2014 r. uroczy\u015bcie obchodzono 50. rocznic\u0119 powstania Towarzystwa. Klub \u015arodowisk Tw\u00f3rczych TMZM przygotowa\u0142 Jubileuszow\u0105 Wystaw\u0119 \u201eTworz\u0105 pi\u0119kno\u201d. W czasie g\u0142\u00f3wnej uroczysto\u015bci jubileuszowej (7 XI 2014 r.) m.in. przypomniano histori\u0119 Towarzystwa oraz wyr\u00f3\u017cniono wielu dzia\u0142aczy odznakami resortowymi i lokalnymi. Na t\u0119 okazj\u0119 wydano te\u017c Ksi\u0119g\u0119 Jubileuszow\u0105 50-lecia Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu 1964-2014<\/em>. Od 2016 r. wprowadzono specjalne wyr\u00f3\u017cnienie TMZM \u2013 \u00a0Piecz\u0119\u0107 Zas\u0142ug Obywatelskich \u201eSigillum Meriti Civilis\u201d,\u00a0 kt\u00f3re przyznawana jest raz w roku. Odznaczeniem tym s\u0105 wyr\u00f3\u017cniani ludzie wybitnie zas\u0142u\u017ceni dla ziemi mieleckiej: jedna osoba \u017cyj\u0105ca i jedna po\u015bmiertnie. (Szerzej w oddzielnym ha\u015ble<\/em>.) W listopadzie 2019 r. obchodzono 55. rocznic\u0119 powstania Towarzystwa i z tej okazji wydano album \u2013 suplement do wspomnianej Ksi\u0119gi Jubileuszowej<\/em> 50-lecia<\/em> \u2026 Tak\u017ce w 2019 r. Towarzystwo zosta\u0142o wyr\u00f3\u017cnione nagrod\u0105 \u201ePrometeusz\u201d przez Mieleck\u0105 Rad\u0119 Dzia\u0142alno\u015bci Po\u017cytku Publicznego za niezwykle aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 publiczn\u0105. Z kolei w pa\u017adzierniku 2021 r. w Bibliotece SCK odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 40-lecia Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych przy TMZM. (Szerzej w oddzielnym ha\u015ble<\/em>.)\u00a0<\/p>\r\n

Zespo\u0142y zainteresowa\u0144:<\/strong> Klub \u015arodowisk Tw\u00f3rczych, Mielecka Grupa Literacka \u201eS\u0142owo\u201d, Klub Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Lotnictwa, Sekcja Turystyczna.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Publikacje TMZM zwi\u0105zane tematycznie z Mielcem i ziemi\u0105 mieleck\u0105 (wybrane pozycje z lat 1998-2014):\u00a0Mieleckie zapiski (<\/em>16 numer\u00f3w, oddzielne has\u0142o); Franciszek \u015aliwa,\u00a0Godni pami\u0119ci. Zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze ruchu ludowego Ziemi Mieleckiej zmarli w XX wieku,<\/em>\u00a0Mielec 2000; Krystyna Gargas-G\u0105siewska, P\u0119dzlem pi\u00f3rem pasj\u0105. Katalog tw\u00f3rc\u00f3w i animator\u00f3w kultury Ziemi Mieleckiej, Mielec 2007; Z podr\u00f3\u017cy na wyspy s\u0142owa.\u00a0Pierwszy Almanach Tw\u00f3rc\u00f3w Grupy Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d,<\/em>\u00a0red. Maria B\u0142a\u017ck\u00f3w, Zbigniew Michalski, Krystyna Philipp, Janusz Zborowski, Mielec 2007;\u00a0Szepty duszy. Wystawa Jubileuszowa 30-lecia dzia\u0142alno\u015bci Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych,<\/em>\u00a0red. Maria B\u0142a\u017ck\u00f3w, Jadwiga Klaus, Mielec 2011; Jacek Krzysztofik,\u00a0Andrzej K\u0119dzior 1851-1938<\/em>, Mielec 2011;\u00a0Artefakty Mielecki Rocznik Literacki Nr 1,<\/em>\u00a0red. Zbigniew Michalski, Mielec 2012; Janusz Kapu\u015bci\u0144ski,\u00a0Reminiscencje,<\/em>\u00a02013; Kazimierz Kr\u00f3likowski,\u00a0Fabryka, kt\u00f3ra zmieni\u0142a miasto. Zak\u0142ady Lotnicze w Mielcu we wspomnieniach,<\/em>\u00a0Mielec 2013;\u00a0Artefakty Mielecki Rocznik Literacki Nr 2<\/em>, red. Zbigniew Michalski, Mielec 2013;\u00a0Artefakty Mielecki Rocznik Literacki Nr 3,<\/em>\u00a0red. Zbigniew Michalski, Mielec 2014;\u00a0Ksi\u0119ga Jubileuszowa 50-lecia Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu 1964-2014<\/em>, red. W\u0142odzimierz G\u0105siewski, Mielec 2014;\u00a055 lat Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu,<\/em>\u00a0tekst: Janusz Chojecki, Teresa Orczykowska; oprac. zbiorowe; Mielec 2019 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong> Edward \u017byrkowski (1966-1969), J\u00f3zef Kami\u0144ski (1969-1972), W\u0142adys\u0142aw Witek (1972-1974), Tadeusz \u0141akomy (1974-1990), J\u00f3zef Witek (1990-1993), Anna Korpanty (1993-1996), Jan St\u0119pie\u0144 (1996-2003), Jerzy Kazana (2003-2015), Janusz Chojecki (2015-2023), Zbigniew Dzia\u0142owski (2023-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inni zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze:<\/strong> Danuta Berrached, Maria B\u0142a\u017ck\u00f3w, Stanis\u0142aw Brekiesz, W\u0142adys\u0142aw Cio\u0142kosz, Eugenia Drabik, Franciszek Duszkiewicz, Stanis\u0142aw Furdyna, Bogumi\u0142a Gajowiec, Krystyna Gargas-G\u0105siewska, W\u0142odzimierz G\u0105siewski, Janusz Grde\u0144, Wiktor Jaderny, Jadwiga Jankowska, Jadwiga Klaus, Andrzej Kobylarz, Bronis\u0142aw Kowalczuk, Edward Krymski, Jacek Krzysztofik, Krystyna Ksi\u0105\u017cnicka, Aniela Kulczy\u0144ska, Tadeusz Lubaska, Miros\u0142aw Maci\u0105ga, Jan Madej, Julian Maj, Agnieszka Ma\u0142ek, W\u0142adys\u0142aw Micek, Zbigniew Michalski, Franciszek Micho\u0144ski, Henryk Momot, Kazimierz Leyko, Leokadia Ogorza\u0142ek, Teresa Orczykowska, J\u00f3zef Piecuch, Aleksandra Pigu\u0142a, Teresa Pyzik, Aniela Ratusi\u0144ska-Trzpis, J\u00f3zef Roguz, Zbigniew Ryba, Jerzy Rzepka, Franciszek Sarama, Maria Sok\u00f3\u0142, Tadeusz Stachura, Teresa St\u0119pczyk, Jolanta Strycharz, Tadeusz Szwakop, Franciszek \u015aliwa, Jan Torba, Bogus\u0142aw Trojnacki, Anna Tychanowicz, Gustaw Wanatowicz, Maria W\u0105tr\u00f3bska, Zbigniew Wicherski, Andrzej Wilczy\u0144ski, Marek Wo\u017aniak, Janusz Wyzina, Marek Zaloty\u0144ski, J\u00f3zef Zaskalski, Janusz Zborowski.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO OFICJALIST\u00d3W PRYWATNYCH<\/strong>, zosta\u0142o za\u0142o\u017cone 8 III 1868 r. na spotkaniu obywateli wiejskich i oficjalist\u00f3w prywatnych w sali kasyna w Mielcu. Inicjatorem powstania Towarzystwa by\u0142 Aleksander Kwiatkowski ze Zdakowa. Jedn\u0105 z pierwszych wi\u0119kszych imprez by\u0142 bal dobroczynny w karnawale 1870 r., z kt\u00f3rego doch\u00f3d przeznaczono na cele Towarzystwa. W 1889 r. na walnym zgromadzeniu uchwalono przyst\u0105pienie jego cz\u0142onk\u00f3w do Towarzystwa Ochrony Tatr Polskich, o czym donosi\u0142 krakowski \u201eCzas\u201d 18 IV 1889 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO POLSKO-KOREA\u0143SKIE (KO\u0141O W MIELCU)<\/strong>, powsta\u0142o pod koniec lat 80. XX w. po nawi\u0105zaniu zainicjowanej przez rz\u0105dy Polski i Korei P\u0142n. wsp\u00f3\u0142pracy pomi\u0119dzy Pa\u0144stwowym Gospodarstwem Ogrodniczym w Mielcu i Zak\u0142adem Do\u015bwiadczalnym w Chorzelowie a podobnymi plac\u00f3wkami w Korei P\u00f3\u0142nocnej. W lipcu 1990 r. podpisano umow\u0119 o wsp\u00f3\u0142pracy pomi\u0119dzy przedstawicielami rz\u0105du korea\u0144skiego i samorz\u0105dowymi w\u0142adzami miasta Mielca. Jako dziedziny wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania wymieniono: kultur\u0119, przemys\u0142 i rolnictwo. W ramach wsp\u00f3\u0142pracy cz\u0142onkowie Towarzystwa odbyli kilka wizyt w Korei P\u0142n., a w Mielcu goszczono delegacje korea\u0144skie, m.in. od 7 do 13 III 1992 r. w Galerii Mieleckiego O\u015brodka Kultury (aktualnie SCK) eksponowano wystaw\u0119 \u201eSztuka ludowa Korei\u201d, a w kinie \u201eMetalowiec\u201d wy\u015bwietlono film dokumentalny o Korei P\u00f3\u0142nocnej. W kolejnych latach 90. wsp\u00f3\u0142praca os\u0142ab\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy:<\/strong>\u00a0Wojciech Wiktor, Marian Tarnawski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO POMOCY IM. \u015aW. BRATA ALBERTA (KO\u0141O W MIELCU)<\/strong>, powsta\u0142o w grudniu 1991 r. w celu uruchomienia m\u0119skiego schroniska dla bezdomnych. W pierwszych miesi\u0105cach dzia\u0142alno\u015bci otrzymano od Zarz\u0105du Miasta Mielca w nieodp\u0142atne u\u017cytkowanie budynek przy ul. Sandomierskiej 19 z przeznaczeniem na schronisko i siedzib\u0119 Towarzystwa. Zwr\u00f3cono si\u0119 te\u017c z apelem do spo\u0142ecze\u0144stwa o pomoc materialn\u0105 i finansow\u0105. Po wykonaniu najpilniejszych rob\u00f3t remontowo-budowlanych 21 V 1992 r. przyj\u0119to pierwszego podopiecznego, a wkr\u00f3tce potem nast\u0119pnych. W kolejnych latach 90. doprowadzono do wyremontowania i zmodernizowania ca\u0142ego budynku i jego otoczenia. Ustawicznym problemem Towarzystwa s\u0105 niewystarczaj\u0105ce na skromne utrzymanie schroniska \u015brodki finansowe. Poza pomoc\u0105 finansow\u0105 samorz\u0105dowych w\u0142adz Mielca i wojewody rzeszowskiego Towarzystwo organizuje m.in. coroczn\u0105 zbi\u00f3rk\u0119 publiczn\u0105 (1 XI) oraz doroczne akcje \u201eKwesta ja\u0142mu\u017cna\u201d i \u201ePomoc zimowa dla bezdomnych\u201d, a na bie\u017c\u0105co zwraca si\u0119 z pro\u015bb\u0105 o pomoc do producent\u00f3w \u017cywno\u015bci. Prezesem Ko\u0142a od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci jest W\u0142adys\u0142aw Wydro.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO PRZYJACI\u00d3\u0141 DZIECI (TPD)<\/strong>, powsta\u0142o w 1949 r. z po\u0142\u0105czenia Robotniczego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci (RTPD) i Ch\u0142opskiego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci (ChTPD). Mieleckie Ko\u0142o RTPD by\u0142o jedn\u0105 z pierwszych organizacji spo\u0142ecznych powsta\u0142ych po II wojnie \u015bwiatowej. W 1945 r. zorganizowa\u0142o oddzia\u0142 przedszkolny w budynku by\u0142ego Kasyna Powiatowego przy ul. I. Daszy\u0144skiego (dzi\u015b A. Mickiewicza). Nowa plac\u00f3wka szybko zyska\u0142a uznanie w \u015brodowisku i w 1947 r. obejmowa\u0142a opiek\u0105 160 dzieci. Poza prowadzeniem przedszkola RTPD organizowa\u0142o imprezy dla dzieci oraz zbi\u00f3rki uliczne na dzia\u0142alno\u015b\u0107 z dzie\u0107mi. Na pocz\u0105tku lat 50. dzia\u0142alno\u015b\u0107 TPD niemal zanik\u0142a. Jej o\u017cywienie nast\u0105pi\u0142o po 1953 r., kiedy prezesem zosta\u0142 podinspektor szkolny Romuald Pezacki. Za\u0142o\u017cono w\u00f3wczas kilka k\u00f3\u0142 TPD w szko\u0142ach i w Domu Harcerza, organizowano z nimi festyny dla dzieci oraz powr\u00f3cono do corocznych zbi\u00f3rek ulicznych 1 VI z okazji Dnia Dziecka. W latach 60. ros\u0142a liczba k\u00f3\u0142 w Mielcu i powiecie. We wsp\u00f3\u0142pracy z PZU i Mieleck\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0105 Mieszkaniow\u0105 urz\u0105dzano place zabaw dla dzieci. Z ka\u017cdym rokiem Towarzystwo anga\u017cowa\u0142o si\u0119 coraz bardziej w organizowanie dla dzieci r\u00f3\u017cnych imprez oraz form wypoczynku letniego i zimowego. W tym zakresie wsp\u00f3\u0142pracowano najcz\u0119\u015bciej z Osiedlowym Domem Kultury MSM. Organizowano m.in. \u201eFestiwal Piosenki Przedszkolak\u00f3w\u201d, Mi\u0119dzynarodowy Dzie\u0144 Dziecka, \u201eLato w mie\u015bcie\u201d, sejmiki samorz\u0105d\u00f3w dzieci\u0119cych i m\u0142odzie\u017cowych, lig\u0119 pi\u0142ki no\u017cnej dru\u017cyn podw\u00f3rkowych, wycieczki, seanse film\u00f3w rysunkowych, festyny osiedlowe, konkursy w r\u00f3\u017cnych dyscyplinach artystycznych i turnieje sportowe. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 ta uznana zosta\u0142a za jedn\u0105 z najlepszych w kraju, czego potwierdzeniem by\u0142o I miejsce w 1977 r. i III miejsce w 1978 r. w og\u00f3lnopolskim konkursie na najlepsz\u0105 plac\u00f3wk\u0119 wypoczynku letniego w miejscu zamieszkania. Atrakcyjn\u0105 propozycj\u0105 okaza\u0142y si\u0119 \u201egrupy podw\u00f3rkowe\u201d dzia\u0142aj\u0105ce pod patronatem TPD i samorz\u0105d\u00f3w osiedlowych. Wiele uwagi po\u015bwi\u0119cano dzieciom \u201especjalnej troski\u201d m.in. przyznaj\u0105c im zapomogi, przydzielaj\u0105c indywidualnych opiekun\u00f3w oraz zapewniaj\u0105c bezp\u0142atne korzystanie z r\u00f3\u017cnych form wypoczynku letniego i zimowego. Na terenie osiedla J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej Lotnik\u00f3w) zorganizowano rodzinny dom dziecka i Przedszkole Spo\u0142eczne TPD dla 50 dzieci. Powo\u0142ano tak\u017ce O\u015brodek Wychowania \u015arodowiskowego TPD w siedzibie Zarz\u0105du Miejskiego przy ul. A. Mickiewicza (Przedszkole nr 1). Ta r\u00f3\u017cnokierunkowa dzia\u0142alno\u015b\u0107 zaowocowa\u0142a wzrostem liczby k\u00f3\u0142 i cz\u0142onk\u00f3w. W 1975 r., po likwidacji powiatu dzia\u0142a\u0142o w Mielcu 11 k\u00f3\u0142, a na pocz\u0105tku 1979 r. \u2013 ju\u017c 20 (oko\u0142o190 cz\u0142onk\u00f3w).W uznaniu osi\u0105gni\u0119\u0107 mieleckiej organizacji w\u0142adze wojew\u00f3dzkie powierzy\u0142y ODK MSM i ZM TPD w Mielcu organizacj\u0119 wojew\u00f3dzkiej inauguracji obchod\u00f3w Mi\u0119dzynarodowego Dnia Dziecka \u2013 1979. Po pe\u0142nym imprez roku Mielecka Sp\u00f3\u0142dzielnia Mieszkaniowa zosta\u0142a laureatem og\u00f3lnopolskiego konkursu \u201eDziecko w Osiedlu\u201d. Wprowadzenie stanu wojennego (13 XII 1981 \u2013 21 VII 1983) znacznie os\u0142abi\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 TPD. W dalszych latach 80. mieleccy dzia\u0142acze podj\u0119li starania o odbudowanie organizacji. Powo\u0142ano Ko\u0142o Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski (156 cz\u0142onk\u00f3w) i Ko\u0142o Pomocy Dzieciom na Diecie Bezglutenowej (295 cz\u0142onk\u00f3w). Odrodzi\u0142y si\u0119 ko\u0142a w szko\u0142ach i przedszkolach. Spada\u0142a natomiast aktywno\u015b\u0107 k\u00f3\u0142 w zak\u0142adach pracy i z roku na rok ich ilo\u015b\u0107 zmniejsza\u0142a si\u0119. W latach 1984-1987 zintensyfikowano indywidualn\u0105 pomoc opieku\u0144cz\u0105 i materialn\u0105 dla dzieci z rodzin potrzebuj\u0105cych takiego wsparcia. Na pocz\u0105tku lat 90. uruchomiono \u015bwietlic\u0119 profilaktyczno-wychowawcz\u0105 przy ul. F. Chopina 20, kt\u00f3rej celem by\u0142o \u201e…wspieranie rodziny w sprawowaniu jej podstawowych funkcji, zapewnienie pomocy rodzinie i dzieciom sprawiaj\u0105cym problemy wychowawcze […] oraz wsp\u00f3\u0142praca ze szko\u0142ami, o\u015brodkami pomocy spo\u0142ecznej i innymi instytucjami w rozwi\u0105zywaniu problem\u00f3w wychowawczych\u201d. Pierwszymi jej podopiecznymi by\u0142o 20 dzieci, a w kolejnych latach ilo\u015b\u0107 ucz\u0119szczaj\u0105cych do \u015bwietlicy systematycznie ros\u0142a. W 1996 r. uruchomiono fili\u0119 \u015bwietlicy w domu parafialnym przy ul. M. Pisarka 16 (dzia\u0142a\u0142a do 2002 r.), a w 2000 r. \u015bwietlic\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 przeniesiono do pomieszcze\u0144 przy ul. F. Chopina 8. Podstawowymi formami jej dzia\u0142alno\u015bci s\u0105: pomoc w kryzysach r\u00f3\u017cnego rodzaju, zaj\u0119cia socjoterapeutyczne, kompensacyjne, korekcyjne i logopedyczne, indywidualne programy wsparcia dziecka i jego rodziny, pomoc w nauce, do\u017cywianie, organizacja czasu wolnego, wsp\u00f3\u0142praca z rodzin\u0105 dziecka oraz instytucjami wspieraj\u0105cymi rozw\u00f3j dziecka. Organizowane s\u0105 te\u017c imprezy artystyczne, rozrywkowe i sportowe z udzia\u0142em rodzic\u00f3w. W wyniku wygranego konkursu ZM TPD prowadzi od 2008 r. tak\u017ce dwie inne \u015bwietlice \u2013 przy ul. Botanicznej 1 i ul. Warne\u0144czyka 3. W pierwszym kwartale 2008 r. wymienione trzy \u015bwietlice obejmowa\u0142y opiek\u0105 147 dzieci w wieku 5 \u2013 16 lat. W pi\u0119tnastoletniej historii tych plac\u00f3wek profilaktyczno-wychowawczych wydatnego wsparcia tej dzia\u0142alno\u015bci udzielali Gmina Miejska Mielec i Starostwo Powiatowe, parafia Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej oraz szereg firm z terenu Mielca. Od wiele lat, przed \u015bwi\u0119tami Bo\u017cego Narodzenia, Towarzystwo prowadzi akcj\u0119 \u201eDziewczynka z zapa\u0142kami\u201d, z kt\u00f3rej ca\u0142kowity doch\u00f3d przeznaczany jest na do\u017cywianie dzieci w \u015bwietlicy. Z okazji 95-lecia TPD (26 VI 2014 r.) grupa dzieci i opiekun\u00f3w z mieleckiego TPD, jako reprezentacja Oddzia\u0142u Podkarpackiego TPD, wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w spotkaniu z Ann\u0105 Komorowsk\u0105 (ma\u0142\u017conk\u0105 prezydenta RP) w Belwederze i wyst\u0105pi\u0142a z ta\u0144cem cyga\u0144skim. W 2015 r. prowadzono dwie plac\u00f3wki: \u015awietlic\u0119 Profilaktyczno-Wychowawcz\u0105 przy ul. F. Chopina 8 i fili\u0119 tej \u015bwietlicy przy ul. Warne\u0144czyka 3. Siedzib\u0105 ZM TPD pozostaje budynek Przedszkola nr 1 przy ul. A. Mickiewicza 51.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi w latach 1949-2021:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Maraszewski, Romuald Pezacki, Adam Bro\u017conowicz, Jan Kapinos, Franciszek Wa\u0142ek, Leszek Szelc, Micha\u0142 Hojniak, W\u0142adys\u0142aw Korze\u0144, Franciszek Syper, Gra\u017cyna Chamielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inni zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze i pracownicy:<\/strong>\u00a0Piotr Adamski, Helena Barszcz, Barbara Bednarz, W\u0142adys\u0142aw Betlej, Barbara Brudniak, Zdzis\u0142aw Czajka, Marian Dudek, Zofia Dusza, Zofia Dziewit, Alicja Grzesik Marian K\u0119dzior, Jan Korczak, J\u00f3zef Korpanty, Ma\u0142gorzata Krawczyk, Kazimierz Krzewi\u0144ski, Romuald Pezacki, Franciszek \u015aliwa, Jolanta Wolska, Zofia Zaskalska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO PRZYJA\u0179NI POLSKO-RADZIECKIEJ<\/strong>, powsta\u0142o w 1944 r. w celu popularyzowania wiedzy o ZSRR i tworzenia klimatu dla idei przyja\u017ani mi\u0119dzy spo\u0142ecze\u0144stwami obu pa\u0144stw. Pierwsze ko\u0142a na terenie Mielca powsta\u0142y w latach 1945-1947. Pocz\u0105tkowo \u015bwie\u017ca pami\u0119\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa mieleckiego o wsp\u00f3lnym wyzwoleniu miasta przez wojsko radzieckie i \u017co\u0142nierzy AK sprzyja\u0142a rozwojowi Towarzystwa. Z biegiem lat, na skutek zbrodniczej dzia\u0142alno\u015bci NKWD i UB, stosunek mielczan do ZSRR zmieni\u0142 si\u0119 na niekorzy\u015b\u0107. Wyra\u017ana aktywizacja organizacji nast\u0105pi\u0142a po 1952 r., kiedy to z inicjatywy Zarz\u0105du Powiatowego powo\u0142ano szereg szkolnych i zak\u0142adowych k\u00f3\u0142, organizowano liczne prelekcje i konkursy wiedzy o ZSRR oraz rozwini\u0119to prenumerat\u0119 czasopism radzieckich. Wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w tej dzia\u0142alno\u015bci odgrywali nauczyciele j\u0119zyka rosyjskiego, w\u00f3wczas przedmiotu obowi\u0105zkowego. W latach 60. do kalendarza imprez wprowadzono przegl\u0105dy film\u00f3w radzieckich, a wycieczki do ZSRR w ramach \u201ePoci\u0105g\u00f3w Przyja\u017ani\u201d stawa\u0142y si\u0119 coraz bardziej popularne. W ramach wymiany kulturalnej przyje\u017cd\u017ca\u0142y do Mielca radzieckie zespo\u0142y artystyczne, a z rewizyt\u0105 go\u015bci\u0142y w ZSRR zespo\u0142y mieleckie \u2013 \u201eRzeszowiacy\u201d i \u201eMelodia\u201d. Uda\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c zainteresowa\u0107 mieleck\u0105 m\u0142odzie\u017c piosenk\u0105 i poezj\u0105 radzieck\u0105 poprzez udzia\u0142 w konkursach og\u00f3lnopolskich. Uroczy\u015bcie obchodzono 50. rocznic\u0119 powstania ZSRR, 100-lecie urodzin W. I. Lenina i 60. rocznic\u0119 Rewolucji Pa\u017adziernikowej. W 1974 r. mielecka organizacja liczy\u0142a 27 k\u00f3\u0142 indywidualnych (1301 cz\u0142onk\u00f3w), 44 ko\u0142a zbiorowe (7682 cz\u0142onk\u00f3w) oraz 68 k\u00f3\u0142 szkolnych (5935 cz\u0142onk\u00f3w) \u2013 \u0142\u0105cznie blisko 15 tysi\u0119cy. W po\u0142owie 1975 r. po likwidacji powiat\u00f3w nast\u0105pi\u0142y zmiany organizacyjne, bowiem wiele k\u00f3\u0142 przekazano do okolicznych gmin, gdzie powsta\u0142y Zarz\u0105dy Gminne. W samym Mielcu utrzymano stan posiadania, a nawet urozmaicono formy dzia\u0142alno\u015bci o bie\u017c\u0105ce kontakty z czasowo mieszkaj\u0105cymi na osiedlu M. Kopernika konstruktorami radzieckimi i ich rodzinami (wsp\u00f3\u0142praca z WSK przy samolocie M-15). Kryzys spo\u0142eczno-gospodarczy w latach 80. niekorzystnie wp\u0142yn\u0105\u0142 na dalsze losy organizacji, kt\u00f3ra znacznie zmniejszy\u0142a aktywno\u015b\u0107. Kontynuowano wsp\u00f3\u0142prac\u0119 gospodarcz\u0105 (WSK, MPB, rzemios\u0142o). Pomy\u015blnie uk\u0142ada\u0142a si\u0119 wsp\u00f3\u0142praca kulturalna z obwodem lwowskim. Przemiany ustrojowe po 1989 r. spowodowa\u0142y zako\u0144czenie dzia\u0142alno\u015bci TPPR w Mielcu. Nie podj\u0119to te\u017c pr\u00f3b przekszta\u0142cenia Towarzystwa w Stowarzyszenie Polska \u2013 Rosja, a nast\u0119pnie Polska \u2013 Wsch\u00f3d, cho\u0107 w innych \u015brodowiskach na terenie Polski takie organizacje powsta\u0142y.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy:<\/strong>\u00a0Wincenty Sikorowicz, Stanis\u0142aw Kut, Maria Liniewicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inni zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze:<\/strong>\u00a0Tadeusz Diabelec, Edward Gil, Z. Hajduk, J\u00f3zef Jarochowski, W. Karwowski, E Hexel, Marian Katarzy\u0144ski, J\u00f3zef Korpanty, Tadeusz Kuzaj, R Legi\u0119cki, W\u0142adys\u0142aw Majewski, Mieczys\u0142aw Martyka, pp\u0142k J\u00f3zef Niezgoda, Wac\u0142aw Owsik, Helena So\u0142owianiuk, Tadeusz Tomczyk, Jan Wirth, Eugeniusz Wo\u017aniak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO ROLNICZE KRAKOWSKIE (C.K. TOWARZYSTWO ROLNICZE W KRAKOWIE, TRK)<\/strong>, stowarzyszenie powsta\u0142e w 1845 r., zatwierdzone \u201eNajwy\u017cszym postanowieniem z dnia 4 VII 1850 r.\u201d. Pocz\u0105tkowo jego celem by\u0142o pomaganie ludno\u015bci wiejskiej w okresach kl\u0119sk nieurodzaju i g\u0142odu. Z biegiem lat jako g\u0142\u00f3wny cel przyj\u0119\u0142o \u201ewspieranie rozwoju gospodarczego kraju we wszystkich dziedzinach\u201d, m.in. poprzez dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukowo-badawcz\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z unowocze\u015bnianiem hodowli zwierz\u0105t, uprawy ziemi i produkcji ro\u015blinnej. Organizowano kursy i wystawy, wydawano literatur\u0119 fachow\u0105. Towarzystwo obj\u0119\u0142o swym dzia\u0142aniem 26 zachodnich powiat\u00f3w galicyjskich, w tym powiat mielecki. Siedziba g\u0142\u00f3wna znajdowa\u0142a si\u0119 w Krakowie, a w poszczeg\u00f3lnych powiatach, tak\u017ce w Mielcu, funkcjonowa\u0142y Okr\u0119gowe Towarzystwa Rolnicze. G\u0142\u00f3wne role odgrywali w\u0142a\u015bciciele wi\u0119kszych posiad\u0142o\u015bci ziemskich, kt\u00f3rzy jako pierwsi wprowadzali nowo\u015bci w rolnictwie i sadownictwie oraz propagowali je w\u015br\u00f3d w\u0142a\u015bcicieli ma\u0142ych gospodarstw. Prezesami OTG w Mielcu byli m.in. Mieczys\u0142aw Rey hr. i Jan Bogdan Tarnowski hr., wiceprezesem – Zbigniew Horody\u0144ski, a cz\u0142onkami zarz\u0105du: M. Artwi\u0144ski, Wac\u0142aw Oborski hr., Walenty Mazur i ks. Marcin Zuziak. W 1919 r. TRK po\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 z Towarzystwem K\u00f3\u0142ek Rolniczych, tworz\u0105c Ma\u0142opolskie Towarzystwo Rolnicze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO SEMINARIUM NAUCZYCIELSKIEGO \u017bE\u0143SKIEGO<\/strong>, powsta\u0142o jesieni\u0105 1924 r. w celu doprowadzenia do wybudowania obiektu dla seminarium, a nast\u0119pnie do utrzymywania seminarium i zarz\u0105dzania jego maj\u0105tkiem. Jego cz\u0142onkami \u2013 za\u0142o\u017cycielami byli: Joel Czortkower, Antoni Drwi\u0119ga, ks. Wawrzyniec Dudziak, J\u00f3zef Gorczy\u0144ski, Piotr Jasi\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Kawa, Zygmunt Kozak, Karol Majewski, Iwona Schiller\u00f3wna, Aleksander Stes\u0142owicz, Zdzis\u0142aw Wagner i Stanis\u0142aw Zaranek. Zarz\u0105d stanowili: Wincenty Tyran, Franciszek Siorek, Jan Ha\u0142adej, Marian Sobo\u0144 i W\u0142adys\u0142aw Kawa. Towarzystwo wyst\u0105pi\u0142o do Gminy Miejskiej Mielec o przydzielenie parceli i pomoc finansow\u0105, a do okolicznych gmin, instytucji i firm o wsparcie finansowe. W wyniku stara\u0144 i uzgodnie\u0144 mielecka gmina przekaza\u0142a Towarzystwu na w\u0142asno\u015b\u0107 dzia\u0142k\u0119 budowlan\u0105 o powierzchni ok. 2500 m2 i 20 000 z\u0142 subwencji, a Zarz\u0105d Powiatowy w Mielcu i okoliczne gminy tak\u017ce wspar\u0142y to przedsi\u0119wzi\u0119cie. Uzyskano tak\u017ce po\u017cyczk\u0119 w banku, kt\u00f3r\u0105 sp\u0142acano przez 10 lat. W latach 1926-1928 doprowadzono do wybudowania i urz\u0105dzenia budynku szkolnego. Funkcjonowanie Seminarium, mimo sporego powodzenia u m\u0142odzie\u017cy \u017ce\u0144skiej i wnoszonych op\u0142at, napotyka\u0142o na du\u017ce trudno\u015bci finansowe, zwi\u0105zane g\u0142\u00f3wnie z konieczno\u015bci\u0105 regularnego sp\u0142acania d\u0142ugu bankowego (1500 z\u0142 rocznie). Zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 1933 r., wraz z zako\u0144czeniem dzia\u0142alno\u015bci Seminarium, a jego sukcesorem zosta\u0142o nowo powsta\u0142e Stowarzyszenie Popierania Szk\u00f3\u0142 Zawodowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO SZKO\u0141Y LUDOWEJ<\/strong>, stowarzyszenie powsta\u0142e na terenie Galicji w 1891 r. Jego celem by\u0142o organizowanie i utrzymywanie plac\u00f3wek o\u015bwiatowych i kulturalnych, m.in. szk\u00f3\u0142, burs, bibliotek, dom\u00f3w ludowych i ochronek. TSL w Mielcu powsta\u0142o w 1893 r. Jego dzia\u0142aczami byli m.in.: Marian Balicki, Maria Jawor, Stanis\u0142aw Jedli\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Kawa (przewodnicz\u0105cy), Jadwiga Kosi\u0144ska, Jan Pawe\u0142 Leyko, Julian Paw\u0142owicz, Franciszek Siorek, Zdzis\u0142aw Wagner i Stanis\u0142aw Wo\u015b. Ich staraniem powsta\u0142y wiejskie biblioteki ruchome w Bia\u0142ym Borze, Kie\u0142kowie i Ksi\u0105\u017cnicach, a w latach mi\u0119dzywojennych w wiejskich szko\u0142ach powszechnych. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 Towarzystwa przerwa\u0142a II wojna \u015bwiatowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO \u015aPIEWACZE \u201eMELODIA\u201d IM. STANIS\u0141AWA LACHMANA<\/strong>, powsta\u0142o z inicjatywy cz\u0142onk\u00f3w ch\u00f3ru m\u0119skiego \u201eMelodia\u201d na zebraniu za\u0142o\u017cycielskim 18 IV 1984 r. Intencj\u0105 autor\u00f3w przedsi\u0119wzi\u0119cia by\u0142o przede wszystkim usamodzielnienie si\u0119 i rozwini\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci. Wniosek o zarejestrowanie Towarzystwa w Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie zosta\u0142 jednak za\u0142atwiony odmownie. Korzystaj\u0105c z mo\u017cliwo\u015bci, jakie stworzy\u0142o przez kr\u00f3tki czas Prawo o stowarzyszeniach, inicjatorzy \u00a0skierowali wniosek do Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu i Naczelnik Miasta Mielca decyzj\u0105 z 16 VI 1984 r. wpisa\u0142 Towarzystwo do rejestru stowarzysze\u0144 i zwi\u0105zk\u00f3w, prowadzonego przez Wydzia\u0142 Kultury, Kultury Fizycznej i Turystyki Urz\u0119du Miejskiego. Wkr\u00f3tce potem u\u015bci\u015blono zapisy Prawa o stowarzyszeniach, a decyzj\u0119 w\u0142adz miejskich, po wyja\u015bnieniach i konsultacjach, usankcjonowano w Rzeszowie. Celami przyj\u0119tych dzia\u0142a\u0144 by\u0142y: krzewienie zami\u0142owania do muzyki wokalnej i instrumentalnej, propagowanie utwor\u00f3w polskich w kraju i poza jego granicami oraz patronowanie m\u0142odzie\u017cowym zespo\u0142om ch\u00f3ralnym. Dla realizacji tych cel\u00f3w systematycznie wzbogacano dzia\u0142alno\u015b\u0107 nowymi formami. Wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w tym czasie odegra\u0142a wydatna pomoc dyrekcji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a zw\u0142aszcza dyrektora naczelnego Tadeusza Ryczaja i jego zast\u0119pcy Mieczys\u0142awa M\u0105drackiego. Zaktywizowa\u0142 si\u0119 ch\u00f3r m\u0119ski, kt\u00f3ry wyst\u0105pi\u0142 w Pary\u017cu (1984), a nast\u0119pnie na festiwalach ch\u00f3ralnych w Krakowie i Katowicach (1985). Wyst\u0119py te przyczyni\u0142y si\u0119 do osi\u0105gni\u0119cia wysokiego poziomu artystycznego i potwierdzi\u0142y zasadno\u015b\u0107 powo\u0142ania Towarzystwa. Reaktywowano funkcjonowanie ch\u00f3ru mieszanego (1986), co w kolejnych latach przynios\u0142o wiele sukces\u00f3w i wzmocni\u0142o pozycj\u0119 \u201eMelodii\u201d w spo\u0142ecznym ruchu muzycznym. W 1989 r. zorganizowano Ognisko Muzyczne im. Franciszka Saramy, kt\u00f3re do dzi\u015b kszta\u0142ci m\u0142odych adept\u00f3w muzyki. W latach 90. oba ch\u00f3ry uczestniczy\u0142y w festiwalach i przegl\u0105dach artystycznych oraz koncertowa\u0142y z okazji \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych, ko\u015bcielnych i lokalnych. Rozwini\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z ch\u00f3rami polskimi i zagranicznymi, m.in. w Mukaczewie (Ukraina) i Ba\u0144skiej Bystrzycy (S\u0142owacja). Siedzib\u0105 Towarzystwa by\u0142o pocz\u0105tkowo Robotnicze Centrum Kultury, a nast\u0119pnie Rzemie\u015blnicza Sp\u00f3\u0142dzielnia Wielobran\u017cowa, budynek po KM PZPR i Miejski O\u015brodek Kultury (od 1998 r. Samorz\u0105dowe Centrum Kultury). W 1994 r., w ramach uroczysto\u015bci 10-lecia dzia\u0142alno\u015bci, Towarzystwo \u015apiewacze \u201eMelodia\u201d otrzyma\u0142o sztandar i zosta\u0142o wyr\u00f3\u017cnione Odznak\u0105 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 z Laurem Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr. Z tej okazji wydano broszur\u0119 X lat w s\u0142u\u017cbie pie\u015bni 1984-1994 (<\/em>Mielec 1994). Pod koniec lat 90. i w pierwszych latach XXI w. rozwini\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Towarzystwem Muzyczno-\u015apiewaczym w D\u0119bicy, co zaowocowa\u0142o m.in. wsp\u00f3lnym przygotowaniem i wielokrotnym wystawieniem (pod kierunkiem wybitnego d\u0119bickiego animatora kultury Paw\u0142a Adamka) dzie\u0142 Stanis\u0142awa Moniuszki \u2013 oper: Flis, Straszny dw\u00f3r, Halka <\/em>i Hrabina<\/em> oraz operetek Jawnuta<\/em> i Nowy Don Kiszot<\/em>, a tak\u017ce komedioopery Jana Stefaniego Cud mniemany, czyli Krakowiacy i g\u00f3rale<\/em>. Jubileuszowy rok 2004 uczczono ponadto wieloma koncertami pie\u015bni religijnych w ko\u015bcio\u0142ach w Mielcu i okolicznych miejscowo\u015bciach. Na zaproszenie ch\u00f3ru \u201eCansona Neosolinum\u201d oba ch\u00f3ry T\u015a \u201eMelodia\u201d koncertowa\u0142y od 3 do 5 IX w Ba\u0144skiej Bystrzycy na S\u0142owacji. Ch\u00f3r m\u0119ski zaj\u0105\u0142 III miejsce na Festiwalu Pie\u015bni Religijnej \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie. W dniach 20-22 V 2005 r. uczestniczono w Og\u00f3lnopolskim Zlocie Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr w Sanktuarium Matki Bo\u017cej Liche\u0144skiej w Licheniu \u00a0\u201eJanowi Paw\u0142owi II w dow\u00f3d wdzi\u0119czno\u015bci\u201d oraz w \u201eMszy \u015aw. w intencji Ojca \u015aw. Jana Paw\u0142a II o szybk\u0105 beatyfikacj\u0119\u201d. Nagrano i wydano p\u0142yty CD z 32 kol\u0119dami i pastora\u0142kami w wykonaniu obu ch\u00f3r\u00f3w \u201eMelodii\u201d. R\u00f3wnie intensywny by\u0142 rok 2006, a jego dominant\u0105 by\u0142 jubileusz 70-lecia ch\u00f3ru mieszanego. W 2007 r. koncertowano m.in. w ramach \u015awi\u0119ta Le\u015bnik\u00f3w w Ostrowach Tuszowskich (18 V), ponownie na zaproszenie ch\u00f3ru \u201eCansona Neosolinum\u201d w Ba\u0144skiej Bystrzycy (29 VI \u2013 1 VII) oraz uczestniczono z powodzeniem (III lokata) w \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie. Tradycyjnie koncertowano w ko\u015bcio\u0142ach i w czasie uroczysto\u015bci patriotycznych. Pod koniec 2007 r. do Towarzystwa \u015apiewaczego \u201eMelodia\u201d nale\u017ca\u0142o oko\u0142o 50 os\u00f3b. Nadal prowadzono dwa ch\u00f3ry \u2013 mieszany i m\u0119ski. Zespo\u0142y te koncertowa\u0142y w Mielcu i innych miejscowo\u015bciach, najcz\u0119\u015bciej z okazji \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych i religijnych. Wsp\u00f3\u0142pracowano m.in. z Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0105 Muzyczn\u0105 w D\u0119bicy, uczestnicz\u0105c w wystawianiu spektakli operowych pod kierunkiem dyrektora tej plac\u00f3wki Paw\u0142a Adamka. W 2012 r. z funkcji prezesa Towarzystwa zrezygnowa\u0142 J\u00f3zef Kami\u0144ski, a nowym prezesem zosta\u0142a Maria Sowi\u0144ska. Rok 2013 zapisa\u0142 si\u0119 w historii Towarzystwa uroczysto\u015bci\u0105 80-lecia Ch\u00f3ru M\u0119skiego, kt\u00f3ry w jubileuszowym koncercie w sali widowiskowej DK SCK zaprezentowa\u0142 si\u0119 w towarzystwie kilku zaprzyja\u017anionych ch\u00f3r\u00f3w. Niezwyk\u0142\u0105 inicjatyw\u0105 Towarzystwa, SCK i parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu by\u0142o wprowadzenie do kalendarza imprez cyklicznych koncert\u00f3w pie\u015bni Maryjnych. Du\u017cym sukcesem by\u0142o zaj\u0119cie 1. miejsca przez Ch\u00f3r Mieszany \u201eMelodia\u201d pod batut\u0105 Antoniego Sta\u0144czyka w IX Podkarpackim Przegl\u0105dzie Ch\u00f3r\u00f3w w Radymnie (21 III 2015 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes:<\/strong> J\u00f3zef Kami\u0144ski (1984-2012), Maria Sowi\u0144ska (2012-2021), Halina \u017bala (2021-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wiceprezesi w latach 1984-2023:<\/strong> W\u0142adys\u0142aw Wydro, Wiktoria Bozacka, W\u0142adys\u0142aw Majka, Stanis\u0142aw Wra\u017ce\u0144, Artur Olchawa, Jerzy Stasz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Sekretarze:<\/strong> Krystyna Mroczkowska, Wiktoria Bozacka, W\u0142adys\u0142aw Majka, El\u017cbieta Plata, Urszula Sztorc.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Cz\u0142onkowie za\u0142o\u017cyciele (1984):<\/strong>\u00a0Antoni Dutkiewicz, Ryszard Feizettel, Eugeniusz Filipecki, Jerzy Gadomski, Wac\u0142aw G\u0142ouszek, J\u00f3zef Kami\u0144ski, Eugeniusz Konaszewski, Jerzy Kopcewicz, Czes\u0142aw Krawiec, Micha\u0142 Krok, Jacek Kwiecie\u0144, Eugeniusz Leyko, Tadeusz \u0141akomy, Zbigniew \u0141ojczyk, Jan Marchlik, Antoni Michalczewski, Maria Moryto, Leopold Mysi\u0144ski, Marian Narowski, Tadeusz Orzechowski, Roman Pancerz, Tadeusz Pawlik, Franciszek Pyzikiewicz, W\u0142adys\u0142aw Rymanowski, Edward Sadowski, Zygmunt Starosielec, J\u00f3zef Strasi\u0144ski, Czes\u0142aw Sucharzewski, Wies\u0142aw \u015awierczy\u0144ski, Edmund Toczek, Gustaw Wanatowicz, Jan W\u0105sowski, Bronis\u0142aw W\u0105tr\u00f3bski, Stanis\u0142aw Wra\u017ce\u0144, W\u0142adys\u0142aw Wydro i Edward \u017byrkowski.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO \u015aW. WINCENTEGO A\u2019 PAULO<\/strong>, zosta\u0142o za\u0142o\u017cone w Mielcu w 1890 r. przez Jadwig\u0119 Kijasow\u0105 (\u017con\u0119 zas\u0142u\u017conego dla Mielca lekarza) w porozumieniu z proboszczem parafii \u015bw. Mateusza ks. J\u00f3zefem Knutelskim. W 1892 r. przewodnicz\u0105c\u0105 zosta\u0142a Konstancja Oborska, kt\u00f3ra doprowadzi\u0142a do uruchomienia ochronki z przedszkolem, szwalni i kuchni dla biednych, anga\u017cuj\u0105c w te przedsi\u0119wzi\u0119cia niema\u0142e fundusze w\u0142asne. Ponadto uda\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 innych darczy\u0144c\u00f3w. Wsparcia udzielali te\u017c kolejni proboszczowie parafii \u015bw. Mateusza \u2013 ks. J\u00f3zef \u015amietana i ks. Franciszek Pawlikowski. W 1920 r. Towarzystwo zakupi\u0142o budynek \u201eod masy spadkowej po ks. Kahlu\u201d i urz\u0105dzi\u0142o w nim Dom Sierot. Wychowawczyni\u0105 by\u0142a Paulina Ko\u0142odziej. W 1927 r. staraniem Towarzystwa do Mielca przyby\u0142y siostry j\u00f3zefitki, kt\u00f3re zaj\u0119\u0142y si\u0119 m.in. prowadzeniem Domu Sierot. Na utrzymanie tej plac\u00f3wki Towarzystwo nie otrzymywa\u0142o \u017cadnych dotacji, tote\u017c fundusze pozyskiwa\u0142o poprzez sk\u0142adki, imprezy, zbi\u00f3rki uliczne i sprzeda\u017c wytwor\u00f3w prac r\u0119cznych si\u00f3str j\u00f3zefitek. W 1932 r., po apelu Towarzystwa do licznych Stowarzysze\u0144 Pa\u0144 Mi\u0142osierdzia, tak\u017ce uzyskano dodatkowe fundusze. W latach 1935-1936, przy wsparciu biskupa ordynariusza Franciszka Lisowskiego, Towarzystwo zbudowa\u0142o ochronk\u0119 przy ul. Lwowskiej i przez kolejne lata dba\u0142o o jej utrzymanie. W 1951 r. w\u0142adze pa\u0144stwowe doprowadzi\u0142y do rozwi\u0105zania Towarzystwa, a w 1954 r. przej\u0119\u0142y budynek z wyposa\u017ceniem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105ce:<\/strong>\u00a0Jadwiga Kijas (1890-1892), Konstancja Oborska (1892-1917), Wanda Madeyska (1917-1927), Wanda Zapa\u0142a (1927-1929), Jadwiga Kosi\u0144ska (1929-1939), Zofia Figwer i Matylda Ziemska (lata 40.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inne zas\u0142u\u017cone dzia\u0142aczki:<\/strong>\u00a0Tekla Borz\u0119cka, N. Christoff, Fryderyka Frank, Zofia Ha\u0142adej, Emilia Hebda, Julia Kazana, Julia Kolasi\u0144ska, Anna Kozak, Maria Kutrzeba, Zofia Machalska, Wawrzyna Pawlikowska, Aleksandra Postr\u00f3\u017cna, Olga Rydel, Karolina S\u0119kowska, Emilia \u015awi\u0105tek, Maria Tarnowska, Zofia Tarnowska, Olga Tyran, Teodora Wronka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO UBEZPIECZE\u0143 I REASEKURACJI \u201eWARTA\u201d SA<\/strong>, zak\u0142ad ubezpiecze\u0144 i reasekuracji prowadz\u0105cy niemal wszystkie rodzaje ubezpiecze\u0144 (z wyj\u0105tkiem ubezpiecze\u0144 na \u017cycie), reasekuracj\u0119 i retrocesj\u0119 ubezpiecze\u0144 krajowych i zagranicznych. G\u0142\u00f3wnym akcjonariuszem sp\u00f3\u0142ki jest Skarb Pa\u0144stwa. Prekursorem dzia\u0142alno\u015bci reasekuracyjnej by\u0142o pierwsze zawodowe towarzystwo reasekuracyjne \u201ePatria\u201d w Warszawie, kt\u00f3re powsta\u0142o w 1917 r. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci (1918) dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u201ePatrii\u201d wyra\u017anie os\u0142ab\u0142a i w 1920 r. utworzono now\u0105 instytucj\u0119 reasekuracyjn\u0105 \u2013 Towarzystwo Reasekuracyjne \u201eWarta\u201d SA w Poznaniu. Jego sprawne funkcjonowanie w du\u017cym stopniu zahamowa\u0142o odp\u0142yw sk\u0142adek reasekuracyjnych z Polski za granic\u0119. W latach 30. dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u201eWarty\u201d os\u0142ab\u0142a, a w czasie okupacji hitlerowskiej niemal ca\u0142kowicie zanik\u0142a. W 1946 r. wznowiono dzia\u0142alno\u015b\u0107 i przeniesiono siedzib\u0119 centrali do Warszawy. Na podstawie ustawy z 2 XII 1958 r. o ubezpieczeniach maj\u0105tkowych i osobowych przekszta\u0142cono TR \u201eWarta\u201d w Towarzystwo Ubezpiecze\u0144 i Reasekuracji \u201eWarta\u201d SA. Z up\u0142ywem lat, a zw\u0142aszcza po 1990 r., uda\u0142o si\u0119 uzyska\u0107 zezwolenia do prowadzenia szerokiego zakresu ubezpiecze\u0144, reasekuracji i retrocesji. Przedstawicielstwo \u201eWarty\u201d w Mielcu zorganizowa\u0142 1 VIII 2000 r. Witold Pier\u00f3g, kt\u00f3ry zosta\u0142 mianowany pierwszym regionalnym kierownikiem sprzeda\u017cy. Na siedzib\u0119 wybrano lokal w budynku nr 19 przy ul. J. Kili\u0144skiego i tak pozosta\u0142o do dzi\u015b. Kolejnymi mieleckimi regionalnymi kierownikami – koordynatorami sprzeda\u017cy, nie licz\u0105c os\u00f3b kr\u00f3tko pe\u0142ni\u0105cych t\u0119 funkcj\u0119, by\u0142y Aneta Olechowska i Alicja Pazdyk. Z dniem 1 I 2010 r. Alicja Pazdyk zosta\u0142a awansowana na stanowisko dyrektora Regionu, kt\u00f3ry w aktualnej strukturze organizacyjnej \u201eWarty\u201d kieruje dzia\u0142alno\u015bci\u0105 plac\u00f3wek i agent\u00f3w na terenie kilku powiat\u00f3w oraz podlega Makroregionowi Detalicznemu Po\u0142udniowo-Wschodniemu w Lublinie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO UNIWERSYTETU ROBOTNICZEGO (TUR)<\/strong>, socjalistyczna organizacja kulturalno-o\u015bwiatowa utworzona w Warszawie w 1923 r. w celu inspirowania i prowadzenia r\u00f3\u017cnych form kulturalnych, o\u015bwiatowych i artystycznych (g\u0142\u00f3wnie teatralnych) oraz upowszechniania wiedzy politycznej w \u015brodowiskach robotniczych. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a w tym zakresie z Polsk\u0105 Parti\u0105 Socjalistyczn\u0105 i zwi\u0105zkami zawodowymi. Przy oddzia\u0142ach TUR powo\u0142ywano Ko\u0142a M\u0142odych, kt\u00f3re w 1926 r. przyj\u0119\u0142y nazw\u0119 Organizacja M\u0142odzie\u017cy TUR (OMTUR) oraz Czerwone Harcerstwo TUR. W czasie okupacji hitlerowskiej TUR i OMTUR nie dzia\u0142a\u0142y. Po II wojnie \u015bwiatowej wznowi\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 przy wsparciu PPS. Na pocz\u0105tku 1949 r. po\u0142\u0105czono si\u0119 z Towarzystwem Uniwersytet\u00f3w Ludowych RP, tworz\u0105c Towarzystwo Uniwersytet\u00f3w Robotniczych i Ludowych (TURiL), kt\u00f3re w 1950 r. zosta\u0142o przej\u0119te przez nowo utworzone Towarzystwo Wiedzy Powszechnej (TWP).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TOWARZYSTWO WIEDZY POWSZECHNEJ (TWP)<\/strong>, stowarzyszenie kulturalno-o\u015bwiatowe za\u0142o\u017cone w Warszawie w 1950 r. po rozwi\u0105zaniu Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego i Ludowego oraz Instytutu Kulturalno-O\u015bwiatowego Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eCzytelnik\u201d. Jeszcze w tym samym roku powo\u0142ano struktury wojew\u00f3dzkie i powiatowe, w tym r\u00f3wnie\u017c w Mielcu. Celami Towarzystwa by\u0142y m.in.: podnoszenie standardu \u017cycia intelektualnego, upowszechnianie uniwersalnych warto\u015bci i norm humanistycznych, prowadzenie szeroko rozumianej edukacji obywatelskiej, krzewienie kultury narodowej i wiedzy historycznej oraz kszta\u0142towanie poczucia wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci za nar\u00f3d i pa\u0144stwo. Formami dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y: uniwersytety powszechne z cyklami zaj\u0119\u0107 z r\u00f3\u017cnych dziedzin wiedzy (programowanymi przez s\u0142uchaczy i kierownik\u00f3w poszczeg\u00f3lnych plac\u00f3wek), odczyty, prelekcje i wieczory autorskie. Szczeg\u00f3ln\u0105 form\u0105 upowszechniania wiedzy by\u0142o tworzenie przy szko\u0142ach uniwersytet\u00f3w dla rodzic\u00f3w. Pocz\u0105tkowo bez wi\u0119kszych problem\u00f3w realizowano plany w mieleckich szko\u0142ach i zak\u0142adowych \u015bwietlicach. Niewielka ilo\u015b\u0107 wykszta\u0142conej kadry i s\u0142abo rozwini\u0119ta komunikacja na terenie powiatu nie pozwala\u0142y natomiast na planow\u0105 realizacj\u0119 wszystkich zada\u0144 w wielu wsiach, zw\u0142aszcza bardziej oddalonych od Mielca. Sytuacja znacznie poprawi\u0142a si\u0119 w latach 60. i 70., kiedy w Mielcu przyby\u0142o os\u00f3b z wy\u017cszym wykszta\u0142ceniem, a na terenie powiatu rozwini\u0119to sie\u0107 po\u0142\u0105cze\u0144 autobusowych, wybudowano lub zmodernizowano wiele plac\u00f3wek szkolnych oraz otwarto szereg wiejskich klub\u00f3w kultury \u2013 \u201eM\u0142odego Rolnika\u201d i PUPiK \u201eRuch\u201d. W latach 1972-1975 Zarz\u0105d Powiatowy TWP i Powiatowa Poradnia Kulturalno-O\u015bwiatowa (dysponuj\u0105ca mikrobusem) organizowa\u0142y zbiorowe wyjazdy prelegent\u00f3w do miejscowo\u015bci le\u017c\u0105cych przy jednej trasie, co bardzo usprawni\u0142o planowe realizowanie programu w poszczeg\u00f3lnych punktach odczytowych. Dobr\u0105 frekwencj\u0105 cieszy\u0142y si\u0119 odczyty i prelekcje z zakresu rolnictwa, prawa, medycyny i kultury, a tak\u017ce kursy specjalistyczne, zw\u0142aszcza kroju i szycia, gospodarstwa domowego oraz dla organizator\u00f3w wypoczynku letniego dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Finansowanie wymienionych form dzia\u0142alno\u015bci TWP odbywa\u0142o si\u0119 poprzez umowy i zlecenia zak\u0142ad\u00f3w pracy, instytucji oraz jednostek administracji pa\u0144stwowej i samorz\u0105dowej. Po przemianach ustrojowych w latach 90. dzia\u0142alno\u015b\u0107 TWP systematycznie s\u0142ab\u0142a i na terenach szeregu wojew\u00f3dztw, w tym rzeszowskiego, zosta\u0142a zako\u0144czona.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy Zarz\u0105du Powiatowego:<\/strong>\u00a0Edward Pos\u0142uszny.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze i wyk\u0142adowcy:<\/strong>\u00a0Emil Bo\u017cek, Marian Dudek (sekretarz), Helena Gajda (sekretarz), Zbigniew Gajda, J\u00f3zef Korpanty, Stanis\u0142aw Kowal, W\u0142adys\u0142aw Kukulski, Romuald Pezacki, Antoni Put, Jerzy Rokicki, Franciszek Syper, Franciszek Wa\u0142ek, W\u0142adys\u0142aw Witek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRAJEKTORIE MIGRACYJNE MIESZKA\u0143C\u00d3W MIELCA I POWIATU MIELECKIEGO<\/strong>, kierunki (tory) migracji ludno\u015bci w warunkach przemian politycznych i spo\u0142eczno-gospodarczych po 1989 r., a nast\u0119pnie po wej\u015bciu Polski do Unii Europejskiej \u00a0stopniowo zmienia\u0142y si\u0119 w stosunku do lat poprzednich. Do ko\u0144ca XX w. najcz\u0119\u015bciej wybieranym kierunkiem emigracji (g\u0142\u00f3wnie z powod\u00f3w finansowych) by\u0142a Ameryka P\u00f3\u0142nocna, a zw\u0142aszcza USA. Znacznie rzadziej wyje\u017cd\u017cano do Francji, Niemiec, Austrii i kraj\u00f3w skandynawskich. Na prze\u0142omie wiek\u00f3w XX i XXI wybierano coraz cz\u0119\u015bciej kraje basenu Morza \u015ar\u00f3dziemnego: Hiszpani\u0119, W\u0142ochy i Grecj\u0119. Po 2004 r. nast\u0105pi\u0142y wyra\u017ane zmiany, co potwierdzi\u0142y badania prowadzone przez zesp\u00f3\u0142 Centrum Doradztwa Strategicznego w ramach projektu \u201eTrajektorie migracyjne wojew\u00f3dztwa podkarpackiego\u201d i opublikowane w 2010 r. Saldo migracji na 1000 mieszka\u0144c\u00f3w by\u0142o ujemne i wynosi\u0142o \u20130,83. \u00a0Najcz\u0119stszymi kierunkami emigracji mielczan by\u0142y: Wielka Brytania, USA i Hiszpania. W kraju przenoszono si\u0119 najcz\u0119\u015bciej do wojew\u00f3dztw: ma\u0142opolskiego (g\u0142\u00f3wnie do Krakowa), mazowieckiego (Warszawa) i dolno\u015bl\u0105skiego (Wroc\u0142aw). Najcz\u0119\u015bciej wybieranymi powiatami emigracji w ramach wojew\u00f3dztwa podkarpackiego by\u0142y: rzeszowski, d\u0119bicki i kolbuszowski. \u00a0W zwi\u0105zku z rozwojem mieleckiego przemys\u0142u, po uruchomieniu Specjalnej Strefy Ekonomicznej, o\u017cywi\u0142 si\u0119 tak\u017ce ruch imigracyjny. Najwi\u0119cej mielczan powraca\u0142o z Wielkiej Brytanii, USA i Hiszpanii. Najcz\u0119\u015bciej imigrowano do Mielca z wojew\u00f3dztw: ma\u0142opolskiego, mazowieckiego i \u015bl\u0105skiego, a w wojew\u00f3dztwie podkarpackim z powiat\u00f3w: d\u0119bickiego, tarnobrzeskiego i kolbuszowskiego. Na podstawie bada\u0144 stwierdzono, \u017ce powiatami, z kt\u00f3rych doje\u017cd\u017caj\u0105 pracownicy do mieleckich firm, s\u0105 w pierwszej kolejno\u015bci tarnobrzeski (8,5 %) i d\u0119bicki (2,6 %). Wspomnianymi badaniami obj\u0119to te\u017c m\u0142odzie\u017c z powiatu mieleckiego. M\u0142odzi ludzie planuj\u0105cy wyjazd wybierali: inny kraj (44,8 %), inne wojew\u00f3dztwo (37,1 %), inny powiat (15,2 %) i inn\u0105 miejscowo\u015b\u0107 w powiecie mieleckim (26,7 %, w tym Mielec). Najcz\u0119\u015bciej wymienianymi kierunkami wyjazd\u00f3w zagranicznych by\u0142y Wyspy Brytyjskie i kraje basenu Morza \u015ar\u00f3dziemnego, a krajowych \u2013 wojew\u00f3dztwa: ma\u0142opolskie, dolno\u015bl\u0105skie i mazowieckie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRANSMISYJNY W\u00d3Z TELEWIZYJNY<\/strong>, jeden z produkt\u00f3w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu w latach 60. i 70. XX w. W 1964 r. Warszawskie Zak\u0142ady Telewizyjne zleci\u0142y WSK wykonanie nadwozia dla aparatury emisyjnej. Projekt wykonano we wsp\u00f3\u0142pracy z Akademi\u0105 Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie. W 1966 r. powsta\u0142 w\u00f3z TVBC – pierwszy polski prototyp wozu dla telewizji czarno-bia\u0142ej, a w 1967 r. wyprodukowano pierwsze wozy i m.in. dwa zosta\u0142y sprzedane telewizji czechos\u0142owackiej. W kolejnych latach wprowadzano unowocze\u015bnienia i modernizacje. W 1970 r. wykonany zosta\u0142 przedprototyp wozu do rejestracji magnetycznej obrazu. Po konsultacjach z gronem fachowc\u00f3w i przy wsp\u00f3\u0142pracy z COBR RiTV w 1974 r. wykonano w\u00f3z do nagra\u0144 stereofonicznych \u2013 TVS i w\u00f3z do rejestracji magnetycznej obrazu – TVM. Wyprodukowano te\u017c, po przekonstruowaniu, TVL \u2013 w\u00f3z dla potrzeb bada\u0144 rezonansowych, m.in. samolotowych, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy\u0142 jako ruchome laboratorium do pomiar\u00f3w specjalnych urz\u0105dze\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRANSSYBERIA GIGANT 30 000 KM – 2004<\/strong>, mi\u0119dzynarodowy rajd na trasie Gda\u0144sk-Moskwa-Irkuck-Magadan i z powrotem, odby\u0142 si\u0119 w dniach 4 VIII \u2013 12 IX 2004 r. z inspiracji Romualda Kasperskiego \u2013 polskiego podr\u00f3\u017cnika mieszkaj\u0105cego w Szwajcarii. W rajdzie uczestniczy\u0142o 11 za\u0142\u00f3g, a 6 spo\u015br\u00f3d nich ustanowi\u0142o rekord trasy \u2013 39 dni. By\u0142 to r\u00f3wnocze\u015bnie nieoficjalny rekord \u015bwiata w pokonaniu najd\u0142u\u017cej trasy w najkr\u00f3tszym czasie. Jedn\u0105 z za\u0142\u00f3g byli mielczanie Krzysztof Ryba i Wies\u0142aw W\u00f3jcik jad\u0105cy na Toyocie Land Cruiser.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRAUGUTTA ROMUALDA (ULICA)<\/strong>, jedna z najd\u0142u\u017cszych (920 m) i wa\u017cniejszych ulic miejskich na osiedlu Borek. Stanowi po\u0142\u0105czenie dla tamtejszej strefy przemys\u0142owej z tranzytow\u0105 ulic\u0105 wojew\u00f3dzk\u0105 H. Sienkiewicza (985) i drog\u0105 powiatow\u0105 z Mielca do Gaw\u0142uszowic. Krzy\u017cuje si\u0119 te\u017c z ulicami: W. Orkana, W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y i Z. Na\u0142kowskiej, a wi\u0119c \u0142\u0105czy si\u0119 z niemal ca\u0142ym osiedlem Borek. Jako droga polna, a potem droga utwardzona istnia\u0142a wiele lat. Status ulicy i patrona nadano jej 28 III 1973 r., po w\u0142\u0105czeniu tego terenu w granice miasta Mielca. W latach 2005 – 2006, w zwi\u0105zku z oddaniem do u\u017cytku ronda na ul. H. Sienkiewicza, rozpocz\u0119to te\u017c remont \u0142\u0105cz\u0105cej si\u0119 z rondem ul. R. Traugutta. Aktualnie ma ona oko\u0142o 600 m nowej asfaltowej nawierzchni. Wi\u0119kszymi firmami usytuowanymi przy niej s\u0105: Zak\u0142ady Elektroniki i Mechaniki Precyzyjnej R&G Sp. z o.o., \u201eKadomex\u201d PPHU Sp. z o.o. oraz przedsi\u0119biorstwo ogrodnicze (dawniej PGO). W 2022 r. przbudowano ulic\u0119 boczn\u0105 od ul. R. Traugutta (beton asfaltowy, obustronne pobocza, o\u015bwietlenie uliczne LED, kana\u0142 technologiczny, odwodnienie).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Patron ulicy:<\/strong> ROMUALD TRAUGUTT (1826\u20131864) to podpu\u0142kownik carski, zdymisjonowany na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119. By\u0142 dow\u00f3dc\u0105 oddzia\u0142u w powstaniu styczniowym 1863, od 14 VIII 1863 r. genera\u0142em powsta\u0144czym, a od 17 X 1863 r. dyktatorem powstania. Reprezentowa\u0142 ob\u00f3z zwolennik\u00f3w walki zbrojnej z zaborcami. Czyni\u0142 starania o pozyskanie pomocy z zewn\u0105trz. Uporz\u0105dkowa\u0142 i zdynamizowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w\u0142adz i oddzia\u0142\u00f3w powsta\u0144czych, w celu pozyskania ch\u0142op\u00f3w wyda\u0142 dekret o wykonaniu dekret\u00f3w uw\u0142aszczeniowych i powo\u0142a\u0142 specjalne organy do kontroli realizacji tego dekretu. Zosta\u0142 aresztowany w kwietniu 1864 r. i stracony 5 VIII 1864 r. na stokach warszawskiej Cytadeli.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRELA KAZIMIERZ JAN<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 17 XII 1954 r. w Wampierzowie, syn Tadeusza i Janiny z domu Kapinos. W 1973 r. uko\u0144czy\u0142 Liceum Ekonomiczne w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w PKS Mielec i w firmie tej (aktualnie nazywa si\u0119 VEOLIA TRANSPORT PODKARPACIE) pracowa\u0142 dot\u0105d jako: dyspozytor Rejonowego O\u015brodka Koordynacji Przewoz\u00f3w Towarowych, kasjer, rewizor, referent eksploatacyjny i stra\u017cnik. Od lat szkolnych interesowa\u0142 si\u0119 poezj\u0105. Pierwsze utwory w\u0142asne prezentowa\u0142 w zak\u0142adowym kabarecie GWINT, kt\u00f3rego by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli i wykonawc\u00f3w w latach 1977\u20131985. Od 1983 r. publikowa\u0142 swoje wiersze w gazetach i czasopismach lokalnych (m.in. \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d, \u201eWizjer Regionalny\u201d, \u201eWie\u015bci Regionalne\u201d, \u201eKorso\u201d) i og\u00f3lnopolskich (\u201eSzpilki\u201d, \u201eAngora\u201d, \u201eNadwis\u0142ocze\u201d), wydawnictwach bran\u017cowych (\u201eConnex Polska\u201d, \u201eTw\u00f3j Ruch\u201d) i parafialnych (\u201eIkona\u201d, \u201eFara\u201d i \u201eG\u0142os Rado\u015bci\u201d). Piosenki z jego tekstami wykonuj\u0105 wybitni polscy arty\u015bci: Edyta Geppert (Krak\u00f3w p\u0142acze<\/em>) i Micha\u0142 Bajor (Ballada o niekochanych m\u0119\u017cczyznach<\/em>). W 2002 r. recytowa\u0142 wiersz\u00a0Mielecka fontanna<\/em>\u00a0napisany specjalnie na otwarcie placu AK w Mielcu (\u201eDni Mielca \u2013 2002\u201d). W pa\u017adzierniku 2004 r. prezentowa\u0142 sw\u00f3j tomik wierszy\u00a0Saksofon na so\u015bnie,<\/em>\u00a0wydany przez Podkarpacki Instytut Ksi\u0105\u017cki i Marketingu w Rzeszowie. Otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienia w konkursach poetyckich: \u201eWrzeciono 2003\u201d, \u201eWrzeciono 2004\u201d i \u201eWrzeciono 2006\u201d (Nowa Sarzyna) oraz nagrod\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 \u201eSrebrne Pi\u00f3ro Prezydenta Miasta Mielca \u2013 2006\u201d. W 2007 r. M. Bajor na nowej p\u0142ycie nagra\u0142 piosenk\u0119\u00a0Nocne sms-y<\/em>\u00a0ze s\u0142owami K. Treli. Ponadto do tekstu K. Treli skomponowano piosenk\u0119\u00a0Kawa na dworcu w Rzeszowie,<\/em>\u00a0kt\u00f3r\u0105 wykonuje zesp\u00f3\u0142 Alka Berkowicza z Rzeszowa, a tekst\u00a0Zosta\u0144<\/em>\u00a0(po\u015bwi\u0119cony Janowi Paw\u0142owi II), recytuje aktorka Magdalena Kriger, tak\u017ce mielczanka. W marcu 2011 r. wyda\u0142 tomik wierszy\u00a0Harfa w chmurach<\/em>. Jest cz\u0142onkiem Grupy Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d przy TMZM w Mielcu i cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Autor\u00f3w ZAiKS w Warszawie. 23 XI 2018 r. w Pa\u0142acyku Oborskich (siedziba Muzeum Regionalnego SCK) odby\u0142a si\u0119 promocja trzeciego tomiku poezji K. Treli pt.\u00a0Gwiazdy spadaj\u0105 nienachalnie<\/em> (Mielec 2018). Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniem „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRELA KAZIMIERZ RYSZARD<\/strong>, urodzony 14 III 1947 r. w Glinach Wielkich, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Weroniki z domu Le\u015bniak. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu. W latach 1964\u20131974, z przerw\u0105 na s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, pracowa\u0142 w WSK Mielec \u2013 Wydzia\u0142 36 na stanowiskach: \u015blusarza, ustawiacza, mistrza, kierownika sekcji i kierownika oddzia\u0142u. By\u0142 aktywnym dzia\u0142aczem organizacji m\u0142odzie\u017cowych. W 1967 r. uczestniczy\u0142 w szkoleniu spadochroniarskim w Aeroklubie Mieleckim i uzyska\u0142 uprawnienia skoczka spadochronowego kl. III. W latach 1967-1969 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w D\u0119blinie i Brzegu. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podoficersk\u0105 Wojska In\u017cynieryjnych i otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala. W latach 1973-1974 by\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 12 wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. By\u0142 Honorowym Dawc\u0105 Krwi. W 1974 r. uko\u0144czy\u0142 kurs pedagogiczny w IKNiBO w Warszawie oraz zosta\u0142 mianowany komendantem Ochotniczego Hufca Pracy w Mielcu i rozwin\u0105\u0142 jego dzia\u0142alno\u015b\u0107. Sporo czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 w FKS \u201eStal\u201d Mielec. Studiowa\u0142 zaocznie na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w Krakowie (zakres \u2013 mechanika, specjalno\u015b\u0107: systemy i urz\u0105dzenia energetyczne) i w 1981 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. 1 VIII 1981 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy naczelnika miasta Mielca, a 1 I 1985 r. na zast\u0119pc\u0119 prezydenta miasta. By\u0142 inicjatorem wielu inwestycji komunalnych, przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju sieci plac\u00f3wek handlowych i us\u0142ugowych, g\u0142\u00f3wnie na nowych osiedlach. Przewodniczy\u0142 Radzie Rynku w Mielcu, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym zadaniem by\u0142o \u00a0za\u0142atwianie trudnych problem\u00f3w z zaopatrzeniem miasta w czasie g\u0142\u0119bokiego kryzysu spo\u0142eczno-gospodarczego kraju w latach 80. XX w. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 OHP, Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK IV stopnia, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Aeroklubu PRL\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla LOK\u201d, odznaczeniami m\u0142odzie\u017cowymi oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca (po\u015bmiertnie w 1987 r.). Zmar\u0142 23 VIII 1986 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRELA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 V 1934 r. w miejscowo\u015bci Obojna, pow. tarnobrzeski, syn J\u00f3zefa i Stanis\u0142awy z domu Mastalerczyk. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Rozwadowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1953 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie i w 1963 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. W czasie studi\u00f3w przeszed\u0142 szkolenie wojskowe. Od 1 V 1961 r. do 1981 r. pracowa\u0142 w Szpitalu Powiatowym (Rejonowym) w Mielcu, pocz\u0105tkowo na sta\u017cu przeddyplomowym i podyplomowym, a nast\u0119pnie na Oddziale Wewn\u0119trznym. W 1968 r. uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji w zakresie chor\u00f3b wewn\u0119trznych. Ponadto w latach 1963-1975 pracowa\u0142 w Przychodni Przyzak\u0142adowej WSK Mielec, a w latach 1975-1977 w Przychodni Rejonowej nr 2 w Mielcu. 1 XII 1977 r. mianowano go kierownikiem nowo wybudowanej Przychodni Rejonowej nr 3 przy ul. ks. P. Skargi w Mielcu. Zorganizowa\u0142 t\u0119 plac\u00f3wk\u0119 od podstaw i kierowa\u0142 ni\u0105 do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1999 r. Ponadto pe\u0142ni\u0142 dy\u017cury w Pogotowiu Ratunkowym. W latach 70. uczestniczy\u0142 w pracach wojskowej Komisji Poborowej w Mielcu. Ma stopie\u0144 kapitana. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRESTKA JAKUB<\/strong>, herbu Gryf, by\u0107 mo\u017ce maj\u0105cy wsp\u00f3lnych przodk\u00f3w z rodzin\u0105 Pawlika z Mielca, kasztelan brzeski od 1334 r. By\u0142 w\u0142a\u015bcicielem m.in. Mielca i okolic. Zmar\u0142 prawdopodobnie przed 5 II 1346 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRESTKA PASZKO<\/strong>, herbu Gryf, syn Jakuba. By\u0142 w\u0142a\u015bcicielem m.in. Brzany, Gierczyc, S\u0119dziszowej i Sieros\u0142awic oraz Mielca i okolic. Jednym z jego syn\u00f3w by\u0142 Jan (\u017buk), kt\u00f3ry otrzyma\u0142 w spadku Mielec i okolice. Zmar\u0142 przed 1386 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRESTKOWIE<\/strong>, r\u00f3d rycerski herbu Gryf. Jednym z przedstawicieli wcze\u015bniejszych pokole\u0144 tej linii Gryf\u00f3w m\u00f3g\u0142 by\u0107 biskup krakowski Gedko (XII w.), od imienia kt\u00f3rego (by\u0107 mo\u017ce) jedna z miejscowo\u015bci otrzyma\u0142a nazw\u0119 Giedczyce. (Do takich ustale\u0144 doszed\u0142 Edward Michocki.) By\u0107 mo\u017ce jednym z protoplast\u00f3w Trestk\u00f3w by\u0142 tak\u017ce Pawlik z Mielca, wymieniany w dokumencie z 1224 r. (Tak przypuszcza Stefan Mateszew.) Na pewno Trestkowie w XIV i XV w. byli w\u0142a\u015bcicielami wielu miejscowo\u015bci, w tym Trestczyna, Giedczyc (p\u00f3\u017aniej Gierczyc), Brzany, S\u0119dziszowej, Sieros\u0142awic, Rudy i Mielca. Z ich rodu wyodr\u0119bnili si\u0119 Mieleccy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRINITAS<\/strong>, pismo parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu. Wydawane jest od 1994 r. systematycznie przed \u015bwi\u0119tami Bo\u017cego Narodzenia i Wielkanoc\u0105 oraz okoliczno\u015bciowo z okazji wa\u017cnych wydarze\u0144 parafialnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TROJANOWSKI HENRYK<\/strong>, urodzony 15 VII 1946 r. w Mielcu, syn Karola i Bronis\u0142awy z domu W\u00f3jcik. Absolwent Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej w Mielcu. W latach 1964-1979 pracowa\u0142 w WSK Mielec jako \u015blusarz \u2013 brygadzista. Uprawianie sportu rozpocz\u0105\u0142 w 1960 r. od gry w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w LZS Rz\u0119dzianowice. Wkr\u00f3tce potem zosta\u0142 wybrany do zespo\u0142u pi\u0142ki r\u0119cznej LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec i uczestniczy\u0142 m.in. w rozgrywkach o wej\u015bcie do I ligi. Przed sezonem 1965\/1966 przeszed\u0142 (z wi\u0119kszo\u015bci\u0105 innych zawodnik\u00f3w \u201eT\u0119czy\u201d) do tworz\u0105cej siln\u0105 dru\u017cyn\u0119 \u201eStali\u201d Mielec. W czerwcu 1969 r. przyczyni\u0142 si\u0119 do pierwszego w historii klubu awansu do I ligi. W rozgrywkach I-ligowych \u201eStali\u201d bra\u0142 udzia\u0142 do 1976 r. i by\u0142 jednym z najsilniejszych punkt\u00f3w. Wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad do najwi\u0119kszych jej sukces\u00f3w \u2013 zdobycia Pucharu Polski w 1971 r. i wicemistrzostwa Polski w 1975 r. Powo\u0142ywano go do reprezentacji Polski, m.in. uczestniczy\u0142 w Pucharze Ba\u0142tyku w Hamburgu (1974) i Mistrzostwach \u015awiata w Berlinie (NRD), gdzie Polacy zdobyli wysokie 4. miejsce. R\u00f3wnocze\u015bnie, o ile tylko pozwala\u0142 na to czas, gra\u0142 w zespole pi\u0142ki no\u017cnej LZS Rz\u0119dzianowice. Po sezonie 1975\/1976 zako\u0144czy\u0142 wyczynow\u0105 gr\u0119 w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105. Zaanga\u017cowano go jako graj\u0105cego trenera do klubu \u201eZ\u0142otniczanka\u201d Z\u0142otniki ko\u0142o Mielca. W latach 1979-1982 przebywa\u0142 w USA. Po powrocie do Mielca zosta\u0142 zatrudniony w Elektrociep\u0142owni Mielec i pracowa\u0142 w niej do 2000 r. W 2005 r. zosta\u0142 zaanga\u017cowany w SPR BRW \u201eStal\u201d Mielec do prowadzenia dru\u017cyny junior\u00f3w, kt\u00f3ra uczestniczy\u0142a w rozgrywkach II ligi i dosz\u0142a do \u0107wier\u0107fina\u0142\u00f3w Mistrzostw Polski Junior\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Sportu\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza LZS\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 LZS.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TROJANOWSKI JAN<\/strong>, urodzony 10 IX 1949 r. w Mielcu, syn Karola i Marii Wiktorii z Borz\u0119ckich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1968 r. Od lat dzieci\u0119cych interesowa\u0142 si\u0119 samolotami. Nale\u017ca\u0142 do k\u00f3\u0142ka modelarskiego prowadzonego przez Aeroklub Mielecki, a w 16 roku \u017cycia rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 latania na szybowcach \u2013 tak\u017ce w AM. Startowa\u0142 z powodzeniem w zawodach szybowcowych i zosta\u0142 powo\u0142any do kadry narodowej junior\u00f3w. Zdoby\u0142 srebrn\u0105 odznak\u0119 szybowcow\u0105 z dwoma diamentami. W tym czasie, po szkoleniu w AM, uzyska\u0142 tak\u017ce licencj\u0119 pilota samolotowego i rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec jako pilot. Lata\u0142 g\u0142\u00f3wnie na An-2, m.in. przebywa\u0142 na kontrakcie w Afryce, gdzie uczestniczy\u0142 w poszukiwaniach geofizycznych. W 1975 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do LOT-u i pracowa\u0142 jako pilot. W 1982 r. po pobycie w Szwajcarii nie powr\u00f3ci\u0142 do Polski, gdzie w\u00f3wczas trwa\u0142 stan wojenny. Uzyska\u0142 licencj\u0119 szwajcarsk\u0105, a nast\u0119pnie ameryka\u0144sk\u0105 pilota samolotowego i w 1985 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w ameryka\u0144skich liniach lotniczych Continental Airlines jako pilot samolot\u00f3w pasa\u017cerskich. Lata\u0142 m.in. na Boeingu 737, 757, 767 i 777. Pod koniec 2006 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Ostatni lot wykona\u0142 z Newarku (USA) na wysp\u0119 Aruba (wyspa na Morzu Karaibskim). Uzyska\u0142 \u0142\u0105czny nalot oko\u0142o 23 000 godzin, w tym oko\u0142o 18 000 godzin w USA. Mieszka na Florydzie (USA). Hobbystycznie zajmuje si\u0119 \u017ceglarstwem, m.in. w 1997 r. przep\u0142yn\u0105\u0142 z San Francisco na Hawaje. W 2013 r. odwiedzi\u0142 Mielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TROJANOWSKI KAROL<\/strong>, urodzony 3 VI 1914 r. w Krakowie, syn Stanis\u0142awa i Karoliny z domu Stratil. Absolwent Pa\u0144stwowego Seminarium Nauczycielskiego M\u0119skiego im. G. Piramowicza w Krakowie. W czasie nauki szkolnej wst\u0105pi\u0142 do ZHP (15 IX 1928 r.) i by\u0142 cz\u0142onkiem I Dru\u017cyny Harcerzy im. T. Ko\u015bciuszki. W 1928 r. zorganizowa\u0142 gromad\u0119 zuch\u00f3w, a nast\u0119pnie by\u0142 dru\u017cynowym III Dru\u017cyny Zuch\u00f3w. Przyrzeczenie harcerskie z\u0142o\u017cy\u0142 29 XI 1930 r. na r\u0119ce hm. dr. W\u0142adys\u0142awa Szczyg\u0142a. Od tego momentu pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje harcerskie i wykazywa\u0142 du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107, m.in. zorganizowa\u0142 XI Dru\u017cyn\u0119 Harcerzy im. S. Staszica w Krakowie (1931 r.) oraz XXVI Dru\u017cyn\u0119 Harcerzy im. Hetmana S. Czarnieckiego w Krakowie i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jej dru\u017cynowego. Otrzyma\u0142 stopie\u0144 Harcerza Orlego (1934 r.) i Harcerza Rzeczpospolitej (1935 r.). W latach 1936-1938 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Szkole Powszechnej im. K. Ujejskiego w Krakowie i jednocze\u015bnie prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 harcersk\u0105 w Publicznej Szkole Powszechnej nr 30 im. K. Pu\u0142askiego w Krakowie. Ponadto w 1936 r. zosta\u0142 dru\u017cynowym XXI Krakowskiej Dru\u017cyny Harcerzy im. S. \u017b\u00f3\u0142kiewskiego, a ponadto w latach 1936-1937 by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Ko\u0142a M\u0142odych T.S.L. w Krakowie. W 1938 r. zosta\u0142 hufcowym I Hufca Harcerzy w Krakowie. Wkr\u00f3tce jednak – w roku szkolnym 1938\/1939 – zosta\u0142 skierowany do pracy nauczycielskiej w Szkole Powszechnej w Mielcu. Odwo\u0142ano go z funkcji harcerskich w Krakowie i powierzono mu funkcj\u0119 hufcowego Hufca Harcerzy w Mielcu. W 1939 r. zosta\u0142 komendantem Pogotowia Harcerzy w Mielcu, a po wkroczeniu Niemc\u00f3w do Mielca we wrze\u015bniu 1939 r. utajni\u0142 mieleckie harcerstwo. Przez pewien czas jego mieszkanie by\u0142o punktem kontaktowym i schronieniem dla kurier\u00f3w Podziemia z Krakowa, ale po represjach, jakie dotkn\u0119\u0142y rodzin\u0119 Trojanowskich w Krakowie, musia\u0142 wycofa\u0107 si\u0119 z aktywnej dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej. Mimo to zosta\u0142 aresztowany i osadzony w wi\u0119zieniu na Montelupich w Krakowie, ale po przes\u0142uchaniach i braku dowod\u00f3w na dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 zosta\u0142 uwolniony. Pracowa\u0142 w winiarni T. Zawadzkiego, zak\u0142adzie zegarmistrzowskim, stolarni B. Prinza i kilku innych miejscach, ale dopiero praca w Komunalnej Kasie Oszcz\u0119dno\u015bci (od 1943 r.) pozwoli\u0142a dotrwa\u0107 do ko\u0144ca okupacji. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela w \u017ce\u0144skiej Publicznej Szkole Powszechnej w Mielcu, a tak\u017ce zosta\u0142 mianowany instruktorem do spraw harcerskich przy Inspektoracie Szkolnym i hufcowym Hufca Harcerskiego w Mielcu. W 1945 r. zosta\u0142 oddelegowany do pracy w szkole na Osiedlu Fabrycznym, a pod koniec roku zosta\u0142 kierownikiem Urz\u0119du PW i WF przy Powiatowej Radzie Narodowej w Mielcu. W 1948 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy nauczycielskiej, ale zrezygnowa\u0142 z funkcji harcerskich. Zapisa\u0142 si\u0119 do Stronnictwa Demokratycznego. W okresie 1 IV \u2013 31 VIII 1950 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki kierownika Szko\u0142y Podstawowej w Woli Mieleckiej, a od 1 IX 1950 r. do 11 XII 1953 r. pracowa\u0142 w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu jako kierownik Referatu Kultury i Sztuki. 12 XII 1953 r., za obop\u00f3lnym porozumieniem, przeszed\u0142 do pracy w Centrali Technicznej na stanowisko kierownika sklepu. Ponadto od 15 IX 1955 r. pracowa\u0142 jako instruktor fotografii w Domu Harcerza w Mielcu. Zmar\u0142 31 V 1964 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TROJNACKI ROMAN BOGUS\u0141AW,<\/strong> urodzony 3 VII 1954 r. w Mielcu, syn Zygmunta i Marii z domu \u015amist. Absolwent Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej w Mielcu. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1972 r. jako \u015blusarz w WSK Mielec. Po roku zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej w TSWL w Zamo\u015bciu. Tam uzyska\u0142 kwalifikacje mechanika lotniczego i pracowa\u0142 jako mechanik przy samolocie transportowym I\u0142 -14. Po wojsku pracowa\u0142 w WSK Mielec na pl. spr\u0119\u017cyn H-1, a od 1975 r. jako monter p\u0142atowca (wyposa\u017cenie silnika, monta\u017c \u015bmig\u0142a) przy samolotach: An-2, M-15 Belphegor, M-18 Dromader, An-28, M-28 Skytruck, PZL I-22 Iryda i M-26 Iskierka. Po upad\u0142o\u015bci WSK zosta\u0142 zatrudniony w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych jako \u015blusarz \u2013 blacharz lotniczy. W 2013 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od 12 roku \u017cycia przejawia\u0142 zainteresowania r\u00f3\u017cnymi dyscyplinami artystycznymi, w tym fotografi\u0105, plastyk\u0105 i grawerstwem artystycznym. Od 2000 r. tworzy\u0142 artystyczne kartki i widok\u00f3wki, a nast\u0119pnie zaj\u0105\u0142 si\u0119 fotograficznym utrwalaniem \u017cycia Mielca i jego okolic. Ze szczeg\u00f3lnym zaanga\u017cowaniem dokumentuje wydarzenia kulturalne. Wykonane zdj\u0119cia prezentuje na blogu http:\/\/rom54.blogspot.com i na portalu http:www.e-mielec24.pl\/category\/kultura. Wykonuje fotoalbumy, projektuje i wykonuje zdj\u0119cia do plakat\u00f3w. Jest cz\u0142onkiem zarz\u0105du Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu i jednym z redaktor\u00f3w kroniki Towarzystwa. Jego zdj\u0119cia opublikowano w wielu wydawnictwach, g\u0142\u00f3wnie TMZM oraz na r\u00f3\u017cnych portalach internetowych. Spo\u015br\u00f3d wielu dokumentacji zdj\u0119ciowych na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguje fotoreporta\u017c z poszukiwa\u0144 szcz\u0105tk\u00f3w samolotu B-25c, opublikowany na stronie Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. Ponadto wyst\u0105pi\u0142 w sztuce Rozmowy przy wycinaniu lasu,<\/em>\u00a0 przygotowanej przez Teatr Rozmaito\u015bci SCK w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony listami gratulacyjnymi TMZM. Zmar\u0142 7 VI 2018 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\"\"TRONDOWSKA BOGUS\u0141AWA (z domu MIDURA),<\/b> urodzona 3 VIII 1951 r. w Pustkowie, pow. d\u0119bicki, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i W\u0142adys\u0142awy z domu Surman. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y w D\u0119bicy z matur\u0105 w 1969 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Matematyki, Fizyki i Wychowania Technicznego Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1973 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra fizyki. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako nauczycielka fizyki w Szkole Podstawowej nr 1 w D\u0119bicy 1 IX 1973 r., ale ju\u017c 25 X tego roku zosta\u0142a przeniesiona do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Pil\u017anie i pracowa\u0142a tam do ko\u0144ca roku szkolnego 1975\/1976. W roku szkolnym 1976\/1977 by\u0142a nauczycielk\u0105 fizyki w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w D\u0119bicy. Z powod\u00f3w rodzinnych od 1 IX 1977 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Szkole Podstawowej nr 3 im. Genera\u0142a Karola \u015awierczewskiego – Waltera w Mielcu na stanowisku nauczyciela fizyki. Sprawowa\u0142a opiek\u0119 nad klasopracowni\u0105 fizyki i dba\u0142a o jej wyposa\u017cenie. Prowadzi\u0142a k\u00f3\u0142ko przedmiotowe i przygotowywa\u0142a uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w z fizyki. Posiada\u0142a stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako instruktor – szczepowa Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego w stopniu podharcmistrza. M.in. jako opiekun uczestniczy\u0142a dwukrotnie w mi\u0119dzynarodowych obozach harcerskich w Niemczech oraz wielu obozach krajowych. W 1988 r. uko\u0144czy\u0142a doskonalenie zawodowe dla nowo powo\u0142anej kadry o\u015bwiatowej i rezerwy kadrowej w Instytucie Kszta\u0142cenia Nauczycieli w Rzeszowie. Od 1 IX 1988 r. do 31 VIII 2000 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 3 im. Wojska Polskiego w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Nagrod\u0105 Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie (2x), Nagrod\u0105 Prezydenta Miasta Mielca, Nagrod\u0105 Inspektora O\u015bwiaty i Wychowania w Mielcu (kilka razy) i Nagrod\u0105 Dyrektora Szko\u0142y (kilka razy). Z dniem 31 VIII 2000 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRUPPEN\u00dcBUNGSPLATZ MIELEC-S\u00dcD<\/strong>, hitlerowski ob\u00f3z wojskowy w podmieleckim lesie, na pograniczu Smoczki, Por\u0119b Wojs\u0142awskich i Cyranki. Na jego terenie w latach 1940-1944 odbywa\u0142y si\u0119 \u0107wiczenia oddzia\u0142\u00f3w Wehrmachtu przed wyjazdem na front wschodni. Obs\u0142ugiwany by\u0142 przez wi\u0119\u017ani\u00f3w z pobliskiego obozu jenieckiego w Por\u0119bach Wojs\u0142awskich.<\/p>\r\n

TRYBULEC EDWARD<\/b>, urodzony 26 II 1944 r. w Radomy\u015blu Wielkim, powiat d\u0119bicki, syn Stanis\u0142awa i Wiktorii z Marchwickich. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1963 r. Gra\u0142 na kontrabasie w orkiestrze szkolnej i reprezentowa\u0142 szko\u0142\u0119 w zawodach sportowych. Studia na Wydziale Ceramicznym Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1969 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Rzeszowskich Zak\u0142adach Ceramiki Budowlanej w Rzeszowie \u2013 Cegielnia w Mielcu na stanowisku kierownika, a nast\u0119pnie powierzono mu kierownictwo Cegielni w Podborzu. Po pewnym czasie powr\u00f3ci\u0142 do wyuczonego zawodu nauczycielskiego, pocz\u0105tkowo w niepe\u0142nym wymiarze godzin w Filii Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Rolniczych w Radomy\u015blu Wielkim jako nauczyciel chemii. Zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko gminnego dyrektora szk\u00f3\u0142 w Radomy\u015blu Wielkim, a nast\u0119pnie \u2013 inspektora o\u015bwiaty i wychowania. Po kolejnej reorganizacji powierzono mu stanowisko kierownika Referatu O\u015bwiaty w Urz\u0119dzie Gminy w Radomy\u015blu Wielkim. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j szkolnictwa w Radomy\u015blu Wielkim poprzez kompetentne zarz\u0105dzanie oraz m.in. doprowadzenie do powstania liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego i budowy nowego obiektu szko\u0142y podstawowej przy ul. Klonowej. Wspiera\u0142 te\u017c r\u00f3\u017cne inicjatywy, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych wyr\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 m\u0142odzie\u017cowa sekcja szermiercza za\u0142o\u017cona w 1986 r. i prowadzona przez nauczyciela \u2013 trenera Zbigniewa \u017bol\u0119, kt\u00f3ra przez og\u00f3lnopolskie sukcesy promowa\u0142a Radomy\u015bl Wielki. Zmar\u0142 12 XI 1997 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Radomy\u015blu Wielkim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRYBULEC FRYDERYK FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 11 X 1941 r. w Tarnowie, syn Edwarda i Katarzyny\u00a0 z domu Miras. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Tarnowie. Pracowa\u0142 jako piekarz w piekarniach w D\u0119bicy, Tarnowie i Mielcu. W latach 1962-1964 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a w jej ramach odby\u0142 szkolenie w O\u015brodku Szkolenia Specjalno\u015bci Morskich \u2013 4. Kompanii Przeszkolenia Podstawowego w Ustce. W 1976 r. przej\u0105\u0142 na w\u0142asno\u015b\u0107 piekarni\u0119 przy ul. 1 Maja (p\u00f3\u017aniej ul. Legion\u00f3w) i prowadzi\u0142 j\u0105 do 1980 r. W 1978 r. z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin mistrzowski w rzemio\u015ble piekarstwo w Izbie Rzemie\u015blniczej w Kielcach. W 1980 r. przeni\u00f3s\u0142 piekarni\u0119 do nowo wybudowanego budynku przy ul. Wolno\u015bci i prowadzi j\u0105 do dzi\u015b. Ponadto uruchomi\u0142 kilka punkt\u00f3w sprzeda\u017cy pieczywa na terenie Mielca. Od szeregu lat wspiera r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. sponsorowa\u0142 dru\u017cyn\u0119 siatk\u00f3wki kobiet \u201eStal\u201d Mielec, rady osiedli i Wielk\u0105 Orkiestr\u0119 \u015awi\u0105tecznej Pomocy. Od m\u0142odo\u015bci jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 jest kolarstwo. Systematyczny trening kolarski rozpocz\u0105\u0142 w 1958 r. w \u201eWis\u0142oce\u201d D\u0119bica, a p\u00f3\u017aniej by\u0142 zawodnikiem \u201eUnii\u201d Tarn\u00f3w. Startowa\u0142 w wielu wy\u015bcigach krajowych, ale praca zawodowa nie pozwoli\u0142a mu na po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 kolarstwu wyczynowemu. Trenowa\u0142 jednak nadal amatorsko, przeje\u017cd\u017caj\u0105c rocznie \u015brednio kilkana\u015bcie tysi\u0119cy kilometr\u00f3w. Od 1989 r. zacz\u0105\u0142 startowa\u0107 w r\u00f3\u017cnego typu kolarskich wy\u015bcigach weteran\u00f3w, w tym r\u00f3wnie\u017c w Mistrzostwach Polski, Mistrzostwach Europy i Mistrzostwach \u015awiata. Od tego czasu do dzi\u015b odni\u00f3s\u0142 szereg sukces\u00f3w. Najwa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia: *1989 – II Szosowe Kolarskie Mistrzostwa Polski Weteran\u00f3w w Kielcach \u2013 II m. w kategorii 46-50 lat; *1991 \u2013 G\u00f3rskie Szosowe Mistrzostwa Polski w kategorii Cyklosport w Bielawie \u2013 III m. w kat. 46-50 lat; *1992 \u2013 Prze\u0142ajowe MP w kat. Cyklosport \u2013 III miejsce w V kat. wiekowej; *1994 \u2013 III Otwarte Mi\u0119dzynarodowe MP w Duathlonie w G\u0142ogowie \u2013 II m. w kat. M3, G\u00f3rskie MP w kat. Cyklosport na trasie Jelenia G\u00f3ra \u2013 Karpacz \u2013 II m. w kat. V; III MP w Kolarstwie Prze\u0142ajowym w Kielcach-Bia\u0142ogonie \u2013 II m. w kat. 51-55 lat; *1995 \u2013 Mi\u0119dzynarodowe Otwarte MP w Duatlonie w Czarnkowie \u2013 mistrz Polski w kat. 50-59 lat, *1998 \u2013 VII MP w Duatlonie w Ch\u0119cinach \u2013 mistrz Polski weteran\u00f3w, Puchar Europy w Duatlonie w G\u0142ogowie \u2013 I m. w kat. weteran\u00f3w; *2001 \u2013 Maraton Ekstremalny MTB w Rabie Wy\u017cnej \u2013 I m. w kat. Masters 5; *2003 \u2013 MP w Kolarstwie Prze\u0142ajowym w Chojnowie \u2013 I m. w kat. Masters; *2004 \u2013 MP w Kolarstwie Prze\u0142ajowym w Chojnowie \u2013 II m. w kat. Masters; *2007 \u2013 MP w Kolarstwie Prze\u0142ajowym w Kielcach \u2013 II m. w kat. Masters IVB. Ponadto wielokrotnie zwyci\u0119\u017ca\u0142 lub zajmowa\u0142 czo\u0142owe lokaty w wy\u015bcigach g\u00f3rskich i prze\u0142ajowych weteran\u00f3w na terenie ca\u0142ego kraju. Osiem razy uczestniczy\u0142 w Kolarskich Mistrzostwach \u015awiata Weteran\u00f3w, najcz\u0119\u015bciej rozgrywanych w Tyrolu (Austria). Drug\u0105 dyscyplin\u0105, kt\u00f3r\u0105 uprawia\u0142, by\u0142o narciarstwo. Startowa\u0142 w krajowych d\u0142ugodystansowych biegach narciarskich, m.in. kilkakrotnie w Biegu Piast\u00f3w. Zmar\u0142 21 VIII 2023 r.<\/p>\r\n

TRYBULEC HENRYK,<\/b> urodzony w 1912 r. w Radomy\u015blu Wielkim. Ucze\u0144 Pa\u0144stwowego Gimnazjum M\u0119skiego im. St. Konarskiego w Mielcu. Pocz\u0105tkowo podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Chrzanowie, ale wkr\u00f3tce spe\u0142ni\u0142 swoje marzenia i za poparciem krewnego – znanego pilota Boles\u0142awa Stachonia \u2013 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 3 Pu\u0142ku Lotniczym w Poznaniu \u2013 32 eskadra lotnicza. W 1934 r. uko\u0144czy\u0142 kurs wy\u017cszego pilota\u017cu w Wy\u017cszej Szkole Pilot\u00f3w w Grudzi\u0105dzu i uzyska\u0142 uprawnienia pilota wojskowego. Od XII 1936 r. do VIII 1939 r. by\u0142 instruktorem pilota\u017cu na lotnisku \u0141awica. W atmosferze narastaj\u0105cego konfliktu niemiecko-polskiego 17 VIII 1939 r. zosta\u0142 zmobilizowany i przydzielony do 32 eskadry rozpoznawczej. Jako pilot samolotu Kara\u015b uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. w lotnictwie Armii , a nast\u0119pnie po kl\u0119sce uda\u0142o mu si\u0119 przedosta\u0107 do Francji, a p\u00f3\u017aniej do Anglii i\u00a0 jako podporucznik pilot walczy\u0142 z Niemcami w 317 Dywizjonie My\u015bliwskim (Wile\u0144skim), a p\u00f3\u017aniej kolejno w 87 Dyw. Nocnym RAF, 533 Dyw. Nocnym RAF, 308 Dyw. My\u015bliwskim i 302 Dywizjonie My\u015bliwskim (Pozna\u0144skim) i w tej jednostce dotrwa\u0142 szcz\u0119\u015bliwie do ko\u0144ca wojny. Jego bilans angielski to: 55 lot\u00f3w bojowych (95,5 godz.),\u00a0 38 lot\u00f3w operacyjnych 46,5 godz.) i 14 godz. 55 min. lot\u00f3w nocnych.. Zosta\u0142 odznaczony m.in. dwukrotnie Krzy\u017cem Walecznych. Po wojnie pozosta\u0142 w Wielkiej Brytanii i tam zmar\u0142 18 III 1993 r. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu w miejscowo\u015bci Tachbrook – hrabstwo Warwickshire.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRYBULEC MARIA W\u0141ADYS\u0141AWA<\/strong>, urodzona 26 VI 1912 r. w Potoku. Od 1949 r. pracowa\u0142a w r\u00f3\u017cnych plac\u00f3wkach mieleckiej s\u0142u\u017cby zdrowia. W 1947 r. by\u0142a inicjatork\u0105 i wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 Ligi Kobiet w Mielcu. W wyniku ukonstytuowania si\u0119 zarz\u0105du powiatowego organizacji zosta\u0142a wybrana na jego przewodnicz\u0105c\u0105 i pe\u0142ni\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 przez kilka lat. Mobilizowa\u0142a kobiety do udzia\u0142u w \u017cyciu gospodarczym i spo\u0142ecznym miasta, by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105 czyn\u00f3w spo\u0142ecznych. Wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0142a w tworzeniu i organizowaniu pracy K\u00f3\u0142 Gospody\u0144 Wiejskich na terenie powiatu mieleckiego. By\u0142a tak\u017ce dzia\u0142aczk\u0105 Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci. W czasie wojny w Wietnamie z jej inicjatywy szyto spo\u0142ecznie odzie\u017c dla wietnamskich dzieci, za co dosta\u0142a p\u00f3\u017aniej odznak\u0119 przyznawan\u0105 przez dzieci z Wietnamu. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 tak\u017ce w ruchu sp\u00f3\u0142dzielczym WSS \u201eSpo\u0142em\u201d. Na prze\u0142omie lat 60. i 70. zosta\u0142a ponownie wybrana na przewodnicz\u0105c\u0105 Zarz\u0105du Powiatowego Ligi Kobiet. W 1973 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Zrezygnowa\u0142a z funkcji przewodnicz\u0105cej i po reformie administracyjnej (1975 r.) pe\u0142ni\u0142a do 1982 r. funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Komisji Rewizyjnej Zarz\u0105du Miejskiego Ligi Kobiet w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Medalem 40-lecia PRL oraz odznakami: Zas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego, Zas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego, Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci, Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca i Honorow\u0105 Odznak\u0105 Ligi Kobiet Polskich. Zmar\u0142a 23 VI 2001 r. Pochowana na cmentarzu w Kro\u015bnie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRYBULEC ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 20 X 1945 r. w Czerminie, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Katarzyny z domu Stypa. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: ch\u0142odnictwo). Po maturze w 1965 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec. Wkr\u00f3tce potem otrzyma\u0142 powo\u0142anie do odbycia s\u0142u\u017cby wojskowej i uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy. Po powrocie pracowa\u0142 w WSK na stanowiskach: konstruktora i specjalisty konstruktora, kierownika zmianowego Wydzia\u0142u 30, kierownika oddzia\u0142u, zast\u0119pcy kierownika i kierownika Wydzia\u0142u 33 (1979-1982), kierownika Wydzia\u0142u P-62 (1982-1986), g\u0142\u00f3wnego specjalisty d.s. sportu i rekreacji oraz wiceprezesa FKS Stal Mielec d.s. organizacyjnych (1986-1988), zast\u0119pcy szefa produkcji i konstruktora prowadz\u0105cego w Zak\u0142adzie Produkcji Silnikowej (1989-1993) oraz konstruktora prowadz\u0105cego w Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. (1993-1995). Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w Krakowie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika (1976), a nast\u0119pnie na Wydziale Mechanicznym (specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) Politechniki Rzeszowskiej im. J. \u0141ukasiewicza w Rzeszowie, kt\u00f3ry uko\u0144czy\u0142 w 1985 r. z tytu\u0142em magistra mechanika. Opracowa\u0142 szereg wniosk\u00f3w racjonalizatorskich, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych kilka zosta\u0142o wdro\u017conych. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. W latach 80. by\u0142 cz\u0142onkiem Prezydium Rady Pracowniczej WSK Mielec i cz\u0142onkiem komisji d.s. specjalizacji zawodowej in\u017cynier\u00f3w. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w SIMP, KTiR i LOK oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Klubu Oficer\u00f3w Rezerwy przy Zak\u0142adzie Lotniczym (w stopniu porucznika rezerwy). Przez wiele lat by\u0142 dzia\u0142aczem FKS Stal Mielec, m.in. urz\u0119duj\u0105cym wiceprezesem Zarz\u0105du Klubu oraz przewodniczy\u0142 Radzie Patronackiej w Zak\u0142adzie Lotniczym. (Patronat obejmowa\u0142 sekcj\u0119 pi\u0142ki no\u017cnej.) W dniu 7 X 1995 r. zosta\u0142 wybrany na prezesa Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowej\u201d i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2021 r. Wyr\u00f3\u017cniony: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego\u201d, Honorow\u0105 Odznak\u0105 Rzemios\u0142a i Nagrod\u0105 NOT za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie techniki. Zmar\u0142 3 IV 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRYBULSKI STANIS\u0141AW FELIKS<\/strong>, urodzony 17 II 1907 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Katarzyny z domu Kurdziel. Ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y Powszechnej M\u0119skiej w Mielcu. W m\u0142odo\u015bci wyuczy\u0142 si\u0119 zawodu stolarza. W 1939 r. zosta\u0142 zatrudniony w fabrycznej stra\u017cy po\u017carnej Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w Nr 2 PZL w Mielcu \u2013 Cyrance. 7 IX 1939 r. zosta\u0142 zmobilizowany i skierowany z grup\u0105 innych \u017co\u0142nierzy do jednostki w Bi\u0142goraju, a nast\u0119pnie do Rumunii. W Tarnopolu zosta\u0142 jednak aresztowany przez \u017co\u0142nierzy radzieckich (17 IX wojska radzieckie zaj\u0119\u0142y polskie ziemie wschodnie) i zes\u0142any do \u0142agru. Kilkakrotnie przenoszono go do innych oboz\u00f3w, m.in. pracowa\u0142 w nieludzkich warunkach w rejonie Morza Bia\u0142ego. W 1941 r. uda\u0142o mu si\u0119 przedosta\u0107 do tworz\u0105cej si\u0119 w ZSRR armii polskiej gen. W. Andersa i jako \u017co\u0142nierz II Korpusu Polskiego przeby\u0142 tras\u0119 Irak-Iran-Syria-Egipt-Palestyna i W\u0142ochy. Bra\u0142 udzia\u0142 w zwyci\u0119skim szturmie na niemieckie pozycje na Monte Cassino i zdobyciu portu Ancona, gdzie zosta\u0142 ranny. W szpitalu polowym spotka\u0142 si\u0119 z dr. Julianem Majem, kt\u00f3ry tak\u017ce pochodzi\u0142 z Mielca. Po wyleczeniu bra\u0142 udzia\u0142 w kolejnych bitwach we W\u0142oszech \u2013 pod Pascar\u0105, Faenzy, Forli, Imorl\u0105 i Boloni\u0105. Po wojnie mieszka\u0142 w Anglii. W 1947 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i ponownie zosta\u0142 zatrudniony w PZL WP-2. Wkr\u00f3tce jednak zwolniono go ze wzgl\u0119d\u00f3w politycznych, a przede wszystkim za s\u0142u\u017cb\u0119 w armii gen. Andersa. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w stolarni Jakuba Krzaka i 27 I 1948 r. otrzyma\u0142 w Izbie Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie tytu\u0142 mistrza stolarskiego. W latach 50. ponownie zosta\u0142 przyj\u0119ty do pracy w WSK i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyspozytora na Wydziale 13. Uczestniczy\u0142 w budowie ko\u015bcio\u0142a Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Pracowa\u0142 przy obs\u0142udze mecz\u00f3w pi\u0142karskich FKS \u201eStal\u201d Mielec. By\u0142 cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 i Demokracj\u0119, a p\u00f3\u017aniej Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Walecznych, Krzy\u017cem \u201eMonte Cassino\u201d, \u201eMedalem Wojska Polskiego\u201d, \u201eGwiazd\u0105 za Wojn\u0119 1939-1945\u201d, \u201eGwiazd\u0105 Italii\u201d, odznaczeniem \u201eWar Medal\u201d, Medalem II Korpusu Polskiego, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142 6 XI 2003 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRYNITARSKA (ULICA)<\/strong>, ulica na osiedlu Smoczka. Biegnie od ul. Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego do ul. \u015awi\u0119tej Kingi. W cz\u0119\u015bci, kt\u00f3ra znajduje si\u0119 przy ko\u015bciele Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119. Nazw\u0119, kt\u00f3ra wi\u0105\u017ce si\u0119 z wezwaniem \u015bwi\u0105tyni i parafii, otrzyma\u0142a 11 II 2010 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRYNITARZE (ZAKON \u015aWI\u0118TEJ TR\u00d3JCY OD WYKUPU NIEWOLNIK\u00d3W)<\/strong>, zgromadzenie zakonne za\u0142o\u017cone pod koniec XII w. przez \u015bw. Jana Math\u0119 i Feliksa de Valois. Pocz\u0105tkowo, opr\u00f3cz szczeg\u00f3lnej pobo\u017cno\u015bci do Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, jego podstawowym celem by\u0142o wyzwalanie chrze\u015bcijan z niewoli u Saracen\u00f3w. P\u00f3\u017aniej zajmowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce wykupem innych niewolnik\u00f3w oraz pomoc\u0105 dla ubogich, stad uwa\u017ca si\u0119 go za pierwsz\u0105 ko\u015bcieln\u0105 organizacj\u0119 humanitarn\u0105 o charakterze ponadnarodowym. Do Polski przyby\u0142 w 1685 r. za panowania Jana III Sobieskiego. W Mielcu trynitarze przebywali w latach 1760\u20131783. Klasztor na niewielkim wzniesieniu w pobli\u017cu traktu sandomierskiego ufundowa\u0142a (dekret fundacyjny z 7 I 1760 r.) i uposa\u017cy\u0142a Helena z Potockich Morsztynowa, w\u0142a\u015bcicielka trzeciej cz\u0119\u015bci Mielca. Po \u015bmierci Morsztynowej (1762) jej spadkobierca Stanis\u0142aw Ma\u0142achowski nada\u0142 klasztorowi w 1763 r. kilka grunt\u00f3w miejskich. Budynek klasztorny by\u0142 okaza\u0142ym pi\u0119trowym gmachem, mia\u0142 grube mury i solidne piwnice. Z budynkiem tym \u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 ko\u015bci\u00f3\u0142 Naj\u015bwi\u0119tszej Panny Marii z barokowym wystrojem wn\u0119trza. W g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu umieszczono figur\u0119 Jezusa Nazare\u0144skiego, kt\u00f3rego trynitarze otaczali szczeg\u00f3lnym kultem. Przy klasztorze istnia\u0142 ogr\u00f3d z sadzawk\u0105 rybn\u0105, a ca\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a zabezpieczona murem. Klasztor zosta\u0142 erygowany przez biskupa krakowskiego Kajetana Ignacego So\u0142tyka. W mieleckim klasztorze przebywa\u0142o czterech – pi\u0119ciu ojc\u00f3w \u2013 kap\u0142an\u00f3w i jeden brat laik. Szerzenie kultu Jezusa Nazare\u0144skiego oraz nowe formy pobo\u017cno\u015bci, wprowadzone przez trynitarzy spowodowa\u0142y, \u017ce do ko\u015bcio\u0142a klasztornego przychodzi\u0142o coraz wi\u0119cej mieleckich wiernych. Po kasacie zakonu przez zaborcze w\u0142adze austriackie w 1783 r. trynitarze opu\u015bcili Mielec, zabieraj\u0105c ze sob\u0105 m.in. figur\u0119 Jezusa Nazare\u0144skiego. Pocz\u0105tkowo przebywali w Wilnie, a p\u00f3\u017aniej przenie\u015bli si\u0119 do miejscowo\u015bci Krywicze na Bia\u0142orusi. Budynki poklasztorne Austriacy zamienili na wojskowe magazyny zbo\u017ca i siana. W 1817 r. Pieni\u0105\u017ckowie, w\u0142a\u015bciciele dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci Mielca, zakupili od rz\u0105du austriackiego ca\u0142o\u015b\u0107 zabudowa\u0144. Od 1853 r. obiekty te sta\u0142y si\u0119 siedzib\u0105 nowo powsta\u0142ego starostwa mieleckiego. W latach 60. umieszczono w nich \u017cydowski browar, kt\u00f3ry po pewnym czasie spali\u0142 si\u0119. Zniszczone budynki zosta\u0142y rozebrane w 1870 r. na polecenie w\u0142a\u015bcicielki, Pauliny z Pieni\u0105\u017ck\u00f3w Suchorzewskiej, ale niezbyt dok\u0142adnie, skoro jeszcze oko\u0142o 1900 r. mielecki fotograf August Jaderny wykona\u0142 zdj\u0119cie resztek mur\u00f3w klasztornych. Dla upami\u0119tnienia istnienia klasztoru trynitarskiego, w okresie mi\u0119dzywojennym usankcjonowano nazw\u0119 Trynitarska dla drogi polnej, prowadz\u0105cej od ul. H. Sienkiewicza, obok dawnego wzniesienia klasztornego, do tor\u00f3w kolejowych. Nazwa ta funkcjonowa\u0142a jeszcze w latach 60. XX w. W zwi\u0105zku z budow\u0105 siedziby Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej przy ul. H. Sienkiewicza \u2013 ulica Trynitarska zosta\u0142a zlikwidowana. W okresie mi\u0119dzywojennym na tym terenie zbudowano m\u0142yn mechaniczny, kt\u00f3ry czynny by\u0142 do lat 60. XX w. P\u00f3\u017aniej zajmowa\u0142y go r\u00f3\u017cne firmy, najd\u0142u\u017cej \u201eLas\u201d \u2013 wytw\u00f3rnia mebli. Obiekt ten zakupili Andrzej i Lidia Przygodowie i po remoncie wydzier\u017cawili r\u00f3\u017cnym firmom. Tymczasem o istnieniu mieleckiej figury Jezusa Nazare\u0144skiego w Krywiczach dowiedzia\u0142 si\u0119 proboszcz parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu \u2013 ks. Stanis\u0142aw Sk\u0142adzie\u0144. Z jego inspiracji zorganizowano pielgrzymk\u0119 mielczan do Krywicz (22 IX 2007 r.) oraz spopularyzowano w Mielcu wiadomo\u015bci o trynitarzach. Zapoznani z t\u0105 histori\u0105 Andrzej i Lidia Przygodowie postanowili upami\u0119tni\u0107 istnienie klasztoru trynitarzy specjaln\u0105 tablic\u0105 na wyremontowanym budynku. Uroczysto\u015b\u0107 ods\u0142oni\u0119cia i po\u015bwi\u0119cenia tablicy odby\u0142a si\u0119 17 II 2008 r. z udzia\u0142em mieleckiego duchowie\u0144stwa, przedstawiciela zakonu trynitarzy z Budzisk, mieszka\u0144c\u00f3w Mielca i grupy m\u0142odzie\u017cy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prze\u0142o\u017ceni klasztoru w latach 1760-1783:<\/strong>\u00a0o. Kazimierz od Aposto\u0142\u00f3w \u2013 Kazimierz Karwowski, o. Cyprian od \u015bw. J\u00f3zefa \u2013 J\u00f3zef Roch Ambro\u017cy Czerski, o. Fortunat od \u015bw. Tomasza \u2013 Tadeusz Karpi\u0144ski .<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inni zakonnicy:<\/strong>\u00a0o. Maurycy od \u015bw. Stanis\u0142awa \u2013 Stanis\u0142aw Ziemnicki, o. Stefan od \u015aw. Krzy\u017ca \u2013 Stefan Bart\u0142omiej Madajowicz lub Madejowicz, o. Korneliusz od \u015bw. Jana Chrzciciela \u2013 Jan Frygiewicz, o. Bogus\u0142aw od \u015bw. Joanny \u2013 Wojciech Chojecki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TRZECIA ZMIANA<\/strong>, grupa wokalno-instrumentalna za\u0142o\u017cona w 2001 r. w Wiedniu przez zamieszka\u0142ych tam mielczan: Wac\u0142awa Firlita, Piotra Le\u015bniaka i Jana Maana. Na jej repertuar sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie piosenki poetyckie i kabaretowe z tekstami Andrzeja Ciacha i Jana Maana oraz muzyk\u0105 Wac\u0142awa Firlita, Krzysztofa Krzaka, Jana Maana i Piotra Sobczaka. Koncertuje m.in. w Wiedniu i Mielcu. We wsp\u00f3\u0142pracy z Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu wyda\u0142a p\u0142yt\u0119\u00a0Nie p\u0142oszcie anio\u0142\u00f3w.<\/em>\u00a0Grupa utrzymuje kontakt z dr. Krzysztofem Heeringiem, wyk\u0142adowc\u0105 Akademii Muzycznej w Warszawie, patronuj\u0105cym utalentowanym mieleckim muzykom od lat 80. XX w. 3 X 2015 r. na scenie DK SCK odby\u0142 si\u0119 koncert promuj\u0105cy now\u0105 p\u0142yt\u0119\u00a0Serwus Bruno.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Sk\u0142ad:<\/strong>\u00a0Wac\u0142aw Firlit (gitara akustyczna, wokal), Jan Mann (instrumenty perkusyjne, wokal), Tadeusz Niemirowicz (gitary, skrzypce, wokal), Ma\u0142gorzata Kusek (skrzypce, wokal), Agata Kusek (skrzypce, wokal), Jan Kusek (instrumenty klawiszowe, gitary, instrumenty perkusyjne), Jakub Blokesz (gitary, wokal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wsp\u00f3\u0142praca:<\/strong>\u00a0Piotr Sobczak (instrumenty klawiszowe, gitary), Zbigniew Maniak (instrumenty perkusyjne, wokal), Andrzej Ciach (autor tekst\u00f3w), Jakub Gudz (instrumenty perkusyjne).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ponadto wsp\u00f3\u0142pracowali:<\/strong>\u00a0Les\u0142aw Chowaniec (instrumenty klawiszowe, gitary), Piotr Le\u015bniak (gitara akustyczna, wokal), Witold Sroczy\u0144ski (gitary), Zbigniew Rapacz (gitary, wokal), Jaros\u0142aw M\u0105droszkiewicz (instrumenty klawiszowe), Zbigniew Wi\u0105cek, Waldemar Ruda, Jakub Jaracz, Artur „Kud\u0142aty” Kud\u0142acik.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

3 MAJA (ULICA)<\/strong>, \u015blepa ulica miejska d\u0142ugo\u015bci 256 m na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Biegnie od p\u00f3\u0142nocnego naro\u017cnika Rynku w kierunku ul. S. Staszica, ale do\u0144 nie dochodzi. Krzy\u017cuje si\u0119 z ul. Szerok\u0105 i ul. S. Batorego. Jest jedn\u0105 z najstarszych ulic, bowiem powsta\u0142a zapewne wraz z pierwsz\u0105 zabudow\u0105 wok\u00f3\u0142 rynku w XV w. Prowadzi\u0142a w\u00f3wczas od rynku do b\u0142o\u0144, na kt\u00f3rych mieszczanie wypasali byd\u0142o. W latach mi\u0119dzywojennych XX w. otrzyma\u0142a nazw\u0119 3 MAJA. Pierwszej zmiany nazwy \u2013 na MONIUSKOSTRASSE \u2013 dokonano w czasie okupacji hitlerowskiej. Po II wojnie \u015bwiatowej powr\u00f3cono do nazwy 3 MAJA. W maju 1949 r. Miejska Rada Narodowa zmieni\u0142a jej nazw\u0119 na 15 GRUDNIA, a w lutym 1990 r. tak\u017ce MRN przywr\u00f3ci\u0142a nazw\u0119 3 MAJA. W ostatnich latach ulica bardzo zyska\u0142a na wygl\u0105dzie, bowiem otrzyma\u0142a now\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki brukowej (1998). Zako\u0144czono te\u017c budow\u0119 kilku okaza\u0142ych obiekt\u00f3w. Uroku przysparzaj\u0105 jej te\u017c kwiaciarnie z kompozycjami kwiatowymi wystawianymi na chodniki. Dodatkow\u0105 atrakcj\u0105 jest zegar zamontowany na budynku nr 13 (kwiaciarnia \u201eSonia\u201d), graj\u0105cy codziennie o 8,50 i 20,50 melodi\u0119 M. K. Ogi\u0144skiego \u201ePo\u017cegnanie Ojczyzny\u201d. Zosta\u0142 wykonany w Toruniu na zlecenie rodziny Buczk\u00f3w. Sterowany jest z Londynu poprzez satelit\u0119. Z powodu przebudowy Rynku w 2010 r. przeniesiono post\u00f3j taks\u00f3wek na ulic\u0119 3 Maja.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa upami\u0119tnia jedno z najbardziej chwalebnych wydarze\u0144 w historii Polski \u2013 uchwalenie Konstytucji 3 maja 1791 r.<\/p>\r\n

TRZECIESKI JAN W\u0141ADYS\u0141AW<\/b>, urodzony 1 I 1926 r. w Woli Zdakowskiej, syn Jana (w\u0142a\u015bciciela maj\u0105tku ziemskiego) i Barbary z domu Romer. Nauk\u0119 w gimnazjum w Krakowie przerwa\u0142 najazd Niemiec na Polsk\u0119 12 IX 1939 r. i likwidacja szk\u00f3\u0142 \u015brednich przez okupant\u00f3w hitlerowskich. Powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego domu i pomaga\u0142 w prowadzeniu gospodarstwa. Na terenach nadwi\u015bla\u0144skich tworzono r\u00f3\u017cne formy konspiracji i zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do Oddzia\u0142u partyzanckiego W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 \u0142\u0105cznika. Z czasem zdoby\u0142 karabin, ale nie uczestniczy\u0142 w akcjach zbrojnych. Zaraz po wyzwoleniu ziemi mieleckiej spod okupacji hitlerowskiej kto\u015b doni\u00f3s\u0142 o jego partyzanckiej przesz\u0142o\u015bci i karabinie do obecnego w\u00f3wczas na wyzwolonych ziemiach polskich radzieckiego NKWD i zosta\u0142 aresztowany. Radziecki s\u0105d wojskowy \u201eza dzia\u0142alno\u015b\u0107 przeciw sowieckiej w\u0142adzy\u201d skaza\u0142 go na 10 lat obozowej pracy. Do maja 1945 r. pracowa\u0142 na z\u0142omowisku samochod\u00f3w w Kijowie, a nast\u0119pnie zosta\u0142 wywieziony na Syberi\u0119 i pracowa\u0142 w kopalni z\u0142ota w pobli\u017cu Magadanu. Za znalezienie bry\u0142y z\u0142ota (30 dag) i oddanie jej administracji zosta\u0142 nagrodzony lepszym jedzeniem i kilkudniowym odpoczynkiem. Okresowo by\u0142 te\u017c kierowc\u0105 pojazd\u00f3w. W 1954 r. zosta\u0142 zwolniony z obozu i powr\u00f3ci\u0142 do Polski. W mi\u0119dzyczasie rodzinie zabrano maj\u0105tek i nakazano opuszczenie powiatu mieleckiego. Po poszukiwaniach odnalaz\u0142 rodzin\u0119 w woj. gda\u0144skim i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Gdyni. W 1955 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Melioracyjnym na stanowisku operatora ci\u0119\u017ckiego sprz\u0119tu. Przez 28 lat bra\u0142 udzia\u0142 w wielu pracach melioracyjnych i budowach obiekt\u00f3w zwi\u0105zanych z gospodark\u0105 wodn\u0105 na terenie ziemi mieleckiej i okolicznych powiat\u00f3w. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1983 r. Zmar\u0142 11 VII 1993 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRZEWIK STANIS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 17 V 1951 r. w miejscowo\u015bci Zako\u015bciele (aktualnie Ukraina), syn J\u00f3zefa i Janiny z domu Ziober. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (II LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. Po studiach teologicznych w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie (1975, magister pedagogiki) przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikary w Ostrowach Tuszowskich oraz w tarnowskich parafiach \u015bw. J\u00f3zefa i Matki Bo\u017cej Fatimskiej. Szczeg\u00f3lnie wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy z m\u0142odzie\u017c\u0105. Wspiera\u0142 jej inicjatywy, organizowa\u0142 i prowadzi\u0142 diecezjalne oazy dla lektor\u00f3w. W 1989 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Nawojowej, ale w 1990 r. zrezygnowa\u0142 z tej funkcji. Przeniesiono go do parafii Matki Bo\u017cej Anielskiej w D\u0119bicy, gdzie pracowa\u0142 jako wikariusz i od 1996 r. katecheta. Otrzyma\u0142 odznaczenie RM. Zmar\u0142 6 VIII 1999 r. Spoczywa w grobowcu kap\u0142a\u0144skim na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRZNADEL KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 3 X 1926 r. w Borkach Nizi\u0144skich, powiat mielecki, syn Wojciecha i Magdaleny z Zieli\u0144skich. Uczy\u0142 si\u0119 w Gaw\u0142uszowicach i Mielcu, a nast\u0119pnie (od 1945 r.) w Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu \u2013 Filia w Tuszowie Narodowym. Matur\u0119 zda\u0142 w Gimnazjum w Dzikowie w 1948 r. W 1949 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Oficer\u00f3w Rezerwy w Szczecinie w stopniu podchor\u0105\u017cego. Studiowa\u0142 pocz\u0105tkowo na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego, a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 Fakultet Wojskowo \u2013 Medyczny Wojskowego Centrum Wyszkolenia Medycznego. Po studiach pracowa\u0142 jako lekarz w jednostkach w Zgorzelcu i Wroc\u0142awiu, a p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 zaanga\u017cowany w Wojskowym Szpitalu Okr\u0119gowym i Akademii Medycznej we Wroc\u0142awiu. W 1959 r. przeniesiono go do Wojskowej Akademii Medycznej im. gen. dyw. Boles\u0142awa Szareckiego w \u0141odzi, gdzie przeszed\u0142 wszystkie stopnie kariery lekarza klinicysty. By\u0142 kolejno: asystentem, adiunktem, docentem, profesorem nadzwyczajnym i profesorem zwyczajnym. R\u00f3wnocze\u015bnie awansowa\u0142 w hierarchii wojskowej do stopnia pu\u0142kownika. Pe\u0142ni\u0142 szereg odpowiedzialnych funkcji akademickich w WAM. By\u0142 kierownikiem II Kliniki Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych Interny Polowej i Toksykologii Instytutu Medycyny Wewn\u0119trznej (1974-1991), dziekanem Wydzia\u0142u Lekarskiego (1974-1977), prorektorem do spraw klinicznych i komendantem O\u015brodka Klinicznego (1980-1984). Zorganizowa\u0142 o\u015brodek dializoterapii (pierwszy w s\u0142u\u017cbie zdrowia Wojska Polskiego) i by\u0142 jego pierwszym kierownikiem. Powierzano mu te\u017c inne wa\u017cne funkcje w s\u0142u\u017cbie zdrowia WP poza WAM. By\u0142 naczelnym specjalist\u0105 WP do spraw toksykologii (1982-1991) oraz cz\u0142onkiem: Rady Naukowej MON do spraw Medycyny i Farmacji Wojskowej, Rady Naukowej do spraw wsp\u00f3\u0142pracy PAN \u2013 MON, sekcji medycznej Rady G\u0142\u00f3wnej Szkolnictwa Wy\u017cszego, Nauki i Techniki oraz Rady Naukowej Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii. W pracy naukowo \u2013 badawczej skoncentrowa\u0142 si\u0119 na problemach z zakresu nefrologii i toksykologii klinicznej, dializoterapii i hemoperfuzji. Rezultatem tych bada\u0144 by\u0142o ponad 200 publikacji w naukowych czasopismach krajowych i zagranicznych oraz ponad 150 komunikat\u00f3w naukowych, podanych z publikowanych w postaci streszcze\u0144 w materia\u0142ach zjazd\u00f3w, kongres\u00f3w i konferencji naukowych krajowych i zagranicznych. Jest tak\u017ce wsp\u00f3\u0142autorem podr\u0119cznik\u00f3w dla student\u00f3w i lekarzy. W spos\u00f3b krytyczny ocenia\u0142 r\u00f3\u017cne metody leczenia i analizowa\u0142 przyczyny ich skutk\u00f3w ubocznych, a w pracy habilitacyjnej zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 na niekorzystne dla zdrowia chorych uboczne skutki hemodializy. Jako pierwszy w Polsce zastosowa\u0142 w leczeniu chorych z niewydolno\u015bci\u0105 nerek hemoperfuzj\u0119 i hemofiltracj\u0119. W szczeg\u00f3lny spos\u00f3b dba\u0142 o rozw\u00f3j naukowy wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, m.in. by\u0142 promotorem w 12 przewodach doktorskich i opiekunem 4 habilitacji. Jego 4 uczni\u00f3w uzyska\u0142o tytu\u0142y naukowe profesor\u00f3w, a kilku innych obj\u0119\u0142o stanowiska ordynator\u00f3w w szpitalach. Sporo czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej w towarzystwach naukowych. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Sekcji Nefrologicznej Towarzystwa Internist\u00f3w Polskich. Za\u0142o\u017cy\u0142 Polskie Towarzystwo Nefrologiczne i zosta\u0142 wybrany jego pierwszym prezesem. Prezesowa\u0142 tak\u017ce Wydzia\u0142owi IV \u0141\u00f3dzkiego Towarzystwa Naukowego. By\u0142 tak\u017ce wieloletnim cz\u0142onkiem Komisji Nefrologicznej PAN oraz European Dialysis and Transplant Associatio. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Naukowej, nagrodami ministra Obrony Narodowej, odznak\u0105 \u201eZa Wzorow\u0105 Prac\u0119 w S\u0142u\u017cbie Zdrowia\u201d oraz tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony Lekarz PRL\u201d i godno\u015bci\u0105 doktora honoris causa Wojskowej Akademii Medycznej w \u0141odzi. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1991 r., ale pracowa\u0142 nadal w lecznictwie specjalistycznym ambulatoryjnym w \u0141odzi. Utrzymywa\u0142 \u017cywe kontakty z Mielcem i jego regionem.\u00a0Zmar\u0142 5 IX 2016 r. Spoczywa na cmentarzu Wojskowym w \u0141odzi.<\/p>\r\n

\"\"TRZPIS DOROTA MA\u0141GORZATA (z domu SZCZUCI\u0143SKA),<\/b> urodzona 7 II 1977 r. w Mielcu, c\u00f3rka Eugeniusza i Heleny z domu Rembisz. Absolwentka Liceum Medycznego w Mielcu z matur\u0105 w 1996 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie\u00a0 i w 2003 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Ponadto uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z przygotowania pedagogicznego w 2014 r. i studia podyplomowe z zakresu ekonomii spo\u0142ecznej w 2020 r. Od 2005 r. zajmuje si\u0119 zarz\u0105dzaniem projektami unijnymi, m.in.: spo\u0142ecznymi, inwestycyjnymi i badawczo-rozwojowymi. Uczestniczy w kongresach gospodarczych i mi\u0119dzynarodowych wizytach studyjnych w ramach programu Erazmus Interreg. Od wielu lat dzia\u0142a spo\u0142ecznie na rzecz os\u00f3b starszych i potrzebuj\u0105cych wsparcia w codziennym funkcjonowaniu oraz podmiot\u00f3w ekonomii spo\u0142ecznej, w tym przedsi\u0119biorstw spo\u0142ecznych. Wsp\u00f3\u0142pracuje z Domem Dziennego Pobytu \u015aw. Jana Paw\u0142a II w Mielcu i innymi domami opieki w powiecie mieleckim. Od 2017 r. pracuje w Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. Zajmuje si\u0119 projektami inwestycyjnymi i infrastrukturalnymi zwi\u0105zanymi z rozwojem medycyny w regionie, wdra\u017caniem nowych technologii, rozwojem przedsi\u0119biorstw i rozwojem regionu. Jest cz\u0142onkiem zespo\u0142u wdra\u017caj\u0105cego budow\u0119 Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w \u015awilczy. W wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. zosta\u0142a wybrana z listy Prawa i Sprawiedliwo\u015bci na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu IX kadencji (2024-2029). Pe\u0142ni funkcje: przewodnicz\u0105cej Komisji Sportu i Rekreacji oraz cz\u0142onka Komisji Gospodarki i Finans\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRZPIS EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 12 II 1956 r. w Borowej, powiat mielecki, syn Wiktora i Genowefy z domu Krawczyk. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: elektromechanika og\u00f3lna), matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Oficerskiej Szkole Radiotechnicznej w Jeleniej G\u00f3rze i w 1980 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera \u2013 dow\u00f3dcy w specjalno\u015bci wojska radiotechniczne. W latach 1995-1997 odby\u0142 uzupe\u0142niaj\u0105ce studia magisterskie na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Gda\u0144skiego i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii o specjalno\u015bci transport i logistyka, a w 1998 r. na tym samym Wydziale uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zarz\u0105dzania w transporcie i logistyce. W latach 1980-2005 pe\u0142ni\u0142 zawodow\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Lotnictwie Marynarki Wojennej w Dar\u0142owie na r\u00f3\u017cnych stanowiskach, od dow\u00f3dcy stacji radiolokacyjnej do szefa sztabu batalionu zabezpieczenia. W latach 2005-2009 zajmowa\u0142 stanowisko szefa sztabu w 43 Bazie Lotniczej Marynarki Wojennej w Gdyni \u2013 Babich Do\u0142ach. W 2009 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 w stopniu komandora porucznika. W kadencji 1998-2002 by\u0142 radnym Rady Miejskiej w Dar\u0142owie i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady. Amatorsko uprawia sport, m.in. uko\u0144czy\u0142 pi\u0119\u0107 maraton\u00f3w: XIV Maraton Solidarno\u015bci w Gda\u0144sku (2008), VIII Maraton Cracovia (2009), IX Maraton Cracovia (2010) 11. Pozna\u0144 Maraton (2010) i 38. Maraton D\u0119bno. Planuje zdobycie tzw. Korony Maraton\u00f3w. Od 2009 r. prowadzi w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z opracowywaniem \u015bwiadectw energetycznych budynk\u00f3w. Od roku jest cz\u0142onkiem ch\u00f3ru parafialnego Stella Maris.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRZPIS JADWIGA J\u00d3ZEFA (z domu KIWACKA)<\/strong>, urodzona 25 XI 1957 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Janiny z domu Gabrysz. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1976 r. Studia na Wydziale Matematyki i Fizyki Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie (kierunek: matematyka, specjalno\u015b\u0107: nauczycielska) uko\u0144czy\u0142a w 1981 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra matematyki. Od 1 IX 1981 r. do 31 XII 1990 r. pracowa\u0142a jako nauczyciel matematyki w Szkole Podstawowej im. Adama Mickiewicza w Borowej. Z dniem 1 I 1991 r. zosta\u0142a przeniesiona s\u0142u\u017cbowo do pracy w Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie (p\u00f3\u017aniej Podkarpackie Kuratorium O\u015bwiaty) i pe\u0142ni\u0142a kolejno funkcje: wizytatora (1991-1993) i starszego wizytatora Wydzia\u0142u Kszta\u0142cenia Og\u00f3lnego i Opieki Delegatura w Mielcu (1993-1998), st. wizytatora Wydzia\u0142u Kszta\u0142cenia Podstawowego, Wychowania i Opieki (1998-1999), st. wizytatora Wydzia\u0142u Kszta\u0142cenia Podstawowego, Gimnazjalnego, Wychowania i Opieki (1999), kierownika Oddzia\u0142u w Mielcu Wydzia\u0142u KPGWiO (1999-2002), st. wizytatora w Zespole Wizytator\u00f3w w Mielcu Wydzia\u0142u Nadzoru Edukacji Podstawowej i Gimnazjalnej (2002) i st. wizytatora Wydzia\u0142u NEPiG \u2013 Oddzia\u0142 w Tarnobrzegu (2002 \u2013 nadal). Uko\u0144czy\u0142a: studia podyplomowe \u201eZarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105\u201d na Wydziale Ekonomii Wy\u017cszej Szko\u0142y Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (2001), szkolenia ekspert\u00f3w komisji kwalifikacyjnych i egzaminacyjnych (Warszawa 2001, 2003) oraz szereg szkole\u0144 z zakresu nadzoru pedagogicznego i pracy z uczniem zdolnym. W 2003 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. Od 2000 r. jest ekspertem na li\u015bcie MEN Komisji Egzaminacyjnych i Kwalifikacyjnych dla nauczycieli, a od 2001 pe\u0142ni funkcj\u0119 Przewodnicz\u0105cego Komisji Kwalifikacyjnej dla nauczycieli ubiegaj\u0105cych si\u0119 o stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Jako pracownik nadzoru pedagogicznego wsp\u00f3\u0142pracuje z jednostkami samorz\u0105dowymi gmin powiatu d\u0119bickiego i mieleckiego, m.in. w zakresie: konkurs\u00f3w na dyrektor\u00f3w szk\u00f3\u0142, organizacji komisji na stopie\u0144 nauczyciela mianowanego i szkole\u0144 dla dyrektor\u00f3w szk\u00f3\u0142. W roku szkolnym 1995\/1996 by\u0142a inicjatork\u0105 obchod\u00f3w \u201eV Wiek\u00f3w O\u015bwiaty\u00a0w Mielcu\u201d, zorganizowanych przez Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 2. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142a si\u0119 do dzia\u0142alno\u015bci harcerskiej jako: instruktor (od 1977 r.), dru\u017cynowa 48 Dru\u017cyny Harcerskiej im. M. Konopnickiej przy Szkole Podstawowej w Borowej i inicjatorka powstania Ko\u0142a Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa przy tej\u017ce Szkole (1987). Posiada stopie\u0144 podharcmistrza. Od 1990 r. jest cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Mi\u0119dzyzak\u0142adowej Kasy Zapomogowo-Po\u017cyczkowej Pracownik\u00f3w O\u015bwiaty przy ZSE w Mielcu. Opublikowa\u0142a szereg artyku\u0142\u00f3w o awansie zawodowym nauczycieli w czasopi\u015bmie \u201eW Kr\u0119gu Mieleckich Humanist\u00f3w\u201d (2001-2002) \u2013 kwartalniku Stowarzyszenia Nauczycieli Polonist\u00f3w w Mielcu, artyku\u0142\u00a0Praca z uczniem zdolnym \u2013 przyk\u0142ady dobrej praktyki<\/em>\u00a0w „Kwartalniku Edukacyjnym Wiosna 2065 PCEN” (nr 1\/40), artyku\u0142 biograficzny w \u201eWizjerze Regionalnym\u201d oraz artyku\u0142\u00a0Ucze\u0144 zdolny w \u015bwietle przepis\u00f3w prawa o\u015bwiatowego<\/em>, wydany na dyskietkach przez Starostwo Powiatowe w Kolbuszowej dla dyrektor\u00f3w szk\u00f3\u0142 w powiecie kolbuszowskim. Od 2009 r. pracowa\u0142a w Wydziale Kontroli Oddzia\u0142 w Tarnobrzegu. By\u0142a nadal koordynatorem zadania \u201ePraca z uczniem zdolnym\u201d i m.in. wsp\u00f3\u0142organizatorem 26 konferencji na temat rozwijania zdolno\u015bci i talent\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142a Akademi\u0119 Nadzoru Pedagogicznego (2003 r.) i uzyska\u0142a Europejski Certyfikat Umiej\u0119tno\u015bci Komputerowych (2003 r.). Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Centrum Metodycznym Pomocy Psychologiczno \u2013Pedagogicznej w Warszawie (CMPPP) w zakresie budowania krajowego systemu wspierania zdolno\u015bci i talent\u00f3w dzieci i m\u0142odzie\u017cy (2002-2011). W latach 2007-2011 pe\u0142ni\u0142a funkcje zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Komisji Dyscyplinarnych dla Nauczycieli przy Wojewodzie Podkarpackim. Publikowa\u0142a w \u201ePoradniku Nauczyciela\u201d i wydawnictwie \u201eUcze\u0144 zdolny w \u015bwietle przepis\u00f3w prawa o\u015bwiatowego \u2013 regulacje prawne\u201d. Z dniem 1 V 2011 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Medalem Srebrnym \u201eZa D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TRZPIS JAN<\/strong>, urodzony 16 XII 1901 r. w Brzy\u015bciu ko\u0142o Mielca, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Kuro\u0144. Jako ochotnik bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Policyjn\u0105 w 1924 r. W latach 1924-1939 s\u0142u\u017cy\u0142 w Policji Pa\u0144stwowej w Warszawie, a nast\u0119pnie jako komendant posterunku w Kro\u015bniewicach ko\u0142o Kutna. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. Po kapitulacji dosta\u0142 si\u0119 do niemieckiej niewoli, ale z obozu w D\u0119blinie uciek\u0142 i ukrywa\u0142 si\u0119 w rodzinnych stronach. Po wojnie, ze wzgl\u0119du na przedwojenna prac\u0119 w policji, nie m\u00f3g\u0142 otrzyma\u0107 pracy w pa\u0144stwowych zak\u0142adach pracy, tote\u017c zaj\u0105\u0142 si\u0119 upraw\u0105 roli. Nale\u017ca\u0142 do ZBoWiD w Mielcu. Posiada\u0142 stopnie porucznika WP i sier\u017canta PP. Wyr\u00f3\u017cniony Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Wojnie 1918-1920\u201d. Zmar\u0142 19 X 2002 r., prze\u017cywszy 101 lat. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie ko\u0142o Mielca.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TULEJA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 6 IV 1921 r. w Przyb\u00f3wce, pow. kro\u015bnie\u0144ski, syn Kazimierza i Karoliny z domu W\u0119grzyniak. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do oddzia\u0142u partyzanckiego AK, operuj\u0105cym w rejonie Krosna, Sanoka i Ustrzyk. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Pedagogiczne w Kro\u015bnie matur\u0105 w 1945 r. Od 1945 r. do 1954 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel w szko\u0142ach podstawowych w powiecie raciborskim. W latach 1954-1962 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Szko\u0142y Podstawowej w Radomy\u015blu Wielkim. W 1962 r. powierzono mu kierownictwo i organizacj\u0119 nowo powsta\u0142ej Szko\u0142y Podstawowej nr 6 w Mielcu, a w 1963 r. zosta\u0142 przeniesiony do Wydzia\u0142u O\u015bwiaty i Wychowania Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu na stanowisko wizytatora. W tym czasie uzyska\u0142 w Instytucie Kszta\u0142cenia Nauczycieli w Warszawie dyplom kwalifikacji r\u00f3wnowa\u017cnych wy\u017cszym studiom zawodowym. Od 1 IX 1981 r. przebywa na emeryturze. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Armii Krajowej, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP. Zmar\u0142 3 X 2014 r. \u00a0Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TULIK STANIS\u0141AW KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 31 III 1953 r. w Lubczy, syn Ludwika i Czes\u0142awy z domu Augustyn. Wychowywa\u0142 si\u0119 w rodzinie, kt\u00f3ra udziela\u0142a si\u0119 w ch\u00f3rze parafialnym, prowadzonym przez ks. W\u0142adys\u0142awa \u015awidra. W 1972 r. uko\u0144czy\u0142 kurs organistowski przy Kurii Diecezjalnej w Tarnowie i otrzyma\u0142 dyplom organisty ko\u015bcielnego. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 na stanowisku organisty w parafii Lisia G\u00f3ra ko\u0142o Tarnowa, kt\u00f3rej proboszczem by\u0142 ksi\u0105dz dr Jan Bia\u0142obok. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych w Tarnowie (1977) i rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w Pa\u0144stwowej Szkole Muzycznej II stopnia w Rzeszowie. W 1978 r., w zwi\u0105zku z powierzeniem ks. S. Bia\u0142obokowi funkcji proboszcza parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu, przyj\u0105\u0142 propozycj\u0119 pracy organisty w tej parafii. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci w Mielcu zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w nauk\u0119 pie\u015bni ko\u015bcielnych (m.in. rozprowadzi\u0142 1000 egzemplarzy \u015bpiewnik\u00f3w) oraz podj\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z parafialnymi grupami wokalnymi i zespo\u0142ami z terenu miasta, g\u0142\u00f3wnie ch\u00f3rem m\u0119skim \u201eMelodia\u201d. Wspiera\u0142 ks. J. Bia\u0142oboka w staraniach o nowe 47-g\u0142osowe organy produkcji niemieckiej, kt\u00f3rych po\u015bwi\u0119cenie odby\u0142o si\u0119 23 XI 1986 r. \u00a0Uko\u0144czy\u0142 PSM II st. w Rzeszowie (1980) i Wy\u017csze Studium Sekcji Muzyki Liturgicznej Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (1984). W 1983 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem parafialnej grupy \u015bpiewaczej, kt\u00f3ra przerodzi\u0142a si\u0119 w czterog\u0142osowy ch\u00f3r mieszany. Z tym zespo\u0142em wielokrotnie uczestniczy\u0142 w uroczysto\u015bciach ko\u015bcielnych w Mielcu i innych miastach, m.in. w Tarnowie i Krakowie. Systematycznie si\u0119 dokszta\u0142ca\u0142. Uko\u0144czy\u0142: studia podyplomowe w zakresie ch\u00f3rmistrzostwa na Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy (1994), studia podyplomowe w zakresie emisji g\u0142osu na tej uczelni \u2013 z wyr\u00f3\u017cnieniem (1996), studia z magisterskie (kierunek: muzykologia) na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim \u00a0(1998) i studium doktoranckie z dyplomem Licentiatus in Musica Sacra (1999). \u00a0Ponadto \u00a0bra\u0142 udzia\u0142 w wielu og\u00f3lnopolskich seminariach dla dyrygent\u00f3w ch\u00f3r\u00f3w, m.in. w Cz\u0119stochowie i Legnicy. Jest cz\u0142onkiem Rady Parafialnej oraz cz\u0142onkiem Rady Organist\u00f3w przy Kurii Diecezjalnej w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TU\u0141ACZ TOMASZ<\/strong>, urodzony 20 XII 1969 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Krystyny z domu Janas. Pi\u0142karsk\u0105 edukacj\u0119 otrzyma\u0142 w \u201eStali\u201d Mielec. W zespo\u0142ach m\u0142odzie\u017cowych gra\u0142 do 1987 r., a w dru\u017cynie senior\u00f3w (jako napastnik) od sezonu 1987\/1988 do ko\u0144ca sezonu 1991\/1992. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu. W tym okresie wyst\u0119powa\u0142 wielokrotnie w m\u0142odzie\u017cowych reprezentacjach i w latach 1989-1992 w olimpijskiej reprezentacji Polski. Przed sezonem 1992\/1993 przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do \u201eStali\u201d Stalowa Wola i przyczyni\u0142 si\u0119 do jej awansu do I ligi, a nast\u0119pnie wr\u00f3ci\u0142 do \u201eStali\u201d Mielec i gra\u0142 do ko\u0144ca rundy jesiennej 1994 r. W I lidze zagra\u0142 127 mecz\u00f3w i zdoby\u0142 11 bramek. Na wiosn\u0119 1995 r. przeszed\u0142 do \u201eStali\u201d Rzesz\u00f3w, a w sezonie 1995\/1996 gra\u0142 w \u201eKamaxie\u201d Ka\u0144czuga. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i w ostatnim jej sezonie przed rozwi\u0105zaniem klubu (1996\/1997) wyst\u0119powa\u0142 do ostatniego II\u2013ligowego meczu. W II\u2013ligowych zmaganiach \u201eStali\u201d zagra\u0142 w 44 meczach i zdoby\u0142 6 bramek. Po wycofaniu zespo\u0142u z rozgrywek przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do \u201eT\u0142ok\u00f3w\u201d Gorzyce i znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu tej dru\u017cyny do II ligi. By\u0142 jej wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 zawodnikiem, a nast\u0119pnie tak\u017ce graj\u0105cym asystentem trenera i trenerem (do 2004 r.). W 2004 r. pracowa\u0142 w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Mielcu i prowadzi\u0142 m\u0142odzie\u017cowe zespo\u0142y \u201eStali\u201d Mielec. W 2005 i 2006 r. jako drugi trener pomaga\u0142 W. G\u0105siorowi w prowadzeniu \u201eStali\u201d Mielec (IV liga) i zespo\u0142u junior\u00f3w \u201eStali\u201d, kt\u00f3rzy zdobyli br\u0105zowy medal Mistrzostw Polski Junior\u00f3w w 2006 r., a nast\u0119pnie jako I trener prowadzi\u0142 \u201eStal\u201d Mielec. Jest tak\u017ce nauczycielem wychowania fizycznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Budowlanych w Mielcu. Od grudnia 2007 r. jest trenerem III-ligowej \u201eResovii\u201d Rzesz\u00f3w. R\u00f3wnocze\u015bnie systematycznie doskonali\u0142 warsztat trenerski. Uzyska\u0142 licencjat w Wy\u017cszej Szkole Biznesu w Ostrowcu (profil: nauczyciel wychowania fizycznego) i tytu\u0142 magistra po studiach na Uniwersytecie Rzeszowskim (2004). W 2005 r. uko\u0144czy\u0142 studium trenerskie w Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 trenera pi\u0142ki no\u017cnej II klasy. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Trener\u00f3w w AWF Warszawa z uprawnieniami trenera I klasy UEFA. W sezonie 2008\/2009 by\u0142 trenerem III-ligowej pi\u0142karskiej dru\u017cyny Resovii i wprowadzi\u0142 j\u0105 do II ligi, a nast\u0119pnie zrezygnowa\u0142 z prowadzenia tego zespo\u0142u. W latach 2011-2012 prowadzi\u0142 Stal Mielec (III liga), a od VI 2012 r. zosta\u0142 ponownie zaanga\u017cowany do Resovii (II liga). Przed sezonem 2013\/2014 zatrudni\u0142a go Siarka Tarnobrzeg (II liga). Z prowadzenia tej dru\u017cyny zrezygnowa\u0142 2 IX 2014 r. W przerwie zimowej 2014\/2015 odby\u0142 sta\u017c trenerski w zespole Red Bull Salzburg, graj\u0105cym w austriackiej Bundeslidze. Z dniem 13 VIII 2015 r. zosta\u0142 trenerem II-ligowego zespo\u0142u Puszcza Niepo\u0142omice i w 2017 r. awansowa\u0142 z nim do I ligi. W maju 2016 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 trenersk\u0105 UEFA Pro w Szkole Trener\u00f3w PZPN w Bia\u0142ej Podlaskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TUMANOWICZ WALERIAN<\/strong>, urodzony 1 II 1894 r. w Banila pe Ceremus na Bukowinie (Rumunia), syn Issaka (Ormianina). Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Czerniowcach, a nast\u0119pnie w Wiedniu i tam zda\u0142 matur\u0119. Rozpocz\u0119te studia wy\u017csze w Akademii Handlowej przerwa\u0142a w 1914 r. wojna \u015bwiatowa. Zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w Polskich i bra\u0142 udzia\u0142 w szlaku bojowym 3 pu\u0142ku piechoty. W latach 1918\u20131920 walczy\u0142 w wojnach polsko-ukrai\u0144skiej i polsko-bolszewickiej. Za wykazane bohaterstwo zosta\u0142 odznaczony czterokrotnie Krzy\u017cem Walecznych i Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci. Uko\u0144czy\u0142 studia w Pa\u0144stwowej Akademii Handlowej we Lwowie. Powr\u00f3ci\u0142 do s\u0142u\u017cby w Wojsku Polskim, a nast\u0119pnie s\u0142u\u017cy\u0142 w KOP w Wilnie, Rykontach, Trokach i Bia\u0142ymstoku. W 1938 r. powierzono mu funkcj\u0119 szefa wydzia\u0142u w Naczelnej Komendzie Legii Akademickiej. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 majora. W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. dowodzi\u0142 oddzia\u0142em i walczy\u0142 m.in. pod Kutnem. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych przedosta\u0142 si\u0119 do Warszawy, a nast\u0119pnie do Krakowa. Uczestniczy\u0142 w organizowaniu tamtejszych struktur ruchu oporu \u2013 S\u0142u\u017cbie Zwyci\u0119stwu Polski, a p\u00f3\u017aniej ZWZ \u2013 AK. Zosta\u0142 oddelegowany do Mielca, zorganizowa\u0142 Inspektorat ZWZ-AK w Mielcu i by\u0142 jego inspektorem. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami \u201eJagra\u201d i \u201eJagodzi\u0144ski\u201d. Pracowa\u0142 oficjalnie w niemieckiej firmie \u201eJohan Hennig\u201d, a nast\u0119pnie w sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci w Mielcu jako \u201eWalerian Wartanowicz\u201d. Uczestniczy\u0142 w akcjach zbrojnych, m.in. kierowa\u0142 przygotowaniami mieleckiej AK do rozbicia wi\u0119zienia w Mielcu w marcu 1943 r. 15 II 1944 r. odwo\u0142ano go z funkcji i przeniesiono do Krakowa. Ta niespodziewana decyzja wi\u0105za\u0142a si\u0119 z planowan\u0105 przez Zenona Sobot\u0119 (ps. \u201e\u015awida\u201d) likwidacj\u0105 kierownictwa Komendy Obwodu AK w Mielcu, co by\u0142o jedn\u0105 z najbardziej niezrozumia\u0142ych akcji AK w czasie okupacji hitlerowskiej na terenie Okr\u0119gu AK Krak\u00f3w. W Krakowie W. Tumanowicz pozostawa\u0142 bez przydzia\u0142u funkcji, ale p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 awansowany do stopnia podpu\u0142kownika. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej, przeciwny tworzeniu si\u0119 nowego ustroju i represji wobec opozycji, pozosta\u0142 w konspiracji i dzia\u0142a\u0142 w organizacji WiN w Krakowie, tworz\u0105c pion \u201eZ\u201d (kom\u00f3rki propagandowo \u2013 informacyjne w wojsku). Przyje\u017cd\u017ca\u0142 tak\u017ce do Mielca i uczestniczy\u0142 w spotkaniach kom\u00f3rki WiN (1945\u20131946). Krakowski Urz\u0105d Bezpiecze\u0144stwa odkry\u0142 jednak t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 i aresztowa\u0142 go. S\u0105dzony by\u0142 wraz z 16 innymi dzia\u0142aczami w procesie II Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Zrzeszenia WiN w Krakowie w dniach 11 VIII \u2013 10 IX 1947 r. Poza sprawami politycznymi starano si\u0119 oskar\u017cy\u0107 go o inne przest\u0119pstwa. Zosta\u0142 skazany na kar\u0119 \u015bmierci, utrat\u0119 praw publicznych i obywatelskich na zawsze oraz przepadek mienia. Stracono go 13 XI 1947 r. w wi\u0119zieniu Montelupich w Krakowie. Miejsca poch\u00f3wku dot\u0105d nie ujawniono. W 2017 r. uchwa\u0142\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu zosta\u0142 patronem jednej z mieleckich ulic.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TUMANOWICZA WALERIANA (ULICA)<\/strong>, jedna z mniejszych (191 m) ulic miejskich na osiedlu Kazimierza Wielkiego. Biegnie wewn\u0105trz osiedla dom\u00f3w jednorodzinnych \u2013 od ul. Piastowskiej do ul. Kredytowej. Jest do\u015b\u0107 ruchliwa, bowiem \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 z ni\u0105 tak\u017ce ulice Sosnowa i Lotnicza. Powsta\u0142a na pocz\u0105tku lat 60., a patrona nadano jej 27 V 1960 r. W 2007 r. wykonano now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z p\u0142ytek betonowych. Warto przypomnie\u0107, \u017ce na tym miejscu w latach 30., kiedy funkcjonowa\u0142o lotnisko turystyczne, startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y samoloty przy wielkim aplauzie licznie zgromadzonych mielczan. Dotychczasowy patron ulicy Lucjan Szenwald (1909-1944) by\u0142 poet\u0105, cz\u0142onkiem grupy poetyckiej Kwadryga. W 1943 r. znalaz\u0142 si\u0119 w szeregach 1. Dywizji Piechoty im. T. Ko\u015bciuszki i zosta\u0142 jej kronikarzem. Bra\u0142 udzia\u0142 w bitwie pod Lenino. W ramach realizacji Ustawy dekomunizacyjnej z dnia 1 IV 2016 r.<\/em> – Uchwa\u0142\u0105 z dnia 26 IV 2017 r. Rady Miejskiej w Mielcu zmieniono nazw\u0119 na ul. p\u0142k. Waleriana Tumanowicza. (\u017byciorys w oddzielnym ha\u015ble: TUMANOWICZ WALERIAN w niniejszej \u201eEncyklopedii\u201d.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TURCZYNOWICZ J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony w 1837 r. Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. jako \u017co\u0142nierz i kurier, a p\u00f3\u017aniej podporucznik. Bra\u0142 udzia\u0142 w bitwach pod Koniecpolem, Przedborzem i Kruszyn\u0105. Po upadku powstania \u2013 w obawie o represje rosyjskie \u2013 uda\u0142 si\u0119 na emigracj\u0119 i zamieszka\u0142 w Mielcu. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem pierwszego Zarz\u0105du Towarzystwa Zaliczkowego w Mielcu w 1874 r. Pe\u0142ni\u0142 w nim funkcj\u0119 zast\u0119pcy kasjera. Zmar\u0142 30 XI 1893 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TURKOWSKI MARIAN W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 18 I 1910 r. w Wadowicach. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum (typu humanistycznego) im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1929 r. W latach 1929\u20131933 studiowa\u0142 na Wydziale Prawa UJ w Krakowie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra. Po studiach powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracowa\u0142 w kancelarii adwokackiej Witolda Rymanowskiego. W czasie odbywania s\u0142u\u017cby wojskowej w 1939 r. wybuch\u0142a wojna i jako kapral z cenzusem uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej, m.in. w starciach pod M\u0142aw\u0105 i w obronie Warszawy. Po kapitulacji Warszawy uda\u0142o mu si\u0119 unikn\u0105\u0107 niewoli i powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Tu w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 tworz\u0105cego si\u0119 ruchu oporu, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z W\u0142adys\u0142awem Jasi\u0144skim w drukowaniu i kolportowaniu gazetki \u201eOdwet\u201d. Zawiadomiony o zamiarze aresztowania przez gestapo przez rok przebywa\u0142 w Krakowie i Niepo\u0142omicach. W 1942 r. kolejny raz powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w firmie \u201eJohan Hennig\u201d jako kasjer. Ponownie podj\u0105\u0142 si\u0119 kolportowania konspiracyjnej prasy, g\u0142\u00f3wnie na terenie D\u0119bicy i Ropczyc. 30 VI 1943 r. zosta\u0142 aresztowany przez gestapo i uwi\u0119ziony w Tarnowie, a 2 X 1943 r. w wi\u0119zieniu Montelupich w Krakowie. Tam w nieznanych okoliczno\u015bciach zosta\u0142 zamordowany. Miejsce poch\u00f3wku nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TURLEJ DARIUSZ<\/strong>, urodzony 29 III 1957 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Marii z Dobrza\u0144skich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej i w 1981 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera informatyka. W 1981 r. zosta\u0142 zatrudniony na macierzystej uczelni i pracowa\u0142 kolejno jako asystent, starszy asystent i adiunkt. W 1990 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora in\u017cyniera informatyka w Moskiewskim Instytucie Energetycznym. Od 1994 r. do 2000 r. i od 2006 r. do 2008 r. by\u0142 kierownikiem Studium Podyplomowego Informatyki, a w latach 1999-2005 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prodziekana ds. nauczania na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 ponownie w latach 2008-2012. By\u0142 cz\u0142onkiem Senatu PW (2005-2008, 2008-2012). We wsp\u00f3\u0142pracy z Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie zorganizowa\u0142 w Rzeszowie studia podyplomowe w zakresie informatyki z udzia\u0142em wyk\u0142adowc\u00f3w Politechniki Warszawskiej. Utrzymuje kontakty z Mielcem, a zw\u0142aszcza z Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli. W ramach tej wsp\u00f3\u0142pracy m.in. w latach 2004-2005 Politechnika Warszawska zorganizowa\u0142a w Mielcu dwie edycje studium podyplomowego z informatyki. W latach 2005-2008 by\u0142 pe\u0142nomocnikiem dziekana ds. mi\u0119dzynarodowej wymiany student\u00f3w. Od 2008 r. do 2012 r. by\u0142 prodziekanem ds. nauczania Wydzia\u0142u Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej, a tak\u017ce pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego wydzia\u0142owych komisji rekrutacyjnych. Posiada tytu\u0142 Microsoft Certified Trainer. Nawi\u0105za\u0142 kontakty dydaktyczne z szeregiem uczelni w Europie, a tak\u017ce z uczelniami w Japonii, Republice Korei i Singapurze. By\u0142 jednym z g\u0142\u00f3wnych wykonawc\u00f3w pi\u0119ciu projekt\u00f3w badawczych realizowanych na zlecenie Komitetu Bada\u0144 Naukowych oraz wykonawc\u0105 dw\u00f3ch projekt\u00f3w realizowanych na zlecenie i wdro\u017conych dla zaspokojenia potrzeb przedsi\u0119biorstw przemys\u0142owych. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem kilkunastu publikacji naukowych. Bra\u0142 udzia\u0142 w dw\u00f3ch mi\u0119dzynarodowych konferencjach. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Nagrod\u0105 Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy\u017cszego Zespo\u0142ow\u0105 stopnia drugiego za opracowanie systemu zbierania danych z obiekt\u00f3w technologicznych kopalni siarki w 1987 r., Nagrod\u0105 Badawcz\u0105 Siemensa oraz dwukrotnie Nagrod\u0105 Rektora PW za osi\u0105gni\u0119cia dydaktyczne. Od lat szkolnych interesowa\u0142 si\u0119 sportami wodnymi. Nale\u017ca\u0142 do sekcji p\u0142ywackiej FKS Stal Mielec. Zdoby\u0142 uprawnienia ratownika wodnego, s\u0119dziego p\u0142ywackiego i \u017ceglarza jachtowego. Od wielu lat uprawia \u017ceglarstwo morskie jachtowe. P\u0142ywa\u0142 m.in. po morzach: Ba\u0142tyckim, P\u00f3\u0142nocnym i Norweskim oraz po Oceanie Atlantyckim. W czasie studi\u00f3w i po studiach ta\u0144czy\u0142 w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca PW, kt\u00f3ry wyst\u0119powa\u0142 na wielu scenach krajowych i zagranicznych.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TURLEJ STANIS\u0141AW ALOJZY<\/strong>, urodzony 22 I 1929 r. w miejscowo\u015bci Mokrzyska, gmina Brzesko, syn Stanis\u0142awa i Salomei z Radeckich. W latach 1950-1951 pracowa\u0142 w laboratorium w Zak\u0142adach Azotowych w Tarnowie jako chemik. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych w Mo\u015bcicach. Po maturze w 1951 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do WSK Mielec i do 1974 r. pracowa\u0142 kolejno na stanowiskach: chemika, zast\u0119pcy kierownika wydzia\u0142u, kierownika wydzia\u0142u produkcyjnego i kierownika dzia\u0142u inwestycji. W tym okresie uko\u0144czy\u0142 Zaoczne Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu (1960) z tytu\u0142em technika mechanika, a nast\u0119pnie studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej z tytu\u0142em in\u017cyniera (1967). W 1974 r. zosta\u0142 mianowany g\u0142\u00f3wnym specjalist\u0105 ds. eksportu i w latach 1974-1978 przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju eksportu wyrob\u00f3w WSK Mielec, m.in. samolot\u00f3w An-2, TS-11 Iskra i M-18 Dromader, pojazd\u00f3w \u201eMelex\u201d, silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych i aparatury wtryskowej. W 1977 r. uzyska\u0142 dyplom specjalizacji zawodowej in\u017cyniera stopnia pierwszego w zakresie organizacji obs\u0142ugi serwisowej. W 1978 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. ekonomiczno-handlowych w powsta\u0142ym Zak\u0142adzie Lotniczym i wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 jego s\u0142u\u017cby. W latach 1985-1989 pracowa\u0142 w delegaturze PEZETEL w Moskwie na stanowisku kierownika serwisu. Po powrocie z Moskwy ponownie pracowa\u0142 w dziale eksportu i prowadzi\u0142 eksport samolot\u00f3w i zespo\u0142\u00f3w dla odbiorcy radzieckiego. W 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. W latach 1995-1999 pracowa\u0142 w firmie EAST-WEST CONNECTION i by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora generalnego firmy ukrai\u0144sko-polskiej MIELTER w Tarnopolu na Ukrainie. Kontakty z burmistrzem Tarnopola i wojewod\u0105 tarnopolskim przyczyni\u0142y si\u0119 do rozwoju wsp\u00f3\u0142pracy handlowej Mielca z Tarnopolem. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w sekcji pi\u0142ki siatkowej m\u0119\u017cczyzn FKS \u201eStal\u201d Mielec oraz w Automobilklubie Rzeszowskim. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem pierwszego rajdu \u201eMelex\u00f3w\u201d w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Br\u0105zowym i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TUROCZY ARTUR<\/strong>, urodzony 1 X 1969 r. w Jaros\u0142awiu, syn Stanis\u0142awa i Janiny z domu Eider. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Jaros\u0142awiu z matur\u0105 w 1988 r. Studia na Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony \u015arodowiska (kierunek: g\u00f3rnictwo i geologia) Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej\u00a0 w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1994 r. z tytu\u0142em magister in\u017cynier\u00a0 geofizyk. Pracowa\u0142 mi\u0119dzy innymi w firmach: Geofizyka Krak\u00f3w (geofizyk, 1994-2001), Towarzystwo Ubezpiecze\u0144 i Reasekuracji Warta SA w Tarnobrzegu (kierownik sprzeda\u017cy, 2001-2004), Powszechny Zak\u0142ad Ubezpiecze\u0144 SA w Rzeszowie (dyrektor sprzeda\u017cy, 2005- 2010),\u00a0 UNIQA TU SA w Rzeszowie (dyrektor Oddzia\u0142u, 2011-2012), AUXILIA SA w Mielcu (dyrektor Oddzia\u0142u, 2015-2016) i ALTKOM AKADEMIA w Rzeszowie (dyrektor O\u015brodka 2017-2018). Od VII 2018 r. do VIII 2019 r. pracowa\u0142 w Agencji Wydawniczo-Reklamowej \u201eKORSO\u201d Sp. z o. o. na stanowisku dyrektora Wydawnictwa. Od VIII 2019 r. pracuje w CUK Ubezpieczenia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TUROWICZ ANDRZEJ (imi\u0119 zakonne – BERNARD),<\/strong> urodzony 22 X 1904 r. w Przeworsku, syn Augusta i Klotyldy z domu Turnau. Absolwent III Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. Kr\u00f3la Jana III Sobieskiego w Krakowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1922 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra filozofii w 1928 r. i magistra matematyki w 1931 r. Uczy\u0142 kolejno w: III Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Krakowie (1927-1931), Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu (1931-1932) i IV Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Krakowie (1935-1937). Ponadto od 1 X 1929 r. do 30 IX 1930 r. by\u0142 starszym asystentem w katedrze matematyki Akademii G\u00f3rniczej w Krakowie. 1 XI 1937 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Politechnice Lwowskiej jako adiunkt. Po zaj\u0119ciu Lwowa przez wojska radzieckie wyk\u0142ada\u0142 matematyk\u0119 na Wydziale Architektury (1939\/1940) oraz Wydz. Architektury i Mechanicznym (1940\/1941). Po wej\u015bciu Niemc\u00f3w do Lwowa powr\u00f3ci\u0142 do Krakowa i przez ca\u0142\u0105 okupacj\u0119 hitlerowsk\u0105 pracowa\u0142 w Izbie Przemys\u0142owo \u2013 Handlowej. Uczestniczy\u0142 w tajnym nauczaniu uniwersyteckim jako wyk\u0142adowca geometrii analitycznej oraz bra\u0142 udzia\u0142 w konspiracyjnych spotkaniach Polskiego Towarzystwa Matematycznego. 29 I 1945 r. wst\u0105pi\u0142 do zakonu Benedyktyn\u00f3w w klasztorze tynieckim, a 31 VII 1949 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. 28 V 1946 r. uzyska\u0142 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim stopie\u0144 doktora z filozofii w zakresie matematyki na podstawie rozprawy \u201eO funkcjona\u0142ach multyplikatywnych i ci\u0105g\u0142ych\u201d, 30 X 1963 r. habilitowa\u0142 si\u0119 w Instytucie Matematyki PAN na podstawie cyklu prac o tzw. polach orientorowych zwi\u0105zanych z teori\u0105 sterowania, a 31 XII 1969 r. zosta\u0142 profesorem nadzwyczajnym tak\u017ce w Instytucie Matematyki PAN. Od 1946 r. wyk\u0142ada\u0142 algebr\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim (1946-1951, 1956-1961), a w latach 1952-1956 \u2013 matematyk\u0119 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1963-1974 by\u0142 pracownikiem naukowym Instytutu Matematyki PAN. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Akademi\u0105 G\u00f3rniczo\u2013Hutnicz\u0105, m.in. prowadz\u0105c zaj\u0119cia z doktorantami. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 31 XII 1974 r. W Opactwie Benedyktyn\u00f3w w Ty\u0144cu uczy\u0142 kleryk\u00f3w historii monastycznej. W pracy naukowej skupia\u0142 si\u0119 nad algebr\u0105, analiz\u0105 funkcjonaln\u0105, funkcjami rzeczywistymi, teoriami sterowania, r\u00f3wnaniami r\u00f3\u017cniczkowymi i r\u00f3wnaniami r\u00f3\u017cniczkowymi z odchylonym argumentem. Opublikowa\u0142 ponad 50 pozycji, m.in. \u201eGeometri\u0119 zer wielomian\u00f3w\u201d (1967). Pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w Polskim Towarzystwie Matematycznym, a w latach 1973-1975 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Oddzia\u0142u PTM w Krakowie. Zmar\u0142 25 XI 1989 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TUTRO BARBARA MA\u0141GORZATA (z domu CHWA\u0141KA)<\/strong>, urodzona 5 VIII 1961 r. w Rzeszowie, c\u00f3rka Adama i Marii z domu Kraso\u0144. Absolwentka IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142a w 1980 r. Po uko\u0144czeniu Wydzia\u0142u Po\u0142o\u017cnych Medycznego Studium Zawodowego w Rzeszowie z tytu\u0142em po\u0142o\u017cnej w 1983 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Wojew\u00f3dzkim Szpitalu Zespolonym w Rzeszowie jako po\u0142o\u017cna na Oddziale Po\u0142o\u017cniczo-Ginekologicznym, ale jeszcze w tym samym roku zosta\u0142a nauczycielem zawodu na Wydziale Po\u0142o\u017cnych Medycznego Studium Zawodowego w Rzeszowie. W 1984 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Pedagogiczne ODN w Rzeszowie. Po \u015blubie w 1986 r. przenios\u0142a si\u0119 do Mielca (tu mieszka\u0142 m\u0105\u017c) i w latach 1986-1999 by\u0142a nauczycielem zawodu w Liceum Medycznym i Medycznym Studium Zawodowym. W 1997 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Przedmiotowo-Metodyczne w Centrum Edukacji Medycznej w Warszawie w zakresie piel\u0119gniarstwa po\u0142o\u017cniczego i ginekologicznego. Od 1 IX 1999 r. do 29 II 2000 r. pracowa\u0142a jako nauczyciel religii w Szkole Podstawowej nr 11 w Mielcu, a od 1 III 2000 r. do 2012 r. by\u0142a\u00a0 nauczycielem religii i wychowania do \u017cycia w rodzinie w Gimnazjum nr 4. Studiowa\u0142a w Instytucie Teologicznym w Tarnowie Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i w 2004 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra teologii. Jednocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie nauczania przedmiotu: wychowanie do \u017cycia w rodzinie. W 2006 r. uko\u0144czy\u0142a kwalifikacyjne studia podyplomowe w zakresie doradztwa zawodowego na Wydziale Pedagogiki i Psychologii UMCS w Lublinie. Od 1 IX 2012 r. do 24 II 2022 r. pracowa\u0142a w Powiatowym Zespole Plac\u00f3wek Szkolno-Wychowawczych w Mielcu jako nauczyciel religii, a nast\u0119pnie przesz\u0142a na emerytur\u0119. \u00a0Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Od 1978 r. nale\u017cy do ZHP, jest instruktorem, posiada stopie\u0144 harcmistrza. W latach 1979-1986 by\u0142a instruktorem Wydzia\u0142u Zuchowego Komendy Chor\u0105gwi w Rzeszowie, organizowa\u0142a kursy zuchowej kadry instruktorskiej i kolonie zuchowe. W Mielcu jest wsp\u00f3\u0142organizatorem letniego wypoczynku dzieci i m\u0142odzie\u017cy oraz cz\u0142onkiem Komisji Stopni Instruktorskich Komendy Hufca. Od 1997 r. dzia\u0142a w Oddziale Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Tarnowskiej przy parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu, m.in. wsp\u00f3\u0142pracuje ze Szko\u0142\u0105 Rodzenia. By\u0142a te\u017c organizatork\u0105 konferencji \u201eKarmienie piersi\u0105 \u2013 prawda i mity\u201d, I Podkarpackiego Zjazdu Szk\u00f3\u0142 Rodzenia (pod patronatem marsza\u0142ka wojew\u00f3dztwa podkarpackiego), konferencji naukowo-szkoleniowej dla nauczycieli \u201eProfilaktyka w dydaktyce i wychowaniu oraz sympozjum popularnonaukowego dla m\u0142odzie\u017cy \u201eWarto\u015b\u0107 \u017cycia w nauczaniu Jana Paw\u0142a II\u201d. W 2003 r. by\u0142a jednym z prelegent\u00f3w na III Og\u00f3lnopolskim Zje\u017adzie Szk\u00f3\u0142 Rodzenia w Warszawie. Od 2004 r. jest wolontariuszk\u0105 w Parafialnej Poradni \u017bycia Rodzinnego przy parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Opublikowa\u0142a m.in. broszur\u0119 Karmienie piersi\u0105 \u2013 zdrowy wyb\u00f3r (1997)<\/em>, wyk\u0142ad \u201eWp\u0142yw edukacji w szkole rodzenia na dojrzewanie do ojcostwa\u201d (2003), poradnik\u00a0Witaj Mamo, Witaj Tato, Witajcie Wszyscy…<\/em>\u00a0(wsp\u00f3lnie z Ma\u0142gorzat\u0105 Lubienieck\u0105, 2003) i\u00a0Warto\u015b\u0107 \u017cycia w nauczaniu Jana Paw\u0142a II<\/em> (wsp\u00f3lnie z ks. W\u0142adys\u0142awem Burkiem i Jolant\u0105 Witek, 2008). W wyborach 2002 r. i 2006 r. zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu. W kadencji 2002-2006 by\u0142a cz\u0142onkiem Komisji O\u015bwiaty, Kultury i Sportu oraz Komisji Ochrony \u015arodowiska, Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej, a w kadencji 2006-2010 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cej Rady Miejskiej, a tak\u017ce by\u0142a cz\u0142onkiem Komisji O\u015bwiaty i Kultury oraz Komisji Sportu. W wyborach samorz\u0105dowych uzyska\u0142a mandat radnej Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2014-2018 i do 2017 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cej Rady. Wyr\u00f3\u017cniona Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa oraz tytu\u0142em najsympatyczniejszego nauczyciela gimnazj\u00f3w mieleckich w konkursie \u201eBelfer the Bestia 2002\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TUWIMA JULIANA (ULICA)<\/strong>, jedna z d\u0142u\u017cszych (835 m) miejskich ulic w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci osiedla Borek. Zosta\u0142a zbudowana w 1997 r. Ma nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z p\u0142ytek. Biegnie od ul. J. Bema do ul. J. Przybosia, po\u015br\u00f3d prywatnych dom\u00f3w i ogrodowej zieleni. W po\u0142owie biegu krzy\u017cuje si\u0119 z ul. G. Morcinka, kt\u00f3ra dochodzi do ul. H. Sienkiewicza. Ulica otrzyma\u0142a patrona 28 III 1973 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0JULIAN TUWIM (1894\u20131953) to jeden z najbardziej znanych polskich tw\u00f3rc\u00f3w XX w. Poeta, satyryk, wsp\u00f3\u0142pracownik pism literackich i t\u0142umacz. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem grupy poetyckiej \u201eSkamander\u201d oraz kierownikiem literackim czo\u0142owych warszawskich kabaret\u00f3w. Autor m.in. zbior\u00f3w:\u00a0Czyhanie na Boga, Sokrates ta\u0144cz\u0105cy, Si\u00f3dma jesie\u0144, Rzecz czarnoleska, Biblia cyga\u0144ska, Tre\u015b\u0107 gorej\u0105ca, Jarmark rym\u00f3w, poemat\u00f3w Bal w Operze i Kwiaty polskie<\/em>\u00a0oraz librett operetkowych, utwor\u00f3w estradowych i kabaretowych, a tak\u017ce zbior\u00f3w ciekawostek z dziedziny polskiej kultury obyczajowej. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ci\u0142 tak\u017ce na przek\u0142ady, g\u0142\u00f3wnie z j\u0119zyka rosyjskiego, m.in. utwor\u00f3w Puszkina, Niekrasowa i Gogola. Wielokrotnie nagradzany i wyr\u00f3\u017cniony m.in. doktoratem h.c. Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego. Ale, o ironio, najwi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107 przynios\u0142y mu utwory dla dzieci, m.in.\u00a0Lokomotywa\u00a0<\/em>i\u00a0S\u0142o\u0144 Tr\u0105balski.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TWARDOWSKIEGO JANA KS. (ULICA)<\/strong>, ulica miejska (385 m) na osiedlu Wolno\u015bci, boczna ul. W. Broniewskiego. Status ulicy i patrona otrzyma\u0142a 31 VIII 2006 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0KSI\u0104DZ JAN TWARDOWSKI (1915\u20132006) to jeden z najwybitniejszych wsp\u00f3\u0142czesnych tw\u00f3rc\u00f3w liryki religijnej. W czasie okupacji hitlerowskiej by\u0142 \u017co\u0142nierzem AK. Bra\u0142 udzia\u0142 w powstaniu warszawskim. W 1947 r. uko\u0144czy\u0142 studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po uko\u0144czeniu Seminarium Duchownego w Warszawie w 1948 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Od 1959 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 rektora ko\u015bcio\u0142a Si\u00f3str Wizytek w Warszawie. Zbiory wierszy:\u00a0Znaki ufno\u015bci\u00a0<\/em>(1970),\u00a0Niebieskie okulary<\/em>\u00a0(1980),\u00a0Na osio\u0142ku<\/em>\u00a0(1986),\u00a0Sumienie ruszy\u0142o (<\/em>1989),\u00a0Stukam do nieba<\/em>\u00a0(1990),\u00a0Krzy\u017cyk na drog\u0119<\/em>\u00a0(1993),\u00a0Mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci szuka (<\/em>1999), pogadanki dla dzieci\u00a0Zeszyt w kratk\u0119<\/em>\u00a0(1973), zbi\u00f3r anegdot i \u017cart\u00f3w\u00a0Niecodziennik<\/em>\u00a0(1991) i wybory wierszy, m.in.\u00a0Nie przyszed\u0142em pana nawraca\u0107.<\/em> Otrzyma\u0142 wiele nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144. Jego imi\u0119 przyj\u0119\u0142o oko\u0142o 40 szk\u00f3\u0142 w Polsce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TWARDOWSKI J\u00d3ZEF TADEUSZ<\/strong>, urodzony 19 III 1959 r. w D\u0119bicy, syn Franciszka i Genowefy z domu Wojdon. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Ropczycach, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Administracji (kierunek: administracja) w Filii UMCS Lublin w Rzeszowie i w 1982 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra administracji. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Okr\u0119gowym Inspektoracie Pa\u0144stwowej Inspekcji Handlowej w Rzeszowie jako m\u0142odszy inspektor (X 1982 \u2013 V 1984), a nast\u0119pnie obj\u0105\u0142 funkcje wiceprzewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego ZMW \u201eWici\u201d w Rzeszowie i sekretarza Okr\u0119gowej Rady Akademickiej (VI 1984 \u2013 XII 1989). W latach 1990-2004 pracowa\u0142 jako dziennikarz w rzeszowskich dziennikach: \u201eA-Z\u201d (I 1990 \u2013 VII 1993), \u201eNowiny\u201d (VIII 1993 \u2013 I 1997) i \u201eSuper Nowo\u015bci\u201d (II 1997 \u2013 V 2004). Po epizodycznym zatrudnieniu na stanowisku inspektora w Wojew\u00f3dzkim Urz\u0119dzie Pracy w Rzeszowie (VII 2004 \u2013 I 2005), od II 2005 r. do II 2014 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa Zarz\u0105du Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego SA. w Rzeszowie oraz by\u0142 konsultantem w Punkcie Konsultacyjnym \u00a0i specjalist\u0105 w Funduszu Po\u017cyczkowym (4 lata). W tym okresie uko\u0144czy\u0142 Podyplomowe Studia Mened\u017cerskie w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (2006) i Podyplomowe Studia Zarz\u0105dzania Kadrami w Wy\u017cszej Szkole Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (2013). W marcu 2014 r. przeszed\u0142 do pracy w Zarz\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim PSL w Rzeszowie na stanowisko dyrektora Biura Zarz\u0105du, a w kwietniu 2015 r. powierzono mu funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Agencji Rozwoju Regionalnego MARR SA. w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 26 VI 2018 r. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako przewodnicz\u0105cy Podkarpackiego Oddzia\u0142u Regionalnego Towarzystwa Inicjatyw Spo\u0142ecznych \u201eNowy \u015awiat\u201d oraz cz\u0142onek Podkomitetu Monitoruj\u0105cego Program Operacyjny Kapita\u0142 Ludzki w Wojew\u00f3dztwie Podkarpackim. Od 2020 r. do III 2021 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 redaktora naczelnego Tygodnika Regionalnego „Korso”. W tym okresie otrzyma\u0142 nagrod\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 w og\u00f3lnopolskim konkursie dla prasy lokalnej „LOCAL PRESS” w 2020 r. za najlepszy tekst publicystyczny o samochodzie elektrycznym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TWARDZICKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony w 1842 r. Uczestnik powstania styczniowego 1863 r. W czasie walk w Kr\u00f3lestwie zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Rosjan do niewoli i zes\u0142any do Kostromy. Wypuszczono go w lutym 1868 r. Zmar\u0142 19 I 1873 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym przy drodze do Tarnobrzega (p\u00f3\u017aniej ul. H. Sienkiewicza).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TWAR\u00d3G STANIS\u0141AW<\/strong>, inspektor szkolny w Mielcu w latach 70. XIX w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TWOREK ANTONI (ksi\u0105dz<\/strong>), urodzony 2 VIII 1936 r. w Padwi, syn Jana i Franciszki z domu Roguz. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu z matur\u0105 w 1953 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1959 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach w Rytrze (1959-1962), \u0141\u0105cku (1962-1967), Wilczyskach (1967-1970) i Limanowej (1970-1971). Od 2 VIII 1971 r. do 19 VIII 2006 r. by\u0142 proboszczem parafii pw. Narodzenia \u015bw. Jana Chrzciciela w Che\u0142mie nad Rab\u0105. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 notariusza dekanatu Bochnia-Zach\u00f3d. Poza gorliw\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 duszpastersk\u0105 troszczy\u0142 si\u0119 o zabytkowy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny z 1. po\u0142owy XVIII w. Czyni\u0142 to z wielkim zaanga\u017cowaniem, bowiem fascynowa\u0142 si\u0119 histori\u0105 lokaln\u0105, a szczeg\u00f3lnie dziejami parafii Che\u0142m. Napisa\u0142 dwie ksi\u0105\u017cki: monografi\u0119 \u201eChe\u0142m i Przyrabie\u201d oraz \u201ePrzewodnik po Che\u0142mie i Muzeum Parafialnym\u201d. W 1999 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Muzeum Parafialne i r\u00f3wnocze\u015bnie pierwsze w Polsce Muzeum Bo\u017cogrobowc\u00f3w i do \u015bmierci pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jego kustosza. Ponadto doprowadzi\u0142 do wybudowania kaplicy cmentarnej na cmentarzu w Che\u0142mie oraz utworzenia nowej parafii w Gierczycach, wcze\u015bniej cz\u0119\u015bci parafii w Che\u0142mie. Wyr\u00f3\u017cniony EC i RM . Od 2006 r. przebywa\u0142 w parafii w Che\u0142mie jako rezydent. Zmar\u0142 21 X 2020 r. Pochowany zosta\u0142 na cmentarzu parafialnym w Che\u0142mie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TYBURCZY ADAM<\/strong>, urodzony 3 IV 1925 r. w Kolbuszowej, syn Wojciecha i Katarzyny. Bra\u0142 udzia\u0142 w II wojnie \u015bwiatowej jako \u017co\u0142nierz 28 pu\u0142ku piechoty II Armii Wojska Polskiego. Walczy\u0142 m.in. nad Nys\u0105 \u0141u\u017cyck\u0105 oraz w rejonach Drezna i Pragi. By\u0142 dwukrotnie ranny \u2013 pod Pulschnitz (21 IV 1945) i w Wehlen (6 V 1945). Po wojnie pozosta\u0142 w wojsku i do 1975 r. pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach dow\u00f3dczych i administracyjnych, m.in. w 28 i 77 pu\u0142ku piechoty, Wojskowej Komendzie Rejonowej w Ja\u015ble i Wojskowej Komendzie Uzupe\u0142nie\u0144 w Mielcu. Wielokrotnie awansowa\u0142 i po przej\u015bciu w stan spoczynku posiada\u0142 stopie\u0144 pu\u0142kownika rezerwy. 18 III 1981 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Ko\u0142a Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych przy WKU w Mielcu i zosta\u0142 wybrany na pierwszego prezesa Ko\u0142a, a p\u00f3\u017aniej pe\u0142ni\u0142 inne funkcje w Zarz\u0105dzie Ko\u0142a. W latach 1981-1985 by\u0142 tak\u017ce wiceprezesem Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego ZB\u017bZ w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniono go m.in. Krzy\u017cem Walecznych i wieloma odznaczeniami bojowymi, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i odznaczeniami resortowymi. Zmar\u0142 14 IV 1989 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TYBURSKI EDWARD,<\/strong> urodzony 18 X 1960 r. w Gr\u0119bowie. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w Siarce Tarnobrzeg. Graj\u0105c w dru\u017cynie junior\u00f3w Siarki, wzni\u00f3s\u0142 znaczny wk\u0142ad w zdobycie przeze\u0144 wicemistrzostwa Polski junior\u00f3w w 1979 r. W latach 1978-1979 r. wyst\u0105pi\u0142 w 22 meczach reprezentacji Polski junior\u00f3w.\u00a0 Jego nieprzeci\u0119tny talent dostrzegli dzia\u0142acze ekstraklasowej Stali Mielec i od sezonu 1978\/1979 do sezonu 1990\/1991 (w rundzie jesiennej) wyst\u0119powa\u0142 w I sk\u0142adzie Stali. M.in. przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia 3. miejsca w ekstraklasie (br\u0105zowy medal mistrzostw Polski) w sezonie 1981\/1982 oraz dwukrotnego awansu Stali (po spadkach) do ekstraklasy w sezonach 1984\/1985 i 1987\/1988. Od wiosny 1991 r. powr\u00f3ci\u0142 do Siarki Tarnobrzeg i gra\u0142 w tym zespole do ko\u0144ca 1995 r. W tym okresie m.in. by\u0142 jednym z g\u0142\u00f3wnych autor\u00f3w awansu Siarki do ekstraklasy w sezonie 1991\/1992 i 1994\/1995. Przez rund\u0119 wiosenn\u0105 1995\/1996 i jesienn\u0105 1996\/1997 gra\u0142 w Czuwaju Przemy\u015bl, a na rund\u0119 wiosenn\u0105 1996\/1997 zosta\u0142 sprowadzony do prze\u017cywaj\u0105cej g\u0142\u0119boki kryzys II-ligowej Stali Mielec. Niestety, z powodu wielkich k\u0142opot\u00f3w finansowych jeszcze w tej samej rundzie dru\u017cyna zosta\u0142a wycofana z rozgrywek, a klub rozwi\u0105zany (12 VI 1997 r.). Od tego czasu gra\u0142 z przerwami w zespo\u0142ach z okolic Mielca i prowadzi\u0142 prac\u0119 szkoleniow\u0105 z m\u0142odzie\u017c\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYCHANOWICZ ANNA MARIA (z domu RZEGOCKA)<\/strong>, urodzona 31 III 1946 r. w Mielcu, c\u00f3rka nauczycieli – J\u00f3zefa i Stanis\u0142awy. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1963 r. Studiowa\u0142a filologi\u0119 polsk\u0105 na Wydziale Humanistycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie i w 1968 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 magistra filologii polskiej. W tym czasie uko\u0144czy\u0142a r\u00f3wnie\u017c Studium Bibliotekarskie przy WSP w Krakowie. W sierpniu 1968 r. zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka j\u0119zyka polskiego w Szkole Podstawowej nr 7 w Mielcu, a od wrze\u015bnia 1971 r. w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. S. Konarskiego w Mielcu, gdzie pracowa\u0142a do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 2001 r. W ci\u0105gu trzydziestu lat pracy uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego w liceum dziennym oraz w wieczorowym (1983-1992), a tak\u017ce j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego w klasach biologiczno-chemicznych (1979-1991). W ramach doskonalenia zawodowego w 1980 r. uko\u0144czy\u0142a dwuletnie studium przedmiotowo-metodyczne w Pu\u0142awach, organizowane przez IKNiBO w Lublinie, a nast\u0119pnie kursy komputerowe, m.in. we Wroc\u0142awiu w 1995 r. Od 1975 r. gromadzi\u0142a materia\u0142y na temat historii I LO im. S. Konarskiego w Mielcu i wykorzystywa\u0142a je przy okazji kolejnych uroczysto\u015bci jubileuszowych szko\u0142y, m.in. jako wsp\u00f3\u0142autorka publikacji\u00a080 lat Gimnazjum i Liceum w Mielcu 1905-1985.<\/em>\u00a0B\u0119d\u0105c na emeryturze, zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 w przygotowanie\u00a0Ksi\u0119gi Jubileuszowej 100 rocznicy powstania Gimnazjum i Liceum w Mielcu 1905-2005 (Mielec 2005)<\/em>\u00a0i opracowa\u0142a nast\u0119puj\u0105ce artyku\u0142y:\u00a0Historia Gimnazjum i Liceum w Mielcu w latach 1905-1995 w \u015bwietle dokument\u00f3w oraz wspomnie\u0144 wychowank\u00f3w i nauczycieli, Nazwy Szko\u0142y 1995-2005, Dyrektorzy, Nauczyciele i Absolwenci 1913-2005<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autorka). W dorobku naukowym ma r\u00f3wnie\u017c artyku\u0142y opublikowane w II i III tomie monumentalnego wydawnictwa Mielec. Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu (Mielec 1988 i 1994 r.):\u00a0Szkolnictwo og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce podstawowe i \u015brednie oraz wychowanie przedszkolne (<\/em>tom II),\u00a0Pochodzenie mieleckich nazwisk mieszcza\u0144skich<\/em>\u00a0(tom III). W latach 90. przygotowywa\u0142a coroczne\u00a0Sprawozdania dyrekcji I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu<\/em>, kt\u00f3re publikowano w formie broszur. W latach 1978-1983 pe\u0142ni\u0142a funkcje sekretarza i cz\u0142onka sekcji naukowo-wydawniczej Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. Od 1995 r. do 2001 r. by\u0142a cz\u0142onkiem redakcji czasopisma \u201eWychowawca\u201d \u2013 katolickiego miesi\u0119cznika dla nauczycieli i wychowawc\u00f3w, a w latach 1993-2005 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z redakcj\u0105 czasopisma parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu \u201eFara Mielecka\u201d. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYCHANOWICZ CZES\u0141AW<\/strong>, urodzony 20 VII 1906 r. w Dzikowie, pow. tarnobrzeski, syn J\u00f3zefa i J\u00f3zefy z domu Wi\u0105cek. Absolwent gimnazjum w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1924 r. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale In\u017cynierii L\u0105dowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej we Lwowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera hydrotechnika. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w sierpniu 1934 r. w Pa\u0144stwowym Kierownictwie Rob\u00f3t Wodno-Melioracyjnych w Tarnowie jako kierownik rob\u00f3t przy robotach melioracyjnych w Dolinie Zakliczy\u0144skiej i podwy\u017cszaniu wa\u0142\u00f3w potoku Kipielina w pow. d\u0105browskim. Po reorganizacji s\u0142u\u017cby wodno-melioracyjnej z pocz\u0105tkiem 1937 r. zosta\u0142 przeniesiony do Mielca na stanowisko kierownika Referatu Melioracyjnego w Starostwie Powiatowym, obejmuj\u0105cego dzia\u0142alno\u015bci\u0105 powiaty: Mielec, D\u0119bica i Jas\u0142o. W powiecie mieleckim m.in. koordynowa\u0142 konserwacj\u0119 urz\u0105dze\u0144 wodno-melioracyjnych, w tym wa\u0142\u00f3w Wis\u0142y i Wis\u0142oki oraz ich dop\u0142yw\u00f3w, a tak\u017ce nadzorowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 25 sp\u00f3\u0142ek wodnych. Od 7 IV 1940 r. zaanga\u017cowany zosta\u0142 na stanowisko zast\u0119pcy kierownika w Polskim Urz\u0119dzie Gospodarki Wodnej, funkcjonuj\u0105cym na terenach powiat\u00f3w mieleckiego i d\u0119bickiego, a po reorganizacji Polskich Urz\u0119d\u00f3w Gospodarki Wodnej pod koniec 1940 r. zatrudniono go w G\u0142\u00f3wnym Urz\u0119dzie Technicznym Rzesz\u00f3w Ekspozytura w D\u0119bicy. Po wyzwoleniu Mielca i du\u017cej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego spod okupacji hitlerowskiej, przyst\u0105pi\u0142 do organizowania Urz\u0119du Wodno-Melioracyjnego (UWM) w Mielcu i zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 kierownika, a nast\u0119pnie kierownikiem tej instytucji. M.in. kierowa\u0142 pracami przy naprawach wa\u0142\u00f3w, wielokrotnie i powa\u017cnie uszkodzonych przez dzia\u0142ania wojenne, na terenach powiat\u00f3w: mieleckiego, d\u0119bickiego i ropczyckiego. W zwi\u0105zku z reorganizacj\u0105 s\u0142u\u017cb wodno-melioracyjnych 7 IV 1956 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Rejonowego Kierownictwa Rob\u00f3t Wodno-Melioracyjnych, powsta\u0142ego z UWM. W znacznym stopniu przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju tego przedsi\u0119biorstwa, a zw\u0142aszcza jego bazy i wykonawstwa powierzanych zada\u0144. Doprowadzi\u0142 do wybudowania w latach 1963-1965 kompleksu obiekt\u00f3w przy ul. Korczaka 1, a mieleckie RKRWM zajmowa\u0142o w latach 1962-1964 I miejsce w wojew\u00f3dzkim wsp\u00f3\u0142zawodnictwie pracy przedsi\u0119biorstw melioracyjnych i otrzyma\u0142o na w\u0142asno\u015b\u0107 sztandar przechodni. Po kolejnej restrukturyzacji s\u0142u\u017cb wodno-melioracyjnych, z dniem 1 X 1967 r. zosta\u0142 prezesem Rejonowego Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142ek Wodnych i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 31 VIII 1972 r., a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 dzia\u0142a\u0142 spo\u0142ecznie w Wojew\u00f3dzkim Zwi\u0105zku Pszczelarzy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 22 XII 1993 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYCHANOWICZ GRZEGORZ<\/strong>, urodzony 27 II 1970 r. w Por\u0105bce Uszewskiej, syn Konrada i Janiny z domu Mr\u00f3z. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu, specjalno\u015b\u0107 elektryczna i elektroniczna automatyka przemys\u0142owa (1989). Studia na Wydziale Filologicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 1994 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra. W tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 zawodow\u0105 w Szkole Podstawowej nr 8 w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka polskiego. Uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (2002) oraz z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej w Wy\u017cszej Szkole Humanistyczno-Przyrodniczej w Sandomierzu (2003). Jest egzaminatorem Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie w zakresie cz\u0119\u015bci humanistycznej egzaminu gimnazjalnego oraz egzaminu maturalnego z j\u0119zyka polskiego. Wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel Stowarzyszenia Nauczycieli Polonist\u00f3w w Mielcu i wsp\u00f3\u0142autor strony internetowej Stowarzyszenia. Pomys\u0142odawca, wraz z \u017con\u0105 Zofi\u0105, i wsp\u00f3\u0142organizator pierwszych edycji powiatowego konkursu ortograficznego Ortografi\u0119 mo\u017cna polubi\u0107. Wsp\u00f3\u0142autor test\u00f3w z zakresu j\u0119zyka polskiego publikowanych na stronach internetowych. Uczestnik licznych kurs\u00f3w z zakresu dydaktyki j\u0119zyka polskiego, przedsi\u0119biorczo\u015bci i zarz\u0105dzania. Uzyska\u0142 pierwszy stopie\u0144 specjalizacji zawodowej w zakresie nauczania j\u0119zyka polskiego. Jest nauczycielem dyplomowanym. Do sierpnia 2012 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora i by\u0142 nauczycielem j\u0119zyka polskiego i przedsi\u0119biorczo\u015bci w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 im. st. sier\u017c. pilota Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego w Mielcu oraz nauczycielem Niepublicznego Gimnazjum Mistrzostwa Sportowego i Niepublicznego Liceum Mistrzostwa Sportowego im. Grzegorza Laty w Mielcu. Pozyskuje \u015brodki na projekty finansowane przez Uni\u0119 Europejsk\u0105 z EFS w ramach POKL i koordynuje ich realizacj\u0119. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego i przewodnicz\u0105cego Komisji Edukacji, Kultury i Sportu oraz cz\u0142onka Komisji Regulaminowej i Porz\u0105dku Publicznego. Od wrze\u015bnia 2012 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 6 im. \u017bwirki i Wigury w Mielcu. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. uzyska\u0142 mandat radnego Rady Powiatu Mieleckiego na kadencj\u0119 2018-2024, a nast\u0119pnie zosta\u0142 wybrany na wiceprzewodnicz\u0105cego Rady. W wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. wybrano go na radnego do Rady Powiatu Mieleckiego i na cz\u0142onka Zarz\u0105du Powiatu Mieleckiego w kadencji 2024-2029.<\/p>\r\n

TYCHANOWICZ JAROS\u0141AW STANIS\u0141AW<\/b>, urodzony 13 XI 1970 r. w Mielcu, syn Wojciecha i Anny z Rzegockich. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1989 r. Studia na Wydziale In\u017cynierii \u015arodowiska\u00a0 (kierunek \u2013 budownictwo wodne) Politechniki Krakowskiej uko\u0144czy\u0142 w 1994 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w firmie Hydrotrest SA. w Krakowie jako in\u017cynier budowy, a nast\u0119pnie jako majster budowy na budowach oczyszczalni \u015bciek\u00f3w w Tarnowie i zapory wodnej na rzece Wieprz w Nieliszu (7 XI 1994 r. \u2013 19 VII 1997 r.). Kolejnym miejscem pracy by\u0142a firma \u201eMelnox\u201d Sp. z o.o. w Mielcu (20 VI \u2013 29 IX 1997 r.). Od 1 XII 1997 r. pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu \u2013 Wydziale Urbanistyki, Gospodarki Gruntami i Geodezji,\u00a0 kolejno na stanowiskach podinspektora, inspektora i g\u0142\u00f3wnego specjalisty. Od 1 III 2022 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 kierownika Referatu Urbanistyki w\u00a0 Wydziale Urbanistyki, Gospodarki Nieruchomo\u015bciami i Geodezji. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wsp\u00f3\u0142pracuje z miesi\u0119cznikiem dla najm\u0142odszych \u201eSta\u015b\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYCHANOWICZ STEFANIA (z domu SYC)<\/strong>, urodzona 23 XII 1909 r. w Kojsz\u00f3wce, pow. my\u015blenicki, c\u00f3rka Wincentego i Heleny z domu Sala. Uko\u0144czy\u0142a Prywatne Seminarium Nauczycielskie \u017be\u0144skie \u201eInstytutu Marii\u201d w Krakowie. W 1929 r. zda\u0142a matur\u0119 z odznaczeniem. Pracowa\u0142a jako nauczycielka w szko\u0142ach w Paw\u0119zowie, Janowicach i Woli Rz\u0119dzi\u0144skiej. R\u00f3wnocze\u015bnie udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie, prowadz\u0105c ko\u0142a gospody\u0144, kursy gotowania dla dziewcz\u0105t i amatorskie k\u00f3\u0142ka teatralne. W 1937 r. wraz z rodzin\u0105 przenios\u0142a si\u0119 do Mielca, gdzie otrzyma\u0142a zatrudnienie w Szkole Podstawowej im. M. Konopnickiej. W czasie okupacji hitlerowskiej pozostawa\u0142a bez pracy zawodowej. 1 VIII 1945 r. zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w M\u0119skiej Szkole Powszechnej w Mielcu. Z dniem 1 IX 1951 r. zosta\u0142a przeniesiona (za porozumieniem stron) do Szko\u0142y \u0106wicze\u0144 przy Liceum Pedagogicznym w Mielcu i w tej plac\u00f3wce uczy\u0142a do przej\u015bcia na emerytur\u0119 (31 VIII 1965 r.). Wnios\u0142a znacz\u0105cy wk\u0142ad w edukacj\u0119 i wychowanie setek absolwent\u00f3w Liceum (m\u0142odych nauczycieli) poprzez pokazowe lekcje i hospitacje oraz pomoc uczennicom i uczniom LP, przygotowuj\u0105cym si\u0119 do prowadzenia lekcji. Pisa\u0142a scenariusze akademii, porank\u00f3w okoliczno\u015bciowych, imprez z r\u00f3\u017cnych okazji, tworzy\u0142a teksty piosenek i wiersze. Przygotowywa\u0142a oryginalne tablice pogl\u0105dowe do nauczania r\u00f3\u017cnych przedmiot\u00f3w. Przez wiele lat prowadzi\u0142a Szkolne Ko\u0142o PCK. Zmar\u0142a 7 X 2005 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYCHANOWICZ W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 25 VI 1913 r. w Chmielowie ko\u0142o Tarnobrzega, syn J\u00f3zefa i J\u00f3zefy z domu Wi\u0105cek. Ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y Realnej w Tarnobrzegu, a nast\u0119pnie do Gimnazjum w Tarnowie i tam zdawa\u0142 matur\u0119. W latach 1933-1936 kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudzi\u0105dzu i uzyska\u0142 stopie\u0144 podporucznika. S\u0142u\u017cy\u0142 w 14 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w Jaz\u0142owieckich we Lwowie jako dow\u00f3dca plutonu w trzecim szwadronie. W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. dowodzi\u0142 2 plutonem w czwartym szwadronie ckm w 14 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w Podolskiej Brygady Kawalerii, wchodz\u0105cej w sk\u0142ad Armii \u201ePozna\u0144\u201d. Przeby\u0142 ca\u0142y szlak bojowy od obrony Wielkopolski po obron\u0119 Warszawy, uczestnicz\u0105c m.in. w s\u0142ynnej szar\u017cy pod W\u00f3lk\u0105 W\u0119glow\u0105 (w oficjalnych \u017ar\u00f3d\u0142ach \u2013 szar\u017ca pod D\u0105brow\u0105 Le\u015bn\u0105). Za udzia\u0142 w tym zwyci\u0119skim boju zosta\u0142 odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy (nr 12375). Po kapitulacji Warszawy dosta\u0142 si\u0119 do niewoli i przebywa\u0142 w oflagu VI B w Doessel. Za udzia\u0142 w pracy konspiracyjnej w czerwcu 1944 r. zosta\u0142 aresztowany przez gestapo i uwi\u0119ziony w Padeborm, a nast\u0119pnie w Kolonii i Braunwaizer (Brauveiler?). By\u0142 torturowany, ale nie wyda\u0142 nikogo. Po kilku miesi\u0105cach przewieziono go do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie. Pracowa\u0142 w kopalni i kamienio\u0142omach, przy odgruzowywaniu teren\u00f3w zniszczonych podczas wojny. Po wyzwoleniu obozu przez armi\u0119 ameryka\u0144sk\u0105 11 IV 1945 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie. Po demobilizacji zamieszka\u0142 w Londynie, gdzie pracowa\u0142 jako doker, a nast\u0119pnie kelner. Dzia\u0142a\u0142 w Kole U\u0142an\u00f3w Jaz\u0142owieckich w Londynie, za co otrzyma\u0142 Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi, nadany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na Uchod\u017astwie. Posiada\u0142 stopie\u0144 podpu\u0142kownika. Odznaczony m.in.: Orderem Virtuti Militari V kl., Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci z Mieczami, dwukrotnie Krzy\u017cem Walecznych 1939-1945, Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Oficerskim Znakiem 14. Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w Jaz\u0142owieckich. Zmar\u0142 20 II 2000 r. w Londynie. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYCHANOWICZ WOJCIECH<\/strong>, urodzony 22 III 1936 r. w Woli Rz\u0119dzi\u0144skiej, pow. tarnowski, syn Czes\u0142awa i Stefanii z domu Syc. Absolwent Technikum Administracyjno- Gospodarczego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1953 r. W czerwcu tego roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako referent w Zjednoczeniu Rob\u00f3t In\u017cynieryjnych w Stalowej Woli Odcinek Rob\u00f3t w Mielcu, przy budowie kanalizacji \u015bciekowej, zbiornik\u00f3w wodnych i oczyszczalni MPGK w Mielcu. W marcu 1955 r. zosta\u0142 zatrudniony w PPRN w Mielcu jako starszy planista w Powiatowej Komisji Planowania. W latach 1956-1958 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, najpierw w Szkole Specjalist\u00f3w Morskich w Gda\u0144sku, a nast\u0119pnie na okr\u0119cie flagowym Ba\u0142tyckiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza Morskiego na stanowisku dow\u00f3dcy dru\u017cyny artylerzyst\u00f3w. W 1958 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w Powiatowej Komisji Planowania Gospodarczego PPRN w Mielcu na stanowisko kierownika referatu. Zajmowa\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie planowaniem, koordynacj\u0105 i dofinansowywaniem czyn\u00f3w spo\u0142ecznych w Mielcu i na terenie powiatu mieleckiego. W 1970 r. powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Wydzia\u0142u Handlu, Przemys\u0142u i Us\u0142ug PPRN w Mielcu, a od 1 IX 1972 r. do 31 XII 1989 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa ds. produkcji i gastronomii w Powszechnej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w w Mielcu. Pe\u0142ni\u0105c wymienione funkcje znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju infrastruktury, a zw\u0142aszcza sieci plac\u00f3wek handlowo-us\u0142ugowych na terenie Mielca i powiatu mieleckiego. W 1990 r. zosta\u0142 dyrektorem nowo wybudowanego Zak\u0142adu Mi\u0119sno \u2013 W\u0119dliniarskiego PSS w Mielcu i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do przej\u015bcia na emerytur\u0119 30 VI 1993 r. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. By\u0142 m.in.: pierwszym redaktorem i lektorem radiow\u0119z\u0142a powiatowego, (lata 50.), uczestnikiem \u015awiatowego Festiwalu M\u0142odzie\u017cy i Student\u00f3w w Warszawie (1955), cz\u0142onkiem Powiatowego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki (1967-1976), cz\u0142onkiem Powiatowej Komisji Rewizyjnej LOK, zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego (1973-1975, 1980-1982) i przewodnicz\u0105cym (1976-1980) Komitetu Osiedlowego nr 5 im. T. Ko\u015bciuszki oraz wielokrotnie przewodnicz\u0105cym lub wiceprzewodnicz\u0105cym Komisji Wyborczych w wyborach do Sejmu i rad narodowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eW S\u0142u\u017cbie Narodu\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FJN\u201d, Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rady Narodowej\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Handlu i Us\u0142ug\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla \u201eSpo\u0142em\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LOK\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 PZW \u201eZa Zas\u0142ugi dla W\u0119dkarstwa Polskiego\u201d. Zmar\u0142 2 VIII 2019 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TYCNER (PRZEDSI\u0118BIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWE WOJCIECH TYCNER)<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona przez Wojciecha Tycnera w 1992 r. w Wadowicach G\u00f3rnych ko\u0142o Mielca. Pocz\u0105tkowo produkowa\u0142a r\u00f3\u017cne artyku\u0142y z gumy oraz przetwarza\u0142a tworzywa sztuczne. Z biegiem lat rozwija\u0142a si\u0119 poprzez wprowadzenie dzia\u0142alno\u015bci handlowej, a zw\u0142aszcza dystrybucj\u0119 artyku\u0142\u00f3w instalacyjno-sanitarnych uznanych polskich marek i importowanych z Francji, Hiszpanii i W\u0142och. 21 IV 2004 r. uzyska\u0142a zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Specjalnej Strefie Ekonomicznej EURO-PARK MIELEC. Na pocz\u0105tku 2008 r. siedzib\u0119 firmy przeniesiono do obiektu przy ul. Wojska Polskiego 6B. W czerwcu 2009 r. rozszerzono ofert\u0119 handlow\u0105, uruchamiaj\u0105c nowoczesn\u0105 Galeri\u0119 Mebli przy ul. Wojska Polskiego 6B.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TYDZIE\u0143 KULTURY CHRZE\u015aCIJA\u0143SKIEJ (KATOLICKIEJ)<\/strong>, od 1985 r. coroczny cykl nabo\u017ce\u0144stw i r\u00f3\u017cnych form kulturalno-edukacyjnych o tematyce religijnej organizowany corocznie w pa\u017adzierniku lub listopadzie przez Klub Inteligencji Katolickiej w Mielcu we wsp\u00f3\u0142pracy z mieleckimi parafiami i od lat 90. z MOK i SCK. Ka\u017cdy \u201eTydzie\u0144\u201d przebiega\u0142 pod okre\u015blonym has\u0142em, ustalonym przez organizator\u00f3w. Od 2011 r. organizowane s\u0105 Chrze\u015bcija\u0144skie Dni Formacyjne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*I \u2013 \u201eKorzenie kultury polskiej\u201d (9-16 XI 1985 r.), *II \u2013 \u201eKr\u00f3lowi wiek\u00f3w \u2013 cze\u015b\u0107 i chwa\u0142a za 200 lat Diecezji Tarnowskiej\u201d (23-29 XI 1986), *III \u2013 \u201eO kultur\u0119 kultur\u201d (15-21 XI 1987), *IV \u2013 \u201eCz\u0142owiek…\u201d (21-27 XI 1988), *V \u2013 \u201eW obronie godno\u015bci cz\u0142owieka\u201d (15-21 X 1989), *VI \u2013 \u201eOdnowa narodu przyjdzie przez rodzin\u0119\u201d (5-11 XI 1990), *VII \u2013 \u201ePoznacie prawd\u0119, a prawda was wyzwoli\u201d (6-12 XI 1991), *VIII \u2013 \u201ePok\u00f3j dzie\u0142em sprawiedliwo\u015bci\u201d (8-14 XI 1992), *IX \u2013 \u201eMaj\u0105c \u017cycie od ducha do ducha si\u0119 te\u017c stosujemy\u201d (13-20 XI 1993), *X \u2013 \u201eRodzina Ko\u015bcio\u0142em domowym i fundamentem Ojczyzny\u201d (12-20 XI 1994), *XI \u2013 \u201eEucharystia i wolno\u015b\u0107\u201d, 15 \u2013 lecie KIK (23-29 XI 1995), *XII \u2013 \u201eEucharystia i wolno\u015b\u0107\u201d (23-29 XI 1996), * XIII \u2013 \u201eNauczanie Jana Paw\u0142a II podczas V Pielgrzymki do Ojczyzny\u201d (18-24 X 1997), *XIV \u2013 \u201eDuchu \u015awi\u0119ty przyjd\u017a\u201d (4-11 XI 1998), *XV \u2013 \u201ePrzes\u0142anie VII Pielgrzymki Ojca \u015awi\u0119tego do Ojczyzny \u2013 Ewangelia 8 B\u0142ogos\u0142awie\u0144stw\u201d (10-16 XI 1999), *XVI \u2013 \u201eEmmanuel \u2013 Jezus Chrystus od 2000 lat z nami\u201d (14-20 X 2000), *XVII \u2013 \u201eWraz z Maryj\u0105 Matk\u0105 Jezusa\u201d, *XVIII \u2013 \u201eB\u00f3g bogaty w mi\u0142osierdzie\u201d (6-13 XI 2002), *XIX \u2013 \u201ePolski katolik w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym \u2013 wyzwania zwi\u0105zane z wej\u015bciem do Unii Europejskiej\u201d (15-21 X 2003), *XX Jubileuszowy \u2013 \u201eEucharystia \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia\u201d (4-10 XI 2004), *XXI \u2013 \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 po Soborze Watyka\u0144skim II\u201d, 25-lecie KIK (12-18 X 2005), *XXII \u2013 \u201eTrwajcie mocni w wierze\u201d (11-17 X 2006), *XXIII \u2013 \u201eBiblia Ksi\u0119g\u0105 \u017bycia\u201d (7-14 X 2007), *XXIV \u2013 \u201e\u015awi\u0119ty Pawe\u0142 \u2013 Aposto\u0142 Narod\u00f3w\u201d (8-14 X 2008). *XXV \u2013 \u201eKap\u0142an w s\u0142u\u017cbie Bogu i cz\u0142owiecze\u0144stwa\u201d (11-17 XI 2009 r.), *XXVI \u2013 \u201eMi\u0142o\u015b\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142em i celem wychowania\u201d (20-26 X 2010 r.). Od 2011 r. organizowano Chrze\u015bcija\u0144skie Dni Formacyjne. *XXVII\/I \u2013 \u201ePowinno\u015bci katolika w dzia\u0142alno\u015bci politycznej, kulturalnej i gospodarczej\u201d (3-4 XI 2011 r.), *XXVIII\/II \u2013 Sk\u0105d bierze si\u0119 antyklerykalizm i czy ma sens? 100-lecie listu pasterskiego biskupa Leona Wa\u0142\u0119gi na temat antyklerykalizmu (22-25 XI 2012 r.), *XXIX\/III \u2013 \u201ePrzeciw relatywizmowi, w obronie warto\u015bci\u201d (24-27 X 2013 r.), *XXX\/IV \u2013 \u201eRodzina fundamentem cywilizacji \u017cycia\u201d (23-30 X 2014 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYKSI\u0143SKI JERZY KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 17 VI 1955 r. w D\u0119bicy, syn Jana i Herminy z domu Jezuit. Absolwent Technikum Mechanicznego MPM w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1975 r. Studia na Politechnice Krakowskiej uko\u0144czy\u0142 w 1981 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. W 1976 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i pracowa\u0142 na stanowiskach technologa i kierownika Sekcji Remontu Maszyn i Urz\u0105dze\u0144 w Zak\u0142adzie Utrzymania Ruchu. W latach 1983-1986 przebywa\u0142 na kontrakcie zagranicznym w Libii, delegowany przez firm\u0119 \u201eBudimex\u201d. Po powrocie ponownie pracowa\u0142 w ZUR WSK jako mistrz, a p\u00f3\u017aniej kierownik Dzia\u0142u Technicznego. W latach 1987\u20131989 dzia\u0142a\u0142 w organach samorz\u0105du pracowniczego, m.in. by\u0142 wiceprzewodnicz\u0105cym Rady Pracowniczej. W latach 90. kierowa\u0142 S\u0142u\u017cb\u0105 Programowania Rozwoju WSK i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora technicznego przedsi\u0119biorstwa. W lutym 1995 r. ,w drodze konkursu, zosta\u0142 powo\u0142any przez Rad\u0119 Nadzorcz\u0105 WSK \u201ePZL \u2013 Mielec\u201d na stanowisko cz\u0142onka Zarz\u0105du \u2013 dyrektora ds. marketingu i rozwoju. Wkr\u00f3tce jednak zrezygnowa\u0142 i jeszcze w tym samym roku wyjecha\u0142 z rodzin\u0105 do USA. Pracowa\u0142 w firmach \u201eMarino Ware\u201d Inc. w NJ, \u201eEmpaire Elevator\u201d Inc. w NY i \u201eAmerican Building Products\u201d Inc. Z tej firmy zosta\u0142 oddelegowany na stanowisko dyrektora oddzia\u0142u w Warszawie i zajmowa\u0142 je przez trzy lata. Przez pewien czas by\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem firmy \u201eMartol Plus\u201d na Ukrainie. By\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem firm: \u201eStone Master\u201d Sp. z o.o. (najwi\u0119kszego w kraju producenta elewacji syntetycznych), zlokalizowanego w SSE EURO \u2013 PARK MIELEC Zak\u0142adu Produkcji Maszyn i Urz\u0105dze\u0144 \u201eRSM\u201d Sp. z o.o. (by\u0142 jego pomys\u0142odawc\u0105 i za\u0142o\u017cycielem) oraz dw\u00f3ch kolejnych firm, w kt\u00f3rych by\u0142 te\u017c prezesem \u2013 \u201eRockland\u201d Sp. z o.o. w \u0141abu\u0144kach ko\u0142o Zamo\u015bcia (bran\u017ca budowlana) i \u201eTomat\u201d Sp. z o.o. w Rzemieniu ko\u0142o Mielca (producent form i narz\u0119dzi). Ponadto pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki prezesa firmy \u201eHills Technologists Group\u201d Comp., funkcjonuj\u0105cej w USA. Utrzymywa\u0142 systematyczne kontakty z Polsk\u0105, a zw\u0142aszcza z Mielcem. Zmar\u0142 16 XI 2014 r. Pochowany na Sacred Heart Cemetery Hillsborouhgh (NJ, USA).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYLKO KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 26 II 1947 r. w Sanoku, syn Tadeusza i Olgi Ksawery z domu Harajd. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Mechaniczn\u0105 w Mielcu i ucz\u0119szcza\u0142 do Technikum Mechanicznego w Mielcu. Od 1965 r. do 1981 r. by\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na Wydziale W-33, z oddelegowaniem do sekcji pi\u0142ki r\u0119cznej Stali Mielec. W 1981 r. wyjecha\u0142 do Belgii i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Tabacco Enginerring Machinery Equipment (Zak\u0142ad Maszyn do Produkcji Papieros\u00f3w) w Herstal. Trenowanie pi\u0142ki r\u0119cznej rozpocz\u0105\u0142 na pocz\u0105tku lat 60. w LKS T\u0119cza Mielec. Przed sezonem 1967\/1968 przeszed\u0142 do tworz\u0105cej si\u0119 silnej dru\u017cyny Stali Mielec. Jako jeden z najlepszych strzelc\u00f3w i zawodnik\u00f3w Stali znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do jej awansu do ekstraklasy (1969) i wszystkich wi\u0119kszych sukces\u00f3w, w tym zdobycia wicemistrzostwa Polski w sezonie 1974\/1975 oraz Pucharu Polski (sezon 1970\/1971). Wielokrotnie powo\u0142ywano go do kadry narodowej. W latach 1977-1978 gra\u0142 w I \u2013 ligowej dru\u017cynie H. C. Graz (Austria). Uzyska\u0142 uprawnienia trenera pi\u0142ki r\u0119cznej. Od 1981 r. wyst\u0119powa\u0142 w zespo\u0142ach belgijskich: Union Beynoise (I liga, 1981-1984, wicemistrz Belgii w 1983, uczestnik Pucharu Europy w 1983 r.) \u2013 jako zawodnik i trener, H.C. Jemesse Jemeppe (II liga, 1985-1991), Le Centre Grace Hollogne (II liga, 1992-1997). Ponadto by\u0142 trenerem I \u2013 ligowej dru\u017cyny kobiecej H.C. Tongeren. Z prowadzonymi zespo\u0142ami odni\u00f3s\u0142 szereg sukces\u00f3w, m.in. zdoby\u0142 dwukrotnie mistrzostwo i wicemistrzostwo Belgii oraz trzykrotnie Puchar Belgii, a tak\u017ce kilkakrotnie bra\u0142 udzia\u0142 w rozgrywkach Pucharu Europy. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i czynnym cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Wallogne \u2013 Pologne.Po powrocie do Mielca uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych formach dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. w dzia\u0142alno\u015bci Mayn Shtetele Mielec i Mieleckich Dniach Seniora. Zmar\u0142 18 II 2024 r. i zosta\u0142 pochowany w Mielcu na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

TYLKO MA\u0141GORZATA,<\/b> urodzona 28 VII 1968 r. w Nowej D\u0119bie, c\u00f3rka Kazimierza i Marii z domu Ragan. W latach szkolnych, jako uczennica Szko\u0142y Podstawowej nr 6 Sportowej w Mielcu, uprawia\u0142a lekkoatletyk\u0119 (sprinty, skoki). Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1988 r.\u00a0 Studia na Wydziale Lekarsko- Dentystycznym Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie, a nast\u0119pnie Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, uko\u0144czy\u0142a w 1993 r. z tytu\u0142em lekarza stomatologa. Za\u0142o\u017cy\u0142a \u201eEstetic-Dent\u201d w Mielcu i jest jego w\u0142a\u015bcicielem. Uzyska\u0142a I stopie\u0144 specjalizacji ze stomatologii og\u00f3lnej. Jest cz\u0142onkiem Podkarpackiej Izby Lekarskiej. Pracuje r\u00f3wnie\u017c w Aesthetic Dental Care w Brukseli oraz gabinecie Poldentia w Antwerpii. Regularnie uczestniczy w corocznych konferencjach i kursach stomatologicznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYLKO MARIA (z domu RAGAN),<\/strong> urodzona 14 VII 1947 r. w Alfred\u00f3wce ko\u0142o Tarnobrzega, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Janiny z domu Panek. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1966 r. W latach szkolnych trenowa\u0142a sprinty i pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w Ludowym Klubie Sportowym T\u0119cza Mielec. Zdoby\u0142a m.in. wicemistrzostwo Polski w pionie LZS w biegu na 100 m i gra\u0142a w lidze okr\u0119gowej pi\u0142ki r\u0119cznej. Pracowa\u0142a jako nauczycielka w szko\u0142ach podstawowych w: Janowcu (1966-1967), Izbiskach (1967-1968), Woli Mieleckiej (1969-1979) i Zbiorczej Szkole Gminnej \u2013 Szkole Podstawowej nr 1 w Mielcu (1979-1985). W tym czasie uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Rzeszowie \u2013 kierunek: wychowanie fizyczne z biologi\u0105 (1970 r.) oraz studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142y magistra wychowania fizycznego i trenera pi\u0142ki r\u0119cznej II klasy (1976 r.). Tak\u017ce w 1976 r. otrzyma\u0142a stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. W 1985 r. zosta\u0142a dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej w Chrz\u0105stowie i pe\u0142ni\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 do 30 XI 1987 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142a przeniesiona do Szko\u0142y Podstawowej w Chorzelowie i pracowa\u0142a jako nauczyciel metodyk (1987-1991). W tym okresie uzyska\u0142a II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej w zakresie kultury fizycznej. Jako instruktor lekkoatletyki i trener pi\u0142ki r\u0119cznej odnosi\u0142a z dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105 sukcesy w zawodach regionalnych. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako prezes Zarz\u0105du Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego w Gminie Mielec (lata 80.). Od 1978 r. pracowa\u0142a w ZHP jako dru\u017cynowa 1 DH przy Szkole Podstawowej nr 1 Mielcu, a nast\u0119pnie zast\u0119pca komendanta i komendant Hufca ZHP na terenie Gminy Mielec (wiejskiej). Posiada\u0142a stopie\u0144 podharcmistrza. By\u0142a organizatorem wielu zimowisk i letnich oboz\u00f3w dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Nagrod\u0105 III stopnia Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. W 1991 r. wyjecha\u0142a z rodzin\u0105 do Belgii i m.in. uczy\u0142a w jednej z polskich szk\u00f3\u0142. Zmar\u0142a 3 I 2007 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYMU\u0141A ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 23 V 1961 r. w Borowej, powiat mielecki, syn Stanis\u0142awa i Zofii z domu Sapa\u0142a. Matur\u0119 zda\u0142 w 1982r. Studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Zarz\u0105dzania w Krakowie (kierunek ekonomiczny \u2013 finanse publiczne) i uzyska\u0142 tytu\u0142 licencjata. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w \u201ePolmozbycie\u201d Mielec jako technik-mechanik (1982-1984), a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w RSP Sadkowa G\u00f3ra jako kierowca (1984-1991). Od 1991 r. do 1 XII 2014 r. prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105, a ponadto w latach 2002-2003 by\u0142 zatrudniony w mieleckiej firmie strefowej KRONOSPAN Mielec Sp. z o.o. jako kierownik warsztatu. Od wielu lat anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie i politycznie. Jest cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Gaw\u0142uszowickiej im. ks. Kopyci\u0144skiego w Gaw\u0142uszowicach oraz cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Gaw\u0142uszowicach. Nale\u017cy do partii politycznej Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107. Z jej listy zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 2010-2014 i 2014-2018. W 2014 r. powierzono mu funkcj\u0119 starosty powiatu mieleckiego w kadencji 2014-2018. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 2018-2024, a w wyborach w 2024 r. na kadencj\u0119 2024-2029. Pracuje na stanowisku kierownika Rejonu Dr\u00f3g Wojew\u00f3dzkich w Mielcu. Jest cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Okr\u0119gowego PiS w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Policji\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYNIEC WIES\u0141AW ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 22 I 1958 r. w Mielcu, syn Mariana i Heleny z domu Kupiec. Absolwent Technikum Mechanicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (specjalno\u015b\u0107 \u2013 budowa p\u0142atowc\u00f3w) z matur\u0105 w 1978 r. Studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Rzeszowskiej (specjalno\u015b\u0107 \u2013 silniki lotnicze) uko\u0144czy\u0142 w 1982 r. Od 1982 r. pracowa\u0142 m.in. jako sta\u017cysta w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu i referent techniczny w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201ePZL-Mielec\u201d. W 1998 r. zosta\u0142 zatrudniony w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. i pracowa\u0142 na stanowiskach: inspektora ds. G\u0142\u00f3wnego Mechanika, inspektora ds. bhp i ppo\u017c oraz specjalisty ds. marketingu. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142: studia na Wydziale Budowy Maszyn i Lotnictwa (kierunek \u2013 mechanika i budowa maszyn, w zakresie \u2013 organizacja i zarzadzanie w przemy\u015ble) Politechniki Rzeszowskiej z tytu\u0142em in\u017cyniera (2001 r.), studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania bezpiecze\u0144stwem i higieny pracy na Wydziale Zarz\u0105dzania i Marketingu Politechniki Rzeszowskiej (2006 r.) oraz kurs \u201eMetodyka prowadzenia szkole\u0144 bhp\u201d na tym\u017ce Wydziale (2006 r.), a tak\u017ce \u201eKurs dla kandydat\u00f3w na cz\u0142onk\u00f3w rad nadzorczych sp\u00f3\u0142ek Skarbu Pa\u0144stwa i sp\u00f3\u0142ek komunalnych\u201d (2016 r.) W 2017 r. zosta\u0142 wiceprezesem, a nast\u0119pnie prezesem MPEC Sp. z o.o. w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYNIEC ZDZIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 13 V 1948 r. w Zachwiejowie, powiat mielecki, syn Stanis\u0142awa i Marii z G\u00f3rskich. Po uko\u0144czeniu Zasadniczej Szko\u0142y Metalowej w Mielcu \u00a0pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201eDelta-Mielec\u201d (1965-1975). R\u00f3wnocze\u015bnie uczy\u0142 si\u0119 w Technikum Mechanicznym w Rzeszowie i zda\u0142 matur\u0119 w 1975 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 technika mechanika. W 1975 r. zosta\u0142 zatrudniony w Sp\u00f3\u0142dzielni K\u00f3\u0142ek Rolniczych w Padwi Narodowej, powiat mielecki, a w 1978 r. wybrano go na jej prezesa. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 2010 r. W ci\u0105gu 32 lat kierowania padewsk\u0105 sp\u00f3\u0142dzielni\u0105 przyczyni\u0142 si\u0119 do jej rozwoju, a na pocz\u0105tku lat 90. przeprowadzi\u0142 j\u0105 pomy\u015blnie przez trudny okres transformacji ustrojowej. Od lat szkolnych anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. W latach 60. za\u0142o\u017cy\u0142 Ko\u0142o Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej w Zar\u00f3wniu ko\u0142o Padwi Narodowej i by\u0142 jego pierwszym przewodnicz\u0105cym. By\u0142 tak\u017ce przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Gminnego ZMW w Padwi Narodowej oraz cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Powiatowego ZSMW w Mielcu. Wybierano go na radnego Gminnej Rady Narodowej w Padwi Narodowej w kadencjach 1984-1988 i 1988-1992 (skr\u00f3conej w 1990 r.) oraz z listy SLD do \u00a0Rady Gminy Padew Narodowa w kadencji 1994-1998. Po utworzeniu powiat\u00f3w zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 1998-2002. Pracowa\u0142 w Komisjach: Bezpiecze\u0144stwa i Porz\u0105dku Publicznego oraz Geodezji, Budownictwa, Transportu i Dr\u00f3g Publicznych. W 2006 r., startuj\u0105c z listy \u201eRazem dla Ziemi Mieleckiej\u201d, ponownie zosta\u0142 radnym powiatowym w Mielcu i w kadencji 2006-2010 przewodniczy\u0142 Komisji Rewizyjnej oraz by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Rozwoju Gospodarczego, Rolnictwa i Ochrony \u015arodowiska. Ponadto z ramienia Rady Powiatu wchodzi\u0142 w sk\u0142ad Rady Spo\u0142ecznej przy Zak\u0142adzie Opieki Zdrowotnej w Mielcu. Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 samorz\u0105dow\u0105 podejmowa\u0142 r\u00f3\u017cne przedsi\u0119wzi\u0119cia na rzecz \u015brodowiska, m.in. by\u0142 inspiratorem budowy i organizatorem O\u015brodka Wypoczynkowego \u201eBalaton\u201d w Wojkowie ko\u0142o Padwi Narodowej, inicjatorem budowy dr\u00f3g powiatowych na terenie gminy, uczestnikiem prac scaleniowych w gminie oraz cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Gminnego Zwi\u0105zku Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w Padwi Narodowej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 ZSMW i Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 ZMW oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Organizacji K\u00f3\u0142ek Rolniczych. Jego biogram umieszczono w Encyklopedii biograficznej WHO IS WHO w Polsce. Zmar\u0142 1 VII 2010 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Padwi Narodowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TYRAN WINCENTY<\/strong>, urodzony 14 VII 1865 r. w Polance Wielkiej, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Ku\u0142aga. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Klasyczne w Wadowicach (1884), a nast\u0119pnie studiowa\u0142 filologi\u0119 klasyczn\u0105 i j\u0119zyk niemiecki na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. Egzamin nauczycielski zda\u0142 31 V 1893 r. Od 1891 r. pracowa\u0142 w gimnazjach: w Rzeszowie (do 1892), Ko\u0142omyi (1892-1895), Buczaczu (1895-1896), Stanis\u0142awowie (1896-1897), Brodach (1897-1903, od 1899 – profesor) i Nowym S\u0105czu (1903-1913). W 1903 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem prywatnych kurs\u00f3w nauczycielskich \u017ce\u0144skich w Nowym S\u0105czu, przekszta\u0142conych dwa lata p\u00f3\u017aniej w Prywatne Seminarium Nauczycielskie \u017be\u0144skie i kierowa\u0142 tym zak\u0142adem do 1913 r. Ponadto w latach 1905-1909 prezesowa\u0142 Ko\u0142u Towarzystwa Nauczycieli Szk\u00f3\u0142 Wy\u017cszych w Nowym S\u0105czu i przyczyni\u0142 si\u0119 do utworzenia towarzystwa sprawuj\u0105cego opiek\u0119 nad ubog\u0105 m\u0142odzie\u017c\u0105. W pa\u017adzierniku 1913 r. przyj\u0105\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Mielcu (od 1925 r. im. S. Konarskiego) i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do lutego 1928 r. W latach 1921-1924 by\u0142 tak\u017ce kierownikiem Seminarium \u017be\u0144skiego w Mielcu. Uczy\u0142 j\u0119zyka niemieckiego i \u0142aciny. Uczestniczy\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, zwi\u0105zanej g\u0142\u00f3wnie ze szkolnictwem. By\u0142 m.in. cz\u0142onkiem c.k. Rady Szkolnej Okr\u0119gowej, delegatem do Rady Szkolnej Powiatowej, cz\u0142onkiem Urz\u0119du Dyscyplinarnego dla nauczycieli szk\u00f3\u0142 powszechnych oraz cz\u0142onkiem Rady Gminnej w Mielcu. 3 IV 1928 r. przeniesiony zosta\u0142 w stan spoczynku. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYRLIK KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 11 III 1915 r. w Lipniku ko\u0142o Bia\u0142ej, woj. krakowskie, syn Jakuba i Marii z domu Jurasz. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Gimnazjum Polskie w Bielsku z matur\u0105 w 1935 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Kopalni W\u0119gla Kamiennego \u201eSilesia\u201d w Czechowicach \u2013 Dziedzicach (1935-1936), a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Browarze w Bielsku Bia\u0142ej jako pracownik umys\u0142owy (1936-1939). W tym czasie odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Gr\u00f3dku Jagiello\u0144skim i otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala z cenzusem. Uzyska\u0142 tak\u017ce kwalifikacje elektrotechnika. Po wybuchu wojny zosta\u0142 zmobilizowany, ale w czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. przebywa\u0142 z jednostk\u0105 we Lwowie i nie bra\u0142 udzia\u0142u w walkach. Po zako\u0144czeniu walk przez nieca\u0142y rok studiowa\u0142 na Politechnice we Lwowie, a nast\u0119pnie do IX 1941 r. by\u0142 operatorem koparki w Przedsi\u0119biorstwie Eksploatacji Torfu w Dublanach. Od X 1941 r. zosta\u0142 zatrudniony w Flugzeugwerk Mielec na stanowisku kontrolera. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej pozosta\u0142 w fabryce (PZL WP-2) i aktywnie uczestniczy\u0142 w jej odbudowie i uruchomieniu, obs\u0142uguj\u0105c pierwsze samoloty dyspozycyjne. W nast\u0119pnych latach pe\u0142ni\u0142 funkcje: kierownika laboratorium osprz\u0119tu (by\u0142 jego wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105), kontrolera oblatuj\u0105cego remontowane i produkowane samoloty, kierownika WKT-56, kierownika Wydzia\u0142u Prototypowni, zast\u0119pcy kierownika Dzia\u0142u ds. Zabezpieczenia Lot\u00f3w oraz kierownika Oddzia\u0142u Zabezpieczenia Ruchu i Transportu Lotniczego. W 1971 r. przebywa\u0142 w Egipcie i Sudanie, uczestnicz\u0105c w wykonywaniu us\u0142ug agrolotniczych. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 1 VII 1980 r. Przez wiele lat pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w r\u00f3\u017cnych stowarzyszeniach. W Aeroklubie Mieleckim pe\u0142ni\u0142 funkcje: sekretarza, kierownika, wiceprezesa i prezesa. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu imprez lotniczych. Popularyzowa\u0142 sporty lotnicze w\u015br\u00f3d dzieci i m\u0142odzie\u017cy m.in. poprzez organizowanie zawod\u00f3w balonowych \u201eMa\u0142y Gordon Bennett\u201d. Ponadto w latach 1948-1952 by\u0142 prezesem Powiatowego Zarz\u0105du Ligi Lotniczej, wiceprezesem ds. technicznych KS Stal i skarbnikiem Ko\u0142a PCK WSK. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem X-lecia, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Lotnictwa Sportowego, Odznak\u0105 100-lecia Sportu Polskiego, Medalem 50-lecia Polskiego Lotnictwa, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w i Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK IV stopnia. Zmar\u0142 27 X 2003 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

TYROWICZ JAN<\/strong>, urz\u0119dnik pa\u0144stwowy; od 1881 r. zosta\u0142 zatrudniony jako praktykant konceptowy w Namiestnictwie we Lwowie. Oko\u0142o 1899 r. zosta\u0142 mianowany starszym komisarzem w Starostwie Powiatowym w Drohobyczu, a od 1903 r. przeniesiono go na podobn\u0105 funkcj\u0119 do Starostwa Powiatowego w Buczaczu. W 1905 r. zosta\u0142 mianowany starost\u0105 przydzielonym do s\u0142u\u017cby w Namiestnictwie we Lwowie, a w 1910 r. obj\u0105\u0142 urz\u0105d starosty w Jaworowie. W latach 1912\u20131918 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 starosty w Mielcu. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"TYSZKIEWICZ ANDRZEJ<\/strong>, urodzony w 1946 r. Uko\u0144czy\u0142 studia na Politechnice Warszawskiej i Uniwersytecie w Bostonie. W 1974 r. zosta\u0142 zatrudniony w Fabryce Samochod\u00f3w Osobowych na \u017beraniu w Warszawie. Pracowa\u0142 jako technolog w Dziale G\u0142\u00f3wnego Technologa, a nast\u0119pnie jako kierownik dzia\u0142u. W latach 1991-1996 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora naczelnego FSO. 31 VIII 2004 r. wykupi\u0142 mieleck\u0105 firm\u0119 MELEX i nada\u0142 jej nazw\u0119 MELEX A&D TYSZKIEWICZ SJ. W 2005 r. kupi\u0142 od syndyka masy upad\u0142o\u015bciowej WSK zamek w Przec\u0142awiu i wraz z \u017con\u0105 Dorot\u0105 przeprowadzi\u0142 jego remont i modernizacj\u0119. W swych dzia\u0142aniach d\u0105\u017cy\u0142 do nowoczesno\u015bci, ale z poszanowaniem historii i szacunkiem dla ludzi. Zgodnie z tymi za\u0142o\u017ceniami Tyszkiewiczowie udost\u0119pnili zamek zar\u00f3wno turystom jak i organizatorom r\u00f3\u017cnych uroczysto\u015bci i konferencji, m.in. w dniach 21-22 VII 2007 r. go\u015bci\u0142 uczestnik\u00f3w rajdu starych samochod\u00f3w i uroczysto\u015bci 50-lecia rozpocz\u0119cia produkcji mikrosamochodu Mikrus w WSK Mielec. (Wzi\u0119\u0142o w nich udzia\u0142 kilkana\u015bcie sprawnych egzemplarzy tego pojazdu.) Zmar\u0142 21 V 2008 r. Spoczywa na cmentarzu w Izabelinie ko\u0142o Warszawy.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

TABASZ W\u0141ADYS\u0141AW,\u00a0urodzony 6 III 1957 r. w D\u0119bicy, syn Stanis\u0142awa i Bronis\u0142awy z domu Sikora. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Tadeusza Ko\u015bciuszki w Ropczycach z matur\u0105 w 1976 r. W roku szkolnym 1976\/1977 uczy\u0142 w Szkole Podstawowej w Brzezinach, a nast\u0119pnie w latach 1977-1980 by\u0142 inspektorem w Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym w Wielopolu Skrzy\u0144skim. Od 1980 r. do […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-84","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/84","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=84"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/84\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=84"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=84"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=84"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}