{"id":72,"date":"2022-11-27T18:54:35","date_gmt":"2022-11-27T17:54:35","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=72"},"modified":"2026-03-31T08:11:35","modified_gmt":"2026-03-31T06:11:35","slug":"litera-n","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=72","title":{"rendered":"Litera N"},"content":{"rendered":"\r\n

NAD WIS\u0141OK\u0104<\/strong>, pismo Miejskiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego w Mielcu. Jego wydawanie rozpocz\u0119to w marcu 1987 r. Celem by\u0142o zapoznanie mieleckiego \u015brodowiska z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 SD oraz \u017cyciem spo\u0142ecznym w Mielcu, a szczeg\u00f3lnie dokonaniami spo\u0142ecznego ruchu kulturalnego. Uzupe\u0142nieniem tre\u015bci by\u0142y artyku\u0142y o r\u00f3\u017cnorodnej tematyce, m.in.: historycznej, politycznej i medycznej, a tak\u017ce utwory poetyckie miejscowych tw\u00f3rc\u00f3w. W dalszych latach pismo ukazywa\u0142o si\u0119 nieregularnie, ale dot\u0105d nie zawiesi\u0142o swego funkcjonowania. W dotychczasowej dzia\u0142alno\u015bci wyr\u00f3\u017cnili si\u0119: Edward \u017byrkowski (redaktor naczelny), Stanis\u0142aw Sk\u00f3rski (zast\u0119pca redaktora naczelnego), Zdzis\u0142aw Korpanty (redaktor techniczny), Zbigniew Pogoda (sekretarz redakcji), Tadeusz Ostrowski i Jan Rusin.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NADLE\u015aNICTWO MIELEC<\/strong>, instytucja zarz\u0105dzaj\u0105ca w imieniu Skarbu Pa\u0144stwa lasami pa\u0144stwowymi \u2013 pozosta\u0142o\u015bciami Puszczy Sandomierskiej \u2013 na powierzchni oko\u0142o 9 300 ha, na wsch\u00f3d i p\u00f3\u0142noc od Mielca. Granic\u0119 z terenami Nadle\u015bnictwa Tuszyma \u2013 s\u0105siaduj\u0105cego tak\u017ce z terenami miasta Mielca \u2013 stanowi droga Mielec-Kolbuszowa. Adres siedziby: ul. Partyzant\u00f3w 11. Historia Lasy b\u0119d\u0105ce aktualnie w zarz\u0105dzie Nadle\u015bnictwa Mielec do 1944 r. by\u0142y w ca\u0142o\u015bci w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105, m.in. rodziny Oborskich, rodziny Tarnowskich i prof. Jana W\u0142odka. Na mocy dekretu PKWN z 12 XII 1944 r. przej\u0119te zosta\u0142y na skarb pa\u0144stwa w latach 1944-1945 i powierzone nadle\u015bnictwom: Babule, Smoczka i Kolbuszowa. 1 X 1946 r. z cz\u0119\u015bci tych nadle\u015bnictw utworzono Nadle\u015bnictwo Pa\u0144stwowe Wojs\u0142aw o powierzchni 7 488 ha. R\u00f3wnocze\u015bnie utworzono Nadle\u015bnictwo Mielec, obejmuj\u0105ce administracj\u0105 lasy na zach\u00f3d od rzeki Wis\u0142oki do miejscowo\u015bci Janowiec ko\u0142o Radomy\u015bla Wielkiego. Jego siedziba mie\u015bci\u0142a si\u0119 przy ul. 1 Maja (aktualnie ul. Legion\u00f3w). W pierwszych latach po wojnie administracja le\u015bna, zw\u0142aszcza NP Wojs\u0142aw, stan\u0119\u0142a przed ogromem zada\u0144 zwi\u0105zanych g\u0142\u00f3wnie z odbudow\u0105 drzewostan\u00f3w zniszczonych w czasie okupacji hitlerowskiej. (M.in. w okolicach Cyranki i Szyd\u0142owca \u2013 w zwi\u0105zku z organizacj\u0105 i funkcjonowaniem hitlerowskiego wojskowego obozu szkoleniowego i poligonu artyleryjskiego \u2013 wyr\u0105bano ca\u0142kowicie oko\u0142o 1 300 ha las\u00f3w, a dalszych 1 200 ha mocno przerzedzono. Po wojnie poligon zosta\u0142 przej\u0119ty przez Wojsko Polskie.) W grudniu 1972 r., na podstawie Zarz\u0105dzenia nr 72 Naczelnego Dyrektora Las\u00f3w Pa\u0144stwowych oraz Zarz\u0105dzenia nr 52 Dyrektora Okr\u0119gowego Zarz\u0105du Las\u00f3w Pa\u0144stwowych w Przemy\u015blu, po\u0142\u0105czono Nadle\u015bnictwa Babule i Wojs\u0142aw i utworzono Nadle\u015bnictwo Mielec o powierzchni 16 013 ha, obejmuj\u0105ce zasi\u0119giem lasy pomi\u0119dzy drog\u0105 Mielec\u2013Kolbuszowa i Now\u0105 D\u0119b\u0105. R\u00f3wnocze\u015bnie tereny dotychczasowego Nadle\u015bnictwa Mielec, obejmuj\u0105ce zachodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 powiatu mieleckiego, przekazano Nadle\u015bnictwom Tuszyma i D\u0105browa Tarnowska. Nowe Nadle\u015bnictwo Mielec otrzyma\u0142o w latach 1973-1974 budynek administracyjny wraz zapleczem i dwa wielorodzinne budynki mieszkalne dla pracownik\u00f3w. Za\u0142o\u017cono szk\u00f3\u0142k\u0119 zespolon\u0105 w Le\u015bnictwie Pateraki. W 1976 r. zlikwidowano poligon wojskowy, a w latach 1977-1979 zalesiono ponad 300 ha halizn popoligonowych. W 1979 r. od\u0142\u0105czono od Nadle\u015bnictwa Mielec 6 796 ha i przy\u0142\u0105czono do Nadle\u015bnictwa Buda Stalowska. W latach 70. i 80. przej\u0119to od Pa\u0144stwowego Funduszu Ziemi ponad 300 ha grunt\u00f3w i zalesiono je. Ustalone w\u00f3wczas granice pozostaj\u0105 dot\u0105d bez wi\u0119kszych zmian. W latach 1982-1986 przy zabudowaniach Nadle\u015bnictwa wybudowano dalsze 3 budynki wielorodzinne dla pracownik\u00f3w. W latach 90. w zwi\u0105zku z prywatyzacj\u0105 prac le\u015bnych wykonawstwo w tym zakresie przej\u0119\u0142y Zak\u0142ady Us\u0142ug Le\u015bnych. Efekty pracy Nadle\u015bnictw Wojs\u0142aw i Mielec w badanym okresie 1958-2003 wyra\u017caj\u0105 si\u0119 wzrostem m.in.: og\u00f3lnego zapasu drewna z 830 tys. do 1 690 tys. m3, \u015bredniej zasobno\u015bci drzewostan\u00f3w na 1 ha z 121 do 192 m3 oraz \u015bredniego wieku drzewostan\u00f3w z 41 do 55 lat. W ostatnich latach zmieni\u0142a si\u0119 znacznie hierarchia funkcji spe\u0142nianych przez lasy, m.in. wzros\u0142a ranga funkcji pozaprodukcyjnych lasu jako jednego z najwa\u017cniejszych element\u00f3w \u015brodowiska przyrodniczego. Wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 Lasy Nadle\u015bnictwa Mielec pe\u0142ni\u0105 wa\u017cne funkcje glebochronne i wodochronne. Dla podniesienia tych walor\u00f3w oraz wzmocnienia odporno\u015bci na dzia\u0142anie czynnik\u00f3w szkodotw\u00f3rczych rozpocz\u0119to na pocz\u0105tku lat 90. przebudow\u0119 drzewostan\u00f3w w celu zwi\u0119kszenia udzia\u0142u gatunk\u00f3w li\u015bciastych i proces ten jest kontynuowany. Aktualnie bowiem nadal dominuje sosna (91 %). Widoczne s\u0105 te\u017c: d\u0105b, brzoza i olsza, a sporadycznie wyst\u0119puj\u0105: \u015bwierk, jod\u0142a i grab. Zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych las\u00f3w wchodzi w sk\u0142ad Mielecko-Kolbuszowsko-G\u0142ogowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Szczeg\u00f3lne walory posiadaj\u0105 dwa rezerwaty: \u201eJa\u017awiana G\u00f3ra\u201d (3,94 ha) z lasem mieszanym – resztk\u0105 gin\u0105cej puszczy oraz \u201ePateraki\u201d (56 ha) z jedynym na tym terenie litym drzewostanem d\u0119bowym w wieku 120-150 lat. Nadle\u015bnictwo rozwija te\u017c r\u00f3\u017cne formy edukacji przyrodniczo-le\u015bnej spo\u0142ecze\u0144stwa, a zw\u0142aszcza m\u0142odzie\u017cy i dzieci, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c w tym zakresie ze szko\u0142ami wszystkich szczebli. G\u0142\u00f3wnie w tym celu urz\u0105dzono 4 \u015bcie\u017cki przyrodniczo-edukacyjne (2-7 km): \u201ePodr\u00f3\u017cnik\u201d, \u201eTrze\u015b\u0144\u201d, \u201eDo bobra\u201d i \u201eOstrowy\u201d. Nadle\u015bnictwo wsp\u00f3\u0142pracuje te\u017c systematycznie z Wydzia\u0142em Le\u015bnym Akademii Rolniczej w Krakowie. Uczestniczy w realizacji kilku projekt\u00f3w, zwi\u0105zanych z gospodark\u0105 le\u015bn\u0105 i edukacj\u0105 przyrodnicz\u0105, dofinansowywanych przez Uni\u0119 Europejsk\u0105. S\u0105 to: \u201ePrzeciwdzia\u0142anie skutkom odp\u0142ywu w\u00f3d opadowych na terenach g\u00f3rskich. Zwi\u0119kszenie retencji i utrzymanie potok\u00f3w oraz zwi\u0105zanej z nimi infrastruktury w dobrym stanie\u201c (2007-2014), \u201eRekultywacja na cele przyrodnicze teren\u00f3w zdegradowanych, popoligonowych i powojskowych zarz\u0105dzanych przez PGL LP\u201c (2007-2014) i \u201eKanalizacja ruchu turystycznego na obszarze Natura 2000 w Puszczy Sandomierskiej\u201d (2009-2010). W ramach trzeciego projektu wyremontowano wszystkie \u015bcie\u017cki przyrodniczo-le\u015bne (5) i wybudowano 4 miejsca zatrzymania. W 2011 r. oddano do u\u017cytku Powiatowe Centrum Edukacji Przyrodniczo-Le\u015bnej przy Nadle\u015bnictwie Mielec. Potwierdzeniem prawid\u0142owego gospodarowania lasami na terenach zarz\u0105dzanych przez Regionaln\u0105 Dyrekcj\u0119 Las\u00f3w Pa\u0144stwowych w Kro\u015bnie, w tym Nadle\u015bnictwo Mielec, by\u0142o uzyskanie w 2012 r. Certyfikatu PEFC.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nadle\u015bniczy w latach 1946-2023 (Wojs\u0142aw, Babule, Mielec):<\/strong>\u00a0Jan Kempi\u0144ski, Aleksander Pipa\u0142a, Alfred Magdo\u0144, Piotr \u0141agudza, J\u00f3zef Prade (1988-2008), Hubert Robert Sobiczewski (2008-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy nadle\u015bniczego:<\/strong>\u00a0Kazimierz Kriger, Jerzy Ziobro\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni zas\u0142u\u017ceni pracownicy:<\/strong>\u00a0Sylwester Bajger, El\u017cbieta Borowiec, Andrzej Chrab\u0105szcz, Tadeusz Cie\u015blik, J\u00f3zef Czamara, Adam Delimata, Andrzej Dusberger, Micha\u0142 Fita\u0142, Eugeniusz Franuszkiewicz, Zdzis\u0142aw Franuszkiewicz, Maria Grabowska, Roman Haracz, J\u00f3zefa Kilian, Aleksander Kope\u0107, Jan Ko\u015bcielny, Aleksander Kubi\u0144ski, Wiktor Ku\u015bnierz, J\u00f3zef Makarewicz, Czes\u0142aw Mazur, Krystyna Mikrut, W\u0142adys\u0142aw Ortyl, Stanis\u0142aw Peret, Maria Pietryka, Helena Pru\u015b, Bo\u017cena Rydz, Andrzej Saj, Beata S\u0119k, Stefania Tabor, Maria Timorska, Zdzis\u0142aw Zieli\u0144ski, Maria Zuch.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NADOWSKI KAZIMIERZ KASPER<\/strong>, urodzony 1 VIII 1915 r. w Zaleszczykach Ma\u0142ych, syn Andrzeja i Antoniny z Marcinowskich. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej praktykowa\u0142 w zawodzie m\u0142ynarskim. W latach 1937-1938 s\u0142u\u017cy\u0142 w Pu\u0142ku Sanitarnym we Lwowie. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., m.in. w obronie Warszawy. Po kapitulacji dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej i w stalagu dotrwa\u0142 do wyzwolenia przez aliant\u00f3w. Zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do 1 Dywizji Pancernej gen. S. Maczka i w tej formacji s\u0142u\u017cy\u0142 do ko\u0144ca wojny. W 1946 r. powr\u00f3ci\u0142 do kraju, ale jego rodzinne strony znalaz\u0142y si\u0119 poza granicami Polski i zosta\u0142 zmuszony zamieszka\u0107 na Ziemiach Odzyskanych. 9 IV 1951 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec. Pracowa\u0142 jako m.in.: magazynier, konserwator, wartownik i \u015blusarz. \u00a0Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1978 r. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i odznaczeniami wojskowymi. W 2001 r. otrzyma\u0142 Patent Nr 43109 Weterana Walk o Wolno\u015b\u0107 i Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny. Zmar\u0142 7 II 2002 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NADWIS\u0141OCZE<\/strong>, Og\u00f3lnopolski Kwartalnik Spo\u0142eczno-Kulturalny wydawany w Mielcu przez Agencj\u0119 Wydawnicz\u0105 \u201ePromocja\u201d od pa\u017adziernika 2003 r. Inspiratorem przedsi\u0119wzi\u0119cia by\u0142 W\u0142odzimierz G\u0105siewski, kt\u00f3ry zosta\u0142 pierwszym redaktorem naczelnym pisma. Honorow\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 wydawnicz\u0105 zadeklarowa\u0142y Towarzystwo Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej w Mielcu i Stowarzyszenie na rzecz Rozwoju Lokalnego w \u017bar\u00f3wce. Na 72 stronach tre\u015b\u0107 pogrupowana zosta\u0142a w dzia\u0142y, kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 w kolejnych numerach zmienia\u0142a si\u0119 w zale\u017cno\u015bci od otrzymanych materia\u0142\u00f3w z r\u00f3\u017cnych stron Polski. Sta\u0142e dzia\u0142y to: Samorz\u0105d (Parlament \u2013 Samorz\u0105d), Gospodarka, Historia i ludzie, Poezja, Literatura, Fotografia, Kultura i Sztuka, Promocja.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NADZIEI (ULICA)<\/strong>, ulica miejska na osiedlu Wojs\u0142aw. Biegnie od ulicy Wojs\u0142awskiej, po\u015br\u00f3d prywatnych posesji z bogat\u0105 zieleni\u0105, do ul. Wiosennej. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a 27 III 1985 r. po w\u0142\u0105czeniu m.in. Wojs\u0142awia do Mielca. Ma 214 m d\u0142ugo\u015bci. Od 2004 r. posiada nawierzchni\u0119 z szarej kostki brukowej oraz pas z p\u0142yt a\u017curowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAJLEPSI I NAJPOPULARNIEJSI SPORTOWCY MIELCA (PLEBISCYT SPORTOWY TYGODNIKA REGIONALNEGO \u201eKORSO\u201d)<\/strong>, forma promocji osi\u0105gni\u0119\u0107 mieleckiego sportu oraz uznania dla najlepszych mieleckich sportowc\u00f3w i trener\u00f3w, prowadzona z inicjatywy i przez mieleck\u0105 gazet\u0119 \u201eKorso\u201d od pocz\u0105tku jej wydawania (1991 r.), z przerw\u0105 w latach 1997-1999. Zako\u0144czeniem plebiscytu jest Gala Mieleckiego Sportu, w czasie kt\u00f3rej og\u0142aszane s\u0105 wyniki i wr\u0119czane upominki. To promocyjne przedsi\u0119wzi\u0119cie jest wspierane przez Urz\u0105d Miejski w Mielcu, Starostwo Powiatowe w Mielcu oraz Hotel Polski i mieleckie firmy. Zwyci\u0119zcy Plebiscytu: *1991 r. (og\u0142oszenie \u2013 5 III 1992 r.): sportowiec \u2013 Magdalena Modelska (p\u0142ywanie, Stal Mielec), trener \u2013 Dariusz Krupi\u0144ski (p\u0142ywanie, Stal Mielec). *1992 r. (og\u0142oszenie \u2013 20 II 1993 r.): sportowiec \u2013 Adam Fedoruk (pi\u0142ka no\u017cna, Stal Mielec), trener \u2013 Roman Murdza (pi\u0142ka siatkowa kobiet, Stal Mielec). *1993 r. (og\u0142oszenie \u2013 20 III 1994 r.): sportowiec \u2013 Kazimiera Mosio (lekkoatletyka, LKS T\u0119cza Mielec), trener \u2013 Roman Murdza (siatk\u00f3wka, Stal Mielec). *1994 r. (og\u0142oszenie \u2013 3 III 1995 r.): sportowiec \u2013 Lech Kowalski (lekkoatletyka, Stal Mielec), junior \u2013 Wies\u0142aw Figurski (lekkoatletyka, Stal Mielec), trener \u2013 Franciszek Smuda (pi\u0142ka no\u017cna, Stal Mielec), trener m\u0142odzie\u017cy\u2013 Andrzej Pisarczyk (karate, Kaminari Mielec) i Stanis\u0142aw Zio\u0142o (lekkoatletyka, Stal Mielec). *1995 r. (og\u0142oszenie \u2013 20 IV 1996 r.): sportowiec \u2013 Lech Kowalski (lekkoatletyka, Stal Mielec), junior \u2013 Wies\u0142aw Figurski (lekkoatletyka, Stal Mielec), trener \u2013 Piotr Surowiec (lekkoatletyka, Stal Mielec). (W latach 1997- 1999 nie organizowano plebiscytu na sportowc\u00f3w lat 1996-1998.) *1999 r. (og\u0142oszenie \u2013 12 III 2000 r.): sportowiec \u2013 El\u017cbieta Ko\u015bcielna (pi\u0142ka siatkowa, Melnox Autopart Lobo Mielec), sportowiec-ucze\u0144 \u2013 Dorota Dydo (lekkoatletyka, LKS Mielec), trener \u2013 Roman Murdza (pi\u0142ka siatkowa, Melnox Autopart Lobo Mielec). *2000 r. (og\u0142oszenie \u2013 7 IV 2001 r.): sportowiec \u2013 El\u017cbieta Kulpa (pi\u0142ka siatkowa, Melnox Autopart Mielec), trener \u2013 Stanis\u0142aw Zio\u0142o (lekkoatletyka, LKS Mielec). *2001 r. (og\u0142oszenie \u2013 23 II 2002 r.): sportowiec \u2013 Wojciech Betlej (p\u0142ywanie, Ikar Mielec), trener \u2013 J\u00f3zef Korze\u0144 (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR Stal Mielec). *2002 r. (og\u0142oszenie \u2013 24 III 2003 r.): sportowiec \u2013 Jakub Gi\u017ca (lekkoatletyka, LKS Mielec), trener \u2013 Marian Bogusiak (pi\u0142ka siatkowa, Melnox Autopart Mielec). *2003 r. (og\u0142oszenie \u2013 14 II 2004 r.): sportowiec \u2013 Paulina Buziak (lekkoatletyka, OTG Sok\u00f3\u0142 Mielec), trener \u2013 J\u00f3zef W\u00f3jtowicz (lekkoatletyka, OTG Sok\u00f3\u0142 Mielec). *2004 r. (og\u0142oszenie \u2013 30 I 2005 r.): sportowiec \u2013 Jakub Gi\u017ca (lekkoatletyka, LKS Mielec), trener \u2013 Jerzy Matlak (pi\u0142ka siatkowa, TeleNet Mielec) i Ryszard Jakubowski (lekkoatletyka, LKS Mielec). *2005 r. (og\u0142oszenie \u2013 5 II 2006 r.): sportowiec \u2013 Katarzyna Zio\u0142o-Tittinger (lekkoatletyka, LKS Mielec), trener \u2013 Jacek Wi\u015bniewski (pi\u0142ka siatkowa, KPSK Stal Mielec), dzia\u0142acz \u2013 Marian Grzanka (pi\u0142ka siatkowa, KPSK Stal Mielec), talent \u2013 Micha\u0142 Bik, nagrody specjalne: Robert Zawada (pi\u0142ka r\u0119czna) i Anna Kicior (pi\u0142ka siatkowa). *2006 r. (og\u0142oszenie \u2013 4 II 2007 r.): sportowiec \u2013 Krzysztof Lipka (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR BRW Stal Mielec), trener \u2013 W\u0142odzimierz G\u0105sior (pi\u0142ka no\u017cna, MKP Stal Mielec), dzia\u0142acz \u2013 Antoni Wery\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR BRW Stal Mielec), talent \u2013 Damian J\u0119dryka (pi\u0142ka no\u017cna, MKP Stal Mielec), nagroda specjalna \u2013 Edward Kazimierski (b. wiceprezes FKS Stal Mielec). *2007 r. (og\u0142oszenie \u2013 17 II 2008 r.): sportowiec \u2013 Jakub Gi\u017ca (lekkoatletyka, LKS Stal Mielec), trener \u2013 Witold Kara\u015b (pi\u0142ka no\u017cna, Stal Mielec), talent \u2013 Patrycja Rupa (p\u0142ywanie, Ikar Mielec), dzia\u0142acz \u2013 Jacek Klimek (pi\u0142ka no\u017cna, Stal Mielec), nagroda specjalna \u2013 Zenon \u0141akomy (b. zawodnik pi\u0142ki r\u0119cznej FKS Stal Mielec), maserzy \u2013 \u0141ukasz Machnik (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR BRW Stal Mielec) i Igor Ostrowski (pi\u0142ka siatkowa, KPSK Stal Mielec). *2008 r. (og\u0142oszenie \u2013 21 II 2009 r.): sportowiec \u2013 Jakub Gi\u017ca (lekkoatletyka, LKS Stal Mielec), trener \u2013 Wojciech Ostrowski (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR Stal Mielec), talent \u2013 Kamil Karkut (p\u0142ywanie, Ikar Mielec), dzia\u0142acz \u2013 Antoni Wery\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR Stal Mielec), nagroda specjalna \u2013 KS Gryf Mielec, go\u015b\u0107 honorowy \u2013 Grzegorz Lato (pi\u0142ka no\u017cna, Stal Mielec, prezes PZPN). *2009 r. (og\u0142oszenie \u2013 6 III 2010 r.): sportowiec \u2013 Dorota \u015aciurka (pi\u0142ka siatkowa, KPSK Stal Mielec), trener \u2013 Zbigniew Hariasz (pi\u0142ka no\u017cna, MKP Stal Mielec), talent \u2013 Damian Misiewicz (pi\u0142ka no\u017cna, MKP Stal Mielec), dzia\u0142acz \u2013 Bart\u0142omiej Jaskot (pi\u0142ka no\u017cna, MKP Stal Mielec), nagroda specjalna \u2013 J\u00f3zef W\u00f3jtowicz (lekkoatletyka, OTG Sok\u00f3\u0142 Mielec). *2010 r. (og\u0142oszenie \u2013 4 III 2011 r.): sportowiec \u2013 Grzegorz Sobut (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR BRW Stal Mielec), trener \u2013 Ryszard Skutnik (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR BRW Stal Mielec), talent \u2013 Joanna \u015awi\u0119ch (szachy, Wadowice G\u00f3rne), dzia\u0142acz \u2013 Antoni Wery\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR BRW Stal Mielec). *2011 r. (og\u0142oszenie \u2013 29 I 2012 r.): sportowiec \u2013 Grzegorz Sobut (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR BRW Stal Mielec), trener \u2013 Ryszard Skutnik (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR BRW Stal Mielec), talent \u2013 Konrad Hendzel (p\u0142ywanie, Ikar Mielec), nagroda specjalna \u2013 Piotr Surowiec (lekkoatletyka, LKS Stal Mielec). *2012 r. (og\u0142oszenie \u2013 19 I 2013 r.): sportowiec \u2013 Rafa\u0142 Gli\u0144ski (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR Tauron Stal Mielec), trener \u2013 Ryszard Skutnik (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR Tauron Stal Mielec), talent \u2013 Laura Czernikowska (szachy, Podleszany), dzia\u0142acz \u2013 Stanis\u0142aw Le\u015bniak (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR Tauron Stal Mielec, sportowiec-ucze\u0144 \u2013 Wojciech Lubieniecki (szermierka, PTG Sok\u00f3\u0142 1893 Mielec). Honorowymi go\u015b\u0107mi Gali byli pi\u0142karze Stali Mielec \u2013 mistrzowie Polski z 1973 r. Obdarowano ich upominkami z okazji 40. rocznicy tego bezprecedensowego w Polsce wydarzenia. *2013 r. (og\u0142oszenie \u2013 22 II 2014 r., Hotel Polski): sportowiec \u2013 Sebastian \u0141\u0119tocha (pi\u0142ka no\u017cna, Stal Mielec), trener \u2013 W\u0142odzimierz G\u0105sior (pi\u0142ka no\u017cna, Stal Mielec), talent \u2013 Piotr Kr\u0119pa (pi\u0142ka r\u0119czna, PGE Stal Mielec), sportowiec-ucze\u0144 \u2013 Bartosz Polak (modelarstwo kosmiczne, Aeroklub Mielecki). *2014 r. (og\u0142oszenie \u2013 21 I 2015 r., Hotel Polski): sportowiec \u2013 Rafa\u0142 Augustyn (lekkoatletyka, OTG Sok\u00f3\u0142 Mielec \u2013 LKS Stal Mielec), trener \u2013 Zbigniew \u017bola (szermierka, PTG Sok\u00f3\u0142 Mielec), talent \u2013 Julia Gancarz (p\u0142ywanie), wyr\u00f3\u017cnienie specjalne \u2013 Roman Murdza (pi\u0142ka siatkowa kobiet, UKS Sz\u00f3stka Mielec). *2017 r. (og\u0142oszenie – 2 II 2018 r., Hotel Polski): sportowiec – Wojciech Lubieniecki (szermierka, PTG „Sok\u00f3\u0142 1893” Mielec), trener roku – Zbigniew \u017bola (szermierka, PTG „Sok\u00f3\u0142 1893” Mielec), sportowiec ucze\u0144 – Dawid Pi\u0142at (lekkoatletyka, LKS Stal Mielec), talent – Jakub \u0106wi\u0119ka (pi\u0142ka r\u0119czna, SPR Stal Mielec). *2018 r. (og\u0142oszenie – 22 II 2019 r., Karczma Polska): sportowiec – Krystian Getinger (pi\u0142ka no\u017cna, PGE Stal Mielec) talent – Martyna Gorzkiewicz (pi\u0142ka siatkowa, UKS Sz\u00f3stka), trener – Roman Murdza (pi\u0142ka siatkowa, UKS Sz\u00f3stka), trener wychowawca – Jacek Cyganowski (pi\u0142ka no\u017cna, Akademia Pi\u0142karskie Nadzieje). *2020 r. (og\u0142oszenie – I 2021 r., Night Club Hotelu Polskiego):sportowiec – Maciej Doma\u0144ski (pi\u0142ka no\u017cna, PGE FKS Stal Mielec), trener – Jaros\u0142aw Nie\u0107 (boks, MUKS Iryda Mielec), trener wychowawca m\u0142odzie\u017cy – Ryszard Jakubowski (rzut m\u0142otem, LKS Stal Mielec), talent – Miko\u0142aj Wilk (p\u0142ywanie, Ikar Mielec), mecenas sportu – Tomasz Por\u0119ba (europose\u0142). *2021 r. (og\u0142oszenie \u2013 21 I 2022 r., Karczma Polska): sportowiec \u2013 Rafa\u0142 Str\u0105czek (pi\u0142ka no\u017cna, PGE FKS Stal Mielec), talent \u2013 Maksymilian Sitek (pi\u0142ka no\u017cna, PGE FKS Stal Mielec), trener \u2013 Marzena Kulig (lekkoatletyka, LKS Stal Mielec),\u00a0 trener wychowawca m\u0142odzie\u017cy \u2013 Mariusz Bec (pi\u0142ka no\u017cna, Pi\u0142karskie Nadzieje Mielec), mecenas sportu \u2013 Krzysztof Kapinos i Piotr Andrusiewicz. *2022 r. (og\u0142oszenie \u2013 5 I 2023 r., Karczma Polska): sportowiec \u2013 Katarzyna Zdzieb\u0142o (lekkoatletyka, LKS Stal Mielec), talent \u2013 Patryk Dudek (boks, Iryda Mielec) oraz Alicja Potoczna i Gabriel Krakowski (taniec, Gala Mielec), trener \u2013 Adam Majewski (pi\u0142ka no\u017cna, PGE FKS Stal Mielec),\u00a0 trener wychowawca m\u0142odzie\u017cy \u2013 Zbigniew \u017bola (szermierka, PTG Sok\u00f3\u0142 1893 Mielec), mecenas sportu \u2013 Tomasz Nieci\u0105g (ITA TOOLS), Wydarzenie Roku – Mistrzostwa Polski M\u0142odzie\u017cowc\u00f3w w Boksie w Mielcu – 2022.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NAKONECZNY BOLES\u0141AW GRACJAN<\/strong>, urodzony 10 X 1909 r. w Stryju, woj. stanis\u0142awowskie, syn J\u00f3zefa i Anieli z domu \u0141uczyn. W 1920 r. w wyniku dzia\u0142a\u0144 wojennych wraz z rodzin\u0105 przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Tarnowa. Absolwent Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1931 r. W latach 1931-1932 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych w Jarocinie i otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala podchor\u0105\u017cego, a w 1935 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 podporucznika rezerwy. Studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1938 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filozofii z zakresu chemii. W latach 1938-1939 pracowa\u0142 w laboratoriach Kopalni W\u0119gla \u201e\u015al\u0105sk\u201d w Chropaczowie i Hucie \u201eFlorian\u201d. Jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 by\u0142o malarstwo olejne na desce (pejza\u017ce). Po wybuchu wojny przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z \u017con\u0105 (Zofi\u0105) do Stryja i kierowa\u0142 laboratorium w Zak\u0142adach Remontowych Parowoz\u00f3w i Wagon\u00f3w w Stryju. W 1941 r. powr\u00f3ci\u0142 do Tarnowa i pracowa\u0142 w Fabryce Konserw (do 1944 r.). W latach 1944-1947 uczy\u0142 przedmiot\u00f3w \u015bcis\u0142ych w I i III Gimnazjum i Liceum w Tarnowie, a nast\u0119pnie (1947) zosta\u0142 zatrudniony w laboratorium PFZA Mo\u015bcice ko\u0142o Tarnowa. 8 X 1947 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w PZL Mielec jako kierownik Centralnego Laboratorium Zak\u0142adowego (od 1965 r. Dzia\u0142 Laboratoryjny). Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju laboratorium oraz osi\u0105gni\u0119cia wysokiego poziomu bada\u0144 i us\u0142ug. Wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w uruchomienie produkcji m.in. lod\u00f3wek spr\u0119\u017carkowych oraz aparatury ga\u015bniczej do samolotu M-15. Pracowa\u0142 tak\u017ce (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Technikum Mechanicznym MPC w Mielcu \u00a0jako nauczyciel matematyki i fizyki. Przez wiele lat by\u0142 przewodnicz\u0105cym komisji maturalnej. W latach 50. i 60. gra\u0142 na skrzypcach w orkiestrach ZDK WSK. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 31 XII 1975 r. Wtedy to zaj\u0105\u0142 si\u0119 pisaniem bajek i ich ilustrowaniem. Przedstawia\u0142 je dzieciom na spotkaniach w przedszkolach i szko\u0142ach podstawowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 19 XII 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NALE\u017bNY TADEUSZ FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 26 XII 1958 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Anny z domu Skrzyniarz. Absolwent Technikum Rolniczego w Rzemieniu z matur\u0105 w 1978 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej w Krakowie i w 1983 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W czasie studi\u00f3w uczestniczy\u0142 w niezale\u017cnej dzia\u0142alno\u015bci student\u00f3w, m.in. bra\u0142 udzia\u0142 w rozpowszechnianiu wydawnictw niepodleg\u0142o\u015bciowych oraz w comiesi\u0119cznych manifestacjach protestacyjnych w Krakowie jako odpowied\u017a na wprowadzenie stanu wojennego 13 XII 1981 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1983 r. w Kombinacie Rolno-Przemys\u0142owym Igloopol w D\u0119bicy jako mistrz. Wtedy te\u017c odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, (stopie\u0144 wojskowy podporucznik). W 1986 r. przeszed\u0142 do Wojew\u00f3dzkiego O\u015brodka Post\u0119pu Rolniczego w Zg\u0142obicach na stanowisko kierownika Zespo\u0142u Terenowego WOPR w Wadowicach G\u00f3rnych. W latach 1987-1988 bra\u0142 udzia\u0142 w reaktywacji NSZZ Rolnik\u00f3w Indywidualnych \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d na terenie gminy Wadowice G\u00f3rne, a nast\u0119pnie w odbudowie struktur tego zwi\u0105zku na terenie gmin rejonu D\u0105browa Tarnowska. Od po\u0142owy 1988 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Tymczasowej Rady Wojew\u00f3dzkiej NSZZ RI \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d Ziemi Tarnowskiej i odpowiada\u0142 za kontakty z terenowymi strukturami. Uczestniczy\u0142 w utworzeniu Wojew\u00f3dzkiego Komitetu Obywatelskiego w Tarnowie i Gminnego Komitetu Obywatelskiego w Wadowicach G\u00f3rnych oraz w przygotowaniu i przeprowadzeniu pierwszych wolnych wybor\u00f3w parlamentarnych. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem nielegalnej drukarni na terenie gminy Wadowice G\u00f3rne i jej dzia\u0142alno\u015bci wydawniczej (m.in. gazetka lokalna, Biuletyn Tymczasowej Rady Wojew\u00f3dzkiej NSZZ RI \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d Ziemi Tarnowskiej). W wyborach samorz\u0105dowych w 1990 r. zosta\u0142 wybrany na w\u00f3jta Gminy Wadowice G\u00f3rne i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 od 1 VII 1990 r. do 9 II 1999 r. W tym czasie na terenie gminy wykonano m.in.: telefonizacj\u0119, sie\u0107 wodoci\u0105gow\u0105 (Gmina Wadowice G\u00f3rne\u00a0 by\u0142a jedn\u0105 z pierwszych w woj. tarnowskim ca\u0142kowicie zwodoci\u0105gowan\u0105) oraz blisko 50% sieci gazowej. Kolejnym miejscami pracy by\u0142y: Urz\u0105d Gminy Szczucin (1999r. – inspektor w Referacie Promocji i Rozwoju Gminy; lata 2000-2003 – sekretarz Gminy Szczucin) i Podkarpacki O\u015brodek Doradztwa Rolniczego w Boguchwale (2007-2017, starszy doradca rolniczy). Od 2003 r. do 2007 r. pozostawa\u0142 bez pracy i pomaga\u0142 mieszka\u0144com w kontaktach z urz\u0119dami i instytucjami w rozwi\u0105zywaniu ich problem\u00f3w. W tym czasie uko\u0144czy\u0142: studia podyplomowe w zakresie informatyki na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej (2003 r.), dwa kwalifikacyjne kursy pedagogiczne (2004 r.) oraz studia podyplomowe w zakresie bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Rzeszowskiego (2009 r.) W 2017 r. powierzono mu funkcj\u0119 sekretarza powiatu mieleckiego w Starostwie Powiatowym w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 2018 r. Po odwo\u0142aniu pracowa\u0142\u00a0 w Starostwie Powiatowym na innym stanowisku. Poza wymienion\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 niepodleg\u0142o\u015bciow\u0105 bra\u0142 udzia\u0142 w \u017cyciu spo\u0142ecznym m.in. jako radny gminy, cz\u0142onek za\u0142o\u017cyciel Funduszu Misyjnego ks. Mariana Midury, spo\u0142eczny kurator przy S\u0105dzie Rejonowym w D\u0105browie Tarnowskiej Wydzia\u0142 Karny, cz\u0142onek Rady Wojew\u00f3dzkiej NSZZ RI \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Rzeszowie oraz wiceprzewodnicz\u0105cy Powiatowej Rady Rynku Pracy w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Rolnictwa\u201d. W 2025 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NA\u0141KOWSKIEJ ZOFII (ULICA)<\/strong>, ulica miejska o d\u0142ugo\u015bci 356 m na osiedlu Borek. Biegnie od ulicy H. Sienkiewicza, pomi\u0119dzy prywatnymi posesjami z domami jednorodzinnymi i terenem przemys\u0142owym, do ul. R. Traugutta. W pobli\u017cu tego skrzy\u017cowania znajduje si\u0119 niewielki cmentarz \u017cydowski. Miano ulicy i patronk\u0119 otrzyma\u0142a 28 III 1973 r., po przy\u0142\u0105czeniu Borku do Mielca. Od 2005 r. ma nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105. W 2015 r. wykonano jej przed\u0142u\u017cenie do ul. R. Traugutta.
Patronka ulicy: ZOFIA NA\u0141KOWSKA (1884-1954) to jedna z wybitniejszych polskich pisarek XX w. Autorka licznych powie\u015bci (najbardziej znana \u2013 Granica), dramat\u00f3w, opowiada\u0144 (m.in. Medaliony), miniatur, esej\u00f3w i szkic\u00f3w oraz Dziennik\u00f3w prowadzonych do ko\u0144ca \u017cycia. Dzia\u0142a\u0142a spo\u0142ecznie m.in. w Towarzystwie Opieki nad Wi\u0119\u017aniami, Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich, Akademii Literatury i Pen Clubie (d\u0142ugoletnia wiceprezes). Dwukrotnie otrzyma\u0142a nagrod\u0119 pa\u0144stwow\u0105. Jej tw\u00f3rczo\u015b\u0107 doczeka\u0142a si\u0119 licznych t\u0142umacze\u0144 na j\u0119zyki obce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NAPIERACZ MARIA (z domu BAJGER)<\/strong>, urodzona 23 XI 1963 r. w Radomy\u015blu Wielkim, c\u00f3rka Mieczys\u0142awa i Zofii z domu Dziekan. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu. Po maturze w 1982 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczyciela w Szkole Podstawowej w Podborzu, a w 1983 r. zosta\u0142a przeniesiona do Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 w Radomy\u015blu Wielkim Punkt Filialny w Partyni. W 1987 r. przenios\u0142a si\u0119 do Szko\u0142y Podstawowej w Jadachach i tam pracowa\u0142a do 2002 r., w tym jako dyrektor w latach 2000-2002. W tym okresie uko\u0144czy\u0142a studia w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie z tytu\u0142em magistra pedagogiki w zakresie nauczania pocz\u0105tkowego (1989), studia w Akademii Pedagogicznej w Krakowie z tytu\u0142em magistra filologii polskiej (2000) oraz kurs kwalifikacyjny dla o\u015bwiatowej kadry kierowniczej (2002). Od 2002 r. do 2006 r. pracowa\u0142a w Gimnazjum nr 2 w Nowej D\u0119bie, w tym w latach 2002-2004 jako dyrektor szko\u0142y. Uko\u0144czy\u0142a te\u017c kurs kwalifikacyjny przygotowuj\u0105cy do sprawowania nadzoru pedagogicznego. W 2006 r. powr\u00f3ci\u0142a do Szko\u0142y Podstawowej w Podborzu i pracowa\u0142a w niej jako nauczyciel do 2014 r. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie. W czasie pracy w Nowej D\u0119bie jako prezes Stowarzyszenia Przyjaci\u00f3\u0142 Gimnazjum nr 2 zrealizowa\u0142a kilka projekt\u00f3w, m.in. z Polsko-Ameryka\u0144sk\u0105 Fundacj\u0105 Dzieci i M\u0142odzie\u017cy. W Partyni, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 Stowarzyszenia \u201eKu Przysz\u0142o\u015bci\u201d, m.in. doprowadzi\u0142a do powstania czterech niepublicznych przedszkoli w Partyni, Dulczy Wielkiej, Zg\u00f3rsku i Rudzie. By\u0142a te\u017c inicjatorem wielu dzia\u0142a\u0144 na rzecz dzieci, m\u0142odzie\u017cy i doros\u0142ych, g\u0142\u00f3wnie w Partyni, a niekiedy tak\u017ce na terenie gminy. W 2009 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny z zakresu bibliotekoznawstwa. Wielokrotnie otrzymywa\u0142a nagrody lokalne. Przyczyni\u0142a si\u0119 te\u017c do uzyskania przez Stowarzyszenie \u201eKu Przysz\u0142o\u015bci\u201d presti\u017cowej nagrody \u201eUnijnej Per\u0142y Podkarpacia\u201d. By\u0142a radn\u0105 Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 2010- 2014 oraz powiatowym koordynatorem walki ze zbyt blisk\u0105 odleg\u0142o\u015bci\u0105 wiatrak\u00f3w od siedzib ludzkich. W wyborach do samorz\u0105du powiatowego w Mielcu w 2014 r. startowa\u0142a z listy PiS i zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Powiatu Mieleckiego, a nast\u0119pnie powierzono jej funkcj\u0119 wicestarosty powiatu mieleckiego. Po wygranym konkursie, od sierpnia 2018 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie zrezygnowa\u0142a z funkcji wicestarosty. W wyborach samorz\u0105dowych 21 X 2018 r. uzyska\u0142a mandat radnego Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego w kadencji 2018-2023. W wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. wybrano j\u0105 na radn\u0105 Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 2024-2029.<\/p>\r\n

\"\"NAPRAWA CECYLIA (z domu POCZ\u0104TEK), <\/b>urodzona 11 XI 1940 r. w Wadowicach Dolnych, powiat d\u0119bicki (w czasie okupacji teren powiatu mieleckiego zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do powiatu d\u0119bickiego), c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Katarzyny z domu Skrzyniarz. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1959 r. W latach szkolnych trenowa\u0142a koszyk\u00f3wk\u0119 i w reprezentacji szko\u0142y uczestniczy\u0142a w mistrzostwach Polski szk\u00f3\u0142 \u015brednich w Katowicach (1959 r.). Po maturze rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Szkole Podstawowej w Gliniku, powiat ropczycki, a po dw\u00f3ch latach zosta\u0142a przeniesiona do Szko\u0142y Podstawowej w Ociece, pow. ropczycki i tam pracowa\u0142a do 1965 r. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1961-1964 studiowa\u0142a zaocznie na kierunku \u2013 wychowanie fizyczne z biologi\u0105 w Studium Nauczycielskim w Raciborzu. Od 1965 r. do 1976 r. pracowa\u0142a jako nauczycielka wychowania fizycznego w Szkole Podstawowej w Wadowicach Dolnych, pow. mielecki. W tym okresie studiowa\u0142a w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie\u00a0 i w 1976 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra wychowania fizycznego.\u00a0 Od roku szkolnego 1976\/1977 podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Szkole Podstawowej nr 6 Sportowej z klasami sportowymi o profilu lekkoatletycznym w Mielcu i rozpocz\u0119\u0142a \u015bcis\u0142\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z sekcj\u0105 lekkoatletyczn\u0105 klubu patronackiego \u2013 PZL-Stal Mielec. W 1978 r. uko\u0144czy\u0142a studium ze specjalno\u015bci\u0105: lekkoatletyka w Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Raciborzu i uzyska\u0142a stopie\u0144 instruktora lekkoatletyki, a w 1980 r. – po uko\u0144czeniu studi\u00f3w podyplomowych w AWF w Katowicach – otrzyma\u0142a tytu\u0142 zawodowy trenera lekkoatletyki II klasy. W 1984 r. zda\u0142a egzamin specjalistyczny w Oddziale Doskonalenia Nauczycieli w Rzeszowie i uzyska\u0142a II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej w zakresie wychowania fizycznego. W latach 1985-1987 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 nauczyciela \u2013 metodyka wychowania fizycznego w ODN w Rzeszowie. W 1987 r., po szkoleniu w OZLA w Rzeszowie, zdoby\u0142a kwalifikacje okr\u0119gowego s\u0119dziego lekkoatletyki. W latach 1986-1990 pracowa\u0142a (w wymiarze \u00bd etatu) w sekcji lekkoatletycznej PZL-Stal Mielec jako szkoleniowiec grup m\u0142odzie\u017cowych. Od roku szkolnego 1987\/1988 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 6 Sportowej w Mielcu. W 1988 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Organizacji i Zarz\u0105dzania O\u015bwiat\u0105 w ODN w Rzeszowie.\u00a0 W 1989 r. powierzono jej funkcje dyrektora szko\u0142y i pe\u0142ni\u0142a j\u0105 do 1990 r., po czym przesz\u0142a na tzw. wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. W pracy z dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105 odnosi\u0142a liczne sukcesy, m.in. w 1983 r. w W\u0105growcu jej podopieczne, po awansie w zawodach regionalnych, startowa\u0142y w krajowym finale czw\u00f3rboju lekkoatletycznego, a w 1989 r. w Krakowie 14-osobowy zesp\u00f3\u0142 dziewcz\u0105t zdoby\u0142 1. miejsce dru\u017cynowo oraz 3 pierwsze miejsca indywidualnie w wieloboju sprawno\u015bciowym (gimnastyka i lekkoatletyka) na szczeblu makroregionu (6 wojew\u00f3dztw). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie w Oddziale Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego w Mielcu, g\u0142\u00f3wnie w zawodach sportowych i festynach oraz jako d\u0142ugoletni cz\u0142onek ch\u00f3ru nauczycielskiego ZNP i\u00a0 SCK \u201eAkord\u201d w Mielcu (1972-2016). Jako emerytka zosta\u0142a wybrana na cz\u0142onka zarz\u0105du Sekcji Oddzia\u0142owej Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w ZNP w Mielcu. Uhonorowana\u00a0 m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 z Laurem Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d, Odznak\u0105 ZG Szkolnego Zwi\u0105zku Sportowego \u201eZa Zas\u0142ugi w Sporcie Szkolnym\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego\u201d, Nagrod\u0105 III stopnia Ministra O\u015bwiaty i Wychowania, Nagrod\u0105 Wojewody Rzeszowskiego i licznymi nagrodami wojew\u00f3dzkimi oraz Nagrod\u0105 Prezydenta Miasta Mielca i nagrodami lokalnymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NAPRAWA W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 IV 1898 r. w Glinach Ma\u0142ych, powiat mielecki, syn Wojciecha i Julii z domu Groele. Absolwent c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1917 r. Od 10 V 1916 r. do 28 X 1918 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w armii austriackiej (40 Pu\u0142k Piechoty w Rzeszowie) i bra\u0142 udzia\u0142 w walkach na froncie w\u0142oskim. 3 XI 1918 r. w stopniu sier\u017canta podchor\u0105\u017cego zg\u0142osi\u0142 si\u0119 ochotniczo do s\u0142u\u017cby w Wojsku Polskim. Przydzielono go do 2 Pu\u0142ku Ziemi Rzeszowskiej (p\u00f3\u017aniej 18 pu\u0142k piechoty) i w randze podporucznika uczestniczy\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie pozosta\u0142 w Wojsku Polskim, jako oficer s\u0142u\u017cby sta\u0142ej w 15 pu\u0142ku piechoty \u201eWilk\u00f3w\u201d w D\u0119blinie, pe\u0142ni\u0105c m.in. funkcje: dow\u00f3dcy plutonu, dow\u00f3dcy kompanii i dow\u00f3dcy batalionu. Awansowa\u0142 kolejno do stopnia: porucznika (1921), kapitana (1930) i majora (1938). Uko\u0144czy\u0142 Centraln\u0105 Szko\u0142\u0119 Strzelnicz\u0105 w Toruniu, kurs unifikacyjny dla kapitan\u00f3w i rotmistrz\u00f3w w Rembertowie i Centrum Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Pe\u0142ni\u0142 przez pewien czas funkcj\u0119 oficera do spraw wychowania fizycznego w pu\u0142ku oraz kierowa\u0142 budow\u0105 stadionu sportowego i kort\u00f3w tenisowych w D\u0119blinie. Organizowa\u0142 liczne zawody sportowe i pokazy gimnastyki zbiorowej. W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. bra\u0142 udzia\u0142 (jako oficer sztabu 28 Dywizji Piechoty Armii \u0141\u00f3d\u017a) w walkach na szlaku bojowym: Wielu\u0144 \u2013 Pabianice \u2013 Skierniewice \u2013 Brwin\u00f3w \u2013 Modlin, a od 18 IX uczestniczy\u0142 jako dow\u00f3dca 1 batalionu 15 pu\u0142ku piechoty w obronie twierdzy Modlin. Po kapitulacji twierdzy (29 IX 1939 r.) zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli niemieckiej. Wi\u0119ziono go w obozie w Dzia\u0142dowie, ale 9 XI 1939 r. zwolniono do domu na warunkach honorowych. Nied\u0142ugo potem zosta\u0142 aresztowany przez gestapo i wi\u0119ziony w r\u00f3\u017cnych obozach jenieckich, m.in. w: Norymberdze (Stalag XIIIA), Brunszwiku (Oflag XIB), Woldenbergu (Oflag IIC) i Sandbostel (Stalag XB). Po wyzwoleniu przez Anglik\u00f3w (29 IV 1945 r.) zosta\u0142 mianowany dow\u00f3dc\u0105 Polskiego O\u015brodka Wojskowego nr 105 przy 1 Dywizji Pancernej gen S. Maczka we Freren (okr\u0119g Osnabr\u00fcck) i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 od 15 VI 1945 r. do 25 X 1946 r. Otacza\u0142 opiek\u0105 m.in. by\u0142ych polskich robotnik\u00f3w wywiezionych na roboty przymusowe i by\u0142ych je\u0144c\u00f3w wojennych. Zainicjowa\u0142 te\u017c powstanie w obozie \u201eKlubu Mielec\u201d. W listopadzie 1946 r. powr\u00f3ci\u0142 do kraju. Pracowa\u0142 w Szkole Przysposobienia Przemys\u0142owego w Centralnym Zarz\u0105dzie Przemys\u0142u W\u0119glowego w Chorzowie-Batorym na stanowisku wicedyrektora administracyjnego (1947\u20131948), Komendzie G\u0142\u00f3wnej \u201eS\u0142u\u017cba Polsce\u201d jako szef Wydzia\u0142u Organizacyjnego (1948\u20131950) i w Zjednoczeniu Budowlanym nr 3 w Ursucie jako wicedyrektor administracyjny (1950\u20131952). Po nag\u0142ym pogorszeniu si\u0119 stanu zdrowia w 1952 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od 1956 r. aktywnie dzia\u0142a\u0142 w organizacji kombatanckiej by\u0142ych \u017co\u0142nierzy i oficer\u00f3w 15 pu\u0142ku piechoty. Opisa\u0142 i opublikowa\u0142 swoje wspomnienia z kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. oraz opis dzia\u0142a\u0144 wojennych 28 Dywizji Piechoty w tym czasie. Odznaczony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Srebrnym Virtuti Militari V klasy (za m\u0119stwo i wybitne zas\u0142ugi w bitwie z hitlerowskim naje\u017ad\u017ac\u0105 pod Kocajcami 29 IX 1939 r.), trzykrotnie Krzy\u017cem Walecznych i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 29 XII 1974 r. Spoczywa na cmentarzu wojskowym na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAPRAWA\u2013\u0141YCZAK EMILIA<\/strong>, urodzona 11 XII 1908 r. w Glinach Ma\u0142ych, powiat mielecki, c\u00f3rka Wojciecha i Julii z domu Krawczyk. Absolwentka Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego w Mielcu. Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142a w szko\u0142ach w powiecie mieleckim (G\u00f3rki Mieleckie, Gliny Ma\u0142e). W 1931 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Publicznej Szkole Powszechnej w Gutowie (powiat Piotrk\u00f3w Trybunalski). Po napa\u015bci Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 wr\u00f3ci\u0142a do Glin Ma\u0142ych i tu z dzie\u0107mi (m\u0105\u017c bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych) prze\u017cy\u0142a wojn\u0119. Po wyzwoleniu ziemi mieleckiej spod okupacji hitlerowskiej powierzono jej zorganizowanie Szko\u0142y Powszechnej w Sadkowej G\u00f3rze. Po przeniesieniu si\u0119 do Mielca od roku szkolnego1948\/1949 pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej w Smoczce, a od 1955 r. uczy\u0142a w Szkole Podstawowej Nr 2 w Mielcu. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w 1964 r. Po \u015bmierci m\u0119\u017ca (1989) zamieszka\u0142a u c\u00f3rki w Krakowie. Zmar\u0142a 18 XII 1999 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Borowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NARODOWE SI\u0141Y ZBROJNE<\/strong>, konspiracyjna polska organizacja wojskowa utworzona 20 IX 1942 r. (w czasie okupacji hitlerowskiej) w wyniku fuzji Zwi\u0105zku Jaszczurczego, cz\u0119\u015bci Narodowej Organizacji Wojskowej i lokalnych ma\u0142ych organizacji konspiracyjnych. Naczelne kierownictwo polityczne sprawowa\u0142a Tymczasowa Narodowa Rada Polityczna, a kierownictwo wojskowe \u2013 Dow\u00f3dztwo G\u0142\u00f3wne. Cele polityczne NSZ r\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 znacznie od cel\u00f3w ZWZ \u2013 AK, tote\u017c do ko\u0144ca wojny i po niej, mimo wielu pr\u00f3b nie dosz\u0142o do definitywnego scalenia si\u0119 obu organizacji. Terenowymi strukturami NSZ by\u0142y okr\u0119gi. Okr\u0119g rzeszowski mia\u0142 numer IV, a krakowski \u2013 VII. Mielecka kom\u00f3rka NSZ wchodzi\u0142a w sk\u0142ad okr\u0119gu rzeszowskiego, a po jego likwidacji (I 1944 r.) \u2013 krakowskiego. W latach 1944-1947 zosta\u0142a rozbita przez si\u0142y bezpiecze\u0144stwa tworz\u0105cego si\u0119 nowego ustroju w Polsce. Pozostaj\u0105ca na wolno\u015bci reszta dzia\u0142aczy NSZ wesz\u0142a w sk\u0142ad konspiracyjnego Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NARODOWE ZJEDNOCZENIE WOJSKOWE,<\/strong>\u00a0konspiracyjna polska organizacja wojskowa utworzona w listopadzie 1944 r. pod kierownictwem politycznym Stronnictwa Narodowego. W jej sk\u0142ad wesz\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 wyodr\u0119bnionych z AK oddzia\u0142\u00f3w Narodowej Organizacji Wojskowej (NOW) i Narodowych Si\u0142 Zbrojnych (NSZ). Funkcjonowanie okr\u0119gu rzeszowskiego uaktywni\u0142o si\u0119 w lutym 1945 r. W jego strukturze znajdowa\u0142o si\u0119 9 powiat\u00f3w, w tym powiat mielecki. W zwi\u0105zku z ubywaniem cz\u0142onk\u00f3w (aresztowania, rezygnacje) – po roku dzia\u0142alno\u015bci przeprowadzono restrukturyzacj\u0119 struktur, m.in. przez utworzenie 3 inspektorat\u00f3w obejmuj\u0105cych po 3 powiaty. Mielec, Tarnobrzeg i D\u0119bica wesz\u0142y w sk\u0142ad Inspektoratu \u201eMaria\u201d. Og\u0142oszona w 1947 r. amnestia\u00a0 sk\u0142oni\u0142a rzeszowskie kierownictwo okr\u0119gu rzeszowskiego do polecenia cz\u0142onkom ujawnienia si\u0119. Kiedy to nast\u0105pi\u0142o, w 1948 r. rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 aresztowania by\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w NZW. W 1949 r. przed Wojskowym S\u0105dem Rejonowym w Rzeszowie odby\u0142 si\u0119 proces kierownictwa okr\u0119gu rzeszowskiego. Wydano m.in. cztery wyroki \u015bmierci. Po tym tragicznym wydarzeniu rzeszowska organizacja NZW zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NARODOWY BANK POLSKI O\/MIELEC<\/strong>, dekretem z 15 I 1945 r. powo\u0142ano NBP \u2013 bank bank\u00f3w, centralny bank emisyjny pa\u0144stwa, centraln\u0105 instytucj\u0119 kredytow\u0105 i rozliczeniow\u0105 oraz centraln\u0105 bankow\u0105 instytucj\u0119 dewizow\u0105. Od 1946 r. NBP przejmowa\u0142 sukcesywnie z innych bank\u00f3w bezpo\u015brednie kredytowanie, a w latach 1948-1953 obs\u0142ug\u0119 dzia\u0142alno\u015bci eksploatacyjnej gospodarki uspo\u0142ecznionej, z wy\u0142\u0105czeniem jednostek finansowanych przez Bank Rolny i Bank Inwestycyjny. Sta\u0142 si\u0119 te\u017c bankiem centralnym reguluj\u0105cym obieg pieni\u0105dza. W 1957 r. przej\u0105\u0142 z Banku Inwestycyjnego finansowanie inwestycji zdecentralizowanych oraz przekaza\u0142 Bankowi Rolnemu kredytowanie uspo\u0142ecznionego rolnictwa i le\u015bnictwa. 1 VII 1975 r. w\u0142\u0105czono do NBP Powszechn\u0105 Kas\u0119 Oszcz\u0119dno\u015bci. Ustawami z 26 II 1982 r. o prawie bankowym i statucie NBP dostosowano jego funkcje i zadania do warunk\u00f3w wprowadzanej reformy gospodarczej, znosz\u0105c podporz\u0105dkowanie ministrowi finans\u00f3w i nadaj\u0105c mu pe\u0142n\u0105 samodzielno\u015b\u0107. W 1987 r. wyodr\u0119bniono PKO BP. Ustaw\u0105 z 31 I 1989 r. zmieniono organizacj\u0119 bankowo\u015bci w Polsce i rol\u0119 NBP, kt\u00f3remu powierzono funkcj\u0119 banku bank\u00f3w, a bezpo\u015bredni\u0105 obs\u0142ug\u0119 bankow\u0105 przekazano nowo utworzonym 9 bankom kredytowym (m.in. BDK w Lublinie, w\u0142a\u015bciwemu terenowo dla Mielca i regionu mieleckiego) i PKO BP. Oddzia\u0142 NBP w Mielcu zosta\u0142 utworzony 1 II 1950 r. i funkcjonowa\u0142 do 31 I 1989 r. Jego siedzib\u0105 by\u0142 przez ca\u0142y czas funkcjonowania budynek bankowy (po Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym) przy ul. Obro\u0144c\u00f3w Pokoju. W zwi\u0105zku ze zwi\u0119kszaniem zakresu zada\u0144 Oddzia\u0142u obiekt ten wielokrotnie rozbudowywano i modernizowano. W latach 1958-1960 zbudowano m.in. skarbiec, pomieszczenia archiwum i budynek mieszkalny, w latach 1967\u20131968 nadbudowano pi\u0119tro nad sal\u0105 operacyjn\u0105, a na pocz\u0105tku lat 80. w wyniku kolejnej rozbudowy znacz\u0105co powi\u0119kszono powierzchni\u0119 biurow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Franciszek Rink (1950\u20131954), Jan K\u0119trzy\u0144ski (1954\u20131955), Zbigniew Maziarz (1955\u20131956), J\u00f3zef Dalecki (1956\u20131961), Czes\u0142aw Gruszka (1961\u20131977), Bronis\u0142aw Oko\u0144 (1977\u20131989).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni, zas\u0142u\u017ceni pracownicy:<\/strong> *Wydzia\u0142 Kredyt\u00f3w: Roman Semenow, Zofia Wojtasiewicz, Zbigniew Gajda i Marian B\u0142ach \u2013 naczelnicy, Julian Gosik, Jadwiga Graniczka, Janina Grzelak, Kazimiera Klich i Helena Majerczak; *Wydzia\u0142 Operacyjno \u2013 Rachunkowy i Wydzia\u0142 Administracyjno-Gospodarczy: Krystyna \u0141owicka \u2013 g\u0142\u00f3wny ksi\u0119gowy; J\u00f3zefa Marusarz, Czes\u0142awa Zaracka \u2013 skarbnicy, Janina Krzaczkowska, Andrzej Kudas, Antoni \u0141ojczyk i Bo\u017cena Zachara \u2013 kasjerzy oraz Maria Adamska, Maria Bednarz, J\u00f3zef Frankowski, Ryszard Fuksa, Danuta Gil, Urszula Golec, Miros\u0142awa Kozik, Janina Kowalska, Kazimiera Kramarz, Wanda Stec, Krystyna Wa\u0142ek i Wies\u0142awa Warcho\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NAROWSKI MARIAN FELIKS<\/strong>, urodzony 25 III 1927 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca, syn Jana i Marii z domu Leyko. W 1941 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w stolarni Rymanowskiego przy ul. T. Ko\u015bciuszki, a od 1942 r. pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej pozosta\u0142 w PZL (p\u00f3\u017aniej WSK) i pracowa\u0142 w przedsi\u0119biorstwie na stanowiskach m.in.: mistrza \u015blusarskiego, montera lotniczego i mechanika obs\u0142ugi naziemnej I klasy. W 1986 r. przeszed\u0142 na rent\u0119.\u00a0 Od lat szkolnych fascynowa\u0142 si\u0119 harcerstwem. Do ZHP wst\u0105pi\u0142 10 IX 1938 r. i nale\u017ca\u0142 do I Dru\u017cyny Harcerskiej im. Stefana Czarnieckiego. Nie ujawni\u0142 do ko\u0144ca \u017cycia, czy w czasie okupacji nale\u017ca\u0142 do ruchu oporu. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do harcerstwa i by\u0142 jednym z jego tw\u00f3rc\u00f3w w Mielcu. Pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 dru\u017cynowego X Dru\u017cyny Harcerskiej im. \u017bwirki i Wigury. Przyrzeczenie harcerskie z\u0142o\u017cy\u0142 3 III 1946 r. W 1957 r. wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 dru\u017cyn\u0119 m\u0119sk\u0105 ZHP Mielec-Osiedle. By\u0142 d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem Ch\u00f3ru M\u0119skiego \u201eMelodia\u201d. Pasjonowa\u0142 si\u0119 te\u017c filatelistyk\u0105 i przez pewien czas pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodniczacego Ko\u0142a PZF nr 6 w Mielcu. Posiada\u0142 bogaty zbi\u00f3r znaczk\u00f3w o tematyce lotniczej. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza ZZM i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr. Zmar\u0142 7 VI 1988 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NARUSZEWICZA ADAMA (ULICA)<\/strong>, jedna z wa\u017cniejszych ulic miejskich na osiedlu Wolno\u015bci. Biegnie od ul. Wolno\u015bci do ul. M. Kasprzaka, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ulicami wewn\u0105trzosiedlowymi: K. I. Ga\u0142czy\u0144skiego, K. Makuszy\u0144skiego, S. Kordeckiego i W. Gombrowicza. Status ulicy i patrona otrzyma\u0142a 28 III 1973 r., po przy\u0142\u0105czeniu terenu G\u00f3rki Wojs\u0142awskiej do Mielca. Ma 347 m d\u0142ugo\u015bci. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 zabudow\u0105 szeregow\u0105 po obu stronach. Od pocz\u0105tku istnienia posiada\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. W 2007 r. wykonano jej remont, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki betonowej.
Patron ulicy: ADAM NARUSZEWICZ (1733-1796) to jezuita, czo\u0142owy historyk i poeta okresu stanis\u0142awowskiego. Redagowa\u0142 pierwsze polskie czasopismo literackie Zabawy Przyjemne i Po\u017cyteczne, pisa\u0142 satyry i inne utwory r\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w. Na zlecenie kr\u00f3la Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego rozpocz\u0105\u0142 opracowywanie Historii narodu polskiego\u201d(do 1386 r.) i nast\u0119pnie kierowa\u0142 zespo\u0142owymi badaniami nad dalszymi dziejami Polski. Pracowa\u0142 te\u017c w dyplomacji. W 1788 r. zosta\u0142 biskupem smole\u0144skim, a w 1790 r. \u2013 biskupem \u0142uckim. By\u0142 gor\u0105cym or\u0119downikiem Konstytucji 3 maja.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NARUTOWICZA GABRIELA<\/strong>, ulica powiatowa, jedna z d\u0142u\u017cszych (622 m) na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Biegnie od ulicy T. Ko\u015bciuszki do skrzy\u017cowania z ul. Wolno\u015bci tu\u017c przy przeje\u017adzie kolejowym, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ulicami: Wojs\u0142awsk\u0105, Ma\u0142\u0105 i Targow\u0105. Powsta\u0142a w pierwszych latach XX w. i w\u00f3wczas otrzyma\u0142a nazw\u0119 POCZTOWA. By\u0142a ulic\u0105, od kt\u00f3rej rozpocz\u0119to budow\u0119 miejskiej kanalizacji og\u00f3lnosp\u0142awnej w latach 1925\u20131928. 22 I 1931 r. nadano jej patrona G. NARUTOWICZA, kt\u00f3rego nie zmieniono nawet w czasie okupacji hitlerowskiej (\u201eNARUTOWICZSTRASSE\u201d). Przez pewien czas mia\u0142a z\u0142\u0105 s\u0142aw\u0119 za spraw\u0105 znajduj\u0105cej si\u0119 przy niej siedziby gestapo \u2013 najbardziej bezwzgl\u0119dnego niemieckiego organu okupacyjnego w czasie II wojny \u015bwiatowej oraz Powiatowego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego przez pewien czas po wojnie. Aktualnie jej s\u0105siadami s\u0105 prywatne posesje z okaza\u0142ymi domami oraz zesp\u00f3\u0142 obiekt\u00f3w r\u00f3\u017cnych firm na dawnym terenie targowicy (obok przejazdu kolejowego). Panuje na niej spory ruch, gdy\u017c skraca tras\u0119 pojazd\u00f3w jad\u0105cych od osiedli Niepodleg\u0142o\u015bci i S. \u017beromskiego, poprzez ul. Wojs\u0142awsk\u0105, na po\u0142udnie \u2013 w kierunku D\u0119bicy. Dotyczy to tak\u017ce ruchu w drug\u0105 stron\u0119. Od lat 70. posiada\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. W 2011 r. przeprowadzono remont, a w jego ramach po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki betonowej.
Patron ulicy: GABRIEL NARUTOWICZ (1865-1922) to pierwszy prezydent Polski po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci i pierwszy w jej historii. By\u0142 uznawany w Europie za najwybitniejszego znawc\u0119 budownictwa wodnego. W 1920 r. powierzono mu tek\u0119 ministra rob\u00f3t publicznych i z tej funkcji wywi\u0105zywa\u0142 si\u0119 bardzo dobrze, kieruj\u0105c wielkim dzie\u0142em odbudowy pa\u0144stwa ze zniszcze\u0144 wojennych. M.in. rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 elektrowni wodnej na rzece Sole w Por\u0105bce. Po rezygnacji J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego z prezydentury \u2013 wybrany zosta\u0142 prezydentem. Wrogie mu ugrupowania wielokrotnie atakowa\u0142y go, obrzuca\u0142y obelgami i grozi\u0142y. Zosta\u0142 zamordowany 16 XII 1922 r. przez malarza E. Niewiadomskiego (nacjonalist\u0119) w czasie zwiedzania wystawy w warszawskiej \u201eZach\u0119cie\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NASTERNAK AGNIESZKA (po m\u0119\u017cu CZACHOR)<\/strong>, urodzona 2 VI 1952 r. w Staszowie, c\u00f3rka Franciszka i Zdzis\u0142awy z Niezabitowskich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (dawniej kolegium jezuickie Gostomianum) w Sandomierzu, matur\u0119 zda\u0142a w 1968 r. W 1974 r. uko\u0144czy\u0142a Wydzia\u0142 Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Bezpo\u015brednio po studiach podj\u0119\u0142a prac\u0119 w WSK Mielec i jako konstruktor pracowa\u0142a do 1979 r. R\u00f3wnocze\u015bnie odby\u0142a w Aeroklubie Mieleckim szkolenie pilota\u017cu na szybowcach i samolotach. W 1976 r. uzyska\u0142a licencj\u0119 pilota szybowcowego, w 1977 r. licencj\u0119 pilota samolotowego turystycznego, a w 1978 r. licencj\u0119 pilota zawodowego. W latach 1979\u20131994 r. pracowa\u0142a jako pilot i pilot nawigator \u2013 jako pierwsza kobieta w Mielcu. W 1989 r. otrzyma\u0142a licencj\u0119 pilota samolotowego liniowego. Przebazowywa\u0142a mieleckie samoloty do odbiorc\u00f3w w kraju i wielu pa\u0144stwach europejskich, m.in. ZSRR, Hiszpanii, Portugalii, Rumunii i na W\u0119grzech. Przewozi\u0142a pasa\u017cer\u00f3w samolotami An\u201328 na terenie Turcji i Gwinei R\u00f3wnikowej. W 1995 r. przesz\u0142a do pracy w Zak\u0142adzie Us\u0142ug Agrolotniczych w Mielcu i z jego bazy wykonywa\u0142a loty lokalne (g\u0142\u00f3wnie przeciwpo\u017carowe). Od 1998 r. do ko\u0144ca 2003 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 szefa pilot\u00f3w, a nast\u0119pnie przesz\u0142a na emerytur\u0119. Jej lotniczy bilans to oko\u0142o 3 380 godzin, w tym oko\u0142o 2 090 godzin samodzielnie, wylatanych na samolotach: An-2 (ok. 2 030), An-28 (ok. 850), \u201eDromader\u201d (ok. 300), \u201ePiper Seneca\u201d, \u201eZlin\u201d, \u201eWilga\u201d i \u201eGawron\u201d. Poza lotnictwem, kt\u00f3rym fascynowa\u0142a si\u0119 od m\u0142odo\u015bci, uprawia\u0142a lekkoatletyk\u0119. W okresie studi\u00f3w trenowa\u0142a w AZS Warszawa specjalizuj\u0105c si\u0119 w rzucie oszczepem. Rekord \u017cyciowy \u2013 51,82 m uzyska\u0142a w 1971 r. na zawodach w Warszawie. Powo\u0142ywano j\u0105 do szerokiej kadry narodowej. Jako reprezentantka Polski startowa\u0142a w mi\u0119dzypa\u0144stwowym meczu Polska \u2013 Szwecja (w kategorii m\u0142odzie\u017cowej). Po przej\u015bciu do Mielca startowa\u0142a przez kilka lat w barwach \u201eStali\u201d Mielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NASZ MIELEC<\/strong>, stowarzyszenie o charakterze lokalnym i celach zwi\u0105zanych \u00a0z rozwojem miasta i jego okolic. Powsta\u0142o przed wyborami samorz\u0105dowymi w 1994 r. W wyborach do Rady Miejskiej w Mielcu w 1994 r. zdoby\u0142o 5 mandat\u00f3w i z AWS stworzy\u0142o koalicj\u0119 zarz\u0105dzaj\u0105c\u0105 miastem. Jego lider \u2013 Janusz Chodorowski zosta\u0142 wybrany na stanowisko prezydenta miasta Mielca. W wyborach w 1998 r. \u201eNasz Mielec\u201d zdoby\u0142 6 mandat\u00f3w. Nie dosz\u0142o do porozumienia z AWS i utworzono koalicj\u0119 z SLD, Komitetem MSM i Przymierzem Mieszka\u0144c\u00f3w Mielca. Liderom stowarzyszenia \u201eNasz Mielec\u201d powierzono g\u0142\u00f3wne funkcje w samorz\u0105dzie miejskim. Na funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Miejskiej wybrano Zdzis\u0142awa Nowakowskiego, prezydentem miasta zosta\u0142 ponownie Janusz Chodorowski, a jednym z zast\u0119pc\u00f3w \u2013 Bogdan Bieniek. W wyborach do Rady Powiatu Mieleckiego NM uzyska\u0142 3 mandaty i wszed\u0142 do rz\u0105dz\u0105cej koalicji centrolewicowej, a jego przedstawiciel Henryk Niedba\u0142a pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Rady. W wyborach samorz\u0105dowych w 2002 r. do Rady Miejskiej wybrano 4 cz\u0142onk\u00f3w stowarzyszenia. Zdzis\u0142aw Nowakowski po raz drugi zosta\u0142 wybrany przewodnicz\u0105cym Rady Miejskiej. Dotychczasowego prezydenta miasta Janusza Chodorowskiego wybrano w wyborach bezpo\u015brednich na trzeci\u0105 kadencj\u0119, a Bogdan Bieniek zosta\u0142 ponownie zast\u0119pc\u0105 prezydenta. W wyborach do Rady Powiatu stowarzyszenie wyst\u0105pi\u0142o pod nazw\u0105 \u201eNasz Mielec \u2013 Nasz Powiat\u201d i otrzyma\u0142o 4 mandaty. Wesz\u0142o w sk\u0142ad koalicji zarz\u0105dzaj\u0105cej, a radnego z listy NM-NP Mariana B\u0142acha wybrano wiceprzewodnicz\u0105cym Rady. W wyborach samorz\u0105dowych w 2006 r. NM-NP uzyska\u0142 4 mandaty w Rady Miejskiej i 3 w Radzie Powiatu. Prezydentem miasta wybrano po raz czwarty Janusza Chodorowskiego, kt\u00f3ry powierzy\u0142 obowi\u0105zki wiceprezydenta kolejny raz \u00a0Bogdanowi Bie\u0144kowi. Przewodnicz\u0105cym Rady Miejskiej zosta\u0142 po raz trzeci Zdzis\u0142aw Nowakowski. W wyborach samorz\u0105dowych w 2010 r. na kadencj\u0119 2010-2014 z listy Nasz Mielec do Rady Miasta Mielca wybrano 5 os\u00f3b. Po zawarciu koalicji i uzyskaniu wi\u0119kszo\u015bci w Radzie, cz\u0142onek \u201eNaszego Mielca\u201d Jan My\u015bliwiec zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego Rady Miejskiej. W wyborach na prezydenta miasta Mielca na kadencj\u0119 2010-2014 wygra\u0142 Janusz Chodorowski (5 kadencja), a Bogdan Bieniek zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 prezydenta. Pod koniec roku 2011 stowarzyszenie mia\u0142o oko\u0142o 80 cz\u0142onk\u00f3w. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. uzyskano 7 mandat\u00f3w do Rady Miejskiej w Mielcu i 3 mandaty do Rady Powiatu Mieleckiego. Bogdan Bieniek zosta\u0142 wybrany na wiceprzewodnicz\u0105cego Rady Miejskiej, a Henryk Niedba\u0142a na przewodnicz\u0105cego Rady Powiatu. W wyborach do Rady Miejskiej w 2018 r. ponownie uzyskano 7 mandat\u00f3w. Bogdan Bieniek zosta\u0142 przewodnicz\u0105cym Rady Miejskiej. Do Rady Powiatu wesz\u0142o 4 przedstawicieli Naszego Mielca. Grzegorz Tychanowicz zosta\u0142 wybrany na wiceprzewodniczacego Rady, a Andrzejowi Bryle powierzono funkcj\u0119 wicestarosty.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy w latach 1994-2015:<\/strong>\u00a0Janusz Chodorowski, Henryk Niedba\u0142a, Bogdan Bieniek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NASZE MIASTO<\/strong>, biuletyn (miesi\u0119cznik) informacyjno-reklamowy miasta Mielca, wydawany w nak\u0142adzie 20 tys. nieodp\u0142atnych egzemplarzy przez Oficyn\u0119 Wydawnicz\u0105 DRACO w Mielcu od marca 2001 r. do marca 2002 r. (13 numer\u00f3w). Od kwietnia 2002 r. zmieniono tytu\u0142 na \u201eWasze Miasto\u201d i nadal ukazuje si\u0119 pod takim tytu\u0142em. Funkcj\u0119 redaktora naczelnego pe\u0142ni Gabriela Mazurek, a wydawc\u0105 biuletynu jest aktualnie P.H.U. BROSS w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NATKANIEC LUDWIK STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 17 II 1931 r. w Sosnowcu, syn Stanis\u0142awa i Zuzanny z Piechowicz\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Zabrzu z matur\u0105 w 1951 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lotniczym Politechniki Wroc\u0142awskiej i Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w), uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera lotnictwa. W latach 1955\u20131997 by\u0142 pilotem do\u015bwiadczalnym, od 1957 r. \u2013 I klasy, w Instytucie Lotnictwa w Warszawie. W latach 1972\u20131991 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 szefa personelu lataj\u0105cego Instytutu. Wykona\u0142 badania w locie mieleckich samolot\u00f3w TS-8 Bies, TS-11 Iskra, lataj\u0105cym laboratorium LaLa-1, M-15, I-22 Iryda oraz silnik\u00f3w SO-1, SO-3, K-15 i K-16. Ustanowi\u0142 cztery rekordy \u015bwiata: na samolocie TS-8 Bies \u2013 1 rekord pr\u0119dko\u015bci w locie po obwodzie zamkni\u0119tym i na samolocie TS-11 Iskra \u2013 3 rekordy pr\u0119dko\u015bci, potwierdzone przez Mi\u0119dzynarodow\u0105 Federacj\u0119 Lotnicz\u0105 FAI. W powietrzu wylata\u0142 ponad 10 tysi\u0119cy godzin na ponad 200 typach statk\u00f3w powietrznych, w tym: 164 samolot\u00f3w cywilnych i wojskowych oraz 29 szybowc\u00f3w w r\u00f3\u017cnych wersjach. Powo\u0142ywano go jako eksperta do bada\u0144 nad katastrofami lotniczymi. Przeprowadza\u0142 kontrol\u0119 techniki pilota\u017cu dla pilot\u00f3w PLL-LOT. Szkoli\u0142 pilot\u00f3w, w tym pilot\u00f3w do\u015bwiadczalnych I klasy. By\u0142 cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Pilot\u00f3w Do\u015bwiadczalnych. Zmar\u0142 29 VI 1999 r. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Pow\u0105zkach w Warszawie. Po\u015bmiertnie zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Oficerskim OOP.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAUCZYCIELSKIE KOLEGIUM J\u0118ZYK\u00d3W OBCYCH<\/strong>, powsta\u0142o na podstawie Uchwa\u0142y nr XXI\/214\/04 Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia 29 marca 2004 r. i rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 dydaktyczn\u0105 od roku szkolnego 2004\/2005. Jego siedzib\u0105 jest segment p\u00f3\u0142nocno-zachodni obiektu Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 przy ul. Cz. Ta\u0144skiego 3. Prowadzi trzyletni\u0105 nauk\u0119 j\u0119zyka angielskiego i j\u0119zyka niemieckiego. Nauka odbywa si\u0119 w systemie dziennym (bezp\u0142atnie) i wieczorowym (za odp\u0142atno\u015bci\u0105). Jego absolwenci maj\u0105 prawo do nauczania danych j\u0119zyk\u00f3w w szko\u0142ach podstawowych, gimnazjach i szko\u0142ach ponadgimnazjalnych. Po uzyskaniu dyplomu uko\u0144czenia kolegium absolwenci mog\u0105 ubiega\u0107 si\u0119 o stopie\u0144 licencjata, a nast\u0119pnie odby\u0107 dwuletnie studia magisterskie w wybranej uczelni. Opiek\u0119 naukowo-dydaktyczn\u0105 nad NKJO w sekcji j\u0119zyka angielskiego sprawuje Instytut Filologii Angielskiej UMCS w Lublinie, a w sekcji j\u0119zyka niemieckiego \u2013 Instytut Germanistyki Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie. Od 2008 r. opiek\u0119 naukowo-dydaktyczn\u0105 nad kolegium przej\u0105\u0142 Uniwersytet Rzeszowski, a w jego imieniu dr Marta Pikor Niedzia\u0142ek. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci do ko\u0144ca roku akademickiego 2012\/2013 mieleckie NKJO uko\u0144czy\u0142o 150 absolwent\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektor:<\/strong>\u00a0Joanna G\u0142adyszewska (2004\u20132014).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kadra dydaktyczna:<\/strong>\u00a0Agnieszka Brzozowska, Alicja Buli\u0144ska, Agnieszka Czepi\u017cak, Renata Dymek, Aneta Filas, Joanna G\u0142adyszewska, Urszula G\u0142odzik, Marta Horeczy, Barbara Iwanicz, Miros\u0142aw Kapinos, Teresa Klonowska, Aleksandra Klup\u015b, Barbara Kolisz, El\u017cbieta \u0141ukaszek, Ma\u0142gorzata Mika-Kupiec, Agnieszka Michna, Dorota Niedba\u0142a, Wojciech Nowicki \u2013 opiekun naukowo-dydaktyczny, Sylwia Ob\u0142udek, Magdalena Oczak, Adrianna Oparowska-Maniak, Marek Paduch, Marta Pikor Niedzia\u0142ek, Katarzyna Pluta, Aurelia Skarbek-Kokoszka, Anna Strycharz, Zygmunt Sumiec, Anna Ma\u0142odzi\u0144ska Witwicka, Maciej Witwicki, Bogdan Wojtaszek, Agnieszka Woli\u0144ska-Ku\u015bnierz (zm. w 2006 r.), El\u017cbieta \u017belazko.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAVITEL SP. Z\u00a0 O.O.<\/strong>, mielecka firma dzia\u0142aj\u0105ca w sektorach: system lokalizacji i monitorowania GPS, telekomunikacja, automatyka, energetyka i sterylizacja. Powsta\u0142a w 2002 r., a w 2007 r. przyj\u0119\u0142a form\u0119 sp\u00f3\u0142ki z ograniczon\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105 z siedzib\u0105 na terenie SSE EURO-PARK MIELEC. Poczynaj\u0105c od 2002 r., strategia dzia\u0142ania firmy polega na tworzeniu w\u0142asnych koncepcji i rozwi\u0105za\u0144, przy wykorzystaniu inwencji i do\u015bwiadczenia w\u0142asnej kadry in\u017cynierskiej i naukowc\u00f3w. Konkretnymi rezultatami s\u0105 m.in. zg\u0142oszenia patentowe i zastrze\u017cony wz\u00f3r u\u017cytkowy. Klasycznym przyk\u0142adem jest kompleksowe zaprojektowanie i produkcja Systemu Lokalizacji NAVITRACK. Inne wa\u017cniejsze produkty to: oczyszczacze powietrza o r\u00f3\u017cnych parametrach, oczyszczacze ci\u0105g\u00f3w wentylacyjnych, sterylizatory powietrza, bramka monitoruj\u0105co \u2013 dezynfekuj\u0105ca NBS 10 i wymienniki ciep\u0142a powietrze \u2013 powietrze. Systematyczna dba\u0142o\u015b\u0107 o jako\u015b\u0107 zosta\u0142a usankcjonowana otrzymaniem certyfikat\u00f3w: ISO 9001:2008, ISO 14001:2004 i PN-N 18001:2004. Uznanie dla produkt\u00f3w zosta\u0142o poparte nagrodami i wyr\u00f3\u017cnieniami, m.in.: Gepardem Biznesu 2013 i Podkarpack\u0105 Nagrod\u0105 Gospodarcz\u0105 2019 (XVIII edycja tego konkursu) w kategorii: najlepszy produkt, za wymiennik ciep\u0142a powietrze \u2013 powietrze. W okresie pandemii choroby COVID-19 firma wykaza\u0142a zrozumienie trudnej sytuacji mieleckiej s\u0142u\u017cby zdrowia i kilkakrotnie podarowa\u0142a jej swoje produkty, niezwykle przydatne w codziennej pracy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NAWALNY MICHA\u0141 (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 12 IX 1882 r. w Grybowie, syn Jana i Wiktorii z domu Skraba. Absolwent gimnazjum w Tarnowie. Studia teologiczne w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1909 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w Zbylitowskiej G\u00f3rze, Czerminie, D\u0119bicy i \u0141\u0105czkach Kucharskich. W latach 1916\u20131918 by\u0142 kapelanem 11 pu\u0142ku piechoty, a nast\u0119pnie zosta\u0142 mianowany proboszczem w Borowej (7 XII 1918 r.). Od 1929 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dziekana dekanatu baranowskiego, a od 22 II 1933 r. \u2013 dziekana dekanatu mieleckiego. 17 III 1933 r. przeniesiono go na probostwo parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu. W okresie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142 wielu biednym i potrzebuj\u0105cym. Po wojnie doprowadzi\u0142 do naprawienia uszkodze\u0144 ko\u015bcio\u0142a. Przy jego wydatnym udziale wydzielono z parafii \u015bw. Mateusza now\u0105 parafi\u0119 w Mielcu \u2013 Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy (1947) i rozpocz\u0119to przygotowania do wydzielenia parafii w Trzcianie. Od 1951 r. by\u0142 honorowym radc\u0105 Kurii Diecezjalnej w Tarnowie. Otrzyma\u0142 odznaczenia EC i RM. Zmar\u0142 16 IV 1957 r. Spoczywa w grobowcu kap\u0142an\u00f3w na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAWIEDZENIA KOPII OBRAZU MATKI BOSKIEJ CZ\u0118STOCHOWSKIEJ<\/strong>, uroczysto\u015bci religijne rzymskokatolickie zwi\u0105zane z wielkim kultem Matki Bo\u017cej w Polsce. Inspiratorem idei w\u0119dr\u00f3wki (peregrynacji) kopii Cudownego Obrazu Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej po polskiej ziemi by\u0142 Prymas Polski ks. kard. Stefan Wyszy\u0144ski w czasie uwi\u0119zienia w Koma\u0144czy (1953-1956). Pierwsza peregrynacja (\u201eMillenijne Nawiedzenie\u201d) po wszystkich polskich parafiach rzymskokatolickich rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 29 VIII 1957 r. w Warszawie. Po masowym udziale wiernych w uroczysto\u015bciach w kolejnych parafiach \u2013 w\u0142adze pa\u0144stwowe zabroni\u0142y dalszego eksponowania Obrazu. Odt\u0105d do 18 VI 1972 r. w\u0119drowa\u0142y puste ramy Obrazu, co powi\u0119ksza\u0142o dramaturgi\u0119 sytuacji i gromadzi\u0142o r\u00f3wnie wielkie t\u0142umy wiernych. Na terenie mieleckich parafii uroczysto\u015bci te odby\u0142y si\u0119 w 1969 r. Drugie uroczysto\u015bci \u201eNawiedzenia \u00a0Mielca przez Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 w Jej Jasnog\u00f3rskim Obrazie\u201d odby\u0142y si\u0119 (ju\u017c bez wi\u0119kszych przeszk\u00f3d) w dniach 1\u20138 IX 1983 r. Obraz przej\u0119to w Nowym Targu 1 IX, przywieziono do Mielca i po procesji ulicami: 22 Lipca, Wyspia\u0144skiego i Chopina (z udzia\u0142em kilkunastu tysi\u0119cy os\u00f3b) umieszczono w o\u0142tarzu przed ko\u015bcio\u0142em MBNP, a nast\u0119pnie odby\u0142o si\u0119 centralne nabo\u017ce\u0144stwo powitalne z udzia\u0142em kilkudziesi\u0119ciu tysi\u0119cy os\u00f3b z Mielca i okolicy. Od 2 do 7 IX odbywa\u0142y si\u0119 przez ca\u0142y dzie\u0144 nabo\u017ce\u0144stwa i Msze \u015aw. dla mielczan i pielgrzymek z poszczeg\u00f3lnych dekanat\u00f3w: 2 \u2013 baranowskiego i radomyskiego, 3 \u2013 szczuci\u0144skiego i kolbuszowskiego, 6 \u2013 d\u0119bickiego i pil\u017anie\u0144skiego i 7 \u2013 ropczyckiego i s\u0119dziszowskiego, a przez ka\u017cd\u0105 noc \u2013 nabo\u017ce\u0144stwa czuwania. 4 IX odby\u0142a si\u0119 centralna uroczysto\u015b\u0107 \u2013 Msza \u015aw. z aktem \u201eOddania Matce Bo\u017cej ludzi pracy\u201d, a 5 \u2013 \u201eDzie\u0144 Chorych\u201d. 8 IX zako\u0144czono uroczysto\u015bci Msz\u0105 \u015aw. i przekazaniem Obrazu kolejnemu miastu. Udzia\u0142 nieprzebranych t\u0142um\u00f3w w uroczysto\u015bciach przez ca\u0142e dnie i noce, poza widocznym wyznaniem wiary, by\u0142 tak\u017ce manifestacj\u0105 patriotyzmu i solidarno\u015bci narodowej. Trzecie uroczysto\u015bci \u201eNawiedzenia\u201d rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 16 VI 2001 r. Przyj\u0119cie Obrazu, kt\u00f3ry przyby\u0142 z Rz\u0119dzianowic specjalnym Mercedesem, nast\u0105pi\u0142o na ul. Legion\u00f3w przy Pa\u0142acyku Oborskich, a nast\u0119pnie przeniesiono Go w asy\u015bcie kilkudziesi\u0119ciu kap\u0142an\u00f3w i kilkunastu tysi\u0119cy wiernych do ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza. Po uroczysto\u015bciach i ca\u0142odobowym czuwaniu 17 VI Obraz zosta\u0142 przeniesiony do ko\u015bcio\u0142a Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Wojs\u0142awiu (17\u201318 VI), a kolejne uroczysto\u015bci odby\u0142y si\u0119 w parafiach: Ducha \u015aw. (18\u201319 VI), Trze\u015bni (19\u201320 VI), Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy (20\u201321 VI) i Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej (21\u201322 VI). Przez ca\u0142y czas \u201eNawiedzenia\u201d w uroczysto\u015bciach uczestniczy\u0142y wielotysi\u0119czne t\u0142umy mielczan.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAWRACAJ ALEKSANDER<\/strong>, urodzony 1 III 1937 r. w miejscowo\u015bci Nawsie Brzosteckie, powiat d\u0119bicki, syn Micha\u0142a i Marii. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Ko\u0142aczycach, matur\u0119 zda\u0142 w 1955 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1961 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. 1 IX 1961 r. zosta\u0142 zatrudniony jako aplikant w S\u0105dzie Powiatowym w Ja\u015ble. 1 XII 1963 r. z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin s\u0119dziowski i odt\u0105d do lipca 1964 r. pracowa\u0142 jako asesor w tym\u017ce s\u0105dzie. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do S\u0105du Powiatowego w Przeworsku, ale po czterech miesi\u0105cach zrezygnowa\u0142 i 1 XII 1964 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Prokuraturze Powiatowej w Mielcu na stanowisku podprokuratora. W p\u00f3\u017aniejszych latach awansowa\u0142 na stanowiska wiceprokuratora i prokuratora, a w latach 1969\u20131971 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy prokuratora powiatowego. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracom w r\u00f3\u017cnych organizacjach spo\u0142ecznych. By\u0142 m.in. d\u0142ugoletnim dzia\u0142aczem Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca i Polskiego Komitetu Pomocy Spo\u0142ecznej oraz prelegentem (w dziedzinie prawa) Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 PCK II stopnia, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PKPS i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Popularyzator Wiedzy TWP\u201d. Zmar\u0142 14 III 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

NAWROCKI LEON, <\/b>urodzony 17 VIII 1919 r. w miejscowo\u015bci Truszczyzna, syn Bronis\u0142awa i Katarzyny. W 1947 r. zosta\u0142 skierowany jako przedstawiciel polskiej administracji do Kamiennej G\u00f3ry i by\u0142 jednym z organizator\u00f3w \u017cycia osadnik\u00f3w polskich przyby\u0142ych na Ziemie Odzyskane z Kres\u00f3w Wschodnich i innych region\u00f3w kraju. Pracowa\u0142 w Dolno\u015bl\u0105skiej Fabryce Maszyn W\u0142\u00f3kienniczych jako \u015blusarz narz\u0119dziowy, a nast\u0119pnie mistrz i organizator produkcji i nauczyciel zawodu. Uczestniczy\u0142 w akcjach przeciwko grupom niemieckim atakuj\u0105cym polskich osadnik\u00f3w. W 1950 r. zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo przeniesiony do WSK Mielec i do 1955 r. pracowa\u0142 w Wydziale 06 jako mistrz przyrz\u0105dowy. Kolejnymi miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y: Wydzia\u0142 43 \u2013 mistrz przyrz\u0105dowy (do 1966 r.) i nowy Wydzia\u0142 36 (aparatura paliwowa) \u2013 mistrz przyrz\u0105dowy (do 1979 r.). Jako fachowca wysokiej klasy kierowano go na stanowiska wymagaj\u0105ce wprowadzenia m\u0142odych pracownik\u00f3w do produkcji. We wrze\u015bniu 1979 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako dzia\u0142acz partyjny (PPR, PZPR) i radny Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Honorow\u0105 Odznak\u0105 WSK w Mielcu i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony pracownik WSK Delta \u2013 Mielec\u201d. Zmar\u0142 28 XI 1988 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAZWISKA MIESZCZAN MIELECKICH (NAJSTARSZE, XV \u2013 XIX W.)<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*XV \u2013 XVI w.: Baranowski, Bartoszek, Barwierczyk, Basman, Bassaj, Bednarz, Be\u0142z, Biel, Bielecki, Bieniek, Bigo\u0144, Biskup, Blizniecz, B\u0142oniarz, Bochenek, Boduch, Bogacz, Bogaczek, Bogus\u0142awski, Bojanek, Bronka, Bro\u017cyna, Bro\u017cynowic, Brzezi\u0144ski, Buczkowski, Bukowiecki, Chmielowski, Choboczki, Chojnowski, Chromy, Cichy, Czapka, Czapnik, Czarny, Czoctek, Czopargow, Czopek (Czepek?), Czury\u0142o, Daleszy\u0144ski, Digo\u0144, Doleator, Dubasz, Dziura, Frycz, Ga\u0142gan, Gawronek, Giza, Gnilka (Gnielka?, Gnie\u0142ka?), Godek, Godzisz, Gomolecz?, Goraj, Gorczyczka, Gradza\u0142a (Gradzala?), Gradzisz, Gromada, Grzybek, Grzybowski, Guzowski, Hulacz, Jakuszewski (Jakuszowski?), Jarosz, Kania, Kie\u0142basa, Kiemlia, Kijanka, Klembowski, Klich, Kondrat, Kord, Kornesz (Korner?), Kostek, Kostera, Kosturek, Koziarek, Krakowski, Kramarczyk, Kramarz, Krawiec, Krupa, Kru\u017cel, Kuczkowski, Kulig, Kunatch, (Kundrz?), Kurdziel, Ku\u015bnierz, Lis, Litwin, Lizo\u0144, \u0141aziebnik, \u00a0\u0141ukawski, Madejski (Madeyski), Maliga, Mali\u0144ski, Ma\u0142ek, Manczarz, Marcisz, Masic, Masio, Mas\u0142o, Matusz, Mazur, Mazurek, M\u0105czka, Miecznik, Mielnik (Miernik?), Mienda, M\u0142odziejowski, M\u0142otek, Mojek, Motyl, Mulowsz, Muszyna, Oszczeniec, Paczaj (Peczaj?), Panek, Paszuda, P\u0119dziwiatr, Pharmacopola, Piech, Pieczak, Pieczakowicz, Piekarski, Pietrzak, Piwowar, Pluta, Pniaczek, Pokradcznia, Pokrzywa, Pokrzywi\u0144ski, Polak, Postrzygacz, Pr\u00f3chno, Pude\u0142ko, Puzderko, Pype\u0107, Radostka, Ribni (Rybny?), Rogacz, Runiecz, Rymarz, Rze\u017anik, Sajek, Salicniecz?, Sepi\u0142o, Seta, Siedleszy\u0144ski, Simkowicz (Semkowicz?), Skaza, Skorupka, Skotnicki, Skrod, Skrzypski, Slani, S\u0142odownik, Smolotocz, Snopek, Srzodom\u0105sz, Stachura, Stolarz, Stradomski, Strzelec, Strzelicz, Suchan, Surowiecz (Surowiec?), Sutor, Swinka, Szadzianowski, Szczepanek, Szczerba, Szczuczek, Szewc, \u015alusarz, \u015awi\u0105tkiewicz, \u015awi\u0119cicki, Tomczyk, Tronka, Trzcie\u0144ski, Ukleja, Walny, W\u0105s, Wcis\u0142o, Wi\u0119c\u0142awek, Wilczek, Wilk, Wiszsulis, Wizult, W\u0142och, W\u0142odzisz, (W\u0142odziszek?), Wolski, Wo\u0142owiec, Worw\u0105g, Wyczolek (Wycza\u0142ek), Zachariasz, Zagajowski, Zaremba, Z\u0105bek, Zerckowicz, Zi\u0119ba, Z\u0142otnik, \u017b\u0119dzianowski, Ponadto wielu mieszczan nazywano tylko imieniem z dodaniem zawodu, np. Wojciech aptekarz, Maciej \u0142aziebnik, Wawrzyniec postrzygacz, El\u017cbieta s\u0142odowniczka czy Ambro\u017cy kotlarz albo z dodaniem miejsca pochodzenia, np. Miko\u0142aj z Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*XVII \u2013 XVIII w. (nowe): Babiarski, Bachorek, Baczeyski, Ba\u0142utowski, Bartnik, Bezokowicz, Bigo, B\u0142oniarczyk, Bore\u0144ski, Bory\u0144ski, Borz\u0119cki, Brach, Brocki, Bronzowicz, Brozinowicz, Bro\u017conowicz, Buczalski, Burkath, Capiga, Chomiejowicz, Cichocki, Cyrulik, Czy\u017cewski, D\u0119bski, D\u0119bicki, D\u0142ubaczewski, Dzia\u0142owski, Dziekan, Dziurdziani, Ga\u0142uszowski, Gil, Gizius, Go\u0142uski, Gorocki, Gwo\u017adzik, Gwo\u017adziowski, Hetman, Hole\u0144ski, Janigowski, Jady, Jasi\u0144ski, Je\u017c, Je\u017cowski, Joskowicz, Kaczor, Kaczorek, Kaczorowski, Kamie\u0144ski, Kamuda, Kapu\u015bciak, Karwacki, Kasichleb, Kasperski, Kazana (Kozana), Kecze\u0144ski, Kielian, Kiellawa (Kielawa), Kijankowicz, Ki\u0144ski, Klepczy\u0144ski, Kluby, Klul, K\u0142os, K\u0142osek, Kmiotkarz (Kmiotkiewicz?), Kolak, Kolanowski, Kolasi\u0144ski, Kole\u0144ski (Koli\u0144ski), Kolisz, Ko\u0142ecki, Ko\u0142odziej, Konot, Konowa\u0142, Kope\u0107, Korpanty, \u00a0Korze\u0144ski, Kosiewski, Kotecki, Kotlarz, Kowalski, Ko\u017cuchowski, Kr\u0119pski, Krupecki, Krzyskowic, Kulpia\u0144ski, Kura\u015b, Kurzy, Kwapisz, Kwa\u015bniowski, Liguz, Lizonek, Lizonkowicz, Lubaska (Lubaszka), \u0141ojczyk, \u0141oyczyk, Machocki, Makuch, \u00a0Markowski, Maziarski, Mazurkiewicz, Miecznik, Mielecius, Milarzowski, Milasz (Milas?), M\u0142ynarz, Moczyd\u0142owski, Mojkowicz, Mosiejski (Mosie\u0144ski), Mrozik, Mro\u017cek, Mr\u00f3z, Mulowski, Pasdiczi?, Pa\u0142nygowicz, Pandecki, Pankiewicz, Parzygw\u00f3\u017ad\u017a, Pastrzygowicz (Postrzygowicz?, Fastrzygowicz?), Paw\u0142owski, Pa\u017adzierski, Piechoci\u0144ski, Piechota, Piechowicz, Pieczy\u0144ski, Pietruszka, Pietryka, Pilecki, Piner, Pio\u0142unkowicz, Plebankowicz, P\u0142achci\u0144ski, Podrodzki, Polecki, Pomara\u0144cza, Popiel, Powro\u017anik, Pretwic, Proksie\u0144ski, Pyz, \u00a0Rachwa\u0142, Ratajkowicz, R\u0105czka, Robak, Rybi\u0144ski, Rymanowski, Ryniewicz, Rynnowic, Ryzienski, Rzeszutek, S\u0105dowicz, Sebastianowicz, Simsiakiewicz, Siodlarz, Sito\u0144, Siwula, S\u0142owikowicz, Smiela, Snopkowicz, Sobusiak, Sok\u00f3\u0142, Spychaj, Spychajewski, Stalla, Stalski, Stanko, Stolarz, Styrnik, Szczyrbicki (Szczyrlicki?), Sztenko, Szostakowicz, Szypek (Sypek?), \u015alosek, \u015amieszkowski, \u015awi\u0119cik, \u015awitek, \u015awitkowski, Toczy\u0144ski, Tomaszowicz, Trybulski, Trzebowski, Trze\u015bniowski, Turner, Tutendino, Tworek, Urz\u0119dowski, Wanatowicz, Wataszkiewicz, Were\u0144ski (Wery\u0144ski), W\u0119z\u0142owicz, Wiadro, Wiechowicz, Wielborek, Wieloch, Wioch, Wi\u015bniowiecki, Wi\u015bniowski, Wolborczyk, Wr\u00f3blewski, Wyrobek, Zacharski, Zag\u00f3rski, Zaleski, Zawadzki, Zerckowicz, Ziele\u0144ski, Zieli\u0144ski, Zolidr\u0105g, \u017belazny.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*XIX w. (nowe): Achtyl, Andrusik, Andrusikiewicz, Babula, Bara\u0144ski, Bargiel, Bartnik, Bartuszka, Barycki, Bastyr, Batty, Bauer, B\u0105k, Bednar, Bere\u0144ski, Berger, Bielat, Bernadzikiewicz, Bielat, Bohm, Bolechowicz, Borkowski, Brandt, Bryda, Brzezi\u0144ski, Bugaj, Burghardt, Cebula, Chmaj, Chmiel, Chmielarz, Chmielowski, Cholewa, Chru\u015bciel, Cicho\u0144, Ciejka, Cie\u015bla, Cio\u0142kosz, Cwikowski, Cyz, Czaja, Czernia, Czerw, \u0106mielowski, Damse, D\u0105browski, Demkow, Derenowski, Dobosz, Dr\u0105blowski, Drenga, Dr\u0119ga, Droba, Dudek, Durda, Dusberger, Duszkiewicz, Dziadyk, Dziadzio, Dziakiewicz, Dziuba, Engelman, Faron, Feldmann, Fia\u0142kiewicz, Fibich, Fisher, Fiutowski, Flaczkiewicz, Flis, Fruni, Fuchs, Gacek, Gaj, Galus, Gawry\u015b, Gesing, Getz, Gilatowski, G\u0142odzik, G\u0142odzisz, G\u0142uch, Go\u0142\u0105bek, Go\u0142uchowski, Gorecki (Gorocki?), Goro\u0144, Grabowski, Graczy\u0144ski, Gregorczyk, Gr\u0119blowski, Grodecki, Gromada, Gr\u00f3decki, Grzelak, Gutteter, Guzda, Haszy, Hor\u00f3bski, Hoszard, Jakubowski, Jaworski, Kalinowski, Kalita, Kap\u0142a\u0144ski, Karkut, Karpacz, Kisiel, Klement, Klich, Klimann, Klug, Kobany, Kobyli\u0144ski, Kolenda, Kolisz, Komaniecki, Kontek, Kopaczy\u0144ski, Korycki, Kotula, Kowalczyk, Kradyna, Krakowiak, Kraus, Krempa, Kremski, Kr\u0119bski, Kr\u0119pa, Kropaczek, Kr\u00f3l, Kruczek, Krymski, Krywult, Krzemi\u0144ski, Krzyska, Kucharski, Kulczycki, Ku\u0142acki, Kumaniecki, Kurdziel, Kurdzio\u0142, Kustrzyba, Kutrzeba, Kwa\u015bniewicz, Lachman, Lachowski, Lejko, Lesczy\u0144ski, Le\u015b, Le\u015bniowski, Lewkowicz, Leyko, Lubi\u0144ski, Luci\u0144ski, Lupa, \u0141ukaszewski, Madej, Maderak, Madura, Madziarski, Magda, Malicki, Marciszkiewicz, Marsza\u0142ek, Martello, Marusarz, Matejko, Matuzi\u0144ski, M\u0105dry, Medetzky, Messinger, Mierzwi\u0144ski, Mi\u0142o\u015b, Moese, Moyek, Mo\u017adziak, Mo\u017adzioch, Muller, Murdza, Napieracz, Narowski, Nestajko, Niedba\u0142a, Niemiec, Nikiel, Nowak, Nowicki, Nycek, Nykiel, Ofiara, Olszewki, Olszewski, Opali\u0144ski, Ortyl, Orzech, Osio\u0142, Osmola, Ota\u0142\u0119ga, Ozga, O\u017cegalski, Padower, Paluch, Podolski, Pancerz, Parys, Pawe\u0142ek, Pawlikowski, Pazdro, Perzy\u0144ski, Piasecki, Piekarski, Pi\u0119ta, Piotrowski, Pitrof, P\u0142omie\u0144, P\u0142omi\u0144ski, Pogwizd, Pokorny, Polek, Popielarz, Por\u0119bski, Poruszy\u0144ski, Pryga, Przepi\u00f3rka, Przygoda, Pstr\u0105g, Puskarz, Pyrzy\u0144ski, Pyzikiewicz, Raczy\u0144ski, Ratusi\u0144ski, Rembi\u015b, Rink, Romankiewicz, Ruman, Rusek, Ryba, Rzeszuto, Sanecki, Sarama, Sarnecki, Sarnowski, Satkowski, Schabbus, Schmidt, Schromm, Sczyrbicki, S\u0119dowicz (S\u0105dowicz?), Siewierski, Sikora, Sito, Skiba, Skowron, Skrzyniarz, S\u0142aby, Smykla, Snopkowski, Sobo\u0144, Solarski, Solecki, Soza\u0144ski, Spyra, Sroczy\u0144ski, Sroka, Stabgut, Stabrawa, Stachula, Stala, Staniszewski, Stankiewicz, Staro\u0144, Sta\u017cek, Stefanik, Strasz, Stra\u015b, Stra\u017c, Str\u0105g, Struszkiewicz, Strz\u0119pa, Stypa, Suchocki, Sudek, Sw\u00f3\u0142, Szafer, Szczerba, Szczerbicki, Szkutnicki, Szumacher, Szwakop, Szwakopf, Szwed, Szweikopf, Szyma\u0144ski, Szymberski (Szymborski), Tobiasz, Tomaszewski, Tomusiak, Trybulec, Trybu\u0142a, Trzmielowski, Turczynowicz, Twardzicki, Walczyk, Wa\u0142ek, Wasiczek, Wayss, Welsing, Wendeker, Werner, Weyss, Wieczerzak, Wilk, Winiarz, Witek, W\u0142oszczyzna, Wnuk, Woli\u0144ski, Wo\u0142cza\u0144ski, Wo\u017aniak, Wo\u017any, W\u00f3jcik, Wrap, Wydro, Zaj\u0105czkowski, Za\u0142\u0119ski, Zawisza, Z\u0105bkowski, Zi\u0119ba, Zi\u0119tkiewicz, Ziomek, Zyrowic, \u017belasko, \u017bukowski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAZWISKA MIESZCZAN RZOCHOWSKICH (NAJSTARSZE, XV \u2013 XIX W.)<\/strong>\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

XV \u2013 XVI w.: Borzym\u00f3w, Goworko, Wach, Zdeb.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

XVII \u2013 XIX w. (nowe): Blecharz, Brzeza\u0144ski, Budka, Binda, Ciep\u0142o, Czajkiewicz, Dere\u0144, D\u0119bski, Dre\u017ce\u0144ski, Dr\u0119ga, Duy, Dybus (Dybusz), Dyborowicz, Giza, Groszkowski, Huli\u0144ski, Jarosz, Jele\u0144, Kami\u0144ski, Karasiewicz, Karmaleta, Kluk, Kobiela, Kobrzeski, Kochanowicz, Koz\u0142owski, Krupski, Lacherowicz, Maciejowicz, Maciejowski, Magierski, Marciskowicz, Marciszkiewicz, Marczy\u0144ski, Matuszek, Matuszkiewicz, Milowski, Moskal, Mostowicz, Mucharski, Nowak, Ogibski, Pasowicz, Pe\u0142czy\u0144ski, Pezikiewicz (Pezikowicz?), Pilecki, Piotrkowicz, Piszczek, Polecki, Po\u0142e\u0107, Powiadkowski, Pr\u0119dkojad (Pr\u0119dkopad?), Pr\u0119dkowicz, Radziejowski, Rak, Rozdy\u0144ski (Rozdzy\u0144ski?), Ruga, Sarama, Sieros\u0142awski, Siewierski, Sirthoff, Snopek, Snopkowicz, Staniska, St\u0105por, Subura, Sukiennik, Surdeiowicz, Surdej (Surdel?), Synel, Szczerbik, Szewc, Szkopkiewicz, Szostak, \u015aliwa, Turosik, Usarczyk, Usarz, Walkowicz, Wiatr, Wieczorek, Wrzalowicz, Wydro, Zamojski, Zar\u0119ba, Zdeblik, \u017bywiecki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NAZWISKA \u017bYD\u00d3W MIELECKICH (NAJSTARSZE, XVI \u2013 XIX W.)\u00a0<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

XVI w.: Izrael, Barbara, Moj\u017cesz (w dokumentach widniej\u0105 wy\u0142\u0105cznie imiona)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

XVII \u2013 XVIII w.: Dawidowicz, Jakubowic, Jekiewicz, Jochym (Jochim), Kr\u00f3lik, Liwerant, Majer, Markiewic, Mendel, Orszkowicz, Ratuszny, Szaja, Zloycnas.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

XIX w.: Anisfeld, Ankiel, Antwerb, Aucht, Braindel, Bainisz, Bas, Berger, Bergman, Blatberg (Blattberg), Blau, Bleifeld, Bort, Brander, Brandman, Brener, Brix, Caller, Cukier, Deutch, Dinstig, Dint, Ettinger, Falik, Fallek, Feder, Feingenbaum, Fener, Fenster, Ferbe, Ferszfenzel, Fortgang, Galicer, Gans, Gerchen, Germias, Gerszing, Geschwind, Gettinger, Gewand, Glas, Glaser, Gluck, Gottiner, Granz, Gros (Gross?), Grun, Gumpel, Guttel, Haber, Haller, Haluszowic, Hersch, Herz, Horowitz, Hudes, Indianer, Jam, Johanowicz, Juda, Kaner, Keletet, Keller, Kestlinger, Kielman, Kiesler, Kiwowicz, Klein, Kleiman, Komito, Kometa, Koss, Krolig, Kubtz, Kurtz, Kutz, Labas, Lachman, Laja, Lander, Landes, Leib, Leibner (Leidner?), Leigwich, Leipcig, Leszkowicz, Linskus, Lipa, Lipman, Lisner, Liwedrant, \u00a0Longweit, Lustberg, Maass, Mailech, Manella, Maus, Meister, Meresa, Messinger, Michlowicz, Mielbauer, Milgraum, Mitwoch, Moiele, Montag, Moster, Neuman, Nowember, Nusbaum, Ostrau, Padewer, Padewski, Pfeller, Preszberg, Proter, Przeczlauer, Psach, Pulanicer, Regenbogen, Reich, Reisner, Resonder, Rond, Ropczycer, Romer, Roth, Rothenberg, Salicer, Salpeter, Sau, Schabbus, Schabsa, Scheider, Schinwald, Schlanger, Schonfeld, Schraub, Schwartz, Silwan, Simsia, Sommer, Spiller, Sprung, Staszower, Stur, Szaller, Szeller, Szpalter (Szpatter?), Szper, Szprung, Sztorch, Szulem, Szpilman, Sztoubing, Tarnowiec, Tenzern, Trompeter, Turner, Wanderer, Weinberg, Weingling, Weinreb, Weis, Weltz, Werdeseim (Werdesein?), Wigdory, Windt, Wohenmarg, Zabner, Zindel.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NELEC WAC\u0141AW<\/strong>, urodzony 17 X 1973 r. w Mielcu, syn Franciszka i Leokadii z domu Kowalczyk. Absolwent Liceum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1995 r. Studia na Wydziale Ekonomii Akademii Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 2000 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Tak\u017ce w 2000 r. uko\u0144czy\u0142 Studia Psychologii i Pedagogiki Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Od roku akademickiego 2000\/2001 zosta\u0142 zatrudniony w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu jako asystent. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w zakresie informatyki na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. W 2004 r. zosta\u0142 kierownikiem Dzia\u0142u Nauczania i Wsp\u00f3\u0142pracy Zagranicznej, a w 2005 r. \u2013 zast\u0119pc\u0105 dyrektora Instytutu ds. dydaktycznych i studenckich. W 2008 r. obroni\u0142 rozpraw\u0119 doktorsk\u0105 nt.\u00a0Determinanty rozwoju subregionu mieleckiego w warunkach integracji z Uni\u0105 Europejsk\u0105<\/em>\u00a0na Wydziale Ekonomii i Stosunk\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie i otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora nauk ekonomicznych w zakresie ekonomii. Przed rozpocz\u0119ciem roku akademickiego 2008\/2009 zosta\u0142 rektorem Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. W czasie pracy w mieleckiej WSGiZ by\u0142 koordynatorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem 6 konferencji naukowych (w tym jednej mi\u0119dzynarodowej) organizowanych przez t\u0119 uczelni\u0119 w Mielcu. Bra\u0142 udzia\u0142 w badaniach statutowych przeprowadzonych w Katedrze Polityki Ekonomicznej i Programowania Rozwoju AE na temat: \u201eSpecjalne strefy ekonomiczne w Polsce jako instrument polityki regionalnej i przemys\u0142owej\u201d (2004). Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem szeregu publikacji naukowych, najcz\u0119\u015bciej na temat polityki przemys\u0142owej i rozwoju spo\u0142eczno-ekonomicznego regionu. Wa\u017cniejsze pozycje:\u00a0Strategiczne szanse polskich firm w warunkach globalizacji \u2013 na przyk\u0142adzie firm SSE Euro-Park Mielec S.A.,<\/em>\u00a0Zeszyt Naukowy WSGiZ<\/em>, Mielec 2001 (wsp\u00f3\u0142autor),\u00a0Analiza oddzia\u0142ywania SSE EURO-PARK Mielec na rozw\u00f3j spo\u0142eczno-ekonomiczny i rynek pracy subregionu mieleckiego, Zeszyty Naukowe AE w Krakowie nr 651\/2004<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autor),\u00a0Dynamiczna analiza rozwoju spo\u0142eczno-ekonomicznego powiat\u00f3w wojew\u00f3dztwa podkarpackiego oraz ich typizacja, Zeszyty Naukowe AE w Krakowie nr 669\/2005<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autor),\u00a0Funkcje pa\u0144stwa i specjalnych stref ekonomicznych w Polsce w zakresie innowacyjno\u015bci i konkurencyjno\u015bci gospodarki, Zeszyty Naukowe AE w Krakowie nr 709\/2006<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autor),\u00a0Specjalne strefy ekonomiczne w Polsce jako instrument polityki przemys\u0142owej, AE w Krakowie 2004<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autor),\u00a0Kwestionariuszowa metodyka analizy i oceny konkurencyjno\u015bci, innowacyjno\u015bci i strategii rozwoju firm w Specjalnych Strefach Ekonomicznych w Polsce, Zeszyty Naukowe AE w Krakowie nr 762\/2008<\/em>\u00a0(wsp\u00f3\u0142autor),\u00a0Ocena realizacji strategii rozwoju subregionu mieleckiego w warunkach integracji europejskiej w latach 2000-2006,<\/em> artyku\u0142 z\u0142o\u017cony do druku, 2008 (wsp\u00f3\u0142autor). W 2012 r. powierzono mu funkcj\u0119 rektora Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu na drug\u0105 kadencj\u0119 (2012-2016), a od 2016 r. by\u0142 prorektorem tej uczelni. W 2013 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w zakresie: menad\u017cer bada\u0144 naukowych i prac rozwojowych. Wyk\u0142ada przedmioty: Zarz\u0105dzanie strategiczne, Europejskie fundusze rozwoju i mo\u017cliwo\u015bci ich absorpcji, Polityka regionalna. Jest autorem publikacji: Pr\u00f3ba oceny rozwoju zasob\u00f3w kapita\u0142u ludzkiego, rynku pracy i poziomu \u017cycia ludno\u015bci w wojew\u00f3dztwie podkarpackim, Ocena poziomu konkurencyjno\u015bci i innowacyjno\u015bci oraz szans rozwoju strategicznych sektor\u00f3w subregionu mieleckiego, Ocena wp\u0142ywu \u015bwiatowego kryzysu na gospodark\u0119 subregionu mieleckiego, Por\u00f3wnanie absorpcji pomocy unijnej przez wojew\u00f3dztwa podkarpackie i dolno\u015bl\u0105skie oraz JST powiatu mieleckiego w latach 2004-2009, Dzia\u0142ania antykryzysowe w zakresie aktywizacji gospodarczej w wybranych krajach Europy, Analiza por\u00f3wnawcza rozwoju gospodarczego Polski i Austrii w warunkach \u015bwiatowego kryzysu finansowo-ekonomicznego. Wyg\u0142osi\u0142 szereg referat\u00f3w na konferencjach naukowych w kraju, m.in. w Mielcu, Krakowie i Wroc\u0142awiu. Jest promotorem kilkudziesi\u0119ciu prac licencjackich i dyplomowych oraz recenzentem szeregu prac.\u00a0 Z dniem 1 IX 2016 r. zosta\u0142 powo\u0142any na funkcj\u0119 dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 2021 r. Od roku akademickiego 2021\/2022 pe\u0142ni funkcj\u0119 dziekana w Tarnowskiej Szkole Wy\u017cszej w Tarnowie. Ponadto prowadzi zaj\u0119cia w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu i Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NEWARK<\/strong>, niewielkie, licz\u0105ce 25 tysi\u0119cy mieszka\u0144c\u00f3w, miasto w regionie rolniczym Nottinghamshire (\u015brodkowa Anglia), zaprzyja\u017anione z Mielcem od lat 80. XX w. Historia Odkrycia archeologiczne po\u015bwiadczy\u0142y istnienie osadnictwa na tym terenie w okresie wczesnorzymskim, a znalezione przedmioty (m.in. urny z poch\u00f3wk\u00f3w) potwierdzi\u0142y osadnictwo anglosaskie w VI w. W \u015bredniowieczu Newark by\u0142 miastem otoczonym murem obronnym, co czyni\u0142o go wa\u017cnym o\u015brodkiem strategicznym. Posiada\u0142 jeden z najwi\u0119kszych i najpi\u0119kniejszych w kraju ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Marii Magdaleny, zbudowany w latach 1160\u20131180 z wie\u017c\u0105 dobudowan\u0105 w 1227 r., rynek i zamek z 1. po\u0142owy XII w., a ca\u0142e miasto by\u0142o otoczone murami obronnymi. Na terenach wok\u00f3\u0142 miasta mia\u0142 bywa\u0107 cz\u0119sto legendarny przyw\u00f3dca ludowy Robin Hood. W bogatej historii Newark wielokrotnie prze\u017cywa\u0142 dramatyczne chwile, a najbardziej w latach 1642\u20131646, kiedy w okresie \u201ewojny domowej\u201d by\u0142 trzykrotnie oblegany. Wyra\u017any rozw\u00f3j miasta nast\u0105pi\u0142 w XIX w. i 1. po\u0142 XX w. Znacznie w\u00f3wczas wzros\u0142a liczba jego mieszka\u0144c\u00f3w (1801 \u2013 6,7 tys., 1951 \u2013 23 tys.). W czasie II wojny \u015bwiatowej na jego terenie powsta\u0142 cmentarz lotnik\u00f3w polskich. W 1943 r. pochowano tam genera\u0142a W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego \u2013 premiera rz\u0105du RP na Uchod\u017astwie i Naczelnego Wodza Polskich Si\u0142 Zbrojnych, zmar\u0142ego w katastrofie samolotowej w okolicach Gibraltaru. Wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 \u00a0Aktualnie Newark liczy ok. 25 tys. mieszka\u0144c\u00f3w i jest najwi\u0119kszym miastem w okr\u0119gu administracyjnym Newark i Sherwood. Pe\u0142ni funkcj\u0119 regionalnego o\u015brodka gospodarczego (g\u0142\u00f3wnie handlowego) i edukacyjno-kulturalnego. Najcenniejszym zabytkiem jest ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Marii Magdaleny. Miejscowy teatr i hotel posiadaj\u0105 nazw\u0119 \u201eRobin Hood\u201d. Wsp\u00f3\u0142praca Pod koniec lat 80., w zwi\u0105zku z d\u0105\u017ceniami polskiego rz\u0105du do \u015bci\u0105gni\u0119cia proch\u00f3w gen. W\u0142. Sikorskiego do Polski, Mielcowi powierzono misj\u0119 nawi\u0105zania wsp\u00f3\u0142pracy z Newarkiem. Wi\u0105za\u0142o si\u0119 to z pobliskim miejscem urodzenia W. Sikorskiego (Tusz\u00f3w Narodowy \u2013 10 km od Mielca). Delegacje obu miast kilkakrotnie spotyka\u0142y si\u0119, odwiedzaj\u0105c miejsca zwi\u0105zane z \u017cyciem W. Sikorskiego i omawiaj\u0105c mo\u017cliwo\u015bci wsp\u00f3\u0142pracy, m.in. ch\u0119\u0107 wsp\u00f3\u0142pracy wyrazi\u0142y szko\u0142y. Po sprowadzeniu zw\u0142ok gen. W. Sikorskiego do Polski (17 IX 1993 r.) kontakty os\u0142ab\u0142y i p\u00f3\u017aniej zanik\u0142y.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NICKOWSKI MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 VIII 1924 r. w Kosowie, wojew\u00f3dztwo stanis\u0142awowskie, syn Miko\u0142aja i Anieli z Jab\u0142o\u0144skich. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Polskiej S\u0142u\u017cbie Budowlanej (Baudienst) w Kosowie. Po wej\u015bciu wojsk radzieckich do Kosowa w 1944 r. powo\u0142ano go do Wojska Polskiego. Skierowany zosta\u0142 do szko\u0142y lotniczej w Jegorowsku (za Moskw\u0105) i zdoby\u0142 uprawnienia pilota transportowego. Po wojnie s\u0142u\u017cy\u0142 w 18 pu\u0142ku transportowym w \u0141odzi i otrzyma\u0142 stopie\u0144 chor\u0105\u017cego, a nast\u0119pnie szkoli\u0142 si\u0119 w 1 S.C. Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego Radomiu (1945-1946) i 3 Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego w Krakowie (1946). W 1948 r. uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 Nr 4 w D\u0119blinie. Jako pilot my\u015bliwski s\u0142u\u017cy\u0142 w 2 Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego w Krakowie i 1 Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego w Warszawie, a nast\u0119pnie zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego w Malborku (1952). Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105c\u0105 Stopnia Licealnego w Krakowie z matur\u0105 w 1950 r. oraz przeszed\u0142 szkolenie na odrzutowcach radzieckich: Jak-17, Jak-23 i MiG-15. Otrzyma\u0142 w\u00f3wczas awans do stopnia kapitana (1951). Od 15 IX 1953 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako pilot oblatywacz i do 1954 r. wykona\u0142 kilkadziesi\u0105t lot\u00f3w na wyprodukowanych w Mielcu odrzutowcach Lim-1. (Og\u00f3\u0142em na r\u00f3\u017cnych typach samolot\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie odrzutowych, lata\u0142 oko\u0142o 1000 godzin.) 23 IV 1954 r. otrzyma\u0142 awans do stopnia majora. W tym samym roku, ze wzgl\u0119d\u00f3w zdrowotnych, zako\u0144czy\u0142 latanie i powierzono mu funkcj\u0119 kierownika lot\u00f3w. W 1960 r. awansowano go na stopie\u0144 podpu\u0142kownika. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i w 1962 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Od 1962 r. pracowa\u0142 w biurach technicznych, a od 1968 r. zosta\u0142 mianowany szefem pilot\u00f3w do\u015bwiadczalnych. 1 II 1971 r. przeszed\u0142 na wojskowa emerytur\u0119, ale jeszcze ponad 10 lat pracowa\u0142 na lotnisku jako specjalista ruchu lotniczego, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Nale\u017ca\u0142 do Mieleckiego Klubu Senior\u00f3w Lotnictwa, Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych, Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Posiada\u0142 uprawnienia s\u0119dziego okr\u0119gowego p\u0142ywania i wielokrotnie s\u0119dziowa\u0142 zawody p\u0142ywackie. Odznaczony zosta\u0142 m.in.: Medalem \u201eZwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci\u201d, \u201eOdznak\u0105 Grunwaldu\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 10\u2013lecia Polski Ludowej i Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Aeroklubu PRL\u201d. Zmar\u0142 9 XII 2003 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NICZYPORUK RYSZARD JAN<\/strong>, urodzony 2 I 1934 r. w Bia\u0142ej Podlaskiej, syn J\u00f3zefa i Jadwigi z domu Zaj\u0105c. Uko\u0144czy\u0142: Szko\u0142\u0119 Przysposobienia Przemys\u0142owego (1948) i Gimnazjum Mechaniczne we Wroc\u0142awiu (1950), Kurs Wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w i Korespondent\u00f3w \u201eNowin Rzeszowskich\u201d (1954), Korespondencyjne Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Rzeszowie (1959) i Technikum Ekonomiczne w Mielcu z matur\u0105 w 1961 r. Od 1953 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec jako redaktor naczelny Rozg\u0142o\u015bni Przedsi\u0119biorstwa (funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1991 r.) i redaktor zak\u0142adowej gazety WSK \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d. Tak\u017ce od 1953 r. by\u0142 sta\u0142ym korespondentem dziennika \u201eNowiny Rzeszowskie\u201d (do 1955 r.), a nast\u0119pnie kierownikiem Oddzia\u0142u tej\u017ce gazety (do 1961 r.) i ponownie sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikiem. Ponadto w latach 1990\u20131991 by\u0142 redaktorem naczelnym \u201eG\u0142osu Mieleckiego\u201d \u2013 kontynuatora \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d. Publikowa\u0142 tak\u017ce w innych gazetach i czasopismach, takich jak m.in.: \u201eSkrzydlata Polska\u201d, \u201eMetalowiec\u201d, \u201eS\u0142owo Podlasia\u201d, \u201eProfile\u201d i \u201ePrometej\u201d, a tak\u017ce w prasie niemieckiej, ukrai\u0144skiej i rosyjskiej. Przez 25 lat wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Polskim Radiem w Rzeszowie, a od lat 70. tak\u017ce z TVP. Podejmowa\u0142 tematy zwi\u0105zane g\u0142\u00f3wnie z mieleck\u0105 WSK, Mielcem i regionem, a specjalizowa\u0142 si\u0119 w wyszukiwaniu pozytywnych postaw ludzkich (m.in. cykl \u201eLudzie dobrej roboty\u201d). Otrzyma\u0142 szereg nagr\u00f3d dziennikarskich, w tym I nagrod\u0119 w II Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Rozg\u0142o\u015bni Zak\u0142adowych. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Cz\u0142onek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, w latach 1984-1990 \u2013 Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL i od 1990 \u2013 Stowarzyszenia Dziennikarzy RP, s\u0105du kole\u017ce\u0144skiego Zarz\u0105du Oddzia\u0142u SDP RP i delegat SDP RP (przewodnicz\u0105cy Ko\u0142a), cz\u0142onek Klubu Redaktor\u00f3w Prasy Zak\u0142adowej przy SDP, rzecznik prasowy FKS \u201eStal\u201d Mielec (1980-1983) oraz rzecznik prasowy Aeroklubu Mieleckiego (1967-1987). Na tzw. wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1991 r. Uko\u0144czy\u0142 wojskow\u0105 szko\u0142\u0119 oficersk\u0105, posiada stopie\u0144 porucznika. Za\u0142o\u017cy\u0142 Stowarzyszenie Mieleckich Podlasiak\u00f3w z siedzib\u0105 w Mielcu (1996). By\u0142 inspiratorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem akcji \u201eDar Serca\u201d \u2013 pomocy z Podlasia dla Borowej, Czermina i G\u00f3rek (w regionie mieleckim) po wielkiej powodzi w 1997 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZ Metalowc\u00f3w, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego\u201d, Z\u0142otym Odznaczeniem im. Janka Krasickiego oraz Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 i Dyplomem Honorowym za 30-letni\u0105 prac\u0119 dziennikarsk\u0105. Zmar\u0142 27 IX 2016 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eNIE\u201d (\u201eNIEPODLEG\u0141O\u015a\u0106\u201d)<\/strong>, polska konspiracyjna organizacja wojskowo-polityczna tworzona od 1. po\u0142. 1944 r. na bazie Armii Krajowej. Jej celem by\u0142o podtrzymywanie ducha niepodleg\u0142o\u015bciowego w narodzie i tworzenie oporu wobec spodziewanej dominacji, a mo\u017ce nawet okupacji wschodniej i \u015brodkowej Europy (w tym Polski) przez ZSRR, po spodziewanym zwyci\u0119stwie nad Niemcami hitlerowskimi. Znaj\u0105c wypadki z przesz\u0142o\u015bci (m.in. morderstwo katy\u0144skie), przewidywano te\u017c bezkompromisow\u0105 polityk\u0119 sowieck\u0105 wobec opozycji. Misj\u0119 tworzenia \u201eNie\u201d dow\u00f3dca AK gen. Tadeusz B\u00f3r \u2013 Komorowski powierzy\u0142 p\u0142k. Augustowi Emilowi Fieldorfowi (ps. \u201eNil\u201d). Do nowej organizacji miano pozyskiwa\u0107 wy\u0142\u0105cznie wypr\u00f3bowanych i dobrze zakonspirowanych oficer\u00f3w AK, potrafi\u0105cych w wyj\u0105tkowo trudnych warunkach prowadzi\u0107 dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizatorsk\u0105 i propagandow\u0105. Rozpocz\u0119to od budowania struktur. Utworzono obszary, w tym Obszar Krakowsko-\u015al\u0105ski, a w ich ramach podokr\u0119gi, m.in. Podokr\u0119g Rzesz\u00f3w. Proces tworzenia organizacji przerwa\u0142a akcja \u201eBurza\u201d, po kt\u00f3rej wielu oficer\u00f3w AK ujawni\u0142o si\u0119. Po upadku powstania warszawskiego awansowany na stopie\u0144\u00a0 genera\u0142a A. E. Fieldorf (ps. \u201eNil\u201d) zn\u00f3w otrzyma\u0142 zadanie budowania nowych struktur \u201eNie\u201d. Komendantem Podokr\u0119gu \u201eNie\u201d Rzesz\u00f3w mianowano mjr. \u0141ukasza Ciepli\u0144skiego, kt\u00f3ry w pierwszej kolejno\u015bci zaj\u0105\u0142 si\u0119 budowaniem struktur terenowych. Na inspektora \u201eNie\u201d w Mielcu desygnowa\u0142 ppor. J\u00f3zefa Rzepk\u0119 (ps. \u201eZnicz\u201d), a nast\u0119pnie mjr. Ludwika Marsza\u0142ka (ps. \u201eZbroja\u201d). Dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji w pierwszych miesi\u0105cach 1945 r. przejawia\u0142a si\u0119 w prowadzeniu wywiadu i antysowieckich dzia\u0142aniach propagandowych. Rosn\u0105cy terror aparat\u00f3w bezpiecze\u0144stwa nowych polskich w\u0142adz wspartych sowieckimi organami bezpiecze\u0144stwa (m.in. aresztowanie \u201eszesnastu\u201d) spowodowa\u0142y, \u017ce na wniosek konspiracyjnych w\u0142adz krajowych Naczelny W\u00f3dz gen. W\u0142adys\u0142aw Anders z dniem 7 V 1945 r. rozwi\u0105za\u0142 \u201eNie\u201d, a nast\u0119pnie powo\u0142a\u0142 Delegatur\u0119 Si\u0142 Zbrojnych na Kraj.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIE\u0106 JAROS\u0141AW ROBERT,<\/strong> urodzony 20 IV 1972 r. w Mielcu, syn Roberta i Reginy z domu Wi\u0105cek. W latach 80. By\u0142 zawodnikiem sekcji judo w MKS Gryf Mielec. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego CKU w Rzeszowie z matur\u0105 w 1995 r. Wcze\u015bniej by\u0142 zatrudniony w Sp\u00f3\u0142dzielni Ogrodniczo-Pszczelarskiej w Mielcu jako pracownik magazynowy (1991-1992). W latach 1992-1993 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Jaros\u0142awiu, a po powrocie z wojska pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej nr 13 w Mielcu jako konserwator. Po uzyskaniu \u015bredniego wykszta\u0142cenia zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do s\u0142u\u017cby w Komendzie Rejonowej Policji w Mielcu. Pracowa\u0142 jako policjant Wydzia\u0142u Prewencji (1995-1997) i policjant Wydzia\u0142u Kryminalnego (1997-2001, od 1999 r. Komendy Powiatowej). W 2001 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko policjanta w Centralnym Biurze \u015aledczym Komendy G\u0142\u00f3wnej Policji \u2013 Zarz\u0105d w Rzeszowie. W czasie s\u0142u\u017cby w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142: studia na Wydziale Nauk Spo\u0142ecznych Akademii \u015awi\u0119tokrzyskiej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach z tytu\u0142em magistra politologii (2006 r.), w Wy\u017cszej Szkole Policji w Szczytnie \u2013 szkolenie absolwent\u00f3w szk\u00f3\u0142 wy\u017cszych na pierwszy stopie\u0144 oficerski (2009 r.) oraz studia na Wydziale Wychowania Fizycznego\u00a0 Uniwersytetu Rzeszowskiego z uprawnieniami instruktora sportu o specjalno\u015bci boks (2009 r.). W 2010 r. zosta\u0142 awansowany na pierwszy stopie\u0144 oficerski i przeniesiony do Komendy Powiatowej Policji w Mielcu na stanowisko naczelnika Wydzia\u0142u Kryminalnego.\u00a0 Od 2012 r. do 2014 r. pracowa\u0142 w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym jako naczelnik Wydzia\u0142u Operacyjno-\u015aledczego Delegatury w Krakowie, a nast\u0119pnie jako pe\u0142ni\u0105cy obowi\u0105zki dyrektora Delegatury CBA w Krakowie. Honorowy Dawca Krwi. W 2014 r. przeszed\u0142 w stan spoczynku. R\u00f3wnocze\u015bnie od 2009 r. anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Mi\u0119dzyszkolnego Uczniowskiego Klubu Sportowego \u201eIryda\u201d w Mielcu (2009-2013), a od 2014 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa tego klubu. Ponadto od 2019 r. jest wiceprezesem ds. sportowych Podkarpackiego Okr\u0119gowego Zwi\u0105zku Bokserskiego. Tak\u017ce w 2019 r., po studiach na Wydziale Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego, uzyska\u0142 uprawnienia trenera boksu drugiej klasy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Zwalczaniu Powodzi\u201d, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Policjant\u201d, Br\u0105zowym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Odznak\u0105 HDK III stopnia, Odznak\u0105 Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Podkarpackiego Okr\u0119gowego Zwi\u0105zku Bokserskiego i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Bokserskiego, tytu\u0142em \u201eTrener Roku 2020 w Mielcu\u201d Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d i Statuetk\u0105 Starosty Mieleckiego za osi\u0105gni\u0119cia sportowe w 2022 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIE\u0106KO ZOFIA KATARZYNA (z domu RACHO\u0143)<\/strong>, urodzona 12 II 1962 r. w Kra\u015bniku, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Ireny z domu Bia\u0142a. W 1982 r. uko\u0144czy\u0142a Liceum Zawodowe nr 1 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych w Lublinie z matur\u0105 oraz r\u00f3wnolegle Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 II stopnia im. Tadeusza Szeligowskiego w Lublinie (klasa fletu). Studia magisterskie na Wydziale Pedagogicznym (kierunek: wychowanie muzyczne) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach uko\u0144czy\u0142a w 1986 r. Od 1985 r. pracuje w Szkole Podstawowej nr 9 im. W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d w Mielcu jako nauczycielka wychowania muzycznego, a ponadto od 2001 r. uczy w Szkole Podstawowej nr 12 im. Henryka Sienkiewicza w Mielcu. Od 1990 r. jest cz\u0142onkiem Ch\u00f3ru Nauczycielskiego \u201eAkord\u201d i zast\u0119pc\u0105 dyrygenta. W 1998 r. zosta\u0142a cz\u0142onkiem Ch\u00f3ru Mieszanego \u201eMelodia\u201d, a od 2001 r. jest jego dyrygentem. M.in. uczestniczy\u0142a w przygotowaniu ch\u00f3ru do udzia\u0142u w operze S. Moniuszki Halka i wodewilu Krakowiacy i g\u00f3rale J. Stefaniego \u2013 we wsp\u00f3\u0142pracy z Paw\u0142em Adamkiem z D\u0119bicy (inicjatorem obu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107) i jego zespo\u0142ami. Dyrygowa\u0142a ch\u00f3rem na koncertach zagranicznych (Ba\u0144ska Bystrzyca, Lw\u00f3w). 12 XII 2004 r. nagra\u0142a z ch\u00f3rem p\u0142yt\u0119 z kol\u0119dami. W 2002 r. by\u0142a organizatorem i pierwszym dyrygentem ch\u00f3ru dzieci\u0119cego przy Towarzystwie \u015apiewaczym \u201eMelodia\u201d. Jest tw\u00f3rczyni\u0105 Hymnu Szko\u0142y Podstawowej Nr 9 w Mielcu, organizatorem imprez muzycznych i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 cz\u0119\u015bci artystycznych uroczysto\u015bci w Szko\u0142ach Podstawowych nr 9 i 12. Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a m.in.: Odznakami Honorowymi (Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105) Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr. Ponadto pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Ogniska ZNP przy Szkole Podstawowej nr 9 im. W. Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d w Mielcu tej szkole.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEDBA\u0141A EDWARD<\/strong>, urodzony 26 V 1924 r. w Solcu Kujawskim, syn Stanis\u0142awa i Bronis\u0142awy z Majewskich. W 1927 r. wraz z rodzin\u0105 przyby\u0142 do Mielca. Rozpocz\u0119t\u0105 nauk\u0119 w Pa\u0144stwowej Szkole Sztuk Plastycznych w Zakopanem przerwa\u0142a w 1939 r. wojna. W 1946 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Handlowe w Mielcu. W latach 1946-1947 pracowa\u0142 w Zarz\u0105dzie Powiatowym Samopomocy Ch\u0142opskiej w Mielcu. W 1947 r. przeszed\u0142 do PSS \u201eSpo\u0142em\u201d na stanowisko g\u0142\u00f3wnego kasjera, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika hurtowni i rozlewni piwa. W 1952 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do OZR WSK i w jego ramach za\u0142o\u017cy\u0142 zak\u0142ad fotograficzny. Jego siedziba znajdowa\u0142a si\u0119 pocz\u0105tkowo przy ul. 22 Lipca, a nast\u0119pnie w budynku przy ul. A. Fredry 1 \u2013 przy wschodniej cz\u0119\u015bci placu Centralnego (aktualnie placu AK). W latach 60. zorganizowa\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad fotograficzny i nada\u0142 mu nazw\u0119 \u201eARS\u201d. Opr\u00f3cz codziennych us\u0142ug fotograficznych, kt\u00f3re wykonywa\u0142 wraz z \u017con\u0105 (Krystyn\u0105), dokumentowa\u0142 \u017cycie miasta. W latach 80. zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 fotograficzn\u0105. Cz\u0119\u015b\u0107 zdj\u0119\u0107 przekaza\u0142 do Biura Promocji i Informacji Urz\u0119du Miejskiego. Zmar\u0142 20 IX 2004 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEDBA\u0141A EUGENIUSZ ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 29 XI 1948 r. w Mielcu, syn Romana i Janiny z Piekarskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1967 r. Studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (specjalno\u015b\u0107: maszyny robocze ci\u0119\u017ckie) uko\u0144czy\u0142 w 1973 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera mechanika. 2 I 1974 r. zosta\u0142 zatrudniony w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym w Mielcu i pracowa\u0142 kolejno na stanowiskach: mistrza, kierownika i dyrektora bazy sprz\u0119tu oraz g\u0142\u00f3wnego mechanika. W 1990 r. mianowany zosta\u0142 dyrektorem MPB i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 20 VIII 1994 r. W tym okresie przeprowadzi\u0142 przedsi\u0119biorstwo przez transformacj\u0119 ustrojow\u0105 i g\u0142\u0119boki kryzys gospodarczy w Mielcu i regionie, a tak\u017ce kierowa\u0142 pracami przygotowawczymi do restrukturyzacji przedsi\u0119biorstwa. MPB budowa\u0142o w\u00f3wczas m.in.: Szpital Wojew\u00f3dzki w Tarnowie, Szpital Rejonowy w Mielcu, osiedle przy ul. Ks. P. Skargi, osiedle Lotnik\u00f3w i osiedle Smoczka. Od 1 IX 1994 r. pracowa\u0142 w firmie \u201eTerminal\u201d Sp. z o.o. w Mielcu. Pe\u0142ni\u0142 funkcje dyrektora i prokurenta, a nast\u0119pnie prezesa. W latach 90. by\u0142 cz\u0142onkiem Mieleckiej Izby Gospodarczej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa\u201d. Zmar\u0142 5 XI 2019 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEDBA\u0141A HENRYK<\/strong>, urodzony 14 I 1957 r. w Podleszanach, powiat mielecki, syn Mieczys\u0142awa i Karoliny z Piekarskich. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Gminy w Mielcu jako referent do spraw handlu i us\u0142ug i na tym stanowisku pracowa\u0142 do 1980 r. W 1980 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asny Zak\u0142ad Metalowy w Mielcu i by\u0142 jego w\u0142a\u015bcicielem do 1992 r. W tym okresie by\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem Hotelu \u201eHades\u201d w Andrespolu ko\u0142o \u0141odzi. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Uniwersytecie Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie Filia w Rzeszowie (kierunek: ekonomika i organizacja przemys\u0142u) i w 1981 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 dyplomowanego ekonomisty. W latach 1994-1995 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Nadzorczej Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowej\u201d w Mielcu. Od 1994 r. do 2002 r. by\u0142 udzia\u0142owcem i pe\u0142nomocnikiem Agencji Obrotu Nieruchomo\u015bciami s.c. w Mielcu, w latach 1996-2000 \u2013 prezesem Zarz\u0105du P. W. \u201ePro\u2013Inwest\u201d Sp. z o.o. w \u0141odzi, a w latach 1997-2002 \u2013 prezesem Zarz\u0105du PPUH \u201eCentro\u2013Bud\u201d Sp. z o.o. w Mielcu. W 2001 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w Wy\u017cszej Szkole Handlu i Finans\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych w Warszawie \u2013 Master of Business Administration (kierunek: finanse mi\u0119dzynarodowe). W ramach dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej od 1998 r. udziela si\u0119 w Stowarzyszeniu \u201eNasz Mielec\u201d. W latach 1998\u20132002 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego zarz\u0105du, a od 2002 r. jest cz\u0142onkiem zarz\u0105du. Z listy \u201eNaszego Mielca\u201d zosta\u0142 wybrany do Rady Powiatu Mieleckiego na kadencj\u0119 1998\u20132002 i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Rady. W wyborach samorz\u0105dowych w 2006 r. uzyska\u0142 mandat radnego Rady Powiatu Mieleckiego na kadencj\u0119 2006-2010. Ponadto pe\u0142ni funkcje: prezesa Zarz\u0105du \u201eCentro-Bud Development\u201d Sp. z o.o. w Mielcu, prezesa firmy Park Handlowy Strefa Sp. z o.o. w Mielcu i wiceprezesa firmy Futura 6000 Sp. z o.o. w Mielcu. W 2010 r. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Ko\u0142a Powiatowego Platformy Obywatelskiej w Mielcu. W wyborach samorz\u0105dowych w 2010 r. zosta\u0142 wybrany do Rady Powiatu Mieleckiego, a nast\u0119pnie na przewodnicz\u0105cego tej Rady w kadencji 2010-2014. Tak\u017ce w wyborach w 2014 r. powierzono mu mandat radnego Rady Powiatu Mieleckiego, a nast\u0119pnie wybrano na przewodnicz\u0105cego Rady w kadencji 2014-2018. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. nie startowa\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEDBA\u0141OWSKI JAN<\/strong>, urodzony 9 I 1937 r. w Radomy\u015blu Wielkim, pow. mielecki. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 1955 r. Studia na Politechnice \u015al\u0105skiej (kierunek: maszyny i urz\u0105dzenia energetyczne) w Gliwicach uko\u0144czy\u0142 w 1961 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w Zak\u0142adach H. Cegielskiego w Poznaniu jako konstruktor w fabryce silnik\u00f3w okr\u0119towych. W 1963 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Tarnowa i w latach 1963-1971 pracowa\u0142 w Zak\u0142adach Azotowych \u2013 Elektrociep\u0142owni, m.in. jako kierownik bazy remontu turbin, a nast\u0119pnie dyrektor ds. technicznych. Od 1971 r. do 1980 r. by\u0142 kierownikiem budowy w firmie \u201eMontochem\u201d w Gliwicach \u2013 Zarz\u0105d Rob\u00f3t w Tarnowie. W 1980 r. przeszed\u0142 do Okr\u0119gowego Inspektoratu Gospodarki Energetycznej w Krakowie i jako starszy specjalista pracowa\u0142 tam do emerytury w 1998 r. Odznaczony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEDU\u017bA (ULICA)<\/strong>, faktycznie niedu\u017ca (60 m) i \u015blepa uliczka miejska na osiedlu Dziubk\u00f3w, jedna z bocznych ul. Okr\u0119\u017cej. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a nazw\u0119 22 I 1975 r. Od 2005 r. ma nawierzchni\u0119 z kostki brukowej. Jej adres maj\u0105 posesje prywatne z domami jednorodzinnymi i ogr\u00f3dkami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEDU\u017bAK WINCENTY LEON,<\/strong> urodzony 21 I 1933 r. w Woli Wielkiej, powiat lubaczowski, syn Jana i Katarzyny z domu Wolanin. Absolwent Technikum Mechanicznego MPM w Ropczycach (technik technolog), matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu na stanowisku mechanika, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako brygadzista, starszy mistrz, kierownik sekcji technicznej, zast\u0119pca kierownika (1965) i kierownik wydzia\u0142u zwi\u0105zanego z produkcj\u0105 samolot\u00f3w (1968). Tak\u017ce w 1968 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W 1971 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy szefa produkcji. W tym czasie \u00a0zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w ruch racjonalizatorski i m.in. by\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem wzoru u\u017cytkowego. \u00a0W 1975 r. zosta\u0142 g\u0142\u00f3wnym specjalist\u0105 ds. pr\u00f3b w locie w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu, a nast\u0119pnie kierownikiem grupy monta\u017cowo-gwarancyjnej samolot\u00f3w TS-11 Iskra w Indiach (1975-1977). Po powrocie pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Lotniczym WSK Mielec w pionie szefa produkcji jako kierownik Dzia\u0142u Utrzymania Ruchu Lotniczego. Udziela\u0142 si\u0119 w organizacjach spo\u0142ecznych, m.in. w SIMP, Aeroklubie Mieleckim i Automobilklubie Rzeszowskim \u2013 Oddzia\u0142 w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Aeroklubu PRL\u201d i Honorow\u0105 Srebrn\u0105 Odznak\u0105 TKKF. Zmar\u0142 25 XII 1988 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEMCZUK LESZEK<\/strong>, urodzony 5 I 1950 r. w Szczecinie, syn W\u0142adys\u0142awa i Janiny z G\u0142owaczewskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Po maturze w 1969 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec jako \u015blusarz przy produkcji telewizyjnych woz\u00f3w transmisyjnych. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce Techniczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Lotniczych w Zamo\u015bciu i w 1970 r. zdoby\u0142 uprawnienia mechanika lotniczego (ze specjalno\u015bci\u0105 radio-elektro), a nast\u0119pnie odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Pu\u0142ku Lotniczym w Goleniowie ko\u0142o Szczecina. Po powrocie do WSK Mielec pracowa\u0142 kolejno na stanowiskach: technologa, ekonomisty, kierownika sekcji i kierownika dzia\u0142u w Zarz\u0105dzie WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie i w 1980 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W czasie dwudziestoletniej pracy w mieleckiej WSK m.in. uczestniczy\u0142 w tworzeniu Zak\u0142adu Pr\u00f3b w Locie i Zak\u0142adu Us\u0142ug Produkcyjno-Socjalnych oraz bra\u0142 udzia\u0142 w przygotowaniu filmu o WSK \u201ePZL-Mielec\u201d z okazji 40-lecia i specjalnego wydania Kroniki Filmowej z okazji 50-lecia przedsi\u0119biorstwa. W latach 1989-1991 przebywa\u0142 w USA, a po powrocie do kraju pracowa\u0142 w firmach: PPUH AUTOPART Sp. z o.o. w Mielcu (produkcja akumulator\u00f3w, szef produkcji), Fabryce Produkcji Butli CYLTEC \u2013 MIELEC Sp. z o.o. (szef produkcji), CANAM CORPORATION \u2013 POLAND \u2013 Rzesz\u00f3w Sp. z o.o. (produkcja artyku\u0142\u00f3w spo\u017cywczych, dyrektor) i TECHMIX \u2013 Mielec Sp. z o.o. (produkcja artyku\u0142\u00f3w reklamowych, dyrektor). Od 2004 r. pracuje na stanowisku kierowniczym w Urz\u0119dzie Miasta Rzeszowa. Od m\u0142odo\u015bci wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 przewodnicz\u0105cym Ko\u0142a M\u0142odzie\u017cy Wojskowej w Pu\u0142ku Lotniczym w Goleniowie, cz\u0142onkiem prezydium ds. sportu i wiceprzewodnicz\u0105cym ds. ekonomicznych ZZ ZMS przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, cz\u0142onkiem Zarz\u0105du FKS \u201eStal\u201d Mielec ds. m\u0142odzie\u017cy. W ramach Funduszu Akcji Socjalnej M\u0142odzie\u017cy przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d organizowa\u0142 szereg czyn\u00f3w spo\u0142ecznych na rzecz mieleckiego \u015brodowiska, m.in. budow\u0119 przystank\u00f3w autobusowych i plac zabaw dla dzieci na terenie O\u015brodka Rekreacyjno-Wypoczynkowego w Rzemieniu. Pe\u0142ni\u0142 funkcje sekretarza Zak\u0142adowej Komisji Wsp\u00f3\u0142zawodnictwa Pracy, a nast\u0119pnie przewodnicz\u0105cego Zwi\u0105zkowej Rady Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Od 2002 r. w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Podkarpackiego Klubu Biznesu w Rzeszowie. W 2003 r. odby\u0142 szkolenie w zakresie zarz\u0105dzania jako\u015bci\u0105, organizowane przez Ministerstwo Gospodarki. Aktualnie dzia\u0142a spo\u0142ecznie w Radzie Osiedla D\u0105browskiego w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Odznak\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego”, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Ko\u0142a M\u0142odzie\u017cy Wojskowej, Odznaczeniem im. J. Krasickiego i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201eStal\u201d Mielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEMCZUK PRZEMYS\u0141AW,<\/strong> urodzony 5 V 1977 r. w Mielcu, syn Leszka i El\u017cbiety z domu Pos\u0142uszny. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1996 r. Studia na Wydziale Prawa i Administracji (kierunek: prawo) Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie Filia w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 2001 r. z tytu\u0142em magistra. W 2002 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSPiA Rzeszowskiej Szkole Wy\u017cszej i nadal pracuje na tej uczelni. W 2013 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora nauk prawnych na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie na podstawie rozprawy Administracja powiatowa w systemie terenowej administracji publicznej<\/em>. Aktualnie pe\u0142ni funkcj\u0119 dziekana \u2013 dyrektora Kolegium Administracji i Bezpiecze\u0144stwa Wewn\u0119trznego. Ponadto od 2004 r. jest cz\u0142onkiem Samorz\u0105dowego Kolegium Odwo\u0142awczego w Rzeszowie. W latach 2012-2014 by\u0142 wsp\u00f3\u0142koordynatorem projektu naukowo-badawczego realizowanego we wsp\u00f3\u0142pracy z samorz\u0105dami wojew\u00f3dztwa podkarpackiego oraz cz\u0142onkiem Zespo\u0142u Naukowo-Badawczego. W 2014 r. by\u0142 koordynatorem projektu naukowo-badawczego realizowanego we wsp\u00f3\u0142pracy z Ministerstwem Spraw Zagranicznych i kierownikiem Zespo\u0142u Naukowo-Badawczego. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem wielu opracowa\u0144 naukowych z zakresu prawa administracyjnego i bezpiecze\u0144stwa wewn\u0119trznego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem Br\u0105zowym za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEMCZUK W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 4 IV 1925 r. w Helenowie ko\u0142o Lwowa, syn Micha\u0142a i Petroneli z Kozielskich. Lata m\u0142odzie\u0144cze sp\u0119dzi\u0142 na Zamojszczy\u017anie, gdzie przenios\u0142a si\u0119 rodzina Niemczuk\u00f3w po \u015bmierci matki. W czasie okupacji hitlerowskiej, od 1942 r. pracowa\u0142 w ogrodnictwie pod nadzorem niemieckim i dzi\u0119ki temu unikn\u0105\u0142 wyw\u00f3zki na roboty w III Rzeszy. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Oficersk\u0105 w Jaros\u0142awiu i bra\u0142 udzia\u0142 w walkach z oddzia\u0142ami ukrai\u0144skimi UPA w Bieszczadach. W 1948 r. zako\u0144czy\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca, ale jeszcze w 1948 r. wyjecha\u0142 do Szczecina i tam pracowa\u0142 w Zarz\u0105dzie Portu na kierowniczym stanowisku. Po powrocie do Mielca w 1951 r. by\u0142 organizatorem i pierwszym dyrektorem Mieleckich Zak\u0142ad\u00f3w Terenowego Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych z siedzib\u0105 przy ul. S. \u017beromskiego 13. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych w Mielcu oraz szko\u0142\u0119 dla kadry kierowniczej w \u0141odzi.. W latach 1960-1973 pracowa\u0142 w PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu na stanowisku kierowniczym w dziale gastronomii i przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju sieci plac\u00f3wek gastronomicznych na terenie miasta. W 1973 r. przeszed\u0142 do Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy \u201eOdzie\u017c\u201d i pe\u0142ni\u0142 tam funkcje kierownicze, m.in. by\u0142 wiceprezesem. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1990 r. Odznaczony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP oraz Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci. Zmar\u0142 26 II 2000 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEMCZYK RYSZARD ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 16 I 1944 r. w Lubieszewicach, powiat Podd\u0119bie, syn Zygmunta i Krystyny z Matuszkiewicz\u00f3w. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Gr\u0119 w siatk\u00f3wk\u0119 rozpocz\u0105\u0142 w \u201eSpo\u0142em\u201d \u0141\u00f3d\u017a. W 1965 r. przeszed\u0142 do \u201eStali\u201d Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do jej awansu do ekstraklasy w sezonie 1965\/1966. Ponadto jako trener prowadzi\u0142 dru\u017cyn\u0119 junior\u00f3w \u201eStali\u201d. Z mieleckiego klubu odszed\u0142 przed sezonem 1967\/1968. Powr\u00f3ci\u0142 do \u0141odzi i trenowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 \u017ce\u0144ski Choje\u0144skiego Klubu Sportowego (ChKS \u0141\u00f3d\u017a). Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w podj\u0105\u0142 si\u0119 prowadzenia reprezentacji Polski juniorek, a w latach 1974-1976 by\u0142 trenerem I reprezentacji Polski kobiet. W kolejnych latach pracowa\u0142 w Niemczech trenuj\u0105c m.in. kobiec\u0105 reprezentacj\u0119 Niemiec i dru\u017cyn\u0119 \u201eBayern\u201d Lohhof, z kt\u00f3r\u0105 zdoby\u0142 7 razy mistrzostwo Niemiec i raz Puchar Konfederacji. W latach 90. prowadzi\u0142 turecki zesp\u00f3\u0142 \u017ce\u0144ski \u201eVakifbank\u201d Ankara oraz m\u0119sk\u0105 dru\u017cyn\u0119 w Berlinie, a w 2001 r. \u2013 \u201eEczacibas\u201d Stambu\u0142. Do Polski powr\u00f3ci\u0142 w 2002 r. i przez jeden sezon by\u0142 trenerem \u017ce\u0144skiego \u201eDantera\u201d Pozna\u0144. 28 IV 2003 r. po raz drugi zosta\u0142 mianowany trenerem I reprezentacji Polski seniorek. Prowadzi\u0142 j\u0105 do 2006 r. i w tym czasie zdoby\u0142 dwukrotnie mistrzostwo Europy (2003, 2005). Przed meczem Polska \u2013 Chorwacja w mieleckiej hali (30 V 2003 r.) otrzyma\u0142 medal \u201ePrzyjaciel Miasta Mielca\u201d. Od 2007 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Nadzorczej klubu sportowego Widzew \u0141\u00f3d\u017a, a od 2008 r. prezesem Fundacji \u201eFutbol przez wieki\u201d. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Oficerskim OOP.\u00a0Zmar\u0142 2 VI 2016 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym \u201eDo\u0142y\u201d w Alei Zas\u0142u\u017conych w \u0141odzi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEMCZYKIEWICZ KONSTANTY WOJCIECH<\/strong>, urodzony 12 IV 1848 r. w Krakowie. Studiowa\u0142 w Szkole Sztuk Plastycznych w Krakowie w latach 1865-1875 i 1877-1878, prawdopodobnie przez szereg lat jako wolny s\u0142uchacz. By\u0142 uczniem Jana Matejki. Oko\u0142o 1880 r. zamieszka\u0142 we Lwowie. W latach 1888-1894 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Oddzia\u0142u Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Sztuk Plastycznych we Lwowie. W 1890 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 jako nauczyciel rysunku w I Szkole Realnej, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce w II Szkole Realnej, V Gimnazjum i Szkole Przemys\u0142owej im. M. Bernsteina. Malowa\u0142 g\u0142\u00f3wnie pejza\u017ce, portrety i sceny rodzajowe. Od 1872 r. publicznie wystawia\u0142 swoje prace, m.in. w Krakowie, Warszawie i Lwowie. W latach 1907-1909 namalowa\u0142 na zlecenie Rady Powiatowej w Mielcu seri\u0119 44 portret\u00f3w w\u0142adc\u00f3w Polski przedrozbiorowej (wed\u0142ug szkic\u00f3w J. Matejki) oraz portrety Tadeusza Ko\u015bciuszki i ksi\u0119cia J\u00f3zefa Poniatowskiego. Dzie\u0142a te, ubogacone przez tryptyk religijny i herby ziem Polski przedrozbiorowej (autorstwa innych malarzy), umieszczono w sali posiedze\u0144 Rady Powiatowej w Mielcu i nazwano p\u00f3\u017aniej \u201eSal\u0105 Kr\u00f3lewsk\u0105\u201d. Wykona\u0142 tak\u017ce kopi\u0119 autoportretu J. Matejki, kt\u00f3ra tak\u017ce znalaz\u0142a si\u0119 w Mielcu. Zmar\u0142 13 X 1917 r. we Lwowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEMIEC J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 31 VIII 1877 r. w Harklowej, powiat Nowy Targ, syn Antoniego i Julii z domu Le\u015bny. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazj\u00f3w w Nowym S\u0105czu i Podg\u00f3rzu oraz Gimnazjum \u015aw. Anny w Krakowie, gdzie zda\u0142 matur\u0119 w 1900 r. W latach 1900-1904 studiowa\u0142 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie prawo (1 semestr), a nast\u0119pnie matematyk\u0119 i fizyk\u0119 na Wydziale Filozoficznym. W 1905 r. zosta\u0142 zatrudniony w Gimnazjum w \u017bywcu jako zast\u0119pca nauczyciela, a nast\u0119pnie na tym samym stanowisku w Gimnazjum w Tarnowie. Egzamin nauczycielski z zakresu matematyki i fizyki z\u0142o\u017cy\u0142 5 X 1910 r. Od 1912 r. do 1914 r. pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Mielcu jako nauczyciel matematyki i fizyki. W tym okresie opublikowa\u0142 artyku\u0142y: Atomowa budowa elektryczno\u015bci (\u201eMuzeum\u201d, 1913) i Mechanika cia\u0142 sta\u0142ych dla uczni\u00f3w klas wy\u017cszych szk\u00f3\u0142 \u015brednich (Sprawozdanie Dyrekcji Gimnazjum za rok szkolny 1913\/1914, Mielec 1914). W czasie I wojny \u015bwiatowej mieszka\u0142 w Nowym Targu. W 1919 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Grudzi\u0105dza i do 1927 r. uczy\u0142 w tamtejszych szko\u0142ach: Pa\u0144stwowym Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym i Pa\u0144stwowej Szkole Budowy Maszyn. W latach 1927-1933 pracowa\u0142 w Gimnazjum Polskim Macierzy Szkolnej w Gda\u0144sku, a w latach 1933-1939 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Prywatnego Gimnazjum Towarzystwa Szko\u0142y \u015aredniej w Gdyni. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej. W latach 20. by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Okr\u0119gowego V Okr\u0119gu Pomorskiego Towarzystwa Nauczycieli Szk\u00f3\u0142 \u015arednich i Wy\u017cszych w Toruniu. W latach 1932-1933 przewodniczy\u0142 Komisji Szkolno\u2013O\u015bwiatowej Macierzy Szkolnej w Gda\u0144sku, a w latach 1938-1939 by\u0142 przewodnicz\u0105cym Komitetu Budowy Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Gdyni. W okresie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako urz\u0119dnik w Sp\u00f3\u0142dzielni Rolniczo\u2013Handlowej \u201eKOSA\u201d oraz prowadzi\u0142 tajne nauczanie z zakresu matematyki i fizyki. Nale\u017ca\u0142 do Armii Krajowej i uczestniczy\u0142 w pracy konspiracyjnej. 22 VI 1944 r. zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w i uwi\u0119ziony w Nowym S\u0105czu. 30 VI 1944 r. zamordowano go wraz z ok. 20 innymi zak\u0142adnikami w miejscowo\u015bci Rdziost\u00f3w ko\u0142o Nowego S\u0105cza. 26 V 1945 r. jego zw\u0142oki ekshumowano i pochowano na cmentarzu w Limanowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEMIERZA Z GALOWA<\/strong>\u00a0herbu M\u0105drostki, rycerz, syn Pe\u0142ki z Galowa, w\u0142a\u015bciciel wsi Rzoch\u00f3w i Trze\u015b\u0144. 26 IV 1379 r. sprzeda\u0142 je za 300 grzywien Janowi z Tarnowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEMIERZA Z GO\u0141CZY<\/strong>\u00a0herbu M\u0105drostki, rycerz, w 1339 r. w posagu \u017cony (Czudki \u2013 c\u00f3rki Pe\u0142ki, kasztelana sieciechowskiego) otrzyma\u0142 wie\u015b Rzoch\u00f3w. Po jego \u015bmierci cz\u0119\u015b\u0107 Rzochowa otrzyma\u0142 w spadku syn \u2013 Pe\u0142ka z Galowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEMI\u0141OWSKI KRZYSZTOF<\/strong>, chirurg miejski w Mielcu, odnotowany w metrykach za\u015blubionych Chorzelowa 12 VII 1692 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEPODLEG\u0141O\u015aCI ALEJA<\/strong>, zob. ALEJA NIEPODLEG\u0141O\u015aCI.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEPODLEG\u0141O\u015aCI (OSIEDLE)<\/strong>, osiedle administrowane przez Miejski Zarz\u0105d \u00a0Budynk\u00f3w Mieszkalnych. Jest po\u0142o\u017cone w centralnej cz\u0119\u015bci miasta. Jego substancj\u0119 mieszkaniow\u0105 tworz\u0105 budynki wielorodzinne wybudowane w latach 30., 40. i 50. XX w. dla pracownik\u00f3w PZL Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w Nr 2 (p\u00f3\u017aniej WSK). Nazywano je \u201ekoloni\u0105 fabryczn\u0105\u201d, potem osiedlem fabrycznym lub po prostu \u201eblokami\u201d. Ulice, poza g\u0142\u00f3wn\u0105 (ul. A. K\u0119dziora), nie mia\u0142y nazw, a poszczeg\u00f3lnym budynkom nadawano numery. (St\u0105d np. o\u015brodkiem osiedlowego \u017cycia kulturalnego by\u0142a \u201e15\u201d (\u201epi\u0119tnastka\u201d) \u2013 dzi\u015b siedziba ZHP, a siedzib\u0119 KP MO i p\u00f3\u017aniej Policji nazywano i jeszcze czasem dzi\u015b kto\u015b nazwie \u201e40\u201d (\u201eczterdziestk\u0105\u201d). 26 VI 1957 r. Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego przekaza\u0142a osiedle Miejskiej Radzie Narodowej, a ta powierzy\u0142a je nowo utworzonemu Miejskiemu Zarz\u0105dowi Budynk\u00f3w Mieszkalnych. Wtedy to tak\u017ce nadano ulicom nazwy. 14 IV 1978 r. MRN podzieli\u0142a miasto na 12 osiedli, w tym osiedle 22 Lipca, a w lutym 1990 r. zmieni\u0142a nazw\u0119 osiedla na \u201eNiepodleg\u0142o\u015bci\u201d. W jego granicach znajduj\u0105 si\u0119 ulice: Aleja Niepodleg\u0142o\u015bci (4, 6, 8, 10, 16, 18, 20, 22), H. Arczewskiego, A. Asnyka, H. Bogus\u0142awskiego, F. Chopina, J. Czarneckiego, A. Fredry, J. Kochanowskiego, H. Ko\u0142\u0142\u0105taja, M. Konopnickiej, J. I. Kraszewskiego, Miasteczko M\u0142odego Robotnika, plac Armii Krajowej, M. Sk\u0142odowskiej\u2013Curie, K. Przerwy\u2013Tetmajera, S. Wyspia\u0144skiego i S. \u017beromskiego (od ul. S. Wyspia\u0144skiego do ul. H. Arczewskiego). Charakterystycznymi obiektami na tym terenie s\u0105: ko\u015bci\u00f3\u0142 i obiekty parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, Szko\u0142a Podstawowa nr 3 im. Wojska Polskiego, II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. M. Kopernika, Urz\u0105d Miejski, Komenda Powiatowa Policji, Powiatowy Urz\u0105d Pracy, dwa budynki Starostwa Powiatowego, Mielecka Agencja Rozwoju Regionalnego, Miasteczko M\u0142odego Robotnika, Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna, plac AK i pawilon ZHP (\u201e15\u201d). Tu r\u00f3wnie\u017c znajduj\u0105 si\u0119 resztki okaza\u0142ej niegdy\u015b G\u00f3ry Cyranowskiej, wcze\u015bniej nazywanej G\u00f3r\u0105 Krzemienicz\u0105. Od 2006 r. MZBM Sp. z o.o. w Mielcu i zainteresowane Wsp\u00f3lnoty Mieszkaniowe rozpocz\u0119\u0142y intensywne starania o popraw\u0119 estetyki budynk\u00f3w mieszkalnych. Wykonanie nowych elewacji po\u0142\u0105czono z docieplaniem budynk\u00f3w. Dla sprawniejszego sfinansowania tych prac udzielano Wsp\u00f3lnotom po\u017cyczek. Realizacja tego programu zdecydowanie poprawi\u0142a wizerunek osiedla. Na terenie osiedla mieszka na sta\u0142e oko\u0142o 6 100 os\u00f3b.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEPUBLICZNA SZKO\u0141A BIZNESU POLICEALNE STUDIUM ZAWODOWE<\/strong>, instytucja szkoleniowa posiadaj\u0105ca uprawnienia pa\u0144stwowe do kszta\u0142cenia zawodowego i nadawania absolwentom tytu\u0142u technika w zawodach obj\u0119tych klasyfikacj\u0105 zawodow\u0105 RP. Powsta\u0142a w 1995 r. Jej organizatorem by\u0142 nauczyciel Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu \u2013 Jacek Mleczko, kt\u00f3ry pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora NSB do spraw organizacji procesu nauczania. Do rejestru Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie zosta\u0142a wpisana 31 V 1995 r. pod numerem 37\/95, a 5 VII 1996 r. otrzyma\u0142a uprawnienia szko\u0142y publicznej i aktualn\u0105 nazw\u0119. Jej organem prowadz\u0105cym by\u0142o pocz\u0105tkowo Ma\u0142opolskie Centrum Szk\u00f3\u0142 Biznesu Sp. z o.o. w Rzeszowie, a od roku szkolnego 1997\/1998 Ma\u0142opolskie Centrum Edukacji Sp. z o.o. w Rzeszowie. Siedzib\u0105 Szko\u0142y by\u0142 kompleks budynk\u00f3w Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka 3. Zaj\u0119cia prowadzone by\u0142y m.in. w pracowniach: maszynopisania, symulacji us\u0142ug administracyjno\u2013ekonomicznych i komputerowej oraz w salach wyk\u0142adowych wyposa\u017conych w \u015brodki audiowizualne. Kadr\u0119 dydaktyczn\u0105 stanowili wyk\u0142adowcy wy\u017cszych uczelni, nauczyciele mieleckich szk\u00f3\u0142 oraz pracownicy urz\u0119d\u00f3w, bank\u00f3w i innych instytucji. NSB kszta\u0142ci\u0142a absolwent\u00f3w szk\u00f3\u0142 \u015brednich (w systemie zaocznym) w zawodach: technik informatyk (specjalizacja: grafika komputerowa), technik ekonomista, technik rachunkowo\u015bci, technik administracji, technik hotelarstwa i turystyki, technik handlowiec. Nauka trwa\u0142a cztery semestry (dwa lata). Po pierwszym roku odbywana by\u0142a praktyka. Szko\u0142a w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci promowa\u0142a absolwent\u00f3w. NSB wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z urz\u0119dami, instytucjami, uczelniami i szko\u0142ami ponadgimnazjalnymi. Z jej nowoczesnego wyposa\u017cenia korzysta\u0142 Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych. Od 1 IX 2010 r. wprowadzono nowe kierunki: technik informatyk – specjalizacja: sieci komputerowe, technik administracji – specjalizacja: zarz\u0105dzanie projektami unijnymi. Z dniem 31 VIII 2015 r. zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107. Dokumentacj\u0119 przebiegu nauczania i dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y przekazano do Archiwum Zak\u0142adowego Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie z siedzib\u0105 w Tarnobrzegu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEPUBLICZNE GIMNAZJUM<\/strong>, niepubliczna szko\u0142a ponadpodstawowa zorganizowana przez organ za\u0142o\u017cycielski i wpisana przez Prezydenta Miasta Mielca w dniu 26 marca 2007 r. do ewidencji szk\u00f3\u0142 niepublicznych. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 gimnazjum by\u0142 budynek Szko\u0142y Podstawowej nr 2 przy ul. T. Ko\u015bciuszki 4. Do nowej mieleckiej szko\u0142y zg\u0142osi\u0142o si\u0119 51 uczni\u00f3w. Nauk\u0119 rozpocz\u0119to 3 IX 2007 r. W roku szkolnym 2009\/2010 osi\u0105gni\u0119to pe\u0142n\u0105 organizacj\u0119 (I, II i III klasa) z sze\u015bcioma oddzia\u0142ami (115 uczni\u00f3w). Wprowadzono szkolny program pracy z uczniem zdolnym. Obj\u0119to opiek\u0105 \u015acian\u0119 Katy\u0144sk\u0105 przy bazylice mn. \u015bw. Mateusza. W 2010 r. opu\u015bcili szko\u0142\u0119 pierwsi absolwenci. Przed rokiem szkolnym 2012\/2013 przeniesiono si\u0119 do nowej siedziby \u2013 \u201eSokolni\u201d przy ul. S. S\u0119kowskiego. Po wprowadzeniu zmian wynikaj\u0105cych z Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. \u2013 Prawo o\u015bwiatowe<\/em> od 1 IX 2017 r. rozpocz\u0119to proces wygaszania dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y. Ostatnie klasy gimnazjalne opu\u015bci\u0142y szko\u0142\u0119 w roku szkolnym 2018\/2019.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142awa Rze\u017anik (2007-2008), Bo\u017cena Burda (p.o., 2008), Bo\u017cena Zi\u0119ba (p.o., 2008), Kazimierz Ogorza\u0142ek (2008-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2007-2015:<\/strong>\u00a0Ma\u0142gorzata Babula, Ewa Basiak, Alicja Bednarczyk, Miros\u0142aw Bednarczyk, Agnieszka B\u0119karciak, Marian Bogusiak, Agnieszka Bro\u017cyna, Bo\u017cena Burda, Mateusz Bu\u015b, Monika \u0106wiok, Tomasz Dzieciuch, Joanna Dziewit (po m\u0119\u017cu Niew\u0119g\u0142owska), Halina D\u0119bowska, Jolanta Dudzik, Bogumi\u0142a Dziekan G\u0105bka, ks. Pawe\u0142 Furdyna, Regina Gardulska, Agata Graniczka, Beata Gruszecka, ks. Grzegorz Grych, Grzegorz Gudz, s. Anna Kawecka, Maria Kijak, ks. Zbigniew Kmiecik, Pawe\u0142 Kolb, Barbara Kopera, Genowefa Kraso\u0144, Katarzyna Kraso\u0144, Mariola Kr\u0119pa, Renata Kr\u0119pa, Tadeusz Kr\u0119pa, ks. Piotr Kruczy\u0144ski, Katarzyna Kruk, Agnieszka Lamot Kulawiec, Ewa Lenart, Halina \u0141\u0105cz, Agnieszka Ma\u0142ek, Sylwia Mi\u0119ko\u015b, Beata Mizera, Magdalena Oczak, ks. Stanis\u0142aw Olszak, Agnieszka Oszczud\u0142owska, Marek Paw\u0142owski, Przemys\u0142aw Paw\u0142owski, Anna Pi\u0105tek, Angelika Pietryka Rybak, Katarzyna Pola\u0144ska, Anna Ptak, Pawe\u0142 Rze\u017anik, Barbara Skowron, Bogus\u0142awa Skowron, Bartosz Skwirut, Sabina Stachura, Dariusz Stefaniak, Ewa Szczeci\u0144ska, Alina Szklarz,\u0141ukasz Szpik, El\u017cbieta Walat Sankowska, Anna Wardza\u0142a, Dorota Wicherska, Anna Wi\u015bniewska, Bo\u017cena W\u0142odarczyk, Tomasz W\u0142odarczyk, ks. Mateusz W\u00f3jcik, Marta Za\u0142ucka, Joanna Zygmunt, El\u017cbieta \u017buchowska Pezda.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Osi\u0105gni\u0119cia:<\/strong>\u00a0*2010\/2011 i 2011\/2012\u2013 tytu\u0142 \u201eSzko\u0142a przyjazna utalentowanym uczniom\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Tytu\u0142y laureat\u00f3w konkurs\u00f3w przedmiotowych w latach 2007-2012 zdoby\u0142o 11 uczni\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEPUBLICZNE ZAK\u0141ADY OPIEKI ZDROWOTNEJ<\/strong>, powsta\u0142y z dniem 1 I 1999 r. na podstawie ustawy z dnia 30 VIII 1991 r.\u00a0o zak\u0142adach opieki zdrowotnej oraz decyzji Rady Powiatu Mieleckiego. Stan organizacyjny NZOZ\u2013\u00f3w w Mielcu na pocz\u0105tku 2001 r. przedstawia\u0142 si\u0119 nast\u0119puj\u0105co.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) NZOZ S.C. \u201eZLEP-MED\u201d im. dr. Juliana Maja, ul. Sandomierska 25. Lekarze: Gra\u017cyna Kope\u0107, Anna Koz\u0142owska, Zofia Mikrut-G\u0105sior, Alina Podosek, Andrzej Podosek, Lucyna Ro\u017cnia\u0142-Ciejka, Wanda Rz\u0105dzka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) NZOZ \u201eCENTRUM MEDYCYNY RODZINNEJ\u201d, ul. Marii Sk\u0142odowskiej-Curie 10. Lekarze: Katarzyna Kowalik, Ma\u0142gorzata Kowalik, El\u017cbieta Kr\u00f3l-Zdzieb\u0142o, J\u00f3zef Makso\u0144. Filie w Podleszanach, Rz\u0119dzianowicach i Woli Mieleckiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

3) NZOZ \u201eZDROWIE\u201d S.C., ul. S. \u017beromskiego 17a. Lekarze: Monika Duszkiewicz, Maria Skiba, Barbara Zi\u0119ba, Tadeusz Zi\u0119ba.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

4) NZOZ \u201eSALUS\u201d, ul. S. \u017beromskiego 17. Lekarze: Antoni Drelicharz, Halina H\u0119clik-Struzik, Janina Kowalczyk-Worw\u0105g, Krystyna Skawi\u0144ska-Dudek, Joanna Skop.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

5) NZOZ \u201ePI\u0104TKA\u201d, ul. Cz. Ta\u0144skiego 2. Lekarze: Maria Bia\u0142ek, Ewa Cisowska-Drozd, Jan G\u0142az, Lucjan Mazurek, Izabela S\u0105del.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

6) NZOZ \u201eMEDYK\u201d, ul. Cz. Ta\u0144skiego 2. Lekarze: Gra\u017cyna Mrozi\u0144ska, Janina Toczek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

7) NZOZ \u201eMEDYK-MIELEC\u201d, ul. T. Cha\u0142ubi\u0144skiego 6. Lekarze: Anna Cie\u015blikowska-Gardian, Wanda Krzy\u017cowska-Ziobro\u0144, Jadwiga Kut-Bednarczyk, Stanis\u0142aw Lis, Wac\u0142aw Moskal, Monika Trela-Kulig.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

8) NZOZ \u201eALMAMED\u201d, ul. E. Biernackiego 10 A. Lekarze: Alicja Dachowska-\u0141apa, Marzena Polak-\u017burek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

9) NFOZ \u201eMARMED\u201d, ul. K. Pu\u0142askiego 2B\/5. Lekarze: Adela Cebula, Jaros\u0142aw Marzec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Do 2005 r. nast\u0105pi\u0142y niewielkie zmiany. Powsta\u0142y dwa nowe NZOZ-y:<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

10) NZOZ \u201eHELIOS\u201d, ul. E. Biernackiego 10a. Lekarz: Marzena Polak\u2013\u017burek (odesz\u0142a z NZOZ \u201eALMAMED\u201d).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

11) NZOZ \u201eMARGO\u2013MED\u201d, ul. M. Sk\u0142odowskiej \u2013 Curie 8. Lekarz: Ma\u0142gorzata Kowalik (odesz\u0142a z NZOZ \u201eCENTRUM MEDYCYNY RODZINNEJ\u201d). Ponadto NZOZ \u201eALMAMED\u201d zmieni\u0142 nazw\u0119 na \u201eALMED\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEPUBLICZNE ZAK\u0141ADY OPIEKI ZDROWOTNEJ \u2013 AMBULATORYJNA OPIEKA SPECJALISTYCZNA<\/strong>, powsta\u0142y w 2001 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Stan organizacyjny na pocz\u0105tku 2005 r.:<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

1) NZOZ \u201ePI\u0104TKA\u201d: *poradnia ginekologiczno-po\u0142o\u017cnicza, ul. Cz. Ta\u0144skiego 2, lekarze: Marian B\u0142aszczak, J\u00f3zef Klecha; *poradnia okulistyczna, ul. S. Drzewieckiego 31, lekarze: Maria Baran, *poradnia chirurgii dzieci\u0119cej, ul. Cz. Ta\u0144skiego 2, lekarze: Czes\u0142awa Pasierb, Wioletta Ziarek \u2013 Smykla.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

2) NZOZ \u201eMARMED\u201d S.C.: *poradnia ginekologiczna (I kat.), ul. K. Pu\u0142askiego 28\/5, lekarz: Bogus\u0142awa Marzec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

3) NZOZ Przychodnia Kompleksowej Rehabilitacji \u201eATLAS\u201d: *poradnia wad postawy, poradnia rehabilitacyjna, ul. Cz. Ta\u0144skiego 2, lekarze: Antoni Drelicharz, Teresa Nowak, *poradnia rehabilitacji dla dzieci niepe\u0142nosprawnych, ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi 1, rehabilitanci: Agnieszka Dul, El\u017cbieta Kasprzak, Maria Trelska \u2013 Kozio\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

4) NZOZ \u201eFEM\u2013MEDICAL\u201d: *poradnia ginekologiczno\u2013po\u0142o\u017cnicza (I kat.), ul. T. Cha\u0142ubi\u0144skiego 6, lekarz: Zofia Bar\u0142owska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

5) NZOZ \u201eGIN\u2013KOPER\u201d: *poradnia ginekologiczno\u2013po\u0142o\u017cnicza (II kat.), ul. S. \u017beromskiego 17, lekarz: Marta Koper\u2013Waszczuk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

6) NZOZ \u201eALERGO\u2013MED\u201d: *poradnia alergologiczna, ul. Wolno\u015bci 66 a, lekarz: Joanna Mierzy\u0144ska.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

7) NZOZ \u201eCENTRUM MEDYCYNY SPECJALISTYCZNEJ\u201d: *poradnia gru\u017alicy i chor\u00f3b p\u0142uc, ul. L. Solskiego 1, lekarz: Ryszard Patyk, *poradnia medycyny sportowej, ul. L. Solskiego 1, lekarze: dr Stanis\u0142aw Kowal, Krzysztof Milik, Janusz Zdzieb\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

8) NZOZ \u201eCHIRMED\u201d, ul. S. \u017beromskiego 22 (kompleks szpitalny): *poradnia chirurgii naczy\u0144, lekarze: Bogumi\u0142 Grabowski, Krzysztof Milik, Janusz Zdzieb\u0142o, *poradnia chirurgii og\u00f3lnej (I i II kat.), lekarze: Janusz Duszkiewicz, Wies\u0142aw Grzegorczyk, Agnieszka Ko\u0142odziej\u2013Ziarko, Bogdan Kopacz, Grzegorz Rachwa\u0142, Rados\u0142aw Rola, Stanis\u0142aw Skowron, Witold \u017burawski, *poradnia urologiczna: dr Zdzis\u0142aw Le\u0144ko, Krzysztof \u0141ukawski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0Po 2005 r. liczba NZOZ-\u00f3w i \u015bwiadczonych przez nie us\u0142ug medycznych systematycznie wzrasta\u0142a. Obok ju\u017c funkcjonuj\u0105cych powsta\u0142y: *NZOZ ARSDENT, ul. Botaniczna 4. *NZOZ Centrum Stomatologii Rodzinnej, ul. P. Skargi 5\/58. *NZOZ \u201eCERTUS\u201d s.c. Barbara Zi\u0119ba, Tadeusz Zi\u0119ba Region, ul. S. \u017beromskiego 17. *NZOZ \u201eChejron\u201d Jamr\u00f3z Dorota, Krukowski Zbigniew S.C., ul. T. Cha\u0142ubi\u0144skiego 6. *NZOZ \u201eDenes\u201d, ul. J. Kili\u0144skiego 2. *NZOZ \u201eEuro-Dental\u201d, ul. E. Biernackiego 1\/26. *NZOZ \u201eINTER-MED\u201d, ul. M. Pisarka 1 B. *NZOZ \u201eKARDIO-MED\u201d, ul. S. \u017beromskiego 22. *NZOZ \u201eKODIM\u201d, ul. Kwiatowa 7. *NZOZ \u201eMEDENTAL\u201d L&S, ul. E. Biernackiego 10. *NZOZ MED-SON, ul. Wolno\u015bci 27c. *NZOZ \u201eMedi Centr\u201d s.c., ul. A. Mickiewicza 40. *NZOZ \u201eMEDI-DENT\u201d \u0141&T s.c. El\u017cbieta \u0141uszczka, Ma\u0142gorzata Tylko. *NZOZ Medyczne Laboratorium Diagnostyczne \u201eLabox\u201d Pawe\u0142 \u015awierczy\u0144ski, ul. Jadernych 13. *NZOZ \u201eMETABOLIK\u201d, ul. S. \u017beromskiego 17. *NZOZ \u201eORTHO-DENT\u201d Anna Bardowska, ul. E. Biernackiego 4 B. *NZOZ \u201eOsteomed\u201d, ul. M. Curie-Sk\u0142odowskiej 10. *NZOZ O\u015brodek Diagnostyczny Chor\u00f3b Nowotworowych Fundacji \u201eSOS \u017bycie\u201d, ul. Cz. Ta\u0144skiego 2. *NZOZ \u201eOtolaryngolog\u201d, ul. S. \u017beromskiego 17. *NZOZ \u201ePULM-MED\u201d, ul. S. \u017beromskiego 17. *NZOZ VITAL Lucyna Pawlaczyk, ul. Wolno\u015bci 27 B. *NZOZ \u201eWzrok-Med\u201d, ul. M. Curie-Sk\u0142odowskiej 8 A. *NZOZ Zak\u0142ad Piel\u0119gnacyjno-Opieku\u0144czy \u201ePrzysta\u0144\u201d, ul. P. Skargi 19. *NZOZ \u201eZORZA\u201d Lucyna Anuszewska-Jemio\u0142o, ul. E. Biernackiego 1\/34.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEPUBLICZNY ZAK\u0141AD OPIEKI ZDROWOTNEJ O\u015aRODEK PROFILAKTYKI I TERAPII UZALE\u017bNIE\u0143<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona 18 II 2002 r. przez Leszka Piaseckiego w Mielcu. Prowadzi wielokierunkowe zaj\u0119cia terapeutyczne dla pacjent\u00f3w uzale\u017cnionych od alkoholu i dla os\u00f3b wsp\u00f3\u0142uzale\u017cnionych. Jest inspiratorem i organizatorem szeregu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 profilaktycznych, edukacyjnych i szkoleniowych. W grudniu 2004 r. za\u0142o\u017cyciel uzupe\u0142ni\u0142 nazw\u0119 swoim nazwiskiem. NZOZ\u00a0 O\u015brodek Profilaktyki i Terapii Uzale\u017cnie\u0144 Leszek Piasecki zosta\u0142 wpisany do rejestru Wojewody Rzeszowskiego w dziale podmiot\u00f3w wykonuj\u0105cych dzia\u0142alno\u015b\u0107 lecznicz\u0105. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 by\u0142 lokal w budynku przy ul. F. Chopina 8, a nast\u0119pnymi: pomieszczenia w budynku przy ul. S. \u017beromskiego 22 (od 2009 r.) i nowo wybudowanego budynku przy ul. Wolno\u015bci 44 (od 1 IV 2017 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEWIAROWSKI WAC\u0141AW,<\/strong> urodzony 28 VI 1942 r. w miejscowo\u015bci Stefanowo ko\u0142o Lidy (aktualnie Bia\u0142oru\u015b), syn Walentego i Heleny z Ostrowskich. Studiowa\u0142 in\u017cynieri\u0119 chemiczn\u0105 na Politechnice Szczeci\u0144skiej w Szczecinie i w 1974 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera chemika. Pracowa\u0142 m.in. w Zak\u0142adach W\u0142\u00f3kien Chemicznych Stilon w Gorzowie Wielkopolskim (1966-1981) i wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 jako racjonalizator produkcji. By\u0142 tak\u017ce dzia\u0142aczem politycznym, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Komitetu Miejskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Gorzowie Wlk. W 1980 r. zg\u0142osi\u0142 akces do Niezale\u017cnego Samodzielnego Zwi\u0105zku Zawodowego \u201eSolidarno\u015b\u0107. W 1981 r. obj\u0105\u0142 przyw\u00f3dztwo ruchu \u201eSi\u00f3dmy Zesp\u00f3\u0142\u201d, postuluj\u0105cego daleko id\u0105ce zreformowanie dzia\u0142alno\u015bci i struktur partyjnych do zmieniaj\u0105cych si\u0119 uwarunkowa\u0144 ustrojowych, za co w 1982 r. zosta\u0142 usuni\u0119ty z szereg\u00f3w partyjnych. W latach 1986-1990 pracowa\u0142 na stanowisku dyrektora Zak\u0142adu Us\u0142ug Technicznych przy Wojew\u00f3dzkim Klubie Technik\u00f3w i Racjonalizator\u00f3w w Gorzowie Wlk. W latach przemian ustrojowych pe\u0142ni\u0142 funkcje wicewojewody (1990 r.) i wojewody gorzowskiego (1991-1992), a ponadto zosta\u0142 wybrany z listy Porozumienia Ludowego na pos\u0142a na Sejm I kadencji (1991-1993). Od 1992 r. do 1993 r. sprawowa\u0142 urz\u0105d ministra przemys\u0142u i handlu w rz\u0105dzie Hanny Suchockiej. Wtedy te\u017c zapozna\u0142 si\u0119 z wielkimi problemami Mielca i jego okolic (upadaj\u0105cy przemys\u0142, rosn\u0105ce bezrobocie). Na jednym ze spotka\u0144 z za\u0142og\u0105 WSK Mielec obieca\u0142, \u017ce pomo\u017ce Mielcowi w walce z bezrobociem i obietnicy dotrzyma\u0142. By\u0142 inicjatorem ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych w Polsce i utworzenia pierwszej z nich \u2013 SSE EURO-PARK MIELEC w 1995 r. Interesowa\u0142 si\u0119 sprawami Mielca, m.in. uczestniczy\u0142 w Mieleckich Targach Wielobran\u017cowych. Powodzenie mieleckiej strefy sprawi\u0142o, \u017ce Prezydent Miasta Mielca Janusz Chodorowski przyzna\u0142 mu medal i tytu\u0142 \u201ePrzyjaciela Miasta Mielca\u201d. Zmar\u0142 11 IV 2007 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Piasecznie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEZABITOWSKI TADEUSZ<\/strong>, urodzony 22 V 1896 r. w Le\u017cajsku, syn Waleriana i Jadwigi z Przybylskich. Ucze\u0144 c.k. Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu. W sierpniu 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w. Zosta\u0142 przydzielony do 2 kompanii 6 batalionu 1 Pu\u0142ku I Brygady i pod dow\u00f3dztwem innego mielczanina F. Dubiela bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych tej jednostki a\u017c do jej rozwi\u0105zania w 1917 r. W tym okresie (20 XII 1915 r.) zda\u0142 matur\u0119, korzystaj\u0105c z mo\u017cliwo\u015bci stworzonych przez w\u0142adze o\u015bwiatowe. W \u00a0rezultacie kryzysu przysi\u0119gowego (1917) znalaz\u0142 si\u0119 w wojsku austriackim i uczestniczy\u0142 w walkach na froncie w\u0142oskim. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych powr\u00f3ci\u0142 do niepodleg\u0142ej ju\u017c Polski. Zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do s\u0142u\u017cby w Wojsku Polskim i zosta\u0142 mianowany dow\u00f3dc\u0105 3 kompanii piechoty 14 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Ziemi Rzeszowskiej. W 1919 r. uczestniczy\u0142 w walkach o Lw\u00f3w jako adiutant mjr. Leopolda Lisa\u2013Kuli i wykaza\u0142 si\u0119 odwag\u0105 m.in. w bitwie pod Bia\u0142ym Kamieniem, a p\u00f3\u017aniej w dzia\u0142aniach w okolicy Dyneburga. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 podporucznika. Od marca 1920 r. dowodzi\u0142 3. batalionem 23. pu\u0142ku piechoty, wielokrotnie odznaczaj\u0105c si\u0119 nieprzeci\u0119tnym m\u0119stwem i umiej\u0119tno\u015bciami dow\u00f3dczymi, m.in. w bitwie pod Jamnem. Prawdopodobnie za bohaterskie czyny w tej bitwie otrzyma\u0142 Krzy\u017c Virtuti Militari V klasy (nr 228). W sierpniu 1920 r. awansowano go do stopnia kapitana i powierzono mu dowodzenie pu\u0142kiem. Bra\u0142 udzia\u0142 w bitwie warszawskiej (\u201eCud nad Wis\u0142\u0105\u201d) i po\u015bcigu za bolszewikami do linii Niemna, gdzie zabezpiecza\u0142 lini\u0119 demarkacyjn\u0105 po zawarciu rozejmu. Po uko\u0144czeniu w 1922 r. kursu w Szkole Sztabu Generalnego mianowano go szefem sztabu w Dow\u00f3dztwie Okr\u0119gu Korpusu VI. W 1928 r. awansowano go na stopie\u0144 podpu\u0142kownika, w 1930 r. zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 pu\u0142ku KOP \u201eSarny\u201d. W 1935 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 pu\u0142kownika, a w 1936 r. powierzono mu funkcj\u0119 szefa sztabu Inspektoratu Obrony Powietrznej Pa\u0144stwa. W sierpniu 1939 r. przeniesiono go na stanowisko dow\u00f3dcy 4 Dywizji Piechoty (Armia \u201ePomorze\u201d) z zadaniem obrony odcinka Brodnica \u2013 Grudzi\u0105dz. Uczestniczy\u0142 w ca\u0142ej wojnie obronnej 1939 r., m.in. w bitwie nad Bzur\u0105 (dwukrotnie ranny), walkach pod Sochaczewem i obronie Warszawy. Po jej kapitulacji dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej (oflagi Hodamar i Murnau). Po wojnie przebywa\u0142 do 1948 r. w Polskim O\u015brodku Wojskowym w Ingolstadt (Wielka Brytania), a po demobilizacji przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Londynu i podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela w polskim gimnazjum. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Krzy\u017cem Walecznych (czterokrotnie), Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Krzy\u017cem Wolno\u015bci (odznaczenie esto\u0144skie). Zmar\u0142 26 XI 1952 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIEZGODA J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 16 III 1929 r. W 1950 r uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Artylerii w Toruniu. W czasie s\u0142u\u017cby w Ludowym Wojsku Polskim pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji: dow\u00f3dcy plutonu i baterii (do 1958 r.), szefa sztabu dywizjonu szkolnego podoficer\u00f3w (do 1961 r.), dow\u00f3dcy jednostki wojskowej (do 1963 r.), oficera sztabu artylerii dywizji (do 1966 r.), szefa Wydzia\u0142u Powiatowego Sztabu Wojskowego w Ja\u015ble ( do 1968 r.), szefa Powiatowego Sztabu Wojskowego w Mielcu (1969-1975) i Wojskowego Komendanta Uzupe\u0142nie\u0144 w Nisku (1976-1982). Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 pu\u0142kownika. W 1982 r. zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy, a nast\u0119pnie w stan spoczynku. Pracowa\u0142 w przemy\u015ble w dziedzinie obronno\u015bci do 1998 r. Nale\u017cy do Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych w Kole przy Szefostwie Artylerii Wojska Polskiego w Warszawie. Odznaczono go m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, a tak\u017ce przyznano wyr\u00f3\u017cnienia za udzia\u0142 w ruchu racjonalizatorskim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIEZNAJ BOGUS\u0141AW STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 19 II 1950 r. w Lubartowie, syn Mieczys\u0142awa i Stefanii z domu Bronisz. Absolwent Technikum Przemys\u0142u Spo\u017cywczego w Lublinie, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. Studia na Wydziale Weterynaryjnym Akademii Rolniczej w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 1976 r. z dyplomem lekarza weterynarii. 1 VIII 1976 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Lecznicy dla Zwierz\u0105t w Mielcu. W latach 1982-1990 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika tego zak\u0142adu. W 1990 r. uko\u0144czy\u0142 specjalistyczne studia podyplomowe na Wydziale Weterynarii Akademii Rolniczej we Wroc\u0142awiu. \u00a0Po sprywatyzowaniu Lecznicy dla Zwierz\u0105t w Mielcu i przekszta\u0142ceniu w Przychodni\u0119 Weterynaryjn\u0105 Sc. (1991) zosta\u0142 jej szefem i nadal pe\u0142ni t\u0119 funkcj\u0119. W 2007 r. w Centrum Szkolenia Kadr Instytutu Weterynarii w Pu\u0142awach uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 z zakresu higieny produkt\u00f3w spo\u017cywczych pochodzenia zwierz\u0119cego. Pasjonuje si\u0119 pi\u0142k\u0105 no\u017cn\u0105. W latach szkolnych gra\u0142 w dru\u017cynach Lewart Lubart\u00f3w i MKS Lublin. W czasie studi\u00f3w rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Wydziale S\u0119dziowskim Lubelskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej. Po przeniesieniu si\u0119 do Mielca przeszed\u0142 do Rzeszowskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej (p\u00f3\u017aniej Podkarpackiego ZPN) i pracowa\u0142 w Wydziale S\u0119dziowskim, a nast\u0119pnie w Kolegium S\u0119dzi\u00f3w. Od 1978 r. (z niewielkimi przerwami) by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du i Komisji Szkoleniowej oraz s\u0119dziowa\u0142 zawody pi\u0142karskie na terenie regionu i na szczeblu centralnym. W 1993 r. zako\u0144czy\u0142 czynne s\u0119dziowanie i zaj\u0105\u0142 si\u0119 szkoleniem s\u0119dzi\u00f3w. W latach 2010-2012 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Kolegium S\u0119dzi\u00f3w Podokr\u0119gu Rzesz\u00f3w. Z ramienia Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej jest delegatem i obserwatorem na szczeblu centralnym. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PZPN, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 LZS, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Podkarpackiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej, Odznak\u0105 Honorow\u0105 50-lecia Okr\u0119gowego ZPN oraz tytu\u0142em S\u0119dziego Honorowego PZPN.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIKODEM STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 17 X 1952 r. w Do\u0142hobyczowie, syn Tadeusza i Kazimiery Bar\u0142o. Uko\u0144czy\u0142: Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Mechanizacji Rolnictwa w Hrubieszowie (1970), Technikum Mechaniczne w Hrubieszowie z matur\u0105 (1973). W tym okresie nale\u017ca\u0142 do ZHP. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Rzeszowskiej w Rzeszowie (specjalno\u015b\u0107: technologia budowy maszyn), uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W 1978 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako konstruktor w Dziale Oprzyrz\u0105dowania, a od 1989 r. by\u0142 kierownikiem Sekcji Konstrukcyjnej \u2013 g\u0142\u00f3wnym konstruktorem przyrz\u0105d\u00f3w monta\u017cowych. Opracowa\u0142 kilka wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. Nale\u017ca\u0142 do SIMP. W latach 1992 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko kierownika mieleckiej Delegatury \u201eRUCH\u201d S.A. w Warszawie Oddzia\u0142 w Rzeszowie i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1997 r. W tym okresie m.in. dostosowywa\u0142 funkcjonowanie \u201eRuchu\u201d do nowych warunk\u00f3w rynkowych i doprowadzi\u0142 do znacznej poprawy estetyki kiosk\u00f3w na terenie miasta. W latach 1997-2004 zorganizowa\u0142 i kierowa\u0142 Zak\u0142adem Mechanicznym \u201eMech-Go\u201d na terenie SSE RURO-PARK MIELEC. W mi\u0119dzyczasie uko\u0144czy\u0142 kilka kurs\u00f3w specjalistycznych, w tym \u201eZarz\u0105dzanie przedsi\u0119biorstwem w warunkach przechodzenia do gospodarki rynkowej\u201d (Fundacja Rozwoju Przedsi\u0119biorczo\u015bci w \u0141odzi). W ramach dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej by\u0142 m.in.: cz\u0142onkiem Komisji Rewizyjnej FKS \u201eStal\u201d i cz\u0142onkiem Klubu Oficer\u00f3w Rezerwy (podporucznik rezerwy).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NILSSON DAWID IVAR,<\/strong>\u00a0urodzony 31VIII 1977 r. w S\u0142awnie, syn Ingemara i Ireny.\u00a0 Absolwent Wy\u017cszej Uczelni Reklamy i Marketingu. Posiada tytu\u0142 trenera ZPRP Level I, II, III. Trenowanie gry w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1987 r. Gra\u0142 w zespo\u0142ach: Gwardia Koszalin, Wybrze\u017ce Gda\u0144sk (1995-2001), IFK Sk\u00f6vde HK (Szwecja, 2001-2005), Bidasoa Irun (Hiszpania, 2005-2007), Aahus GF (Dania, 2006-2008), Cuenca 2016 (Hiszpania, 2008-2010), Dunkerque HB Grand Littoral (Francja, 2010-2012) i ponownie Wybrze\u017ce Gda\u0144sk (2012-2016). Wyczynow\u0105 karier\u0119 zawodnicz\u0105 zako\u0144czy\u0142 w 2016 r. W wymienionych\u00a0 dru\u017cynach gra\u0142 najcz\u0119\u015bciej na pozycji lewego rozgrywaj\u0105cego. By\u0142 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 zawodnikiem i wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w ich sukcesy, zdoby\u0142 m.in. z Wybrze\u017cem Gda\u0144sk mistrzostwo Polski w 2000 r. i 2001 r., z IFK Sk\u00f6vde HK \u2013 Challenge Cup w 2004 r. i fina\u0142 ligi szwedzkiej w 2005 r., z Dunkerque HB \u2013 mistrzostwo Francji i Puchar Francji w 2011 r. oraz fina\u0142 Pucharu EHF w 2012 r. Od 2002 r. do 2006 r. gra\u0142 w I reprezentacji Polski. Wyst\u0105pi\u0142 w 58 meczach i zdoby\u0142 95 bramek. Uczestniczy\u0142 w Mistrzostwach \u015awiata w Portugalii w 2003 r. (10. miejsce), Mistrzostwach Europy w S\u0142owenii w 2004 r. (16. miejsce) i Mistrzostwach Europy w Szwajcarii w 2006 r. (10. miejsce). Karier\u0119 trenersk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 2018 r. jako asystent trenera Marcina Markuszewskiego w ekstraklasowym zespole Sp\u00f3jnia (p\u00f3\u017aniej Arka) Gdynia, a od II 2018 r. prowadzi\u0142 zesp\u00f3\u0142 jako I trener. 1 VII 2019 r. obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 I trenera ekstraklasowego zespo\u0142u SPR Stal Mielec i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 16 II 2021 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142 zatrudniony w klubie Orlen Wis\u0142a P\u0142ock jako II trener.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NISOWSKI MARIAN STANIS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 11 IV 1920 r. w Proszowej (aktualnie Ukraina), syn Alojzego i Anny z domu Ma\u015blak. W 1942 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Mechaniczn\u0105 w D\u0119bicy, a nast\u0119pnie zosta\u0142 skierowany przez niemiecki urz\u0105d pracy (Arbeitsamt) do wytw\u00f3rni samolot\u00f3w w Mielcu (Flugzeugwerk) i pracowa\u0142 jako tokarz. Uczestniczy\u0142 w akcjach sabota\u017cowych. Prawdopodobnie po czyim\u015b donosie zosta\u0142 pobity do nieprzytomno\u015bci przez mieleckiego gestapowca Rudolfa Zimmermanna. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) pracowa\u0142 przy budowie okop\u00f3w w terenie przyfrontowym dla wojska radzieckiego. W pa\u017adzierniku 1944 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na ochotnika do tworz\u0105cej si\u0119 w Rzeszowie 2 Armii Wojska Polskiego i zosta\u0142 przydzielony do 29 Pu\u0142ku Piechoty 10 Dywizji. Po przeszkoleniu otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala i zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 dru\u017cyny. Walczy\u0142 o Berlin, a nast\u0119pnie m.in. nad Odr\u0105, Nys\u0105 i Szprew\u0105, w lasach \u0142u\u017cyckich i Sudetach, pod Budziszynem i Dreznem, a koniec wojny zasta\u0142 go pod Prag\u0105 w Czechos\u0142owacji. Po wojnie by\u0142 kierowc\u0105 wojskowym. W 1946 r. zosta\u0142 zdemobilizowany i przez 5 lat pracowa\u0142 we wroc\u0142awskich fabrykach jako traser. W tym czasie wst\u0105pi\u0142 do ZBoWiD we Wroc\u0142awiu. W 1951 r. powr\u00f3ci\u0142 do Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu i pracowa\u0142 jako mistrz, a nast\u0119pnie starszy mistrz na Wydziale 32. By\u0142 autorem wielu wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. Po uko\u0144czeniu kursu pedagogicznego od 1971 r. pracowa\u0142 w Szkole Przyzak\u0142adowej jako mistrz \u2013 instruktor nauki zawodu metalowego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w zak\u0142adowej organizacji ZBoWiD, m.in. by\u0142 cz\u0142onkiem zarz\u0105du i komisji rewizyjnej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem za Odr\u0119, Nys\u0119, Ba\u0142tyk, Medalem \u201eZa udzia\u0142 w walkach o Berlin\u201d, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Odznak\u0105 Grunwaldzk\u0105, Br\u0105zowym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony na Polu Chwa\u0142y\u201d. Zmar\u0142 8 VII 1992 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NITECKI JAN (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 16 X 1802 r. w Makowie, syn Wojciecha. Studia filozoficzne odby\u0142 w Bratys\u0142awie, a teologiczne we Lwowie i Tarnowie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1829 r. w Przemy\u015blu. W latach 1829-1831 pracowa\u0142 w Mielcu jako wikary i administrator parafii (od 19 X 1829 r. po \u015bmierci proboszcza ks. J. Mikulicza\u2013Radeckiego). W 1831 r. zosta\u0142 przeniesiony do Chorzelowa, a w 1833 r. \u2013 do Cza\u0144ca. W 1834 r. mianowano go proboszczem w Przytkowicach. Zmar\u0142 8 XII 1855 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NITSCH J\u00d3ZEF WILHELM<\/strong>, urodzony 11 VIII 1891 r. w Krakowie, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Siegler. Absolwent Gimnazjum \u015bw. Anny w Krakowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1909 r. W latach 1909\u20131913 studiowa\u0142 j\u0119zyki polski i niemiecki na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Od 1913 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku austriackim i uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej. Jako ochotnik bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko\u2013bolszewickiej w 1920 r. W latach 20. uczy\u0142 w Gimnazjum w Wieliczce, a w latach 1931\u20131939 pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka niemieckiego. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NIWY<\/strong>, ziemie uprawne, pola. Wykaz i opis niw na terenie Mielca i okolic zawarto w \u201eMetryce J\u00f3zefi\u0144skiej\u201d, spisanej przez administracj\u0119 austriack\u0105 14 maja 1788 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Niw\u0119 pierwsz\u0105 \u2013 Nadbrze\u017cn\u0105 (pa\u0144stwo Wola Mielecka) \u2013 stanowi\u0142y pola po\u0142o\u017cone pomi\u0119dzy rzek\u0105 Wis\u0142ok\u0105, drog\u0105 do Tarnowa, folwarkiem pleba\u0144skim przy Z\u0142otnikach i polami nale\u017c\u0105cymi do niwy \u201ePodborczanej\u201d. By\u0142y to grunty orne o r\u00f3\u017cnej klasie (62 morgi 172 s\u0105\u017cnie), \u0142\u0105ka (9 m\u00f3rg 350 s\u0105\u017cni) i jezioro (nie podano wymiar\u00f3w). W ca\u0142o\u015bci nale\u017ca\u0142y do dworu (w\u0142a\u015bcicieli miasta). W 2. po\u0142owie XX w. tereny te zosta\u0142y w du\u017cej cz\u0119\u015bci zabudowane domami jednorodzinnymi (osiedle J. Kili\u0144skiego), a na miejscu stawu zbudowano m.in. boisko pi\u0142karskie przy ul. J. Kili\u0144skiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Niwa druga \u2013 Podg\u00f3rna (pa\u0144stwo Wola Mielecka) \u2013 obejmowa\u0142a tereny wschodniej cz\u0119\u015bci miasta, do G\u00f3ry Cyranowskiej. Grunty orne (o niskiej klasie, wymagaj\u0105ce du\u017cego nawo\u017cenia) mia\u0142y \u0142\u0105czn\u0105 powierzchni\u0119 208 m\u00f3rg i 839 s\u0105\u017cni, a nieliczne \u0142\u0105ki \u2013 5 m\u00f3rg i 992 s\u0105\u017cni. Stanowi\u0142y w\u0142asno\u015b\u0107 dworsk\u0105 i mieszczan. W XX w. zosta\u0142y niemal w ca\u0142o\u015bci zabudowane osiedlami wielorodzinnymi: M. Kopernika, J. Kusoci\u0144skiego, Niepodleg\u0142o\u015bci i S. \u017beromskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Niwa trzecia \u2013 Nadwis\u0142oczna (pa\u0144stwo Wola Mielecka) \u2013 to pola pomi\u0119dzy Wis\u0142ok\u0105, folwarkiem nad Brzegiem, drog\u0105 do Wojs\u0142awia i maj\u0105tkiem wojs\u0142awskim. Grunty orne o r\u00f3\u017cnej klasie mia\u0142y powierzchni\u0119 138 m\u00f3rg i 737 s\u0105\u017cni, \u0142\u0105ki \u2013 17 m\u00f3rg i 579 s\u0105\u017cni, a ogrody \u2013 10 m\u00f3rg i 852 s\u0105\u017cni. Stanowi\u0142y w\u0142asno\u015b\u0107 dworu i mieszczan. W XIX i XX w. cz\u0119\u015b\u0107 tego terenu zosta\u0142a zabudowana domami jednorodzinnymi osiedli T. Ko\u015bciuszki i Wojs\u0142aw.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Niwa czwarta \u2013 Podborczana (pa\u0144stwo Chorzel\u00f3w) \u2013 po\u0142o\u017cona by\u0142a na terenach na p\u00f3\u0142noc od centrum miasta, pomi\u0119dzy drog\u0105 do Z\u0142otnik, drog\u0105 do Tarnobrzega i Cyrank\u0105. Powierzchnia grunt\u00f3w ornych (o r\u00f3\u017cnej klasie) mia\u0142a 69 m\u00f3rg i 732 s\u0105\u017cni, \u0142\u0105k \u2013 oko\u0142o 40 m\u00f3rg, a ogrod\u00f3w \u2013 14 m\u00f3rg i 1000 s\u0105\u017cni. By\u0142y w\u0142asno\u015bci\u0105 dworu chorzelowskiego i mieszczan. W XX w. zosta\u0142y cz\u0119\u015bciowo zabudowane osiedlami jednorodzinnymi J. Kili\u0144skiego i Borek oraz osiedlem wielorodzinnym Lotnik\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIZIO\u0141EK LUCJAN WIKTOR<\/strong>, urodzony 7 II 1973 r. w Krakowie, syn Edwarda i Albiny z domu Dro\u017cd\u017c. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu, profil biologiczno-chemiczny, z matur\u0105 w 1992 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie i w 1995 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 licencjata, a\u00a0 w 1997 r. – tytu\u0142 magistra na kierunku ochrona \u015brodowiska. Ponadto w 1996 r. uko\u0144czy\u0142 Studium Komputerowe w O\u015brodku Obliczeniowym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 18 XI 1997 r. w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku referenta w Wydziale In\u017cynierii Miejskiej i Gospodarki Lokalowej. W latach 1999-2004 by\u0142 podinspektorem w Wydziale In\u017cynierii Miejskiej, a w latach 2004-2015 \u2013 inspektorem w tym\u017ce Wydziale. Od 2015 r. do 2017 r. pracowa\u0142 na stanowisku inspektora w Wydziale Inwestycji, Transportu i Gospodarki Komunalnej, a w 2017 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko inspektora w Referacie Ochrony \u015arodowiska i Gospodarki Odpadami w Wydziale Inwestycji i Ochrony \u015arodowiska. R\u00f3wnie\u017c w 2017 r. powierzono mu funkcj\u0119 naczelnika Wydzia\u0142u Ochrony \u015arodowiska i Zarz\u0105dzania Kryzysowego. Po reorganizacji wydzia\u0142\u00f3w w UM w 2019 r. zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 naczelnika Wydzia\u0142u Ochrony \u015arodowiska i Gospodarki Odpadami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NIZIO\u0141EK MARIA<\/strong>, urodzona 18 VI 1979 r. w Mielcu, c\u00f3rka Zbigniewa i Walerii z domu Huluk. Absolwentka IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego przy Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 w Mielcu (profil informatyczny). Po maturze w 1998 r. podj\u0119\u0142a studia na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 2002 r. zosta\u0142a laureatk\u0105 szczebla wojew\u00f3dzkiego konkursu na najlepszego studenta w Polsce \u201eNajlepsi z najlepszych\u201d. Studia uko\u0144czy\u0142a w 2003 r. i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142a Podyplomowe Uzupe\u0142niaj\u0105ce Studia Pedagogiczne w Instytucie Pedagogiki KUL. Tak\u017ce w 2003 r. zosta\u0142a asystentem na Wydziale Filozofii KUL oraz podj\u0119\u0142a studia doktoranckie. Jest autork\u0105 szeregu artyku\u0142\u00f3w z dziedziny filozofii, m.in.\u00a0Jana Paw\u0142a II koncepcja dialogu mi\u0119dzyreligijnego<\/em>\u00a0(w:\u00a0Filozofowa\u0107 w kontek\u015bcie teologii. Problem religii prawdziwej<\/em>, red. ks. P. Moskal.\u00a0Religia i mistyka,<\/em>\u00a0t. II, Wyd. KUL, Lublin 2004),\u00a0Dlaczego nie ateizm? Pr\u00f3ba odpowiedzi w \u015bwietle nauczania Jana Paw\u0142a II<\/em>\u00a0(w:\u00a0Filozofowa\u0107 w kontek\u015bcie teologii. Problem religii prawdziwej,<\/em>\u00a0red. ks. P. Moskal.\u00a0Religia i mistyka,<\/em>\u00a0t. II, Wyd. KUL, Lublin 2004),\u00a0Rola dialogu mi\u0119dzyreligijnego w trzecim tysi\u0105cleciu w \u015bwietle nauczania Jana Paw\u0142a II<\/em>\u00a0(w:\u00a0Filozofia Dialogu,<\/em>\u00a0red. J. Baniak, t. IV, Wyd. UAM, Pozna\u0144 2006),\u00a0Rozmowa o humanizmie<\/em>\u00a0(w:\u00a0Filozofia Dialogu. Miejsce i rola dialogu w ma\u0142ych wsp\u00f3lnotach ludzkich: idea i rzeczywisto\u015b\u0107,<\/em> UAM, Redakcja Wydawnictw t. VI, Pozna\u0144 2008.<\/p>\r\n

\"\"NIZIO\u0141EK WIES\u0141AW<\/b>, urodzony 25 III 1958 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Genowefy z Zieli\u0144skich. Absolwent Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej w Mielcu (mechanik lotniczy), Technikum Mechanicznego w Mielcu (obs\u0142uga i eksploatacja samolot\u00f3w) z matur\u0105 w 1979 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako pracownik m\u0142odociany praktyczn\u0105 nauk\u0105 zawodu mechanika lotniczego w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu w latach 1973-1976. Po zdaniu matury, od 1979 r. do 1998 r. pracowa\u0142 w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu, a nast\u0119pnie na r\u00f3\u017cnych stanowiskach w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u2013 Zak\u0142adzie Lotniczym w Mielcu. W pa\u017adzierniku 1998 r. zosta\u0142 zatrudniony w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych \u2013 PZL Mielec i pracowa\u0142 kolejno jako: kierownik Zespo\u0142u ds. Szkole\u0144, kierownik Dzia\u0142u Personalnego, kierownik O\u015brodka Szkolenia i Przeszkalania Lotniczego, starszy specjalista ds. szkole\u0144, szef instruktor\u00f3w szkolenia teoretycznego, auditor wewn\u0119trzny Systemu Zarz\u0105dzania Jako\u015bci\u0105 (wg norm serii ISO 900 i AS 9100 oraz wymaga\u0144 przepis\u00f3w lotniczych ICAO\/EASA), wyk\u0142adowca szkole\u0144 z BHP i opiekun praktyk studenckich i sta\u017cy. R\u00f3wnocze\u015bnie sam permanentnie si\u0119 kszta\u0142ci\u0142. Uko\u0144czy\u0142 m.in.: studia licencjackie z zakresu ekonomiki i zarz\u0105dzania produkcj\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie, studia magisterskie w Akademii Ekonomicznej w Krakowie, studia podyplomowe na Wydziale Budowy Maszyn i Lotnictwa Politechniku Rzeszowskie, kurs pedagogiczny oraz liczne\u00a0 kursy i szkolenia krajowe i zagraniczne. W 2005 r. by\u0142 jednym z tw\u00f3rc\u00f3w dw\u00f3ch o\u015brodk\u00f3w szkolenia lotniczego \u2013 pilot\u00f3w i mechanik\u00f3w. Przez 10 lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika obu o\u015brodk\u00f3w, by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 szkole\u0144 lotniczych i egzaminatorem. Ponadto w latach 1997-2015 bra\u0142 udzia\u0142 w negocjacjach kontrakt\u00f3w oraz szkoleniu za\u0142\u00f3g poszczeg\u00f3lnych odbior\u00f3w samolot\u00f3w: Bryza, An-28, PZL M28 i PZL M18 z 12 kraj\u00f3w oraz odbiorc\u00f3w polskich. Uczestniczy\u0142 w seminariach i konferencjach na temat kszta\u0142cenia doros\u0142ych i bezpiecze\u0144stwa lotniczego oraz wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z uczelniami w tym zakresie. Bra\u0142 udzia\u0142 w organizacji piknik\u00f3w i pokaz\u00f3w lotniczych na lotnisku w Mielcu. W ostatnim czasie jest wyk\u0142adowc\u0105 szkole\u0144 lotniczych, auditorem System\u00f3w Zarz\u0105dzania Jako\u015bci\u0105 oraz szefem instruktor\u00f3w szkolenia teoretycznego w O\u015brodku Szkolenia Pilot\u00f3w. Posiada tytu\u0142 Master Trener (wyk\u0142adowca\/egzaminator). Od 2022 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Zwi\u0105zku Zawodowego Przemys\u0142u Elektromaszynowego \u201ePZL-Mielec\u201d \u2013 organizacji o statusie mi\u0119dzyzak\u0142adowym z terenowym Ko\u0142em Emeryt\u00f3w. Jest te\u017c cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Krajowego Zwi\u0105zku Zawodowego Przemys\u0142u Elektromaszynowego, cz\u0142onkiem Rady Sekcji Krajowej Przemys\u0142u Zbrojeniowego oraz cz\u0142onkiem Zespo\u0142u Tr\u00f3jstronnego ds. Rozwoju Przemys\u0142owego Potencja\u0142u Obronnego i Modernizacji Technicznej Si\u0142 Zbrojnych przy Ministerstwie Aktyw\u00f3w Pa\u0144stwowych. Od szkolnych lat nale\u017ca\u0142 do r\u00f3\u017cnych organizacji spo\u0142ecznych i nadal realizuje si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 harcerzem w stopniu podharcmistrza, cz\u0142onkiem Szczepu Komputery przy Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych i bra\u0142 udzia\u0142 w Harcerskiej Operacji \u201eBieszczady 40\u201d (1974-1979) oraz Akcji \u201eWis\u0142a 2000\u201d.\u00a0 Dzia\u0142a\u0142 te\u017c w PTTK, TKKF, LOK, TMZM, DKF, Stowarzyszeniu Dialog i Stowarzyszeniu Pokolenia. Publikowa\u0142 artyku\u0142y w og\u00f3lnopolskich gazetach m\u0142odzie\u017cowych \u201ePrometej\u201d i \u201eSztandar M\u0142odych\u201d oraz gazetach mieleckich \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d i \u201eKorso\u201d. By\u0142 cz\u0142onkiem Rady Osiedla Dziubk\u00f3w, radnym Miejskiej Rady Narodowej, \u0142awnikiem S\u0105du Wojew\u00f3dzkiego w Rzeszowie i cz\u0142onkiem Rady Rodzic\u00f3w przy II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika i Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych im. prof. J. Groszkowskiego w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Odznakami Honorowymi \u201eZa Zas\u0142ugi dla OPZZ\u201d I, II i III stopnia, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Za Zas\u0142ugi dla OHP, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Bieszczadom\u201d, Medalem 50-lecia WSK Mielec, Srebrn\u0105 i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS Stal Mielec oraz Odznak\u0105 40-lecia Aeroklubu Mieleckiego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOGA IRENEUSZ<\/strong>, urodzony 8 IV 1938 r. w Sosnowcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Heleny z Obcowskich. W 1954 r. uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Mechaniczn\u0105 przy WSK Mielec i zosta\u0142 zatrudniony w tym przedsi\u0119biorstwie jako spawacz. W latach 1958-1960 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a po powrocie do WSK pracowa\u0142 na Wydziale 43 jako spawacz. W 1962 r. przeprowadzi\u0142 si\u0119 do Warszawy i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w tamtejszych Lotniczych Zak\u0142adach Remontowych. Do WSK Mielec powr\u00f3ci\u0142 w 1965 r. i pracowa\u0142 jako spawacz do przej\u015bcia w stan spoczynku w 1992 r. Uzyska\u0142 uprawnienia spawacza I kategorii (przy samolotach) i mistrza w zawodzie spawacz. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej. Jako pasjonat sport\u00f3w zimowych by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem sekcji narciarskiej \u201eStali\u201d Mielec i specjalizowa\u0142 si\u0119 w skokach narciarskich. W latach 50. zbudowa\u0142 z pomoc\u0105 innych amator\u00f3w skakania skoczni\u0119 narciarsk\u0105 na G\u00f3rze Cyranowskiej. (W okresie zimowym trenowano na niej i organizowano zawody.) By\u0142 rekordzist\u0105 tej skoczni (36 m). Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w okr\u0119gowych zawodach narciarskich w po\u0142udniowych miejscowo\u015bciach woj. rzeszowskiego. W sezonie letnim uprawia\u0142 lekkoatletyk\u0119, specjalizuj\u0105c si\u0119 w skoku o tyczce (rekord \u017cyciowy \u2013 3,40 m). Przepracowa\u0142 spo\u0142ecznie wiele godzin przy spawaniu r\u00f3\u017cnych element\u00f3w metalowych na stadionie g\u0142\u00f3wnym \u201eStali\u201d Mielec. Po 1997 r. (wycofanie \u201eStali\u201d Mielec z II ligi) by\u0142 dzia\u0142aczem sekcji pi\u0142ki no\u017cnej MKP Stal Mielec. Zmar\u0142 24 V 2005 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NORMOBARIC MIELEC,<\/strong>\u00a0komora normobaryczna o wyj\u0105tkowo korzystnym wp\u0142ywie na organizm ludzki. Warunki stworzone w komorze (1 500 hPa ci\u015bnienia, 40 % tlenu, 0,5 % wodoru, 3% dwutlenku w\u0119gla) s\u0105 idealnymi parametrami dla autoregeneracji organizmu, a ponadto pobudzaj\u0105 uk\u0142ad nerwowy, pomna\u017caj\u0105 namna\u017canie kom\u00f3rek macierzystych (nawet o 150 %), wzmacniaj\u0105 odporno\u015b\u0107 i pozwalaj\u0105 si\u0119 g\u0142\u0119boko zrelaksowa\u0107. Pomys\u0142odawc\u0105 komory normobarycznej jest lekarz dr Jan Pokrywka, a inicjatorem zbudowania takiej komory w Mielcu przy ul. Matki Teresy \u2013 S\u0142awomir Gawe\u0142. W\u0142a\u015bcicielami s\u0105 S\u0142awomir Gawe\u0142 i Stanis\u0142aw Turkot. Otwarcie komory Normobaric Mielec odby\u0142o si\u0119 24 V 2021 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NORWIDA CYPRIANA KAMILA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (165 m) ulica na osiedlu Wolno\u015bci. \u0141\u0105czy ulic\u0119 Zwyci\u0119stwa z ulic\u0105 K. Szymanowskiego, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ulicami F. Nowowiejskiego i T. Kasprowicza. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a w 1977 r. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki po obu stronach. Jej adres maj\u0105 posesje prywatne z domami i ogr\u00f3dkami.
Patron ulicy: C. K. NORWID (1821-1883) to jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy oraz zdolny rze\u017abiarz, malarz i rytownik. By\u0142 romantykiem, ale optowa\u0142 za patriotyzmem poprzez wyt\u0119\u017con\u0105 prac\u0119. Stwierdzi\u0142, \u017ce \u201eOjczyzna jest to zbiorowy obowi\u0105zek\u201d sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z \u201eobowi\u0105zuj\u0105cego Ojczyzn\u0119 dla cz\u0142owieka i obowi\u0105zuj\u0105cego cz\u0142owieka dla Ojczyzny\u201d. Proponowa\u0142 tworzenie nowej literatury (\u201eliteratury czynu\u201d), b\u0119d\u0105cej form\u0105 zbli\u017cenia romantyzmu do rzeczywisto\u015bci. Autor m.in. dramat\u00f3w\u00a0Za kulisami, Aktor, Pier\u015bcie\u0144 wielkiej damy i Kleopatra,<\/em>\u00a0poematu epickiego\u00a0Quidam<\/em>\u00a0oraz wierszy:\u00a0Bema pami\u0119ci \u00a0\u017ca\u0142obny rapsod, Do obywatela Johna Brown i Fortepian Szopena.<\/em> U wsp\u00f3\u0142czesnych mu nie znajdowa\u0142 zrozumienia. \u201eOdkrycie\u201d Norwida nast\u0105pi\u0142o dopiero w pierwszych latach XX w.<\/p>\r\n

NOSAL ZYGMUNT STANIS\u0141AW,<\/b> urodzony 10 I 1911 r. w Cz\u0119stochowie, syn Jana i Zofii z Grzesiakowskich. Do Mielca przyby\u0142 w 1940 r. i pracowa\u0142 w zarz\u0105dzanym przez Niemc\u00f3w Flugzeugwerk Mielec. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) bra\u0142 udzia\u0142 w uruchomieniu fabryki pod zarz\u0105dem radzieckim, a od 1945 r. \u2013 polskim, pod nazw\u0105 Pa\u0144stwowe Zak\u0142ady Lotnicze w Warszawie \u2013 Oddzia\u0142 w Mielcu, a p\u00f3\u017aniej \u2013 WSK Mielec. Pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje, w zale\u017cno\u015bci od potrzeb. Od 1961 r. by\u0142 kierownikiem zmianowym. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, g\u0142\u00f3wnie w FKS Stal Mielec. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1976 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS Stal Mielec. Zmar\u0142 14 I 1985 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOSEK ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 13 III 1948 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Antoniny z domu Giera. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1967 r. W czasie nauki w technikum by\u0142 cz\u0142onkiem zespo\u0142\u00f3w muzycznych \u201eNiewinni\u201d i \u201eKleks\u201d oraz go\u015bcinnie w \u201ePulpitach\u201d. Zajmowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce modelarstwem lotniczym i startowa\u0142 w wielu zawodach modelarskich. Studia na Wydziale Elektrycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y In\u017cynierskiej w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 1971 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142 Studium Pedagogiczne WSP w Rzeszowie. Gra\u0142 w zespole muzycznym \u201eWuesik\u201d i wyst\u0119powa\u0142 w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201ePo\u0142oniny\u201d. Po studiach podj\u0105\u0142 prac\u0119 w O\u015brodku Bada\u0144 Rozwojowych Sprz\u0119tu Komunikacyjnego Mielec. W latach 1971-1982 pracowa\u0142 na stanowiskach konstruktora, kierownika sekcji i kierownika dzia\u0142u osprz\u0119tu lotniczego. Ponadto uczy\u0142 przedmiot\u00f3w zawodowych w Technikum Elektrycznym w Mielcu i prowadzi\u0142 wyk\u0142ady dla mechanik\u00f3w lotniczych WSK Mielec. By\u0142 t\u0142umaczem tekst\u00f3w technicznych z j\u0119zyka rosyjskiego na j\u0119zyk polski. Bra\u0142 udzia\u0142 w opracowaniu projektu wst\u0119pnego i technicznego samolotu M-15 oraz pr\u00f3bach certyfikacyjnych tego samolotu w Instytucie GOSNII GA w Moskwie. By\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 stanowiska do zdalnego sterowania tym samolotem w tunelu aerodynamicznym i nadzorowa\u0142 jego prac\u0119 w Centralnym Instytucie Aerohydrodynamicznym (CAGI) w \u017bukowskim k\/Moskwy. By\u0142 cz\u0142onkiem grupy konstruktor\u00f3w, pod kierownictwem mgr. in\u017c. J\u00f3zefa Oleksiaka, opracowuj\u0105cej projekt wst\u0119pny samolotu M-18 Dromader. W drugiej po\u0142owie lat 70. bra\u0142 udzia\u0142 w opracowaniu dokumentacji osprz\u0119towej samolotu M-20 Mewa oraz przebywa\u0142 na konsultacjach w firmie Piper w Vero Beach na Florydzie. W 1981 r. pracowa\u0142 w grupie specjalist\u00f3w, kt\u00f3rzy zmontowali, przeprowadzili pr\u00f3by naziemne i oblatali (pilot Andrzej Pamu\u0142a) dostarczon\u0105 do Kanady pierwsz\u0105 parti\u0119 5 samolot\u00f3w M-18 Dromader w bazie lotniczej Fredericton. Na pocz\u0105tku lat 80. nadzorowa\u0142 pierwsz\u0105 faz\u0119 przej\u0119cia dokumentacji osprz\u0119towej samolotu Iryda z Instytutu Lotnictwa w Warszawie i adaptacj\u0119 dokumentacji samolotu An-28. W 1982 r. zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 w OBR SK Mielec i uruchomi\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119 produkcyjno-us\u0142ugow\u0105 (od 1987 r. \u201eTransfactor\u201d) w ramach Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowa\u201d w Mielcu. Zajmowa\u0142 si\u0119 m.in. produkcj\u0105 os\u0142on spawalniczych i narz\u0119dzi, regeneracj\u0105 osprz\u0119tu elektrycznego, a p\u00f3\u017aniej dostaw\u0105 lotniczych cz\u0119\u015bci zamiennych. (Szerzej o firmie \u201eTransfactor\u201d w oddzielnym ha\u015ble.) Pe\u0142ni\u0142 funkcje we w\u0142adzach Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eWielobran\u017cowa\u201d, m.in. wiceprzewodnicz\u0105cego i przewodnicz\u0105cego Rady Nadzorczej. By\u0142 tak\u017ce radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu w skr\u00f3conej kadencji 1988-1990. Jest autorem patentu \u201eUk\u0142ad automatycznego wyr\u00f3wnywania poziomu paliwa w zbiornikach skrzyd\u0142owych samolotu\u201d i wsp\u00f3\u0142autorem patentu \u201eLicznik liczby l\u0105dowa\u0144 statku powietrznego\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Honorow\u0105 Odznak\u0105 Rzemios\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOSEK J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 10 IX 1911 r. w \u0141a\u0144cucie, syn Jana i Korduli z domu P\u0105czek. W latach 30. pracowa\u0142 w firmach budowlanych i bra\u0142 udzia\u0142 w budowie Gdyni. Po II wojnie \u015bwiatowej podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Rzeszowskim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Przemys\u0142owego i prowadzi\u0142 budowy na terenie WSK Mielec. By\u0142y to m.in.: hala nr 6, sto\u0142\u00f3wka, pas startowy i obiekty na lotnisku. Ponadto bra\u0142 udzia\u0142 w powojennej rozbudowie osiedla fabrycznego, Zak\u0142adowego Domu Kultury i hali sportowo-widowiskowej. Pod koniec lat 60. otworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w ramach Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowa\u201d. Wykonywa\u0142 g\u0142\u00f3wnie prace remontowe, m.in. budynk\u00f3w u\u017cyteczno\u015bci publicznej, blok\u00f3w mieszkalnych i szk\u00f3\u0142. W mniejszym zakresie budowa\u0142, ograniczaj\u0105c si\u0119 do niewielkich obiekt\u00f3w. Uczestniczy\u0142 w budowie Domu Rzemios\u0142a w Mielcu przy ul. Kr\u00f3tkiej. W latach 70. by\u0142 cz\u0142onkiem zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eWielobran\u017cowa\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i odznaczeniami resortowymi. Zmar\u0142 22 VIII 1983 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOSEK LUCYNA (z domu B\u0104CZAL)<\/strong>, urodzona 12 V 1948 r. w Ostr\u00f3dzie, c\u00f3rka Stefana i Leonardy z domu Rynkiewicz. Absolwentka IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142a w 1966 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Filologicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1972 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra filologii polskiej. W 1972 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Technikum Elektrycznym w Mielcu na etacie nauczyciela bibliotekarza, a ponadto uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego. W 1973 r. przenios\u0142a si\u0119 do Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu i jako nauczycielka j\u0119zyka polskiego pracowa\u0142a w tej plac\u00f3wce nieprzerwanie do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 2007 r. W 2000 r. uzyska\u0142a I stopie\u0144 specjalizacji zawodowej, a w 2002 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. By\u0142a tak\u017ce egzaminatorem Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej i cz\u0142onkiem zespo\u0142u ds. egzamin\u00f3w sprawdzaj\u0105cych, powo\u0142ywanego przez Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie. Jej wychowankowie zdobywali wiele laur\u00f3w w olimpiadach przedmiotowych i innych konkursach. Sprawowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c opiek\u0119 nad ko\u0142em teatralnym \u201eEkonomik\u201d, gazetk\u0105 szkoln\u0105 \u201eKrzyk\u201d i dyskusyjnym klubem filmowym. W latach 1995-2007 uczestniczy\u0142a w pracach zespo\u0142u polonist\u00f3w szk\u00f3\u0142 zawodowych w Mielcu i innych formach doskonalenia zawodowego. Swoj\u0105 wiedz\u0105 dzieli\u0142a si\u0119 na \u0142amach \u201eKwartalnika Edukacyjnego\u201d, opublikowa\u0142a m.in. artyku\u0142y:\u00a0Jak ucz\u0119 j\u0119zyka polskiego<\/em>\u00a0i\u00a0Kryteria oceniania w liceach, technikach i szko\u0142ach zawodowych.<\/em> Wyr\u00f3\u017cniana kilkakrotnie nagrod\u0105 Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie. W 2007 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Zmar\u0142a 26 XII 2023 r. i zosta\u0142a pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOSILA LEON<\/strong>, urodzony 31 V 1936 r. w Kamieniu \u015al\u0105skim, powiat krapkowicki, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Bartosiek. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Opolu(?). W latach szkolnych gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako nauczyciel matematyki i wychowania fizycznego w Szkole Podstawowej nr 1 w Zdzieszowicach. Wtedy te\u017c za\u0142o\u017cy\u0142 szkoln\u0105 dru\u017cyn\u0105 pi\u0142ki r\u0119cznej dziewcz\u0105t i odnosi\u0142 sukcesy w rozgrywkach okr\u0119gowych. W 1963 r. zosta\u0142 zatrudniony w Klubie Sportowym Otm\u0119t Krapkowice jako trener juniorek pi\u0142ki r\u0119cznej. W 1966 r. zdoby\u0142 z tym zespo\u0142em wicemistrzostwo Polski juniorek, a nast\u0119pnie awansowa\u0142 do ekstraklasy seniorek (1967 r.) i wywalczy\u0142 mistrzostwo Polski w sezonie 1969\/1970. W latach 1971-1973 pracowa\u0142 w klubach \u015bl\u0105skich i prowadzi\u0142 kobiec\u0105 reprezentacj\u0119 Polski. W 1973 r. zosta\u0142 zatrudniony w Stali Mielec jako trener ekstraklasowej m\u0119skiej dru\u017cyny pi\u0142ki r\u0119cznej i doprowadzi\u0142 j\u0105 do zdobycia wicemistrzostwa Polski w sezonie 1974\/1975. Od 1979 r. trenowa\u0142 grupy m\u0142odzie\u017cowe Stali Mielec i r\u00f3wnocze\u015bnie by\u0142 trenerem bramkarzy w m\u0119skiej reprezentacji Polski. W 1980 r. obj\u0105\u0142 opiek\u0119 nad dru\u017cyn\u0105 KS Posnania i w 1982 r. wprowadzi\u0142 j\u0105 do I ligi (ekstraklasy). Prowadzi\u0142 te\u017c zaj\u0119cia na uczelniach. Do Mielca powr\u00f3ci\u0142 w 1986 r. i by\u0142 trenerem ekstraklasowego zespo\u0142u pi\u0142ki r\u0119cznej Stali w sezonie 1986\/1987 (VI miejsce). Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Chrobrego G\u0142og\u00f3w i do 1990 r. prowadzi\u0142 m\u0119ski zesp\u00f3\u0142 pi\u0142ki r\u0119cznej, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na rent\u0119 inwalidzk\u0105. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 15 I 2009 r. Spoczywa na cmentarzu Naramowice w Poznaniu. Upami\u0119tnieniem jego dzia\u0142alno\u015bci jest Memoria\u0142 im. Leona Nosili w pi\u0142ce r\u0119cznej, organizowany corocznie od 2010 r. przez KS Posnani\u0119 w Poznaniu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOTARIATY (KANCELARIE NOTARIALNE),<\/strong>\u00a0powsta\u0142y na terenie zaboru austriackiego w II po\u0142. XIX w. na podstawie ustaw notarialnych z 1855 r. i 1871 r. Pierwszymi notariuszami dzia\u0142aj\u0105cymi w Mielcu byli: Antoni Bartosi\u0144ski (lata 60. i 70. XIX w.), Antoni Fibich (1876-1907), Bronis\u0142aw Leszczycki (do 1914 r.), Jan Glaser (pocz. XX w.), Ignacy Kosi\u0144ski (od 1908 r. do 1938 r.), B\u0142a\u017cej Kopacz (1923-1933), Roman Rog\u00f3\u017c (lata 30.), Micha\u0142 G\u0142owi\u0144ski (lata 30.) i Antoni \u015apiewak (lata 30.). Po II wojnie \u015bwiatowej funkcjonowa\u0142y nadal prywatne kancelarie notarialne, jednak\u017ce zakres ich kompetencji systematycznie zmniejszano. W 1951 r. uchylono dotychczasowe prawo o notariacie z 1933 r. i na podstawie nowej ustawy powo\u0142ano Pa\u0144stwowe Biura Notarialne, m.in. w Mielcu, znosz\u0105c tym samym kancelarie prywatne. Biuro by\u0142o pa\u0144stwowym organem powszechnej obs\u0142ugi prawnej w zakresie czynno\u015bci cywilnoprawnych. Ponadto powierzono mu niekt\u00f3re czynno\u015bci z zakresu s\u0105dowego post\u0119powania cywilnego, m.in. post\u0119powania spadkowego oraz wydawanie nakaz\u00f3w zap\u0142aty w post\u0119powaniu nakazowym i upominawczym, a od 1963 r. prowadzenie ksi\u0105g wieczystych i rozpoznawanie spraw przekazanych do post\u0119powania wieczystoksi\u0119gowego. PBN w Mielcu kierowa\u0142 przez wiele lat Marian Rysiak Zasadnicze zmiany wprowadzi\u0142o prawo o notariacie w 1991 r., przywracaj\u0105c funkcjonowanie kancelarii notarialnych indywidualnych lub jako sp\u00f3\u0142ek cywilnych. W Mielcu powsta\u0142y 3 kancelarie notarialne: El\u017cbiety Kranc-Filipeckiej przy ul. Lwowskiej 4, Bernadetty Michalczyk-\u0141uczak przy ul. T. Ko\u015bciuszki 17 i Moniki Pezdy przy ul. A. Mickiewicza 2. Taki stan utrzymuje si\u0119 nadal. Notariusze mieleccy nale\u017c\u0105 do Izby Notarialnej w Rzeszowie. Po 2006 r. powsta\u0142y kolejne dwie kancelarie notarialne: Moniki Anny Surmy-Pac\u0142awskiej (Rynek 5) i Katarzyny Szulik-Dudek (ul. Lwowska 4). W 2012 r. funkcjonowa\u0142o w Mielcu pi\u0119\u0107 kancelarii. W 2020 r. kancelarie notarialne prowadz\u0105: El\u017cbieta Kranc-Filipecka (ul. Lwowska 4), Bernadetta Michalczyk \u0141uczak (ul. T. Ko\u015bciuszki 17), Monika Pezda (ul. A. Mickiewicza 2), Monika Surma-Pac\u0142awska (Rynek 5), Katarzyna Szulik-Dudek (ul. Lwowska 4- I p.), W\u0142adys\u0142awa Barnat (ul. J\u0119drusi\u00f3w 2), Ma\u0142gorzata Filipecka (ul. Lwowska 2), Bogus\u0142aw Fio\u0142ek (ul. T. Ko\u015bciuszki 20), Ewa Kowalska (ul. Wolno\u015bci 23B\/65, Miko\u0142aj Kuciel (ul. K. Pu\u0142askiego 1), Justyna Mazur (ul. S. \u017beromskiego 19\/304).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOWA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska d\u0142ugo\u015bci 984 m na osiedlu Dziubk\u00f3w. \u0141\u0105czy ul. Wolno\u015bci z ul. D\u0142ug\u0105, znacznie skracaj\u0105c dojazd od osiedli Wolno\u015bci i Kazimierza Wielkiego do SSE EURO-PARK MIELEC. Powsta\u0142a w 1973 r. Wybudowano przy niej szereg okaza\u0142ych dom\u00f3w jednorodzinnych, a obecnie powstaje tu osiedle tzw. \u201eszereg\u00f3wek\u201d. Od 1996 r. posiada\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119, ale nie mia\u0142a chodnik\u00f3w, co by\u0142o du\u017cym utrudnieniem dla wszystkich u\u017cytkownik\u00f3w. Ponadto przecina j\u0105 ci\u0105g pieszo-rowerowy od ul. Parkowej do ul. W. Szafera. W 2012 r. zosta\u0142a przebudowana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOWACKI WITOLD<\/strong>, urodzony 20 VII 1911 r. w Zakrzewie ko\u0142o Gniezna. Absolwent gimnazjum w Nakle nad Noteci\u0105, matur\u0119 zda\u0142 w 1929 r. Studia na Politechnice Gda\u0144skiej uko\u0144czy\u0142 w 1934 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera budownictwa. Pierwsze lata pracy zawodowej zwi\u0105za\u0142 z budow\u0105 Gdyni. W 1937 r. przyby\u0142 do Mielca i do1939 r. kierowa\u0142 budow\u0105 cz\u0119\u015bci obiekt\u00f3w nowej fabryki samolot\u00f3w w Cyrance. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. Zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez Niemc\u00f3w i w oflagach przebywa\u0142 do wyzwolenia przez Armi\u0119 Radzieck\u0105 pod koniec stycznia 1945 r. W czasie niewoli stara\u0142 si\u0119 pog\u0142\u0119bia\u0107 w\u0142asn\u0105 wiedz\u0119 i uczy\u0142 innych, g\u0142\u00f3wnie student\u00f3w politechniki. W 1945 r. powierzono mu kierowanie Katedr\u0105 Statyki Budowli w Politechnice Warszawskiej z siedzib\u0105 w Lublinie, ale jeszcze tego roku przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Politechniki Gda\u0144skiej, gdzie obj\u0105\u0142 Katedr\u0119 Statyki Budowli i Wytrzyma\u0142o\u015bci materia\u0142\u00f3w. Tak\u017ce w 1945 r. uzyska\u0142 doktorat nauk technicznych na podstawie pracy \u201eStatyka ruszt\u00f3w p\u0142askich\u201d. Od 1952 r. pracowa\u0142 w Warszawie, najpierw jako profesor na Politechnice Warszawskiej, a od 1955 r. \u2013 kierownik Katedry Teorii Spr\u0119\u017cysto\u015bci i Plastyczno\u015bci na Wydziale Matematyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. R\u00f3wnocze\u015bnie aktywnie dzia\u0142a\u0142 jako projektant i konstruktor wielu du\u017cych inwestycji, m.in. mostu prze\u0142adunkowego w Szczecinie i Hali Sportowej w \u0141odzi. Wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 jego dzia\u0142alno\u015bci by\u0142a praca w Polskiej Akademii Nauk, m.in. jako wiceprezesa, prezesa (1978-1980), przewodnicz\u0105cego Rady Naukowej Instytutu Podstawowych Problem\u00f3w Techniki i przewodnicz\u0105cego Komitetu Bada\u0144 i Prognoz \u201ePolska 2000\u201d przy Prezydium PAN. Przyczyni\u0142 si\u0119 do zorganizowania i rozwini\u0119cia dzia\u0142alno\u015bci sieci plac\u00f3wek PAN w zakresie nauk technicznych oraz powstania nowych czasopism naukowych w tej dziedzinie. W dalszej dzia\u0142alno\u015bci badawczej skoncentrowa\u0142 si\u0119 na problemach statyki i dynamiki budowli oraz teorii spr\u0119\u017cysto\u015bci i termospr\u0119\u017cysto\u015bci. Napisa\u0142 blisko dwie\u015bcie prac naukowych, kt\u00f3re zosta\u0142y opublikowane w kraju i za granic\u0105. Opracowa\u0142 szereg podr\u0119cznik\u00f3w akademickich, m.in.\u00a0Mechanika budowli<\/em>\u00a0oraz monografii, m.in:\u00a0Dynamika budowli<\/em>\u00a0i\u00a0Teoria spr\u0119\u017cysto\u015bci.<\/em> Wychowa\u0142 wielu naukowc\u00f3w, projektant\u00f3w i konstruktor\u00f3w. Za\u0142o\u017cy\u0142 Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej. Otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 doktora honoris causa Politechniki Gda\u0144skiej, Politechniki Pozna\u0144skiej, Politechniki \u0141\u00f3dzkiej i Politechniki Warszawskiej oraz Uniwersytetu w Glasgow. Odznaczony Orderem Budowniczego Polski Ludowej, Krzy\u017cem Komandorskim OOP, Krzy\u017cem Komandorskim z Gwiazd\u0105 OOP i Orderem Sztandaru Pracy I klasy oraz Pa\u0144stwowymi Nagrodami Naukowymi: II stopnia (1949) i I stopnia (1956, 1964). Zmar\u0142 23 VIII 1986 r. Pochowany na Cmentarzu Stare Pow\u0105zki w Warszawie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWACZY\u0143SKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 5 I 1864 r. w Rzeszowie, syn Edwarda i Anny z domu Hollender. Absolwent Gimnazjum w Tarnowie z matur\u0105 w 1884 r. Uko\u0144czy\u0142 studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora praw w 1893 r. W 1889 r. zda\u0142 pa\u0144stwowy egzamin prawniczy s\u0105dowy, a nast\u0119pnie zosta\u0142 wpisany na list\u0119 kandydat\u00f3w adwokackich. W latach 1889-1893 mieszka\u0142 w Limanowej i odby\u0142 praktyk\u0119 w tamtejszym Starostwie Powiatowym. W 1893 r. zosta\u0142 przeniesiony do S\u0105du Obwodowego w Tarnowie Wydzia\u0142 Cywilny i Karny w celu odbycia praktyki. Po jej zako\u0144czeniu zosta\u0142 mianowany na auskulanta s\u0105dowego i przeniesiony do S\u0105du Powiatowego w Mielcu. Tu jednak zrezygnowa\u0142 ze stanowiska auskulanta i za\u0142o\u017cy\u0142 prywatn\u0105 kancelari\u0119 adwokack\u0105. Od pocz\u0105tku pobytu w Mielcu w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w \u017cycie spo\u0142eczno-kulturalne miasta i efektywn\u0105 prac\u0105 spo\u0142eczn\u0105 szybko zdoby\u0142 sobie autorytet w \u015brodowisku. Ju\u017c w 1893 r. zainicjowa\u0142 powstanie Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i zosta\u0142 wybrany jego pierwszym prezesem. Pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1899 r. W 1896 r. wybrano go Naczelnikiem Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej i by\u0142 nim do 1897 r. W obu przypadkach znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju organizacji oraz wprowadzi\u0142 do ich dzia\u0142alno\u015bci tre\u015bci patriotyczne. To m.in. by\u0142o przyczyn\u0105 nacisku w\u0142adz austriackich na rezygnacj\u0119 z obu funkcji i wyjazdu z Mielca.W latach 1905-1907 by\u0142 m.in. cz\u0142onkiem za\u0142o\u017cycielem Towarzystwa Opieki nad M\u0142odzie\u017c\u0105 Szk\u00f3\u0142 \u015arednich w Tarnowie. Po powrocie do Mielca w 1910 r. po raz drugi wybrano go naczelnikiem OSP i funkcj\u0119 t\u0119 sprawowa\u0142 do 1918 r. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Polskich Dru\u017cyn Strzeleckich i Zwi\u0105zku Strzeleckiego oraz zast\u0119pc\u0105 komisarza wojskowego Powiatowego Komitetu Narodowego. Wspom\u00f3g\u0142 finansowo wyposa\u017cenie mieleckich ochotnik\u00f3w do Legion\u00f3w J. Pi\u0142sudskiego. Uczestniczy\u0142 w organizacji funkcjonowania miasta po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci w 1918 r. Zmar\u0142 5 VII 1928 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK ADAM MIECZYS\u0141AW LEON (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 28 II 1927 r. w Rz\u0119dzianowicach, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Janiny z Ja\u015bkiewicz\u00f3w. W latach 1939\u20131944 ucz\u0119szcza\u0142 na tajne komplety w zakresie Gimnazjum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, a po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej kontynuowa\u0142 nauk\u0119 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. Matur\u0119 zda\u0142 w 1946 r. Studia teologiczne w Instytucie Teologicznym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1951 r. Niemal r\u00f3wnocze\u015bnie (25 III 1951 r.) obroni\u0142 prac\u0119 magistersk\u0105 Biograficzne sylwetki profesor\u00f3w Seminarium Duchownego w Tarnowie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, a 29 IV 1951 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz \u2013 katecheta pracowa\u0142 w \u0141\u0119kach G\u00f3rnych, Brzesku i Tarnowie (parafia katedralna). W 1954 r. powierzono mu funkcj\u0119 diecezjalnego duszpasterza g\u0142uchoniemych i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 1998 r., a ponadto przez kilka lat by\u0142 tak\u017ce diecezjalnym duszpasterzem niewidomych i umys\u0142owo niedorozwini\u0119tych. Od 1960 r. pracowa\u0142 w Seminarium Duchownym w Tarnowie jako prze\u0142o\u017cony \u2013 prefekt studi\u00f3w (do 1965 r.), wyk\u0142adowca historii Ko\u015bcio\u0142a (do 1998 r.) i lektor j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego, a tak\u017ce dyrektor Biblioteki Seminarium (1963-1991) i redaktor \u201eTarnowskich Studi\u00f3w Teologicznych\u201d (25 lat). W latach 1963-1967 r. studiowa\u0142 zaocznie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego (Katedra Bibliotekoznawstwa) i w 1967 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filologii na podstawie pracy\u00a0Biblioteka Seminarium Duchownego w Tarnowie. Zarys historyczny.<\/em>\u00a0W tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 badawcz\u0105 nad bibliotek\u0105 opactwa tynieckiego, kt\u00f3rej owocem by\u0142a rozprawa doktorska Biblioteka Opactwa Tynieckiego w zbiorach Biblioteki Seminarium Duchownego w Tarnowie i doktorat nauk humanistycznych w 1970 r. Jako profesor prowadzi\u0142 seminarium naukowe historii Ko\u015bcio\u0142a. Pod jego kierunkiem napisano oko\u0142o 160 prac dyplomowych i magisterskich. Opublikowa\u0142 oko\u0142o 200 artyku\u0142\u00f3w i kilka ksi\u0105\u017cek, w tym monumentalne czterotomowe dzie\u0142o\u00a0S\u0142ownik biograficzny kap\u0142an\u00f3w diecezji tarnowskiej 1786\u20131985<\/em>\u00a0(Tarn\u00f3w 1999\u20132004). Bra\u0142 udzia\u0142 w zjazdach i konferencjach naukowych w Polsce i za granic\u0105, m.in. w Austrii, Bu\u0142garii, Finlandii, RFN i Watykanie. W 1972 r. otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 kanonika gremialnego Kapitu\u0142y Katedralnej w Tarnowie. Wizytowa\u0142 parafie w ramach wizytacji kanonicznych. Przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 wszystkich parafii w diecezji (oko\u0142o 500), niekt\u00f3rych po kilka razy. W 1983 r. otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 kapelana Ojca \u015awi\u0119tego. Po 1998 r. na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i zosta\u0142 zwolniony ze wszystkich obowi\u0105zk\u00f3w z wyj\u0105tkiem kapitulnych. Opublikowa\u0142 kolejne ksi\u0105\u017cki:\u00a0Ksi\u0119\u017ca tarnowscy w anegdocie<\/em>\u00a0(3 zeszyty w latach 2009-2012, 4 zeszyt w opracowaniu),\u00a0By\u0142em wikarym w \u0141\u0119kach G\u00f3rnych<\/em>\u00a0(Tarn\u00f3w 2012),\u00a0Moja pie\u015b\u0144 o Brzesku<\/em> (Tarn\u00f3w 2013). Zmar\u0142 7 X 2020 r. Pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie.<\/p>\r\n

\"\"NOWAK\u00a0DOROTA (Z DOMU BOGDANOWSKA)<\/strong>, urodzona 3 VI 1959 r. w Mielcu. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, egzaminy maturalne zda\u0142a w 1978 r. \u00a0W latach 1973-1978 uprawia\u0142a lekkoatletyk\u0119 (skok wzwy\u017c) w \u201eStali\u201d Mielec. Zdoby\u0142a tytu\u0142 wicemistrzyni Polski juniorek w skoku wzwy\u017c (1976 r. \u2013 173 cm) i br\u0105zowy medal w halowych Mistrzostwach Polski (1977 r.- 173 cm). \u00a0Nale\u017ca\u0142a do kadry narodowej juniorek, a w okr\u0119gu rzeszowskim by\u0142a czo\u0142ow\u0105 zawodniczk\u0105 tak\u017ce w klasyfikacji seniorek. Jej rekord \u017cyciowy wynosi 177 cm. W latach 1978-1984 studiowa\u0142a na Wydziale Technologii \u017bywno\u015bci Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Od 1984 r. pracuje w SGGW jako specjalista naukowo-techniczny i ostatnio adiunkt. Jest autork\u0105 publikacji naukowych z zakresu in\u017cynierii \u017cywno\u015bci \u00a0zamieszczanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. W 2002 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 doktora po obronie pracy Procesy wymiany ciep\u0142a i masy podczas suszenia owoc\u00f3w promieniami podczerwonymi. Mieszka w Warszawie. Od VI 2009 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Oddzia\u0142u Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Technolog\u00f3w \u017bywno\u015bci. 30 IX 2011 r. obj\u0119\u0142a stanowisko dyrektora Instytutu Technologii \u017bywno\u015bci (obecnie Instytut Technologii \u017bywno\u015bci i Gastronomii) w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Przedsi\u0119biorczo\u015bci w \u0141om\u017cy, a ponadto od XII 2011 r. jest pe\u0142nomocnikiem rektora ds. jako\u015bci kszta\u0142cenia. Pozostaje jednocze\u015bnie adiunktem na Wydziale Nauk o \u017bywno\u015bci SGGW w Warszawie. Jest odpowiedzialna za doko\u0144czenie realizacji Projektu Unijnego, realizowanego z Programu Rozw\u00f3j Polski Wschodniej, m.in. projektuje wyposa\u017cenie w aparatur\u0119 badawcz\u0105 i technologiczn\u0105, stanowi\u0105c\u0105 najwy\u017csze standardy \u015bwiatowe w swoich kategoriach, a tak\u017ce nadzoruje realizacj\u0119 zakup\u00f3w tej aparatury.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK JACEK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 22 I 1966 r. w Tuszowie Narodowym, syn Eugeniusza i Marii z domu Bojak. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1985 r. Studia teologiczne na Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 z magisterium z teologii w 1991 r., a nast\u0119pnie przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. W latach 1991-1992 pracowa\u0142 w parafii \u015bw. Wojciecha w Szczawnicy, a w latach 1992-1998 odby\u0142 studia specjalistyczne w Instytucie Filologii Polskiej na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie i w 1999 r. uzyska\u0142 doktorat z nauk humanistycznych w zakresie literaturozawstwa. Od 1998 r. pracowa\u0142 jako prefekt w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie oraz wyk\u0142adowca nauki o wsp\u00f3\u0142czesnym j\u0119zyku polskim i literatury religijnej (adiunkt na Wydziale Teologicznym PAT w Krakowie Sekcja w Tarnowie). W latach 2000-2003 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora tarnowskiego oddzia\u0142u \u201eGo\u015bcia Niedzielnego\u201d. W kr\u0119gu jego zainteresowa\u0144 pozostaje literatura polska 2. po\u0142owy XIX w., a w szczeg\u00f3lno\u015bci epistolografia pisarzy okresu pozytywizmu. Publikuje artyku\u0142y w \u201eGo\u015bciu Niedzielnym\u201d i periodykach diecezjalnych, a tak\u017ce artyku\u0142y naukowe z zakresu bada\u0144 nad literatur\u0105 polsk\u0105 2. po\u0142. XIX w., kt\u00f3re s\u0105 zamieszczane w specjalistycznych czasopismach, m.in. w \u201ePami\u0119tniku Literackim\u201d. Pe\u0142ni te\u017c szereg funkcji diecezjalnych. Wchodzi w sk\u0142ad m.in. Rady Kap\u0142a\u0144skiej, Rady do spraw Formacji Duchowie\u0144stwa Diecezji Tarnowskiej, Zespo\u0142u Redakcyjnego Pisma Urz\u0119dowego Diecezji Tarnowskiej Currenda, Fundacji im. Arcybiskupa Jerzego Ablewicza, Rady Wydzia\u0142u Uniwersytetu Papieskiego Jana Paw\u0142a II w Krakowie \u2013 Wydzia\u0142u Teologicznego Sekcji w Tarnowie, Zespo\u0142u Redakcyjnego \u201eTarnowskich Studi\u00f3w Teologicznych\u201d, Rady Programowej RDN Ma\u0142opolska i RDN Nowy S\u0105cz oraz Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Tarnowie. W latach 2007-2008 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prorektora, a w latach 2008-2014 – rektora Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Od 2014 r. jest proboszczem parafii pw. Naj\u015bwietszej Maryi Panny Krolowej Polski w Tarnowie – Mo\u015bcicach. W 2008 r. zosta\u0142 uhonorowany godno\u015bci\u0105 kapelana Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci., a w 2014 r. – godno\u015bci\u0105 kanonika pra\u0142ata Kapitu\u0142y Kolegiackiej pw. \u015bw. Wawrzy\u0144ca M\u0119czennika w Wojniczu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOWAK JACEK KRZYSZTOF<\/strong>, urodzony 30 I 1962 r. w Warszawie, syn Krzysztofa i Haliny z domu \u017bak. Absolwent Technikum Gastronomicznego ZSG nr 1 w Warszawie, matur\u0119 zda\u0142 w 1981 r. Uko\u0144czy\u0142 kursy instruktora pi\u0142ki r\u0119cznej i s\u0119dziego pi\u0142ki r\u0119cznej. Trenowanie pi\u0142ki r\u0119cznej rozpocz\u0105\u0142 w latach szkolnych. Powo\u0142ywano go do kadry m\u0142odzik\u00f3w (1977-1978), kadry junior\u00f3w (1979-1980) i kadry m\u0142odzie\u017cowej Polski (1980-1981). Jako pi\u0142karz r\u0119czny i instruktor zatrudniony by\u0142 w KS Warszawianka (1981-1985) i KS Jurand Ciechan\u00f3w (1985-1986). W 1986 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i oddelegowany do I-ligowej Stali Mielec, gdzie gra\u0142 do 1990 r. W 1990 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela wychowania fizycznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Rolniczych w Rzemieniu. Od 1991 r. do 1996 r. przebywa\u0142 na kontrakcie sportowym w Belgii, graj\u0105c w klubach: FC Lacentre (1991-1994, awans z III do II ligi) i Roc Flemalle (1994-1996, II liga). R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1993-1995 trenowa\u0142 I-ligowy zesp\u00f3\u0142 kobiet Roc Flemalle. W 1996 r. powr\u00f3ci\u0142 do kraju i pracowa\u0142 jako kasjer, a nast\u0119pnie kierownik zmiany w Hotelu Marriot w Warszawie. W latach 2000-2002 pracowa\u0142 \u00a0w reaktywowanej Stali Mielec z zespo\u0142em juniorek m\u0142odszych i grupami m\u0142odzie\u017cowymi ch\u0142opc\u00f3w. W 2002 r. zosta\u0142 zatrudniony w firmie Ahold Polska Sp. z o.o. jako kierownik supermarketu ALBERT w Mielcu i na tym stanowisku pracuje nadal. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 2003-2005 by\u0142 trenerem I zespo\u0142u SPR Stal Mielec i awansowa\u0142 z nim z II ligi do I ligi w sezonie 2004\/2005. W 2005 r. zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 w SPR Stal Mielec. Do 2007 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika supermarketu \u201eAlbert\u201d w Mielcu, a nast\u0119pnie by\u0142 kierownikiem supermarketu \u201eAlbert\u201d w D\u0119bicy (2007-2009) i kierownikiem sklepu Rzeszowskiego Centrum Materia\u0142\u00f3w Budowlanych Oddzia\u0142 w D\u0119bicy (2009-2010). W latach 2010-2011 pracowa\u0142 jako instruktor sportowy w Gminie Wadowice G\u00f3rne. W 2013 r. zosta\u0142 zatrudniony na sta\u017c w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu.<\/p>\r\n

NOWAK J\u00d3ZEF JAN,<\/b> urodzony 14 VIII 1918 r. w Kro\u015bnie, syn Piotra. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1938 r. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w rodzinnym gospodarstwie. Nale\u017ca\u0142 do tr\u00f3jki ZWZ-AK (z kolegami z liceum – Stanis\u0142awem Piskorem i Tadeuszem Witkiem, maturzystami z 1938 r.), kt\u00f3ra m.in. kolportowa\u0142a konspiracyjn\u0105 gazetk\u0119 \u201eOdwet\u201d i\u00a0 dostarcza\u0142a prze\u0142o\u017conym informacje o dzia\u0142aniach Niemc\u00f3w na terenie fabryki samolot\u00f3w (FWM) i Mielca. Po otrzymaniu informacji, \u017ce na pocz\u0105tku sierpnia 1944 r., przed ucieczk\u0105 z Mielca, Niemcy zaminowali fabryk\u0119, wymieniona tr\u00f3jka poprzecina\u0142a zauwa\u017cone podejrzane kable. Po wojnie \u017caden z nich nie potrafi\u0142 jednak jednoznacznie stwierdzi\u0107, \u017ce to by\u0142y w\u0142a\u015bnie kable do min. Faktem natomiast jest to, \u017ce miny nie wybuch\u0142y i zak\u0142ad ocala\u0142. W 1944 r. zosta\u0142 zatrudniony w PZL \u2013 WP nr 2 jako pomocnik \u015blusarza. Nied\u0142ugo potem zosta\u0142 przeniesiony do ksi\u0119gowo\u015bci, a nast\u0119pnie awansowany na kierownika gospodarki materia\u0142owej i skierowany do zorganizowania rozdzielni w Wydziale 33. Po wykonaniu tego zadania przeniesiono go do Wydzia\u0142u 06, gdzie zaj\u0105\u0142 si\u0119 uporz\u0105dkowaniem\u00a0 magazynu narz\u0119dzi pok\u0142adowych wykonywanych w Mielcu i \u015awidniku. P\u00f3\u017aniej powierzono mu kierownictwo akcji socjalnej WSK (kolonie, wczasy). Kolejnym zadaniem by\u0142o zorganizowanie rozdzielni w nowym Wydziale 30, gdzie uruchomiono produkcj\u0119 aparatury wtryskowej. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1979 r. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie i spo\u0142ecznie. Przez 9 lat by\u0142 kasjerem i cz\u0142onkiem Prezydium Rady Zak\u0142adowej WSK. Uczestniczy\u0142 w akcjach pomocy w pracach polowych w ramach tzw. \u201e\u0142\u0105czno\u015bci miasta ze wsi\u0105\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych i Honorow\u0105 Odznak\u0105 WSK. Zmar\u0142 26 V 1987 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK J\u00d3ZEF MARIAN<\/strong>, urodzony 14 VIII 1918 r. w Kro\u015bnie, syn Piotra i El\u017cbiety z domu Trybulec. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1938 r. Rozpocz\u0119te studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie przerwa\u0142 w 1939 r. najazd wojsk hitlerowskich na Polsk\u0119. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako ksi\u0119gowy w gospodarstwie rolnym ojca (Piotra). Prawdopodobnie nale\u017ca\u0142 do ruchu oporu lub wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z nim (do ko\u0144ca \u017cycia nie ujawni\u0142 si\u0119). Uczestniczy\u0142 w akcji przeci\u0119cia zamaskowanych kabli, u\u0142o\u017conych na cyranowskich polach w pobli\u017cu Flugzeugwerk Mielec na pocz\u0105tku sierpnia 1944 r. 20 XII 1944 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w PZL Mielec jako pomoc \u015blusarza, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 na stanowiskach: rachmistrza, buchaltera, kierownika ksi\u0119gowo\u015bci materia\u0142owej, kierownika rozdzielni rob\u00f3t, planisty, skarbnika Rady Zak\u0142adowej (1958-1963), starszego ksi\u0119gowego, kierownika Akcji Socjalnej (1963-1965) i ponownie kierownika rozdzielni rob\u00f3t. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 6 II 1979 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w. Zmar\u0142 26 V 1987 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOWAK KAZIMIERZ STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 19 VIII 1954 r. w Mielcu, syn Eugeniusza i Marii z domu Bojak. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu. Po maturze w 1974 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 stra\u017caka w Komendzie Powiatowej Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Chor\u0105\u017cych Po\u017carnictwa w Krakowie. Pe\u0142ni\u0142 funkcje dow\u00f3dcy sekcji, dow\u00f3dcy plutonu i starszego instruktora ds. operacyjnych i szkoleniowych. W latach 1993-1997 by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Jednostki Ratowniczo\u2013Ga\u015bniczej, a w 1997 r. mianowany zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 komendanta powiatowego Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2004 r. Udziela\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W latach 1970-1976 gra\u0142 w dru\u017cynie pi\u0142ki no\u017cnej \u201eGryf\u201d Mielec. By\u0142 radnym Rady Gminy Tusz\u00f3w Narodowy (1994-1998) i wiceprezesem Zarz\u0105du Gminnego ZOSP w Tuszowie N. (2000-2005), a od 2005 pe\u0142ni funkcj\u0119 komendanta Gminnej Ochrony Przeciwpo\u017carowej w Tuszowie Narodowym. Posiada stopie\u0144 m\u0142odszego kapitana. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi \u201eZa Dzielno\u015b\u0107\u201d, Srebrnym i Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Zwalczaniu Powodzi\u201d, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Ochrony Przeciwpo\u017carowej\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LOK\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK LEONARD<\/strong>, urodzony 6 II 1927 r. w Kie\u0142kowie, powiat mielecki, syn Franciszka i Anny z Sobusiak\u00f3w. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec (od 20 I 1943 r.). W 1949 r. uko\u0144czy\u0142 Liceum Pedagogiczne w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 od roku szkolnego 1949\/1950 w Szkole Podstawowej w Trze\u015bni ko\u0142o Mielca. W 1952 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowy Wy\u017cszy Kurs Nauczycielski we Wroc\u0142awiu (kierunek: wychowanie fizyczne). Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do szko\u0142y w Rydzowie, a nast\u0119pnie uczy\u0142 w mieleckich szko\u0142ach, m.in. w 11-letniej Szkole Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Podstawowego i Licealnego (p\u00f3\u017aniej LO nr 27, II LO) i Szkole Podstawowej nr 3. Przygotowywa\u0142 zespo\u0142y m\u0142odzie\u017cowe do zawod\u00f3w szkolnych i odnosi\u0142 z nimi sporo sukces\u00f3w. W latach 60. oddelegowany zosta\u0142 do pracy w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu na stanowisko przewodnicz\u0105cego Powiatowego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki. Pe\u0142ni\u0105c t\u0119 funkcj\u0119 koordynowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 sportowo-rekreacyjn\u0105 i turystyczn\u0105 na terenie Mielca i powiatu mieleckiego. Przyczyni\u0142 si\u0119 zw\u0142aszcza do rozwoju r\u00f3\u017cnych form sportu masowego oraz budowy bazy dla sportu wyczynowego, co sytuowa\u0142o Mielec w \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wce wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. W latach 1972-1974 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 2 w Mielcu, a nast\u0119pnie do 1975 r. pracowa\u0142 w Wydziale O\u015bwiaty i Wychowania Urz\u0119du Powiatowego w Mielcu jako wizytator do spraw sportu i turystyki. Po likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r. zosta\u0142 przeniesiony do Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu na stanowisko inspektora, a nast\u0119pnie zosta\u0142 kierownikiem Wydzia\u0142u Kultury Fizycznej i Turystyki. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra wychowania fizycznego. W 1978 r. powr\u00f3ci\u0142 do Szko\u0142y Podstawowej nr 2 i jako nauczyciel wychowania fizycznego pracowa\u0142 do emerytury w 1982 r. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 LA, Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 LZS, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza LZS i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201eStal\u201d Mielec. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1982 r. Zmar\u0142 5 IV 1988 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK MARZENA (z domu CZY\u017b)<\/strong>, urodzona 4 VII 1973 r. w Mielcu, c\u00f3rka Floriana i Zuzanny z domu Leska. Absolwentka Liceum Medycznego w Mielcu z matur\u0105 w 1993 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1994 r. w Szpitalu Wojew\u00f3dzkim im. \u015bw. \u0141ukasza w Tarnowie jako piel\u0119gniarka dyplomowana w Izbie Przyj\u0119\u0107 Oddzia\u0142\u00f3w Chirurgicznych, przekszta\u0142conej w 2001 r. na Szpitalny Oddzia\u0142 Ratunkowy. W 2004 r. uko\u0144czy\u0142a studia licencjackie (specjalno\u015b\u0107: piel\u0119gniarstwo) w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Zawodowej w Tarnowie, a nast\u0119pnie studiowa\u0142a na Wydziale Nauk o Zdrowiu Akademii \u015awi\u0119tokrzyskiej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach i w 2006 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra piel\u0119gniarstwa. W roku akademickim 2006\/2007 wyk\u0142ada\u0142a piel\u0119gniarstwo w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Zawodowej w Tarnowie. Od IX 2006 r. pracuje w Szpitalu Powiatowym w Mielcu, najpierw jako starsza piel\u0119gniarka na Oddziale Urologicznym i pe\u0142nomocnik dyrektora do spraw akredytacji, a od stycznia 2008 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 naczelnej piel\u0119gniarki. Tak\u017ce od 2008 r. wsp\u00f3\u0142pracuje z O\u015brodkiem Kszta\u0142cenia Podyplomowego Piel\u0119gniarek i Po\u0142o\u017cnych w Rzeszowie w zakresie szkolenia kadry piel\u0119gniarskiej, m.in. jest kierownikiem i wyk\u0142adowc\u0105 kurs\u00f3w organizowanych przez O\u015brodek dla piel\u0119gniarek i po\u0142o\u017cnych. W 2009 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania systemem ochrony zdrowia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Rzeszowskiego. Uczestniczy w kursach i szkoleniach zwi\u0105zanych z piel\u0119gniarstwem. Jest wsp\u00f3\u0142autork\u0105 publikacji Piel\u0119gnowanie pacjenta w chorobach serca (czasopismo Annales, Lublin 2004 r.). W 2011 r. by\u0142a pe\u0142nomocnikiem dyrektora do spraw Akredytacji Szpitala Specjalistycznego PRO-FAMILIA w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK MICHA\u0141 ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 15 II 1946 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Kazimiery z domu G\u0142uch. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1965 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w Krakowie (specjalno\u015b\u0107: samochody i ci\u0105gniki) i w 1971 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika. Od 1 II 1972 r. do 31 III 1993 r. pracowa\u0142 w O\u015brodku Bada\u0144 Rozwojowych Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu jako sta\u017cysta, starszy konstruktor, samodzielny konstruktor, specjalista konstruktor w Dziale Konstrukcji Pojazd\u00f3w Specjalnych (telewizyjne wozy transmisyjne, pojazdy ch\u0142odnie, wyci\u0105garka szybowcowa, pojazdy \u201eMelex\u201d). 1 IV 1993 r. zosta\u0142 pracownikiem Wytw\u00f3rni Pojazd\u00f3w \u201eMelex\u201d Sp. z o.o. i zajmowa\u0142 stanowiska m.in. kierownika dzia\u0142u i konstruktora w Dziale Konstrukcyjno-Technologicznym. Zosta\u0142 wybrany do Rady Nadzorczej WP \u201eMelex\u201d w kadencji 1993-1994. By\u0142 autorem kilku wniosk\u00f3w racjonalizatorskich i wsp\u00f3\u0142autorem wynalazku (patent nr PL 160281). Od 1980 r. dzia\u0142a\u0142 w NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d, by\u0142 m.in. cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Regionu w Rzeszowie (1998\u20132002). Od 26 II 2004 r. otrzymuje \u015bwiadczenia przedemerytalne. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 jest modelarstwo lotnicze. W 1957 r. zosta\u0142 przyj\u0119ty do modelarni lotniczej Aeroklubu Mieleckiego (grupa T. Raty\u0144skiego).W latach 1959\u20131990 startowa\u0142 z powodzeniem w Mistrzostwach Polski oraz w \u00a0wielu zawodach krajowych i zagranicznych w r\u00f3\u017cnych kategoriach modeli: swobodnie lataj\u0105cych, na uwi\u0119zi, z nap\u0119dem gumowym i z nap\u0119dem silnikowym. Najlepsze starty: *1960 r. – XXV MP Modeli Lataj\u0105cych (Gniezno) w kat. junior\u00f3w \u2013 zespo\u0142owe mistrzostwo Polski i 3 m. indywidualnie (modele z nap\u0119dem gumowym); *1961 r. \u2013 XXVI MP Modeli Lataj\u0105cych (Ciechan\u00f3w) w kat. junior\u00f3w \u2013 II wicemistrz Polski (modele z nap\u0119dem gumowym) i 4 m. dru\u017cynowo; *1973 r. \u2013 XXXVIII MP Modeli Lataj\u0105cych na Uwi\u0119zi (Cz\u0119stochowa) \u2013 4 m. zespo\u0142owo (powo\u0142anie na ob\u00f3z kadry narodowej); *1975 r. \u2013 Og\u00f3lnopolskie Zawody Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych (Nowy Targ) \u2013 1.m. (modele z nap\u0119dem gumowym), *1976 r. \u2013 OZMSL (Krak\u00f3w) \u2013 1.m. (modele z n.g.); *1977 r. \u2013 OZMSL (Krosno) \u2013 1 m. (modele z n.g.); *1989 r. – Mi\u0119dzynarodowe Zawody Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych o Puchar O. Antonowa (Kij\u00f3w) \u2013 udzia\u0142 z modelem z n.g. (F1B); *1990 r. \u2013 MZMSL o Puchar O. Antonowa (Kij\u00f3w) \u2013 udzia\u0142 z modelem z n.g. (F1B). Uzyska\u0142 uprawnienia instruktorskie: III klasy (1963), I klasy (1974) i klasy \u201eS\u201d (1984). Prowadzi\u0142 szkolenie dzieci i m\u0142odzie\u017cy w O\u015brodku Modelarstwa Lotniczego AM w Cyrance. W latach 1984 \u2013 1989 by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i instruktorem modelarni lotniczej \u201e\u015amigie\u0142ko\u201d w Szkole Podstawowej nr 8. Najlepsze starty wychowank\u00f3w: *1988 i 1990 r. \u2013 I i II Mistrzostwa \u015awiata Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych w kat. junior\u00f3w – Arkadiusz Kud\u0142a (modele z nap\u0119dem gumowym). Przez szereg lat pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje w Aeroklubie Mieleckim, m.in. skarbnika, cz\u0142onka zarz\u0105du i przewodnicz\u0105cego Sekcji Modelarstwa Lotniczego. Wa\u017cnym epizodem w \u017cyciu (lata 60. i 70.) by\u0142o uprawianie ta\u0144ca towarzyskiego. W okresie studi\u00f3w by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem Studenckiego Klubu Tanecznego PK \u201eBawinek\u201d. Startowa\u0142 w 13 turniejach tanecznych, uzyska\u0142 klas\u0119 \u201eC\u201d amator\u00f3w. Po uko\u0144czeniu kursu kwalifikacyjnego II stopnia prowadzi\u0142 kursy ta\u0144ca towarzyskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK PIOTR MARCIN<\/strong>, urodzony 26 I 1883 r. w Radomy\u015blu Wielkim, syn Ferdynanda i Wiktorii z domu Burgiel. Absolwent Gimnazjum w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1902 r. Studia prawniczo-polityczne na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1906 r. Po studiach odby\u0142 praktyk\u0119 adwokack\u0105 w kancelarii dr. Maurycego Orli\u0144skiego w Radomy\u015blu Wielkim, a nast\u0119pnie roczn\u0105 praktyk\u0119 do przygotowawczej s\u0142u\u017cby s\u0119dziowskiej przy c.k. S\u0105dzie Krajowym w Krakowie (1908-1909). Pod koniec 1909 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako auskulant w S\u0105dzie w Tarnowie. P\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 m.in. w S\u0105dzie Powiatowym w Kro\u015bnie, a w latach 20. w S\u0105dzie Powiatowym w D\u0119bicy. W 1928 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i prowadzi\u0142 zakupione gospodarstwo rolne w D\u0119bicy. Sprzeda\u0142 je i w 1932 r. wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 Konstancj\u0105 zakupi\u0142 od hr. Konstancji Oborskiej z Mielca ziemi\u0119 o powierzchni oko\u0142o 58 ha na terenach gminy katastralnej Cyranka ko\u0142o Mielca. (P\u00f3\u017aniej dokupi\u0142 jeszcze oko\u0142o 3,5 ha.) \u0141\u0105czna powierzchnia gospodarstwa rolnego, kt\u00f3re utworzy\u0142 i prowadzi\u0142, wynosi\u0142a 61,36 ha. W latach 1936-1939 wybudowa\u0142 dom i zabudowania gospodarcze. W zwi\u0105zku z budow\u0105 fabryki samolot\u00f3w przekaza\u0142 oko\u0142o 2,3 ha pod budow\u0119 drogi od miasta do fabryki. W czasie II wojny \u015bwiatowej by\u0142 so\u0142tysem wsi Cyranka. W okresie od X 1945 r. do IV 1946 r. wi\u0119ziono go w rzeszowskim zamku. 7 VII 1949 r. na podstawie dekretu PKWN z 6 IX 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej i dekretu z 12 VIII 1946 r. zosta\u0142 pozbawiony ca\u0142ego maj\u0105tku. Wyprowadzi\u0142 si\u0119 z Mielca do miejscowo\u015bci Radwan ko\u0142o Szczucina. P\u00f3\u017aniej przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Cz\u0119stochowy, gdzie zamieszka\u0142 u c\u00f3rek, a nast\u0119pnie mieszka\u0142 z synem w Tarnowskich G\u00f3rach. Nie mog\u0105c pogodzi\u0107 si\u0119 z odebraniem maj\u0105tku, nie potrafi\u0142 nigdzie znale\u017a\u0107 sobie miejsca i w 1965 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca, gdzie zamieszka\u0142 u syna (J\u00f3zefa) przy ul. Parkowej. Zmar\u0142 25 X 1966 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK TERESA MARIA (z domu WESO\u0141OWSKA)<\/strong>, urodzona 15 VIII 1952 r. w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim, c\u00f3rka Tadeusza i Pelagii z Nowackich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im J. Chreptowicza w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim, matur\u0119 zda\u0142a w 1971 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1977 r. z tytu\u0142em lekarza medycyny. Od 1977 r. do 1989 r. pracowa\u0142a w Przemys\u0142owym Zespole Opieki Zdrowotnej przy WSK Mielec oraz r\u00f3wnocze\u015bnie od 1977 r. do 1985 r. w O\u015brodku Rehabilitacji Zawodowej WSK Mielec jako zast\u0119pca kierownika Wydzia\u0142u ds. Rehabilitacji. W latach 1989-2001 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Dzia\u0142u Rehabilitacji ZOZ Mielec. W 2001 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 NZOZ ATLAS \u2013 Przychodni Kompleksowej Rehabilitacji w Mielcu przy ul. Cz. Ta\u0144skiego, jest jego wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielk\u0105. Nowo\u015bciami prowadzonymi przez t\u0119 plac\u00f3wk\u0119 s\u0105: poradnia leczenia wad postawy, program kompleksowej rehabilitacji dzieci niepe\u0142nosprawnych oraz prowadzenie rehabilitacji kobiet po mastektomii. T. M. Nowak pracuje te\u017c w O\u015brodku Rehabilitacyjno-Rewalidacyjnym w Pniu, pow. mielecki. Dzia\u0142a w Oddziale Akcji Katolickiej przy Parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. Wsp\u00f3\u0142pracuje z Klubem Seniora \u201ePogodna Jesie\u0144\u201d. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Rehabilitacji. Uczestniczy w krajowych i mi\u0119dzynarodowych kongresach i sympozjach po\u015bwi\u0119conych rehabilitacji.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK WIKTORIA MARIA (z domu Nowak )<\/strong>, urodzona 11 IX 1928 r. w Przec\u0142awiu, powiat mielecki, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Karoliny z domu Tylec. W czasie okupacji hitlerowskiej mieszka\u0142a z rodzicami w Przec\u0142awiu. Uko\u0144czy\u0142a Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu. Od 1952 r. pracowa\u0142a kolejno w Prezydium Gminnej Rady Narodowej w Przec\u0142awiu jako sekretarz (do 1954 r.), Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu \u2013 Wydzia\u0142 Finansowy (do 1957 r.), GRN w Przec\u0142awiu jako delegat do spraw skupu (do 1960 r.), PPRN w Mielcu \u2013 Wydzia\u0142 Przemys\u0142u i Handlu jako kierownik dzia\u0142u (do 1975 r.) i Urz\u0119dzie Gminy w Przec\u0142awiu (do 1977 r.). W 1977 r. zosta\u0142a zatrudniona w Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu na stanowisku kierownika biura. Poprzez zaanga\u017cowan\u0105 i sumienn\u0105 prac\u0119 przyczyni\u0142a si\u0119 do utrzymywania sprawno\u015bci organizacyjnej rzemios\u0142a w Mielcu i regionie w kryzysowych latach 80. Sporo czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a na prace spo\u0142eczne na rzecz miasta. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Jana Kili\u0144skiego, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Rzemios\u0142a, Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rady Narodowej\u201d, Odznaka \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Handlu i Us\u0142ug\u201d, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rzemios\u0142a Polskiego\u201d oraz Odznak\u0105 Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w 1991 r. Zmar\u0142a 6 IX 2009 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAK W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 V 1947 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca, syn Antoniego i Anny z domu Kubik. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105, a nast\u0119pnie Technikum Mechaniczne Wydzia\u0142 dla Pracuj\u0105cych Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych MPM, matur\u0119 zda\u0142 w 1968 r. Prac\u0119 w WSK \u201eDelta-Mielec\u201d rozpocz\u0105\u0142 jako ucze\u0144 ZSP w 1961 r. Pracowa\u0142 na stanowiskach: tokarza, kontrolera, konstruktora i specjalisty konstruktora. Odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 (1968-1970), a nast\u0119pnie podj\u0105\u0142 studia wieczorowe na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w zakresie mechaniki (specjalno\u015b\u0107: silniki spalinowe) i w 1976 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. 1 VI 1978 r. zosta\u0142 zatrudniony w Przedsi\u0119biorstwie PKS w Rzeszowie Oddzia\u0142 Towarowo-Osobowy w Przemy\u015blu na stanowisku kierownika Dzia\u0142u Taboru i Sprz\u0119tu. Od 1 VIII 1982 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Zak\u0142adach Chemii Gospodarczej \u201ePollena\u2013Astra\u201d w Przemy\u015blu na stanowisku g\u0142\u00f3wnego mechanika. By\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem wynalazku \u201eUk\u0142ad nap\u0119dowo\u2013steruj\u0105cy prasy pojedynczego nitowania\u201d (\u015awiadectwo autorskie nr 160437, wydane 24 XI 1982 r.). Od 2 I 1992 r. pracowa\u0142 jako starszy mistrz w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Energetyki Cieplnej w Przemy\u015blu. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych, Studium Podyplomowe \u201eCiep\u0142ownictwo i Ogrzewnictwo\u201d przy Wydziale In\u017cynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej oraz studia podyplomowe w zakresie audytingu energetycznego w budownictwie na Wydziale In\u017cynierii \u015arodowiska i Energetyki Politechniki \u015al\u0105skiej w Gliwicach (1997). Z dniem 16 II 1998 r. wojewoda przemyski powo\u0142a\u0142 go na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. administracyjnych w Muzeum Narodowym Ziemi Przemyskiej w Przemy\u015blu. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 prezesa Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Sztuk Pi\u0119knych w Przemy\u015blu i inspirowa\u0142 wiele przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 kulturalnych. Nawi\u0105za\u0142 i prowadzi\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu, m.in. by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wystaw artyst\u00f3w malarzy z Przemy\u015bla i Mielca w Galerii SCK. Nale\u017ca\u0142 tak\u017ce do Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201ePaszkot\u201d w Przemy\u015blu oraz wchodzi\u0142 w sk\u0142ad kolegium redakcyjnego \u201e\u0141owcy Galicyjskiego\u201d. Odznaczony m.in. Br\u0105zowym Medalem Zas\u0142ugi \u0141owieckiej. Zmar\u0142 18 IX 2003 r. Spoczywa na Zasa\u0144skim Cmentarzu Komunalnym w Przemy\u015blu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAKOWSKA IRENA (z domu GRUNWALD)<\/strong>, urodzona 20 IV 1924 r. w Bielanach ko\u0142o K\u0119t, c\u00f3rka Franciszka i Rozalii z domu Kryska. Przed wybuchem wojny w 1939 r. uko\u0144czy\u0142a dwie klasy gimnazjalne. Nauk\u0119 kontynuowa\u0142a na tajnych kompletach w Piotrkowie Trybunalskim (gimnazjum i ma\u0142a matura w 1942 r.) oraz Cz\u0119stochowie, gdzie uko\u0144czy\u0142a tajne liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce z matur\u0105 w pa\u017adzierniku 1944 r. oraz tajne pedagogium (X 1944 r. \u2013 III 1945 r.). R\u00f3wnocze\u015bnie od stycznia 1945 r. studiowa\u0142a filologi\u0119 polsk\u0105 na Uniwersytecie Pozna\u0144skim z tymczasow\u0105 siedzib\u0105 w Cz\u0119stochowie, a od roku akademickiego 1945\/1946 w Poznaniu. (Wymienione formy nauki zosta\u0142y potwierdzone weryfikacj\u0105 Kuratorium Okr\u0119gu Szkolnego w Kielcach.) Studia uko\u0144czy\u0142a w 1949 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra filozofii w zakresie filologii polskiej. (Temat pracy magisterskiej: Zagadnienia pracy w tw\u00f3rczo\u015bci Cypriana Kamila Norwida.) Podczas III roku studi\u00f3w) uczy\u0142a w Liceum Pedagogicznym dla Doros\u0142ych i w Gimnazjum Si\u00f3str Urszulanek w Poznaniu. Od listopada 1949 r. do czerwca 1950 r. by\u0142a nauczycielk\u0105 j\u0119zyka polskiego w Prywatnym Liceum Si\u00f3str Zmartwychwstanek w Wejherowie, a ponadto od lutego do czerwca 1950 r. uczy\u0142a w Pa\u0144stwowym Liceum w Wejherowie. Po przerwie zwi\u0105zanej z zamkni\u0119ciem liceum ss. Zmartwychwstanek, od lutego 1951 r. do lutego 1952 r. pracowa\u0142a w Liceum Si\u00f3str Urszulanek w Gdyni. W lutym 1952 r. przyby\u0142a do Mielca w zwi\u0105zku z delegowaniem do pracy w WSK m\u0119\u017ca (Zenona). W marcu 1952 r. zosta\u0142a zatrudniona w Dziale Kooperacji WSK. Od 1953 r. do 1959 r. nie pracowa\u0142a ze wzgl\u0119d\u00f3w rodzinnych (macierzy\u0144stwo i wychowanie dzieci). Na prze\u0142omie 1957 i 1958 r. wyre\u017cyserowa\u0142a w ZDK WSK spektakl \u201eBetlejem Polskie\u201d L. Rydla. W 1959 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Powiatowej Stacji Sanitarno\u2013Epidemiologicznej jako instruktor o\u015bwiaty sanitarnej. W 1961 r. zosta\u0142a zatrudniona w ZDK WSK jako instruktor do spraw programowych, a nast\u0119pnie g\u0142\u00f3wny instruktor programowy, b\u0119d\u0105cy faktycznie zast\u0119pc\u0105 kierownika (p\u00f3\u017aniej dyrektora) do spraw programowych ZDK WSK Mielec i p\u00f3\u017aniej RCK. W 1987 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem RCK. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do pa\u017adziernika 1990 r. i nast\u0119pnie przesz\u0142a na emerytur\u0119. W 30-letniej zawodowej pracy w kulturze by\u0142a jednym z inspirator\u00f3w i wsp\u00f3\u0142organizator\u00f3w wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 o charakterze og\u00f3lnopolskim (m.in. Og\u00f3lnopolskie Spotkania Folklorystyczne \u201eJarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca\u201d, Og\u00f3lnopolskie Spotkania Rze\u017abiarskie, Og\u00f3lnopolska Sesja Matek Chrzestnych Statk\u00f3w P\u017bM), regionalnych (przegl\u0105dy zespo\u0142\u00f3w artystycznych) i \u015brodowiskowych (m.in. kluby i ko\u0142a zainteresowa\u0144). W znacz\u0105cym zakresie wp\u0142ywa\u0142a na programy artystyczne zespo\u0142\u00f3w ZDK (RCK), dob\u00f3r tre\u015bci i form wystaw i ekspozycji w galeriach oraz inne formy dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej i o\u015bwiatowej. Szczeg\u00f3lnie wiele wysi\u0142ku po\u015bwi\u0119ca\u0142a spotkaniom z czo\u0142owymi polskimi tw\u00f3rcami: literatami, re\u017cyserami, kompozytorami i publicystami. By\u0142a wsp\u00f3\u0142autorem koncepcji utworzenia Robotniczego Centrum Kultury w Mielcu jako formy regionalnego zintegrowania si\u0142 i \u015brodk\u00f3w dla tworzenia mo\u017cliwie bogatej i szerokiej oferty kulturalno-o\u015bwiatowej w Mielcu i miejscowo\u015bciach, sk\u0105d doje\u017cd\u017cali ludzie do pracy w WSK i innych mieleckich zak\u0142adach. Przez pewien czas uczy\u0142a (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) j. angielskiego i kulturoznawstwa w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym Nr 27. Du\u017co czasu przeznacza\u0142a na prac\u0119 spo\u0142eczn\u0105. W latach 80. by\u0142a radn\u0105 MRN w Mielcu, wiceprzewodnicz\u0105c\u0105 MRN i przewodnicz\u0105c\u0105 Komisji Wychowania, O\u015bwiaty, Kultury i Spraw Socjalnych. By\u0142a tak\u017ce cz\u0142onkiem Plenum Wojew\u00f3dzkiej Rady Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych i Wojew\u00f3dzkiej Rady Kultury w Rzeszowie. W 1989 r. utworzy\u0142a Fundusz Charytatywny im. Adama Chmielowskiego \u2013 brata Alberta, kt\u00f3ry funkcjonuje do dzi\u015b i cieszy si\u0119 du\u017cym uznaniem w \u015brodowisku. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Szko\u0142y\u201d oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca (1982). Form\u0105 uznania by\u0142o tak\u017ce powierzenie jej funkcji matki chrzestnej statku m\/s \u201eMielec\u201d, wodowanego w 1979 r. Zmar\u0142a 5 II 2017 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAKOWSKI JACEK<\/strong>, urodzony 28 VIII 1970 r. w Mielcu, syn Zbigniewa i Bogumi\u0142y z Serwa\u0144skich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1989 r. Chemi\u0105 interesowa\u0142 si\u0119 od klasy pi\u0105tej szko\u0142y podstawowej. W klasie sz\u00f3stej i si\u00f3dmej zosta\u0142 laureatem wojew\u00f3dzkiego Konkursu Chemicznego Szk\u00f3\u0142 Podstawowych, a w \u00f3smej \u2013 finalist\u0105 Centralnej Olimpiady Chemicznej Szk\u00f3\u0142 \u015arednich (1985). W latach 1987-1989 by\u0142 laureatem tej Olimpiady. (Jego nauczycielem by\u0142 Edward Spilarewicz.) Jako reprezentant Polski dwukrotnie bra\u0142 udzia\u0142 w Mi\u0119dzynarodowej Olimpiadzie Chemicznej, zdobywaj\u0105c w 1988 r. w Helsinkach srebrny medal i w 1989 r. z\u0142oty medal w Halle. W latach 1989-1993 studiowa\u0142 na University of Illinois at Chicago, Illinois (kierunek: chemia, graduacja), otrzymuj\u0105c Summa cum laude (najwy\u017csze wyr\u00f3\u017cnienie) i stopie\u0144 naukowy B.S. (Bachelor of Science), a w latach 1993-1997 kontynuowa\u0142 studia na University of California at Berkeley, California (kierunek: chemia biofizyczna \u2013 biochemia). W 1997 r. (Ph.D.) uzyska\u0142 doktorat na podstawie pracy doktoranckiej: Tr\u00f3jwymiarowa struktura kwasu rybonukleinowego (RNA), u\u017cywaj\u0105c NMR (3D structure of RNA by NMR)<\/em>, wykonanej w laboratorium profesora Ignacio Tinoco. W latach 1997-1999 odby\u0142 studia podoktoranckie (post doctoral) w The Scripps Research Institute, San Diego, CA. Laboratorium prof. Gerald Joyce. W latach 1999-2001 pracowa\u0142 jako profesor na University of Texas at Austin (Texas), w Departamencie Chemii i Biochemii. Kierunki jego pracy naukowej to: krystalografia, struktura kwas\u00f3w nukleinowych i nanotechnologia. W latach 2001-2003 pracowa\u0142 jako Senior Scientist w Syrrx, Inc. San Diego California, a w latach 2003 \u2013 2004 jako Associate Director – biologia strukturalna w Sagres Discovery w San Diego (California). Od 2004 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora do spraw biologii strukturalnej w San Diego (California). Jest wsp\u00f3\u0142autorem 10 wniosk\u00f3w patentowych oraz wsp\u00f3\u0142autorem 14 dzie\u0142 naukowych, wydanych w j\u0119zyku angielskim. Wyk\u0142ada\u0142 (na zaproszenie), m.in. w Santa Cruz, Austin, Londynie, San Francisco i Warszawie. Za osi\u0105gni\u0119cia naukowe otrzyma\u0142 szereg nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAKOWSKI TADEUSZ<\/strong>, urodzony 14 I 1934 r. w Bruay-en-Artois (Francja), syn Jana i Honoraty z domu Stefanik. Do Polski przyby\u0142 z rodzin\u0105 w 1948 r. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Przemys\u0142ow\u0105 G\u00f3rnicz\u0105 w Bytomiu (1951), praktykuj\u0105c w Kopalni W\u0119gla Kamiennego \u201eDymitrow\u201d. Treningi bokserskie rozpocz\u0105\u0142 w klubie Budowlani Bytom. Od 1951 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako \u015blusarz (W-34), a nast\u0119pnie starszy planista. Trenowa\u0142 boks w dru\u017cynie \u201eStali\u201d Mielec i w latach 1951 i 1952 zdoby\u0142 mistrzostwo wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego w wadze p\u00f3\u0142\u015bredniej. W 1952 r., po zdobyciu br\u0105zowego medalu na Mistrzostwach Polski w Warszawie, awansowa\u0142 do czo\u0142\u00f3wki polskich bokser\u00f3w w wadze p\u00f3\u0142\u015bredniej. Tak\u017ce w 1952 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Przemys\u0142owe Pa\u0144stwowej Fabryki Wagon\u00f3w w Sanoku. W kolejnych latach regularnie zdobywa\u0142 tytu\u0142y mistrza zrzeszenia Stal i mistrza wojew\u00f3dztwa. Wygrywa\u0142 walki w rozgrywkach dru\u017cynowych, m.in. znacz\u0105co przyczyniaj\u0105c si\u0119 do awansu Stali Mielec do II ligi w 1955 r. W 1957 r. w Gda\u0144sku zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Polski w wadze p\u00f3\u0142\u015bredniej i w tym samym roku\u00a0 reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 na Mistrzostwach Europy w Pradze. (Przegra\u0142 walk\u0119 eliminacyjn\u0105.) W 1962 r. zako\u0144czy\u0142 zawodnicz\u0105 karier\u0119 sportow\u0105 z bilansem: 248 stoczonych walk \u2013 211 zwyci\u0119stw, 9 remis\u00f3w i 28 pora\u017cek. Pozosta\u0142 w \u201eStali\u201d Mielec jako trener grup m\u0142odzie\u017cowych. W 1964 r. uko\u0144czy\u0142 zaocznie Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119 Uko\u0144czy\u0142 te\u017c dwuletnie Studium Trenerskie w Wy\u017cszej Szkole Wychowania Fizycznego we Wroc\u0142awiu z tytu\u0142em trenera boksu. W 1968 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Sanoka, gdzie pracowa\u0142 w Sanockiej Fabryce Autobus\u00f3w \u201eAutosan\u201d i trenowa\u0142 bokser\u00f3w \u201eStali\u201d Sanok, najpierw senior\u00f3w (II liga), a p\u00f3\u017aniej grupy m\u0142odzie\u017cowe. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Bokserskiego, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d i nagrodami lokalnymi. Zmar\u0142 3 III 2011 r. Pochowany na cmentarzu Posada w Sanoku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAKOWSKI TOMASZ<\/strong>, urodzony 15 VIII 1958 r. w Mielcu, syn Zenona i Ireny z domu Grunwald. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. W okresie szkolnym gra\u0142 w szkolnym zespole muzycznym. Studiowa\u0142 na Wydziale Pedagogiki i Psychologii UMCS (kierunek: wychowanie muzyczne) i w 1982 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 1982-1999 pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej nr 7 im. I. \u0141ukasiewicza w Mielcu jako nauczyciel muzyki, a po reformie o\u015bwiaty w 1999 r. uczy\u0142 muzyki w Szkole Podstawowej nr 6 im. F. \u017bwirki i S. Wigury oraz Gimnazjum nr 2. Od pocz\u0105tku pracy nauczycielskiej zajmowa\u0142 si\u0119 organizowaniem r\u00f3\u017cnorodnych form dzia\u0142alno\u015bci muzycznej m\u0142odzie\u017cy i dzieci. By\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 wielu scenariuszy uroczysto\u015bci i koncert\u00f3w szkolnych oraz ich wsp\u00f3\u0142organizatorem. Prowadzi\u0142 zespo\u0142y artystyczne (ch\u00f3ry, grupy wokalno-instrumentalne i instrumentalne) i pracowa\u0142 z solistami, odnosz\u0105c wiele sukces\u00f3w w festiwalach i przegl\u0105dach artystycznych miejskich, powiatowych, wojew\u00f3dzkich i og\u00f3lnopolskich. Jest autorem wielu aran\u017cacji utwor\u00f3w muzycznych. Szczeg\u00f3lnie wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142aj\u0105cemu w Samorz\u0105dowym Centrum Kultury m\u0142odzie\u017cowemu Zespo\u0142owi Muzyki Dawnej \u201eHortus Musicus\u201d (odr\u0119bne has\u0142o w tomie 1.), kt\u00f3rego jest instruktorem i kierownikiem muzycznym. Z tym zespo\u0142em wielokrotnie koncertowa\u0142 (z powodzeniem) w kraju i za granic\u0105, m.in. na \u015awiatowej Wystawie EXPO w Hanowerze (2000). Mimo naturalnej rotacji w sk\u0142adzie, ka\u017cdorazowo przygotowywa\u0142 nast\u0119pc\u00f3w i utrzymywa\u0142 wysoki poziom zespo\u0142u. Potwierdzeniem tego by\u0142y coroczne czo\u0142owe miejsca i trofea w Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Muzyki Dawnej \u201eSchola\u00a0 Cantorum\u201d Kaliszu: Srebrna Harfa Eola (2017, 2020) i Br\u0105zowa Harfa Eola (2016, 2018, 2019). Ponadto zesp\u00f3\u0142 uczestniczy\u0142 z powodzeniem w innych przegl\u0105dach, festiwalach i koncertach na terenie kraju, w tym\u00a0 dla mieleckiej publiczno\u015bci.\u00a0 Poza prac\u0105 w szko\u0142ach i SCK wsp\u00f3\u0142pracuje z mieleckim Klubem Inteligencji Katolickiej, Oddzia\u0142em ZNP, Klubami Seniora oraz parafiami rzymskokatolickimi w Mielcu i okolicy, m.in. w latach 1996-2001 prowadzi\u0142 ch\u00f3r parafialny w Chorzelowie. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 prac\u0119 dydaktyczno-wychowawcz\u0105 i dzia\u0142alno\u015b\u0107 artystyczn\u0105 otrzyma\u0142 szereg nagr\u00f3d wojew\u00f3dzkich i lokalnych. Obecnie pracuje w Szkole Podstawowej nr 7 w Mielcu jako nauczyciel muzyki i r\u00f3wnocze\u015bnie prowadzi zesp\u00f3\u0142 \u201eHortus Musicus\u201d w Domu Kultury SCK w Mielcu,\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAKOWSKI ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 8 V 1937 r. w miejscowo\u015bci Mi\u017cyniec, pow. przemyski (obecnie Ukraina), syn J\u00f3zefa i Marii z domu Wawro. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Morawskiego w Przemy\u015blu, matur\u0119 zda\u0142 w 1955 r. Od najm\u0142odszych lat interesowa\u0142 si\u0119 lotnictwem i pasj\u0119 t\u0105 realizowa\u0142 w modelarstwie. Po maturze mieszka\u0142 i pracowa\u0142 w Cieplicach. Uko\u0144czy\u0142 w\u00f3wczas w Jeleniej G\u00f3rze kurs pilota\u017cu kandydat\u00f3w do Oficerskiej Szko\u0142y Lotniczej (na samolocie CSS-13). Powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Przemy\u015bla, a nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Stalowej Woli, gdzie w miejscowym aeroklubie uzyska\u0142 kl. III pilota szybowcowego, kl. III skoczka spadochronowego i kwalifikacje pilota samolotowego kl. II. W 1958 r. uko\u0144czy\u0142 Podoficersk\u0105 Techniczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Lotniczych w Zamo\u015bciu, gdzie zdoby\u0142 zaw\u00f3d radiomechanika. Uczy\u0142 si\u0119 tak\u017ce przez 2 lata w Oficerskiej Szkole Lotniczej w D\u0119blinie, a w wojskowym aeroklubie zdoby\u0142 kl. II szybowcow\u0105, uprawnienia do kl. I samolotowej i Srebrn\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105. Powr\u00f3ci\u0142 do Stalowej Woli i zosta\u0142 zatrudniony w tamtejszym aeroklubie. R\u00f3wnocze\u015bnie podnosi\u0142 swoje kwalifikacje \u2013 zdoby\u0142 kl. I pilota samolotowego i szybowcowego oraz uprawnienia instruktora samolotowego i szybowcowego. Zdoby\u0142 te\u017c Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105. Lata\u0142 na samolotach: CSS-13, Junak-2, Junak-3, Jak-18, Zlin-126, Zlin-226 i Zlin-326 oraz oko\u0142o 10 typach szybowc\u00f3w. Startowa\u0142 w IV i V Samolotowych Mistrzostwach Polski Junior\u00f3w, zdobywaj\u0105c 6. i 4. miejsce. W grudniu 1962 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Aeroklubu Mieleckiego i pracowa\u0142 jako instruktor, a od 1964 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa urz\u0119duj\u0105cego i szefa wyszkolenia. Zdoby\u0142 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105 z Trzema Diamentami (3. w Mielcu i 154. na \u015bwiecie). Startowa\u0142 wielokrotnie w Mistrzostwach Polski. Przez 5 lat by\u0142 cz\u0142onkiem kadry narodowej w akrobacji samolotowej. Startuj\u0105c m.in. na zawodach w NRD i na W\u0119grzech. Wyszkoli\u0142 wielu mieleckich pilot\u00f3w samolotowych i szybowcowych. Przyczyni\u0142 si\u0119 do reaktywowania sekcji spadochronowej. W 1968 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 Mistrza Sportu w szybownictwie (za zdobycie Diamentowej Odznaki Szybowcowej). W 1969 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako pilot transportowy. Wykonywa\u0142 loty na samolotach An-2 i M-18 \u201eDromader\u201d w kraju i za granic\u0105 (Czechos\u0142owacja, Irak, Jugos\u0142awia, NRD, Turcja, W\u0119gry i ZSRR). Szkoli\u0142 pilot\u00f3w zagranicznych na r\u00f3\u017cnych typach samolot\u00f3w kupowanych w Mielcu. W latach 1971\u20131980 uczestniczy\u0142 w pracach agrolotniczych w Afryce (Egipt, Etiopia, Sudan) i Syrii. Promowa\u0142 M-15 (\u201eBelfegor\u201d) w NRD, wykonuj\u0105c prace agrolotnicze. W 1975 r. uzyska\u0142 uprawnienia pilota do\u015bwiadczalnego, a w 1976 r. zosta\u0142 przeszkolony na samolocie odrzutowym TS-11 \u201eIskra\u201d. Odt\u0105d oblatywa\u0142 wielokrotnie ten samolot (do ko\u0144ca jego produkcji) i demonstrowa\u0142 go na pokazach krajowych i zagranicznych, m.in. na Mi\u0119dzynarodowym Salonie Lotniczym Farnborough pod Londynem. Oblatywa\u0142 tak\u017ce: An-2, M-18 \u201eDromader\u201d, M-21 \u201eMini Dromader\u201d, M-24 \u201eSuper Dromader\u201d, An-28, M-28 \u201eSkytruck\u201d i najwi\u0119cej – I-22 \u201eIryda\u201d, w tym M-96 \u201eIryda\u201d (16 VIII 1997 r.). Ponadto we wrze\u015bniu 1984 r. wykona\u0142 lot na Mig\u201321, osi\u0105gaj\u0105c wysoko\u015b\u0107 ponad 16 000 m i przekraczaj\u0105c barier\u0119 d\u017awi\u0119ku (niezwyk\u0142e osi\u0105gni\u0119cia pilota cywilnego). Posiada licencj\u0119 pilota liniowego. W latach 1992-1994 pracowa\u0142 dla w\u0142oskiej firmy West Coast Air, wykonuj\u0105c us\u0142ugi jako pilot An-28 w Afryce Zachodniej. Tak\u017ce w latach 1995 i 1996 lata\u0142 z turystami na safari w Kenii. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 31 XII 1997 r. z bilansem lotniczym: 17 912 lot\u00f3w w czasie 9 681 godzin na 48 typach samolot\u00f3w oraz 1 709 lot\u00f3w w czasie 862 godzin na 23 typach szybowc\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Lotnictwa Sportowego\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Odznak\u0105 100-lecia Sportu Polskiego. Zmar\u0142 23 X 2010 r. Spoczywa na cmentarzu w Buszkowicach ko\u0142o Przemy\u015bla.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAKOWSKI ZDZIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 22 V 1955 r. w Mielcu, syn Zenona i Ireny z domu Grunwald. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1974 r. Studia na Politechnice Warszawskiej uko\u0144czy\u0142 w 1979 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra in\u017cyniera elektryka. Uprawia\u0142 te\u017c lekkoatletyk\u0119 w FKS \u201eStal\u201d Mielec i AZS Politechnika Warszawska. Zdoby\u0142 1. miejsce w skoku wzwy\u017c na Og\u00f3lnopolskiej Spartakiadzie M\u0142odzie\u017cy Szkolnej i Studenckiej w Poznaniu (1976) i z\u0142oty medal w skoku wzwy\u017c na Mistrzostwach Polski Szk\u00f3\u0142 Wy\u017cszych (1977). By\u0142 te\u017c dzia\u0142aczem spo\u0142ecznym AZS, za co zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 AZS. W latach 1982\u20131988 pracowa\u0142 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 w Mielcu jako nauczyciel przedmiot\u00f3w elektrycznych i informatycznych. W mi\u0119dzyczasie (1984) uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z informatyki w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. W 1988 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201ePZL\u2013Mielec\u201d. W RCK WSK zorganizowa\u0142 pierwszy w Mielcu \u201eKlub Komputerowy\u201d i kierowa\u0142 nim do 1990 r. W latach 1990\u20131997 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 (od 1986 r. im. prof. J. Groszkowskiego), kieruj\u0105c organizacj\u0105 kszta\u0142cenia zawodowego oraz przygotowuj\u0105c (z sukcesami) uczni\u00f3w do \u201eTurnieju M\u0142odych Mistrz\u00f3w Techniki\u201d. Ponadto jako nauczyciel informatyki w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu przygotowywa\u0142 uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w i olimpiad informatycznych, a kilku z nich zdoby\u0142o tytu\u0142 laureata. W 1997 r. zorganizowa\u0142 Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego (p\u00f3\u017aniej dodano: …i Doskonalenia Nauczycieli) w Mielcu i jest odt\u0105d jego dyrektorem. Od 1994 r. prowadzi zaj\u0119cia na studiach podyplomowych z informatyki w Politechnice Warszawskiej. Sam tak\u017ce doskonali swoj\u0105 wiedz\u0119 i umiej\u0119tno\u015bci. Uko\u0144czy\u0142 m.in. szkolenie edukator\u00f3w programu \u201eNowa Szko\u0142a\u201d w Centralnym O\u015brodku Doskonalenia Nauczycieli w Warszawie (1998) oraz studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (2000). Zainicjowa\u0142 szereg nowatorskich przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 w zakresie kszta\u0142cenia zawodowego w zakresie nowoczesnych technologii. By\u0142 jednym z g\u0142\u00f3wnych organizator\u00f3w XVI i XVII Konferencji Informatyka w Szkole w Mielcu (2000, 2001). Jest autorem szeregu publikacji z zakresu informatyki. S\u0105 to m.in. podr\u0119czniki szkolne i programy nauczania: Informatyka bez tajemnic \u2013 obs\u0142uga mikrokomputer\u00f3w,<\/em> Warszawa 1993\u20131999; Informatyka bez tajemnic \u2013 u\u017cytkowanie mikrokomputer\u00f3w<\/em>, Warszawa 1993\u20131999; Informatyka bez tajemnic \u2013 programowanie mikrokomputer\u00f3w<\/em>, Warszawa 1994\u20131999; Informatyka dla gimnazjalisty,<\/em> Warszawa 1999 (program nauczania); Informatyka dla gimnazjalisty, <\/em>Warszawa 2000; Rysujemy i malujemy w programie Paint<\/em>, Warszawa 2001; Technologia informacyjna bez tajemnic \u2013 podr\u0119cznik dla liceum i technikum<\/em>, Warszawa 2002; Technologia informacyjna dla liceum i technikum (program nauczania)<\/em>, Warszawa 2002 oraz ksi\u0105\u017cki: TAG 3.1 w praktyce<\/em>, Warszawa 1995; \u0106wiczenia z edytora TAG,<\/em> Warszawa 1995; Dydaktyka informatyki w praktyce, <\/em>Warszawa 1996; Europejskie Komputerowe Prawo Jazdy \u2013 u\u017cytkowanie komputer\u00f3w,<\/em> Warszawa 1999; Dydaktyka informatyki w praktyce. Czego uczy\u0107,<\/em> Warszawa 2002; Dydaktyka informatyki i technologii informacyjnej w praktyce. Jak uczy\u0107<\/em> Warszawa 2003. Publikowa\u0142 tak\u017ce artyku\u0142y w czasopismach: \u201eSzko\u0142a Zawodowa\u201d, \u201eKomputer w Szkole\u201d i \u201eKomputer w Edukacji\u201d oraz w materia\u0142ach z og\u00f3lnopolskich konferencji \u201eInformatyka w Szkole\u201d. Cz\u0142onek Polskiego Towarzystwa Informatycznego, Zespo\u0142u Zadaniowego Interkl@sa (og\u00f3lnopolskiej inicjatywy wdra\u017caj\u0105cej model \u201espo\u0142ecze\u0144stwa informacyjnego\u201d) i Rady ds. Edukacji Informatycznej i Medialnej przy Ministrze Edukacji Narodowej i Sportu. Uczestniczy\u0142 w szeregu mi\u0119dzynarodowych projekt\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie z zakresu zastosowania nowych technologii informacyjnych. Posiada tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego oraz uprawnienia rzeczoznawcy MENiS w zakresie wydawania opinii na temat podr\u0119cznik\u00f3w i pomocy dydaktycznych z informatyki i technologii informacyjnej. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci na rzecz \u015brodowiska mieleckiego. W 1998 r. z listy Komitetu Wyborczego \u201eNasz Mielec\u201d zosta\u0142 wybrany radnym, a nast\u0119pnie przewodnicz\u0105cym Rady Miejskiej w Mielcu. Na te same funkcje wybrano go tak\u017ce w kadencjach 2002-2006 i 2006-2010. By\u0142 reprezentantem Mielca w Zwi\u0105zku Miast Polskich i cz\u0142onkiem zarz\u0105du Zwi\u0105zku. Od 1999 r. do 2020 r. pe\u0142ni\u0142 spo\u0142eczn\u0105 funkcj\u0119 dyrektora Centrum Edukacji Katolickiej \u201eKana\u201d w Mielcu, znacz\u0105co przyczyniaj\u0105c si\u0119 do organizowania jego pracy i rozwoju dzia\u0142alno\u015bci. Wsp\u00f3\u0142organizator wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 edukacyjnych w Mielcu, m.in. Zamiejscowego O\u015brodka Dydaktycznego AGH Krak\u00f3w w Mielcu, Festiwali Nauki i Techniki oraz Regionalnego Centrum Transferu Nowoczesnych Technologii Wytwarzania. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego do Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego i powierzono mu funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Rozwoju Regionalnego. W latach 2003-2011 by\u0142 cz\u0142onkiem Rady do spraw Edukacji Informatycznej i Medialnej, a w styczniu 2012 r. zosta\u0142 powo\u0142any na sekretarza Rady ds. Informatyzacji Edukacji \u2013 organu pomocniczego Ministerstwa Edukacji Narodowej. Ponadto jest rzeczoznawc\u0105 MEN w zakresie opiniowania podr\u0119cznik\u00f3w szkolnych z informatyki, cz\u0142onkiem Kapitu\u0142y Znaku Jako\u015bci \u201eInterkl@sa\u201d i cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Informatycznego. Autor i wsp\u00f3\u0142autor kolejnych ksi\u0105\u017cek, program\u00f3w nauczania i wielu artyku\u0142\u00f3w z dziedziny informatyki i technologii informacyjnej. Kolejne wa\u017cniejsze pozycje wydawnicze (od 2003 r.): Dydaktyka informatyki w praktyce. Wybrane zagadnienia. Mi\u0119dzy praktyk\u0105 a teori\u0105. Czego uczy\u0107?<\/em> (Warszawa 2003); Europejskie Komputerowe Prawo Jazdy \u2013 U\u017cytkowanie komputer\u00f3w<\/em> (Warszawa 1999-2004); Technologia informacyjna w Internecie<\/em> (Warszawa 2008); ECDL. U\u017cytkowanie komputer\u00f3w<\/em> (Warszawa 2009); ECDL e-obywatel<\/em> (Warszawa 2011); Informatyka. Po prostu. Podr\u0119cznik dla szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych<\/em> (Warszawa 2012). Pracowa\u0142 tak\u017ce nad metodycznymi aspektami kszta\u0142cenia na odleg\u0142o\u015b\u0107 z wykorzystaniem zasob\u00f3w cyfrowych \u201eprzetwarzanych w chmurze\u201d. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2018-2023, a nast\u0119pnie powierzono mu funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Gospodarki i Finans\u00f3w. Aktualnie, jako ekspert w dziedzinie edukacji informatycznej, podejmuje szereg dzia\u0142a\u0144 na rzecz cyfrowej transformacji polskich szk\u00f3\u0142 na wszystkich etapach edukacyjnych. Jest wsp\u00f3\u0142autorem nowej podstawy programowej z informatyki, uwzgl\u0119dniaj\u0105cej powszechn\u0105 nauk\u0119 programowania i jednocze\u015bnie przygotowuj\u0105cej uczni\u00f3w do pos\u0142ugiwania si\u0119 technologi\u0105 cyfrow\u0105 w innych dziedzinach kszta\u0142cenia i w \u017cyciu osobistym. Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w opracowaniu ramowych program\u00f3w studi\u00f3w podyplomowych dla nauczycieli informatyki oraz standard\u00f3w przygotowania nauczycieli w zakresie stosowania technologii informacyjno-komunikacyjnych. Jest wsp\u00f3\u0142autorem publikacji: Kompetencje przysz\u0142o\u015bci w czasach cyfrowej dysrupcji. Studium wyzwa\u0144 dla Polski w perspektywie roku 2030 <\/em>(Polski Instytut Ekonomiczny, 2018); Szko\u0142a gotowa na przysz\u0142o\u015b\u0107 \u2013 rekomendacje dla transformacji cyfrowej szk\u00f3\u0142<\/em> (Stowarzyszenie Miasta w Internecie, 2021). W roku szkolnym 2020\/2021, w oparciu o autorsk\u0105 podstaw\u0119 programow\u0105 i program nauczania, wdro\u017cy\u0142 z nauczycielami Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli w Mielcu po raz pierwszy w kraju eksperymentalny kierunek kszta\u0142cenia \u201etechnik robotyk\u201d. Inicjatywa ta zyska\u0142a uznanie i zaw\u00f3d ten zosta\u0142 wpisany na list\u0119 zawod\u00f3w szkolnictwa bran\u017cowego, a od roku szkolnego 2021\/2022 wiele szk\u00f3\u0142 rozpocz\u0119\u0142o kszta\u0142cenie uczni\u00f3w w tym zawodzie. W latach 2012-2020 by\u0142 sekretarzem Rady ds. Informatyzacji Edukacji \u2013 organu pomocniczego Ministra Edukacji Narodowej. Rezultatem tej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142 udzia\u0142 (jako jednego z redaktor\u00f3w merytorycznych) w opracowaniu publikacji Wsp\u00f3lna szko\u0142a<\/em> (2021), po\u015bwi\u0119conej teoretycznym i dydaktycznym kontekstom zdalnego nauczania w wymiarze przedmiotowym i zintegrowanym. By\u0142 tak\u017ce wiceprzewodnicz\u0105cym zespo\u0142u powo\u0142anego przez Marsza\u0142ka Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego, kt\u00f3ry przygotowa\u0142 za\u0142o\u017cenia programowe budowanego w Jasionce Podkarpackiego Centrum Nauki \u201e\u0141ukasiewicz\u201d. By\u0142 tak\u017ce prelegentem lub panelist\u0105 na wielu kongresach i konferencjach o zasi\u0119gu og\u00f3lnopolskim i wojew\u00f3dzkim.\u00a0 W 2021 r. zosta\u0142 nominowany do presti\u017cowej nagrody im. Marka Cara. Ponadto, po \u015bmierci Matki – Ireny Nowakowskiej, za\u0142o\u017cycielki Funduszu Kulturalno \u2013 Charytatywnego im. Adama Chmielowskiego Brata Alberta, podj\u0105\u0142 trud kontynuacji dzia\u0142alno\u015bci Funduszu i m.in. przyznawania przeze\u0144 wyr\u00f3\u017cnie\u0144 Albertusa. Zarz\u0105dzeniem Ministra Edukacji z 28 II 2024 r. zosta\u0142a powo\u0142ana Rada ds. Informatyzacji Edukacji, a Zdzis\u0142aw Nowakowski zosta\u0142 wybrany na zast\u0119pc\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady. W wyborach samorzadowych w 2024 r. uzyska\u0142 madat radnego Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2024-2029. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem Edukacji Narodowej, Z\u0142otym Medalem \u201eDei Regno Servire\u201d, Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Za Zas\u0142ugi dla Samorz\u0105du Terytorialnego”, tytu\u0142em honorowym profesora o\u015bwiaty i trzykrotnie Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej,\u00a0 oraz Srebrn\u0105 Odznak\u0105 za Zas\u0142ugi dla Modelarstwa i Aeroklubu Polskiego. W 2017 r. zosta\u0142 laureatem plebiscytu „Mielczanin Roku” Tygodnika Regionalnego Korso.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWAKOWSKI ZENON RAJMUND,<\/strong> urodzony 12 V 1929 r. w Nakle nad Noteci\u0105, syn Stanis\u0142awa (znanego wejherowskiego fotografa) i Jadwigi z Ciastowskich. Swoje wczesne dzieci\u0144stwo sp\u0119dzi\u0142 w Wejherowie, a w czasie okupacji hitlerowskiej i do zako\u0144czenia wojny przebywa\u0142 u rodziny swojej matki w Poznaniu. Od jesieni 1945 r. pomaga\u0142 ojcu w prowadzeniu zak\u0142adu fotograficznego \u201eMatejko\u201d w Wejherowie. W roku 1946 wykona\u0142 unikatow\u0105 dokumentacj\u0119 fotograficzn\u0105 ekshumacji zw\u0142ok przedstawicieli polskiej inteligencji z Pomorza Gda\u0144skiego, a tak\u017ce ludno\u015bci przywiezionej z g\u0142\u0119bi Rzeszy, pomordowanych przez hitlerowc\u00f3w od pa\u017adziernika 1939 do kwietnia 1940 r. w lasach pia\u015bnickich ko\u0142o Wejherowa. 29 VII 1949 r. zda\u0142 egzamin przed komisj\u0105 egzaminacyjn\u0105 przy Izbie Rzemie\u015blniczej w Gda\u0144sku i uzyska\u0142 tytu\u0142 czeladnika w rzemio\u015ble fototechnika. Drug\u0105 jego pasj\u0105 by\u0142y samoloty i szybowce. 25 VI 1946 r. uko\u0144czy\u0142 teoretyczny kurs szybowcowy organizowany przez Aeroklub Gda\u0144ski. W 1948-1949 by\u0142 junakiem w Powszechnej Organizacji \u201eS\u0142u\u017cba Polsce\u201d w L\u0119borku. W 1948 r. zdoby\u0142 uprawnienia pilota szybowcowego II stopnia w Szkole Szybowcowej w Polichnie i Je\u017cowie. W lecie 1949 r. uko\u0144czy\u0142 kurs pilota\u017cu podstawowego na samolotach PO-2 i Szpak 4T w Centrum Wyszkolenia Pilot\u00f3w i Mechanik\u00f3w PO \u201eS\u0142u\u017cba Polsce\u201d w Ligotce Dolnej. W 1949 roku rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Zamo\u015bciu. Tam w 1951 r. uko\u0144czy\u0142 Techniczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 \u2013 kurs technik\u00f3w osprz\u0119tu i ze stopniem chor\u0105\u017cego zosta\u0142 skierowany do 21. Przedstawicielstwa Wojskowego w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142: Technikum Mechaniczne MPC \u2013 Wydzia\u0142 dla Pracuj\u0105cych w Mielcu \u00a0z tytu\u0142em technik mechanik (1959), Zaoczne Studium Ekonomiczne III stopnia w Warszawie z uprawnieniami dyplomowanego bieg\u0142ego ksi\u0119gowego (1971) oraz kurs przeszkolenia specjalistycznego oficer\u00f3w s\u0142u\u017cby in\u017cynieryjno-lotniczej wojsk lotniczych w Wojskowej Akademii Technicznej im. J. D\u0105browskiego w Warszawie. W mieleckim 21. PW pracowa\u0142 do 1990 r., po czym w stopniu podpu\u0142kownika przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Mia\u0142 ca\u0142\u0105 gam\u0119 zainteresowa\u0144, nale\u017ca\u0142 m.in. do Polskiego Zwi\u0105zku Filatelist\u00f3w, Oddzia\u0142u PTTK przy WSK Mielec i Polskiego Zwi\u0105zku Dzia\u0142kowc\u00f3w. By\u0142 jednym z organizator\u00f3w Wojskowego Ko\u0142a \u0141owieckiego nr 144 przy 21. PW w Mielcu, pe\u0142ni\u0142 w nim funkcj\u0119 sekretarza zarz\u0105du oraz by\u0142 cz\u0142onkiem komisji rewizyjnej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Srebrnym i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d oraz Medalem 40-lecia Polski Ludowej. Zmar\u0142 6 marca 2014 roku. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWICKI MICHA\u0141 (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 22 IX 1859 r. w Rzochowie, syn Jana i Weroniki z Siewierskich. Absolwent gimnazjum w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1881 r. Po studiach teologicznych w Tarnowie w 1885 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. W latach 1885\u20131888 pracowa\u0142 jako wikariusz w Piwnicznej, Szczurowej, Nowym S\u0105czu i Tarnowie (katedra), a ponadto by\u0142 katechet\u0105 w tarnowskich szko\u0142ach. Od 15 V 1888 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prefekta Seminarium Duchownego w Tarnowie, a w latach 1889-1910 by\u0142 katechet\u0105 gimnazjalnym i dyrektorem bursy w Nowym S\u0105czu. Z powodu pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia w 1910 r. zrezygnowa\u0142 z funkcji dyrektora. Otrzyma\u0142 odznaczenia EC i RM. W 1918 r. powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Rzochowa i tam zmar\u0142 3 I 1919 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu \u2013 Rzochowie przy ul. Rzochowskiej. Jego niezwykle owocn\u0105 prac\u0119 duszpastersk\u0105 w Nowym S\u0105czu upami\u0119tniono epitafium w ko\u015bciele \u015bw. Kazimierza.<\/p>\r\n

NOWICKI STANIS\u0141AW\u00a0 KAROL<\/b>,\u00a0 urodzony 4 XI 1893 r. w Rzochowie, powiat mielecki, syn Paw\u0142a i Anieli. Absolwent Gimnazjum w Nowym S\u0105czu z matur\u0105 w 1912 r. W czasie I wojny \u015bwiatowej studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie oraz pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 sanitarn\u0105 w armii austriackiej. Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim (1918-1920). W 1921 r. uzyska\u0142 dyplom lekarza i stopie\u0144 doktora medycyny. Po obronie rozprawy doktorskiej zosta\u0142 zatrudniony w Klinice Chirurgii w Krakowie. Po obronie rozprawy pt. Powstanie ostrej martwicy trzustki<\/i> otrzyma\u0142 tytu\u0142 docenta. W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naczelnego chirurga 503. Szpitala Wojennego. Podczas okupacji niemieckiej pracowa\u0142 w Szpitalu OO Bonifratr\u00f3w w Krakowie. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej zosta\u0142 mianowany ordynatorem Szpitala \u015bw. \u0141azarza w Krakowie i by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. Od 1948 r. pracowa\u0142 w Gda\u0144sku jako profesor nadzwyczajny i kierownik I Katedry i Kliniki Chirurgicznej Akademii Lekarskiej. W 1951 r. powierzono mu prowadzenie I Kliniki Chirurgicznej Akademii Medycznej w Poznaniu, a p\u00f3\u017aniej pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji, m.in. prorektora Akademii. Przedmiotem jego bada\u0144 by\u0142y przewlek\u0142e choroby t\u0119tnic. Wprowadzi\u0142 polskie nazwy schorze\u0144. Rozwin\u0105\u0142 metody diagnostyczne, m.in. oscylometri\u0119 i aortografi\u0119. W histori\u0119 medycyny zapisa\u0142 si\u0119 prekursorskim leczeniem farmakologicznym i operacyjnym mia\u017cd\u017cycy i choroby Buergera. Wyniki swoich bada\u0144 opublikowa\u0142 w 1958 r. w monografii Choroby t\u0119tnic ko\u0144czyn<\/i>. Stworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 szko\u0142\u0119 chirurgiczn\u0105. By\u0142 promotorem 16 doktorat\u00f3w. Zmar\u0142 11 IX 1972 r. w Rabce Zdroju.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOWI\u0143SKI TADEUSZ<\/strong>, urodzony 23 V 1902 r. w Osielsku, powiat bydgoski. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105. Jako ochotnik uczestniczy\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. (walki na wschodzie, obrona Warszawy). Po zawieszeniu broni zosta\u0142 zwolniony ze s\u0142u\u017cby i pomaga\u0142 w prowadzeniu gospodarstwa domowego. W 1929 r. zosta\u0142 ponownie powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej i odby\u0142 j\u0105 w 3 Pu\u0142ku Lotniczym w \u0141awnicy ko\u0142o Poznania. Po s\u0142u\u017cbie wojskowej otrzyma\u0142 prac\u0119 jako dor\u0119czyciel (listonosz) w Urz\u0119dzie Pocztowym w Kielnie, powiat wejherowski. Tam nale\u017ca\u0142 do tajnego Zwi\u0105zku Powsta\u0144c\u00f3w Wojak\u00f3w. W 1935 r. zosta\u0142 przeniesiony s\u0142u\u017cbowo do Urz\u0119du Pocztowego w Mielcu, gdzie pracowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c jako dor\u0119czyciel. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako \u017co\u0142nierz 5 Batalionu \u0141\u0105czno\u015bci w Krakowie, na trasie Krak\u00f3w \u2013 Mielec \u2013 Stanis\u0142aw\u00f3w, gdzie jego jednostka zosta\u0142a rozbita. Z resztk\u0105 oddzia\u0142u przedosta\u0142 si\u0119 na W\u0119gry i tam zosta\u0142 internowany (najd\u0142u\u017cej przebywa\u0142 w obozie w Estergom \u2013 do pa\u017adziernika 1940 r.). Po zaj\u0119ciu W\u0119gier przez Niemc\u00f3w zosta\u0142 przewieziony do Krakowa i po zarejestrowaniu wypuszczony z niewoli. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracowa\u0142 nadal jako dor\u0119czyciel. Wykonywa\u0142 niekt\u00f3re zadania ruchu oporu, np. nie dor\u0119cza\u0142 niekt\u00f3re listy do wskazanych os\u00f3b, \u015bledzi\u0142 listy do \u017candarmerii i gestapo. Po wojnie pracowa\u0142 nadal jako dor\u0119czyciel. By\u0142 cz\u0142onkiem ZBoWiD. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami wojskowymi. Zmar\u0142 14 XI 1995 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWORYTA HENRYK,<\/strong>\u00a0urodzony 10 VIII 1921 r. w Sosnowcu, syn Teodora i Heleny z domu Noga. Uko\u0144czy\u0142 Zawodow\u0105 Szko\u0142\u0119 Elektryczn\u0105 w Mys\u0142owicach. Od 5 I 1939 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w PZL \u2013 Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w nr 2 w Mielcu-Cyrance na Wydziale Elektrycznym w \u0142\u0105czno\u015bci i odt\u0105d, tak\u017ce w czasie okupacji hitlerowskiej, pracowa\u0142 w swoim zawodzie do emerytury w 1986 r. (W tym okresie zmieniono nazw\u0119 WE na Wydzia\u0142 G\u0142\u00f3wnego Automatyka). Na emeryturze pracowa\u0142 jeszcze przez kilka lat w \u201eStali\u201d Mielec w wymiarze po\u0142owy etatu. Od lat dzieci\u0119cych gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105, a nast\u0119pnie uprawia\u0142 inne dyscypliny sportowe. Od 1936 r. trenowa\u0142 w AKS Niwka, a po przyje\u017adzie do Mielca wyst\u0119powa\u0142 nieoficjalnie w r\u00f3\u017cnych dru\u017cynach. W czasie okupacji hitlerowskiej gra\u0142 w nieoficjalnej reprezentacji Mielca. (Organizowano konspiracyjne mecze z dru\u017cynami z innych miast.) Po wojnie (1945-1946) wyst\u0119powa\u0142 najcz\u0119\u015bciej w dru\u017cynie \u201eGryfa\u201d. W latach 1946-1955 by\u0142 jednym z wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 pi\u0142karzy RKS PZL \u201eZryw\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201eStali\u201d) Mielec, a ponadto gra\u0142 w dru\u017cynie hokejowej \u201eStali\u201d i zespole pi\u0142ki r\u0119cznej 11-osobowej. W latach 60. powr\u00f3ci\u0142 do \u201eGryfa\u201d i jako graj\u0105cy trener wyst\u0119powa\u0142 na \u015brodku obrony. Trenowa\u0142 tak\u017ce m\u0142odzie\u017c i wychowa\u0142 wielu znanych p\u00f3\u017aniej pi\u0142karzy \u201eStali\u201d. Pracowa\u0142 tak\u017ce z rezerwow\u0105 dru\u017cyn\u0105 \u201eStali\u201d oraz \u201eW\u0142\u00f3kniarzem\u201d Skopanie i LZS Malinie. Grywa\u0142 te\u017c w dru\u017cynie oldboy\u00f3w \u201eStali\u201d Mielec. Jeszcze w 2000 r. prowadzi\u0142 spo\u0142ecznie zaj\u0119cia w Szkole Podstawowej nr 8 w Mielcu. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie tak\u017ce poza sportem. By\u0142 radnym Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie, cz\u0142onkiem Rady PSS \u201eSpo\u0142em\u201d i cz\u0142onkiem Rady Osiedla 22 Lipca (p\u00f3\u017aniej Niepodleg\u0142o\u015bci). Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PZPN. Bra\u0142 udzia\u0142 w uroczysto\u015bciach jubileuszowych FKS Stal Mielec (50-, 60-, 65-, 70-lecie) i jako najstarszy z \u017cyj\u0105cych pi\u0142karzy Stali (w 2012 r. \u2013 91 lat) traktowany by\u0142 ze szczeg\u00f3lnymi wzgl\u0119dami. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 przy zbieraniu materia\u0142\u00f3w do wydawnictw o Stali Mielec i WSK (by\u0142 w\u00f3wczas prawdopodobnie najstarszym z \u017cyj\u0105cych by\u0142ych pracownik\u00f3w mieleckiej fabryki) oraz niniejszej\u00a0Encyklopedii miasta Mielca.\u00a0<\/em>Zmar\u0142 14 VI 2019 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NOWORYTA MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 10 VIII 1923 r. w Niwce, syn Teodora i Heleny z domu Noga. Uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie zasadnicze mechaniczne. W 1939 r. przyby\u0142 z rodzin\u0105 do Mielca. Pod koniec 1939 r. zosta\u0142 zatrudniony w Flugzeugwerk Mielec jako mechanik obs\u0142ugi obrabiarek. Po wojnie pracowa\u0142 jako technolog, a od lat 50. by\u0142 mistrzem na Wydziale 56 (monta\u017c). W czasie okupacji hitlerowskiej uczestniczy\u0142 w nielegalnych meczach pi\u0142ki no\u017cnej. Po wojnie zosta\u0142 zawodnikiem dru\u017cyny pi\u0142karskiej RKS PZL \u201eZryw\u201d Mielec, a nast\u0119pnie ZKS \u201eStal\u201d i by\u0142 jednym z wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 pi\u0142karzy do 1954 r., kiedy to zako\u0144czy\u0142 wyczynowe uprawianie sportu. By\u0142 te\u017c zawodnikiem dru\u017cyn pi\u0142ki r\u0119cznej 11-osobowej i hokeja na lodzie \u201eStali\u201d. W p\u00f3\u017aniejszych latach zaj\u0105\u0142 si\u0119 trenowaniem pi\u0142karskich grup m\u0142odzie\u017cowych i odnosi\u0142 z nimi sukcesy. W 1964 r. zdoby\u0142 z juniorami \u201eStali\u201d wicemistrzostwo Polski (mistrza, kt\u00f3rym zosta\u0142a \u201eArkonia\u201d Szczecin, wy\u0142oniono losowaniem monet\u0105), a w 1969 r. \u2013 br\u0105zowy medal. Pomaga\u0142 te\u017c trenerowi S. Gajewskiemu w prowadzeniu I dru\u017cyny. W latach 70. oddelegowano go do FKS \u201eStal\u201d Mielec jako etatowego trenera pi\u0142karskich grup m\u0142odzie\u017cowych. W 1983 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 w 1988 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu.<\/p>\r\n

\"\"NOWOSIAD\u0141O DARIUSZ PIOTR,<\/b> urodzony 2 VII 1977 r. w Mielcu, syn Edwarda i Anny z domu Kie\u0142basa. Absolwent Technikum Budowlanego w Mielcu z matur\u0105 w 1997 r. W 1999 r. zosta\u0142 zatrudniony w Powiatowym Zespole Plac\u00f3wek Szkolno-Wychowawczych w Mielcu jako nauczyciel zawodu i w tej plac\u00f3wce pracuje nadal. W trakcie pracy zawodowej systematycznie si\u0119 dokszta\u0142ca\u0142. Studiowa\u0142 na Wydziale Budownictwa i In\u017cynierii \u015arodowiska Politechniki Rzeszowskiej im. I. \u0141ukasiewicza w Rzeszowie i 2007 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera, a w 2013 r. \u2013 magistra in\u017cyniera. W 2019 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe na Wydziale Pedagogicznym (kierunek: Pedagogika specjalna \u2013 edukacja i wspomaganie os\u00f3b z autyzmem, zespo\u0142em Aspergera – ASD) Wy\u017cszej Szko\u0142y Humanistyczno-Ekonomicznej w Brzegu. Ponadto w 2008 r. uko\u0144czy\u0142 dwa kursy kwalifikacyjne: pedagogiczny dla nauczycieli teoretycznych przedmiot\u00f3w zawodowych i z zakresu oligofrenopedagogiki w Podkarpackim Centrum Edukacji Nauczycieli w Rzeszowie Oddzia\u0142 w Tarnobrzegu. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 od 2000 r. nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego i z biegiem czasu awansowa\u0142 w jego strukturze. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: dru\u017cynowego 13 DH NS \u201eOr\u0142y\u201d (od 2006 r. i jest nim nadal), cz\u0142onka Komendy Hufca ZHP Mielec (2011-2019) i zast\u0119pcy komendanta Hufca ZHP Mielec (2019-2023), a w 2023 r. zosta\u0142 wybrany na komendanta Hufca ZHP Mielec. W dzia\u0142alno\u015bci harcerskiej, poza wieloma przedsi\u0119wzi\u0119ciami podejmowanymi\u00a0 z Hufcem, szczeg\u00f3lnie wiele czasu po\u015bwi\u0119ca harcerzom z \u201eNieprzetartego Szlaku\u201d. Udziela si\u0119 te\u017c w Sztabie WO\u015aP przy Hufcu ZHP Mielec i jest przewodnicz\u0105cym Komisji Licz\u0105cej. Za niezwykle ofiarn\u0105 i kompetentn\u0105 prac\u0119 nauczycielsk\u0105 i spo\u0142eczn\u0105 zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony: Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla ZHP\u201d, tytu\u0142em laureata Plebiscytu Instruktorskiego ZHP \u201eNiezwyczajni 2012\u201d w kategorii \u201eNa Nieprzetartym Szlaku\u201d, Hufcowym Odznaczeniem \u201ePrimus Inter Pares\u201d w stopniu z\u0142otym, Nagrod\u0105 Starosty Powiatu Mieleckiego i wielokrotnie Nagrod\u0105 Dyrektora Szko\u0142y.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOWOWIEJSKIEGO FELIKSA (ULICA)<\/strong>, niewielka (370 m) i \u201e\u015blepa\u201d ulica na osiedlu Wolno\u015bci. Biegnie od ul. W. Broniewskiego w kierunku wschodnim, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ul. C. K. Norwida. Na ca\u0142ej d\u0142ugo\u015bci posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119, ale chodniki po obu stronach tylko do skrzy\u017cowania z ul. C. K. Norwida. W drugiej cz\u0119\u015bci zw\u0119\u017ca si\u0119, nie ma chodnik\u00f3w i jest jedynie drog\u0105 dojazdow\u0105 do mieszka\u0144c\u00f3w. Status ulicy i patrona otrzyma\u0142a w 1973 r. Jej s\u0105siadami s\u0105 posesje z domami jednorodzinnymi i ogr\u00f3dkami.
Patron ulicy: FELIKS NOWOWIEJSKI (1877-1946) to jeden z wybitnych kompozytor\u00f3w polskich 1. po\u0142owy XX w. Wa\u017cniejsze dzie\u0142a to: opera Legenda Ba\u0142tyku (libretto napisa\u0142a zwi\u0105zana z Mielcem Waleria Szalay-Groele), balet \u2013 opera Polskie wesele, balet Kr\u00f3l wichr\u00f3w, oratoria Quo vadis i Znalezienie Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego. Napisa\u0142 te\u017c m.in. symfonie, utwory koncertowe, poematy symfoniczne, koncerty oraz liczne utwory religijne: msze, motety, kol\u0119dy i psalmy. Nagrodzono go wieloma wyr\u00f3\u017cnieniami krajowymi i zagranicznymi, w tym presti\u017cowym tytu\u0142em szambelana papieskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NOWY MIELEC (OSIEDLE FABRYCZNE, OSIEDLE)<\/strong>, nazwy osiedla fabrycznego Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego funkcjonuj\u0105ce g\u0142\u00f3wnie w latach 1936-1978. W mieleckim folklorze u\u017cywano te\u017c okre\u015ble\u0144: bloki (czasem z\u0142o\u015bliwie \u201ebleki\u201d), \u201eza sztrek\u0105\u201d (\u201eza \u015btrek\u0105\u201d), \u201eparafia za dr\u0105giem\u201d (czyli za rogatkami kolejowymi). Chodzi\u0142o tu o rozr\u00f3\u017cnienie Starego Mielca od Nowego Mielca, co te\u017c by\u0142o \u017ar\u00f3d\u0142em wielu konflikt\u00f3w. W latach 50. i 60. XX wieku nazwa \u201eNowy Mielec\u201d by\u0142a u\u017cywana w nazwach zawod\u00f3w sportowych. By\u0142y np. cykliczne wy\u015bcigi kolarskie i turnieje tenisa sto\u0142owego \u201eO Puchar Nowego Mielca\u201d. W 1957 r. Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego przekaza\u0142a\u00a0 osiedle Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu, a PMRN powo\u0142a\u0142o 7 V 1957 r. Miejski Zarz\u0105d Budynk\u00f3w Mieszkalnych i powierzy\u0142o mu bie\u017c\u0105cy zarz\u0105d budynk\u00f3w pa\u0144stwowych w Mielcu. 3 IX 1958 r. utworzono Mielecka Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Mieszkaniow\u0105, kt\u00f3ra jeszcze w tym samym roku rozpocz\u0119\u0142a budow\u0119 w\u0142asnych zasob\u00f3w mieszkaniowych i one tak\u017ce wchodzi\u0142y w sk\u0142ad Nowego Mielca. Antagonizmy pomi\u0119dzy Starym i Nowym Mielcem stopniowo s\u0142ab\u0142y po wprowadzeniu Miejskiej Komunikacji Samochodowej (1961 r.), rozbudowie miasta i\u00a0 podziale na osiedla (1978 r.) oraz oddaniu do u\u017cytku wiaduktu nad lini\u0105 kolejow\u0105. W pierwszym 20-leciu XXI wieku ju\u017c tylko nieliczni mielczanie u\u017cywaj\u0105 okre\u015blenia \u201eOsiedle\u201d, a nazwa \u201eNowy Mielec\u201d zanik\u0142a.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Budynki mieszkalne Nowego Mielca (Osiedla) oddawano w kolejno\u015bci (adresy wsp\u00f3\u0142czesne, budynki MSM oznaczone liter\u0105 S, pozosta\u0142e – MZBM): 1937 r. \u2013 al. Niepodleg\u0142o\u015bci 20, 22, A. Asnyka 1, 2, 3, 4, J. Kochanowskiego 1, 2 , 3, 5, 6, Czarneckiego 1, A. Fredry 4; 1938 r.: M. Curie-Sk\u0142odowskiej 6, J. Kochanowskiego 4; 1949 r.: M. Konopnickiej 6; 1950 r.: al. Niepodleg\u0142o\u015bci 4, 6, 8, 10, 18, K. Tetmajera 2, S. Wyspia\u0144skiego 1, M. Konopnickiej 1, 3; 1951 r.: W. Sikorskiego 1, 2, F. Chopina 4, 10, 12, 14, K. Tetmajera 4, Czarneckiego 2, A. Fredry 1, 2, J. I. Kraszewskiego 1, 2, W. Bogus\u0142awskiego 6, 8, 10; 1952 r.: L. Solskiego 4, ks. P. Skargi 1, 2, L. Staffa 2, 4, J. Kusoci\u0144skiego 3, I. \u0141ukasiewicza 1, F. Chopina 3, W. Bogus\u0142awskiego 2, 4; 1953 r.: G. Zapolskiej 2, al. Niepodleg\u0142o\u015bci 3, 5, J. Kusoci\u0144skiego 1, F. Chopina 6, 8; 1954 r.: al. Niepodleg\u0142o\u015bci 9, 11, F. Chopina 2, S. Wyspia\u0144skiego 3, W. Bogus\u0142awskiego 1; 1955 r.: G. Zapolskiej 1, al. Niepodleg\u0142o\u015bci 1, F. Chopina 1, S. Wyspia\u0144skiego 2, W. Bogus\u0142awskiego 3; 1957 r.: I. \u0141ukasiewicza 2; 1958 r.: L. Staffa 15, E. Biernackiego 3 (S); 1959 r.: Grunwaldzka 2, 4; 1960 r.: E. Biernackiego 15, I. \u0141ukasiewicza 3 (S); 1961 r.: L. Staffa 13, L. Solskiego 6 (S); 1962 r.: E. Biernackiego 9, L. Staffa 7 (S); 1963 r.: L. Solskiego 12, 14, L. Staffa 9 (S); 1964 r.: L. Solskiego 16, J. Kusoci\u0144skiego 5 (S), L. Staffa 5 (S), 3 (S), 1 (S); 1965 r.: L. Solskiego 18, 20, 22, 24, Grunwaldzka 7 a (S); 1966 r.: L. Solskiego 10, Grunwaldzka 8 a (S), 9a (S), E. Biernackiego 17 (S); 1967 r.: E. Biernackiego 13, Grunwaldzka 16 a (S), 17 a (S), 10 a (S); 1968 r.: Grunwaldzka 15 a (S), 18 a (S), 11 a (S), 12 a (S), 13 a; 1969 r.: Grunwaldzka 14 a (S), J. Kusoci\u0144skiego 9 (S); 1970 r.: J. Kusoci\u0144skiego 11 (S), 13 (S), 15 (S); 1971 r.: ks. P. Skargi 3, J. Kusoci\u0144skiego 17 (S), 19 (S), Sp\u00f3\u0142dzielcza 4 (S); 1972 r.: Sp\u00f3\u0142dzielcza 6 (S), 8 (S); 1973 r.: J. Kusoci\u0144skiego 23 (S), 29 (S), 25 (S), 27 (S); 1974 r.: E. Biernackiego 8; ks. P. Skargi 11 (S), 13 (S); 1975 r.: ks. P. Skargi 17 (S), A. K\u0119dziora 3 (S), 4 (S), 5 (S), 9 (S); 1976 r.: H. Ko\u0142\u0142\u0105taja 2 (S), A. K\u0119dziora 11 (S), K. Pu\u0142askiego 2 (S), 4 (S); 1977 r.: K. Pu\u0142askiego 5 (S); 1984 r.: Dworcowa 3, 6 (S), W. Kossaka 4 (S); 1985 r.: W. Kossaka 6 (S), Dworcowa 10; 1986 r.: Dworcowa 8 (S).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pozosta\u0142e obiekty na terenie Nowego Mielca (Osiedla): ko\u015bci\u00f3\u0142, plac\u00f3wki o\u015bwiatowe i opieku\u0144cze, plac\u00f3wki kulturalne, obiekty sportowe i hotele s\u0105 opisane w odr\u0119bnych has\u0142ach<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0NOWY RYNEK<\/strong>, kr\u00f3tka (136 m) ulica miejska na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Biegnie od ul. A. Mickiewicza do placu targowego (parkingu), zorganizowanego po II wojnie \u015bwiatowej. Powsta\u0142a w XIX w., a jako Nowy Rynek figurowa\u0142a ju\u017c na planie miasta z 1895 r. W czasie II wojny \u015bwiatowej wi\u0119kszo\u015b\u0107 stoj\u0105cych przy niej zabudowa\u0144 \u017cydowskich zosta\u0142a zniszczona. Dzi\u015b charakterystycznymi obiektami przy uliczce s\u0105 zabytkowe domy: drewniany nr 5 (ok. 1850 r.) i murowany nr 6 (prze\u0142. XIX i XX w.) oraz obelisk upami\u0119tniaj\u0105cy spalenie b\u00f3\u017cnicy z kilkudziesi\u0119cioma \u017bydami w \u015brodku przez wojsko hitlerowskie 13 IX 1939 r. Od 2000 r. posiada now\u0105 asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. W 2009 r. ulica zosta\u0142a wyremontowana, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105, a na dawnym placu targowym zbudowano parking.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

NURKO W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 XII 1907 r. w Krakowie. Studiowa\u0142 na Politechnice Lwowskiej (3 lata). Po odbyciu s\u0142u\u017cby wojskowej otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala rezerwy. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec. W strukturach konspiracyjnych AK w Mielcu dzia\u0142a\u0142 od maja 1943 r., pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 oficera wywiadu. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami \u201eJuhas\u201d i \u201eZawieja\u201d. W niewyja\u015bnionych do ko\u0144ca okoliczno\u015bciach w lutym 1944 r. zosta\u0142 oskar\u017cony przez kpt. Stefana \u0141uczy\u0144skiego \u201eKarpa\u201d o dzia\u0142anie \u201ena szkod\u0119 Si\u0142y Zbrojnej Pa\u0144stwa Polskiego\u201d i skazany na kar\u0119 \u015bmierci przez komendanta Okr\u0119gu AK. (Na kar\u0119 \u015bmierci skazano tak\u017ce 4 inne osoby, w tym komendanta Obwodu AK Mielec.) Wyrok wykonano 17 II 1944 r. Zastrzelono tak\u017ce \u017con\u0119 W. Nurki \u2013 Mari\u0119, b\u0119d\u0105c\u0105 w\u00f3wczas w ci\u0105\u017cy. Symboliczna tablica znajduje si\u0119 na rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. Mimo up\u0142ywu lat ten bezprecedensowy wyrok budzi do dzi\u015b w\u015br\u00f3d badaczy historii AK i w mieleckim \u015brodowisku du\u017ce kontrowersje i w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NYCEK \u2013 JER JOLANTA LUCYNA ( z domu NYCEK)<\/strong>, urodzona 27 VII 1969 r. w Mielcu, c\u00f3rka Mariana i Marii z domu Cie\u015bla. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1988 r. Jako cz\u0142onek grupy SIM PCK zosta\u0142a laureatem szczebla centralnego Konkursu Wiedzy o Czerwonym Krzy\u017cu i Mi\u0119dzynarodowym Prawie Humanitarnym. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Bia\u0142ymstoku\u00a0 i na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie, uzyskuj\u0105c w 1994 r. tytu\u0142 lekarza medycyny. Tak\u017ce w 1994 r. zosta\u0142a zatrudniona w Zespole Opieki Zdrowotnej w Mielcu (p\u00f3\u017aniej Szpital Powiatowy) jako lekarz sta\u017cysta, a w 1995 r. jako lekarz Pogotowia Ratunkowego i medycyny szkolnej. W 1996 r. zosta\u0142a skierowana na Oddzia\u0142 Dermatologiczny i pracuje tam nadal. Zajmowa\u0142a kolejno stanowiska: m\u0142odszego asystenta, asystenta i od 2003 r. zast\u0119pcy ordynatora. W 1999 r. uzyska\u0142a specjalizacj\u0119 I stopnia w zakresie dermatologii i wenerologii, a w 2006 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 specjalisty w dziedzinie dermatologii i wenerologii. Od 1 VII 2017 r. jest lekarzem kieruj\u0105cym Oddzia\u0142em Dermatologicznym Szpitala Powiatowego w Mielcu. Ponadto od 1998 r. prowadzi prywatny gabinet dermatologiczny. Anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. od 1996 r. by\u0142a cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego Oddzia\u0142 w Krakowie, a od 2017 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 cz\u0142onka Zarz\u0105du Oddzia\u0142u Podkarpackiego PTD.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"NYKIEL MARZANNA MARIA (z domu DOMAGALSKA)<\/strong>, urodzona 14 VII 1964 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Zofii z domu P\u0142awiak. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1983 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wroc\u0142awiu uko\u0144czy\u0142a w 1989 r. Po studiach odby\u0142a roczny sta\u017c w Szpitalu Rejonowym w Mielcu, a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w pionie anestezjologii tego\u017c szpitala. W 1993 r. uzyska\u0142a I stopie\u0144 specjalizacji z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii (w Rzeszowie), a w 1996 r. \u2013 II stopie\u0144 specjalizacji (w Warszawie). W 1994 r. powierzono jej obowi\u0105zki ordynatora Oddzia\u0142u Intensywnej Terapii i Anestezjologii i po wygranych kolejnych konkursach pe\u0142ni nadal t\u0119 funkcj\u0119. Ponadto od 1999 r. jest kierownikiem wieloprofilowego Centralnego Bloku Operacyjnego. Sprawuje opiek\u0119 nad doskonaleniem zawodowym m\u0142odych anestezjolog\u00f3w \u2013 jest kierownikiem specjalizacji I stopnia (uzyska\u0142o j\u0105 2 lekarzy) i II stopnia (2 lekarzy). Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Anestezjologicznego.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

NAD WIS\u0141OK\u0104, pismo Miejskiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego w Mielcu. Jego wydawanie rozpocz\u0119to w marcu 1987 r. Celem by\u0142o zapoznanie mieleckiego \u015brodowiska z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 SD oraz \u017cyciem spo\u0142ecznym w Mielcu, a szczeg\u00f3lnie dokonaniami spo\u0142ecznego ruchu kulturalnego. Uzupe\u0142nieniem tre\u015bci by\u0142y artyku\u0142y o r\u00f3\u017cnorodnej tematyce, m.in.: historycznej, politycznej i medycznej, a tak\u017ce utwory poetyckie miejscowych tw\u00f3rc\u00f3w. W dalszych […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-72","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/72","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=72"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/72\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=72"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=72"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=72"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}