{"id":68,"date":"2022-11-27T18:58:17","date_gmt":"2022-11-27T17:58:17","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=68"},"modified":"2026-03-11T18:38:20","modified_gmt":"2026-03-11T17:38:20","slug":"litera-l-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=68","title":{"rendered":"Litera \u0141"},"content":{"rendered":"\r\n

\"\"\u0141ABAJ RYSZARD MICHA\u0141,<\/b> urodzony 29 IX 1981 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Gra\u017cyny z domu Galary. Absolwent Technikum Elektrycznego w Centrum Kszta\u0142cenia Ustawicznego im. prof. J. Groszkowskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. S\u0142u\u017cb\u0119 w Policji rozpocz\u0105\u0142 od 4 XII 2006 r. w Wydziale Prewencji Komendy Powiatowej Policji w Mielcu, a od 1 VII 2009 r. pracowa\u0142 w Wydziale Kryminalnym KP Policji w Mielcu. Studia o specjalno\u015bci: Administracja Bezpiecze\u0144stwa Wewn\u0119trznego w Wy\u017cszej Szkole Prawa i Administracji w Przemy\u015blu \u2013 Zamiejscowy Wydzia\u0142 Prawa i Administracji w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 2014 r, z tytu\u0142em magistra. W 2018 r. uko\u0144czy\u0142 szkolenie w Wy\u017cszej Szkole Policji w Szczytnie, po kt\u00f3rym zosta\u0142 mianowany na pierwszy stopie\u0144 oficerski. 1 IX 2019 r. powierzono mu obowi\u0105zki zast\u0119pcy naczelnika Wydzia\u0142u Kryminalnego KP Policji w Mielcu. W 2021 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w Wy\u017cszej Szkole Policji w Szczytnie w zakresie zarz\u0105dzania kryzysowego. 23 II 2022 r. zosta\u0142 naczelnikiem Wydzia\u0142u Kryminalnego KP Policji w Mielcu, a od 25 I 2023 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta powiatowego Policji w Mielcu. Posiada stopie\u0144 komisarza. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Policjant\u201d. Z dniem 9 I 2025 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko p.o. I zast\u0119pcy komendanta miejskiego Policji w Tarnobrzegu.<\/p>\r\n

\"\"\u0141ABAJ W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 6 IX 1919 r. w Ota\u0142\u0119\u017cy, pow. mielecki, syn Jana i Franciszki. Ucze\u0144 Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu (nauk\u0119 przerwa\u0142 w kl. VI z powodu trudnych warunk\u00f3w domowych). W 1938 r. rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 1. Pu\u0142ku Piechoty we Lwowie i po przysi\u0119dze podj\u0105\u0142 nauk\u0119 w Centralnej Szkole Podoficerskiej w Osowcu. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. i w czasie wycofywania si\u0119 na wsch\u00f3d dosta\u0142 si\u0119 do niewoli radzieckiej. Dzi\u0119ki odwadze i sprzyjaj\u0105cemu zbiegowi okoliczno\u015bci uda\u0142o mu si\u0119 uciec z transportu i powr\u00f3ci\u0107 w rodzinne strony. Przez pewien czas ukrywa\u0142 si\u0119, ale po \u015bmierci rodzic\u00f3w musia\u0142 wzi\u0105\u0107 na siebie ci\u0119\u017car prowadzenia gospodarstwa i opieki nad m\u0142odszym rodze\u0144stwem. Po wojnie zosta\u0142 zatrudniony jako nauczyciel w Ziempniowie. W 1951 r. uko\u0144czy\u0142 Liceum Pedagogiczne w Mielcu. Jako kierownik szko\u0142y w Ziempniowie doprowadzi\u0142 do jej rozbudowy. Od roku szkolnego 1953\/1954 kierowa\u0142 Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 w Wadowicach Dolnych i tak\u017ce rozbudowa\u0142 jej obiekty. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 sprawom spo\u0142ecznym i kulturalnym tej wsi. Wspiera\u0142 budow\u0119 domu ludowego, ale skorzystanie z pomocy finansowej Polonii ameryka\u0144skiej przynios\u0142o mu sporo k\u0142opot\u00f3w. (W\u0142adze uzna\u0142y to za \u201ewrog\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105\u201d.) W 1956 r. uko\u0144czy\u0142 studia w WSP w Krakowie (kierunek \u2013 geografia). Od 1 IX 1963 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika szkolenia pedagogicznego Zarz\u0105du Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie uczy\u0142 geografii i ekonomii politycznej w Technikum Ekonomicznym w Mielcu. W roku szkolnym 1971\/1972, po przej\u015bciu dyrektora Franciszka Duszkiewicza na emerytur\u0119, powierzono mu obowi\u0105zki dyrektora Liceum Ekonomicznego i Zasadniczej Szko\u0142y Handlowej w Mielcu. Poniewa\u017c w tym czasie, ze wzgl\u0119du na brak odpowiedniej bazy, w\u0142adze postanowi\u0142y rozwi\u0105za\u0107 t\u0119 szko\u0142\u0119, podj\u0105\u0142 bezprecedensow\u0105 decyzj\u0119 o budowie nowego budynku, maj\u0105c jedynie poparcie grona nauczycielskiego i rodzic\u00f3w. Pocz\u0105tkowo budowano w czynie spo\u0142ecznym. Post\u0119p prac wymusi\u0142 jednak na w\u0142adzach pa\u0144stwowych decyzj\u0119 o przydzieleniu odpowiednich \u015brodk\u00f3w finansowych, a dalsz\u0105 budow\u0119 szko\u0142y prowadzi\u0142 kolejny dyrektor \u2013 Leopold Szobak. Od 1972 r. W. \u0141abaj pracowa\u0142 ponownie jako nauczyciel geografii. W 1979 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale do 1991 r. uczy\u0142 w niepe\u0142nym wymiarze godzin. Zmar\u0142 17 IX 1997 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AB\u0118CKI W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 13 II 1932 r. w Sielcu, pow. staszowski, syn Micha\u0142a i Marii z Maruszewskich. Ucze\u0144 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Staszowie, a nast\u0119pnie Technikum Mechanicznego (budowa p\u0142atowc\u00f3w) w Mielcu, matura w 1956 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1950 r. w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Koniem\u0142otach, ale jeszcze w tym samym roku podj\u0105\u0142 starania o nauk\u0119 w szkole lotniczej. Mimo odpowiednich predyspozycji nie zosta\u0142 przyj\u0119ty ze wzgl\u0119d\u00f3w ideologicznych (rodzina w Kanadzie). Odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskowa i po uko\u0144czeniu szko\u0142y podoficerskiej radiotelegrafist\u00f3w zosta\u0142 skierowany na stanowisko dow\u00f3dcy grupy do obs\u0142ugi radiostacji R. S. B. F. na lotnisku WSK Mielec. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby wojskowej pozosta\u0142 w WSK i pracowa\u0142 w Kontroli Technicznej Wydzia\u0142u 41. W 1961 r. wybrano go na przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Powiatowego ZMW w Mielcu i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1963 r. Od 1963 do 1965 r. by\u0142 sekretarzem organizacyjnym KP PZPR w Mielcu. W 1969 r. podj\u0105\u0142 studia na Politechnice Krakowskiej i uko\u0144czy\u0142 je w 1974 r. z tytu\u0142em in\u017cyniera mechanika. W latach 1974\u20131990 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Miejskiego Przedsi\u0119biorstwa Gospodarki Komunalnej w Mielcu i znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju sieci urz\u0105dze\u0144 komunalnych. W 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Od 1975 r. do 1995 r. przewodniczy\u0142 Zarz\u0105dowi Miejskiemu PTTK, by\u0142 jednym z inspirator\u00f3w i organizator\u00f3w wielu imprez turystycznych, m.in. rajd\u00f3w oraz wycieczek krajowych i zagranicznych. Szczeg\u00f3lnie du\u017co uwagi po\u015bwi\u0119ca\u0142 organizacji cyklicznej imprezy krajoznawczej o charakterze patriotycznym \u2013 \u201eSzlakiem P\u0105sowej R\u00f3\u017cy\u201d (rajd do wybranego Miejsca Pami\u0119ci Narodowej w Polsce). Od lat 70. prezesowa\u0142 Ko\u0142u \u0141owieckiemu \u201eCyranka\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i \u201eZ\u0142omem\u201d \u2013 najwy\u017cszym odznaczeniem my\u015bliwskim. Zmar\u0142 17 V 2013 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141ABUZ STANIS\u0141AW J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 19 VIII 1944 r. w Jamach, powiat mielecki, syn W\u0142adys\u0142awa i Marii z domu Sypek. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 (specjalno\u015b\u0107 \u2013 elektromonter maszyn i urz\u0105dze\u0144 hutniczych) w Krakowie, a w p\u00f3\u017aniejszych latach \u2013 kursy mistrzowskie w specjalno\u015bciach: elektromechanik aparat\u00f3w niskiego napi\u0119cia, hydraulik i gazownik oraz konserwator wind i d\u017awig\u00f3w. Uzyska\u0142 tak\u017ce uprawnienia mechanika aparat\u00f3w pr\u0105dotw\u00f3rczych. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1962 r. jako elektryk w \u201eElektromonta\u017cu\u201d w Chorzowie \u2013 Batorym, a w latach 1965\u20131968 pracowa\u0142 w Hucie im. W. Lenina w Nowej Hucie, tak\u017ce jako elektryk. Od 1968 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie zosta\u0142 zatrudniony w MZBM na stanowisku elektryka \u2013 konserwatora, a nast\u0119pnie (w 1972 r.) otrzyma\u0142 r\u00f3wnorz\u0119dne stanowisko w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. W 1991 r. przeszed\u0142 na rent\u0119. Systematyczne oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1965 r. Do ko\u0144ca 2003 r. odda\u0142 34 275 ml krwi. Jest nadal czynnym krwiodawc\u0105. Nale\u017cy do Ko\u0142a HDK im. J. Aleksandrowicza w Mielcu. Za niezwykle humanitarn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 III, II i I stopnia HDK oraz Odznak\u0105 III, II i I stopnia Zas\u0142u\u017conego HDK.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141ACH MACIEJ<\/strong>, urodzony 6 X 1892 r. w Woli P\u0142awskiej, pow. mielecki, syn Jakuba i Ma\u0142gorzaty z domu Czaja. Absolwent c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1913 r. By\u0142a cz\u0142onkiem konspiracyjnych organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowych: \u201eZwi\u0105zku Jastrz\u0119biego\u201d, i \u201ePrzebojem\u201d oraz Polskiej Dru\u017cyny Strzeleckiej. W 1913 r. otrzyma\u0142 powo\u0142anie do armii austriackiej i skierowanie do szko\u0142y oficer\u00f3w gospodarczych w Budapeszcie. W czasie I wojny \u015bwiatowej pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 szefa wojskowych magazyn\u00f3w w Zagrzebiu. Studiowa\u0142 prawo na uniwersytetach w Wiedniu, Zagrzebiu i Krakowie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 doktora praw. Po zako\u0144czeniu wojny zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Wojska Polskiego w Krakowie i powierzono mu zorganizowanie Wojskowego Okr\u0119gowego Zarz\u0105du Gospodarczego w Krakowie. Po wykonaniu zadania pracowa\u0142 w intendenturze w stopniu kapitana do 1922 r., a nast\u0119pnie na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w starostwie w Pil\u017anie. Tam anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. dzia\u0142a\u0142 w Towarzystwie Gimnastycznym \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Od 1925 r. pracowa\u0142 w Ministerstwie Spraw Wojskowych jako szef referatu legislacyjnego. W latach 1929-1938 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 starosty w Nowym S\u0105czu. Za owocn\u0105 prac\u0119 zawodow\u0105 i spo\u0142eczn\u0105 wyr\u00f3\u017cniono go honorowym obywatelstwem Nowego S\u0105cza, Krynicy, Muszyny i Piwnicznej. W 1938 r. przeniesiono go na stanowisko starosty grodzkiego w Krakowie. Po naje\u017adzie Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 wyjecha\u0142 z Krakowa. Po pewnym czasie powr\u00f3ci\u0142 do Krakowa i pracowa\u0142 w administracji budynk\u00f3w mieszkalnych. Po wojnie \u015bwiatowej by\u0142 pracownikiem Zarz\u0105du Miejskiego we Wroc\u0142awiu, a nast\u0119pnie radc\u0105 prawnym w Mostostalu w Katowicach. Zmar\u0142 21 VI 1966 r. w Ciechocinku. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921 i Medalem Dziesi\u0119ciolecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141ACHUT MARZENA MAGDALENA<\/strong>, urodzona 18 V 1985 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza i Ireny z Trojnackich. Absolwentka Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 2004 r. W czasie nauki szkolnej trenowa\u0142a ch\u00f3d sportowy w Lekkoatletycznym Klubie Sportowym Mielec. W latach 2001-2003 regularnie zajmowa\u0142a czo\u0142owe lokaty w Mistrzostwach Polski Junior\u00f3w. Najwa\u017cniejsze sukcesy: *24 II 2001 r. \u2013 Halowe MP Junior\u00f3w M\u0142odszych w Spale \u2013 II m, 3 km (17.07,62), *27-29 VII 2001 r. \u2013 VII Og\u00f3lnopolska Olimpiada M\u0142odzie\u017cy w Poznaniu \u2013 II m., 5 km (26.55,23); *18-20 I 2002 r. \u2013 HMP Junior\u00f3w M\u0142odszych w Spale \u2013 II m.; 3 km (15.46,00) *1-2 III 2003 r. \u2013 HMP Junior\u00f3w w Spale \u2013 III m., 3 km (14.54,91). Ponadto wielokrotnie startowa\u0142a z powodzeniem na imprezach og\u00f3lnopolskich, m.in. w 2003 r. w Og\u00f3lnopolskich Zawodach w Zaniemy\u015blu (II m.) i Og\u00f3lnopolskim Memoriale im. Gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego w Mielcu (III m.). Od 4 VII 2005 r. pracuje w Zak\u0142adzie Akcesori\u00f3w Meblowych \u2013 G\u0142adysek w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142a studia w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AG\u00d3D TADEUSZ<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 27 V 1940 r. w Wolicy, powiat Jan\u00f3w Lubelski, syn Szczepana i Leokadii. Po uko\u0144czeniu Liceum Pedagogicznego w Lublinie (matura w 1959 r.), rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 na stanowisku nauczyciela w Szkole Podstawowej w Niedrzwicy Du\u017cej k\/Lublina. W 1960 r. zosta\u0142 powo\u0142any do zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej, a po jej odbyciu pracowa\u0142 nadal w Niedrzwicy Du\u017cej. W 1963 r. rozpocz\u0105\u0142 studia stacjonarne na Wydziale In\u017cynierii Sanitarnej Politechniki \u015al\u0105skiej w Gliwicach i w 1969 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera w zakresie urz\u0105dze\u0144 cieplnych i zdrowotnych. Wkr\u00f3tce potem zosta\u0142 zatrudniony w Miejskim Zarz\u0105dzie Budynk\u00f3w Mieszkalnych \u2013 Zak\u0142ad Gospodarki Cieplnej w Mielcu na stanowisku zast\u0119pcy kierownika. Z dniem 1 VI 1973 r. przeszed\u0142 do pracy w Biurze Projekt\u00f3w Budownictwa Komunalnego \u2013 Pracownia Terenowa w Mielcu, gdzie zajmowa\u0142 si\u0119 m.in. projektowaniem sieci, urz\u0105dze\u0144 i instalacji cieplnych. W latach 1975\u20131981 kierowa\u0142 Zak\u0142adem Obs\u0142ugi Inwestycyjnej (ZOI) w Mielcu. 16 XII 1981 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko dyrektora Oddzia\u0142u Gospodarki Cieplnej MZBM w Mielcu. W 1988 r. by\u0142 inicjatorem utworzenia i organizatorem Miejskiego Przedsi\u0119biorstwa Energetyki Cieplnej w Mielcu. Z dniem 1 IX 1988 r. mianowano go dyrektorem MPEC i na tym stanowisku pracowa\u0142 do ko\u0144ca 1997 r. Po przekszta\u0142ceniu MPEC w Sp\u00f3\u0142k\u0119 z o.o. (1 I 1998 r.) zosta\u0142 prezesem Zarz\u0105du i dyrektorem. Funkcje te pe\u0142ni\u0142 do 31 V 2000 r., a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na \u015bwiadczenia przedemerytalne. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ligi Obrony Kraju\u201d i Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d. Zmar\u0142 13 VI 2025 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AGUDZA PIOTR<\/strong>, urodzony 29 VI 1923 r. w \u0141ucku (obecnie Ukraina), syn Karola i El\u017cbiety z Chmielnickich. Absolwent Technikum Le\u015bnego w Bia\u0142owie\u017cy. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. Ca\u0142y okres pracy zawodowej zwi\u0105za\u0142 z lasem i gospodark\u0105 le\u015bn\u0105. Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 jako robotnik w firmie \u201eLasoprojekt\u201d w \u0141ucku (1940\u20131941), a nast\u0119pnie w sk\u0142adzie drewna w D\u0119bowej Karczmie (1942\u20131943). W latach 1944\u20131946 s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim w Lublinie. W 1946 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 stra\u017cnika le\u015bnego w Okr\u0119gu Las\u00f3w Pa\u0144stwowych w Tarnowie, a w latach 1947\u20131952 pracowa\u0142 jako le\u015bniczy w Nadle\u015bnictwie Tarnobrzeg. W 1952 r. zosta\u0142 mianowany nadle\u015bniczym w Nadle\u015bnictwie Mielec i na stanowisku tym pracowa\u0142 do 30 VI 1988 r., a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju podmieleckich las\u00f3w, planowej gospodarki le\u015bnej i ochrony \u015brodowiska. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem 10\u2013lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Le\u015bnictwa i Przemys\u0142u Drzewnego\u201d i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 2 VII 1997 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AKOMY EDWARD<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 10 VI 1940 r. w Zaborczu k\/Przec\u0142awia, powiat mielecki, syn Jana i Anieli z domu Rojek. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce Nr 26 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1958 r. Od 1959 r. pracowa\u0142 na stanowisku inspektora w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu, najpierw w Wydziale Finansowym (do 1964 r.), a nast\u0119pnie w Wydziale Organizacyjno\u2013Prawnym. W latach 1965\u20131974 zatrudniony by\u0142 w Komitecie Powiatowym i Miejskim PZPR w Mielcu jako instruktor ekonomiczny. W 1974 r. uko\u0144czy\u0142 studia magisterskie na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie. Od 1974 r. do 1983 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Oddzia\u0142u WSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu, a nast\u0119pnie \u2013 po reformie gospodarczej w 1983 r. \u2013 zosta\u0142 prezesem Zarz\u0105du PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu. W czasie kierowania mieleck\u0105 sp\u00f3\u0142dzielni\u0105 doprowadzi\u0142 do znacz\u0105cej rozbudowy sieci zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych i plac\u00f3wek handlowych. Wybudowano w\u00f3wczas m.in.: baz\u0119 produkcyjn\u0105 przy ul. Rac\u0142awickiej (Piekarnia, Zak\u0142ad W\u0119dliniarski, Wytw\u00f3rnia W\u00f3d) i szereg du\u017cych pawilon\u00f3w handlowych na osiedlu Lotnik\u00f3w (\u201eZenit\u201d, \u201e\u015awit\u201d\u201d i \u201eDedal\u201d) oraz doko\u0144czono budow\u0119 Domu Handlowego \u201eIkar\u201d przy ul. A. Mickiewicza i zmodernizowano obiekt po by\u0142ej \u201emleczarni\u201d przy ul. B. G\u0142owackiego. (Za ten du\u017cy wysi\u0142ek inwestycyjny sztandar PSS w Mielcu – ufundowany z okazji jej 80-lecia \u2013 zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Kawalerskim OOP.) Sporo czasu przeznacza\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. w ZMW, LOK i LZS. Przez okres pracy w \u201eSpo\u0142em\u201d by\u0142 cz\u0142onkiem Centralnej Rady Sp\u00f3\u0142dzielczej w Warszawie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Krzy\u017cem Kawalerskim OOP oraz Odznakami \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d i \u201eZas\u0142u\u017cony dla Spo\u0142em\u201d. W 1990 r. przeszed\u0142 na rent\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AKOMY JOLANTA DOROTA (z domu RUSINEK)<\/strong>, urodzona 16 X 1963 r. w Be\u0142\u017cycach, woj. lubelskie, c\u00f3rka Kazimierza i Czes\u0142awy. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w Na\u0142\u0119czowie, matur\u0119 zda\u0142a w 1982 r. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142a do kilku organizacji spo\u0142ecznych, m.in. PCK, LOP i ZHP, pe\u0142ni\u0105c funkcje przybocznej, dru\u017cynowej i instruktora. Uprawia\u0142a lekkoatletyk\u0119, specjalizuj\u0105c si\u0119 w biegach prze\u0142ajowych. W latach 1982-1983 pracowa\u0142a w Okr\u0119gowej Sp\u00f3\u0142dzielni Pszczelarskiej w Lublinie jako referent ekonomiczny. Studiowa\u0142a na Wydziale Ekonomicznym UMCS w Lublinie \u2013 Filia w Rzeszowie i w 1988 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra ekonomii. Tak\u017ce w 1988 r. uko\u0144czy\u0142a Fakultatywne Studium Pedagogiczne przy Politechnice Rzeszowskiej. Odby\u0142a te\u017c studia pedagogiczne zorganizowane przez Instytut Kszta\u0142cenia Nauczycieli \u2013 Oddzia\u0142 Doskonalenia Nauczycieli w Rzeszowie i w 1990 r. uzyska\u0142a kwalifikacje do prowadzenia pracy opieku\u0144czo-wychowawczej. W latach 1988-1990 by\u0142a nauczycielk\u0105 ekonomii w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. S. Konarskiego w Mielcu, a od 1 XII 1988 r. do 31 VIII 1996 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika internatu tego\u017c Liceum. W tym czasie doprowadzi\u0142a do remontu kapitalnego budynku internatu oraz rozwin\u0119\u0142a r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142eczno-wychowawczej w\u015br\u00f3d uczennic mieszkaj\u0105cych w internacie. W zwi\u0105zku z likwidacj\u0105 internatu od roku szkolnego 1996\/1997 zako\u0144czy\u0142a prac\u0119 w I Liceum i wyjecha\u0142a za granic\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AKOMY TADEUSZ<\/strong>, urodzony 20 XI 1933 r. w Zaborczu k\/Przec\u0142awia, powiat mielecki, syn Jana i Anieli z domu Rojek. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matura w 1951 r. Uko\u0144czy\u0142 studia historyczne w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra historii. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1953 r. w Szkole Podstawowej w \u0141\u0105czkach Brzeskich, a nast\u0119pnie uczy\u0142 w Izbiskach, D\u0105biu i \u0141ysakowie. W 1960 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Szko\u0142y Podstawowej i Szko\u0142y Przysposobienia Rolniczego w Janowcu. W latach 1963\u20131970 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Powiatowego ZMW w Mielcu. Od 1970 r. pracowa\u0142 ponownie w szkolnictwie, najpierw jako dyrektor Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej Dokszta\u0142caj\u0105cej w Mielcu, a nast\u0119pnie \u2013 dyrektor Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych Nr 1 w Mielcu. W 1975 r. przeszed\u0142 do I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu na stanowisko dyrektora i kierowa\u0142 t\u0105 szko\u0142\u0105 do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1991 r. W tym czasie znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju i unowocze\u015bnienia obiekt\u00f3w i wyposa\u017cenia szko\u0142y oraz uzyskania wysokiego poziomu nauczania. (Wielu laureat\u00f3w olimpiad przedmiotowych i konkurs\u00f3w na szczeblu og\u00f3lnopolskim.) By\u0142 jednym z inspirator\u00f3w i organizator\u00f3w wsp\u00f3\u0142pracy I LO ze szko\u0142ami \u015brednimi w Pary\u017cu i Lwowie. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej. W okresie uczenia na wsiach by\u0142 m.in. radnym GRN w \u017bar\u00f3wce oraz instruktorem (wsp\u00f3lnie z innymi nauczycielami) wiejskich zespo\u0142\u00f3w teatralnych. Dwukrotnie wybierano go do Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. W latach 1963\u20131970 by\u0142 cz\u0142onkiem Prezydium ZW ZMW w Rzeszowie. Zasiada\u0142 w Radach Nadzorczych Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego i PZGS w Mielcu oraz w Prezydium Powiatowego Zarz\u0105du K\u00f3\u0142ek Rolniczych. W latach 1974\u20131990 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. W tym okresie znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju Towarzystwa i jego r\u00f3\u017cnokierunkowej dzia\u0142alno\u015bci. By\u0142 jednym z inspirator\u00f3w i organizator\u00f3w prac nad 1. i 2. tomem monografii Mielca. Do 2. tomu opracowa\u0142 artyku\u0142y:\u00a0Szkolnictwo zawodowe<\/em>\u00a0i\u00a0Nauczycielski ruch zwi\u0105zkowy<\/em>. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami pa\u0144stwowymi i resortowymi. Przez pewien czas przebywa\u0142 poza granicami kraju. Po powrocie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Pisze artyku\u0142y historyczne do mieleckich wydawnictw, m.in. Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d, Rocznika TMZM \u201eMieleckie Zapiski\u201d i Mielecko-Podkarpackiego Kwartalnika Spo\u0142eczno-Kulturalnego \u201eNadwis\u0142ocze\u201d. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na cz\u0142onka zarz\u0105du Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 1000-lecia, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eW S\u0142u\u017cbie Narodu\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Odznak\u0105 \u201eOpiekun Miejsca Pami\u0119ci Narodowej\u201d, Honorow\u0105 Odznak\u0105 Rzemios\u0142a, Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla ZMW\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 im. Janka Krasickiego, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Jubileuszow\u0105 TMZM i Medalem za D\u0142ugoletnie Po\u017cycie Ma\u0142\u017ce\u0144skie. Zmar\u0142 3 VI 2020 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AKOMY ZENON<\/strong>, urodzony 1 I 1951 r. w G\u0119bicach. Do technikum ucz\u0119szcza\u0142 w G\u0142ogowie i w tym czasie gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105. W czasie zgrupowania kadry narodowej junior\u00f3w w Mielcu zaproponowano mu gr\u0119 w ekstraklasowej dru\u017cynie Stali Mielec. Po maturze w 1970 r. przyby\u0142 do Mielca i gra\u0142 w Stali do 1978 r., kiedy to z powodu kontuzji zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105. Wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w najwi\u0119ksze sukcesy zespo\u0142u (wicemistrzostwo Polski, Puchar Polski). By\u0142 wielokrotnym reprezentantem Polski w kategorii m\u0142odzie\u017cowej (25 mecz\u00f3w) i I reprezentacji (25 mecz\u00f3w). R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142 studia magisterskie w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie i uzyska\u0142 uprawnienia trenera pi\u0142ki r\u0119cznej. Na pocz\u0105tku 1979 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Szczecina, gdzie powierzono mu prowadzenie \u017ce\u0144skiej dru\u017cyny pi\u0142ki r\u0119cznej Pogo\u0144. Z zespo\u0142em tym wywalczy\u0142 mistrzostwo Polski. Prowadzi\u0142 te\u017c m\u0119ski II-ligowy zesp\u00f3\u0142 m\u0119\u017cczyzn Pogoni i zdoby\u0142 z nim Puchar Polski oraz wprowadzi\u0142 go do ekstraklasy. W latach 1986-1990 by\u0142 trenerem I reprezentacji Polski m\u0119\u017cczyzn. W 1990 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Bundeslidze (Schwerin, Fredenbek, Minden). W 2000 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski i zosta\u0142 zatrudniony w Wi\u015ble P\u0142ock. Z dru\u017cyn\u0105 m\u0119\u017cczyzn zdoby\u0142 wicemistrzostwo Polski i Puchar Polski. W kolejnych latach by\u0142 szkoleniowcem m\u0119skich dru\u017cyn Chrobrego G\u0142og\u00f3w i Zag\u0142\u0119bia Lubin (wicemistrzostwo Polski), a nast\u0119pnie m\u0142odzie\u017cowej reprezentacji Polski kobiet, z kt\u00f3r\u0105 awansowa\u0142 do fina\u0142\u00f3w M\u0142odzie\u017cowych Mistrzostw Europy. W latach 2006-2008 prowadzi\u0142 reprezentacj\u0119 Polski kobiet, uzyskuj\u0105c dobre wyniki na Mistrzostwach \u015awiata i Mistrzostwach Europy, ale po niepowodzeniach w eliminacjach do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie \u2013 zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 z reprezentacj\u0105. Za wybitne zas\u0142ugi dla mieleckiego sportu zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony w czasie IV Gali Sportu Mieleckiego (17 II 2008 r.) W grudniu 2012 r. zosta\u0142 trenerem ekstraklasowego zespo\u0142u pi\u0142ki r\u0119cznej kobiet Ruch Chorz\u00f3w. Odznaczony m.in. Diamentow\u0105 Odznak\u0105 ZPRP. W czasie Mistrzostw Europy w Pi\u0142ce R\u0119cznej M\u0119\u017cczyzn w 2016 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 eksperta telewizyjnego Polsatu Sport. Zmar\u0142 23\/24 II 2016 r. Pochowany na cmentarzu w Cieszynie \u0141obeskim (woj. zachodniopomorskie).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141ANIA W\u0141ADYS\u0141AW JAN<\/strong>, urodzony 30 III 1930 r. w Budach \u0141a\u0144cuckich, syn Franciszka i Katarzyny z domu Dyrda. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Przemys\u0142owej w Rzeszowie, w 1951 r. zda\u0142 matur\u0119 i otrzyma\u0142 tytu\u0142 technika mechanika. Ponadto uko\u0144czy\u0142 wieczorowe Technikum Elektryczne w Mielcu z dyplomem technika elektryka (1963 r.). Od 10 VII 1951 r. do 23 XI 1976 r. pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu na stanowiskach: konstruktora, starszego konstruktora, specjalisty konstruktora i kierownika sekcji konstrukcyjnej w biurze konstrukcyjnym urz\u0105dze\u0144 ch\u0142odniczych i pojazd\u00f3w specjalnych. Zajmowa\u0142 si\u0119 konstrukcj\u0105 urz\u0105dze\u0144 i pojazd\u00f3w ch\u0142odniczych oraz transmisyjnych woz\u00f3w telewizyjnych. By\u0142 autorem wynalazku pt. zamek drzwiowy dociskowy i wzoru u\u017cytkowego pt. przy\u015bcienna wielopoziomowa p\u00f3\u0142ka sk\u0142adana oraz wsp\u00f3\u0142autorem wynalazku pt. zamek drzwiowy z blokad\u0105 mechaniczn\u0105. Otrzyma\u0142 Nagrody Zespo\u0142owe II stopnia Naczelnej Organizacji Technicznej za wybitne osi\u0105gni\u0119cia techniczne: \u201eOpracowanie konstrukcji i wdro\u017cenie do produkcji samochodu ch\u0142odni typ Ms-4\u201d oraz za \u201eTelewizyjny w\u00f3z transmisyjny typ WR-0042\u201d. By\u0142 cz\u0142onkiem SIMP. W 1976 r. otrzyma\u0142 stanowisko kierownika Zak\u0142adu \u015alusarskiego Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy w Jaros\u0142awiu i pracowa\u0142 tam do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1995 r. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w amatorskim ruchu artystycznym. By\u0142 cz\u0142onkiem Ch\u00f3ru ZDK w Mielcu (lata 50.) i Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d w Mielcu, a obecnie nale\u017cy do Ch\u00f3ru \u201eEcho\u201d w Przeworsku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141ANUCHA LESZEK RYSZARD,<\/strong>\u00a0urodzony 2 IV 1980 r. w Mielcu, syn Mieczys\u0142awa i Jadwigi z domu Bieniek. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu\u00a0 matur\u0105 w 1999 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Socjologiczno-Historycznym (kierunek: historia z wiedz\u0105 o spo\u0142ecze\u0144stwie) Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie i w 2004 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. (Tytu\u0142 pracy magisterskiej: \u201eDzia\u0142ania zbrojne podczas wojen polsko-tureckich za panowania Jana III Sobieskiego\u201d.) Zawodow\u0105 prac\u0119 rozpocz\u0105\u0142 w 2004 r. jako nauczyciel historii w Polskiej Szkole Dokszta\u0142caj\u0105cej w Copiaque (New York). Kolejnymi miejscami i stanowiskami pracy by\u0142y: Gimnazjum im. Jana Paw\u0142a II w Radomy\u015blu Wielkim (nauczyciel j. angielskiego na zast\u0119pstwie, IX 2005 \u2013 III 2006), Szko\u0142a Podstawowa w Padwi Narodowej (nauczyciel na zast\u0119pstwie, III-VI 2006), Gimnazjum im. Franciszka Krempy w Padwi Narodowej, Szko\u0142a Podstawowa w Ostrowach Tuszowskich, Szko\u0142a Podstawowa w Jagodniku (nauczyciel na zast\u0119pstwie, III 2006 \u2013 VI 2007), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 im. prof. Janusza Groszkowskiego w Mielcu (nauczyciel historii, wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie, j. angielskiego i doradca zawodowy, 2006 \u2013 nadal). Ponadto podejmowa\u0142 prac\u0119 w innych plac\u00f3wkach: Zak\u0142adzie Karnym w D\u0119bicy (m\u0142odszy wychowawca dzia\u0142u penitencjarnego w stopniu m\u0142odszego chor\u0105\u017cego, I-III 2008), Zespole Szk\u00f3\u0142 w Woli Mieleckiej (nauczyciel na zast\u0119pstwie, IX 2008 \u2013 VIII 2009), Oddziale Prewencji Policji w Rzeszowie i Oddziale Antyterrorystycznym (lektor j. angielskiego \u2013 przygotowanie policjant\u00f3w do kontakt\u00f3w z obcokrajowcami w ramach EURO 2012 w Polsce, XI 2009 \u2013 VI 2010), Mieleckiej Szkole Biznesu (wyk\u0142adowca historii i wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie, 2011-nadal), Gimnazjum nr 1 w Mielcu (nauczyciel historii, IX 2016 \u2013 VIII 2017). Od XII 2016 r. jest doradc\u0105 zawodowym w Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie systematycznie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119. Uko\u0144czy\u0142: studia licencjackie na Wydziale Filologicznym (kierunek: filologia angielska) Wy\u017cszej Szko\u0142y Spo\u0142eczno-Przyrodniczej im. Wincentego Pola w Lublinie (2009), studia podyplomowe z zakresu doradztwa zawodowego w Wy\u017cszej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemy\u015blu (2013), zarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105 w Podkarpackim Centrum Edukacji Nauczycieli w Rzeszowie (2016). Uzyska\u0142 tak\u017ce uprawnienia egzaminatora j\u0119zyka angielskiego TOEFIC (2012). Wsp\u00f3\u0142autor publikacji wydanej z okazji 100-lecia Gmachu Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 im. prof. J. Groszkowskiego w Mielcu i 45. rocznicy Technikum Elektrycznego w Mielcu. Od 2009 r. anga\u017cuje si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zkow\u0105 w NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d i pe\u0142ni odpowiedzialne funkcje. M.in. od IV 2015 r. jest przewodnicz\u0105cym Mi\u0119dzyzak\u0142adowej Organizacji Zwi\u0105zkowej \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d O\u015bwiaty i Wychowania w Mielcu (druga kadencja), od VII 2017 r. przewodnicz\u0105cym mieleckiej Delegatury Zarz\u0105du Regionu Rzeszowskiego NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Rzeszowie, cz\u0142onkiem Regionalnej Komisji Wyborczej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d Regionu Rzeszowskiego (2017\/2018) i cz\u0142onkiem Regionalnej Sekcji O\u015bwiaty i Wychowania NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Rzeszowie (2018-2022).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141APA KRZYSZTOF STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 III 1965 r. w Krakowie, syn Zygmunta i Bronis\u0142awy z domu Ogiba. Absolwent Technikum Budowlanego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1985 r. Studia na Wydziale Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego uko\u0144czy\u0142 w 2007 r. z tytu\u0142em magistra. Ponadto uzyska\u0142 uprawnienia instruktora p\u0142ywania, pi\u0142ki no\u017cnej i narciarstwa zjazdowego. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w WSK Rzesz\u00f3w (1985-1986), a nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i pracowa\u0142 w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej jako referent do spraw technicznych (1986-1988). W 1988 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i oddelegowany do prac sportowych jako ratownik na basenach p\u0142ywackich. Od 1989 r. pracowa\u0142 w mieleckich klubach sportowych i szko\u0142ach: FKS Stal Mielec (instruktor p\u0142ywania, 1989-1996), MOSiR Mielec (instruktor p\u0142ywania, 1996-2007), MKS Ikar Mielec (2002-nadal), Szkole Podstawowej nr 6 (nauczyciel wychowania fizycznego i trener klasy p\u0142ywackiej, 2004-2007), Gimnazjum nr 2 (nauczyciel w.f., trener klasy p\u0142ywackiej, 2007-2010) i Zespole Szk\u00f3\u0142 Budowlanych (nauczyciel w.f., 2007-2012), a od 2010 r. jest trenerem klasy p\u0142ywackiej w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika. W czasie d\u0142ugoletniej pracy wychowa\u0142 wielu wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 zawodnik\u00f3w, m.in. mistrz\u00f3w Polski w p\u0142ywaniu w kategoriach juniorskich: Patrycj\u0119 Rup\u0119 i Aleksandra G\u0105siora oraz medalist\u00f3w mistrzostw Polski Kamila Karkuta i Konrada Hendzla. Wielokrotnie nagradzany za osi\u0105gni\u0119cia w pracy szkoleniowej. W wyborach samorz\u0105dowych 21 X 2018 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2018-2023, a nast\u0119pnie na przewodnicz\u0105cego Komisji O\u015bwiaty i Kultury tej\u017ce Rady.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141ASAK WITOLD,<\/strong> urodzony 25 IX 1982 r. w D\u0119bicy, syn Wies\u0142awa i Bogus\u0142awy ze Staniszewskich. Absolwent Liceum Technicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. Studiowa\u0142 zarz\u0105dzanie w Wy\u017cszej Szkole Handlowej w Krakowie i w 2008 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 licencjata. W tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 zawodow\u0105 jako statystyk medyczny w Szpitalu Powiatowym w Mielcu i na tym stanowisku pracowa\u0142 do 2015 r. R\u00f3wnocze\u015bnie zosta\u0142 zatrudniony w Niepublicznym Gimnazjum w Mielcu jako specjalista ds. ksi\u0119gowo\u015bci (2008-2010), a nast\u0119pnie specjalista ds. ksi\u0119gowo\u015bci i kadr (2010-2014). W tym okresie uko\u0144czy\u0142: studia z zakresu finans\u00f3w i rachunkowo\u015bci na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie z tytu\u0142em magistra (2011 r.), studia podyplomowe z zakresu organizacji i zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105\u00a0 na Zamiejscowym Wydziale Ekonomii w Mielcu Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie (2012 r.) i studia podyplomowe w zakresie pedagogiki opieku\u0144czo-wychowawczej na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie (2013 r.) W 2014 r. powierzono mu funkcj\u0119 wicedyrektora Niepublicznego Gimnazjum w Mielcu, a w 2016 r. funkcj\u0119 dyrektora tej szko\u0142y i sprawowa\u0142 j\u0105 do 2017 r. W zwi\u0105zku z reform\u0105 systemu o\u015bwiaty w 2017 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Niepublicznej Szko\u0142y Podstawowej im. Adama Mickiewicza w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141ASZYCA ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 29 IX 1946 r. w Mielcu, syn Stefana i Kazimiery z domu Mikus. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1964 r. W 1972 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Lekarskim Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. Pracowa\u0142 w Szpitalu Powiatowym w Mielcu, pocz\u0105tkowo jako sta\u017cysta, a nast\u0119pnie by\u0142 asystentem na Oddziale Wewn\u0119trznym. Uzyska\u0142 specjalizacje z zakresu: chor\u00f3b wewn\u0119trznych (I stopnia, w Rzeszowie), medycyny spo\u0142ecznej (I stopnia, w Kielcach) i organizacji ochrony zdrowia (II stopnia, w Warszawie) oraz uprawnienia z zakresu medycyny pracy. Pe\u0142ni\u0142 szereg odpowiedzialnych funkcji w mieleckiej S\u0142u\u017cbie Zdrowia. W latach 80. by\u0142 dyrektorem Zespo\u0142u Opieki Zdrowotnej w Mielcu i dyrektorem Przemys\u0142owego ZOZ, a po reformie tego\u017c \u2013 kierownikiem i zast\u0119pc\u0105 kierownika Przychodni Przemys\u0142owej. Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju wszystkich wymienionych plac\u00f3wek w trudnych warunkach kryzysu spo\u0142eczno\u2013gospodarczego. Po reformie s\u0142u\u017cby zdrowia w 1999 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem przychodni \u201ePRA\u2013MEDICA\u201d S.C. Nale\u017ca\u0142 do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Medycyny Pracy. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami resortowymi. Zmar\u0142 2 II 2006 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141ATKA ANDRZEJ,<\/strong> urodzony 31 X 1962 r. w Grybowie. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w wieku szkolnym w Grybovii Gryb\u00f3w. W latach 1978-1981 gra\u0142 w Sandecji Nowy S\u0105cz. By\u0142 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 napastnikiem, tote\u017c w latach 1979-1981 wyst\u0119powa\u0142 wielokrotnie w reprezentacji Polski junior\u00f3w, kt\u00f3ra m.in. w 1981 r. wywalczy\u0142a m\u0142odzie\u017cowe wicemistrzostwo Europy U-18 w RFN. Przed sezonem 1981\/1982 zasili\u0142 ekstraklasow\u0105 Stal Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do wywalczenia przez Stal 3. miejsca i br\u0105zowego medalu mistrzostw Polski w 1982 r. Gra\u0142 te\u017c w przedziwnym sezonie 1982\/1983, kiedy silny zesp\u00f3\u0142 Stali zaj\u0105\u0142 przedostatnie miejsce w ekstraklasie i spad\u0142 do II ligi. Og\u00f3\u0142em wyst\u0105pi\u0142 w 52 meczach i strzeli\u0142 12 goli. Przed sezonem 1983\/1984 przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Motoru Lublin i gra\u0142 w nim do 1986 r.\u00a0 Kolejnym klubem by\u0142a Legia Warszawa (1987-1992). Wni\u00f3s\u0142 znaczny wk\u0142ad w wywalczenie przez Legi\u0119 Pucharu Polski w 1989 i 1990 r. oraz Superpucharu Polski w 1989 r. W 1991 r. zosta\u0142 wypo\u017cyczony do Polonii Warszawa i w tym zespole gra\u0142 tak\u017ce w sezonie 1993\/1994. W tym okresie powo\u0142ywany by\u0142 do kadry m\u0142odzie\u017cowej, a nast\u0119pnie olimpijskiej i kadry B. Od sezonu 1994\/1995 gra\u0142 w klubach z ni\u017cszych lig: Pelikanie \u0141owicz (1994 r.), Olimpii Warszawa (1995 r.), Pilicy Bia\u0142obrzegi (1996-1997), Grybovii Gryb\u00f3w (1997-1998) i ponownie Pilicy Bia\u0142obrzegi, gdzie w 1998 r. zako\u0144czy\u0142 zawodnicz\u0105 karier\u0119 wyczynow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AWRUK DARIUSZ<\/strong>, urodzony 14 V 1959 r. w Mielcu, syn Henryka i Krystyny z domu Kopacz. Absolwent Liceum Zawodowego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, matura w 1978 r. W okresie szkolnym by\u0142 harcerzem, instruktorem zuchowym i cz\u0142onkiem Kr\u0119gu Instruktorskiego \u201eLawina\u201d. Po maturze podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK jako mechanik obr\u00f3bki skrawaniem. W latach 1979\u20131981 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w hotelu \u201eResovia \u2013 Turist\u201d w Mielcu (1981\u20131983). W tym czasie uko\u0144czy\u0142 Studium Hotelarstwa i Gastronomii w Warszawie. Od 1983 r. prowadzi w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w Mielcu (gastronomiczn\u0105, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce hotelarsk\u0105). Wybudowa\u0142 restauracj\u0119 \u201eRock and Roll\u201d przy ul. Dworcowej oraz hotel i restauracj\u0119 \u201eIskierka\u201d w po\u0142udniowo\u2013zachodniej cz\u0119\u015bci SSE EURO-PARK Mielec. Sponsoruje r\u00f3\u017cne przedsi\u0119wzi\u0119cia spo\u0142eczne.<\/p>\r\n

\u0141AZ BERNADETTA ZOFIA (z domu SOBO\u0143),<\/b> urodzona 14 V 1985 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza i Gra\u017cyny z domu Z\u0105bek. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2004 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie i w 2007 r. uzyska\u0142a licencjat na kierunku matematyka (w zakresie nauczania matematyki i informatyki) oraz w 2010 r. tytu\u0142 magistra na kierunku matematyka (specjalno\u015b\u0107: nauczyciel matematyki). Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a 26 XI 2007 r. w Szkole Podstawowej w Czerminie jako nauczyciel matematyki. Kolejnymi miejscami pracy i przedmiotami nauczania, na tzw. zast\u0119pstwach, by\u0142y: Szko\u0142a Podstawowa w Podborzu (IX 2008 r. \u2013 IV 2009 r., matematyka, opieka na Samorz\u0105dem Uczniowskim), Szko\u0142a Podstawowa nr 9 w Mielcu (IX 2009 \u2013 II 2010, informatyka), Szko\u0142a Podstawowa Mistrzostwa Sportowego w Mielcu (IX 2009 \u2013 II 2010, matematyka), Gimnazjum Publiczne w Woli Mieleckiej (IX 2009, matematyka), Szko\u0142a Podstawowa w Ja\u015blanach (IX \u2013 X 2010, matematyka i informatyka), Szko\u0142a Podstawowa w Rydzowie (IX 2011 \u2013 VI 2012, matematyka i informatyka), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 w Chorzelowie (IV\u00a0 – VI 2015, matematyka i\u00a0 IX 2015 \u2013 VI 2016, matematyka i fizyka), Gimnazjum nr 1 w Mielcu (IX 2016 \u2013 VIII 2017, matematyka), Szko\u0142a Podstawowa nr 6 w Mielcu (IX 2017-2021, matematyka i informatyka, opiekun Samorz\u0105du Uczniowskiego), Szko\u0142a Podstawowa nr 2 w Mielcu (2017- VIII 2023, fizyka), Szko\u0142a Podstawowa nr 9 w Mielcu (2021-2023,\u00a0 fizyka i matematyka, opiekun Samorz\u0105du Uczniowskiego i Szkolnego Ko\u0142a Wolontariatu), Szko\u0142a Podstawowa nr 9 w Mielcu (2023-nadal, fizyka), Szko\u0142a Podstawowa nr 12 w Mielcu (2021-nadal, fizyka). Od IX 2023 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 12 im. H. Sienkiewicza w Mielcu. W szko\u0142ach, w kt\u00f3rych pracowa\u0142a, przygotowywa\u0142a uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w z fizyki, matematyki i informatyki, wielokrotnie zdobywaj\u0105cych wysokie miejsca. R\u00f3wnocze\u015bnie z prac\u0105 zawodow\u0105 uko\u0144czy\u0142a szereg studi\u00f3w podyplomowych: Matematyka w finansach (2011 r.), Nauczanie fizyki (2014 r.) i Zarz\u0105dzanie instytucj\u0105 o\u015bwiatow\u0105 w zreformowanym systemie edukacji (2015 r.) \u2013 wszystkie na Uniwersytecie Rzeszowskim; Surdopedagogika (2016 r.) i Tyflopedagogika (2019 r.)\u00a0 w Wy\u017cszej Szkole Humanitas z siedzib\u0105 w Sosnowcu oraz Oligofrenopedagogika \u2013 edukacja i rehabilitacja os\u00f3b z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Biznesu i Przedsi\u0119biorczo\u015bci w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim (2018 r.). Posiada stopie\u0144 zawodowy nauczyciela dyplomowanego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie. Jako d\u0142ugoletnia opiekunka samorz\u0105du uczniowskiego w kilku szko\u0142ach inspirowa\u0142a i organizowa\u0142a akcje i kiermasze charytatywne oraz zbi\u00f3rki na rzecz potrzebuj\u0105cych, m.in. \u201eDziewi\u0105tka Polakom na Ukrainie\u201d. Uhonorowana tytu\u0142em Nieprzeci\u0119tnego Nauczyciela, przyznanym przez Prezydenta Miasta Mielca. Kierowana przez ni\u0105 SP nr 12 zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona w 2025 r. tytu\u0142em Nieprzeci\u0119tnej Szko\u0142y, nadanym przez Prezydenta Miasta Mielca za najlepsze wyniki w egzaminach \u00f3smoklasist\u00f3w spo\u015br\u00f3d mieleckich szk\u00f3\u0142 w 2024 i 2025 r.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AZ DOROTA HELENA (z domu POCIASK)<\/strong>, urodzona 12 IV 1967 r. w Rzeszowie, c\u00f3rka Adolfa i Bronis\u0142awy z domu Ciosek. Absolwentka Pa\u0144stwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie, matura w 1987 r. W latach 1987\u20131989 pracowa\u0142a jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Wielopolu Skrzy\u0144skim. Od 1 IX 1989 r. jest nauczycielk\u0105 plastyki w Szkole Podstawowej Nr 6 im. F. \u017bwirki i S. Wigury. W 1994 r. uko\u0144czy\u0142a studia magisterskie z zakresu wychowania plastycznego w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Jej pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 jest malarstwo. Tworzy obrazy o r\u00f3\u017cnorodnej tematyce, u\u017cywaj\u0105c najcz\u0119\u015bciej farb olejnych i pastelowych. Nale\u017cy do Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych TMZM oraz jest wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Kultury im. J. Stanis\u0142awskiego przy SCK. (Cz\u0142onkiem K\u015aT i jednym z za\u0142o\u017cycieli STK jest tak\u017ce jej m\u0105\u017c \u2013 Wies\u0142aw.) Swoje prace eksponowa\u0142a na dw\u00f3ch wystawach indywidualnych (Mielec, Po\u0142aniec) i wielu wystawach zbiorowych, m.in. w Krakowie, Mielcu, Rzeszowie, Mukaczewie (Ukraina) i Morlaix (Francja). Uczestniczy\u0142a w plenerach i aukcjach prac na cele charytatywne. Jej prace znajduj\u0105 si\u0119 w wielu prywatnych kolekcjach w kraju i poza jego granicami (m.in. w Kanadzie, USA, Anglii i Francji). Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca tak\u017ce rozwijaniu zdolno\u015bci i umiej\u0119tno\u015bci u swoich uczni\u00f3w. Widocznym rezultatem tej dzia\u0142alno\u015bci s\u0105 wystawy najlepszych prac, eksponowane ju\u017c trzykrotnie w mieleckim SCK, a tak\u017ce systematyczne wystawki prac w Szkole Podstawowej nr 6. Kilku z jej wychowank\u00f3w podj\u0119\u0142o dalsze kszta\u0142cenie plastyczne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AZ JERZY,<\/strong> urodzony 24 IX 1952 r. w Trzcianie, pow. mielecki, syn Franciszka i Stanis\u0142awy z domu Zdzieb\u0142o. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Po maturze w 1972 r. zosta\u0142 zatrudniony w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym Sprz\u0119tu Komunikacyjnego przy WSK w Mielcu na stanowisku \u015blusarza. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Politechnice Krakowskiej i w 1978 r. uzyska\u0142 dyplom in\u017cyniera. W 1988 r. przej\u0105\u0142 po rodzicach gospodarstwo rolne. W 1990 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 kierownika Wydzia\u0142u 18 OBR SK. W tym samym roku zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Gminnej w Czerminie, a nast\u0119pnie Rada wybra\u0142a go na w\u00f3jta Gminy Czermin. W 1993 r. kandydowa\u0142 na pos\u0142a do Sejmu RP. Rzetelne i pe\u0142ne po\u015bwi\u0119cenia zarz\u0105dzanie gmin\u0105 sprawi\u0142o, \u017ce funkcj\u0119 t\u0119 Rada powierza\u0142a mu tak\u017ce na kadencje: 1994-1998 i 1998-2002. Na kadencj\u0119 2002-2006 zosta\u0142 wybrany przez spo\u0142eczno\u015b\u0107 gminy w wyborach powszechnych. W czasie pe\u0142nienia przeze\u0144 funkcji na terenie Gminie Czermin wykonano m.in.: sie\u0107 wodoci\u0105gow\u0105, telefonizacj\u0119, sie\u0107 wodoci\u0105gow\u0105 (50%), i cz\u0119\u015bciow\u0105 kanalizacj\u0119, modernizacj\u0119 linii energetycznych, remonty wszystkich szk\u00f3\u0142 i Dom\u00f3w Stra\u017caka, nowoczesn\u0105 oczyszczalni\u0119 \u015bciek\u00f3w i system wywozu odpad\u00f3w komunalnych. Okaza\u0142 si\u0119 te\u017c sprawnym i ofiarnym szefem obrony terytorialnej w czasie wielkich powodzi w 1997 r. i 1998 r. na terenie m.in. Gminy Czermin. W 2010 r. wybrano go na so\u0142tysa Trzciany. Poza prac\u0105 samorz\u0105dow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie m.in. w NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d WSK PZL-Mielec (nale\u017ca\u0142 od 1980 r.) i OSP Czermin. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla O\u015bwiaty\u201d, Br\u0105zowym i Srebrnym Medalem \u201eZas\u0142ugi \u0141owieckiej\u201d oraz Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obrony Cywilnej\u201d. Zmar\u0142 5 IV 2021 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Trzcianie.<\/p>\r\n

\u0141AZARZ \u2013 KREJCZ ALICJA (z domu \u0141AZARZ),<\/b> urodzona 23 VI 1972 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Stanis\u0142awy z domu Kozak. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1990 r. Studia na Wydziale Lekarskim \u015al\u0105skiej Akademii Medycznej w Katowicach uko\u0144czy\u0142a w 1996 r. z tytu\u0142em lekarza medycyny. Po rocznym sta\u017cu podyplomowym w Szpitalu Rejonowym w Mielcu (X 1996 r. \u2013 X 1997 r.) od 1 X 1997 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Oddziale Dzieci\u0119cym Szpitala Rejonowego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej Szpitala Powiatowego i Szpitala Specjalistycznego) im. E. Biernackiego. W latach 2001-2006\u00a0 bra\u0142a udzia\u0142 w szkoleniu specjalizacyjnym w Oddziale Dzieci\u0119cym Szpitala Wojew\u00f3dzkiego nr 2 w Rzeszowie, zako\u0144czonym w marcu 2006 r. Pa\u0144stwowym Egzaminem Specjalizacyjnym i otrzymaniem tytu\u0142u specjalisty pediatry. Od XII 2019 r. do I 2022 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pcy lekarza kieruj\u0105cego Oddzia\u0142em Dzieci\u0119cym Szpitala Specjalistycznego im. E. Biernackiego w Mielcu, a od lutego 2022 r. jest lekarzem kieruj\u0105cym tym Oddzia\u0142em. Ponadto pracuje w Poradni Dzieci\u0119cej POZ oraz w Gabinecie Prywatnym, a tak\u017ce konsultuje dzieci w Lux Med. Uczestniczy w kursach specjalistycznych i konferencjach pediatrycznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141AZOWSKI TEODOR<\/strong>, urodzony w 1906 r. W 1939 r. zosta\u0142 wysiedlony z Pozna\u0144skiego i od listopada tego roku podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Flugzeugwerk Mielec. Nale\u017ca\u0142 do ZWZ, posiada\u0142 stopie\u0144 porucznika. Uczestniczy\u0142 w akcjach sabota\u017cowych na terenie fabryki. W 1942 r. zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w i wywieziony do obozu w O\u015bwi\u0119cimiu, gdzie zmar\u0142 (zosta\u0142 zamordowany ?) w 1943 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\u0141A\u0179NIE<\/strong>, \u0142a\u017ania miejska w Mielcu powsta\u0142a prawdopodobnie ju\u017c w pierwszych latach istnienia miasta (lata 70. XV w.), bowiem jej wybudowanie gwarantowali w dokumencie lokacyjnym Mielca bracia Jan i Bernardyn Mieleccy. Pierwszym znanym z nazwiska prowadz\u0105cym \u0142a\u017ani\u0119 by\u0142 Jan \u0141aziebnik (1527). Dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u0142a\u017ani potwierdza\u0142y inne XVI \u2013 wieczne dokumenty (1538, 1588). Ulokowana by\u0142a nad rzek\u0105 Wis\u0142ok\u0105, w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci miasta. W p\u00f3\u017aniejszych latach rzadko pisano o \u0142a\u017ani miejskiej, ale dzia\u0142a\u0142a ona nadal, skoro w dokumencie z 1608 r. nauczyciel mia\u0142 prawo \u201ejednej w miesi\u0105cu swobodnej k\u0105pieli w \u0142a\u017ani miejskiej\u201d, a w czasie posiedze\u0144 Rady Gminnej w ostatnich latach XIX w. poruszano problemy zwi\u0105zane z jej funkcjonowaniem. W latach 30. XX w. Zygmunt Rymanowski zbudowa\u0142 nowoczesny zak\u0142ad k\u0105pielowy (\u0142a\u017ani\u0119) przy ul. T. Ko\u015bciuszki. M.in. ucz\u0119szcza\u0142a do niej w spos\u00f3b zorganizowany raz w tygodniu m\u0142odzie\u017c z gimnazjalnej bursy. Drug\u0105 \u0142a\u017ani\u0105 by\u0142a mykwa \u2013 \u017cydowska \u0142a\u017ania rytualna. Dotrwa\u0142a do tragicznego wydarzenia 13 IX 1939 r., kiedy to by\u0142a jednym z miejsc zbiorowego mordu na ludno\u015bci \u017cydowskiej, dokonanego przez hitlerowc\u00f3w, a nast\u0119pnie zosta\u0142a spalona. Po II wojnie \u015bwiatowej \u0142a\u017ania miejska czynna by\u0142a do lat 50.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141\u0104CZ MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 I 1947 r. w Rz\u0119dzianowicach, powiat mielecki, syn Wojciecha i Jadwigi z Nowak\u00f3w. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 26 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO im. St. Konarskiego), matura w 1964 r. Uko\u0144czy\u0142 Wydzia\u0142 Budownictwa L\u0105dowego (kierunek \u2013 komunikacja) Politechniki Krakowskiej w Krakowie i w 1969 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera budownictwa drogowego. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1970 r. w Powiatowym Zarz\u0105dzie Dr\u00f3g Lokalnych. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: kierownika budowy (do 1973), zast\u0119pcy kierownika (1973) i kierownika tego przedsi\u0119biorstwa (do 1975). Ponadto pracowa\u0142 (w wymiarze po\u0142owy etatu) jako projektant dr\u00f3g. Po likwidacji powiat\u00f3w i restrukturyzacji ich instytucji w 1975 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Rejonu Dr\u00f3g Publicznych i kierowa\u0142 tym przedsi\u0119biorstwem do 1991 r. W tym okresie wybudowa\u0142o ono m.in. drogi pa\u0144stwowe: Mielec \u2013 Kolbuszowa, Mielec \u2013 Szczucin, Mielec \u2013 Lisia G\u00f3ra, Ropczyce \u2013 D\u0105bie i Kolbuszowa \u2013 Le\u017cajsk oraz po\u0142o\u017cy\u0142o nawierzchni\u0119 bitumiczn\u0105 na wi\u0119kszo\u015bci by\u0142ych dr\u00f3g powiatowych w rejonie mieleckim. Doprowadzi\u0142 do wybudowania m.in.: wytw\u00f3rni mas bitumicznych w Przy\u0142\u0119ku, przepompowni asfaltu z bocznic\u0105 kolejowa w Wide\u0142ce, budynku administracyjno \u2013 socjalnego w Mielcu przy ul. J. Korczaka i dw\u00f3ch blok\u00f3w mieszkalnych w Mielcu. W latach 1991\u20132000 pracowa\u0142 w General Bearing Corp. (USA), a ponadto uko\u0144czy\u0142 Business and Technical Institute (1993). Po powrocie do Mielca pe\u0142ni funkcj\u0119 prokurenta w Przedsi\u0119biorstwie Rob\u00f3t Drogowych Sp. z o.o., prowadz\u0105c sprawy techniczne (projektowanie i nadzorowanie rob\u00f3t, m.in. przy przebudowie Placu AK w Mielcu). Posiada stopie\u0144 podporucznika rezerwy. W latach 80. by\u0142 przewodnicz\u0105cym Klubu Oficer\u00f3w Rezerwy w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201ePrzoduj\u0105cy Drogowiec\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Odznaka \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa i Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych\u201d i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141\u0104CZ WOJCIECH<\/strong>, urodzony 18 X 1918 r. w Jersey City N. J. (USA). Do Polski przyjecha\u0142 w 1932 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1945 r. jako nauczyciel w Technikum Rolniczym w Dzikowie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w jednostkach obs\u0142ugi rolnictwa jako: adiunkt rolny, instruktor pszczelarski i inspektor rolny. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Akademii Rolniczej w Krakowie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera rolnika. W latach 1954\u20131960 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Wydzia\u0142u Rolnictwa i Le\u015bnictwa PPRN w Mielcu, a w latach 1963\u20131973 wiceprzewodnicz\u0105cego PPRN w Mielcu. Dwukrotnie (1960\u20131963 i 1973\u20131980) kierowa\u0142 Zak\u0142adem Unasienniania Zwierz\u0105t w Czerminie. Od 1956 r. nale\u017ca\u0142 do ZSL, a w latach 1960 \u20131973 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Powiatowego. Prezesowa\u0142 Powiatowemu Zwi\u0105zkowi Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w Mielcu (1968\u20131973). Inicjowa\u0142 wiele czyn\u00f3w spo\u0142ecznych i czuwa\u0142 nad ich realizacj\u0105. Rezultatem tej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142o wybudowanie na terenie powiatu mieleckiego oko\u0142o 50 Dom\u00f3w Stra\u017caka i kilku Wiejskich O\u015brodk\u00f3w Zdrowia. By\u0142 tak\u017ce m.in.: cz\u0142onkiem Rady Nadzorczej Okr\u0119gowej Sp\u00f3\u0142dzielni Mleczarskiej w Rzeszowie oraz Zarz\u0105d\u00f3w Powiatowych Towarzystwa Wiedzy Powszechnej i Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci w Mielcu. W 1981 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym Medalem OSP i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Obronno\u015b\u0107 Kraju\u201d oraz Odznakami: \u201e1000\u2013lecia Pa\u0144stwa Polskiego\u201d, \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rad Narodowych\u201d i \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rolnictwa\u201d, a tak\u017ce wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d. Zmar\u0142 12 IV 1990 r. Spoczywa na cmentarzu w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\"\"\u0141\u0104CZ ZBIGNIEW J\u00d3ZEF, <\/b>urodzony 30 IV 1950 r. w Mielcu, syn Wojciecha i Jadwigi z domu Nowak. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu z matur\u0105 w 1968 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim (Oddzia\u0142 Stomatologiczny) Akademii Medycznej w Krakowie i w 1973 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza stomatologa. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1974 r. w O\u015brodku Zdrowia w Rzemieniu. W 1978 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 pierwszego stopnia ze stomatologii og\u00f3lnej. W 1979 r. zosta\u0142 oddelegowany do pracy w firmie Budimex prowadz\u0105cej prace budowlane w Libii i jako lekarz stomatolog pracowa\u0142 tam do 1982 r. Kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: O\u015brodek Zdrowia w Rzemieniu (1982-1988), Przychodnia nr 1 i Przychodnia nr 2 w Mielcu (1988-1998) i O\u015brodek Zdrowia w Rzemieniu (1999 r.). W czasie likwidacji Zespo\u0142\u00f3w Opieki Zdrowotnej i tworzenia Niepublicznych Zespo\u0142\u00f3w Opieki Zdrowotnej (1999-2000), w 1999 r. przekszta\u0142ci\u0142 dotychczasowy gabinet w O\u015brodku Zdrowia w Rzemieniu na prywatny gabinet stomatologiczny i podpisa\u0142 umow\u0119 z Kas\u0105 Chorych na wykonywanie zabieg\u00f3w, a od 2003 r. \u2013 z Narodowym Funduszem Zdrowia. Od 1 I 2022 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i zlikwidowa\u0142 gabinet w Rzemieniu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141\u0104CZAK KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 30 X 1937 r. w Nagoszynie, syn J\u00f3zefa i Julii z domu Pytel. Od 1952 r. do 1992 r. pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL\u2013Mielec\u201d na stanowiskach: \u015blusarz, brygadzista, mistrz, kierownik Oddzia\u0142u Monta\u017cu Ch\u0142odni i kierownik zmianowy. W tym czasie odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, uko\u0144czy\u0142 Wieczorowe Technikum Mechaniczne dla Pracuj\u0105cych w Mielcu i studia na Politechnice Krakowskiej z tytu\u0142em in\u017cyniera mechanika (1974). Z\u0142o\u017cy\u0142 5 wniosk\u00f3w racjonalizatorskich, kt\u00f3re zosta\u0142y zastosowane w produkcji. Od wrze\u015bnia 1992 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca pracy spo\u0142ecznej. W latach 60. by\u0142 sekretarzem Wydzia\u0142owej Rady Robotniczej, a po przej\u015bciu na emerytur\u0119 \u2013 sekretarzem i od 1997 r. przewodnicz\u0105cym Zwi\u0105zkowej Rady Zak\u0142adowej Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Zwi\u0105zku Zawodowego Przemys\u0142u Elektromaszynowego. Przez dwie kadencje (1990\u20131998) pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 radnego Rady Miejskiej w Mielcu. W 1995 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Oddzia\u0142 Krajowej Partii Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w w Mielcu i przewodniczy\u0142 mu oraz by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Naczelnej tej partii. W 1997 r. z jej ramienia kandydowa\u0142 na pos\u0142a na Sejm RP. Od 1998 r. przewodniczy Radzie Osiedla Dziubk\u00f3w. By\u0142 jednym z inspirator\u00f3w i organizator\u00f3w czyn\u00f3w spo\u0142ecznych na tym osiedlu, m.in. budowy sieci gazowej i kanalizacji sanitarnej. Od 1999 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Rady Powiatowej Og\u00f3lnopolskiego Porozumienia Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych (OPZZ) w Mielcu. W 2002 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej na kadencj\u0119 2002-2006. Zmar\u0142 14 XI 2022 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi w Mielcu.<\/span><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141\u0104CZAK MAGDALENA<\/strong>, urodzona 3 VII 1978 r. w Mielcu, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Doroty z domu Wo\u0142k. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1998 r. Studia na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu, Ochrona \u015arodowiska w Przemy\u015ble Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 2003 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera ochrony \u015brodowiska. W 2004 r. zosta\u0142a zatrudniona w Ministerstwie \u015arodowiska jako starszy inspektor w Departamencie Geologii i Koncesji Geologicznych, ale jeszcze w tym samym roku przenios\u0142a si\u0119 do mieleckiej firmy Geyer & Hosaja Sp. z o.o. na stanowisko pe\u0142nomocnika zarz\u0105du ds. bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy oraz ochrony \u015brodowiska. W 2006 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy w Krakowie, a ponadto kontynuuje podyplomowe studium pedagogiczne. Od czas\u00f3w szkolnych pasjonowa\u0142a si\u0119 sportami terenowymi o du\u017cym stopniu trudno\u015bci i startowa\u0142a z powodzeniem (wraz z innymi mielczanami lub innymi polskimi zawodnikami) w imprezach mi\u0119dzynarodowych. Wa\u017cniejsze sukcesy: zdobycie szczytu Mont Blanc (1996), treking po p\u00f3\u0142nocnym Uralu (1997, 1998), Ukatak Raid International 2002 Kanada \u2013 2. miejsce, Adrenalin Rush 2002 Irlandia \u2013 5. miejsce, 2. miejsce w klasyfikacji generalnej maraton\u00f3w rower\u00f3w MTB-2003, Adventure Trophy 2002-2005 Polska \u2013 1. miejsce, Terra Incognita 2001, 2003, 2005 Chorwacja \u2013 1. miejsce, Mistrzostwa Polski w Rajdach Przygodowych 2005 \u2013 1. miejsce. Ponadto w ramach przygotowa\u0144 w trakcie sezonu startuje w zawodach na orientacj\u0119 rowerow\u0105 i piesz\u0105. W 2005 r. by\u0142a cz\u0142onkiem kadry narodowej w rowerowej je\u017adzie na orientacj\u0119. Od 2007 r. prowadzi firm\u0119 \u201eMeritum\u201d w Mielcu, \u015bwiadcz\u0105c\u0105 us\u0142ugi w zakresie bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo\u017carowej i ochrony \u015brodowiska. Kontynuowa\u0142a karier\u0119 sportow\u0105, specjalizuj\u0105c si\u0119 w terenowych biegach d\u0142ugodystansowych. 10 IX 2011 r. zwyci\u0119\u017cy\u0142a w konkurencji kobiet w ultramaratonie \u201eBieg siedmiu dolin\u201d (100 km) z met\u0105 w Krynicy (11 godz. 26 min.). 11 II 2012 r. startowa\u0142a w czteroosobowym zespole, kt\u00f3ry zwyci\u0119\u017cy\u0142 w klasyfikacji dru\u017cynowej Zimowego Rajdu Timex 360 Stopni w Zamo\u015bciu i na Roztoczu. Jako zawodniczka zespo\u0142u Salomon Suunto Team w 2013 r. m.in. zwyci\u0119\u017cy\u0142a w Maratonie G\u00f3r Sto\u0142owych i reprezentowa\u0142a Polsk\u0119 w Mistrzostwach \u015awiata w D\u0142ugodystansowym Biegu G\u00f3rskim (Maraton Karkonoski), zajmuj\u0105c XXII miejsce, ponadto III miejsce w odr\u0119bnej klasyfikacji Mistrzostw Polski. Kolejne wi\u0119ksze sukcesy: *2014 r.: Mistrzostwa \u015awiata Skyrunning (Chamonix) \u2013 br\u0105zowy medal (pierwszy w historii polskich bieg\u00f3w g\u00f3rskich kobiet). *2015 r.: Mistrzostwa Europy w biegu g\u00f3rskim 68 km (Val d’Isere) – srebrny medal. *2016 r.: Etapowy bieg g\u00f3rski 61 km (Gorce) – 1. miejsce; Ultra Trail – Festiwal Biegowy 68 km (L\u0105dek Zdr\u00f3j) – 1. miejsce; Goretex Transalpine Run – Alpy – Niemcy, Austria, W\u0142ochy 250 km – 4. miejsce (najlepszy polski wynik w historii); Haria Extreme Lanzarote 100 km – 1. miejsce; Tamadaba Trail -GranCanaria – 1. miejsce; Dolno\u015bl\u0105ski Festiwal Bieg\u00f3w G\u00f3rskich – Z\u0142oty Maraton 45 km – 1. miejsce open kobiet.\u00a0 *2017 r. – tytu\u0142 mistrzyni Polski w wysokog\u00f3rskim Biegu Ultra Grani\u0105 Tatr (75 km); Festiwal Biegowy – Bieg 7 Dolin – Krynica 100 km – 1. miejsce; Azores Triangle Adventure – 1. miejsce w open kobiet. *2018 r. – Mistrzostwa \u015awiata w Trailu (bieg terenowy wysokog\u00f3rski) w Castellon (Hiszpania) – 6. miejsce indywidualnie w konkurencji kobiet i 6. miejsce dru\u017cynowo (reprezentacja Polski); Bieg G\u00f3rski Ultra Sierra Nevada 2018 (103 km) -. 1 miejsce w konkurencji kobiet i 14. miejsce w klasyfikacji generalnej (14:36:28.56, nowy rekord trasy w konkurencji kobiet); Transgrancanaria – 1. miejsce w\u015br\u00f3d kobiet. *2019 r. – Transgrancanaria (128 km) – 1. miejsce w kat. kobiet; Maraton Galatzo Trail Mallorca – 1. miejsce w kat. kobiet; Zugspitz Ultra Trial – 63 km w g\u00f3rach (Austria) – 1. miejsce w konkurencji kobiet, 16. miejsce w klasyfikacji generalnej (7:29;29). *2020 r. Rowerowy Maraton WIS\u0141A 1200 (Barania G\u00f3ra – Gda\u0144sk) – 1. miejsce w kat. kobiet (92 godz. 25 min. – nowy rekord trasy w kat. kobiet) i 13. miejsce w kat. open.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141\u0104KOWA (ULICA)<\/strong>, niewielka (380 m), ale najruchliwsza ulica na osiedlu Dziubk\u00f3w. Przy niej bowiem znajduje si\u0119 kompleks budynk\u00f3w szkolnych, w kt\u00f3rych mie\u015bci si\u0119 Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 (Szko\u0142a Podstawowa Nr 13 im. Jana Bytnara \u201eRudego\u201d i Gimnazjum Nr 4). Powsta\u0142a w po\u0142owie lat 70., nazw\u0119 otrzyma\u0142a 22 I 1975 r. Jest boczn\u0105 ulicy Metalowc\u00f3w \u2013 jednej z g\u0142\u00f3wnych ulic osiedla. Posiada nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodnik od strony obiekt\u00f3w szkolnych. W 2010 r. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 z kostki betonowej, przebudowano chodniki (tak\u017ce z kostki) i wybudowano nowe miejsca parkingowe. Nazwa przypomina, \u017ce przez wiele lat na tym terenie znajdowa\u0142y si\u0119 \u0142\u0105ki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141\u0118CZNAR FRANCISZEK<\/strong>\u00a0(sprostowanie) … Powinno by\u0107: L\u0118CZNAR. Zob. L\u0118CZNAR FRANCISZEK.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141\u0118PA TOMASZ JAROS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 I 1973 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Danuty ze Stachurskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego przy Ni\u017cszym Seminarium Duchownym Ksi\u0119\u017cy Michalit\u00f3w w Miejscu Piastowym z matur\u0105 w 1992 r. Studia filozoficzno-teologiczne\u00a0 odby\u0142 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim O\/ Sandomierz i\u00a0 w Pelplinie. Uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych, m.in. dla kierownik\u00f3w plac\u00f3wek wypoczynku dzieci i m\u0142odzie\u017cy oraz kurs j\u0119zyka hiszpa\u0144skiego. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z katolick\u0105 rozg\u0142o\u015bni\u0105 Radia \u201eG\u0142os\u201d w Pelplinie. Po powrocie do Mielca pracowa\u0142 w firmach: GOSAT \u2013 MEDIA Sp. z o.o. (redaktor naczelny programu lokalnego, 1997-1998), Radio PULS FM (dziennikarz, 2001-2002), Firma Oknoland (kierownik sklepu, przedstawiciel handlowy, 2002-2003), Hurtownia Elektryczna KOBI-LIGHT Rzesz\u00f3w O\/Mielec (kierownik hurtowni, 2004-2009), Miejski Dom Kultury w Kolbuszowej (instruktor, 2010-2011), Dom Kultury SCK Mielec (instruktor, 2013-2015), Radio LELIWA (redaktor, od 1 X 2015 r.). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 jest cz\u0119sto anga\u017cowany do prowadzenia imprez, m.in. \u201eDni Mielca\u201d, Wielka Orkiestra \u015awi\u0105tecznej Pomocy, Mielec \u2013 Fashion Week, \u201eKorsomania\u201d, biegi masowe. W razie potrzeby zast\u0119puje organist\u00f3w w mieleckich ko\u015bcio\u0142ach. Gra\u0142 w kilku sztukach teatralnych wystawianych przez zespo\u0142y Domu Kultury SCK. Wyr\u00f3\u017cniony Nagrod\u0105 Starosty Mieleckiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141\u0118TOCHA KRZYSZTOF\u00a0 JAROS\u0141AW<\/strong>, urodzony 14 IV 1964 r. w Nowym S\u0105czu, syn Stanis\u0142awa i W\u0142adys\u0142awy z Mordarskich. Absolwent Technikum Samochodowego im. in\u017c. T. Ta\u0144skiego w Nowym S\u0105czu, matur\u0119 zda\u0142 w 1984 r. Trenowanie pi\u0142ki no\u017cnej rozpocz\u0105\u0142 w latach szkolnych w Sandecji Nowy S\u0105cz. W latach 1984-1989 gra\u0142 w Stali Rzesz\u00f3w, a od 1989 r. do 1996 r. wyst\u0119powa\u0142 w ekstraklasowej dru\u017cynie Stal Mielec i by\u0142 jednym z podstawowych jej zawodnik\u00f3w (181 mecz\u00f3w, 3 bramki). W 1996 r. przeszed\u0142 do Wis\u0142y Krak\u00f3w (II liga) i przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu do I ligi (w\u00f3wczas ekstraklasy), a nast\u0119pnie zagra\u0142 w 28 meczach ekstraklasowych Wis\u0142y i strzeli\u0142 1 bramk\u0119. W latach 1997-1999 gra\u0142 w rodzimej Sandecji Nowy S\u0105cz, a kolejnymi klubami by\u0142y: Korona Kielce i Wis\u0142oka D\u0119bica (1999-2000), Stal Mielec (2000-2002) i Pogo\u0144 Stasz\u00f3w, gdzie zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105 (2002-2003). Przygotowuj\u0105c si\u0119 do pracy trenerskiej, uko\u0144czy\u0142 specjalistyczne kursy w Szkole Trener\u00f3w PZPN w AWF Warszawa, uzyskuj\u0105c kolejno licencje trenera klasy II i I. Jako szkoleniowiec prowadzi\u0142 dru\u017cyny: Pogo\u0144 Stasz\u00f3w (2002-2004, z kr\u00f3tk\u0105 przerw\u0105), Kolejarz Str\u00f3\u017ce (2004-2005, awans do III ligi), \u0141oso\u015b \u0141ososina Dolna (2006, spadek z IV ligi), Poprad Muszyna (2006-2009, z przerwami), Stal Rzesz\u00f3w, Hetman Zamo\u015b\u0107 (2008), Okocimski Klub Sportowy Brzesko (2009 \u2013 nadal, w 2012 r. awans do I ligi). W 2010 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 trenera UEFA PRO. W 2013 r. zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 w Brzesku, a nast\u0119pnie by\u0142 trenerem Stali Rzesz\u00f3w (2013-2014) grup m\u0142odzie\u017cowych w Mielcu (2015-2016), Stali Stalowa Wola (2017-2018), Czarnych Po\u0142aniec (2019-2020), Stali Rzesz\u00f3w (2020) i trenerem koordynatorem w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141OBARZEWSKI RYSZARD<\/strong>, urodzony 4 X 1935 r. w Pu\u0142tusku. Uko\u0144czy\u0142 Wydzia\u0142 Mechaniczny Politechniki Warszawskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Od 1960 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec, m.in. na stanowiskach: technologa, kierownika sekcji i kierownika dzia\u0142u konstrukcyjnego. Bra\u0142 udzia\u0142 w przygotowaniu i produkcji m.in. samochod\u00f3w \u201eMikrus\u201d, telewizyjnych woz\u00f3w transmisyjnych i innych samochod\u00f3w oraz agregat\u00f3w ch\u0142odniczych. Najwi\u0119cej czasu i wysi\u0142ku po\u015bwi\u0119ci\u0142 jednak pojazdom elektrycznym – \u201eMelexom\u201d (od 1970 do 1991), przyczyniaj\u0105c si\u0119 znacz\u0105co do sukces\u00f3w tego wyrobu WSK w kraju i na \u015bwiecie. W 1991 r. przeszed\u0142 do Dzia\u0142u Analiz Technicznych WSK i pracowa\u0142 tam do \u015bmierci (3 V 1995). Pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi w Mielcu, a nast\u0119pnie ekshumowany i przeniesiony na cmentarz w Tychach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141OJASIEWICZ STANIS\u0141AW<\/strong>, doktor praw, dzia\u0142acz spo\u0142eczny. 28 X 1914 r., w zwi\u0105zku z wybuchem I wojny \u015bwiatowej, zosta\u0142 cz\u0142onkiem rady przybocznej pomagaj\u0105cej komisarzowi powiatowemu na czas wojny W\u0142adys\u0142awowi Zaczykowi. W tym samym roku powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Oddzia\u0142u Administracyjnego Powiatowego Komitetu Narodowego w Mielcu, a w 1915 r. zosta\u0142 przewodnicz\u0105cym PKN. Zainicjowa\u0142 utworzenie w Mielcu Ko\u0142a Pracy Narodowej Kobiet. Od 1 V 1917 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komisarza wojennego miasta Mielca. 2 XI 1918 r., po otrzymaniu z Krakowa depeszy o przej\u0119ciu w\u0142adzy w Galicji Zachodniej przez PKL, zwo\u0142a\u0142 spotkanie rady przybocznej z burmistrzem Andrzejem Pawlikowskim i rad\u0105 autonomiczn\u0105, a nast\u0119pnie przekaza\u0142 burmistrzowi i radzie w\u0142adz\u0119 w mie\u015bcie. Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci pe\u0142ni\u0142 nadal szereg funkcji spo\u0142ecznych. By\u0142 m.in. radnym miejskim, asesorem w Zwierzchno\u015bci Gminnej Mielca, cz\u0142onkiem Polskiej Rady Szkolnej Okr\u0119gowej i cz\u0142onkiem Towarzystwa Bursy Gimnazjalnej. W maju 1923 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Tarnowa, a Rada Gminna Przyboczna w Mielcu po\u017cegna\u0142a go 30 V 1923 r. na specjalnym posiedzeniu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141OJCZYK ADAM ALEKSANDER<\/strong>, urodzony 20 VI 1926 r. w Mielcu, syn Aleksandra i Emilii z domu R\u0105czka. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do tajnej Dru\u017cyny Harcerskiej\u00a0\u00a0 \u201eSzarych Szereg\u00f3w\u201d AK im. Jeremiego Wi\u015bniowieckiego (Zast\u0119p Wilki, pseudonim \u201eWilk 3\u201d). Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1948 r. W latach szkolnych by\u0142 cz\u0142onkiem ch\u00f3ru \u201eMelodia\u201d. Po wojnie nie ujawni\u0142 si\u0119 i w latach 1945-1951 nale\u017ca\u0142 do Tajnej Niepodleg\u0142o\u015bciowej\u00a0 Dru\u017cyny Harcerskiej im. J. Wi\u015bniowieckiego w Mielcu, kt\u00f3ra przyj\u0119\u0142a p\u00f3\u017aniej nazw\u0119 \u201eWolno\u015b\u0107 i Sprawiedliwo\u015b\u0107\u201d (WiS). R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Akademii Handlowej (trzy lata) w Krakowie i zosta\u0142 aresztowany w 1951 r. za konspiracyjn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 antykomunistyczn\u0105. Kar\u0119 wi\u0119zienia odbywa\u0142 w r\u00f3\u017cnych zak\u0142adach karnych, najd\u0142u\u017cej we Wronkach. Po \u201eodwil\u017cy pa\u017adziernikowej\u201d 1956 r. zosta\u0142 wypuszczony na wolno\u015b\u0107. Zamieszka\u0142 na \u015al\u0105sku Opolskim, podj\u0105\u0142 prac\u0119 i za\u0142o\u017cy\u0142 rodzin\u0119. Ca\u0142e \u017cycie zawodowe przepracowa\u0142 w ksi\u0119gowo\u015bci, m.in. na stanowisku g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego w Zak\u0142adzie Weterynarii w Ole\u015bnie, Urz\u0119dzie Miasta Olesno i Zak\u0142adzie Opieki Zdrowotnej w Ole\u015bnie. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 by\u0142a filatelistyka, a owocem \u2013 imponuj\u0105ca kolekcja znaczk\u00f3w pocztowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Armii Krajowej, Krzy\u017cem Niez\u0142omnych i tytu\u0142em Weterana Walk o Wolno\u015b\u0107 i Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny. Zmar\u0142 20 V 2004 r. Pochowany na cmentarzu miejskim w Ole\u015bnie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141OJCZYK ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 8 I 1925 r. w Mielcu, syn Aleksandra i Emilii z domu R\u0105czka. Nauk\u0119 w mieleckim gimnazjum przerwa\u0142a wojna. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako robotnik le\u015bny. Po wojnie uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119 w 1947 r. Od 1947 r. do 1953 r. pracowa\u0142 w Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym (Banku Rolnym, Gminnej Kasie Sp\u00f3\u0142dzielczej). W 1953 r. przeszed\u0142 do tworz\u0105cego si\u0119 Oddzia\u0142u Powszechnej Kasy Oszcz\u0119dno\u015bci w Mielcu i pracowa\u0142 w nim do emerytury w 1997 r., pe\u0142ni\u0105c m.in. funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego. W tym czasie wielokrotnie uczestniczy\u0142 w szkoleniach i kursach specjalistycznych. Od m\u0142odo\u015bci pasjonowa\u0142 si\u0119 sportem, a zw\u0142aszcza pi\u0142k\u0105 no\u017cn\u0105 i \u0142y\u017cwiarstwem. Gra\u0142 w konspiracyjnych meczach pi\u0142karskich w czasie okupacji hitlerowskiej. By\u0142 jednym z pierwszych zawodnik\u00f3w w dru\u017cynie pi\u0142ki no\u017cnej Gryfa Mielec w 1944 r. i gra\u0142 w jej barwach do 1956 r., a ponadto od 1951 r. do 1956 r. wyst\u0119powa\u0142 zim\u0105 w dru\u017cynie hokeja na lodzie Stali Mielec. Drug\u0105 pasj\u0105 by\u0142a muzyka, a zw\u0142aszcza \u015bpiewanie w ch\u00f3rze \u201eMelodia\u201d (II tenor). S\u0142u\u017cbie pie\u015bni by\u0142 wierny do ko\u0144ca \u017cycia. Jako pracownik bankowy by\u0142 te\u017c d\u0142ugoletnim skarbnikiem ch\u00f3ru. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 w Powszechnej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu, przekszta\u0142conej w Wojew\u00f3dzk\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d Oddzia\u0142 Mielec. Pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcje przewodnicz\u0105cego i zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w pracach samorz\u0105du Pracowniczych Ogr\u00f3dk\u00f3w Dzia\u0142kowych \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Otrzyma\u0142 szereg odznacze\u0144, m.in.: Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi, Krzy\u017c Kawalerski OOP, Medal 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Finans\u00f3w PRL\u201d, Odznak\u0119 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Bankowo\u015bci PRL\u201d, Odznak\u0119 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d, Odznak\u0119 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Honorow\u0105 i Odznak\u0119 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 z Laurem Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr. Zmar\u0142 18 X 2005 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141OJCZYK-KR\u00d3LIKIEWICZ IRENA DANUTA (z domu KR\u00d3LIKIEWICZ)<\/strong>, urodzona 9 VIII 1923\u00a0 r. w Warszawie, c\u00f3rka mieleckich przemys\u0142owc\u00f3w: Tadeusza i Herminy z domu Wachtel. Uko\u0144czy\u0142a Gimnazjum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. J. S\u0142owackiego w Warszawie. Matur\u0119 (zakres matematyczno-fizyczny) zda\u0142a przed Komisj\u0105 Tajnego Nauczania w Mielcu w 1942 r. Studia matematyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1951 r. z tytu\u0142em magistra. W 1949 r. zosta\u0142a zatrudniona w Politechnice Krakowskiej na stanowisku m\u0142odszego asystenta. W uczelni tej pracowa\u0142a na r\u00f3\u017cnych stanowiskach w Instytucie Matematyki do 1992 r., od 1970 r. jako profesor Politechniki Krakowskiej. W 1960 r. uzyska\u0142a na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim stopie\u0144 doktora nauk matematycznych, a w 1968 r. otrzyma\u0142a na Politechnice Warszawskiej habilitacj\u0119 w zakresie r\u00f3wna\u0144 r\u00f3\u017cniczkowych. W latach 1987-1992 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Zak\u0142adu R\u00f3wna\u0144 R\u00f3\u017cniczkowych w Instytucie Matematyki PK. W 1960 r. zosta\u0142a cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego, a w 1989 r. cz\u0142onkiem American Mathematical Society. Od 1966 r. by\u0142a recenzentem dla Mathematical Rewiews (USA). W 1992 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Za wybitne osi\u0105gni\u0119cia naukowe i dydaktyczne zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Zmar\u0142a 22 VII 2019 r. Pochowana na cmentarzu w Wieliczce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141OKIETKA W\u0141ADYS\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (127 m)i w\u0105ska ulica na osiedlu Kazimierza Wielkiego. \u0141\u0105czy ul. F. Hynka z ul. E. Dru\u017cbackiej, biegn\u0105c pomi\u0119dzy prywatnymi posesjami z domami jednorodzinnymi i bujn\u0105 zieleni\u0105. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a patrona na podstawie uchwa\u0142y MRN 27 V 1960 r. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. W 2007 r. wykonano jej remont, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 z p\u0142ytek betonowych.
Patron ulicy: W\u0141ADYS\u0141AW \u0141OKIETEK (1260 lub 1261\u20131333) to jeden z najbardziej zas\u0142u\u017conych i lubianych kr\u00f3l\u00f3w Polski. Urodzi\u0142 si\u0119 i wychowywa\u0142 w czasie rozbicia dzielnicowego Polski. Oko\u0142o po\u0142owy lat 70. obj\u0105\u0142 sukcesj\u0119 po ojcu (Kazimierzu) i otrzyma\u0142 tytu\u0142 ksi\u0119cia \u0142\u0119czycko\u2013kujawskiego. Mia\u0142 tak\u017ce prawo do panowania na ziemi krakowskiej i sandomierskiej i walczy\u0142 o ni\u0105 (z r\u00f3\u017cnym skutkiem) przez oko\u0142o 30 lat, by wreszcie w 1306 r. wkroczy\u0107 do Krakowa. W 1314 r. przy\u0142\u0105czy\u0142 Wielkopolsk\u0119 i skupiwszy po wielu trudach wi\u0119kszo\u015b\u0107 ziem polskich, pocz\u0105\u0142 czyni\u0107 starania o koron\u0119 kr\u00f3lewsk\u0105, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 od papie\u017ca Jana XXXII w 1320 r. W p\u00f3\u017aniejszych latach, mimo wielu stara\u0144 o kolejne ziemie i wygranej bitwy z Krzy\u017cakami pod P\u0142owcami w 1331 r., nic wi\u0119cej nie uzyska\u0142, a nawet straci\u0142 rodzime Kujawy. Pozostawi\u0142 jednak po sobie zn\u00f3w zjednoczone pa\u0144stwo polskie i godnego nast\u0119pc\u0119 \u2013 Kazimierza, nazwanego p\u00f3\u017aniej Wielkim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141OPUSZY\u0143SKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 29 VIII 1944 r. w Borys\u0142awiu (aktualnie Ukraina), syn Ignacego i Michaliny z domu Kr\u00f3l. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu. Po maturze w 1963 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec jako traser. W nast\u0119pnym roku zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej. Po jej odbyciu (1966) pracowa\u0142 jako konstruktor w Biurze Konstrukcyjnym Produkcji Nielotniczej WSK. W latach 1974 – 1995 pracowa\u0142 na stanowisku kierownika KZB Mielec Rzeszowskiego Przedsi\u0119biorstwa Rob\u00f3t In\u017cynieryjnych. Prowadzi\u0142 szereg inwestycji na terenie Mielca, m.in. budow\u0119 Stacji Uzdatniania Wody. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Krakowskiej i w 1978 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera budownictwa l\u0105dowego. W 1995 r. zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Gminnym w Gaw\u0142uszowicach jako inspektor budownictwa, ale jeszcze w tym samym roku przeszed\u0142 do Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu, gdzie powierzono mu stanowisko kierownika Biura Inwestycyjno\u2013Technicznego. W imieniu Gminy Miejskiej Mielec prowadzi inwestycje miejskie. Wa\u017cniejsze zadania to budowa: obiekt\u00f3w Szko\u0142y Podstawowej nr 11, Placu AK, lodowiska MOSiR, Centrum Wystawienniczo\u2013Promocyjnego i o\u015brodku sportowego przy Szkole Podstawowej nr 13. By\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli i cz\u0142onk\u00f3w Klubu \u017beglarskiego \u201eOrkan\u201d, a ponadto od 14. roku \u017cycia nale\u017ca\u0142 do Polskiego Zwi\u0105zku W\u0119dkarskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. 31 VII 2010 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 5 VII 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141OSICKI ZBIGNIEW<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 10 V 1930 r. w Warszawie. W czasie okupacji hitlerowskiej i pierwsze lata po wojnie mieszka\u0142 w Mielcu. W czasie okupacji nale\u017ca\u0142 do tajnej Dru\u017cyny Harcerskiej \u201eSzarych Szereg\u00f3w\u201d AK im. Jeremiego Wi\u015bniowieckiego (Zast\u0119p \u201eRysie, pseudonim \u201eRy\u015b 6\u201d). Uczestniczy\u0142 w szeregu akcji sabota\u017cowych i propagandowych. Po wojnie nie ujawni\u0142 si\u0119 i w latach 1945\u20131951 by\u0142 cz\u0142onkiem Tajnej Niepodleg\u0142o\u015bciowej Dru\u017cyny Harcerskiej im. J. Wi\u015bniowieckiego, kt\u00f3ra przyj\u0119\u0142a p\u00f3\u017aniej kryptonim \u201eWolno\u015b\u0107 i Sprawiedliwo\u015b\u0107\u201d (WiS). Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matura w 1948 r. W 1951 r. zosta\u0142 aresztowany za udzia\u0142 w nielegalnej dzia\u0142alno\u015bci WiS i skazany na kilkuletnie wi\u0119zienie (wyszed\u0142 po roku na mocy amnestii). Uko\u0144czy\u0142 Wydzia\u0142 In\u017cynierii L\u0105dowej i Wodnej Politechniki Gda\u0144skiej, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Pozosta\u0142 na uczelni i po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 pracy naukowo\u2013dydaktycznej. Uzyska\u0142 tytu\u0142y doktora nauk technicznych i docenta. Pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcje kierownika Katedry Technologii i prorektora. Autor lub wsp\u00f3\u0142autor szeregu prac naukowych, skrypt\u00f3w i artyku\u0142\u00f3w z zakresu budownictwa. Projektowa\u0142 i realizowa\u0142 budow\u0119 wielu obiekt\u00f3w przemys\u0142owych i mieszkalnych oraz restauracj\u0119 obiekt\u00f3w zabytkowych, g\u0142\u00f3wnie na terenie Gda\u0144ska. Uznawany za wybitnego rzeczoznawc\u0119 w zakresie budownictwa. By\u0142 d\u0142ugoletnim dzia\u0142aczem spo\u0142ecznym, m.in. cz\u0142onkiem Rady G\u0142\u00f3wnej Naczelnej Organizacji Technicznej i Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Polskiego Zwi\u0105zku In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Budownictwa oraz przewodnicz\u0105cym Gda\u0144skiego Oddzia\u0142u PZITB. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Armii Krajowej, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Medalem Edukacji Narodowej. Utrzymywa\u0142 systematyczny kontakt z Mielcem i kolegami z DH im. J. Wi\u015bniowieckiego. Uczestniczy\u0142 w cyklicznych \u201eZ\u0142azach Dru\u017cyny\u201d, a w 1990 r. by\u0142 gospodarzem spotkania w Gda\u0144sku. Zmar\u0142 26 I 1997 r. Spoczywa na Cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141O\u015a, PZL \u2013 37B<\/strong>, samolot bombowy dwusilnikowy, konstrukcji polskiej (opracowanie PZL, autor projektu \u2013 Jerzy D\u0105browski). Podstawowe dane: moc startowa\/ ci\u0105g \u2013 2 x 918 KM, masa startowa \u2013 8560 kg, masa u\u017cyteczna \u2013 4280 kg, za\u0142oga \u2013 4 osoby (pilot, drugi pilot \u2013 bombardier, radiotelegrafista \u2013 strzelec pok\u0142adowy i strzelec pok\u0142adowy), pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna \u2013 412 km\/h, pu\u0142ap \u2013 5900 m, zasi\u0119g \u2013 1000 km. Monta\u017c \u201e\u0141osi\u00f3w\u201d w Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w \u2013 2 w Mielcu rozpocz\u0119to w maju 1939 r. 4 VII 1939 r. nast\u0105pi\u0142 pierwszy oblot samolotu zmontowanego w Mielcu, a dokonali go piloci Jerzy Widawski i Cezary Wieczorek. Do wybuchu II wojny \u015bwiatowej wyprodukowano 4 (5 ?) \u201e\u0141osi\u201d, a dalsze 3 – w pierwszych dniach wojny. (Dwa z nich zdo\u0142ano przekaza\u0107 do bazy Kierownictwa Zaopatrzenia Lotnictwa w Ma\u0142aszewiczach, a trzeci rozbi\u0142 si\u0119 przy starcie i zosta\u0142 zniszczony.) Po II wojnie \u015bwiatowej nie kontynuowano produkcji tego samolotu. 29 IX 2012 r. w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych odby\u0142a si\u0119 pierwsza publiczna prezentacja modelu sylwetkowego samolotu bombowego PZL 37 \u0141o\u015b, zbudowanego w skali 1:1 przez pracownik\u00f3w PZL Mielec. Odt\u0105d model ten jest eksponowany na terenie Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141OWCZYK JAN<\/strong>, urodzony 28 VIII 1933 r. w Wide\u0142ce, powiat kolbuszowski, syn J\u00f3zefa i Anny z domu Nabo\u017cna. Uko\u0144czy\u0142 Korespondencyjne Liceum Pedagogiczne w Kielcach oraz w 1964 r. Studium Nauczycielskie w Rzeszowie (kierunek: geografia z wychowaniem fizycznym). Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w1953 r. w Szkole Podstawowej w Ota\u0142\u0119\u017cy. W latach 1955\u20131957 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Trzcianie (jako instruktor harcerski) i Czerminie. W 1964 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Szko\u0142y Podstawowej w Zabrniu. Tam doprowadzi\u0142 do wybudowania budynku szkolnego w czynie spo\u0142ecznym (m.in. nadzorowa\u0142 budow\u0119). Poza prac\u0105 w szko\u0142ach podstawowych du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na organizowanie r\u00f3\u017cnych form o\u015bwiaty rolniczej i dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej. By\u0142 tak\u017ce radnym GRN w Wadowicach G\u00f3rnych (od 1968). W latach 1973-1981 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora gminnego w Wadowicach G\u00f3rnych, a w latach 1981\u20131986 by\u0142 dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej nr 2 im. T. Ko\u015bciuszki w Mielcu. W 1978 r. uko\u0144czy\u0142 studia magisterskie na Wydziale Humanistycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie (kierunek \u2013 pedagogika szkolna), a w 1985 r. \u2013 Studium Organizacji i Zarz\u0105dzania O\u015bwiat\u0105 w O\u015brodku Doskonalenia Nauczycieli w Rzeszowie. Od 1 VIII 1986 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale uczy\u0142 jeszcze w SP nr 2 w niepe\u0142nym wymiarze godzin. Ponadto przez szereg lat prowadzi\u0142 wypo\u017cyczalni\u0119 sprz\u0119tu turystycznego w tej\u017ce szkole. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z redakcj\u0105 \u201eKorso\u201d. Jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 by\u0142o pszczelarstwo. By\u0142 mistrzem pszczelarskim, prowadzi\u0142 pasiek\u0119 w Woli Wadowskiej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP. Zmar\u0142 30 IV 2001 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141OWICKA KRYSTYNA (z domu GESING)<\/strong>, urodzona 6 IX 1928 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Janiny z domu Leyko. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y podstawowej w Mielcu w czasie okupacji hitlerowskiej kontynuowa\u0142a nauk\u0119 na tajnych kompletach w zakresie gimnazjum. Po wojnie uko\u0144czy\u0142a Gimnazjum i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1948 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 podj\u0119\u0142a w czerwcu 1948 r. w Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym w Mielcu. W lutym 1950 r. przesz\u0142a do pracy w Oddziale Narodowego Banku Polskiego w Mielcu \u2013 nowo utworzonej plac\u00f3wki bankowej. Pracowa\u0142a na r\u00f3\u017cnych stanowiskach, m.in. kontystki i ksi\u0119gowej. Bra\u0142a udzia\u0142 w szkoleniach specjalistycznych, w tym dla g\u0142\u00f3wnych ksi\u0119gowych. W 1953 r. powierzono jej stanowisko g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego i naczelnika Wydzia\u0142u Operacyjno-Rachunkowego. Funkcje te sprawowa\u0142a nieprzerwanie do ko\u0144ca 1988 r. Wnios\u0142a istotny wk\u0142ad w prawid\u0142owe funkcjonowanie banku. Wyszkoli\u0142a wielu pracownik\u00f3w. Wielokrotnie delegowano j\u0105 do sprawdzania i weryfikacji rocznych bilans\u00f3w innych oddzia\u0142\u00f3w NBP w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim. Od stycznia 1989 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119, jako ostatnia z pracownik\u00f3w, kt\u00f3rzy tworzyli pierwsz\u0105 kadr\u0119 mieleckiego Oddzia\u0142u NBP. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 za Zas\u0142ugi dla Finans\u00f3w PRL. Zmar\u0142a 22 XII 2014 r. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141OWICKI HIERONIM<\/strong>, urodzony 23 IX 1928 r. w Po\u0142a\u0144cu, syn Jana i Marianny z domu Brzychca. Po uko\u0144czeniu w 1942 r. szko\u0142y podstawowej kontynuowa\u0142 nauk\u0119 w tajnych kompletach w zakresie gimnazjum. Po wojnie uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu (ma\u0142a matura w 1948 r.) i Liceum Handlowe w Mielcu z matur\u0105 w 1950 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w lipcu 1950 r. w Oddziale Narodowego Banku Polskiego w Mielcu. W latach 1950-1952 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkolnej Kompanii Oficer\u00f3w Rezerwy. W 1952 r. uczestniczy\u0142 w Spartakiadzie Wojska Polskiego w Warszawie jako zawodnik dru\u017cyny siatk\u00f3wki Krakowskiego Okr\u0119gu Wojskowego. Po powrocie z wojska pracowa\u0142 w Oddziale NBP na stanowisku planowania i kontroli. Ponadto pe\u0142ni\u0142 spo\u0142eczn\u0105 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Zak\u0142adowej ZZ PPiS. W latach 1953-1958 gra\u0142 w dru\u017cynie siatk\u00f3wki \u201eStali\u201d Mielec. By\u0142 cz\u0142onkiem mieleckiej delegacji na \u015awiatowy Kongres M\u0142odzie\u017cy i Student\u00f3w w Warszawie (1955). W 1957 r. przeszed\u0142 do pracy w Banku Rolnym w Mielcu, a po utworzeniu w Mielcu Oddzia\u0142u Banku Rolnego w 1959 r. zosta\u0142 dyrektorem tej plac\u00f3wki i pracowa\u0142 na tym stanowisku do 1975 r. Kierowany przez niego bank prowadzi\u0142 aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 kredytow\u0105 na rzecz rolnictwa. Jego wniosek w sprawie dodatkowej pomocy dla gospodarstw zniszczonych w czasie II wojny \u015bwiatowej zosta\u0142 przyj\u0119ty przez central\u0119 Banku Rolnego i dzi\u0119ki temu wiele gospodarstw uzyska\u0142o znacz\u0105c\u0105 pomoc. By\u0142 te\u017c pe\u0142nomocnikiem ds. likwidacji 7 rolniczych sp\u00f3\u0142dzielni produkcyjnych w powiecie mieleckim, utworzonych w latach 50. w ramach kolektywizacji rolnictwa oraz od 1961 r. pe\u0142nomocnikiem Skarbu Pa\u0144stwa ds. sprzeda\u017cy grunt\u00f3w Pa\u0144stwowego Funduszu Ziemi w powiecie mieleckim. B\u0119d\u0105c cz\u0142onkiem Komitetu Rodzicielskiego przy Szkole Podstawowej nr 2, zainicjowa\u0142 budow\u0119 zachodniego skrzyd\u0142a szko\u0142y z sal\u0105 gimnastyczn\u0105. W latach 1975-1980 pracowa\u0142 w Wojew\u00f3dzkiej Sp\u00f3\u0142dzielni Budownictwa Wiejskiego Zak\u0142ad Rejonowy w Tuszymie na stanowisku g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra prawa (1978). Odby\u0142 te\u017c aplikacj\u0119 arbitra\u017cow\u0105 w Rzeszowie. W 1980 r. zosta\u0142 g\u0142\u00f3wnym ksi\u0119gowym w Sp\u00f3\u0142dzielni K\u00f3\u0142ek Rolniczych w Borowej, ale jeszcze w tym samym roku powierzono mu stanowisko dyrektora Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego w Radomy\u015blu Wielkim. Bank ten prowadzi\u0142 aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 kredytow\u0105, nakierowan\u0105 g\u0142\u00f3wnie na wspieranie rozwoju produkcji drobiarskiej. Z wypracowanych zysk\u00f3w znaczn\u0105 ich cz\u0119\u015b\u0107 przeznaczano na potrzeby spo\u0142eczno\u015bci lokalnej. Wspierano dzia\u0142alno\u015b\u0107 kulturaln\u0105 i sportow\u0105, Ochotnicze Stra\u017ce Po\u017carne i instytucje publiczne. W warunkach przemian ustrojowych na pocz\u0105tku lat 90. przeprowadzi\u0142 odwa\u017cn\u0105 restrukturyzacj\u0119 nale\u017cno\u015bci banku z tytu\u0142u niesp\u0142aconych kredyt\u00f3w i dzi\u0119ki temu uchroni\u0142 bank od gro\u017c\u0105cej mu upad\u0142o\u015bci. Opanowanie trudnej sytuacji finansowej i wypracowanie w p\u00f3\u017aniejszym okresie znacznych zysk\u00f3w pozwoli\u0142o na wybudowanie w latach 1998-2000 w\u0142asnego budynku bankowego w Radomy\u015blu Wielkim. W dniu 1 IV 2001 r., w wieku 73 lat i z 51-letnim sta\u017cem pracy, przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla Bankowo\u015bci PRL, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 LZS, Honorow\u0105 Odznak\u0105 Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa i Honorow\u0105 Srebrn\u0105 Odznak\u0105 TKKF.\u00a0\u00a0Zmar\u0142 10 II 2017 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141OWIECKA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (278 m) ulica na osiedlu Dziubk\u00f3w. Jest jedn\u0105 z bocznych ulicy Osiedlowej i \u0142\u0105czy j\u0105 z ul. Wrzosow\u0105. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a nazw\u0119 22 I 1975 r. Posiada nawierzchni\u0119 i chodniki (po obu stronach) z kostki brukowej. Jej adres posiadaj\u0105 posesje prywatne z domami jednorodzinnymi i bujn\u0105 zieleni\u0105. Nazwa ulicy: \u0141OWIECKA upami\u0119tnia dawne polowania na terenie pobliskiego lasu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141OZINA-\u0141OZI\u0143SKI WALERIAN<\/strong>, urodzony 12 VII 1898 r., syn W\u0142odzimierza. By\u0142 zawodowym oficerem (kapitanem) Wojska Polskiego. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce studia politechniczne. Pracowa\u0142 m.in. jako wojskowy ekspert techniczny w Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych w Warszawie. W 1937 r. zosta\u0142 skierowany do prac w kierownictwie nadzoru nad budow\u0105 zak\u0142ad\u00f3w lotniczych w Cyrance ko\u0142o Mielca. (Pocz\u0105tkowo funkcjonowa\u0142o ono w Warszawie, a od po\u0142owy 1938 r. w Mielcu.) Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 szefa zak\u0142adowej s\u0142u\u017cby bezpiecze\u0144stwa i zorganizowa\u0142 jej pierwsz\u0105 struktur\u0119. Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w tworzeniu struktury administracyjno\u2013technicznej zak\u0142adu. By\u0142 cz\u0142onkiem zak\u0142adowego zespo\u0142u ekspert\u00f3w (Komisja Odbiorcza). W nocy z 2 na 3 IX 1939 r., po pierwszym bombardowaniu fabryki przez lotnictwo niemieckie, w nieznanych okoliczno\u015bciach opu\u015bci\u0142 Mielec. (Nie zna\u0142o przyczyn i celu wyjazdu kierownictwo fabryki, nic nie wiedzia\u0142 nawet mieszkaj\u0105cy z nim syn.) Nie wiadomo te\u017c, w jakich okoliczno\u015bciach dosta\u0142 si\u0119 w r\u0119ce NKWD i zosta\u0142 uwi\u0119ziony w obozie w Starobielsku. Prawdopodobnie w miesi\u0105cach wiosennych przewieziono go do siedziby NKWD w Charkowie i rozstrzelano (z grup\u0105 innych je\u0144c\u00f3w) w celi strace\u0144. Cia\u0142a zamordowanych zakopano poza miastem (aktualnie teren ten znajduje si\u0119 w granicach Charkowa).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141UBIE\u0143SKA CELINA<\/strong>, urodzona 28 V 1904 r. w Krakowie. C\u00f3rka Augusta i Marii z domu Mosler. Uczy\u0142a si\u0119 w prywatnych szko\u0142ach zakonnych w Krakowie, Starym S\u0105czu i Presbaum ko\u0142o Wiednia. Uko\u0144czy\u0142a te\u017c gimnazjum SS. Niepokalanek. W m\u0142odo\u015bci wiele podr\u00f3\u017cowa\u0142a po Europie, co pomog\u0142o jej w opanowaniu kilku j\u0119zyk\u00f3w. Od 1931 r. do 1935 r. by\u0142a sekretark\u0105 w Misji Polskiej przy Lidze Narod\u00f3w w Genewie. (Kierowa\u0142 ni\u0105 Edward Raczy\u0144ski.) Powr\u00f3ci\u0142a do Polski i mieszka\u0142a w maj\u0105tku w Zassowie ko\u0142o D\u0119bicy. Po wybudowaniu Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w Nr 2 PZL w Mielcu pracowa\u0142a jako t\u0142umaczka i sekretarka PZL w Warszawie i Mielcu. Okres okupacji hitlerowskiej prze\u017cy\u0142a w Zassowie. Dzia\u0142a\u0142a w tamtejszej plac\u00f3wce ZWZ-AK, kt\u00f3rej dow\u00f3dc\u0105 by\u0142 m\u0105\u017c \u2013 in\u017c. Alfred \u0141ubie\u0144ski. Mia\u0142a pseudonim \u201eStwosz\u201d. By\u0142a \u0142\u0105czniczk\u0105, zajmowa\u0142a si\u0119 dokumentacj\u0105 i udziela\u0142a schronienia \u017co\u0142nierzom ZWZ-AK poszukiwanym przez Niemc\u00f3w. Po \u015bmierci m\u0119\u017ca (1944) i wyzwoleniu Krakowa na pocz\u0105tku 1945 r. przenios\u0142a si\u0119 do mieszkaj\u0105cych tam rodzic\u00f3w. By\u0142a nauczycielka i t\u0142umaczk\u0105 j\u0119zyk\u00f3w obcych. Zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 te\u017c w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 WiN, a zw\u0142aszcza dzia\u0142aczami z Okr\u0119gu Wroc\u0142aw. Pisa\u0142a materia\u0142y konspiracyjne na maszynie, m.in. przet\u0142umaczy\u0142a na j\u0119zyk angielski fragmenty Memoria\u0142u WiN do Rady Bezpiecze\u0144stwa ONZ. W nieznanych okoliczno\u015bciach zosta\u0142a zdekonspirowana i 10 I 1948 r. aresztowali j\u0105 funkcjonariusze krakowskiego WUBP. Po wi\u0119zieniu w Krakowie i Wroc\u0142awiu, wraz z dolno\u015bl\u0105skimi dzia\u0142aczami WiN, stan\u0119\u0142a przed s\u0105dem we Wroc\u0142awiu i zosta\u0142a skazana na 7 lat wi\u0119zienia. Ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia w 1949 r. uzyska\u0142a czasowe zwolnienie i ukrywa\u0142a si\u0119 w Warszawie. W tym czasie, po interwencjach Boles\u0142awa Piaseckiego i Konstantego \u0141ubie\u0144skiego, prezydent Boles\u0142aw Bierut zawiesi\u0142 wykonywanie kary. Po powrocie do Krakowa pracowa\u0142a jako sekretarka w Zrzeszeniu Prywatnego Handlu i Us\u0142ug. W 1956 r. zosta\u0142a zatrudniona w miesi\u0119czniku \u201eHejna\u0142 Mariacki\u201d jako korektorka tekst\u00f3w obcoj\u0119zycznych, a p\u00f3\u017aniej pe\u0142ni\u0142a t\u0119 sam\u0105 funkcj\u0119 w \u201eArs Christiana\u201d. Zmar\u0142a 10 III 1963 r. Spoczywa w rodzinnym grobowcu Raczy\u0144skich na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141UBIE\u0143SKI KONSTANTY<\/strong>, urodzony 21 III 1910 r. w Zassowie, powiat d\u0119bicki. Wychowanek szko\u0142y jezuit\u00f3w w Chyrowie, absolwent Gimnazjum \u015bw. Jacka w Krakowie. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Kawalerii w Grudzi\u0105dzu (1928 \u2013 1929). Studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1934 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra praw. W czasie studi\u00f3w przewodniczy\u0142 stowarzyszeniu \u201eMy\u015bl Mocarstwowa\u201d, skupiaj\u0105cemu m\u0142odych pi\u0142sudczyk\u00f3w. Po studiach pracowa\u0142 w bankowo\u015bci, a nast\u0119pnie w Wydziale Polityki Kredytowej Ministerstwa Skarbu w Warszawie. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako dow\u00f3dca plutonu kawalerii 2 pu\u0142ku strzelc\u00f3w konnych w Hrubieszowie, w randze porucznika. Bra\u0142 udzia\u0142 w starciach pod Do\u0142hobyczowem i W\u0142odzimierzem Wo\u0142y\u0144skim. Po zako\u0144czeniu kampanii powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Zassowa i w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105. W 1940 r. zosta\u0142 uwi\u0119ziony, ale po intensywnych staraniach wp\u0142ywowych os\u00f3b zosta\u0142 uwolniony. Pracowa\u0142 w oddziale Centralnej Kasy Sp\u00f3\u0142ek Rolniczych w Radomiu i p\u00f3\u017aniej w Komunalnej Kasie Oszcz\u0119dno\u015bci w D\u0119bicy. Nie przerywa\u0142 dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 oficera mobilizacyjnego 5 psk w D\u0119bicy (1940\u20131941) i inspektora Wojskowej S\u0142u\u017cby Ochrony Powstania w Obwodzie AK D\u0119bica (1941\u20131944). Bra\u0142 tak\u017ce udzia\u0142 w akcjach dywersyjnych. Od maja do 17 listopada 1944 r. by\u0142 komendantem Obwodu AK Mielec \u201eMleko\u201d (w stopniu rotmistrza) i dokona\u0142 w nim wielu zmian organizacyjnych. Najcz\u0119\u015bciej stacjonowa\u0142 w maj\u0105tku chorzelowskim. Z oddzia\u0142em AK \u201eHejna\u0142\u201d uczestniczy\u0142 w Akcji \u201eBurza\u201d i wyzwalaniu Mielca (5\/6 VIII 1944 r.), wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105c z oddzia\u0142ami Armii Czerwonej. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami: \u201eZbigniew\u201d, \u201eIgnacy\u201d, \u201eMarcin\u201d i \u201eSosna\u201d. Na skutek zdecydowanie wrogiego stosunku radzieckich s\u0142u\u017cb specjalnych do AK \u2013 w po\u0142owie sierpnia 1944 r. zdemobilizowa\u0142 \u017co\u0142nierzy z mieleckiego Obwodu AK i przeszed\u0142 do konspiracji. W czasie podr\u00f3\u017cy do Rzeszowa na tajn\u0105 narad\u0119 Podokr\u0119gu AK Rzesz\u00f3w 18 XI 1944 r. zosta\u0142 aresztowany i uwi\u0119ziony w rzeszowskim zamku. Na skutek porozumienia (wymuszonego przez w\u0142adze na uwi\u0119zionym dow\u00f3dcy Podokr\u0119gu K. Putku \u201eZwornym\u201d) o ujawnieniu si\u0119 \u017co\u0142nierzy AK, podpisa\u0142 rozkaz dla Obwodu AK Mielec i zosta\u0142 uwolniony. Wkr\u00f3tce potem aresztowano go ponownie i tylko szcz\u0119\u015bliwym zbiegiem okoliczno\u015bci unikn\u0105\u0142 deportacji do \u0142agr\u00f3w w ZSRR. Umieszczono go w obozie mieszanym z je\u0144cami niemieckimi i kolaborantami w \u0141odzi, ale dzi\u0119ki pomocy \u017co\u0142nierza radzieckiego uda\u0142o mu si\u0119 uciec. Ukrywa\u0142 si\u0119 do amnestii w 1947 r. Po ujawnieniu si\u0119 powr\u00f3ci\u0142 do pracy w Ministerstwie Skarbu oraz w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 katolickich stowarzysze\u0144 spo\u0142eczno-politycznych (m.in. Stowarzyszenie \u201ePax\u201d). W 1952 r. zosta\u0142 pos\u0142em na Sejm. Pe\u0142ni\u0142 szereg wa\u017cnych funkcji politycznych i spo\u0142ecznych, by\u0142 m.in.: przewodnicz\u0105cym Ko\u0142a Poselskiego \u201eZnak\u201d (1957-1976), wiceprezesem i prezesem (1969\u20131972) warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej, prezesem Rady Naczelnej Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, wiceprezesem Rady Spo\u0142ecznej przy O\u015brodku Dokumentacji i Studi\u00f3w Spo\u0142ecznych, wiceprzewodnicz\u0105cym Og\u00f3lnopolskiego Komitetu FJN (od 1971), cz\u0142onkiem Rady Pa\u0144stwa (od 1976), prezesem Polskiego Klubu Inteligencji Katolickiej (od 1976) i cz\u0142onkiem Nadzwyczajnej Komisji dla przeprowadzenia zmian w Konstytucji PRL. By\u0142 cz\u0142onkiem delegacji polskiej na X Sesj\u0119 Zgromadzenia Og\u00f3lnego ONZ. Prze\u017cycia wojenne opisa\u0142 w ksi\u0105\u017cce \u201eKartki z wojny\u201d (Warszawa, 1968). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Srebrnym Virtuti Militari V klasy (11 XI 1943 r.). Zmar\u0142 25 IX 1977 r. Spoczywa na Cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie.<\/p>\r\n

\u0141UC W\u0141ADYS\u0141AW<\/b>, urodzony 15 VIII 1924 r. w W\u0119gierce, syn Wawrzy\u0144ca i Karoliny z domu G\u0142owacz. Podczas okupacji hitlerowskiej w 1942 r. zosta\u0142 wywieziony na roboty przymusowe w fabryce lotniczej w Kassel (Niemcy). Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do Polski i pracowa\u0142 jako \u015blusarz w kopalni \u201eLudwik\u201d w Zabrzu. W 1952 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u2013 Wydzia\u0142 06. Jako mistrz kierowa\u0142 plac\u00f3wk\u0105 wytaczarek. Udziela\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci politycznej\u00a0 i spo\u0142ecznej. By\u0142 radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu oraz spo\u0142ecznym dzia\u0142aczem Polskiego Zwi\u0105zku W\u0119dkarskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 ZZM i Odznak\u0105 XX-lecia Polskiego Zwi\u0105zku W\u0119dkarskiego.\u00a0 Zmar\u0142 9 I 2006 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141UCZAK WERONIKA ROMANA (z domu ZIEGLER)<\/strong>, urodzona 4 II 1934 r. w Borys\u0142awiu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i El\u017cbiety z Szyma\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwow\u0105 Koedukacyjn\u0105 Szko\u0142\u0119 Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego (p\u00f3\u017aniej LO 26, I LO) w Mielcu z matur\u0105 w 1952 r. oraz roczne seminarium dla s\u0142u\u017cb kadrowych przedsi\u0119biorstw w Towarzystwie Naukowym Organizacji i Kierownictwa w Krakowie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu jako rachmistrz i p\u00f3\u017aniej sekretarka (V 1953 r. \u2013 III 1957 r.), a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w Powszechnej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d jako kierownik sklepu (X 1958 r. \u2013 IV 1960 r.). Od 15 IV 1960 r. do 31 V 1971 r. by\u0142a zatrudniona w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym\u00a0 w Mielcu, m.in. na stanowiskach: starszego ksi\u0119gowego, inspektora, starszego inspektora ds. kadr i zast\u0119pcy kierownika Dzia\u0142u Organizacyjno-Osobowego i Spraw Socjalnych. Udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako cz\u0142onek prezydium Rady Zak\u0142adowej MPB, spo\u0142eczny kontroler sklepowy i cz\u0142onek spo\u0142ecznej komisji mieszkaniowej przy Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Z dniem 1 VI 1971 r. przesz\u0142a do pracy w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej (od 1973 r. Urz\u0105d Powiatowy) w Mielcu na stanowisko starszego inspektora ds. pracowniczych, a od 1 IV 1973 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u Organizacyjno-Prawnego ds. osobowych. W zwi\u0105zku z reform\u0105 podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa i likwidacj\u0105 powiat\u00f3w \u2013 od 1 VI 1975 r. zosta\u0142a przeniesiona do Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu na stanowisko kierownika Wydzia\u0142u Zatrudnienia i Spraw Socjalnych i zajmowa\u0142a je do 31 V 1980 r. Ponadto spo\u0142ecznie sprawowa\u0142a funkcje sekretarza Komitetu Przeciwalkoholowego i opiekuna Komitetu Osiedlowego \u201e22 Lipca\u201d. Od 1 VI 1980 r. zosta\u0142a zatrudniona w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu na stanowisku inspektora ds. osobowych. W latach 80. przebywa\u0142a przez pewien czas za granic\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141UCZAK-STALA GRA\u017bYNA ANNA<\/strong>, urodzona 11 III 1961 r. w Mielcu, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Stanis\u0142awy z domu Pazdro. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1980 r. W latach szkolnych uko\u0144czy\u0142a Ognisko Muzyczne w Mielcu w klasie fortepianu, uprawia\u0142a lekkoatletyk\u0119 (biegi) w FKS \u201eStal\u201d Mielec i nale\u017ca\u0142a do harcerstwa. Studia na Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie uko\u0144czy\u0142a w 1987 r. z tytu\u0142em lekarza medycyny. W latach 1987-2004 by\u0142a zatrudniona w Zak\u0142adzie Opieki Zdrowotnej w Mielcu, \u015bwiadcz\u0105c prac\u0119 w Przychodni Przemys\u0142owej przy WSK Mielec, Szpitalu Powiatowym i Poradni Otolaryngologicznej w Mielcu. W 1999 r. uzyska\u0142a I stopie\u0144, a w 2004 r. \u2013 II stopie\u0144 specjalizacji z zakresie otolaryngologii. W listopadzie 2004 r. w Klinice Otolaryngologicznej w Poznaniu z\u0142o\u017cy\u0142a egzamin pa\u0144stwowy, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 specjalisty otolaryngologa (chirurga g\u0142owy i szyi). Od 1 I 2005 r. prowadzi w\u0142asny Niepubliczny Zak\u0142ad Opieki Zdrowotnej \u201eOTOLARYNGOLOG\u201d w Mielcu przy ul. S. \u017beromskiego 17, \u015bwiadcz\u0105c us\u0142ugi medyczne z zakresu otolaryngologii. Wyst\u0119puje w charakterze bieg\u0142ego w post\u0119powaniach karnych oraz pe\u0142ni funkcj\u0119 orzecznika do spraw niepe\u0142nosprawno\u015bci z zakresu otolaryngologii w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie przy Starostwie Powiatowym w Mielcu. By\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Podkarpackiego Zwi\u0105zku Zawodowego Otolaryngolog\u00f3w w Rzeszowie i sekretarzem jego zarz\u0105du. Aktywnie uczestniczy w sympozjach i konferencjach naukowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141UCZYCKI W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, in\u017cynier architekt, wyst\u0119puj\u0105cy w mieleckich metrykach w latach 1872-1889.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141UCZY\u0143SKI STEFAN<\/strong>, urodzony 29 XI 1904 r. w Drohobyczu.\u00a0 Zawodowy \u017co\u0142nierz, kapitan, oficer ZWZ\u2013AK. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami: \u201eSawa\u201d, \u201eKarp\u201d i \u201eBoryna\u201d. W styczniu 1944 r. na rozkaz Komendy Okr\u0119gu AK w Krakowie przeprowadzi\u0142 kontrol\u0119 w Komendzie AK w Mielcu. Po kontroli z\u0142o\u017cy\u0142 doniesienie karne na 5 os\u00f3b z Komendy AK w Mielcu i wnioskowa\u0142 o kar\u0119 \u015bmierci dla wszystkich. Mimo szeregu niejasno\u015bci wydano taki wyrok i wykonano. (Ze wzgl\u0119du na kar\u0119 niewsp\u00f3\u0142miernie wysok\u0105 do zarzucanych czyn\u00f3w wyrok ten budzi on do dzi\u015b w mieleckim \u015brodowisku i u historyk\u00f3w wiele w\u0105tpliwo\u015bci, a nawet podejrze\u0144.) Od 17 II 1944 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta Inspektoratu AK Mielec. Stara\u0142 si\u0119 doprowadzi\u0107 do porozumienia z miejscowym dow\u00f3dztwem BCh. 24 III 1944 r. zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w w czasie odprawy u p\u0142k. J\u00f3zefa Spychalskiego (ps. \u201eLuty\u201d) w Krakowie. Zmar\u0142 22 II 1945 r. w Buchenwaldzie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141UKASIEWICZA IGNACEGO (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (239 m) ulica na osiedlach Niepodleg\u0142o\u015bci i J. Kusoci\u0144skiego. Powsta\u0142a w czasie rozbudowy osiedla fabrycznego WSK w latach 50., a w 1957 r. otrzyma\u0142a patrona. Pocz\u0105tkowo \u0142\u0105czy\u0142a ul. 22 Lipca (aktualnie al. Niepodleg\u0142o\u015bci) z ul. L. Staffa i Grunwaldzk\u0105, ale w latach 80. odci\u0119to j\u0105 od ul. 22 Lipca przystankiem MKS. Posiada\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. W 2004 r. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki betonowej oraz zbudowano miejsca parkingowe.
Patron ulicy: JAN J\u00d3ZEF IGNACY \u0141UKASIEWICZ to jeden z najwybitniejszych syn\u00f3w ziemi mieleckiej. Urodzi\u0142 si\u0119 23 III 1822 r. w Zadusznikach, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa (powsta\u0144ca ko\u015bciuszkowskiego) i Apolonii z domu \u015awietlik. Uczy\u0142 si\u0119 w gimnazjum w Rzeszowie, ale nie uko\u0144czy\u0142 go z powod\u00f3w finansowych. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 pomocnika aptekarza w \u0141a\u0144cucie, a p\u00f3\u017aniej w Rzeszowie. W 1846 r. zosta\u0142 uwi\u0119ziony za dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105. Po wyj\u015bciu z wi\u0119zienia w 1848 r. zosta\u0142 zatrudniony w lwowskiej \u201eAptece pod Z\u0142ot\u0105 Gwiazd\u0105\u201d i wkr\u00f3tce potem uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105. Studiowa\u0142 na Uniwersytecie Krakowskim i w Wiedniu. Wr\u00f3ci\u0142 do Lwowa i tam z J. Zehem zaj\u0105\u0142 si\u0119 badaniem w\u0142a\u015bciwo\u015bci ropy naftowej, opracowuj\u0105c przy tym metod\u0119 otrzymywania nafty poprzez destylacj\u0119 frakcjonowanej ropy. W 1853 r. na podstawie projektu \u0141ukasiewicza blacharz A. Bratkowski wykona\u0142 pierwsz\u0105 w \u015bwiecie lamp\u0119 naftowa, kt\u00f3r\u0105 u\u017cyto jeszcze w tym samym roku w Szpitalu \u0141yczakowskim. Podbudowany udanym wynalazkiem i przekonany o wielkich mo\u017cliwo\u015bciach tkwi\u0105cych w ropie naftowej, uda\u0142 si\u0119 na Podkarpacie i w miejscowo\u015bci B\u00f3brka ko\u0142o Krosna za\u0142o\u017cy\u0142 w 1854 r. kopalni\u0119 ropy naftowej. Przez kilkana\u015bcie nast\u0119pnych lat budowa\u0142 destylarnie i rafinerie, przetwarzaj\u0105c rop\u0119 na naft\u0119, oleje, smary i parafin\u0119. Za te produkty otrzyma\u0142 na wystawie w Wiedniu medale i liczne formy uznania. Zaj\u0119cia badawcze i zawodowe nie przeszkadza\u0142y mu w prowadzeniu bogatej dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Wspomaga\u0142 finansowo uchod\u017ac\u00f3w po powstaniu styczniowym, szko\u0142y, szpitale i przytu\u0142ki dla ubogich, za co nazywano go \u201eOjcem Ignacym\u201d. Z jego inicjatywy powsta\u0142o w Gorlicach w 1880 r. Krajowe Towarzystwo Naftowe, kt\u00f3remu powierzono zadanie rozwini\u0119cia polskiego przemys\u0142u naftowego. Zmar\u0142 7 I 1882 r. Pochowany na cmentarzu w Zr\u0119cinie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141UKASIK WITOLD<\/strong>, urodzony 22 XII 1958 r. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w Avii \u015awidnik i w klubie tym gra\u0142 do 1980 r. Do Mielca przyby\u0142 przed sezonem 1980\/1981 i w pierwszej dru\u017cynie Stali Mielec (I i II liga) gra\u0142 jako obro\u0144ca do ko\u0144ca sezonu 1986\/1987. Og\u00f3\u0142em wyst\u0105pi\u0142 w ok. 170 meczach, w tym w 123 w I lidze, zdobywaj\u0105c 3 bramki. Przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia 3. miejsca w I lidze w sezonie 1981\/1982. P\u00f3\u017aniej wyjecha\u0142 do Kanady.<\/p>\r\n

\"\"\u0141UKASZEK MARIUSZ,<\/b> urodzony 23 I 1963 r. w \u015awidniku, syn Stanis\u0142awa i Laury z Borz\u0119ckich. Absolwent Technikum Elektrycznego w Lublinie z matura w 1983 r. Studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Lubelskiej uko\u0144czy\u0142 w 1989 r. z tytu\u0142em magister in\u017cynier elektryk. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142 studia pedagogiczne na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lubelskiej. W 1990 r. odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Centralnym O\u015brodku Szkolenia Wojsk Lotniczych w Ole\u015bnicy. Od roku szkolnego 1990\/1991 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 w Mielcu. W sk\u0142ad ZSO nr 1 wchodzi\u0142y: Szko\u0142a Podstawowa nr 8 i V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce, od 1999 r. \u2013 Gimnazjum nr 3 i V LO, a od 2017 r. \u2013 ponownie SP nr 8 i V LO. W 2001 r. powierzono mu funkcj\u0119 wicedyrektora do spraw wychowawczych w tym\u017ce ZSO nr 1 i pe\u0142ni j\u0105 nadal. W czasie pracy w Szkole Podstawowej nr 8 corocznie przygotowywa\u0142 uczni\u00f3w do konkursu przedmiotowego z fizyki, organizowanego przez Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie i wielu z nich uzyska\u0142o tytu\u0142 laureata lub finalisty. Ponadto przez kilka lat by\u0142 opiekunem samorz\u0105du uczniowskiego V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 od 1991 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z firm\u0105 z Gda\u0144ska w celu organizacji w Mielcu telewizji kablowej i starania te zako\u0144czy\u0142y si\u0119 sukcesem.<\/p>\r\n

\u0141USZCZ STANIS\u0141AW,<\/b> urodzony 31 X 1894 r. w Sadkowej G\u00f3rze, powiat mielecki, syn Jakuba i Ludwiki z domu Ciejka. Od dzieci\u0144stwa pracowa\u0142 w gospodarstwie prowadzonym przez rodzic\u00f3w. W 1914 r. zosta\u0142 wcielony (wraz ze starszym bratem J\u00f3zefem) do armii austriackiej i skierowany na front. Bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych w Karpatach Wschodnich, m.in. w\u00a0 walkach o Prze\u0142\u0119cz Dukielsk\u0105 i zosta\u0142 powa\u017cnie ranny. Leczono go w szpitalach na S\u0142owacji i w Bu\u0142garii. Po zaleczeniu ran zosta\u0142 uznany za niezdolnego do s\u0142u\u017cby wojskowej i powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Ostr\u00f3wka. W okresie mi\u0119dzywojennym za\u0142o\u017cy\u0142 rodzin\u0119 i prowadzi\u0142 gospodarstwo rolne w Brzy\u015bciu \u2013 Babisze, powiat mielecki. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich i uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych akcjach, w tym walkach z oddzia\u0142ami niemieckimi w Lasach Janowskich w dniach 14-15 VI 1944 r. Wobec mia\u017cd\u017c\u0105cej przewagi wroga polskie oddzia\u0142y partyzanckie rozproszy\u0142y si\u0119 i przebi\u0142y przez kordon niemiecki. Powr\u00f3ci\u0142 szcz\u0119\u015bliwie do domu w Brzy\u015bciu \u2013 Babisze i odt\u0105d prowadzi\u0142 gospodarstwo. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych \u2013 Oddzia\u0142 w Mielcu i by\u0142 jego aktywnym cz\u0142onkiem. Zmar\u0142\u00a0 20 XII 1982 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Borkach Nizi\u0144skich.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141USZCZYCKI W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, in\u017cynier architekt, wymieniany w metrykach mieleckich w latach 1872-1889.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141USZCZYN MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 22 XI 1931 r. w Woli Blakowej, powiat Radomsko, syn J\u00f3zefa i Heleny z domu Krawczyk. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1948 r. w Fabryce Budowy Maszyn w Radomsku. W 1951 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w WSK. Pracowa\u0142 na stanowiskach: \u015blusarz mechanik (Wydzia\u0142 32), brakarz, kontroler, starszy kontroler, kierownik zmianowy (1961-1965), zast\u0119pca kierownika Wydzia\u0142u 35 (aparatura paliwowa, 1966-1971), kierownik Wydzia\u0142u 38 (silnik, 1971-1972) i kierownik Wydzia\u0142u 32 (lotniczy, 1972-1983). Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu (1961) i Kurs Doskonalenia Kadr Kierowniczych w Warszawie (1975). Z\u0142o\u017cy\u0142 oko\u0142o 100 wniosk\u00f3w racjonalizatorskich, z kt\u00f3rych zastosowano oko\u0142o 70. W 1984 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 ju\u017c od m\u0142odo\u015bci anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105 (ZMP, PZPR) i spo\u0142eczn\u0105. Przez 7 kadencji wybierany by\u0142 do Miejskiej Rady Narodowej (lata 60., 70. i 80.) i Rady Miejskiej (1998-2002), m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Przestrzegania Prawa i Porz\u0105dku Publicznego. W 1992 r. zosta\u0142 wybrany prezesem Zarz\u0105du Pracowniczych Ogrod\u00f3w Dzia\u0142kowych \u201eMetalowiec\u201d. Ponadto od 1996 r. by\u0142 wiceprezesem Okr\u0119gowego Zarz\u0105du Polskiego Zwi\u0105zku Dzia\u0142kowc\u00f3w Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego (p\u00f3\u017aniej Podkarpackiego). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Przemys\u0142u Maszynowego\u201d, Z\u0142otym Medalem za Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego dla Polskiego Zwi\u0105zku Dzia\u0142kowc\u00f3w oraz wpisem do „Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca” w 1980 i 1984 r. Zmar\u0142 11 II 2007 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141U\u017bE (PRZYSI\u00d3\u0141EK)<\/strong>, miniosiedle dom\u00f3w jednorodzinnych po\u0142o\u017cone w niewielkiej kotlinie (nizinie) po\u015br\u00f3d podmieleckich las\u00f3w, na P\u0142askowy\u017cu Kolbuszowskim (ok. 228 m n.p.m.), w odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 11 km od centrum Mielca. Przez setki lat (a\u017c do 1975 r.) by\u0142o przysi\u00f3\u0142kiem nale\u017c\u0105cym do Rzemienia i wchodzi\u0142o w sk\u0142ad maj\u0105tku rzemie\u0144sko\u2013rzochowskiego Tarnowskich, a p\u00f3\u017aniej Stadnickich i Rey\u00f3w. W zakresie \u017cycia religijnego nale\u017ca\u0142o do parafii w Rzochowie. W piaszczystej kotlince (nizince) \u0142u\u017ca\u0144skiej znajdowa\u0142 si\u0119 du\u017cy staw, a wok\u00f3\u0142 niego wybudowano kilkadziesi\u0105t dom\u00f3w. Mieszka\u0144cy, kt\u00f3rych w 1853 r. by\u0142o 119, zajmowali si\u0119 hodowl\u0105 ryb i pracami w lesie. Dzieci uczy\u0142y si\u0119 (nieregularnie) na miejscu, pod okiem korepetytora. W l870 r. by\u0142 nim Piotr Iwelski \u2013 ukrywaj\u0105cy si\u0119 powstaniec styczniowy. Prawdopodobnie pod koniec XIX w. staw wysech\u0142, a teren po nim zar\u00f3s\u0142 traw\u0105. W okresie mi\u0119dzywojennym XX w. osiedle liczy\u0142o oko\u0142o 40 dom\u00f3w i posiada\u0142o niewielki budynek szkolny. Podczas okupacji hitlerowskiej, w okresie IX \u2013 X 1940 r., mieszka\u0144cy \u0141u\u017ca (poza kilkoma rodzinami, kt\u00f3re podj\u0119\u0142y prac\u0119 w niemieckiej firmie le\u015bnej) zostali przymusowo wysiedleni w zwi\u0105zku z planowan\u0105 budow\u0105 poligon\u00f3w wojskowych. Budynek szkolny oraz domy i zabudowania (poza kilkoma) zosta\u0142y rozebrane i spalone. Wygonieni mieszka\u0144cy stawiali op\u00f3r, pr\u00f3bowali wraca\u0107, a nawet potajemnie uprawiali pola. Cz\u0119\u015b\u0107 m\u0142odych os\u00f3b wywieziono na przymusowe roboty do Niemiec. W kolejnych latach okupacji okolice \u0141u\u017ca by\u0142y terenem aktywnej i skutecznej dzia\u0142alno\u015bci partyzant\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie oddzia\u0142u AK Aleksandra Rusina (ps. \u201eRusal\u201d). W lipcu 1944 r. \u0141u\u017ce by\u0142o miejscem koncentracji oddzia\u0142\u00f3w AK przed atakiem (udanym) na wyrzutni\u0119 pocisk\u00f3w V-1 i V-2 w pobliskiej Bliznej. Po wojnie, a\u017c do lat 70. XX w., osiedle sk\u0142ada\u0142o si\u0119 z 3 dom\u00f3w, w kt\u00f3rych mieszka\u0142o kilkana\u015bcie os\u00f3b. W p\u00f3\u017aniejszych latach przybywa\u0142o, cho\u0107 bardzo wolno, zabudowa\u0144 i mieszka\u0144c\u00f3w. W 1975 r. zosta\u0142o przysi\u00f3\u0142kiem Rzochowa, a w 1985 r. wesz\u0142o, jako cz\u0119\u015b\u0107 osiedla Rzoch\u00f3w, w granice miasta Mielca. (Jest to jedna z ciekawostek Mielca, bowiem \u0141u\u017ce stanowi teraz swoistego rodzaju enklaw\u0119 w\u015br\u00f3d teren\u00f3w le\u015bnych nale\u017c\u0105cych administracyjnie do innych gmin \u2013 tzw. wiejskiej Mielec i Niwisk.) W 1991 r. w centralnej cz\u0119\u015bci osiedla umieszczono kaplic\u0119 Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej, b\u0119d\u0105c\u0105 wcze\u015bniej kaplic\u0105 w Wojs\u0142awiu. W XXI w. na jego terenie rozwija si\u0119 budownictwo jednorodzinne. Nazwa osiedla: \u0141U\u017bE pochodzi prawdopodobnie od s\u0142owa \u201e\u0142ug\u201d (\u0142\u0119g), co oznacza bagno, mokrad\u0142o, nizina.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141U\u017bE (ULICA)<\/strong>, ulica dojazdowa od drogi Mielec \u2013 Kolbuszowa do mieleckiego miniosiedla \u0141u\u017ce. Ma 2 100 m d\u0142ugo\u015bci. Pocz\u0105tkowo sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci. Pierwsza (zdecydowanie wi\u0119ksza) to droga kamienna, zbudowana w czasach okupacji hitlerowskiej, a druga to wij\u0105ca si\u0119 pomi\u0119dzy domami utwardzona droga. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a w 1985 r., po w\u0142\u0105czeniu Rzochowa z przysi\u00f3\u0142kami w granice Mielca. W cz\u0119\u015bci administrowanej przez Gmin\u0119 Miejsk\u0105 Mielec w 2007 r. po\u0142o\u017cono nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105, a na pozosta\u0142ych cz\u0119\u015bciach po\u0142o\u017cono asfalt w 2014 r. i 2017 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141YCZAK W\u0141ADYS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 3 III 1909 r. w Glinach Ma\u0142ych, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Gacek. Absolwent Gimnazjum w Mielcu, matura w 1930 r. W tym samym roku podj\u0105\u0142 nauk\u0119 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty w Gr\u00f3dku Jagiello\u0144skim i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 w stopniu sier\u017canta, a nast\u0119pnie odby\u0142 szkolenie w kilku pu\u0142kach piechoty (Lw\u00f3w, Rzesz\u00f3w) i otrzyma\u0142 awans do stopnia podporucznika rezerwy. W 1931 r. powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego domu i pracowa\u0142 na gospodarstwie do 1936 r. W latach 1936\u20131939 studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Handlowej w Krakowie, a nast\u0119pnie zosta\u0142 zatrudniony na stanowisku ksi\u0119gowego w Fabryce Amunicji w Skar\u017cysku Kamiennej. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako oficer 16. Pu\u0142ku Piechoty w Tarnowie. W czasie walk w rejonie Jawornika Ruskiego wraz z ca\u0142ym oddzia\u0142em zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez Niemc\u00f3w. Po pobycie w kilku obozach przej\u015bciowych, dzi\u0119ki staraniom znajomych zosta\u0142 uwolniony i powr\u00f3ci\u0142 do Glin Ma\u0142ych. Ju\u017c w pa\u017adzierniku 1939 r. rozpocz\u0105\u0142 organizowanie oddzia\u0142u konspiracyjnego, kt\u00f3ry pocz\u0105tkowo dzia\u0142a\u0142 w ramach SZP i ZWZ (do 1941), a nast\u0119pnie \u2013 jako kompania \u2013 w BCh (1942\u20131944). Przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eWi\u015blak\u201d. W 1944 r. wprowadzi\u0142 sw\u00f3j oddzia\u0142 w organizowany (przez p\u0142k. Antoniego Kwiatkowskiego z Lis\u00f3wka) Pu\u0142k Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich im. W. Witosa. Aresztowanie p\u0142k. Kwiatkowskiego przez NKWD sk\u0142oni\u0142o W. \u0141yczaka do zg\u0142oszenia si\u0119 w szeregi tworzonej w Rzeszowie II Armii WP i tam powierzono mu dow\u00f3dztwo 3 kompanii karabin\u00f3w maszynowych w 10 Dywizji Piechoty. Z t\u0105 formacj\u0105 bra\u0142 udzia\u0142 w walkach w okolicach Katowic, Poznania i Wroc\u0142awia, a nast\u0119pnie uczestniczy\u0142 w forsowaniu Nysy \u0141u\u017cyckiej i zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny w g\u0142ow\u0119. Po kilkumiesi\u0119cznym leczeniu w szpitalu w \u017baganiu powr\u00f3ci\u0142 do kompanii i pe\u0142ni\u0142 z ni\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 graniczn\u0105. Z powodu powik\u0142a\u0144 zwi\u0105zanych z ran\u0105 g\u0142owy w 1946 r. zosta\u0142 zwolniony z wojska. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Mielca i podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela w Liceum Handlowym, a nast\u0119pnie w Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych MPC. W 1973 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na prac\u0119 spo\u0142eczn\u0105, g\u0142\u00f3wnie w Zarz\u0105dzie Powiatowym Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych w Mielcu, kt\u00f3rego by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem w 1956 r. (W latach 1950\u20131956 ZIW nie funkcjonowa\u0142 po zawieszeniu przez w\u0142adze pa\u0144stwowe.) Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Partyzanckim, Krzy\u017cem Grunwaldzkim i Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Zmar\u0142 17 XII 1989 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Borowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u0141YSA G\u00d3RA<\/strong>, wydma piaszczysta na terenie Borku, wzmiankowana w dokumencie z 1578 r. W latach 50. i 60. XX w. zosta\u0142a rozebrana na cele budowlane osiedla fabrycznego WSK. Aktualnie na tym miejscu urz\u0105dzono tereny rekreacyjne MOSiR.<\/p>\r\n

\u0141YSAK\u00d3W, <\/b>wie\u015b \u2013 so\u0142ectwo w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci gminy Czermin i zachodniej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego Le\u017cy nad rzek\u0105 Stary Bre\u0144 i rzeczk\u0105 Brnikiem, przy drogach powiatowych: nr 1\u00a0150 (Gliny Wielkie \u2013 \u0141ysak\u00f3wek \u2013 \u0141ysak\u00f3w) i nr 1\u00a0151R (G\u00f3rki \u2013 \u0141ysak\u00f3w \u2013 Czermin- Rz\u0119dzianowice). Ma zabudow\u0119 rozproszon\u0105, co potwierdzaj\u0105 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 cz\u0119\u015bci: Baradziej\u00f3wka, Bielica, Brnik, Budy, Le\u015bniak\u00f3wka, Podmo\u015bcie, Stawy, Wrzoski, Zadworze i Zalesie. Wg stanu na 31 XII 2024 r. liczy\u0142a 889 mieszka\u0144c\u00f3w i 222 gospodarstwa domowe. Ponadto funkcjonuje 33 podmioty gospodarcze oraz tradycyjne gospodarstwa rolne, ale te\u017c niema\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w doje\u017cd\u017ca do pracy w Mielcu lub innych miejscowo\u015bci. Infrastruktur\u0119 techniczn\u0105 stanowi\u0105 sieci: elektroenergetyczna, wodoci\u0105gowa, kanalizacyjna i teleinformatyczna. W pejza\u017cu wsi wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119: budynek po by\u0142ej szkole, Dom Ludowy i remiza, wie\u017ca alarmowa OSP\u00a0 oraz tzw. \u201ewa\u0142y szwedzkie\u201d. Przedmiotami kultu s\u0105: figura Matki Bo\u017cej z Dzieci\u0105tkiem (1907 r.), figura Naj\u015bwi\u0119tszej Panny Maryi Niepokalanie Pocz\u0119tej (1949 r.) i dwie figury \u015bw. Jana Nepomucena (obie z XVIII w.). Dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 prowadz\u0105: Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna i Ko\u0142o Gospody\u0144 Wiejskich.<\/p>\r\n

Kod pocztowy: 39-304. Strefa numeracyjna: 17. Po\u0142o\u017cenie: 500 21\u2019 21\u201d N \u2013 210 18\u2019 31\u201d E.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Historia <\/b>Istniej\u0105 dowody, \u017ce pierwsi ludzie pojawili si\u0119 na tym terenie w okresie neolitu (ok. 5500 \u2013 2400\/2300 lat p.n.e.), a nast\u0119pnie w epoce \u017celaza (od 750 \u2013 400 lat p.ne i p\u00f3\u017aniej) oraz w okresie wp\u0142yw\u00f3w rzymskich (I \u2013 2 po\u0142. IV w. n.e.).Pierwsza pisana wiadomo\u015b\u0107 o \u0141ysakowie pochodzi z 1386 r., co \u015bwiadczy\u0142oby o XIV-wiecznym rodowodzie wsi. Od pocz\u0105tku \u0142ysakowscy katolicy nale\u017celi do parafii pw. \u015bw. Klemensa w Czerminie. Do dzi\u015b pozostaje zagadk\u0105, do czego s\u0142u\u017cy\u0142y zbudowane na jej terenie\u00a0 tzw. \u201eWa\u0142y Szwedzkie\u201d. Pozosta\u0142o\u015bci tego obiektu zachowa\u0142y si\u0119 w szcz\u0105tkowej postaci, a pr\u00f3by znalezienia czego\u015b, co pomog\u0142oby w zidentyfikowaniu czasu jego powstania i funkcji, nie przynios\u0142y efekt\u00f3w. W 2001 r. historycy doszli do wniosku, \u017ce mo\u017ce to by\u0107 pozosta\u0142o\u015b\u0107 fortyfikacji siedziby rycerskiej lub szlacheckiej z XVI-XVIII w. \u015awiadczy\u0107 o tym ma wa\u0142 ziemny i wewn\u0105trz kopulasty nasyp ziemny, na kt\u00f3rym m\u00f3g\u0142 sta\u0107 niewielki dw\u00f3r obronny. Teren wewn\u0105trz wa\u0142\u00f3w, a wok\u00f3\u0142 dworu, m\u00f3g\u0142 by\u0142 zalany wod\u0105 dla zwi\u0119kszenia obronno\u015bci obiektu. Nie mo\u017cna te\u017c zlekcewa\u017cy\u0107 miejscowej tradycji o szwedzkich zwi\u0105zkach z wa\u0142ami, bo przecie\u017c w czasie \u201epotopu szwedzkiego\u201d lub p\u00f3\u017aniej z tych fortyfikacji mog\u0142y korzysta\u0107 wojska szwedzkie lub polskie. W\u0142a\u015bcicielami wsi byli m.in.: Mieleccy, D\u0142uscy, Tarnowscy, Lig\u0119zowie, Lubomirscy, Sieniawscy, Czartoryscy i Potoccy. Wspominany jest te\u017c dw\u00f3r, a p\u00f3\u017aniej folwark, kt\u00f3ry przez pewien czas by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 \u017byd\u00f3w. Od 1772 r. wie\u015b znajdowa\u0142a si\u0119 na terenie Galicji w zaborze austriackim. Czarn\u0105 kart\u0105 w historii by\u0142a rabacja ch\u0142opska w 1846 r., ale o szczeg\u00f3\u0142ach w \u0141ysakowie nie ma pewnych wiadomo\u015bci. Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142o og\u0142oszenie w 1848 r. zniesienia pa\u0144szczyzny i podda\u0144stwa ch\u0142op\u00f3w oraz ich uw\u0142aszczenie. Po upadku powstania styczniowego (1863-1964) wie\u015b by\u0142a czasow\u0105 przystani\u0105 dla powsta\u0144c\u00f3w uciekaj\u0105cych przed Rosjanami przez Wis\u0142\u0119. Od 1867 r. \u0141ysak\u00f3w nale\u017ca\u0142 do powiatu mieleckiego. Na prze\u0142omie wiek\u00f3w XIX i XX wielu \u0141ysakowian emigrowa\u0142o w celach zarobkowych. W 1900 r. za\u0142o\u017cono stra\u017c ogniow\u0105. Czterokrotne przej\u015bcie frontu w czasie I wojny \u015bwiatowej oraz dwie okupacje rosyjskie (24 IX \u2013 8 X 1914 r. i 8 XI 1914 r. \u2013 11 V 1915 r.) bardzo zniszczy\u0142y wie\u015b. Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 (XI 1918 r.) \u0141ysak\u00f3w pozosta\u0142 w powiecie mieleckim, kt\u00f3ry zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do nowo powsta\u0142ego wojew\u00f3dztwa krakowskiego. By\u0142 gmin\u0105 jednowioskow\u0105, posiada\u0142 w\u0142asn\u0105 piecz\u0119\u0107, w kt\u00f3rej w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci znajdowa\u0142 si\u0119 kontur tarczy strzeleckiej. W 1921 r. spo\u015br\u00f3d 740 mieszka\u0144c\u00f3w wymaga\u0142o opieki 66 bezrolnych i 212 ma\u0142orolnych, ale z kolei 420 produkowa\u0142o \u017cywno\u015b\u0107. Folwark by\u0142 w posiadaniu \u017byd\u00f3w. W latach 30. rozwin\u0105\u0142 si\u0119 ruch ludowy i powsta\u0142o ko\u0142o ZMW. W 1934 r. \u0141ysak\u00f3w zosta\u0142 w\u0142\u0105czony w sk\u0142ad gminy zbiorowej Czermin. W tym samym roku wielka pow\u00f3d\u017a spowodowa\u0142a olbrzymie szkody.\u00a0 Po ich usuni\u0119ciu, w 1935 r. zbudowano szko\u0142\u0119. W czasie II wojny \u015bwiatowej i okupacji hitlerowskiej mieszka\u0144cy wsi doznali wielu krzywd – cz\u0119\u015bci z nich zabrano ziemi\u0119 i przekazano osadnikom niemieckim. \u0141ysakowianie usi\u0142owali przeciwstawi\u0107 si\u0119 okupantom, tworz\u0105c plac\u00f3wk\u0119 Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej (p\u00f3\u017aniej Armii Krajowej). Prowadzono te\u017c tajne nauczanie. W czasie dzia\u0142a\u0144 frontowych w latach 1944-1945 szko\u0142a i liczne zabudowania uleg\u0142y zniszczeniu. Po wojnie, na mocy Dekretu PKWN (nowej w\u0142adzy pa\u0144stwowej), rozparcelowano obszar folwarku. Zbudowano nowy barak szkolny. Czynna by\u0142a og\u00f3lnodost\u0119pna \u015bwietlica pe\u0142ni\u0105ca funkcj\u0119 plac\u00f3wki kultury. Z wielkim niepokojem \u015bledzono bratob\u00f3jcz\u0105 i brutaln\u0105 walk\u0119 Polak\u00f3w o w\u0142adz\u0119 i nowy ustr\u00f3j w Polsce. Po reformach podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa (1954-1960) \u0141ysak\u00f3w pozosta\u0142 w gromadzie Czermin. Uruchomiono punkt kina objazdowego. W 1955 r. oddano do u\u017cytku now\u0105 szko\u0142\u0119, a w latach 1968-1969 Dom Ludowy i now\u0105 remiz\u0119. Od lat 60. systematycznie ros\u0142a liczba os\u00f3b doje\u017cd\u017caj\u0105cych do pracy w Mielcu i innych o\u015brodkach przemys\u0142owych. W 1970 r. spo\u015br\u00f3d 766 mieszka\u0144c\u00f3w\u00a0 ju\u017c 180 pracowa\u0142o poza rolnictwem. Dop\u0142yw got\u00f3wki ze \u017ar\u00f3de\u0142 pozarolniczych przyczyni\u0142 si\u0119 do zmiany oblicza wsi. Budowano murowane domy i inne obiekty gospodarcze, wymieniano s\u0142omiane pokrycia dachowe na dach\u00f3wk\u0119, do rolnictwa wprowadzano mechanizacj\u0119 i coraz bardziej dbano o otoczenie dom\u00f3w. Wykonano elektryfikacj\u0119 (1972 r.). Zmieniano nawierzchni\u0119 dr\u00f3g na asfalt. Po wprowadzeniu reformy administracyjnej w 1973 r. \u0141ysak\u00f3w pozosta\u0142 w gminie zbiorowej Czermin, a po reformie o\u015bwiatowej w \u0141ysakowie pozostawiono szko\u0142\u0119 o\u015bmioklasow\u0105. Z zadowoleniem przyj\u0119to ustaw\u0119 z 1978 r. i jej poprawion\u0105 wersj\u0119 z 1982 r. o ubezpieczeniu spo\u0142ecznym rolnik\u00f3w indywidualnych i ich rodzin. W 1993 r. zako\u0144czono budow\u0119 wie\u017cy z syren\u0105 alarmow\u0105. 4 V 1997 r. OSP otrzyma\u0142a sztandar. W czasie wielkiej powodzi w 1997 r. \u0142ysakowscy stra\u017cacy uczestniczyli w uszczelnianiu wa\u0142\u00f3w przeciwpowodziowych, pomagali mieszka\u0144com zalanych gospodarstw i brali udzia\u0142 w usuwaniu szk\u00f3d popowodziowych. Wyj\u0105tkow\u0105 uroczysto\u015bci\u0105 by\u0142o 100-lecie powstania OSP (30 VII 2000 r.). Z powodu niesprzyjaj\u0105cej pogody ca\u0142o\u015b\u0107 uroczysto\u015bci odby\u0142a si\u0119 w Domu Ludowym. Rozpocz\u0119to Msz\u0105 \u015awi\u0119t\u0105. W drugiej cz\u0119\u015bci sztandar Jubilatki zosta\u0142 udekorowany Z\u0142otym Znakiem Zwi\u0105zku, a zas\u0142u\u017ceni stra\u017cacy otrzymali odznaczenia korporacyjne. W cz\u0119\u015bci artystycznej wyst\u0105pi\u0142a miejscowa m\u0142odzie\u017c szkolna i kapela \u201eCzerminiacy\u201d z Czermina. W pierwszym \u0107wier\u0107wieczu XXI w. rozwini\u0119to infrastruktur\u0119 techniczn\u0105 \u2013 sieci: wodoci\u0105gow\u0105, kanalizacyjn\u0105 i teleinformatyczn\u0105. Uchwa\u0142\u0105 Rady Gminy z dniem 31 VIII 2020 r. zlikwidowano szko\u0142\u0119. Budynek szkolny przeznaczono na Dom Dziennej Pomocy pod nazw\u0105 \u201eRazem tworzymy dobro\u201d. W 2025 r. uroczy\u015bcie obchodzono jubileusz 125-lecia OSP.<\/p>\r\n

\u0141YSAK\u00d3WEK<\/b>, wie\u015b \u2013 so\u0142ectwo w zachodniej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego i \u015brodkowej cz\u0119\u015bci gminy Borowa. Le\u017cy pomi\u0119dzy rzek\u0105 Stary Bre\u0144 oraz potokami \u0141ukawiec i Brnikiem, przy drodze powiatowej nr 1\u00a0150 (Gliny Wielkie \u2013 \u0141ysak\u00f3wek \u2013 \u0141ysak\u00f3w). Obszar wsi wynosi 3,74 km2. Ma zabudow\u0119 rozproszon\u0105, a jej cz\u0119\u015bci maj\u0105 nazwy: Wie\u015b, Miler\u00f3wka, Stawy, Dereni\u00f3wka, Kazimierscy i Kolonia. W latach 20. XXI w. liczy oko\u0142o\u00a0 310 mieszka\u0144c\u00f3w i 74 gospodarstwa domowe. Ponadto funkcjonuje kilkana\u015bcie podmiot\u00f3w gospodarczych. Mieszka\u0144cy zajmuj\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie rolnictwem, ale s\u0105 te\u017c doje\u017cd\u017caj\u0105cy do pracy w Mielcu i miejscowo\u015bci. Infrastruktur\u0119 techniczn\u0105 stanowi\u0105 sieci: elektroenergetyczna, wodoci\u0105gowa i teleinformatyczna. Katolicy nale\u017c\u0105 do parafii w Czerminie. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cymi si\u0119 obiektami s\u0105: budynek po by\u0142ej szkole, remiza OSP, kapliczka z pocz\u0105tku XX w. oraz wa\u0142y ziemne (tzw. \u201eSzaniec\u201d) \u2013 pozosta\u0142o\u015b\u0107 po fortyfikacji bastionowej z XVII-XVIII w. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 prowadz\u0105: Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna i Ko\u0142o Gospody\u0144 Wiejskich.<\/p>\r\n

Kod pocztowy: 39-305. Strefa numeracyjna: 17. Po\u0142o\u017cenie: 500 22\u2019 21\u201d N \u2013 210 18\u2019 04\u201d E.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Historia<\/b> W pierwszych pisemnych wzmiankach w XV, XVI i XVII w. wie\u015b mia\u0142a nazw\u0119 Wola \u0141ysakowska. Od pocz\u0105tku istnienia jej mieszka\u0144cy katoliccy nale\u017celi do parafii pw. \u015bw. Klemensa w Czerminie. Nazwa \u0141ysak\u00f3wek wyst\u0119puje od 1674 r. Z tego okresu mo\u017ce pochodzi\u0107 fortyfikacja zwana dzi\u015b \u201eSza\u0144cem\u201d lub \u201eSza\u0144cami\u201d, w \u015brodku kt\u00f3rej m\u00f3g\u0142 sta\u0107 niewielki dw\u00f3r. Podobnie jak w pobliskim \u0141ysakowie – w\u0142a\u015bcicielami wsi byli m.in.: \u0141ysakowscy, Mieleccy, D\u0142uscy, Tarnowscy, Lig\u0119zowie, Lubomirscy, Sieniawscy, Czartoryscy i Potoccy. Od 1772 r. wie\u015b znajdowa\u0142a si\u0119 na terenie Galicji w zaborze austriackim. Nie ma pewnych wiadomo\u015bci o \u0141ysak\u00f3wku w czasie tragicznej rabacji ch\u0142opskiej w 1846 r.\u00a0 W 1848 r. zniesiono pa\u0144szczyzn\u0119 i podda\u0144stwo ch\u0142op\u00f3w oraz ich uw\u0142aszczono. Po upadku powstania styczniowego 1863 r. mieszka\u0144cy \u0141ysak\u00f3wka udzielali pomocy polskim powsta\u0144com uciekaj\u0105cym przed represjami rosyjskimi do Galicji. Od 1867 r. \u0141ysak\u00f3wek nale\u017ca\u0142 do powiatu mieleckiego. Na prze\u0142omie wiek\u00f3w XIX i XX grupa mieszka\u0144c\u00f3w \u0141ysak\u00f3wka uda\u0142a si\u0119 na emigracj\u0119 w celach zarobkowych.\u00a0 W pierwszej dekadzie XX w. zorganizowano szko\u0142\u0119 jednoklasow\u0105, a nauka odbywa\u0142a si\u0119 w domu prywatnym. W czasie I wojny \u015bwiatowej i czterokrotnych walk frontowych oraz dw\u00f3ch okupacji rosyjskich (25 IX \u2013 2 X 1914 r. i 10 XI 1914 r. \u2013 12 V 1915 r.) wie\u015b zosta\u0142a mocno zniszczona. Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 (XI 1918 r.) \u0141ysak\u00f3wek pozosta\u0142 w powiecie mieleckim i nowo powsta\u0142ym wojew\u00f3dztwie krakowskim. By\u0142 w\u00f3wczas gmin\u0105 jednowioskow\u0105. W 1921 r. liczy\u0142 436 mieszka\u0144c\u00f3w, w tym: 53 bezrolnych i 167 ma\u0142orolnych wymagaj\u0105cych pomocy aprowizacyjnej oraz 216 produkuj\u0105cych \u017cywno\u015b\u0107. W latach 20. \u0141ysak\u00f3wek wyra\u017anie si\u0119 o\u017cywi\u0142. W 1927 r. za\u0142o\u017cono Ochotnicz\u0105 Stra\u017c Po\u017carn\u0105, a w 1929 r. zbudowano murowany budynek szkolny. Tworzono zawi\u0105zki Stronnictwa Ludowego i Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej \u201eWici\u201d.\u00a0 W ramach reformy administracyjnej w1934 r. \u0141ysak\u00f3wek zosta\u0142 w\u0142\u0105czony w sk\u0142ad gminy zbiorowej Czermin. Tak\u017ce w 1934 r. poniesiono olbrzymie straty w czasie wielkiej powodzi. 1 IX 1939 r. nadesz\u0142o kolejne nieszcz\u0119\u015bcie \u2013 na Polsk\u0119 napadli Niemcy, a 17 IX jej wschodnie ziemie zaj\u0105\u0142 ZSRR. W czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych i okupacji niemieckiej (1939-1944) polscy mieszka\u0144cy wsi byli wielokrotnie krzywdzeni, a ich sze\u015bciu \u017cydowskich s\u0105siad\u00f3w Niemcy rozstrzelali. Po wojnie, przeprowadzeniu parcelacji du\u017cych maj\u0105tk\u00f3w oraz naprawieniu szk\u00f3d wojennych, sytuacja wsi nieco si\u0119 polepszy\u0142a. Od 1945 r. \u0141ysak\u00f3wek wraz z powiatem mieleckim znalaz\u0142 si\u0119 w granicach nowego wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Wznowiono zaj\u0119cia szkolne, odrodzi\u0142a si\u0119 OSP. Poczynaj\u0105c od lat 60. coraz wi\u0119cej os\u00f3b podejmowa\u0142o prac\u0119 poza rolnictwem. W 1970 r. z 386 mieszka\u0144c\u00f3w oko\u0142o stu utrzymywa\u0142o si\u0119 z dochod\u00f3w pozarolniczych i w kolejnych latach liczba ta ros\u0142a. W wyniku kilku reform podzia\u0142u administracyjnego od 1973 r. \u0141ysak\u00f3wek zosta\u0142 w\u0142\u0105czony w granice gminy Borowa, a jego szko\u0142a podstawowa zosta\u0142a fili\u0105 Zbiorczej Szko\u0142y Gminnej w Borowej. W 1969 r. zbudowano now\u0105 remiz\u0119 OSP, a od 1970 r. rozpocz\u0119to elektryfikacj\u0119. Wyra\u017anie zmienia\u0142 si\u0119 obraz wsi, bowiem powstawa\u0142o coraz wi\u0119cej murowanych dom\u00f3w i obiekt\u00f3w gospodarczych, a na dachach wielu dom\u00f3w s\u0142omiane kiczki zast\u0119powano dach\u00f3wk\u0105. Po kolejnej reformie podzia\u0142u administracyjnego w 1975 r., kiedy m.in. zlikwidowano powiaty,\u00a0 \u0141ysak\u00f3wek pozosta\u0142 w granicach wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Od 1988 r. zintensyfikowano budow\u0119 infrastruktury technicznej. W latach 1988-1989 wykonano sie\u0107 wodoci\u0105gow\u0105, a w 1998 r. sie\u0107 telekomunikacyjn\u0105. W 1995 r. oddano do u\u017cytku nowy budynek szkolny. Od 1999 r. wznowi\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 powiaty, a gmina Borowa powr\u00f3ci\u0142a do powiatu mieleckiego. W 2000 r. w\u0142adze gminne zlikwidowa\u0142y szko\u0142\u0119 filialn\u0105, motywuj\u0105c t\u0119 decyzj\u0119 zbyt ma\u0142\u0105 liczb\u0105 uczni\u00f3w. Szczeg\u00f3lnym wydarzeniem w 2004 r. by\u0142a\u00a0 uroczysto\u015b\u0107 75-lecia OSP, podczas kt\u00f3rej jednostka otrzyma\u0142a sztandar. W 2017 r. za\u0142o\u017cono Ko\u0142o Gospody\u0144 Wiejskich, pocz\u0105tkowo jako grup\u0119 nieformaln\u0105. Ko\u0142o by\u0142o organizatorem lub wsp\u00f3\u0142organizatorem szeregu uroczysto\u015bci i imprez integruj\u0105cych \u015brodowisko oraz koordynatorem r\u00f3\u017cnych akcji pomocowych, m.in. dla powodzian na \u015al\u0105sku, a w 2024 r. uzyska\u0142o osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u0141YSO\u0143 ARKADIUSZ ARTUR,<\/strong> urodzony 10 XII 1980 r. Mielcu, syn Aleksandra i Klary z domu Urban. Absolwent Technikum Elektrycznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 im. Prof. J. Groszkowskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2000 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie i w 2005 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filozofii. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w FPH IMPOL sc. jako dyrektor biura oraz specjalista ds. unijnych i handlowych (2005-2009). W 2009 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 pod nazw\u0105: Centrum Edukacji MERITUS, zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 edukacyjno \u2013 szkoleniow\u0105. Dzia\u0142a na terenie kilku wojew\u00f3dztw. Prowadzi zaj\u0119cia profilaktyczne oraz\u00a0 z zakresu kompetencji spo\u0142ecznych dla uczni\u00f3w i rodzic\u00f3w, a tak\u017ce szkolenia dla nauczycieli. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem wielu program\u00f3w i warsztat\u00f3w profilaktycznych, diagnoz w plac\u00f3wkach o\u015bwiatowych oraz publikacji dla rodzic\u00f3w pt. Jak rozmawia\u0107 z dzieckiem (2013 r.). Realizuje i koordynuje projekty POKL z Europejskiego Funduszu Spo\u0142ecznego. Drug\u0105 dziedzin\u0105 dzia\u0142alno\u015bci by\u0142o dziennikarstwo.\u00a0 W latach 2016-2021 pracowa\u0142 w Agencji Wydawniczo- Reklamowej KORSO, wydawcy m.in. Tygodnika Regionalnego KORSO i portalu: korso.pl, jako dziennikarz i fotoreporter, a od 2017 r. jako zast\u0119pca redaktora naczelnego. Od 2021 r. do 2023 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z KORSO jako dziennikarz i fotoreporter. Od IX 2021 r. pracuje jako wychowawca w Bursie Mi\u0119dzyszkolnej przy Powiatowym Zespole Plac\u00f3wek Szkolno – Wychowawczych w Mielcu oraz w Niepublicznej Szkole Podstawowej w Mielcu jako nauczyciel etyki i doradztwa zawodowego, a tak\u017ce w Niepublicznym Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu jako nauczyciel filozofii i doradztwa zawodowego.<\/p>\r\n

\"\"\u0141YSO\u0143 KATARZYNA MARIA (z domu KOZ\u0141OWSKA),<\/b> urodzona 29 XII 1984 r. w Mielcu, c\u00f3rka Ryszarda i Marii z domu Ochalik. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2003 r. W latach 2007-2011 pracowa\u0142a jako sekretarka w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142a na Wydziale Socjologiczno-Historycznym (kierunek \u2013 historia, specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) Uniwersytetu Rzeszowskiego i w 2008 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra, a nast\u0119pnie w 2011 r. na tej\u017ce uczelni uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie. W latach 2012-2016 pracowa\u0142a w Zespole Szk\u00f3\u0142 Spo\u0142ecznych w Glinach Ma\u0142ych jako nauczyciel historii i wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie, a od 2018 r. pracuje w Szkole Podstawowej w Jamach jako\u00a0 nauczyciel historii i wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie oraz nauczyciel bibliotekarz. Jej pasj\u0105, po\u015brednio zwi\u0105zan\u0105 z bibliotekarstwem, jest pisarstwo. Opublikowa\u0142a ksi\u0105\u017cki: T\u0119czowy Kryszta\u0142 <\/i>(2013 r.) \u2013 powie\u015b\u0107 fantasy dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy, Ukryty skarb i inne ba\u015bnie<\/i> (2020 r.) \u2013 zbi\u00f3r\u00a0 autorskich ba\u015bni literackich w klasycznym stylu, Przystanki na drodze<\/i> (2020 r.) \u2013 zebrane w formie ksi\u0105\u017cki felietony, Tajemnica ksi\u0119gi<\/i> (2020 r.) \u2013 kontynuacja T\u0119czowego Kryszta\u0142u<\/i> i Szafirowy Znak<\/i> (2025 r.) \u2013 powie\u015b\u0107 fantasy dla m\u0142odzie\u017cy. Publikuje w czasopismach: Wzrastanie<\/i> i Pos\u0142aniec Serca Jezusowego. <\/i>Jest redaktork\u0105 publikacji 1939-1945. Ocalmy przesz\u0142o\u015b\u0107 od zapomnienia<\/i> \u2013 zbioru opowiada\u0144 o czasach II wojny \u015bwiatowej napisanych przez uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 podstawowych z gminy Borowa na podstawie wspomnie\u0144 \u015bwiadk\u00f3w oraz wsp\u00f3\u0142autork\u0105 publikacji Opowiedz mi nasz\u0105 histori\u0119<\/i> \u2013 zbioru opowiada\u0144 napisanych w ramach konkursu pod tym samym tytu\u0142em przez uczni\u00f3w Szko\u0142y Podstawowej w Jamach. Prowadzi w szko\u0142ach i bibliotekach spotkania autorskie oraz promuj\u0105ce czytelnictwo. Ba\u015bnie jej autorstwa ze zbioru Ukryty skarb<\/i> czytane by\u0142y w formie zrealizowanych nagra\u0144 wideo (z przek\u0142adem na j\u0119zyk migowy) na Festiwalu Zofi\u00f3wka w Sulej\u00f3wku (2020 r.). Uhonorowana Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d.\u00a0<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0141ABAJ RYSZARD MICHA\u0141, urodzony 29 IX 1981 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Gra\u017cyny z domu Galary. Absolwent Technikum Elektrycznego w Centrum Kszta\u0142cenia Ustawicznego im. prof. J. Groszkowskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. S\u0142u\u017cb\u0119 w Policji rozpocz\u0105\u0142 od 4 XII 2006 r. w Wydziale Prewencji Komendy Powiatowej Policji w Mielcu, a od 1 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-68","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/68","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=68"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/68\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=68"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=68"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=68"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}