{"id":66,"date":"2022-11-27T18:59:00","date_gmt":"2022-11-27T17:59:00","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=66"},"modified":"2026-03-01T12:02:00","modified_gmt":"2026-03-01T11:02:00","slug":"litera-l","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=66","title":{"rendered":"Litera L"},"content":{"rendered":"\r\n

LABORATORIUM FRAKCJONOWANIA OSOCZA SP. Z O.O.<\/strong>, firma utworzona przez \u201eNedepol\u201d Sp. z o.o. z siedzib\u0105 w Warszawie. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci w SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 23 X 1996 r. Mia\u0142a produkowa\u0107 medyczne preparaty krwiopochodne i osoczopodobne dla lecznictwa zamkni\u0119tego, w ramach realizacji mi\u0119dzynarodowego programu osi\u0105gania samowystarczalno\u015bci pa\u0144stw w produkcji tego rodzaju lek\u00f3w. Wybudowano obiekt we wschodniej cz\u0119\u015bci SSE, ale nie podj\u0119to planowanej od 2002 r. produkcji. Sprawa ta sta\u0142a si\u0119 przedmiotem dochodzenia prokuratorskiego, a nast\u0119pnie zosta\u0142a skierowana do s\u0105du. Adres: Wojska Polskiego 3. W 2009 r. obiekty i urz\u0105dzenia firmy zosta\u0142y zakupione od syndyka masy upad\u0142o\u015bciowej przez BIOMED-LUBLIN Wytw\u00f3rnia Surowic i Szczepionek Sp. z o.o.\u00a0w Lublinie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LACHMAN ADOLF (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 18 V 1870 r. Przez wiele lat pracowa\u0142 jako katecheta. Od 1 IX 1926 r. do ko\u0144ca roku szkolnego 1932\/1933 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Prywatnego Seminarium \u017be\u0144skiego im. E. Plater\u00f3wny w Mielcu. W czasie okupacji hitlerowskiej, wsp\u00f3lnie z ks. J\u00f3zefem Szaferem i grup\u0105 fachowc\u00f3w budowlanych doprowadzi\u0142 do wyremontowania ko\u015bci\u00f3\u0142ka pw. \u015bw. Marka nad Wis\u0142ok\u0105. By\u0142 te\u017c dzia\u0142aczem Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eKonsum\u201d. Zmar\u0142 28 VIII 1942 r. Spoczywa w grobowcu mieleckich proboszcz\u00f3w na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LACHMAN STANIS\u0141AW vel NOWAKOWSKI<\/strong>, urodzony 25 I 1905 r. w Brzezinach ko\u0142o Ropczyc. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum w D\u0119bicy. W 1930 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. W czasie studi\u00f3w \u015bpiewa\u0142 w renomowanym Krakowskim Ch\u00f3rze Akademickim. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Zambrowie. Za\u0142o\u017cy\u0142 w\u00f3wczas ch\u00f3r m\u0119ski i wyst\u0119powa\u0142 z nim w r\u00f3\u017cnych jednostkach wojskowych. Od roku szkolnego 1933\/1934 pracowa\u0142 w Gimnazjum i Liceum w Mielcu, pocz\u0105tkowo jako bezp\u0142atny praktykant, a po p\u00f3\u0142 roku jako nauczyciel kontraktowy. W listopadzie 1933 r. zda\u0142 egzamin nauczycielski przed Pa\u0144stwow\u0105 Komisj\u0105 w Poznaniu. Uczy\u0142 j\u0119zyka polskiego, muzyki i \u015bpiewu. W 1933 r. za\u0142o\u017cy\u0142 gimnazjalny ch\u00f3r m\u0119ski \u201eMelodia\u201d, a w 1936 r. \u2013 \u017ce\u0144ski i mieszany. Wszystkie doprowadzi\u0142 do wysokiego poziomu artystycznego i licz\u0105cych si\u0119 sukces\u00f3w w I i II Konkursie Ch\u00f3r\u00f3w Gimnazjalnych Polski Po\u0142udniowej w Krakowie (1937, 1939). By\u0142 tak\u017ce dzia\u0142aczem Towarzystwa Szko\u0142y Ludowej. W pierwszych dniach okupacji hitlerowskiej w Mielcu zosta\u0142 ostrze\u017cony przed aresztowaniem i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do rodzinnych Brzezin. Wkr\u00f3tce potem w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 miejscowej Plac\u00f3wki ZWZ-AK. W jego domu zorganizowano punkt kontaktowy i szkoleniowy oraz prowizoryczny szpital dla rannych partyzant\u00f3w. Od lipca 1940 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta Plac\u00f3wki, a od V 1941 r. do IX 1944 r. by\u0142 jej komendantem. Posiada\u0142 stopie\u0144 podporucznika. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami \u201eZan\u201d i \u201eWielki\u201d. Prowadzi\u0142 tak\u017ce (wsp\u00f3lnie z siostr\u0105 \u2013 Mari\u0105) tajne nauczanie. Uczestniczy\u0142 w akcji \u201eBurza\u201d, dowodz\u0105c plutonem, a nast\u0119pnie kompani\u0105. Po wojnie zosta\u0142 zmuszony do opuszczenia rodzinnej miejscowo\u015bci i pod zmienionym nazwiskiem \u2013 Nowakowski zamieszka\u0142 w Radomiu. Przez szereg lat pracowa\u0142 jako nauczyciel, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Studium Nauczycielskiego. Udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce w Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego i m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza. \u017bywo interesowa\u0142 si\u0119 Mielcem i losami ch\u00f3ru \u201eMelodia\u201d. Uczestniczy\u0142 w uroczysto\u015bciach z okazji 35-lecia ch\u00f3ru (28 VI 1969 r.) w auli gmachu gimnazjalnego przy ul. J. Kili\u0144skiego. Za dzia\u0142alno\u015b\u0107 w ruchu oporu odznaczony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi z Mieczami. Zmar\u0142 w 1977 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Brzezinach. W 1984 r. Towarzystwo \u015apiewacze \u201eMelodia\u201d przyj\u0119\u0142o imi\u0119 Stanis\u0142awa Lachmana. Syn W\u0142adys\u0142awa i Zofii z domu \u015awi\u0119ch. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako podporucznik piechoty. Po wojnie pracowa\u0142 jako nauczyciel w Liceum Pedagogicznym w Radomiu. Od 1 IX 1958 r. by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 j\u0119zyka polskiego w Studium Nauczycielskim w Radomiu, a od 1 II 1971 r. do ko\u0144ca roku akademickiego kierowa\u0142 Wydzia\u0142em Filologii Polskiej. Prowadzi\u0142 Studencki Teatr Poezji. W 1971 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 1 VII 1977 r. Pochowany na cmentarzu w Brzezinach. Na wniosek Towarzystwa \u015apiewaczego „Melodia” Rada Miejska w Mielcu uchwa\u0142\u0105 z dnia 9 II 2017 r. nada\u0142a parkowi przy Domu Kultury SCK imi\u0119 Stanis\u0142awa Lachmana, a uroczyste ods\u0142oni\u0119cie tablicy informacyjnej, po\u0142\u0105czone z programem artystycznym, odby\u0142o si\u0119 12 VI 2022 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LACHNIT EWA (po m\u0119\u017cu RAWICZ)<\/strong>, urodzona 16 II 1925 r. w Mielcu, c\u00f3rka Leona i Marii z Chmielowskich. Nauk\u0119 w Gimnazjum Handlowym w Mielcu przerwa\u0142a jej wojna w 1939 r. (Uko\u0144czy\u0142a drug\u0105 klas\u0119.) W czasie okupacji hitlerowskiej zosta\u0142a wprowadzona przez najbli\u017csz\u0105 rodzin\u0119 do ZWZ-AK i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 \u0142\u0105czniczki. Przyj\u0119\u0142a pseudonim \u201eMarysia\u201d. Pos\u0142ugiwa\u0142a si\u0119 te\u017c nazwiskiem Maria Krzysztofik. Uczestniczy\u0142a w akcjach dywersyjnych, m.in. w spaleniu cz\u0119\u015bci dokumentacji mieleckiego Arbeitsamtu (okupacyjnego Biura Pracy). Udziela\u0142a pomocy ludno\u015bci \u017cydowskiej i radzieckim je\u0144com wojennym. Po wojnie kontynuowa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105, udost\u0119pniaj\u0105c sklep matki przy ul. Cyranowskiej (dzi\u015b Aleja Niepodleg\u0142o\u015bci) na spotkania cz\u0142onk\u00f3w organizacji \u201eNIE\u201d. (W jej domu mieszka\u0142 inspektor Inspektoratu \u201eNIE\u201d mjr L. Marsza\u0142ek.) W 1946 r. uko\u0144czy\u0142a Gimnazjum Handlowe i zda\u0142a matur\u0119, a nast\u0119pnie wyjecha\u0142a do Wroc\u0142awia. Studiowa\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Handlowej i pracowa\u0142a w Oddziale PAP. Nawi\u0105za\u0142a kontakt z miejscow\u0105 struktur\u0105 WiN i pomaga\u0142a jej, przepisuj\u0105c na maszynie r\u00f3\u017cne dokumenty i ulotki. 22 VI 1948 r. zosta\u0142a aresztowana i po procesie grupowym dolno\u015bl\u0105skich dzia\u0142aczy WiN skazana na 5 lat wi\u0119zienia. Po wyj\u015bciu z wroc\u0142awskiego wi\u0119zienia 22 VI 1953 r. powr\u00f3ci\u0142a do Mielca. Dr\u0119czona inwigilacj\u0105 przez miejscowych funkcjonariuszy PUBP wyjecha\u0142a jeszcze w tym samym roku do Katowic. Tam w latach 1954-1982 pracowa\u0142a w Centrali Odzie\u017cowej na stanowisku referenta w Dziale Administracji Gospodarczej. Zmar\u0142a 8 XI 1999 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Murckach ko\u0142o Katowic.<\/p>\r\n

\"\"LACHNIT JAN WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony w 1922 r. w Mielcu, syn Leona i Marii z Chmielowskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 do ZHP. W okresie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec. W 1942 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 do ZWZ-AK, przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eKulski\u201d. By\u0142 dow\u00f3dc\u0105 patrolu dywersyjnego i uczestniczy\u0142 w wielu akcjach dywersyjno-sabota\u017cowych na terenie powiatu mieleckiego. W czasie akcji bojowej 23 V 1944 r. w Mielcu zosta\u0142 ranny i aresztowany przez Niemc\u00f3w. Po kr\u00f3tkim \u015bledztwie w Rzeszowie zosta\u0142 zamordowany przez gestapo. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LACHNIT LEON<\/strong>, urodzony 27 VI 1887 r. w Str\u00f3\u017cach ko\u0142o Grybowa. Do szko\u0142y ucz\u0119szcza\u0142 w Tarnowie i tam r\u00f3wnie\u017c uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Seminarium Nauczycielskie (1914). W tym okresie, b\u0119d\u0105c cz\u0142onkiem Polskiej M\u0142odzie\u017cy Demokratycznej, uczestniczy\u0142 i by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem r\u00f3\u017cnych form ruchu niepodleg\u0142o\u015bciowego: manifestacji patriotycznych, \u0107wicze\u0144 sprawno\u015bciowych potrzebnych do s\u0142u\u017cby wojskowej, obchod\u00f3w rocznic narodowych oraz opieki nad grobami powsta\u0144c\u00f3w z 1831, 1846 i 1863 r. Za\u0142o\u017cy\u0142 XIV Dru\u017cyn\u0119 Strzeleck\u0105\u00a0w Tarnowie. W 1914 r. zosta\u0142 wcielony do 17 pu\u0142ku austriackiego w Rzeszowie i w jego szeregach walczy\u0142\u00a0w I wojnie \u015bwiatowej na froncie rosyjskim. Po zako\u0144czeniu wojny wst\u0105pi\u0142 ochotniczo do Wojska Polskiego\u00a0i pe\u0142ni\u0142 w nim s\u0142u\u017cb\u0119 do 1919 r. Zdemobilizowany w tym\u017ce roku, rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w powiecie mieleckim, ucz\u0105c kolejno w Uj\u015bciu, Borkach Nizi\u0144skich i od 1921 r. w szko\u0142ach w Mielcu, najd\u0142u\u017cej w Szkole \u017be\u0144skiej im. M. Konopnickiej. Szybko dostrze\u017cono zdolno\u015bci organizatorskie i zaanga\u017cowanie m\u0142odego nauczyciela. Ju\u017c w 1922 r. powierzono mu funkcj\u0119 sekretarza Ogniska ZNP, a nast\u0119pnie sekretarza Towarzystwa Szko\u0142y Ludowej. Ponadto udziela\u0142 si\u0119 w Towarzystwie Gimnastycznym \u201eSok\u00f3\u0142\u201d, Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej\u00a0i Kole Przyjaci\u00f3\u0142 Akademika. Opiekowa\u0142 si\u0119 dru\u017cyn\u0105 harcersk\u0105 im. ks. J\u00f3zefa Poniatowskiego. Pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki sekretarza PCK i Federacji Obro\u0144c\u00f3w Ojczyzny. By\u0142 tak\u017ce wyk\u0142adowc\u0105 na r\u00f3\u017cnych kursach. W 1927 r. powierzono mu mandat radnego miasta Mielca. W tym samym roku, wsp\u00f3lnie z innymi spo\u0142ecznikami mieleckimi, za\u0142o\u017cy\u0142 Oddzia\u0142 Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Mielcu i odt\u0105d pe\u0142ni\u0142\u00a0w nim r\u00f3\u017cne funkcje kierownicze. W latach 30. wielokrotnie organizowa\u0142 uroczysto\u015bci patriotyczne, w czasie kt\u00f3rych nie kry\u0142 swej antypatii do rozwijaj\u0105cego si\u0119 niemieckiego faszyzmu. Nie zapomniano mu tego w czasie okupacji hitlerowskiej. W maju 1940 r. zosta\u0142 aresztowany i wywieziony do Tarnowa, a miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej do obozu koncentracyjnego w Oranienburgu. Tam nie przetrwa\u0142 d\u0142ugo\u00a0\u2013 zosta\u0142 rozstrzelany 2 IV 1941 r. Jego prochy pochowano 26 X 1947 r. na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

LACHNIT TYTUS ADAM,<\/b> urodzony 12 V 1927 r. w Mielcu, syn Leona i Marii. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1948 r. Poza nauk\u0105 pasjonowa\u0142 si\u0119 pi\u0142k\u0105 no\u017cn\u0105, trenowa\u0142 w Stali Mielec i pod koniec lat 40. awansowa\u0142 do I zespo\u0142u. W sezonie 1949\/1950 przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia mistrzostwa wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. W latach 50. odby\u0142 studia w Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w\u00a0 Krakowie, a po ich zako\u0144czeniu pracowa\u0142 w Krakowskim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa w Krakowie na stanowisku zast\u0119pcy kierownika bazy sprz\u0119tu. R\u00f3wnocze\u015bnie anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie i pe\u0142ni\u0142 funkcje w PZPR. By\u0142 sekretarzem Komitetu Uczelnianego w WSE Krak\u00f3w (1957 r.), I sekretarzem Komitetu Dzielnicowego Krak\u00f3w \u2013 Zwierzyniec (1958-1959), I sekretarzem Komitetu Dzielnicowego Krak\u00f3w \u2013 Grzeg\u00f3rzki (1960-1965) i kierownikiem Wydzia\u0142u Ekonomicznego Komitetu Wojew\u00f3dzkiego w Krakowie (1965-1968). Nadal pasjonowa\u0142 si\u0119 sportem i w latach 60. przewodniczy\u0142 Zarz\u0105dowi Sekcji Koszyk\u00f3wki TS Wis\u0142a Krak\u00f3w. W latach 80. pracowa\u0142 na stanowisku dyrektora naczelnego Przedsi\u0119biorstwa Opakowa\u0144 Blaszanych \u201eOpakomat\u201d w Krakowie. By\u0142 te\u017c radnym Rady Narodowej Miasta Krakowa w kadencji 1984-1988 i przewodnicz\u0105cym Komisji Zagospodarowania Przestrzennego i Ochrony \u015arodowiska. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

LACHNITA LEONA (ULICA)<\/strong>, jedna z d\u0142u\u017cszych ulic (635 m) w osadzie dom\u00f3w jednorodzinnych za hotelem \u201ePolskim\u201d, na osiedlu Cyranka. Status ulicy i patrona otrzyma\u0142a w 1973 r. Rozpoczyna si\u0119 od ul. K. K. Baczy\u0144skiego i biegnie w kierunku p\u00f3\u0142nocno-zachodnim, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ulicami: S. Dzia\u0142owskiego, J. Wiktora, J. Ha\u0142adeja i G. Piramowicza (w pobli\u017cu linii kolejowej do SSE EURO-PARK MIELEC). Jest dla tych ulic drog\u0105 \u2013 \u0142\u0105cznikiem z ul. K. K. Baczy\u0144skiego, kt\u00f3ra z kolei \u0142\u0105czy to miniosiedle z centralnymi cz\u0119\u015bciami miasta. Posiada nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105. Po obu jej stronach znajduj\u0105 si\u0119 posesje prywatne, zagospodarowane domami jednorodzinnymi i ogr\u00f3dkami. W 2007 r. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki betonowej. W 2020 r. zbudowano ci\u0105g pieszo-rowerowy pomi\u0119dzy ul. L. Lachnita i ul. Sportow\u0105. Nawierzchni\u0119 wykonano z betonowej kostki brukowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LALEWICZ PAWE\u0141<\/strong>, nauczyciel szko\u0142y mieleckiej, po\u015bwiadczony w metrykach w latach 1802-1803.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LASEK BERDECHOWSKI,<\/strong>\u00a0niewielka grupa drzew rosn\u0105ca pomi\u0119dzy p\u00f3\u0142nocn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 obiekt\u00f3w by\u0142ego WSK Mielec, obecnie SSE EURO-PARK, a lotniskiem. W okresie okupacji hitlerowskiej by\u0142 znacznie wi\u0119kszy i w nim w\u0142a\u015bnie hitlerowcy rozstrzeliwali nieznane grupy os\u00f3b przywo\u017cone w zakrytych plandekami samochodach ci\u0119\u017carowych. W nim r\u00f3wnie\u017c wykonywano niekt\u00f3re egzekucje na pracownikach Flugzeugwerku \u2013 \u017bydach i Polakach. W latach 80. uczczono pami\u0119\u0107 zamordowanych kamiennym obeliskiem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LASEK MAREK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 17 III 1966 r. w Radomy\u015blu Wielkim, powiat mielecki, syn Jana i Teresy z domu Pindel. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1984 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1990 r. i otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra na podstawie pracy z zakresu liturgiki nt. Procesje eucharystyczne. Pracowa\u0142 jako wikariusz\u00a0w parafiach: Trzetrzewina ko\u0142o Nowego S\u0105cza (1990-1992), Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu (1992-1996), Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w Tarnowie (1996-2001) i Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w D\u0119bicy (2001-2009). Od 25 V 2009 r. jest proboszczem parafii w \u017belaz\u00f3wce ko\u0142o D\u0105browy Tarnowskiej, a ponadto pe\u0142ni funkcj\u0119 dekanalnego duszpasterza trze\u017awo\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LASEK MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 20 V 1935 r. w Izbiskach, powiat mielecki, syn Antoniego i Agnieszki z Kosi\u0144skich. W 1953 r. uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 (specjalno\u015b\u0107: kierowca pojazd\u00f3w samochodowych) w Rzeszowie, a nast\u0119pnie zosta\u0142 powo\u0142any do Powszechnej Organizacji \u201eS\u0142u\u017cba Polsce\u201d. Pracowa\u0142 przy budowie Huty im. B. Bieruta w Cz\u0119stochowie i w Pa\u0144stwowym Gospodarstwie Rolnym w Czerwonym Dworze ko\u0142o Olecka. Po powrocie do Izbisk pomaga\u0142 rodzicom przy prowadzeniu gospodarstwa. Wst\u0105pi\u0142 do miejscowej Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej. Bra\u0142 udzia\u0142 w czynach spo\u0142ecznych, m.in. budowie szko\u0142y podstawowej i Domu Stra\u017caka oraz elektryfikacji wsi. W latach 1955-1957 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Od 1957 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 kierowcy w Powiatowym Zarz\u0105dzie Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Mielcu, a w 1975 r., po likwidacji powiat\u00f3w i ich instytucji, przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Wojew\u00f3dzkiej Sp\u00f3\u0142dzielni Transportu Wiejskiego Oddzia\u0142 w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 w pracy zawodowej i dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1994 r. W zwi\u0105zku z za\u0142o\u017ceniem rodziny w 1963 r. zamieszka\u0142 w Woli Mieleckiej. Tu r\u00f3wnie\u017c pracowa\u0142 spo\u0142ecznie, m.in. przy budowie nowej szko\u0142y, boiska sportowego, Domu Stra\u017caka, dr\u00f3g i ko\u015bcio\u0142a parafialnego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LASKOWA (ULICA)<\/strong>, jedna z niewielkich ulic (271 m) osiedla Dziubk\u00f3w. Krzy\u017cuje si\u0119 z ul. Osiedlow\u0105 i \u0142\u0105czy si\u0119 z ul. Wrzosow\u0105, w pobli\u017cu lasku. Miano ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a w 1975 r. Ma now\u0105 nawierzchni\u0119. Jej adres posiadaj\u0105 okaza\u0142e domy jednorodzinne z ogr\u00f3dkami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LASOTA JAKUB<\/strong>, urodzony 29 XI 1975 r. w Mielcu, syn Tomasza i Barbary z domu Golara. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1994 r. W latach szkolnych uczestniczy\u0142 w konkursach recytatorskich, zdoby\u0142 \u201eBr\u0105zow\u0105 Odznak\u0119 Recytatora\u201d za kreacj\u0119 aktorsk\u0105 i j\u0119zykow\u0105\u00a0w widowisku Gaucho podczas II Festiwalu Szkolnych Teatr\u00f3w Obcoj\u0119zycznych w Rzeszowie, \u015bpiewa\u0142 w ch\u00f3rze szkolnym (zdobywcy dw\u00f3ch \u201eSrebrnych Kamerton\u00f3w\u201d w Bydgoszczy w 1992 i 1993 r.) oraz by\u0142 cz\u0142onkiem zespo\u0142u uczni\u00f3w \u2013 laureata Og\u00f3lnopolskiego Konkursu \u201eMoja szko\u0142a \u2013 szko\u0142\u0105 przedsi\u0119biorczo\u015bci\u201d (1993).\u00a0W latach 1991-1994 nale\u017ca\u0142 do zespo\u0142u teatralnego \u201eGong\u201d SDK MSM (prowadzonego przez Jadwig\u0119 Klaus) i wyst\u0105pi\u0142 w spektaklach: Moralno\u015b\u0107 Pani Dulskiej, Kopciuch i \u017babusia. W latach 1995-1998 studiowa\u0142 na Wydziale Aktorskim Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Teatralnej we Wroc\u0142awiu i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra sztuki w zakresie aktorstwa dramatycznego. Ponadto w latach 1996-1998 zdoby\u0142 specjalizacj\u0119 pantomimiczno-ruchow\u0105 w WST, a w Teatrze Nr 12 uczy\u0142 si\u0119 podstaw baletu. W okresie X 1996 \u2013 VI 1997 wyst\u0105pi\u0142 w spektaklu muzycznym Pie\u015b\u0144 komunard\u00f3w wg B. Brechta (re\u017c. W. Ko\u015bcielniak). Indeks kolejnych wa\u017cniejszych wyst\u0119p\u00f3w: *1997 \u2013 Festiwal Studencki FAMA w \u015awinouj\u015bciu \u2013 koncert Piosenki Agnieszki Osieckiej (re\u017c. W. Ko\u015bcielniak), *1998 \u2013 Teatr Nr 12 we Wroc\u0142awiu \u2013 Ba\u015b\u0144 chaotyczna wg K. M. Bellmana (re\u017c. W. Ko\u015bcielniak); Teatr Muzyczny we Wroc\u0142awiu \u2013 r\u00f3\u017cne spektakle muzyczne; Teatr Polski we Wroc\u0142awiu \u2013 dramat Historia PRL wg Mro\u017cka (re\u017c. J. Jarocki), *1999 \u2013 Teatr Polski we Wroc\u0142awiu \u2013 dramat Krwawe gody (re\u017c. J. Szurmiej); Teatr Rozrywki w Chorzowie \u2013 musical The Rocky Horror Show (re\u017c. M. Kocha\u0144czyk); *2000 \u2013 Teatr Roma w Warszawie \u2013 musical Miss Saigon (re\u017c. W. K\u0119pczy\u0144ski), *2001 \u2013 Teatr Roma \u2013 musical \u201ePiotru\u015b Pan\u201d (re\u017c. Janusz J\u00f3zefowicz); Teatr Telewizji \u2013 Klub kawaler\u00f3w (re\u017c. K. Janda), *2002 \u2013 Teatr Roma \u2013 musical Grease (re\u017c. W. K\u0119pczy\u0144ski), *2003 \u2013 Teatr Roma \u2013 koncert Musicale, musicale (re\u017c. W. K\u0119pczy\u0144ski); Teatr Na Woli w Warszawie \u2013 bajka muzyczna Przygody Tomka Sawyera (re\u017c. M. Obertyn).\u00a0W lutym 1999 r., przy realizacji Krwawych god\u00f3w we Wroc\u0142awiu, spotka\u0142 si\u0119 na scenie z innym mielczaninem \u2013 Markiem Ba\u0142at\u0105. (Wsp\u00f3\u0142praca ta zaowocowa\u0142a nagraniem p\u0142yty kompaktowej z najpi\u0119kniejszymi utworami tego spektaklu.) Dzia\u0142alno\u015b\u0107 telewizyjna to m.in.: udzia\u0142 w serialach, programie m\u0142odzie\u017cowym Rower B\u0142a\u017ceja i programie satyrycznym Dziennik Jacka Fedorowicza. Jako aktor wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z teatrami warszawskimi \u201eRoma\u201d i \u201eNa Woli\u201d oraz teatrami wroc\u0142awskimi: \u201eCapitol\u201d, \u201ePolskim\u201d i Teatrem Nr 12, a tak\u017ce Teatrem Rozrywki w Chorzowie i incydentalnie z innymi teatrami. Wa\u017cniejsze role teatralne po 2003 r.: Ksi\u0105\u017c\u0119 Myszkin (Idiota, Teatr Capitol we Wroc\u0142awiu), Hamlet (Hamlet i inni, Teatr Dramatyczny w Tarnowie). Gra w serialach telewizyjnych (po 2003 r.): Rodzina zast\u0119pcza, Teraz albo nigdy, Barwy szcz\u0119\u015bcia, Plebania, M jak mi\u0142o\u015b\u0107, Przepis na \u017cycie, Czas honoru, Na Wsp\u00f3lnej, Klan, Prawo Agaty, Ranczo, Ojciec Mateusz, Listy do M., Na sygnale, Pierwsza milo\u015b\u0107, Przyjaci\u00f3\u0142ki, Na dobre i na z\u0142e. Bra\u0142 udzia\u0142 w Koncercie Galowym 33. Przegl\u0105du Piosenki Aktorskiej we Wroc\u0142awiu (2012). od 2017 r. gra tytu\u0142ow\u0105 rol\u0119 w spektaklu Popie\u0142uszko w re\u017c. Jana Nowary w Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Wegierki w Bia\u0142ymstoku. (Spektakl ten by\u0142 prezentowany w TVP.) Ponadto u\u017cycza g\u0142osu w dubbingu do film\u00f3w animowanych oraz uczestniczy\u0142 w licznych projektach artystycznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LASOTA JAN KANTY<\/strong>, urodzony 20 X 1899 r. w Borku Starym ko\u0142o Rzeszowa, syn J\u00f3zefa i Marii z Gryzieckich. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum nr 2 w Rzeszowie (1910-1913), a nast\u0119pnie do Gimnazjum \u015aw. Anny w Krakowie. Od 1912 r. nale\u017ca\u0142 do skautingu przy Towarzystwie Gimnastycznym \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Rzeszowie, a od 1913 r. do 1. Dru\u017cyny Skautowej im. T. Ko\u015bciuszki w Krakowie. W 1914 r. i 1915 r. dwukrotnie zg\u0142asza\u0142 si\u0119 (pod nazwiskiem Jan Gryziecki i ze sfa\u0142szowan\u0105 dat\u0105 urodzenia) do Legion\u00f3w Polskich, ale po kr\u00f3tkiej s\u0142u\u017cbie (m.in. w batalionie zapasowym 3 Pu\u0142ku Piechoty w Suchej) by\u0142 zwalniany z powodu m\u0142odego wieku. Kontynuowa\u0142 nauk\u0119 w gimnazjum i dzia\u0142a\u0142 w skautingu. W marcu 1917 r. otrzyma\u0142 powo\u0142anie do wojska austriackiego i przydzia\u0142 do 17 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w, a w sierpniu tego roku skierowano go do szko\u0142y oficerskiej. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce kurs obs\u0142ugi karabin\u00f3w maszynowych. W grudniu 1917 r., w czasie miesi\u0119cznego urlopu z wojska, zda\u0142 matur\u0119 w Gimnazjum \u015aw. Anny. W 1918 r. powr\u00f3ci\u0142 do wojska i w stopniu kaprala w 12 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w 26 Dywizji Piechoty walczy\u0142 na froncie w\u0142oskim. Wtedy te\u017c otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 podporucznika. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do Krakowa i wkr\u00f3tce potem zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Wojska Polskiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie 1918-1921 jako oficer w poci\u0105gach pancernych, m.in. uczestniczy\u0142 w walkach o Lw\u00f3w oraz jako dow\u00f3dca oddzia\u0142u piechoty. W 1920 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 porucznika. Kolejnymi etapami s\u0142u\u017cby by\u0142y: Wojska Kolejowe (m.in. dow\u00f3dca poci\u0105gu pancernego \u201eGenera\u0142 Sosnkowski\u201d), 56 Pu\u0142k Piechoty w Krotoszynie (w stopniu kapitana), 17 batalion Korpusu Ochrony Pogranicza w Dawiogr\u00f3dku, 25 batalion KOP w Czortkowie (zast\u0119pca dow\u00f3dcy), 8 Pu\u0142k Piechoty Legion\u00f3w w Lublinie (dow\u00f3dca kompanii, dow\u00f3dca batalionu). R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 prawo na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim oraz Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i w 1936 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. Od XII 1937 r. (w stopniu majora) by\u0142 komendantem Legii Akademickiej w Lublinie. W kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. dowodzi\u0142 II batalionem 93 pu\u0142ku piechoty (m.in. zabezpieczenie przeprawy na Wi\u015ble w okolicach Kazimierza, walki w rejonie Tomaszowa Lubelskiego i Cze\u015bnik, gdzie zosta\u0142 ranny), a po jego rozbiciu by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy III batalionu 9 pu\u0142ku piechoty Legion\u00f3w. Po kapitulacji szcz\u0119\u015bliwie unikn\u0105\u0142 niewoli i ukrywa\u0142 si\u0119 w Lublinie. Uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017ceniu Organizacji Or\u0142a Bia\u0142ego i zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Okr\u0119gu oraz komendantem wojskowym. Po po\u0142\u0105czeniu OOB ze S\u0142u\u017cb\u0105 Zwyci\u0119stwu Polski by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy SZP Lublin i nast\u0119pnie zast\u0119pc\u0105 komendanta Okr\u0119gu Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej w Lublinie. W lutym 1940 r. z powodu zagro\u017cenia aresztowaniem zosta\u0142 przeniesiony do Krakowa, a nast\u0119pnie delegowany do Mielca, gdzie w okresie od III do VIII 1940 r. by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 scalaj\u0105cych si\u0119 struktur OOB i ZWZ. Po powrocie do Krakowa pe\u0142ni\u0142 funkcje szefa Wydzia\u0142u II Komendy Okr\u0119gu ZWZ\/AK Krak\u00f3w i zast\u0119pcy szefa Wydzia\u0142u II Komendy Obszaru, a od 1943 r. (w stopniu podpu\u0142kownika) szefa sztabu Komendy Okr\u0119gu AK Krak\u00f3w. W czasie okupacji hitlerowskiej pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 wieloma pseudonimami, m.in. \u201eKanty\u201d, \u201eJan Kanty\u201d, \u201ePan Jan\u201d, \u201ePrzyzba\u201d, \u201eJan Gryziecki\u201d. Po rozwi\u0105zaniu Armii Krajowej w 1945 r. pozosta\u0142 w konspiracji. W nieznanych okoliczno\u015bciach 17 IV 1945 r. zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Po odmowie wsp\u00f3\u0142pracy z NKWD zosta\u0142 wywieziony do ZSRR i skazany na 8 lat rob\u00f3t w obozie pracy. Zmar\u0142 18 V 1950 r. w obozie pracy w Spasku ko\u0142o Karagandy (Kazachstan). Odznaczony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Orderu Wojennego Virtuti Militari kl. 5, Krzy\u017cem Walecznych (trzykrotnie), Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Krzy\u017c Zas\u0142ugi z Mieczami, Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921 i Medalem Dziesi\u0119ciolecia Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci. Na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie znajduje si\u0119 jego symboliczny gr\u00f3b. W 2001 r., na podstawie wniosku G\u0142\u00f3wnej Prokuratury Wojskowej Federacji Rosyjskiej, zosta\u0142 zrehabilitowany.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LASOTA TOMASZ JULIAN<\/strong>, urodzony 16 II 1950 r. w Starachowicach, syn Kazimierza i Stanis\u0142awy z Chlebickich. W 1953 r. rodzina Lasot\u00f3w przenios\u0142a si\u0119 do Mielca. Absolwent Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Rzeszowie (specjalno\u015b\u0107: elektronika przemys\u0142owa), matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. W latach szkolnych ucz\u0119szcza\u0142 do Spo\u0142ecznego Ogniska Muzycznego i Pa\u0144stwowego Ogniska Muzycznego (klasa akordeonu i kontrabasu). Gra\u0142 w zespo\u0142ach szkolnych i m\u0142odzie\u017cowych. W 1979 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Instytucie Elektrotechniki na Politechnice Rzeszowskiej im. I. \u0141ukasiewicza i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera elektryka, a w latach p\u00f3\u017aniejszych uzupe\u0142nia\u0142 wiedz\u0119 na kilkunastu kursach w kraju i za granic\u0105 (ZSRR, Francja, Niemcy). Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 16 VIII 1969 r. w WSK Mielec jako sta\u017cysta \u2013 mechanik silnikowy i p\u00f3\u017aniej konstruktor w Biurze Konstrukcyjnym Aparatury Wtryskowej i Silnik\u00f3w Wysokopr\u0119\u017cnych, a nast\u0119pnie do 31 IX 1974 r. by\u0142 starszym konserwatorem elektronicznych maszyn cyfrowych Odra 1204 i 1304. W latach 1974-1993 pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Automatyki i Informatyki Kopalni i Zak\u0142ad\u00f3w Przetw\u00f3rczych Siarki \u201eSIARKOPOL\u201d w Tarnobrzegu na stanowiskach, m.in.: starszego specjalisty do spraw technicznych, starszego mistrza i kierownika Oddzia\u0142u Cyfrowych Urz\u0105dze\u0144 Automatyki. 23 II 1993 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asne Przedsi\u0119biorstwo Produkcyjno-Handlowo-Us\u0142ugowe Elektroniki \u201eSATTOL\u201d Tomasz Lasota, zwi\u0105zane z elektronik\u0105 u\u017cytkow\u0105 i przemys\u0142ow\u0105. Prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 handlow\u0105 w dw\u00f3ch sklepach \u2013 przy ul.\u00a0K. Pu\u0142askiego 2B\/3 (siedziba firmy) i Rynku 11. Wykonuje us\u0142ugi na terenie ca\u0142ego kraju, m.in. instalacje telewizji dozorowanej\u00a0i przemys\u0142owej, \u0142\u0105cza abonenckie dla TP S.A. i Telefoniki Wiejskiej, sieci i gniazdka telewizji kablowej oraz instalacje audiowizualne. Firma jest autoryzowanym dystrybutorem platform telewizji cyfrowej: Cyfry+, Polsatu Cyfrowego i by\u0142ej Wizji TV. Poza prac\u0105 etatow\u0105 zatrudniony by\u0142 m.in. w Punkcie Napraw Radiowo-Telewizyjnych GS w Padwi Narodowej (1970-1997), Zespole Us\u0142ug Technicznych NOT w Tarnobrzegu i Tarnobrzeskim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Przemys\u0142owego w Tarnobrzegu. W latach 1990-1991 by\u0142 wsp\u00f3lnikiem w TV SAT SERVICE s.c. w Tarnobrzegu, a w latach 1990-1993 prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 poprzez firm\u0119 \u201eSATTOL\u201d. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w organizacji m\u0142odzie\u017cowej ZMS, Komitecie Rodzicielskim przy Szkole Podstawowej Nr 1 w Mielcu, Stowarzyszeniu Elektryk\u00f3w Polskich oraz Wojew\u00f3dzkim Klubie Techniki i Racjonalizacji. Ponad 60 jego wniosk\u00f3w racjonalizatorskich zosta\u0142o wdro\u017conych do produkcji. Jest te\u017c autorem jednego wzoru u\u017cytkowego (nr 36452 z dnia 25 X 1979 r.). Wielokrotnie uczestniczy\u0142 w organizowaniu imprez. Sponsorowa\u0142 m.in. zloty i zawody u\u017cytkownik\u00f3w radia CB, konkursy \u201eMiss Mielca\u201d (od 1999 r. wszystkie), koncerty charytatywne, domy dziecka, Klub Pi\u0142ki Siatkowej \u201eStal\u201d Mielec i Stowarzyszenie \u201eNowe \u017bycie\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.\u00a0w konkursie \u201eNajlepsza praca dyplomowa\u201d (1980), tytu\u0142em \u201eMistrz Techniki\u201d WSK Delta Mielec (1971), odznak\u0105 i tytu\u0142em \u201eRacjonalizator produkcji\u201d (1985) oraz odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d (2000).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LASOTA ZDZIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 6 VI 1961 r. w Radomy\u015blu Wielkim, syn Stanis\u0142awa i Emilii z domu Midura. Absolwent Liceum Ekonomicznego w Mielcu. W 1983 r. zosta\u0142 zatrudniony w Szkole Podstawowej w Dulczy Wielkiej, gmina Radomy\u015bl Wielki, jako nauczyciel matematyki. Systematycznie podnosi\u0142 swoje kwalifikacje. Uko\u0144czy\u0142 Studium Pedagogiczne Oddzia\u0142 Doskonalenia Nauczycieli w Tarnowie (1984 r.) i Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Pedagogiczn\u0105 im. KEN (kierunek \u2013 matematyka) w Krakowie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra (1994 r.). W 1990 r. zosta\u0142 awansowany na dyrektora Szko\u0142y Podstawowej w Dulczy Wielkiej i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2014 r. Ponadto uko\u0144czy\u0142 kurs kwalifikacyjny dla o\u015bwiatowej kadry kierowniczej z zakresu organizacji i zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 oraz kurs specjalny z rachunku prawdopodobie\u0144stwa w O\u015brodku Doskonalenia Nauczycieli w Tarnowie, a tak\u017ce kurs \u201ePracownia internetowa w szkole podstawowej\u201d w WSGiZ w Mielcu, z kt\u00f3rego wiedz\u0119 i umiej\u0119tno\u015bci zastosowa\u0142 przy zorganizowaniu pracowni informatycznej w podleg\u0142ej plac\u00f3wce. Ponadto uko\u0144czy\u0142 seminarium na temat: \u201eOchrona ludno\u015bci i obrona cywilna powiatu mieleckiego\u201d. W latach 2002-2005 odby\u0142 studia doktoranckie na kierunku matematyka w Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie, a nast\u0119pnie otworzy\u0142 przew\u00f3d doktorski w zakresie dydaktyki matematyki na Akademii Pedagogicznej im. KEN w Krakowie. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 2014 r. zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 bardziej w sprawy swojego \u015brodowiska. Jeszcze w tym samym roku zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 2014-2018 i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Edukacji Kultury i Sportu. W kadencji 2018-2023 zosta\u0142 wybrany ponownie na radnego Rady Powiatu Mieleckiego i pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Komisji Infrastruktury.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LASSOTA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony w Kamionce Strumi\u0142owej ko\u0142o \u017b\u00f3\u0142kwi (dawne woj. lwowskie, dzi\u015b Ukraina). Po uko\u0144czeniu gimnazjum studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Z powodu trudnych warunk\u00f3w rodzinnych przerwa\u0142 je i pracowa\u0142 w Podlaskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w, a nast\u0119pnie doko\u0144czy\u0142 studia i ju\u017c z dyplomem in\u017cyniera ponownie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Bia\u0142ej Podlaskiej w biurze konstrukcyjnym. Bra\u0142 udzia\u0142 w projektowaniu m.in. samolot\u00f3w: szkolno-treningowego PWS-33 \u201eWy\u017ce\u0142\u201d, amatorskiego \u00a0\u201eOsa\u201d. Po wybuchu II wojny \u015bwiatowej powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnej miejscowo\u015bci i pracowa\u0142 jako nauczyciel w szkole rzemie\u015blniczej, a nast\u0119pnie zosta\u0142 zatrudniony w radzieckiej fabryce szybowc\u00f3w we Lwowie. W 1941 r., po rozpocz\u0119ciu wojny niemiecko-radzieckiej, powr\u00f3ci\u0142 do Kamionki Strumi\u0142owej i pracowa\u0142 jako technik kolejowy. W czasie ofensywy wojsk radzieckich w zimie 1943\/1944 r. losy rzuci\u0142y go w okolice Kolbuszowej. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 skierowany do pu\u0142ku lotniczego w Zamo\u015bciu, a wkr\u00f3tce potem do Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych w Mielcu-Cyrance na stanowisko kierownika biura konstrukcyjnego, do pomocy w uruchamianiu fabryki po zniszczeniach wojennych. W 1946 r. zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo przeniesiony do organizowanego w Warszawie Centralnego Studium Samolot\u00f3w (CSS). By\u0142 konstruktorem (pod kierunkiem F. Misztala) samolotu szkolnego CSS-10, kt\u00f3rego prototypy wyprodukowano w mieleckiej fabryce. Od 1951 r. pracowa\u0142 w biurze konstrukcyjnym Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego Warszawa-Ok\u0119cie, a p\u00f3\u017aniej obj\u0105\u0142 jego kierownictwo. Bra\u0142 udzia\u0142 w pracach nad wieloma rodzajami samolot\u00f3w, m.in.: szkolno-treningowymi \u201eJunak-2\u201d i \u201eJunak-3\u201d, wielozadaniowym PZL-101 \u201eGawron\u201d, turystyczno-sportowym PZL-102 \u201eKos\u201d, komunikacyjnym MD-12 i PZL-104 \u201eWilga\u201d. W 1974 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. (Autor\u00a0Encyklopedii miasta Mielca<\/em> poszukuje dat urodzenia i \u015bmierci oraz innych znacz\u0105cych wydarze\u0144 z \u017cycia tego wybitnego konstruktora lotniczego.)\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LATAWIEC KAZIMIERZ (ksi\u0105dz),<\/strong> urodzony 13 VI 1936 r.\u00a0 w Gaw\u0142uszowicach, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Zofii z domu Per\u0142a. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO) z matur\u0105 w 1954 r. Po studiach teologicznych w Seminarium Duchownym w Tarnowie, w 1960 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. B\u0119d\u0105c neoprezbiterem, pe\u0142ni\u0142 pos\u0142ug\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 w parafii Ujanowice. Od 1961 r. do 1963 r. pracowa\u0142 w biurze ks. arcybiskupa J\u00f3zefa Gawliny we W\u0142oszech. W 1963 r. zosta\u0142 wys\u0142any do Mannheim w Niemczech, gdzie podj\u0105\u0142 prac\u0119 duszpastersk\u0105 jako kapelan w Oddzia\u0142ach Wartowniczych i Technicznych przy Armii Ameryka\u0144skiej. (W Oddzia\u0142ach WiT s\u0142u\u017cy\u0142o kilkuset Polak\u00f3w.) R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142 jako wikariusz w polskim okr\u0119gu duszpasterskim w Mannheim. W 1978 r., po \u015bmierci naczelnego kapelana Oddzia\u0142\u00f3w Wartowniczych ks. pra\u0142ata Juliusza Janusza, ks. Kazimierzowi Latawcowi powierzono t\u0119 funkcj\u0119. Ponadto 1 IV 1979 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem Polskiej Misji Katolickiej w Mannheim. W 1996 r. rozwi\u0105zano Oddzia\u0142y Wartownicze, a ks. K. Latawiec, ju\u017c w randze pu\u0142kownika, zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 naczelnego kapelana. Jako proboszcz pracowa\u0142 w Polskiej Misji Katolickiej do ko\u0144ca wrze\u015bnia 2008 r. Systematycznie pisa\u0142 artyku\u0142y (w j\u0119zykach polskim i angielskim) do gazety \u201eOstatnie Wiadomo\u015bci\u201d, wydawanej przez Armi\u0119 Ameryka\u0144sk\u0105. 1 X 2008 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i odt\u0105d jako rezydent pomaga\u0142 w pracy duszpasterskiej w Mannheim. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. godno\u015bciami Kapelana Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci (1986 r.) i Pra\u0142ata Honorowego Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci (2008 r.) oraz licznymi odznaczeniami wojskowymi. Zmar\u0142 22 XII 2023 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Gaw\u0142uszowicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LATO GRZEGORZ BOLES\u0141AW<\/strong>, urodzony 8 IV 1950 r. w Malborku, syn Romana i Zofii z Murowskich.\u00a0W 1952 r. wraz z rodzin\u0105 zamieszka\u0142 w Mielcu, gdzie ojciec podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. Od 1962 r. trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w \u201eStali\u201d Mielec. W 1968 r. gra\u0142 w dru\u017cynie junior\u00f3w \u201eStali\u201d, kt\u00f3ra na mieleckim stadionie zdoby\u0142a br\u0105zowy medal Mistrzostw Polski. Od 1969 r. do 1980 r. wyst\u0119powa\u0142 w pierwszym zespole \u201eStali\u201d i by\u0142 jednym z g\u0142\u00f3wnych tw\u00f3rc\u00f3w jego najwi\u0119kszych sukces\u00f3w: awansu do I ligi (1970), dwukrotnego zdobycia mistrzostwa Polski (1973 i 1976), wicemistrzostwa Polski (1975) i 3. miejsca (1974), dwukrotnego udzia\u0142u w I rundzie Pucharu Klubowych Mistrz\u00f3w Europy (w 1973 r. \u2013 mecze z \u201eCrven\u0105 Zvezd\u0105\u201d Belgrad 1 : 2 i 0 : 1 oraz w 1976 r. \u2013 z \u201eRealem\u201d Madryt 1 : 2 i 0 : 1), wej\u015bcia do \u0107wier\u0107fina\u0142u Pucharu UEFA w 1976 r. i wygrania grupy Pucharu Lata w 1971 r. Og\u00f3\u0142em w pierwszoligowych meczach \u201eStali\u201d wyst\u0105pi\u0142 272 razy i strzeli\u0142 111 bramek (w obu przypadkach \u2013 najwi\u0119cej w historii \u201eStali\u201d). By\u0142 jednym z najlepszych pi\u0142karzy w dziejach polskiej pi\u0142ki no\u017cnej i wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 napastnikiem w \u015bwiatowej pi\u0142ce no\u017cnej w latach 70. Dwa razy zdoby\u0142 tytu\u0142 \u201ekr\u00f3la strzelc\u00f3w\u201d polskiej ekstraklasy (1973 \u2013 13 bramek, 1975 \u2013 19 bramek). W klasyfikacji katowickiej gazety \u201eSport\u201d dwukrotnie zosta\u0142 \u201ePi\u0142karzem Roku\u201d w Polsce (1974, 1977), a w 1976 r. otrzyma\u0142 presti\u017cowe wyr\u00f3\u017cnienie \u2013 \u201eZ\u0142ote Buty\u201d. W klasyfikacji warszawskiego tygodnika \u201ePi\u0142ka No\u017cna\u201d uznany zosta\u0142 \u201ePi\u0142karzem Roku\u201d w 1977 i 1981 r. W m\u0142odzie\u017cowej reprezentacji Polski rozegra\u0142 28 mecz\u00f3w (w latach 1970-1974) i strzeli\u0142 9 bramek. W I reprezentacji Polski wyst\u0105pi\u0142 (w latach 1971-1984) 104 razy lub wed\u0142ug innej klasyfikacji \u2013 100 i zdoby\u0142 45 goli, przyczyniaj\u0105c si\u0119 znacz\u0105co do dwukrotnego zdobycia III miejsca w Mistrzostwach \u015awiata (1974 \u2013 RFN, 1982 \u2013 Hiszpania) oraz zdobycia z\u0142otego medalu na Olimpiadzie w Monachium (1972) i srebrnego w Montrealu (1976). Szczytowym osi\u0105gni\u0119ciem indywidualnym by\u0142o zdobycie tytu\u0142u \u201ekr\u00f3la strzelc\u00f3w\u201d M\u015a-1974, co zapewni\u0142o mu \u015bwiatow\u0105 s\u0142aw\u0119. W 1974 r. w plebiscycie \u201eFrance Football\u201d zaj\u0105\u0142 6. miejsce\u00a0w klasyfikacji najlepszych pi\u0142karzy Europy. W plebiscycie \u201ePrzegl\u0105du Sportowego\u201d dwukrotnie wybrano go do 10 najlepszych sportowc\u00f3w Polski (4. miejsce w 1974 r. i 6. w 1982 r.). W latach 1980-1982 gra\u0142 w KSC Lokeren (Belgia), a nast\u0119pnie w \u201eAtlante\u201d Mexico City (1982-1984) i \u201ePolonii\u201d Hamilton (1984-1991). W latach 70. studiowa\u0142 na AWF Warszawa \u2013 Punkt Konsultacyjny w Mielcu, a p\u00f3\u017aniej uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Trenersk\u0105 przy PZPN i uzyska\u0142 dyplom trenera pi\u0142ki no\u017cnej II klasy. Za wybitne osi\u0105gni\u0119cia sportowe wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Oficerskim i Krzy\u017cem Kawalerskim OOP oraz wieloma wysokimi odznaczeniami sportowymi i wpisem do\u00a0Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca<\/em> w 1979 r. W 1991 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 I trenera \u201eStali\u201d (I liga – w\u00f3wczas ekstraklasa). W latach 1993-1995 trenowa\u0142 \u201eOlimpi\u0119\u201d Pozna\u0144 (II liga) i wprowadzi\u0142 j\u0105 do I ligi, w latach 1995-1996 by\u0142 trenerem \u201eAmiki\u201d Wronki (I liga), a nast\u0119pnie dyrektorem do spraw sportowych w tym klubie i rzecznikiem prasowym holdingu. W 1997 r. powr\u00f3ci\u0142 na kr\u00f3tko do \u201eStali\u201d Mielec (II liga), a nast\u0119pnie trenowa\u0142 (tak\u017ce kr\u00f3tko) grecki zesp\u00f3\u0142 w Kawali i \u201eWidzew\u201d \u0141\u00f3d\u017a.(I liga) oraz komentowa\u0142 wydarzenia sportowe dla kana\u0142u \u201eWizja Sport\u201d. W 2000 r. przyj\u0105\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa MKP \u201eStal\u201d Mielec. W wyborach parlamentarnych w 2001 r. zosta\u0142 wybrany senatorem RP (rekordow\u0105 ilo\u015bci\u0105 g\u0142os\u00f3w ponad 137 tysi\u0119cy) na kadencj\u0119 2001-2005. Ponadto by\u0142 dzia\u0142aczem PZPN. Jako senator RP wspiera\u0142 wiele lokalnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107. W 2008 r. zosta\u0142 wybrany na prezesa Zarz\u0105du Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2012 r. W tym czasie m.in. Polska i Ukraina by\u0142y wsp\u00f3\u0142organizatorami Mistrzostw Europy w Pi\u0142ce No\u017cnej (2012). Po 2012 r. wycofa\u0142 si\u0119 z \u017cycia politycznego. W 2019 r. Rada Miejska wyr\u00f3\u017cni\u0142a go tytu\u0142em „Honorowego Obywatela Mielca”. Na uroczysto\u015bci z okazji 100-lecia PZPN zosta\u0142 wybrany do najlepszej 11. polskiej pi\u0142ki no\u017cnej 100-lecia (1919-2019), a z okazji 80.rocznicy powstania FKS Stal Mielec wybrano go najlepszym sportowcem Stali Mielec w jej historii. W 2020 r. zosta\u0142 zwyci\u0119zc\u0105 plebiscytu 10. As\u00f3w z okazji 70-lecia Nowin i 60-lecia plebiscytu na 10. As\u00f3w w woj. podkarpackim (rzeszowskim). Jego imieniem nazwano g\u0142\u00f3wny stadion miejski w Mielcu przy ul. L. Solskiego. Uroczysto\u015b\u0107 nadania imienia odby\u0142a si\u0119 na stadionie\u00a0 w dniu 23 VIII 2024 r. 5 IX 2025 r. zosta\u0142 uhonorowany tablic\u0105 pami\u0105tkow\u0105 na nowo otwartym Skwerze Gwiazd Mieleckiego Sportu przy Hali Sportowo-Widowiskowej im. Edwarda Kazimierskiego MOSiR w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LAURY GMINY MIEJSKIEJ MIELEC<\/strong>, tytu\u0142y laureata i czo\u0142owe miejsca we wsp\u00f3\u0142zawodnictwie og\u00f3lnopolskim i presti\u017cowych rankingach pojawi\u0142y si\u0119 w dorobku Mielca w pierwszym dziesi\u0119cioleciu XXI w. Potwierdzi\u0142y tym samym prawid\u0142owo\u015b\u0107 kierunk\u00f3w dzia\u0142ania samorz\u0105du miejskiego i mieleckich instytucji, kt\u00f3re wyprowadzi\u0142y miasto z g\u0142\u0119bokiego kryzysu spowodowanego przemianami ustrojowymi w Polsce na pocz\u0105tku lat 90. XX w. Najwa\u017cniejsze laury: *Gmina Fair Play 2004 r., *2009 r. – Polskie God\u0142o Promocyjne \u201eTeraz Polska i przed\u0142u\u017cenie prawa u\u017cytkowania do 2012 r., *2010 r. – II miejsce i Srebrna Statuetka w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Samorz\u0105d Przyjazny Przedsi\u0119biorczo\u015bci, *2011 r. – I miejsce i Z\u0142ota Statuetka w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Samorz\u0105d Przyjazny Przedsi\u0119biorczo\u015bci; III miejsce prezydenta miasta Mielca Janusza Chodorowskiego w rankingu najlepszych prezydent\u00f3w miast \u2013 2011 r. w czasopi\u015bmie \u201eNewsweek Polska\u201d. Ponadto w latach 2004-2014: tytu\u0142 laureata w rankingu \u201eEuropejska Gmina \u2013 Europejskie Miasto\u201d (kilkakrotnie), *I miejsce w og\u00f3lnopolskim rankingu \u201eNajta\u0144szy Urz\u0105d\u201d czasopisma \u201eWsp\u00f3lnota\u201d (4 razy). *2014 r. – Tytu\u0142 „Samorz\u0105du Przyjaznego Szkole Rozwijaj\u0105cej Uczenie si\u0119 Uczni\u00f3w” nadany przez Centrum Edukacji Europejskiej Polsko-Ameryka\u0144skiej Fundacji Wolno\u015bci w Warszawie; 2015 r. – Polskie God\u0142o Promocyjne\u201eTeraz Polska\u201d;\u00a0 *2018 r. – Wyr\u00f3\u017cnienie Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej dla w\u0142adz miasta Mielca za skuteczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz rozwoju infrastruktury stadionowej; *tytu\u0142 laureata Rankingu Zr\u00f3wnowa\u017conego Rozwoju Jednostek Samorz\u0105du Terytorialnego w kategorii Gminy Miejskie (2017, 2018, 2019), Certyfikat Samorz\u0105d Przyjazny Rodzinie; *2018 r. – tytu\u0142 „Miasto Przyjazne Firmom 2018” w rankingu Instytutu Europejskiego Biznesu (1. miejsce w woj. podkarpackim); *2020 r. – 2. miejsce w Rankingu Gmin Podkarpacia w 2020 r. *2022 r. – 9. miejsce w Og\u00f3lnopolskim Rankingu Zr\u00f3wnowa\u017conego Rozwoju Jednostek Samorz\u0105du Terytorialnego za rok 2022; 2. miejsce w Rankingu Gmin Podkarpacia za rok 2021; 1. miejsce; 1. miejsce w Rankingu Aktywnych Gmin Podkarpacia 2022; *2023 r. – laureat Og\u00f3lnopolskiego Konkursu „Lider Rozwoju” w kategorii „Miasto – Lider Rozwoju”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LAZUR RENATA<\/strong>, urodzona 27 VII 1966 r. w Mielcu, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Stefanii z domu Padyku\u0142a. Absolwentka Liceum Medycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1985 r. W 1986 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 piel\u0119gniarki dyplomowanej. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 wyniki w nauce i prac\u0119 spo\u0142eczn\u0105 na rzecz \u015brodowiska zosta\u0142a wpisana do \u201eZ\u0142otej Ksi\u0119gi Absolwent\u00f3w Liceum Medycznego w Mielcu\u201d. W latach 1986-1988 pracowa\u0142a jako piel\u0119gniarka Oddzia\u0142u Zaka\u017anego Szpitala Rejonowego w Mielcu i w tym czasie dwukrotnie wygra\u0142a konkurs o Z\u0142oty Czepek Piel\u0119gniarski. Studia na Wydziale Piel\u0119gniarstwa Akademii Medycznej w Lublinie uko\u0144czy\u0142a z wyr\u00f3\u017cnieniem w 1992 r. i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra piel\u0119gniarstwa, a ponadto w 1991 r. zosta\u0142a laureatem konkursu \u201ePrimus Inter Pares\u201d. W latach 1992-2000 pracowa\u0142a jako nauczycielka w Zespole Szk\u00f3\u0142 Medycznych w Mielcu oraz uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu informatyki w Akademii Pedagogicznej w Krakowie (2000). Od IX 2000 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Domu Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu na stanowisku kierownika ds. medyczno-rehabilitacyjnych, a od 2008 r. tak\u017ce kierownika dzia\u0142u opieku\u0144czo-terapeutycznego. By\u0142a te\u017c opiekunem sta\u017cyst\u00f3w oraz student\u00f3w podczas praktyk zawodowych. Od 1 VII 2015 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora DPS. Uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu: organizacji pomocy spo\u0142ecznej (Wy\u017csza Szko\u0142a Pedagogiczna w Rzeszowie, 2001), administracji publicznej (Wy\u017csza Szko\u0142a Prawa i Administracji w Rzeszowie, 2011) i gospodarowania kapita\u0142em ludzkim (Uniwersytet Rzeszowski w Rzeszowie, 2013) oraz kurs specjalistyczny \u201eKszta\u0142towanie wizerunku jednostki terytorialnej\u201d (Uniwersytet Rzeszowski, 2011). W latach 1998-2002 by\u0142a cz\u0142onkiem Rady Spo\u0142ecznej Szpitala Wojew\u00f3dzkiego nr 1 w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"L\u0104CZAK MARTA KLARA (z domu KRAWCZYK)<\/strong>, urodzona 29 VII 1928 r. w Goleszowie ko\u0142o Mielca, c\u00f3rka Leona i Antoniny J\u0119drzejczyk. W czasie okupacji hitlerowskiej, po uko\u0144czeniu Szko\u0142y Powszechnej w Ksi\u0105\u017cnicach (1942), ucz\u0119szcza\u0142a na tajne komplety prowadzone przez prof. Adolfa Stachur\u0119 i do Szko\u0142y Handlowej w Mielcu. W 1941 r. pracowa\u0142a przymusowo przy budowie dr\u00f3g. W czasie walk frontowych w 1945 r. pomaga\u0142a ludziom ukrywaj\u0105cym si\u0119 przed aresztowaniem, m.in. prof. A. Stachurze i jego \u017conie, a tak\u017ce opiekowa\u0142a si\u0119 dzie\u0107mi ukrywaj\u0105cych si\u0119 rodzic\u00f3w. W 1949 r. uko\u0144czy\u0142a kurs biurowy, a w 1950 r. korespondencyjne Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Tarnowie. W 1952 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Szkole Podstawowej w Ksi\u0105\u017cnicach. Od 1955 r. zamieszka\u0142a w Mielcu i zosta\u0142a zatrudniona w Przedszkolu TPD (p\u00f3\u017aniej Przedszkole nr 1) przy ul. A. Mickiewicza. W 1956 r. uko\u0144czy\u0142a Studium dla Nauczycieli Przedszkoli w Jaros\u0142awiu. Z dniem\u00a01 I 1962 r. zosta\u0142a mianowana kierownikiem Pa\u0144stwowego Przedszkola nr 2 w Mielcu (po by\u0142ej Ochronce Si\u00f3str J\u00f3zefitek) przy ul. K. Marksa (dzi\u015b ul. Lwowska). Przeprowadzi\u0142a modernizacj\u0119 budynku i ogrodu, przystosowuj\u0105c je do wymaga\u0144 przedszkola pa\u0144stwowego. Prowadzi\u0142a pedagogizacj\u0119 rodzic\u00f3w, organizowa\u0142a konferencje metodyczne dla nauczycieli przedszkoli. Swoje do\u015bwiadczenia pedagogiczne upowszechnia\u0142a tak\u017ce przez publikacj\u0119 artyku\u0142\u00f3w w czasopi\u015bmie \u201eWychowanie w Przedszkolu\u201d, a jeden z jej artyku\u0142\u00f3w pt.\u00a0Jak ucz\u0119 dzieci prawid\u0142owej wymowy g\u0142oski r<\/em>\u00a0znalaz\u0142 si\u0119\u00a0w bibliografii ksi\u0105\u017cki\u00a0Metodyka przedszkola<\/em>. W 1976 r. uko\u0144czy\u0142a 3-letnie Studium Polonistyczne w Rzeszowie, a w 1978 r. Studium Zawodowe w Tarnowie, uzyskuj\u0105c kwalifikacje r\u00f3wnowa\u017cne wy\u017cszym studiom zawodowym w zakresie pedagogiki przedszkolnej. W 1983 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Jest d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem ZNP, obecnie Sekcji Emeryt\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEAR AUTOMOTIVE (EEDS) POLAND Sp. z o.o.<\/strong>, firma jest w 100 % w\u0142asno\u015bci\u0105 kapita\u0142u zagranicznego. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci na terenie SSE EURO-PARK MELEC otrzyma\u0142a 29 IV 1997 r. Zak\u0142ad produkcyjny wybudowa\u0142a we wschodniej cz\u0119\u015bci SSE i rozpocz\u0119\u0142a produkcj\u0119 w czerwcu 1998 r. Produkuje g\u0142\u00f3wnie wi\u0105zki elektryczne do samochod\u00f3w osobowych wielu renomowanych marek \u015bwiatowych. Posiada m.in. certyfikaty: ISO 9001 (1997), ISO 14001 (1999), Q1 (1999), OHAS 18001 (2002) i ISO\/TS 16949 (2002). Jest jednym z najwi\u0119kszych zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych w SSE. W 2005 r. zatrudnia\u0142a oko\u0142o 1500 os\u00f3b i uzyska\u0142a przychody netto w wysoko\u015bci 838,9 mln z\u0142. Jej siedzib\u0105 jest nowo wybudowany zak\u0142ad produkcyjny we wschodniej cz\u0119\u015bci SSE. Adres firmy: ul. Wojska Polskiego 3.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LECH ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 16 VIII 1911 r. w Sokole, wojew\u00f3dztwo stanis\u0142awowskie (aktualnie Ukraina). Absolwent kurs\u00f3w Seminarium Nauczycielskiego. W 1928 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Rzeszowa. W 1929 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 ochotniczo do wojska i s\u0142u\u017cy\u0142\u00a0w 6 Pu\u0142ku Lotniczym we Lwowie, a nast\u0119pnie \u2013 po uko\u0144czeniu Szko\u0142y Podoficer\u00f3w Pilot\u00f3w w Bydgoszczy oraz Wy\u017cszej Szko\u0142y My\u015bliwskiej i Strzelania Powietrznego w Grudzi\u0105dzu \u2013 od 1932 r. w 1 Pu\u0142ku Lotniczym w Warszawie jako pilot my\u015bliwski. Walczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako pilot 112 Eskadry My\u015bliwskiej III\/1 Dywizjonu My\u015bliwskiego Brygady Po\u015bcigowej. Na rozkaz dow\u00f3dztwa 17 IX przelecia\u0142 na my\u015bliwcu P-11 do Rumunii i zosta\u0142 internowany w Kalafatu. W grudniu 1939 r. przedosta\u0142 si\u0119 do Francji i tam zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Polskich Si\u0142 Zbrojnych. Lata\u0142 w II Eskadrze My\u015bliwskiej Dywizjonu nr 4, a nast\u0119pnie w 11. kluczu powietrznej ochrony polskiego rz\u0105du w Angers. Po kapitulacji Francji ewakuowa\u0142 si\u0119 do Anglii. Tam przebywa\u0142 w obozie przej\u015bciowym w Hereford,\u00a0a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 Centraln\u0105 Szko\u0142\u0119 Instruktorsk\u0105 Pilota\u017cu w Braunwell i w stopniu sier\u017canta s\u0142u\u017cy\u0142 jako instruktor pilot w Polskiej Szkole Pilota\u017cu Pocz\u0105tkowego nr 25 w Hucknall. W 1942 r. przeszed\u0142 do lotnictwa bombowego i po przeszkoleniu lata\u0142 na bombowcu Vickers \u201eWelligton\u201d w 300 Dywizjonie Bombowym \u201eZiemi Mazowieckiej\u201d, wykonuj\u0105c loty z bombardowaniem na terytorium hitlerowskich Niemiec. Pod koniec 1943 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy instruktorskiej w Hucknall. Za zas\u0142ugi bojowe otrzyma\u0142 w\u00f3wczas: Srebrny Krzy\u017c Orderu Virtuti Militari V klasy, Krzy\u017c Walecznych (dwukrotnie), Br\u0105zowy Krzy\u017c Zas\u0142ugi i brytyjski Distinguished Flying Cross (Zaszczytny Krzy\u017c Lotniczy), a w 1944 r. awans do stopnia chor\u0105\u017cego. W okresie od X 1944 r. do stycznia 1946 r. pracowa\u0142 w brytyjskim lotnictwie transportowym w Indiach i otrzyma\u0142 angielski Medal Lotniczy. Do Polski powr\u00f3ci\u0142 w sierpniu 1946 r. i zamieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Rzeszowie. By\u0142 organizatorem Ligi Lotniczej w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim (zosta\u0142 dyrektorem Oddzia\u0142u) i uczestniczy\u0142 w organizacji Aeroklubu Ligi Lotniczej w Rzeszowie (powierzono mu funkcj\u0119 kierownika wyszkolenia). Uzyska\u0142 te\u017c licencj\u0119 pilota oblatywacza. Od 1 VII 1947 r. zosta\u0142 zatrudniony w wytw\u00f3rni samolot\u00f3w PZL Nr 1 w Mielcu jako pierwszy w jej historii oficjalny pilot oblatywacz. W latach 1947-1950 wykonywa\u0142 obloty remontowanych i naprawianych samolot\u00f3w, m.in. radzieckich: Jak-9, Li-2T, Li-2P, Po-2 i Jak-12, ameryka\u0144skich Douglas C-47A, Cessna UC-78 Bobcat i Piper L-4, poniemieckich: Fi-156 Storch, Me-108 Taifun i Fw-58 Weihe oraz polskich: LWD Szpak-4T, CSS-13, CSS-10A, CSS-10C i LWD\/CSS Junak-2. Ponadto na zlecenie wytw\u00f3rni na warszawskim Ok\u0119ciu dokona\u0142 oblot\u00f3w samolot\u00f3w CSS-11 i CSS-12. W 1950 r. uleg\u0142 wypadkowi na CSS-13 i odt\u0105d rzadko zlecano mu obloty. Nadal jednak lata\u0142, najcz\u0119\u015bciej na dyspozycyjnym \u201eCaurdonie\u201d. W po\u0142owie 1951 r. zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 kierownika Wydzia\u0142u Startu WSK, a od 1 I 1952 r. \u2013 pilotem transportowym. Nied\u0142ugo potem zosta\u0142 negatywnie zweryfikowany (jak wielu pilot\u00f3w RAF) i 1 VI 1954 r. oddelegowany do Fabryki Maszyn \u017bniwnych w P\u0142ocku. Dwa lata p\u00f3\u017aniej \u2013 po rehabilitacji \u2013 powr\u00f3ci\u0142 do pracy w lotnictwie, jako pilot w Stacji Lotniczej Pogotowia Ratunkowego w Krakowie. Tu prze\u017cy\u0142 nast\u0119pny wypadek lotniczy, ale po leczeniu jeszcze raz podj\u0105\u0142 prac\u0119 pilota sanitarnego. Zmar\u0142 7 XII 1964 r., tu\u017c po wyl\u0105dowaniu na lotnisku Balice w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LECHIA \u2013 MIELCZANIE<\/strong>, jednosekcyjny klub sportowy (pi\u0142ka no\u017cna), funkcjonowa\u0142 w Mielcu od oko\u0142o 1910 r. do wojny w 1914 r. By\u0142 w pewnym sensie organizacj\u0105 elitarn\u0105, poniewa\u017c jego cz\u0142onkami mogli by\u0107 wy\u0142\u0105cznie urodzeni w Mielcu. Jednym z jego za\u0142o\u017cycieli i lider\u00f3w by\u0142 Leon Wanatowicz, kt\u00f3rego ojciec pokrywa\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 wydatk\u00f3w klubowych. W 1919 r. Lechia nie wznowi\u0142a dzia\u0142alno\u015bci, a jej czo\u0142owi zawodnicy zasilili nowy klub \u2013 Kruki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LECHOCI\u0143SKA-CIUPA TERESA JADWIGA (z domu LECHOCI\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 16 X 1957 r. w Strzelcach Opolskich, c\u00f3rka Romana i Zofii z domu Sierota. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielca, matur\u0119 zda\u0142a w 1976 r. Studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej Filia w P\u0142ocku (kierunek: technologia i przetw\u00f3rstwo tworzyw sztucznych) uko\u0144czy\u0142a w 1981 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera chemika. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1982 r. w Wydawnictwie SIGMA jako redaktor czasopisma \u201ePrzemys\u0142 Chemiczny\u201d. W 1983 r. przenios\u0142a si\u0119 do Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu (WSK PZL-Mielec) i pracowa\u0142a na stanowisku technologa do 1992 r. W tym okresie uko\u0144czy\u0142a Studium Pedagogiczne przy Politechnice Rzeszowskiej (1987) i studia podyplomowe z zakresu przetw\u00f3rstwa i stosowania tworzyw sztucznych (1989). W 1991 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 Agencji Informacyjno-Reklamowej AIR-PRESS Sp. z o.o., kt\u00f3ra rozpocz\u0119\u0142a wydawanie m.in. Tygodnika Mieleckiego \u201eKorso\u201d. W latach 1992-2000 uczy\u0142a chemii w Szkole Podstawowej nr 11 w Mielcu. Od 2000 r. do 2007 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora do spraw wychowania i opieki w Gimnazjum nr 4 w Mielcu, od 2008 r. by\u0142a wicedyrektorem nowo utworzonego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 nr 2 (Szko\u0142a Podstawowa nr 13 i Gimnazjum nr 4) w Mielcu. W dniu 1 XII 2010 r. powierzono jej funkcj\u0119 dyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 nr 2 w Mielcu. Jako dyrektor znacz\u0105co przyczyni\u0142a si\u0119 do rozwoju Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 nr 2 w Mielcu i utrzymania opinii jednej z najlepszych szk\u00f3\u0142 w Mielcu. W 2014 r. uko\u0144czy\u0142a Studia Podyplomowe dla Lider\u00f3w O\u015bwiaty przy Collegium Civitas w Warszawie i by\u0142a liderk\u0105 wprowadzenia w szkole „oceniania kszta\u0142tuj\u0105cego”. Po wprowadzeniu zmian wynikaj\u0105cych z Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo o\u015bwiatowe<\/em> i likwidacji Gimnazjum nr 4 – od 1 IX 2017 r. do 31 VIII 2021 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 13 im. Jana Bytnara „Rudego”. W latach 2010-2021 wymienione gimnazjum i szko\u0142a podstawowa – za liczne osi\u0105gni\u0119cia uczni\u00f3w by\u0142y sze\u015bciokrotnie wyr\u00f3\u017cniane tytu\u0142em „Szko\u0142y Przyjaznej Utalentowanym Uczniom” nadawanym przez Podkarpackiego Kuratora O\u015bwiaty i otrzyma\u0142a pi\u0119\u0107 statuetek „Nieprzeci\u0119tnej Szko\u0142y Miasta Mielca”. Realizowano projekty unijne: Socrates Comenius i Comenius, w ramach kt\u00f3rych wsp\u00f3\u0142pracowano ze szko\u0142ami z Walii, Rumunii i Francji oraz Estonii, Hiszpanii i W\u0142och. Szko\u0142a otrzyma\u0142a szereg certyfikat\u00f3w (Szerzej w has\u0142ach: Gimnazjum nr 4 i Szko\u0142a Podstawowa nr 13.) Na IX Kongresie Zarz\u0105dzania O\u015bwiat\u0105 Og\u00f3lnopolskiego Stowarzyszenia Kadry Kierowniczej O\u015bwiaty (OSKKO) w 2014 r. wyst\u0105pi\u0142a z prezentacj\u0105 „Uczniowie w naszej szkole ucz\u0105 si\u0119 \u015bwiadomie”, a na XVII Konferencji OSKKO w 2020 r. wyst\u0105pi\u0142a jako ekspert w panelu dyrektorskim „Doskonalenie przyw\u00f3dztwa edukacyjnego”. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Nagrod\u0105 Podkarpackiego Kuratora O\u015bwiaty w 2017 r. i czterokrotnie Nagrod\u0105 Prezydenta Miasta Mielca. Po roku szkolnym 2020\/2021 przesz\u0142a na emerytur\u0119<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LECHOCI\u0143SKI LES\u0141AW<\/strong>, urodzony 2 I 1951 r. w Olszynce ko\u0142o Przemy\u015bla, syn Romana i Zofii z domu Sierota. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1970 r. Od 1967 r. trenowa\u0142 szermierk\u0119 w GKS \u201eGryf\u201d pod kierunkiem Emilii Drabik, staj\u0105c si\u0119 czo\u0142owym zawodnikiem okr\u0119gu rzeszowskiego we wszystkich rodzajach broni (floret, szpada i szabla). W 1968 r. zdoby\u0142 uprawnienia instruktora szermierki. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w Centralnym O\u015brodku Szkolenia Sportowc\u00f3w przy CWKS \u201eLegia\u201d w Warszawie. Jako zawodnik \u201eLegii\u201d wywalczy\u0142 tytu\u0142 dru\u017cynowego mistrza Polski junior\u00f3w we florecie w 1971 r., a ponadto startowa\u0142 indywidualnie i dru\u017cynowo w zawodach w kraju i za granic\u0105. W latach 1972-1976 studiowa\u0142 na Wydziale Lotniczym Politechniki Rzeszowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W okresie studi\u00f3w uczestniczy\u0142 (z powodzeniem) w zawodach szermierczych w barwach CWKS \u201eResovia\u201d. Po studiach powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w OBR SK \u201ePZL-Mielec\u201d. W 1977 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do OBR SK w Rzeszowie, ale po roku powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracowa\u0142 na stanowiskach konstruktora i konstruktora prowadz\u0105cego w OBR SK, po likwidacji OBR \u2013 w Zak\u0142adzie Lotniczym \u201ePZL-Mielec\u201d, a od 1998 r. \u2013 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych. Opracowa\u0142 szereg wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. Uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 zawodow\u0105 I stopnia. Nale\u017ca\u0142 do SIMP. Przez wiele lat udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w Komisji Socjalnej WSK. Przez ten ca\u0142y okres nie zrywa\u0142 z szermierk\u0105. Do 1980 r. startowa\u0142 jako zawodnik \u201eGryfa\u201d Mielec i m.in. w szermierczych mistrzostwach okr\u0119gu rzeszowskiego wygrywa\u0142 turnieje szpadowe oraz zajmowa\u0142 czo\u0142owe miejsca w innych konkurencjach. R\u00f3wnocze\u015bnie od 1978 r. pracowa\u0142 w \u201eGryfie\u201d, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce w UKS \u201eOrlik\u201d (przy Szkole Podstawowej nr 8 i nast\u0119pnie przy Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1) jako instruktor szermierki. Wyszkoli\u0142 du\u017c\u0105 grup\u0119 m\u0142odzie\u017cy, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rej kilku zawodnik\u00f3w w kategorii junior\u00f3w osi\u0105gn\u0119\u0142o licz\u0105ce si\u0119 w kraju sukcesy. Dru\u017cyna florecist\u00f3w zdoby\u0142a w Og\u00f3lnopolskiej Spartakiadzie M\u0142odzie\u017cy br\u0105zowy medal w 1986 r. (Opole), IV miejsce w 1987 r. (Cetniewo) i br\u0105zowy medal w 2015 r. (Oborniki \u015al\u0105skie). Indywidualne sukcesy odnosili m.in. Artur Wa\u0142ek (trzykrotnie wygra\u0142 turnieje og\u00f3lnopolskie), Artur Bodziony i Piotr Maciejak, a ostatnio bracia Urbanowie. W 2011 r. uko\u0144czy\u0142 podyplomowe studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach i uzyska\u0142 tytu\u0142 trenera klasy II w szermierce.Wyr\u00f3\u017cniony Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Sportu\u201d. Trener Roku 2019 w Mielcu w plebiscycie TR „Korso”. Zmar\u0142 14 XII 2020 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LECHO\u0143CZAK ARKADIUSZ PIOTR,<\/strong> urodzony 9 IX 1959 r. w Mielcu, syn Henryka i Anieli z domu K\u0142ak. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych (kierunek: obr\u00f3bka skrawaniem)\u00a0 w Mielcu z matur\u0105 w 1979 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w sierpniu 1979 r. w Zak\u0142adzie Lotniczym WSK PZL-Mielec, ale jeszcze w tym samym roku zosta\u0142 powo\u0142any do odbycia zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej. Po jej zako\u0144czeniu powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec i pracowa\u0142 na stanowiskach: montera p\u0142atowc\u00f3w, pracownika oddelegowanego do EXBUD Kielce (kontrakt na W\u0119grzech), ponownie montera p\u0142atowc\u00f3w i ponownie pracownika na kontrakcie EXBUD-u na W\u0119grzech oraz technologa referenta. Kolejnymi firmami i stanowiskami by\u0142y: F.H. \u201eBOLEMAR\u201d Rzesz\u00f3w (kierownik hurtowni, 1993-1995), \u201eCH\u0141ODNIE ZGODA\u201d Krak\u00f3w (kierownik hurtowni, 1995-1999), \u201eZGODA\u201d Krak\u00f3w (kierownik przedstawicielstwa, 2000-2004), AWR \u201eKORSO\u201d Mielec (kierownik marketingu, 2004-2005), DOMINET Bank Rzesz\u00f3w (doradca klienta, regionalny mened\u017cer sprzeda\u017cy, dyrektor ds. sprzeda\u017cy, 2005-2007), FORTIS Bank Polska Krak\u00f3w (specjalista ds. inwestycji, 2007-2008), BNP Paribas SA. Warszawa (st. specjalista ds. windykacji terenowej, 2008-2019), Hotel Polski Mielec (specjalista ds. zakup\u00f3w, 2019 – nadal). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. W latach 1997-2004 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa Zarz\u0105du UKS \u201eIKAR\u201d Mielec i by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu zawod\u00f3w p\u0142ywackich, m.in. Letnich Mistrzostw Polski Junior\u00f3w na odkrytym basenie w Mielcu w 2001 i 2002 r. Za wk\u0142ad w rozw\u00f3j sportu p\u0142ywackiego zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Nagrod\u0105 Prezydenta Miasta Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LECHO\u0143CZAK HENRYK<\/strong>, urodzony 15 XII 1932 r. w Sz\u00f3wsku ko\u0142o Jaros\u0142awia, syn Micha\u0142a i Marii z domu Tyra\u0142a. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Energetyczne w Jaros\u0142awiu. Od 15 VII 1952 r. do przej\u015bcia na emerytur\u0119 1 X 1991 r. pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, kolejno na stanowiskach: elektryka i starszego elektryka w podstacji wysokich napi\u0119\u0107, kierownika plac\u00f3wki remontu przyrz\u0105d\u00f3w, od 1963 r. \u2013 technologa w Dziale G\u0142\u00f3wnego Technologa, kierownika Sekcji Obr\u00f3bki Skrawaniem Wydzia\u0142u 31 (produkcja lotnicza), od 1975 r. \u2013 kierownika sekcji na Wydziale Silnikowym, od 1983 r. \u2013 kierownika planowania Wydzia\u0142u Hamowni Silnik\u00f3w (prototypownia) i od 1985 r. \u2013 mistrza obr\u00f3bki cieplnej w hartowni. W 1962 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu i otrzyma\u0142 tytu\u0142 technika mechanika, a w nast\u0119pnych latach dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119 na kursach specjalistycznych z zakresu elektryki i energetyki. W 1988 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 zawodow\u0105 I stopnia w zakresie technologii obr\u00f3bki skrawaniem. Udziela\u0142 si\u0119 w ruchu racjonalizatorskim. By\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem m.in. walcarki do walcowania gwint\u00f3w na \u015brubach (r\u00f3wnocze\u015bnie z obu stron) oraz autorem ponad 30 wniosk\u00f3w racjonalizatorskich konstrukcyjnych i technologicznych. Zastosowanie tych usprawnie\u0144 przynios\u0142o oszcz\u0119dno\u015bci ponad miliona z\u0142otych, tote\u017c zosta\u0142 wpisany na honorow\u0105 list\u0119 \u201eracjonalizator\u00f3w \u2013 milioner\u00f3w\u201d WSK Mielec. By\u0142 cz\u0142onkiem Klubu Techniki i Racjonalizacji w mieleckiej WSK i pracowa\u0142 w komisji oceniaj\u0105cej projekty. Posiada\u0142 uprawnienia pilota wycieczek po terenie WSK. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eRacjonalizatora Produkcji\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w. W okresie 1994-2003 pracowa\u0142 w niepe\u0142nym wymiarze godzin w PPUH \u201eAutopart\u201d jako technolog.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LECHOWICZ JERZY TADEUSZ<\/strong>, urodzony 8 II 1936 r. w Przeworsku, syn W\u0142adys\u0142awa i Kazimiery z Maciejewskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Przeworsku, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. Po sezonowej pracy w Cukrowni Przeworsk w 1955 r. rozpocz\u0105\u0142 studia w Szkole Oficer\u00f3w Po\u017carnictwa w Warszawie i uko\u0144czy\u0142 je w 1957 r. jako absolwent historycznego pierwszego rocznika. Po szkole zosta\u0142 skierowany do pracy w Miejskiej Komendzie Stra\u017cy Po\u017carnych w Gorzowie Wielkopolskim, a w 1958 r. \u2013 do Powiatowej Komendy Stra\u017cy Po\u017carnych w Mi\u0119dzyrzeczu Wielkopolskim na stanowisko zast\u0119pcy komendanta i wkr\u00f3tce potem \u2013 komendanta. W 1960 r. przeniesiony zosta\u0142 do Powiatowej Komendy w Le\u017cajsku i pracowa\u0142 jako oficer, a nast\u0119pnie komendant. 1 IX 1965 r. powierzono mu funkcj\u0119 komendanta powiatowego (od 1975 r. rejonowego) w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 1991 r. R\u00f3wnocze\u015bnie by\u0142 komendantem Zawodowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 szereg szkole\u0144 specjalistycznych, m.in. w 1974 r. Wy\u017cszy Kurs Doskonalenia Oficerskiego w Wy\u017cszej Oficerskiej Szkole Po\u017carnictwa w Warszawie. W 1980 r. zosta\u0142 oddelegowany na okres 10 miesi\u0119cy do Komendy Wojew\u00f3dzkiej SP\u00a0w Rzeszowie na stanowisko kierownika S\u0142u\u017cby Organizacyjnej, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. W czasie pe\u0142nienia funkcji komendanta powiatowego Stra\u017cy Po\u017carnych w znacznym stopniu przyczyni\u0142 si\u0119 do budowy bazy po\u017carniczej dla Zawodowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu oraz 56 obiekt\u00f3w po\u017carniczych (Dom\u00f3w Stra\u017caka) na terenie powiatu (rejonu) mieleckiego. Sam\u0105 Komend\u0119 oceniano jako jedn\u0105 z lepszych w wojew\u00f3dztwie w wykonywaniu zada\u0144 prewencyjnych i taktyczno-bojowych. Wyrazem uznania dla komendanta by\u0142y awanse do stopnia brygadiera w\u0142\u0105cznie. Od 1991 r. pracowa\u0142 jako starszy oficer, a w stan spoczynku (na emerytur\u0119) przeszed\u0142 od 1 VIII 1992 r. Poza prac\u0105 etatow\u0105 przez wiele lat by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w Rzeszowie, a od 1 I 1999 r. jest cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Powiatowego OSP RP w Mielcu. W 1996 r. zorganizowa\u0142 Ko\u0142o Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Po\u017carnictwa RP i zosta\u0142 jego prezesem. Jest autorem opracowa\u0144 dotycz\u0105cych historii ochrony przeciwpo\u017carowej miasta Mielca i powiatu mieleckiego, m.in.: Zwi\u0105zek Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych RP Rys historyczny i dzia\u0142alno\u015b\u0107 na terenie powiatu mieleckiego, Mielec 2006. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Z\u0142otym Znakiem Zwi\u0105zku Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych, Honorowym Medalem im. Boles\u0142awa Chomicza, Medalem Tuliszkowskiego i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Ochrony Przeciwpo\u017carowej\u201d. W 2011 r. zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Ochrony Przeciwpo\u017carowej\u201d. Zmar\u0142 5 II 2015 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEGION\u00d3W<\/strong>, ulica wojew\u00f3dzka, jedna z wa\u017cniejszych i d\u0142u\u017cszych (1480 m) na terenie Starego Mielca. Prowadzi od Rynku do mostu na rzece Wis\u0142oce. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119\u00a0i chodniki po obu stronach. Jej boczne ulice to: Hetma\u0144ska, W. Szalay-Groele, Kwiatowa, J. Sobieskiego, E. Dembowskiego, B. Limanowskiego, A. T. Lenartowicza i Wiejska. Stanowi granic\u0119 osiedli J. Kili\u0144skiego i T. Ko\u015bciuszki. Jest jedn\u0105 z najstarszych ulic w Mielcu. \u0141\u0105czy\u0142a miasto (od powstania w 1470 r.) z siedzib\u0105 jego w\u0142a\u015bcicieli (zamkiem, dworem, pa\u0142acykiem). Wymieniana jest w dokumentach jako ulica ZAMKOWA, a p\u00f3\u017aniej DWORSKA (jeszcze w 1918 r.) i TARNOWSKA. 22 I 1931 r. zmieniono nazw\u0119 na LEGION\u00d3W. W okresie okupacji hitlerowskiej nazywa\u0142a si\u0119 HOCHENBACHSTRASSE. Po II wojnie \u015bwiatowej powr\u00f3cono do nazwy przedwojennej, ale w maju 1949 r. nadano jej nazw\u0119 1 MAJA. 28 II 1990 r. kolejny raz przywr\u00f3cono nazw\u0119 LEGION\u00d3W. Zabudowa ulicy mia\u0142a zapewne burzliwe dzieje, bowiem musia\u0142a by\u0107 niszczona (jak ka\u017cde podzamcze) przy ka\u017cdej przygotowywanej obronie zamku. Tak\u017ce i dzi\u015b nie wygl\u0105da zbyt efektownie, do czego znacznie przyczyni\u0142 si\u0119 du\u017cy ruch ko\u0142owy w ostatnich kilkudziesi\u0119ciu latach. T\u0119dy bowiem bieg\u0142a g\u0142\u00f3wna trasa przejazdowa przez Stary Mielec w kierunku zachodnim (Tarn\u00f3w, Szczucin). Oddane do u\u017cytku w 2005 r. Aleje Jana Paw\u0142a II przej\u0119\u0142y zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 tego ruchu. Dominuj\u0105cym obiektem przy ulicy Legion\u00f3w jest odrestaurowany zabytkowy Pa\u0142acyk Oborskich \u2013 siedziba Muzeum Regionalnego, w pi\u0119knej oprawie zieleni Parku Oborskich. Ciekawszymi obiektami przy tej ulicy s\u0105 ponadto: budynek nr 1 (z aptek\u0105 od strony Rynku), budynek nr 25 z siedzib\u0105 WKU, drewniany dom z XIX w. (przy skrzy\u017cowaniu z ul. J. Sobieskiego), figura Naj\u015bwi\u0119tszej Panny Maryi na posesji nr 46A, figura Matki Bo\u017cej R\u00f3\u017ca\u0144cowej z Lourdes w Parku Oborskich, i figura \u015bw. Jana Nepomucena na posesji nr 81 oraz kompleks obiekt\u00f3w firmy Reg-Benz (stacja paliw, serwis, hotel z restauracj\u0105). W latach 2010-2011 przeprowadzono remont, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i zbudowano chodniki z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0Nadanie ulicy nazwy: LEGION\u00d3W jest wyrazem ho\u0142du mielczan dla bezprzyk\u0142adnego m\u0119stwa i po\u015bwi\u0119cenia polskich \u017co\u0142nierzy dla Ojczyzny oraz wielkich zas\u0142ug Legion\u00f3w Pi\u0142sudskiego w odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci. Chlub\u0105 Mielca i ziemi mieleckiej pozostanie udzia\u0142 wielu jego m\u0142odych mieszka\u0144c\u00f3w w walkach Legion\u00f3w i oddanie \u017cycia za niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny przez kilkunastu z nich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEJKO EL\u017bBIETA BOGUMI\u0141A (z domu SZMIT)<\/strong>, urodzona 5 XI 1960 r. w Kra\u015bniku, c\u00f3rka Wies\u0142awa i Aliny z domu Machaj. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Kra\u015bniku, matur\u0119 zda\u0142a w 1978 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Zootechnicznym Akademii Rolniczej w Lublinie i w 1984 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra in\u017cyniera zootechnika. W 1984 r. zosta\u0142a zatrudniona w Wojew\u00f3dzkim O\u015brodku Doradztwa Rolniczego w Boguchwale (p\u00f3\u017aniej \u2013 Podkarpacki O\u015brodek Doradztwa Rolniczego). Od 1997 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 kierownika Zespo\u0142u Doradc\u00f3w w Mielcu. Jest organizatorem r\u00f3\u017cnych form o\u015bwiaty rolniczej w powiecie mieleckim, m.in. prowadzi szkolenia rolnicze. Publikuje artyku\u0142y na tematy rolnicze w specjalistycznych biuletynach informacyjnych i prasie lokalnej. Przez pewien czas pracowa\u0142a spo\u0142ecznie jako wicedyrektor Fundacji Mi\u0119dzynarodowe Centrum Kszta\u0142cenia i Rozwoju Gospodarczego w Mielcu oraz cz\u0142onek Zarz\u0105du Projektu \u201ePartnerstwo dla Rozwoju Obszar\u00f3w Wiejskich \u2013 Ekonomika \u2013 Nauka \u2013 Tradycja \u201ePROWENT\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEJKO KASPER<\/strong>, urodzony 6 I 1845 r. w Mielcu, syn Jakuba i Tekli z domu Ryniewicz. By\u0142 mieszczaninem mieleckim, terminowa\u0142 w zak\u0142adzie szewskim u ojca \u2013 Jakuba. Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. Walczy\u0142 w oddziale pu\u0142kownika Dionizego Czachowskiego pod Rybnic\u0105 i Jurkowicami, gdzie zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli rosyjskiej. Z zes\u0142ania wr\u00f3ci\u0142 po 3 latach. Zmar\u0142 28 I 1896 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEJKO STANIS\u0141AW LUDWIK<\/strong>, urodzony 25 VIII 1942 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Kazimiery z domu Bajorek. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w), matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. Od VII 1959 r. do V 1960 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako blacharz, a do X 1960 r. uczestniczy\u0142\u00a0w kursie pilota\u017cu (na samolocie CSS-13) w Ligocie Dolnej ko\u0142o Opola. W latach 1960-1963 kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w Oficerskiej Szkole Lotniczej w D\u0119blinie, promocj\u0119 uzyska\u0142 30 III 1963 r. Lata\u0142 na samolotach: Ts-8 Bies, Mig 15, Lim-1, Lim-2. S\u0142u\u017cb\u0119 lotnicz\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 6. pu\u0142ku lotnictwa my\u015bliwskiego bombowego w Pile. Lata\u0142 tam na TS-8 Bies, Lim-2, Lim-5, Lim-5m, Lim-6, Lim-6bis i TS-11 Iskra. Zajmowa\u0142 kolejno stanowiska s\u0142u\u017cbowe: pilota, dow\u00f3dcy klucza lotniczego, dow\u00f3dcy eskadry lotniczej, zast\u0119pcy dow\u00f3dcy pu\u0142ku lotniczego ds. szkolenia lotniczego i ds. liniowych. Uzyska\u0142 I klas\u0119 pilota (1966) i klas\u0119 mistrzowsk\u0105 (1978) oraz wszystkie uprawnienia lotnicze: pilota\u017cowe, instruktorskie i dowodzenia lotniczego. W 1975 r. uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Sztabu Generalnego w Warszawie. Od 4 IX 1982 r. dowodzi\u0142 45. pu\u0142kiem lotnictwa my\u015bliwskiego bombowego w Babimo\u015bcie ko\u0142o Zielonej G\u00f3ry. W 1985 r. awansowa\u0142 na stopie\u0144 pu\u0142kownika. Ze wzgl\u0119du na ci\u0119\u017ck\u0105 chorob\u0119 \u017cony Wandy (zmar\u0142a w lipcu 1989 r.) zrezygnowa\u0142 z dalszej kariery liniowej. W dniu 24 VI 1987 r. zda\u0142 pu\u0142k i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do D\u0119blina na stanowisko zast\u0119pcy komendanta. Dnia 19 XI 1991 r. zosta\u0142 mianowany komendantem Centrum Doskonalenia Lotniczego w D\u0119blinie i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do rozwi\u0105zania jednostki w 1996 r., a 19 IV 1996 r. przeszed\u0142 do cywila. W czasie dowodzenia CDL znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do wyszkolenia wielu pilot\u00f3w, dow\u00f3dc\u00f3w lotniczych, kierownik\u00f3w lot\u00f3w, nawigator\u00f3w i oficer\u00f3w sztabowych Wojsk Lotniczych. Od IX 2005 r. mieszka w \u0141odzi. Nale\u017cy do Stowarzyszenia Senior\u00f3w Lotnictwa Wojskowego i Aeroklubu Pilskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, \u201eBia\u0142\u0105 broni\u0105\u201d, Gwiazd\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pilot Wojskowy\u201d i Statuetk\u0105 Ikara.<\/p>\r\n

LEKARZE WETERYNARII,\u00a0<\/b><\/p>\r\n

Lata 1882-1918 (uk\u0142ad chronologiczny) Daniel Kisiel<\/b> \u2013 powiatowy lekarz weterynarii w Mielcu (1882-1886); Euzebiusz Nestajko<\/b> \u2013 powiatowy lekarz weterynarii w Mielcu w Mielcu (1888-1891); Andrzej \u0141ukaszewski<\/b> \u2013 powiatowy lekarz weterynarii w Mielcu w Mielcu (1892-1899); Micha\u0142 Ma\u0142ecki<\/b> – powiatowy lekarz weterynarii w Mielcu (1900-1912); Feiwel Mechlowicz <\/b>\u2013 urodzony w Mielcu, miejski lekarz weterynarii w Rozwadowie i p\u00f3\u017aniej w Rozwadowie; Chaskiel (Ezechiel) Raff<\/b> \u2013 lekarz weterynarii w Mielcu (1901-1903)<\/b>; Stefan Baltazar Przyby\u0142kiewicz,<\/b> ur. w 1873 r. w Tarnowie, dyplom lekarza wet. we Lwowie, pracowa\u0142 w Mielcu (1901-1904), Ropczycach, Gorlicach i ponownie w Mielcu (1931-1939); Rudolf Przykopa,<\/b> ur. 1867 r., dyplom lekarza wet. we Lwowie, pracowa\u0142 w Mielcu (1901-1904), Rozwadowie i Nisku; W\u0142adys\u0142aw Rudnicki<\/b> – powiatowy lekarz weterynarii w Mielcu (1913-1918); Leon (Lejb) Teitelbaum<\/b> – lekarz weterynarii w Mielcu (1909-1914); Eugeniusz Adolf Terlecki<\/b> – lekarz weterynarii w Mielcu (1909-1914); Jan W\u0142odzimierz Terlecki <\/b>– lekarz weterynarii w Mielcu (1911-1914); Aleksander Warczewski<\/b> \u2013 asystent powiatowego lekarza weterynarii w Mielcu (1907).\u00a0<\/p>\r\n

Od 1919 (uk\u0142ad alfabetyczny):<\/b> Bernadeta Bator<\/b> \u2013 urodzona w Mielcu w 1973 r., lekarz weterynarii w Mielcu, inspektor weterynarii (od 2001r.); Jerzy Bijak<\/b> \u2013 urodzony w 1962 r. w Mielcu, lekarz weterynarii w Tarnobrzegu; Adam Miko\u0142aj Bobra<\/b> – lekarz weterynarii, ordynator PZLZ w Mielcu (1957-1978); Adam Brzeski<\/b> \u2013 lekarz weterynarii, kierownik OT w Mielcu (1978-1982); Dorota Chor\u0105zka<\/b> – lekarz weterynarii, prywatna praktyka weterynaryjna w Mielcu; Piotr Chrab\u0105szcz<\/b> \u2013 urodzony w 1966 r. w Mielcu, lekarz weterynarii, inspektor WIS (od 1992 r.), pracownik PIW w Mielcu (od 1999 r.), zast\u0119pca powiatowego lekarza weterynarii (2007-), powiatowy lekarz weterynarii (od 2020 r.); Leszek Deptu\u0142a<\/b> – lekarz weterynarii, prezes ZP PSL w Mielcu (od 1999 r.) i wiceprezes ZW PSL w Rzeszowie, radny i marsza\u0142ek wojew\u00f3dztwa podkarpackiego (2002-2006), pracownik Starostwa Powiatowego w Mielcu (2006-2007), pose\u0142 na Sejm RP (2007-2010, zgin\u0105\u0142 w katastrofie polskiego samolotu prezydenckiego w okolicy Smole\u0144ska); Mieczys\u0142aw Diabelec<\/b> – lekarz weterynarii, referent lecznictwa w Starostwie Powiatowym w Mielcu (1945-1946), kierownik PZLZ w Mielcu (1946-1972); Marian Domaszewski<\/b> – lekarz weterynarii, powiatowy lekarz weterynarii w Mielcu (1949-1963); J\u00f3zef Futyma<\/b> – lekarz weterynarii, inspektor WIS w WZW Rzesz\u00f3w \u2013 OT Mielec (1975-1976); Janusz Jask\u00f3\u0142ka<\/b> – lekarz weterynarii, ordynator PZLZ Mielec (1968-1970, 1971-1974, 1977-1988), prywatny punkt weterynaryjny dla ma\u0142ych zwierz\u0105t w Mielcu (1988-1992); Mariusz Kania<\/b> \u2013 lekarz weterynarii, prywatny punkt weterynaryjny w Mielcu; W\u0142odzimierz Tadeusz K\u0142aczy\u0144ski<\/b>, powiatowy lekarz weterynarii w Mielcu (1967-1975), prywatna praktyka weterynaryjna w Mielcu; Pawe\u0142 Kobylarz<\/b> \u2013 urodzony w 1980 r. w Mielcu, lekarz weterynarii, inspektor weterynarii w PIW Mielec (od 2005 r.); Sebastian Koczwara<\/b>, urodzony w 1973 r. w Mielcu, lekarz weterynarii, inspektor ds. higieny materia\u0142u biologicznego, a nast\u0119pnie ds. higieny \u017cywno\u015bci (2000-2001), prywatna praktyka weterynaryjna w Mielcu (od 2000 r.); Jerzy Kope\u0107<\/b>, lekarz weterynarii, sta\u017c w Mielcu (1974), mieszkaniec Mielca, radny Rady Miejskiej w Mielcu w latach 2006-2014, praca w PZLZ w Gaw\u0142uszowicach i Wadowicach G\u00f3rnych (pow. mielecki), prywatna praktyka weterynaryjna w Wadowicach G\u00f3rnych; Kazimierz Kozik,<\/b> urodzony w 1937 r. w Mielcu, lekarz weterynarii, sta\u017c w Mielcu, powiatowy weterynaryjny inspektor sanitarny w Mielcu (1974-1975), kierownik OT w Mielcu WZW Rzesz\u00f3w (1975-1978), st. inspektor weterynarii w OT Mielec (1978-1991), rejonowy weterynaryjny inspektor sanitarny w OR Mielec (1991-1998), powiatowy inspektor weterynaryjny ds. higieny \u017cywno\u015bci w PIW Mielec (1999-2000); Jerzy Kozio\u0142 <\/b>– lekarz weterynarii, sta\u017c w WZW Rzesz\u00f3w \u2013 OT Mielec, a nast\u0119pnie lekarz wet. \u2013 asystent w PZLZ Borowa (1984-1985), kierownik PZLZ Czermin (1985-1993), prywatna praktyka weterynaryjna w Czerminie; W\u0142adys\u0142aw Koz\u0142owski<\/b>, urodzony w 1884 r., dyplom lekarza wet. na AW we Lwowie i tam asystent, powiatowy lekarz weterynarii w Mielcu (1931-1939); Czes\u0142aw Stanis\u0142aw Kr\u00f3l<\/b>, urodzony 24 XI 1921 r. w Kitkowie, dyplom lekarza wet. w Lublinie, asystent w ZFZWW w Lublinie (1953-1955), epizootiolog w PZW Mielec (1955-1956), kierownik PZLZ Padew Narodowa (1956-1960), kierownik PZLZ Ja\u015blany (1960-1987), od 1987 r. emerytura i p\u00f3\u0142 etatu w WIS Mielec (1987-1990); Leszek Stefan Kwiatkowski,<\/b> urodzony 8 IX 1925 r. w Krakowie, dyplom lekarza wet. w Lublinie, ordynator i kierownik PZLZ Nowogard, kierownik PZLZ Borowa (1957-1963), powiatowy lekarz wet. \u2013 kierownik PZW Mielec (19673-1967), ordynator PZLZ Kolbuszowa (1968-1975), ordynator PZLZ Mielec (1975-1990), od 1990 r. na emeryturze, zmar\u0142 5 XII 2000 r. w Mielcu; Wac\u0142aw J\u00f3zef Lech,<\/b> urodzony 10 III 1936 r. w D\u0119bicy, dyplom lekarza wet. w Lublinie, sta\u017c w PZW Tarn\u00f3w, ordynator w PZLZ Szczurowa, Mielec i D\u0119bica, zmar\u0142 24 XII 1967 r.; Janusz Lewandowski,<\/b> urodzony 18 VIII 1966 r. w Mielcu, dyplom lekarza wet. w Lublinie, od 1996 r. praktyka wet. w Woli Mieleckiej i Mielcu; Jerzy \u0141api\u0144ski,<\/b> ur. 12 II 1953 r. w Lublinie, dyplom lekarza wet. w Lublinie, sta\u017c w WZW Rzesz\u00f3w- OT Mielec, inspektor w ZWIS w rze\u017ani i masarni w Mielcu (1978-1986); Anna Mrozowska-Pastu\u0142a<\/b>, ur. 26 XI 1983 r. w Mielcu, dyplom lekarza wet. UP Lublin, pracuje w Mielcu i Nowej D\u0119bie; Tomasz Mrozowski<\/b>, ur. 3 III 1973 r. w Mielcu, dyplom lekarza wet. UP Wroc\u0142aw, od 1999 r. prywatna lecznica \u201eCentaur\u201d w Mielcu; Bogus\u0142aw Nieznaj,<\/b> ur. 19 II 1950 r. w Lubartowie, dyplom lekarza wet. UP Lublin, sta\u017c, ordynator (1977-1983) i kierownik (1983-1990) w PZLZ Mielec, od 1990 r. prywatna praktyka w Mielcu; Jan Nowak,<\/b> ur. 10 X 1961 w Kolbuszowej, dyplom lekarza wet. UP Lublin, sta\u017c w WZW Rzesz\u00f3w, s\u0142u\u017cba wojskowa, WZW \u2013 OT Mielec (1987-1991), od 1994 r. prywatna praktyka w Weryni; Jerzy Oleksi\u0144ski,<\/b> ur. 1 II 1909 r. w Ka\u0144czudze, dyplom lekarza wet. we Lwowie, miejski lekarz wet. w Mielcu (1937-1939), rze\u017aniany lekarz wet. w Mielcu (1945-1957), kierownik Rze\u017ani Miejskiej w Mielcu (1957-1966), kierownik PWIS w Mielcu (1966-1974); Mieczys\u0142aw Oleksi\u0144ski, <\/b>ur. 22 III 1947 r. w Mielcu, dyplom lekarza wet. UP Lublin, wst\u0119pny sta\u017c w PZW Ropczyce, ordynator PZLZ Bircza, kierownik PZLZ Huwniki k. Przemy\u015bla (1973-1980), wyjecha\u0142 do USA; Artur Pietras<\/b>, ur. 21 V 1958 r. w Mielcu, dyplom lekarza wet. w Warszawie, sta\u017c i lekarz wet asystent w PZLZ Czermin, kierownik PZLZ Niwiska, od 1990 r. prywatna praktyka weterynaryjna w rejonie a nast\u0119pnie powiecie mieleckim; Katarzyna Prokopiuk,<\/b> ur. 5 VI 1979 r. w Kolbuszowej, dyplom lekarza wet. AR w Lublinie, pracuje w Przychodni Weterynaryjnej \u201eCentaur\u201d w Mielcu; Przemys\u0142aw Remiszewski,<\/b> ur. 5 II 1953 r. w Bydgoszczy, dyplom lekarza wet. w Lublinie, sta\u017c w WZW Rzesz\u00f3w \u2013 Oddzia\u0142 Mielec, ordynator PZLZ Przec\u0142aw (1978-1986), prywatna praktyka weterynaryjna w Przec\u0142awiu; Piotr Rucki,<\/b> ur. 27 X 1968 r. w Mielcu, dyplom lekarza wet. w Lublinie, pracowa\u0142 w WZW Tarnobrzeg, PIW Tarnobrzeg \u2013 z-ca i p\u00f3\u017aniej powiatowy inspektor sanitarny; W\u0142adys\u0142aw Rudnicki,<\/b> ur. w 1872 r. w Tarnowie, dyplom lekarza wet. we Lwowie, powiatowy lekarz wet. w Jaros\u0142awiu, Mielcu (1913-1914) i Kro\u015bnie; Mieczys\u0142aw Rusek,<\/b> ur. 22 VI 1933 r. w Mielcu, dyplom lekarza wet. w Lublinie, ordynator PZLZ Krosno, kierownik PZLZ Czermin, kierownik WZW \u2013 O\u015brodka Drobiarskiego w Rzeszowie \u2013 Oddzia\u0142 Krosno; Stanis\u0142aw Serafin<\/b>, ur. 6 VI 1932 r. w M\u0142odochowie, dyplom lekarza wet. w Lublinie, sta\u017c w PZW Mielec, ordynator i kierownik PZLZ Borowa, prywatna praktyka w Borowej; Adam Ignacy Skarbowski,<\/b> ur. 20 IX 1935 r. w B\u0142a\u017cowej, dyplom lekarza wet. w Lublinie, sta\u017c w PZW Mielec, kierownik PZLZ Wadowice G\u00f3rne (1961-1974), zmar\u0142 w 1974 r.; Wiktor Stelnik,<\/b> ur. 22 II 1946 r. w Mielcu; dyplom lekarza wet. w Warszawie, sta\u017c w PZW Mielec, kierownik PZLZ Gaw\u0142uszowice, kierownik PZLZ Przec\u0142aw, od 1990 r. prywatna praktyka, zmar\u0142 13 XII 2005 r.; Roman Stroko\u0144,<\/b> ur. 24 VI 1955 r. w Mielcu; dyplom lek. wet. w Lublinie, sta\u017c w WZW Przemy\u015bl, inspektor w Zak\u0142adach Mi\u0119snych w Jaros\u0142awiu, rejonowy inspektor sanitarny w Rejonowym Oddziale w Jaros\u0142awiu, powiatowy lekarz weterynarii w Jaros\u0142awiu; d\u0142ugoletni dzia\u0142acz Podkarpackiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej (prezes, skarbnik, wiceprezes); Tadeusz Aleksander Szuper,<\/b> ur. 27 VII 1933 r. w Lipsku k. Lubaczowa, dyplom lek. wet. w Lublinie, sta\u017c w PZW Mielec, ordynator w PZLZ Nisko, kierownik PZLZ Cieszan\u00f3w k. Lubaczowa, WZW Zamo\u015b\u0107; Beata Tarska,<\/b> ur. 22 XI 1963 r. w Tarnowie; dyplom lek. wet. w Lublinie, sta\u017c w WZW w Tarnobrzegu, Woj. St. San. Epid. w Tarnobrzegu, Woj. St. San. Epid. w Rzeszowie, od 2003 r. PIW Mielec; Adam Tenerowicz<\/b>, ur. 27 IX 1963 r. w Ja\u015ble; dyplom lek. wet. w Lublinie, sta\u017c w WZW Rzesz\u00f3w \u2013 oddzia\u0142 Mielec, m\u0142. inspektor WIS, prywatna praktyka weterynaryjna w Kolbuszowej; Roman Tomas,<\/b> ur. 18 I 1961 r. w Mielcu; dyplom lek. wet. w Lublinie, sta\u017c w WZW Rzesz\u00f3w \u2013 Oddzia\u0142 Mielec; ordynator w PZLZ Ja\u015blany; rejony inspektor ds. zwalczania chor\u00f3b zaka\u017anych zwierz\u0105t w Rejonowym Oddziale WZW w Mielcu; powiatowy lekarz weterynarii \u2013 kier. Pow. Insp. Wet. w Mielcu w latach 1999-2019; Jerzy Wi\u015bniewski,<\/b> ur. 13 I 1935 r. w Przemy\u015blu; dyplom lek. wet. w Lublinie; sta\u017c w PZW Mielec; kierownik PZLZ Przec\u0142aw, ordynator PZLZ Ja\u015blany, ordynator PZLZ Mielec, kierownik OT WZW w Mielcu, p.o. powiatowego lek. wet. w Mielcu; zmar\u0142 16 I 2007 r.; Wies\u0142aw Wojnarowski,<\/b> ur. 13 IV 1957 r. w Mielcu; dyplom lek. wet. w Lublinie; sta\u017c w WOPR Zg\u0142obice i PZLZ Tarn\u00f3w; ordynator PZLZ Brzostek, kierownik PZLZ Brzostek; od 1990 r. prywatna lecznica dla zwierz\u0105t w Brzostku; Zdzis\u0142aw W\u00f3jcikowski<\/b>, ur. 10 V 1914 r.; dyplom lek. wet. we Lwowie; asystent na AMW we Lwowie, powiatowy lek. wet. w Mielcu, rejonowy lek. wet. w Przec\u0142awiu , pow. lek. wet. w Mielcu; Anna Zi\u0119ba<\/b>, ur. 5 XII 1959 r. w Mielcu; dyplom lek. wet. na Wydz. Wet. Akademii Rolniczej we Wroc\u0142awiu; asystent w Pow. Stacji San.-Epid. w Mielcu; od 1995 r. prywatna praktyka i gabinet wet. w Mielcu; Barbara \u017bmuda,<\/b> ur. 23 IV 1948 r. w Mielcu; dyplom lek. wet. w Lublinie; sta\u017c w PZW Mielec; ZHWet. Rzesz\u00f3w \u2013 asystent, kierownik pracowni mikrobiologii, od 1999 r. kier. ZHW Krosno \u2013 Oddzia\u0142 Rzesz\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEKKOATLETYCZNY KLUB SPORTOWY (LKS), p\u00f3\u017aniej LKS STAL,<\/strong> jednosekcyjny klub sportowy; powsta\u0142 3 VI 1997 r. i przej\u0105\u0142 sekcj\u0119 lekkoatletyczn\u0105 od likwidowanego FKS \u201eStal\u201d Mielec. Do pierwszego zarz\u0105du weszli: Jerzy Dzia\u0142owski (prezes), Julian Tokarski (wiceprezes), Jerzy Stasz i Maria Bia\u0142ek (cz\u0142onkowie). Kadr\u0119 trenersk\u0105 stanowili: Stanis\u0142aw Zio\u0142o (koordynator, biegi \u015brednie), Piotr Surowiec (sprinty, skoki) i Ryszard Jakubowski (rzuty). Bardzo trudna sytuacja WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i upadek FKS \u201eStal\u201d stworzy\u0142y sytuacj\u0119, w kt\u00f3rej LKS zosta\u0142 zmuszony do przej\u0119cia (w formie dzier\u017cawy) stadionu z trybunami i innymi boiskami oraz zabezpieczenia ich funkcjonowania. W dzia\u0142alno\u015bci szkoleniowej skupiono si\u0119 na pracy z szerok\u0105 grup\u0105 m\u0142odzie\u017cy (ponad 100 dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w), a zw\u0142aszcza przej\u0119tymi od \u201eStali\u201d medalistami MP i reprezentantami kraju w kategoriach junior\u00f3w. Uda\u0142o si\u0119 tak\u017ce zorganizowa\u0107 18 imprez lekkoatletycznych, w tym tradycyjne \u2013 \u201ePuchar Nowin\u201d i Memoria\u0142 im. W. G\u0105ssowskiego oraz Mityng z cyklu Grand-Prix PZLA. Podobn\u0105 ilo\u015b\u0107 organizowano w kolejnych latach. Rok 1998 obfitowa\u0142 w sukcesy. M\u0142odzie\u017c wywalczy\u0142a 13 medali w MP. W I \u015awiatowych Igrzyskach M\u0142odzie\u017cy w Moskwie (16 VII) startowa\u0142a Patrycja Rataj, zajmuj\u0105c 7. lokat\u0119 (175 cm), a w meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych reprezentacji Polski wyst\u0105pi\u0142o kilku innych mieleckich zawodnik\u00f3w. Dru\u017cynowo awansowano do I ligi junior\u00f3w. Kadr\u0119 trenersk\u0105 uzupe\u0142nili Mieczys\u0142aw Pikor i Marzena Kulig (grupy og\u00f3lnorozwojowe), a do zarz\u0105du za Mari\u0119 Bia\u0142ek wszed\u0142 Waldemar Kaleta. Dobr\u0105 pass\u0119 podtrzymano w 1999 r. Dorota Dydo zdoby\u0142a br\u0105zowy medal w sztafecie 4 x 100 m na Mistrzostwach \u015awiata Junior\u00f3w M\u0142odszych w Bydgoszczy. Wywalczono te\u017c m.in. 8 z\u0142otych medali MP w r\u00f3\u017cnych kategoriach wiekowych. Utrzymano si\u0119 w I lidze junior\u00f3w (13. miejsce). W 2000 r. cz\u0119\u015b\u0107 zawodnik\u00f3w startowa\u0142a ju\u017c w kategorii senior\u00f3w i plasowa\u0142a si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce. D. Dydo startowa\u0142a w sztafecie polskiej 4 x 400 m na Mistrzostwach \u015awiata Junior\u00f3w w Santiago de Chile (4. miejsce \u2013 3.36,11). W I lidze juniorzy zaj\u0119li 11. miejsce. Zarz\u0105d powi\u0119kszono o Mieczys\u0142awa Wdowiarza \u2013 wiceprezydenta miasta Mielca. Najwi\u0119kszym sukcesem 2001 r. by\u0142o 5. miejsce Jakuba Burghardta w biegu na 10 km w Mistrzostwach Europy w Amsterdamie. Na mieleckim stadionie zorganizowano rekordow\u0105 ilo\u015b\u0107 (29) imprez r\u00f3\u017cnej rangi. Ze wzgl\u0119d\u00f3w finansowych wycofano dru\u017cyn\u0119 z I ligi junior\u00f3w.\u00a0W 2002 r. liderem LKS sta\u0142 si\u0119 kulomiot Jakub Gi\u017ca, kt\u00f3ry zwyci\u0119\u017cy\u0142 w \u015awiatowej Gimnazjadzie w Cean (Francja) wynikiem 19,02 m. Wznowiono starty w regionalnej lidze junior\u00f3w zajmuj\u0105c w I rzucie 1 m. i w II \u2013 2. Do zarz\u0105du do\u0142\u0105czono Mieczys\u0142awa Pikora.\u00a0W 2003 r., po wielu latach sukces\u00f3w juniorskich, zdobyto m.in. pierwszy w historii LKS medal MP senior\u00f3w. (Katarzyna Czubska wywalczy\u0142a br\u0105zowy medal w biegu na 1.500 m w czasie Halowych MP.) W M\u0142odzie\u017cowych Mistrzostwach Europy w Bydgoszczy (17-20 VII) K. Czubska zaj\u0119\u0142a 8. miejsce (1.500 m, eliminacje – 4.18,13), a J. Burghardt \u2013 11. miejsce (10.000 \u2013 31.17,49). Liczba zawodnik\u00f3w wzros\u0142a do 145. Startowano w lidze junior\u00f3w (3. miejsce) i po raz pierwszy w II lidze senior\u00f3w (5. miejsce). Rok 2004 r. przyni\u00f3s\u0142 jeden z najwi\u0119kszych sukces\u00f3w w historii klubu \u2013 wicemistrzostwo \u015bwiata junior\u00f3w Jakuba Gi\u017cy we w\u0142oskim mie\u015bcie Grossetto. Ponadto uzyskano szereg miejsc w krajowej czo\u0142\u00f3wce m\u0142odzie\u017cowej i juniorskiej. Spo\u015br\u00f3d licznych imprez na mieleckim stadionie wyr\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 45. Memoria\u0142 W. G\u0105ssowskiego z udzia\u0142em reprezentant\u00f3w Polski. W 2005 r. klub zorganizowa\u0142 34 imprezy,\u00a0w tym 2 na ulicach miasta: XI Uliczne Biegi o \u201ePuchar Prezydenta Miasta Mielca\u201d (600 zawodnik\u00f3w) i konkurs pchni\u0119cia kul\u0105 z udzia\u0142em czo\u0142\u00f3wki krajowej. Zawody te kontynuowano w nast\u0119pnych latach. W 2006 r. nowym prezesem LKS zosta\u0142 Jerzy Stasz. W kwietniu 2007 r. powr\u00f3cono do nazwy \u201eStal\u201d. Wybrano te\u017c zarz\u0105d LKS \u201eStal\u201d w sk\u0142adzie: prezes \u2013 Jerzy Stasz, wiceprezes ds. szkoleniowych \u2013 Stanis\u0142aw Zio\u0142o, cz\u0142onkowie \u2013 Miros\u0142awa Jakubowska i Mieczys\u0142aw Pikor. Trwa\u0142a bardzo dobra passa mieleckiego kulomiota J. Gi\u017cy, kt\u00f3ry w 2007 r. zdoby\u0142 z\u0142oty medal w Halowych Mistrzostwach Polski, a w lipcu tego roku zosta\u0142 m\u0142odzie\u017cowym mistrzem Europy. Sporym sukcesem by\u0142o tak\u017ce 4. miejsce drugiego kulomiota \u2013 Konrada Partyki w Mistrzostwach \u015awiata Junior\u00f3w M\u0142odszych. Wiele medali zdobywali tak\u017ce juniorzy. Powa\u017cnym problemem w dalszym funkcjonowaniu klubu sta\u0142 si\u0119 zakaz organizowania zawod\u00f3w na bie\u017cni stadionu MOSiR z powodu jej z\u0142ego stanu. W listopadzie 2011 r., w zwi\u0105zku z przebudow\u0105 trybuny zachodniej stadionu g\u0142\u00f3wnego MOSIR, zawieszono dzia\u0142alno\u015b\u0107\u00a0w hali lekkoatletycznej pod t\u0105 trybun\u0105. Wtedy te\u017c po\u017cegnano zas\u0142u\u017conego trenera Piotra Surowca, kt\u00f3ry przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Po przebudowie stadionu i oddaniu go do u\u017cytku (2013) powr\u00f3cono do organizowania zawod\u00f3w i trening\u00f3w w hali lekkoatletycznej oraz na stadionie, ale p\u00f3\u017aniej ze wzgl\u0119du na k\u0142opoty z nawierzchni\u0105 bie\u017cni ograniczono si\u0119 do zawod\u00f3w regionalnych. Wa\u017cnym wydarzeniem w 2015 r. by\u0142o zasilenie Klubu przez olimpijczyk\u00f3w \u2013 chodziarzy Paulin\u0119 Buziak\u00a0i Rafa\u0142a Augustyna. W 2016 r. oboje zakwalifikowali si\u0119 na Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro – P. Buziak by\u0142a 28. w chodzie na 20 km, a R. Augustyn 22. w chodzie na 50 km. W 2017 r. w czasie Lekkoatletycznych Mistrzostw \u015awiata w Londynie R. Augustyn odni\u00f3s\u0142 du\u017cy sukces, zdobywaj\u0105c na morderczym dystansie 50 km\u00a0 7. miejsce (3:44:18). Kolejnym du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem R. Augustyna by\u0142o 6. miejsce na Mistrzostwach Europy w Berlinie – 2018 na dystansie 50 km, a najwi\u0119kszym dotychczasowym sukcesem – br\u0105zowy medal dru\u017cynowy na Mistrzostwach \u015awiata w 2018 r. w Taicang. Nie zawi\u00f3d\u0142 tak\u017ce na Mistrzostwach \u015awiata – 2019 w Doha (Katar), gdzie w ekstremalnych warunkach zaj\u0105\u0142 13. miejsce w chodzie na 50 km. Du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem LKS Stal by\u0142o zdobycie dru\u017cynowego wicemistrzostwa Polski U20 w Bia\u0142ymstoku (10 X 2020 r.) w sk\u0142adzie: D. Pi\u0142at, A. Struzik, M. Wal, M. Gawe\u0142, M. Duszkiewicz, J. Szady, K. Piecuch, O. Wal. A. Zdzieb\u0142o, J. Ma\u0142aszewicz, T. Szyler, K. W\u0105\u017c, K. Jaworski, C. Ielo, O. Molek, D. Kami\u0144ski, J. Stobierska, G. Torba, H. W\u00f3jcik, J. R\u00f3g. A. \u015awi\u0119tek i M. W\u0105\u017c. Wielkim sukcesem w skali mi\u0119dzynarodowej by\u0142o zdobycie przez Dawida Pi\u0142ata z\u0142otego medalu i tytu\u0142u mistrza Europy U-20 w rzucie m\u0142otem 6 kg (79,59 m) w czasie Mistrzostw Europy w Lekkoatletyce U-20 w Tallinie (Estonia) w dniu 16 VII 2021 r. W Igrzyskach Olimpijskich Tokio 2020, przeniesionych na 2021 r. ze wzgl\u0119du na pandemi\u0119 COVID-19, startowa\u0142o dwoje zawodnik\u00f3w LKS Stal. Katarzyna Zdzieb\u0142o zaj\u0119\u0142a wysokie 10. miejsce w chodzie na 20 km (1.31.29), a Rafa\u0142 Augustyn nie uko\u0144czy\u0142 chodu na 50 km z powodu kontuzji. Kolejnym \u00a0sukcesem zako\u0144czy\u0142 si\u0119 start Dawida Pi\u0142ata na Mistrzostwach \u015awiata Junior\u00f3w w Nairobi (VIII 2021 r.), gdzie zaj\u0105\u0142 4. miejsce (77,09 m). W marcu 2022 r. Katarzyna Zdzieb\u0142o zdoby\u0142a br\u0105zowy medal w czasie dru\u017cynowych Mistrzostw \u015awiata w Maskat (Oman) w chodzie na nowym dystansie 35 km (2.51.48). By\u0142 to najwi\u0119kszy sukces nie tylko w jej sportowej karierze, ale tak\u017ce w historii mieleckiej lekkoatletyki i historii kobiecego chodu w Polsce. W lipcu 2022 r., ku wielkiej rado\u015bci polskich kibic\u00f3w, a zw\u0142aszcza mielczan, na Mistrzostwach \u015awiata w Lekkoatletyce w Eugene (USA) Katarzyna Zdzieb\u0142o zdoby\u0142a dwa srebrne medale i tytu\u0142y wicemistrzyni \u015bwiata w chodzie na 20 km (1.27.32, rekord Polski) i chodzie na 35 km (2.40.03, rekord Polski).<\/p>\r\n

*Zdobywcy medali Mistrzostw \u015awiata Senior\u00f3w:<\/strong> *2018 r. (Dru\u017cynowe M\u015a, Taicang, Chiny): Rafa\u0142 Augustyn \u2013 br\u0105zowy dru\u017cynowy, ch\u00f3d 50 km (3.48.22). *2022 r. (Dru\u017cynowe M\u015a, Maskat, Oman): Katarzyna Zdzieb\u0142o \u2013 br\u0105zowy indywidualnie, ch\u00f3d 35 km (2.51.48); (M\u015a, Eugene, USA): Katarzyna Zdzieblo – srebrny indywidualnie, ch\u00f3d 20 km (1.27.32), srebrny indywidualnie, ch\u00f3d 35 km (2.40.03).<\/p>\r\n

*Zdobywcy medali Mistrzostw Europy Senior\u00f3w: <\/strong>*2022 r. (ME, Monachium, Niemcy): Katarzyna Zdzieb\u0142o – srebrny indywidualnie, ch\u00f3d 20 km.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zdobywcy medali Mistrzostw Polski Senior\u00f3w<\/strong> * 2003 r.: (HMP, Spa\u0142a) \u2013 K. Czubska, br\u0105zowy, 1.500 m (4.28,31 min.); *2005 r.: (MP, Bia\u0142a Podlaska) – Katarzyna Zio\u0142o-Tittinger, br\u0105zowy, skok w dal (6,23 m); *2006 r.: (HMP, Spa\u0142a) \u2013 J. Gi\u017ca, srebrny, pchni\u0119cie kul\u0105 (18,78 m), (MP, Bydgoszcz) \u2013 J. Gi\u017ca, br\u0105zowy, pchni\u0119cie kul\u0105 (17,97 m); *2007 r.: (HMP, Spa\u0142a) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, pchni\u0119cie kul\u0105 (19,82 m), (MP, Pozna\u0144) \u2013 J. Gi\u017ca, br\u0105zowy, pchni\u0119cie kul\u0105 (19,00 m); […]<\/p>\r\n

*2015 r.: (MP, Dudince): Rafa\u0142 Augustyn, z\u0142oty, ch\u00f3d 50 km (3.43.55), (MP, Krak\u00f3w): R. Augustyn, br\u0105zowy, ch\u00f3d 20 km (1.26.52); *2016 r.: (HMP, Toru\u0144): Paulina Buziak, z\u0142oty, ch\u00f3d 3 km (12.40,31), R. Augustyn, srebrny, ch\u00f3d 5 km (19.38,75), (MP, Dudince): R. Augustyn, z\u0142oty, ch\u00f3d 50 km (3.43.22); (MP Bydgoszcz): Paulina Buziak, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.36.52). *2017 r.: (HMP, Toru\u0144): R. Augustyn, srebrny, ch\u00f3d 5 km (19.44,78), (MP, Dudince): R. Augustyn, z\u0142oty, ch\u00f3d 50 km (3.44.42), (MP, Nowa D\u0119ba): P. Buziak, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.36.08), (MP, Bia\u0142ystok) – P. Buziak, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (22.20,99); *2018 r. (HMP, Toru\u0144): Katarzyna Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 3 km (12.54,93), P. Buziak, srebrny, ch\u00f3d 3 km (13.06,82), R. Augustyn, srebrny, ch\u00f3d 5 km (19.44,28); (MP, Warszawa): P. Buziak, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.35.36), K. Zdzieb\u0142o, srebrny, ch\u00f3d 20 km (1.37.06); (MP, Lublin): P. Buziak, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (22.50,68), K. Zdzieb\u0142o, srebrny, ch\u00f3d 5 km (23.19,65); *2019 r.: (HMP, Toru\u0144): K. Zdzieb\u0142o, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km (13.19,81), R. Augustyn, srebrny, ch\u00f3d 5 km (19.35,29); (MP, Dudince S\u0142owacja), P. Buziak, srebrny, ch\u00f3d 50 km (4.41.02), R. Augustyn, z\u0142oty, ch\u00f3d 50 km (3.47.04); (MP, Mielec), K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.34.48), P. Buziak-\u015amiatacz, srebrny, ch\u00f3d 20 km (1.37.22), R. Augustyn, br\u0105zowy, ch\u00f3d 20 km (1.26.15); (MP, Radom) – K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (22.23,64); *2020 r.: (HMP, Toru\u0144): K. Zdzieb\u0142o, srebrny, ch\u00f3d 3 km (12.56,51); Paulina Buziak-\u015amiatacz, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km (13.15,76); R. Augustyn, srebrny, ch\u00f3d 5 km (19:50.18); (MP, W\u0142oc\u0142awek): K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (21.13,69); (MP, Warszawa): K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.30.41), R. Augustyn, srebrny, ch\u00f3d 20 km (1.24.52); (MP Dudince): R. Augustyn, z\u0142oty, ch\u00f3d 50 km (3.47.42).\u00a0 *2021 r. (HMP, Toru\u0144): R. Augustyn, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 000 m (19.36,85); K. Zdzieb\u0142o, srebrny, ch\u00f3d 3 km (12.39,95); (MP, Siedlce): K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.33.43); (MP, Pozna\u0144): Anna Zdzieb\u0142o, srebrny, ch\u00f3d 5 km (24.20,26). *2022 r.: (HMP, Rzesz\u00f3w): K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 3 km (12.35,45), R. Augustyn, srebrny, ch\u00f3d 5 km (20.33,48); MP (Opole), K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 35 km (2.49.37), R. Augustyn, br\u0105zowy, ch\u00f3d 35 km (2.39.26). *2023 r. (HMP, Rzesz\u00f3w): K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d na 3 km (12.47,20), (MP, Dudince, S\u0142owacja): K. Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d na 35 km (2.48.53); (MP, Warszawa): A. Zdzieb\u0142o, srebrny, ch\u00f3d na 20 km (1.42.10);<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zdobywcy medali Akademickich MP<\/strong>: *2005r.: (Pozna\u0144) \u2013 Jakub Gi\u017ca, z\u0142oty, pchni\u0119cie kul\u0105 (18,43 m); *2006 r.: (Warszawa) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, pchni\u0119cie kul\u0105 (18,81 m); *2007 r.: (Warszawa) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, pchni\u0119cie kul\u0105 (18,60 m).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zdobywcy medali Mistrzostw \u015awiata Junior\u00f3w:<\/strong>\u00a0*2004 r.: (Grossetto, W\u0142ochy) \u2013 J. Gi\u017ca, srebrny, pchni\u0119cie kul\u0105 (20,05 m).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zdobywcy medali M\u0142odzie\u017cowych Mistrzostw Europy:<\/strong>\u00a0*2007 r.: (Debreczyn, W\u0119gry) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, pchni\u0119cie kul\u0105 (19,87 m);<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zdobywcy medali Mistrzostw Europy Junior\u00f3w (U-20):<\/strong>\u00a0*2021 r.: (Tallinn, Estonia) – Dawid Pi\u0142at, z\u0142oty, rzut m\u0142otem 6 kg (79,59 m)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0*Zdobywcy medali M\u0142odzie\u017cowych Mistrzostw Polski<\/strong> *2000 r.: (Lublin) \u2013 Wies\u0142aw Figurski, srebrny, 5.000 m (14.05,96 min.); (Siedlce) \u2013 W. Figurski, z\u0142oty, 10.000 m (29.23,57); *2001 r.: (Krak\u00f3w) \u2013 J. Burghardt, z\u0142oty, bieg na prze\u0142aj 6.000 m (20.44,00); (Gda\u0144sk) \u2013 J. Burghardt, srebrny, 5.000 m (14.17,86); (\u015awiecie) \u2013 J. Burghardt, srebrny, 10.000 m (29.47,40); *2002 r.: (Bia\u0142ogard) \u2013 J. Burghardt, z\u0142oty, 10.000 m (30.17,15); (Krzywin) \u2013 J. Burghardt, srebrny, bieg na prze\u0142aj 6.000 m; *2003 r.: (\u017baga\u0144) \u2013 K. Czubska, srebrny, bieg na prze\u0142aj 4 km; (Bia\u0142ogard) \u2013 J. Burghardt, z\u0142oty, 10.000 m (29.32,65); *2004 r.: (Bia\u0142a Podlaska) \u2013 K. Czubska, br\u0105zowy, 800 m (2.10,52); *2005 r.: (Krak\u00f3w) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, pchni\u0119cie kul\u0105 (18,13 m); *2006 r.: (Toru\u0144) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, pchni\u0119cie kul\u0105 (18,76 m); […];*2016 r.: MP U23 (Jelenia G\u00f3ra): Sebastian Janusz, z\u0142oty w rzucie m\u0142otem 7,26 kg (65,57); MP U23 (Gda\u0144sk): Katarzyna Zdzieb\u0142o, z\u0142oty w chodzie 20 km (1.37.35); *2017 r.: MP U23 (Gda\u0144sk): Katarzyna Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.42.45); *2018 r.: MP U23 (Gda\u0144sk): Katarzyna Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.43.42); *2019 r.: MP U23 (Gda\u0144sk): Wiktoria Ra\u015b, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.52.03); *2020 r.: MP U23 (Warszawa): Wiktoria Ra\u015b, srebrny, ch\u00f3d 20 km (1.50.49). *2021 r.: HMP U23 (Toru\u0144): Wiktoria Ra\u015b, z\u0142oty, ch\u00f3d 3 km (14.56,22); Anna Zdzieb\u0142o, srebrny, ch\u00f3d 3 km (15.14,06); Kamil W\u0105\u017c, srebrny, tr\u00f3jskok (14,79); MP U23 (Suwa\u0142ki): Kamil W\u0105\u017c, br\u0105zowy, tr\u00f3jskok (14,86 m); *2022 r.: HMP U23 (Rzesz\u00f3w): Anna Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 3 km (14.04,16), MP U23 (Pozna\u0144) – Dawid Pi\u0142at, z\u0142oty, rzut m\u0142otem.\u00a0 *2023 r.: HMP U23 (Toru\u0144) – Anna Zdzieb\u0142o, z\u0142oty, ch\u00f3d 3 km (13.59,07); Kamil Piecuch, srebrny, ch\u00f3d 5 km (23.29,17); MP U23 (W\u0142oc\u0142awek) – Dawid Pi\u0142at, z\u0142oty, rzut m\u0142otem (71,68 m);<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0*Zdobywcy medali Mistrzostw Polski junior\u00f3w (starszych i m\u0142odszych)<\/strong> *1997: (OOM Krak\u00f3w) \u2013 Patrycja Rataj, z\u0142oty, wzwy\u017c (1,71 m), Joanna Bry\u0142a, srebrny, 100 m pp\u0142 (14,71 sek.), Krzysztof Stefanowicz, br\u0105zowy, 3.000 m (8.45,13); (Pozna\u0144) \u2013 Katarzyna Zio\u0142o, br\u0105zowy, skok w dal (5,74); *1998: (Spa\u0142a) \u2013 Dorota Dydo, srebrny, 60 m (7,84), Anna Marsza\u0142ek, br\u0105zowy, 800 m (2.16,60); (Bydgoszcz) \u2013 K. Stefanowicz, z\u0142oty, 3.000 m (8.21,40), K. Zio\u0142o, srebrny, skok w dal (5,97), Rafa\u0142 Wardzi\u0144ski, br\u0105zowy, 3.000 m (8.39,36); (OOM Wroc\u0142aw) \u2013 D. Dydo, br\u0105zowy, 100 m (12,35) i br\u0105zowy, 200 m (25,17); *1999: (HMP Spa\u0142a) \u2013 P. Rataj, z\u0142oty, skok wzwy\u017c (1,79), K. Stefanowicz, z\u0142oty, 3.000 m (8.29,59), Agnieszka Zi\u0119ba, z\u0142oty, tr\u00f3jskok (12,38 m), Sylwia Lisak, srebrny, ch\u00f3d 3.000 m (14.31,16), D. Dydo, z\u0142oty, 60 m (7,69).; (MPJ i OOM Bia\u0142a Podlaska) \u2013 K. Stefanowicz, z\u0142oty, na prze\u0142aj 3.000 m; (OOM Zielona G\u00f3ra) \u2013 D. Dydo, z\u0142oty, 100 m (11,97) i z\u0142oty, 200 m (24,46); (Bia\u0142ystok) \u2013 P. Rataj, z\u0142oty, wzwy\u017c (1,80), K. Stefanowicz, srebrny, 3.000 m (8.41,27); *2000 (HMP Spa\u0142a) \u2013 J. Burghardt, z\u0142oty, 3.000 m (8.43,41), D. Dydo, srebrny, 60 m (7,65) i br\u0105zowy, 200 m (25,16), P. Rataj, br\u0105zowy, skok wzwy\u017c (1,73); (Wroc\u0142aw) P. Rataj, z\u0142oty, skok wzwy\u017c (1,78) , J. Burghardt, z\u0142oty, 3.000 m (8.20,36), D. Dydo, srebrny, 100 m (12,15), J. Burghardt, srebrny, 5.000 m (14.26,19); *2001 (HMP Warszawa) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, kula (15,34 m), Bart\u0142omiej Rataj, br\u0105zowy, wzwy\u017c (2,00); (Spa\u0142a) \u2013 Marzena \u0141achut, srebrny, ch\u00f3d 3.000 m (17.07,62); (OOM Pozna\u0144) Krystian Ocha\u0142, z\u0142oty, 3.000 m (8.44,56), J. Gi\u017ca, z\u0142oty, kula (16,03), M. \u0141achut, srebrny, ch\u00f3d 5.000 m (26.55,23); *2002: (HMP Spa\u0142a) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, kula (17,86), M. \u0141achut, srebrny, ch\u00f3d 3.000 m (15.46,00); (OOM Wroc\u0142aw) \u2013 J. Gi\u017ca, pchni\u0119cie kul\u0105 (19,00); 2003: (HMP Warszawa) \u2013 J. Gi\u017ca, z\u0142oty, kula 6 kg (17,50); (Spa\u0142a) \u2013 M. \u0141achut, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3.000 m (14.54,91), Przemys\u0142aw Kopacz, br\u0105zowy, 60 m pp\u0142 (8,40); (OOM Gda\u0144sk) \u2013 Konrad Ma\u0142ecki, br\u0105zowy, m\u0142ot 5 kg (64,00 m); *2004: (HMP Spa\u0142a ) \u2013 Kamil Cygan, br\u0105zowy, skok w dal (7,10 m); (OOM Zielona G\u00f3ra) \u2013 Angelika B\u0142oniarz, srebrny, bieg 400 m (56,95 sek.); *2005: (HMP, Spa\u0142a) – Bart\u0142omiej Dzik (jun. m\u0142.), z\u0142oty, 60 m (7.05), Kamil Zieli\u0144ski (jun. m\u0142.) z\u0142oty, bieg na 2 km (5.34,75), Ilona Serafi\u0144ska (jun. m\u0142.), srebrny, ch\u00f3d 3 km (14.48,10), Przemys\u0142aw Kopacz (jun.), srebrny, 60 m pp\u0142 (8,50); (MP, Warszawa) \u2013 Kamil Zieli\u0144ski (jun. m\u0142.), srebrny, bieg na 3 km (8.38,07), Katarzyna Golba, z\u0142oty, ch\u00f3d na 5 km (24.45,04); XI OOM (Bia\u0142ystok) \u2013 Kamil Zieli\u0144ski, z\u0142oty w biegu prze\u0142ajowym na 5 km, srebrny w biegu na 3 km (8.38,07), Katarzyna Golba, z\u0142oty w chodzie na 5 km (24.45,06); *2006 r.: HMP jun. (Spa\u0142a) \u2013 Kamil Zieli\u0144ski, z\u0142oty, bieg na 2 km (5.37,58), Joanna Strycharz, srebrny, ch\u00f3d na 5 km, Katarzyna Golba, br\u0105zowy, ch\u00f3d na 5 km, Ilona Serafi\u0144ska, br\u0105zowy, ch\u00f3d na 3 km (14.56,52); (XII OOM, \u0141\u00f3d\u017a) \u2013 Kamil Zieli\u0144ski, z\u0142oty, bieg na 3 km (8.37,03), Joanna Strycharz, srebrny, ch\u00f3d na 5 km (24.12, 68), Katarzyna Golba, br\u0105zowy, ch\u00f3d na 5 km (24.28,93), Justyna N\u0119dza, br\u0105zowy, bieg na 1500 m (4.35,09); (MP Jun. M\u0142., W\u0142oc\u0142awek) \u2013 Dorota N\u0119dza, br\u0105zowy, bieg prze\u0142ajowy na 2 km; *2007: MP, Bia\u0142a Podlaska) \u2013 Katarzyna Golba, z\u0142oty, ch\u00f3d na 10 km (49.31,69), Kamil Zieli\u0144ski, z\u0142oty, bieg na 1500 m (3.54,76) i z\u0142oty, bieg na 3 km (8.23,24); (XIII OOM, Szczecin) \u2013 Konrad Partyka, z\u0142oty, pchni\u0119cie kul\u0105 (19,83), srebrny, rzut dyskiem (53,73 m), Joanna Strycharz, srebrny, ch\u00f3d na 5 km (24.49,24), Kamil Dobrowolski, br\u0105zowy, bieg na 1500 m (4.03,82); *2008 r.: HMPJun. (Spa\u0142a): Katarzyna Golba js \u2013 srebrny w chodzie 3 km (14.21,13), HMP (Spa\u0142a): Jakub Gi\u017ca \u2013 srebrny w pchni\u0119ciu kul\u0105 (18,77), P\u015aJun. (Czeboksary, Rosja): Katarzyna Golba \u2013 32. miejsce w chodzie 10 km, OOM (Bydgoszcz): Kamil Dobrowolski \u2013 br\u0105zowy w biegu 1500 m (3.58,93), MPJun. (Toru\u0144): Kamil Zieli\u0144ski \u2013 z\u0142oty w biegu 3000 m (8.28,61), MP (Szczecin): Jakub Gi\u017ca \u2013 srebrny w pchni\u0119ciu kul\u0105 (19,51), MPJun. (Nowa D\u0119ba): Katarzyna Golba js \u2013 z\u0142oty i rekord Polski w chodzie 20 km (1.42,01), MP M\u0142odzik\u00f3w (S\u0142upsk): Monika Maziarz \u2013 z\u0142oty w chodzie 3 km (15.01,56); *2009 r.: HMP (Spa\u0142a): Jakub Gi\u017ca \u2013 br\u0105zowy w pchni\u0119ciu kul\u0105 (19,22 m), HMPJun. (Spa\u0142a): Joanna Strycharz js \u2013 srebrny w chodzie 3 km (14.00,11), Monika Maziarz jm \u2013 z\u0142oty w chodzie 3 km (15.15,18), Andrzej Si\u00f3dmiak jm \u2013 srebrny w biegu 1000 m (2.32,66), Jaros\u0142aw Lentowicz jm \u2013 br\u0105zowy w tr\u00f3jskoku (14,30 m), OOM (Zamo\u015b\u0107): Andrzej Si\u00f3dmiak \u2013 z\u0142otyw biegu 3000 m (7.59,00), OOM (Krak\u00f3w): Monika Maziarz \u2013 z\u0142oty w chodzie na 5 km (25.42,63), Jaros\u0142aw Lentowicz \u2013 br\u0105zowy w tr\u00f3jskoku (14,14 m), MP M\u0142odzik\u00f3w (Zamo\u015b\u0107): Sylwia Rembowicz \u2013 z\u0142oty w chodzie 3 km (15.16,49); *2010 r.: HMPJun. (Spa\u0142a): Monika Maziarz jm \u2013 z\u0142oty w chodzie 3 km (14.46,37), Jakub Stala js \u2013 srebrny w chodzie 5 km (22.24,37), MPJun. (Bia\u0142ystok): Jakub Stala js \u2013 srebrny w chodzie 10 km (45.13,88), Jacek \u017b\u0105d\u0142o \u2013 srebrny w biegu 3000 m z przeszkodami (9.12,40), OOM (Zielona G\u00f3ra): Monika Kaczor \u2013 z\u0142oty w chodzie 5 km (25.39,74), MP (Bielsko-Bia\u0142a) \u2013 Jakub Gi\u017ca \u2013 srebrny w pchni\u0119ciu kul\u0105 (19,39), Mi\u0119dzynarodowe Zawody (Halle, Niemcy): Jakub Gi\u017ca \u2013 3. miejsce w pchni\u0119ciu kul\u0105 (20,06 m \u2013 rekord \u017cyciowy), ME (Barcelona, Hiszpania); Jakub Gi\u017ca \u2013 10 m. w pchni\u0119ciu kul\u0105 (19,73 m), MP M\u0142odzik\u00f3w (Toru\u0144): Katarzyna Zdzieb\u0142o – z\u0142oty w chodzie 3 km (15.13,98), Sylwia Rembowicz \u2013 srebrny w chodzie 3 km (15.18,11), Ewelina Jacher \u2013 br\u0105zowy w rzucie m\u0142otem; *2011 r.: HMPJun. (Spa\u0142a): Sylwia Rembowicz jm – z\u0142oty w chodzie 3 km (14.47,40), Monika Maziarz js \u2013 srebrny w chodzie 3 km (15.02,57), Andrzej Si\u00f3dmiak js \u2013 srebrny w biegu 1500 m (4.02,52), Monika Kaczor js \u2013 br\u0105zowy w chodzie 3000 m (15.16, 89); MP (Bydgoszcz): Jakub Gi\u017ca \u2013 srebrny w pchni\u0119ciu kul\u0105 (19,56 m), M\u0142odzie\u017cowe MP (Gda\u0144sk): Jacek \u017b\u0105d\u0142o \u2013 z\u0142oty w biegu 3000 m z przeszkodami (8.49,68); OOM (P\u0142ock): Sylwia Rembowicz \u2013 br\u0105zowy w chodzie 5 km (25.31,63), MP M\u0142odzik\u00f3w (Kielce): Katarzyna Zdzieb\u0142o \u2013 z\u0142oty w chodzie 3 km (14.32,15), Sebastian Tara \u2013 br\u0105zowy w chodzie 5 km (25.22,06); *2012 r.: HMPJun. (Spa\u0142a): Katarzyna Zdzieb\u0142o jm \u2013 z\u0142oty w chodzie 3 km (14.38,03), Barbara Kantorowska jm \u2013 br\u0105zowy w chodzie 3 km (15.23,28), HMP (Spa\u0142a): Jakub Gi\u017ca \u2013 srebrny w pchni\u0119ciu kul\u0105 (19,55), MP (Bielsko-Bia\u0142a): Jakub Gi\u017ca \u2013 br\u0105zowy w pchni\u0119ciu kul\u0105 (19,26), M\u0142odzie\u017cowe MP (Radom): Jacek \u017b\u0105d\u0142o \u2013 srebrny w biegu 3 km z przeszkodami (8.53.23), Jaros\u0142aw Lentowicz \u2013 br\u0105zowy w skoku w dal (7,60); OOM (Krak\u00f3w): Katarzyna Zdzieb\u0142o jm \u2013 z\u0142oty w chodzie 5 km (23.56,04); *2013 r.: MMP (Bydgoszcz): Jacek \u017b\u0105d\u0142o, srebrny, bieg 3 km z przeszkodami (8.54,86), Jaros\u0142aw Lentowicz, srebrny w skoku w dal (7,47 m), M\u015a Jun. M\u0142. (Donieck, Rosja): Katarzyna Zdzieb\u0142o, 8. miejsce w chodzie 5 km (23.30,17), MME (Tampere, Finlandia): Jaros\u0142aw Lentowicz, 10. miejsce w skoku w dal (7,42), Jacek \u017b\u0105d\u0142o, 11. miejsce w biegu 3 km z przeszkodami (9.01,78), MP Jun. (Krak\u00f3w): Sebastian Janusz \u2013 br\u0105zowy w rzucie m\u0142otem (63,36 m), OOM (\u0141\u00f3d\u017a): Katarzyna Zdzieb\u0142o jm \u2013 z\u0142oty w chodzie 5 km (23.31,00), Jakub Kr\u00f3l jm \u2013 srebrny w biegu na 800 m (1.57,60). […] *2016 r.: HMP U18 (Spa\u0142a): Julia M\u0105dra, z\u0142oty. ch\u00f3d 3 km (15.15.53); MP U18 (Wroc\u0142aw): Julia M\u0105dra, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (brak wyniku), Wiktoria Ra\u015b, z\u0142oty, ch\u00f3d 3 km (15.27.28), Maksymilian Kulig, br\u0105zowy, ch\u00f3d 10 km (50.43.38); MP U20 (Gda\u0144sk): Ma\u0142gorzata Jacher, br\u0105zowy, ch\u00f3d 20 km (1.55.11). *2017 r.: MP U16 (Bia\u0142a Podlaska), Dawid Pi\u0142at jm, srebrny, rzut m\u0142otem 5 kg (60,26 m); HMP U18 (Spa\u0142a): Julia M\u0105dra, srebrny, ch\u00f3d 3 km (14.37,61), Wiktoria Ra\u015b, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km (14.47,91); MP U18 (Warszawa): Julia M\u0105dra, srebrny, ch\u00f3d 5 km (25.45,18), Wiktoria Ra\u015b, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km (26.33,96).*2018 r.: HMP U18 (Toru\u0144): Gabriela Torba, srebrny, tr\u00f3jskok (11,53), Kamil W\u0105\u017c, br\u0105zowy, tr\u00f3jskok (13,75); HMP U20 (Toru\u0144): Wiktoria Ra\u015b, srebrny, ch\u00f3d 3 km (15.15,31); MP U20 (W\u0142oc\u0142awek): Wiktoria Ra\u015b, srebrny, ch\u00f3d 10 km (54.41,11); 24. OOM \u2013 MP jun. m\u0142. (Chorz\u00f3w): Gabriela Torba, z\u0142oty, tr\u00f3jskok (12,08), Dawid Pi\u0142at, br\u0105zowy, rzut m\u0142otem (70,83); MP U16 (Be\u0142chat\u00f3w): Kamil Piecuch, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (24.57,76), Julita Ma\u0142aszewicz, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km (15.52,98); *2019 r.: HMP U20 (Toru\u0144): Wiktoria Ra\u015b, srebrny, ch\u00f3d 3 km (15.27,61); HMP U18 (Toru\u0144): Kamil Piecuch, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (24.42,05); MP U16 (Tarn\u00f3w): Cristian Ielo, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (25.49,71), Martyna Gawe\u0142, srebrny, bieg 100 m (12,22), Maria Duszkiewicz, srebrny, rzut m\u0142otem 3 kg (52,97),\u00a0 Martyna Gawe\u0142, br\u0105zowy, bieg 300 m (39,68), Julita Ma\u0142aszewicz, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km (15.13,40), Julia Szady, br\u0105zowy, rzut m\u0142otem 3 kg (51,53); 25. OOM (Pozna\u0144): Kamil Piecuch, z\u0142oty, ch\u00f3d 10 km (51.04,66), Dawid Pi\u0142at, z\u0142oty, rzut m\u0142otem 5 kg (80,05 m); MP U-20 (Racib\u00f3rz): Wiktoria Ra\u015b, srebrny, ch\u00f3d 3km (52.25,96); MP U20 (Gda\u0144sk): Wiktoria Ra\u015b, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.52.03). *2020 r.: HMP U-18 i U-20 (Toru\u0144): Kamil Piecuch, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (22.56,42), Kamil W\u0105\u017c, z\u0142oty, tr\u00f3jskok (14,78), Alicja Struzik, br\u0105zowe, biegi 60 m (7,59) i 200 m (24,85), Martyna Gawe\u0142, br\u0105zowy, bieg 200 m (25,63), Christian Ielo, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km 25.20,44); MP U-20 (Radom): Alicja Struzik, srebrny, bieg 100 m (11,94) i br\u0105zowy, bieg 200 m (24,67); Anna Zdzieb\u0142o, br\u0105zowy, ch\u00f3d 10 km (55:02:42); Dawid Pi\u0142at, z\u0142oty, rzut m\u0142otem (72,83 m); Kamil W\u0105\u017c, srebrny, tr\u00f3jskok (14,78 m); MP U18 (Radom); Kamil Piecuch, z\u0142oty w chodzie na 10 km (47:24,38), Cristian Ielo, srebrny w chodzie na 10 km (49:32,00); MP U16 (S\u0142upsk): Martyna Wal, z\u0142oty, bieg 1 000 m (2.54,80), Olga Wal, srebrny, bieg 2 000 (6.35,17), Patryk Sejler, srebrny, ch\u00f3d 5 km (25.27,92), Daniel Kami\u0144ski, srebrny, skok w dal (6,40), Daniel Kami\u0144ski, srebrny, wieloskok (12,57). *2021 r.: HMP U18 (Toru\u0144): Christian Ielo, z\u0142oty w chodzie na 5 km (24.18,78); Martyna Gawe\u0142, srebrny, bieg 200 m (25,15); Jakub R\u00f3g, srebrny, tr\u00f3jskok (13,77 m); Julita Ma\u0142aszewicz, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km (14.44,19); Daniel Kami\u0144ski, br\u0105zowy, skok w dal (6,67 m); HMP U20 (Toru\u0144): Kamil Piecuch, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (21.22,90); Hubert W\u00f3jcik, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km (24.45,40); MP U16 (Karpacz): Martyna Wal, z\u0142oty, bieg 1000 m (2.48,69); Patryk Sejler, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km (25.55,58); Olga Wal, srebrny, bieg 600 m (1.32,16); MP U18 (W\u0142oc\u0142awek): Maria Duszkiewicz, z\u0142oty, rzut m\u0142otem (61,56 m); Julia Szady, br\u0105zowy, rzut m\u0142otem (52,81 m); Jakub R\u00f3g, z\u0142oty w tr\u00f3jskoku (14,63 m); Christian Ielo, br\u0105zowy, ch\u00f3d 10 km (50.09,31); MP U20 (Lublin): Kamil Piecuch – z\u0142oty w chodzie na 10 km (47.02,06; Dawid Pi\u0142at, srebrny w rzucie m\u0142otem 6 kg (74,31 m); MP U20 (Gda\u0144sk): Kamil Piecuch, z\u0142oty, ch\u00f3d 20 km (1.45.09), Hubert W\u00f3jcik, srebrny, ch\u00f3d 20 km (1.45.30).*2022 r.: HMP U20 (Rzesz\u00f3w): Kamil Piecuch, z\u0142oty w chodzie na 5 km (22.18,76), HMP U18 (Rzesz\u00f3w): Daniel Kami\u0144ski, z\u0142oty w skoku w dal (6,95 m), Jakub R\u00f3g, srebrny w tr\u00f3jskoku (14,43 m); MP U20 (Radom): Kamil Piecuch, z\u0142oty, ch\u00f3d na 10 km, Maria Duszkiewicz, br\u0105zowy, rzut m\u0142otem. *2023 r.: HMP (Rzesz\u00f3w): Jakub R\u00f3g, srebrny, tr\u00f3jskok U20 (14,53 m); Cristian Ielo, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km U20; Patryk Sejler, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km U18.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Reprezentanci Polski senior\u00f3w:<\/strong>\u00a0W. Figurski, Jakub Gi\u017ca, Paulina Buziak, Rafa\u0142 Augustyn, Katarzyna Zdzieb\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Reprezentanci Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych:\u00a0<\/strong>\u00a0Angelika B\u0142oniarz, J. Burghardt, K. Czubska, M. Duszkiewicz, D. Dydo, B. Dzik, W. Figurski, J. Gi\u017ca, K. Golba, S. Lisak, Konrad Partyka, P. Rataj, K. Stefanowicz, Alicja Struzik, J. Strycharz, K. Zieli\u0144ski, K. Zio\u0142o, Katarzyna Golba, Monika Kaczor, Monika Maziarz, Kamil Zieli\u0144ski, Jacek \u017b\u0105d\u0142o, Kamil W\u0105\u017c, Kamil Piecuch, Dawid Pi\u0142at, Jakub R\u00f3g.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 zawodnicy w latach 2008-2022:<\/strong>\u00a0Micha\u0142 Augustyn, Rafa\u0142 Augustyn, Paulina Buziak-\u015amiatacz, Emilia Cis\u0142o, Kamil Dobrowolski, Maria Duszkiewicz, Pawe\u0142 Dykas, Martyna Gawe\u0142, Martyna G\u0105bka, Jakub Gi\u017ca, Krystian Gnat, Katarzyna Golba, Aleksandra Grzelak, Cristian Ielo, Adrianna Jab\u0142o\u0144ska, Ewelina Jacher, Ma\u0142gorzata Jacher, Wojciech Jajdek, Sebastian Janusz, Kacper Jaworski, Monika Kaczor, Daniel Kami\u0144ski, Barbara Kantorowska, Justyna Kilian, Bart\u0142omiej Klich, Rafa\u0142 Kokoszka, Rados\u0142aw Korze\u0144, Tomasz Kuc, Rafa\u0142 L\u0105czak, Jaros\u0142aw Lentowicz, Julita Ma\u0142aszewicz, Wojciech Marsza\u0142ek, Beata Maziarz, Monika Maziarz, Joanna Mieszkowicz, Sylwana Mi\u0142o\u015b, Oliwia Molek, Damian Motyl, Sylwia Naprawa, Dorota N\u0119dza, Justyna N\u0119dza, Grzegorz Panek, Wiktoria Piechota, Kamil Piecuch, Dawid Pi\u0142at, Edwin Po\u0142e\u0107, Wiktoria Ra\u015b, Sylwia Rembowicz, Jakub R\u00f3g, Katarzyna Ryniewicz, Patryk Sejler, Dariusz Serafin, Andrzej Si\u00f3dmiak, Mateusz Sok\u00f3\u0142, Damian Spyra, Jakub Stala, Julia Stobierska, Alicja Struzik, Julia Szady, Tymon Szyler, Sebastian Tara, Agnieszka Tomczyk, Gabriela Torba, Bart\u0142omiej Wachta, Martyna Wal, Olga Wal, Paulina Wardzi\u0144ska, Mateusz W\u0105\u017c, Kamil W\u0105\u017c, Anna Zdzieb\u0142o, Katarzyna Zdzieb\u0142o, Kamil Zieli\u0144ski, Jacek \u017b\u0105d\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes:<\/strong> Jerzy Dzia\u0142owski (1997-2006), Jerzy Stasz (2007-).<\/p>\r\n

Wiceprezesi<\/strong> w latach 1997-2022:<\/strong> Julian Tokarski, Miros\u0142awa Jakubowska, Stanis\u0142aw Zio\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Trenerzy w latach 1997-2022:<\/strong>\u00a0Ryszard Jakubowski, Marzena Kulig, Mieczys\u0142aw Pikor, Piotr Surowiec, Tomasz Torba, Stanis\u0142aw Zio\u0142o (trener koordynator).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LELEWELA JOACHIMA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (270 m) ulica na terenie osiedla J. Kili\u0144skiego. Jest jedn\u0105 z najbardziej niekszta\u0142tnych i dziwnych ulic w mie\u015bcie, bowiem sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch odleg\u0142ych i niezale\u017cnie od siebie funkcjonuj\u0105cych cz\u0119\u015bci. Pierwsza z nich to ulica od skrzy\u017cowania ul. Nowy Rynek z ul. B. Joselewicza do skrzy\u017cowania z ul. Sandomiersk\u0105 i ul. S. Staszica, a druga stanowi uliczk\u0119 wewn\u0119trzn\u0105 miniosiedla blok\u00f3w mieszkalnych przy ul. S. S\u0119kowskiego (na historycznym \u201eB\u0142oniu\u201d). W przesz\u0142o\u015bci przez wiele lat zwi\u0105zana by\u0142a z dzielnic\u0105 \u017cydowsk\u0105. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a w okresie mi\u0119dzywojennym. Okupanci hitlerowscy nazwali j\u0105 \u201eKraupenstrasse\u201d. Po ich odej\u015bciu przywr\u00f3cono poprzedni\u0105 nazw\u0119 i tak pozosta\u0142o do dzi\u015b. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki.
Patron ulicy: JOACHIM LELEWEL (1786-1861) to wybitny uczony, gor\u0105cy patriota i dzia\u0142acz polityczny. Jako nauczyciel, a p\u00f3\u017aniej profesor historii, pracowa\u0142 w Liceum Krzemienieckim i na Uniwersytecie Wile\u0144skim. W czasie powstania listopadowego by\u0142 cz\u0142onkiem Rz\u0105du Narodowego i prezesem Towarzystwa Patriotycznego. Po kl\u0119sce powstania wyjecha\u0142 do Francji, a nast\u0119pnie do Belgii, gdzie za\u0142o\u017cy\u0142 Zjednoczenie Emigracji Polskiej. Po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 tej idei przynios\u0142o mu zas\u0142u\u017con\u0105 s\u0142aw\u0119, o co bynajmniej nie zabiega\u0142, a jego autorytet uznawali m.in. A. Mickiewicz i C. K. Norwid. Kontynuowa\u0142 te\u017c prac\u0119 naukow\u0105, a jej owocami by\u0142y liczne dzie\u0142a historyczne, m.in.\u00a0Por\u00f3wnanie dwu powsta\u0144 polskich, Polska wiek\u00f3w \u015brednich i Polska, dzieje i rzeczy jej<\/em>.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LELIWICI<\/strong>, szlachta polska i litewska (og\u00f3\u0142em oko\u0142o 300 rod\u00f3w) piecz\u0119tuj\u0105ca si\u0119 polskim herbem Leliwa (z\u0142oty p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cyc i z\u0142ota gwiazda na b\u0142\u0119kitnym polu). Jednym z najwa\u017cniejszych rod\u00f3w byli Tarnowscy \u2013 w\u0142a\u015bciciele m.in. wsi Rzoch\u00f3w od 1379 r. i za\u0142o\u017cyciele miasta Rzochowa prawdopodobnie w latach 1380-1382. Ta ga\u0142\u0105\u017a Tarnowskich pozyska\u0142a p\u00f3\u017aniej szereg posiad\u0142o\u015bci na terenach Ma\u0142opolski, m.in. dobra tarnobrzesko-dzikowskie i dobra chorzelowskie, a jej potomkowie do\u017cyli do naszych czas\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEMA STANIS\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, niewielka ulica prywatna na osiedlu Smoczka, boczna ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. Na tym terenie powstaje ju\u017c zabudowa jednorodzinna. Rada Miejska nada\u0142a jej patrona na sesji w dniu 31 VIII 2006 r. Pocz\u0105tkowo na ca\u0142ej d\u0142ugo\u015bci mia\u0142a nawierzchni\u0119 utwardzon\u0105, ale p\u00f3\u017aniej cz\u0119\u015b\u0107 pokryto asfaltem. W marcu 2023 r. na pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci po\u0142o\u017cono nawierzchni\u0119 z kostki.
Patron ulicy: STANIS\u0141AW LEM (1921-2006) to jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy wsp\u00f3\u0142czesnych, autor utwor\u00f3w fantastyczno-naukowych. Laureat polskich i zagranicznych nagr\u00f3d pa\u0144stwowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego i wieloma innymi odznaczeniami pa\u0144stwowymi oraz doktoratami honoris causa kilku uczelni wy\u017cszych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LENARD DARIUSZ TADEUSZ<\/strong>, urodzony 3 XII 1941 r. w Rudniku nad Sanem, syn W\u0142adys\u0142awa i Magdaleny z domu Bober. Absolwent Technikum Budowlanego w Jaros\u0142awiu, matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. Zdoby\u0142 tak\u017ce uprawnienia mistrzowskie w zawodzie murarstwo. Od 1 III 1964 r. pracowa\u0142 w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym na stanowiskach: majstra budowy, technika ds. realizacji dokumentacji, zast\u0119pcy kierownika budowy, kierownika budowy, rejonowego koordynatora produkcji, kierownika dzia\u0142u produkcji i koordynacji. W 1966 r. uzyska\u0142 uprawnienia budowlane, a w 1980 r. uprawnienia budowlane poszerzone. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. 1 II 1978 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem zak\u0142adu budowlanego w Katowicach, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcje: g\u0142\u00f3wnego dyspozytora przedsi\u0119biorstwa, pe\u0142nomocnika dyrektora na rzecz budowy Huty Katowice, dyrektora zak\u0142adu budowlanego w Mielcu, zast\u0119pcy dyrektora ds. \u015brodk\u00f3w produkcji, zast\u0119pcy naczelnego in\u017cyniera ds. produkcji oraz kierownika dzia\u0142u produkcji i koordynacji. 8 IX 1982 r. powierzono mu funkcj\u0119 naczelnego in\u017cyniera \u2013 I zast\u0119pcy dyrektora. W latach 1984\u20131986 przebywa\u0142 na kontrakcie w Libii jako kierownik rejonu budowy 3 kin w rejonie Cyrenajki. Od 15 IX 1994 r. by\u0142 pe\u0142nomocnikiem dyrektora ds. realizacji bud\u00f3w w Warszawie i kierownikiem budowy, a nast\u0119pnie (do 1996 r.) w ramach wypo\u017cyczenia z MPB wyjecha\u0142 z firmy \u201eEXBUD\u201d Kielce O\/Rzesz\u00f3w do Moskwy i Kijowa, gdzie realizowa\u0142 budowy dla inwestor\u00f3w zagranicznych. W 1996 r. przeszed\u0142 do pracy w firmy EXBUD, a od 2001 r. pracowa\u0142 w firmie EXBUD \u2013 SKANSKA jako kierownik budowy, kierownik zak\u0142adu budowlanego i kierownik dzia\u0142u wykonawstwa (szef wsparcia technicznego). Pe\u0142ni\u0105c szereg odpowiedzialnych funkcji w budownictwie wni\u00f3s\u0142 znaczny wk\u0142ad w wybudowanie osiedli na rzecz Huty Katowice: Sosnowiec \u2013 Zag\u00f3rze, D\u0105browa G\u00f3rnicza \u2013 Go\u0142on\u00f3g i B\u0119dzin \u2013 osiedle Zamkowe (1978\u20131979), osiedli w Mielcu:\u00a0J. Krasickiego (Lotnik\u00f3w), Dziubk\u00f3w (W. Szafera) i Smoczka, a ponadto osiedla Skalna G\u00f3ra w Tarnobrzegu, osiedla HSW w Stalowej Woli oraz szpitala w Tarnowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Odznak\u0105 \u201eBudowniczy Huty Katowice\u201d. Zmar\u0142 2 IX 2018 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LENARTOWICZ ANTONI<\/strong>, urodzony oko\u0142o 1799 r., syn Grzegorza i Agnieszki z Kowalskich. Zdoby\u0142 zaw\u00f3d m\u0142ynarza. Mieszka\u0142 na terenie Borku – przysi\u00f3\u0142ka Chorzelowa i tam wybudowa\u0142 m\u0142yn. Posiada\u0142 nieruchomo\u015bci na terenie Mielca. Z dw\u00f3ch ma\u0142\u017ce\u0144stw mia\u0142 syna i sze\u015b\u0107 c\u00f3rek. Syn Piotr te\u017c zdoby\u0142 zaw\u00f3d m\u0142ynarza i wybudowa\u0142 m\u0142yn w Przec\u0142awiu, a c\u00f3rki wysz\u0142y za m\u0105\u017c za mieleckich mieszczan. Jedna z c\u00f3rek Antoniego \u2013 J\u00f3zefa, kt\u00f3rej m\u0119\u017cem w 1864 r. zosta\u0142 Micha\u0142 Pyrzy\u0144ski, odziedziczy\u0142a po ojcu m\u0142yn. St\u0105d prawdopodobnie wzi\u0119\u0142y si\u0119 p\u00f3\u017aniejsze tradycje m\u0142ynarskie rodziny Pyrzy\u0144skich. Opisywany m\u0142yn z 1902 r. m\u00f3g\u0142 wi\u0119c by\u0107 zbudowany na miejscu starego, albo stary zosta\u0142 wyremontowany i unowocze\u015bniony. Wtedy wiek m\u0142yna przy ul. H. Sienkiewicza 79a by\u0142by d\u0142u\u017cszy nawet o kilkadziesi\u0105t lat.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LENARTOWICZ TEOFIL JULIUSZ<\/strong>, urodzony 29 V 1928 r. w Katowicach, syn Stanis\u0142awa i Eugenii z Kami\u0144skich. W 1938 r. zamieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Przec\u0142awiu. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako robotnik w niemieckiej firmie Sztikiel Ocieka, w tartaku \u201ePiku\u0142\u00f3wka\u201d w Przec\u0142awiu i w firmie volksdeutscha Jana Stefki w Przec\u0142awiu. Po wojnie by\u0142 zatrudniony w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d oraz jako listonosz w plac\u00f3wce pocztowej w Przec\u0142awiu. W 1951 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Telekomunikacyjne w Warszawie i zda\u0142 ma\u0142\u0105 matur\u0119, a nast\u0119pnie nakazem pracy zosta\u0142 skierowany do Departamentu \u0141\u0105czno\u015bci Ministerstwa Bezpiecze\u0144stwa Publicznego, gdzie pracowa\u0142 jako starszy technik w centralnej stacji wysokiej cz\u0119stotliwo\u015bci. W 1955 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. Pocz\u0105tkowo zosta\u0142 zatrudniony na Wydziale 56 przy monta\u017cu radiostacji, a po przeszkoleniu przez doradc\u0119 radzieckiego pracowa\u0142 na Wydziale 57 (Start), jako specjalista urz\u0105dze\u0144 radiolokacyjnych samolot\u00f3w Lim 5 i Lim 5P. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Elektryczne w Mielcu z matur\u0105 w 1960 r. Uzyska\u0142 tak\u017ce licencj\u0119 mechanika naziemnego. W latach 60. oddelegowany z Wydzia\u0142u 57 pracowa\u0142 jako specjalista urz\u0105dze\u0144 radiolokacyjnych na wyeksportowanych do Indonezji samolotach Lim 5P. W latach 70. sp\u0119dzi\u0142 2 lata w Indiach na plac\u00f3wce serwisowej z samolotem TS-11 Iskra. Oddelegowany z serwisu do ZUA pracowa\u0142 jako mechanik w Egipcie, Sudanie i Algierii. B\u0119d\u0105c na etacie tak\u017ce kontrolera i starszego mistrza, za\u0142atwia\u0142 reklamacje krajowe i zagraniczne w Rumunii, na W\u0119grzech, w Kanadzie i ZSRR, a we lwowskiej plac\u00f3wce przekazywa\u0142 samoloty AN-2 ekipom radzieckim. W 1983 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i zamieszka\u0142 we Wroc\u0142awiu. Utrzymywa\u0142 systematyczny kontakt z Mielcem. By\u0142 cz\u0142onkiem Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W. Szafera, honorowym cz\u0142onkiem Aeroklubu Mieleckiego im. Braci Dzia\u0142owskich oraz wroc\u0142awskich stowarzysze\u0144: Klubu Lotnik\u00f3w \u201eLoteczka\u201d, Dolno\u015bl\u0105skiej Akademii Lotniczej i \u015al\u0105skiego Towarzystwa Genealogicznego. Odznaczony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Tygodnikiem Regionalnym \u201eKorso\u201d i by\u0142 autorem szeregu artyku\u0142\u00f3w na temat mieleckiego lotnictwa. Dostarcza\u0142 tak\u017ce materia\u0142y do\u00a0Encyklopedii miasta Mielca.<\/em>\u00a0Napisa\u0142 i wyda\u0142 nak\u0142adem w\u0142asnym ksi\u0105\u017ck\u0119:\u00a0100 lat przygody Mielca z lotnictwem<\/em> (Mielec 2015). Zmar\u0142 20 XII 2024 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Przec\u0142awiu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LENARTOWICZA TEOFILA ALFREDA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (237 m) ulica na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Status ulicy i patrona otrzyma\u0142a w 1962 r. Prowadzi od ul. Legion\u00f3w ku dolinie Wis\u0142oki i jest g\u0142\u00f3wn\u0105 drog\u0105 dojazdow\u0105 dla osiedla dom\u00f3w jednorodzinnych s\u0105siaduj\u0105cych z Parkiem Oborskich. Jej bocznymi ulicami s\u0105: S. Konarskiego, W. Reymonta, E. Plater i B. Lindego. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. W latach 2012-2013 r. przeprowadzono jej remont.
Patron ulicy: TEOFIL LENARTOWICZ (1822-1893) to wybitny poeta (nazywany \u201elirnikiem mazowieckim\u201d), rze\u017abiarz, pedagog i dzia\u0142acz niepodleg\u0142o\u015bciowy. Pisa\u0142 utwory liryczne (m.in. tomiki\u00a0Lirenka<\/em>\u00a0i\u00a0Zachwycenie<\/em>, zbiory\u00a0Poezje<\/em>\u00a0i\u00a0Nowa Lirenka<\/em>) oraz poematy (Gladiatorowie, Bitwa rac\u0142awicka<\/em>). Udzia\u0142 w dzia\u0142aniach konspiracyjnych zmusza\u0142 go do cz\u0119stych zmian miejsca zamieszkania. Od 1860 r. przebywa\u0142 we W\u0142oszech i tam zmar\u0142. \u017bywo reagowa\u0142 na polskie zrywy niepodleg\u0142o\u015bciowe (m.in.\u00a0\u015apiew na cze\u015b\u0107 25 lutego 1861 r. w Warszawie, Marcin Borelowski \u2013 Lelewel)<\/em>, a rosn\u0105c\u0105 nostalgi\u0119 usi\u0142owa\u0142 wyciszy\u0107 podejmowaniem polskiej tematyki (m.in.\u00a0Rytmy narodowe, Echa nadwi\u015bla\u0144skie, Jagoda z mazowieckich las\u00f3w<\/em>). Wykona\u0142 szereg rze\u017ab dla w\u0142oskich ko\u015bcio\u0142\u00f3w. By\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 literatury s\u0142owia\u0144skiej (zw\u0142aszcza polskiej) na Uniwersytecie w Bolonii. Po \u015bmierci we Florencji jego zw\u0142oki sprowadzono do Krakowa i pochowano w krypcie dla zas\u0142u\u017conych na Ska\u0142ce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LENCZYK OREST,<\/strong>\u00a0urodzony 28 XII 1942 r. w Sanoku, syn Nestora i Zofii. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego M\u0119skiego w Sanoku z matur\u0105 w 1961 r. Trenowanie pi\u0142ki no\u017cnej rozpocz\u0105\u0142 w Sanoczance Sanok i by\u0142 reprezentantem wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego w Pucharze J. Micha\u0142owicza. P\u00f3\u017aniej gra\u0142 w Stomilu Pozna\u0144, \u015al\u0119zy Wroc\u0142aw i Moto Jelcz O\u0142awa, najcz\u0119\u015bciej jako lewy pomocnik. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 Studium Nauczycielskie (kierunek: wychowanie fizyczne) w Gda\u0144sku, a nast\u0119pnie studia w Wy\u017cszej Szkole Wychowania Fizycznego we Wroc\u0142awiu i w 1968 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W tym czasie zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105 z powodu kontuzji. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 trenersk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1970 r. Pocz\u0105tkowo by\u0142 trenerem zespo\u0142\u00f3w w okr\u0119gu rzeszowskim: Karpat Krosno, Stali Rzesz\u00f3w (asystent) i Siarki Tarnobrzeg, kt\u00f3r\u0105 wprowadzi\u0142 do II ligi, w\u00f3wczas drugiej klasy rozgrywkowej. W latach 1974-1975 jako II trener (I trenerem by\u0142 Zenon Ksi\u0105\u017cek) pracowa\u0142 w ekstraklasowej Stali Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do wywalczenia przez Stal wicemistrzostwa Polski. Kolejnymi klubami by\u0142y: Wis\u0142a Krak\u00f3w (mistrzostwo Polski w 1978 r.) i \u015al\u0105sk Wroc\u0142aw. W latach 1980-1982 przebywa\u0142 w USA. W 1982 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski i trenowa\u0142 kolejno zespo\u0142y: Ruchu Chorz\u00f3w, Wis\u0142y Krak\u00f3w, Stali Sanok (jako koordynator), Igloopolu D\u0119bica, Widzewa \u0141\u00f3d\u017a, GKS Katowice, Wis\u0142y Krak\u00f3w, Pogoni Szczecin, GKS Katowice (Superpuchar Polski w 1995 r.), Ruchu Chorz\u00f3w, GKS Be\u0142chat\u00f3w, Widzewa \u0141\u00f3d\u017a, Wis\u0142y Krak\u00f3w, Ruchu Chorz\u00f3w, GKS Be\u0142chat\u00f3w (wicemistrzostwo Polski w 2007 r.), Zag\u0142\u0119bie Lubin (awans do ekstraklasy w 2009 r.), Cracovii, \u015al\u0105ska Wroc\u0142aw (wicemistrzostwo Polski w 2011 r., mistrzostwo Polski w 2012 r., Superpuchar Polski w 2012 r.) i Zag\u0142\u0119bia Lubin (2013-2014). Doceniaj\u0105c osi\u0105gni\u0119cia szkoleniowe, wybrano go w Plebiscycie \u201ePi\u0142ki No\u017cnej\u201d Trenerem Roku w 1990 r. i 2006 r. oraz Trenerem Sezonu 2010\/2011 w Plebiscycie \u201eEkstraklasy\u201d. Pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji w Polskim Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej, m.in. by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du, cz\u0142onkiem Wydzia\u0142u Szkolenia, cz\u0142onkiem Rady Trener\u00f3w oraz wyk\u0142adowc\u0105 Szko\u0142y Trener\u00f3w w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LENICA ALFRED<\/strong>, urodzony 4 VIII 1899 r. w Pabianicach. W latach 20. studiowa\u0142 ekonomi\u0119 polityczn\u0105 na Uniwersytecie Pozna\u0144skim, ucz\u0119szcza\u0142 do konserwatorium w Poznaniu oraz uczy\u0142 si\u0119 rysunku i malarstwa w pracowniach A. Hannytkiewicza i J. Kubowicza. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 malarska cechowa\u0142a si\u0119 spor\u0105 samodzielno\u015bci\u0105 i oryginalno\u015bci\u0105, aczkolwiek niepozbawion\u0105 wp\u0142yw\u00f3w kubizmu i surrealizmu. Grywa\u0142 te\u017c w orkiestrach r\u00f3\u017cnego typu. Na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej, w zwi\u0105zku z przymusowymi wysiedleniami polskich mieszka\u0144c\u00f3w Wielkopolski, w 1940 r. mieszka\u0142 w Mielcu-Cyrance i pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec na stanowisku kre\u015blarza. W wolnych chwilach malowa\u0142, m.in. na dw\u00f3ch akwarelach przedstawi\u0142 Cyrank\u0119: Zima w Cyrance i Przedwio\u015bnie w Cyrance. Grywa\u0142 tak\u017ce na skrzypcach w mieleckich kawiarniach. We wrze\u015bniu 1940 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Krakowa\u00a0i tam pozosta\u0142 do ko\u0144ca okupacji. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do Poznania i w 1947 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem grupy 4F+r (farba, forma, fantastyka, faktura + realizm). By\u0142 prawdopodobnie autorem pierwszego polskiego obrazu taszystowskiego (zastosowanie rozpryskiwania i rozlewania farb) w 1949 r. Pe\u0142ni\u0142 liczne funkcje, m.in.: prezesa Okr\u0119gu Pozna\u0144skiego ZPAP i kierownika tamtejszej Pracowni Sztuk Plastycznych. Po przeniesieniu si\u0119 do Warszawy (koniec lat 50.) tak\u017ce sprawowa\u0142 wa\u017cne funkcje w ZPAP.\u00a0W latach 50. w jego malarskiej tw\u00f3rczo\u015bci zn\u00f3w pojawi\u0142y si\u0119 wp\u0142ywy surrealizmu, ale pod koniec tej dekady wypracowa\u0142 sw\u00f3j w\u0142asny styl. W latach 60. nawi\u0105zywa\u0142 niekiedy do form naturalnych, a w latach 70. w niekt\u00f3re kompozycje wprowadza\u0142 motywy figuralne. W 1974 r. zorganizowano retrospektywn\u0105 wystaw\u0119 jego prac w Galerii Zach\u0119ta w Warszawie. Zmar\u0142 16 IV 1977 r. Pochowany na Pow\u0105zkach Wojskowych w Warszawie.<\/p>\r\n

LENKOWSKI J\u00d3ZEF, <\/b>urodzony 18 III 1915 r. w Woli Wadowskiej, powiat mielecki, syn Jana i Ludwiki. Pracowa\u0142 w WSK Mielec jako kierownik sekcji opakowa\u0144. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 pasjonowa\u0142 si\u0119 sportem, uprawia\u0142 m.in. siatk\u00f3wk\u0119, koszyk\u00f3wk\u0119 i lekkoatletyk\u0119. By\u0142 jednym z organizator\u00f3w i dzia\u0142aczy sekcji siatk\u00f3wki m\u0119\u017cczyzn i kobiet oraz koszyk\u00f3wki m\u0119\u017cczyzn Stali Mielec, a tak\u017ce trenerem dru\u017cyny siatk\u00f3wki kobiet. W sezonie 1969\/1970 pod jego kierunkiem mielczanki wygra\u0142y rozgrywki w klasie mi\u0119dzyokr\u0119gowej i w wyniku eliminacji awansowa\u0142y po raz pierwszy do II ligi. Zdoby\u0142y Puchar G\u00f3r \u015awi\u0119tokrzyskich i awansowa\u0142y do fina\u0142u Pucharu CRZZ. Co prawda nie uda\u0142o si\u0119 im p\u00f3\u017aniej utrzyma\u0107 w II lidze, ale zdobyte do\u015bwiadczenie zaprocentowa\u0142o w p\u00f3\u017aniejszych latach. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Medalem X-lecia PRL, Z\u0142otym Medalem WKKFiT, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz RZLA\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FKS Stal Mielec\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u015al\u0105skiego Zwi\u0105zku LA w Katowicach. Zmar\u0142 18 XII 1974 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEOPARD AUTOMOBILE-MIELEC Sp. z o.o.<\/strong>, polsko-szwedzka firma utworzona w 2000 r. w Mielcu z inicjatywy Zbys\u0142awa Szwaja i jego syn\u00f3w, Alfa Naslunda i grupy szwedzkich entuzjast\u00f3w samochod\u00f3w sportowych. Kontynuuje misj\u0119 Fabryki Samochod\u00f3w \u201eGepard\u201d, funkcjonuj\u0105cej w Mielcu w latach 1992-1995. 1 VIII 2000 r. otrzyma\u0142a zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej na terenie SSE EURO-PARK MIELEC. Jej g\u0142\u00f3wnym celem jest produkcja samochodu Leopard, zaprojektowanego przez in\u017c. Zbys\u0142awa Szwaja. Ponadto firma projektuje i wykonuje prototypy dla firm o \u015bwiatowej renomie, na przyk\u0142ad dla Permobile AB opracowano konstrukcj\u0119 i wykonano prototyp skutera elektrycznego dla os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych, a dla Koenigsegg AB opracowano oprzyrz\u0105dowanie i wytworzono wiele cz\u0119\u015bci do samochodu Koenigsegg CC \u2013 jednego z najszybszych samochod\u00f3w na \u015bwiecie. Najwa\u017cniejsze wydarzenia w \u017cyciu firmy: *2003 r. \u2013 zorganizowanie przedpremierowego pokazu samochodu Leopard w Terelleborg (Szwecja), uzyskanie wyr\u00f3\u017cnienia w konkursie Podkarpacka Nagroda Gospodarcza 2003; *27 IX 2004 r. \u2013 zaprezentowanie samochodu Leopard przedstawicielom firm wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych i osobom zwi\u0105zanym z bran\u017c\u0105 motoryzacyjn\u0105; *15-17 IV 2005 r. \u2013 ekspozycja dw\u00f3ch samochod\u00f3w Leopard na wystawie Salon du Cabriolet & du Coupe w Pary\u017cu; 27 VIII 2005 r. \u2013 udzia\u0142 samochodu Leopard w imprezie Auto VIP Opera w Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie, eksponuj\u0105cej najdro\u017csze samochody \u015bwiata; 23 X 2005 r. \u2013 kr\u00f3l Szwecji Karol Gustaw XVI osobi\u015bcie testowa\u0142 samoch\u00f3d Leopard na terenie w\u0142asnej rezydencji wypoczynkowej; 4 XII 2005 r. \u2013 samoch\u00f3d Leopard zaprezentowano w niemieckiej telewizji VOX Channel; *V 2006 r. \u2013 w firmie Prodrive Automotive Technology (Anglia) przeprowadzono testy trakcyjne samochodu Leopard; V 2006 r. \u2013 podpisano umow\u0119 z firm\u0105 R\u00fccker w sprawie homologacji pojazdu Leopard; VI 2006 r. \u2013 rozpocz\u0119to prace projektowe nowego modelu samochodu Leopard Coupe. Pocz\u0105tkowo siedziba firmy znajdowa\u0142a si\u0119 w p\u00f3\u0142nocno-zachodniej cz\u0119\u015bci SSE (ul. Wojska Polskiego 3), a nast\u0119pnie w nowo wybudowanym obiekcie przy ul. COP-u 3. W 2014 r. og\u0142oszono jej upad\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEOPARD<\/strong>, samoch\u00f3d sportowy skonstruowany i wykonany w Mielcu, nawi\u0105zuj\u0105cy\u00a0w kszta\u0142cie i innych walorach do renomowanych samochod\u00f3w z dalekiej przesz\u0142o\u015bci, ale r\u00f3wnocze\u015bnie nowoczesny. Obecnie jest to jedyny polski samoch\u00f3d sportowy, skonstruowany na podstawie koncepcji stylistyczno \u2013 konstrukcyjnej Zbys\u0142awa i Maksymiliana Szwaj\u00f3w, dla amator\u00f3w szczeg\u00f3lnych wra\u017ce\u0144 przy szybkiej je\u017adzie odkrytym samochodem. Masa pojazdu wynosi 1100 kg. Karoseria wykonana jest z aluminium. Silnik z Chevrolet Corvette (w najnowszej wersji) posiada moc 405 kM. Zawieszenie zaprojektowano na wz\u00f3r konstrukcji wy\u015bcigowych. Pr\u0119dko\u015b\u0107 ograniczono elektronicznie do 250 km\/h. Przy\u015bpieszenie od 0 do 100 km\/h osi\u0105ga w 4,0 sek. Posiada uk\u0142ad satelitarnej nawigacji oraz satelitarnej kontroli diagnostycznej \u2013 Bury Naviflash. Wiele element\u00f3w do jego wyposa\u017cenia zosta\u0142o wykonanych przez firmy o \u015bwiatowej renomie. Jest przeznaczony g\u0142\u00f3wnie na eksport. Przy pracach nad kszta\u0142tem pos\u0142u\u017cono si\u0119 technik\u0105 komputerow\u0105. Tzw. \u201emaster model\u201d zosta\u0142 wykonany na podstawie modelu numerycznego samochodu zapisanego w komputerze, z element\u00f3w wykonanych na obrabiarkach sterowanych numerycznie. Leoparda eksponowano m.in. na przedpremierowym pokazie w Terelleborgu (Szwecja), na targach samochodowych \u201eSalon du Cabriolet et du Coupe\u201d w Pary\u017cu (15-17 IV 2005 r.), w czasie imprezy \u201eAuto VIP Opera\u201d na Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie (27 VIII 2005 r.), na pokazie zamkni\u0119tym z udzia\u0142em kr\u00f3la Szwecji Karola Gustawa XVI (23 X 2005 r.) oraz w programach telewizji Polsat i VOX Channel. W maju 2006 r. samoch\u00f3d poddano testom trakcyjnym w angielskiej firmie Prodrive Automotive Technology. W 2006 r. mieleccy konstruktorzy: Zbys\u0142aw Szwaj, Maksymilian Szwaj i W\u0142odzimierz Adamski otrzymali \u201eNagrod\u0119 I stopnia NOT za zaprojektowanie i techniczne przygotowanie produkcji samochodu \u201eLeopard\u201d za pomoc\u0105 systemu CCCAD\/CAM\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LERMER BRONIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 5 VI 1937 r. w Ja\u015ble, syn Heleny i Karola. W latach 1941-1947 mieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Mielcu (ojciec pracowa\u0142 w fabryce lotniczej) i ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y. Uko\u0144czy\u0142 liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce (1956) i Wydzia\u0142 Lotniczy Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie (1962) z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera elektryka, a nast\u0119pnie uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk technicznych na Wydziale Cybernetyki WAT. Pracowa\u0142 kolejno w: Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych (19 lat), Ministerstwie Obrony Narodowej, Zak\u0142adzie Normalizacji (4 lata) i Ministerstwie Przemys\u0142u oraz jako nauczyciel matematyki w pa\u0144stwowych i prywatnych liceach og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych (13 lat). W okresie stanu wojennego w Polsce (XII 1981 \u2013 VII 1983) pe\u0142ni\u0142 (w stopniu pu\u0142kownika) funkcj\u0119 zast\u0119pcy komisarza wojennego WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a nast\u0119pnie \u2013 komendanta. Wspomaga\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 dyrekcji WSK w negocjacjach maj\u0105cych na celu niedopuszczenie do wycofania si\u0119 zewn\u0119trznych firm z ustale\u0144 kooperacyjnych. Wykazywa\u0142 rozwag\u0119\u00a0w codziennych decyzjach dotycz\u0105cych wewn\u0119trznego funkcjonowania fabryki oraz r\u00f3\u017cnych postaw za\u0142ogi wobec stanu wojennego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEROY MERLIN MIELEC<\/strong>, sklep wielkopowierzchniowy przy ul. Powsta\u0144c\u00f3w 6, w s\u0105siedztwie Galerii Handlowej NAVIGATOR. Jest 54. sklepem w sieci Leroy Merlin w Polsce. Firma ta powsta\u0142a w 1923 r. we Francji. Specjalizuje si\u0119 w sprzeda\u017cy produkt\u00f3w do domu i ogrodu. W Polsce rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 1994 r. Oficjalne otwarcie mieleckiego sklepu odby\u0142o si\u0119 16 XII 2016 r. Jego powierzchnia ca\u0142kowita wynosi oko\u0142o 10 tysi\u0119cy m2, a w tym powierzchnia handlowa \u2013 7 300 m2. Dysponuje oko\u0142o 35 tysi\u0105cami produkt\u00f3w dost\u0119pnych \u201eod r\u0119ki\u201d. Poza sprzeda\u017c\u0105 oferuje us\u0142ugi, m.in. program lojalno\u015bciowy \u201eDOM\u201d dla sta\u0142ych klient\u00f3w, monta\u017ce, projektowanie wn\u0119trz, punkt krawiecki, punkt stolarski, punkt obszywania wyk\u0142adzin i stoisko mieszania farb. Posiada w\u0142asny parking. Zatrudnia oko\u0142o 110 os\u00f3b.\u00a0<\/p>\r\n

LESIAK STANIS\u0141AW,<\/b> urodzony w 1930 r. w Jod\u0142owej. Absolwent Powiatowego Gimnazjum Mechanicznego w D\u0119bicy i Liceum Mechanicznego w D\u0119bicy z matur\u0105 w 1951 r. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na stanowisku konstruktora w Wydziale P\u0142azowo \u2013 Szablonowym, gdzie rozwi\u0105zywa\u0142 problemy zwi\u0105zane z wprowadzeniem do produkcji samolot\u00f3w MiG (Lim). P\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 jako technolog, mistrz i zast\u0119pca kierownika Dzia\u0142u Bada\u0144 Silnika Wysokopr\u0119\u017cnego i od 1969 r. \u2013 kierownik tego dzia\u0142u. By\u0142 czynnym racjonalizatorem produkcji. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 i w 1967 r. uko\u0144czy\u0142 Politechnik\u0119 Krakowsk\u0105 z tytu\u0142em in\u017cyniera, a w 1972 r. \u2013 studia podyplomowe w zakresie ekonomiki przemys\u0142u dla in\u017cynier\u00f3w. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej. By\u0142 cz\u0142onkiem Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d i Zak\u0142adowej Orkiestry D\u0119tej WSK Mielec. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony pracownik WSK Delta Mielec.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LESZCZYCKI STANIS\u0141AW MARIAN<\/strong>, urodzony 8 V 1907 r. w Mielcu, syn Bronis\u0142awa (notariusza, herbu Leszczyc) i Jadwigi z Macharskich. Nauk\u0119 szkoln\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Mielcu. Po wybuchu I wojny \u015bwiatowej rodzina Leszczyckich przenios\u0142a si\u0119 do miejscowo\u015bci Pczerow (p\u00f3\u017aniej Czechos\u0142owacja), a w 1915 r. do Andrychowa. Po \u015bmierci ojca Leszczyccy zamieszkali w Krakowie i tam w 1926 r. Stanis\u0142aw uko\u0144czy\u0142 gimnazjum i zda\u0142 matur\u0119. Od 1917 r. nale\u017ca\u0142 do harcerstwa i udziela\u0142 si\u0119 w pracach spo\u0142ecznych, m.in. w latach 1926, 1927 i 1929 prowadzi\u0142 harcerskie obozy wakacyjne. Ponadto w latach szkolnych interesowa\u0142 si\u0119 histori\u0105 i geografi\u0105,\u00a0a wiedz\u0119 w tych dziedzinach pog\u0142\u0119bia\u0142 poprzez liczne wizyty w miejscach historycznych i w\u0119dr\u00f3wki po Jurze Krakowsko-Cz\u0119stochowskiej i Beskidach. W latach 1926-1929 studiowa\u0142 geografi\u0119 (kierunek: antropogeografia) w Instytucie Geograficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego i pod koniec roku 1929 uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Ju\u017c w czasie studi\u00f3w zosta\u0142 zatrudniony jako m\u0142odszy asystent w Instytucie Geograficznym, a po ich uko\u0144czeniu zosta\u0142 mianowany starszym asystentem i na tym stanowisku pracowa\u0142 do wybuchu wojny w 1939 r. W 1932 r. uzyska\u0142 doktorat na podstawie pracy\u00a0Badania geograficzne nad osadnictwem w Beskidzie Wyspowym.<\/em>\u00a0Ponadto dziedzinami jego bada\u0144 by\u0142y: klimatologia (prekursorskie zimowe badania klimatyczne w Wysokich Tatrach w latach 1929-1931), balneologia (problemy bioklimatyczne polskich uzdrowisk, badania w latach 30.), etnografia (badania osadnictwa w Beskidzie Wyspowym i na Podhalu oraz w Alpach Austriackich, Anatolii i Finlandii, lata 30.), turyzmu (organizacja podyplomowego Studium Turyzmu przy UJ) i planowanie regionalne (prowadzenie Biura Regionalnego Planu Zabudowy Okr\u0119gu Krakowskiego). W zwi\u0105zku z zainteresowaniami zawodowymi by\u0142 aktywnym cz\u0142onkiem i przewodnikiem Polskiego Towarzystwa Tatrza\u0144skiego oraz cz\u0142onkiem Polskiego Zwi\u0105zku Narciarskiego. Udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce w Zwi\u0105zku Ziem G\u00f3rskich oraz popularyzowa\u0142 turystyk\u0119 poprzez wyk\u0142ady radiowe i Wyk\u0142ady Powszechne UJ w r\u00f3\u017cnych miejscowo\u015bciach Polski po\u0142udniowej oraz wyk\u0142ady w ramach Towarzystwa Uniwersytet\u00f3w Robotniczych TUR. Na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej 6 XI 1939 r. zosta\u0142 aresztowany przez Gestapo (wraz z wieloma profesorami UJ) i wywieziony do wi\u0119zienia we Wroc\u0142awiu, a p\u00f3\u017aniej do hitlerowskich oboz\u00f3w koncentracyjnych w Sachsenhausen i Dachau. Stamt\u0105d wypuszczono go 14 I 1941 r. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 telefonisty w Wodoci\u0105gach Miejskich w Krakowie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Sekcji Opieki nad Przesiedlonymi i Uchod\u017acami Komitetu Opieku\u0144czego RGO. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Biurem Informacji Politycznej AK, przenosi\u0142 r\u00f3\u017cne materia\u0142y przez granic\u0119 na Oraw\u0119 i Spisz. Uczestniczy\u0142 w tajnym nauczaniu uniwersyteckim (1942-1944), prowadz\u0105c zaj\u0119cia z antropogeografii i geopolityki. Uczestniczy\u0142 w dyskusjach nad przysz\u0142o\u015bci\u0105 Polski po pokonaniu hitlerowskich Niemiec. Po wyzwoleniu Krakowa bra\u0142 udzia\u0142 w zabezpieczeniu mienia UJ i uruchomieniu Instytutu Geografii. 15 V 1945 r. uzyska\u0142 habilitacj\u0119 na Wydziale Filozoficznym UJ, we wrze\u015bniu zosta\u0142 mianowany dyrektorem Instytutu Geografii UJ, a w grudniu otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora nadzwyczajnego. W 1948 r. zosta\u0142 przeniesiony na Uniwersytet Warszawski i kierowa\u0142 katedr\u0105 antropogeografii. Doprowadzi\u0142 do powstania w 1950 r. Instytutu Geografii i zosta\u0142 mianowany jego dyrektorem. Rozwin\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 wydawnicz\u0105 i wsp\u00f3\u0142prac\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105 Instytutu. R\u00f3wnocze\u015bnie mocno anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie. Uczestniczy\u0142 jako rzeczoznawca w konferencji w Poczdamie (17 VII \u2013 2 VIII 1945 r.), Bra\u0142 udzia\u0142 w rozmowach na temat polskich granic po\u0142udniowych i wschodnich. W 1945 r. i 1947 r. zosta\u0142 wybrany na pos\u0142a z ramienia PPS, a w latach 1946-1950 pracowa\u0142 w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako wiceminister delegowany przez PPS. W Polskiej Akademii Nauk by\u0142 wybierany do jej prezydium w latach 1952-1968 i 1978-1980 oraz kierowa\u0142 pracami Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju i Komitetu ds. G\u00f3rno\u015bl\u0105skiego Okr\u0119gu Przemys\u0142owego. Pracowa\u0142 tak\u017ce w Komitecie Nagr\u00f3d Pa\u0144stwowych, Polskim Towarzystwie Geograficznym (by\u0142 jego prezesem w latach 1950-1953).\u00a0W czasie wypadk\u00f3w marcowych w 1968 r. opowiedzia\u0142 si\u0119 po stronie m\u0142odzie\u017cy i wkr\u00f3tce potem zosta\u0142 zwolniony z funkcji dyrektora Instytutu Geografii. Intensywnie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z geografami z innych kraj\u00f3w. Szczeg\u00f3ln\u0105 aktywno\u015b\u0107 przejawia\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci IGU (Mi\u0119dzynarodowa Unia Geograficzna), a wyrazem mi\u0119dzynarodowego uznania dla tej pracy by\u0142 wyb\u00f3r na wiceprezydenta IGU w czasie Kongresu w Londynie w 1964 r. i na prezydenta IGU na Kongresie w New Delhi w 1968 r. (Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1972 r.) By\u0142 tak\u017ce ekspertem ECE w Genewie i cz\u0142onkiem Komitetu ds. Ochrony \u015arodowiska w Polsce. Jego dorobek naukowy, opublikowany w latach 1928-1990, stanowi: 627 pozycji, 84 recenzje, 15 map, 251 artyku\u0142\u00f3w i notatek popularnych oraz 5 artyku\u0142\u00f3w\u00a0w prasie podziemnej (1944\/1945). By\u0142 autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem m.in. dw\u00f3ch\u00a0Atlas\u00f3w przemys\u0142u Polski<\/em>, podr\u0119cznika\u00a0Nad map\u0105 Polski<\/em>\u00a0(Warszawa 1980), podsumowania dorobku naukowego\u00a0Geografia jako nauka i wiedza stosowana<\/em>\u00a0(Warszawa 1975) i\u00a0Geografia a planowanie przestrzenne i ochrona \u015brodowiska<\/em>\u00a0(Warszawa 1977) oraz\u00a0Geografia Polski spo\u0142eczno-ekonomiczna<\/em>\u00a0(z R. Doma\u0144skim, Warszawa 1991). Kierowa\u0142 pracami nad\u00a0Narodowym atlasem Polski<\/em>\u00a0i bibliografi\u0105\u00a0National Atlases<\/em>\u00a0(5 tom\u00f3w). W uznaniu tego olbrzymiego dorobku otrzyma\u0142 m.in. trzy doktoraty honoris causa: Uniwersytetu Karola w Pradze, Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Poznaniu i Uniwersytetu Warszawskiego, a tak\u017ce 19 tytu\u0142\u00f3w cz\u0142onka honorowego towarzystw geograficznych w r\u00f3\u017cnych krajach, tytu\u0142 Honorowego Laureata IGU, Z\u0142oty Medal Kr\u00f3lewskiego Kanadyjskiego Towarzystwa Geograficznego i funkcj\u0119 kanclerza Uniwersytetu w Cambridge (USA). W 1975 r. przyznano mu Nagrod\u0119 Pa\u0144stwow\u0105 II stopnia (zespo\u0142ow\u0105), a w 1986 r. \u2013 Nagrod\u0119 Pa\u0144stwow\u0105 I stopnia za ca\u0142okszta\u0142t wk\u0142adu naukowego w rozw\u00f3j nauk geograficznych. Ponadto zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony wieloma wysokimi odznaczeniami pa\u0144stwowymi i resortowymi. Zmar\u0142 17 VI 1996 r. Spoczywa na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. Jego imi\u0119 przyj\u0105\u0142 Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN w Warszawie.<\/p>\r\n

LESZCZY\u0143SKA MARIA (z domu MODZELEWSKA),<\/b> urodzona 21 XI 1923 r. w G\u0142adczynie, powiat pu\u0142tuski, c\u00f3rka Mariana i Wandy z Grabowskich. Absolwentka Gimnazjum Si\u00f3str Zmartwychwstanek w Warszawie z matur\u0105 w 1943 r. Po maturze pracowa\u0142a jako sekretarka w firmie budowlanej w Warszawie. Po upadku powstaniu warszawskiego zosta\u0142a wywieziona z rodzin\u0105 do Pruszkowa, a p\u00f3\u017aniej do Ko\u0144skich. Po wyzwoleniu mieszka\u0142a w Krakowie i potem w Gdyni, gdzie pracowa\u0142a w firmie budowlanej, a nast\u0119pnie Oddziale Rolniczym \u201eSpo\u0142em\u201d. W latach 1947-1951 odby\u0142a studia na Wydziale Malarstwa Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Sztuk Pi\u0119knych w Sopocie \u2013 Gda\u0144sku. W roku uko\u0144czenia studi\u00f3w zosta\u0142a przyj\u0119ta do Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w oraz zatrudniona na Wydziale Architektury Politechniki Gda\u0144skiej. Na tej uczelni pracowa\u0142a do emerytury w 1990 r., ostatnio na stanowisku profesora sztuk pi\u0119knych PG. Specjalizowa\u0142a si\u0119 w malarstwie monumentalnym, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce w mozaikach i witra\u017cach. Pierwsze obrazy sztalugowe prezentowa\u0142a na wystawach ju\u017c w czasie studi\u00f3w, m.in. w 1951 r. w warszawskiej Zach\u0119cie, w wystawie zbiorowej prof. Hanny Jasi\u0144skiej-\u017bu\u0142awskiej i jej student\u00f3w. W 1955 r. wykona\u0142a (we wsp\u00f3\u0142pracy z Barbar\u0105 Massalsk\u0105) mozaik\u0119 \u201eTarcza zegara s\u0142onecznego\u201d, kt\u00f3r\u0105 zaprezentowano na wystawie \u201eTkaniny i mozaiki\u201d w Warszawie. Najbardziej znane jej dzie\u0142a to witra\u017ce w ko\u015bciele Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Stalowej Woli, ko\u015bciele \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a w Sopocie, mozaika w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, kamienno-szklana mozaika elewacji Narodowego Banku Polskiego w Warszawie i gobeliny w Ambasadzie Polskiej w Moskwie. Wpisa\u0142a si\u0119 na trwa\u0142e do historii Mielca, projektuj\u0105c i wykonuj\u0105c witra\u017ce w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Bra\u0142a udzia\u0142 w wielu konkursach mi\u0119dzynarodowych i krajowych i zdoby\u0142a szereg nagr\u00f3d. Opracowa\u0142a biogramy swojej najbli\u017cszej rodziny do s\u0142ownika biograficznego Ziemianie polscy XX wieku.<\/i> Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w 1990 r. Zmar\u0142a w 2003 r. i zosta\u0142a pochowana na cmentarzu w Gdyni.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LESZKIEWICZ ANNA KAROLINA (z domu KONASZEWSKA),<\/strong>\u00a0urodzona 6 VII 1978 r. w Mielcu, c\u00f3rka Romana i Ireny z domu Pi\u0105tek. Uko\u0144czy\u0142a Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Doros\u0142ych przy Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 w Mielcu oraz kurs choreograficzny dla nauczycieli i pracownik\u00f3w instytucji kultury w Kielcach. W latach szkolnych wyst\u0119powa\u0142a w szkolnych zespo\u0142ach artystycznych, a nast\u0119pnie w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d Mieleckiego O\u015brodka Kultury (p\u00f3\u017aniej Domu Kultury SCK) w Mielcu. Od 2004 r. pracuje w Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu na stanowisku instruktora choreografa. Prowadzi Zesp\u00f3\u0142 Ta\u0144ca Nowoczesnego \u201eFlamingi\u201d (zdoby\u0142 szereg nagr\u00f3d) oraz klasy taneczne w Szkole Podstawowej nr 1 im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu. Specjalizuje si\u0119 w musicalach, przygotowywanych z mieleck\u0105 m\u0142odzie\u017c\u0105, we wsp\u00f3\u0142pracy z innymi instruktorami SCK. Zrealizowa\u0142a dotychczas:\u00a0Si\u0119 kr\u0119ci Grease<\/em>\u00a0(premiera 3 VI 2011 r.),\u00a0Hakuna Matata \u2013 chwytaj dzie\u0144<\/em>\u00a0(4 VI 2013 r.),\u00a0Michael Jackson show<\/em>\u00a0(6 VI 2014 r.),\u00a0W tym roku \u015bwi\u0105t nie b\u0119dzie<\/em>\u00a0(10 XII 2015 r.),\u00a0Siostrzyczki<\/em> (14 XII 2019). Wyr\u00f3\u017cniona m.in. nagrod\u0105 Prezydenta Miasta Mielca i tytu\u0142em \u201ePozytywnego Mielczanina\u201d w dziedzinie kultury w 2015 r. w konkursie portalu hej.mielec.pl.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LESZKIEWICZ LEOPOLD<\/strong>, urodzony 8 X 1895 r. w miejscowo\u015bci Nawsie ko\u0142o Brzostka, syn Franciszka i Anieli z Koniecznych. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w D\u0119bicy. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Brzostku i z oddzia\u0142em tego Zwi\u0105zku (pod dow\u00f3dztwem dr. R. Lacha) zg\u0142osi\u0142 si\u0119 w pierwszych dniach sierpnia 1914 r. na zbi\u00f3rk\u0119 Legion\u00f3w w Oleandrach. W 3 kompanii V batalionu wyruszy\u0142 8 VIII w kierunku Kielc. W 1914 r. uczestniczy\u0142 w bitwach pod Nowym Korczynem, Opatowcem, Laskami, Borzechowem i Ulin\u0105 Ma\u0142\u0105. 3 II 1915 r. zosta\u0142 przeniesiony do 2 kompanii VI batalionu i walczy\u0142 w bitwach: nad Nid\u0105, pod \u017bernikami k\/Opatowa, O\u017carowem, Tar\u0142owem, Wy\u017cniank\u0105, Urz\u0119dowem, Jastkowem, Kamionk\u0105, Wysokiem Litewskiem, Anuszewiczami, Bereczem, Maniewiczami, Sobieszycami, Jab\u0142onk\u0105 Wielk\u0105, Kamieniuch\u0105 (w tej bitwie zosta\u0142 ranny), Podgaciami, Miedwie\u017c\u0105 i Kostiuchn\u00f3wk\u0105. Szczeg\u00f3lnym m\u0119stwem i do\u015bwiadczeniem bojowym wykaza\u0142 si\u0119 w bitwie pod \u017bernikami, kiedy po \u015bmierci dow\u00f3dcy plutonu obj\u0105\u0142 jego dow\u00f3dztwo, wzi\u0105\u0142 do niewoli 19 je\u0144c\u00f3w i utrzyma\u0142 atakowan\u0105 pozycj\u0119 do nadej\u015bcia posi\u0142k\u00f3w. (Za ten bojowy czyn zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Srebrnym Virtuti Militari kl. V nr 7252). 12 VII 1916 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 kaprala. Walczy\u0142 jeszcze pod Jeziorn\u0105, Wo\u0142czeskiem i Sitowiczami oraz uczestniczy\u0142 w walkach pozycyjnych nad Styrem. W czasie kryzysu przysi\u0119gowego stan\u0105\u0142 po stronie J. Pi\u0142sudskiego. W odwecie zosta\u0142 wcielony do armii austriackiej, a nast\u0119pnie przeniesiony na front w\u0142oski i skierowany do batalionu karnego. W bitwie pod Colnegliano odni\u00f3s\u0142 ci\u0119\u017ckie rany. Straci\u0142 praw\u0105 r\u0119k\u0119 do po\u0142owy ramienia, a lewa d\u0142o\u0144 zosta\u0142a uszkodzona. Po powrocie z frontu w 1918 r. (jeszcze przed ko\u0144cem wojny) zamieszka\u0142 w Krakowie i w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 POW, a w listopadzie tego roku uczestniczy\u0142 w rozbrajaniu austriackiego wojska. W poszukiwaniu stabilizacji \u017cyciowej powr\u00f3ci\u0142 do rodzimego Brzostka, gdzie jako inwalidzie wojennemu (za wstawiennictwem samego J. Pi\u0142sudskiego) przydzielono mu hurtowni\u0119 tytoniu. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w miejscowej zwierzchno\u015bci gminnej, Zwi\u0105zku Strzeleckim, OSP i Kasie Stefczyka oraz reprezentowa\u0142 Brzostek w Radzie Powiatowej w Ja\u015ble. K\u0142opoty z utrzymaniem powi\u0119kszaj\u0105cej si\u0119 rodziny, a by\u0107 mo\u017ce tak\u017ce wie\u015bci o dobrych perspektywach miast wchodz\u0105cych w sk\u0142ad COP-u, sk\u0142oni\u0142y go do przeniesienia si\u0119 do Mielca. Tu w 1937 r. r\u00f3wnie\u017c powierzono mu prowadzenie hurtowni tytoniu. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do ZWZ-AK i udziela\u0142 si\u0119 w organizacjach opieku\u0144czych. Po II wojnie \u015bwiatowej pracowa\u0142 w PUPiK \u201eRuch\u201d. Poza Srebrnym Krzy\u017cem VM Kl. V (17 V 1922 r.) wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Odznak\u0105 I Brygady \u201eZa Wiern\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119\u201d (6 VIII 1916 r.), Srebrnym Medalem Waleczno\u015bci IIII Kl. (9 III 1917 r.), Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci (20 IX 1932 r.), Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (29 IX 1938 r.) i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych (1 X 1961 r.). Zmar\u0142 21 XII 1965 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LE\u015a ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 17 XI 1948 r. w Goleszowie, powiat mielecki, syn Franciszka i Genowefy z domu W\u00f3jcik. Absolwent Technikum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1967 r. W tym okresie udziela\u0142 si\u0119 w organizacjach m\u0142odzie\u017cowych, m.in. by\u0142 przewodnicz\u0105cym Ko\u0142a ZMW w Goleszowie. Po maturze zosta\u0142 zatrudniony w PUPiK \u201eRuch\u201d w Mielcu na stanowisku kierownika odbioru jako\u015bciowego i inwentaryzacji. W l975 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Banku Rolnego w Kolbuszowej na stanowisko inspektora d\/s kredyt\u00f3w, a w latach 1975-1978 by\u0142 lustratorem w Banku Gospodarki \u017bywno\u015bciowej Oddzia\u0142 Wojew\u00f3dzki w Rzeszowie. W 1978 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym jako kierownik Dzia\u0142u Rewizji i Inwentaryzacji. W 1979 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1989 r. W tym okresie uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Ekonomiczn\u0105 w Warszawie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. W 1989 r. powierzono mu organizacj\u0119 Filii, a nast\u0119pnie Oddzia\u0142u Pierwszego Komercyjnego Banku S.A. w Mielcu i jako dyrektor tego banku pracowa\u0142 do 1999 r. W 1996 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie. W latach 1999-2002 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zak\u0142ad\u00f3w Mi\u0119snych \u201eBeef-San\u201d w Sanoku i wprowadzi\u0142 t\u0119 firm\u0119 na Polsk\u0105 Gie\u0142d\u0119 Papier\u00f3w Warto\u015bciowych. Od 2003 r. pracowa\u0142 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu na stanowisku kierownika Biura Koszt\u00f3w i Cen. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Odznak\u0105 Banku Gospodarki \u017bywno\u015bciowej \u201eZa Zas\u0142ugi dla Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Bankowej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LE\u015a KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 20 IX 1945 r. w Goleszowie, syn Franciszka i Genowefy z domu W\u00f3jcik. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1963 r. W 1966 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Oficer\u00f3w Po\u017carnictwa w Warszawie i otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika po\u017carnictwa. Praktyk\u0119 zawodow\u0105 odby\u0142 w Powiatowej Komendzie Stra\u017cy Po\u017carnych w Mielcu, a od 7 IX 1966 r. rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 po\u017carnicz\u0105 w Zawodowej Zak\u0142adowej Stra\u017cy Po\u017carnej WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowisku oficera. W 1967 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 komendanta tej jednostki, a 1 X 1983 r. \u2013 jej komendantem i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 30 IX 1991 r. W okresie dowodzenia jednostk\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0142 jeden z najwy\u017cszych w wojew\u00f3dztwie wska\u017anik\u00f3w skadrowania i wyszkolenia bojowego oraz bardzo dobry standard wyposa\u017cenia technicznego. Potwierdzeniem tego by\u0142y zwyci\u0119stwa i czo\u0142owe miejsca ZZSP WSK \u201ePZL-Mielec\u201d w zawodach wojew\u00f3dzkich, w \u0107wiczeniach i sprawdzianach operacyjnych oraz start aspiranta Bogus\u0142awa Wr\u00f3bla i starszego kaprala Wies\u0142awa Misiaka w reprezentacji Polski na zawodach mi\u0119dzynarodowych. 4 V 1991 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia majora po\u017carnictwa, a 1 X tego roku zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko Komendanta Rejonowego Stra\u017cy Po\u017carnych w Mielcu. Na skutek reorganizacji i powo\u0142ania Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej i Jednostek Ratowniczo-Ga\u015bniczych 1 VII 1992 r. zosta\u0142 powo\u0142any (ju\u017c jako m\u0142odszy brygadier) na stanowisko dow\u00f3dcy Jednostki Ratowniczo-Ga\u015bniczej Nr 1 w Mielcu i zajmowa\u0142 je do momentu \u015bmierci 4 IV 1993 r. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami pa\u0144stwowymi i po\u017carniczymi, w tym Z\u0142otym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LE\u015a KRZYSZTOF ALEKSANDER<\/strong>, urodzony 6 III 1967 r. w Krakowie, syn Stanis\u0142awa i Ireny z domu Mazur. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105 i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Mielcu. Otrzyma\u0142 te\u017c dyplom mistrzowski w zakresie mechaniki pojazdowej i elektromechaniki pojazdowej z Izby Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie. W latach 1982-1989 pracowa\u0142 w WSK Mielec i w tym czasie odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 (1986-1988). Po epizodzie z prowadzeniem ma\u0142ej gastronomii w O\u015brodku Wypoczynkowym w Rzemieniu ko\u0142o Mielca (1989 r.) rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 o profilu mechanika pojazdowa i elektromechanika. W latach 1990-1992, dzia\u0142aj\u0105c w sp\u00f3\u0142ce z Tadeuszem Dzia\u0142o i Marianem \u017belazko, utworzy\u0142 firm\u0119 \u201eReg-Benz\u201d, kt\u00f3ra rozwija si\u0119 do dzi\u015b. W jej ramach prowadzona jest stacja paliw, salon sprzeda\u017cy samochod\u00f3w, autoryzowany punkt obs\u0142ugi i motel. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Od 1983 r. jest cz\u0142onkiem LOK, a od 2000 r. wiceprezesem Zarz\u0105du Rejonowego LOK w Mielcu. Ma stopie\u0144 sier\u017canta w stanie spoczynku. Posiada licencj\u0119 strzeleck\u0105 i uczestniczy w zawodach strzeleckich. Wraz z firm\u0105 wspiera dzia\u0142alno\u015b\u0107 MIVA Polska \u2013 organizacji pomagaj\u0105cej misjonarzom pracuj\u0105cym g\u0142\u00f3wnie w pa\u0144stwach Trzeciego \u015awiata. By\u0142 radnym Rady Miejskiej\u00a0w Mielcu w kadencji 2006-2010. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Strzeleck\u0105, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d oraz tytu\u0142em \u201eHonorowego Wiarusa\u201d za kreowanie pozytywnego obrazu wojska oraz \u017cyczliwe wspieranie spraw zwi\u0105zanych z obronno\u015bci\u0105 wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. 21 XII 2010 r. zosta\u0142 radnym Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2010-2014, w miejsce Janusza Chodorowskiego, kt\u00f3rego wybrano na prezydenta miasta Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LE\u015a \u0141UKASZ JAKUB<\/strong>, urodzony 5 XI 1981 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Zofii z domu Partyka. Absolwent Technikum Elektrycznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 im. Prof. Janusza Groszkowskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2002 r. Studia na Wydziale Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 2007 r. z tytu\u0142em magistra wychowania fizycznego. W latach 2012-2015 pe\u0142ni\u0142 funkcje dyrektora do spraw sprzeda\u017cy i marketingu internetowego w firmach: L.J.Les Ltd i Jewell\u2019s House Ltd. W latach 2003-2012 uprawia\u0142 mieszane sztuki walki (MMA). Jako zawodowy sportowiec reprezentowa\u0142 renomowany klub \u201eWolfslair\u201d w Liverpool. M.in. jako pierwszy i jedyny Polak walczy\u0142 w federacji MMA STRIKEFORCE w LasVegas (druga najwi\u0119ksza na \u015bwiecie federacja MMA). Przez dwa lata klasyfikowano go na pierwszym miejscu w najwi\u0119kszym polskim rankingu MMA kategorii 77 kg. Karier\u0119 w MMA zako\u0144czy\u0142 z bilansem zwyci\u0119stw 9-3-0 i powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Zafascynowany brazylijsk\u0105 sztuk\u0105 walki\u00a0 jiu-jitsu za\u0142o\u017cy\u0142 dru\u017cyn\u0119 BJJ Team Sukata Poland \u2013 Lukasz Les w Mielcu, pod egid\u0105 Sukata International \u2013 lidera mi\u0119dzynarodowego rankingu medalowego w kategorii szk\u00f3\u0142 BJJ. Sam regularnie startuje w mi\u0119dzynarodowych zawodach, w tym tak\u017ce w mistrzowskich. W latach 2015-2019 zdoby\u0142 m.in. 3 tytu\u0142y mistrza Europy i 2 tytu\u0142y wicemistrza. Ponadto pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprezesa Stowarzyszenia Zdrowie i Fitness w Mielcu. Najwa\u017cniejsze sukcesy jako zawodnika BJJ w formu\u0142ach: gi (w kimonie) i no-gi (\u201ez wyko\u0144czeniami\u201d): *2015 r. (br\u0105zowy pas): Mistrzostwa Europy No-Gi (Rzym) \u2013 z\u0142oty medal, Rome Open Gi \u2013 z\u0142oty medal, British National No-Gi \u2013 z\u0142oty medal, Berlin Open No-Gi \u2013 z\u0142oty medal, Berlin Open Gi \u2013 z\u0142oty medal, British Open No-Gi \u2013 z\u0142oty medal; *2016 r. (czarny pas): ME No-Gi (Rzym) \u2013 z\u0142oty medal, Rome Open Gi \u2013 br\u0105zowy medal, London Winter Gi \u2013 br\u0105zowy medal, Chicago Open Gi \u2013 srebrny medal, Chicago Open No-Gi \u2013 z\u0142oty medal; *2017 r. (czarny pas): ME No-Gi (Rzym)\u00a0 \u2013 srebrny medal, Rome Open Gi \u2013br\u0105zowy medal, Zurich Open No-Gi, Paris Open Gi \u2013 zloty medal; *2018 r. (czarny pas): ME No-Gi (Rzym) \u2013 srebrny medal, Rome Open Gi \u2013 br\u0105zowy medal, ADCC Singapur \u2013 srebrny medal, Amsterdam Open Gi \u2013 z\u0142oty medal, Amsterdam Open No-Gi \u2013 srebrny medal, Dublin Open Gi \u2013 srebrny medal, Dublin Open Gi (open weight) \u2013 srebrny medal; *2019 r. (czarny pas): Monachium OpenGi \u2013 srebrny medal, Monachium Open No-Gi \u2013 srebrny medal, ME No-Gi (Rzym) \u2013 z\u0142oty medal, M\u015a No-Gi (Los Angeles) – br\u0105zowy medal; *2022 r.: Dublin Fall International – srebrny medal w NoGi, br\u0105zowy medal w Gi. Ponadto pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprezesa Stowarzyszenia Zdrowie i Fitness w Mielcu. Sportowiec Roku 2019 w Mielcu w plebiscycie TR „Korso”.<\/p>\r\n

\"\"LE\u015a MARTA (z domu CELI\u0143SKA), <\/b>urodzona 20 V 1991 r. w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim, c\u00f3rka Boles\u0142awa i Teresy z domy Dydo. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr III im. W\u0142. Broniewskiego w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim z matur\u0105 w 2010 r. Studiowa\u0142a w Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej im. Stanis\u0142awa Staszica w Krakowie, najpierw na Wydziale Metali Nie\u017celaznych – Zarz\u0105dzanie i In\u017cynieria Produkcji, uzyskuj\u0105c w 2014 r. tytu\u0142 in\u017cyniera, a nast\u0119pnie na Wydziale Zarz\u0105dzania – Zarz\u0105dzanie i In\u017cynieria Produkcji (specjalizacja: logistyka) i w 2015 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra. W 2018 r., po uko\u0144czeniu specjalistycznego kursu, Stowarzyszenie Ksi\u0119gowych w Polsce Oddzia\u0142 Podkarpacki w Rzeszowie nada\u0142o jej kwalifikacje ksi\u0119gowego, a w 2020 r. kwalifikacje specjalisty ds. rachunkowo\u015bci\u00a0 wed\u0142ug wymaga\u0144 okre\u015blonych przez Stowarzyszenie Ksi\u0119gowych w Polsce, opartych na mi\u0119dzynarodowych standardach edukacyjnych ustalonych przez IFAC (Mi\u0119dzynarodowa Federacja Ksi\u0119gowych). W maju 2020 r. za\u0142o\u017cy\u0142a Biuro Rachunkowe MOGEFINANCE Marta Le\u015b. \u015awiadczy us\u0142ugi ksi\u0119gowe i kadrowo-p\u0142acowe zar\u00f3wno stacjonarnie w Mielcu jak i online na terenie ca\u0142ej Polski. W wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 do Rady Miejskiej w Mielcu z ramienia KKW Jacek Klimek. Pracuje jako cz\u0142onek w Komisji Rewizyjnej oraz Komisji Skarg, Wniosk\u00f3w i Petycji.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LE\u015a PAWE\u0141 GRZEGORZ,<\/strong> urodzony 27 VI 1984 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Krystyny z domu Grzelak. Absolwent Liceum Technicznego (profil elektroniczny) CKU im. prof. J. Groszkowskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2003 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie i w 2007 r. uzyska\u0142 licencjat oraz w 2010 r. tytu\u0142 magistra. Tak\u017ce w 2010 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w zakresie prawa dowodowego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. W listopadzie 2007 r. zosta\u0142 przyj\u0119ty do Policji i uko\u0144czy\u0142 kurs podstawowy w Centrum Szkolenia Policji w Legionowie. Po kursie, od 2008 r. rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w Wydziale Prewencji Komendy Powiatowej Policji w Mielcu, a od IX 2009 r. do I 2012 r. pracowa\u0142 w Wydziale Dochodzeniowo-\u015aledczym\u00a0 KPP w Mielcu jako referent. Kolejny etap s\u0142u\u017cby (II 2012 r. \u2013 IX 2017 r.) odby\u0142 w Wydzia\u0142ach do Zwalczania Zorganizowanej Przest\u0119pczo\u015bci Kryminalnej i Narkotykowej Zarz\u0105du w Rzeszowie Centralnego Biura \u015aledczego Policji na stanowisku specjalisty. W 2015 r. uko\u0144czy\u0142 szkolenie w Wy\u017cszej Szkole Policji w Szczytnie i zosta\u0142 mianowany na stopie\u0144 podkomisarza. We wrze\u015bniu 2017 r. powr\u00f3ci\u0142 do s\u0142u\u017cby w Komendzie Powiatowej Policji w Mielcu. Od 1 III 2019 r. do 22 II 2022 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naczelnika Wydzia\u0142u Kryminalnego, od 23 II 2022 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki I zast\u0119pcy komendanta powiatowego Policji w Mielcu, a nastepnie powierzono mu funkcj\u0119 p.o. komendanta powiatowego i od 1 V 2025 r. – komendanta powiatowego\u00a0 Policji w Mielcu. Posiada stopie\u0144 nadkomisarza. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Policjant\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LE\u015a ROMAN<\/strong>, urodzony 10 IV 1924 r. w Mielcu. Ucz\u0119szcza\u0142 do mieleckich szk\u00f3\u0142. W czasie II wojny \u015bwiatowej losy rzuci\u0142y go na tereny Zwi\u0105zku Radzieckiego. W maju 1943 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do 1 Dywizji Piechoty im. T. Ko\u015bciuszki. Odby\u0142 szkolenie dla oficer\u00f3w o\u015bwiatowo-wychowawczych, a nast\u0119pnie \u2013 jako \u017co\u0142nierz 1 i 2 pu\u0142ku 1 Dywizji Piechoty \u2013 przeszed\u0142 ca\u0142y szlak bojowy od Lenino (by\u0142 ranny) do Berlina. W latach 1945-1947 uczestniczy\u0142 w walkach o utrwalenie w\u0142adzy ludowej. Od 1946 r. by\u0142 cz\u0142onkiem PPR, a nast\u0119pnie PZPR. Przez wiele lat zajmowa\u0142 odpowiedzialne stanowiska w wojskowym aparacie partyjno-politycznym, m.in. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy zwi\u0105zku taktycznego do spraw politycznych, a p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 w s\u0142u\u017cbach kwatermistrzowskich. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1978 r. obroni\u0142 prac\u0119 doktorsk\u0105. By\u0142 d\u0142ugoletnim wyk\u0142adowc\u0105 w Wojskowej Akademii Politycznej. Opublikowa\u0142 szereg rozpraw o tematyce ekonomicznej i gospodarczej. W 1975 r. przeszed\u0142 w stan spoczynku, ale wykazywa\u0142 nadal du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. By\u0142 jednym z organizator\u00f3w, przewodnicz\u0105cym Komitetu Za\u0142o\u017cycielskiego i od 1981 r. pierwszym prezesem Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych w Warszawie. Zosta\u0142 wybrany delegatem na IX Nadzwyczajny Zjazd PZPR (14-20 VII 1981 r.) By\u0142 tak\u017ce pos\u0142em na Sejm PRL IX kadencji. 12 XII 1981 r. zosta\u0142 powo\u0142any w sk\u0142ad Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cami Komandorskim i Kawalerskim OOP, Krzy\u017cem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzy\u017cem Grunwaldu III kl. i Krzy\u017cem Walecznych oraz wieloma innymi odznaczeniami polskimi i zagranicznymi. Zmar\u0142 5 I 1988 r. Spoczywa na wojskowych Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LE\u015aMIANA BOLES\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka uliczka (115 m) na osiedlu Wolno\u015bci. Jest pierwsz\u0105 lew\u0105 boczn\u0105 ulicy X. Dunikowskiego i biegnie w kierunku wschodnim, r\u00f3wnolegle do ul. Wolno\u015bci. Powsta\u0142a w 1977 r. i wtedy te\u017c otrzyma\u0142a patrona. Jej otoczenie stanowi\u0105 domy jednorodzinne z ogr\u00f3dkami.\u00a0
Patron ulicy: BOLES\u0141AW LE\u015aMIAN (a w\u0142a\u015bciwie Lesman) to czo\u0142owy klasyk poezji polskiej. Urodzi\u0142 si\u0119 w 1877 r.(1878 lub 1879) w Warszawie, w rodzinie \u017cydowskiej. Zdoby\u0142 wykszta\u0142cenie prawnicze, ale jego pasjami by\u0142y tw\u00f3rczo\u015b\u0107 poetycka i dzia\u0142alno\u015b\u0107 teatralna. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107, nawi\u0105zuj\u0105c\u0105 do polskich legend ludowych, cechowa\u0142y tajemniczo\u015b\u0107 i niesamowito\u015b\u0107 (wizje, fantastyczne postacie, widziad\u0142a, zjawy i majaki). Napisa\u0142 i wyda\u0142 m.in. zbiory poezji:\u00a0S\u0105d rozstajny, \u0141\u0105ka, Nap\u00f3j cienisty i Dziejba le\u015bna<\/em>, ba\u015bnie o tematyce orientalnej \u2013\u00a0Klechdy sezamowe<\/em>,\u00a0Przygody Sindbada \u017beglarza<\/em>\u00a0i polskiej ludowej \u2013\u00a0Klechdy polskie<\/em>. By\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Teatru Artystycznego w Warszawie i przez pewien czas jego re\u017cyserem, a p\u00f3\u017aniej kierownikiem literackim Teatru Polskiego w \u0141odzi. Pracowa\u0142 tak\u017ce jako notariusz. Zmar\u0142 w 1937 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LE\u015aNA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga uliczka (226 m) na osiedlu S. \u017beromskiego. Tworzy niemal klasyczny tr\u00f3jk\u0105t r\u00f3wnoboczny z ulicami S. \u017beromskiego i Torow\u0105. Ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119. Powsta\u0142a w okresie mi\u0119dzywojennym i rzeczywi\u015bcie prowadzi\u0142a w kierunku lasu, na terenie kt\u00f3rego (po wyci\u0119ciu cz\u0119\u015bci drzew) stoi obecnie Szpital Powiatowy i biegnie ulica Kazimierza Jagiello\u0144czyka. O ile od strony po\u0142udniowej mia\u0142a sta\u0142ych s\u0105siad\u00f3w (kaflarnia, domy prywatne), o tyle od strony p\u00f3\u0142nocnej s\u0105siedzi zmieniali si\u0119. By\u0142y tu m.in. plac targowy i p\u00f3\u017aniej warsztaty Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych, \u201eSklep Polski Jedynka\u201d i supermarket TESCO. Zmieniono nawierzchni\u0119 ulicy i chodnika na kostk\u0119 brukow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LE\u015aNIAK BOGDAN<\/strong>, urodzony 26 IV 1961 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, powiat mielecki, syn Antoniego i Emilii z domu Kopacz. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Mielcu, uzyskuj\u0105c zaw\u00f3d kierowcy-mechanika. W latach 1982-1996 pracowa\u0142 w Miejskiej Komunikacji Samochodowej w Mielcu, a od 1996 r. jest operatorem w\u00f3zka wid\u0142owego w firmie \u201eTermo Organika\u201d S.A. w Mielcu. Od 1979 r. jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi. Nale\u017cy do Ko\u0142a HDK przy PCK w Mielcu. Do 2013 r. odda\u0142 oko\u0142o 59 800 ml krwi. Za t\u0119 niezwykle szlachetn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Honorowego Dawcy Krwi III, II i I stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LE\u015aNIAK JAN<\/strong>, urodzony 24 IV 1883 r. w Rzeszowie, syn Wojciecha. Absolwent Gimnazjum w Rzeszowie z matur\u0105 w 1903 r. Zdoby\u0142 kwalifikacje nauczycielskie i w 1907 r. otrzyma\u0142 posad\u0119 zast\u0119pcy nauczyciela w I Gimnazjum w Rzeszowie. W latach 1910-1912 pracowa\u0142 jako zast\u0119pca nauczyciela w Gimnazjum w Mielcu. Uczy\u0142 j\u0119zyk\u00f3w: polskiego, \u0142aci\u0144skiego i greckiego. Od 1912 r. do 1921 r. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 nauczyciela, a nast\u0119pnie nauczycielem w Gimnazjum w D\u0119bicy. Kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: Gimnazjum w T\u0142umaczu (1921, profesor), Gimnazjum w Jaros\u0142awiu (1921-1926, profesor), IV Gimnazjum w Krakowie (1927-1932, profesor). W latach 1932-1939 pracowa\u0142 jako asystent na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie i wyk\u0142adowca w Studium Pedagogicznym UJ. Powr\u00f3ci\u0142 do Rzeszowa i po wyzwoleniu tego miasta spod okupacji hitlerowskiej (VIII 1944 r.) zosta\u0142 wybrany do pierwszej Rady Miejskiej. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LE\u015aNIAK J\u00d3ZEF JAN<\/strong>, urodzony 26 V 1936 r. w Woli Chorzelowskiej, pow. mielecki, syn W\u0142adys\u0142awa i Stanis\u0142awy z domu Pietryka. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w). Po maturze w 1955 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK jako \u015blusarz, a do 1994 r. pracowa\u0142 na stanowiskach: wytaczacza, kontrolera jako\u015bci, kierownika sekcji organizacji, kierownika dzia\u0142u i kierownika wydzia\u0142u. W tym okresie uko\u0144czy\u0142 studia na Politechnice Krakowskiej w Krakowie z tytu\u0142em in\u017cyniera mechanika (specjalizacja \u2013 samochody i ci\u0105gniki), a nast\u0119pnie \u2013 studia podyplomowe z zakresu ekonomiki i zarz\u0105dzania w SGPiS w Warszawie. By\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 na szkoleniach dla kadry kierowniczej zak\u0142ad\u00f3w pracy przemys\u0142u maszynowego i r\u00f3\u017cnych instytucji. W latach 1957-1959 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Marynarce Wojennej w Gdyni na okr\u0119cie podwodnym ORP \u201eS\u0119p\u201d. W czasie pe\u0142nienia s\u0142u\u017cby uczestniczy\u0142 jako aktor drugoplanowy (wraz z 6. innymi marynarzami z \u201eS\u0119pa\u201d) w realizacji filmu \u201eOrze\u0142\u201d Leonarda Buczkowskiego. (ORP \u201eS\u0119p\u201d by\u0142 bli\u017aniaczym okr\u0119tem ORP \u201eOrze\u0142\u201d, zbudowanym tak\u017ce w stoczni holenderskiej na kr\u00f3tko przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105.) W latach 60. by\u0142 dzia\u0142aczem m\u0142odzie\u017cowym oraz czynnym skoczkiem spadochronowym (uzyska\u0142 III klas\u0119) i cz\u0142onkiem zarz\u0105du Aeroklubu Mieleckiego. W latach 80. i 90. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 radnego Miejskiej Rady Narodowej i Rady Miejskiej w Mielcu. W 1995 r. wyjecha\u0142 do USA. Pracowa\u0142 w firmach: Leterfab – Chicago \u2013 Eddison (1995-1999) i Fax Tool Company Inc. \u2013 SNS (2000-2003), a od 2003 jest zatrudniony w Al Piemonte Nissan. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z organizacj\u0105 kombatanck\u0105 (jego stryj Antoni Pietryka jako \u017co\u0142nierz ameryka\u0144ski zgin\u0105\u0142 w Berlinie w maju 1945 r.) i organizacjami nios\u0105cymi pomoc dzieciom niepe\u0142nosprawnym i ubogim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LE\u015aNIAK MA\u0141GORZATA (z domu WILCZY\u0143SKA),<\/strong> urodzona 7 IV 1956 r. w Rudzie\u0144cu Gliwickim, c\u00f3rka Lecha i Danuty z domu Koch. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 1 w Gliwicach, matur\u0119 zda\u0142a w 1975 r. Studia na Wydziale Wychowania Muzycznego Uniwersytetu \u015al\u0105skiego w Cieszynie uko\u0144czy\u0142a w 1979 r. z tytu\u0142em magistra. W tym samym roku zosta\u0142a zatrudniona w Robotniczym Centrum Kultury (p\u00f3\u017aniej Miejski O\u015brodek Kultury i Samorz\u0105dowe Centrum Kultury) w Mielcu na stanowisku ch\u00f3rmistrza i muzyka akompaniatora. W 1983 r. za\u0142o\u017cy\u0142a Zesp\u00f3\u0142 Piosenki i Ruchu \u201eAbrakadabra\u201d, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w zesp\u00f3\u0142 taneczny i w takiej formule funkcjonuje do dzi\u015b. Przy jego prowadzeniu pocz\u0105tkowo wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z choreografami Lucyn\u0105 Mas\u0142owiec i Marzen\u0105 Gawro\u0144sk\u0105, a od 1992 r. do dzi\u015b wsp\u00f3\u0142pracuje z Alicj\u0105 Skopi\u0144sk\u0105-Parys. Prowadzi te\u017c zespo\u0142y ch\u00f3ralne. M.in. prowadzi\u0142a ch\u00f3r parafialny przy bazylice mniejszej \u015bw. Mateusza (1984-2016) i ch\u00f3r m\u0119ski \u201eMelodia\u201d (1990-1995), a aktualnie prowadzi ch\u00f3r Mieleckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku (od 2012 r.) i ch\u00f3r przy kaplicy Opatrzno\u015bci Bo\u017cej w Woli Mieleckiej (od IX 2016 r.) Najwi\u0119ksze sukcesy odnosi\u0142a z Zespo\u0142em \u201eAbrakadabra\u201d, kt\u00f3ry kilkakrotnie wyst\u0119powa\u0142 za granic\u0105 (Francja, S\u0142owacja, Bu\u0142garia, Macedonia) i wielokrotnie by\u0142 laureatem mi\u0119dzynarodowych, og\u00f3lnopolskich i wojew\u00f3dzkich festiwali i przegl\u0105d\u00f3w zespo\u0142\u00f3w dzieci\u0119cych i m\u0142odzie\u017cowych, m.in. w Kro\u015bnie (2007, 2010), Baranowie Sandomierskim (2009), G\u0142ogowie Ma\u0142opolskim (2010), Krakowie (2011), Przemy\u015blu (2011), Ma\u0142ogoszczy (2012), Zdu\u0144skiej Woli (2012), Bra\u0144sku (2016) i Toruniu (2016), a co najwa\u017cniejsze \u2013 zdoby\u0142 Grand Prix V Mi\u0119dzynarodowego Dzieci\u0119co-M\u0142odzie\u017cowego Festiwalu \u201e\u015awiat, sztuka i morze\u201d w Z\u0142otych Piaskach (Bu\u0142garia) oraz I i II nagrod\u0119 na tym festiwalu w 2012 r. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr oraz Medalem Z\u0142otym Za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119. W 2021 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LE\u015aNIAK STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 6 X 1949 r. w Chrz\u0105stowie, powiat mielecki, syn W\u0142adys\u0142awa i Ludwiki z Duszkiewicz\u00f3w. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. Zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na stanowisku \u015blusarza, a nast\u0119pnie technologa i starszego inspektora do spraw szkolenia (z r\u00f3wnoczesnym oddelegowaniem do pracy na obiektach sportowych FKS Stal). Od lat szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 i do 1975 r. by\u0142 czynnym zawodnikiem FKS Stal. W 1975 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w OBR SK Mielec jako technolog, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Dziale Szkolenia. Nie zerwa\u0142 jednak z pi\u0142k\u0105 r\u0119czn\u0105. Po zdobyciu uprawnie\u0144 s\u0119dziowskich prowadzi\u0142 mecze I i II ligi pa\u0144stwowej, a ponadto pracowa\u0142 jako trener i dzia\u0142acz grup m\u0142odzie\u017cowych pi\u0142ki r\u0119cznej w Stali Mielec a\u017c do rozwi\u0105zania klubu w 1997 r. W latach 1977-1981 by\u0142 kierownikiem administracji ZZGT \u201ePOLGAZ\u201d w Mielcu, za\u015b w latach 1981-1990 \u2013 instruktorem d\/s sportu i rekreacji, a nast\u0119pnie kierownikiem Sp\u00f3\u0142dzielczego Domu Kultury MSM w Mielcu. Od 1990 r. pracowa\u0142 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Budowlanych im. \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej w Mielcu jako nauczyciel wychowania fizycznego. W 1991 r. uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Wychowania Fizycznego w Warszawie (kierunek: wychowanie fizyczne, specjalno\u015b\u0107: rekreacja i turystyka) i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra. W pracy nauczycielskiej z m\u0142odzie\u017c\u0105 ZSB uzyska\u0142 szereg sukces\u00f3w na Og\u00f3lnopolskich Igrzyskach Szk\u00f3\u0142 Budowlanych. W 1997 r., po likwidacji sekcji pi\u0142ki r\u0119cznej FKS Stal, by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Stowarzyszenia Pi\u0142ki R\u0119cznej Stal i pe\u0142ni\u0142 do 2016 r. funkcj\u0119 wiceprezesa do spraw organizacyjnych. Od lat 80. udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce w dzia\u0142alno\u015bci samorz\u0105du osiedla W. Szafera, pe\u0142ni\u0105c w nim r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. by\u0142 wiceprzewodnicz\u0105cym Rady Osiedla. By\u0142 korespondentem Tygodnika \u201eKorso\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 TKKF, Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej II stopnia za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktycznej i wychowawczej oraz Medalem 50-lecia Szkolnego Zwi\u0105zku Sportowego. W 2012 r. zosta\u0142 wybrany na wiceprezesa Podkarpackiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki R\u0119cznej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LE\u015aNIAK-MOCZUK KRYSTYNA (<\/strong>z domu\u00a0LE\u015aNIAK),\u00a0<\/strong>urodzona 26 II 1959 r. w Mielcu, c\u00f3rka Antoniego i Marii z domu Pi\u0105tek. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1978 r. W latach szkolnych mieszka\u0142a w Krzemienicy (powiat mielecki) i anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 miejscowych organizacji spo\u0142ecznych (ZHP, ZSMP, KGW i LZS). Studiowa\u0142a na Wydziale Ekonomiki i Organizacji Przedsi\u0119biorstw Przemys\u0142owych Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej Filia w Rzeszowie i w 1982 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra ekonomii. W okresie studi\u00f3w by\u0142a przewodnicz\u0105c\u0105 grupy dzia\u0142ania ZSP i cz\u0142onkiem Komisji Nauki ZSP. Od 1 IX 1982 r. pracowa\u0142a w Wydziale Zatrudnienia i Spraw Socjalnych Urz\u0119du Miejskiego w Rzeszowie, ale ju\u017c 15 XII 1982 r. przesz\u0142a do Filii UMCS w Rzeszowie, gdzie w Zak\u0142adzie Geografii Ekonomicznej i Planowania Przestrzennego na Wydziale Ekonomicznym pracowa\u0142a na stanowisku asystenta do 30 IX 1988 r. W okresie od 1 X 1988 r. do 30 IX 1997 r. by\u0142a asystentem w Mi\u0119dzywydzia\u0142owym Zak\u0142adzie Nauk Spo\u0142ecznych i Katedrze Ekonomii na Wydziale Marketingu i Zarz\u0105dzania Politechniki Rzeszowskiej. W 1996 r. uzyska\u0142a na Uniwersytecie \u015al\u0105skim w Katowicach doktorat nauk humanistycznych, obroniony z wyr\u00f3\u017cnieniem na podstawie dysertacji doktorskiej Spo\u0142eczno-ekonomiczne skutki bezrobocia w rejonie Mielca w latach 1990-1996. W 1997 r. (1 I \u2013 30 VI) zatrudniona zosta\u0142a w Wojew\u00f3dzkim Urz\u0119dzie Pracy w Rzeszowie na stanowisku inspektora. R\u00f3wnocze\u015bnie od 1 X 1996 r. do 30 VI 2001 r. pracowa\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Spo\u0142eczno-Gospodarczej w Tyczynie jako adiunkt, a w latach 1997-2000 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 prodziekana Wydzia\u0142u Socjologicznego. Ponadto w okresie 1 X 1997 r. \u2013 30 IX 2001 r. by\u0142a tak\u017ce pracownikiem naukowym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie na stanowisku adiunkta i pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Instytutu Socjologii (do 2000 r.) Od 1 X 2001 r. by\u0142a\u00a0 adiunktem w Katedrze Ekonomii na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu Rzeszowskiego. By\u0142a zatrudniona w pi\u0119ciu warszawskich uczelniach: Szko\u0142a Wy\u017csza Collegium Varsoviensis, Wy\u017csza Szko\u0142a Komunikowania, Politologii i Stosunk\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych, Szko\u0142a Wy\u017csza im. Bogdana Ja\u0144skiego, Wy\u017csza Szko\u0142a Nauk Pedagogicznych, Collegium Humanum. W latach 2011-2012 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 rektora w Wy\u017cszej Szkole Biznesu im. bp. Jana Chrapka w Radomiu. W 2013 r. Rada Wydzia\u0142u Nauk Spo\u0142ecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie nada\u0142a jej stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie socjologii wsi. Od tego roku jest profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Nauk Socjologicznych w Kolegium Nauk Spo\u0142ecznych Uniwersytetu Rzeszowskiego. Od wielu lat aktywnie uczestniczy w dzia\u0142alno\u015bci naukowej uczelni i plac\u00f3wek, kt\u00f3rych jest pracownikiem. By\u0142a m.in. kierownikiem tematu badawczego \u201eBezrobocie i jego skutki\u201d w Politechnice Rzeszowskiej, koordynatorem wsp\u00f3\u0142pracy Instytutu Socjologii WSP z uczelniami w Niemczech i Wielkiej Brytanii (w ramach programu \u201eSokrates\u201d), wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu konferencji naukowych. Pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 sekretarza Komitetu Organizacyjnego XI Og\u00f3lnopolskiego Zjazdu Socjologicznego\u00a0\u201eLos i wyb\u00f3r. Geneza i perspektywy spo\u0142ecze\u0144stwa polskiego\u201d,<\/em>\u00a0zorganizowanego przez Polskie Towarzystwo Socjologiczne oraz WSP Rzesz\u00f3w i WSSG w Tyczynie w 2000 r. Wzi\u0119\u0142o w nim udzia\u0142 ponad 1000 os\u00f3b z o\u015brodk\u00f3w akademickich w Polsce i z wielu \u015brodowisk zagranicznych. Od 1996 r. by\u0142a uczestnikiem corocznego seminarium \u201eGospodarka spo\u0142eczno-rynkowa i integracja europejska\u201d w Vlotho (Niemcy). Uczestniczy\u0142a te\u017c w posiedzeniach Rady Strategii Spo\u0142eczno-Gospodarczej przy Urz\u0119dzie Rady Ministr\u00f3w w Warszawie. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci naukowo-pedagogicznej wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a integracji \u015brodowisk m\u0142odych naukowc\u00f3w. W latach 1983-1987 pe\u0142ni\u0142a funkcje przewodnicz\u0105cej M\u0142odych Pracownik\u00f3w Nauki ZSP w Rzeszowie oraz cz\u0142onka Plenum MPN ZSP w Warszawie. By\u0142a opiekunem studenckich k\u00f3\u0142 naukowych w Filii UMCS i Politechnice Rzeszowskiej, m.in. zorganizowa\u0142a 4 obozy naukowe i badania naukowe na temat\u00a0\u201eOceny spo\u0142eczno-ekonomicznej funkcjonowania Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Mielcu\u201d<\/em>\u00a0w 1996 r. Od 2001 r. by\u0142a opiekunem Studenckiego Ko\u0142a Naukowego Polityki Spo\u0142eczno-Gospodarczej na Uniwersytecie Rzeszowskim. *Badania naukowe: zagadnienia mieszcz\u0105ce si\u0119 w subdyscyplinach socjologii: gospodarki, spo\u0142eczno\u015bci lokalnych, wsi, problem\u00f3w spo\u0142ecznych, ruch\u00f3w spo\u0142ecznych. *Funkcje w ramach pracy zawodowej: cz\u0142onek Zespo\u0142u Specjalistycznego w MNiSW ws. wsp\u00f3\u0142pracy z Uniwersytetami Trzeciego Wieku (2016 r.), kierownik projektu mi\u0119dzynarodowego „Cztery elementy natury – harmonia w \u017cyciu codziennym w obwodzie tarnopolskim i w wojew\u00f3dztwie podkarpackim” (2021 r.), cz\u0142onek kilku wydzia\u0142owych i instytutowych komisji, cz\u0142onek Senatu Uniwersytetu Rzeszowskiego (kadencja 2020-2024), cz\u0142onek 20 komisji doktorskich, w tym przewodnicz\u0105ca czterech. Redaktor tematyczny w czasopi\u015bmie naukowym \u201eNier\u00f3wno\u015bci spo\u0142eczne a wzrost gospodarczy\u201d, recenzent wydawniczy 10 monografii i 19 artyku\u0142\u00f3w naukowych. *Sta\u017ce naukowe: Instytut Gospodarki Materia\u0142owej oraz Instytut Rozwoju Wsi i Rolnictwa w Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, Ternopilski Instytut Socjologicznych i Informacyjnych Technologii na Ukrainie. Uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe dla pracownik\u00f3w jednostek naukowych w Wy\u017cszej Szkole Innowacji w Lublinie: \u201eZarz\u0105dzanie projektami unijnymi\u201d (2011 r.) i \u201eMened\u017cer innowacji i transfery wiedzy\u201d (2012 r.). *Publikacje, w tym cz\u0119\u015b\u0107 wydanych za granic\u0105: 416 publikacji, w tym 238 naukowych, m.in. 10 monografii, 2 podr\u0119czniki (wsp\u00f3\u0142autorka), 2 tomy materia\u0142\u00f3w pokonferencyjnych (wsp\u00f3\u0142redaktorka), 176 artyku\u0142\u00f3w publicystycznych, w tym promuj\u0105cych Podkarpacie, a zw\u0142aszcza uczelnie rzeszowskie i rejon Mielca. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 monografii jest wynikiem jej bada\u0144 naukowych w rejonie Mielca: (Bezrobocie strukturalne w rejonie Mielca<\/em>, Politechnika Rzeszowska, Rzesz\u00f3w 1997,\u00a0Spo\u0142eczne skutki bezrobocia w rejonie Mielca<\/em>, Rzesz\u00f3w 1997,\u00a0Ekonomiczne koszty bezrobocia w rejonie Mielca<\/em>, Rzesz\u00f3w 1997),\u00a0Przemiany wiejskich spo\u0142eczno\u015bci lokalnych w odniesieniu do miasta. Studium zmiany systemowej<\/em>, Rzesz\u00f3w 2008,\u00a0Dwie dekady lokalnego bezrobocia (na przyk\u0142adzie powiatu mieleckiego na Podkarpaciu)<\/em>, Rzesz\u00f3w 2010,\u00a0Z kart historii ku przysz\u0142o\u015bci. Jubileusz 80-lecia szkolnictwa ekonomicznego w Mielcu,<\/em>\u00a0Rzesz\u00f3w 2017. Prawie po\u0142owa artyku\u0142\u00f3w naukowych (85) zawiera dane dotycz\u0105ce spo\u0142eczno-ekonomicznych przemian strukturalnych w rejonie mieleckim. Zosta\u0142y one opublikowane w wydawnictwach 17 o\u015brodkach akademickich w kraju. *Udzia\u0142 w konferencjach naukowych:\u00a0 wyg\u0142oszenie 207 referat\u00f3w, w tym 14 za granic\u0105 (Bia\u0142oru\u015b, Czechy, \u0141otwa, Niemcy, S\u0142owacja, Ukraina, W\u0119gry), bierne uczestnictwo w 213 sympozjach, seminariach, sesjach, kongresach. *Zaj\u0119cia dydaktyczne z ok. 60 przedmiot\u00f3w. *Promotor 7 przewod\u00f3w doktorskich, 22 magistr\u00f3w i 169 licencjat\u00f3w. *Praca spo\u0142eczna w stowarzyszeniach: Stowarzyszenie Naturalnego Macierzy\u0144stwa (za\u0142o\u017cycielka, prezesa Zarz\u0105du, 1991 r.), Polskie Towarzystwo Ekonomiczne (cz\u0142onek, 1982 r., prezes ZOW w Rzeszowie w latach 2010-2015, wiceprezes w latach 2015-2021), Polskie Towarzystwo Socjologiczne (skarbnik Zarz\u0105du Oddzia\u0142u w Rzeszowie w latach 1997-2001, cz\u0142onek Komisji Rewizyjnej przy Zarz\u0105dzie Krajowym 2011-2015, cz\u0142onek Zarz\u0105du Sekcji Pracy Socjalnej 2008-nadal, wiceprzewodnicz\u0105cy Zarz\u0105du Oddzia\u0142u w Rzeszowie, 2022 r.), Europejska Unia Kobiet (cz\u0142onek, 2013 r.), Rada Naukowa Mieleckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku (cz\u0142onek, 2013 r.), Towarzystwo Przyjaci\u00f3\u0142 Rzeszowa (cz\u0142onek, 2014 r.), Towarzystwo Przyjaci\u00f3\u0142 Przemy\u015bla i Regionu (cz\u0142onek wspieraj\u0105cy, 2015 r.), Towarzystwo Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej (2020 r.), cz\u0142onek Komisji Rewizyjnej w Stowarzyszeniu na rzecz Rozwoju ZSE „Ekonomik” w Mielcu (cz\u0142onek – za\u0142o\u017cyciel, 2016-nadal), w Stowarzyszeniu Ochrony Pracy (cz\u0142onek, 2017), Krajowej Radzie Ruchu Stowarzysze\u0144 Regionalistycznych Rzeczypospolitej Polskiej (2018 r.) i w Polskim Towarzystwie Polityki Spo\u0142ecznej (2021 r.), wiceprezes zarz\u0105du w Stowarzyszeniu Nasz Dom Rzesz\u00f3w (2016 r.) i w Stowarzyszeniu Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Rzeszowa (2018 r.). Ponadto od 2019 r. jest radn\u0105 w Rzeszowskiej Radzie Senior\u00f3w i pe\u0142ni funkcj\u0119 \u0142awnika w S\u0105dzie Okr\u0119gowym w Rzeszowie, a od 2022 r. jest cz\u0142onkiem Spo\u0142ecznej Rady Kultury przy Urz\u0119dzie Miasta Rzeszowa. Udziela si\u0119 tak\u017ce w ruchu spo\u0142ecznym kobiet o imieniu Krystyna. W zeszytach naukowych Szko\u0142y Wy\u017cszej Collegium Varsoviensis opublikowa\u0142a artyku\u0142 Od kategorii spo\u0142ecznej imienia Krystyna – do ruchu spo\u0142ecznego po\u015bwi\u0119cony analizie socjologicznej integracji imienniczek w perspektywie ruch\u00f3w spo\u0142ecznych. Wyg\u0142osi\u0142a referat\u00a0Jak stworzy\u0107 ruch spo\u0142eczny na przyk\u0142adzie integracji kobiet o imieniu Krystyna<\/em>\u00a0na Mi\u0119dzynarodowej Konferencji Naukowej \u201eKobieta w kulturze, kultura w kobiecie<\/em>\u201d zorganizowanej w 2009 r. na Wydziale Nauk Spo\u0142ecznych Uniwersytetu Gda\u0144skiego. Przeprowadzi\u0142a badania empiryczne na populacji 300 uczestniczek corocznych Zjazd\u00f3w Krystyn i wyda\u0142a monografi\u0119 Fenomen Krystyn. By\u0142a pomys\u0142odawc\u0105 i organizatorem interdyscyplinarnej konferencji naukowej „Kobieto, kim jeste\u015b we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie?<\/em>„, zorganizowanej na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym w Uniwersytecie Rzeszowskim (2012 r.). Od 2011 r. jest liderk\u0105 Ruchu Spo\u0142ecznego Krystyn na Podkarpaciu. W 2012 r. za\u0142o\u017cy\u0142a Stowarzyszenie Krystyn Podkarpackich, w kt\u00f3rym pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du, organizuj\u0105c uroczysto\u015bci i wydarzenia kulturalne. By\u0142a organizatork\u0105 XV Jubileuszowego Zjazdu Krystyn EUROKRYSTYNY 2012 \u201eImieniny Krystyny u rodziny\u201d w Rzeszowie (11-16 III 2012 r.), kt\u00f3ry zgromadzi\u0142 oko\u0142o 600 Krystyn ze wszystkich wojew\u00f3dztw oraz z wielu kraj\u00f3w \u015bwiata. 8 III 2014 r. zorganizowa\u0142a w Mielcu II Podkarpackie Imieniny Krystyn. PIK odbywaj\u0105 si\u0119 corocznie w samorz\u0105dach Podkarpacia. O wp\u0142ywie imienia na \u017cycie dwukrotnie m\u00f3wi\u0142a w TVP2 w programie \u201ePytanie na \u015bniadanie\u201d. *Odznaczenia, wyr\u00f3\u017cnienia: Srebrny Krzy\u017c Zas\u0142ugi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal Pami\u0105tkowy Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego, Statuetka Starosty Mieleckiego za dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z powiatem mieleckim (2022), liczne dyplomy i podzi\u0119kowania; biogramy w szeregu wydawnictw, m.in.: Sylwetki Rzeszowian<\/em>, Rzesz\u00f3w 2013,\u00a0S\u0142ownik biograficzny profesor\u00f3w Uniwersytetu Rzeszowskiego<\/em>, Rzesz\u00f3w 2016,\u00a0Encyklopedia osobisto\u015bci Rzeczypospolitej Polskiej, 2018, 100 wp\u0142ywowych kobiet<\/em>, Rzesz\u00f3w 2021. Zdoby\u0142a tytu\u0142y \u201eMiss Krystyn 2013\u201d, \u201ePrzedsi\u0119biorcza kobieta 2015\u201d. Utrzymuje systematyczne kontakty z Mielcem i subregionem mieleckim. Znacz\u0105ca cz\u0119\u015b\u0107 jej bada\u0144 naukowych i publikacji zwi\u0105zana jest z ziemi\u0105 mieleck\u0105. Mieleckie problemy i osi\u0105gni\u0119cia przedstawia\u00a0 na konferencjach naukowych w kraju i za granic\u0105.<\/p>\r\n

LETNIA (ULICA)<\/strong>, ulica na osiedlu Wojs\u0142aw. Biegnie od ul. Wojs\u0142awskiej w kierunku toru kolejowego. Ma oko\u0142o 330 m d\u0142ugo\u015bci i utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119. Nazw\u0119, wnioskowan\u0105 przez mieszka\u0144c\u00f3w, otrzyma\u0142a 11 II 2010 r. na sesji Rady Miejskiej. Charakterystycznym obiektem, usytuowanym przy skrzy\u017cowaniu ul. Letniej z ul. Wojs\u0142awsk\u0105, jest pawilon z serwisem firmy Husqvarna. Dalej znajduj\u0105 si\u0119 domy prywatne, niekt\u00f3re w budowie.<\/p>\r\n

LETNIEGO PORANKA (ULICA), <\/b>kr\u00f3tka ulica wewn\u0105trzosiedlowa na osiedlu Rzoch\u00f3w, r\u00f3wnoleg\u0142a do ul. Porannych mgie\u0142 i ul. Kolejowej. Ma kszta\u0142t litery L i kr\u00f3tszym ramieniem \u0142\u0105czy si\u0119 z ul. Porannych mgie\u0142. Biegnie przy dzia\u0142kach budowlanych, przeznaczonych pod budow\u0119 dom\u00f3w jednorodzinnych, a z drugiej strony przy terenie rolniczym. Ma nawierzchni\u0119 z kruszywa. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a Uchwa\u0142\u0105 nr LXX\/725\/2024 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 22 II 2024 r. Nazw\u0119 ulicy zaproponowali jej przyszli mieszka\u0144cy, kt\u00f3rych zafascynowa\u0142 pi\u0119kny poranny pejza\u017c od strony p\u00f3\u0142nocno-wschodniej.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEWANDOWSKA ANNA (z domu KLIMEK),<\/strong>\u00a0urodzona 13 II 1959 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Janiny z domu \u015awierczek. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1978 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Chemii Politechniki Rzeszowskiej (specjalno\u015b\u0107: chemia i technologia organiczna)\u00a0i w 1983 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W latach 1983-1990 pracowa\u0142a w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d w Dziale Chemicznym TTM-3, a od 1990 r. jest nauczycielk\u0105 chemii w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika w Mielcu. R\u00f3wnolegle kszta\u0142ci\u0142a si\u0119, ko\u0144cz\u0105c kolejno: Studium Pedagogiczne w O\u015brodku Doskonalenia Nauczycieli w Rzeszowie (1985), Studium Przygotowania Pedagogicznego w Politechnice Rzeszowskiej (2001) oraz Studia Podyplomowe (w zakresie: Zarz\u0105dzanie O\u015bwiat\u0105 i Przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107) w WSGiZ w Mielcu (2001). Uzyska\u0142a: I stopie\u0144 specjalizacji zawodowej (1998), uprawnienia egzaminatora OKE egzaminu maturalnego z chemii (2001) i stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego (2003). Realizuje w\u0142asny autorski program nauczania chemii. Jest opiekunem pracowni chemicznej. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca zaj\u0119ciom pozalekcyjnym, prowadz\u0105c spo\u0142ecznie k\u00f3\u0142ko chemiczne i przygotowuj\u0105c uzdolnionych uczni\u00f3w do Olimpiady Chemicznej. W tym zakresie osi\u0105ga wybitne rezultaty. W latach 1996-2002 oko\u0142o 40 jej uczni\u00f3w startowa\u0142o w zawodach okr\u0119gowych, a jedenastu w fina\u0142ach centralnych, zdobywaj\u0105c czterokrotnie tytu\u0142y laureat\u00f3w. Najwi\u0119kszym sukcesem by\u0142o zdobycie przez Joann\u0119 Drozd srebrnego medalu na Mi\u0119dzynarodowej Olimpiadzie Chemicznej w Melbourne (1998). Licz\u0105ce si\u0119 sukcesy odnie\u015bli jej uczniowie tak\u017ce w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Chemicznym Politechniki Warszawskiej, zdobywaj\u0105c dwukrotnie tytu\u0142y laureat\u00f3w i trzy wyr\u00f3\u017cnienia. By\u0142a inspiratorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem dw\u00f3ch sesji popularnonaukowych z chemii. Jest wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Mi\u0119dzyszkolnego Zespo\u0142u Przedmiotowego z Chemii, skupiaj\u0105cego nauczycieli z terenu Mielca. Poza chemi\u0105 pasjonuje si\u0119 teatrem, m.in. przygotowa\u0142a z m\u0142odzie\u017c\u0105 i prezentowa\u0142a w Mielcu r\u00f3\u017cne inscenizacje teatralne oraz (wsp\u00f3lnie z nauczycielk\u0105 j\u0119zyka polskiego Krystyn\u0105 Mrozik) przygotowa\u0142a m\u0142odzie\u017c do IX Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Kultury M\u0142odzie\u017cy Szkolnej \u201eLipsko \u2013 95\u201d (II miejsce). Jest opiekunk\u0105 szkolnego radiow\u0119z\u0142a. Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a m.in. Nagrod\u0105 I stopnia Ministra Edukacji Narodowej. W latach 2003-2011 prowadzi\u0142a r\u00f3\u017cne formy zaj\u0119\u0107 pozalekcyjnych, g\u0142\u00f3wnie z uczniami uzdolnionymi z dziedziny chemii. W tym czasie pi\u0119ciu uczni\u00f3w zdoby\u0142o tytu\u0142y laureata lub finalisty Olimpiady Chemicznej, a kilku innych zaj\u0119\u0142o czo\u0142owe miejsca w fina\u0142ach Og\u00f3lnopolskich Konkurs\u00f3w Chemicznych organizowanych przez Politechnik\u0119 Warszawsk\u0105, Uniwersytet M. Kopernika w Toruniu i Politechnik\u0119 \u015al\u0105sk\u0105 w Gliwicach. Jest autork\u0105 zbior\u00f3w zada\u0144 maturalnych z chemii, kt\u00f3re zosta\u0142y opublikowane przez Wydawnictwo Szkolne Omega. Od 2008 r. jest aktywnym cz\u0142onkiem Komitetu Organizacyjnego Podkarpackiego Konkursu Chemicznego przy Wydziale Chemii Politechniki Rzeszowskiej, a od 2009 r. prowadzi\u0142a zaj\u0119cia ze studentami niestacjonarnych studi\u00f3w w Zamiejscowym Oddziale Dydaktycznym AGH Krak\u00f3w w Mielcu. Zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona Medalem Komisji Edukacji Narodowej<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEWARTOWSKI APOLINARY<\/strong>, baron, wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciel trzeciej cz\u0119\u015bci Mielca (po Ma\u0142achowskich). Uczestniczy\u0142 w powstaniu listopadowym, by\u0142 majorem w oddziale \u201eBia\u0142ych Krakus\u00f3w\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEWARTOWSKI BRONIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 IV 1844 r.\u00a0 syn Apolinarego i Franciszki z domu Zafig\u00f3rskiej, wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli Mielca. Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. Walczy\u0142 w oddziale majora Edwarda Dunajewskiego. Uton\u0105\u0142 w Wi\u015ble podczas odwrotu oddzia\u0142u do Galicji w dniu 20 VI 1863 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEWCZAK J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 27 XI 1950 r. w Bliziance, powiat strzy\u017cowski, syn Miko\u0142aja i Bronis\u0142awy z domu Jamr\u00f3z. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1968 r. W 1974 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Filozofii Chrze\u015bcija\u0144skiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, w specjalno\u015bci filozofia praktyczna (socjologia) i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filozofii chrze\u015bcija\u0144skiej. Po studiach zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d w charakterze socjologa. Od 1981 r. pe\u0142ni\u0142 funkcje: kierownika Oddzia\u0142u Koordynacji Pracy OC, OHP i Wojska, kierownika Zespo\u0142u Organizacji oraz kierownika Dzia\u0142u Obs\u0142ugi Lecznictwa. R\u00f3wnocze\u015bnie kontynuowa\u0142 studia doktoranckie na macierzystej uczelni w zakresie socjologii moralno\u015bci i na podstawie dysertacji na temat\u00a0Postawy wobec w\u0142asno\u015bci spo\u0142ecznej wybranych kategorii spo\u0142eczno-zawodowych w przedsi\u0119biorstwie przemys\u0142owym<\/em>\u00a0uzyska\u0142 tytu\u0142 naukowy doktora filozofii spo\u0142ecznej (24 VI 1981 r.). W tym okresie zdoby\u0142 tak\u017ce kwalifikacje pedagogiczne, niezb\u0119dne do pe\u0142nienia funkcji wychowawczych w OHP i internacie ZST, wyk\u0142adowcy kurs\u00f3w oraz cz\u0142onka Pa\u0144stwowej Komisji Egzaminacyjnej. W latach 1982-1984 prowadzi\u0142 zaj\u0119cia akademickie z zakresu psychologii og\u00f3lnej i rozwojowej na Politechnice Rzeszowskiej Punkt Konsultacyjny w Mielcu. Po transformacji ustrojowej w 1990 r. powo\u0142any zosta\u0142 na stanowisko sekretarza miasta Mielca i do 1994 r. aktywnie uczestniczy\u0142 we wprowadzaniu reformy samorz\u0105dowej i innych reform w Gminie Miejskiej Mielec. Po up\u0142ywie kadencji i zmianach w samorz\u0105dowych w\u0142adzach miasta w 1994 r. powierzono mu stanowisko dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Mielcu. W 2016 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych formach naukowych i edukacyjnych. W latach 1994-1999 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Fundacji Mi\u0119dzynarodowe Centrum Kszta\u0142cenia i Rozwoju Gospodarczego w Mielcu. Jako wyk\u0142adowca problematyki rozwoju spo\u0142ecznego, upowszechnianej przez MCKiRG, referowa\u0142 i prowadzi\u0142 warsztaty z zakresu \u201ePraw i obowi\u0105zk\u00f3w w budowie demokracji lokalnej\u201d oraz szerokiego spektrum rozwi\u0105zywania konflikt\u00f3w lokalnych, m.in. we Lwowie, Mi\u0144sku i Brze\u015bciu. W latach 1994-1996 bra\u0142 udzia\u0142 w seminariach i warsztatach w Irlandii i Niemczech. W ramach doskonalenia indywidualnego warsztatu pracy uzyska\u0142 w 1998 r. kwalifikacje cz\u0142onka Rad Nadzorczych Jednoosobowych Sp\u00f3\u0142ek Skarbu Pa\u0144stwa oraz w 2001 r. uprawnienia Ministerstwa Edukacji Narodowej do pracy w charakterze eksperta w Komisjach Kwalifikacyjnych dla nauczycieli ubiegaj\u0105cych si\u0119 o awans zawodowy. Od 1999 r. jest wyk\u0142adowc\u0105 socjologii og\u00f3lnej i socjologii rodziny w Kolegium Nauczycielskim w Tarnobrzegu\u00a0i na Uniwersytecie Rzeszowskim (studia zaoczne). W lipcu 2002 r. uzyska\u0142 status nauczyciela dyplomowanego. Jest tak\u017ce wyk\u0142adowc\u0105 filozofii i etyki w biznesie w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie Wydzia\u0142 Zamiejscowy Ekonomii w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEWICKI MIKO\u0141AJ<\/strong>, urodzony w 1771 r., nauczyciel mieleckiej szko\u0142y trywialnej, odnotowany w metrykach w latach 1797\u20131801. Zmar\u0142 30 XI 1801 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. Rzecznej, obok ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Marka nad Wis\u0142ok\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEWI\u0143SKI W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 17 XI 1923 r. w Zdo\u0142bunowie na Wo\u0142yniu, syn Ludwika i Anny z domu \u017bytek. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y Rzemie\u015blniczo-Przemys\u0142owej w Zdo\u0142bunowie, ale nauk\u0119 przerwa\u0142a wojna w 1939 r. Od 1940 r. pracowa\u0142 w miejscowym m\u0142ynie, a od 1941 r. (w czasie okupacji hitlerowskiej) jako \u015blusarz w parowozowni Zdo\u0142bun\u00f3w. Nale\u017ca\u0142 do AK na Wo\u0142yniu. Przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Pracuj\u0105c na kolei, wykona\u0142 wiele indywidualnych ma\u0142ych akcji sabota\u017cowych (np. uszkadzanie cz\u0119\u015bci w parowozach i wagonach). Posiada\u0142 bro\u0144 i uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnego rodzaju akcjach maj\u0105cych na celu przeciwstawienie si\u0119 hitlerowcom i banderowcom. 27 II 1944 r. zosta\u0142 zmobilizowany do Armii Polskiej dowodzonej przez gen. Z. Berlinga i zgodnie z zainteresowaniem zosta\u0142 skierowany do szkolenia lotniczego. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 w Bogurus\u0142awiu i Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 w Krasnem Kucie, lataj\u0105c na samolotach UT-2, Jak-1 i Jak-3. 13 IV 1946 r. zosta\u0142 skierowany do 1 Dywizji My\u015bliwskiej w Krakowie, 16 VI 1946 r. do 1 Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego \u201eWarszawa\u201d, a w 1950 r. \u2013 w stopniu podporucznika \u2013 do nowo utworzonego 11 Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego Pozna\u0144. W latach 1953-1959 s\u0142u\u017cy\u0142 w DLM w \u015awidwinie. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: pilota, starszego pilota, dow\u00f3dcy klucza, dow\u00f3dcy eskadry, dow\u00f3dcy pu\u0142ku i inspektora techniki pilota\u017cu. Szkoli\u0142 si\u0119 na samolotach odrzutowych, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 inspektora techniki pilota\u017cu. W 1959 r. skierowany zosta\u0142 do Mielca na stanowisko pilota-oblatywacza samolot\u00f3w w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Oblatywa\u0142 wszystkie typy samolot\u00f3w, produkowanych w\u00f3wczas w mieleckiej fabryce. W tym okresie uko\u0144czy\u0142 zaocznie Technikum Mechaniczne (profil ekonomiczny) w Mielcu z tytu\u0142em technik ekonomista. W 1962 r. przebywa\u0142 w Indonezji, gdzie oblatywa\u0142 sprzedane mieleckie samoloty odrzutowe i edukowa\u0142 miejscowych pilot\u00f3w. Po powrocie do Mielca (ju\u017c w stopniu podpu\u0142kownika) kontynuowa\u0142 prac\u0119 pilota-oblatywacza oraz szkoli\u0142 instruktor\u00f3w na samolotach TS-11 \u201eIskra\u201d. W 1970 r. z powodu pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia powierzono mu stanowisko kierownika Aeroklubu Zag\u0142\u0119bia Miedziowego Lubin i pracowa\u0142 tam do wrze\u015bnia 1971 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy i powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Dokonania lotnicze zamkn\u0105\u0142 bilansem trzech tysi\u0119cy godzin lot\u00f3w, w tym ponad dwoma tysi\u0105cami godzin na samolotach odrzutowych. Uczestniczy\u0142 w powo\u0142aniu mieleckiego Ko\u0142a Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych (1981) i by\u0142 jego aktywnym cz\u0142onkiem. Od 1983 r. nale\u017ca\u0142 tak\u017ce do Oddzia\u0142u ZBoWiD w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Walkach o Berlin\u201d, Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d. Zmar\u0142 22 IV 1998 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

LEYKO ANDRZEJ,<\/b> urodzony 22 XI 1875 r. w Mielcu, syn Tomasza i Julianny z Piechoci\u0144skich. Ojciec by\u0142 murarzem, tote\u017c od m\u0142odzie\u0144czych lat przyucza\u0142 si\u0119 do zawodu murarskiego. W 1906 r. uzyska\u0142 uprawnienia mistrzowskie. Prowadzi\u0142 lub nadzorowa\u0142 szereg bud\u00f3w na terenie Mielca i okolicznych miejscowo\u015bci. W Mielcu by\u0142y to m.in. kamienica dla Jana \u0141ojczyka (\u201e\u0141ojczyk\u00f3wka\u201d) i bursa gimnazjalna. W Rzochowie nadzorowa\u0142 budow\u0119 plebanii.\u00a0 Zmar\u0142 25 VI 1942 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n

LEYKO BOGDAN,<\/b> urodzony 15 IX 1956 r. w Gliwicach, syn Stefana i Krystyny. Studiowa\u0142 w \u015al\u0105skiej Akademii Medycznej w Zabrzu i w 1981 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. W latach 1981-2000 pracowa\u0142 w Szpitalu Rejonowym w Mielcu, pocz\u0105tkowo na Oddziale Ginekologiczno\u2013Po\u0142o\u017cniczym, a nast\u0119pnie na Oddziale Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych i Kardiologii. W tym okresie uzyska\u0142 I i II stopie\u0144 specjalizacji z zakresu medycyny og\u00f3lnej i specjalizacj\u0119 z zakresu medycyny rodzinnej. Ponadto uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w i szkole\u0144 specjalistycznych. Prowadzi\u0142 te\u017c indywidualn\u0105 praktyk\u0119 lekarsk\u0105 w ramach Medicover. Od 2006 r. jest w\u0142a\u015bcicielem NZOZ Medi \u2013 Center s.c. w Mielcu, kt\u00f3ry oferuje mo\u017cliwo\u015b\u0107 skorzystania z konsultacji i porad lekarzy r\u00f3\u017cnych specjalno\u015bci.\u00a0 Uczestniczy w sympozjach i konferencjach lekarskich. Jest autorem kilku medycznych artyku\u0142\u00f3w naukowych. Pe\u0142ni funkcj\u0119 bieg\u0142ego s\u0105dowego. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Okr\u0119gowej Izby Lekarskiej. Wyr\u00f3\u017cniony tytu\u0142em \u201eNajlepszy lekarz rodzinny wojew\u00f3dztwa podkarpackiego\u201d w Plebiscycie \u201eEskulap 2005\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEYKO EMIL BRONIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 5 V 1888 r. w Mielcu, syn Feliksa i Marii z Kolasi\u0144skich. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y m\u0119skiej w Mielcu ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum w Tarnowie i tam zda\u0142 matur\u0119. Studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1920 r. W okresie mi\u0119dzywojennym pracowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk medycznych, a nast\u0119pnie otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora nadzwyczajnego. Pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 kierownika Zak\u0142adu Farmakologii Wydzia\u0142u Lekarskiego oraz cz\u0142onka Rady Wydzia\u0142owej. W czasie okupacji hitlerowskiej przebywa\u0142 w Wilnie. W 1945 r., po II wojnie \u015bwiatowej i zmianie granic Polski, wraz z wieloma innymi naukowcami z wile\u0144skiego uniwersytetu przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nowo utworzonego Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego. Powierzono mu kierownictwo katedry i Zak\u0142adu Farmakologii w strukturze Wydzia\u0142u Lekarskiego. By\u0142 autorem wielu prac naukowych oraz promotorem prac doktorskich i dyplomowych. Zmar\u0142 3 V 1975 r. Spoczywa na cmentarzu na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEYKO EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 17 III 1922 r. w Mielcu, syn Wiktora i Jadwigi z Hyjk\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, ale nauk\u0119 przerwa\u0142a wojna. W okresie V 1940 r. \u2013 V 1942 r. pracowa\u0142 w niemieckiej firmie budowlanej J. Henniga na terenie D\u0119by i Smoczki. W maju 1942 r. zosta\u0142 przymusowo wcielony do Polskiej S\u0142u\u017cby Budowlanej (Polnische Baudienst) i od 1 I 1943 r. by\u0142 magazynierem magazynu mundurowego i narz\u0119dziowego. Po wojnie doko\u0144czy\u0142 nauk\u0119 w Gimnazjum i Liceum, zdaj\u0105c matur\u0119 w 1946 r. Ponadto uko\u0144czy\u0142 kurs handlowy w Liceum Handlowym. Od 7 I 1947 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Pa\u0144stwowej Centrali Handlowej \u2013 Hurtowni Spo\u017cywczo-Przemys\u0142owej w Mielcu na stanowisku starszego referenta. 1 I 1950 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Centrali Mi\u0119snej w Mielcu jako kierownik Dzia\u0142u Handlowego, a od 1 II 1952 r. przeszed\u0142 do Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Przemys\u0142u Terenowego w Mielcu. Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 na stanowisku kierownika inwestycji, nast\u0119pnie (w okresie 1 IV 1957 \u2013 30 IV 1976 r.) by\u0142 kierownikiem cegielni przy ul. T. Ko\u015bciuszki (obecnie ul. Wojs\u0142awska), a od 1 V 1976 r. do przej\u015bcia na emerytur\u0119 (31 VIII 1981 r.) pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach w administracji. Od 1937 r. nale\u017ca\u0142 do ch\u00f3ru gimnazjalnego \u201eMelodia\u201d pod kierunkiem prof. S. Lachmana. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem k\u00f3\u0142ka dramatycznego, prowadzonego przez prof. Edwarda Grabarskiego. Przez okres okupacji hitlerowskiej, mimo gro\u017c\u0105cego niebezpiecze\u0144stwa, przechowa\u0142 bibliotek\u0119 repertuarow\u0105 i kronik\u0119 \u201eMelodii\u201d oraz instrumenty muzyczne po by\u0142ej orkiestrze gimnazjalnej. Odda\u0142 je 25 II 1946 r. Franciszkowi Saramie, kt\u00f3ry po wojnie podj\u0105\u0142 si\u0119 prowadzenia \u201eMelodii\u201d i jako nauczyciel \u015bpiewu w Gimnazjum i Liceum by\u0142 najlepszym gwarantem w\u0142a\u015bciwego wykorzystania nut i instrument\u00f3w. Uczestniczy\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci ch\u00f3ru m\u0119skiego \u201eMelodia\u201d, a nast\u0119pnie Towarzystwa \u015apiewaczego \u201eMelodia\u201d \u2013 niemal do ostatnich chwil \u017cycia. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Kultury i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 z Wie\u0144cem Laurowym Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr. Zmar\u0142 31 I 2004 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEYKO FELIKS<\/strong>, urodzony 18 X 1840 r. w Mielcu, syn Jakuba i Marianny z domu \u0141ojczyk. Uzyska\u0142 kwalifikacje w zawodzie krawieckim. Prowadzi\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad krawiecki i jako\u015bci\u0105 wyrob\u00f3w zdoby\u0142 sobie powszechny autorytet. W latach 80. i 90. XIX w. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cechmistrza rzemie\u015blniczego dzia\u0142u II, skupiaj\u0105cego r\u0119kodzielnik\u00f3w wykonuj\u0105cych wyroby z tkanin i sk\u00f3ry. W 1895 r. zosta\u0142 przewodnicz\u0105cym w\u0142adz cechowych dzia\u0142u II, a w 1897 r. \u2013 cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Przemys\u0142owego. Przez wiele lat by\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem w\u0142adz miejskich. W latach 1888-1896 (?) pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy burmistrza, a w latach 1904-1908 by\u0142 burmistrzem Mielca. Udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce jako cz\u0142onek Towarzystwa Bursy Gimnazjalnej (od 1907 r.) Zmar\u0142 7 I 1921 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEYKO JAN<\/strong>, urodzony 17 II 1929 r. w Mielcu, syn Tomasza i Wiktorii z domu Kielawa. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i po uko\u0144czeniu trzeciej klasy kontynuowa\u0142 nauk\u0119 w Pa\u0144stwowym Liceum Pedagogicznym w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1950 r. W roku szkolnym 1950\/1951 rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Szkole Podstawowej w Przec\u0142awiu, ale od p\u00f3\u0142rocza zosta\u0142 przeniesiony do Szko\u0142y Podstawowej w Tuszowie Narodowym na stanowisko nauczyciela \u2013 przewodnika Organizacji Harcerskiej i jej w\u0142a\u015bnie po\u015bwi\u0119ca\u0142 najwi\u0119cej czasu. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w chemii i fizyce, ale wykazywa\u0142 tak\u017ce du\u017ce zaanga\u017cowanie w prowadzeniu zaj\u0119\u0107 z wychowania fizycznego. Lubi\u0142 majsterkowa\u0107, m.in. wykona\u0142 dla szko\u0142y wiele pomocy naukowych. W tym okresie uczestniczy\u0142 w kilku kursach specjalistycznych dla dru\u017cynowych OH. Po likwidacji etat\u00f3w przewodnik\u00f3w harcerskich w 1957 r. przeniesiony zosta\u0142 do Szko\u0142y Podstawowej nr 1 w Mielcu na stanowisko nauczyciela fizyki i chemii. W 1960 r. powierzono mu ponadto obowi\u0105zki kierownika Powiatowego O\u015brodka Metodycznego w Mielcu. W latach 60. za\u0142o\u017cy\u0142 i prowadzi\u0142 dwa k\u00f3\u0142ka zainteresowa\u0144 \u2013 fotograficzne i filatelistyczne. 1 IX 1966 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy kierownika Szko\u0142y Podstawowej nr 1 i r\u00f3wnocze\u015bnie odwo\u0142ano z funkcji kierownika POM. W 1969 r. uko\u0144czy\u0142 Studium Nauczycielskie w Kro\u015bnie \u2013 Wydzia\u0142 Zaoczny dla Pracuj\u0105cych (kierunek \u2013 biologia z chemi\u0105). W latach 1971-1972 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 1 w Mielcu. W zwi\u0105zku z reorganizacj\u0105 szkolnictwa podstawowego \u2013 1 IX 1973 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora Zbiorczej Szko\u0142y Gminnej w Mielcu i r\u00f3wnocze\u015bnie zast\u0119pcy dyrektora SP nr 1 w Mielcu. W latach 1977-1978 ucz\u0119szcza\u0142 na studium przygotowawcze, a nast\u0119pnie zda\u0142 egzamin kwalifikacyjny r\u00f3wnowa\u017cny z wy\u017cszym studium zawodowym i otrzyma\u0142 tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. Przyczyni\u0142 si\u0119 znacznie do wybudowania sali gimnastycznej, modernizacji obiektu szkolnego i jego wyposa\u017cenia. Nale\u017ca\u0142 do najbardziej aktywnych dzia\u0142aczy Polskiego Zwi\u0105zku Filatelist\u00f3w Ko\u0142o Nr 38 w Mielcu i konsekwentnie popularyzowa\u0142 filatelistyk\u0119 w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy. (Cz\u0142onkowie szkolnego Ko\u0142a PZF trzykrotnie uczestniczyli w Og\u00f3lnopolskiej Olimpiadzie Filatelistycznej.) Udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce w dzia\u0142alno\u015bci ZNP i TPD. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznaka PZF i Medalem Pami\u0105tkowym 30-lecia PZF oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania III stopnia (1974) i II stopnia (1979) za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktycznej i wychowawczej. Zmar\u0142 9 IV 1983 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEYKO JAN MATEUSZ<\/strong>, urodzony 27 XII 1889 r. w Mielcu, syn Karola i Marii z Je\u017c\u00f3w. Absolwent Studium Nauczycielskiego w Krakowie. Uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej jako \u017co\u0142nierz w wojsku austriackim (1915-1918), pocz\u0105tkowo na W\u0119grzech, a nast\u0119pnie w \u0141a\u0144cucie i Rzeszowie. W latach 1918-1922 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Przykopie, D\u0105browie, Jadownikach Mokrych oraz Knapach i Durdach, a w latach 1922-1924 \u2013 jako nauczyciel kontraktowy w Gimnazjum Pa\u0144stwowym w Mielcu. Od 1924 r. do 1928 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika 4-klasowej szko\u0142y w Woli Wadowskiej, a w latach 1928-1944 tak\u0105 sam\u0105 funkcj\u0119 w szkole w Dulczy Wielkiej. W 1944 r. powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Mielca i do 1948 r. by\u0142 nauczycielem Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Posiada\u0142 rozleg\u0142\u0105 wiedz\u0119, znajomo\u015b\u0107 kilku j\u0119zyk\u00f3w obcych i szereg umiej\u0119tno\u015bci, g\u0142\u00f3wnie artystycznych. Specjalizowa\u0142 si\u0119 zw\u0142aszcza w rysowaniu, m.in. ilustrowa\u0142 jeden z tomik\u00f3w poezji ks. Mateusza Je\u017ca. Pisa\u0142 te\u017c utwory poetyckie, a kilka z nich (Preludium, Sonety) zosta\u0142o opublikowanych w okresie mi\u0119dzywojennym. By\u0142 kolekcjonerem dzie\u0142 sztuki, monet i innych zabytkowych przedmiot\u00f3w, ale zbiory te uleg\u0142y rozproszeniu w czasie okupacji hitlerowskiej i dzia\u0142a\u0144 wojennych 1944-1945. Zmar\u0142 18 III 1976 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEYKO JAN PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 14 I 1870 r., syn Feliksa i Marii z Kolasi\u0144skich. Zdoby\u0142 zaw\u00f3d krawiecki i przej\u0105\u0142 zak\u0142ad po ojcu (Feliksie) przy ul. Pa\u0144skiej (p\u00f3\u017aniej J. Pi\u0142sudskiego i A. Mickiewicza). Dzi\u0119ki niezawodno\u015bci i jako\u015bci wykonywanych us\u0142ug oraz nienagannej postawie obywatelskiej zdoby\u0142 sobie autorytet w mieleckim spo\u0142ecze\u0144stwie i u w\u0142adz administracyjnych. St\u0105d po zawieszeniu samorz\u0105du miasta w zwi\u0105zku z wojn\u0105 (20 I 1920 r.) i rezygnacji Romana D\u0119bickiego z funkcji komisarza wojennego \u2013 funkcj\u0119 t\u0119 powierzono w\u0142a\u015bnie J. P. Leyce. Pe\u0142ni\u0142 j\u0105 a\u017c do wyboru nowych w\u0142adz samorz\u0105dowych (18 II 1927 r.). W tym samym okresie by\u0142 te\u017c prezesem Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej. W 1926 r. zosta\u0142 wybrany do Rady Nadzorczej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eKonsum\u201d w Mielcu i pracowa\u0142 w jej sk\u0142adzie (z niewielkimi przerwami) do 1945 r. 13 XII 1930 r. zosta\u0142 wybrany burmistrzem miasta Mielca i funkcj\u0119 t\u0119 sprawowa\u0142 do 23 VI 1934 r., a nast\u0119pnie \u2013 do wybuchu wojny w 1939 r. \u2013 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 burmistrza. W tym okresie by\u0142 nale\u017ca\u0142 do inicjator\u00f3w o\u017cywienia \u017cycia gospodarczego w Mielcu i zwi\u0119kszenia dochod\u00f3w miasta poprzez m.in. budow\u0119 nowych stajni sp\u0119dowych i nowej rze\u017ani miejskiej. Wspiera\u0142 te\u017c rozbudow\u0119 miejskiej sieci wodoci\u0105gowo-kanalizacyjnej i energetycznej. Ponadto w latach 1930-1932 ponownie prezesowa\u0142 mieleckiej OSP. Zmar\u0142 31 X 1946 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEYKO MA\u0141GORZATA HELENA (z domu WERY\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 11 VII 1953 r. w Mielcu, c\u00f3rka Leona i Janiny z domu Szeliga. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1972 r. Studiowa\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie i w 1977 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra biologii. Po studiach zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 5 w charakterze nauczyciela biologii. W 1985 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z biologii w krakowskiej WSP i przesz\u0142a do pracy w Zespole Szk\u00f3\u0142 Medycznych. W latach 1989-1998 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora Liceum Medycznego, a nast\u0119pnie Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Medycznych. Od 1998 r. jest doradc\u0105 metodycznym w zakresie biologii, a ponadto realizuje godziny dydaktyczne w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu oraz pracuje (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. Anga\u017cuje si\u0119 w r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W kadencji 1994-1998 by\u0142a radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu i przewodnicz\u0105c\u0105 Komisji Ochrony \u015arodowiska, Zdrowia i Spraw Socjalnych, a w kadencjach 1990-1994 i 1998-2002 \u2013 cz\u0142onkiem tej Komisji (spoza Rady). Przez 2 kadencje by\u0142a tak\u017ce cz\u0142onkiem Spo\u0142ecznej Rady Zespo\u0142u Opieki Zdrowotnej w Mielcu, w tym w latach 1999-2002 z ramienia wojewody podkarpackiego. Jest ponadto: liderem Wojew\u00f3dzkiego Zespo\u0142u ds. Nowej Matury z Biologii, egzaminatorem maturalnym z biologii, ekspertem MENiS ds. awansu zawodowego nauczycieli oraz certyfikowanym edukatorem ds. profilaktyki HIV\/AIDS. Opublikowa\u0142a wiele artyku\u0142\u00f3w z zakresu dydaktyki biologii (w czasopismach \u201eAura\u201d i \u201eBiologia w Szkole\u201d), jest wsp\u00f3\u0142autorem trzech podr\u0119cznik\u00f3w z zakresu Wychowania do \u017cycia w rodzinie i dw\u00f3ch projekt\u00f3w edukacyjnych, realizowanych w ramach Wojew\u00f3dzkich Grant\u00f3w Edukacyjnych przyznawanych przez Urz\u0105d Marsza\u0142kowski w Rzeszowie. Jest tak\u017ce doradc\u0105 metodycznym w zakresie biologii i ochrony \u015brodowiska w Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i DN w Mielcu, egzaminatorem maturalnym z biologii i koordynatorem w okr\u0119gu podkarpackim w zakresie matury z biologii. Wyr\u00f3\u017cniona Medalem im. Komisji Edukacji Narodowej. W 2013 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Nagrod\u0105 Ministra Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEYKO MICHA\u0141,<\/strong>\u00a0urodzony 6 III 1884 r. w Mielcu, syn Tomasza i Tekli z Krymskich. Po uko\u0144czeniu Gimnazjum w Tarnowie odby\u0142 praktyk\u0119 aptekarsk\u0105, a nast\u0119pnie zda\u0142 egzamin tyrocynalny (pierwszy egzamin zawodowy). Uko\u0144czy\u0142 dwuletnie studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie z tytu\u0142em magistra farmacji. W 1925 r. zarz\u0105dza\u0142 aptek\u0105 spadkobierc\u00f3w Miczy\u0144skiego w Wieliczce, a nast\u0119pnie zosta\u0142 zatrudniony w Aptece Kasy Chorych w Krakowie (1925-1928). R\u00f3wnocze\u015bnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Krakowskiego Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Zawodowego Farmaceut\u00f3w Pracownik\u00f3w. Od 1930 r. prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 aptek\u0119 w Gorlicach. Fachowo\u015bci\u0105, kultur\u0105 osobista i altruizmem zyska\u0142 sobie niekwestionowany autorytet u gorliczan. W czasie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142 organizacjom konspiracyjnym, dostarczaj\u0105c potrzebnych lekarstw i opatrunk\u00f3w. W czasie \u201ebitwy o handel\u201d w 1951 r. odebrano mu i upa\u0144stwowiono aptek\u0119, a jego przeniesiono do apteki \u201ePod Opatrzno\u015bci\u0105\u201d przy gorlickim rynku. Zmar\u0142 8 II 1965 r. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEYKO MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 I 1894 r. w Mielcu, syn Walentego i Franciszki z domu Czaja. Po uko\u0144czeniu Seminarium Nauczycielskiego w Tarnowie w 1913 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105, prawdopodobnie w okolicach Mielca. W 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w Polskich i zosta\u0142 przydzielony do oddzia\u0142u karabin\u00f3w maszynowych w 3 pu\u0142ku piechoty II Brygady. Oko\u0142o 5 VII 1916 r., prawdopodobnie po walkach pod Guziatyniem, dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej. Zmar\u0142 prawdopodobnie 12 VIII 1918 r. w Ustkamieniogorsku na Syberii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LEYKO TOMASZ ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 25 I 1980 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Ma\u0142gorzaty z Wery\u0144skich. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1999 r. Uko\u0144czy\u0142 Studium Dziennikarskie przy Akademii Pedagogicznej im. KEN w Krakowie z dyplomem w 2002 r., a nast\u0119pnie studiowa\u0142 filologi\u0119 polsk\u0105 w tej\u017ce Akademii i w 2004 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 2003 r. w Telewizji Polskiej SA Oddzia\u0142 Rzesz\u00f3w jako dziennikarz sportowy, komentator i wydawca. Publikowa\u0142 materia\u0142y sportowe w programach regionalnych, m.in. Aktualno\u015bci TV Rzesz\u00f3w, Sportowe Wydarzenia Weekendu i magazynie siatkarskim. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z redakcj\u0105 sportow\u0105 TVP w Warszawie, TVP Sport i Kuriera TVP3. Publikowa\u0142 te\u017c materia\u0142y dotycz\u0105ce Mielca i okolic. W 2006 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Gazety Codziennej \u201eNowiny\u201d i jako dziennikarz sportowy pracowa\u0142 w niej jako wydawca stron sportowych. Redagowa\u0142 materia\u0142y dla portalu internetowego Nowin. Relacjonowa\u0142 dla \u201eNowin\u201d m.in. Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce w Birmingham (Anglia, 2007), Mistrzostwa Europy Kobiet w Pi\u0142ce Siatkowej w \u0141odzi (2009), mecze Ligi \u015awiatowej w Pi\u0142ce Siatkowej M\u0119\u017cczyzn, mecze pi\u0142ki siatkowej kobiet w ramach Grand Prix i mecze polskiej reprezentacji w pi\u0142ce no\u017cnej m\u0119\u017cczyzn. Ponadto w okresie IV \u2013 IX 2007 r. pracowa\u0142 w Agencji Wydawniczo-Reklamowej \u201eKorso\u201d. By\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 i pierwszym redaktorem naczelnym lokalnego tygodnika \u201eKorso Kolbuszowskie\u201d. Od 1995 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z mieleckimi mediami: \u201eWizjerem Regionalnym\u201d, Telewizj\u0105 Kablow\u0105 Gosat Media Oddzia\u0142 Mielec i Radiem Puls FM. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 tak\u017ce z wieloma redakcjami i portalami, m.in. z \u201ePrzegl\u0105dem Sportowym\u201d \u201eEchem Dnia\u201d i portalem handball.pl, a nast\u0119pnie by\u0142 korespondentem diecezjalnego radia RDN Ma\u0142opolska i wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z magazynem \u201eHandball Polska\u201d. Od 2007 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Zwi\u0105zkiem Pi\u0142ki R\u0119cznej w Polsce. Jest spikerem mecz\u00f3w reprezentacji (\u017ce\u0144skiej i m\u0119skiej) i tworzy wsp\u00f3lnie z dj Paw\u0142em Wac\u0142awikiem ich opraw\u0119 muzyczn\u0105. Prowadzi\u0142 m.in.: na warszawskim Torwarze oficjalne powitanie reprezentacji Polski, kt\u00f3ra powr\u00f3ci\u0142a z Mistrzostw \u015awiata w Chorwacji z br\u0105zowymi medalami (2009); I cz\u0119\u015b\u0107 oficjalnych obchod\u00f3w 90-lecia PKOL na Rynku w Krakowie (2009); oficjalne powitanie medalist\u00f3w olimpijskich, m.in. mistrzyni olimpijskiej Justyny Kowalczyk (po Vancouver 2010 oraz po Soczi 2014), mistrza olimpijskiego Zbigniewa Br\u00f3dki (po Soczi 2014) oraz mistrza olimpijskiego Kamila Stocha (po Pjongczang 2018) i mistrzyni olimpijskiej Anity W\u0142odarczyk (po Rio de Janeiro 2016). W 2008 r. zdoby\u0142 licencj\u0119 spikera Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej, uprawniaj\u0105c\u0105 do relacjonowania mecz\u00f3w ekstraklasy. Wsp\u00f3\u0142pracuje te\u017c z mieleckimi klubami jako spiker zawod\u00f3w sportowych. Jest autorem publikacji Stal Mielec Sezon 2009\/2010<\/em> (Mielec 2010). Od VI 2013 r. pracuje w Urz\u0119dzie Marsza\u0142kowskim w Rzeszowie, a od VIII 2013 r. jest rzecznikiem prasowym Marsza\u0142ka Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego, a tak\u017ce kierownikiem biura prasowego. Od 2017 roku jest cz\u0142onkiem rady programowej TVP Oddzia\u0142 Rzesz\u00f3w, a od 2021 r. zasiada w radzie programowej Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie.\u00a0Z okazji 80-lecia powstania Stali Mielec napisa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119\u00a0Bia\u0142o-niebieska<\/em> (Mielec 2019).\u00a0 W 2024 r. prezydent miasta Mielca Rados\u0142aw Sw\u00f3\u0142 powierzy\u0142 mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEYKO ZYGMUNT<\/strong>, urodzony w Mielcu. Po studiach na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra farmacji, a nast\u0119pnie stopie\u0144 doktora filozofii (1912). By\u0142 asystentem na UJ.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LEYLAND MOTORS LIMITED<\/strong>, firma angielska, na jej licencji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d rozpocz\u0119\u0142a w 1967 r. produkcj\u0119 silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych \u201eLeyland\u201d 680. Odt\u0105d produkt ten (udoskonalany) sta\u0142 si\u0119 jednym z najbardziej znanych i markowych wyrob\u00f3w mieleckiej fabryki, a nast\u0119pnie Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

L\u0118CZNAR FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 19 III 1897 r. w \u0141a\u0144cucie, syn J\u00f3zefa i Anny z Dudk\u00f3w. Absolwent Gimnazjum Klasycznego\u00a0w \u0141a\u0144cucie, matura w 1918 r. Studiowa\u0142 na Politechnice we Lwowie i 2 lata na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (matematyka, fizyka). Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej jako \u017co\u0142nierz w armii austriackiej (1915\u20131916), a nast\u0119pnie \u2013 jako ochotnik w polskim wojsku \u2013 uczestniczy\u0142 w rozbrajaniu wojska austriackiego (1 X 1918 \u2013 15 XII 1918) i wojnie polsko\u2013bolszewickiej (15 VII 1920 \u2013 15 I 1921). Pracowa\u0142 jako nauczyciel matematyki w: Prywatnym Gimnazjum w Nisku (1921\u20131922), Gimnazjum w Tarnobrzegu (1924\u20131927) i Gimnazjum w Brodach (1927). W 1927 r. przeniesiony zosta\u0142 do Gimnazjum w Mielcu, gdzie poza nauczaniem matematyki by\u0142 zawiadowc\u0105 gabinetu geometrycznego. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 m.in. referentem powiatowym LOPP w Mielcu, sekretarzem Ko\u0142a LOPP, prezesem Powiatowego Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Mielcu i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Towarzystwa Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego w Mielcu. W 1929 r. otrzyma\u0142 prawo do Medalu Dziesi\u0119ciolecia Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci. Od 1931 r. pracowa\u0142 w III Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Krakowie. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LIBERADZKA HALINA MARIA (z domu KOZAK),<\/strong> urodzona 3 IV 1951 r. w Tarnowskich G\u00f3rach, c\u00f3rka W\u0142odzimierza i Marii z domu Mazur. Zami\u0142owanie do muzyki i ta\u0144ca wynios\u0142a z domu rodzinnego. \u015apiewa\u0142a, ta\u0144czy\u0142a i recytowa\u0142a na uroczysto\u015bciach szkolnych. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 1969 r. Po maturze zosta\u0142a zatrudniona w WSK Mielec jako archiwistka, a nast\u0119pnie kre\u015blarka. W tym czasie wyst\u0119powa\u0142a w zespole kabaretowym \u201eErgo-mix\u201d i \u015bpiewa\u0142a w zespole estradowym \u201eCasusy\u201d przy PPRN w Mielcu. W 1972 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Kulturalno-O\u015bwiatowe w Kro\u015bnie i uzyska\u0142a tytu\u0142 organizatora pracy kulturalno-o\u015bwiatowej. Podczas studi\u00f3w w Kro\u015bnie \u015bpiewa\u0142a w zespole \u201eGrupa E\u201d przy Domu Kultury G\u00f3rnika Naftowca. Skomponowa\u0142a piosenk\u0119 Krosno, Krosno,<\/em> kt\u00f3ra zdoby\u0142a g\u0142\u00f3wn\u0105 nagrod\u0119 w konkursie na piosenk\u0119 Podkarpacia w 1972 r. W latach 1972-1973 pracowa\u0142a w klubie sp\u00f3\u0142dzielczym UWSP \u201ePrzysz\u0142o\u015b\u0107\u201d w Mielcu. W 1975 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny II stopnia (kierunek \u2013 taniec towarzyski) w Wojew\u00f3dzkim Domu Kultury w Rzeszowie. Wtedy te\u017c zosta\u0142a cz\u0142onkiem Federacji Stowarzysze\u0144 i Klub\u00f3w Tanecznych w Polsce. Od 1975 r. do ko\u0144ca 1976 r. pracowa\u0142a w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym w Mielcu jako instruktor kulturalny i prowadzi\u0142a klub ta\u0144ca towarzyskiego. Za\u0142o\u017cy\u0142a zesp\u00f3\u0142 ta\u0144ca towarzyskiego (u\u017cytkowego) \u201eAlpex\u201d, kt\u00f3ry zdoby\u0142 szereg nagr\u00f3d w przegl\u0105dach zespo\u0142\u00f3w artystycznych oraz wyst\u0119powa\u0142 z zespo\u0142em muzycznym \u201eFormat\u201d w uroczysto\u015bciach i imprezach organizowanych przez MPB. Wzi\u0105\u0142 te\u017c udzia\u0142 w I Mistrzostwach Polski Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych w Radomiu w 1976 r., zorganizowanych przez Federacj\u0119 Stowarzysze\u0144 i Klub\u00f3w Tanecznych w Polsce. W latach 1977-1983 pracowa\u0142a w FSiKT – Okr\u0119gowy O\u015brodek Taneczny w Rzeszowie \u2013 Filia w Mielcu z siedzib\u0105 w ODK MSM oraz prowadzi\u0142a zesp\u00f3\u0142 taneczny \u201eEgrotus\u201d przy Liceum Medycznym w Mielcu. W 1979 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny III stopnia (kierunek \u2013 taniec towarzyski) przy Pa\u0144stwowej Szkole Baletowej w Gda\u0144sku. Od 2007 r. zajmuje si\u0119 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 literack\u0105, podpisuj\u0105c swoje utwory podw\u00f3jnym nazwiskiem Halina Liberadzka-Kozak. Jest autork\u0105 m.in. ksi\u0105\u017cki W tanecznym wyzwaniu<\/em>\u00a0(Mielec 2016) i 13 ebook\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 dost\u0119pne w ksi\u0119garniach internetowych w postaci plik\u00f3w elektronicznych:\u00a0Czipownik, Tajemniczy rower, Bi\u017cuteria prababci Adeli, W obj\u0119ciach pasji cz. I, Rozmowa, kt\u00f3rej zabrak\u0142o, W obj\u0119ciach pasji cz. II, Taniec na \u015bnie\u017cnej g\u00f3rze, Oblicza podw\u00f3jnego duetu, Walka o zielon\u0105 spraw\u0119, Ten jedyny, S\u00f3wka, W tanecznym wyzwaniu, W obj\u0119ciach pasji<\/em>\u00a0\u2013 ca\u0142o\u015b\u0107. Od 2015 r. nale\u017cy do Mieleckiej Grupy Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d przy TMZM w Mielcu. Od\u00a0sierpnia 2017 r.\u00a0pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa\u00a0Mieleckiej Grupy Niezrzeszonych Prozaik\u00f3w.\u00a0Wyr\u00f3\u017cniona przez wojewod\u0119 rzeszowskiego tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony dla wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego, na niwie kulturalno-o\u015bwiatowej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM EKONOMICZNE<\/strong>, zob. ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 EKONOMICZNYCH<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM MEDYCZNE<\/strong>, zob. ZESP\u00d3\u0141 SZK\u00d3\u0141 MEDYCZNYCH, POLICEALNE STUDIUM MEDYCZNE<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM OG\u00d3LNOKSZTA\u0141C\u0104CE IM. STANIS\u0141AWA KONARSKIEGO (I LO, wcze\u015bniej LO Nr 26)<\/strong>, \u015brednia ponadpodstawowa, a nast\u0119pnie ponadgimnazjalna szko\u0142a og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ca \u2013 bezpo\u015bredni kontynuator tradycji Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego (najstarszej szko\u0142y \u015bredniej w Mielcu, powsta\u0142ej w 1905 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1948-1954<\/strong>\u00a0Po wprowadzeniu w \u017cycie reformy szkolnictwa og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego szko\u0142a otrzyma\u0142a nazw\u0119 \u201ePa\u0144stwowa Szko\u0142a Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ca Stopnia Licealnego im. Stanis\u0142awa Konarskiego\u201d. Z powodu przej\u015bcia z dwunastoletniego na jedenastoletni okres nauki powsta\u0142y dwa rodzaje klas IX i st\u0105d przej\u015bciowo wzros\u0142a ilo\u015b\u0107 uczni\u00f3w (1949\/50 \u2013 697, 1950\/51 \u2013 689, 1951\/52 \u2013 599, 1953\/54 \u2013 574). Zauwa\u017calnym zjawiskiem by\u0142a rosn\u0105ca z roku na rok ilo\u015b\u0107 dziewcz\u0105t. (Ch\u0142opcy kierowali si\u0119 do szk\u00f3\u0142 zawodowych.) Wydarzeniem 1950 r. by\u0142o wystawienie przez uczni\u00f3w (pod kierunkiem prof. E. Krymskiego) \u201eBalladyny\u201d J. S\u0142owackiego. W 1951 r. warunki funkcjonowania znacznie pogorszy\u0142y si\u0119, gdy\u017c szko\u0142a zosta\u0142a przeniesiona do budynku \u201epod zegarem\u201d (obok ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza), a do budynku gimnazjalnego przy ul. J. Kili\u0144skiego wprowadzono Liceum Pedagogiczne\u00a0i Szko\u0142\u0119 \u0106wicze\u0144. Okres prze\u0142omu lat 40. i 50. oraz pierwszej po\u0142owy lat 50., charakteryzuj\u0105cy si\u0119 m.in. ostr\u0105 walk\u0105 ideologiczn\u0105\u00a0o nowy ustr\u00f3j polityczny w kraju oraz wieloma aktami przemocy, znacznie zredukowa\u0142 du\u017c\u0105 dot\u0105d aktywno\u015b\u0107 kulturaln\u0105 szko\u0142y, m.in. zaprzesta\u0142y dzia\u0142alno\u015bci ch\u00f3r \u201eMelodia\u201d i k\u00f3\u0142ko dramatyczne. Rozwija\u0142a si\u0119 natomiast dzia\u0142alno\u015b\u0107 szkolnej organizacji Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Polskiej (ZMP). Jej znaczenie w funkcjonowaniu szko\u0142y (przy wsparciu \u00f3wczesnych w\u0142adz partyjnych) wzros\u0142o tak dalece, \u017ce niekt\u00f3rzy uczniowie \u2013 dzia\u0142acze ZMP pozwalali sobie nawet na ingerencj\u0119 w sprawy zastrze\u017cone wy\u0142\u0105cznie dla dyrekcji lub grona pedagogicznego. Rozwojowi szko\u0142y nie sprzyja\u0142y te\u017c cz\u0119ste zmiany dyrektor\u00f3w. W 1952 r. usuni\u0119to z nazwy szko\u0142y imi\u0119 S. Konarskiego. Od tego te\u017c roku dyrektorem liceum zosta\u0142 Grzegorz Sieniutycz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1955-1967<\/strong>\u00a0Kolejna reforma szkolnictwa og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w 1955 r. spowodowa\u0142a m.in. formalne rozdzielenie szkolnictwa \u015bredniego od podstawowego, co przynios\u0142o zmian\u0119 nazwy szko\u0142y na \u201eLiceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce Nr 26 w Mielcu\u201d, a wprowadzenie\u00a0w 1966 r. VIII klasy do szko\u0142y podstawowej przed\u0142u\u017cy\u0142o okres nauki do 12 lat. Mimo zmian organizacyjnych i dynamicznie rozwijaj\u0105cego si\u0119 w Mielcu szkolnictwa zawodowego, liczba uczni\u00f3w liceum utrzymywa\u0142a si\u0119 w granicach 460 \u2013 510 (w 14-15 oddzia\u0142ach). Dla uczennic z odleg\u0142ych miejscowo\u015bci zorganizowano internat w 2 pawilonach przy ul. H. Sienkiewicza, pozyskanych od Technikum Mechanicznego w 1958 r. Niezwykle korzystn\u0105 decyzj\u0105 dla dalszego funkcjonowania szko\u0142y by\u0142o oddanie do jej dyspozycji\u00a0w 1967 r. rozbudowanego budynku szkolnego przy ul. T. Ko\u015bciuszki i ul. J\u0119drusi\u00f3w (pierwszej siedziby gimnazjum w 1905 r.). Uzyskano 14 izb lekcyjnych, 4 pracownie i sal\u0119 gimnastyczn\u0105 oraz m.in. pomieszczenia dla administracji i lokal na sto\u0142\u00f3wk\u0119 i \u015bwietlic\u0119. Zlikwidowano niemal ca\u0142kowicie zmianowo\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1968-1990<\/strong>\u00a0Zdecydowana poprawa warunk\u00f3w wp\u0142yn\u0119\u0142a na rozw\u00f3j szko\u0142y. Wprowadzono klasy o profilu: matematyczno-fizycznym, humanistycznym, biologiczno-chemicznym i podstawowym. Systematycznie rozszerzano program nauki j\u0119zyk\u00f3w obcych. Zorganizowano szereg k\u00f3\u0142ek przedmiotowych. Od 1967 r. wznowi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 ch\u00f3r i w latach 80. awansowa\u0142 do krajowej czo\u0142\u00f3wki ch\u00f3r\u00f3w szkolnych. Do kalendarza imprez, poza obchodami \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych i lokalnych, wprowadzono sesje popularnonaukowe z r\u00f3\u017cnych dziedzin nauki. Potwierdzeniem rosn\u0105cego poziomu nauczania by\u0142 wysoki wska\u017anik procentowy absolwent\u00f3w przyj\u0119tych na wy\u017csze uczelnie (np. w 1977\/1978 \u2013 78 % staraj\u0105cych si\u0119) i udzia\u0142 uczni\u00f3w w olimpiadach przedmiotowych, wielokrotnie z sukcesami. Rozwin\u0119\u0142a si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji m\u0142odzie\u017cowych, z czasem zdominowana przez ZHP, a tak\u017ce spo\u0142ecznych, m.in. PCK, OHP, LOP, SKKT, SKS, TPPR. Dobrze prosperowa\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielnia Uczniowska \u201eHarcerz\u201d, prowadz\u0105ca sklepik szkolny. Rol\u0119 inspiratora i koordynatora inicjatyw m\u0142odzie\u017cy pe\u0142ni\u0142 Samorz\u0105d Uczniowski. W roku szkolnym 1975\/1976 liceum, kierowane przez nowego dyrektora \u2013 Tadeusza \u0141akomego, zorganizowa\u0142o obchody 70-lecia. Szko\u0142a otrzyma\u0142a sztandar (dar zak\u0142adu opieku\u0144czego WSS \u201eSpo\u0142em\u201d Oddzia\u0142 Mielec) i przywr\u00f3cono jej imi\u0119 Stanis\u0142awa Konarskiego. W 1978 r. ten sam zak\u0142ad opieku\u0144czy przekaza\u0142 sztandar szkolnemu szczepowi harcerskiemu, a uroczysto\u015b\u0107 t\u0119 po\u0142\u0105czono z nadaniem szczepowi imienia Komisji Edukacji Narodowej.\u00a0W 1977 r., w zwi\u0105zku z rozbudow\u0105 ul. H. Sienkiewicza, przeniesiono siedzib\u0119 licealnego internatu dla dziewcz\u0105t z pawilon\u00f3w przy ul. Sienkiewicza do budynku nr 12 przy ul. T. Ko\u015bciuszki. Ponadto w 1974 r. wprowadzono do budynku szkolnego Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych, a dwa lata p\u00f3\u017aniej Kuratorium O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie powo\u0142a\u0142o dla obu szk\u00f3\u0142 wsp\u00f3ln\u0105 dyrekcj\u0119. W 1983 r. nawi\u0105zano kontakt z Liceum im. Fenelona w Pary\u017cu i w przez szereg lat organizowano wymian\u0119 grup m\u0142odzie\u017cy. Wszechstronny rozw\u00f3j liceum spowodowa\u0142, \u017ce na pocz\u0105tku lat 80. podj\u0119to starania o nadbudow\u0119 drugiego pi\u0119tra na budynku od ul. T. Ko\u015bciuszki i po jej wykonaniu w 1985 r. oddano do u\u017cytku cztery sale lekcyjne. Zbieg\u0142o si\u0119 to z jubileuszem 80-lecia szko\u0142y, a jednym z najwa\u017cniejszych punkt\u00f3w uroczysto\u015bci by\u0142o ods\u0142oni\u0119cie p\u0142askorze\u017aby patrona \u2013 Stanis\u0142awa Konarskiego na frontonie budynku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1991-2021<\/strong> G\u0142\u0119bokie przemiany ustrojowe w kraju, a zw\u0142aszcza reformy \u2013 o\u015bwiatowa i samorz\u0105du terytorialnego, w znacznym zakresie wp\u0142yn\u0119\u0142y na dalsze funkcjonowanie szk\u00f3\u0142. W tym czasie na emerytur\u0119 odszed\u0142 dyrektor Tadeusz \u0141akomy, a nowym dyrektorem szko\u0142y zosta\u0142a Anna Maciejak. W latach 90. systematycznie unowocze\u015bniano program nauczania, wprowadzaj\u0105c m.in. klasy informatyczne i przedsi\u0119biorczo\u015bci oraz rozszerzaj\u0105c program nauki j\u0119zyk\u00f3w obcych. Z roku na rok pojawia\u0142o si\u0119 coraz wi\u0119cej inicjatyw nauczycielskich, m.in. programy autorskie, podr\u0119czniki i publikacje. W latach 1992-1996 wydawano coroczne Sprawozdania Dyrekcji…, nawi\u0105zuj\u0105ce do sprawozda\u0144 z okresu mi\u0119dzywojennego. Przedmiotem dumy, tak\u017ce dla Mielca, by\u0142o przyj\u0119cie szko\u0142y do \u201eKlubu Najstarszych Szk\u00f3\u0142 w Polsce\u201d w roku szkolnym 1991\/1992. Nie brakowa\u0142o problem\u00f3w, zw\u0142aszcza finansowych. Ograniczano wydatki, m.in. na remonty i wyposa\u017cenie oraz k\u00f3\u0142ka zainteresowa\u0144, a ponadto pod koniec lat 90. zaprzestano dzia\u0142alno\u015bci internatu dla uczennic. Grono pedagogiczne nie rezygnowa\u0142o jednak z prowadzenia r\u00f3\u017cnych form pracy z najzdolniejszymi i ch\u0119tnymi uczniami, np. k\u00f3\u0142ka prowadzono spo\u0142ecznie. Wymownym efektem tej pracy by\u0142 udzia\u0142 w olimpiadach przedmiotowych i innych konkursach, wielokrotnie uwie\u0144czony sukcesami. *1995\/1996 –\u00a0 z okazji jubileuszu 90-lecia zorganizowano uroczysto\u015bci, w czasie kt\u00f3rych ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 Kazimierza Sabbata (wychowanka szko\u0142y, prezydenta RP na Uchod\u017astwie). W ostatnich latach 90. i pierwszych latach XXI w. dostosowywano profile klas do potrzeb i aktualnych trend\u00f3w. Zaproponowano m\u0142odzie\u017cy m.in. klasy (z programami autorskimi): informatyczn\u0105, przedsi\u0119biorczo\u015bci, ekologiczn\u0105, prawniczo-ekonomiczn\u0105, politologiczno-dziennikarsk\u0105, biologiczno-chemiczn\u0105, matematyczno-informatyczn\u0105, matematyczno-geograficzn\u0105 i j\u0119zykowo-ekonomiczn\u0105. Wprowadzono te\u017c egzaminy dojrza\u0142o\u015bci po\u0142\u0105czone z egzaminami wst\u0119pnymi na studia wy\u017csze w Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie i Uniwersytecie Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie. *2005 r. – zorganizowano uroczyste obchody 100-lecia Szko\u0142y. *2007 r. – Liceum obj\u0119\u0142o patronat nad szko\u0142\u0105 Institut Rutshuru-Murambi w Demokratycznej Republice Konga oraz podpisa\u0142o dokument o partnerstwie ze szko\u0142\u0105 Bertolt-Brecht Gesamtschule z L\u00f6hne (partnerskie miasto Mielca w Niemczech). *2007-2010 – przeprowadzono szereg prac remontowych wewn\u0119trznych. *24 IX 2010 r. – w ramach uroczysto\u015bci z okazji 105. rocznicy powstania Szko\u0142y ods\u0142oni\u0119to zegar s\u0142oneczny wg projektu Marka Szymochy \u2013 kierownika polskiej stacji badawczej na Spitsbergenie, wykonany przez art. plast. Honorat\u0119 i Marcina Zamostnych. W kolejnych latach szko\u0142a nadal nale\u017ca\u0142a do grona wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 lice\u00f3w w wojew\u00f3dztwie podkarpackim. W presti\u017cowym og\u00f3lnopolskim rankingu lice\u00f3w Perspektyw \u2013 tytu\u0142 \u201eSrebrnej Szko\u0142y\u201d otrzyma\u0142a w 2020 r. Na tak\u0105 ocen\u0119 mia\u0142y wp\u0142yw m.in. coroczne sukcesy indywidualne uczni\u00f3w w olimpiadach i konkursach przedmiotowych, zaanga\u017cowana praca grona pedagogicznego i dobra wsp\u00f3\u0142praca z rodzicami i \u015brodowiskiem. Chlub\u0105 szko\u0142y by\u0142 niezmiennie ch\u00f3r szkolny, kt\u00f3ry zdobywa\u0142 wiele czo\u0142owych miejsc na r\u00f3\u017cnych konfrontacjach artystycznych (wyszczeg\u00f3lnienie sukces\u00f3w w odr\u0119bnym ha\u015ble o ch\u00f3rze). W 2015 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 110. rocznicy powstania szko\u0142y. Z tej okazji m.in. oddano do u\u017cytku nowe szkolne boisko sportowe oraz ustanowiono Medal \u201eSapere Austo\u201d dla najlepszego absolwenta szko\u0142y, ze \u015bredni\u0105 ocen powy\u017cej 5,0 na ko\u0144cowym \u015bwiadectwie. W roku szkolnym 2017\/2018\u00a0 realizowano wsp\u00f3lny projekt wymiany uczniowskiej ze szko\u0142\u0105 w L\u00f6hne pt. „Holocaust a wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107. Pami\u0119\u0107 o holokau\u015bcie impulsem do odwagi cywilnej i post\u0119powania uwzgl\u0119dniajacego r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 w Europie”. (Projekt zakwalifikowa\u0142 si\u0119 do fina\u0142u Konkursu o Polska-Niemick\u0105 Nagrod\u0119 M\u0142odzie\u017cy.) W 2021 r. przeprowadzono remont budynku, wprowadzaj\u0105c urz\u0105dzenia u\u0142atwiaj\u0105ce poruszanie si\u0119 i zwi\u0119kszaj\u0105ce bezpiecze\u0144stwo os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych, a w 2022 r. oddano do u\u017cytku plac szkolny z ma\u0142\u0105 architektur\u0105 i zieleni\u0105. W\u015br\u00f3d nowych urz\u0105dze\u0144 s\u0142u\u017c\u0105cych edukacji szczeg\u00f3lne zainteresowanie wzbudza szkolne obserwatorium astronomiczne, pierwsze w mieleckich szko\u0142ach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy: T<\/strong>eodor Bachman (p.o., 1 IX 1948 \u2013 17 VIII 1949), Stanis\u0142aw Walczyna (17 VIII 1949 – 24 III 1950), Edmund Wa\u0142ek (p.o., 25 III 1950 – VIII 1950), Bronis\u0142aw Nadolski (VIII 1950 – X 1950), Czes\u0142aw Skonieczny (1 XI 1950 \u2013 31 X 1952), Grzegorz Sieniutycz (p.o, 1 XI 1952 \u2013 18 XI 1966, dyr. 19 XI 1966 \u2013 30 XI 1975), Tadeusz \u0141akomy (1 IX 1975 \u2013 31 III 1991), Zbigniew Maj (p.o.,\u00a01 XII 1990 \u2013 31 VIII 1991), Anna Maciejak (1 IX 1991 \u2013 31 VIII 2006), Janusz \u015awi\u0119to\u0144 (1 IX 2006 – 2016), Rados\u0142aw Kluza (2016 – nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy:<\/strong>\u00a0Tadeusz Stanczykiewicz, Jan Wo\u017aniak, Konstanty Kulasa, Zbigniew Maj, Janusz \u015awi\u0119to\u0144, Ma\u0142gorzata Pawlak, Rados\u0142aw Kluza, Monika Cis\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1948-2017:<\/strong>\u00a0Maria Babula, Piotr Babula, Teodor Bachman, Joanna Balcerzak, Zofia Baran, Andrzej Barna\u015b, Waldemar Bart\u0142omowicz, Ewa Basiak, J\u00f3zef Basztura, Mateusz Basztura, ks. Mariusz Bawo\u0142ek, Helena Berger, Maria Bernal, Monika Bielat, Alfreda Bolek, Czes\u0142aw Borz\u0119cki, Maria Bo\u017cek, Albina Brekiesz, Stanis\u0142aw Brekiesz, Janina Bro\u0144ska, Ewa Bugajska, Bo\u017cena Burda, ks. W\u0142adys\u0142aw Burek, Anna Butryn, Stanis\u0142awa Ca\u0142ka, Ewa Chajda\u015b, Jolanta Choma, Adam Chrab\u0105szcz, Olga Chrebor, J\u00f3zef Chrobak, Wies\u0142aw Ciesielski, ks. Franciszek Cie\u015bla, Laura Cioch, Monika Cis\u0142o, Zdzis\u0142awa Czarnota, Ewa Czeczot, Teofila Deptu\u0142a, Maria Do\u0142yk, Zbigniew Doma\u0144ski, ks. W\u0142adys\u0142aw Domarski, Maria Dubik, Dariusz Dudek, Maria Dudzi\u0144ska, J\u00f3zef Dudzi\u0144ski, Franciszek Duszkiewicz, Zbigniew Dziekan, Magdalena Dzioch, Alina Dziurgot, Jadwiga Fa\u0142at, Helena Fila, Lucyna Fio\u0142ek, ks. Pawe\u0142 Furdyna, Marzena Gadzia\u0142a, Bogumi\u0142a Gajowiec, W\u0142odzimierz G\u0105siewski, Elwira G\u0105sior, Bronis\u0142aw G\u0105ska, Ma\u0142gorzata G\u0142odzik, Aneta G\u0142owa, ks. Franciszek Gondek, Maria Gradowska, Henryk Gradowski, Anna Graniczka, ks. Grzegorz Grych, Barbara Grzelak, Stefania Gustaw, ks. Boles\u0142aw Gwo\u017adziowski, J\u00f3zef Herchel, Krzysztof Herchel, Stefan Hornung, Janusz Ingram, Maria Jab\u0142o\u0144ska, Tadeusz Jakubowski, Jan Janczar, Andrzej Jankowski, Ma\u0142gorzata Jarosz, Maria Jawor, Eugeniusz Kahl, Jan Kapinos, Witold Kara\u015b, Anna Karwowska, Marek Kawiorski, Janina Kiczura, Katarzyna Klich, Rados\u0142aw Kluza, Ewa Kminikowska, Teofil Ko\u0142odziejski, Anna Komo\u015b, Danuta Konopka, Zbigniew Konopka, Maria Kopecka, Krystyna Kope\u0107, Barbara Koper-Cicho\u0144, ks. Kamil Kopyt, Janina Korpanty, ks. Jan Kos, Andrzej Kosi\u0144ski, Tadeusz Kosi\u0144ski, Iwona Kossakiewicz-Schiller de Schildenfeld, Anna Kozio\u0142, Anna Kralisz-Cyran, Katarzyna Kr\u0119\u017cel, Micha\u0142 Krok, Bogus\u0142aw Kr\u00f3l, Jan Kr\u00f3wka, ks. Piotr Kruczy\u0144ski, Katarzyna Kruk, Gabriela Krupa, Ryszard Krupa, W\u0142adys\u0142aw Krupa, Edward Krymski, Krystyna Ksi\u0105\u017cnicka, Minika Kubica, Konstanty Kulasa, Wies\u0142aw Kulikowski, El\u017cbieta Ku\u0142aga, Ewa Ku\u0142aga, Jan Kurdziel, Urszula Langer, Aleksandra L\u0105czak, Zofia L\u0105czak, Jan Leyko, Janina Lis, Pawe\u0142 Lis, ks. Piotr Lisowski, Zdzis\u0142awa Ludian, Teresa Lulek, Tadeusz \u0141akomy, Tadeusz Mach, Miros\u0142aw Maci\u0105ga, Anna Maciejak, Beata Maciejak, Ewa Maciejak, Jerzy Maciejak, Marian Maciejowski, Maria Maj, Mariola Maj, Zbigniew Maj, Ewa Marmura, Franciszek Marnik, Gra\u017cyna Marnik, Marian Mazur, Marzanna Mazur, Honorata M\u0105dry, Teresa Mi\u0105sik, Ludmi\u0142a Mielecka, Danuta Miro\u0144ska-\u0141agoda, Jan Misio\u0142ek, Janusz Morytko, J\u00f3zef Mossakowski, Agnieszka Mrozik, Robert Myjak, Jadwiga Niezgoda, Dariusz Nowak, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Karina Nysather, Magdalena Oczak, Leokadia Ogorza\u0142ek, Ma\u0142gorzata Oleksiak, ks. Stanis\u0142aw Olszak, Jerzy Or\u0142owski, W\u0142adys\u0142aw Ortyl, Julian Os\u0119kowski, Leszek Osipiak, Lidia Osipiak, Kazimierz Ozga, Marek Paduch, Krystyna Paluch, Stefania Paluch, Genowefa Pa\u0142ucka, Ma\u0142gorzata Pawlak, Leon Piecuch, Teofila Piekarczyk, Barbara Pier\u00f3g, Joanna Pier\u00f3g, Stefan Pilicz, Lynne Pimento, Anna Pocz\u0105tek, Ewa Podg\u00f3rska, Tadeusz Podolski, El\u017cbieta Pogoda, Maria Pogoda, Katarzyna Pola\u0144ska, Krystyna Pola\u0144ska, Ryszard Polek, El\u017cbieta Poloczek, Zofia Proszycka, Elwira Przewo\u017anik, W\u0142odzimierz Przygodzki, Jan Ptaszkowski, Olga Pustu\u0142ka-Ratusi\u0144ska, Lothar Quinkenstein, Julian Rachowicz, Antoni Rejman, Ma\u0142gorzata Remiszewska, Bo\u017cena Rodze\u0144, Maria Roguz, Janina Rusek, Emilia Ryba, Lidia Rymanowska, J\u00f3zef Rzegocki, ks. Tomasz Rzepka, J\u00f3zef Rzewni\u015b, Krystyna Rzewni\u015b, Mieczys\u0142aw Rze\u017anik, Pawe\u0142 Rze\u017anik, Franciszek Sarama, Stanis\u0142aw S\u0105siadek, Grzegorz Sieniutycz, Czes\u0142aw Skonieczny, Bogus\u0142awa Skowron, Joanna Skowron, Urszula Skowro\u0144ska, Kazimierz Skowro\u0144ski, Janina S\u0142omka-Malewicz, W\u0142odzimierz Smutek, Wojciech Snopkowski, Maria Sobota, El\u017cbieta Solecka, Edward Spilarewicz, Jadwiga Spilarewicz, Alicja Stachura, Jadwiga Stachura, Marta Stachura, Jacek Stanczykiewicz, Tadeusz Stanczykiewicz, Dorota Sta\u0144czyk, Jolanta Stark, Bogumi\u0142a Starzyk, Gra\u017cyna Starzyk, Maria Starzyk, Ewelina Stelmach-Kozio\u0142, Ma\u0142gorzata Stryczek, Ewa Strzelczyk, Jerzy Strzelecki, Jadwiga Strz\u0119pka, Barbara Superson, Bogus\u0142awa Szczur, Jan Szetela, J\u00f3zef Szpila, Zofia Szpila, Ewa Szumacher, ks. Adam \u015amietana, Janusz \u015awi\u0119to\u0144, Ma\u0142gorzata \u015awi\u0119to\u0144, Alicja Tejchma, Kornelia Terlecka, Monika Toczy\u0144ska, Stanis\u0142aw Tomalik, Stefania Tomas, Sylwia Tomas, Anna Tomczyk, Krystyna Trela, Anna Tychanowicz, Rafa\u0142 Ungiert, Anna Wa\u0142ek-Sitko, Edmund Wa\u0142ek, Anna Wardza\u0142a, Ma\u0142gorzata Weso\u0142owska, Zbigniew Wilk, Ewa Witoszy\u0144ska, Bo\u017cena W\u0142odarczyk, Jadwiga W\u0142odarczyk, Barbara Wo\u0142cyrz, Bronis\u0142aw Wo\u0142cyrz, Alicja Wo\u017aniak, Jan Wo\u017aniak, J\u00f3zef W\u00f3jtowicz, Emilia Wr\u00f3bel, Teresa Wzi\u0105tek, Maria Z\u0105bek, Krystyna Zieli\u0144ska, Micha\u0142 Zieli\u0144ski, Bogus\u0142aw \u0179dzieb\u0142o, El\u017cbieta \u017belasko, El\u017cbieta \u017buchowska-Pezda, Krystyna \u017buczek, W\u0142adys\u0142aw \u017burawski, Edward \u017burek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele nowo zatrudnieni i ze zmianami w nazwiskach w latach 2013-2015: Maria Celmer, Marzena Gadzia\u0142a, Katarzyna Klich (Pola\u0144ska), Mariola Maj, Marcelina Mosior-\u015awi\u0107, Beata Pi\u0119ko\u015b, Mariusz Wiech, Mateusz W\u00f3jcik.<\/p>\r\n

Nauczyciele w roku szkolnym 2021\/2022<\/strong>: j\u0119zyk polski: Ewa Chajda\u015b, Ma\u0142gorzata G\u0142odzik, Gra\u017cyna Starzyk, Ma\u0142gorzata Stryczek, Joanna Trojak, Alicja Salamon; j\u0119zyk angielski: Danuta Miro\u0144ska-\u0141agoda, El\u017cbieta Poloczek, Joanna Pier\u00f3g, Bo\u017cena Rodze\u0144, Mariola Maj, El\u017cbieta \u017belazko, Anna M\u0105dry, Renata Dymek, Sylwia Biela\u0144ska, Marek Paduch; j\u0119zyk niemiecki: Monika Cis\u0142o, Anna Kozio\u0142, Antoni Rejman, Sabina Stachura; j\u0119zyk francuski \u2013 Maria Pogoda; j\u0119zyk rosyjski \u2013 Ewa Basiak; Ewelina Stelmach-Kozio\u0142; konteksty kulturowe: Gra\u017cyna Starzyk, Ma\u0142gorzata Stryczek; matematyka: Janusz Ingram, El\u017cbieta Pogoda, Ewa Szumacher, Agnieszka Mrozik, Aneta Le\u015b; Anna Wardza\u0142a, Zbigniew Witek; chemia: Danuta Konopka, Miros\u0142aw Gonet; fizyka: Anna Wardza\u0142a, Wojciech Snopkowski; historia: Piotr Babula, Monika Toczy\u0144ska, Bartosz Warzecha, Magdalena \u015aled\u017a, Pawe\u0142 \u0106wi\u0119ka; geografia: Ma\u0142gorzata Oleksiak, Robert Kagan, Marzanna Mazur-Witek; muzyka: Maciej Fija\u0142kowski; informatyka: Rados\u0142aw Kluza, Bo\u017cena W\u0142odarczyk, \u0141ukasz Baran; edukacja dla bezpiecze\u0144stwa: W\u0142odzimierz G\u0105siewski; biologia: Beata Maciejak, Anna K\u0142odowska; przyroda: Beata Maciejak; wychowanie fizyczne: Lidia Osipiak, Krzysztof Herchel, Katarzyna Kruk, Barbara Pikusa, Micha\u0142 Zieli\u0144ski, Mateusz Basztura; religia: ks. Kamil Kopyt, ks. Janusz K\u0142\u0119czek, ks. Mateusz Florek; podstawy przedsi\u0119biorczo\u015bci: Bo\u017cena W\u0142odarczyk; wychowanie do \u017cycia w rodzinie: Oliwia Krz\u0105stek, Katarzyna Kruk; bibliotekarz: Elwira Przewo\u017anik; psycholog: Katarzyna Klich; pedagog szkolny: Oliwia Krz\u0105stek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wyr\u00f3\u017cnienia Szko\u0142y:<\/strong> Srebrna Szko\u0142a (Fundacja Edukacyjna Perspektywy); Br\u0105zowa Szko\u0142a w og\u00f3lnopolskim rankingu lice\u00f3w – 2021 wg Fundacji Edukacyjnej Perspektywy; Srebrna Szko\u0142a – 2023 (498. w kraju, 23. w wojew\u00f3dztwie).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Medali\u015bci mi\u0119dzynarodowych olimpiad przedmiotowych:<\/strong>\u00a0*XXIV Mi\u0119dzynarodowa Olimpiada Biologiczna w Bangkoku (Tajlandia)\u00a0w 1995 r. \u2013 Marcin Kaczor \u2013 srebrny medal, opiekunowie: Dariusz Nowak, Honorata M\u0105dry.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Laureaci i wyr\u00f3\u017cnieni og\u00f3lnopolskich olimpiad przedmiotowych:<\/strong>\u00a0* O. Chemiczna \u2013 Franciszek Kasprzykowski w., opiekun Jadwiga Spilarewicz (1974), * O. Artystyczna \u2013 Marek Konieczny l., op. Krystyna Ksi\u0105\u017cnicka (plastyka, 1982), Marta Nagadu\u015b l., op. P. Lis (muzyka, 1984), Maria Skawi\u0144ska w., op. P. Lis (muzyka,1988), Agnieszka Ryba I miejsce, op. P. Lis (muzyka,1992), Joanna Stachowicz l., op. P. Lis (muzyka,1992), Krzysztof Szebla l., op. P. Lis (muzyka, 1995), Anna Nizio\u0142ek l., op. P. Lis (muzyka, 1997),* O. J\u0119zyka Rosyjskiego \u2013 Aneta Wo\u0142cyrz l., op. Stefania Tomas (1982), * O. Biologiczna \u2013 Bogus\u0142aw Sikora l., op. Honorata M\u0105dry (1983), Marcin Kaczor l., op. Dariusz Nowak (1995), * O. Historyczna \u2013 Janusz Pezda l., op. Franciszek Marnik (1979), Piotr Miodunka l., op. Janina Lis (1995), Andrzej S\u0142owi\u0144ski l., op. J. Lis (2003), * O. Wiedzy o Polsce i \u015awiecie Wsp\u00f3\u0142czesnym \u2013 W\u0142adys\u0142aw Morytko l., op. Tadeusz \u0141akomy (1980), Sylwia Konefa\u0142 l., op. Monika Toczy\u0144ska (1996), * O. Informatyczna \u2013 Piotr Biega\u0144ski l., op. Janusz Ingram (1996), * O. Wiedzy Religijnej w Katowicach \u2013 Anna Cis\u0142o l., op. ks. Piotr Lisowski (1999), Przemys\u0142aw Trzpis l., op. ks. W\u0142adys\u0142aw Burek (2000); *2007 r.: O. Wiedzy o prawach cz\u0142owieka \u2013 Joanna Kuku\u0142ka, laur., op. Piotr Babula; *2008 r.: O. Przedmiot\u00f3w \u015acis\u0142ych \u201eO diamentowy indeks AGH\u201d \u2013 Ryszard Konieczny, laur. III stopnia, op. Janusz Ingram; *2009 r.: O. \u201eO diamentowy indeks AGH\u201d \u2013 Rafa\u0142 Szymoniak, laur., op. Bogus\u0142awa Szczur.<\/p>\r\n

Laureaci i finali\u015bci oraz ich opiekunowie w og\u00f3lnopolskich olimpiadach przedmiotowych (2010-2022):<\/em> *O. Literatury i J\u0119zyka Polskiego \u2013 Anna Lechowicz, opiekun \u2013Ma\u0142gorzata Stryczek (2012); Kinga Bednarczyk, op. Ma\u0142gorzata G\u0142odzik (2013), Anna Strycharz, op. Ma\u0142gorzata G\u0142odzik (2013); Magdalena Balcerzak, op. Ewa Chajda\u015b (2014); Tomasz Bartnik, op. Ma\u0142gorzata Stryczek (2014); Aleksandra Le\u015bniak, op. Ma\u0142gorzata Stryczek (2019); Dominika Knap, op. Ewa Chajda\u015b (2020); Lidia Paluch, op. Ewa Chajda\u015b (2021); *O. J\u0119zyka Francuskiego \u2013 Barbara Szczurek, op. Maria Pogoda (2011); *O. J\u0119zyka Angielskiego \u2013 Julita M\u0105dziel, op. Renata Dymek (2022); *O. Teologii Katolickiej \u2013 Karolina Szelest, op. ks. Grzegorz Grych (2012); O. Historyczna \u2013 Aleksandra Lonczak, op. Piotr Babula (2014); Micha\u0142 Lewandowski, op. Monika Toczy\u0144ska (2022); O. Artystyczna \u2013 Sylwia Pisarczyk, op. Pawe\u0142 Lis (2019); Karolina Harchut, op. Pawe\u0142 Lis (2019); Karolina Harchut, op. Pawe\u0142 Lis (2020); Julia Maziarz, op. Pawe\u0142 Lis (2020); *O. Wiedzy o Mediach \u2013 Bart\u0142omiej Matuszczak, op. Ma\u0142gorzata G\u0142odzik (2019); *O. Wiedzy Ekologicznej \u2013 Aleksandra Augustyn, op. Beata Maciejak; *O. \u201eLosy \u017co\u0142nierza i dzieje or\u0119\u017ca polskiego w latach 1531-1683. Od Obertyna do Wiednia\u201d \u2013 Wiktoria Urba\u0144ska-\u0106wi\u0119ka, op. Pawe\u0142 \u0106wi\u0119ka (2022).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Laureaci konkurs\u00f3w mi\u0119dzynarodowych i og\u00f3lnopolskich:<\/strong> * Mi\u0119dzynarodowy Konkurs \u201eEurocultura\u201d (Szwajcaria) \u2013 Jolanta Le\u015b l., op. Urszula Langer, Maria Babula, Barbara Superson, Antoni Rejman, Joanna Roguz (1993), * Konkurs Ch\u00f3r\u00f3w Szkolnych a\u2019 Capella (Bydgoszcz, Kalisz, Cz\u0119stochowa) \u2013 ch\u00f3r m\u0142odzie\u017cowy, dyrygent Pawe\u0142 Lis \u2013 2 \u201eZ\u0142ote Kamertony\u201d (1996, 1997), 6 \u201eSrebrnych Kamerton\u00f3w\u201d (1988, 1989, 1991, 1993, 1995, 1998) i 4 \u201eBr\u0105zowe Kamertony\u201d (1986, 1987, 1990, 2002), * Przegl\u0105d Zespo\u0142\u00f3w Muzyki Dawnej \u201eSchola Cantorum\u201d w Kaliszu \u2013 ch\u00f3r m\u0142odzie\u017cowy, dyr. P. Lis \u2013 \u201eBr\u0105zowa Harfa Eola\u201d (1997), * Festiwal Pie\u015bni Religijnej \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie \u2013 ch\u00f3r m\u0142odzie\u017cowy, dyr. P. Lis \u2013 Nagroda G\u0142\u00f3wna (1997), II miejsce (1998), Nagroda I stopnia (1999), II miejsce (2001), I miejsce (2002), * Konkurs Recytatorski \u2013 Renata Sendra l., op. Maria Kopecka (1989), Katarzyna Wielgus l., Ma\u0142gorzata Kozik l., op. M. Kopecka (1992), Ewa Lubacz l., op. M. Kopecka (1998), * Konkurs \u201eMoja szko\u0142a \u2013 szko\u0142\u0105 przedsi\u0119biorczo\u015bci\u201d \u2013 zesp\u00f3\u0142 (laureat): Marta Skopi\u0144ska, Sylwia Wawrzkiewicz, Jakub Lasota, Mariusz Pierdas, Miros\u0142aw Wo\u0142os, Piotr Lipski i Robert Krempa, op. Adam Chrab\u0105szcz (1993), zesp\u00f3\u0142 (laureat): Agata Bauer, Anna Serokin, Magdalena Sikora, Magdalena Z\u0105bczyk i Agnieszka Czerniakowska, op. A. Chrab\u0105szcz (1996), * Konkurs Poezji Religijnej w Tarnowie \u2013 Magdalena Kriger \u2013 I miejsce (1993), Justyna Kotulska l., op. Gra\u017cyna Starzyk, Joanna Drozd l., op. Maria Kopecka (1996), * Konkurs Wiedzy \u201eDziedzictwo Daszy\u0144skiego\u201d \u2013 Piotr Szk\u00f3\u0142ka l., op. J.Lis (1992), * Konkurs \u201eParlamentaryzm w Polsce\u201d w Gda\u0144sku \u2013 Krzysztof Tarapata l., op. Janina Lis (1999), Andrzej S\u0142owi\u0144ski l., op. J. Lis (2004), * \u201eTurniej Wiedzy o Staro\u017cytno\u015bci\u201d w Bydgoszczy \u2013 Krzysztof D\u0119biec l, op. M. Toczy\u0144ska (1999), Andrzej S\u0142owi\u0144ski l., op. J. Lis (2002), Magda Jabczuga l., op. P. Babula (2002), * Konkurs Marka w Trzecim Tysi\u0105cleciu \u2013 \u0141ukasz Szczygielski l., op. A. Chrab\u0105szcz (2001), * Konkurs Historyczny o Wiedzy Katy\u0144skiej \u2013 Krzysztof D\u0119biec l., op. M. Toczy\u0144ska (2001), * Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Matematyczny \u201eKangur 2002\u201d w Katowicach \u2013 Andrzej S\u0142awi\u0144ski l., op. J. Ingram (2002), Piotr Stachowicz l., op. Bogus\u0142awa Szczur (2002),* Konkurs Wiedzy \u201e\u017bycie i dzie\u0142o ks. S. Konarskiego\u201d \u2013 Urszula G\u00f3rak l., op. Piotr Babula (2001), * Mistrzostwa \u015awiata w Komputerowych Grach Strategicznych w Korei P\u0142d. \u2013 Artur Michalak III m. (2003); *2006 r.: Wiedzy o Uniwersytecie Jagiello\u0144skim \u2013 Tomasz Ciecho\u0144, laur., op. Janina Lis; * 2007 r.: II Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki \u201eWci\u0105\u017c szukam miejsca, gdzie cisza, spok\u00f3j, beztroskie dni…\u201d \u2013 Ewa Ingram, 1. miejsce, op. Ewa Chajda\u015b, VII Og\u00f3lnopolski Konkurs Polonistyczny \u201eZ poprawn\u0105 polszczyzn\u0105 na co dzie\u0144\u201d \u2013 Aneta Wr\u00f3bel, wyr., op. Ewa Chajda\u015b; *2008 r.: Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki \u201eDusza kobiety\u201d \u2013 Ewa Ingram, 2. miejsce, op. Ewa Chajda\u015b, Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki \u201eWielcy Gda\u0144szczanie\u201d \u2013 Ewa Ingram, 2. miejsce, op. Ewa Chajda\u015b, Og\u00f3lnopolski Turniej Wiedzy Po\u017carniczej \u201eM\u0142odzie\u017c zapobiega po\u017carom\u201d \u2013 Adrian Sza\u0142da, 3. miejsce, op. W\u0142odzimierz G\u0105siewski; *2009 r.: Og\u00f3lnopolski Konkurs Literacki na esej \u201ePan Cogito we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie\u201d \u2013 Agnieszka Tomczyk, laur., op. Ma\u0142gorzata Stryczek, Og\u00f3lnopolski Konkurs eTwinning \u2013 Szkolny Klub Europejski, laur., op. Danuta Miro\u0144ska, Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Wiedzy o NATO \u2013 reprezentacja I LO, 1. miejsce w finale og\u00f3lnopolskim.<\/p>\r\n

Laureaci i finali\u015bci konkurs\u00f3w mi\u0119dzynarodowych i og\u00f3lnopolskich (2010-2022): <\/em>*IX Festiwal \u201eNiepokorni Niez\u0142omni Wykl\u0119ci\u201d w Gdyni (2018) \u2013 Aleksandra Ko\u015bcielna i Wioletta Kilian (I miejsce za scenariusz i realizacj\u0119 filmu dokumentalnego \u201eOjciec i syn\u201d);\u00a0 *Mi\u0119dzynarodowy Konkurs \u201eRazem w Europie. Jeden Cel\u201d w Berlinie \u2013 wyr\u00f3\u017cnienie zespo\u0142owe, op. Anna Kozio\u0142, Antoni Rejman (2019); *Konkurs \u201eUnderstand\u201d \u2013 Micha\u0142 Surdej (laureat), op. El\u017cbieta Poloczek (2021); *Konkurs na miniatur\u0119 literack\u0105 \u201eMinisaga competition\u201d \u2013 Micha\u0142 Surdej (II miejsce), op. El\u017cbieta Poloczek; *Og\u00f3lnopolski Konkurs \u201ePolskie serce p\u0119k\u0142o. Katy\u0144 1940\u201d \u2013 Jakub Osnowski (laureat); *Konkurs historyczny \u201ePolska \u2013 W\u0119gry. Historia przyja\u017ani\u201d \u2013 Dawid Borz\u0119cki (laureat), op. Pawe\u0142 \u0106wi\u0119ka (2022).<\/p>\r\n

*2017\/2018 r.: XX Og\u00f3lnopolski \u0141\u00f3dzki Festiwal Ch\u00f3ralny Cantio Lodziensis” – ch\u00f3r m\u0142odzie\u017cowy, 2. miejsce, op. Pawe\u0142 Lis; IX Festiwal Filmowy „Niepokorni, Niez\u0142omni, Wykl\u0119ci” w Gdyni – 1. miejsce za film „Ojciec i syn” w re\u017c. Aleksandry Ko\u015bcielnej i Wioletty Kilian.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Publikacje o szkole:<\/strong>\u00a080 lat Gimnazjum i Liceum w Mielcu 1905-1985<\/em>, opracowanie zbiorowe pod redakcj\u0105 Miros\u0142awa Maci\u0105gi, Mielec 1986;\u00a0Sprawozdania Dyrekcji I Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu za rok szkolny … (1992\/1993, 1993\/1994, 1994\/1995, 1995\/1996)<\/em>,\u00a0Ksi\u0119ga Jubileuszowa 100 rocznicy powstania Gimnazjum i Liceum w Mielcu 1905-2005,<\/em>\u00a0opracowanie zbiorowe pod redakcj\u0105 Jerzego Skrzypczaka, Mielec 2005;\u00a0Sprawozdanie Dyrekcji I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu za lata 2006-2010,<\/em>\u00a0oprac. Ewa Chajda\u015b, Elwira Przewo\u017anik, Grazyna Starzyk, Agnieszka Mrozik (red techn.);\u00a0Sprawozdanie Dyrekcji I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu za lata 2010-2015,<\/em> oprac.zbiorowe pod red. W\u0142odzimierza G\u0105siewskiego, Ma\u0142gorzaty G\u0142odzik i Moniki Toczy\u0144skiej, Mielec 2015.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Gazetki szkolne<\/strong>\u00a0(bez jednorazowych): \u201eKonar\u201d (od 1991\/1992 \u2013 6 numer\u00f3w), \u201eEkonar\u201d (od 1994\/1995).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM OG\u00d3LNOKSZTA\u0141C\u0104CE IM. MIKO\u0141AJA KOPERNIKA (II LO, wcze\u015bniej LO Nr 27)<\/strong>, \u015brednia (ponadpodstawowa, a nast\u0119pnie ponadgimnazjalna) szko\u0142a og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ca, funkcjonuj\u0105ca od 1953 r. Jej pierwsz\u0105 siedzib\u0105 by\u0142 budynek szko\u0142y podstawowej przy ul. E. Biernackiego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1953-1974<\/strong>\u00a0W ramach reformy szkolnictwa og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego powo\u0142ano do \u017cycia 11-letni\u0105 Szko\u0142\u0119 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105c\u0105 Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD w Mielcu i w 1953 r., po uko\u0144czeniu 7 klas szko\u0142y podstawowej, pierwszy rocznik rozpocz\u0105\u0142 klas\u0119 VIII. Pierwszym dyrektorem i organizatorem klas licealnych by\u0142 Feliks Starosielec \u2013 dotychczasowy kierownik wspomnianej szko\u0142y podstawowej. W zwi\u0105zku z rozwojem klas licealnych od 1955 r. kierownictwo przej\u0105\u0142 Jan Armatys i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1964 r. Pocz\u0105tkowo zaj\u0119cia prowadzili nauczyciele szko\u0142y podstawowej, ale z biegiem lat ukszta\u0142towa\u0142 si\u0119 zesp\u00f3\u0142 nauczycieli licealnych. Pierwsi absolwenci (26 os\u00f3b) opu\u015bcili liceum w 1957 r. 1 IX 1961 r. nast\u0105pi\u0142 formalny rozdzia\u0142 organizacyjny szko\u0142y na Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 Nr 5 (klasy I-VII) i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce Nr 27 (klasy VIII-XI), a obie funkcjonowa\u0142y nadal w tym samym budynku. Mimo trudnych warunk\u00f3w zorganizowano szereg pozalekcyjnych k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144: matematyczne, fizyczne, chemiczne, biologiczne, artystyczne (w tym ch\u00f3r) i sportowe. Pierwszymi owocami tej pracy by\u0142y tytu\u0142y laureat\u00f3w w og\u00f3lnopolskiej Olimpiadzie Chemicznej i sukcesy sportowe. Od pierwszych lat aktywno\u015b\u0107 wykazywa\u0142o szkolne ko\u0142o ZMP, a po jego rozwi\u0105zaniu (1957) – ZMS i ZHP. W latach 60. k\u0142opoty lokalowe narasta\u0142y, bowiem ros\u0142a ilo\u015b\u0107 oddzia\u0142\u00f3w i musiano ratowa\u0107 si\u0119 prac\u0105 na dwie zmiany. R\u00f3wnocze\u015bnie trwa\u0142y starania\u00a0o rozbudow\u0119 budynku, a nawet o przej\u0119cie ca\u0142ego budynku. Ostatecznie uda\u0142o si\u0119 wybudowa\u0107 odr\u0119bny pawilon z 3 salami lekcyjnymi (1970) oraz kompleks boisk i urz\u0105dze\u0144 sportowych (1972), co tylko w pewnym stopniu z\u0142agodzi\u0142o deficyt lokalowy. Trudno\u015bci te nie mia\u0142y jednak wi\u0119kszego wp\u0142ywu na rosn\u0105cy poziom pracy dydaktyczno-wychowawczej, a nawet dodatkowo motywowa\u0142y nauczycieli do pracy. Wielkim wydarzeniem w \u017cyciu szko\u0142y by\u0142a uroczysto\u015b\u0107 nadania jej imienia Miko\u0142aja Kopernika i wr\u0119czenia sztandaru 11 VI 1972 r. W tym dniu uczniowie po raz pierwszy ubrali jednolite (granatowe) mundurki szkolne. (Wkr\u00f3tce potem mundurki wprowadzono w innych mieleckich szko\u0142ach \u015brednich.) Systematycznie ros\u0142a ilo\u015b\u0107 k\u00f3\u0142ek przedmiotowych, a w \u015blad za tym \u2013 ilo\u015b\u0107 sukces\u00f3w w og\u00f3lnopolskich olimpiadach przedmiotowych, np. w 1969 r. mieleckie LO 27 zosta\u0142o sklasyfikowane na 11. miejscu w kraju, a w latach 70. liczba laureat\u00f3w tak\u017ce z innych przedmiot\u00f3w systematycznie si\u0119 powi\u0119ksza\u0142a. Po zako\u0144czeniu roku szkolnego 1971\/1972 Edwarda \u017burka mianowano inspektorem szkolnym \u2013 kierownikiem Wydzia\u0142u O\u015bwiaty i Wychowania PPRN, a dyrektorem II LO zosta\u0142 W\u0142adys\u0142aw Gajowiec. Wiosn\u0105 1974 r. w\u0142adze o\u015bwiatowe podj\u0119\u0142y decyzj\u0119 o przeniesieniu Liceum do nowo wybudowanego budynku szkolnego przy ul. S. \u017beromskiego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1974-1988 Doko\u0144czenie budowy szko\u0142y i jej infrastruktury oraz urz\u0105dzanie wn\u0119trz trwa\u0142o do ko\u0144ca lat 70., a w nast\u0119pnych latach nieustannie uzupe\u0142niano i dostosowywano wyposa\u017cenie do rosn\u0105cych wymog\u00f3w unowocze\u015bniaj\u0105cej si\u0119 edukacji. Elewacj\u0119 od strony ul. S. \u017beromskiego wzbogacono o p\u0142askorze\u017ab\u0119 Miko\u0142aj Kopernik i kompozycj\u0119 Znaki Zodiaku (wykona\u0142 Alfred Bielec wed\u0142ug projektu Edmunda Toczka). Zdecydowanie lepsze warunki sprzyja\u0142y osi\u0105ganiu coraz lepszych wynik\u00f3w. Innymi wa\u017cnymi czynnikami sprawczymi post\u0119pu by\u0142y: sprofilowanie klas (profile: matematyczno-chemiczny, biologiczno-chemiczny, humanistyczny i podstawowy), wprowadzanie w coraz szerszym zakresie nauki j\u0119zyk\u00f3w obcych oraz rozwini\u0119cie r\u00f3\u017cnych form pracy z uczniem zdolnym, a zw\u0142aszcza prowadzenie k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144. Rezultatami tej dzia\u0142alno\u015bci w latach 1974-1988 by\u0142y m.in.: przygotowanie oko\u0142o 900 uczni\u00f3w do eliminacji okr\u0119gowych olimpiad przedmiotowych, udzia\u0142 ponad 70 w fina\u0142ach centralnych i uzyskanie licznych tytu\u0142\u00f3w laureat\u00f3w lub wyr\u00f3\u017cnionych. Miernikiem wysokiego poziomu by\u0142o tak\u017ce regularne osi\u0105ganie, a nawet przekraczanie granicy 80 % przyjmowanych na studia (spo\u015br\u00f3d staraj\u0105cych si\u0119). Wyrazem uznania centralnych w\u0142adz o\u015bwiatowych dla tych osi\u0105gni\u0119\u0107 by\u0142o przyj\u0119cie mieleckiego II LO do elitarnego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Tw\u00f3rczych (1985) i Klubu Przoduj\u0105cych Szk\u00f3\u0142 (1986). Obok k\u00f3\u0142 przedmiotowych spor\u0105 aktywno\u015b\u0107 wykazywa\u0142y zespo\u0142y artystyczne: recytatorzy, teatr \u201eFraza\u201d, ch\u00f3r, zespo\u0142y muzyczne i kabaret szkolny, zdobywaj\u0105ce w konkursach i przegl\u0105dach nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia. Licz\u0105ce si\u0119 sukcesy zdobywano w r\u00f3\u017cnych dyscyplinach sportowych i turystyce (Szkolny Klub Turystyczny \u201eCz\u0142ap\u201d). Dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji m\u0142odzie\u017cowych zdominowana zosta\u0142a przez szczep harcerski (HSPS, a nast\u0119pnie ZHP), posiadaj\u0105cy od 1977 r. imi\u0119 Bohaterskich Lotnik\u00f3w Polskich oraz sztandar i harc\u00f3wk\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1988-2006 Po roku szkolnym 1987\/1988 na emerytur\u0119 przeszed\u0142 W\u0142adys\u0142aw Gajowiec, a od 1 IX 1988 r. nowym dyrektorem zosta\u0142 Zbigniew Dziekan. Wydarzenie to by\u0142o niejako symbolem zmiany pokoleniowej, bowiem w latach 80. zako\u0144czyli prac\u0119 inni nauczyciele z pierwszych lat liceum, tw\u00f3rcy jego nieprzeci\u0119tnych osi\u0105gni\u0119\u0107 i og\u00f3lnopolskiej renomy, a grono pedagogiczne zosta\u0142o zasilone now\u0105 kadr\u0105, w du\u017cej cz\u0119\u015bci by\u0142ymi wychowankami szko\u0142y. Proces ten zbieg\u0142 si\u0119 z g\u0142\u0119bokimi przemianami spo\u0142eczno-gospodarczymi w Polsce, zapocz\u0105tkowanymi w latach 1988-1990. Wprowadzenie reform (w tym o\u015bwiaty), upowszechnianie si\u0119 komputer\u00f3w i Internetu, rosn\u0105ce zapotrzebowanie na znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyk\u00f3w obcych oraz konieczno\u015b\u0107 powszechnej edukacji w zakresie m.in. informatyki, przedsi\u0119biorczo\u015bci, innowacji i marketingu, przy r\u00f3wnoczesnych coraz wi\u0119kszych problemach finansowych \u2013 oto uwarunkowania pracy odm\u0142odzonego liceum w latach 90. Aby podo\u0142a\u0107 rosn\u0105cym wymaganiom, nauczyciele zostali zobowi\u0105zani do permanentnego dokszta\u0142cania si\u0119 i tw\u00f3rczego doskonalenia dzia\u0142alno\u015bci pedagogicznej. To z kolei zaowocowa\u0142o m.in. powstaniem klas autorskich, program\u00f3w autorskich (zatwierdzonych przez MEN) i du\u017c\u0105 aktywno\u015bci\u0105 wydawnicz\u0105 nauczycieli (podr\u0119czniki, skrypty, wydawnictwa okoliczno\u015bciowe, artyku\u0142y do czasopism metodycznych). Zaanga\u017cowanie si\u0119 w te formy dzia\u0142alno\u015bci, a z drugiej \u2013 brak \u015brodk\u00f3w finansowych spowodowa\u0142y, \u017ce w latach 90. cz\u0119\u015b\u0107 k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144 przesta\u0142a funkcjonowa\u0107, a w roku szkolnym 1992\/1993 wycofano si\u0119 z dzia\u0142alno\u015bci w Towarzystwie Szk\u00f3\u0142 Tw\u00f3rczych. Mimo to nie ustawano w pracy z najzdolniejszymi, czego efektami by\u0142y m.in. kolejne sukcesy w olimpiadach przedmiotowych i r\u00f3\u017cnego rodzaju konkursach. Pod tym wzgl\u0119dem rekordowym okaza\u0142 si\u0119 rok szkolny 1991\/1992 (1 srebrny medal na Mi\u0119dzynarodowej Olimpiadzie Chemicznej w USA oraz 7 laureat\u00f3w i 6 finalist\u00f3w olimpiad i konkurs\u00f3w og\u00f3lnopolskich). Potwierdzeniem nieprzeci\u0119tnych osi\u0105gni\u0119\u0107 indywidualnych by\u0142y m.in. stypendia Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, Klubu Przoduj\u0105cych Szk\u00f3\u0142, Fundacji J\u0119zykowej, Prezesa Rady Ministr\u00f3w i Ministra Edukacji Narodowej oraz Funduszu Pomocy M\u0142odym Talentom Jolanty i Aleksandra Kwa\u015bniewskich. Nie brakowa\u0142o te\u017c osi\u0105gni\u0119\u0107 zespo\u0142owych. W Festiwalu Szkolnych Teatr\u00f3w Obcoj\u0119zycznych w Rzeszowie \u2013 teatr angloj\u0119zyczny II LO wielokrotnie zwyci\u0119\u017ca\u0142 lub plasowa\u0142 si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce. Teatr szkolny przygotowa\u0142 szereg sztuk i wystawia\u0142 je na terenie Mielca, a w roku szkolnym 1992\/1993 spektakl \u015aluby panie\u0144skie grano m.in. na festiwalu tw\u00f3rczo\u015bci A. Fredry w warszawskich \u0141azienkach i na Festiwalu Teatr\u00f3w Szkolnych we Wroc\u0142awiu. W 1995 r. delegacja szko\u0142y uczestniczy\u0142a w spotkaniu laureat\u00f3w programu Debaty konstytucyjne w szko\u0142ach \u015brednich w Warszawie. Tradycj\u0105 sta\u0142y si\u0119 sesje popularnonaukowe z r\u00f3\u017cnych dziedzin wiedzy. Aktywno\u015b\u0107 przejawia\u0142 tak\u017ce Szkolny Klub Filmowy \u201eXYZ\u201d, uczestnicz\u0105c m.in. w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Wiedzy o Filmie w Gda\u0144sku. Nawi\u0105zano szereg kontakt\u00f3w mi\u0119dzynarodowych, z kt\u00f3rych najbardziej rozwin\u0119\u0142a si\u0119 wsp\u00f3\u0142praca z Chrystian-Ernst-Gymnasium (Szko\u0142a Muzyczna) w Erlangen (Niemcy) i trwa do dzi\u015b. Wa\u017cnymi wydarzeniami w mieleckim \u015brodowisku by\u0142y ka\u017cdorazowo jubileusze szko\u0142y, a zw\u0142aszcza 50-lecie w 2002 r., gromadz\u0105ce nauczycieli, wychowank\u00f3w, w\u0142adze r\u00f3\u017cnych szczebli i sympatyk\u00f3w. Zmieniaj\u0105ce si\u0119 przedmioty nauczania i ich programy, wprowadzenie komputer\u00f3w i urz\u0105dze\u0144 do nauki j\u0119zyk\u00f3w obcych oraz inne zmiany w organizacji szko\u0142y spowodowa\u0142y konieczno\u015b\u0107 przeprowadzenia (etapami, ze wzgl\u0119du na niewielkie mo\u017cliwo\u015bci finansowe) remontu i modernizacji wn\u0119trza budynku. Sta\u0142o si\u0119 to ju\u017c za kadencji kolejnego dyrektora \u2013 Janusza Kopeckiego, kt\u00f3ry przej\u0105\u0142 kierowanie szko\u0142\u0105 w 1997 r., po odej\u015bciu Zbigniewa Dziekana na urlop zdrowotny, a nast\u0119pnie na emerytur\u0119. W 2003 r. liceum posiada\u0142o 25 klasopracowni, w tym 2 laboratoria j\u0119zykowe i 2 pracownie informatyczne. W latach 2006-2012 wykonano wiele prac remontowych i modernizacyjnych, m.in. ocieplono i zmieniono elewacj\u0119 budynku, zmodernizowano otoczenie szko\u0142y oraz unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. W listopadzie 2007 r. sztandar Liceum zosta\u0142 uhonorowany Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych\u201d. 8 XI 2008 r. z inicjatywy nauczycieli Liceum, pod patronatem senatora RP W\u0142adys\u0142awa Ortyla, starosty powiatu mieleckiego Andrzeja Chrab\u0105szcza i prezydenta miasta Mielca Janusza Chodorowskiego, zorganizowano I Dyktando Niepodleg\u0142o\u015bciowe (og\u00f3lnodost\u0119pne), kt\u00f3re odt\u0105d corocznie jest sta\u0142ym punktem obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci w Mielcu. Systematycznie osi\u0105gane bardzo dobre wyniki nauczania (w tym liczne sukcesy w olimpiadach przedmiotowych i konkursach) zyska\u0142y wiele form uznania. 27 II 2010 r. Szko\u0142a otrzyma\u0142a nagrod\u0119 Polskiego Towarzystwa Matematycznego z okazji 60-lecia Olimpiady Matematycznej za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia na etapie centralnym, a w czerwcu z r\u0105k Prezydenta Miasta Mielca otrzyma\u0142a statuetk\u0119 \u201eNieprzeci\u0119tna Szko\u0142a 2010\u201d. 28 II 2011 r. Minister Edukacji Narodowej nada\u0142 II LO tytu\u0142 \u201eSzko\u0142a Odkrywc\u0105 Talent\u00f3w\u201d. 10 I 2013 r. Fundacja Edukacyjna \u201ePerspektywy\u201d przyzna\u0142a Liceum tytu\u0142 \u201eZ\u0142ota szko\u0142a 2013\u201d z okazji og\u00f3lnopolskiego XV Jubileuszowego Rankingu Szk\u00f3\u0142 Ponadgimnazjalnych 2013. Realizowano projekty wsp\u00f3\u0142finansowane przez UE: \u201eDobry wyb\u00f3r Twoj\u0105 szans\u0105 na przysz\u0142o\u015b\u0107\u201d i \u201eKrok w przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107\u201d oraz szereg projekt\u00f3w og\u00f3lnopolskich\u00a0i lokalnych. 27 II 2013 r. zorganizowano jubileusz 60-lecia szko\u0142y.<\/p>\r\n

Po 2013 r. szko\u0142a by\u0142a nadal jednym z najlepszych lice\u00f3w na Podkarpaciu. Potwierdzeniem tej oceny by\u0142y corocznie wysokie miejsca w og\u00f3lnopolskich rankingach lice\u00f3w i technik\u00f3w sporz\u0105dzanych przez Fundacj\u0119 Edukacyjn\u0105 \u201ePerspektywy\u201d i tytu\u0142y: \u201eZ\u0142ota Szko\u0142a\u201d w latach: 2014, 2021 i 2022 oraz \u201eSrebrna Szko\u0142a\u201d w latach: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 i 2020. W ka\u017cdym roku szkolnym \u015brednio kilkunastu uczni\u00f3w zdobywa\u0142o tytu\u0142y laureat\u00f3w lub finalist\u00f3w olimpiad i konkurs\u00f3w przedmiotowych szczebla centralnego, a w kilku przypadkach \u2013 mi\u0119dzynarodowego. Imponuj\u0105ca by\u0142a wysoka sprawno\u015b\u0107 kszta\u0142cenia, bowiem 100 % uczni\u00f3w rozpoczynaj\u0105cych nauk\u0119 zdawa\u0142o egzamin maturalny, a ok. 95 % absolwent\u00f3w studiuje na wy\u017cszych uczelniach. Du\u017cy wp\u0142yw na taki wysoki poziom mia\u0142y: zaanga\u017cowana praca grona pedagogicznego (kilkoro nauczycieli jest autorami podr\u0119cznik\u00f3w szkolnych), innowacje pedagogiczne, programy autorskie nauczycieli, modyfikacje programowe, dobrze wyposa\u017cone pracownie przedmiotowe i biblioteka szkolna z czytelni\u0105 multimedialn\u0105 i Internetem oraz baza do lekcji wychowania fizycznego. Prowadzone s\u0105 r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci artystycznej, m.in.: ch\u00f3r (szerzej w odr\u0119bnym ha\u015ble), zesp\u00f3\u0142 wokalno-instrumentalny, teatr, koncerty, wieczorki poetyckie i konkursy. Redakcje uczniowskie prowadz\u0105 szkolne Radio Kopernik i wydaj\u0105 gazetk\u0119 szkoln\u0105 \u201eSami o Sobie\u201d. Kontynuowana jest systematyczna wsp\u00f3\u0142praca ze szko\u0142\u0105 w Erlangen (Niemcy).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy: Feliks Starosielec (1953-1955), Jan Armatys (1955-1964), Edward \u017burek (1964-1972), W\u0142adys\u0142aw Gajowiec (1972-1988), Zbigniew Dziekan (1988-1997), Janusz Kopecki (1997-2008), Zbigniew Rze\u017anik (2008-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy: Joanna Leyko, Feliks Starosielec, Janina Hasulak, Henryk Gradowski, Henryka Rusin, Jan Szetela, Janusz Kopecki, Andrzej Jankowski, Magdalena Zaloty\u0144ska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1953-2013: Lech Adamczyk, ks. Piotr Adamczyk, Adolf Alberski, Renata Alberska, Jan Armatys, ks. Grzegorz Baran, Barbara Barszczak, Waldemar Bart\u0142omowicz, Maria Batko, Antonina B\u0105k, J\u00f3zef B\u0105k, Helena Berger, Justyna B\u0142\u0119dowska, Romana Borz\u0119cka, Stanis\u0142aw Brekiesz, Anna Butryn, Stanis\u0142awa Chmielowska, Ma\u0142gorzata Ciejka, Janina Chor\u0105zka, Agnieszka Czechura, ks. Kazimierz Czesak, Henryk Dugie\u0142\u0142o, ks. Krzysztof Dynarowicz, Zbigniew Dziekan, Dorota Dzija, Magdalena Dzioch, Jadwiga Fa\u0142at, ks. Piotr Franczak, Jerzy Gac, Bogumi\u0142a Gajowiec, W\u0142adys\u0142aw Gajowiec, Jolanta Ga\u0142kowska, Danuta Gawryjo\u0142ek, Lidia G\u0142uszak, Anna G\u00f3recka, Ma\u0142gorzata G\u00f3rnik, ks. J\u00f3zef G\u00f3rski, Edyta Gracz-Chmura, Henryk Gradowski, Helena Gudz, Maria Hapta\u015b, Barbara Horbaczewska, Antonina Homentowska, Teresa Jankowska, Zofia Jankowska, Andrzej Jankowski, Ma\u0142gorzata Jarosz, Joanna Jaworska, Krystyna Juszczyk, Stanis\u0142awa Kamieniecka, Joanna Kapusta, Edyta Karnasiewicz, Teresa Klonowska, Katarzyna Kluz, ks. Janusz K\u0142\u0119czek, Micha\u0142 K\u0142oda, Danuta Konopka, Zbigniew Konopka, Maria Kopecka, Janusz Kopecki, Janina Korpanty, Tomasz Kosiorowski, Magdalena Koz\u0142owska, Stanis\u0142aw Koz\u0142owski, W\u0142adys\u0142aw Krupi\u0144ski, Rudolf Ko\u017cuchowski, Bogus\u0142aw Kr\u00f3l, Maria Kr\u00f3l, W\u0142adys\u0142aw Krupa, Edward Krymski, ks. Stanis\u0142aw Kubo\u0144, Gra\u017cyna Kulczyk, Janina Kulig, Stefan Kulig, Adam Kusak, Agnieszka Kusak, Ma\u0142gorzata Laska, Anna Lewandowska, Krzysztof Lis, Zdzis\u0142awa Ludian, Stanis\u0142awa Lurska, Krzysztof \u0141apa, Aleksandra \u0141\u0105czak, El\u017cbieta \u0141ukaszek, Jadwiga Macyk, Andrzej Majewski, Lucyna Makarewicz, Halina Malaczy\u0144ska, Czes\u0142aw Ma\u0142ek, Zbigniew Maniecki, Wojciech Maryniak, Dariusz Mazur, Jadwiga M\u0105czka, Mariusz Miko\u0142ajczyk, Krystyna Mrozik, Stanis\u0142aw Mr\u00f3z, Stanis\u0142awa N\u0119dza, J\u00f3zefa Niedba\u0142a, Irena Nigbor, ks. J\u00f3zef Nita, Leonard Nowak, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Magdalena Oczak,Alfred Ortyl, Halina Osnowska, Andrzej Osnowski, Micha\u0142 Osobliwy, Kazimierz Ozga, J\u00f3zef Partyka, Andrzej Pawlak, Marianna Pawlak, Barbara Perska, Anna Piekarska, Agnieszka Pier\u00f3g, Barbara Pier\u00f3g, Anna Pi\u0119ko\u015b, Stanis\u0142aw Piwnica, Zoja Proszycka, W\u0142odzimierz Przygodzki, Olga Pustu\u0142ka, Julian Rachowicz, Romuald Rad\u0142owski, Stanis\u0142aw Rajda, ks. Tomasz R\u0105pa\u0142a, ks. Jan Rybak, Dorota Ryczaj, Zofia Ryka\u0142a, Zbigniew Rze\u017anik, Krystyna Sabaj, Stanis\u0142aw S\u0105siadek, ks. Jan Siedlarz, Adam Skr\u0119t, Anna Soja, Mariusz Solarski, Edward Spilarewicz, Jadwiga Spilarewicz, Witold Stachnik, Anna Stachowicz, Antoni Sta\u0144czyk, Anna Staro\u0144, Feliks Starosielec, El\u017cbieta Stolle-\u0141ogasz, Danuta Stopa, Stanis\u0142aw Str\u0105k, Ma\u0142gorzata Strzy\u017cewska, ks. Marek Synowiec, Jan Szetela, Alina \u015aciora, Jan \u015awi\u0105der, ks. Kazimierz \u015awi\u0119tek, Alicja Tejchma, Anna Tkacz, Stefania Tomas, Anna Turek, Wanda Uderska, Renata Wacnik, Edmund Wa\u0142ek, Danuta Wicherska, Robert Wieczorek, Barbara Wilczy\u0144ska, Andrzej Witek, Grzegorz Witek, J\u00f3zef Witek, Bogdan Wojtaszek, Zofia Woli\u0144ska, Miros\u0142aw Wo\u0142osz, Alicja Wo\u017aniak, Emilia Wr\u00f3bel, Helena Wydro, J\u00f3zef Zadora, Magdalena Zaloty\u0144ska, Ewelina Zieli\u0144ska \u2013Rajca, Ewa Ziemba, Renata \u017beglin, Magdalena \u017bukowska-B\u0105k, Urszula \u017burawska, W\u0142adys\u0142awa \u017burek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele nowo zatrudnieni i ze zmianami w nazwiskach w latach 2013-2015: Maria Celmer, Marzena Gadzia\u0142a, Katarzyna Klich (Pola\u0144ska), Mariola Maj, Marcelina Mosior-\u015awi\u0107, Beata Pi\u0119ko\u015b, Mariusz Wiech, Mateusz W\u00f3jcik.<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie w roku szkolnym 2021\/2022<\/strong> – J\u0119zyk polski: Ma\u0142gorzata Brach, Jolanta Ga\u0142kowska, Edyta Gracz-Chmura, Anna Sk\u00f3rska, Magdalena Zaloty\u0144ska, Magdalena \u017bukowska-B\u0105k; j\u0119zyk angielski: Renata Alberska, Agnieszka Czechura, Katarzyna Gajek-Mo\u017adzierz, El\u017cbieta \u0141ukaszek, Magdalena Oczak, Dorota Ryczaj, Ma\u0142gorzata Schab, Bartosz Skwirut, Beata Szpakowska-Machniak, Ewelina Zieli\u0144ska-Rajca; j\u0119zyk niemiecki: Laura Chorz\u0119pa, Dorota Dzija, Marzena Kasprzyk, Ma\u0142gorzata Laska, Katarzyna Misiak; j\u0119zyk francuski: Edyta Karnasiewicz, Anna Rokosz; j\u0119zyk hiszpa\u0144ski: Paulina Cioch-Pietryka; matematyka: Lidia G\u0142uszak, El\u017cbieta Gmyrek, Ma\u0142gorzata G\u00f3rnik, Tomasz Malczy\u0144ski, Wojciech Maryniak, Zbigniew Rze\u017anik; chemia: Ma\u0142gorzata Kisiel, Zbigniew Konopka, Anna Lewandowska; fizyka: Tomasz Kosiorowski, Alfred Ortyl; historia\/historia i spo\u0142ecze\u0144stwo: Ma\u0142gorzata Ciejka, Katarzyna D\u0105bek, Henryk Dugie\u0142\u0142o, Andrzej Pawlak; wiedza o spo\u0142ecze\u0144stwie: Andrzej Pawlak; geografia: Barbara G\u00f3ral-Kozio\u0142; muzyka: Agnieszka Stra\u017c; informatyka: Tomasz Kosiorowski, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Grzegorz Staniszewski, Grzegorz Witek; edukacja dla bezpiecze\u0144stwa: Barbara Pier\u00f3g, Jaros\u0142aw Sroka; biologia: Bogus\u0142awa Michalcewicz, Anna Piekarska, Anna Rze\u017anik; przyroda: Ma\u0142gorzata Kisiel; wychowanie fizyczne: Joanna Kapusta, Adam Kusak, Agnieszka Kusak, Krzysztof Lis, Dariusz Mazur, Marcelina Mosior-\u015awi\u0107, Anna Skuci\u0144ska; religia: ks. Mateusz Gurbisz, Damian Tomecki; podstawy przedsi\u0119biorczo\u015bci: Natalia Grzesik, Barbara Pier\u00f3g; czytanie tekst\u00f3w kultury: Jolanta Ga\u0142kowska, Anna Sk\u00f3rska, Magdalena \u017bukowska-B\u0105k; elementy programowania: Grzegorz Witek; doradztwo zawodowe: Justyna B\u0142\u0119dowska; wychowanie do \u017cycia w rodzinie: Anna Skuci\u0144ska; bibliotekarz: Katarzyna D\u0105bek, Edyta Karnasiewicz; psycholog: Anna Dr\u0119ga; pedagog szkolny: Justyna B\u0142\u0119dowska.
<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wyr\u00f3\u017cnienia Szko\u0142y:<\/strong> Z\u0142ota Szko\u0142a – 2021 wg og\u00f3lnopolskiego rankingu lice\u00f3w „Perspektywy”\u00a0 (194 w Polsce, 6 w woj. podkarpackim), Z\u0142ota Szko\u0142a – 2023 wg og\u00f3lnopolskiego rankingu lice\u00f3w „Perspektywy”\u00a0 (151. w kraju, 6. w wojew\u00f3dztwie).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Medali\u015bci mi\u0119dzynarodowych olimpiad przedmiotowych: *O. Chemiczna – Jacek Nowakowski, op. J. i E. Spilarewiczowie (1988 \u2013 srebrny medal w Helsinkach, 1989 \u2013 z\u0142oty medal w Halle), Wojciech Macyk, op. E. Spilarewicz (1992 \u2013 srebrny medal w Pittsburgu-Waszyngtonie), Joanna Drozd, op. Anna Lewandowska (1998 \u2013 srebrny medal w Melbourne).<\/p>\r\n

Laureaci i wyr\u00f3\u017cnieni oraz ich opiekunowie w og\u00f3lnopolskich olimpiadach przedmiotowych: *O. Literatury i J\u0119zyka Polskiego \u2013 Joanna Gawryjo\u0142ek l., op. Danuta Gawryjo\u0142ek (1986), Dorota Macyk l., op. Janina Chor\u0105zka (1988), *O. J\u0119zyka Angielskiego \u2013 Przemys\u0142aw Szczeci\u0144ski l., op. Janina Kulig (1979), *O. J\u0119zyka Francuskiego \u2013 Marta Ziembi\u0144ska l., op. Julian Rachowicz (1978), Bo\u017cena \u0141apicka l., op. J. Rachowicz (1984), *O. Wiedzy o Polsce i \u015awiecie Wsp\u00f3\u0142czesnym \u2013 Jerzy Pier\u00f3g l., op. Andrzej Osnowski (1978), J\u00f3zef Gaj l., op. A. Osnowski (1981), Piotr G\u0142\u00f3d l., op. A. Osnowski (1983), Mariusz Lewicki l., op. Jadwiga Macyk (1992), Maciej Berger l., op. J. Macyk (1995), Karol Ciupa l., op. J. Macyk (1999), *O. Filozoficzna \u2013 Lidia G\u0142odzik l., op. Emilia Wr\u00f3bel (1989), Izabela Ratusi\u0144ska l., op. A. Osnowski (1990), *O. Historyczna \u2013 Ma\u0142gorzata Ku\u017cd\u017ca\u0142 l., op. J. Macyk (1994), Piotr Paszek l., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2001), *O. Biologiczna \u2013 Anna Wolak l., op. Anna Stachowicz (1995), *O. Fizyczna \u2013 Janusz Pietruszka l., op. Janusz Kopecki (1973), Les\u0142aw Kilian l., op. Adolf Alberski (1974), Jerzy Giera\u0142t l., op. A. Alberski (1982), Wojciech Macyk l., op. J. Kopecki (1992), Piotr Mi\u0142o\u015b l., op. J. Kopecki (1998, 1999), Grzegorz Mi\u0142o\u015b l. op. J. Kopecki (2000), *O. Chemiczna \u2013 Stanis\u0142aw Sieniutycz l., op. Edward Spilarewicz (1957), Bazyli Pietrow l., op. E. Spilarewicz (1960, 1961), Andrzej Stok\u0142osa w., op. E. Spilarewicz (1961), Stanis\u0142aw Belczak w., op. E. Spilarewicz (1962, 1963), Tadeusz Zieli\u0144ski w., op. E. Spilarewicz (1966), Andrzej Pawelec l., op. E. Spilarewicz (1967, 1968), Jan Migdalski w., op. E. Spilarewicz (1967), Adam Brodziak w., op. E. Spilarewicz (1970), Janusz Pietruszka w., op. E. Spilarewicz (1972), Leszek Adamczyk l., op. Jadwiga i Edward Spilarewiczowie (1974, 1975, 1976), Franciszek Kasprzykowski w., op. J. i E. Spilarewiczowie (1974), Wojciech St\u0119pniak l., op. J. i E. Spilarewiczowie (1976), Anna Biegocka w., op. J. i E. Spilarewiczowie (1976, 1977), Wojciech Cieszkowski w., op. J. i E. Spilarewiczowie, (1977), Arkadiusz Spilarewicz l., op. J. i E. Spilarewiczowie (1979), Ma\u0142gorzata W\u00f3jtowicz l., op. J. i E. Spilarewiczowie (1979, 1980), Jerzy Giera\u0142t l., op. J. i E. Spilarewiczowie (1982), Jacek Nowakowski l., op. J. i E. Spilarewiczowie (1987, 1988, 1989), Wojciech Macyk l., op. E. Spilarewicz (1990, 1991, 1992), Joanna Drozd l., op. Anna Lewandowska (1997, 1998), Grzegorz Mi\u0142o\u015b l., op. A. Lewandowska (2000), Micha\u0142 Kowalski l., op. A. Lewandowska (2001), *O. Artystyczna \u2013 Jadwiga St\u0119pczyk w., op. J\u00f3zef Witek (muzyka, 1977), Zbigniew Orzech w., op. J. Witek (muzyka, 1977), *O. Informatyczna \u2013 Grzegorz Garlewicz l., op. Zdzis\u0142aw Nowakowski (1994), *O. Wiedzy Technicznej \u2013 Wojciech Macyk l., op. Zofia Woli\u0144ska (1991, 1992); *O. Historyczna \u2013 Anna Olszewska, laur., op. Ma\u0142gorzata Ciejka (2010), Natalia Olszewska, laur., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2011); *O. Wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie \u2013 Kacper Podp\u0142omyk, laur., op. Andrzej Pawlak (2009), Kacper Podp\u0142omyk, laur., op. Andrzej Pawlak (2010); *O. Wiedzy o Unii Europejskiej \u2013 Kacper Podp\u0142omyk, laur., op. Andrzej Pawlak (2010).<\/p>\r\n

Laureaci i finali\u015bci oraz ich opiekunowie w og\u00f3lnopolskich olimpiadach przedmiotowych (2011-2022):<\/em> *O. Literatury i J\u0119zyka Polskiego \u2013 Barbara Balcerzak f., opiekun \u2013 Jolanta Ga\u0142kowska (2012); Kinga Krzysztofik f., op. Edyta Gracz \u2013 Chmura (2013); Adrian Le\u015b f., op. Edyta Gracz \u2013 Chmura (2014); Krzysztof Naprawa f., op. Edyta Gracz \u2013 Chmura (2020); Jakub Koza l., op. Ma\u0142gorzata Brach (2022); Paulina Jaromi f., op. Edyta Gracz \u2013 Chmura. *O. Chemiczna \u2013 Micha\u0142 Smaczny f., op. Zbigniew Konopka (2012); Micha\u0142 Smaczny l, op. Zbigniew Konopka (2013); Rafa\u0142 Kr\u00f3l f., op. Zbigniew Konopka (2013); Daniel Pazdro l., op. Anna Lewandowska (2021); Alicja Pazdro f., op. Zbigniew Konopka. *O. Wiedzy Ekologicznej \u2013 Patryk Misiak l., op. J\u00f3zefa Niedba\u0142a (2013); Patryk Misiak l., op. J\u00f3zefa Niedba\u0142a (2014); Piotr Koceniak f., op. Bogus\u0142awa Michalcewicz (2019); Wiktoria Klich f., op. Anna Rze\u017anik i Bogus\u0142awa Michalcewicz (2022). *O. Fizyczna \u2013 Rafa\u0142 Kr\u00f3l f., op. Alfred Ortyl (2013); Jan Wanatowicz f., op. Alfred Ortyl (2021); Jan Wanatowicz f. i Pawe\u0142 \u017buczek f., op. Alfred Ortyl (2022). *O. Informatyczna \u2013 Marek Rusinowski f., op. Zdzis\u0142aw Nowakowski (2011); Marek Rusinowski f. i Jakub Cis\u0142o f., op. Grzegorz Witek (2013); Jakub Cis\u0142o l., op. Grzegorz Witek (2014). *O. J\u0119zyka Niemieckiego \u2013 Martyna Jecze\u0144 f., op. Jan \u015awi\u0105der (2014); Martyna Jecze\u0144 f., op. Ma\u0142gorzata Laska (2015). *O. Historyczna \u2013 Natalia Olszewska l., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2011); Jerzy Hopek l., op. Ma\u0142gorzata Ciejka (2013). *o. Biologiczna \u2013 Rafa\u0142 Kr\u00f3l f., op. Anna Piekarska (2013). *O. Wiedzy Technicznej \u2013 Pawe\u0142 \u017buczek f., op. Alfred Ortyl. *O. Wiedzy o Mediach \u2013 Amelia Dudek l., op. Ma\u0142gorzata Brach (2021). *O. Wiedzy o \u017bywieniu i \u017bywno\u015bci \u2013 Piotr Koceniak l., op. Anna Lewandowska (2019). *O. Wiedzy Ekonomicznej \u2013 Hubert Wejman f., op. Barbara Pier\u00f3g (2018); Aleksandra Snuzik f., op. Barbara Pier\u00f3g (2019). *O. Przedsi\u0119biorczo\u015bci \u2013 Aleksandra Snuzik f., op. Barbara Pier\u00f3g (2020); Micha\u0142 Zaremba l., op. Barbara Pier\u00f3g (2021). *O. \u201eLosy \u017co\u0142nierza i dzieje or\u0119\u017ca polskiego w latach 1887-1922\u201d – Jan Wanatowicz f., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2020); \u201eLosy \u2026w latach 972-1514\u201d \u2013 Jan Wanatowicz f., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2021); \u201eLosy \u2026 1531-1683\u201d \u2013 Jan Wanatowicz f., Maciej Ka\u017amierski f., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2022). *O. Astronomiczna \u2013 Arkadiusz Paterak f., op. Alfred Ortyl (2021). *O. Wiedzy o Polsce i \u015awiecie Wsp\u00f3\u0142czesnym \u2013 Przemys\u0142aw Pu\u0142a f., op. Andrzej Pawlak. *XI Misyjna Olimpiada Znajomo\u015bci Afryki \u2013 Krystian Kosiorowski l., op. ks. Piotr Franczak. *O. Solidarno\u015bci. Dwie dekady historii \u2013 Dominika Rajca f., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2015); Hubert Wejman f., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2017), Alicja \u017bmuda f., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2022). *O. Cyfrowa \u2013 Cezary Bober f., op. Alfred Ortyl (2017); Konrad Bryk f., op. Alfred Ortyl (2018). *O. Lingwistyki Matematycznej \u2013 Wiktoria Klich f., Jan Wanatowicz f., op. Alfred Ortyl (2022). *O. o Planowaniu i Zarz\u0105dzaniu Karier\u0105 Zawodow\u0105 \u2013 Miko\u0142aj Proczek f., op. Barbara Pier\u00f3g (2019). *O. \u201eO Diamentowy Indeks AGH\u201d \u2013 matematyka: 14 laureat\u00f3w, 4 finalist\u00f3w, op. Lidia G\u0142uszak, Zbigniew Rze\u017anik, Wojciech Maryniak, Ma\u0142gorzata G\u00f3rnik; fizyka: 11 laureat\u00f3w, 4 finalist\u00f3w, op. Alfred Ortyl; geografia \u2013 2 laureat\u00f3w, 2 finalist\u00f3w, op. Czes\u0142aw Ma\u0142ek, Barbara G\u00f3ral \u2013 Kozio\u0142. *O. Wiedzy Chemicznej z Wydz. Chemii UJ \u2013 1 laureat, op. Anna Lewandowska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Laureaci i wyr\u00f3\u017cnieni oraz ich opiekunowie w konkursach mi\u0119dzynarodowych i og\u00f3lnopolskich: *Konkursy Recytatorskie (r\u00f3\u017cne) \u2013 Anna Kieliszek l., op. Krystyna Mrozik (1971), Danuta Zachariasz l., op. K. Mrozik (1972), Anna Paku\u0142a l., op. K. Mrozik (1975), Alicja Ungehauer l., op. K. Mrozik (1978, 1980), Marzena Kie\u0142basa l., op. K. Mrozik (1979, 1980), Bo\u017cena Kucharska l., op. D. Gawryjo\u0142ek (1980, 1982), Renata Pacholec l., op. D. Gawryjo\u0142ek (1985), Alicja Omy\u0142ka I miejsce, op. K. Mrozik (1998\/1999), Anna Klimczak l., op. Halina Osnowska (1999\/2000); *Europejski Konkurs J\u0119zyka Francuskiego \u2013 Ma\u0142gorzata Wilk l., op. J. Rachowicz (1975), Marta Ziembi\u0144ska l., op. J. Rachowicz (1978), *Konkurs Piosenki Francuskiej \u2013 Magdalena S\u0142awek l., op. Jadwiga M\u0105czka (1990), *Konkurs Poezji i Prozy Francuskiej \u2013 Magdalena Dybska l., op. J. M\u0105czka (1992), *Konkurs Amerykanistyczny \u2013 Mariusz Makso\u0144 l., op. J. Macyk (1992), *Konkurs Informatyczny \u2013 Pawe\u0142 Rzadkowski l., op. Z. Nowakowski (1992), *Mi\u0119dzynarodowy Konkurs \u201eIlustracja prozy G. G. Marqueza\u201d \u2013 Pawe\u0142 Lechoci\u0144ski w., op. Lech Adamczyk (1993), *Konkurs \u201eMoje spotkania z Niemcami\u201d \u2013 Ma\u0142gorzata Ku\u017cd\u017ca\u0142 w., op. Jan \u015awi\u0105der, *Konkurs na Reporta\u017c Prasowy \u2013 Dorota W\u00f3jcik w., op. J. Chor\u0105zka, *Konkurs \u201eHistoria \u017byd\u00f3w Polskich\u201d \u2013 Agnieszka Grzelak l., op. A. Osnowski (1994), Justyna Ofiara – III miejsce, op. H. Dugie\u0142\u0142o (2000), *Konkurs Wiedzy\u00a0o Samorz\u0105dzie Terytorialnym \u2013 Krzysztof Wo\u0142os l., op. A. Osnowski (1995), *Konkurs \u201eJ\u0119zyk Niemiecki i Ekologia\u201d \u2013 Joanna Ward\u0119ga w., op. J. \u015awi\u0105der, J\u00f3zefa Niedba\u0142a (1995\/1996), \u201eJ\u0119zyk Angielski i Ekologia\u201d \u2013 Agnieszka Wra\u017ce\u0144 w., op. Bogdan Wojtaszek, J. Niedba\u0142a (1998\/1999), *Mi\u0119dzynarodowe Mistrzostwa Francji w Grach Matematycznych i Logicznych \u2013 Agnieszka Macyk, finalistka, op. Witold Stachnik (1995, 1996), *Konkurs Wiedzy o Niemczech \u2013 Jerzy \u015awi\u0105der l., op. Jan \u015awi\u0105der (1997), *Turniej Wiedzy o Staro\u017cytno\u015bci \u2013 Piotr Paszek l., op. H. Dugie\u0142\u0142o (1998), Bartosz Ja\u0142ocha l., op. Ma\u0142gorzata Ciejka (2000), Maciej Podlaski, Paulina Soja, Justyna Struzik, Dariusz Wyzga \u2013 laureaci oraz dru\u017cyna: Maciej Podlaski, Paulina Soja, Dariusz Wyzga \u2013 I miejsce, op. J. Macyk (2001), *Konkurs \u201eInformacja, informatyka, infostrada\u201d \u2013 Bart\u0142omiej Jucha – III miejsce, op. Alfred Ortyl (1999), *Konkurs Chemiczny Politechniki Warszawskiej \u2013 Grzegorz Mi\u0142o\u015b w., op. A. Lewandowska (1999), G. Mi\u0142o\u015b l., Jolanta Greczka w., Pawe\u0142 Puterla w., op. A. Lewandowska (2000), Micha\u0142 Kowalski l., op. A. Lewandowska (2001) *Konkurs \u201eSfinks\u201d \u2013 Piotr Wo\u0142oszyn \u2013 II miejsce, op. J. Macyk (1998), *Konkurs \u201eInternet \u017ar\u00f3d\u0142em informacji w \u015bwiecie\u201d \u2013 B. Jucha – I miejsce, op. A. Ortyl (2000).*Konkurs Malarski \u201ePejza\u017ce Reymontowskie\u201d \u2013 Maria Widelak \u2013 I miejsce, Karolina Gil w., Dagmara Halota w., Jacek Kretkiewicz w., op. L. Adamczyk (2000), *Konkurs \u201eInterpretacje Maturalne 2000\u201d \u2013 Magdalena Moll w., op. H. Osnowska *Konkurs Internetowy z Matematyki \u2013 Przemys\u0142aw Peret l., op. Ma\u0142gorzata G\u00f3rnik (2001), *Konkurs Wiedzy Patriotycznej \u2013 Justyna Bernat l., Bernadetta B\u0142ach l., op. J. Macyk (2002), *Konkurs \u201eEuroszko\u0142a w Internecie\u201d \u2013 dru\u017cyna: Piotr Lewandowski, Pawe\u0142 Puterla, Jakub Wilk – II miejsce, op. Grzegorz Witek (2001), Rados\u0142aw K\u0119dzior, Piotr Lewandowski, Justyna Nowakowska i Jakub Wilk \u2013 w. op. G. Witek (2002), *Powszechny Internetowy Konkurs dla Uczni\u00f3w Szk\u00f3\u0142 \u015arednich \u2013 Matematyka \u2013 Jakub Wilk w., op. Zbigniew Rze\u017anik, *Festiwal Szkolnych Teatr\u00f3w Obcoj\u0119zycznych w Rzeszowie \u2013 zesp\u00f3\u0142 teatralny angloj\u0119zyczny, op. Urszula \u017burawska (I miejsce \u2013 1999, 2000, 2003, 2004, III m. \u2013 2002). *Konkurs Tw\u00f3rczo\u015bci Literackiej i Plastycznej \u201eNiezwyk\u0142e spotkania z Boche\u0144skim Skarbnikiem\u201d \u2013 \u0141ukasz Iwasieczko \u2013 I miejsce, op. Danuta Stopa (2003); *Og\u00f3lnopolski Konkurs Recytatorski \u2013 Ewa Paprocka, wyr., op. Urszula Polak (2004), \u0141ukasz Wn\u0119k nagroda, op. Urszula Polak (2004), *Og\u00f3lnopolski Konkurs Norwidowski \u2013 Ma\u0142gorzata Ortyl wyr., op. Danuta Gawryjo\u0142ek (2004), *Og\u00f3lnopolski Konkurs Norwidowski – Micha\u0142 Bartnicki wyr., op. Danuta Stopa (2005), *Og\u00f3lnopolski Konkurs Tw\u00f3rczo\u015bci Literackiej i Plastycznej \u2013 \u0141ukasz Iwasieczko, 1. miejsce w kategorii lice\u00f3w, op. Danuta Stopa (2003), *Og\u00f3lnopolski Konkurs na Esej \u2013 Jakub Boryczka, 1. miejsce, op. Magdalena Zaloty\u0144ska (2006), *Og\u00f3lnopolski Konkurs na Esej \u2013 Piotr Jemio\u0142o, laur., op. Magdalena \u017bukowska-B\u0105k (2007), *Og\u00f3lnopolski Turniej Satyry \u2013 Anna \u0106wi\u0119ka, II nagroda, op. Urszula Polak (2008), *Turniej Recytatorski XII Og\u00f3lnopolskiego Turnieju Satyry im. I. Krasickiego \u201eO z\u0142ot\u0105 szpil\u0119\u201d \u2013 Dorota Krempa, III nagroda, op. Magdalena \u017bukowska-B\u0105k (2009), * Turniej Recytatorski XIII Og\u00f3lnopolskiego Turnieju Satyry im. I. Krasickiego \u201eO z\u0142ot\u0105 szpil\u0119\u201d \u2013 Dorota Krempa,\u00a0I nagroda, op. Magdalena \u017bukowska-B\u0105k (2010), *XV Og\u00f3lnopolski Turniej Satyry \u201eO z\u0142ot\u0105 szpil\u0119\u201d \u2013 Magdalena Macia\u0142ek, laur., op. Edyta Gracz-Chmura (2012), *Og\u00f3lnopolska Olimpiada \u201eO Diamentowy Indeks AGH\u201d \u2013 Mateusz Oleksiak, laur., op. Ma\u0142gorzata G\u00f3rnik (2009), Andrzej Surdej, laur., op. Ma\u0142gorzata G\u00f3rnik (2009), Mariusz Cisi\u0144ski, laur., op. Zbigniew Rze\u017anik (2009), Pawe\u0142 Miko\u0142ajczyk, laur., op. Lidia G\u0142uszak (2011), Wiktor Warcha\u0142owski, laur., op. Lidia G\u0142uszak (2012),Karol Janeczko, laur., op. Zbigniew Rze\u017anik (2012), *Og\u00f3lnopolski Konkurs Chemiczny im. prof. A. Swiniarskiego \u2013 Tomasz Skirecki, laur., op. Anna Lewandowska (2005), Micha\u0142 Koz\u0142owski, laur., op. Zbigniew Konopka (2006), Dariusz Skowron, laur., op. Anna Lewandowska (2008), *Og\u00f3lnopolski Konkurs Fizyczny \u201eEUREKA\u201d \u2013 Wiktor Warcha\u0142owski, wyr. II stopnia, op. Alfred Ortyl (2012), *Og\u00f3lnopolski Konkurs Informatyczny \u2013 \u0141ukasz Kusek, 1. miejsce, op. Alfred Ortyl (2004), Rados\u0142aw K\u0119dzior, 4. miejsce, op. Alfred Ortyl (2004), *Og\u00f3lnopolski Fina\u0142 \u201eOdysei Umys\u0142u\u201d w Gda\u0144sku \u2013 dru\u017cyna II LO, 1. miejsce i tytu\u0142 mistrza Polski w problemie d\u0142ugoterminowym nr 2, op. Justyna B\u0142\u0119dowska, Barbara Pier\u00f3g (2012 r.) *33. \u015awiatowy Fina\u0142 \u201eOdysei Umys\u0142u\u201d w Iowa State University (USA) \u2013 dru\u017cyna II LO, 2. miejsce w rywalizacji spontanicznej i 15. miejsce w \u015awiatowej Odysei Umys\u0142u, op. Justyna B\u0142\u0119dowska, Barbara Pier\u00f3g (2012 r.).<\/p>\r\n

Laureaci, finali\u015bci i wyr\u00f3\u017cnieni konkurs\u00f3w mi\u0119dzynarodowych i og\u00f3lnopolskich (2013-2022): *<\/em>Turniej Wiedzy Psychologicznej \u2013 Aleksandra Czarnota f., op. Justyna B\u0142\u0119dowska (2016); Monika Saj f., Gabriela Bania f., op. Ewa Ingram (2017); Anita Burdzy f., Agata Uzar f., Adrianna Lasek f., Julia Piskor f., op. Justyna B\u0142\u0119dowska, Ewa Ingram (2018); Agata Kr\u0119\u017cel l., Julia Piskor f., Katarzyna Krawiec f., Wiktoria Noga f., op. Justyna B\u0142\u0119dowska (2019); Julia Piskor f., Anna Bednarz f., Karolina Kokoszka f., op. Justyna B\u0142\u0119dowska (2020). *Og\u00f3lnopolski Konkurs \u201e\u017bo\u0142nierze Wykl\u0119ci \u2013 Bohaterowie Niez\u0142omni\u201d Natalie G\u0105siorek l., op. Ma\u0142gorzata Ciejka (2018), David G\u0105siorek \u2013 I miejsce, op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2020). *Konkurs \u201eNiezwyci\u0119\u017ceni 1918-2018. Pokolenia Niepodleg\u0142ej\u201d\/ kategoria film \u2013 Maria Zaloty\u0144ska i Kornelia Gancarz \u2013 I miejsce, op. Ma\u0142gorzata Ciejka (2019). *Konkurs \u201eSenat RP \u2013 jego rola i znaczenie w systemie politycznym RP\u201d \u2013 Amelia Dudek f., op. Ma\u0142gorzata Ciejka (2022). *Konkurs \u201eHistoria i Kultura \u017byd\u00f3w Polskich\u201d \u2013 Dominika Rajca f., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o (2016). *Konkurs historyczno-literacki \u201ePami\u0119\u0107 nieustaj\u0105ca\u201d \u2013 Natalie G\u0105siorek f., op. Ma\u0142gorzata Ciejka (2019). *Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Literackiej Tw\u00f3rczo\u015bci Dzieci i M\u0142odzie\u017cy im. Wandy Chotomskiej \u2013 Justyna Chyrchel l., op. Maria \u017bukowska-B\u0105k (2019). *Konkurs Norwidowski \u2013 Jakub Bia\u0142ek f., Stanis\u0142aw Warcho\u0142 f., op. Urszula Polak, Magdalena \u017bukowska \u2013 B\u0105k (2012). *Turniej Satyry \u201eO z\u0142ot\u0105 Szpil\u0119\u201d \u2013 Magdalena Macia\u0142ek l., op. Edyta Gracz \u2013 Chmura (2013); Marcel Or\u0142owski I nagroda, op. Halina Osnowska (2015). *Konkurs Recytatorski im. K.I. Ga\u0142czy\u0144skiego \u201eO Z\u0142ote Pi\u00f3ro Watermana\u201d \u2013 Micha\u0142 R\u00f3\u017cycki Srebrne Pi\u00f3ro, op. Edyta Gracz \u2013 Chmura (2013).*Konkurs Literacki im. Marii Komornickiej \u2013 Anita R\u00f3g I miejsce, op. Jolanta Ga\u0142kowska (2018). *Dyktando Niepodleg\u0142o\u015bciowe \u201ePo polsku o historii\u201d \u2013 Micha\u0142 Mrozik l., op. Magdalena Zaloty\u0144ska; Tomasz Marty\u0144ski, Wiktoria Klich, Jagoda Turek, op. Jolanta Ga\u0142kowska, Ma\u0142gorzata Brach (2022). *Olimpiada Mitologiczna \u2013 Aleksandra Bigos l.,o. Magdalena Zaloty\u0144ska (2021); Wiktoria Klich l., op. Jolanta Ga\u0142kowska (2021). *Wielki Konkurs Ortografii Polskiej i Angielskiej \u2013 Martyna Kulawiec II miejsce, op. Magdalena Zaloty\u0144ska (2019). *Konkurs Krajoznawczy \u201ePoznajemy Ojcowizn\u0119\u201d \u2013 Natalie G\u0105siorek I miejsce, op. Ma\u0142gorzata Ciejka (2018), David G\u0105siorek l., op. Henryk Dugie\u0142\u0142o. *Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Lotniczy Learn&Fly \u2013 Bartosz Polak i Eryk Halaburda I miejsce, op. Tomasz Kosiorowski i Alfred Ortyl (2021). *Konkurs Code Quest \u2013 dru\u017cyna: Miko\u0142aj Mi\u0142o\u015b, Dawid Laska i Patryk Rzegocki i miejsce, op. Alfred Ortyl (2021). *Turniej Maszyn Wodnych \u2013 Bartosz Polak f., Dawid Wilk f., op. Alfred Ortyl (2019). *Konkurs \u201eOd pomys\u0142u do przemys\u0142u\u201d \u2013 Bartosz Polak l., op. Alfred Ortyl (2020), Bartosz Polak l., op. Alfred Ortyl (2021). *Konkurs Energetyczny im. prof. Jacka Malko \u201eWszystko zale\u017cy od energii\u201d \u2013 Pawe\u0142 Witek l., op. Alfred Ortyl (2020). *Szkolne Mistrzostwa Mened\u017cerskie 3\u201d\/ kat. liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce \u2013 Micha\u0142 Zaremba, Szymon Anto\u0144czyk i Julia Lasek \u2013 V miejsce, op. Barbara Pier\u00f3g (2019); Tomasz Siembab, Kacper Czuchra i Bartosz Micho\u0144\u00a0 – I miejsce, op. Barbara Pier\u00f3g (2020). *Konkurs Wiedzy Religijnej \u2013 Julia Ulaszek – I miejsce, op. ks. Mateusz Gurbisz (2021), Natalia Durej \u2013 VIII miejsce, op. ks. Mateusz Gurbisz. *Konkurs Papieski \u201e\u015awi\u0119ty Ko\u015bci\u00f3\u0142 grzesznych ludzi\u201d \u2013 Amelia Dudek l., op. ks. Mateusz Gurbisz (2021). Konkurs Geograficzny Geo-Planeta \u2013 13 uczni\u00f3w wyr\u00f3\u017cnionych, op. Barbara G\u00f3ral-Kozio\u0142 2020, 2021, 2022). *Konkurs \u201eLekcja historii i sztuki z Jackiem Kaczmarskim\u201d \u2013 Jakub Koza l., Magdalena Kaczmarska f., op. Ma\u0142gorzata Brach (2021); Magdalena Kaczmarska f., op. Ma\u0142gorzata Brach (2022). *Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Fizyczny \u201eNab\u00f3j\u201d \u2013 dru\u017cyna: Konrad \u0106wi\u0119ka, David G\u0105siorek, Tomasz \u0141achut, Jan Wanatowicz, Pawe\u0142 \u017buczek \u2013 IV miejsce; dru\u017cyna: Dominik Kapinos, Tomasz Marty\u0144ski, Daniel Pazdro, Pawe\u0142 Urban, Wojciech W\u00f3jcik \u2013 VII miejsce, op. Alfred Ortyl (2022). *Konkursy chemiczne organizowane przez uczelnie \u2013 6 l., 13 f., op. Anna Lewandowska, Zbigniew Konopka. (2011-2022). *Konkursy fizyczne organizowane przez uczelnie –\u00a0 76 l. ind.., 34 f., op. Alfred Ortyl (2013-2022). *Konkursy matematyczne organizowane przez uczelnie \u2013 51 l., 28 f., op. Lidia G\u0142uszak, Zbigniew Rze\u017anik, Wojciech Maryniak (2017-2022). *Konkurs Molierowski \u2013 Martyna Ry\u015b l., Szymon Kaszluga l., op. Edyta Gracz-Chmura (2022). *Know America \u2013 Weronika K\u0142odowska f. *Konkurs plastyczno-literacki \u201eSzcz\u0119\u015bliwa chwila, szcz\u0119\u015bliwy dzie\u0144, szcz\u0119\u015bliwe \u017cycie\u201d \u2013 Kamila Wra\u017ce\u0144 l. (2022). Konkurs poetycki \u201eJa i \u015bwiat\u201d \u2013 Aleksandra Gawe\u0142 w., op. Magdalena Zaloty\u0144ska (2021). *Konkurs na literackie wspomnienie \u201eListopadowa melancholia\u201d \u2013 Zuzanna Grzesiak l., op. Jolanta Ga\u0142kowska (2021). *Konkurs Tw\u00f3rczo\u015bci Mi\u0142osnej \u201eJa Ci\u0119 kocham, a Ty pisz\u201d im. Mariusza Kargula \u2013 Jakub Koza wyr., op. Ma\u0142gorzata Brach (2021). *Konkurs Literacki \u201eObraz a s\u0142owo\u201d \u2013 Anita R\u00f3g wyr. hon., op. Jolanta Ga\u0142kowska (2018). *Konkurs Poetycko-Plastyczny \u201eB\u0142ogos\u0142awiona Karolino, \u015bwie\u0107 nam przyk\u0142adem\u201d \u2013 Anita R\u00f3g wyr., Jolanta Ga\u0142kowska (2018). *Konkurs Literacki \u201eO r\u00f3\u017c\u0119 Karoliny\u201d \u2013 Anita R\u00f3g l., op. Jolanta Ga\u0142kowska (2017). *Konkurs Literacki \u201eGniewi\u0144skie Pi\u00f3ro\u201d \u2013 Anita R\u00f3g wyr., op. Jolanta Ga\u0142kowska. *Odyseja Umys\u0142u \u2013 dru\u017cyna: Paulina B\u0105k, Barbara Balcerzak, Karolina Gajek, Jakub Janusz, Aleksandra \u0141uczkanyn, Jakub Mrozik i Magdalena Regu\u0142a \u2013 1. miejsce w Polsce, 15. miejsce na \u015bwiecie, op. Justyna B\u0142\u0119dowska i Barbara Pier\u00f3g; II dru\u017cyna – 6. miejsce w Polsce, op. Edyta Karnasiewicz, Barbara Pier\u00f3g\u00a0\u00a0 (2012). *Konkurs Fotograficzny \u201eDecyduj\u0105cy Moment\u201d \u2013 Micha\u0142 Krawiec II m., op. Antoni Sta\u0144czyk (2017), Micha\u0142 Krawiec II m., op. Antoni Sta\u0144czyk (2018), Micha\u0142 Krawiec II m., op. Antoni Sta\u0144czyk (2019). *Konkurs Fotograficzny \u201eWolno\u015b\u0107\u201d \u2013 Micha\u0142 Krawiec III m., op. Antoni Sta\u0144czyk (2019). *Konkurs Fotograficzny \u201eFotoszopa \u2013 krajobraz w spadku\u201d \u2013 Micha\u0142 Krawiec wyr., op. Antoni Sta\u0144czyk (2018). *Konkurs Plastyczny \u201ePolska w Europejskiej Agencji Kosmicznej. M\u00f3j nowy marsja\u0144ski dom\u201d \u2013 Aleksandra Bednarz I m., op. Tomasz Kosiorowski (2018). Konkurs stypendialny British Alumni Society \u2013 Micha\u0142 Lasek l., op. Agnieszka Czechura (2012)<\/p>\r\n

Ponadto liczne laury zdoby\u0142 ch\u00f3r szkolny (szerzej w ha\u015ble: Ch\u00f3r II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Medali\u015bci Mistrzostw Polski w dyscyplinach sportowych:<\/em> *lekkoatletyka \u2013 Zbigniew Rad\u0142owski, Jolanta Greczka, Dorota Bogdanowska, Lucyna Szel\u0105g, Katarzyna Zio\u0142o \u2013 wszyscy w kategorii junior\u00f3w, *pi\u0142ka no\u017cna \u2013 Marek Garlewicz (jun.), *pi\u0142ka siatkowa \u2013 Marek Adamczyk, Miros\u0142aw Janicki, Grzegorz Cibicki (wszyscy w kat. jun.), *p\u0142ywanie \u2013 S\u0142awomir Zybert, Dorota Sieradzka, Anna Robotycka, Tomasz Chudzik, Marek Baranowski, Bogus\u0142aw Zychowicz, Bogdan Kazimierski, Lucyna Rado, Bo\u017cena Dudek, Magdalena Modelska (wszyscy w kat. jun. i senior\u00f3w).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Reprezentanci Polski i cz\u0142onkowie kadry narodowej w dyscyplinach sportowych: *<\/em> lekkoatletyka \u2013 Mariusz B\u0142\u0119dowski, Dorota Bogdanowska, Lucyna Szel\u0105g, Katarzyna Zio\u0142o \u2013 wszyscy w kategorii junior\u00f3w, *pi\u0142ka no\u017cna \u2013 Marek Garlewicz i Janusz Pytel \u2013 obaj\u00a0w kat. jun., Marek Chamielec i Edward Za\u0142\u0119\u017cny \u2013 obaj w kat. m\u0142odzie\u017cowej, *pi\u0142ka siatkowa \u2013 Jerzy \u015awierk (kat. jun.), *p\u0142ywanie\u00a0\u2013 S\u0142awomir Zybert, Anna Robotycka, Dorota Sieradzka, Tomasz Chudzik, Marek Baranowski, Bogus\u0142aw Zychowicz (olimpijczyk, Moskwa 1980), Lucyna Rado, Bo\u017cena Dudek, Magdalena Modelska \u2013 w kat. junior\u00f3w i senior\u00f3w.<\/p>\r\n

Uczniami II Liceum byli lub s\u0105: Bartosz Ka\u017amierski (modelarstwo kosmiczne), Mateusz Czerkies (modelarstwo), Jakub Kipa (speedcubing), Krzysztof Kobos (brazylijskie Jiu-Jitsu), Gabriela Torba (lekkoatletyka), Stanis\u0142aw Dziura (szermierka), Pawe\u0142 Urban (szermierka), Maciej Ka\u017amierski (szermierka) i Piotr Urban (szermierka). Wszyscy wymienieni byli lub s\u0105 reprezentantami Polski w swoich kategoriach wiekowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Publikacje o szkole:<\/strong>\u00a0II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu 1953-2003,\u00a0<\/em>opracowanie zbiorowe pod redakcj\u0105 Ma\u0142gorzaty Ciejki i Jadwigi Macyk; Ciejka Ma\u0142gorzata, Magdalena Zaloty\u0144ska,\u00a0II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu 2003-2013, Krak\u00f3w 2013;<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM OG\u00d3LNOKSZTA\u0141C\u0104CE (III)<\/strong>, \u015brednia (ponadpodstawowa, a nast\u0119pnie ponadgimnazjalna) szko\u0142a og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ca, zorganizowana w 1992 r. w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. Pierwsi absolwenci opu\u015bcili szko\u0142\u0119 w 1996 r. (Szerzej w ha\u015ble: Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM OG\u00d3LNOKSZTA\u0141C\u0104CE (IV)<\/strong>, \u015brednia (ponadpodstawowa, a nast\u0119pnie ponadgimnazjalna) szko\u0142a og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ca, zorganizowana w 1992 r. w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych (p\u00f3\u017aniej Centrum Kszta\u0142cenia Ustawicznego, Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142) im. Prof.\u00a0J. Groszkowskiego. Pierwsi absolwenci opu\u015bcili szko\u0142\u0119 w 1996 r. (Szerzej w ha\u015ble: Centrum Kszta\u0142cenia Ustawicznego, Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 im. prof. J. Groszkowskiego.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM OG\u00d3LNOKSZTA\u0141C\u0104CE (V),<\/strong>\u00a0\u015brednia (ponadpodstawowa, a nast\u0119pnie ponadgimnazjalna) szko\u0142a og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ca, zorganizowana w 1996 r. Funkcjonuje w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 w Mielcu. Pierwsi absolwenci opu\u015bcili szko\u0142\u0119 w 2000 r. (Szerzej w ha\u015ble: Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM PEDAGOGICZNE<\/strong>, \u015brednia (ponadpodstawowa) szko\u0142a zawodowa kszta\u0142c\u0105ca nauczycieli, g\u0142\u00f3wnie dla potrzeb szkolnictwa podstawowego w p\u00f3\u0142nocno-zachodniej cz\u0119\u015bci wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Powo\u0142ana zosta\u0142a w 1947 r. Organizatorem i pierwszym dyrektorem szko\u0142y by\u0142 Marcin Sarama. Nauk\u0119 rozpocz\u0119to 1 IX 1947 r. w 5 oddzia\u0142ach (1 – wst\u0119pny, 2 \u2013 kl. I, 1 \u2013 kl. II, 1 \u2013 kl. III)\u00a0z 245 uczniami, a pierwsi absolwenci (56 os\u00f3b) opu\u015bcili szko\u0142\u0119 ju\u017c 1949 r. (Nauka trwa\u0142a 4 lata.) W pierwszych latach borykano si\u0119 z olbrzymimi k\u0142opotami lokalowymi. Lekcje odbywa\u0142y si\u0119 w kilku miejscach, m.in. w budynkach dw\u00f3ch szk\u00f3\u0142 podstawowych i gmachu gimnazjalnym. W podobnych warunkach funkcjonowa\u0142o w kraju wiele lice\u00f3w pedagogicznych, tote\u017c Ministerstwo O\u015bwiaty wyda\u0142o wytyczne, nakazuj\u0105ce umieszczenie tych szk\u00f3\u0142 w najlepszych w danym mie\u015bcie obiektach o\u015bwiatowych. Realizuj\u0105c te wytyczne, przeniesiono licealn\u0105 szko\u0142\u0119 og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105c\u0105 (wcze\u015bniej Gimnazjum i Liceum) z gmachu gimnazjalnego przy ul. J. Kili\u0144skiego do innych budynk\u00f3w szkolnych, a gmach gimnazjalny, sal\u0119 gimnastyczn\u0105 i burs\u0119 gimnazjaln\u0105 przekazano Liceum Pedagogicznemu. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 w nowych, bardzo dobrych (na owe czasy) warunkach rozpocz\u0119to 1 IX 1951 r. Liceum zajmowa\u0142o I i II pi\u0119tro, na parterze umieszczono Szko\u0142\u0119 \u0106wicze\u0144, a w bursie zorganizowano internat dla dziewcz\u0105t. Z biegiem lat ros\u0142a ilo\u015b\u0107 oddzia\u0142\u00f3w i uczni\u00f3w (najwi\u0119cej w roku szkolnym 1953\/1954 \u2013 14 oddzia\u0142\u00f3w, 586 uczni\u00f3w). Dominowa\u0142y dziewcz\u0119ta, bowiem zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 ch\u0142opc\u00f3w kierowa\u0142a si\u0119 do szk\u00f3\u0142 zawodowych zwi\u0105zanych z prac\u0105 w WSK i innych zak\u0142adach przemys\u0142owych. W szkole dzia\u0142a\u0142y liczne organizacje, m.in. ZMP (p\u00f3\u017aniej ZMS), ZHP, SKS, SKO, PTTK, PCK i Sp\u00f3\u0142dzielnia Uczniowska. Wiele przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 podejmowa\u0142 i realizowa\u0142 samorz\u0105d uczniowski (m.in. uroczysto\u015bci szkolne, czyny spo\u0142eczne na rzecz szko\u0142y, comiesi\u0119czne wieczorki taneczne). Reprezentacyjnym zespo\u0142ami artystycznymi szko\u0142y by\u0142y pocz\u0105tkowo ch\u00f3r z orkiestr\u0105, za\u0142o\u017cone\u00a0i prowadzone przez Franciszka Saram\u0119, a w latach 60. popularno\u015b\u0107 w Mielcu i okolicach zdoby\u0142 tak\u017ce zesp\u00f3\u0142 estradowy \u201eSyrenka\u201d. Jego cz\u0142onkowie napisali m.in. humorystyczn\u0105 trzyaktow\u0105 minioper\u0119 (libretto i muzyk\u0119) Zwyci\u0119stwo mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 wystawiono 8 III 1965 r. w licealnej auli. (Du\u017cymi atutami szko\u0142y by\u0142y – obowi\u0105zkowa nauka gry na skrzypcach i gabinet muzyczny, dobrze wyposa\u017cony w r\u00f3\u017cne instrumenty. Ch\u0119tni uczniowie mogli wi\u0119c rozwija\u0107 zainteresowania muzyczne.) Wymienione zespo\u0142y wyst\u0119powa\u0142y wiele razy na uroczysto\u015bciach z okazji rocznic i \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych oraz lokalnych w Mielcu i okolicznych miejscowo\u015bciach, a tak\u017ce zdobywa\u0142y czo\u0142owe miejsca w przegl\u0105dach i konkursach. Osi\u0105gni\u0119cia indywidualne odnotowano w konkursach recytatorskich. Nauczycielka j\u0119zyka polskiego Anna Cyran by\u0142a inspiratorem i re\u017cyserem sztuki \u201eLila Weneda\u201d, kt\u00f3rej obsad\u0119, obok nauczycieli, stanowili uczniowie LP. (Odby\u0142o si\u0119 kilkana\u015bcie przedstawie\u0144 w sali teatralnej ZDK WSK.) By\u0142y tak\u017ce sukcesy sportowe, a uczennice LP wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 w siatk\u00f3wce, lekkoatletyce (m.in. rozwin\u0119\u0142a sw\u00f3j talent Zyta Mojek \u2013 p\u00f3\u017aniej d\u0142ugoletnia reprezentantka Polski\u00a0w rzucie dyskiem, a wiele uczennic i uczni\u00f3w startowa\u0142o w II-ligowej T\u0119czy Mielec), pi\u0142ce r\u0119cznej (uczennice stanowi\u0142y trzon zespo\u0142u T\u0119cza Mielec, uczestnicz\u0105cego w rozgrywkach o wej\u015bcie do I ligi) i koszyk\u00f3wce (uczennice stanowi\u0142y niemal ca\u0142\u0105 II-ligow\u0105 dru\u017cyn\u0119 \u017ce\u0144sk\u0105 MKS Mielec). Inspiratorem aktywno\u015bci sportowej m\u0142odzie\u017cy LP byli nauczyciele wychowania fizycznego, a zw\u0142aszcza Marian Mazur. Zmiany w koncepcji kszta\u0142cenia kadr nauczycielskich spowodowa\u0142y, \u017ce od 1966 r. zaprzestano naboru do szko\u0142y i w 1970 r. po maturze ostatniego rocznika Liceum Pedagogiczne zosta\u0142o zlikwidowane. W latach 1947-1970 egzamin dojrza\u0142o\u015bci z\u0142o\u017cy\u0142o 1627 os\u00f3b, w tym 1435 kobiet i 192 m\u0119\u017cczyzn. Ponadto przez ca\u0142y okres dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y organizowano nauczycielskie kursy stacjonarne i zaoczne dla doros\u0142ych. W ramach tych form kszta\u0142cenia matur\u0119 zda\u0142o 487 os\u00f3b, w tym 410 kobiet i 77 m\u0119\u017cczyzn. W 2007 r. zorganizowano zjazd nauczycieli i absolwent\u00f3w liceum z okazji 60. rocznicy powstania tej szko\u0142y.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy: Marcin Sarama (1947-1962), Jan Wo\u017aniak (1962-1970).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy: Eugeniusz Kahl, Sebastian Koryl.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grono pedagogiczne: Ludwik Belczak (1947-1949), Czes\u0142aw Borz\u0119cki (1947-1950), Maria Dubik (1947-1949), Tadeusz Jakubowski (1947-1952), Eugeniusz Kahl (1947-1969), Teofil Ko\u0142odziejczyk (1947-1948), Janina Korpanty (1947-1949), Stefania Madej (1947-1970), W\u0142adys\u0142aw Micek (1947-1970), Kazimierz Or\u0142owski (1947-1949), Romuald Pezacki (1947-1949), Tadeusz Podolski (1947-1970), J\u00f3zef Rzegocki (1947-1950), ks. Tomasz Rzepka (1947-1950), Franciszek Sarama (1947-1969), Marcin Sarama (1947-1962), Rafa\u0142 Ungiert (1947-1965), Anna Cyran (1948-1966), ks. Boles\u0142aw Gwo\u017adziowski (1948-1952 i 1957-1958), Maria Jawor (1948-1949), Jan Leyko (1948-1949), Edmund Wa\u0142ek (1948-1961), Jan W\u00f3jtowicz (1948-1949), Maria Z\u0105bek (1948-1949), J\u00f3zef Dudzi\u0144ski (1949-1954), Janina Kiczura (1949-1969), Sebastian Koryl (1949-1970), Maria Machnik (1949-1950), Marian Mazur (1949-1970), Janina Rusek (1949-1969), Stefania Sikora (1949-1965), Eugeniusz Witek (1949-1968), Grzegorz Sieniutycz (1950-1951), Irena \u017bola (1950-1954), J\u00f3zef Ku\u015b (1951-1952), Alicja Or\u0142owska (1951-1952), Adolf Stok\u0142osa (1951-1966), Kazimiera W\u0142adyka-Regnerowa (1951-1955), Edward \u017burek (1951-1962), Piotr Adamski (1952-1968), Janina Czechura (1952-1953), Edward Jacek (1952-1953), Jadwiga Siemek-Jankowska (1952-1954), Kazimierz Strzy\u017c (1952-1957), Kornelia Terlecka (1952-1962), Zofia Wi\u0105cek (1952-1953), Micha\u0142 Krok (1953-1968), Krystyna Kubala (1953-1958), Zofia Neter-Witek (1953-1956), Leon Piecuch (1953-1968), W\u0142adys\u0142aw \u015amigiel (1953-1955), Stanis\u0142aw Belcarz (1954-1957), Janina Chrebor (1954-1958), Tadeusz Mach (1954-1969), Alina Pasz (1954-1955), Eugeniusz Sarama (1954-1955), Jan Wo\u017aniak (1954-1970), Irena Zag\u00f3rska (1954-1955), Halina Gut (1955-1970), Jan Soli\u0144ski (1955-1963), Jan Kurdziel (1956-1968), Piotr Woli\u0144ski (1957-1958), Celestyna Prefeta (1962-1964), Teresa Tapkowska (1962-1963), Konstanty Kulasa (1963-1967), Danuta Rusek (1963-1967), Edward Spilarewicz (1963-1964), Jadwiga Spilarewicz (1965-1967), Anna K\u0119pi\u0144ska (1966-1968). Katecheci: ks. Jerzy Bajda, ks. Stanis\u0142aw Fio\u0142ek, ks. J\u00f3zef N\u00f3\u017cka, ks. J\u00f3zef Struga\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Sukcesy sportowe: *1956 \u2013 mistrzostwo Polski juniorek w siatk\u00f3wce, *1957 \u2013 wicemistrzostwo Polski juniorek w siatk\u00f3wce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM TECHNICZNE<\/strong>, \u015brednia (ponadpodstawowa, a nast\u0119pnie ponadgimnazjalna) szko\u0142a zawodowa, utworzona w 1996 r. w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych. Pierwszy rocznik uko\u0144czy\u0142 liceum w 1999 r. (Szerzej w ha\u015ble: Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LICEUM ZAWODOWE<\/strong>, \u015brednia (ponadpodstawowa) szko\u0142a zawodowa, utworzona w 1970 r. w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych MPM. Pierwsi absolwenci opu\u015bcili szko\u0142\u0119 w 1974 r., a ostatni w 1986 r. (Szerzej w ha\u015ble: Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LICHY LESZEK<\/strong>, urodzony 11 III 1933 r. w Tarnobrzegu, syn Micha\u0142a i Walerii z W\u00f3jcik\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tarnobrzegu, a nast\u0119pnie do Liceum Mechanicznego w Ropczycach i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1952 r. Treningi lekkoatletyczne rozpocz\u0105\u0142 od 1948 r. w Ogniwie Tarnobrzeg, a nast\u0119pnie trenowa\u0142 w SKS Technik Ropczyce (by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem tego klubu). W 1952 r. zosta\u0142 skierowany nakazem pracy do WSK Mielec. Pracowa\u0142 w Wydziale Narz\u0119dziowym (W-03) na stanowiskach: technologa, mistrza, starszego mistrza i kierownika planowania. R\u00f3wnocze\u015bnie kontynuowa\u0142 karier\u0119 sportow\u0105 w Stali Mielec pocz\u0105tkowo jako zawodnik, a od 1953 r. tak\u017ce jako trener. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w sprintach oraz wielobojach. Ustanowi\u0142 nast\u0119puj\u0105ce rekordy \u017cyciowe: 100 m \u2013 11,1 sek., 200 m \u2013 23,4 sek., 400 m \u2013 50,4 sek. W latach 1955-1959 by\u0142 wielokrotnym mistrzem wojew\u00f3dztwa w biegach p\u0142otkarskich i wielobojach. (Jego rekordy wojew\u00f3dztwa w wielobojach s\u0105 aktualne.) Odnosi\u0142 liczne sukcesy jako szkoleniowiec. B\u0119d\u0105c jednym z najbli\u017cszych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w W\u0142odzimierza Krupi\u0144skiego (\u00f3wczesnego trenera-koordynatora lekkoatlet\u00f3w Stali), znacznie przyczyni\u0142 si\u0119 do sukces\u00f3w dru\u017cynowych (wej\u015bcie i starty w II lidze) i indywidualnych (medale senior\u00f3w i junior\u00f3w w mistrzostwach Polski, starty w reprezentacjach Polski) lekkoatlet\u00f3w Stali. W 1968 r. uko\u0144czy\u0142 studia trenerskie w Wy\u017cszej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Od 1970 r. do 1978 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 trenera koordynatora sekcji lekkoatletycznej Stali (wej\u015bcie i starty w I lidze) oraz prowadzi\u0142 grup\u0119 sprinter\u00f3w i p\u0142otkarzy, wychowuj\u0105c m.in. kilku reprezentant\u00f3w Polski w kategorii junior\u00f3w. W latach 1978-1980 powr\u00f3ci\u0142 do pracy w WSK, a nast\u0119pnie do 1983 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika I dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej Stali (I i II liga). W 1986 r. ponownie zosta\u0142 skierowany do pracy w Stali (na stanowisko kierownika sekcji pi\u0142ki no\u017cnej) i po trzech latach zn\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do WSK, gdzie pracowa\u0142 do emerytury w 1991 r. Przez wiele lat udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce jako s\u0119dzia lekkoatletyczny, a od 1985 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Kolegium S\u0119dzi\u00f3w Okr\u0119gowego Zwi\u0105zku Lekkiej Atletyki w Rzeszowie. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 tak\u017ce z Ludowym Klubem Sportowym T\u0119cza Mielec (jako trener) oraz przez kilka lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cz\u0142onka Zarz\u0105du Towarzystwa Gimnastycznego Sok\u00f3\u0142 Mielec, reaktywowanego na pocz\u0105tku lat 90. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 100-lecia Sportu Polskiego, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PZLA, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 PZPN, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Kultury Fizycznej\u201d i tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony S\u0119dzia Lekkiej Atletyki\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIGA KOBIET<\/strong>, organizacja spo\u0142eczna skupiaj\u0105ca kobiety ze \u015brodowisk miejskich. Za\u0142o\u017cona zosta\u0142a w 1945 r. Jej g\u0142\u00f3wnymi zadaniami by\u0142y: aktywizacja kobiet, udzia\u0142 w \u017cyciu politycznym, gospodarczym i spo\u0142ecznym oraz szkolenia teoretyczne i praktyczne (m.in. kszta\u0142cenie umiej\u0119tno\u015bci potrzebnych w codziennym \u017cyciu). W Mielcu pierwsze ko\u0142o LK powsta\u0142o w 1945 r. Rok p\u00f3\u017aniej organizacja otrzyma\u0142a mandat radnego w Powiatowej Radzie Narodowej i do pe\u0142nienia tej funkcji wybrano Zofi\u0119 Kazanow\u0105. Za jej po\u015brednictwem zg\u0142aszano wiele postulat\u00f3w, m.in. zainspirowano powstanie w Mielcu Sp\u00f3\u0142dzielni Krawieckiej im. M. Fornalskiej (zatrudniono w niej kilkadziesi\u0105t kobiet) i usprawniano funkcjonowanie rozwijaj\u0105cej si\u0119 sieci plac\u00f3wek handlowych i us\u0142ugowych. Na pocz\u0105tku lat 60. zorganizowano Poradni\u0119 Gospodarstwa Domowego, a nast\u0119pnie Poradni\u0119 Spo\u0142eczno-Prawn\u0105. Obie poradnie okaza\u0142y si\u0119 niezwykle potrzebnymi dla kobiet i przyczyni\u0142y si\u0119 do rozwoju organizacji. W 1973 r. liczy\u0142a ona 1119 os\u00f3b skupionych w 44 ko\u0142ach. W 1974 r. za\u0142o\u017cono w Mielcu Klub Ligi Kobiet, kt\u00f3ry organizowa\u0142 cykliczne imprezy, a w 1975 r. rozpocz\u0119to zaj\u0119cia w ramach \u201eSzko\u0142y Narzeczonych\u201d. G\u0142\u00f3wnymi problemami lat 70. omawianymi na zebraniach kobiet by\u0142y: funkcjonowanie rodziny, opieka nad dzie\u0107mi i osobami w podesz\u0142ym wieku, zatrudnienie kobiet i wyb\u00f3r zawodu dla dziewcz\u0105t. Likwidacja powiat\u00f3w w 1975 r. spowodowa\u0142a, \u017ce powo\u0142ano organizacj\u0119 miejsk\u0105 LK, skupiaj\u0105c\u0105 16 k\u00f3\u0142 z oko\u0142o 500 cz\u0142onkiniami. Rozpocz\u0119to te\u017c organizowanie nowych typ\u00f3w k\u00f3\u0142 \u2013 osiedlowych i specjalistycznych (g\u0142\u00f3wnie przy szko\u0142ach i przedszkolach). Znakiem czasu sta\u0142o si\u0119 wprowadzenie do dzia\u0142alno\u015bci o\u015bwiatowej tematyki antyalkoholowej i oszcz\u0119dnego gospodarowania. Ofensywna praca Zarz\u0105du Miejskiego sprawi\u0142a, \u017ce pod koniec lat 70. mielecka organizacja kobieca liczy\u0142a 30 k\u00f3\u0142 i 1178 cz\u0142onki\u0144 (1979). Stan wojenny w latach 1981-1983 os\u0142abi\u0142 t\u0119 aktywno\u015b\u0107, ale nadal siedziba Ligi na I pi\u0119trze zabytkowego budynku przy ul. A. Mickiewicza 2 t\u0119tni\u0142a \u017cyciem. Utrzymano dotychczasowe formy dzia\u0142alno\u015bci i nawet pr\u00f3bowano je unowocze\u015bnia\u0107. 25 VI 1982 r. miejska organizacja LKP otrzyma\u0142a sztandar. Do 28 k\u00f3\u0142 nale\u017ca\u0142o 1180 cz\u0142onki\u0144. Przy ZM dzia\u0142a\u0142y poradnie: prawno-spo\u0142eczna, dla narzeczonych i gospodarstwa domowego. W 2. po\u0142owie lat 80. post\u0119puj\u0105cy kryzys spo\u0142eczno-gospodarczy wp\u0142yn\u0105\u0142 zdecydowanie niekorzystnie na funkcjonowanie organizacji, a g\u0142\u0119bokie przemiany ustrojowe w pa\u0144stwie i narastaj\u0105ce problemy mieleckiego o\u015brodka przemys\u0142owego na pocz\u0105tku lat 90. przyczyni\u0142y si\u0119 do zako\u0144czenia zorganizowanej dzia\u0142alno\u015bci Ligi Kobiet w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105ce Zarz\u0105du Powiatowego (1945-1975) i Zarz\u0105du Miejskiego (1975-1990): Maria Trybulec, Aleksandra Bittner, Maria Makso\u0144 (Michalska), Maria Skrzypek, Julia Siewierska, Maria Liniewicz, Maria Trybulec (ponownie), Stefania Szady, Anna Kolisz i Barbara Gadomska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Sekretarze: Danuta Wery\u0144ska, Janina Szacka, Anna Bratek, Helena Dro\u017cd\u017cowska, Jadwiga Krawiec (Ho\u0142un), Zofia Darmas, Janina Maziarz, Barbara Kopacz i Anna Jamr\u00f3z.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inne zas\u0142u\u017cone dzia\u0142aczki: Bronis\u0142awa Blukot, Alicja Ch\u0119ci\u0144ska, Janina Domaga\u0142a, J\u00f3zefa Dul, Krystyna Kalicka, Krystyna Kli\u015b, Ma\u0142gorzata Leyko, Stanis\u0142awa Martyka, Danuta Naga\u015b, Helena Ortyl, Maria Sok\u00f3\u0142, Maria Szumna, Danuta \u015amietanka, Leokadia Zegarli\u0144ska, Wanda Ziomek, Maria Zygmanowska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIGA MORSKA I KOLONIALNA,<\/strong>\u00a0organizacja spo\u0142eczna dzia\u0142aj\u0105ca w okresie mi\u0119dzywojennym (1918-1939) i w pierwszych latach po II wojnie \u015bwiatowej (jako Liga Morska). Jej podstawowymi zadaniami by\u0142y: popularyzowanie wiedzy o morzu, wychowanie morskie m\u0142odzie\u017cy i propagowanie ekspansji kolonialnej. W Mielcu w okresie mi\u0119dzywojennym organizowano w Gimnazjum uroczysto\u015bci z okazji \u201eodzyskania morza polskiego\u201d oraz w czerwcu \u201eDni Morza\u201d, ale sama LMiK, kt\u00f3ra powsta\u0142a na pocz\u0105tku lat 30., nie rozwin\u0119\u0142a szerszej dzia\u0142alno\u015bci. O\u017cywienie Ligi Morskiej w Mielcu nast\u0105pi\u0142o jesieni\u0105 1944 r., a wi\u0119c wkr\u00f3tce po wyzwoleniu miasta spod okupacji hitlerowskiej, z inspiracji Edwarda Krymskiego (pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Powiatowego LM w latach 1944-1947). 15 IV 1945 r. LM by\u0142a organizatorem manifestacji spo\u0142ecze\u0144stwa dla uczczenia \u201ePowrotu Polski do Morza\u201d, a w kolejnych latach \u2013 uroczysto\u015bci i imprez plenerowych z okazji \u201eDni Morza\u201d. Odbywa\u0142y si\u0119 one nad Wis\u0142ok\u0105, gdzie wybudowano barak na sprz\u0119t kajakowy w rejonie by\u0142ej przystani kajakowej TG Sok\u00f3\u0142, kt\u00f3ra uleg\u0142a zniszczeniu. W 1953 r. Liga Morska zosta\u0142a w\u0142\u0105czona\u00a0w struktury Ligi Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza. Nied\u0142ugo potem w czasie jednej z powodzi barak i sprz\u0119t uleg\u0142y zniszczeniu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIGA OBRONY KRAJU (LOK)<\/strong>, organizacja spo\u0142eczna kontynuuj\u0105ca dzia\u0142alno\u015b\u0107 Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza (1944-1950) i Ligi Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza (1950-1962). Powsta\u0142a w 1962 r. w celu prowadzenia i rozwijania r\u00f3\u017cnych form obronno\u015bci kraju. Mielecka organizacja mia\u0142a zasi\u0119g powiatowy, kilkadziesi\u0105t k\u00f3\u0142 i oko\u0142o 3 000 cz\u0142onk\u00f3w. Podstawowymi formami dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y szkolenia, g\u0142\u00f3wnie w Terenowych Oddzia\u0142ach Samoobrony (TOS), O\u015brodku Szkolenia Zawodowego Kierowc\u00f3w, sekcjach strzeleckiej i modelarskiej, Klubie Oficer\u00f3w Rezerwy, klubach motorowych i klubie \u0142\u0105czno\u015bci (kr\u00f3tkofalowcy). Najlepsi startowali w zawodach sportowych regionalnych, krajowych (Spartakiady Ko\u015bciuszkowskie, wieloboje u\u017cyteczno-bojowe, zawody strzeleckie i modelarskie), a tak\u017ce mi\u0119dzynarodowych. Pod koniec lat 60. powiatowa organizacja liczy\u0142a 114 k\u00f3\u0142 zak\u0142adowych, wiejskich i szkolnych oraz 13 klub\u00f3w motorowych, oficer\u00f3w rezerwy, \u0142\u0105czno\u015bci i og\u00f3lnorozwojowych, a tak\u017ce 2 sekcje \u2013 strzeleck\u0105 i modelarsk\u0105. \u0141\u0105czna liczba cz\u0142onk\u00f3w wynosi\u0142a 4608 (1969). W tym kszta\u0142cie organizacyjnym i programowym oraz niewielkich zmianach ilo\u015bciowych pracowano do 1975 r. Wtedy to, w wyniku reorganizacji podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa, w Mielcu powo\u0142ano Zarz\u0105d Miejski w miejsce dotychczasowego Zarz\u0105du Powiatowego. Liczba cz\u0142onk\u00f3w w Mielcu spad\u0142a do 3973 (1975), zmniejszy\u0142a si\u0119 te\u017c ilo\u015b\u0107 TOS-\u00f3w, k\u00f3\u0142 i klub\u00f3w motorowych, ale utrzymano dzia\u0142alno\u015b\u0107 wszystkich pozosta\u0142ych sekcji i jednostek organizacyjnych. Wa\u017cniejsze sukcesy to: dwukrotnie zdobyte przez strzelc\u00f3w I miejsce w mi\u0119dzynarodowych zawodach na W\u0119grzech oraz wysokie lokaty modelarzy w Mistrzostwach Polski i powo\u0142ania do kadry narodowej. W latach 80. podstawowymi formami dzia\u0142alno\u015bci pozostawa\u0142y: O\u015brodek Szkolenia Kierowc\u00f3w z siedzib\u0105 na terenie Miasteczka M\u0142odego Robotnika oraz sekcja strzelecka, korzystaj\u0105ca ze strzelnicy w obiekcie przy ul. Tetmajera. Tu du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 wykazywa\u0142 Adam Sakowicz, kt\u00f3ry organizowa\u0142 zaj\u0119cia i zawody strzeleckie dla doros\u0142ych i m\u0142odzie\u017cy. Zmiany ustrojowe\u00a0i rynkowe po 1989 r. zachwia\u0142y pozycj\u0105 LOK, a zw\u0142aszcza O\u015brodka, bowiem powsta\u0142o szereg innych szk\u00f3\u0142 nauki jazdy. W konsekwencji dosz\u0142o do podporz\u0105dkowania O\u015brodka kierownictwu w Tarnobrzegu. Likwidacji uleg\u0142a strzelnica przy ul. Tetmajera, bowiem na tym miejscu zaplanowano budow\u0119 bloku mieszkalnego. Tak\u017ce strzelnica przy ul. Partyzant\u00f3w, ze wzgl\u0119du na brak zabezpiecze\u0144, przesta\u0142a pe\u0142ni\u0107 swoj\u0105 funkcj\u0119. Od 1996 r., po wyborze do Zarz\u0105du Rejonowego grupy nowych os\u00f3b, sytuacja zacz\u0119\u0142a si\u0119 z wolna poprawia\u0107. Rozpocz\u0119to modernizacj\u0119 i remont strzelnicy przy ul. Partyzant\u00f3w. Przy du\u017cej pomocy wielu mieleckich przedsi\u0119biorc\u00f3w strzelnica z zapleczem zosta\u0142a oddana do u\u017cytku w 2002 r. i po uzyskaniu atestu (jako jedna z nielicznych w wojew\u00f3dztwie) jest miejscem systematycznie organizowanych zawod\u00f3w strzeleckich, m.in. wojew\u00f3dzkiej ligi strzeleckiej oraz zawod\u00f3w z okazji \u015bwi\u0105t narodowych i lokalnych. R\u00f3wnocze\u015bnie od 1996 r. o\u017cywi\u0142 si\u0119 Rejonowy Klub Strzelecki, z kt\u00f3rego powsta\u0142y p\u00f3\u017aniej trzy kluby strzeleckie: \u201eVis\u201d (prezes: Ryszard Kalicki), \u201eParabellum\u201d (prezes: Miros\u0142aw Tylutki) i \u201eOgniomistrz\u201d (prezes: J\u00f3zef Pado). Ka\u017cdy z tych klub\u00f3w uczestniczy\u0142 w organizacji M\u0142odzie\u017cowych Dru\u017cyn Strzeleckich i nadal opiekuje si\u0119 nimi. Najlepsi strzelcy mieleckiego LOK,\u00a0a zw\u0142aszcza Miros\u0142aw Kluz i Wies\u0142aw Lipi\u0144ski, wielokrotnie zdobywali czo\u0142owe lokaty w og\u00f3lnopolskich i wojew\u00f3dzkich zawodach strzeleckich. W 2001 r. zlikwidowano O\u015brodek, podporz\u0105dkowuj\u0105c go \u2013 jako fili\u0119 \u2013 OSK w Tarnobrzegu. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 t\u0119 przeniesiono z MMR do budynku MOSiR przy ul. Warszawskiej (\u201eGryf\u201d), a od 2003 r. do obiektu ZST przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka.\u00a0W 2005 r. reaktywowano samodzielny OSK i zintensyfikowano jego dzia\u0142alno\u015b\u0107. Unormowano te\u017c relacje pomi\u0119dzy Zarz\u0105dem a bardzo aktywnym Mieleckim Klubem P\u0142etwonurk\u00f3w \u201eChimera\u201d, pozostaj\u0105cym w strukturach LOK, ale przez pewien czas wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cym jedynie z Zarz\u0105dem Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie. Systematycznie uczestniczono w og\u00f3lnopolskim Turnieju Wiedzy Marynistycznej \u201ePolska le\u017cy nad Ba\u0142tykiem\u201d, wielokrotnie zdobywaj\u0105c czo\u0142owe miejsca w wojew\u00f3dztwie, a nawet w kraju. W ramach Oddzia\u0142u w Mielcu dzia\u0142aj\u0105: O\u015brodek Szkolenia Kierowc\u00f3w, Klub P\u0142etwonurk\u00f3w \u201eChimera\u201d, Kluby Strzeleckie: \u201eOgniomistrz\u201d, \u201eParabellum\u201d, \u201eVIS\u201d\u00a0i \u201eStrzelec\u201d, Klub Motorowodny \u201eWodnik\u201d i Radioklub przy ZS nr 1. Od 2012 r., wsp\u00f3lnie z KP PSP oraz Zwi\u0105zkiem Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Po\u017carnictwa RP w Mielcu, organizuje Memoria\u0142 Strzelecki im. st. bryg. Antoniego Maryniaka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi w latach 1971-2006: Jan Kapinos, Zdzis\u0142aw Zawrzykraj, Stanis\u0142aw St\u0105por, W\u0142adys\u0142aw Bieniek, Antoni Maryniak (1997-2001), Zbigniew G\u0142owacki (2001-nadal).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy O\u015brodka Szkolenia Kierowc\u00f3w: Leon Homentowski (do 1996 r.), Kazimierz Cicho\u0144 (1996-1997), Waldemar J\u0119drusiak (1997-2000), Tadeusz Murdza (p.o., 2000), J\u00f3zef Pado (2001-2005), El\u017cbieta \u015awi\u0105tek (2006-).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Cz\u0142onkowie Zarz\u0105du Rejonowego w latach 2000-2007: Kazimierz Cicho\u0144 sekretarz od 2005 r.), Zbigniew G\u0142owacki (prezes od 2001 r.), Ryszard Kalicki, Miros\u0142aw Kluz, Roman Ko\u0142acz, Krzysztof Le\u015b (wiceprezes od 2001 r.), Wies\u0142aw Lipi\u0144ski, Robert Madetko, Antoni Maryniak, Jan My\u015bliwiec, J\u00f3zef Pado (wiceprezes 2003-2005), Andrzej Sitko, Mieczys\u0142aw Struzik (sekretarz 2001-2005, wiceprezes od 2005 r.), Jaros\u0142aw Strycharz, Ryszard Szkotnicki, Piotr Toczy\u0144ski, Miros\u0142aw Tylutki, Henryk Walczak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIGA OBRONY POWIETRZNEJ PA\u0143STWA (LIGA OBRONY POWIETRZNEJ I PRZECIWGAZOWEJ, LOPP)<\/strong>, stowarzyszenie og\u00f3lnopolskie, powsta\u0142o wiosn\u0105 1923 r. w celu popierania rozwoju lotnictwa w Polsce. Do jego g\u0142\u00f3wnych zada\u0144 nale\u017ca\u0142y: propagowanie lotnictwa, budowanie lotnisk i hangar\u00f3w, szkolenie pilot\u00f3w i mechanik\u00f3w, wspieranie konstruktor\u00f3w i organizowanie sport\u00f3w lotniczych. W 1928 r. LOPP po\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z Towarzystwem Obrony Przeciwgazowej i organizacji tej nadano nazw\u0119 \u201eLiga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej\u201d (skr\u00f3t LOPP pozosta\u0142). W Mielcu jako pierwsze powsta\u0142o Ko\u0142o Szkolne LOPP przy Gimnazjum im. S. Konarskiego (1927), a inspiratorem jego powstania i opiekunem by\u0142 nauczyciel gimnazjalny Piotr Jasi\u0144ski. Prawdopodobnie tak\u017ce w 1927 r. powsta\u0142 Komitet Powiatowy LOPP, a jego prezesem zosta\u0142 wybrany starosta mielecki Jan Pawlica. Pierwsz\u0105 wi\u0119ksz\u0105 imprez\u0105 by\u0142 festyn lotniczy (9-10 VI 1928), kt\u00f3rego g\u0142\u00f3wn\u0105 atrakcj\u0105 by\u0142 przylot 4 samolot\u00f3w z Krakowa, a zw\u0142aszcza DKD-3 pilotowanego przez mielczanina sier\u017c. pil. Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego. W klimacie fascynacji lotnictwem podj\u0119to decyzj\u0119 o wsparciu finansowym budowy samolotu DKD o nazwie \u201eMiasto Mielec\u201d. \u017bycie zweryfikowa\u0142o te plany i ostatecznie za wydatn\u0105 pomoc finansow\u0105 miasta S. Dzia\u0142owski nada\u0142 samolotowi DKD-3 nazw\u0119 \u201eMielec\u201d. Startuj\u0105c w nim w II Krajowym Konkursie Awionetek (29 X \u2013 1 XI 1928), zdoby\u0142 wysokie III miejsce i przysporzy\u0142 Mielcowi niema\u0142ej chwa\u0142y. W rewan\u017cu mieleckie w\u0142adze i LOPP zorganizowa\u0142y specjalny bankiet. Po\u0142o\u017cenie geograficzne i wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 lotnicza dzia\u0142alno\u015b\u0107 mielczan zapewne w du\u017cym stopniu wp\u0142yn\u0119\u0142y na decyzj\u0119 w\u0142adz LOPP o budowie w Mielcu lotniska turystycznego. W\u0142adze miasta przydzieli\u0142y na ten cel b\u0142onia przy drodze do Kolbuszowej. Uroczyste oddanie do u\u017cytku lotniska nast\u0105pi\u0142o 5 VIII 1931 r. Odt\u0105d obiekt ten s\u0142u\u017cy\u0142 m.in. jako miejsce etapowe i punkt kontrolny rajd\u00f3w lotniczych oraz do organizacji du\u017cych imprez plenerowych. (Szerzej o lotnisku w odr\u0119bnym ha\u015ble.) W latach 30. mielecka LOPP, kierowana przez prezesa Lucjana Gawend\u0119, wykazywa\u0142a nadal du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107. Powsta\u0142y ko\u0142a szkolne przy Szkole M\u0119skiej w Mielcu (23 V 1932)\u00a0i szkole w Rzochowie. Organizowano m.in. \u201eTydzie\u0144 LOPP\u201d, uroczysto\u015bci patriotyczne, pokazy i \u0107wiczenia. T\u0119 owocn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 przerwa\u0142 najazd Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 (1 IX 1939).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIGA OCHRONY PRZYRODY<\/strong>, organizacja spo\u0142eczna propaguj\u0105ca ide\u0119 ochrony przyrody i wykonuj\u0105ca zadania zwi\u0105zane z przyrod\u0105. W Mielcu powsta\u0142a w 1958 r. z inicjatywy kierownika Referatu Le\u015bnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej \u2013 Micha\u0142a Szczyg\u0142a. W pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci najwi\u0119cej uwagi po\u015bwi\u0119cano zaznajamianiu spo\u0142ecze\u0144stwa, a zw\u0142aszcza dzieci i m\u0142odzie\u017cy, z problematyk\u0105 ochrony przyrody i \u015brodowiska naturalnego. Efektem tej pracy by\u0142o powstanie w latach 1959-1963 7 k\u00f3\u0142 doros\u0142ych i 16 m\u0142odzie\u017cowych. Znacznym wzmocnieniem organizacji by\u0142o powo\u0142anie Zarz\u0105du Powiatowego, kt\u00f3rego przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 podinspektor szkolny J\u00f3zef Korpanty. Obok dotychczasowych form pracy wprowadzono dzia\u0142ania interwencyjno-ochronne oraz prace spo\u0142eczne na terenach le\u015bnych (sadzenie lasu) i innych terenach zielonych (porz\u0105dkowanie, sadzenie drzew, krzew\u00f3w\u00a0i kwiat\u00f3w). W rezultacie dzia\u0142a\u0144 popularyzatorskich i organizacyjnych w latach 1963-1975 ilo\u015b\u0107 k\u00f3\u0142 doros\u0142ych wzros\u0142a do 13, a m\u0142odzie\u017cowych \u2013 do 60. Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142a zorganizowana wsp\u00f3lnie z Towarzystwem Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej sesja popularnonaukowa Profesor W\u0142adys\u0142aw Szafer \u2013 jego \u017cycie i dzie\u0142o, po\u0142\u0105czona z nadaniem rezerwatowi \u201eBuczyna\u201d ko\u0142o Mielca imienia prof. W. Szafera. Po likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r. cz\u0119\u015b\u0107 k\u00f3\u0142 gminnych od\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119, a w Mielcu utworzono w 1976 r. Oddzia\u0142 Miejsko-Gminny, skupiaj\u0105cy ko\u0142a z terenu miasta i gminy Mielec. Przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Oddzia\u0142u zosta\u0142 J\u00f3zef Piecuch \u2013 nauczyciel Liceum Medycznego w Mielcu i d\u0142ugoletni propagator ochrony przyrody. Kontynuowano dotychczasow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, a ponadto coraz cz\u0119\u015bciej uczestniczono w konsultacjach spo\u0142ecznych dotycz\u0105cych ochrony \u015brodowiska naturalnego. (Problemom ekologii nadawano coraz wy\u017csz\u0105 rang\u0119.) W latach 90. kolejny przewodnicz\u0105cy \u2013 Andrzej \u0141o\u015b (pracownik Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu) napotyka\u0142 na coraz wi\u0119ksze trudno\u015bci w prowadzeniu organizacji, g\u0142\u00f3wnie z powodu powstawania w poszczeg\u00f3lnych szko\u0142ach autorskich program\u00f3w ekologicznych oraz nasilaj\u0105cego si\u0119 kryzysu og\u00f3lnopolskich organizacji spo\u0142ecznych. Ostatecznie pod koniec lat 90. organizacja miejska LOP zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy Zarz\u0105du Powiatowego (od 1975 r.- Miejsko-Gminnego): J\u00f3zef Korpanty, J\u00f3zef Piecuch, Andrzej \u0141o\u015b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIGA PRZYJACI\u00d3\u0141 \u017bO\u0141NIERZA (LP\u017b)<\/strong>, organizacja spo\u0142eczna powsta\u0142a w 1950 r. z po\u0142\u0105czenia Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza, Towarzystwa Kr\u00f3tkofalowc\u00f3w i Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 ORMO. Podstawowym celem jej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142a wsp\u00f3\u0142praca spo\u0142ecze\u0144stwa z si\u0142ami zbrojnymi poprzez m.in. udzielanie pomocy cz\u0142onkom rodzin wojskowych, organizowanie imprez patriotycznych z udzia\u0142em przedstawicieli wojska, prowadzenie pracy szkoleniowej w zakresie obrony przeciwlotniczej i przeciwatomowej oraz popularyzowanie i rozwijanie sport\u00f3w obronnych (strzelectwa, \u0142\u0105czno\u015bci, sport\u00f3w motorowych). W Mielcu LP\u017b, posiadaj\u0105ca siedzib\u0119 w baraku na Miasteczku M\u0142odego Robotnika, by\u0142a od pocz\u0105tku funkcjonowania jedn\u0105 z najbardziej aktywnych organizacji. Szczeg\u00f3lnie widowiskowe by\u0142y zawody w sportach motorowych. W 1953 r. LP\u017b przej\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 zlikwidowanej Ligi Morskiej (m.in. szkolenie \u017ceglarskie), w 1955 r. \u2013 zadania organizacji \u201eS\u0142u\u017cba Polsce\u201d, a w 1959 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 z oficerami rezerwy. Wa\u017cnym wydarzeniem\u00a0w \u017cyciu mieleckiej organizacji by\u0142o te\u017c powstanie w 1957 r. Klubu \u0141\u0105czno\u015bci, skupiaj\u0105cego kr\u00f3tkofalowc\u00f3w. Inspiratorami jego powstania byli: Jan Szynal, W\u0142odzimierz Kania i Piotr Bieszczad (pierwszy prezes Klubu). Rozw\u00f3j ilo\u015bciowy LP\u017b i narastaj\u0105ce zadania w zakresie obronno\u015bci kraju wymaga\u0142y dokonania istotnych zmian organizacyjnych i programowych, tote\u017c w 1962 r. powo\u0142ano Lig\u0119 Obrony Kraju, kt\u00f3ra przej\u0119\u0142a m.in. ca\u0142\u0105 struktur\u0119 LP\u017b i jej dorobek.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIGA URSZULA (z domu G\u00d3RKA)<\/strong>, urodzona 14 VIII 1953 r. w Jadwisinie, wojew\u00f3dztwo lubelskie, c\u00f3rka Eugeniusza i Karoliny\u00a0z domu Chromiak. Absolwentka Liceum Medycznego Piel\u0119gniarstwa w Lublinie, matur\u0119 zda\u0142a w 1974 r. W latach 1973-1975 pracowa\u0142a w Pa\u0144stwowym Szpitalu Klinicznym Nr 1 w Lublinie jako piel\u0119gniarka odcinkowa i instrumentariuszka. W 1979 r. uko\u0144czy\u0142a Wydzia\u0142 Piel\u0119gniarski Akademii Medycznej w Lublinie i otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra piel\u0119gniarstwa. Od 1 VIII 1979 r. do 31 XII 2003 r. pracowa\u0142a w ZOZ SP 2 w Mielcu jako kierownik Sekcji Organizacji i pierwszy kierownik nowo utworzonego Zak\u0142adu Opieku\u0144czo\u2013Leczniczego. Pe\u0142ni\u0105c t\u0119 funkcj\u0119, by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem plac\u00f3wki, jej urz\u0105dzenia i funkcjonowania. W tym zakresie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a g\u0142\u00f3wnie z Miejskim O\u015brodkiem Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu. Opr\u00f3cz pracy zawodowej udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie w Zwi\u0105zku Zawodowym Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Oddzia\u0142u w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142a 9 I 2016 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIM-1 (MiG-15)<\/strong>, my\u015bliwiec (przyd\u017awi\u0119kowy), samolot produkowany w WSK Mielec (w latach 1951-1954) na licencji z ZSRR (Biuro Mikojana i Gurewicza). Podstawowe dane: *za\u0142oga \u2013 1 pilot, *moc startowa\/ci\u0105g \u2013 2270 kG, *masa startowa \u2013 4806 (5206) kg, *masa u\u017cyteczna \u2013 1424 (1878) kg. Konstruktorem prowadz\u0105cym w serii by\u0142 Zygmunt Szczeci\u0144ski. Pierwszy lot samolotu wyprodukowanego w Mielcu odby\u0142 si\u0119 17 VII 1952 r., pilotem by\u0142 Zygmunt Ostrowski. Og\u00f3\u0142em wyprodukowano w Mielcu 227 egzemplarzy tego samolotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIM-2 (MiG-15bis)<\/strong>, my\u015bliwiec (przyd\u017awi\u0119kowy), samolot produkowany w WSK Mielec (w latach 1953-1956) na licencji z ZSRR (Biuro Mikojana i Gurewicza). Podstawowe dane: *za\u0142oga \u2013 1 pilot, *moc startowa\/ci\u0105g \u2013 2700 kg, *masa startowa \u2013 5044 (5574) kg, *masa u\u017cyteczna \u2013 1113 (1983) kg. Konstruktorem prowadz\u0105cym w serii by\u0142 Zygmunt Szczeci\u0144ski. Pierwszy lot tego samolotu wyprodukowanego w Mielcu odby\u0142 si\u0119 11 VII 1954 r. Pilotowa\u0142 go Leszek Str\u0105k. Og\u00f3\u0142em wyprodukowano w Mielcu 500 egzemplarzy tego samolotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIM-5 (MiG-117F)<\/strong>, my\u015bliwiec (przyd\u017awi\u0119kowy), samolot produkowany w WSK Mielec (w latach 1955-1960) na licencji z ZSRR (Biuro Mikojana i Gurewicza). Podstawowe dane: *za\u0142oga \u2013 1 pilot, *moc startowa\/ci\u0105g \u2013 2700 (3380) kG, *masa startowa \u2013 5485 (6206) kg, *masa u\u017cyteczna \u2013 1371 (2092) kg. Prowadzenie konstrukcyjne w serii \u2013 Zygmunt Szczeci\u0144ski. Pierwszy lot mieleckiego egzemplarza tego samolotu odby\u0142 si\u0119 16 IX 1956 r., pilotem by\u0142 Micha\u0142 Skowro\u0144ski. Og\u00f3\u0142em wyprodukowano w Mielcu 477 egzemplarzy tego samolotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIM-5P (MiG-17PF)<\/strong>, my\u015bliwiec (przyd\u017awi\u0119kowy), samolot produkowany w WSK Mielec (w latach 1957-1960) na licencji z ZSRR (Biuro Mikojana i Gurewicza). Podstawowe dane: *za\u0142oga \u2013 1 pilot, *moc startowa\/ci\u0105g \u2013 2700 (3380) kG, *masa startowa \u2013 5620 (6552) kg. Prowadzenie konstrukcyjne w serii \u2013 Zygmunt Szczeci\u0144ski. Pierwszy lot mieleckiego egzemplarza samolotu, dokonany przez pilota Zygmunta Koraba, odby\u0142 si\u0119 18 XI 1958 r. Og\u00f3\u0142em wyprodukowano w Mielcu 129 egzemplarzy tego samolotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIM-5M<\/strong>, samolot my\u015bliwsko-szturmowy produkowany w WSK Mielec (w latach 1960-1961), modyfikacja PZL Mielec. Podstawowe dane: *za\u0142oga \u2013 1 pilot, *moc startowa\/ci\u0105g \u2013 2700 (3380) kG, *masa startowa \u2013 6256 (2481) kg, *masa u\u017cyteczna \u2013 1783 (2481) kg. Konstruktorem prowadz\u0105cym by\u0142 Feliks Borodzik. Pierwszy lot tego samolotu w Mielcu odby\u0142 si\u0119 w listopadzie 1960 r. Wyprodukowano w Mielcu 60 egzemplarzy tego samolotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIM-6 Bis<\/strong>, samolot my\u015bliwsko-szturmowy produkowany w WSK Mielec (w latach 1963-1964), modyfikacja PZL Mielec. Podstawowe dane: *za\u0142oga \u2013 1 pilot, *moc startowa\/ci\u0105g \u2013 2700 (3380) kG, masa startowa \u2013 5651 (6652) kg, masa u\u017cyteczna \u2013 1380 (2381) kg. Konstruktorami prowadz\u0105cymi byli Feliks Borodzik i Stanis\u0142aw Ku\u015b. Pierwszy lot samolotu w Mielcu, wykonany przez pilota Zbigniewa S\u0142onowskiego, odby\u0142 si\u0119 w pa\u017adzierniku 1962 r. Wyprodukowano 70 egzemplarzy tego samolotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIMANOWSKIEGO BOLES\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, jedna z d\u0142u\u017cszych (616 m) ulic miejskich na osiedlu J. Kili\u0144skiego. W pierwszych latach XXI w. zosta\u0142a przeci\u0119ta na dwie cz\u0119\u015bci przez Aleje Jana Paw\u0142a II. Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 biegnie od ul. Legion\u00f3w w kierunku p\u00f3\u0142nocnym, pomi\u0119dzy domami jednorodzinnymi z okaza\u0142ymi ogrodami, do muru chroni\u0105cego przed ha\u0142asem od niezwykle ruchliwych Alej Jana Paw\u0142a II. Druga cz\u0119\u015b\u0107 rozpoczyna si\u0119 za drugim murem, po kilkudziesi\u0119ciu metrach krzy\u017cuje si\u0119 z ul. Konfederack\u0105, a p\u00f3\u017aniej z ulic\u0105 S\u0142oneczn\u0105 i dochodzi do ul. J. Matejki. Tu r\u00f3wnie\u017c jej s\u0105siadami s\u0105 domy jednorodzinne z ogrodami. Trudno okre\u015bli\u0107, kiedy powsta\u0142a. W tych okolicach sta\u0142 zamek i by\u0107 mo\u017ce by\u0142a jedn\u0105 z dr\u00f3g na podzamczu. Jako typowa ulica pojawi\u0142a si\u0119 na mapach w okresie mi\u0119dzywojennym, bieg\u0142a od ul. Legion\u00f3w do ul. Konfederackiej i otrzyma\u0142a patrona WAC\u0141AWA OBORSKIEGO. W okresie okupacji hitlerowskiej nosi\u0142a nazw\u0119 \u201eSUDETENSTRASSE\u201d. Po wojnie powr\u00f3cono do poprzedniej nazwy, ale 15 III 1947 r. Miejska Rada Narodowa nada\u0142a jej nowego patrona \u2013 BOLES\u0141AWA LIMANOWSKIEGO i tak ju\u017c pozosta\u0142o. Od lat 70. mia\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119, a dodatkowego uroku przydawa\u0142y jej okaza\u0142e drzewa w chodnikach po obu stronach. W latach 2009-2010 przebudowano j\u0105, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki betonowej oraz uporz\u0105dkowano ziele\u0144.
Patron ulicy: BOLES\u0141AW LIMANOWSKI (1835-1935) to jeden z prekursor\u00f3w polskiego socjalizmu. Od m\u0142odzie\u0144czych lat anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 wyzwole\u0144cz\u0105 i rewolucyjn\u0105. Przebywaj\u0105c na emigracji w Genewie, utworzy\u0142 Stowarzyszenie Socjalistyczne Lud Polski (1881), a nast\u0119pnie by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Polskiej Partii Socjalistycznej (1892). Wspiera\u0142 J. Pi\u0142sudskiego i Legiony Polskie.\u00a0W okresie mi\u0119dzywojennym by\u0142 senatorem z ramienia PPS. Jako historyk zajmowa\u0142 si\u0119 m.in. histori\u0105 porozbiorow\u0105 Polski, histori\u0105 demokracji i socjalizmu polskiego oraz publicystyk\u0105 polityczn\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIMBUS FATUORUM<\/strong>, sekstet wokalny mieszany za\u0142o\u017cony w 1972 r. i prowadzony przez Tadeusza Wywrockiego do 1978 r. w Osiedlowym Domu Kultury Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Repertuar stanowi\u0142y w wi\u0119kszo\u015bci piosenki Tadeusza Wywrockiego, kt\u00f3ry tak\u017ce akompaniowa\u0142 zespo\u0142owi. W zespole \u015bpiewali: Anna \u0106wiok, Ma\u0142gorzata Krupa, Lucyna \u0141ab\u0119cka, Urszula R\u0119bisz, Urszula Magdziak i Jerzy Mamcarz. W 1978 r. T. Wywrocki przeni\u00f3s\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zespo\u0142u do Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I st. i prowadzi\u0142 go jako sekstet \u017ce\u0144ski do 1988 r.\u00a0w oparciu o w\u0142asny repertuar. W tym okresie sk\u0142ad zespo\u0142u zmienia\u0142 si\u0119 cz\u0119sto. Po kilkuletniej przerwie T. Wywrocki reaktywowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 w 1992 r. jako kwartet mieszany przy Gminnym O\u015brodku Kultury w Chorzelowie i prowadzi\u0142 go do 1994 r. W zespole \u015bpiewali: Katarzyna Kotwica, Monika Ko\u015bcielna, Anna Nizio\u0142ek i Adam Durak. Wi\u0119ksze sukcesy: *1975 \u2013 Nagroda Polskiego Radia i Telewizji w II Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej Gie\u0142dzie Piosenki w Rzeszowie; *1976 \u2013 Nagroda Wydzia\u0142u Kultury Urz\u0119du Wojew\u00f3dzkiego w Rzeszowie w III Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej Gie\u0142dzie Piosenki w Rzeszowie; *1977\u00a0\u2013 1. miejsce w Wojew\u00f3dzkim Konkursie Piosenki Radzieckiej w Rzeszowie; *1980 \u2013 I nagroda w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Rozrywkowych Szk\u00f3\u0142 Muzycznych w Elbl\u0105gu; *1982 \u2013 Nagroda specjalna w IX Wojew\u00f3dzkiej Gie\u0142dzie Piosenki w Rzeszowie, II nagroda w Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkich Przes\u0142uchaniach Zespo\u0142\u00f3w Kameralnych Szk\u00f3\u0142 Muzycznych; *1984 \u2013 II nagroda w Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkich Przes\u0142uchaniach Zespo\u0142\u00f3w Kameralnych Szk\u00f3\u0142 Muzycznych; *1993 \u2013 2. miejsce w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Piosenki Religijnej w Mielcu; *1994 \u2013 1. miejsce w Wojew\u00f3dzkim Konkursie Piosenki Religijnej w S\u0119dziszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LINDEGO SAMUELA BOGUMI\u0141A (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (144 m) ulica na osiedlu T. Ko\u015bciuszki,\u00a0w skupisku dom\u00f3w jednorodzinnych przy Parku Oborskich. Biegnie od ul. T. Lenartowicza\u00a0w kierunku wschodnim i ko\u0144czy si\u0119 niemal na brzegu skarpy, sk\u0105d roztacza si\u0119 malownicza panorama Starego Mielca. Powsta\u0142a w 1970 r., posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodnik.\u00a0
Patron ulicy: SAMUEL BOGUMI\u0141 LINDE (1771-1847) zas\u0142yn\u0105\u0142 jako autor monumentalnego 6-tomowego \u201eS\u0142ownika j\u0119zyka polskiego\u201d (60 tysi\u0119cy hase\u0142 opatrzonych komentarzem i odpowiednikami z innych j\u0119zyk\u00f3w), kt\u00f3rego wydanie sta\u0142o si\u0119 z miejsca wydarzeniem na skal\u0119 europejsk\u0105. By\u0142 tak\u017ce tw\u00f3rc\u0105 Liceum Warszawskiego i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 Biblioteki Publicznej przy Uniwersytecie Warszawskim. Przez wiele lat kierowa\u0142 tymi plac\u00f3wkami, a ponadto pe\u0142ni\u0142 funkcje prezesa Towarzystwa do Ksi\u0105g Elementarnych i dyrektora Dyrekcji Edukacji Narodowej. Nale\u017ca\u0142 do Warszawskiego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Nauk i naukowych towarzystw w wielu innych krajach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LINIEWICZ JOLANTA WERONIKA<\/strong>, urodzona 22 IV 1961 r. w Mo\u015bciskach, c\u00f3rka Tadeusza i Janiny z Rad\u0142owskich. Absolwentka Liceum Medycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1981 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a od \u00a0funkcji piel\u0119gniarki w Zespole Opieki Zdrowotnej w Mielcu (1981-1983, 1985). Studia na Wydziale Piel\u0119gniarskim Akademii Medycznej w Lublinie uko\u0144czy\u0142a w 1987 r. z tytu\u0142em magistra piel\u0119gniarstwa. Od 1 IX 1987 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczyciela w Liceum Medycznym w Mielcu, a po reorganizacjach tej szko\u0142y by\u0142a nauczycielem: Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Medycznych w Mielcu (1994-2005), Medycznej Szko\u0142y Policealnej (2005-2014) i Medyczno-Spo\u0142ecznego Centrum Kszta\u0142cenia Zawodowego i Ustawicznego w Mielcu (2014-2015). Ponadto od 1 IX 1998 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika szkolenia praktycznego na kierunkach: technik fizjoterapii, instruktor higieny, opiekunka dzieci\u0119ca, technik farmaceutyczny, technik masa\u017cysta i technik us\u0142ug kosmetycznych. W 2001 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe (zarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107) w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. Za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia dydaktyczno-wychowawcze otrzyma\u0142a m.in. nagrod\u0119 marsza\u0142ka wojew\u00f3dztwa podkarpackiego i nagrod\u0119 zarz\u0105du wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. Od 1 VII 2015 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Medyczno-Spo\u0142ecznego Centrum Kszta\u0142cenia Zawodowego i Ustawicznego w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LINIEWICZ KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 6 III 1921 r. w Baranowiczach, syn Wiktora i Julii z Michniewicz\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do \u015aredniej Technicznej Szko\u0142y Budowlano-Drogowej w Baranowiczach. W czasie II wojny \u015bwiatowej wywieziono go (wraz z rodzin\u0105) do Kazachstanu. W lipcu 1944 r. zosta\u0142 zmobilizowany do Armii Radzieckiej, a nast\u0119pnie przeniesiony do 4 Zapasowego Pu\u0142ku Piechoty I Armii Wojska Polskiego. W lutym 1945 r. uko\u0144czy\u0142 II Oficersk\u0105 Frontow\u0105 Szko\u0142\u0119 Piechoty w Lublinie w stopniu podporucznika i jako dow\u00f3dca plutonu I Zapasowego Pu\u0142ku Piechoty uczestniczy\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych. Po wojnie s\u0142u\u017cy\u0142 w r\u00f3\u017cnych jednostkach wojskowych i w 1955 r. w stopniu majora zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy. Pracowa\u0142 w Ministerstwie Przemys\u0142u Drzewnego i Papierniczego oraz w Instytucie Elektrotechniki w Warszawie (1955-1956), a nast\u0119pnie w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (1956-1965). W 1964 r. uko\u0144czy\u0142 Wydzia\u0142 Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 1965-1971 ponownie s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku (Prokuratura Garnizonowa w Rzeszowie). W 1971 r. nasilaj\u0105ce si\u0119 choroby (b\u0119d\u0105ce skutkiem m.in. odmro\u017ce\u0144 i przezi\u0119bie\u0144 w czasie wojny) spowodowa\u0142y, \u017ce jako trwale niezdolny do s\u0142u\u017cby wojskowej zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy w stopniu podpu\u0142kownika. Od 1975 r. nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych. Pe\u0142ni\u0142 funkcje sekretarza Oddzia\u0142u Rejonowego w Mielcu (s\u0142u\u017cy\u0142 wiedz\u0105 prawnicz\u0105) oraz cz\u0142onka ZW ZIW w Rzeszowie i przewodnicz\u0105cego Komisji Prawnej. By\u0142 tak\u017ce radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu, cz\u0142onkiem Komitetu Osiedlowego i cz\u0142onkiem ZM ZBoWiD. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim i Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Medalem za Berlin, Medalem za Odr\u0119, Nys\u0119 i Ba\u0142tyk, Srebrnym Medalem Si\u0142 Zbrojnych, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Medalem 40-lecia Polski Ludowej i Honorow\u0105 Odznak\u0105 ZIW. Zmar\u0142 w 1988 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LINIEWICZ MARIA ANNA (z domu PODOLSKA, \u017cona Kazimierza)<\/strong>, urodzona 23 VII 1922 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Ludwiki z domu \u0141ojczyk. Absolwentka Gimnazjum Handlowego w Mielcu. W okresie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142a w Flugzeugwerk Mielec jako pomoc biurowa, a nast\u0119pnie w kolejowej firmie budowlanej w Mielcu. W 1944 r. zosta\u0142a zatrudniona w Biurze Personalnym Ministerstwa Przemys\u0142u i Handlu PKWN w Lublinie. W latach 1945-1948 pracowa\u0142a w Dziale Handlowym Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d w Tarnowie, a w latach 1948-1950 \u2013 w mi\u0119dzynarodowej firmie \u201eHartwig\u201d w \u015awinouj\u015bciu jako przedstawiciel handlowy. W 1950 r., ze wzgl\u0119du na potrzeb\u0119 opieki nad rodzicami, powr\u00f3ci\u0142a do Mielca i tu pracowa\u0142a w Przedsi\u0119biorstwie Pa\u0144stwowym Owoc\u00f3w i Warzyw, a nast\u0119pnie w Sp\u00f3\u0142dzielni Ogrodniczej jako samodzielny pracownik kadr i szkolenia zawodowego (1950-1960). W 1961 r. przenios\u0142a si\u0119 do MHD w Mielcu na stanowisko kierownika kadr i szkolenia zawodowego, a w 1971 r. przesz\u0142a na rent\u0119 chorobow\u0105. Wiele czasu przeznacza\u0142a na prac\u0119 spo\u0142eczn\u0105. Od 1945 r. nale\u017ca\u0142a do Ligi Kobiet. W czasie pobytu w \u015awinouj\u015bciu by\u0142a cz\u0142onkiem Prezydium Zarz\u0105du Powiatowego LK i uczestniczy\u0142a w akcji likwidacji analfabetyzmu, organizuj\u0105c kursy edukacyjne i zawodowe dla kobiet. Po przybyciu do Mielca zosta\u0142a wybrana przewodnicz\u0105c\u0105 Zarz\u0105du Powiatowego LK i pe\u0142ni\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 przez 10 lat (1950-1960), a nast\u0119pnie by\u0142a cz\u0142onkiem powiatowych i miejskich w\u0142adz tej organizacji a\u017c do zako\u0144czenia dzia\u0142alno\u015bci w latach 90. Przyczyni\u0142a si\u0119 do powstania przy organizacji Poradni Gospodarstwa Domowego (1961) i Poradni Prawnej \u2013 pierwszej w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim. Pomaga\u0142a w zak\u0142adaniu wielu K\u00f3\u0142 Gospody\u0144 Wiejskich na terenie powiatu mieleckiego i organizowaniu kurs\u00f3w dla kobiet wiejskich. W latach 70. przewodniczy\u0142a Zarz\u0105dowi Powiatowemu TPPR w Mielcu. By\u0142a tak\u017ce m.in.: sekretarzem Komitetu Rodzicielskiego przy Liceum Ekonomicznym (uczestniczy\u0142a w dzia\u0142aniach na rzecz budowy tej szko\u0142y), cz\u0142onkiem Komitetu Osiedlowego im. J. Kili\u0144skiego (lata 70. i 80.), sekretarzem ZM Zwi\u0105zku Niewidomych, cz\u0142onkiem ZIW (jako podopieczna, wdowa po zmar\u0142ym m\u0119\u017cu – Kazimierzu), cz\u0142onkiem PSS \u201eSpo\u0142em\u201d i PKPS. W 2007 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 i pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142 1893\u201d w Mielcu (2007-2011). Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Odznak\u0105 Tysi\u0105clecia Pa\u0144stwa Polskiego, Medalami: 10-lecia, 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 TPPR, Honorow\u0105 Odznak\u0105 LK, Odznak\u0105 Honorow\u0105 ZIW i wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca. Zmar\u0142a 5 III 2016 r. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

LIPA BOLES\u0141AW,<\/b> urodzony 3 I 1923 r. w Bobrowej Woli, syn Szczepana i Marii z domu Zar\u0119ba. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Na pocz\u0105tku 1945 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 ochotniczo do Wojska Polskiego i jako \u017co\u0142nierz 6. Szturmowego Pu\u0142ku Lotniczego\u00a0 uczestniczy\u0142 w walkach nad Odr\u0105 i Nys\u0105. Po zwolnieniu z wojska w 1947 r. zosta\u0142 zatrudniony w PZL Zak\u0142ad nr 1 w Mielcu na stanowisku tokarza w Wydziale 32, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako mistrz i starszy mistrz. Dok\u0142adno\u015b\u0107 wykonywanych prac zwr\u00f3ci\u0142a uwag\u0119 prze\u0142o\u017conych, tote\u017c powierzono mu funkcj\u0119 kierownika sekcji kontroli jako\u015bci. By\u0142 szczeg\u00f3lnie aktywnym racjonalizatorem i w latach 70. rekordzist\u0105 ilo\u015bci wniosk\u00f3w racjonalizatorskich (433 \u2013 do 1979 r.). Zainicjowa\u0142 akcj\u0119 wsp\u00f3\u0142zawodnictwa racjonalizator\u00f3w w WSK Mielec. By\u0142 dzia\u0142aczem partyjnym i spo\u0142ecznym. M.in. udziela\u0142 si\u0119 w FKS \u201ePZL-Stal\u201d i Komitecie Osiedlowym \u2013 Osiedle nr 1. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. : Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem \u201eZas\u0142u\u017conym na Polu Chwa\u0142y\u201d, Medalem \u201eZa Zwyci\u0119stwo i Wolno\u015b\u0107\u201d, Medalem \u201eZa udzia\u0142 w walkach o Berlin\u201d, Medalem \u201eZa Warszaw\u0119 1939-1945\u201d, Medalem \u201eZa Odr\u0119, Nys\u0119 i Ba\u0142tyk\u201d, Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Racjonalizatora Produkcji, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony pracownik WSK Delta-Mielec\u201d i Honorow\u0105 Odznak\u0105 WSK w Mielcu. Zmar\u0142 13 II 1998 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIPA JAN WOJCIECH<\/strong>, urodzony 7 III 1951 r. w P\u0142awie, powiat mielecki, syn Tadeusza i Kazimiery z domu Gawron. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105 WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. W latach 1965-2000 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako tokarz i w Zak\u0142adzie Utrzymania Ruchu. Od 2000 r. pobiera \u015bwiadczenia przedemerytalne. Jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi i cz\u0142onkiem Klubu HDK im. J. Aleksandrowicza przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d od 2 X 1970 r. Odda\u0142 dotychczas 30.330 ml krwi (XII 2003). Za t\u0119 niezwykle humanitarn\u0105 postaw\u0119 wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznakami HDK (Br\u0105zow\u0105, Srebrn\u0105 i Z\u0142ot\u0105) oraz Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK (III, II i I stopnia).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LIPCZY\u0143SKI KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 5 V 1923 r. w St\u0105porkowie, woj. kieleckie, syn Kazimierza i Bronis\u0142awy z domu Pytlas. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 zawodow\u0105 w Por\u0119bie ko\u0142o Zawiercia i r\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142 (jako ucze\u0144) w Fabryce Obrabiarek w Por\u0119bie. W latach 1939-1940 przebywa\u0142 u rodziny w Ostrowcu, a w latach 1940-1944 pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec. Po \u015bmierci ojca w obozie w O\u015bwi\u0119cimiu uciek\u0142 do partyzantki i od marca do lipca 1944 r. walczy\u0142 w oddziale \u201eSzarugi\u201d (AK) na terenie Lubelskiego. Po wyzwoleniu ujawni\u0142 si\u0119, powr\u00f3ci\u0142 do PZL w Mielcu i pracowa\u0142 jako stra\u017cnik, a nast\u0119pnie \u2013 kalkulator. W latach 1945-1947 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Powiatowego Zwi\u0105zku Walki M\u0142odych w Mielcu. Uprawia\u0142 sport i by\u0142 czo\u0142owym zawodnikiem dru\u017cyny pi\u0142karskiej \u201eStali\u201d Mielec. W 1947 r. zosta\u0142 zatrudniony w PZL Mielec (p\u00f3\u017aniej WSK) w plac\u00f3wce przyrz\u0105dowo-narz\u0119dziowej. Po uko\u0144czeniu kurs\u00f3w uzyska\u0142 uprawnienia czeladnika (1947) i mistrza (1955) w specjalno\u015bci: tokarstwo w metalu. Od 1959 r. pracowa\u0142 na stanowiskach kierowniczych w Centralnej Wypo\u017cyczalni Narz\u0119dzi Nr 64 w Dziale FTW. By\u0142 jednym z najaktywniejszych racjonalizator\u00f3w w zakresie unikalnych narz\u0119dzi i przyrz\u0105d\u00f3w, a zastosowanie jego wniosk\u00f3w przynios\u0142o du\u017ce oszcz\u0119dno\u015bci (oko\u0142o 1 milion z\u0142otych). Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do r\u00f3\u017cnych form dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcje: przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Miejskiego ZBoWiD, zast\u0119pcy komendanta powiatowego i miejskiego ORMO oraz radnego Powiatowej Rady Narodowej i Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Krzy\u017cem Partyzanckim, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FJN\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZM oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca w 1979 r. Zmar\u0142 w 1981 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LIPI\u0143SKI WIES\u0141AW JAN,<\/strong>\u00a0urodzony 13 III 1962 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Genowefy z Juszy\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Zawodowych w Mielcu ze specjalno\u015bci\u0105: mechanik \u2013 kierowca pojazd\u00f3w samochodowych, a nast\u0119pnie Technikum Mechaniczne w Mielcu ze specjalno\u015bci\u0105: technik mechanik budowy \u015bmig\u0142owc\u00f3w i p\u0142atowc\u00f3w (1988 r.). Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako ucze\u0144 w PP Polmozbyt Stacja Obs\u0142ugi nr 2 w Mielcu, a od 1982 r. do 1990 r. pracowa\u0142 w Stra\u017cy Przemys\u0142owej WSK PZL-Mielec. W latach 1991-1995 by\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem Firmy PUH \u201eForum\u201d w Mielcu, a nast\u0119pnie do 2001 r. prowadzi\u0142 prywatny warsztat naprawy samochod\u00f3w. Kolejnym miejscem pracy by\u0142o Firma ANKOL w Chorzelowie (2001-2005), gdzie poprzez m.in. liczne kursy i szkolenia znacz\u0105co podni\u00f3s\u0142 swoje kwalifikacje zawodowe. W latach 2007-2010 by\u0142 kierownikiem serwisu samochodowego \u201ePRIMA\u201d w Tuszymie. Od 2010 r. prowadzi\u0142 w\u0142asny warsztat naprawy samochod\u00f3w w Mielcu. Z powodu konieczno\u015bci opuszczenia lokalu, kt\u00f3ry wynajmowa\u0142, w 2017 r. zawiesi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107. Jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 jest strzelectwo sportowe. W 1990 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem mieleckiej organizacji LOK i Ko\u0142a nr 1 Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych i Oficer\u00f3w Rezerwy. W lokalnych zawodach wykazywa\u0142 nieprzeci\u0119tne umiej\u0119tno\u015bci strzeleckie. Wkr\u00f3tce tak\u017ce w zawodach wojew\u00f3dzkich zacz\u0105\u0142 odnosi\u0107 sukcesy, g\u0142\u00f3wnie w strzelaniu z pistoletu. Jako reprezentant wojew\u00f3dztwa podkarpackiego wielokrotnie zajmowa\u0142 czo\u0142owe miejsca (indywidualnie i dru\u017cynowo) w zawodach og\u00f3lnopolskich, a w 2001 r. i 2003 r. zwyci\u0119\u017cy\u0142 w Centralnych Zawodach Strzeleckich Wojska Polskiego w Warszawie. Mocno anga\u017cuje si\u0119 w rozw\u00f3j strzelectwa sportowego. Jest prezesem Klubu Strzeleckiego \u201eOgniomistrz\u201d w Mielcu, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem Klubu Strzeleckiego D\u0142ugodystansowego \u201eSnajper\u201d w Nowej D\u0119bie, cz\u0142onkiem Rzeszowskiego Klubu Strzeleckiego \u201eKasztelan\u201d, cz\u0142onkiem Klubu \u017bo\u0142nierzy Rezerwy i Kolekcjoner\u00f3w Broni \u201eLegion\u201d w Stalowej Woli oraz cz\u0142onkiem Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201ePrzepi\u00f3rka\u201d w Mielcu. Jest tak\u017ce instruktorem i s\u0119dzi\u0105 strzelectwa my\u015bliwskiego. Pe\u0142ni funkcje kierownika i gospodarza strzelnicy LOK w Mielcu przy ul. Partyzant\u00f3w. Prowadzi szkolenie strzeleckie m\u0142odzie\u017cy. Posiada stopie\u0144 sier\u017canta rezerwy oraz certyfikat IPSC (strzelanie dynamiczne z broni kr\u00f3tkiej). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju\u201d, Srebrnym Krzy\u017cem Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy Wojska Polskiego, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Strzelectwa Sportowego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIPKA KRZYSZTOF<\/strong>, urodzony 6 V 1978 r. w Warszawie, syn Jana i Krystyny z domu Adamczyk. Absolwent Technikum Energetycznego w Warszawie. Uko\u0144czy\u0142 studia licencjackie z zakresu handlu zagranicznego w Wy\u017cszej Szkole Ekonomiczno-Informatycznej w Warszawie i studia magisterskie na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od lat szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 na pozycji bramkarza w ekstraklasowym Klubie Sportowym Warszawianka i by\u0142 cz\u0142onkiem dru\u017cyny, kt\u00f3ra zdoby\u0142a br\u0105zowy medal Mistrzostw Polski. W czasie studi\u00f3w gra\u0142 w zespole AZS AWF Warszawa (do 2004 r.). W 2004 r. zasili\u0142 dru\u017cyn\u0119 I-ligow\u0105 SPR Stal Mielec i m.in. przyczyni\u0142 si\u0119 do jej awansu do ekstraklasy w 2006 r. Od 2007 r. do 2009 r. wyst\u0119powa\u0142 w niemieckim HSV V\u00f6lklingen, a nast\u0119pnie w 2009 r. w KS Wis\u0142a Azoty Pu\u0142awy. Jeszcze w tym samym roku powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i odt\u0105d gra\u0142 w zespole Tauron Stal Mielec. Jest jednym z wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 zawodnik\u00f3w i przyczyni\u0142 si\u0119 do kolejnego awansu Stali do ekstraklasy (2010 r.) oraz wywalczenia br\u0105zowego medalu Mistrzostw Polski w 2012 r. Od 2016 r. do 2018 r. by\u0142 graj\u0105cym trenerem SPR Stal Mielec. Ponadto pracuje w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu jako nauczyciel wychowania fizycznego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LIPKA TADEUSZ J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 1 XI 1958 r. w Parczewie, syn Lucjana i Apolonii ze Smoli\u0144skich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Parczewie z matur\u0105 w 1976 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Techniki Rolniczej (kierunek – Mechanizacja Rolnictwa) Akademii Rolniczej w Lublinie i w 1984 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Kombinacie Rolnym Parczew jako specjalista ds. mechanizacji rolnictwa (1984-1985), a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142dzielni Us\u0142ug Rolniczych w Czerminie na stanowisku kierownika Zak\u0142adu Us\u0142ug Mechanizacyjnych (1986-1991). W latach 1992-1993 prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. W 1994 r. powierzono mu funkcj\u0119 sekretarza Gminy Mielec. W 2001 r. zosta\u0142 mianowany g\u0142\u00f3wnym specjalist\u0105 ds. zam\u00f3wie\u0144 publicznych, a od 2003 r. pe\u0142ni\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie funkcj\u0119 zast\u0119pcy w\u00f3jta Gminy Mielec. Od XI 2010 r. pracowa\u0142 na stanowisku kierownika Referatu Inwestycji i Mienia Komunalnego. Tak\u017ce w 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego. Zmar\u0142 5 VIII 2013 r. Jego prochy z\u0142o\u017cono w rodzinnym grobowcu na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIPOWA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (306 m) ulica na osiedlu Dziubk\u00f3w, boczna ulicy Osiedlowej. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a nazw\u0119 w 1975 r. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119. Jej adres maj\u0105 posesje prywatne z domami jednorodzinnymi i przydomowymi ogr\u00f3dkami.\u00a0Nazwa ulicy wynika z koncepcji przyj\u0119tego dla Dziubkowa klucza, wed\u0142ug kt\u00f3rego nazwy ulic pochodz\u0105 od gatunk\u00f3w drzew.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIPSKI KLAUDIUSZ JAN<\/strong>, urodzony 20 VII 1876 r. w Starym Konstantyninie, syn Bronis\u0142awa i Konstancji z Bujalskich. W 1903 r. uko\u0144czy\u0142 Wydzia\u0142 Lekarski Uniwersytetu Kijowskiego. W 1914 r. zosta\u0142 umieszczony na li\u015bcie urz\u0119dowej lekarzy dyplomowanych Cesarstwa Rosyjskiego, przeszkolonych z zakresu ratownictwa i obrony przeciwgazowej. Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej jako lekarz wojskowy. W okresie mi\u0119dzywojennym pracowa\u0142 w szpitalach w D\u0105browie G\u00f3rniczej i Krakowie. Prawdopodobnie uczestniczy\u0142 w II wojnie \u015bwiatowej. Posiada\u0142 stopie\u0144 majora. W latach 1945-1947(?) pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Szpitala Powiatowego w Mielcu.\u00a0W latach 50. mieszka\u0142 w Warszawie. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIS J\u00d3ZEFA (po m\u0119\u017cu MARSZA\u0141EK)<\/strong>, urodzona 6 X 1907 r. w Suchorzowie. Absolwentka Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego im. E. Plater w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1928 r. W latach szkolnych by\u0142a harcerk\u0105, a w szkole \u015bredniej dzia\u0142a\u0142a\u00a0w I Dru\u017cynie Harcerek im. E. Plater jako zast\u0119powa i przyboczna. Po maturze zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w Teklinie na Polesiu, a nast\u0119pnie w Drohobyczu. W zwi\u0105zku z prac\u0105 m\u0119\u017ca przenios\u0142a si\u0119 do Krynicy i tam r\u00f3wnie\u017c pracowa\u0142a w szkolnictwie.\u00a0W czasie okupacji hitlerowskiej zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 w tajne nauczanie (I-IX 1941 r.). Z powodu zdekonspirowania zosta\u0142a aresztowana i wywieziona (wraz z dw\u00f3jk\u0105 dzieci) do obozu koncentracyjnego w Konstantynowie, a nast\u0119pnie w Kaliszu. Po likwidacji tego obozu wywieziono j\u0105 do III Rzeszy na przymusowe roboty. Po II wojnie \u015bwiatowej zamieszka\u0142a w Sanoku i powr\u00f3ci\u0142a do pracy nauczycielskiej. Uczy\u0142a m.in. w Pa\u0144stwowym Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym \u017be\u0144skim w Sanoku. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, g\u0142\u00f3wnie w harcerstwie i ZNP. By\u0142a wiceprezesem (1952), a nast\u0119pnie prezesem Oddzia\u0142u Powiatowego ZNP w Sanoku (1953-1956). Zainicjowa\u0142a m.in. powstanie zwi\u0105zkowej Kasy Zapomogowo-Po\u017cyczkowej w Sanoku i nauczycielskiego zespo\u0142u wokalno-instrumentalnego oraz przyczyni\u0142a si\u0119 do uzyskania lokalu na siedzib\u0119 Oddzia\u0142u ZNP. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 1972 r. zosta\u0142a przewodnicz\u0105c\u0105 Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w ZNP w Sanoku i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do 1990 r. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 TON, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP i medalem KEN. Zmar\u0142a w pa\u017adzierniku 1999 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LIS PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 3 II 1949 r. w Knapach, powiat tarnobrzeski, syn Wojciecha i Marii z domu Lis. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1968 r. Wyst\u0119powa\u0142 w szkolnej orkiestrze i zespole estradowym \u201eSyrenka\u201d. W latach 1968-1977 pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej w Radomy\u015blu Wielkim jako nauczyciel muzyki. Za\u0142o\u017cy\u0142 trzyg\u0142osowy ch\u00f3r dzieci\u0119cy i orkiestr\u0119 mandolinow\u0105. Z tymi zespo\u0142ami wyst\u0119powa\u0142 wielokrotnie w Wojew\u00f3dzkich Przegl\u0105dach Tw\u00f3rczo\u015bci Artystycznej Dzieci i M\u0142odzie\u017cy w Rzeszowie i Tarnowie, zdobywaj\u0105c szereg wyr\u00f3\u017cnie\u0144. W tym okresie uko\u0144czy\u0142 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Pedagogiczn\u0105 w Kielcach, kierunek \u2013 wychowanie muzyczne (1975) oraz UMCS w Lublinie, kierunek \u2013 pedagogika i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra (1977). Od 1977 r. pracowa\u0142 w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. S. Konarskiego w Mielcu jako nauczyciel muzyki. W 1978 r. zorganizowa\u0142 szkolny ch\u00f3r mieszany i po kilku latach owocnej dzia\u0142alno\u015bci w Mielcu i na terenie wojew\u00f3dztwa, w 1986 r. si\u0119gn\u0105\u0142 po raz pierwszy po laury og\u00f3lnopolskie, zdobywaj\u0105c \u201eBr\u0105zowy Kamerton\u201d w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Ch\u00f3r\u00f3w Dzieci i M\u0142odzie\u017cy. Odt\u0105d regularnie plasowa\u0142 si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce tego presti\u017cowego konkursu, organizowanego w Bydgoszczy, Kaliszu i Cz\u0119stochowie (2 \u201eZ\u0142ote Kamertony\u201d, 6 \u201eSrebrnych\u201d i 4 \u201eBr\u0105zowe\u201d), a ponadto zdoby\u0142 \u201eBr\u0105zow\u0105 Harf\u0119 Eola\u201d w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Muzyki Dawnej \u201eSchola Cantorum\u201d w Kaliszu (1997). Z kolei w Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Pie\u015bni Religijnej \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie zdoby\u0142: Nagrod\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105 (1997), II miejsce ((1998), Nagrod\u0119 I stopnia (1999), II miejsce (2001) i I miejsce (2002). Ch\u00f3r ten kilkakrotnie nagrywa\u0142 dla Polskiego Radia i TV w Rzeszowie oraz nagra\u0142 i wyda\u0142 p\u0142yt\u0119 kompaktow\u0105 (2000). Od 1986 r. by\u0142 r\u00f3wnie\u017c dyrygentem ch\u00f3ru nauczycielskiego \u201eAkord\u201d w Mielcu, jednego z najlepszych ch\u00f3r\u00f3w nauczycielskich w kraju i kilkakrotnego laureata Festiwalu Pie\u015bni Religijnej \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie Ze wszystkimi wymienionymi zespo\u0142ami wyst\u0119powa\u0142 w Mielcu i na terenie kraju, a tak\u017ce poza jego granicami. Jako nauczyciel muzyki przygotowywa\u0142 corocznie (od pocz\u0105tku lat 80.) uczni\u00f3w do Og\u00f3lnopolskiej Olimpiady Artystycznej \u2013 Sekcja Muzyki. Spo\u015br\u00f3d nich: 1 uczennica zdoby\u0142a I miejsce, 4 zosta\u0142o laureatami, 3 uzyska\u0142o wyr\u00f3\u017cnienia, a dalszych 7 zakwalifikowa\u0142o si\u0119 do fina\u0142\u00f3w. Permanentnie doskonali\u0142 sw\u00f3j warsztat pracy. Uzyska\u0142 II Stopie\u0144 Specjalizacji Zawodowej z Muzyki. W 2003 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu wiedzy o kulturze na Uniwersytecie Rzeszowskim. Od 1981 r. systematycznie uczestniczy\u0142 w og\u00f3lnopolskich kursach specjalistycznych dla dyrygent\u00f3w ch\u00f3r\u00f3w. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem koncert\u00f3w umuzykalniaj\u0105cych dla m\u0142odzie\u017cy. Otrzyma\u0142 tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. W latach 2003-2009 uczestniczy\u0142 w og\u00f3lnopolskich seminariach dyrygent\u00f3w w Legnicy. Z ch\u00f3rem licealnym osi\u0105gn\u0105\u0142 kolejne sukcesy w konkursach mi\u0119dzynarodowych i og\u00f3lnopolskich, m.in. trzykrotnie zdoby\u0142 g\u0142\u00f3wn\u0105 nagrod\u0119 \u201eZ\u0142ot\u0105 Strun\u0119\u201d w Ma\u0142opolskim Konkursie Ch\u00f3r\u00f3w w Niepo\u0142omicach (2009, 2011, 2012) oraz wielokrotnie plasowa\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d laureat\u00f3w Mi\u0119dzynarodowego Festiwalu Pie\u015bni Religijnej \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie (m.in. I miejsce w 2002 r. oraz II miejsce w 2011 r.) i Og\u00f3lnopolskiego Festiwalu Kol\u0119d i Pastora\u0142ek w B\u0119dzinie. Tak\u017ce z Ch\u00f3rem Nauczycielskim \u201eAkord\u201d zdoby\u0142 liczne laury, m.in. w MFPR \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie (I miejsce w 2007 r. i 2012 r., II miejsce w 2006 r. i 2009 r.), czo\u0142owe miejsca w kilku innych festiwalach og\u00f3lnopolskich oraz wielokrotnie specjalne wyr\u00f3\u017cnienia (miejsc nie ma) na Og\u00f3lnopolskich Przegl\u0105dach Ch\u00f3r\u00f3w Nauczycielskich. Ponadto w latach 2000-2010 prowadzi\u0142 ch\u00f3r mieszany Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu. W 2005 r. otrzyma\u0142 Nagrod\u0119 Albertusa Funduszu Kulturalno-Charytatywnego im. Adama Chmielowskiego \u2013 Brata Alberta w Mielcu. W 2009 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale nadal pracowa\u0142 w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. S. Konarskiego w Mielcu. Uczy\u0142 przedmiotu wiedza o kulturze i przygotowywa\u0142 uczni\u00f3w do olimpiady przedmiotowej z wiedzy o kulturze. Kilku z tych uczni\u00f3w zosta\u0142o laureatami lub finalistami tej olimpiady.\u00a0 W 2018 r., z okazji 40-lecia ch\u00f3ru szkolnego (1978-2018), kt\u00f3rego by\u0142 za\u0142o\u017cycielem i prowadz\u0105cym, wyst\u0105pi\u0142 z nim w bazylice mn. \u015bw. Mateusza w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie do 2018 r. prowadzi\u0142 Ch\u00f3r Nauczycielski \u201eAkord\u201d. (O obu ch\u00f3rach i ich sukcesach w odr\u0119bnych has\u0142ach.)<\/em> Po roku szkolnym 2018\/2019\u00a0 zrezygnowa\u0142 z prowadzenia ch\u00f3ru szkolnego, a po roku szkolnym 2019\/2020 z pracy nauczycielskiej w I Liceum. Za wybitne osi\u0105gni\u0119cia artystyczne, dydaktyczne i wychowawcze wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr, a tak\u017ce trzykrotnie Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (Stopnia III \u2013 1974, Stopnia II \u2013 1979 i Nagrod\u0105 Specjaln\u0105 \u2013 1987) oraz\u00a0 czterokrotnie Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej (Stopnia I \u2013 1990 i 1999, Stopnia II \u2013 1992, 1996).<\/p>\r\n

LIS ROBERT, <\/b>urodzony 10 XII 1973 r. w Warszawie, syn Janusza i Danuty. Absolwent XXXIV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Miguela de Cervantesa w Warszawie. Studiowa\u0142 na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego i w 2000 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Treningi sportowe rozpocz\u0105\u0142 w latach szkolnych w klubie Warszawianka. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w pi\u0142ce r\u0119cznej, na pozycji obrotowego. W latach 1991-2000 gra\u0142 w ekstraklasowej Warszawiance, kt\u00f3ra dwukrotnie zdoby\u0142a wicemistrzostwo Polski (1992\/1993 i 1998\/1999) i Puchar Polski (1993\/1994). Od 2000 r. wyst\u0119powa\u0142 w klubach francuskich. W US Dunkerque HB (2000-2004), kt\u00f3ry zdoby\u0142 srebrny medal w Challange Cup (2003\/2004). Z Paris Handball (2004-2008) zdoby\u0142 Puchar Francji (2006\/2007), wicemistrzostwo Francji (2004\/2005) i br\u0105zowy medal (2005\/2006) oraz\u00a0 uczestniczy\u0142 w rozgrywkach Ligi Mistrz\u00f3w. W Itres 2008-2011) wywalczy\u0142 Puchar Ligi (2008\/2009). W latach 1994-2004 by\u0142 reprezentantem Polski, rozegra\u0142 128 mecz\u00f3w i zdoby\u0142 260 bramek. By\u0142 podstawowym zawodnikiem polskiego zespo\u0142u w czasie mistrzostw Europy w Szwecji (2002 r.) i S\u0142owenii (2004 r.) oraz mistrzostw \u015bwiata w Portugalii (2003 r.). Po powrocie do Polski w 2011 i 2012 r. by\u0142 zawodnikiem AZS Uniwersytet Warszawski, po czym zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 sportow\u0105 wyczynow\u0105 jako zawodnik. W 2012 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako trener. Prowadzi\u0142 kolejno m\u0119skie zespo\u0142y: AZS Uniwersytet Warszawski (I liga, 2012-2013) i KPR Legionowo (Superliga, I liga, 2013-2017), kobiecy MKS Lublin (2017-2020) i ponownie m\u0119ski Azoty Pu\u0142awy (2021-?). Ponadto w latach 2016-2017 by\u0142 asystentem trenera Ta\u0142anta Dujszebajewa w reprezentacji Polski m\u0119\u017cczyzn i uczestniczy\u0142 w Igrzyskach Olimpijskich w Rio de Janeiro (Brazylia, 2016 r.), gdzie Polacy zdobyli 4. miejsce. Z MKS Lublin osi\u0105gn\u0105\u0142 wiele sukces\u00f3w, zdoby\u0142 m.in.: trzykrotnie mistrzostwo Polski (2017\/2018, 2018\/2019, 2019\/2020), Puchar Polski (2017\/2018) i Challange Cup (2017\/2018). Od 2021 r. do VI 2023 r. by\u0142 trenerem m\u0119skiego czo\u0142owego ekstraklasowego zespo\u0142u KS Azoty Pu\u0142awy. W marcu 2024 r. zosta\u0142 zatrudniony w Handball Stal Mielec na stanowisku I trenera dru\u017cyny m\u0119skiej, wyst\u0119puj\u0105cej ze zmiennym szcz\u0119\u015bciem w Lidze Centralnej (I lidze). Zdecydowanie poprawi\u0142 gr\u0119 zespo\u0142u, kt\u00f3ry w sezonie 2024\/2025 na kilka kolejek przed ko\u0144cem wywalczy\u0142 awans do najwy\u017cszej klasy rozgrywkowej i z ilo\u015bci\u0105\u00a0 ponad 70 punkt\u00f3w w 26 meczach ustanowi\u0142 rekord Ligi Centralnej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LIS STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 6 XI 1937 r. w Bratkowicach, syn Jana i Marii z domu Fura. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. Studia na Akademii Medycznej w Poznaniu uko\u0144czy\u0142 w 1964 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. Po odbyciu sta\u017cu w Szpitalu Powiatowym w Mielcu (1965) podj\u0105\u0142 prac\u0119 na jego Oddziale Wewn\u0119trznym i w Przychodni Nr 2 w Mielcu. W latach 1970-1995 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 ordynatora Oddzia\u0142u Wewn\u0119trznego, a w latach 1995-1996 pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki ordynatora tego Oddzia\u0142u. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1980-1985 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora do spraw lecznictwa Szpitala Rejonowego w Mielcu. W 1970 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I stopnia z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych (w Rzeszowie), a w 1980 r. \u2013 specjalizacj\u0119 II stopnia z zakresu medycyny og\u00f3lnej (w Lublinie). Od 1997 r. do 2000 r. kierowa\u0142 Przychodni\u0105 Nr 7 na terenie osiedla W. Szafera. Ponadto w latach 1970-2000 pracowa\u0142 w Konsultacyjnej Przychodni Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych i Diabetologicznej. Od 2000 r. jest lekarzem rodzinnym w NZOZ \u201eMedyk-Mielec\u201d przy ul. T. Cha\u0142ubi\u0144skiego 6 w Mielcu. W 1984 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Towarzystwa Medycyny Og\u00f3lnej i \u015arodowiskowej (p\u00f3\u017aniej Towarzystwa Medycyny Og\u00f3lnej i Rodzinnej) oraz wiceprzewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Krajowego tego stowarzyszenia w latach 1984-1989. Nale\u017cy ponadto do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Towarzystwa Internist\u00f3w Polskich. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznakami Honorowymi PCK I, II i III stopnia oraz Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla PTL\u201d. Zmar\u0142 29 III 2011 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LIS WOJCIECH<\/strong>, urodzony 28 X 1913 r. w Ostrowach Tuszowskich ko\u0142o Mielca, syn J\u00f3zefa i Anny z domu Sa\u0142tyk. Od lat 20., w zwi\u0105zku z prac\u0105 ojca \u2013 gajowego, mieszka\u0142 w Toporowie i pomaga\u0142 w prowadzeniu rodzinnego gospodarstwa, a w latach 30. pracowa\u0142 w gospodarstwie Sylwestra Kozio\u0142a w Dobryninie. Nale\u017ca\u0142 do ZMW \u201eWici\u201d i PSL. Ze wzgl\u0119du na kontuzj\u0119 nogi nie s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku. W czasie okupacji hitlerowskiej mieszka\u0142 w Toporowie, ale z powodu budowy poligonu wojskowego zosta\u0142 przesiedlony z rodzin\u0105 do Czermina. Nie wykona\u0142 polecenia okupanta i ukrywa\u0142 si\u0119 w zbudowanym w\u0142asnor\u0119cznie sza\u0142asie w lesie ko\u0142o Toporowa.\u00a0W 1941 r. rodzina Lis\u00f3w, za zgod\u0105 Niemc\u00f3w, powr\u00f3ci\u0142a do Toporowa i pracowa\u0142a na terenie poligonu, a Wojciech przy budowie drogi. Od 1942 r., po incydencie z oficerem niemieckim (pobicie i rozbrojenie), ukrywa\u0142 si\u0119 w lasach. (W odwecie Niemcy zamordowali ojca i siostr\u0119 oraz spalili gospodarstwo.) W 1943 r. zorganizowa\u0142 oddzia\u0142 partyzancki i przeprowadzi\u0142 z nim wiele udanych akcji bojowych i dywersyjnych na terenach pomi\u0119dzy Mielcem i Kolbuszow\u0105. Po wst\u0119pnych uzgodnieniach zg\u0142osi\u0142 akces do AK i zosta\u0142 zaprzysi\u0119\u017cony przez Stanis\u0142awa Le\u015bniaka \u2013 zast\u0119pc\u0119 dow\u00f3dcy Plac\u00f3wki AK w Tuszowie. (W lipcu 1944 r., w ramach Akcji \u201eBurza\u201d, Komenda Obwodu wzmocni\u0142a oddzia\u0142 W. Lisa i nada\u0142a mu nazw\u0119 \u201eHejna\u0142\u201d.) Uczestniczy\u0142 w walkach o Mielec i jego wyzwoleniu\u00a0(6 VIII 1944). Pracowa\u0142 w s\u0142u\u017cbie pomocniczej milicji (ochrona mienia) i PZL, ale po ostrze\u017ceniu o planowanym aresztowaniu uciek\u0142 z Mielca. Zatrudniony zosta\u0142 w m\u0142ynie Winscha w Hykach-D\u0119biakach jako stra\u017cnik i magazynier. Po wykryciu miejsca jego pobytu milicja podj\u0119\u0142a pr\u00f3b\u0119 aresztowania (w nocy z 23 na 24 III 1945 r.), ale po wymianie strza\u0142\u00f3w uda\u0142o mu si\u0119 uciec do lasu. Ponownie utworzy\u0142 oddzia\u0142 zbrojny (AK-owcy, milicjanci i \u017co\u0142nierze zagro\u017ceni aresztowaniem z powod\u00f3w politycznych) i organizowa\u0142 akcje zbrojne przeciwko nowej w\u0142adzy i si\u0142om bezpiecze\u0144stwa, m.in. rozbraja\u0142 posterunki MO. W 1946 r. przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do podziemnej organizacji WiN i podlega\u0142 majorowi Henrykowi Dekutowskiemu (ps. \u201eZapora\u201d). Zgin\u0105\u0142 (wraz z Konstantym K\u0119dziorem) w skrytob\u00f3jczym zamachu w le\u015bnicz\u00f3wce Pateraki (30 I 1948). Zw\u0142oki przewieziono do Mielca i zakopano na podw\u00f3rzu Komendy Powiatowej MO (ul. T. Ko\u015bciuszki 12). Miejsce to ujawni\u0142 w 1990 r. emerytowany milicjant (bez podania nazwiska) w rozmowie telefonicznej. Po ekshumacji i specjalistycznych badaniach odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci pogrzebowe w ko\u015bciele \u015bw. Mateusza i na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. W 2011 r. z okazji Narodowego Dnia Pami\u0119ci \u201e\u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych\u201d zosta\u0142 po\u015bmiertnie odznaczony Krzy\u017cem Komandorskim z Gwiazd\u0105 OOP.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LISA WOJCIECHA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka ulica na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. \u0141\u0105czy ul. T. Ko\u015bciuszki z ul. Rzeczn\u0105, biegn\u0105c pomi\u0119dzy budynkami Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I i II stopnia i by\u0142ego internatu I LO (niegdy\u015b siedziba Komendy Powiatowej MO) oraz prywatnymi posesjami. Istnia\u0142a od okresu mi\u0119dzywojennego, a mo\u017ce nawet nieco wcze\u015bniej, ale nie posiada\u0142a nazwy. Patrona otrzyma\u0142a 22 I 1992 r. po pogrzebie szcz\u0105tk\u00f3w W. Lisa i K. K\u0119dziora, ekshumowanych z terenu podw\u00f3rka wspomnianej posesji KP MO. (Miejsce to zosta\u0142o upami\u0119tnione kapliczk\u0105.) Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LISOWSKI FRANCISZEK (biskup)<\/strong>, urodzony 1 X 1876 r. w Cieszanowie, syn J\u00f3zefa i Anny z Szabatowskich. Absolwent Gimnazjum w Jaros\u0142awiu z matur\u0105 w 1895 r. Studia teologiczne odby\u0142 we Lwowie, a nast\u0119pnie na Uniwersytecie Gregoria\u0144skim w Rzymie i tam 19 VIII 1990 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Tak\u017ce w Rzymie w 1902 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 doktora teologii i filozofii. Po powrocie do Lwowa w 1902 r. zosta\u0142 wikariuszem w Z\u0142oczowie, a w nast\u0119pnym roku wikariuszem katedralnym we Lwowie. Jako katecheta pracowa\u0142 we Lwowie, Brodach i ponownie we Lwowie. Po nostryfikacji doktoratu na Uniwersytecie Jana Kazimierza w 1911 r. prowadzi\u0142 wyk\u0142ady z dogmatyki na Wydziale Teologicznym. W 1913 r. na podstawie pracy: \u201eS\u0142owa ustanowienia Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu a Epikleza. Studium dogmatyczno-historyczne\u201d otrzyma\u0142 habilitacj\u0119. W 1913 r. zosta\u0142 profesorem nadzwyczajnym, a w 1916 r. profesorem zwyczajnym. W latach 1917-1919 by\u0142 dziekanem, a kolejne trzy lata prodziekanem Wydzia\u0142u Teologicznego UJK. Ponadto by\u0142 prefektem seminarium duchownego (1913-1920), a nast\u0119pnie jego wicerektorem (1920-1923) i rektorem (1923-1933). W 1928 r. papie\u017c Pius XI mianowa\u0142 go biskupem pomocniczym we Lwowie i tytularnym w Mariammae. Jeszcze tego samego roku zosta\u0142 wikariuszem generalnym, a w 1929 r. kanonikiem gremialnym metropolitalnej kapitu\u0142y lwowskiej. 27 I 1933 r. zosta\u0142 mianowany przez papie\u017ca Piusa XI biskupem tarnowskim. Zarz\u0105dzanie diecezj\u0105, w kt\u00f3rej sk\u0142ad wchodzi\u0142y m.in. parafie ziemi mieleckiej, rozpocz\u0105\u0142 od stara\u0144 o kanonizacj\u0119 b\u0142. Kingi oraz erygowania Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej i zintensyfikowania dzia\u0142alno\u015bci wydawniczej, m.in. rozpocz\u0119cia wydawania dw\u00f3ch periodyk\u00f3w. W czasie wielkiej powodzi w lipcu 1934 r., kt\u00f3ra dokona\u0142a wielkich zniszcze\u0144 m.in. na ziemi mieleckiej, wyst\u0105pi\u0142\u00a0 dramatycznym apelem do polskiego spo\u0142ecze\u0144stwa o pomoc oraz organizowa\u0142 r\u00f3\u017cne formy pomocy dla poszkodowanych. Cz\u0119sto wizytowa\u0142 parafie, st\u0105d wielokrotnie przybywa\u0142 do Mielca. W czasie wizytacji go\u015bci\u0142 w szko\u0142ach i hospitowa\u0142 lekcje. 25 XI 1934 r. przewodniczy\u0142 uroczysto\u015bci intronizacji obrazu Serca Jezusowego w szkole m\u0119skiej w Mielcu. W 1937 r. powo\u0142a\u0142 do \u017cycia Instytut Wy\u017cszej Kultury Religijnej oraz Diecezjalny Zwi\u0105zek \u201eCaritas\u201d, a w 1938 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Katolicki Uniwersytet Ludowy w Krzy\u017canowicach ko\u0142o Bochni oraz Sekretariat Chrze\u015bcija\u0144skich Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych. Nie anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w sprawy polityczne i przestrzega\u0142 przed tym podleg\u0142e mu duchowie\u0144stwo. Namawia\u0142 natomiast ksi\u0119\u017cy do kszta\u0142cenia si\u0119 i zdobywania stopni naukowych. Nie unika\u0142 spotka\u0144 z przedstawicielami wyznania moj\u017ceszowego. Zainicjowa\u0142 wydawanie \u201eTarnowskich Studi\u00f3w Teologicznych\u201d. By\u0142 autorem rozpraw i artyku\u0142\u00f3w. Zmar\u0142 3 VI 1939 r. Pochowany na nowym cmentarzu\u00a0 w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LISTKIEWICZ JAN<\/strong>, urodzony w 1807 r. w Przemy\u015blu. Prowadzi\u0142 aptek\u0119 w Mielcu. Zmar\u0142 28 X 1840 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. Rzecznej, obok ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Marka nad Wis\u0142ok\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LISUNOW (LI-2P)<\/strong>, samolot pasa\u017cerski produkcji radzieckiej, kt\u00f3rego egzemplarze remontowano w PZL Mielec w pierwszych latach po II wojnie \u015bwiatowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LITWIN STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 III 1937 r. w Podborzu, powiat mielecki, syn Ludwika i El\u017cbiety z domu Kuzd\u017ca\u0142. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO im. S. Konarskiego), matur\u0119 zda\u0142 w 1955 r. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na stanowisku kontrolera technicznego. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w Batalionie Szkolnym O\u015brodka Szkolenia WSW (1958-1959), a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Chemicznych (1959-1962, podchor\u0105\u017cy). Po epizodzie w Warszawskim Okr\u0119gu Wojskowym (1962, oficer sztabowy) zosta\u0142 skierowany do Podoficerskiej Szko\u0142y Wojsk Chemicznych nr 13 w Biskupcu Reszelskim i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dow\u00f3dcy plutonu szkolnego (1962-1965). Po przekszta\u0142ceniu jednostki na Szko\u0142\u0119 Podoficer\u00f3w i M\u0142odszych Specjalist\u00f3w Wojsk Chemicznych by\u0142 m.in. dow\u00f3dc\u0105 jednej z kompanii szkolnych. W 1969 r. zosta\u0142 przeniesiony do Wy\u017cszej Szko\u0142y Oficerskiej Wojsk Chemicznych w Krakowie na stanowisko wyk\u0142adowcy (1969-1976), a p\u00f3\u017aniej pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcje szefa Wydzia\u0142u Planowania Szkolenia i szefa Oddzia\u0142u Szkolenia (1977-1990). W czasie pracy w wymienionych uczelniach opracowa\u0142 szereg program\u00f3w nauczania, skrypt\u00f3w i pomocy naukowych. W latach 1990-1991 by\u0142 szefem Dzielnicowego Inspektoratu Obrony Cywilnej Krak\u00f3w-Podg\u00f3rze, a w latach 1991-1996 \u2013 kierownikiem Oddzia\u0142u I Operacyjnego i zast\u0119pc\u0105 szefa Wojew\u00f3dzkiego Inspektoratu Obrony Cywilnej w Krakowie. Od 1996 r. do 2000 r. pracowa\u0142 w Ma\u0142opolskim Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim w Krakowie na stanowisku sekretarza Wojew\u00f3dzkiego Komitetu Obrony, a od 2000 r. jest pe\u0142nomocnikiem marsza\u0142ka i koordynatorem ds obronnych i OC w Urz\u0119dzie Marsza\u0142kowskim Wojew\u00f3dztwa Ma\u0142opolskiego w Krakowie. R\u00f3wnolegle uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych formach doskonalenia zawodowego, m.in. uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych w Centralnym O\u015brodku Szkolenia Kadr Obrony Cywilnej w Mi\u0142osnej Starej i Akademii Obrony Narodowej w Warszawie. Drug\u0105 jego pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 jest sport. Pierwsze kontakty z pi\u0142k\u0105 no\u017cn\u0105 i lekkoatletyk\u0105 mia\u0142 w rodzinnym Podborzu, a od 1951 r. do 1959 r. gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 siatkow\u0105 w Stali Mielec (II liga) i startowa\u0142 w zespole lekkoatletycznym tego klubu. W latach 60. by\u0142 zawodnikiem WKS Wawelu Krak\u00f3w (pi\u0142ka siatkowa, lekkoatletyka), a najwi\u0119kszym sukcesem by\u0142o zaj\u0119cie z WKS Wawel IV miejsca w ekstraklasie pi\u0142ki siatkowej w 1964 r. i zdobycia wicemistrzostwa Polski Wojska Polskiego w 1963 r. Ponadto gra\u0142 w dru\u017cynie WSOWCH Krak\u00f3w, kt\u00f3ra wywalczy\u0142a tytu\u0142 mistrza Polski uczelni wojskowych w latach 1960, 1961 i 1962 r. Najwa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia indywidualne to: mistrzostwo Polski Wy\u017cszych Uczelni Wojskowych oraz wicemistrzostwo Wojska Polskiego w rzutach i skokach, a tak\u017ce wicemistrzostwo Polski uczelni wojskowych w podnoszeniu ci\u0119\u017car\u00f3w. Czasowo by\u0142 te\u017c zawodnikiem Gwardii Olsztyn (lekkoatletyka) i AZS Olsztyn (pi\u0142ka siatkowa). Prac\u0119 trenera pi\u0142ki siatkowej rozpocz\u0105\u0142 w 1963 r. w KS T\u0119cza Biskupiec, a potem by\u0142 graj\u0105cym trenerem w Wawelu Krak\u00f3w. Studia na Wydziale Wychowania Fizycznego AWF w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 1969 r. z tytu\u0142em magistra, a po odbyciu studi\u00f3w podyplomowych na Wydziale Trenerskim AWF w Krakowie (1975) uzyska\u0142 dyplom trenera II klasy w pi\u0142ce siatkowej. Opracowa\u0142 za\u0142o\u017cenia programowe szkolenia m\u0142odzie\u017cy w pi\u0142ce siatkowej na terenie Ma\u0142opolskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki Siatkowej. Od 1996 r. jest trenerem koordynatorem kadry wojew\u00f3dztwa ma\u0142opolskiego w pi\u0142ce siatkowej. Realizacja programu szkolenia przynios\u0142a w efekcie m.in. z\u0142ote medale dru\u017cyny Ma\u0142opolski na Mistrzostwach Polski Kadet\u00f3w (2008) i Kadetek (2011). Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako dzia\u0142acz, m.in. KS T\u0119cza Biskupiec i WKS Wawel Krak\u00f3w, Krakowskiej Federacji Sportu, komisarz techniczny Profesjonalnej Ligi Pi\u0142ki Siatkowej SA (2001-2010), cz\u0142onek Zarz\u0105du i Prezydium Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki Siatkowej (1981-1986), wiceprezes Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki Siatkowej i przewodnicz\u0105cy Komisji Odznacze\u0144 (1992-2004), a ponadto by\u0142 m.in. s\u0119dzi\u0105 pi\u0142ki siatkowej PZPS (od 1970 r.), prezesem Ma\u0142opolskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki Siatkowej (od 1981 r. do 2012 r.), prezesem Rodzinnego Ogrodu Dzia\u0142kowego \u201ePasternik\u201d w Krakowie (od 1995 r.) i wiceprzewodnicz\u0105cym Rady Nadzorczej Wojskowej Sp\u00f3\u0142dzielni Dom\u00f3w Jednorodzinnych \u201eBorycz\u00f3w\u201d w Niepo\u0142omicach (od 2008 r.). Posiada\u0142 uprawnienia specjalisty ratownictwa chemicznego i ska\u017ce\u0144 promieniotw\u00f3rczych przy PSP (od 1970 r.). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem Si\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny, Z\u0142otym Medalem za Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju, Medalem 40-lecia PRL, Honorowym Medalem 80-lecia PZPS, Honorowym Medalem Egipskiej Federacji Pi\u0142ki Siatkowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Kultury Fizycznej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PZPS oraz wieloma medalami i odznakami resortowymi, regionalnymi i klubowymi, w tym Z\u0142ot\u0105 Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 FKS PZL-Stal Mielec. Zmar\u0142 3 XII 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Zg\u00f3rsku, pow. mielecki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LITWIN W\u0141ADYS\u0141AW FRYDERYK<\/strong>, urodzony 28 VI 1930 r. w Podborzu, powiat mielecki, syn Ludwika i El\u017cbiety z domu Ku\u017cd\u017ca\u0142. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1950 r. W latach 1952-1954 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w \u017bar\u00f3wce (powiat mielecki), a w latach 1954-1955 by\u0142 nauczycielem w Rydzowie ko\u0142o Mielca. W 1955 r. mianowano go kierownikiem Szko\u0142y Podstawowej w Woli Wadowskiej i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1973 r. W 1960 r. uko\u0144czy\u0142 Studium Nauczycielskie w Rzeszowie \u2013 kierunek: geografia. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do prac spo\u0142ecznych w Woli Wadowskiej. Za\u0142o\u017cy\u0142 i prowadzi\u0142 k\u00f3\u0142ko teatralne m\u0142odzie\u017cy starszej. Zesp\u00f3\u0142 ten wyst\u0105pi\u0142 z kilkoma sztukami w rodzinnej wsi i okolicznych miejscowo\u015bciach. By\u0142 organizatorem wycieczek krajoznawczych dla dzieci i doros\u0142ych mieszka\u0144c\u00f3w. Przyczyni\u0142 si\u0119 do wybudowania drogi do tej miejscowo\u015bci (1964-1965), elektryfikacji (1969-1970), kilkakrotnego remontu budynku szko\u0142y i budowy Domu Nauczyciela \u2013 jedynego w gminie. W 1973 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora Szko\u0142y Podstawowej w Wadowicach Dolnych. By\u0142 dzia\u0142aczem Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m. in. Z\u0142otym i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 9 VI 1976 r. Spoczywa na cmentarzu w Zg\u00f3rsku, pow. mielecki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIWO J\u00d3ZEF,<\/strong>\u00a0urodzony 7 VI 1885 r. w Ropczycach, syn Jana i Ewy z domu Pa\u0142ka. Absolwent I Gimnazjum im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Rzeszowie z matur\u0105 w 1906 r. W 1910 r. uko\u0144czy\u0142 austriack\u0105 Szko\u0142\u0119 Zapasow\u0105 Oficer\u00f3w w Ig\u0142awie w stopniu podporucznika i w 1914 r. studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie z tytu\u0142em doktora praw. Tak\u017ce w 1914 r. przyby\u0142 do Mielca i odby\u0142 praktyk\u0119 adwokack\u0105 u dr. Oskara Isenberga. Tu r\u00f3wnie\u017c za\u0142o\u017cy\u0142 rodzin\u0119. Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej jako podporucznik w armii austriackiej na froncie wschodnim. Na urlop przyje\u017cd\u017ca\u0142 do pozostawionej w Mielcu rodziny. 23 IX 1915 r. zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli rosyjskiej, ale 28 X 1918 r. uda\u0142o mu si\u0119 uciec i powr\u00f3ci\u0107 do niepodleg\u0142ej ju\u017c Polski. W 1919 r. uko\u0144czy\u0142 kurs referent\u00f3w s\u0105dowych. W latach 1919-1921 uczestniczy\u0142 w wojnach: polsko-ukrai\u0144skiej i polsko-sowieckiej, pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 s\u0119dziego wojskowego w stopniu majora i przez pewien czas by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 garnizonu Rzesz\u00f3w. Wtedy te\u017c zapewne przeni\u00f3s\u0142 rodzin\u0119 do Rzeszowa. Od 1923 r. do wybuchu II wojny \u015bwiatowej\u00a0 prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 kancelari\u0119 adwokack\u0105 w Rzeszowie. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie i politycznie. W latach 20. by\u0142 redaktorem tygodnika \u201eZiemia Rzeszowska\u201d. Dzia\u0142a\u0142 w Zwi\u0105zku Ludowo-Narodowym i Stronnictwie Narodowym. W latach 1929-1939 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Okr\u0119gowego Stronnictwa Narodowego w Rzeszowie i cz\u0142onka Rady Dzielnicowej SN we Lwowie. By\u0142 pos\u0142em na Sejm RP III kadencji (1930-1935) i radnym miasta Rzeszowa w latach 1934-1939. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w Towarzystwie Gimnastycznym \u201eSok\u00f3\u0142\u201d, Towarzystwie Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa, Kasynie Miejskim, Zwi\u0105zku Katolicko-Spo\u0142ecznym i Lidze Katolickiej. Uczestniczy\u0142 w pierwszych dniach wojny obronnej 1939 r. Zgin\u0105\u0142 10 IX 1939 r. w czasie wycofywania si\u0119 w kierunku wschodnim w okolicy miejscowo\u015bci Tuczempy, gdzie przeprawia\u0142 si\u0119 przez rzek\u0119 San. Pochowany na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIWO MARIA JANINA (po m\u0119\u017cu BISKUP)<\/strong>, urodzona 23 I 1916 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Janiny z Harasiewicz\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142a Prywatne Gimnazjum \u017be\u0144skie w Rzeszowie i zda\u0142a matur\u0119 w 1934 r. Studia na Wydziale Prawa UJ w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1939 r.\u00a0z tytu\u0142em magistra prawa. Ponadto uko\u0144czy\u0142a Szko\u0142\u0119 Nauk Politycznych przy Wydziale Prawa UJ (1938). W czasie studi\u00f3w nale\u017ca\u0142a do M\u0142odzie\u017cy Wszechpolskiej. Od marca 1939 r. pracowa\u0142a jako aplikant w Okr\u0119gowym S\u0105dzie Apelacyjnym w Krakowie. W czasie okupacji hitlerowskiej tworzy\u0142a struktury narodowej konspiracji w Rzeszowie. W 1940 r. aresztowano j\u0105 i wi\u0119ziono w Rzeszowie, Tarnowie i obozie koncentracyjnym w Ravensbr\u00fcck. Tam nale\u017ca\u0142a do konspiracyjnej dru\u017cyny harcerskiej. Prze\u017cy\u0142a ob\u00f3z i w 1945 r. powr\u00f3ci\u0142a do Rzeszowa, gdzie kontynuowa\u0142a aplikacj\u0119 s\u0119dziowsk\u0105. W 1948 r., po aresztowaniu jej brata Mieczys\u0142awa za dzia\u0142alno\u015b\u0107 w WiN, zosta\u0142a odsuni\u0119ta od wykonywania zawodu. Po \u201eodwil\u017cy pa\u017adziernikowej\u201d w 1956 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 jako radca prawny. Zmar\u0142a 29 I 1984 r. Miejsce poch\u00f3wku nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LIWO MIECZYS\u0141AW TADEUSZ<\/strong>, urodzony 18 VIII 1914 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Janiny z Harasiewicz\u00f3w. Absolwent I Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. S. Konarskiego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1932 r. Od tego\u017c roku studiowa\u0142 prawo na Uniwersytecie Warszawskim, a p\u00f3\u017aniej na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. W 1934 r. przerwa\u0142 studia i odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a w jej ramach uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Artylerii we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim w stopniu plutonowego podchor\u0105\u017cego. Po doko\u0144czeniu studi\u00f3w na UJ z tytu\u0142em magistra prawa w 1938 r. zosta\u0142 zatrudniony jako aplikant przy S\u0105dzie Okr\u0119gowym w Krakowie. R\u00f3wnocze\u015bnie uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych formach szkolenia wojskowego i zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 porucznika rezerwy. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako zast\u0119pca dow\u00f3dcy 9 baterii III dywizjonu 22 Pu\u0142ku Artylerii Lekkiej 22 Dywizji Piechoty G\u00f3rskiej armii \u201eKrak\u00f3w\u201d. Uda\u0142o mu si\u0119 unikn\u0105\u0107 niewoli i powr\u00f3ci\u0142 do Rzeszowa. Poszukiwany przez Niemc\u00f3w wyjecha\u0142 z Rzeszowa, zmieni\u0142 nazwisko i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w nadle\u015bnictwie Chojn\u00f3w. W 1942 r. wst\u0105pi\u0142 do ZWZ-AK, przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eMilik\u201d i zosta\u0142 mianowany oficerem wyszkolenia w Zgrupowaniu 1. Dywizjonu Artylerii Konnej im. gen. J\u00f3zefa Bema w Rejonie I Obwodu V Mokot\u00f3w Okr\u0119gu AK Warszawa. W czasie powstania warszawskiego walczy\u0142 na Czerniakowie i os\u0142ania\u0142 zrzuty w Lesie Kabackim. W 1945 r. powr\u00f3ci\u0142 do Rzeszowa, a w 1946 r. zda\u0142 egzamin s\u0119dziowski i zosta\u0142 zatrudniony w prywatnej kancelarii adwokackiej. Nie mog\u0105c pogodzi\u0107 si\u0119 z nowo wprowadzanym ustrojem w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 pod ps. \u201eMilik\u201d w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjnej organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowej WiN. W latach 1946-1947 pe\u0142ni\u0142 w niej szereg funkcji, m.in. kierownika WiN na miasto Rzesz\u00f3w (zmieni\u0142 pseudonim na \u201eJezierski\u201d), kierownika Rady WiN w Rzeszowie i kierownika Rejonu WiN Rzesz\u00f3w. By\u0142 organizatorem wielu akcji propagandowych, m.in. w czasie referendum w czerwcu 1946 r. i wybor\u00f3w do sejmu ustawodawczego w 1947. 12 V 1947 r. zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy WUBP w Rzeszowie i po procesie (13-22 IV 1948 r.) skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Po wstawiennictwie wp\u0142ywowych os\u00f3b Najwy\u017cszy S\u0105d Wojskowy w Warszawie z\u0142agodzi\u0142 kar\u0119 na do\u017cywotnie wi\u0119zienie. Kar\u0119 odbywa\u0142 w wi\u0119zieniach we Wronkach i Strzelcach Opolskich. Po \u201eodwil\u017cy pa\u017adziernikowej\u201d w 1956 r. \u2013 22 I 1957 r. zosta\u0142 wypuszczony na wolno\u015b\u0107, a w maju tego roku \u2013 zrehabilitowany. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Elbl\u0105gu, a w nast\u0119pnym roku zosta\u0142 zatrudniony w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Gda\u0144sku. Od 1962 r. by\u0142 radc\u0105 prawnym w Zarz\u0105dzie Portu Gda\u0144sk. Zmar\u0142 27 V 1978 r. Miejsce poch\u00f3wku nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LIZAKOWSKI GRZEGORZ ANTONI<\/strong>, urodzony 13 VI 1967 r. w Mielcu, syn Wincentego i Teresy z Orchowskich. Absolwent Uzupe\u0142niaj\u0105cego Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 we wrze\u015bniu 1982 r. na Wydziale Narz\u0119dziowym WSK PZL-Mielec. W okresie od V 1987 r. do V 1989 r. odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po jej zako\u0144czeniu powr\u00f3ci\u0142 do Wydzia\u0142u Narz\u0119dziowego i pracowa\u0142 tam do X 1992 r. Od X 1998 r. do IV 2013 r. by\u0142 pracownikiem firm w EURO-PARK MIELEC. Od IV 2013 r. pracuje w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sikorsky Aircraft Company. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 jest fotografia. W latach 2007-2011 by\u0142 cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Kulturalnego J\u2019Arte w Mielcu, a od 2011 r. jest cz\u0142onkiem Mieleckiej Grupy Fotograficznej (M.G.F.). W marcu 2010 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem rzeczywistym Fotoklubu RP i ma status artysty fotografika. Uczestniczy\u0142 w wielu wystawach zbiorowych, m.in. w ramach dzia\u0142alno\u015bci J\u2019Arte i M.G.F. oraz wystawach pokonkursowych. Wystawia\u0142 tak\u017ce swoje prace indywidualnie. Jest laureatem konkurs\u00f3w fotograficznych. Ponadto jego prace s\u0105 publikowane w ksi\u0105\u017ckach, prasie i mediach elektronicznych. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Medalem Fotoklubu RP.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LODOWISKO SZTUCZNE \u201e\u015aNIE\u017bKA\u201d<\/strong>, zosta\u0142o zbudowane na terenie MOSIR przy ul. J. Kusoci\u0144skiego w latach 2001-2002 ze \u015brodk\u00f3w Gminy Miejskiej Mielec. Ma wymiary 40 m x 20 m i jest zadaszone. Rozpocz\u0119\u0142o funkcjonowanie w 2002 r. Administratorem lodowiska jest MOSiR. 26 II 2017 r. zosta\u0142o zamkni\u0119te i rozebrane w zwi\u0105zku z rozbi\u00f3rk\u0105 hali sportowo-widowiskowej i przygotowaniami terenu pod budow\u0119 nowej hali.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

L\u00d6HNE<\/strong>, zaprzyja\u017anione z Mielcem niemieckie miasto w P\u00f3\u0142nocnej Westfalii, w powiecie Herford, pomi\u0119dzy Hanowerem i Bielefeldem, przy skrzy\u017cowaniu autostrad A 2 i A 30. Jako miasto powsta\u0142o w 1968 r. z po\u0142\u0105czenia gmin: Loehne, Gohfeld, Mennighuffen, Obernbeck i Uhlenburg, ale jako region ma blisko tysi\u0105cletni\u0105 histori\u0119. Atrakcjami miasta s\u0105 zabytki z XII i XVI w., muzeum regionalne i Aqua Park z kompleksem urz\u0105dze\u0144 rekreacyjnych. Liczy 43 tysi\u0105ce mieszka\u0144c\u00f3w. Jest o\u015brodkiem przemys\u0142u meblarskiego, budowlanego, spo\u017cywczego i tworzyw sztucznych. Jedn\u0105 z bardziej znanych firm jest \u201eTHB Henryk Bury\u201d, produkuj\u0105ca m.in. zestawy g\u0142o\u015bno m\u00f3wi\u0105ce do samochod\u00f3w i posiadaj\u0105ca zak\u0142ad produkcyjny w SSE EURO-PARK MIELEC. Inicjatywa wsp\u00f3\u0142pracy L\u00f6hne z Mielcem wyp\u0142yn\u0119\u0142a w\u0142a\u015bnie od Henryka Burego i jego ma\u0142\u017conki Renaty. W marcu i maju 2002 r. przebywa\u0142y w Mielcu dwie delegacje z L\u00f6hne pod przewodnictwem burmistrza Wernera Hamela, a w rewan\u017cu go\u015bci\u0142y w L\u00f6hne dwie delegacje z Mielca. Obie strony wyrazi\u0142y ch\u0119\u0107 wsp\u00f3\u0142pracy, a nast\u0119pnie przedsi\u0119wzi\u0119cie uzyska\u0142o aprobat\u0119 rad miejskich. Wymiana deklaracji o wsp\u00f3\u0142pracy nast\u0105pi\u0142a 28 VIII 2002 r. w L\u00f6hne. Pierwszymi formami integruj\u0105cymi miasta by\u0142y wymiany grup m\u0142odzie\u017cy. a nast\u0119pnie ekipa z Mielca uczestniczy\u0142a w tradycyjnym niemieckim \u015bwi\u0119cie \u201eOktoberfest\u201d w L\u00f6hne i eksponowa\u0142a oferty produkcyjne Mielca na wystawie gospodarczej (X 2003 r.). Z kolei delegacja L\u00f6hne uczestniczy\u0142a w mieleckich uroczysto\u015bciach z okazji wst\u0105pienia Polski do Unii Europejskiej (2-3 V 2004 r.). W dniu 13 IX 2004 r. odby\u0142a si\u0119 w L\u00f6hne Konferencja miast partnerskich, w kt\u00f3rej wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 delegacja Urz\u0119du Miejskiego i kilku innych instytucji z Mielca. Po wyborach w 2004 r. nowy burmistrz miasta Kurt Quernheim potwierdzi\u0142 wol\u0119 dalszego rozwijania wsp\u00f3\u0142pracy miast. W kwietniu 2005 r. przyby\u0142 do Mielca z orkiestr\u0105 miejsk\u0105 z L\u00f6hne (Musikkorps der Stadt L\u00f6hne) na IV Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Instrument\u00f3w D\u0119tych Blaszanych. Niemiecka orkiestra zdoby\u0142a I miejsce w kategorii orkiestr d\u0119tych. W 2006 r. zorganizowano wystaw\u0119 fotograficzn\u0105 \u201eMielec\u201d oraz stoisko \u201eMielec\u201d na \u015awi\u0119cie \u201eOktoberfest\u201d. 12 IV 2007 r. w Sali Kr\u00f3lewskiej PSM I i II st. w Mielcu podpisano umow\u0119 partnersk\u0105 szk\u00f3\u0142: Bertold-BrechtGesamtschule z L\u00f6hne i I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, a 23 V go\u015bci\u0142a w Mielcu grupa nauczycieli i uczni\u00f3w z Gimnazjum w L\u00f6hne, m.in. uczestnicz\u0105c w spotkaniu z m\u0142odzie\u017c\u0105 z Gimnazj\u00f3w nr 2 i 3. W dniach 2-7 X 2007 r. mielecka ekipa uczestniczy\u0142a w \u201eOktoberfest\u201d. Kontakty partnerskie miast L\u00f6hne i Mielec systematycznie si\u0119 rozwija\u0142y. Wsp\u00f3\u0142prac\u0119 rozpocz\u0119\u0142y zawodowe stra\u017ce po\u017carne. W 2010 r. odby\u0142y si\u0119 \u201eDni Kultury L\u00f6hne\u201d w Mielcu, a w 2011 r. \u201eDni Kultury Mielca\u201d w L\u00f6hne. Z okazji 10-lecia wsp\u00f3\u0142pracy partnerskiej (2012 r.) delegacja niemiecka przyby\u0142a do Mielca, a w 2013 r. ekipa z L\u00f6hne wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w Spotkaniu Miast Partnerskich w Mielcu i w rewan\u017cu delegacja z Mielca go\u015bci\u0142a ze stoiskiem promocyjnym na \u015awi\u0119cie Oktoberfest w L\u00f6hne. Ponadto organizowano wymian\u0119 kulturaln\u0105 m\u0142odzie\u017cy. W dniach 26-28 VIII 2022 r. delegacja L\u00f6hne wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w Spotkaniu Miasta Partnerskich w Mielcu, a jej zesp\u00f3\u0142 muzyczny Querbeat wystapi\u0142 na estradzie „Dni Mielca”. Dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej\u00a0 – 22 X 2022 r. odby\u0142o si\u0119 w Mielcu uroczyste spotkanie przedstawicieli samorz\u0105d\u00f3w obu miast z okazji 20-lecia partnerstwa. Z tej okazji wydano okoliczno\u015bciowy album.<\/p>\r\n

Burmistrzowie (od 2002 r.): Werner Hamel, Kurt Quernheim, Dieter Held, Bernd Poggemoller.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOKALNA GRUPA DZIA\u0141ANIA „PROWENT” (Partnerstwo dla Rozwoju Obszar\u00f3w Wiejskich Ekonomika-Nauka-Tradycja),\u00a0<\/strong>stowarzyszenie dzia\u0142aj\u0105ce na rzecz rozwoju aktywno\u015bci spo\u0142ecznej i poprawy jako\u015bci \u017cycia na terenach wiejskich. Tworz\u0105 go przedstawiciele sektor\u00f3w: publicznego, gospodarczego i spo\u0142ecznego. Jego podstawowym zadaniem jest opracowanie i wdro\u017cenie lokalnej strategii rozwoju (LSR), uzgodnionej z samorz\u0105dem wojew\u00f3dzkim oraz realizowanie zgodnych z ni\u0105 przedsi\u0119wzi\u0119\u0107, finansowanych z funduszy Unii Europejskiej. Jest jednym z ponad 330 tego typu stowarzysze\u0144 w Polsce. Powsta\u0142o 7 IV 2006 r. Funkcjonuje na terenach trzech powiat\u00f3w: mieleckiego, d\u0119bickiego i d\u0105browskiego. Jego siedziba znajduje si\u0119 w budynku przy ul. H. Sienkiewicza 1 w Mielcu. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci realizuje program LEADER wspierany ze \u015brodk\u00f3w Europejskiego Funduszu Rolnego – programu UE na rzecz rozwoju obszar\u00f3w wiejskich. Mielecka LGD PROWENT zdobywa \u015brodki na infrastruktur\u0119 dla gmin, na rozw\u00f3j przedsi\u0119biorczo\u015bci dla firm istniej\u0105cych i nowo powstaj\u0105cych, organizacji pozarz\u0105dowych (KGW, OSP, GOK-i) i parafii, g\u0142\u00f3wnie w ramach PROW 2007-2013 i PROW 2014-2021.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes Zarz\u0105du: Ryszard Wolanin (2006-2018), Wiktor Kowalik (2018-nadal).<\/p>\r\n

LOMBARA JANUSZ REMIGIUSZ<\/b>, urodzony 29 X 1983 r. w Mielcu, syn Mariana i Aleksandry z domu Prus. Absolwent V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 2002 r. W dalszej edukacji ukierunkowa\u0142 si\u0119 na ratownictwo medyczne. Uko\u0144czy\u0142: Medyczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Policealn\u0105 w Mielcu z tytu\u0142em ratownik medyczny (2010), Krakowsk\u0105 Akademi\u0119 im. A. F. Modrzewskiego \u2013 kierunek: ratownictwo medyczne w Krakowie\u00a0 (2013, licencjat), Pa\u0144stwow\u0105 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105\u00a0 – kierunek: piel\u0119gniarstwo\u00a0 w Tarnowie (2016, licencjat, 2018, magister) oraz studia podyplomowe. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako ratownik wodny w MOSiR w Mielcu (2006-2012). Od 2010 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Mielcu jako ratownik medyczny i kierowca. W 2015 r. odby\u0142 praktyki zawodowe w Reykjaviku (Islandia) i Edynburgu ( Szkocja). Ponadto pracowa\u0142 jako piel\u0119gniarz w kilku innych podmiotach (2016-2020). W latach 2016-2018 s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku jako \u017co\u0142nierz kontraktowy w 1. batalionie czo\u0142g\u00f3w w \u017burawicy na stanowisku ratownika medycznego. Od 2020 r. jest ratownikiem medycznym w Podkarpackiej Brygadzie Obrony Terytorialnej. W latach 2018-2019 uczestniczy\u0142 w 43. Wyprawie Antarktycznej na Polsk\u0105 Stacj\u0119 Antarktyczn\u0105 im. H. Arctowskiego, a w latach 2021-2022 by\u0142 uczestnikiem Specjalnej Misji Monitoruj\u0105cej OBWE w Ukrainie, zabezpieczaj\u0105cym medycznie cz\u0142onk\u00f3w Misji. Od 2023 r. jest cz\u0142onkiem Polskiej Misji Medycznej.\u00a0 Jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznakami Zas\u0142u\u017conego Honorowego Dawcy Krwi III stopnia i II stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LONCZAK JOANNA BARBARA (z domu PAZDRO-W\u0104SOWICZ),<\/strong>\u00a0urodzona 5 VII 1977 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jerzego W\u0105sowicza i Lucyny z domu Pazdro. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1996 r. Uko\u0144czy\u0142a: Pa\u0144stwowe Pomaturalne Studium Kszta\u0142cenia Animator\u00f3w Kultury w Kro\u015bnie (specjalno\u015b\u0107: taniec) z tytu\u0142em animatora kultury (1998), studia w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej ZNP w Warszawie (kierunek: pedagogika kulturoznawcza) z tytu\u0142ami menagera i animatora kultury oraz studia pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim (2002) z tytu\u0142em magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 2000 r. w Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu jako instruktor i choreograf Grupy Ta\u0144ca \u201eBEZNAZWY\u201d, kt\u00f3r\u0105 zorganizowa\u0142a i przez 2 lata prowadzi\u0142a wsp\u00f3lnie z Ann\u0105 Leszkiewicz. Po\u017aniej, ju\u017c pod jej kierunkiem, zesp\u00f3\u0142 ten zdoby\u0142 szereg licz\u0105cych si\u0119 nagr\u00f3d, m.in.: Grand Prix Mi\u0119dzynarodowego Festiwalu Ta\u0144ca Nowoczesnego w Bia\u0142ymstoku (2014) i Mi\u0119dzynarodowego Festiwalu Ta\u0144ca w \u017borach (2016); pierwsze miejsca w konkursach tanecznych w Pyskowicach i Kielcach, drugie miejsca w konkursach w Skar\u017cysku-Kamiennej (2015) i Ma\u0142ogoszczy (2016), II nagrod\u0119 w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Tanecznym \u201eSPONTAN 2014\u201d w Warszawie i I miejsce w XI Na\u0142\u0119czowskim Festiwalu Ta\u0144ca Euro Dance – 2017, a tak\u017ce wiele czo\u0142owych miejsc w festiwalach i przegl\u0105dach na terenie woj. podkarpackiego w latach 2005-2016. Wyst\u0119powa\u0142 tak\u017ce na W\u0119grzech i w Niemczech. W 2012 r. otrzyma\u0142 tak\u017ce nagrod\u0119 Prezydenta Miasta Mielca za osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie sztuki. W 2002 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Szkole Podstawowej nr 3 im. Wojska Polskiego w Mielcu jako wychowawca \u015bwietlicy i nauczyciel ta\u0144ca. Posiada stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Za\u0142o\u017cy\u0142a i prowadzi zespo\u0142y szkolne \u201eSZOK\u201d i \u201e\u015awietlik\u201d, m.in. \u201eSZOK\u201d zdoby\u0142 dwukrotnie g\u0142\u00f3wn\u0105 nagrod\u0119 w Konkursie Szkolnych Zespo\u0142\u00f3w \u201eO G\u0119sie Pi\u00f3ro\u201d w Stalowej Woli (2016, 2019) i III miejsce w Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Taki Taniec w O\u015bwi\u0119cimiu (2018). Jest wsp\u00f3\u0142organizatorem Mi\u0119dzyszkolnego Konkursu Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych DANCE w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LONCZAK STANIS\u0141AW J\u00d3ZEF,<\/strong>\u00a0urodzony 7 VII 1956 r. w Mielcu, syn Micha\u0142a i Czes\u0142awy z domu Lazur. Absolwent Liceum Ekonomicznego w Rzeszowie z matur\u0105 w 1975 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Ekonomicznym (kierunek: ekonomika i organizacja produkcji przemys\u0142owej) Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie Filia w Rzeszowie i w 1982 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W czasie studi\u00f3w uprawia\u0142 judo i odnosi\u0142 sukcesy w zawodach akademickich, m.in. zdoby\u0142 br\u0105zowy medal indywidualnie w Akademickich Mistrzostwach Polski w 1979 r. Ponadto w 1985 r. uko\u0144czy\u0142 kurs dla kandydat\u00f3w na g\u0142\u00f3wnych ksi\u0119gowych. W latach 1985-2001 pracowa\u0142 w r\u00f3\u017cnych firmach produkcyjnych i handlowych. W 2002 r. prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u2013 biuro rachunkowe. W grudniu 2002 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy burmistrza Radomy\u015bla Wielkiego i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do wybor\u00f3w samorz\u0105dowych 21 X 2018 r. W tych wyborach uzyska\u0142 mandat radnego Rady Powiatu Mieleckiego, a nast\u0119pnie zosta\u0142 wybrany na starost\u0119 powiatu mieleckiego w kadencji 2018-2023. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. M.in. by\u0142 kierownikiem sekcji kolarskiej LKS Plon Radomy\u015bl Wielki, reprezentowa\u0142 gmin\u0119 Radomy\u015bl Wielki w Radzie Nadzorczej Fundacji Mi\u0119dzynarodowe Centrum Kszta\u0142cenia i Rozwoju Gospodarczego w Mielcu oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa Lokalnej Grupy Dzia\u0142ania \u201ePROWENT\u201d w Mielcu (2008-2018). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 LZS, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d i Medalem 100-lecia PCK.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LOREK RAFA\u0141<\/strong>, urodzony 16.07.1972 r. w Mielcu, syn Marka i Teresy ze Szklarskich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1991 r. Studia w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej (kierunek: finanse i bankowo\u015b\u0107) w Warszawie uko\u0144czy\u0142 z wyr\u00f3\u017cnieniem w 1996r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. w 1994 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 maklera gie\u0142dowego, a tak\u017ce uprawnienia doradztwa inwestycyjnego. W roku szkolnym 1996\/97 studiowa\u0142 w Aarhus School of Business w Danii jako stypendysta Tempus Program (UE). Uzyska\u0142 status kandydata do tytu\u0142u Chartered Financial Analyst (zaliczony Level I). W latach 2001-2004 odby\u0142 studia doktoranckie w Kolegium Zarz\u0105dzania i Finans\u00f3w. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego dzia\u0142alno\u015bci zawodowej zwi\u0105zana jest z rynkiem kapita\u0142owym w Polsce. Od 1995 r. pracowa\u0142 w instytucjach \u015bwiadcz\u0105cych us\u0142ugi z zakresu bankowo\u015bci inwestycyjnej oraz zarz\u0105dzania maj\u0105tkiem: Banku Handlowym SA w Warszawie w zespole sprzeda\u017cy dla zagranicznych klient\u00f3w instytucjonalnych (1995-1998), Societe Generale Securities Polska S.A. (institutional equity and derivatives salesman, 1998-2000), CAIB Investment Management SA (Account Manager i p\u00f3\u017aniej zast\u0119pca dyrektora Zespo\u0142u Account Manager\u00f3w, 2000-2005) i Citibank Polska (Senior Wealth Manager, 2005-2007). W okresie 2007-2008 pracowa\u0142 w Bank Sal. Oppenheim Jr. & CIE Austria AG na stanowisku Vice President Private Banking. Od roku 2008 prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119 konsultingow\u0105 R.S.P. LOREK, a obecnie jest wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem sp\u00f3\u0142ki Family Office LOREK PAWLAK, pierwsz\u0105 tego typu w Polsce. (Specjalizuje si\u0119 w \u015bwiadczeniu elitarnych us\u0142ug wspomagaj\u0105cych zarz\u0105dzanie maj\u0105tkiem os\u00f3b prywatnych.) Jest niezale\u017cnym cz\u0142onkiem rad nadzorczych sp\u00f3\u0142ek gie\u0142dowych: Grupa Lotos SA (cz\u0142onek komitetu audytu, do VI 2011 r.), a obecnie Automotive Components Europe S.A. (cz\u0142onek komitetu audytu), BBI Development NFI. S.A. (przewodnicz\u0105cy komitetu audytu) oraz BBI Capital NFI S.A. By\u0142 tak\u017ce sta\u0142ym komentatorem dla TVP, Gazety Gie\u0142dy Parkiet oraz Reuters w zagadnieniach dotycz\u0105cych rynku kapita\u0142owego, gospodarki oraz ekonomii w latach 1998-2000, a obecnie jest komentatorem dla TVN CNBC Biznes.<\/p>\r\n

\"\"LOREK TERESA JOANNA (z domu SZKLARSKA<\/b>), urodzona 24 V 1952 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Janiny z domu Mazur. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 1971 r. W latach 1965 \u2013 1971 by\u0142a zawodniczk\u0105 sekcji lekkoatletycznej Stali Mielec i czo\u0142ow\u0105 sprinterk\u0105 w okr\u0119gu (wojew\u00f3dztwie) rzeszowskim. W 1969 r. zdoby\u0142a mistrzostwo okr\u0119gu na 200 m, a w 1970 r. zosta\u0142a mistrzyni\u0105 na 100 m i liderk\u0105 na 100 m (12,1 sek.) w tabeli najlepszych wynik\u00f3w w okr\u0119gu. Wynik ten by\u0142 rekordem \u017cyciowym i wyr\u00f3wnaniem rekordu okr\u0119gu. W barwach Stali i jako reprezentantka wojew\u00f3dztwa startowa\u0142a wielokrotnie w zawodach krajowych i mi\u0119dzynarodowych. Studiowa\u0142a na Wydziale Filologicznym (kierunek \u2013 filologia polska) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1976 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra filologii polskiej. W latach 1976-1999 pracowa\u0142a jako nauczyciel j\u0119zyka polskiego w Szkole Podstawowej nr 7 im. I. \u0141ukasiewicza i dodatkowo w Liceum Medycznym w Mielcu (1976-1977), w niepe\u0142nym wymiarze godzin. W 1988 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Przedmiotowo-Metodyczne (kierunek \u2013 filologia polska) w O\u015brodku Doskonalenia Nauczycieli w Rzeszowie i otrzyma\u0142a II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej. Po reformie o\u015bwiatowej pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 6 w Mielcu (1999-2002), a nast\u0119pnie przenios\u0142a si\u0119 do Gimnazjum nr 2 w Mielcu i tam uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego (2002-2008). W tym czasie uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe (kierunek \u2013 zarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107, 2000 r.) w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. W 2001 r. zdoby\u0142a kwalifikacje egzaminatora przedmiot\u00f3w humanistycznych w gimnazjum i w latach 2002-2015 pracowa\u0142a jako egzaminator Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie, wielokrotnie jako przewodnicz\u0105ca zespo\u0142u egzaminator\u00f3w w Mielcu. W 2003 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. W 2006 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119, ale nie zrezygnowa\u0142a z pracy w szkole. W latach pracy nauczycielskiej by\u0142a opiekunem wielu laureat\u00f3w konkurs\u00f3w przedmiotowych, recytatorskich i ortograficznych. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w sprawy \u015brodowiska. W kadencji 2002-2006 by\u0142a radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu i pracowa\u0142a w komisjach: o\u015bwiaty i wychowania oraz ochrony \u015brodowiska, zdrowia i spraw socjalnych. W ramach dzia\u0142alno\u015bci Mieleckiego Forum Kobiet uczestniczy\u0142a w organizacji koncert\u00f3w charytatywnych dla chorych dzieci. Okresowo pracowa\u0142a jako korektorka w Tygodniku Regionalnym \u201eKorso\u201d. Wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniana Nagrod\u0105 Dyrektora Szko\u0142y i Nagrod\u0105 Prezydenta Miasta Mielca (2001 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LORENC CZES\u0141AW<\/strong>, urodzony 14 IV 1925 r. w Ja\u015ble, syn Ignacego i Zofii z Parys\u00f3w. W 1927 r. przyby\u0142 z rodzicami do Mielca i tu ucz\u0119szcza\u0142 do szk\u00f3\u0142. Do wybuchu wojny w 1939 r. uko\u0144czy\u0142 dwie klasy Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 na kolei w Mielcu (\u201eOstbahn\u201d). Uczestniczy\u0142 w tajnych kompletach i w 1944 r. zda\u0142 \u201ema\u0142\u0105 matur\u0119\u201d. Od 1943 r. nale\u017ca\u0142 do AK i w ramach akcji \u201eBurza\u201d walczy\u0142 w oddziale \u201eHejna\u0142\u201d. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej doko\u0144czy\u0142 nauk\u0119 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, zdaj\u0105c matur\u0119 w 1945 r. Studiowa\u0142 na Politechnice Gliwickiej (1945-1947) oraz na Wydzia\u0142ach Politechnicznych Akademii G\u00f3rniczo\u2013Hutniczej w Krakowie (Wydzia\u0142 Komunikacji, Oddzia\u0142 Lotniczy) i w 1951 r. uzyska\u0142 dyplom magistra nauk technicznych i in\u017cyniera mechanika. Po studiach pracowa\u0142 w Biurze Projektowym Nowej Huty (do 1954 r.), a nast\u0119pnie w Biurze Konstrukcyjnym Aeroklubu PRL w Krakowie (do 1975 r.). W 1975 r. wyjecha\u0142 do Kanady i zamieszka\u0142 w Montrealu. W latach 1975 – 1979 pracowa\u0142 w biurze projektowym oczyszczania wody Degremont, a potem od 1979 r. do 1993 r. (do emerytury) w Zak\u0142adach Lotniczych CANADAIR \u201eBombardier Inc.\u201d M.in. pracowa\u0142 przy odrzutowej \u201etaks\u00f3wce powietrznej\u201d samolocie Challenger oraz przy pierwszym odrzutowym samolocie pasa\u017cerskim Canadair Regional Jet. Jako jeden z o\u015bmiu pracownik\u00f3w (spo\u015br\u00f3d 8 tysi\u0119cy) zosta\u0142 przeszkolony na nowo wprowadzanych komputerach do projektowania komputerowego w systemie CADAM w 1981 r. Dwa lata pracowa\u0142 jako instruktor CADAM, a p\u00f3\u017aniej w Regional Jet Mainenece Engineering. Uczestniczy\u0142 w pr\u00f3bach tego samolotu w Wichita (stan Cansas, USA). Od 1993 r. jest cz\u0142onkiem zarz\u0105du Polskiej Fundacji Spo\u0142eczno\u2013Kulturalnej w Montrealu oraz wolontariuszem w najwi\u0119kszej w Kanadzie Bibliotece Polskiej w Montrealu. Od m\u0142odo\u015bci pasjonowa\u0142 si\u0119 sportem. Od podj\u0119cia studi\u00f3w w Krakowie rozpocz\u0105\u0142 wyczynowe uprawianie wio\u015blarstwa w AZS Krak\u00f3w. Przez 10 lat powo\u0142ywano go do kadry narodowej. Reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 na Olimpiadzie w Helsinkach w 1952 r. i w dw\u00f3jce (z R. Thomasem) ze sternikiem (W. Michalskim) zdoby\u0142 6. miejsce. Wywalczy\u0142 kilkakrotnie mistrzostwo Polski oraz zwyci\u0119\u017ca\u0142 w mi\u0119dzynarodowych regatach w Budapeszcie, Berlinie, Moskwie, Pradze i Bled (S\u0142owenia). Otrzyma\u0142 tytu\u0142 Mistrza Sportu. Uzyska\u0142 uprawnienia instruktora wio\u015blarstwa. Od m\u0142odo\u015bci fascynowa\u0142o go tak\u017ce latanie. W latach 1946\u20131947 uko\u0144czy\u0142 wakacyjne kursy szybowcowe w \u017barze ko\u0142o Por\u0105bki, zdobywaj\u0105c kat. A, B i C pilota szybowcowego. Po rezygnacji z wyczynu w wio\u015blarstwie od 1958 r. kontynuowa\u0142 latanie na szybowcach w Aeroklubie Krakowskim. Uzyska\u0142 licencj\u0119 pilota szybowcowego I klasy i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 z Dwoma Diamentami (brak\u0142o 15 km do przelotu 500 km), a nast\u0119pnie po szkoleniach samolotowych \u2013 licencj\u0119 turystycznego pilota samolotowego I klasy. W sumie na 17 typach szybowc\u00f3w i 8 typach samolot\u00f3w jednosilnikowych wylata\u0142 1003 godziny. Uprawia\u0142 te\u017c narciarstwo zjazdowe i turystyczne oraz turystyk\u0119 kajakow\u0105, rowerow\u0105 i piesz\u0105. By\u0142 instruktorem Komisji Turystyki Narciarskiej (KTN). \u00a0Posiada\u0142 obywatelstwo polskie i kanadyjskie. Aktywnie uczestniczy\u0142 w g\u0142osowaniach parlamentarnych i prezydenckich w Polsce. Wielokrotnie odwiedza\u0142 Polsk\u0119. We wrze\u015bniu 2005 r. uczestniczy\u0142 w uroczysto\u015bciach 100-lecia I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu. Zmar\u0142 30 VII 2015 r. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LORENC ZBIGNIEW BOLES\u0141AW<\/strong>, urodzony 3 XII 1923 r. w Ja\u015ble, syn Ignacego i Zofii z Parys\u00f3w. W 1927 r. przyby\u0142 z rodzicami do Mielca i tu ucz\u0119szcza\u0142 do szk\u00f3\u0142. Do wybuchu II wojny \u015bwiatowej uko\u0144czy\u0142 3 klasy Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 na kolei (Ostbahn) w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w tajnych kompletach i w 1944 r. zda\u0142 \u201ema\u0142\u0105 matur\u0119\u201d. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej doko\u0144czy\u0142 nauk\u0119 w Liceum im. S. Konarskiego i w 1945 r. zda\u0142 matur\u0119. Studiowa\u0142 na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gliwickiej (1945-1947), a nast\u0119pnie na Wydziale \u0141\u0105czno\u015bci Politechniki Warszawskiej i w 1952 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera \u0142\u0105czno\u015bci (specjalno\u015b\u0107: technika przenoszenia przewodowego) i magistra nauk technicznych. W 1952 r. zosta\u0142 zatrudniony w Wydziale Radiofonizacji Kraju przy Dyrekcji Okr\u0119gu Poczty i Telekomunikacji. Od 1956 r. pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Telekomunikacji Mi\u0119dzymiastowej jako naczelny in\u017cynier do spraw central telefonicznych, a p\u00f3\u017aniej do spraw organizacji pierwszej w Polsce linii radiowej dla \u0142\u0105czno\u015bci mi\u0119dzymiastowej, m.in. w czasie Mistrzostw \u015awiata FIS w Zakopanem (1961), poprzez uruchomienie \u0142\u0105czno\u015bci relacji Krak\u00f3w \u2013 Lubo\u0144 \u2013 Zakopane. W tym celu wyje\u017cd\u017ca\u0142 kilkakrotnie do Szwecji i Belgii. Od 1964 r. do 1970 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Okr\u0119gowego Laboratorium Poczty i Telekomunikacji, kt\u00f3rego g\u0142\u00f3wnym zadaniem by\u0142o wprowadzanie do eksploatacji nowo\u015bci telekomunikacyjnych, m.in. po\u0142\u0105cze\u0144 bezprzewodowych. W latach 1970\u20131974 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora Okr\u0119gu Poczty i Telekomunikacji w Krakowie, a w 1974 r. powr\u00f3ci\u0142 na stanowisko dyrektora OLPiT i zajmowa\u0142 je do przej\u015bcia na rent\u0119 w styczniu 1982 r. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do upowszechnienia w Polsce nowoczesnych technik teletransmisji, m.in. by\u0142 nauczycielem w Technikum \u0141\u0105czno\u015bci w Krakowie (1964-1974) i wsp\u00f3\u0142organizatorem Katedry Telekomunikacji na Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie na pocz\u0105tku lat 70. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Medalami X-lecia, XXV-lecia i XXX-lecia Polski Ludowej. Zmar\u0142 17 VII 2004 r. Spoczywa na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOT<\/strong>, wielka betonowa rze\u017aba plenerowa wykonana w Mielcu w latach 1964-1966 przez prof. Henryka Burzca \u2013 artyst\u0119 rze\u017abiarza z Zakopanego. Usytuowano j\u0105 przed wej\u015bciem g\u0142\u00f3wnym do WSK PZL Mielec (aktualnie SSE EURO-PARK Mielec). Jest symbolem odwiecznych marze\u0144 cz\u0142owieka o lataniu i spe\u0142nianiu tych marze\u0144 przez produkcj\u0119 samolot\u00f3w. W mieleckim spo\u0142ecze\u0144stwie przyj\u0119\u0142a si\u0119 te\u017c druga nazwa „Ikar”, st\u0105d czasem spory o nazw\u0119. W zwi\u0105zku z przebudow\u0105 ronda przed g\u0142\u00f3wnym wjazdem do EURO-PARK MIELEC w 2020 r. zosta\u0142a przesuni\u0119ta o kilka metr\u00f3w i odrestaurowana. Wykonawc\u0105 remontu by\u0142a firma ARTGOM Stanis\u0142aw Gomo\u0142a w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOT DOOKO\u0141A \u015aWIATA AN-2<\/strong>, pierwszy w historii lotnictwa lot samolotu AN-2 wok\u00f3\u0142 Ziemi. Odby\u0142 si\u0119 w dniach 22 VII \u2013 22 X 1997 r. Jego inicjatorem i organizatorem by\u0142o Stowarzyszenie Promocji Polskiego Lotnictwa \u201ePROMLOT\u201d w Mielcu. Za\u0142og\u0119 stanowili: Waldemar Miszkurka z Rzeszowa \u2013 pilot i Bogus\u0142aw Gajek z Mielca \u2013 mechanik oraz Andrzej Szyma\u0144ski \u2013 pilot (zako\u0144czy\u0142 lot w USA). Sponsorami lotu byli: AIR AIRLINES, SSE EURO-PARK MIELEC, WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, Zak\u0142ad Lotniczy \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o., WSK \u201ePZL-Kalisz\u201d S.A., WSK \u201ePZL-Ok\u0119cie\u201d S.A.\/ZUA Mielec, WSK \u201ePZL-Warszawa II\u201d S.A., WZL-4 Warszawa i szereg firm prywatnych. Trasa lotu: 22 VII \u2013 start z lotniska w Mielcu, 24 VII \u2013 start z lotniska w Rzeszowie, S\u0142owacja, W\u0119gry, Rumunia, Bu\u0142garia, 29 VII \u2013 Saloniki (Grecja), 30 VII \u2013 Diyarbakir (Turcja), 30 VII \u2013 Tabriz (Iran), 1 VIII \u2013 Ghazvin (Iran), 2 VIII \u2013 Zahedan (Iran), Pakistan, 3 VIII \u2013 Ahmadabad (Indie), 4 VIII \u2013 Nagpur (Indie), 13 VIII \u2013 Kalkuta (Indie), Bangladesz, Myanmar, 15 VIII \u2013 Phitsanulok (Tajlandia), 19 VIII \u2013 Ubon (Tajlandia), Laos, Wietnam, 26 VIII \u2013 Manila (Filipiny), 28 VIII \u2013 Koahsiung (Taiwan), 4 IX \u2013 Osan (Korea P\u0142d), 18 IX \u2013 Seul (Korea P\u0142d), 22 IX \u2013 Hokodate (Japonia), 27 IX \u2013 Pietropaw\u0142owsk (Rosja), 28 IX \u2013 St.Paul (USA), 1 X \u2013 Anchorage (USA), 3 X \u2013 Witehorse (Kanada), 5 X \u2013 Edmonton (Kanada), 6 X \u2013 Winipeg (Kanada), 8 X \u2013 Hamilton (Kanada), 11 X \u2013 Ottawa (Kanada), 12 X \u2013 Sept Iles (Kanada), 14 X \u2013 Goos Bay (Kanada), 15 X \u2013 Narsarsuaq (Dania), 16 X \u2013 Kuluskk (Dania), 18 X \u2013 Reykjawik (Islandia), 19 X \u2013 Stavanger (Norwegia), Szwecja, 21 X \u2013 Rzesz\u00f3w, 22 X \u2013 Mielec. Pierwotnie planowano powr\u00f3ci\u0107 do Mielca 31 VIII, w czasie AIR SHOW-97, ale trudno\u015bci stwarzane przez administracje kilku pa\u0144stw wyd\u0142u\u017cy\u0142y znacznie czas lotu. Sam AN-2 nie stwarza\u0142 natomiast powa\u017cniejszych k\u0142opot\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOT PO\u0141UDNIOWO-ZACHODNIEJ POLSKI<\/strong>, polskie zawody lotnicze organizowane w latach 1929-1939 z inicjatywy Aeroklubu Akademickiego w Krakowie, we wsp\u00f3\u0142pracy z Wojew\u00f3dzkimi Komitetami LOPP w Krakowie i Katowicach. Startowali w nim najlepsi polscy piloci z Franciszkiem \u017bwirk\u0105 i mielczaninem Stanis\u0142awem Dzia\u0142owskim na czele. Jedn\u0105 z konkurencji by\u0142 przelot na trasie zwi\u0105zanej z lotniskami w miejscowo\u015bciach zachodniej i po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci Polski. (Po tragicznej \u015bmierci F. \u017bwirki \u2013 od 1932 r. zawody otrzyma\u0142y jego imi\u0119.) W I i II zawodach S. Dzia\u0142owski (Aeroklub Akademicki w Krakowie) na samolotach DKD-4 i DKD-5 zaj\u0105\u0142 3. miejsce. Od III Lotu (1931) Mielec, posiadaj\u0105cy ju\u017c lotnisko turystyczne, znajdowa\u0142 si\u0119 na trasie zawod\u00f3w. *III Lot (15-16 VIII 1931) \u2013 przelot na trasie: Krak\u00f3w \u2013 Mielec \u2013 Cz\u0119stochowa \u2013 Katowice \u2013 Nowy Targ \u2013 Krak\u00f3w. *IV Lot (17-18 IX 1932) \u2013 przelot na trasie: Krak\u00f3w \u2013 Mielec \u2013 Nowy S\u0105cz \u2013 Nowy Targ \u2013 Bielsko \u2013Katowice \u2013 Cz\u0119stochowa – Krak\u00f3w (z l\u0105dowaniem we wszystkich miejscowo\u015bciach\u00a0z wyj\u0105tkiem Bielska, gdzie tylko \u00a0zrzucano meldunek). *V Lot (10-11 VI 1933) \u2013 przelot na trasie: Krak\u00f3w \u2013 \u0141\u00f3d\u017a \u2013 Lublin \u2013 Sandomierz \u2013 Mielec \u2013 Zamo\u015b\u0107 \u2013 Lw\u00f3w \u2013 D\u0119bica \u2013 Katowice \u2013 Nowy S\u0105cz \u2013 Nowy Targ \u2013 Krak\u00f3w. *VI Lot (2-3 VI 1934) \u2013 przelot na trasie: Krak\u00f3w \u2013 Cz\u0119stochowa \u2013 Kielce \u2013 Mielec \u2013 Sandomierz \u2013 Zamo\u015b\u0107 \u2013 Lw\u00f3w \u2013 Krosno \u2013 D\u0119bica \u2013 Nowy S\u0105cz \u2013 Tarn\u00f3w \u2013 Nowy Targ\u00a0\u2013 Katowice \u2013 Krak\u00f3w. S. Dzia\u0142owski na samolocie PZL-5 zaj\u0105\u0142 3. miejsce. *VII Lot (31 V-1 VI 1936) \u2013 przelot na trasie: Krak\u00f3w \u2013Cz\u0119stochowa \u2013 Kielce \u2013 Mielec \u2013 Sandomierz \u2013 Lublin \u2013 Zamo\u015b\u0107 \u2013 Lw\u00f3w \u2013 Krosno – D\u0119bica \u2013 Nowy S\u0105cz \u2013 Tarn\u00f3w \u2013 Nowy Targ \u2013 Bielsko \u2013 Katowice \u2013 Krak\u00f3w, z l\u0105dowaniem m.in. w Mielcu. *VIII Lot (15-16 V 1937) \u2013 przelot na trasie: Krak\u00f3w \u2013 Katowice \u2013 Bielsko \u2013 \u017bywiec \u2013 Nowy Targ \u2013 Ustianowa \u2013 Lw\u00f3w \u2013 Zamo\u015b\u0107 \u2013 Mielec \u2013 Sandomierz \u2013 Kielce \u2013 Cz\u0119stochowa \u2013 Krak\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOTNICZA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (209 m) ulica na osiedlu Kazimierza Wielkiego. \u0141\u0105czy ulic\u0119 tego\u017c patrona z ul. L. Szenwalda. Powsta\u0142a w 1960 r., w czasach budowy pierwszych dom\u00f3w jednorodzinnych na miejscu s\u0142ynnego przedwojennego lotniska turystycznego. Nazwa, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142a 27 V 1960 r., upami\u0119tnia w\u0142a\u015bnie zwi\u0105zki tego terenu z lotnictwem. W 2005 r. otrzyma\u0142a now\u0105 nawierzchni\u0119 z kostki brukowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOTNIK\u00d3W (OSIEDLE)<\/strong>, osiedle budynk\u00f3w wielorodzinnych (12- i 5-kondygnacyjnych) i jednorodzinnych \u201eszereg\u00f3wek\u201d Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej w zachodniej cz\u0119\u015bci miasta. Zamieszkuje je oko\u0142o 12.100 os\u00f3b. Powsta\u0142o w latach 70. i 80. XX w. na terenie tzw. G\u00f3rki (grupa dom\u00f3w przy zlikwidowanej ju\u017c ul. Zielonej) oraz mieszcza\u0144skich p\u00f3l uprawnych i \u0142\u0105k, po\u0142o\u017conych pomi\u0119dzy Z\u0142otnikami, Borkiem, torami kolejowymi i osiedlem J. Kili\u0144skiego. W jego ramach znajduje si\u0119 aleja Ducha \u015awi\u0119tego oraz ulice: J. Bajana, J. D\u0105browskiego, S. Drzewieckiego, A. Kocjana, M. Pisarka, H. Sienkiewicza i Cz. Ta\u0144skiego. (R\u00f3wnocze\u015bnie trzeba nadmieni\u0107, \u017ce opr\u00f3cz ul. Zielonej znik\u0142y ulice Trynitarska i J. Dekerta.) Dominuj\u0105c\u0105 budowl\u0105 jest ko\u015bci\u00f3\u0142 Ducha \u015awi\u0119tego, a innymi wi\u0119kszymi obiektami s\u0105: Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 przy ul. Cz. Ta\u0144skiego, zesp\u00f3\u0142 pawilon\u00f3w handlowych i us\u0142ugowych przy ul. M. Pisarka, Szko\u0142a Podstawowa nr 9 przy ul. S. Drzewieckiego, Komenda Powiatowa Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej i firma \u201eBibmot\u201d przy ul. H. Sienkiewicza oraz supermarkety \u201eAlbert\u201d przy ul. A. Kocjana, \u201eBiedronka\u201d przy ul. Drzewieckiego i \u201eLider Price\u201d (p\u00f3\u017aniej TESCO) przy al. Ducha \u015awi\u0119tego. Znacznie poprawiono wizerunek osiedla poprzez po\u0142o\u017cenie nowych tynk\u00f3w (wraz z termoizolacj\u0105) na budynkach mieszkalnych MSM i obiektach miejskich, wykonanie remont\u00f3w ulic i chodnik\u00f3w oraz plac\u00f3w pomi\u0119dzy blokami. Ulicy biegn\u0105cej od ul. M. Pisarka do parkingu przy Zespole Szk\u00f3\u0142 nr 1 i Domu Parafialnym nadano patronat ks. W\u0142adys\u0142awa Marcinowskiego \u2013 zmar\u0142ego proboszcza miejscowej parafii rzymskokatolickiej Ducha \u015awi\u0119tego. Zbudowano nowy prywatny obiekt gastronomiczny z restauracj\u0105 \u201eNad Wark\u0105\u201d. Realizuj\u0105c zwyci\u0119skie inwestycje w ramach Mieleckiego Bud\u017cetu Obywatelskiego (MBO), w 2020 r. rozbudowano istniej\u0105cy przy ul. Cz. Ta\u0144skiego plac zabaw m.in. o piramid\u0119 linow\u0105, hu\u015btawk\u0119 \u201ebocianie gniazdo\u201d i trampolin\u0119 oraz pi\u0119\u0107 nowych element\u00f3w si\u0142owni zewn\u0119trznej. W kwietniu 2022 r. oddano do u\u017cytku t\u0119\u017cni\u0119 solankow\u0105, wnioskowan\u0105 przez mieszka\u0144c\u00f3w tak\u017ce w ramach Mieleckiego Bud\u017cetu Obywatelskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOTNISKO FABRYCZNE PZL<\/strong>, powsta\u0142o w latach 1938-1939 na terenie 350 ha, wykupionym od mieszka\u0144c\u00f3w Chorzelowa, Cyranki i Trze\u015bni, bezpo\u015brednio przy nowo budowanej Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL. Wybudowano pas startowy o d\u0142ugo\u015bci oko\u0142o 2,5 km, drog\u0119 ko\u0142owania oraz dwa hangary \u2013 startowy i zapasowy. Oficjaln\u0105 inauguracj\u0105 dzia\u0142alno\u015bci lotniska by\u0142 oblot pierwszego samolotu bombowego \u201e\u0141o\u015b\u201d PZL-37B, wyprodukowanego w Mielcu, wykonany w dniu 4 VII 1939 r. W czasie nalotu hitlerowskich samolot\u00f3w (2 IX 1939 r.) na WP 2 lotnisko nie ucierpia\u0142o. W czasie okupacji hitlerowskiej, w zwi\u0105zku z lotniczym charakterem zarz\u0105dzanej przez Niemc\u00f3w fabryki (Flugzeugwerk Mielec), nadal by\u0142o intensywnie wykorzystywane. W lipcu 1944 r., kiedy front zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do linii Wis\u0142y i Sanu, na mieleckim lotnisku urz\u0105dzono przyfrontow\u0105 baz\u0119 dla Luftwaffe. 25 VII zape\u0142nione niemieckimi samolotami lotnisko zosta\u0142o niespodziewanie zaatakowane przez my\u015bliwce ameryka\u0144skie. Niemcy ponie\u015bli du\u017ce straty, a Amerykanie prawdopodobnie \u017cadnych, mimo podj\u0119cia walki przez niemieck\u0105 artyleri\u0105 przeciwlotnicz\u0105. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej lotnisko wraz z fabryk\u0105 pozostawa\u0142o przez rok pod zarz\u0105dem radzieckim, a 22 VII 1945 r. przesz\u0142o pod kierownictwo polskie. W zwi\u0105zku z rozwijaj\u0105c\u0105 si\u0119 produkcj\u0105 lotnicz\u0105 z roku na rok lotnisko wykorzystywano coraz intensywniej. Odbywa\u0142y si\u0119 obloty samolot\u00f3w oraz inne pr\u00f3by z produkowanymi samolotami. Aeroklub Mielecki prowadzi\u0142 kursy szybowcowe, samolotowe i spadochronowe oraz organizowa\u0142 zawody i imprezy masowe. 1 VIII 1948 r. odby\u0142 si\u0119 na lotnisku wielki festyn lotniczy z udzia\u0142em samolot\u00f3w i za\u0142\u00f3g z wszystkich polskich aeroklub\u00f3w, a od 1953 r. organizowano coroczne sierpniowe \u015awi\u0119to Lotnictwa z wystaw\u0105 i pokazami lotniczymi. Szczeg\u00f3lnie imponuj\u0105ce by\u0142y Centralne Pokazy Lotnicze z okazji 50-lecia WSK \u201ePZL-Mielec\u201d w 1988 r. oraz Centralne Uroczysto\u015bci \u015awi\u0119ta Lotnictwa Polskiego Air Show Mielec w 1997 r., w czasie kt\u00f3rych zaprezentowa\u0142y si\u0119 m.in. samoloty F-16, F\/A 18, MIRAGE 2000-5 i JAS-39 GRIPPEN. Tradycja corocznych masowych imprez na lotnisku utrzyma\u0142a si\u0119 do dzi\u015b. Poczynaj\u0105c od 1974 r. wielokrotnie organizowano Mistrzostwa Polski, m.in. w Wieloboju Spadochronowym, Akrobacji Samolotowej i Akrobacji Szybowcowej oraz Modeli Zdalnie Sterowanych. Od 1975 r. kolejnym u\u017cytkownikiem lotniska zosta\u0142 nowo powo\u0142any Oddzia\u0142 Zak\u0142adu Us\u0142ug Agrolotniczych. W latach 90. przemiany ustrojowe oraz spo\u0142eczno-gospodarcze sprawi\u0142y, \u017ce mieleckie lotnisko zosta\u0142o wykre\u015blone z sieci lotnisk pe\u0142ni\u0105cych funkcje w systemie obronnym Polski. Tak\u017ce w\u0142a\u015bciciel i g\u0142\u00f3wny u\u017cytkownik lotniska \u2013 WSK \u201ePZL-Mielec\u201d S.A. \u2013 utraci\u0142 status przedsi\u0119biorstwa przemys\u0142u obronnego. W ramach restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d S.A. (dotychczasowy zarz\u0105dca lotniska) i Zak\u0142ad Lotniczy \u201ePZL-Mielec\u201d utworzy\u0142y nowy podmiot gospodarczy do zarz\u0105dzania lotniskiem \u2013 \u201ePZL-Mielec\u201d Cargo Sp. z o.o. W dniu 9 I 2004 r. lotnisko w Mielcu wpisano do rejestru lotnisk cywilnych jako lotnisko cywilne u\u017cytku publicznego o kodzie referencyjnym 4B, przeznaczone do startu i l\u0105dowa\u0144 samolot\u00f3w i szybowc\u00f3w, z dwiema drogami startowymi o nawierzchni sztucznej. Ponadto zgodnie z rozporz\u0105dzeniem Rady Ministr\u00f3w z 30 V 2003 r. mieleckie lotnisko posiada status lotniska mi\u0119dzynarodowego z funkcjonuj\u0105cym dodatkowym przej\u015bciem granicznym. W 2005 r. w Cargo Sp. z o.o. nast\u0105pi\u0142y zmiany w\u0142a\u015bcicielskie, w rezultacie kt\u00f3rych wsp\u00f3lnikami byli: Agencja Rozwoju Przemys\u0142u S.A. w Warszawie – ok. 71,26 %, Gmina Miejska Mielec \u2013 ok. 28,74 % i Polskie Zak\u0142ady Lotnicze \u2013 0,003 %. W 2007 r. infrastruktur\u0119 lotniskow\u0105 stanowi\u0105: GDS – g\u0142\u00f3wna droga startowa o sztucznej nawierzchni, d\u0142ugo\u015bci 2310 m + 188 m i szeroko\u015bci 45 m o azymucie 0900 – 2700 z pasem startowym o wymiarach 2620 m x 300 m, PPS-1 \u2013 pomocnicza droga startowa o nawierzchni sztucznej, d\u0142ugo\u015bci 659 m, szeroko\u015bci 25 m o azymucie 1800 \u2013 3600 z pasem startowym o wymiarach 779 m x 250 m, droga ko\u0142owania, hangary i wie\u017ca. Wyposa\u017cenie nawigacyjne to radiolatarnia NDB. Planowana jest modernizacja lotniska i jego rozw\u00f3j w powi\u0105zaniu z utworzeniem na cz\u0119\u015bci po\u0142udniowo-zachodniej lotniska jednego z dw\u00f3ch obszar\u00f3w Mieleckiego Parku Przemys\u0142owego. Cz\u0119\u015b\u0107 lotniska przeznaczono na Obszar A Mieleckiego Parku Przemys\u0142owego. W kwietniu 2013 r. Gmina Miejska Mielec zosta\u0142a w\u0142a\u015bcicielem lotniska po wykupieniu wszystkich udzia\u0142\u00f3w w PZL Cargo. W sierpniu 2014 r. oddano do u\u017cytku now\u0105 wie\u017c\u0119 kontroli lot\u00f3w. W grudniu 2014 r. zmieniono nazw\u0119 sp\u00f3\u0142ki zarz\u0105dzaj\u0105cej lotniskiem i adres na: Lotnisko Mielec Sp. z o.o. 39-300 Mielec, ul. Lotniskowa 30. W kwietniu 2016 r. oddano do u\u017cytku o\u015bwietlenie pasa startowego. Wed\u0142ug stanu na koniec listopada 2017 r. lotnisko spe\u0142nia funkcje dla: lotnictwa fabrycznego (pr\u00f3by produkowanego sprz\u0119tu lotniczego), lotnictwa bazowania samolot\u00f3w agrolotniczych, lotnictwa gospodarczo-us\u0142ugowego, lotnictwa dyspozycyjnego „biznesowego” (krajowego i zagranicznego), lotnictwa ratowniczo-sanitarnego, lotnictwa og\u00f3lnego i r\u00f3\u017cnych form szkolenia lotniczego, lotnictwa pasa\u017cerskiego i czarterowego dla samolot\u00f3w o kodzie 4B. Na wiosn\u0119 2018 r. uruchomiono poprzeczny pas startowy. 22 XI 2019 r. uruchomiono stacj\u0119 paliw oraz oddano do u\u017cytku drog\u0119 ko\u0142owania i p\u0142yt\u0119 postojow\u0105 dla samolot\u00f3w. W lutym 2022 r. na jego terenie urz\u0105dzono jedn\u0105 z baz \u017co\u0142nierzy ameryka\u0144skich, kt\u00f3rzy przybyli do Polski w celu wzmocnienia wschodniej flanki NATO w zwi\u0105zku z wojn\u0105 w Ukrainie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOTNISKO TURYSTYCZNE LOPP<\/strong>, lotnisko kategorii \u201eC\u201d (cywilne), otwarte dla ruchu publicznego w latach 1931-1937. Powsta\u0142o w latach 1929-1931 w ramach programu budowy lotnisk w Polsce, przyj\u0119tego i realizowanego przez LOPP. Wytypowanie Mielca na miejsce budowy lotniska by\u0142o podyktowane m.in. po\u0142o\u017ceniem geograficznym, aktywno\u015bci\u0105 miejscowego komitetu powiatowego LOPP i wsparciem ze strony uznanego ju\u017c w\u00f3wczas konstruktora lotniczego i pilota \u2013 mielczanina Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego. Na miejsce lotniska wybrano rozleg\u0142e \u0142\u0105ki za lasem, po lewej stronie drogi do Kolbuszowej. (Aktualnie na tym terenie znajduje si\u0119 osiedle Kazimierza Wielkiego.) Budowa lotniska i jego lokalizacja zosta\u0142y zaakceptowane przez samorz\u0105d miejski. W 1929 r. powsta\u0142 Komitet Budowy Lotniska w sk\u0142adzie: prezes \u2013 Lucjan Gawendo, sekretarz \u2013 Piotr Jasi\u0144ski, skarbnik i kierownik budowy \u2013 Jan Ha\u0142adej oraz cz\u0142onkowie: Andrzej Dziadyk, Stanis\u0142aw Dzia\u0142owski i Wiktor Jaderny. Wytyczono teren o wymiarach oko\u0142o 550 m x 700 m (oko\u0142o 4 ha) i kszta\u0142cie zbli\u017conym do trapezu. Rada Miejska przekaza\u0142a go LOPP w wieczyst\u0105 dzier\u017caw\u0119 za symboliczn\u0105 z\u0142ot\u00f3wk\u0119 op\u0142aty rocznej. W pierwszym roku budowy (do lata 1930) wykonano niwelacj\u0119 terenu, a w drugim wybudowano urz\u0105dzenia: trzy maszty flagowe, podest dla cel\u00f3w reprezentacyjnych, dwa maszty z urz\u0105dzeniami meteorologicznymi, maszt z r\u0119kawem lotniczym (wskazuje kierunek wiatru) i magazyn paliw lotniczych. Na \u015brodku p\u0142yty lotniska usypano ko\u0142o z napisem \u201eMielec\u201d. Przy wej\u015bciu postawiono bram\u0119 z napisem: \u201eLotnisko Turystyczne w Mielcu\u201d. Uroczysto\u015b\u0107 otwarcia obiektu odby\u0142a si\u0119 5 VII 1931 r. Rozpocz\u0119\u0142a j\u0105 Msza \u015aw. Odprawiona przez mieleckiego proboszcza ks. Franciszka Pawlikowskiego. Odby\u0142a si\u0119 defilada, a zwyci\u0119zcy loterii uczestniczyli w przelotach samolotowych nad Mielcem. Funkcj\u0119 zawiadowcy pe\u0142ni\u0142 Wiktor Jaderny, a w jego zast\u0119pstwie \u2013 Piotr Jasi\u0144ski. Odt\u0105d mieleckie lotnisko by\u0142o miejscem wielu imprez lotniczych, uroczysto\u015bci i festyn\u00f3w. Wa\u017cniejsze z nich to: *19 VII 1931 r. \u2013 II Zlot Podhala\u0144ski. *15-16 VIII 1931 r. \u2013 III Lot Po\u0142udniowo-Zachodniej Polski (z udzia\u0142em polskiej czo\u0142\u00f3wki). *1 X 1931 r.\u2013 IV Krajowy Konkurs Samolot\u00f3w Turystycznych (z udzia\u0142em m.in. F. \u017bwirki i S. Wigury oraz innych s\u0142aw polskiego lotnictwa). *17-18 IX 1932 r. \u2013 IV Lot Po\u0142udniowo\u2013Zachodniej Polski im. Franciszka \u017bwirki. *24-25 V 1933 r.- II Mi\u0119dzynarodowy Mityng Lotniczy. *10\u201311 VI 1933 r. \u2013 V Lot Po\u0142udniowo\u2013Zachodniej Polski im. F. \u017bwirki. *3-10 IX 1933 r.\u2013 V Krajowy Lotniczy Konkurs Turystyczny. *2-3 VI 1934 r. \u2013 VI Lot Po\u0142udniowo-Zachodniej Polski im. F. \u017bwirki. *13 IV 1936 r.\u2013 Festyn z okazji zako\u0144czenia Tygodnia LOPP. *31 V \u2013 1 VI 1936 r. \u2013 VII Lot Po\u0142udniowo-Zachodniej Polski. *27 IX 1936 r. – VI Krajowy Lotniczy Konkurs Turystyczny w kategorii junior\u00f3w. *15-16 V 1937 r. \u2013 VIII Lot Po\u0142udniowo-Zachodniej Polski im. F. \u017bwirki. *15 VIII 1937 r. \u2013 \u015awi\u0119to \u017bo\u0142nierza. Od chwili rozpocz\u0119cia budowy zak\u0142ad\u00f3w lotniczych i lotniska na terenach Cyranki (jesie\u0144 1937 r.) zainteresowanie lotniskiem turystycznym ze strony lotnik\u00f3w wyra\u017anie spad\u0142o i ju\u017c tylko incydentalnie zdarza\u0142y si\u0119 l\u0105dowania pojedynczych samolot\u00f3w. Stan l\u0105dowiska i urz\u0105dze\u0144 pogarsza\u0142 si\u0119 i wydano zakaz jego u\u017cywania przez samoloty cywilne. Pozbawiony popis\u00f3w samolotowych teren sta\u0142 si\u0119 ma\u0142o atrakcyjny, tote\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 imprez sportowych i festyn\u00f3w organizowano na stadionie przy ul. Warszawskiej. W pierwszych dniach wrze\u015bnia 1939 r. lotnisko zosta\u0142o zbombardowane i zniszczone przez niemieckie samoloty. Jeszcze w pierwszych powojennych latach korzystali ze\u0144 szybownicy, startuj\u0105cy z G\u00f3ry Cyranowskiej przy pomocy gumowych lin, ale w latach 50. w\u0142adze miasta podj\u0119\u0142y decyzj\u0119 o przeznaczeniu terenu na budownictwo jednorodzinne i w 1956 r. rozpocz\u0119to pierwsze prace budowlane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LOTNISKOWA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska przebiegaj\u0105ca od bramy zachodniej lotniska (tzw. berdechowskiej), po terenie lotniska przy jego granicy zachodniej i p\u00f3\u0142nocnej, do hangar\u00f3w lotniczych w p\u00f3\u0142nocno-wschodniej cz\u0119\u015bci lotniska. Posiada nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105, nie ma chodnik\u00f3w. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a na sesji Rady Miejskiej 29 IV 2008 r. Nazwa: LOTNISKOWA jest zwi\u0105zana z terenem lotniska, przez kt\u00f3ry przebiega. Ma r\u00f3wnie\u017c walor promocyjny, poniewa\u017c zwi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 nazw ulic zwi\u0105zanych z \u201elotniczym\u201d Mielcem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LOTZ FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 6 I 1912 r. w J\u00f3zefowie, powiat mielecki, syn Franciszka i Ewy z domu Burghardt. Absolwent Pa\u0144stwowego Seminarium Nauczycielskiego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1931 r. Pracowa\u0142 jako nauczyciel w Padwi i Hykach-D\u0119biakach. W 1933 r. rozpocz\u0105\u0142 czynn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty w Zambrowie, a nast\u0119pnie s\u0142u\u017cy\u0142 w Siedlcach (22 pu\u0142k piechoty) i Bia\u0142ej Podlaskiej (34 pp). Po s\u0142u\u017cbie wojskowej pracowa\u0142 jako kierownik szk\u00f3\u0142 w Borowej i Zdziarcu. W kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. uczestniczy\u0142 jako dow\u00f3dca plutonu 94 pp (w stopniu podporucznika), walcz\u0105c m.in. w okolicach Sandomierza. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 dorywczo pod przybranym nazwiskiem Jerzy Czarnecki. Od 1939 r. uczestniczy\u0142 w tworzeniu ruchu oporu na wsi. W listopadzie zosta\u0142 zaprzysi\u0119\u017cony do S\u0142u\u017cby Zwyci\u0119stwa Polski (SZP) i otrzyma\u0142 pseudonim \u201eW-3\u201d (zmieniony p\u00f3\u017aniej na \u201eWutrzyca\u201d), a nast\u0119pnie zosta\u0142 oficerem szkoleniowym w Ch\u0142opskiej Stra\u017cy (\u201eCh\u0142ostra\u201d) i komendantem mieleckiego Obwodu BCh (\u201eMielizna\u201d), podporz\u0105dkowanym Janowi B\u0142achowiczowi \u2013 komendantowi Obwodu Ludowej Stra\u017cy Bezpiecze\u0144stwa (LSB) i kierownictwu terenowemu Ruchu Oporu Ch\u0142opskiego (\u201eRoch\u201d). W dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej skupia\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na akcjach werbunkowych i szkoleniu. Uczestniczy\u0142 w rozmowach na temat scalenia AK i BCh w Obwodzie Mielec, zako\u0144czonych niepowodzeniem. W okresie Akcji \u201eBurza\u201d znalaz\u0142 si\u0119 na linii frontowej w rejonie Wylowa i \u0141\u0105czek Brzeskich. Po wyzwoleniu Mielca i okolic pracowa\u0142 jako nauczyciel w Chorzelowie i Ja\u015blanach, ale ju\u017c po kilku miesi\u0105cach musia\u0142 opu\u015bci\u0107 rodzinne strony i 1 II 1945 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 (jako Jerzy Czarnecki) w Oddziale Zwi\u0105zku Rewizyjnego Sp\u00f3\u0142dzielni RP w Sanoku. W pa\u017adzierniku 1945 r. ujawni\u0142 si\u0119 przed Okr\u0119gow\u0105 Komisj\u0105 do spraw BCh w Krakowie i po weryfikacji otrzyma\u0142 stopie\u0144 kapitana. Od 1948 r. pracowa\u0142 w rzeszowskich instytucjach sp\u00f3\u0142dzielczych: Delegaturze Centralnego Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielczego w Rzeszowie, Okr\u0119gowym Oddziale CRS i Wojew\u00f3dzkim Zwi\u0105zku Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d. W 1961 r. uko\u0144czy\u0142 Zawodowe Studium Administracyjne UMCS w Lublinie. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do prac spo\u0142ecznych, pe\u0142ni\u0105c m.in. funkcje radnego Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie (z powiatu mieleckiego), cz\u0142onka Prezydium Zarz\u0105du Okr\u0119gu Zwi\u0105zku Zawodowego Pracownik\u00f3w Handlu i Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci oraz prezesa ko\u0142a ZBoWiD. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1974 r. Wyr\u00f3\u017cniony: Krzy\u017cem Partyzanckim, Krzy\u017cem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Odznaka \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci\u201d. Zmar\u0142 31 VIII 1991 r. Spoczywa na cmentarzu w Rzeszowie \u2013 Pobitnie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LOTZ WILHELM<\/strong>, urodzony 17 II 1905 r. w Nowym Yorku, syn Franciszka i Ewy z domu Burghardt. Od 1907 r. rodzina Lotz\u00f3w zamieszka\u0142a w J\u00f3zefowie w powiecie mieleckim. Wilhelm ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Mielcu, a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 Seminarium Nauczycielskie w Rudniku (1925). Pracowa\u0142 jako nauczyciel w Czerminie, Woli Wadowskiej, Padwi i Przec\u0142awiu. W czasie okupacji hitlerowskiej by\u0142 organizatorem tajnego nauczania i sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci na terenie Przec\u0142awia oraz r\u00f3\u017cnych form konspiracji na ziemi mieleckiej. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 delegata emigracyjnego rz\u0105du polskiego w Londynie na powiat mielecki. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eWojciech Brona\u201d. W latach 1945-1960 pracowa\u0142 w instytucjach sp\u00f3\u0142dzielczych (g\u0142\u00f3wnie PSS \u201eSpo\u0142em\u201d), a w okresie 1960-1968 by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 i dyrektorem Studium Nauczycielskiego w Kro\u015bnie. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1970 r. i zamieszka\u0142 w Rabce Zdroju. Za opracowanie \u201e15 lat pracy w sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci spo\u0142emowskiej\u201d i \u201eWspomnienia nauczyciela o pracy zawodowej, spo\u0142ecznej i warunkach \u017cycia w PRL\u201d otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienia w konkursach og\u00f3lnopolskich. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem Edukacji Narodowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP za Tajne Nauczanie. Zmar\u0142 16 VII 1991 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Bielsku Bia\u0142ej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBACZ ADAM<\/strong>, urodzony 17 IV 1947 r. w Rzochowie k\/Mielca, syn Mieczys\u0142awa i Genowefy z domu Maziarz. Absolwent Technikum Mechanicznego MPM, matur\u0119 zda\u0142 w 1967 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1968 r. jako laborant \u2013 pirometra\u017cysta w WSK Mielec. Po uko\u0144czeniu Studium Nauczycielskiego (kierunek \u2013 muzyka) w 1970 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do O\u015brodka Szkolno-Wychowawczego w Smoczce k\/Mielca, gdzie pracowa\u0142 jako nauczyciel \u2013 wychowawca do 1977 r. W 1978 r. uko\u0144czy\u0142 studia pedagogiczne w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i przeszed\u0142 do pracy w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, gdzie do 2002 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 pedagoga szkolnego, z wyj\u0105tkiem lat 1992\u20131994, kiedy po po\u017carze internatu ZST (przy ul. St. Wyspia\u0144skiego) zosta\u0142 kierownikiem tej plac\u00f3wki i doprowadzi\u0142 do jej wyremontowania. W 2002 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Jego pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 jest muzyka. Jako ucze\u0144 technikum gra\u0142 w zespole szkolnym \u201eKleksy\u201d (popularnym w\u00f3wczas w \u015brodowisku), a w p\u00f3\u017aniejszych latach \u2013 w zespole \u201ePulpity\u201d (1967\u20131968) i zespole ZNP w Mielcu (1970\u20131989), kt\u00f3rego by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i prowadz\u0105cym. (Zesp\u00f3\u0142 nauczycielski uzyska\u0142 szereg nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144 w przegl\u0105dach artystycznej dzia\u0142alno\u015bci nauczycielskiej.) By\u0142 te\u017c nauczycielem\u2013instruktorem zespo\u0142\u00f3w muzycznych w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych: \u201eCantabile\u201d, \u201eTaurus\u201d, \u201eTalizman\u201d, \u201ePod Globusem\u201d i \u201eBezimienni\u201d, kt\u00f3re uzyskiwa\u0142y nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia w przegl\u0105dach szkolnych zespo\u0142\u00f3w artystycznych i wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142y na imprezach w Mielcu i innych miejscowo\u015bciach. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 pedagogiczn\u0105 i muzyczn\u0105 by\u0142 wielokrotnie nagradzany przez regionalne w\u0142adze administracyjne i szkolne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBACZ EWA BARBARA<\/strong>, urodzona 17 XII 1979 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Marii z domu B\u0105k. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1998 r. \u015apiewa\u0142a w ch\u00f3rze mieszanym I LO pod dyrekcj\u0105 Paw\u0142a Lisa (1996-1998, 2 \u201eZ\u0142ote Kamertony\u201d \u201eSrebrny Kamerton\u201d w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Ch\u00f3r\u00f3w Szkolnych) oraz indywidualnie (utwory Tadeusza Wywrockiego). By\u0142a finalistk\u0105 Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Recytatorskiego -1998 w kategorii \u201eWywiedzione ze s\u0142owa\u201d. W 1998 r. zosta\u0142a zatrudniona w Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu jako m\u0142odszy instruktor, a nast\u0119pnie w latach 1998-2000 pracowa\u0142a w Samorz\u0105dowym O\u015brodku Kultury i Sportu w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, prowadz\u0105c dzieci\u0119ce zespo\u0142y teatralne. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny taneczny (specjalno\u015b\u0107: ta\u0144ce narodowe) w WDK Rzesz\u00f3w, a w 2003 r. uzyska\u0142a licencjat na UMCS w Lublinie (kierunek: animator i mened\u017cer kultury). Wyst\u0119powa\u0142a w studenckim autorskim kabarecie DoBramy (2000-2003) i teatrze pantomimy (lubelski CK \u2013 2002). Zagra\u0142a w filmie Numer (re\u017c. A. Mathiasz, 2003) oraz bra\u0142a udzia\u0142 w pokazach marionetkowego autorskiego programu Pianista na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu w Grenoble (2004). Studia na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Bia\u0142ymstoku Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Teatralnej w Warszawie uko\u0144czy\u0142a w 2007 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra. W 2006 r. uczestniczy\u0142a w spektaklu plenerowym Bajka na dobr\u0105 pogod\u0119<\/em>, otwieraj\u0105cym Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Szk\u00f3\u0142 Lalkarskich w Bia\u0142ymstoku (2006). Od sezonu 2006\/2007 jest zatrudniona w Teatrze Lalki i Aktora \u201eKubu\u015b\u201d w Kielcach. Wyst\u0119powa\u0142a w spektaklach: O tym jak kr\u00f3l Kiep obrazi\u0142 raz chleb<\/em> E. Wojnarowskiego (re\u017cyseria: M. Tondera), Rodzina zast\u0119pcza<\/em> (scenariusz i re\u017cyseria: M. Kami\u0144ska \u2013 Sobczyk) i Ba\u015b\u0144 o Emilianie<\/em> (re\u017cyseria: T. Jaworski). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 przygotowa\u0142a w\u0142asny spektakl St\u00f3pklatka<\/em> na podstawie Historii W. Gombrowicza (2006) oraz uczestniczy\u0142a w spektaklu Mg\u0142a<\/em> (re\u017cyseria: D. Any\u017c) na podstawie Ob\u0142\u0119du<\/em> J. Krzysztonia (2006)\u00a0i plenerowym przedstawieniu na szczud\u0142ach lubelskiego teatru \u201eNiewielkiego\u201d. Re\u017cyseruje te\u017c spektakle teatralne. Prowadzi zaj\u0119cia z dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105 oraz warsztaty teatralne i pantomimy. Dzia\u0142a w Fundacji TM w Kielcach i za t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona \u201eLaurem Wolontariatu 2011\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUBACZ STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 7 XI 1935 r. w Kosowach, powiat kolbuszowski, syn Stanis\u0142awa i Zofii z R\u00f3\u017ca\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 Technikum \u0141\u0105czno\u015bci w Warszawie (eksploatacja pocztowa) z matur\u0105 w 1966 r., a w p\u00f3\u017aniejszych latach \u2013 kursy doskonal\u0105ce z zakresu marketingu. W latach 1957-1967 pracowa\u0142 w Obwodowym Urz\u0119dzie Pocztowym w Kolbuszowej jako asystent. W 1967 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do OU Pocztowego w Mielcu i pracowa\u0142 jako kontroler. Od 1984 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora, a nast\u0119pnie naczelnika OU Pocztowego w Mielcu. Przyczyni\u0142 si\u0119 do bezkonfliktowej restrukturyzacji mieleckiej instytucji pocztowej po 1989 r. oraz jej unowocze\u015bnienia. Z dniem 31 XII 2002 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Jako mieszkaniec Przy\u0142\u0119ku anga\u017cowa\u0142 si\u0119 od wielu lat w miejscow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. jako cz\u0142onek Komitetu Budowy Wodoci\u0105gu i Komitetu Budowy Gazoci\u0105gu w Przy\u0142\u0119ku oraz prezes Ko\u0142a \u0141owieckiego w \u015awierczowie. Zmar\u0142 16 I 2020 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Ostrowach Tuszowskich.<\/p>\r\n

\"\"LUBACZ TERESA (z domu KURAJ),<\/b> urodzona 23 IV 1949 r. w Miechowie, c\u00f3rka Romana i Anny z domu Twardost\u00f3p. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Miechowie z matur\u0105 w 1967 r. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Tarnowie (kierunek \u2013 nauczanie pocz\u0105tkowe z wychowaniem muzycznym). Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1970 r. w O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym w Smoczce ko\u0142o Mielca (p\u00f3\u017aniej osiedle w Mielcu). W latach 1970-1981 r. poza podstawowymi obowi\u0105zkami prowadzi\u0142a zesp\u00f3\u0142 artystyczny i wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142a r\u00f3\u017cne formy aktywno\u015bci kulturalnej oraz opiekowa\u0142a si\u0119 \u017be\u0144sk\u0105 Dru\u017cyn\u0105 Harcersk\u0105 \u201eNieprzetartego Szlaku\u201d. W 1978 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Humanistycznym (kierunek \u2013 pedagogika opieku\u0144cza, specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra pedagogiki. Od 1981 r. do 1986 r. pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej nr 8 w Mielcu jako nauczycielka wychowania pocz\u0105tkowego. W roku szkolnym 1986\/1987 powierzono jej funkcj\u0119 wicedyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 9, a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w tej szkole jako nauczycielka wychowania pocz\u0105tkowego. W pracy z najm\u0142odszymi wykazywa\u0142a du\u017c\u0105 inwencj\u0119 i talent pedagogiczny, co podkre\u015blili rodzice w specjalnym pi\u015bmie do dyrekcji szko\u0142y. Uczestniczy\u0142a w r\u00f3\u017cnych formach doskonalenia zawodowego (NURT z egzaminem pa\u0144stwowym, warsztaty specjalistyczne, kursy metodyczne). Posiada\u0142a stopie\u0144 zawodowy nauczyciela mianowanego oraz kwalifikacje instruktorskie samoobrony II klasy. Udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie w Lidze Kobiet, Towarzystwie Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci i Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. M.in. pe\u0142ni\u0142a funkcje prezesa Ogniska ZNP w SP nr 8, a nast\u0119pnie Ogniska ZNP w SP nr 9 oraz cz\u0142onka zarz\u0105du Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a z dniem 31 VIII 2001 r. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego\u201d, Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania, Nagrod\u0105 Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania\u00a0 i nagrodami lokalnymi. Zmar\u0142a 24 X 2020 r. i zosta\u0142a pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBASKA KAZIMIERZ WINCENTY<\/strong>, urodzony 5 IV 1829 r. w mieszcza\u0144skiej rodzinie mieleckiej Jakuba i Marianny z Maziarskich. By\u0142 rzemie\u015blnikiem. Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. jako intendent W 1864 r. zorganizowa\u0142 kilkuosobowy oddzia\u0142, kt\u00f3ry uwalnia\u0142 powsta\u0144c\u00f3w styczniowych, przetrzymywanych w wi\u0119zieniach austriackich w okolicach Tarnowa i Radomy\u015bla Wielkiego. Zmar\u0142 9 III 1914 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

`<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUBASKA MARIAN JAN<\/strong>, urodzony 22 X 1901 r. w Mielcu, syn Zdzis\u0142awa i Bronis\u0142awy z domu Hajec. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Mielcu w 1921 r. W 1920 r. uczestniczy\u0142, wraz z wieloma innymi uczniami mieleckiego gimnazjum, w wojnie polsko-bolszewickiej. Po maturze wybra\u0142 zawodow\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i doszed\u0142 w niej do stopnia kapitana. Odznaczono go m.in. Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921 i Medalem Dziesi\u0119ciolecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci. Wiadomo, \u017ce najd\u0142u\u017cej s\u0142u\u017cy\u0142 w 4. pu\u0142ku piechoty Legion\u00f3w w Kielcach. W tej jednostce bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie obronnej 1939 r., m.in. na terenie Wielkopolski i w obronie Modlina. W nieustalonych dot\u0105d okoliczno\u015bciach zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Armi\u0119 Czerwon\u0105 do niewoli i przekazany NKWD. Uwi\u0119ziono go w obozie w Starobielsku, sk\u0105d kilkakrotnie pisa\u0142 listy do rodziny w Mielcu. Na wiosn\u0119 1940 r. (w kwietniu lub maju) przewieziono go do Charkowa i rozstrzelano w celi strace\u0144 NKWD. Wraz z innymi pomordowanymi w\u00f3wczas Polakami zosta\u0142 pogrzebany w okolicach Charkowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBASKA TADEUSZ<\/strong>, urodzony 9 III 1899 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Marii z Chmielowskich. Uko\u0144czy\u0142 Seminarium Nauczycielskie w Kra\u015bniku i Wy\u017cszy Kurs Nauczycielski w Krakowie w 1938 r. Pracowa\u0142 w szkole w P\u0142awie, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Szko\u0142y Podstawowej w Tuszowie Narodowym (1932-1970). W czasie okupacji hitlerowskiej bra\u0142 udzia\u0142 w tajnym nauczaniu i by\u0142 \u0142\u0105cznikiem Powiatowej Komisji O\u015bwiaty i Kultury w Mielcu z Gminn\u0105 Komisj\u0105 O\u015bwiaty i Kultury w Tuszowie Narodowym. Po wojnie organizowa\u0142 \u017cycie kulturalne w Tuszowie Narodowym, m.in. prowadzi\u0142 teatr amatorski. Pasjonowa\u0142 si\u0119 histori\u0105 regionu mieleckiego. By\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej i sekretarzem Zarz\u0105du. Opisa\u0142 szereg wydarze\u0144 z przesz\u0142o\u015bci Mielca, Tuszowa Narodowego i okolic. Zainicjowa\u0142 wykonanie tablicy upami\u0119tniaj\u0105cej miejsce urodzin gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego w Tuszowie Narodowym. By\u0142 te\u017c aktywnym cz\u0142onkiem ZNP w Tuszowie Narodowym, a p\u00f3\u017aniej w Mielcu. Opracowa\u0142 rys monograficzny Oddzia\u0142u Powiatowego ZNP w Mielcu do 1972 r. Publikowa\u0142 artyku\u0142y na tematy historyczne w gazetach lokalnych, \u201eG\u0142osie Za\u0142ogi\u201d i \u201eNowinach Rzeszowskich\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Zmar\u0142 5 XII 1974 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBIENIECKA MA\u0141GORZATA (z domu PILCH)<\/strong>, urodzona 25 V 1955 r. w Krakowie, c\u00f3rka Zygmunta i Teresy z domu Lewulis. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 7 we Wroc\u0142awiu, matur\u0119 zda\u0142a w 1974 r. Uko\u0144czy\u0142a Wydzia\u0142 Ogrodniczy Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra in\u017cyniera ogrodnictwa, a nast\u0119pnie uczestniczy\u0142a w programie \u201eDuszpasterstwo Rodzin\u201d. Do Mielca przyby\u0142a w 1980 r. i podj\u0119\u0142a spo\u0142eczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, m.in. w Parafialnej Poradni Rodzinnej przy nowo powsta\u0142ej parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. W 1989 r. uko\u0144czy\u0142a Diecezjalne Studium Rodziny w Tarnowie, uprawniaj\u0105ce do przedstawiania stanowiska Ko\u015bcio\u0142a katolickiego w sprawach rodziny. W 1994 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 Oddzia\u0142u Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Tarnowskiej w Mielcu, a w nast\u0119pnym roku podj\u0119\u0142a si\u0119 prowadzenia Poradni Wychowania Prorodzinnego przy tym\u017ce Oddziale. Tak\u017ce w 1994 r. za\u0142o\u017cy\u0142a Szko\u0142\u0119 Rodzenia. Uko\u0144czy\u0142a Studium Podyplomowe Wychowania Prorodzinnego przy Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie (1998) oraz kurs pedagogiczny w WOM w Tarnowie. W 1998 r. zosta\u0142a wybrana prezesem Oddzia\u0142u SRK DT. Od tego roku podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych (p\u00f3\u017aniej CKU) im.\u00a0J. Groszkowskiego jako nauczyciel wychowania do \u017cycia w rodzinie. Napisa\u0142a (wsp\u00f3lnie z Barbar\u0105 Tutro) ksi\u0105\u017ck\u0119\u00a0Witaj, Mamo<\/em> oraz opublikowa\u0142a szereg artyku\u0142\u00f3w specjalistycznych w prasie. Za t\u0119 niezwykle warto\u015bciow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona m.in. medalem \u201eLumen Mundi\u201d (wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem Grzegorzem) przez biskupa tarnowskiego J\u00f3zefa \u017byci\u0144skiego oraz tytu\u0142em \u201eCz\u0142owieka Roku 1997\u201d w plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d. W 2002 r. wybrano j\u0105 do Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2002-2006, a w 2014 r. do Rady Powiatu Mieleckiego na kadencj\u0119 2014-2018. Jest cz\u0142onkiem Rady Parafialnej parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. Prowadzi Poradni\u0119 Laktacyjn\u0105 w Szkole Rodzenia przy ul. M. Pisarka 16 a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBIENIECKI WOJCIECH<\/strong>, urodzony 8 XII 1999 r. w Mielcu, syn Jana i El\u017cbiety z domu Burkiewicz. Ucze\u0144 I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu. Jeden z najlepszych polskich szpadzist\u00f3w m\u0142odego pokolenia. Treningi szermiercze rozpocz\u0105\u0142 w 2009 r. w PTG Sok\u00f3\u0142 1893 Mielec pod kierunkiem trenera Zbigniewa \u017boli. Od stycznia 2014 reprezentant Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych. Z dniem 21 I 2019 r. dosta\u0142 zwolnienie z klubu na czas studi\u00f3w i podj\u0105\u0142 treningi w klubie Cracovia 1906. Najwi\u0119ksze sukcesy: *2012 r.: Challenge Wratislavia (Wroc\u0142aw) \u2013 1. miejsce w kat. m\u0142odzik\u00f3w; Mistrzostwa Polski m\u0142odzik\u00f3w (Wroc\u0142aw) \u2013 srebrny medal; *2013 r.: XXXVI Challenge Wratis\u0142avia \u2013 2. miejsce w kat. kadet\u00f3w; MP m\u0142odzik\u00f3w (Wroc\u0142aw) \u2013 z\u0142oty medal; Puchar Polski (Gliwice) \u2013 3. miejsce w kat. junior\u00f3w m\u0142.; Puchar Polski (Rybnik) \u2013 3. miejsce w kat. junior\u00f3w (do lat 20); *2014 r.: Puchar Europy Kadet\u00f3w (Krak\u00f3w) \u2013 3. miejsce; Puchar \u015awiata (Budapeszt) \u2013 7. miejsce; Mistrzostwa Europy Kadet\u00f3w (Jerozolima, Izrael) \u2013 z\u0142oty medal dru\u017cynowo w reprezentacji Polski; XXXVII Challenge Wratislavia (Wroc\u0142aw) \u2013 1. miejsce z kat. kadet\u00f3w; Mistrzostwa \u015awiata Kadet\u00f3w (P\u0142owdiw, Bu\u0142garia) \u2013 37. miejsce; XX Og\u00f3lnopolska Olimpiada M\u0142odzie\u017cy (Wroc\u0142aw) \u2013 srebrny medal; *2015 r.: Mistrzostwa Europy Kadet\u00f3w (Maribor, S\u0142owenia) \u2013 25. miejsce indywidualnie i 4. miejsce dru\u017cynowo (Polska); XXI OOM (Oborniki \u015al\u0105skie) \u2013 z\u0142oty medal; Puchar Europy Kadet\u00f3w (Budapeszt, W\u0119gry) \u2013 3. miejsce; Puchar Niemieckich Ziem P\u00f3\u0142nocnych (Osnabr\u00fcck, Niemcy) \u2013 3. miejsce; I Puchar Polski Junior\u00f3w M\u0142odszych (Radlin) \u2013 3. miejsce; Puchar \u015awiata Junior\u00f3w (Turku, Finlandia) \u2013 19. miejsce; Puchar Europy Kadet\u00f3w (Klagenfurt, Austria) \u2013 10. miejsce indywidualnie i 2. dru\u017cynowo (Polska); II PP Jun. M\u0142. (Gliwice) \u2013 1. miejsce; III PP Jun. M\u0142. (Wroc\u0142aw) \u2013 1. miejsce; II PP Jun. (Gliwice) \u2013 2. miejsce; III PP Jun. (Rybnik) \u2013 3. miejsce; *2016 r.: Puchar Europy Kadet\u00f3w (Krak\u00f3w) \u2013 4. miejsce, Puchar \u015awiata Kadet\u00f3w (Bazylea, Szwajcaria) \u2013 23. miejsce, Mistrzostwa Europy Kadet\u00f3w (Nowy Sad, Serbia) \u2013 br\u0105zowy medal, XXII OOM (Olsztyn) \u2013 srebrny medal, Turniej z cyklu: Puchar Polski Junior\u00f3w (Radlin) \u2013 1. miejsce, Zawody z cyklu Puchar \u015awiata Junior\u00f3w (Ryga, \u0141otwa) \u2013 5. miejsce; Turniej z cyklu: Puchar Polski Junior\u00f3w (Gliwice) \u2013 3. miejsce, Turniej z cyklu: Puchar Polski Junior\u00f3w (Rybnik) \u2013 3. miejsce;\u00a0 *2017 r.: Mistrzostwa \u015awiata Junior\u00f3w (P\u0142owdiw, Bu\u0142garia) \u2013 srebrny medal dru\u017cynowo (Polska); Puchar Polski Junior\u00f3w \u2013 1. Miejsce; *2018 r.: Puchar \u015awiata Junior\u00f3w (Heraklion, Grecja) \u2013 srebrny medal dru\u017cynowo (Polska); Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w (Piekary \u015al\u0105skie) \u2013 srebrny medal indywidualnie; *2019 r.: Puchar \u015awiata Junior\u00f3w U-20 (Bazylea, Szwajcaria) \u2013 z\u0142oty medal dru\u017cynowo (Polska); MP Junior\u00f3w (Radlin) – br\u0105zowy medal; Mistrzostwa Europy Junior\u00f3w (Fogia, W\u0142ochy) – z\u0142oty medal dru\u017cynowo; MP Senior\u00f3w (Krak\u00f3w) – 6. miejsce indywidualnie i srebrny medal dru\u017cynowo (w zespole Cracovia 1906); *2020 r.: Mistrzostwa Polski do lat 23 (Cz\u0119stochowa) – srebrny medal indywidualnie (w barwach KS Cracovia 1906 Krak\u00f3w).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBLI\u0143SKA-KASPRZAK BO\u017bENA BEATA<\/strong>, urodzona 18 IV 1966 r. w Mielcu, c\u00f3rka Bronis\u0142awa i Zofii z domu Le\u015bniak. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego, matur\u0119 zda\u0142a w 1985 r. Uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Ekonomicznym UMCS w Lublinie, a nast\u0119pnie studia podyplomowe z zakresu integracji europejskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W 2008 r. otworzy\u0142a przew\u00f3d doktorski na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Odby\u0142a sta\u017ce naukowe i zawodowe m.in. w University of Minnesota w USA, Scottish Agricultural College w Wielkiej Brytanii, Uniwersity College Cork w Irlandii oraz w Dziale Audytu \u015arodk\u00f3w Wsp\u00f3lnej Polityki Rolnej w Dyrekcji Generalnej Rolnictwa Komisji Europejskiej. By\u0142a ekspertem Parlamentarnego Zespo\u0142u ds. Absorpcji Funduszy UE oraz mi\u0119dzynarodowych projekt\u00f3w doradczych. Uzyska\u0142a certyfikat zarz\u0105dzania projektami Prince 2. Jest autork\u0105 publikacji z zakresu rolnictwa, rozwoju obszar\u00f3w wiejskich oraz wykorzystania funduszy europejskich. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1992 r. w Instytucie Ekonomii Rolnictwa i Agrobiznesu Akademii Rolniczej w Lublinie. W latach 1995-1996 by\u0142a doradc\u0105 w firmie konsultingowej Ernst & Young, a w latach 1997-1998 pracowa\u0142a w ameryka\u0144skich programach pomocowych wspieraj\u0105cych rolnictwo. Od 1999 r. do 2001 r. jako pracownik Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi bra\u0142a udzia\u0142 w przygotowaniu Programu SAPARD. W 2001 r. przenios\u0142a si\u0119 do Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa i zajmowa\u0142a si\u0119 m.in. przygotowaniem do akredytacji dla Programu SAPARD, zarz\u0105dzaniem projektami PHARE oraz wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z instytucjami UE i krajowymi podmiotami zaanga\u017cowanymi w procesie integracji europejskiej. W latach 2005-2009 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezesa ARiMR, a od 2009 r. do stycznia 2016 r. by\u0142a prezesem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsi\u0119biorczo\u015bci. Od 2009 r. jest przewodnicz\u0105c\u0105 kapitu\u0142y Konkursu \u201ePolski Produkt Przysz\u0142o\u015bci\u201d oraz polskim jurorem w konkursie European Business Awards. W 2010 r. zosta\u0142a wybrana do Zarz\u0105du The European Network of Innovation Agencies (TAFTIE). Wyr\u00f3\u017cniona m.in. tytu\u0142em \u201eMenad\u017cera Roku 2010\u201d, Platynowym Laurem Umiej\u0119tno\u015bci i Kompetencji 2010, tytu\u0142em Menad\u017cera Administracji Roku 2011, umieszczeniem na li\u015bcie \u201e50 najbardziej wp\u0142ywowych kobiet w Polsce\u201d miesi\u0119cznika Home&Market (2008, 2009, 2010 i 2011), III lokat\u0105 w TOP50 kobiet menad\u017cerek tygodnika \u201eWprost\u201d oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 Zwi\u0105zku Bank\u00f3w Polskich. Po odej\u015bciu z PARP pracuje w Biznes Center Club (minister ds. przedsi\u0119biorczo\u015bci i innowacyjno\u015bci w Gospodarczym Gabinecie Cieni) i pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa zarz\u0105du firmy doradczej Brad Management Consulting. W styczniu 2016 r.\u00a0 zosta\u0142a odwo\u0142ana z funkcji prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsi\u0119biorczo\u015bci. Jest ekspertem BCC ds. przedsi\u0119biorczo\u015bci, innowacyjno\u015bci i pomocy publicznej. Pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Fundacji Rozwoju Edukacji Mened\u017cerskiej SGH i pe\u0142nomocnika SGH.\u00a0 W 2024 r. powierzono jej funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Narodowego Centrum Bada\u0144 i Rozwoju. Jest ekspertem komisji oceniaj\u0105cych projekty, mentorem w konkursach dla projekt\u00f3w innowacyjnych i programach akceleracyjnych dla startup\u00f3w, cz\u0142onkiem kilku rad nadzorczych i rad uczelni oraz cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Europejskiego Stowarzyszenia Agencji Innowacyjno\u015bci (TAFTIE). Jest autork\u0105 publikacji naukowych i popularnonaukowych z zakresu wykorzystania funduszy europejskich dla rolnictwa i biznesu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBLI\u0143SKI RYSZARD<\/strong>, urodzony 20 VI 1963 r. w Mielcu, syn Bronis\u0142awa i Zofii z domu Le\u015bniak. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w), matur\u0119 zda\u0142 w 1984 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie (kierunek: administracja) i w 1990 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W czasie studi\u00f3w gra\u0142 w zespole pi\u0142ki r\u0119cznej UMCS i przyczyni\u0142 si\u0119 do dwukrotnego zdobycia wicemistrzostwa Polski uniwersytet\u00f3w. Jego praca magisterska zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona w og\u00f3lnopolskim konkursie prac magisterskich, organizowanym przez Instytut Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1990 r. jako sta\u017cysta w World Affairs Council \u2013 Seattle w Waszyngtonie, a kolejnymi stanowiskami by\u0142y: specjalista ds. kontroli jako\u015bci i przedstawiciel handlowy Heyco Molded Products \u2013 Kenilworth w New Jersey (USA, 1991-1993), Master General Partner Polon Investment Group \u2013 Clark w New Jersey (1993-1995), prezes Zarz\u0105du Grente Sp. z o.o., polsko-holenderska joint venture w Lublinie (1996-1997), dyrektor handlowy Grupy Rolimpex S.A. w Warszawie (1997-2000), cz\u0142onek zarz\u0105du \u2013 dyrektor handlowy Handlowy-Heller S.A. w Warszawie (2000-2006), cz\u0142onek zarz\u0105du \u2013 dyrektor handlowy ING Commercial Finance S.A. w Warszawie (od 2006) oraz prezes zarz\u0105du i dyrektor generalny ING Commercial Finance IFN S.A. w Bukareszcie. R\u00f3wnolegle doskonali\u0142 si\u0119 zawodowo, ko\u0144cz\u0105c szkolenia i kursy: \u201eTechnika i organizacja transakcji handlu zagranicznego\u201d w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie (1996), Warszawska Gie\u0142da Towarowa S.A. (uprawnienia brokera towarowego rynku got\u00f3wkowego, 1996), Management Program, Canadian International Management Institute\/Harvard School (2006) i University of Minnesota, Carlson School of Management, Minneapolis, Executive MBA Program, Master of Business Administration (2000). Jest cz\u0142onkiem Towarzystwa Kawaler\u00f3w Gutenberga \u2013 organizacji charytatywnej promuj\u0105cej czytelnictwo i dost\u0119p do kultury \u201ewysokiej\u201d dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprezesa Warszawskiego Stowarzyszenia Absolwent\u00f3w MBA. Po 2006 r. pe\u0142ni\u0142 funkcje: prezesa Zarz\u0105du (General Manager) w firmie ING COMMERCIAL FINANCE w Bukareszcie (2006-2008), wiceprezesa Zarz\u0105du i dyrektora handlowego w ING COMMERCIAL FINANCE POLSKA w Warszawie (2008-2009), cz\u0142onka Rady Nadzorczej w American School of Warshaw (2008-2010), doradcy Zarz\u0105du Polskiego Holdingu Rekrutacyjnego w Warszawie (2009-2010) oraz cz\u0142onka Zarz\u0105du (Commercial&Market Access Director) firmy JOHNSON&JOHNSON POLAND \u2013 Warszawa, Polska i kraje ba\u0142tyckie (2011-nadal). Ponadto jest wiceprezesem Zarz\u0105du Izby Gospodarczej POLMED.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUBOMIRSCY<\/strong>\u00a0(herbu \u015areniawa, Szreniawa), stary r\u00f3d rycerski zwi\u0105zany g\u0142\u00f3wnie z wojew\u00f3dztwem krakowskim, jeden z najbardziej znacz\u0105cych rod\u00f3w w Polsce w XVII i XVIII w. Za tw\u00f3rc\u0119 pot\u0119gi Lubomirskich uwa\u017ca si\u0119 Sebastiana (1546\u20131613) – kasztelana wojnickiego, starost\u0119 sandomierskiego (i kilku innych miast) oraz \u017cupnika krakowskiego. W 1616 r. jego syn Stanis\u0142aw naby\u0142 od Anny Ratowskiej (z Mieleckich, c\u00f3rki Hieronima) dobra rzemie\u0144sko\u2013rzochowskie i odt\u0105d do 1710 r. Lubomirscy byli ich w\u0142a\u015bcicielami; Stanis\u0142aw \u2013 do 1649 r., Aleksander (syn Stanis\u0142awa) \u2013 prawdopodobnie w latach 1649\u20131676, J\u00f3zef Karol \u2013 w latach 1676\u20131703 oraz J\u00f3zefa Maria (c\u00f3rka J\u00f3zefa Karola). W 1710 r. J\u00f3zefa Maria \u2013 c\u00f3rka J\u00f3zefa Karola \u2013 po\u015blubi\u0142a ksi\u0119cia Jana Sanguszk\u0119. Na skutek d\u0142ug\u00f3w, poczynionych przez kolejnego w\u0142a\u015bciciela \u2013 Janusza Aleksandra Sanguszk\u0119, ordynacja zosta\u0142a rozwi\u0105zana i w 1753 r. w\u0142a\u015bcicielem Rzemienia i Rzochowa sta\u0142 si\u0119 J\u00f3zef Lubomirski (podstoli litewski). Ten jednak sprzeda\u0142 wymienione dobra J\u00f3zefowi Antoniemu Lasockiemu, co by\u0142o ko\u0144cem zwi\u0105zk\u00f3w Lubomirskich z miastem Rzochowem i jego okolic\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUBOMIRSKI ALEKSANDER MICHA\u0141<\/strong>, herbu Szreniawa, urodzony w 1614 r., najstarszy syn Stanis\u0142awa i Zofii z Ostrogskich.\u00a0W 1642 r. otrzyma\u0142 od ojca Wi\u015bnicz oraz maj\u0105tki w wojew\u00f3dztwach: krakowskim, wo\u0142y\u0144skim i kijowskim. Pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji, m.in. koniuszego koronnego, wojewody krakowskiego oraz starosty sandomierskiego i kilku dalszych miast. Pos\u0142owa\u0142 na sejm w 1643 r., by\u0142 senatorem oraz komisarzem do ustanawiania nowych ce\u0142. W ramach wcze\u015bniej wymienionego podzia\u0142u w 1642 r. otrzyma\u0142 m.in. klucz rzemie\u0144sko-rzochowski. By\u0142 kolatorem ko\u015bcio\u0142a w Rzochowie. Zmar\u0142 w 1676 lub 1677 r. Spoczywa w Wi\u015bniczu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUBOMIRSKI J\u00d3ZEF<\/strong>, herbu Szreniawa, syn Jerzego Aleksandra i Joanny von Starzhausen, hrabia, podstoli litewski. W spadku otrzyma\u0142 m.in. maj\u0105tek szarogrodzki w wojew\u00f3dztwie podolskim i \u0141abu\u0144 w woj. wo\u0142y\u0144skim. Od 1753 r., w wyniku ugody zawartej w Kolbuszowej, zosta\u0142 w\u0142a\u015bcicielem m.in. Rzochowa. By\u0142 kolatorem ko\u015bcio\u0142a parafialnego i ko\u015bcio\u0142a szpitalnego \u015bw. Anny w Rzochowie, m.in. zapisa\u0142 mu grunt i ogr\u00f3d. Zmar\u0142 w 1755 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUBOMIRSKI J\u00d3ZEF KAROL<\/strong>, herbu Szreniawa, urodzony w 1638 r., syn Aleksandra Micha\u0142a i Tekli Heleny z Ossoli\u0144skich. By\u0142 koniuszym koronnym, a nast\u0119pnie marsza\u0142kiem nadwornym i marsza\u0142kiem wielkim koronnym oraz starost\u0105 sandomierskim i kilku innych miast. Z po\u0142\u0105czenia jego maj\u0105tku i posagu \u017cony \u2013 Teofili Ludwiki Zas\u0142awskiej, ostatniej w\u0142a\u015bcicielki fortun Ostrogskich\u00a0i Zas\u0142awskich, powsta\u0142a jedna z najwi\u0119kszych ordynacji w Koronie. Jedn\u0105 z jej cz\u0105stek by\u0142 maj\u0105tek rzemie\u0144sko\u2013rzochowski. W uniwersale (1694) J\u00f3zef Karol wzywa\u0142 ludno\u015b\u0107 do osiedlania si\u0119 w Rzochowie i jego rozbudowywania, a do mieszka\u0144c\u00f3w apelowa\u0142 o \u201epolepszanie stanu miasta\u201d. By\u0142 tak\u017ce kolatorem ko\u015bcio\u0142a w Rzochowie. Zmar\u0142 w 1702 lub 1703 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUBOMIRSKI STANIS\u0141AW<\/strong>, herbu Szreniawa, urodzony w 1583 r. w Wi\u015bniczu, syn Sebastiana i Anny z Branickich, pan na Wi\u015bniczu i Jaros\u0142awiu. W m\u0142odo\u015bci uczy\u0142 si\u0119 w kolegium jezuickim w Monachium, a p\u00f3\u017aniej we W\u0142oszech. Na pocz\u0105tku kariery ojciec (Sebastian) przekaza\u0142 mu cztery starostwa. Sam Stanis\u0142aw znacz\u0105co powi\u0119kszy\u0142 ten maj\u0105tek po \u015blubie z Zofi\u0105 Ostrogsk\u0105 w 1613 r., bowiem wnios\u0142a ona w posagu m.in. maj\u0105tki w wojew\u00f3dztwach ruskim i wo\u0142y\u0144skim. By\u0142 wojewod\u0105 krakowskim i ruskim oraz pozosta\u0142 starost\u0105 krakowskim i szeregu innych miast. Uczestniczy\u0142 (z w\u0142asnym wojskiem) w wyprawach wojennych. W 1621 r. pod Chocimiem, po \u015bmierci hetmana J. K. Chodkiewicza, powierzono mu dowodzenie wojskami polskimi i litewskimi. Zadanie to wype\u0142ni\u0142 wzorowo, bowiem ostatecznie zawarto z Turkami pok\u00f3j na korzystnych warunkach. W 1616 r. naby\u0142 od Anny Ratowskiej (z Mieleckich) dobra rzemie\u0144sko-rzochowskie oraz jedn\u0105 z trzech cz\u0119\u015bci Mielca. Dba\u0142 o ich bezpiecze\u0144stwo i dobre funkcjonowanie, m.in. w latach 1625\u20131638 przebudowa\u0142 zamek w Rzemieniu. By\u0142 tak\u017ce kolatorem ko\u015bcio\u0142a w Rzochowie. W 1629 r. odkupi\u0142 od Stadnickich maj\u0105tki w okolicach \u0141a\u0144cuta. W uznaniu zas\u0142ug w 1647 r. cesarz Ferdynand III nada\u0142 mu dziedziczny tytu\u0142 ksi\u0119cia \u015awi\u0119tego Cesarstwa Rzymskiego. Zmar\u0142 w 1649 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUBOS JERZY<\/strong>, urodzony 20 VII 1905 r. w Piekarach \u015al\u0105skich, syn Jana i Marii z domu Czempiel. Po studiach j\u0119zykowych na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim pracowa\u0142 jako nauczyciel w polskim gimnazjum w Bytomiu (1936-1939). Zna\u0142 kilka j\u0119zyk\u00f3w obcych, w tym niemiecki, grek\u0119 i \u0142acin\u0119. W czasie okupacji hitlerowskiej przebywa\u0142 w Mielcu u rodziny \u017cony (Eugenii ze \u015amia\u0142owskich). Nale\u017ca\u0142 do ruchu oporu, udziela\u0142 si\u0119 w pracach Rady G\u0142\u00f3wnej Opieku\u0144czej \u201eKonsum\u201d, m.in. w 1943 r. organizowa\u0142 pomoc wi\u0119\u017aniom w Pustkowie oraz w latach 1943-1944 wi\u0119\u017aniom i sierotom po wi\u0119\u017aniach politycznych. W ostatnich dniach okupacji hitlerowskiej (pocz\u0105tek sierpnia 1944 r.) uciekaj\u0105cy z Mielca Niemcy powierzyli mu funkcj\u0119 burmistrza. Po wej\u015bciu wojsk radzieckich chcia\u0142 zrezygnowa\u0107 z funkcji, ale odwi\u00f3d\u0142 go od tego komendant Obwodu AK Mielec (K. \u0141ubie\u0144ski) i decyzj\u0119 t\u0119 zatwierdzi\u0142 Delegat Rz\u0105du w Londynie (W. Lotz). Mimo bardzo trudnych warunk\u00f3w stara\u0142 si\u0119 przywraca\u0107 \u017cycie miasta do normalno\u015bci, m.in. uruchomi\u0142 szpital przy ul. H. Sienkiewicza i interweniowa\u0142\u00a0w sprawach zaopatrzenia miasta. W drugiej po\u0142owie sierpnia 1944 r. aresztowano go i wywieziono do Rzeszowa. Tam po przes\u0142uchaniach zosta\u0142 wypuszczony i mianowany przez wojewod\u0119 rzeszowskiego starost\u0105 mieleckim, ale ju\u017c 30 IX 1944 r., prawdopodobnie za sprzyjanie AK, usuni\u0119to go ze stanowiska. Wyjecha\u0142 na \u015al\u0105sk i w latach 1948-1955 oraz 1958-1969 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Mieszka I w Zawadzkiem. By\u0142 wybitnym dzia\u0142aczem o\u015bwiatowo\u2013kulturalnym, walczy\u0142 konsekwentnie i nieust\u0119pliwie o polsko\u015b\u0107 \u015al\u0105ska. Napisa\u0142 ksi\u0105\u017cki:\u00a0Dzieje Polskiego Gimnazjum w Bytomiu<\/em>\u00a0i\u00a0Zawadzkie \u2013 miasto w rozwoju<\/em>. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami pa\u0144stwowymi i resortowymi. W latach 1948-1955 i 1958-1969 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Mieszka I w Zawadzkiem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUBOWIECKI JAN,<\/strong>\u00a0inspektor szkolny okr\u0119gowy w Mielcu w ostatnich latach I wojny \u015bwiatowej i pierwszych latach po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci. By\u0142 cz\u0142onkiem Polskiej Rady Szkolnej Okr\u0119gowej w Mielcu od listopada 1918 r. W 1921 r. zosta\u0142 przeniesiony s\u0142u\u017cbowo do Tarnowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUCI\u0143SKI J\u00d3ZEF<\/strong>, mieszkaniec Mielca, uczestnik powstania styczniowego 1863 r., w bitwie pod Komarowem dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca w 1903 r. (?) Zmar\u0142 w 1906 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUDIAN PIOTR,<\/strong>\u00a0urodzony 19 VI 1915 r. w Mostach powiat ni\u017ca\u0144ski syn Franciszka i Marii. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y podstawowej w latach 30. odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Nie wiadomo, czy bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. i co robi\u0142 w czasie okupacji hitlerowskiej. Po wojnie by\u0142 funkcjonariuszem plac\u00f3wek bezpiecze\u0144stwa publicznego w Jarocinie, Rozwadowie, Jaros\u0142awiu, D\u0119bicy, Kro\u015bnie i Mielcu. W 1956 r. zosta\u0142 zwolniony ze s\u0142u\u017cby. W latach 1957-1959 ucz\u0119szcza\u0142 do Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej MPC w Mielcu i po jej uko\u0144czeniu z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin na czeladnika \u2013 tokarza. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. W 1960 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne z matur\u0105\u00a0 i uzyska\u0142 tytu\u0142 technika mechanika. W latach 1960-1970 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika referatu przemys\u0142u w Wydziale Przemys\u0142u i Handlu Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Od wrze\u015bnia 1970 r. do lipca 1973 r. by\u0142 kierownikiem Rzemie\u015blniczej Sp\u00f3\u0142dzielni Zaopatrzenia i Zbytu, a od lipca 1973 r. do wrze\u015bnia 1975 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowej\u201d w Mielcu. 2 I 1976 r. przeszed\u0142 do Wojew\u00f3dzkiej Us\u0142ugowej Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy Oddzia\u0142 w Mielcu na stanowisko kierownika us\u0142ug. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 pracowa\u0142 w zak\u0142adach prywatnych. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami pa\u0144stwowymi i resortowymi. Zmar\u0142 29 VI 1999 r. pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUDIAN TOMASZ<\/strong>, urodzony 22 I 1974 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Danuty z domu Reichel. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107 elektryczna i elektroniczna automatyka przemys\u0142owa). Po maturze w 1994 r. podj\u0105\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej (specjalno\u015b\u0107: in\u017cynieria materia\u0142owa). W 1996 r., podczas studi\u00f3w otrzyma\u0142 stypendium DAAD (Deutscher Akademischer Austauschdienst) w BTU Cottbus (Niemcy). W 1997 r. rozpocz\u0105\u0142 studia na BTU Cottbus (Niemcy) w zakresie budowy maszyn i w 1999 r. otrzyma\u0142 stypendium z Volkswagen AG, Studentische Talentbank w Wolfsburgu (Niemcy). Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w w 2004 r. otrzyma\u0142 niemiecki tytu\u0142 in\u017cynierski (Dipl.-Ing.) i w latach 2004-2008 by\u0142 pracownikiem naukowym Instytutu Materia\u0142oznawstwa i In\u017cynierii Materia\u0142owej na TU Clausthal (Niemcy). W 2009 r. uzyska\u0142 doktorat na podstawie rozprawy\u00a0Oberfl\u00e4cheneigenschaften und Erm\u00fcdungsverhalten ausgew\u00e4hlter Aluminium- und Titanlegierungen nach Variation des \u00dcberdeckungsgrades beim Verfestigungsstrahlen (W\u0142asno\u015bci powierzchni i cechy zm\u0119czeniowe wybranych stop\u00f3w aluminium i tytanu po \u015brutowaniu umocnieniowym z wariacj\u0105 stopnia pokrycia powierzchni).<\/em>\u00a0Od 2009 r. jest pracownikiem OSK\u2013Kiefer GmbH, Oberfl\u00e4chen\u2013und Strahltechnik (Niemcy).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUDNO\u015a\u0106 MIELCA<\/strong>; niemal przez ca\u0142\u0105 histori\u0119 miasta (do ko\u0144ca 2000 r.) liczba ludno\u015bci ros\u0142a, za\u015b nieliczne okresowe spadki wynika\u0142y g\u0142\u00f3wnie z tragicznych skutk\u00f3w dzia\u0142a\u0144 wojennych, kt\u00f3re przetacza\u0142y si\u0119 przez Mielec i okolic\u0119. Rozw\u00f3j ilo\u015bciowy ludno\u015bci kszta\u0142towa\u0142 si\u0119 nast\u0119puj\u0105co (dane zaokr\u0105glone do pe\u0142nych dziesi\u0105tek): XVI w. \u2013 800, 1662 r. \u2013 460 (po \u201epotopie\u201d szwedzkim i najazdach Rakoczego), 1777 r. \u2013 2 200, 1799 r. \u2013 2 950, 1807 r. \u2013 3 030, 1853 r. \u2013 3 500, 1871 r. \u2013 4 244, 1878 \u2013 4 177, 1895 r. \u2013 4 733, 1901 r. \u2013 4 980, 1913 r. \u2013 6 135, 1921 r. \u2013 8 500, 1937 r. \u2013 9 500, 1939 r. \u2013 12 500, 1942\/1943 \u2013 14.486, 1944 r. \u2013 9.064 (po II wojnie \u015bwiatowej i okupacji hitlerowskiej), 1946 r. \u2013 8 270, 1950 r. \u2013 9 300, 1955 r. \u2013 18 730, 1960 r. \u2013 22 315, 1965 \u2013 25 028, 1970 r.\u00a0\u2013 26 930, 1975 r. \u2013 34 910, 1980 r. \u2013 43 140, 1985 r. \u2013 54 400 (po przy\u0142\u0105czeniu Wojs\u0142awia, Rzochowa, Smoczki i Mo\u015bcisk), 1992 r. \u2013 63 660, 1998 r. \u2013 64 970, 2000 r. \u2013 64 250, 2002 r. \u2013 61 464, 2005 \u2013 61 241.\u00a0Wed\u0142ug GUS – Stan na 31 XII 2006 r.<\/strong>\u00a0– Ludno\u015b\u0107 og\u00f3\u0142em: 61 116,\u00a0w tym 29 532 m\u0119\u017cczyzn i 31 584 kobiet, czyli 107 kobiet na 100 m\u0119\u017cczyzn. G\u0119sto\u015b\u0107 zaludnienia \u2013 1 303 os\u00f3b na 1 km2. W wieku: przedprodukcyjnym \u2013 12 193 os\u00f3b (5 960 kobiet), produkcyjnym – 40 235 (19 969), poprodukcyjnym \u2013 8 288 (5 655). Ludno\u015b\u0107\u00a0w wieku nieprodukcyjnym na 100 os\u00f3b w wieku produkcyjnym \u2013 51,9. Ruch naturalny: ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 373, urodzenia \u017cywe \u2013 520, zgony \u2013 397 (w tym 9 niemowl\u0105t). Przyrost naturalny \u2013 123, na 1000 ludno\u015bci \u2013 2,0. Migracje wewn\u0119trzne i zagraniczne: nap\u0142yw\u00a0\u2013 482, w tym z zagranicy \u2013 73, odp\u0142yw \u2013 820, w tym za granic\u0119 \u2013 220. Saldo migracji – -338. Ilo\u015b\u0107 pracuj\u0105cych (w firmach zatrudniaj\u0105cych 10 i wi\u0119cej os\u00f3b) \u2013 22 905, w tym 9 164 kobiety. Przeci\u0119tne wynagrodzenie (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 2 230,13 z\u0142. Bezrobotni zarejestrowani \u2013 3 323, w tym kobiet \u2013 2 103.\u00a0*Stan na 31 XII 2010 r.<\/strong>\u00a0Ludno\u015b\u0107 og\u00f3\u0142em: 60 743, w tym 29 259 m\u0119\u017cczyzn i 31 484 kobiet, czyli 107,6 kobiet na 100 m\u0119\u017cczyzn. G\u0119sto\u015b\u0107 zaludnienia \u2013 1 295 os\u00f3b na 1 km2. W wieku: przedprodukcyjnym\u00a0\u2013 10 788 (w tym 5 265 kobiet), produkcyjnym \u2013 40 137 (19 574), poprodukcyjnym \u2013 9 818 (6 645). Ludno\u015b\u0107 w wieku nieprodukcyjnym na 100 os\u00f3b w wieku produkcyjnym \u2013 51,3. Ruch naturalny: ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 372, urodzenia \u017cywe \u2013 583, zgony \u2013 438 (w tym 3 niemowl\u0119ta). Przyrost naturalny \u2013 145, na 1000 ludno\u015bci \u2013 2,4. Migracje wewn\u0119trzne i zagraniczne: nap\u0142yw \u2013 494, w tym z zagranicy \u2013 73, odp\u0142yw \u2013 695, w tym za granic\u0119 \u2013 61. Saldo migracji \u2013 -201. Ilo\u015b\u0107 pracuj\u0105cych (w firmach zatrudniaj\u0105cych 10 i wi\u0119cej os\u00f3b) \u2013 24 063, w tym 9 618 kobiet. Przeci\u0119tne wynagrodzenie (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 2 902,92 z\u0142. Bezrobotni zarejestrowani \u2013 3 733, w tym 2 033 kobiet.\u00a0*Stan na 31 XII 2013 r.<\/strong>\u00a0– Ludno\u015b\u0107 og\u00f3\u0142em: 61 096, w tym 29 497 m\u0119\u017cczyzn i 31 599 kobiet, czyli 107,1 kobiet na 100 m\u0119\u017cczyzn. G\u0119sto\u015b\u0107 zaludnienia \u2013 1 303 os\u00f3b na 1 km2. W wieku: przedprodukcyjnym \u2013 10 193 (w tym 4 964 kobiet), produkcyjnym \u2013 39 574 (18 971), poprodukcyjnym \u2013 11 329 (7 664). Ludno\u015b\u0107 w wieku nieprodukcyjnym na 100 os\u00f3b w wieku produkcyjnym \u2013 54,4. Ruch naturalny: ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 275, urodzenia \u017cywe \u2013 551, zgony \u2013 473 (w tym 3 niemowl\u0119ta). Przyrost naturalny \u2013 78, na 1000 ludno\u015bci \u2013 1,3. \u00a0Ilo\u015b\u0107 pracuj\u0105cych (w firmach zatrudniaj\u0105cych 10 i wi\u0119cej os\u00f3b) \u2013 27 004, w tym 11 932 kobiet. Bezrobotni z\u2013 3 306, w tym kobiet \u2013 1675. Przeci\u0119tne wynagrodzenie (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 3 329,68 z\u0142. stopa bezrobocia (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 11,9. Migracje wewn\u0119trzne (powiat mielecki, w tym Mielec): nap\u0142yw \u2013 577, odp\u0142yw \u2013 681, saldo -104.\u00a0*Stan na 31 XII 2016 r.<\/strong>\u00a0– Ludno\u015b\u0107 og\u00f3\u0142em: 60 504, w tym 29 185 m\u0119\u017cczyzn i 31 319 kobiet, czyli 107,3 kobiet na 100 m\u0119\u017cczyzn. G\u0119sto\u015b\u0107 zaludnienia – 1 290 os\u00f3b na 1 km2. W wieku: przedprodukcyjnym – 10 184 (w tym 4 957 kobiet), produkcyjnym – 37 124 os\u00f3b (kobiet – 17 493), poprodukcyjnym – 13 320 os\u00f3b (8 926 kobiet).\u00a0\u00a0Ludno\u015b\u0107 w wieku nieprodukcyjnym na 100 os\u00f3b w wieku produkcyjnym \u2013 63,3. Ruch naturalny: ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 295, urodzenia \u017cywe \u2013 572, zgony \u2013 518 (w tym 1 niemowl\u0119). Przyrost naturalny \u2013 110, na 1000 ludno\u015bci \u2013 1,8. \u00a0Ilo\u015b\u0107 pracuj\u0105cych (w firmach zatrudniaj\u0105cych 10 i wi\u0119cej os\u00f3b) \u2013 28 316, w tym 12 610 kobiet. Bezrobotni \u2013 2 112, w tym kobiet \u2013 1 113. Przeci\u0119tne wynagrodzenie (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 3 699,88 z\u0142. stopa bezrobocia (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 7,4 %. Migracje wewn\u0119trzne (powiat mielecki, w tym Mielec): nap\u0142yw \u2013 506, odp\u0142yw \u2013 633, saldo -127. *Stan na 31 XII 2017 r.<\/strong>\u00a0– Ludno\u015b\u0107 og\u00f3\u0142em: 60 628, w tym 29 252 m\u0119\u017cczyzn i 31 376 kobiet, czyli 107,3 kobiet na 100 m\u0119\u017cczyzn. G\u0119sto\u015b\u0107 zaludnienia – 1 293 os\u00f3b na 1 km2. W wieku: przedprodukcyjnym – 10 066 (w tym 4 897 kobiet), produkcyjnym – 37 619 os\u00f3b (kobiet – 17 796), poprodukcyjnym – 12 819 os\u00f3b (8 626 kobiet).\u00a0\u00a0Ludno\u015b\u0107 w wieku nieprodukcyjnym na 100 os\u00f3b w wieku produkcyjnym \u2013 60,8. Ruch naturalny: ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 320, urodzenia \u017cywe \u2013 598, zgony \u2013 488 (w tym 0 niemowl\u0105t). Przyrost naturalny \u2013 54.\u00a0 Ilo\u015b\u0107 pracuj\u0105cych (w firmach zatrudniaj\u0105cych 10 i wi\u0119cej os\u00f3b) \u2013 29 282, w tym 13 363 kobiety. Bezrobotni \u2013 1 601, w tym kobiet \u2013 862. Przeci\u0119tne wynagrodzenie (powiat mielecki, w tym Mielec) \u20134 000,53 z\u0142. stopa bezrobocia (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 … Migracje wewn\u0119trzne (powiat mielecki, w tym Mielec): nap\u0142yw \u2013 1 170, odp\u0142yw \u2013 1 312, saldo -142. *Stan na 31 XII 2019 r.<\/strong>\u00a0– Ludno\u015b\u0107 og\u00f3\u0142em: 60 323, w tym 29 041 m\u0119\u017cczyzn i 31 282 kobiet, czyli 107 kobiet na 100 m\u0119\u017cczyzn. G\u0119sto\u015b\u0107 zaludnienia – 1 283 os\u00f3b na 1 km2. W wieku: przedprodukcyjnym – 10 294 (w tym 4 996 kobiet), produkcyjnym – 35 802 os\u00f3b (kobiet – 16 823), poprodukcyjnym – 14 227 os\u00f3b (9 463 kobiet).\u00a0\u00a0Ludno\u015b\u0107 w wieku nieprodukcyjnym na 100 os\u00f3b w wieku produkcyjnym \u2013 68,49. Ruch naturalny: ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 274, urodzenia \u017cywe \u2013 593, zgony \u2013 569 (w tym 2 niemowl\u0119ta). Przyrost naturalny \u2013 24.\u00a0 Ilo\u015b\u0107 pracuj\u0105cych (w firmach zatrudniaj\u0105cych 10 i wi\u0119cej os\u00f3b) \u2013 b.d., w tym b.d. kobiet. Bezrobotni \u2013 1297, w tym kobiet \u2013 b.d. Przeci\u0119tne wynagrodzenie (powiat mielecki, w tym Mielec) \u20134 000,53 z\u0142. stopa bezrobocia (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 … Migracje wewn\u0119trzne (Mielec): nap\u0142yw \u2013 477, odp\u0142yw \u2013 710, saldo -233.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nalezy nadmieni\u0107, \u017ce dane z ewidencji ludno\u015bci prowadzonej przez Urz\u0105d Miejski w Mielcu odbiegaj\u0105 nieco od danych GUS. W ewidencji znajduj\u0105 si\u0119 dane tylko tych os\u00f3b, kt\u00f3re wykona\u0142y obowi\u0105zek meldunkowy. Wg ewidencji w 2016 r. w Mielcu mieszka\u0142o 59 629 os\u00f3b, w 2017 r. – 59 242, w 2018 r. – 58 805 a w 2019 r. – 58 417.<\/p>\r\n

Stan na dzie\u0144 31 XII 2020 r.<\/strong> (opracowane na podstawie raportu Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu): ludno\u015b\u0107 og\u00f3\u0142em \u2013 60\u00a0075, w tym 28\u00a0895 m\u0119\u017cczyzn i 31\u00a0180 kobiet, czyli 107 kobiet na 100 m\u0119\u017cczyzn. W wieku: przedprodukcyjnym – 10 268 (w tym 4 998 kobiet), produkcyjnym – 35 144 os\u00f3b (kobiet – 16 460), poprodukcyjnym – 14 663 os\u00f3b (kobiet – 9 722).\u00a0Ruch naturalny: ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 226, urodzenia \u017cywe \u2013 502, zgony \u2013 590 (w tym 1 niemowl\u0119). Przyrost naturalny -88.\u00a0Bezrobotni \u2013 1696. Przeci\u0119tne wynagrodzenie (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 . stopa bezrobocia (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 … Migracje wewn\u0119trzne (Mielec): nap\u0142yw \u2013 324 , odp\u0142yw \u2013 552, Saldo migracji -228. Migracje zewn\u0119trzne (Mielec): imigracja \u2013 20, emigracja \u2013 9, saldo – +11.<\/p>\r\n

Stan na dzie\u0144 31 XII 2022 r.<\/strong> (opracowane na podstawie raportu Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu): ludno\u015b\u0107 og\u00f3\u0142em \u2013 57 363, 104 kobiety na 100 m\u0119\u017cczyzn. W wieku: przedprodukcyjnym – 9 747, produkcyjnym – 32 744, poprodukcyjnym – 14 872. Ruch naturalny: ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 229, urodzenia \u017cywe \u2013 466, zgony \u2013 618. Przyrost naturalny -152. Bezrobotni \u2013 1 150. Przeci\u0119tne wynagrodzenie (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 . stopa bezrobocia (powiat mielecki, w tym Mielec) \u2013 … Migracje wewn\u0119trzne (Mielec): nap\u0142yw \u2013 300 , odp\u0142yw \u2013 621, saldo migracji -321. Migracje zewn\u0119trzne (Mielec): imigracja \u2013 37, emigracja \u2013 13, saldo – +24. Saldo og\u00f3lne –\u00a0 -297.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LUDOWY KLUB SPORTOWY T\u0118CZA<\/strong>, klub sportowy dzia\u0142aj\u0105cy w Mielcu od maja 1959 r. do po\u0142owy lat 90., jeden z najbardziej zas\u0142u\u017conych dla Mielca i powiatu mieleckiego. Powsta\u0142 z inicjatywy J\u00f3zefa W\u00f3jtowicza \u2013 przewodnicz\u0105cego Rady Powiatowej Zrzeszenia Ludowe Zespo\u0142y Sportowe w Mielcu w celu skoordynowania wyczynowej dzia\u0142alno\u015bci Ludowych Zespo\u0142\u00f3w Sportowych w powiecie mieleckim i doskonalenia sportowego utalentowanej m\u0142odzie\u017cy (g\u0142\u00f3wnie wiejskiej). Pocz\u0105tkowo przyj\u0105\u0142 nazw\u0119 Ludowy Zesp\u00f3\u0142 Sportowy T\u0119cza i posiada\u0142 sekcj\u0119 lekkoatletyki, ale z powodu braku osobowo\u015bci prawnej napotyka\u0142 na liczne trudno\u015bci w funkcjonowaniu. Aby uzyska\u0107 osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105 19 I 1962 r. odby\u0142o si\u0119 zebranie za\u0142o\u017cycielskie Ludowego Klubu Sportowego T\u0119cza, przyj\u0119to statut i wybrano nowe w\u0142adze klubu. 10 VII 1962 r. Urz\u0105d Spraw Wewn\u0119trznych PWRN w Rzeszowie wpisa\u0142 LKS T\u0119cz\u0119 do rejestru stowarzysze\u0144 i zwi\u0105zk\u00f3w. Patronat nad klubem obj\u0119\u0142y Powiatowy Zwi\u0105zek Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni i Wielobran\u017cowa Sp\u00f3\u0142dzielnia \u201ePok\u00f3j\u201d. W 1962 r. powsta\u0142y kolejne sekcje: podnoszenia ci\u0119\u017car\u00f3w, pi\u0142ki r\u0119cznej kobiet i m\u0119\u017cczyzn oraz koszyk\u00f3wki kobiet. Klub liczy\u0142 w\u00f3wczas 102 cz\u0142onk\u00f3w. Rozwini\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z wieloma szko\u0142ami, wyszukuj\u0105c w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy sportowe talenty. Nie maj\u0105c w\u0142asnej bazy, trenowano na obiektach FKS Stal i Gryf oraz w szkolnych salach gimnastycznych. W 1965 r. z patronatu zrezygnowa\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielnia \u201ePok\u00f3j\u201d, a nowym opiekunem zosta\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielnia Oszcz\u0119dno\u015bciowo \u2013 Po\u017cyczkowa. W latach 1965-1967 zmieniono organizacj\u0119 klubu. Sekcj\u0119 podnoszenia ci\u0119\u017car\u00f3w przekazano pod opiek\u0119 Radzie Powiatowej LZS, dru\u017cyn\u0119 pi\u0142ki r\u0119cznej kobiet – Pa\u0144stwowemu Technikum Rolniczemu w Rzemieniu, a najlepszych pi\u0142karzy r\u0119cznych do coraz silniejszej sekcji w \u201eStali\u201d Mielec. Pozostawiono sekcj\u0119 lekkoatletyczn\u0105 i zesp\u00f3\u0142 koszyk\u00f3wki kobiet. W celu spopularyzowania klubu zorganizowano szereg imprez, w tym widowiskow\u0105 sztafet\u0119 na trasie Mielec \u2013 Rzesz\u00f3w z okazji XX \u2013 lecia pionu CRS. Mimo coraz wy\u017cszego poziomu sportowego SOP zrezygnowa\u0142a z patronatu i jedynym opiekunem pozosta\u0142 PZGS. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 praca T\u0119czy spowodowa\u0142a, \u017ce w 1970 r. powierzono jej rol\u0119 klubu wojew\u00f3dzkiego LZS w lekkoatletyce (koszyk\u00f3wka kobiet zosta\u0142a rozwi\u0105zana), a z biegiem lat zwi\u0119kszano pomoc finansow\u0105 (nigdy jednak niewystarczaj\u0105c\u0105 i nieproporcjonaln\u0105 do osi\u0105ganych wynik\u00f3w). Jako klub wojew\u00f3dzki T\u0119cza by\u0142a organizatorem wielu masowych zawod\u00f3w lekkoatletycznych, m. in. w 1974 r. przeprowadzono Biegi Prze\u0142ajowe im. Gen. Waltera w Jab\u0142onkach oraz Biegi Prze\u0142ajowe w Lesku, Ropczycach i Kolbuszowej, a w 1976 r. \u2013 \u201eOlimpijski Alert M\u0142odzie\u017cy\u201d i \u201eOlimpijski start\u201d (w ramach XII Alertu ZHP). Po rozwi\u0105zaniu powiatu i powiatowych zwi\u0105zk\u00f3w \u2013 nowym opiekunem zosta\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielnia K\u00f3\u0142ek Rolniczych w Mielcu, a wspiera\u0142y j\u0105 (w niewielkim zakresie) inne zak\u0142ady zwi\u0105zane z rolnictwem i wsi\u0105 oraz Zrzeszenie LZS. Niewielkie \u015brodki finansowe otrzymywano z bud\u017cetu wojew\u00f3dzkiego i Gminy Mielec (wiejskiej). Mimo trudnej sytuacji organizacyjnej i finansowej osi\u0105gano bardzo dobre wyniki. Celowa\u0142y w tym chodziarki, kt\u00f3re w latach 80. stanowi\u0142y czo\u0142\u00f3wk\u0119 krajow\u0105, zdobywa\u0142y liczne medale Mistrzostw Polski i reprezentowa\u0142y kraj na zawodach mi\u0119dzynarodowych. T\u0119cza by\u0142a tak\u017ce organizatorem wielu presti\u017cowych zawod\u00f3w w chodzie sportowym, m.in. kilkakrotnie w ramach Grand Prix Polski z udzia\u0142em najlepszych polskich chodziarek i chodziarzy oraz renomowanych zawodnik\u00f3w zagranicznych. Trasa chodu bieg\u0142a z regu\u0142y ulicami Starego Mielca w pobli\u017cu stadionu Gryfa (p\u00f3\u017aniej MOSiR). Taka sytuacja trwa\u0142a a\u017c do po\u0142\u0105czenia LKS T\u0119cza z reaktywowanym Towarzystwem Gimnastycznym Sok\u00f3\u0142 w Mielcu. W rezultacie tej fuzji LKS T\u0119cza sta\u0142 si\u0119 jedn\u0105 z sekcji Soko\u0142a, kt\u00f3ry \u2013 jako klub miejski \u2013 korzysta\u0142 ze \u015brodk\u00f3w finansowych Gminy Miejskiej Mielec. W po\u0142owie lat 90. zrezygnowano z dwucz\u0142onowej nazwy klubu, ko\u0144cz\u0105c tym chlubn\u0105 histori\u0119 LKS T\u0119cza.\u00a0Koszyk\u00f3wka (kobiety) Sekcja powsta\u0142a z rozwi\u0105zanej w 1961 r. dru\u017cyny MKS Gryf i uczestniczy\u0142a w rozgrywkach klasy A. Jej trenerem by\u0142 Marian Mazur \u2013 nauczyciel wychowania fizycznego w Liceum Pedagogicznym w Mielcu i trener klasy II. Sk\u0142ad zespo\u0142u tworzy\u0142y uczennice Liceum Pedagogicznego. W 1963 r., po zdobyciu 1. miejsca, koszykarki T\u0119czy awansowa\u0142y do ligi okr\u0119gowej i z regu\u0142y plasowa\u0142y si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce (m.in. 3. miejsce w 1965 r. i 1969 r. oraz 2. w 1970. r.). Mimo coraz lepszych wynik\u00f3w trener M. Mazur zrezygnowa\u0142 z pracy w klubie w 1970 r. i zesp\u00f3\u0142 zosta\u0142 rozwi\u0105zany. Istotn\u0105 przyczyn\u0105 by\u0142o tak\u017ce zako\u0144czenie dzia\u0142alno\u015bci przez Liceum Pedagogiczne (1970).\u00a0Lekkoatletyka Pierwsza, posiadaj\u0105ca wiele sukces\u00f3w i do ko\u0144ca dzia\u0142alno\u015bci klubu bardzo aktywna sekcja. Jej trenerem – przez ca\u0142y okres funkcjonowania \u2013 by\u0142 J\u00f3zef W\u00f3jtowicz. W 1959 r., po zdobyciu 2. miejsca w klasie A, awansowa\u0142a do ligi okr\u0119gowej. Mimo wielu dobrych indywidualnych wynik\u00f3w, dru\u017cynowo nie by\u0142a w stanie pokona\u0107 silnych klub\u00f3w wspieranych przez du\u017ce przedsi\u0119biorstwa (w tym Stal Mielec). By\u0142a natomiast najlepsza w\u015br\u00f3d klub\u00f3w LZS\u2013owskich w wojew\u00f3dztwie i licz\u0105c\u0105 si\u0119 w tym zrzeszeniu\u00a0w kraju. (Pozycj\u0119 t\u0119 utrzymano do ko\u0144ca dzia\u0142alno\u015bci, zdobywaj\u0105c wiele medali i czo\u0142owych miejsc w mistrzostwach Polski Zrzeszenia LZS.) Czo\u0142\u00f3wk\u0119 klubow\u0105 stanowili w\u00f3wczas: Halina Macha\u0142a (sprinty, skok w dal), W\u0142adys\u0142awa Szeliga (400 i 800 m), Krystyna Pola\u0144ska (sprinty), Maria Ragan (sprinty), Krystyna Sobieszcza\u0144ska (skok wzwy\u017c), Halina Cie\u015bla i Henryka Konieczna (rzuty) oraz Stanis\u0142aw Kucharski (sprinty) i Julian Hajduk (400 m). W1962 r. w tabelach 100 najlepszych w Polsce w poszczeg\u00f3lnych konkurencjach zawodniczki T\u0119czy znalaz\u0142y si\u0119 na 11 pozycjach i podobne osi\u0105gni\u0119cia notowano w nast\u0119pnych latach. W 1965 r. H. Macha\u0142a, K. Pola\u0144ska i M. Ragan zosta\u0142y powo\u0142ane na zgrupowanie kadry narodowej w sprintach. Sporym indywidualnym sukcesem H. Macha\u0142y by\u0142y zwyci\u0119stwa w biegu na 100 m (12,4 sek.) i skoku w dal (5,95 m) w czasie Centralnej Spartakiady Wsi (Pozna\u0144, 1966).\u00a0W 2. po\u0142. lat 60. do grupy wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 zawodniczek i zawodnik\u00f3w do\u0142\u0105czyli: Kazimiera Chlebowska (sprinty), Janina Partyka (biegi \u015brednie i d\u0142ugie), Maria Ginalska (rzuty), Tadeusz Sasor (biegi \u015brednie), Jan Tyniec (biegi d\u0142ugie), J\u00f3zef Zaskalski (sprinty) i Adam Dziekan (biegi d\u0142ugie). W 1969 r. sukcesem by\u0142o uplasowanie si\u0119 H. Macha\u0142y na 4. miejscu w tabeli 100 najlepszych w Polsce w skoku w dal (6,00 m). W latach 70. sekcja rozwin\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 i pomna\u017ca\u0142a sukcesy. Pojawi\u0142y si\u0119 kolejne talenty, m.in. Anna W\u00f3jtowicz (sprinty), Gra\u017cyna Soja, Ewa Warzecha i Bogumi\u0142a Betlej, (biegi \u015brednie), Halina Tokarz i Barbara Saj (skoki), Olga Krzemi\u0144ska, Olga Soja, Maria Dudek, Bo\u017cena Stachura i Alicja Popek (rzuty) Maria \u017bak (oszczep), Jan Dziekan, Bogus\u0142aw P\u0142askonka i Jerzy Raczek (biegi \u015brednie), Marian Taran (biegi d\u0142ugie), Kazimierz Dziekan (skok w dal), Stanis\u0142aw Pawlik (rzut m\u0142otem). W 1971 r. na Og\u00f3lnopolskiej Spartakiadzie M\u0142odzie\u017cy w Chorzowie J\u00f3zef Sza\u0142adyga wywalczy\u0142 srebrny medal w biegu na 1500 m, a Bogus\u0142aw P\u0142askonka by\u0142 czwarty na dystansie 1500 m. Wydarzeniem roku by\u0142 udzia\u0142 B. P\u0142askonki w reprezentacji Polski junior\u00f3w na dystansie 2 km z przeszkodami w meczu Polska \u2013 Rumunia \u2013 NRD. W kadrze narodowej seniorek znalaz\u0142y si\u0119: K. Chlebowska, K. Pola\u0144ska i O. Soja, a do kadry junior\u00f3w powo\u0142ano \u2013 obok P\u0142askonki \u2013 Jerzego Raczka. W kolejnych latach kilkoro starszych zawodnik\u00f3w zako\u0144czy\u0142o wyczynowe uprawianie sportu, a spora grupa przenios\u0142a si\u0119 do innych klub\u00f3w. Nie brakowa\u0142o jednak sukces\u00f3w, zw\u0142aszcza w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych, m.in. zdobywano medale na Igrzyskach M\u0142odzie\u017cy Szkolnej i czo\u0142owe lokaty w biegach prze\u0142ajowych. Od po\u0142owy lat 70. czo\u0142owymi zawodniczkami w wojew\u00f3dztwie by\u0142y: Anna W\u00f3jtowicz i Krystyna Hajduk (sprinty), Gra\u017cyna Madura i Anna Ba\u0142uszy\u0144ska (biegi \u015brednie i d\u0142ugie), Gra\u017cyna Paw\u0142owska (skok w dal) oraz Olga Kopka, Alicja Popek, Wies\u0142awa Bartnik, Teresa \u015apiewak i Stanis\u0142awa Bundyra (rzuty), a w\u015br\u00f3d m\u0119\u017cczyzn \u2013 Stanis\u0142aw Cudo (rzuty). Na pocz\u0105tku lat 80. trener J. W\u00f3jtowicz zdecydowanie zmieni\u0142 kierunek dzia\u0142alno\u015bci sekcji, przestawiaj\u0105c j\u0105 na specjalizacj\u0119 w zakresie chodu sportowego kobiet \u2013 konkurencji s\u0142abo dot\u0105d rozpowszechnionej w Polsce. Ju\u017c po kilku latach rezultaty tego eksperymentu by\u0142y bardzo dobre. Ukszta\u0142towa\u0142a si\u0119 grupa zawodniczek, kt\u00f3ra ju\u017c w po\u0142owie lat 80. zdominowa\u0142a kobiecy ch\u00f3d sportowy w kraju. By\u0142y to: Gra\u017cyna Madura, Kazimiera Mr\u00f3z (p\u00f3\u017aniej Mosio), Wies\u0142awa Pogoda, Renata Rog\u00f3\u017c, Katarzyna Wujko, El\u017cbieta Lasota, Jolanta Merklinger, Beata Betlej, J\u00f3zefa Szypu\u0142a, Marzena M\u0105dra, Ma\u0142gorzata Kamuda, Lucyna Jaskot i Edyta Pluta. Liderk\u0105 grupy by\u0142a K. Mr\u00f3z (Mosio), kt\u00f3ra sze\u015bciokrotnie wywalczy\u0142a tytu\u0142 mistrzyni Polski, wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142a w reprezentacji Polski, m.in. w Pucharach \u015awiata (1983, 1989) oraz kilkana\u015bcie razy ustanawia\u0142a rekordy Polski. Mistrzostwo Polski seniorek zdoby\u0142a tak\u017ce Renata Rog\u00f3\u017c (10 km, 1986), a ponadto wywalczono kilka medali i wiele czo\u0142owych lokat. R\u00f3wnie imponuj\u0105cy by\u0142 dorobek w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych. Zar\u00f3wno w kategorii seniorek jak i juniorek corocznie powo\u0142ywano do kadry narodowej po kilka zawodniczek. T\u0119cza organizowa\u0142a szereg zawod\u00f3w (w tym z cyklu Grand Prix PZLA) z udzia\u0142em czo\u0142\u00f3wki krajowej kobiet i m\u0119\u017cczyzn, z regu\u0142y na ulicach osiedla J. Kili\u0144skiego z met\u0105 przy wej\u015bciu na stadion MKS Gryf. Oryginaln\u0105 form\u0105 upami\u0119tniania wa\u017cnych wydarze\u0144 z historii Polski by\u0142y sztafety do Miejsc Pami\u0119ci Narodowej, w kt\u00f3rych obok zawodniczek i zawodnik\u00f3w T\u0119czy brali udzia\u0142 m\u0142odzi sportowcy z miejscowo\u015bci, przez kt\u00f3re przebiega\u0142a sztafeta. W 1992 r. po\u0142\u0105czono LKS T\u0119cz\u0119 z reaktywowanym Towarzystwem Gimnastycznym Sok\u00f3\u0142 i nadano now\u0105 nazw\u0119 Sok\u00f3\u0142 \u2013 T\u0119cza Mielec, a w po\u0142owie lat 90. s\u0142owo T\u0119cza zosta\u0142o usuni\u0119te z nazwy klubu. Wed\u0142ug statystyk klubowych lekkoatleci LKS w latach 1983-1991 zdobyli w Mistrzostwach Polski w r\u00f3\u017cnych kategoriach wiekowych 36 medali, w tym: 10 z\u0142otych, 15 srebrnych i 11 br\u0105zowych.\u00a0Zdobywcy medali Mistrzostw Polski senior\u00f3w: *1983 r. (HMP, Zabrze) \u2013 Kazimiera Mr\u00f3z, srebrny, ch\u00f3d 5 km, (Bydgoszcz) \u2013 K. Mr\u00f3z, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km; *1984 (HMP, Zabrze) \u2013 K. Mr\u00f3z, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km, (Mielec) \u2013 K. Mr\u00f3z, srebrny, ch\u00f3d 10 km, (Sopot) \u2013 K. Mr\u00f3z, srebrny, ch\u00f3d 5 km; *1985 (HMP, Zabrze)\u2013 K. Mr\u00f3z , z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km, (Bydgoszcz) \u2013 K. Mr\u00f3z, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km; * 1986 (HMP, Zabrze) \u2013 K. Mr\u00f3z, srebrny, ch\u00f3d 5 km, (Grudzi\u0105dz) \u2013 K. Mr\u00f3z, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km, (Stalowa Wola) \u2013 Rog\u00f3\u017c, z\u0142oty, ch\u00f3d 10 km, *1988 (Grudzi\u0105dz) \u2013 K. Mosio (Mr\u00f3z), z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km, * 1989 (HMP, Zabrze) \u2013 K. Mosio, z\u0142oty, ch\u00f3d 3 km, (Sopot) \u2013 K. Mosio, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km, z\u0142oty, ch\u00f3d 10 km; *1991 (Kielce) \u2013 K. Mosio, br\u0105zowy, ch\u00f3d 10 km, (Sopot) \u2013 K. Mosio, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km; *1992 (HMP, Spa\u0142a) \u2013 K. Mosio, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km, (Sopot) \u2013 K. Mosio, srebrny, ch\u00f3d 5 km; *1993 (HMP, Spa\u0142a) \u2013 K. Mosio, br\u0105zowy, ch\u00f3d 3 km; *1994 (Pi\u0142a) \u2013 K. Mosio, br\u0105zowy, ch\u00f3d 10 km.\u00a0Zdobywcy medali M\u0142odzie\u017cowych Mistrzostw Polski: *1984 (Stargard Szczeci\u0144ski) \u2013 K. Mr\u00f3z, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km;*1986 (Pozna\u0144)\u00a0\u2013 R. Rog\u00f3\u017c, srebrny, ch\u00f3d 5 km; *1987 (Bia\u0142ystok) \u2013 R. Rog\u00f3\u017c, z\u0142oty, ch\u00f3d 5 km.\u00a0Zdobywcy medali Mistrzostw Polski junior\u00f3w (Igrzysk M\u0142odzie\u017cy Szkolnej, Og\u00f3lnopolskiej Spartakiady M\u0142odzie\u017cy): *1971 \u2013 J\u00f3zef Sza\u0142adyga, srebrny, bieg 1500 m, *1972 – Boles\u0142aw Szkotnicki, br\u0105zowy, bieg 2 km; *1982 (Pozna\u0144) \u2013 K. Mr\u00f3z, srebrny, ch\u00f3d 5 km; *1983 (Wroc\u0142aw) \u2013 K. Mr\u00f3z, srebrny, ch\u00f3d 5 km; *1984 (HMPJ, Zabrze) \u2013 R. Rog\u00f3\u017c, srebrny, ch\u00f3d 3 km, (Pozna\u0144) \u2013 R. Rog\u00f3\u017c, br\u0105zowy, ch\u00f3d 5 km; *1985 (Rzesz\u00f3w) \u2013 R. Rog\u00f3\u017c, srebrny, ch\u00f3d 5 km.\u00a0Reprezentanci Polski senior\u00f3w: K. Mr\u00f3z (Mosio), R. Rog\u00f3\u017c, B. Betlej.\u00a0Reprezentanci Polski junior\u00f3w: B. Betlej, B. P\u0142askonka, R. Rog\u00f3\u017c.\u00a0Pi\u0142ka r\u0119czna (kobiety) Sekcj\u0119 przej\u0119to w 1962 r. od MKS Gryf Mielec. Jej sk\u0142ad niemal w komplecie stanowi\u0142y uczennice Liceum Pedagogicznego w Mielcu. Trenerem by\u0142 Jan Soli\u0144ski (trener klasy II, nauczyciel chemii w Liceum Pedagogicznym w Mielcu). Dru\u017cyna startowa\u0142a w mistrzostwach wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego i w latach 1963-1966 corocznie zdobywa\u0142a 1. miejsce. Kwalifikowa\u0142a si\u0119 ka\u017cdorazowo do rozgrywek o wej\u015bcie do I ligi pa\u0144stwowej, ale nie uda\u0142o si\u0119 jej uzyska\u0107 awansu. Czo\u0142owymi zawodniczkami by\u0142y: Wanda Mr\u00f3z, Urszula Mr\u00f3z, Wanda Fiejdasz, Genowefa Saj, Henryka Konieczna, Halina Macha\u0142a, Maria Ragan i Krystyna Pola\u0144ska. Po wyje\u017adzie z Mielca Jana Soli\u0144skiego oraz uko\u0144czeniu liceum i podj\u0119ciu pracy nauczycielskiej przez czo\u0142owe zawodniczki \u2013 zesp\u00f3\u0142 zdekompletowa\u0142 si\u0119 i sekcja zosta\u0142a rozwi\u0105zana. Pozosta\u0142e trenuj\u0105ce zawodniczki przekazano do LZS Technik Rzemie\u0144 (przy Pa\u0144stwowym Technikum Rolniczym), trenowanego przez J\u00f3zefa Ptasznika.\u00a0Pi\u0142ka r\u0119czna (m\u0119\u017cczy\u017ani) Sekcj\u0119 przej\u0119to w 1962 r. od MKS Gryf Mielec. Trenerem zespo\u0142u by\u0142 Jan Soli\u0144ski. Trzon dru\u017cyny stanowili: J\u00f3zef Konieczny, Ryszard Dutkiewicz, Tadeusz Maziarski, Kazimierz Tylko i Henryk Trojanowski. W latach: 1962, 1964 i 1965 wywalczono w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim 1. miejsce, ale nie uda\u0142o si\u0119 awansowa\u0107 do I ligi pa\u0144stwowej. Po utworzeniu silnej sekcji pi\u0142ki r\u0119cznej w Stali Mielec (trenuj\u0105cej w nowo wybudowanej hali sportowej) \u2013 najlepsi zawodnicy T\u0119czy przeszli do tego klubu,\u00a0a w 1966 r. przekazano Stali ca\u0142\u0105 sekcj\u0119.\u00a0Podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w Sekcja powsta\u0142a w 1962 r. Mimo trudnych warunk\u00f3w treningowych i du\u017cej konkurencji, w mistrzostwach okr\u0119gu rzeszowskiego w 1962 r. wywalczono dru\u017cynowo 2. miejsce, a w 1963 r. \u2013 1. W sukcesie tym najwi\u0119kszy udzia\u0142 mieli: Jan Bobulski, Eugeniusz Gawry\u015b, Jan Gawry\u015b, Edward Maryniak, J\u00f3zef Pszeniczny i Franciszek Turakiewicz. Od 1964 r. sekcja prze\u017cywa\u0142a coraz wi\u0119ksze k\u0142opoty organizacyjne i w 1967 r. zosta\u0142a przekazana do Rady Powiatowej Zrzeszenia LZS Mielec.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Prezesi Klubu: Edward Czerw (1959-1962), Stanis\u0142aw Wery\u0144ski (1962-1965), Adam Bro\u017conowicz (1965-1969), Stanis\u0142aw B\u0142achowicz (1969-1973), Stanis\u0142aw St\u0105por (1973-1974), Zbigniew Gajda (1974-1983?), Stanis\u0142aw Tomaszewski (1983?-1987), Tadeusz Tomczyk (1987-1992).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"LUPA TADEUSZ WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 17 VII 1937 r. w Mielcu \u2013 Cyrance, syn Jana i J\u00f3zefy z domu Lonczak. Absolwent Technikum Mechanicznego MPM w Mielcu, matura w 1955 r. Od 1951 r. trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105\u00a0w Stali Mielec i gra\u0142 w dru\u017cynie junior\u00f3w, a nast\u0119pnie senior\u00f3w. W WSK Mielec (Wydzia\u0142 P\u0142azowo\u2013Konstrukcyjny) zosta\u0142 zatrudniony jeszcze przed zdaniem matury, bowiem zapotrzebowanie na absolwent\u00f3w TM by\u0142o w\u00f3wczas bardzo du\u017ce. W latach 1957\u20131959 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w KBW Ziemi Rzeszowskiej w Rzeszowie i gra\u0142 w WKS Walter Rzesz\u00f3w (III i II liga). Powr\u00f3ci\u0142 do pracy w WSK i w latach 1959\u20131982 pracowa\u0142 jako konstruktor, starszy konstruktor i konstruktor\u2013specjalista. Zdoby\u0142 te\u017c uprawnienia mechanika lotniczego w zakresie obs\u0142ugi naziemnej samolotu An-2 (specjalno\u015b\u0107 \u2013 elektro-radio). R\u00f3wnocze\u015bnie kontynuowa\u0142 karier\u0119 sportow\u0105 jako obro\u0144ca w II\u2013ligowym zespole Stali Mielec, kt\u00f3ry w 1960 awansowa\u0142 do I ligi. W rozgrywkach I-ligowych (dwa sezony) wyst\u0105pi\u0142 w 29 meczach i strzeli\u0142 1 bramk\u0119. Po spadku do II ligi pozosta\u0142 w dru\u017cynie\u00a0i gra\u0142 do 1967 r. Po spadku do III ligi przeszed\u0142 z kilkoma innymi zawodnikami Stali do Gryfa Mielec (liga okr\u0119gowa) i w 1972 r. zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105. Od 1966 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 trenersk\u0105 (spo\u0142eczn\u0105) z grupami m\u0142odzie\u017cowymi Stali, a od 1971 r. z juniorami Gryfa (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) i prowadzi\u0142 j\u0105 do 1995 r. W 1978 r. uko\u0144czy\u0142 studia na AWF w Warszawie (kierunek trenersko-nauczycielski), uzyskuj\u0105c tytu\u0142y magistra i trenera pi\u0142ki no\u017cnej II klasy. Od 1982 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel wychowania fizycznego w Zasadniczej Szkole Budowlanej w Chorzelowie, przekszta\u0142conej p\u00f3\u017aniej na Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Budowlanych w Mielcu. Pasjonowa\u0142 si\u0119 turystyk\u0105. By\u0142 cz\u0142onkiem PTTK od 1962 r. Zdoby\u0142 uprawnienia organizatora turystyki PTTK i sprawowa\u0142 opiek\u0119 nad Szkolnym Ko\u0142em Krajoznawczo-Turystycznym w ZSB. Przez szereg lat organizowa\u0142 letnie obozy wypoczynkowe dla m\u0142odzie\u017cy mieleckich szk\u00f3\u0142 w Gda\u0144sku i Sopocie oraz uczestniczy\u0142 z m\u0142odzie\u017c\u0105 w imprezach ZM PTTK w Mielcu i Og\u00f3lnopolskich Rajdach M\u0142odzie\u017cy Szk\u00f3\u0142 Budowlanych. W 1999 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I stopnia z zakresu wychowania fizycznego (IKNiBO Rzesz\u00f3w). Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 2002 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PZPN, Honorow\u0105 Odznak\u0105 PTTK, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony w pracy PTTK w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy\u201d i Z\u0142ot\u0105 Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 FKS PZL-Stal Mielec z okazji 50-lecia Klubu. Zmar\u0142 10 XII 2017 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

LWOWSKA (ULICA)<\/strong>, ulica (666 m) na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Powsta\u0142a w 2. po\u0142. XIX w., w czasie intensywnej zabudowy terenu przy ul. T. Ko\u015bciuszki, ale status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a prawdopodobnie dopiero po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci. W czasie okupacji hitlerowskiej nosi\u0142a nazw\u0119 PIUS XI STRASSE. W marcu 1950 r. MRN zmieni\u0142a nazw\u0119 ulicy na KAROLA MARKSA, a 28 II 1990 r. tak\u017ce MRN przywr\u00f3ci\u0142a jej pierwsz\u0105 nazw\u0119 \u2013 LWOWSKA. Do 1976 r. \u0142\u0105czy\u0142a ul. T. Ko\u015bciuszki z ul. Wolno\u015bci, ale po wykonaniu w 1977 r. przed\u0142u\u017cenia ul. H. Sienkiewicza w kierunku Wojs\u0142awia zosta\u0142a rozdzielona na dwie oddzielne cz\u0119\u015bci. Pierwsza biegnie od ul. T. Ko\u015bciuszki do ul. Wojs\u0142awskiej (po\u0142o\u017conej wy\u017cej), krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ul. W. Potockiego. Znajduj\u0105 si\u0119 przy niej m.in. budynek PZU i Przedszkole Miejskie nr 2 (dawniej Ochronka Si\u00f3str J\u00f3zefitek) oraz posesje prywatne. Druga cz\u0119\u015b\u0107 rozpoczyna bieg od ul. Wolno\u015bci i ko\u0144czy si\u0119 na skarpie ul. Wojs\u0142awskiej, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ul. Ma\u0142\u0105. Adres tej cz\u0119\u015bci posiadaj\u0105 wy\u0142\u0105cznie posesje prywatne. Obie cz\u0119\u015bci maj\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki po obu stronach.\u00a0Nazwa ulicy LWOWSKA upami\u0119tnia wieloletnie zwi\u0105zki Mielca z Lwowem, a zw\u0142aszcza w czasach rozbior\u00f3w Polski, kiedy Lw\u00f3w by\u0142 stolic\u0105 Galicji i ostoj\u0105 polsko\u015bci. Jeszcze dzi\u015b niema\u0142o dzisiejszych mieszka\u0144c\u00f3w Mielca ma silne zwi\u0105zki ze Lwowem, bowiem tam urodzili si\u0119, mieszkali, zdobywali wykszta\u0142cenie lub pracowali. W 2001 r. i 2005 r. przeprowadzono remonty obu cz\u0119\u015bci, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki betonowej.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

LABORATORIUM FRAKCJONOWANIA OSOCZA SP. Z O.O., firma utworzona przez \u201eNedepol\u201d Sp. z o.o. z siedzib\u0105 w Warszawie. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci w SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 23 X 1996 r. Mia\u0142a produkowa\u0107 medyczne preparaty krwiopochodne i osoczopodobne dla lecznictwa zamkni\u0119tego, w ramach realizacji mi\u0119dzynarodowego programu osi\u0105gania samowystarczalno\u015bci pa\u0144stw w produkcji tego rodzaju lek\u00f3w. Wybudowano obiekt […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-66","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/66","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=66"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/66\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=66"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=66"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=66"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}