{"id":62,"date":"2022-11-27T19:04:13","date_gmt":"2022-11-27T18:04:13","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=62"},"modified":"2026-01-22T08:59:58","modified_gmt":"2026-01-22T07:59:58","slug":"litera-j","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=62","title":{"rendered":"Litera J"},"content":{"rendered":"\r\n

\"\"JAB\u0141O\u0143SKA BARBARA ALICJA (z domu DUSZKIEWICZ), <\/strong>urodzona 23 VI 1986 r. w Kolbuszowej, c\u00f3rka Micha\u0142a i Marii z domu Ochalik. Absolwentka III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (profil j\u0119zykowy) ZST w Mielcu z matur\u0105 w 2005 r. W latach 2005-2010 pracowa\u0142a jako animatorka zabaw dzieci\u0119cych, prowadz\u0105ca zaj\u0119cia umuzykalniaj\u0105ce i pracownik przedszkola prywatnego w Krakowie. W tym czasie uko\u0144czy\u0142a studia pedagogiczne (specjalno\u015b\u0107: pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna) na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Kolejnymi miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y: Szko\u0142a Podstawowa nr w Nowym Targu, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej (2010-2011)\u00a0 oraz Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 w Maliniu, powiat mielecki,\u00a0 nauczyciel (2011-2017). R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe: w zakresie organizacji i zarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105 w Zamiejscowym Wydziale Ekonomii w Mielcu Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie (2014 r.), w zakresie edukacji i rehabilitacji os\u00f3b z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105 (oligofrenopedagogika) na Wydziale Pedagogiki i Nauk o Zdrowiu w Wy\u017cszej Szkole Biznesu i Przedsi\u0119biorczo\u015bci (2016 r.) oraz w zakresie pedagogiki szkolnej na tym samym wydziale WSBiP w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim (2020 r.). Ponadto w 2015 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny z zakresu terapii pedagogicznej w Krakowskim Instytucie Rozwoju Edukacji. Aktualnie ko\u0144czy studia podyplomowe z zakresu pedagogiki specjalnej. W 2017 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej im. \u015bw. Andrzeja Boboli w Borkach Nizi\u0144skich, powiat mielecki. W 2020 r. koordynowa\u0142a procedur\u0119 nadania tej szkole patrona \u015bw. Andrzeja Bobol\u0119, sztandaru i hymnu. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci charytatywnej, m.in. dla chorego dziecka. Popularyzowa\u0142a DKMS (mi\u0119dzynarodowe centrum dawc\u00f3w szpiku kostnego), m.in. poprzez festyny rodzinne w Maliniu (2012-2017). Od 2017 r. jest aktork\u0105 Teatru Rozmaito\u015bci w Mielcu, gra\u0142a w sztukach: Ciotka<\/em> i Pigmalion<\/em> oraz widowisku muzycznym Baw si\u0119 razem z nami<\/em>. Od 2022 r. \u015bpiewa w Grupie Wokalnej Summer Voice przy SCK w Mielcu. Gra na gitarze klasycznej i ukulele \u2013 gitarze hawajskiej, prowadzi zaj\u0119cia muzyczne dla uczni\u00f3w. Od 7. roku \u017cycia pasjonuje si\u0119 te\u017c jazd\u0105 konn\u0105. W wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 2024-2029.\u00a0<\/p>\r\n

JAB\u0141O\u0143SKA MARIA<\/strong>, urodzona 14 IX 1929 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Antoniny z Gorlach\u00f3w. W 1948 r. uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwowe Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i zda\u0142a egzaminy maturalne. Studia wy\u017csze odby\u0142a na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1952 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra filozofii. Od 1953 r. pracowa\u0142a w mieleckim szkolnictwie \u015brednim jako nauczycielka biologii, najpierw w Technikum Administracyjno-Handlowym (1953) i Technikum Mechanicznym MPC (1953-1954), a od 1954 r. w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO im. S. Konarskiego). Okresowo i w niepe\u0142nym wymiarze godzin zatrudniona by\u0142a w Liceum Medycznym. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w 1985 r. po 32 latach nieprzerwanej pracy pedagogicznej. W tym okresie zorganizowa\u0142a szkoln\u0105 pracowni\u0119 biologiczn\u0105 i dba\u0142a o jej wyposa\u017cenie. Przygotowywa\u0142a uczni\u00f3w do olimpiad biologicznych i studi\u00f3w wy\u017cszych, w tym medycznych. Wielu z jej wychowank\u00f3w zosta\u0142o cenionymi specjalistami. Prowadzi\u0142a m.in. ko\u0142o Ligi Ochrony Przyrody oraz zesp\u00f3\u0142 szkoleniowy nauczycieli przyrody i chemii. Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (1975) oraz Nagrod\u0105 Specjaln\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania \u201eza wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktycznej i wychowawczej\u201d (1983). Zmar\u0142a 27 III 1996 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAB\u0141O\u0143SKI JAN<\/strong>, urodzony 7 X 1892 r. w Mielcu, syn Antoniego i Jadwigi z Muszy\u0144skich. Absolwent c.k. Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1914 r. W czasie I wojny \u015bwiatowej walczy\u0142 w armii austriackiej, m.in. na froncie w\u0142oskim. Jesieni\u0105 1918 r. otrzyma\u0142 urlop i ju\u017c do wojska nie powr\u00f3ci\u0142. W 1922 r. uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Handlow\u0105 i Wy\u017cszy Naukowy Kurs Sp\u00f3\u0142dzielczy przy Studium Rolniczym w Krakowie. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracowa\u0142 w Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym w Mielcu, m.in. na stanowisku zast\u0119pcy dyrektora. W latach 1945-1948 by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du (kasjerem-skarbnikiem) Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eKonsum\u201d w Mielcu, a w latach 1948-1950 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du (sekretarzem) nowo utworzonej Powszechnej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w w Mielcu. Przez kilka lat uczy\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum Handlowym w Mielcu (nazwa tej szko\u0142y zmienia\u0142a si\u0119). Zmar\u0142 8 XI 1962 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JACEK JERZY ADAM<\/strong>, urodzony 24 XII 1953 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Stanis\u0142awy z Ryniewicz\u00f3w. W 1972 r. uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105 w Mielcu. Od 1969 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec. Trenowa\u0142 biegi i skok wzwy\u017c w Stali Mielec. Po uko\u0144czeniu ZSP odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do pracy w WSK. By\u0142 \u015blusarzem i blacharzem w prototypowni Zak\u0142adu Do\u015bwiadczalnego, a p\u00f3\u017aniej w O\u015brodku Bada\u0144 Rozwojowych (OBR i OBR SK). W latach 1982-1997 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 mistrza, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na rent\u0119. Od 1972 r. jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi; w latach 1972-2000 odda\u0142 29.250 ml krwi. Nale\u017cy do Klubu HDK im. J. Aleksandrowicza przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Odznakami Honorowymi PCK IV i III stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JACEK WOJCIECH<\/strong>, urodzony 7 IV 1900 r. w Czajkowej, powiat mielecki, syn Kazimierza i Zofii. Uczy\u0142 si\u0119 w Szkole Przemys\u0142owej uzupe\u0142niaj\u0105cej w Mielcu. W 1918 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem POW w Mielcu, a pod koniec roku ochotniczo zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do s\u0142u\u017cby wojskowej w 9 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w w D\u0119bicy. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-ukrai\u0144skiej i polsko-bolszewickiej (1918-1920) jako \u017co\u0142nierz w szwadronie karabin\u00f3w maszynowych. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych pozosta\u0142 w macierzystym pu\u0142ku i w 1922 r. otrzyma\u0142 mianowanie na \u00a0podoficera zawodowego. W 1925 r. zosta\u0142 tytularnym wachmistrzem i szefem pu\u0142kowej szko\u0142y podoficerskiej. W 1926 r. przebywa\u0142 czasowo w Obozie Szkolnym Kawalerii w Grudzi\u0105dzu, a w 1928 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 wachmistrza rzeczywistego. Po powrocie do d\u0119bickiego pu\u0142ku pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcje szefa szwadronu karabin\u00f3w maszynowych, zast\u0119pcy dow\u00f3dcy plutonu i dow\u00f3dcy plutonu karabin\u00f3w maszynowych. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. i poleg\u0142 19 IX w Sierakowie. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu w Laskach. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921, Medalem X-lecia Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci oraz Br\u0105zowym i Srebrnym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JACHOREK JAN,<\/strong> urodzony 20 XI 1909 r. w Cz\u0119stocicach ko\u0142o Ostrowca \u015awi\u0119tokrzyskiego, syn Piotra i Anny z domu Lizak. Od 16 XI 1932 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w Policji Pa\u0144stwowej. Pierwsz\u0105 plac\u00f3wk\u0105 by\u0142 posterunek w Czerminie, powiat mielecki, a 15 II 1933 r. zosta\u0142 przeniesiony do Mielca. Za ofiarno\u015b\u0107 w ratowaniu ludzi i ich dobytku w czasie wielkiej powodzi w lipcu 1934 r. zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony pochwa\u0142\u0105 komendanta wojew\u00f3dzkiego Policji Pa\u0144stwowej w Krakowie. W 1935 r. uko\u0144czy\u0142 z wynikiem bardzo dobrym kurs w Normalnej Szkole Fachowej dla Szeregowych Policji Pa\u0144stwowej w Mostach Wielkich. Z dniem 26 VIII 1937 r. przeniesiono go do Wydzia\u0142u III Komendy G\u0142\u00f3wnej w Warszawie. W 1938 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 starszego posterunkowego. W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. zosta\u0142 ewakuowany z grup\u0105 policjant\u00f3w warszawskich w kierunku wschodnim. Po agresji wojsk sowieckich na wschodnie ziemie Polski (17 IX 1939 r.) zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli i uwi\u0119ziony w obozie NKWD w Ostaszkowie. W kwietniu 1940 r. zosta\u0142 zamordowany w wi\u0119zieniu w Twerze, a potwierdzeniem tego jest zamieszczenie jego nazwiska na li\u015bcie wywozowej nr 023\/3 z dnia 10 IV 1940 r. Pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje. Po\u015bmiertnie odznaczony Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (9 XI 2007 r.) i mianowany na stopie\u0144 aspiranta. Upami\u0119tniony tabliczkami memoratywnymi w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie, Muzeum Katy\u0144skim w Cytadeli Warszawskiej i na \u015acianie Katy\u0144skiej w Mielcu. Ponadto wymieniony jest na tablicy pomnika Katy\u0144skiego w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim. W tym\u017ce mie\u015bcie przy Publicznym Gimnazjum nr 1 w 2010 r. posadzono po\u015bwi\u0119cony mu Katy\u0144ski D\u0105b Pami\u0119ci.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JACHYRA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 14 VII 1932 r. w Cmolasie, pow. kolbuszowski, syn Franciszka i Anieli z Czachor\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Kolbuszowej i zda\u0142 matur\u0119 w 1951 r. W latach szkolnych zajmowa\u0142 si\u0119 modelarstwem szybowcowym, m.in. zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza okr\u0119gu i wywalczy\u0142 3. miejsce na Og\u00f3lnopolskich Zawodach Modeli Szybowc\u00f3w w Poznaniu. Latem 1951 r. pracowa\u0142 w junackiej S\u0142u\u017cbie Pracy w Kopalni \u201eBarbara\u201d w Bytomiu, a jesieni\u0105 rozpocz\u0105\u0142 studia na Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej. Uko\u0144czy\u0142 je w 1955 r. z tytu\u0142em in\u017cyniera lotnictwa, a nast\u0119pnie otrzyma\u0142 nakaz pracy w WSK Mielec. Pracowa\u0142 jako: in\u017cynier kontroli, starszy in\u017cynier kontroli, starszy konstruktor, konstruktor asortymentowy, zast\u0119pca g\u0142\u00f3wnego konstruktora, kierownik Odlewni, kierownik Zak\u0142adowego O\u015brodka Informacji Techniczno-Ekonomicznej, kierownik Dzia\u0142u Wynalazczo\u015bci, starszy technolog, g\u0142\u00f3wny specjalista d\/s prognozowania i specjalista konstruktor. W latach 1956-1958 by\u0142 szefem grupy projektant\u00f3w i konstruktorem prowadz\u0105cym projekt samolotu szkolno-treningowego PZL M-2, opracowa\u0142 (wsp\u00f3lnie z grup\u0105 in\u017cynier\u00f3w lotnictwa) projekt samolotu szkolno-treningowego PZL M-4 \u201eTarpan\u201d, a nast\u0119pnie projekty wst\u0119pne samolot\u00f3w M-5, M-7 i innych samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnego rodzaju. Ponadto w latach 70. pracowa\u0142 dodatkowo jako wyk\u0142adowca w Instytucie Techniki Lotniczej i Hydroaerodynamiki Wydzia\u0142u MEiL Politechniki Warszawskiej, a tak\u017ce okresowo pracowa\u0142 jako rzeczoznawca O\u015brodka Rzeczoznawstwa i Post\u0119pu Organizacyjno-Technologicznego SIMP OW NOT w Rzeszowie. Intensywnie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119 \u2013 w latach 70. i 80. uko\u0144czy\u0142 kilka kurs\u00f3w III stopnia. By\u0142 cz\u0142onkiem Aeroklubu Mieleckiego. Zdoby\u0142 uprawnienia pilota samolotowego i pilota szybowcowego. Bra\u0142 udzia\u0142 w r\u00f3\u017cnych formach dzia\u0142alno\u015bci Zak\u0142adowego Ko\u0142a PTTK i otrzyma\u0142 Srebrn\u0105 Odznak\u0105 PTTK. W 1981 r. zosta\u0142 wybrany do Rady Pracowniczej WSK i pe\u0142ni\u0142 w niej funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego. Od 1 VI 1983 r. do 21 III 1992 r. pracowa\u0142 na Kubie w ramach delegacji s\u0142u\u017cbowej PHZ \u201ePEZETEL\u201d, WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i OBR SK w Mielcu. Z dniem 1 IX 1992 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. W po\u0142owie lat 90. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprezesa \u201ePZL-Mielec\u201d d. o. Brasil. Wsp\u00f3lnie z Edwardem Kozio\u0142em przygotowa\u0142 organizacyjne i techniczne uruchomienie produkcji samolotu \u201eDromader\u201d w brazylijskim mie\u015bcie Anapolis, ale do realizacji tego przedsi\u0119wzi\u0119cia nie dosz\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JACKOWSKI NORBERT JERZY<\/strong>, urodzony 7 I 1979 r. w Mielcu, syn Jerzego i Heleny z domu Piekarz. Absolwent Technikum Budowlanego (specjalno\u015b\u0107: budownictwo) w Mielcu. W czasach szkolnych gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 siatkow\u0105 i uczestniczy\u0142 w wielu turniejach, m.in. w p\u00f3\u0142finale Mistrzostw Polski Junior\u00f3w M\u0142odszych w Stalowej Woli (1997). Po maturze, kt\u00f3r\u0105 zda\u0142 w 1999 r., zosta\u0142 zatrudniony w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym SA. w Mielcu na stanowisku majstra budowy, a nast\u0119pnie jako technik budowy, asystent kierownika projektu i kosztorysant rob\u00f3t budowlanych (VIII 1999 \u2013 VIII 2001 r. i X 2001 \u2013 IX 2003 r.). Od XI 2003 r. do II 2014 r. pracowa\u0142 w LSMW Sp. z o.o. Total Life Science Solutions Oddzia\u0142 w Polsce (p\u00f3\u017aniej M+W Process Industries Sp. z o.o. Oddzia\u0142 w Polsce) na stanowiskach: asystent kierownika budowy, kierownik projektu, kierownik budowy i specjalista ds. BHP. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Prawa (kierunek: administracja) Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie i w 2005 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra, a p\u00f3\u017aniej podj\u0105\u0142 studia na Wydziale Budownictwa i Architektury (kierunek: budownictwo, specjalno\u015b\u0107: technologia i organizacja budownictwa) Politechniki Lubelskiej w Lublinie i uko\u0144czy\u0142 je w 2014 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. Uzyska\u0142 te\u017c uprawnienia budowlane wykonawcze, m.in do kierowania robotami budowlanymi bez ogranicze\u0144 w specjalno\u015bci konstrukcyjno-budowlanej. Od XI 2012 do XII 2014 r. pracowa\u0142 w FHU MEGARON Tomasz Kornak w Mielcu na stanowiskach: kierownika budowy, kierownika projektu i kosztorysanta, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do M+W Proces Industries Sp. z o.o. Oddzia\u0142 w Polsce i by\u0142 kierownikiem budowy oraz koordynatorem rob\u00f3t budowlanych. Od IV 2015 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naczelnika Wydzia\u0142u Inwestycji, Transportu i Gospodarki Komunalnej Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu, a nastepnie zosta\u0142 przeniesiony do MOSiR, gdzie powierzono mu sprawy zwi\u0105zane z budow\u0105 nowej hali sportowo-widowiskowej. Jest cz\u0142onkiem Podkarpackiej Okr\u0119gowej Izby In\u017cynier\u00f3w Budownictwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JADACH WANDA (z domu MAZIARZ),<\/strong>\u00a0urodzona 14 VI 1965 r. w Mielcu, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Krystyny z Czerwi\u0144skich. Absolwentka Technikum Rolniczego w Rzemieniu. Po maturze w 1985 r. zosta\u0142a zatrudniona w Pa\u0144stwowej Komunikacji Samochodowej Oddzia\u0142 w Mielcu na stanowisku kasjera biletowego. Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y: Urz\u0105d Pracy w Mielcu (asystentka, 1993-1994), Korporacja LOBO w Mielcu (kadrowa, 1995-1997), Lobo-Mielec (kadrowa, 1997-2000) i Onduline w Mielcu (kadrowa, 2000-2005). W tym czasie uko\u0144czy\u0142a studia wy\u017csze w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (kierunek: bankowo\u015b\u0107 i ubezpieczenia) i w 2001 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra ekonomii, a nast\u0119pnie studia podyplomowe z zakresu ubezpiecze\u0144 w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. Od 2000 r. podj\u0119\u0142a w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, pocz\u0105tkowo jako agent ubezpieczeniowy w Commercial Union TU na \u017bycie, od 2005 do 2012 r. jako menad\u017cer zespo\u0142u w Commercial Union\/Aviva TU na \u017bycie, a od 2013 r. jako agent ubezpieczeniowy w Aviva Sp. z o. o. \u00a0Ponadto prowadzi szkolenia m\u0142odych agent\u00f3w ubezpieczeniowych na terenie ca\u0142ego kraju, k\u0142ad\u0105c szczeg\u00f3lny nacisk na motywowanie oraz metodologi\u0119 pracy. Wyrazem uznania dla jej wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cej si\u0119 pracy s\u0105 delegacje na mi\u0119dzynarodowe konferencje, kt\u00f3re odbywaj\u0105 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych miejscach na ca\u0142ym \u015bwiecie, m.in. w Chinach, Tajlandii, Stanach Zjednoczonych AP, Hiszpanii, Egipcie, Tunezji i Zanzibarze oraz na Kubie i Wyspach Kanaryjskich. Szczeg\u00f3lnym sukcesem jest dwukrotne osi\u0105gni\u0119cie w ostatnich latach wynik\u00f3w upowa\u017cniaj\u0105cych do cz\u0142onkostwa w elitarnym mi\u0119dzynarodowym stowarzyszeniu MDRT (Million Dollar Round Table), zrzeszaj\u0105cym najlepszych sprzedawc\u00f3w inwestycyjnych na \u015bwiecie oraz udzia\u0142 w najwa\u017cniejszym przedsi\u0119wzi\u0119ciu stowarzyszenia, jakim jest doroczna konferencja, najcz\u0119\u015bciej w USA lub ostatnio w Kanadzie, z udzia\u0142em znanych na \u015bwiecie ludzi biznesu, kultury i polityki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eJADERN\u00d3WKA\u201d<\/strong>,\u00a0MUZEUM HISTORII FOTOGRAFII,<\/strong> by\u0142y dom rodziny Jadernych, od 1987 r. Filia Muzeum Regionalnego w Mielcu. Zosta\u0142 wybudowany z ceg\u0142y w latach 1904-1906 przy ul. Kolejowej na zlecenie Augusta Jadernego, wed\u0142ug projektu Stanis\u0142awa Bronis\u0142awskiego. Posiada\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 mieszkaln\u0105, atelier fotograficzne i cz\u0119\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Od strony p\u00f3\u0142nocno-wschodniej \u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z wcze\u015bniej wybudowanym innym budynkiem murowanym. Zawsze t\u0119tni\u0142 \u017cyciem, bowiem do zak\u0142adu fotograficznego przychodzi\u0142o wiele os\u00f3b, a do tego August i Bronis\u0142awa Jaderni mieli 4 syn\u00f3w i prowadzili niezwykle aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 kulturaln\u0105. W ich domu odbywa\u0142y si\u0119 m.in. dyskusje nad wyborem sztuk teatralnych i ich przygotowaniem, pr\u00f3by zespo\u0142u teatralnego oraz przygotowania scenografii i stroj\u00f3w. W okresie okupacji hitlerowskiej by\u0142o to miejsce konspiracyjnych spotka\u0144 i punkt kolporta\u017cowy gazetki podziemnej \u201eOdwet\u201d. Po II wojnie \u015bwiatowej Wiktor Jaderny kontynuowa\u0142 w nim (z wy\u0142\u0105czeniem okresu uwi\u0119zienia) dzia\u0142alno\u015b\u0107 fotograficzn\u0105. U schy\u0142ku lat 70., w zwi\u0105zku z budow\u0105 wiaduktu kolejowego, zapad\u0142a decyzja o wyburzeniu \u201eJadern\u00f3wki\u201d i s\u0105siedniego domu (by\u0142a w\u0142asno\u015b\u0107 rodziny Skrzyniarz\u00f3w), ale energiczne starania mieleckich regionalist\u00f3w, Wydzia\u0142u Kultury Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu oraz Wojew\u00f3dzkiego Konserwatora Zabytk\u00f3w w Rzeszowie doprowadzi\u0142y do zmiany decyzji Naczelnika Miasta Mielca i przekazania obu budynk\u00f3w Muzeum Regionalnemu na cele wystawiennicze. Decyzj\u0105 Wojew\u00f3dzkiego Konserwatora Zabytk\u00f3w w Rzeszowie z dnia 28 II 1983 r. oba budynki przy ul. H. Sawickiej (wcze\u015bniej Kolejowa): nr 19 (\u201eJadern\u00f3wka\u201d) i nr 21 zosta\u0142y wpisane do \u201eRejestru zabytk\u00f3w wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego\u201d jako obiekty posiadaj\u0105ce znaczne warto\u015bci plastyczne, typowe dla mieszcza\u0144skiego budownictwa murowanego z prze\u0142omu XIX i XX w. Za cenne uznano elementy plastyczne upi\u0119kszaj\u0105ce wn\u0119trze domu Jadernych: rozetk\u0119 stiukow\u0105 na stropie (z zamku w Przec\u0142awiu), malowid\u0142o na stropie autorstwa Augusta Jadernego, pejza\u017c na \u015bcianie w atelier oraz dekoracyjny piec ceramiczny (z zamku w Przec\u0142awiu). Po przeprowadzonym generalnym remoncie oba budynki, odrestaurowane i po\u0142\u0105czone dobudowanym gankiem od strony wiaduktu, uroczy\u015bcie oddano do u\u017cytku 5 V 1987 r. W budynku nr 19 urz\u0105dzono sta\u0142\u0105 ekspozycj\u0119 fotografii Jadernych i sprz\u0119tu fotograficznego (unikalny zbi\u00f3r, wci\u0105\u017c powi\u0119kszany), a w budynku nr 21 organizowano r\u00f3\u017cne wystawy, m.in. plastyczne i historyczne. Og\u00f3\u0142em do ko\u0144ca 2000 r. zorganizowano 68 wystaw. 1 X 1998 r., z okazji 100. rocznicy powstania Zak\u0142adu Jadernych, na \u015bcianie frontowej budynku ods\u0142oni\u0119to pami\u0105tkow\u0105 tablic\u0119. Ponadto \u201eJadern\u00f3wka\u201d (tak\u0105 nazw\u0119 przyj\u0119to dla plac\u00f3wki muzealnej mieszcz\u0105cej si\u0119 w obu budynkach) pe\u0142ni\u0142a w latach 1987-2000 funkcj\u0119 tymczasowej siedziby Muzeum Regionalnego i jego magazynu zbior\u00f3w. Po zorganizowaniu siedziby g\u0142\u00f3wnej MR w Pa\u0142acyku Oborskich \u2013 \u201eJadern\u00f3wka\u201d jest fili\u0105 i dzia\u0142em fotograficznym Muzeum. W ramach rewitalizacji Starego Mielca zosta\u0142a gruntownie wyremontowana i zmodernizowana w latach 2010-2011. Projekt wsp\u00f3\u0142finansowany by\u0142 przez Uni\u0119 Europejsk\u0105 z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego na lata 2007-2013. Oficjalne otwarcie odrestaurowanego obiektu nast\u0105pi\u0142o 8 IX 2011 r. (Wykaz wystaw w ramach has\u0142a: MUZEUM REGIONALNE.) Od I 2019 r., w wyniku restrukturyzacji Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu, „Jadern\u00f3wka” otrzyma\u0142a nazw\u0119” Muzeum Historii Fotografii „Jadern\u00f3wka”. Podstawowe dane (wg stanu z 2021 r.): *45 tysi\u0119cy eksponat\u00f3w fotograficznych (jeden z najwi\u0119kszych zbior\u00f3w w kraju), w tym: oko\u0142o 11 tysi\u0119cy fotografii (od 2 po\u0142. XIX w. do naszych czas\u00f3w), ponad 30 tysi\u0119cy negatyw\u00f3w (szklanych p\u0142yt, b\u0142on ci\u0119tych i b\u0142on zwojowych, kolekcja diapozytyw\u00f3w barwnych z pocz\u0105tku XX w.) i sprz\u0119t fotograficzny (aparaty, statywy, obiektywy, \u015bwiat\u0142omierze, celowniki i dalmierze, kasety, wyposa\u017cenie ciemniowe, kamery, projektory filmowe i kinowe); *biblioteka tematyczna zwi\u0105zana z fotografi\u0105; *kadra: Janusz Halisz – kierownik, Beata \u015alemp-Kwoka – adiunkt, Micha\u0142 Bojarski – grafik komputerowy, Ewa Krawiec – pracownik gospodarczy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JADERNY AUGUST<\/strong>, urodzony 25 II 1869 r. we Lwowie, syn Augusta i Pauliny z Hoszk\u00f3w. Uczy\u0142 si\u0119 w Gimnazjum Realnym we Lwowie i na kursach rysunk\u00f3w i malarstwa. W latach 1884-1886 odby\u0142 praktyk\u0119 w zak\u0142adzie fotograficznym D. Mazura i K. Roszkiewicza we Lwowie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w innych zak\u0142adach fotograficznych, m.in. J\u00f3zefa Edera w Stanis\u0142awowie. Oko\u0142o 1896 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119, ju\u017c z \u017con\u0105 Bronis\u0142aw\u0105, do Jaros\u0142awia i tam zosta\u0142 zatrudniony w Zak\u0142adzie Fotograficzno-Artystycznym B. Hennera. Po z\u0142o\u017ceniu stosownej pro\u015bby 4 VII 1898 r. otrzyma\u0142 od c. k. Starostwa w Jaros\u0142awiu zezwolenie na samodzieln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 fotografa objazdowego. W czasie tej podr\u00f3\u017cy z aparatem fotograficznym dwukrotnie odwiedzi\u0142 Mielec (w sierpniu i wrze\u015bniu). Za namow\u0105 hr. Reya z Przec\u0142awia, a mo\u017ce te\u017c i z innych powod\u00f3w, w 1899 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i mieszka\u0142 z rodzin\u0105 przy ul. W\u0105skiej. W latach 1904-1906 zbudowa\u0142 dom z pracowni\u0105 fotograficzn\u0105 i atelier przy ul. Kolejowej. Poza prowadzeniem zak\u0142adu fotograficznego \u2013 na w\u0142asny koszt dokumentowa\u0142 na kliszach \u017cycie spo\u0142eczne i gospodarcze miasta i okolic oraz niecodzienne wydarzenia, wypadki i kl\u0119ski \u017cywio\u0142owe. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 otrzyma\u0142 m.in. br\u0105zowy medal na Wystawie Krajowej w D\u0119bicy w 1904 r. Wykazywa\u0142 du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. by\u0142 cz\u0142onkiem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d, Towarzystwa Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej, Kasyna Mieszcza\u0144skiego i Amatorskiego K\u00f3\u0142ka Teatralnego. By\u0142 re\u017cyserem, scenografem i aktorem. (Wystawiono wtedy takie sztuki jak m.in. Emigracja ch\u0142opska, Krakowiacy i G\u00f3rale, Grube Ryby, Warszawianka, Noc listopadowa, Lec\u0105 li\u015bcie z drzewa i Ko\u015bciuszko pod Rac\u0142awicami.) W 1914 r. na wie\u015b\u0107 o tworzeniu si\u0119 Legion\u00f3w Polskich zg\u0142osi\u0142 si\u0119 z innymi 107 ochotnikami z Mielca i w II Brygadzie Legion\u00f3w uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej w latach 1914-1915. W tym czasie awansowa\u0142 do stopnia sier\u017canta. Od 14 VII 1915 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w oddziale sanitarnym Szpitala Rezerwowego Legion\u00f3w Polskich, ale ze wzgl\u0119d\u00f3w zdrowotnych z dniem 1 X 1915 r. zosta\u0142 zwolniony z wojska i powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 nadal mocno anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnych organizacji spo\u0142ecznych, g\u0142\u00f3wnie kulturalnych. By\u0142 m.in. jednym z za\u0142o\u017cycieli Ko\u0142a Przyjaci\u00f3\u0142 Sceny i cz\u0142onkiem zarz\u0105du Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Nie ustawa\u0142 przy tym w dokumentowaniu \u017cycia miasta i regionu. Zmar\u0142 5 X 1921 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. W ramach obchod\u00f3w 100-lecia odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119, w parku obok Sokolni zasadzono D\u0105b Niepodleg\u0142o\u015bci upami\u0119tniaj\u0105cy udzia\u0142 A. Jadernego w Legionach Polskich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JADERNY AUGUST FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 16 VI 1893 r. we Lwowie, syn Augusta Wiktora i Bronis\u0142awy z Bosickich. Absolwent c. k. Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1914 r. W okresie gimnazjalnym nale\u017ca\u0142 do tajnych polskich organizacji patriotycznych: \u201eTeka\u201d, \u201e\u015awit\u201d, \u201eZarzewie\u201d, PPS (boj\u00f3wka) i \u201eZwi\u0105zek Strzelecki\u201d. Po maturze praktykowa\u0142 w aptece Andrzeja Pawlikowskiego w Mielcu. Z powodu choroby nie wst\u0105pi\u0142 do Legion\u00f3w Pi\u0142sudskiego, ale wkr\u00f3tce po wyzdrowieniu zosta\u0142 wcielony do wojska austriackiego. S\u0142u\u017cy\u0142 kolejno w 40 pu\u0142ku piechoty, 89 pp i 10 pp. Uczestniczy\u0142 w kampanii rosyjskiej i w czasie bitwy nad Stochodem zosta\u0142 ranny. Po wyleczeniu rany uko\u0144czy\u0142 turnus szko\u0142y oficerskiej w Koszycach i zosta\u0142 odes\u0142any do macierzystego 40 pp w Samborze. W czasie urlopu w lecie 1916 r. zda\u0142 praktyczny egzamin farmaceutyczny w Krakowie. W maju 1918 r. uczestniczy\u0142 w nieudanym spisku z \u201eHeimkehrerami\u201d, za co zosta\u0142 karnie wys\u0142any do Zmerynki, a nast\u0119pnie do Odessy. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 Kadettaspiranta. W Odessie zasta\u0142a go rewolucja i p\u00f3\u017aniej rozpad Austrii. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Od 1919 r. studiowa\u0142 farmacj\u0119 i filozofi\u0119 na Uniwersytecie Kr\u00f3la Kazimierza we Lwowie, w 1921 r. uzyska\u0142 magisterium z farmacji, a w 1924 r. otrzyma\u0142 absolutorium z filozofii na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. W czasie studi\u00f3w nale\u017ca\u0142 do Miejskiej Stra\u017cy Obywatelskiej we Lwowie, s\u0142u\u017cy\u0142 w 3 pu\u0142ku lotniczym (w randze sier\u017canta), pracowa\u0142 w dow\u00f3dztwie 6 Armii (Oddzia\u0142 II Sztabu Sekcji Defensywy), pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta 4 Obwodu w I Okr\u0119gu Zwi\u0105zku Obro\u0144c\u00f3w Ojczyzny oraz by\u0142 cz\u0142onkiem komendy Lwowskiego Okr\u0119gu POW i cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Strzeleckiego we Lwowie. Jako przedstawiciel Akademickiej Egzekutywy Plebiscytowej Lw\u00f3w uczestniczy\u0142 w akcji plebiscytowej na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracowa\u0142 w aptece Andrzeja Pawlikowskiego oraz w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim \u017be\u0144skim jako nauczyciel przyrody. W 1923 r. wyjecha\u0142 do Nieszawy, gdzie przez 2 lata pracowa\u0142 jako nauczyciel w Pa\u0144stwowym Seminarium M\u0119skim, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do aptekarstwa (Dzia\u0142dowo, Grudzi\u0105dz). Od 1928 r. zamieszka\u0142 w Tychach i prowadzi\u0142 aptek\u0119. By\u0142 niezwykle aktywnym dzia\u0142aczem spo\u0142ecznym i politycznym. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: prezesa Kasyna Obywatelskiego, prezesa Rady Nadzorczej Kasy Oszcz\u0119dno\u015bci, prezesa Zwi\u0105zku Polskich Kupc\u00f3w i Przemys\u0142owc\u00f3w, cz\u0142onka zarz\u0105du LOPP, Ligi Morskiej i Kolonialnej, cz\u0142onka zarz\u0105du Narodowo-Chrze\u015bcija\u0144skiego Zespo\u0142u Pracy oraz cz\u0142onka Zwi\u0105zku Powsta\u0144c\u00f3w \u015al\u0105skich i POW. Otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 cz\u0142onka honorowego OSP w Tychach. W 1938 r., po \u015bmierci \u017cony (mielczanki Marii z K\u0142os\u00f3w), przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Bydgoszczy. 30 XII 1939 r. zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w za posiadanie broni i pos\u0105dzony o dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105. Po d\u0142ugim wi\u0119zieniu i torturach zosta\u0142 rozstrzelany w Cytadeli Pozna\u0144skiej, prawdopodobnie 30 IX 1941 r. Miejsce poch\u00f3wku nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JADERNY KAMIL<\/strong>, urodzony 5 XI 1904 r. w Mielcu, syn Augusta Wiktora i Bronis\u0142awy z Bosickich. Uko\u0144czy\u0142 Seminarium Nauczycielskie we Lwowie. W okresie mi\u0119dzywojennym pracowa\u0142 w szkolnictwie podstawowym, m.in. w G\u00f3rkach Mieleckich, \u0141\u0119kach G\u00f3rnych i Trze\u015bni. Od 1940 r. przebywa\u0142 w Mielcu, a w 1941 r. zosta\u0142 zatrudniony jako pracownik administracji w Por\u0119bach Wojs\u0142awskich. W 1944 r. wcielony zosta\u0142 do II Armii Wojska Polskiego i bra\u0142 udzia\u0142 w ko\u0144cowej fazie II wojny \u015bwiatowej. W latach 1945-1951 pracowa\u0142 w Technikum Mechanicznym w D\u0119bicy (m.in. by\u0142 kierownikiem internatu). Od 1951 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora szko\u0142y zawodowej w Miejscu Piastowym, a w 1957 r. przeniesiony zosta\u0142 do Tarnowa na stanowisko dyrektora szko\u0142y zawodowej Centralnego Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Pracy. Zmar\u0142 29 VI 1967 r. Spoczywa w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JADERNY WIKTOR<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 28 III 1902 r. w Mielcu, syn Augusta i Bronis\u0142awy z Bosickich. Ucz\u0119szcza\u0142 do c. k. Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu, a nast\u0119pnie do Szko\u0142y Przemys\u0142owej Uzupe\u0142niaj\u0105cej w Mielcu. W 1920 r., po rozpocz\u0119ciu si\u0119 wojny polsko-bolszewickiej, wst\u0105pi\u0142 do Armii Ochotniczej Wojska Polskiego. Uczestniczy\u0142 w bitwie pod Zadw\u00f3rzem i tam dosta\u0142 si\u0119 do niewoli. Uda\u0142o mu si\u0119 jednak zbiec z obozu w Kijowie i powr\u00f3ci\u0107 do Mielca. W latach 1924-1925 s\u0142u\u017cy\u0142 w 3 Pu\u0142ku Lotniczym w Poznaniu. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 fotografa i zajmowa\u0142 si\u0119 obr\u00f3bk\u0105 laboratoryjn\u0105 zdj\u0119\u0107 fotograficznych. Po odbyciu s\u0142u\u017cby wojskowej powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i przej\u0105\u0142 od matki prowadzenie zak\u0142adu fotograficznego. Kontynuowa\u0142 dzie\u0142o ojca, systematycznie dokumentuj\u0105c \u017cycie miasta i okolic. Udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce w pracach spo\u0142ecznych. By\u0142 aktywnym cz\u0142onkiem TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i cz\u0142onkiem Komitetu Budowy Lotniska Turystycznego w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w specjalnym szkoleniu zawiadowc\u00f3w lotnisk w Krakowie i po oddaniu mieleckiego lotniska do u\u017cytku w 1931 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jego zawiadowcy. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem szeregu imprez lotniczych. W latach 30. bra\u0142 udzia\u0142 w wojskowym kursie kontrwywiadowczym. Przed wybuchem wojny zosta\u0142 zmobilizowany i przydzielony do s\u0142u\u017cby specjalnej w Tarnowie. Przyczyni\u0142 si\u0119 m.in. do wykrycia niemieckiej siatki szpiegowskiej w Zak\u0142adach Azotowych i sprawc\u00f3w sabota\u017cu kolejowego. W czasie wojny obronnej 1939 r. wycofywa\u0142 si\u0119 z grup\u0105 oficer\u00f3w a\u017c do Kut i Kosowa Huculskiego w pobli\u017cu granicy z Rumuni\u0105, ale ostatecznie powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. W czasie okupacji hitlerowskiej prowadzi\u0142 zak\u0142ad fotograficzny, ale pod baczn\u0105 obserwacj\u0105 niemieck\u0105. Mimo to systematycznie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z ZWZ \u2013 AK i pod pseudonimem \u201eWija\u201d wykonywa\u0142 dla\u0144 szereg zada\u0144, m.in. mikrofilmy dokument\u00f3w dla kontrwywiadu, fotografie do fa\u0142szywych kenkart, zdj\u0119cia z akcji hitlerowskich i ruch\u00f3w wojsk. W domu Jadernych przez pewien okres znajdowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce punkt rozdzielczy podziemnej gazetki \u201eOdwet\u201d, a tak\u017ce zdarza\u0142y si\u0119 konspiracyjne spotkania. Po II wojnie \u015bwiatowej w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 opozycyjn\u0105 i podj\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z miejscow\u0105 kom\u00f3rk\u0105 organizacji Wolno\u015b\u0107 i Sprawiedliwo\u015b\u0107 (WiN). W lipcu 1946 r. zosta\u0142 aresztowany i oskar\u017cony o dzia\u0142alno\u015b\u0107 na szkod\u0119 pa\u0144stwa, a nast\u0119pnie 11 kwietnia 1947 r. wyrokiem Wojskowego Sadu Rejonowego w Rzeszowie skazany na 15 lat wi\u0119zienia. Po 10 latach przebywania w zak\u0142adzie karnym we Wronkach, w pa\u017adzierniku 1956 r. (w okresie tzw. \u201eodwil\u017cy\u201d) zosta\u0142 wypuszczony na wolno\u015b\u0107. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i wznowi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zawodow\u0105 i spo\u0142eczn\u0105. Co prawda ze wzgl\u0119d\u00f3w zdrowotnych ograniczy\u0142 dokumentowanie bie\u017c\u0105cego \u017cycia Mielca, ale w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w organizacj\u0119 mieleckiego ruchu regionalnego i zbieranie pami\u0105tek historycznych. W 1964 r. by\u0142 jednym z cz\u0142onk\u00f3w za\u0142o\u017cycieli Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, a p\u00f3\u017aniej (10 XI 1967 r.) doprowadzi\u0142 (wsp\u00f3lnie z Miros\u0142awem Maci\u0105g\u0105) do pierwszej w historii miasta \u201eWystawy pami\u0105tek ziemi mieleckiej\u201d, kt\u00f3ra by\u0142a zal\u0105\u017ckiem spo\u0142ecznego Muzeum Regionalnego w Mielcu. W tej plac\u00f3wce pe\u0142ni\u0142 rol\u0119 spo\u0142ecznego kustosza. W latach 70. wycofa\u0142 si\u0119 z TMZM oraz z funkcji kustosza muzeum \u2013 przed jego przekszta\u0142ceniem w plac\u00f3wk\u0119 pa\u0144stwow\u0105. W 1978 r., z okazji 80-lecia powstania Zak\u0142adu Fotograficznego Jadernych, zorganizowa\u0142 w pomieszczeniach Zak\u0142adu (w\u0142asnym domu) okoliczno\u015bciow\u0105 wystaw\u0119 fotograficzn\u0105. W latach 80. przekaza\u0142 Muzeum Regionalnemu w Mielcu wiele eksponat\u00f3w, w tym zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 dokumentacji fotograficznej i sprz\u0119tu. W 1981 r. uczestniczy\u0142, jako honorowy go\u015b\u0107, w Uroczysto\u015bci Po\u015bwi\u0119cenia Lotniska w Mielcu. Zmar\u0142 16 listopada 1984 r. Spocz\u0105\u0142 na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. 12 XI 1990 r. decyzj\u0105 S\u0105du Najwy\u017cszego w Warszawie zosta\u0142 zrehabilitowany.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JADERNYCH (ULICA)<\/strong>, ulica o d\u0142ugo\u015bci 310 m na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Biegnie od ul. A. Mickiewicza (przy Pomniku Wolno\u015bci) do ul. B. G\u0142owackiego, kt\u00f3ra jest jej przed\u0142u\u017ceniem od przejazdu pod wiaduktem do stacji PKP. W rejonie budynku Obwodu Poczty Polskiej i Rejonu Telekomunikacji Polskiej krzy\u017cuje si\u0119 z ul. I. Krasickiego. Ma d\u0142ug\u0105 i bogat\u0105 histori\u0119. Jako droga widnieje na najstarszych mapach Mielca i okolic, bowiem ju\u017c w XV w. \u0142\u0105czy\u0142a Mielec z Cyrank\u0105. W XVI w. umieszczono przy niej cmentarz \u017cydowski. Kiedy w latach 80. XIX w. uruchomiono lini\u0119 kolejow\u0105, sta\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej ucz\u0119szczan\u0105 tras\u0105 i otrzyma\u0142a nazw\u0119 \u201eKolejowa\u201d. Tak pozosta\u0142o do wybuchu II wojny \u015bwiatowej. Ze wzgl\u0119du na cmentarz niemal wszystkie budynki mieszkalne wybudowano po przeciwnej stronie ulicy. W\u015br\u00f3d nich wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 po\u0142\u0105czone ze sob\u0105 dwa budynki, z kt\u00f3rych pierwszy by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 rodziny Jadernych, s\u0142ynnych mieleckich fotograf\u00f3w. W okresie okupacji hitlerowskiej nosi\u0142a nazw\u0119 \u201eEisenbahnstrasse\u201d (Kolejowa). W 1941 r. okupanci zniszczyli cmentarz \u017cydowski. Po wojnie powr\u00f3cono do nazwy \u201eKolejowa\u201d, ale na pocz\u0105tku lat 50. zmieniono na \u201eH. Sawickiej\u201d. Dominuj\u0105cym obiektem sta\u0142 si\u0119 biurowiec PZGS pod numerem 7. Na prze\u0142omie lat 50. i 60. z cz\u0119\u015bci cmentarza \u017cydowskiego ekshumowano szcz\u0105tki pochowanych (zosta\u0142y ostatecznie pochowane w Nowym S\u0105czu) i na tym terenie wybudowano biurowiec Obwodowego Urz\u0119du Pocztowego i Rejonowego Urz\u0119du Telekomunikacyjnego. Przebudowa uk\u0142adu drogowego w tej cz\u0119\u015bci miasta, zwi\u0105zana z budow\u0105 wiaduktu, spowodowa\u0142a wyburzenie w latach 80. kilku dom\u00f3w i przygn\u0119biaj\u0105cy widok. (Domy pod numerami 19 i 21 ocala\u0142y i zosta\u0142y odrestaurowane, o czym szerzej w ha\u015ble \u201eJadern\u00f3wka\u201d.) 28 II 1990 r. MRN dokona\u0142a zmiany patron\u00f3w ulicy, kt\u00f3rymi zostali August i Wiktor Jaderni. W latach 90. otoczenie ulicy stopniowo zmienia\u0142o si\u0119 na korzy\u015b\u0107. Do odrestaurowanego domu pod numerem 5 wprowadzi\u0142 si\u0119 Oddzia\u0142 Wschodniego Banku Cukrownictwa, ale po kilku latach zrezygnowa\u0142 z tego lokalu. Budynek nr 7, po PZGS i Zak\u0142adzie Handlu, przej\u0105\u0142 Urz\u0105d Gminy Mielec (wiejskiej) i unowocze\u015bni\u0142 go oraz uporz\u0105dkowa\u0142 otoczenie. Ogrodzono teren cmentarza \u017cydowskiego. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 dom\u00f3w poddano remontom i ju\u017c tylko nieliczne obiekty wymagaj\u0105 renowacji. W 2009 r. zosta\u0142a wyremontowana, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z ci\u0105giem pieszo-rowerowym z kostki betonowej. W 2014 r. Urz\u0105d Gminy przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do zespo\u0142u budynk\u00f3w przy ul. B. G\u0142owackiego 5, a budynek nr 7 przeznaczono na sprzeda\u017c. Istotn\u0105 zmian\u0105 na korzy\u015b\u0107 w wygl\u0105dzie ulicy by\u0142a przebudowa i modernizacja budynku przy skrzy\u017cowaniu z ul. I. Krasickiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAGIELLO\u0143SKA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (358 m), w\u0105ska, jednokierunkowa ulica na osiedlu Kazimierza Wielkiego. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. \u0141\u0105czy ulice Kazimierza Wielkiego i El\u017cbiety Dru\u017cbackiej oraz krzy\u017cuje si\u0119, w po\u0142owie biegu, z ul. Paw\u0142a Jasienicy. Jej s\u0105siadami s\u0105 wy\u0142\u0105cznie domy jednorodzinne, otoczone bujn\u0105 zieleni\u0105 ogrodow\u0105. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a nazw\u0119 w 1960 r. Przypomnie\u0107 nale\u017cy, \u017ce na tym terenie przez wiele lat istnia\u0142y wielkie b\u0142onia, na kt\u00f3rych wypasano byd\u0142o, a w okresie mi\u0119dzywojennym funkcjonowa\u0142o lotnisko turystyczne i odbywa\u0142y si\u0119 wielkie imprezy plenerowe. W 2004 r. przeprowadzono remont, m.in. \u00a0po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 ulicy i chodnik\u00f3w z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAGIELLONOWIE<\/strong> to dynastia, za kt\u00f3rej panowania pa\u0144stwo polsko-litewskie by\u0142o mocarstwem europejskim, z granicami \u201eod morza do morza\u201d. Tak\u017ce sam Mielec ma im wiele do zawdzi\u0119czenia, bowiem kr\u00f3l Kazimierz Jagiello\u0144czyk wyrazi\u0142 zgod\u0119 na lokacj\u0119 miasta Mielca w 1457 r., a po spaleniu Mielca przez Tatar\u00f3w w 1502 r. kr\u00f3l Aleksander zatwierdzi\u0142 i transsumowa\u0142, na pro\u015bb\u0119 Stanis\u0142awa Mieleckiego, wystawione przez Kazimierza Jagiello\u0144czyka wspomniane wy\u017cej zezwolenie. Za panowania pozosta\u0142ych Jagiellon\u00f3w rodzina Mieleckich z Mielca wyros\u0142a na jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych w pa\u0144stwie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAGIE\u0141KO W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 23 VII 1897 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, pow. mielecki, syn Ludwika i Anny z Anders\u00f3w. Uczy\u0142 si\u0119 w c. k. Gimnazjum Pa\u0144stwowym w Mielcu, a nast\u0119pnie \u2013 w latach 1913-1914 \u2013 w Seminarium Nauczycielskim w Bia\u0142ej. P\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w Polskich J. Pi\u0142sudskiego. S\u0142u\u017cy\u0142 najpierw w 5 kompanii, a nast\u0119pnie w 1 kompanii 2 pu\u0142ku piechoty. W czasie walk 3 VIII 1916 r. zosta\u0142 ranny. Po zaleczeniu rany powr\u00f3ci\u0142 do wojska (21 X 1916 r.) i zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do 2 kompanii uzupe\u0142niaj\u0105cej, a wkr\u00f3tce potem do macierzystej 1 kompanii 2 pp. Uczestniczy\u0142 w bitwie II Korpusu Wschodniego, dowodzonego przez gen. J\u00f3zefa Hallera, z Niemcami pod Kaniowem (11 V 1918 r.). Polacy ponie\u015bli kl\u0119sk\u0119, ale W. Jagie\u0142ce uda\u0142o si\u0119 przedosta\u0107 do I Korpusu gen. J\u00f3zefa Dowb\u00f3r-Mu\u015bnickiego, kt\u00f3ry jednak przyj\u0105\u0142 umow\u0119 z Niemcami o rozbrojeniu. W. Jagie\u0142ce ponownie uda\u0142a si\u0119 ucieczka i powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony. W 1921 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Seminarium Nauczycielskie M\u0119skie w Lublinie i zda\u0142 matur\u0119. W latach 1921-1925 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Woli Wadowskiej, a od 1925 r. w Szkole Powszechnej M\u0119skiej w Mielcu. Otrzyma\u0142 szereg odznacze\u0144 za udzia\u0142 w walkach Legion\u00f3w Polskich – Krzy\u017c Walecznych i Krzy\u017c Kaniowski, a za prac\u0119 w Odrodzonej Polsce \u2013 Krzy\u017c Niepodleg\u0142o\u015bci. W czasie okupacji hitlerowskiej w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej \u2013 pracowa\u0142 w wywiadzie i rozpowszechnia\u0142 pras\u0119 podziemn\u0105. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eMicha\u0142\u201d. Otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika AK. Przechowywa\u0142 potajemnie bibliotek\u0119 szkoln\u0105. Od 1940 r. prowadzi\u0142 tajne nauczanie. By\u0142 cz\u0142onkiem Tajnej Powiatowej Komisji O\u015bwiaty i Kultury w Mielcu. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej podj\u0105\u0142 prac\u0119 w szkolnictwie. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 cz\u0142onka Zarz\u0105du Miejskiej Rady Narodowej, a tak\u017ce uczestniczy\u0142 w odbudowywaniu struktur Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. 11 XI 1948 r. otrzyma\u0142 z Londynu Order Wojenny Virtuti Militari klasy V (nr legitymacji 13189). Nie omin\u0119\u0142y go jednak represje ze strony UB za przynale\u017cno\u015b\u0107 do AK. Zmieniano mu miejsce pracy \u2013 uczy\u0142 w Mielcu, Z\u0142otnikach, Wojs\u0142awiu i Ota\u0142\u0119\u017cy. Zmar\u0142 28 II 1984 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAGIE\u0141\u0141Y W\u0141ADYS\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, jedna z najd\u0142u\u017cszych (1440 m) ulic na osiedlu Borek. Biegnie niemal \u015brodkiem osiedla, r\u00f3wnolegle do ul. H. Sienkiewicza, od ul. R. Traugutta do ul. Kasztanowej i stanowi\u0107 ma drugie, opr\u00f3cz ul. Wsp\u00f3lnej, po\u0142\u0105czenie dla wi\u0119kszo\u015bci niewielkich uliczek osiedlowych. Status ulicy i nazw\u0119 nadano jej 28 I 1987 r. W 2006 r. otrzyma\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki brukowej (w cz\u0119\u015bci p\u00f3\u0142nocnej).
Patron ulicy: W\u0141ADYS\u0141AW JAGIE\u0141\u0141O (ok.1351-1434), wielki ksi\u0105\u017c\u0119 litewski, po po\u015blubieniu polskiej kr\u00f3lowej Jadwigi kr\u00f3l Polski od 1386 r. i za\u0142o\u017cyciel dynastii Jagiellon\u00f3w. Jest uznawany za jednego z wybitniejszych w\u0142adc\u00f3w polskich. Doprowadzi\u0142 do \u015bcis\u0142ego zwi\u0105zku Polski z Litw\u0105, rozpocz\u0105\u0142 chrystianizacj\u0119 Litwy, a zwyci\u0119stwem pod Grunwaldem w 1410 r. z\u0142ama\u0142 pot\u0119g\u0119 militarn\u0105 zakonu krzy\u017cackiego. Stworzy\u0142 mocne podstawy do \u015bwietno\u015bci pa\u0144stwa polsko-litewskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAGLARZ FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 8 III 1866 r. w Starym S\u0105czu. Przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 i w okresie mi\u0119dzywojennym pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naczelnika (poczmistrza) poczty w Mielcu. Mie\u015bci\u0142a si\u0119 ona w willi przy ul. T. Ko\u015bciuszki 25, kt\u00f3ra by\u0142a w\u0142asno\u015bci\u0105 Jaglarz\u00f3w. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Od 1911 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Towarzystwa Szko\u0142y Ludowej w Mielcu. Za\u0142o\u017cy\u0142 i prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 wypo\u017cyczalni\u0119 ksi\u0105\u017cek. By\u0142 dzia\u0142aczem Towarzystwa Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej, Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i Towarzystwa Mieszcza\u0144skiego \u201eOjczyzna\u201d. Uczestniczy\u0142 w organizacji wielu imprez patriotycznych i kulturalnych. Od 18 II 1927 r. do 16 VII 1929 r. sprawowa\u0142 funkcj\u0119 burmistrza miasta Mielca. Ponadto od 1928 r. kierowa\u0142 pracami Miejskiej Komisji Opieki Spo\u0142ecznej. Zmar\u0142 27 XI 1942 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAGODOWA (ULICA)<\/strong>, jedna z najd\u0142u\u017cszych (1938 m) ulic osiedla Rzoch\u00f3w. Rozpoczyna sw\u00f3j bieg od ul. Rzochowskiej, obok dw\u00f3ch ko\u015bcio\u0142\u00f3w (starego i nowego) pw. \u015bw. Marka. Wkr\u00f3tce krzy\u017cuje si\u0119 z ul. D\u0119bick\u0105 i przebiega przez lini\u0119 kolejow\u0105, a nast\u0119pnie prowadzi w\u015br\u00f3d p\u00f3l do lasu stanowi\u0105cego wschodni\u0105 granic\u0119 miasta. Przy zagajnikach przyle\u015bnych krzy\u017cuje si\u0119 z dwiema niewielkimi ulicami: Podle\u015bn\u0105 i Grzybow\u0105. Jako droga polna funkcjonowa\u0142a kilkaset lat, gdy\u017c kiedy\u015b prowadzi\u0142a od dworu (oko\u0142o 1840 r. ten teren, zwany Dworzyskiem, przekazano parafii na ko\u015bci\u00f3\u0142 z plebani\u0105) do p\u00f3l i lasu. Popularnie nazywano j\u0105 \u201eszkotni\u0105\u201d. T\u0119 podstawow\u0105 funkcj\u0119 pe\u0142ni tak\u017ce w naszych czasach, ale od roku 1985, po po\u0142\u0105czeniu Mielca z Rzochowem, jako ulica miejska. Przez d\u0142ugi czas posiada\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 tylko na odcinku od ul. Rzochowskiej do ul. D\u0119bickiej, a na pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci mia\u0142a nawierzchni\u0119 utwardzon\u0105. W 2010 r. wykonano asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 na jej drugiej cz\u0119\u015bci (od ul. D\u0119bickiej w kierunku wschodnim).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAHL ALOJZY JAN<\/strong>, pochodzi\u0142 z Rad\u0142owa, w latach 30. XIX w. prowadzi\u0142 praktyk\u0119 lekarsk\u0105 w Mielcu. O\u017ceni\u0142 si\u0119 z Mariann\u0105 \u2013 c\u00f3rk\u0105 mieleckiego aptekarza Engelberta Gokerta.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAJE WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 V 1957 r. w Mielcu, syn Franciszka i Marii z domu K\u0119dzior. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142 w 1978 r. Studia wy\u017csze na Akademii Rolniczej w Krakowie \u2013 Zamiejscowy Wydzia\u0142 Ekonomiki Produkcji i Obrotu Rolnego w Rzeszowie \u2013 uko\u0144czy\u0142 w 1982 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W czasie studi\u00f3w gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w AZS Rzesz\u00f3w. Po studiach pracowa\u0142 jako inspektor kredytowy w Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym w Przec\u0142awiu (1982-1985), a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora d\/s technicznych w Fabryce Mebli w Rzemieniu (1985-1994). Od 1994 r. do 1999 r. by\u0142 inspektorem kontroli w Oddziale ZUS w Rzeszowie, a od 1 III 1999 r. do II 2018 r. by\u0142 kierownikiem Inspektoratu ZUS w Mielcu. Pracuje nadal w Inspektoracie ZUS w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAK-17 (G-1) i JAK-23 (G-3)<\/strong>, radzieckie samoloty \u2013 my\u015bliwce odrzutowe konstrukcji Aleksandra S. Jakowlewa. Na podstawie umowy gospodarczej pomi\u0119dzy Zwi\u0105zkiem Radzieckim i Polsk\u0105 produkcj\u0119 seryjn\u0105 licencyjnych samolot\u00f3w tego typu ulokowano na pocz\u0105tku lat 50. XX w. w WSK Mielec. Mimo powa\u017cnego zaawansowania prace zosta\u0142y przerwane i mielecka WSK otrzyma\u0142a produkcj\u0119 nowocze\u015bniejszych radzieckich my\u015bliwc\u00f3w odrzutowych MiG-15 (polska nazwa Lim-1).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAKIMOWICZ HELENA (z domu Piz\u0142o)<\/strong>, urodzona 5 XII 1925 r. w Jarczowcach, wojew\u00f3dztwo tarnopolskie (aktualnie Ukraina), c\u00f3rka Ignacego i Marii z domu Bator. W pierwszych miesi\u0105cach II wojny \u015bwiatowej mieszka\u0142a w Tarnopolu. Po zaj\u0119ciu miasta przez Sowiet\u00f3w, w 1940 r. zosta\u0142a wywieziona za Ural, do pracy przy wyr\u0119bie lasu w \u201eOb\u0142asti\u201d. W 1942 r. zg\u0142osi\u0142a si\u0119 do polskiego wojska, tworzonego pod dow\u00f3dztwem gen. W. Andersa. Odby\u0142a przeszkolenie wojskowe w Teheranie i szkolenie specjalistyczne w zakresie prowadzenia pojazd\u00f3w samochodowych. S\u0142u\u017cy\u0142a w Pomocniczej S\u0142u\u017cbie Kobiet (PSK) zwanej popularnie \u201epestkami\u201d, w kolumnie transportowej, jako kierowca samochod\u00f3w przewo\u017c\u0105cych \u017cywno\u015b\u0107, leki i amunicj\u0119. Przeby\u0142a ca\u0142y szlak bojowy armii Andersa, m.in. bra\u0142a udzia\u0142 w bitwie o Monte Cassino. Po wojnie s\u0142u\u017cy\u0142a w wojsku jeszcze rok, p\u00f3\u017aniej przebywa\u0142a w Anglii do 1947 r. i nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142a do Polski. Uko\u0144czy\u0142a szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105, a nast\u0119pnie studia na Oddziale Stomatologicznym Wydzia\u0142u Lekarskiego Akademii Medycznej w Zabrzu-Rokitnicy i w 1958 r. otrzyma\u0142a dyplom lekarza dentysty. Pocz\u0105tkowo mieszka\u0142a w Katowicach, p\u00f3\u017aniej \u2013 po wyj\u015bciu za m\u0105\u017c \u2013 w Tarnowie, a od 1959 r. w Mielcu. Tu od 1 VIII 1959 r. pracowa\u0142a jako lekarz stomatolog w Przychodni Rejonowej przy ul. L. Wary\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej Sandomierska). Na emerytur\u0119 przesz\u0142a 28 II 1991 r., ale jeszcze przez kilka lat pracowa\u0142a w niepe\u0142nym wymiarze godzin. Jest aktywnym cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Kombatant\u00f3w Polskich. Otrzyma\u0142a liczne odznaczenia, m.in. \u201eKrzy\u017c Czynu Bojowego Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie \u2013 Monte Cassino \u2013 Bolonia \u2013 Ancona\u201d, \u201eGwiazd\u0119 Italii\u201d, Medal Jerzego VI (odznaczenie brytyjskie) i rocznicowy \u201eMedal 50-lecia Bitwy\u201d. Zmar\u0142a 2 XII 2007 r. Spoczywa na cmentarzu w Tarnowie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAKSAN W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 29 V 1908 r. w Nos\u00f3wce, powiat rzeszowski, syn Jana i Apolonii z domu Fularz. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Rzeszowie, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1928 r. W latach 1928-1929 ucz\u0119szcza\u0142 na kurs handlowy przy Wy\u017cszej Szkole Handlu Zagranicznego we Lwowie, a w latach 1929-1930 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty w Nisku n\/Sanem. Od 1931 r. do 1934 r. studiowa\u0142 na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra. W tym okresie otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 podporucznika. W 1935 r. zatrudniono go w Dyrekcji Poczty i Telegrafu w Krakowie, a w 1937 r. mianowano naczelnikiem Urz\u0119du Pocztowego w Mielcu. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do mobilizacji w sierpniu 1939 r. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej, a nast\u0119pnie przekroczy\u0142 granice Rumunii i po pewnym czasie przedosta\u0142 si\u0119 do Francji, gdzie w oddzia\u0142ach polskich przebywa\u0142 poza granicami kraju do 1947 r. Do Polski powr\u00f3ci\u0142 w grudniu 1947 r. Pracowa\u0142 w firmach rzeszowskich: \u201eMoskwa i Ska\u201d (1948-1949), Centrali Przemys\u0142u Chemicznego (1949-1955), \u201eCentrostalu\u201d (1955-1958), Wojew\u00f3dzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej (1958-1960), Fabryce Sprz\u0119tu Gospodarskiego (1960-1961) oraz Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowych i Budowlanych, jako kierownik Wydzia\u0142u d\/s Inwestycji (1962-1965). W 1950 r. zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa i przetrzymywany w wi\u0119zieniu. Z dniem 1 I 1966 r. zosta\u0142 przeniesiony do Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej na stanowisko zast\u0119pcy kierownika sp\u00f3\u0142dzielni d\/s inwestycji. Przyczyni\u0142 si\u0119 do wybudowania i urz\u0105dzenia pierwszego osiedla MSM (im. M. Kopernika) oraz uczestniczy\u0142 w przygotowaniach budowy osiedla MSM im. S. \u017beromskiego. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 30 XI 1973 r. Zmar\u0142 1 III 1987 r. Pochowany na cmentarzu w Nos\u00f3wce?<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAKUB<\/strong>, baka\u0142arz sztuk wyzwolonych, rektor szko\u0142y w Mielcu, wzmiankowany w 1577 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAKUB Z RZOCHOWA<\/strong>, syn Stanis\u0142awa, jeden z pierwszych rzochowskich student\u00f3w w Akademii Krakowskiej, wzmiankowany w 1495 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAKUBCZAK- FURDYNA LUCJA<\/strong>, urodzona 24 XI 1947 r. w Zarudziu k\/Zamo\u015bcia, c\u00f3rka Boles\u0142awa i Leokadii z domu Tyszko. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego dla Pracuj\u0105cych w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1966 r. W latach 1968-1999 pracowa\u0142a w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowiskach: sekretarki, planisty oraz redaktora \u201eG\u0142osu Mieleckiego\u201d i Rozg\u0142o\u015bni Zak\u0142adowej. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 od wielu lat dzia\u0142a spo\u0142ecznie. W latach 1967-1980 by\u0142a kuratorem s\u0105dowym dla nieletnich. Od 1990 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej \u201eCARITAS\u201d w parafii Ducha \u015aw., a od 2000 r. jest zast\u0119pc\u0105 redaktora naczelnego gazety parafialnej \u201eSpod Znaku Ducha \u015awi\u0119tego\u201d. W latach 90. pracowa\u0142a tak\u017ce w zarz\u0105dzie POD \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d i samorz\u0105dowej radzie osiedla Lotnik\u00f3w. Jest cz\u0142onkiem rady parafialnej parafii Ducha \u015awi\u0119tego oraz cz\u0142onkiem szeregu organizacji, m.in. Katolickiego Stowarzyszenia \u201eCaritas\u201d, Ko\u0142a Mieleckiego Towarzystwa Pomocy im. \u015aw. Brata Alberta i Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, a tak\u017ce \u0142awnikiem Kolegium d\/s Wykrocze\u0144 przy S\u0105dzie Rejonowym w Mielcu. \u00a0W 2007 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie w mieleckich stowarzyszeniach, m.in. jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Towarzystwa Pomocy im. \u015bw. Brata Alberta, cz\u0142onek Stowarzyszenia Rodzin Katolickich i cz\u0142onek Zarz\u0105du Rodzinnych Ogrod\u00f3w Dzia\u0142kowych \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAKUBIEC TADEUSZ<\/strong>, urodzony 23 III 1962 r. w \u017bywcu, syn Feliksa i Janiny z domu Kwa\u015bna. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 5 im. KEN w Bielsku-Bia\u0142ej, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1981 r. Studia wy\u017csze uko\u0144czy\u0142 na Politechnice Rzeszowskiej w 1987 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera pilota. W latach 1986-1989 pracowa\u0142 jako instruktor w Aeroklubie Mieleckim. Od 1989 r. jest pilotem LOT-u i kapitanem B-737. Pozosta\u0142 cz\u0142onkiem Aeroklubu Mieleckiego. Osi\u0105gn\u0105\u0142 liczne sukcesy w sportach samolotowych, m.in. zdoby\u0142: tytu\u0142 mistrza Polski junior\u00f3w w akrobacji samolotowej (5-17 VIII 1986 r.), tytu\u0142 wicemistrza Polski w XXI Samolotowych Mistrzostwach Polski w Akrobacji Samolotowej w Gliwicach (15-21 IX 1986 r.), 9. miejsce w XXIX Samolotowych Mistrzostwach Polski Rajdowo-Nawigacyjnych w Rzeszowie (30 IX – 5 X 1986 r.), 1. miejsce w Mi\u0119dzynarodowych Mistrzostwach NRD w Akrobacji Samolotowej w Schoenhagen (4-7 VI 1987 r.), tytu\u0142 wicemistrza Polski w XXII Mistrzostwach Polski w Akrobacji Samolotowej w Mielcu (9-11 IX 1987 r.), tytu\u0142 wicemistrza Polski w XXIII Mistrzostwach Polski w Akrobacji Samolotowej w Ostrowie Wielkopolskim (6-11 IX 1988 r.), 3. miejsce zespo\u0142owo w Mistrzostwach Pa\u0144stw Socjalistycznych w Akrobacji Samolotowej w Morawskiej Trebomie (23 VI \u2013 1 VII 1989 r.). Wielokrotnie zwyci\u0119\u017ca\u0142 lub plasowa\u0142 si\u0119 na podium w zawodach okr\u0119gowych. Tymi wynikami zdoby\u0142 sobie miejsce w krajowej czo\u0142\u00f3wce, tote\u017c by\u0142 cz\u0142onkiem kadry narodowej: w latach 1984-1985 \u2013 junior\u00f3w w akrobacji samolotowej, w latach 1985-1987 \u2013 w lataniu rajdowo-nawigacyjnym, a w latach 1985-1989 \u2013 w akrobacji samolotowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAKUBOWSKA MIROS\u0141AWA GABRIELA (z domu PUCZKARSKA)<\/strong>, urodzona 11 II 1961 r. w Stargardzie, c\u00f3rka Sylwestra i Bronis\u0142awy z domu Wieliczko. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. A. Mickiewicza w Stargardzie z matur\u0105 w 1980 r. W latach szkolnych by\u0142a instruktork\u0105 zuchow\u0105, a nast\u0119pnie trenowa\u0142a lekkoatletyk\u0119 (rzuty) w LKS Pomorze Stargard. Po przyje\u017adzie do Mielca w 1987 r. uruchomi\u0142a w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 (us\u0142ugowy zak\u0142ad krawiecki) i nadal j\u0105 prowadzi. Od wielu lat anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie. Przez kilkana\u015bcie lat dzia\u0142a\u0142a spo\u0142ecznie w Lekkoatletycznym Klubie Sportowym Stal Mielec, m.in. jako cz\u0142onek zarz\u0105du. Przez jedn\u0105 kadencj\u0119 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wiceprezesa Podkarpackiego Okr\u0119gowego Zwi\u0105zku Lekkiej Atletyki w Rzeszowie. W tych rolach by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem imprez lekkoatletycznych i m.in. wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem Ryszardem (niegdy\u015b czo\u0142owym polskim m\u0142ociarzem i obecnie trenerem) pomys\u0142odawc\u0105 i wsp\u00f3\u0142organizatorem popularnego przez kilka lat Mitingu Pchni\u0119cia Kul\u0105 na Ulicy w Mielcu z udzia\u0142em najlepszych kulomiot\u00f3w w Polsce, m.in. mistrza olimpijskiego Tomasza Majewskiego. Udziela si\u0119 te\u017c w dzia\u0142alno\u015bci charytatywnej na rzecz dzieci niepe\u0142nosprawnych, m.in. od 2017 r. organizuje miko\u0142ajki dla dzieci z Oddzia\u0142u Onkologicznego Szpitala w Rzeszowie. Za dzia\u0142alno\u015b\u0107 charytatywn\u0105 otrzyma\u0142a (z m\u0119\u017cem) Nagrod\u0119 Niepokonanych. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2018-2023.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAKUBOWSKI JACEK<\/strong>, urodzony 28 XII 1937 r. w Poznaniu, syn Stanis\u0142awa i Heleny z Paw\u0142owskich. Pierwsze treningi lekkoatletyczne odbywa\u0142 w rodzinnej miejscowo\u015bci. W 1957 r. przyby\u0142 do Mielca, otrzyma\u0142 prac\u0119 w WSK i trenowa\u0142 biegi \u015brednie w Stali Mielec. W tym samym roku przyczyni\u0142 si\u0119 do pierwszego awansu zespo\u0142u lekkoatletycznego Stali do II ligi. Zwyci\u0119\u017ca\u0142 w wielu zawodach lokalnych i szybko awansowa\u0142 do czo\u0142\u00f3wki krajowej oraz do seniorskiej reprezentacji Polski. Wa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia: *1957 r. Memoria\u0142 J. Kusoci\u0144skiego \u2013 3. miejsce w biegu na 800 m, Mi\u0119dzynarodowe Mistrzostwa Rumunii \u2013 2. miejsce na 800 m, mecz Polska-NRD \u00a02. miejsce na 800 m; *1958 r. Mistrzostwa Polski w Bydgoszczy \u2013 2. miejsce na 800 m (1.50,6 min.), Mi\u0119dzynarodowe Mistrzostwa Rumunii \u2013 1. miejsce na 800 m, 1. miejsce w sztafecie 4×400 m, Memoria\u0142 J. Kusoci\u0144skiego \u2013 2. miejsce na 800 m, mecz Polska-Wielka Brytania \u2013 3. miejsce na 800 m, Mistrzostwa Europy (Sztokholm) \u2013 6. miejsce w sztafecie 4 x 400 m; *1959 r. Mityng w Kolonii (NRF) \u2013 1. miejsce, Memoria\u0142 Rosickiego (Praga) \u2013 1. miejsce w g\u0142\u00f3wnym biegu memoria\u0142owym na 800 m, Mityng w Sztokholmie \u2013 1. miejsce na 800 m, Mityng w Helsinkach \u2013 1. miejsce na 800 m, Mityng w Glasgow \u2013 1. miejsce na 880 y, mecz Polska-Jugos\u0142awia \u2013 1. miejsce na 800 m, mecz Polska-ZSRR \u2013 2. miejsce na 800 m, mecz Polska-NRD \u2013 1. miejsce w sztafecie 4×400 m; *1960 r. Zawody przedolimpijskie \u2013 1. miejsce na 800 m, tr\u00f3jmecz Polska-W\u0119gry-NRD \u2013 6. miejsce na 800 m. Uczestniczy\u0142 w ustanowieniu rekordu Polski w sztafecie olimpijskiej przez sztafet\u0119 klubow\u0105 Stali Mielec w 1959 r. w Rzeszowie. W 1960 r. wyjecha\u0142 do Warszawy, ale tam nie rozwin\u0105\u0142 talentu sportowego. W 1963 r. uko\u0144czy\u0142 AWF w Warszawie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Pracowa\u0142 m.in. jako asystent w warszawskiej AWF oraz Filii AWF Krak\u00f3w w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim, a tak\u017ce jako nauczyciel wychowania fizycznego w Technikum Samochodowym w Warszawie. Rekordy \u017cyciowe: 400 m \u2013 48,4 (1959, Skar\u017cysko-Kamienna), 800 m \u2013 1.48,9 (1959, Mielec), 1000 m \u2013 2.26,7 (1958, Lublin), 1500 m \u2013 3.48,8 (1958, \u0141\u00f3d\u017a).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAKUBOWSKI MIROS\u0141AW MARIAN<\/strong>, urodzony 2 II 1952 r. w Komornikach ko\u0142o Dzia\u0142dowa, syn Stanis\u0142awa i Pelagii z domu Stasiuk. Trenowa\u0142 biegi \u015brednie, m.in. w Legii Warszawa. By\u0142 ju\u017c wtedy czo\u0142owym biegaczem w kraju na dystansie 1500 m (rekord \u017cyciowy \u2013 3:42,4). Do Stali Mielec, startuj\u0105cej w I lidze lekkoatletycznej, przyby\u0142 ze Szczecina w 1975 r. W latach 1975-1978 osi\u0105gn\u0105\u0142 w mieleckim klubie szereg warto\u015bciowych rezultat\u00f3w, m.in.: 1000 m \u2013 2:20,8, 1500 m \u2013 3:42,6, 3000 \u2013 8:09,2 i stanowi\u0142 mocny punkt dru\u017cyny. Wielokrotnie zwyci\u0119\u017ca\u0142 w zawodach krajowych i regionalnych, by\u0142 czo\u0142owym biegaczem okr\u0119gu rzeszowskiego. W 1978 r. wyjecha\u0142 z Mielca do Szczecina.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAKUBOWSKI RYSZARD<\/strong>, urodzony 24 II 1959 r. w Stargardzie Szczeci\u0144skim, syn Adama i Janiny z domu Pa\u0142amarz. Absolwent ZSZ ZNTK \u201eStargard\u201d w Stargardzie Szczeci\u0144skim. W okresie szkolnym rozpocz\u0105\u0142 treningi lekkoatletyczne (rzut m\u0142otem) w LKS Pomorze Stargard Szczeci\u0144ski. Od 1977 r. pracowa\u0142 w Zak\u0142adach Naprawy Taboru Kolejowego w Stargardzie Szczeci\u0144skim i nadal startowa\u0142 w miejscowym LKS Pomorze. W czasie s\u0142u\u017cby wojskowej (1979-1982) reprezentowa\u0142 barwy CWKS Legia Warszawa, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Stargardu Szczeci\u0144skiego i kontynuowa\u0142 starty w LKS Pomorze, pobieraj\u0105c za to stypendium sportowe. 27 XI 1986 r. przeprowadzi\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie podj\u0105\u0142 treningi w FKS Stal. W latach 1987-1990 osi\u0105gn\u0105\u0142 najlepsze wyniki, zdobywaj\u0105c m.in.: tytu\u0142 wicemistrza Polski w rzucie m\u0142otem (66,88 m \u2013 Pozna\u0144, 1987) i br\u0105zowy medal Mistrzostw Polski (65,70 m \u2013 Pi\u0142a, 1990). Rekord \u017cyciowy \u2013 72,58 m osi\u0105gn\u0105\u0142 9 VII 1992 r. na zawodach w Mielcu. Ponadto wielokrotnie plasowa\u0142 si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce zawod\u00f3w krajowych i mi\u0119dzynarodowych. Powo\u0142ywano go do kadry narodowej. W dalszych latach 90. nie zrezygnowa\u0142 ca\u0142kowicie z uprawiania sportu i wielokrotnie startowa\u0142 w mistrzostwach Polski oldboj\u00f3w, zdobywaj\u0105c dwukrotnie z\u0142oty medal oraz ustanawiaj\u0105c rekordy Polski 35-latk\u00f3w (59,78 m) i 40-latk\u00f3w. W 1989 r. uko\u0144czy\u0142 kurs instruktor\u00f3w lekkoatletyki i zosta\u0142 zatrudniony w FKS Stal na stanowisku instruktora. Jego wychowankowie odnie\u015bli szereg sukces\u00f3w, m.in. Rafa\u0142 Czachor (rzut m\u0142otem), Bartosz Brewka (rzut dyskiem), Jakub Gi\u017ca (pchni\u0119cie kul\u0105), Ewelina Jacher (rzut m\u0142otem), Sebastian Janusz (rzut m\u0142otem), Dawid Pi\u0142at (rzut m\u0142otem) i Maria Duszkiewicz (rzut m\u0142otem) zdobyli medale na mistrzostwach Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych i mistrzostwach senior\u00f3w (J. Gi\u017ca). Wa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia s\u0105 wymienione w ha\u015ble LKS Stal Mielec. W 2021 r. w Plebiscycie TR Korso uznany zosta\u0142 Trenerem Wychowawc\u0105 M\u0142odzie\u017cy roku 2020.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAKUBOWSKI TADEUSZ<\/strong>, urodzony 23 II 1915 r. w St. P\u00f6lten (Austria), syn Tomasza i Teofili z Szelichowskich. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Pa\u0144stwowe w Stanis\u0142awowie, a nast\u0119pnie odby\u0142 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i w 1938 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. Po w\u0142\u0105czeniu ziem polskich we wrze\u015bniu 1939 r. do ZSRR, pracowa\u0142 jako nauczyciel matematyki w 10-letniej szkole radzieckiej i uko\u0144czy\u0142 zaocznie Instytut Matematyczny we Lwowie. W marcu 1945 r. przyby\u0142 do Mielca i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego oraz w Liceum Pedagogicznym jako nauczyciel matematyki. W 1950 r. zosta\u0142 zatrudniony w Liceum Administracyjno-Gospodarczym i Technikum Mechanicznym. Uczy\u0142 matematyki, a ponadto: prawa, ekonomii politycznej, ekonomiki przemys\u0142u oraz bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy. Od 1955 r. do 1970 r. by\u0142 kierownikiem Wydzia\u0142u Zaocznego Technikum Mechanicznego, a nast\u0119pnie Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych. W tym okresie wykszta\u0142cenie \u015brednie zdoby\u0142o ponad 5 tysi\u0119cy s\u0142uchaczy, w tym wielu pracownik\u00f3w WSK, kt\u00f3rzy p\u00f3\u017aniej uko\u0144czyli studia i pe\u0142nili kierownicze stanowiska. Wielu jego uczni\u00f3w uko\u0144czy\u0142o studia matematyczne i zosta\u0142o naukowcami, wyk\u0142adowcami na uczelniach lub nauczycielami w szko\u0142ach r\u00f3\u017cnych szczebli. Przez szereg lat pe\u0142ni\u0142 spo\u0142ecznie funkcj\u0119 prezesa ogniska Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego w ZST. By\u0142 zapalonym \u0142y\u017cwiarzem, organizowa\u0142 wyjazdy m\u0142odzie\u017cy na lodowisko do D\u0119bicy i uczy\u0142 element\u00f3w jazdy szybkiej i figurowej na lodzie. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1975 r. Jako emeryt jeszcze przez 15 lat uczy\u0142 w niepe\u0142nym wymiarze godzin i by\u0142 wychowawc\u0105 w internacie ZST. Uczestniczy\u0142 w mi\u0119dzynarodowej wymianie m\u0142odzie\u017cy Polski i NRD, towarzysz\u0105c wielokrotnie grupom m\u0142odzie\u017cy jako t\u0142umacz. Za d\u0142ugoletni\u0105 i wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 prac\u0119 pedagogiczn\u0105 otrzyma\u0142 wiele odznacze\u0144 pa\u0144stwowych i zwi\u0105zkowych. Zmar\u0142 27 IX 2010 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JA\u0141OCHA HENRYK<\/strong>, urodzony 22 XII 1946 r. w \u0141odzi, syn Maksymiliana i Zofii z domu Kacprzak. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w \u0141odzi i zda\u0142 matur\u0119 w 1965 r. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w szkole podstawowej w \u0141odzi i w barwach \u0141KS zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Polski junior\u00f3w w 1962 r. oraz 3. miejsce w 1963 r. W latach 1964-1965 rozegra\u0142 7 mecz\u00f3w w reprezentacji Polski junior\u00f3w. W 1965 podj\u0105\u0142 studia w Wy\u017cszej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie (p\u00f3\u017aniej Akademia Wychowania Fizycznego) i gra\u0142 w I-ligowej, a nast\u0119pnie II-ligowej Cracovii. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w w 1970 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142y magistra i trenera II klasy. W latach 1970-1976 by\u0142 bramkarzem Stali Rzesz\u00f3w, graj\u0105cej kolejno w I, II i ponownie w I lidze. Przyczyni\u0142 si\u0119 do wywalczenia Pucharu Polski w 1975 r. W klasyfikacji katowickiego Sportu za sezon 1975\/1976 uplasowa\u0142 si\u0119 na 2. miejscu (za Grzegorzem Lato). Przed sezonem 1976\/1977 przeszed\u0142 do Stali Mielec \u2013 aktualnego mistrza Polski. W latach 1976-1978 rozegra\u0142 w mieleckich barwach 16 spotka\u0144. Kolejnymi etapami kariery sportowej by\u0142y wyst\u0119py w polonijnym klubie Falcons (Soko\u0142y) w Kanadzie (1978-1979) i funkcja asystenta trenera w I-ligowej Stali Mielec, po\u0142\u0105czona z gr\u0105 w II dru\u017cynie (1979-1980). W nast\u0119pnych latach po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie pracy trenerskiej. Pracowa\u0142 w Finlandii (1980-1981), ponownie jako asystent trenera w Stali Mielec (1983), Tarnovii, Igloopolu D\u0119bica, Unii Tarn\u00f3w, Gryfa Mielec (1989-1992) i Stali II Mielec. Jako nauczyciel wychowania fizycznego pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej w Chorzelowie (1982) i Szkole Podstawowej nr 9 w Mielcu (1988-1997). W nast\u0119pnych latach prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 prywatn\u0105. W latach 90. by\u0142 wiceprzewodnicz\u0105cym, a potem przewodnicz\u0105cym Rady Osiedla im. W. Szafera. Zosta\u0142 tak\u017ce wybrany do Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 1994-1998.\u00a0<\/p>\r\n

JAMROZY MAREK<\/strong>, urodzony 16 VI 1944 r. w Mielcu. Od lat szkolnych jego pasj\u0105 by\u0142a gra na gitarze. Po przenosinach do Krakowa zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 z \u015brodowiskiem muzycznym na Kazimierzu. Prezentowa\u0142 wysoki poziom gry, tote\u017c anga\u017cowano go do r\u00f3\u017cnych zespo\u0142\u00f3w muzycznych, m.in. Czarne Koty, Ryszardy i Szwagry. W 1967 r. zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do s\u0142ynnych ju\u017c w\u00f3wczas Skald\u00f3w. Z tym zespo\u0142em uczestniczy\u0142 w nagraniach p\u0142ytowych, koncertach (m.in. tourn\u00e9e po ZSRR) oraz festiwalach \u2013 IV Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu\u00a0 i Festiwalu Piosenki \u017bo\u0142nierskiej w Ko\u0142obrzegu. W sierpniu 1968 r. po\u017cegna\u0142 si\u0119 ze Skaldami i zosta\u0142 zaanga\u017cowany do zespo\u0142u Ewy Demarczyk, wyst\u0119puj\u0105cej w\u00f3wczas w \u201ePiwnicy pod Baranami\u201d w Krakowie. By\u0142 autorem szeregu utwor\u00f3w wykonywanych przez piosenkarzy wyst\u0119puj\u0105cych w \u201ePiwnicy\u201d. R\u00f3wnocze\u015bnie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z duetem gitar elektrycznych Vox Gentis (Marek Jackowski i Zbigniew Frankowski). W tym czasie zda\u0142 matur\u0119. W 1969 r wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w realizacji filmu dokumentalnego telewizji belgijskiej pt. Ewa Demarczyk in Brussels. <\/em>W 1971 r. nakr\u0119cono film kr\u00f3tkometra\u017cowy pt. Tyle czasu do zmierzchu <\/em>(muzyka: Zygmunt Konieczny, wykonanie: Marek Jamrozy \u2013 gitara). Nie jest znany rzeczywisty pow\u00f3d p\u00f3\u017aniejszej malej\u0105cej aktywno\u015bci na zawodowej scenie. Szuka\u0142 sobie innych zaj\u0119\u0107, m.in. zaj\u0105\u0142 si\u0119 rzemios\u0142em kaletniczym i hodowl\u0105 zwierz\u0105t. Zmar\u0142 29 XI 2012 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Pr\u0105dnik Czerwony w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAMRUGIEWICZ HENRYKA (z domu RUDISCH)<\/strong>, wdowa po Leonie Jamrugiewiczu, w latach 1851-1864 prowadzi\u0142a aptek\u0119 w Mielcu. W 1864 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za W\u0142adys\u0142awa Satkowskiego \u2013 aptekarza (burmistrza Mielca w latach 1867-1870) i wsp\u00f3lnie prowadzili aptek\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAMRUGIEWICZ LEON WOJCIECH<\/strong>, urodzony ok. 1818 r. Uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie farmaceutyczne. Do Mielca przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z Dzikowa w 1841 r. Prowadzi\u0142 aptek\u0119 w Mielcu. Zmar\u0142 12 X 1851 r. Pochowano go na cmentarzu parafialnym nad Wis\u0142ok\u0105.<\/p>\r\n

JAMY<\/strong>, miejscowo\u015b\u0107 \u2013 so\u0142ectwo w zachodniej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego i po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci gminy Wadowice G\u00f3rne, przy drogach powiatowych: nr 1\u00a0163R (Zg\u00f3rsko – Jamy – Wierzchowiny \u2013 Wola Wadowska);\u00a0 nr 1\u00a0164R (Wierzchowiny \u2013 B\u00f3r \u2013 Jamy) i nr 1\u00a0166R (Partynia \u2013 Jamy). Przez Jamy przep\u0142ywa rzeka Jamnica. Wed\u0142ug stanu z 31 XII 2023 r. wie\u015b liczy\u0142a 974 mieszka\u0144c\u00f3w. Ma rozproszon\u0105 zabudow\u0119, czego potwierdzeniem jest a\u017c siedem odr\u0119bnych skupisk zabudowa\u0144: Granica, Ma\u0142e Jamy, Pod Pniem, Przybysz, Wielkie Jamy, Za Lasem i Zab\u0142ocie. G\u0142\u00f3wnym zaj\u0119ciem mieszka\u0144c\u00f3w jest rolnictwo lub prowadzenie w\u0142asnej dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej. Jest te\u017c sporo os\u00f3b doje\u017cd\u017caj\u0105cych do pracy w Mielcu lub do s\u0105siednich miejscowo\u015bci. Jamy\u00a0 maj\u0105 pe\u0142n\u0105 infrastruktur\u0119 techniczn\u0105. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cymi si\u0119 obiektami s\u0105: zabytkowy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny Parafii Rzymskokatolickiej pw. \u015bw. Augustyna Biskupa, szko\u0142a podstawowa i Dom Stra\u017caka, park podworski \u201ePrzybysz\u201d i znajduj\u0105cy si\u0119 na jego terenie pomnik \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej. Kod pocztowy: 39-316, strefa numeracyjna: 14. Po\u0142o\u017cenie geograficzne: 500<\/sup>14\u201934\u2019\u2019 N, 21012\u201904\u2019\u2019 E.<\/p>\r\n

Historia <\/strong>Pierwsze wiadomo\u015bci o Jamach, zwanych te\u017c R\u0119dzinowem, pojawi\u0142y si\u0119 w ostatnim \u0107wier\u0107wieczu XVI w., a potwierdzi\u0142a je wizytacja klucza zg\u00f3rskiego w 1595 r. Mieszka\u0144cy Jam \u2013 katolicy nale\u017celi do parafii rzymskokatolickiej w Zg\u00f3rsku. W\u0142a\u015bcicielami tych ziem byli Mieleccy, a nast\u0119pnie Ossoli\u0144scy. Po I rozbiorze Polski (1772 r.) Jamy znalaz\u0142y si\u0119 pod zaborem austriackim, w ramach Kr\u00f3lestwa Galicji i Lodomerii. Przy tworzeniu i utrzymywaniu\u00a0 Biblioteki Publicznej im. Ossoli\u0144skich we Lwowie (1816 r.) w\u0142a\u015bciciel klucza zg\u00f3rskiego J\u00f3zef Maksymilian Ossoli\u0144ski przeznacza\u0142 na ten cel m.in. dochody z folwarku w Jamach. Nale\u017cy te\u017c nadmieni\u0107, \u017ce pocz\u0105tkowo tworzone zbiory biblioteczne znajdowa\u0142y si\u0119 w dworze Przybysz na terenie Jam. Nie ma natomiast pewnych wiadomo\u015bci o przebiegu krwawej rabacji ch\u0142opskiej w 1846 r. i wydarzeniach zwi\u0105zanych ze zniesieniem pa\u0144szczyzny w 1848 r. Po utworzeniu powiat\u00f3w (1853-1855) wie\u015b wesz\u0142a w sk\u0142ad powiatu zasowskiego, ale w 1867 r. zosta\u0142a przy\u0142\u0105czona do powiatu mieleckiego. W 1888 r. uczestniczono w za\u0142o\u017ceniu sp\u00f3\u0142ki wodnej dla regulacji rzeki Bre\u0144 Nowy i jej dop\u0142yw\u00f3w, a nast\u0119pnie w pracach przy regulacji i melioracji tych teren\u00f3w. W pierwszych latach XX w. niekt\u00f3rzy mieszka\u0144cy Jam udali si\u0119 na emigracj\u0119 zarobkow\u0105 do zachodnich kraj\u00f3w europejskich i Ameryki P\u00f3\u0142nocnej. W latach 1911-1912 zbudowano pierwsz\u0105 szko\u0142\u0119 1-klasow\u0105. I wojna \u015bwiatowa by\u0142a pasmem wielu nieszcz\u0119\u015b\u0107. Wyj\u0105tkowo tragiczne by\u0142y lata 1914-1915, kiedy przez powiat mielecki czterokrotnie przeszed\u0142 front i dwukrotnie prze\u017cywano w Jamach okupacj\u0119 rosyjsk\u0105 (25 IX \u2013 1 X 1914 r. i 9 XI 1914 r. \u2013 11 V 1915 r.). Ponadto do ko\u0144ca wojny zabierano ludno\u015bci \u017cywno\u015b\u0107, konie, byd\u0142o i niekt\u00f3re urz\u0105dzenia rolnicze, za co p\u0142acono symbolicznie lub nawet nie p\u0142acono. Mimo olbrzymich trudno\u015bci spo\u0142eczno\u015b\u0107 Jam potrafi\u0142a w latach wojny przyj\u0105\u0107, z\u0142o\u017cy\u0107 i wyposa\u017cy\u0107 przeniesiony z Wadowic G\u00f3rnych zabytkowy (z ok. 1692 r.) drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. \u015bw. Augustyna Biskupa.\u00a0 Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci (XI 1918 r.) naprawiono wi\u0119kszo\u015b\u0107 szk\u00f3d wojennych oraz przeprowadzono remont i powi\u0119kszono szko\u0142\u0119.\u00a0 W sprawozdaniu powiatowym w 1921 r. do w\u0142adz wojew\u00f3dzkich w Krakowie (od 1921 r. powiat mielecki nale\u017ca\u0142 do wojew\u00f3dztwa krakowskiego), w Jamach, kt\u00f3re mia\u0142y 890 mieszka\u0144c\u00f3w \u2013 tylko 70 by\u0142o w stanie samodzielnie si\u0119 utrzymywa\u0107, a 510 ma\u0142orolnych i 160 bezrolnych potrzebowa\u0142o pomocy. Wykazano te\u017c 150 os\u00f3b s\u0142u\u017cby folwarcznej i robotnik\u00f3w rolnych. By\u0142a to sytuacja katastrofalna, tote\u017c niema\u0142a grupa mieszka\u0144c\u00f3w Jam widzia\u0142a popraw\u0119 swego po\u0142o\u017cenia w zmianie ustroju na komunistyczny i w latach 20. i 30. uczestniczy\u0142a w r\u00f3\u017cnych formach protestu przeciwko rz\u0105dowi sanacyjnemu. W 1925 r. biskup tarnowski Leon Wa\u0142\u0119ga erygowa\u0142 parafi\u0119 rzymskokatolick\u0105 w Jamach, kt\u00f3ra skupi\u0142a nie tylko miejscowych wiernych, ale tak\u017ce z okolicznych miejscowo\u015bci. W wyniku reformy podzia\u0142u administracyjnego w 1934 r.\u00a0 Jamy w\u0142\u0105czono do gminy Wadowice G\u00f3rne, kt\u00f3ra w lipcu tego roku bardzo ucierpia\u0142a w czasie wielkiej powodzi na terenach Polski po\u0142udniowej. Jeszcze wi\u0119kszym nieszcz\u0119\u015bciem by\u0142a II wojna \u015bwiatowa i okupacja hitlerowska (1939-1944). Okupanci wprowadzili niewyobra\u017calny terror, a za ka\u017cde przewinienie karali wi\u0119zieniem, obozem lub \u015bmierci\u0105. Zniszczonych zosta\u0142o wiele gospodarstw i budynek szkolny. Przeciwstawiaj\u0105c si\u0119 okupantowi, niekt\u00f3rzy mieszka\u0144cy Jam uczestniczyli w r\u00f3\u017cnych formach ruchu oporu, m.in. w akcjach sabota\u017cowych oraz partyzantce (GL \u2013 AL, ZWZ \u2013 AK). Powsta\u0142a te\u017c kom\u00f3rka PPR. Szczeg\u00f3lnym miejscem konspiracji by\u0142 dw\u00f3r Przybysz. \u00a0By\u0142 miejscem kontakt\u00f3w i baz\u0105 dla cz\u0142onk\u00f3w AK, a po zrzucie broni, amunicji i innych potrzebnych urz\u0105dze\u0144 w nocy 27\/28 IV 1944 r. sta\u0142 si\u0119 pierwszym magazynem tych materia\u0142\u00f3w. (P\u00f3\u017aniej przewieziono je do dworu w Chorzelowie.) Trudno doj\u015b\u0107, kto zdradzi\u0142, bo 20 V 1944 r. gestapo z Rzeszowa dokona\u0142o rewizji w dworze Przybysz i chocia\u017c nic nie znaleziono, zastrzelono dwie osoby, a kilka aresztowano.\u00a0 Po II wojnie \u015bwiatowej przez kilka lat naprawiano szkody wojenne, m.in. przeprowadzono remont budynku szko\u0142y, a nast\u0119pnie rozbudowano go dla potrzeb 7-klasowej szko\u0142y powszechnej. Administracyjnie Jamy podlega\u0142y gminie Wadowice G\u00f3rne, w granicach powiatu mieleckiego i utworzonego w 1945 r. wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Uaktywni\u0142a si\u0119 kom\u00f3rka Polskiej Partii Robotniczej, z kt\u00f3rej kilku dzia\u0142aczy przesz\u0142o do aparatu partyjnego lub innych instytucji w Mielcu. Powsta\u0142o te\u017c ko\u0142o Zwi\u0105zku Walki M\u0142odych. Bardzo skomplikowana by\u0142a powojenna akcja parcelacji maj\u0105tk\u00f3w na podstawie reformy rolnej PKWN z 6 IX 1944 r., poniewa\u017c w Jamach by\u0142o wiele os\u00f3b nie posiadaj\u0105cych dot\u0105d ziemi lub maj\u0105cych jej niewiele. W 1951 r. utworzono Ochotnicz\u0105 Stra\u017c Po\u017carn\u0105. Od 1955 r. do 1972 r. Jamy podlega\u0142y administracyjnie Gromadzkiej Radzie Narodowej w Podborzu. W tym okresie m.in. rozebrano niszczej\u0105cy dw\u00f3r Przybysz i dworsk\u0105 wozowni\u0119, zbudowano stra\u017cack\u0105 remiz\u0119 (1957 r.) i szko\u0142\u0119 (1969 r.) oraz uruchomiono Klub Prasy i Ksi\u0105\u017cki \u201eRuch\u201d (pocz\u0105tek lat 70.). Od lat 60. sukcesywnie powi\u0119ksza\u0142a si\u0119 liczba os\u00f3b\u00a0 doje\u017cd\u017caj\u0105cych do pracy w Mielcu, g\u0142\u00f3wnie do dynamicznie rozwijaj\u0105cej si\u0119 Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego. W 1970 r. spo\u015br\u00f3d 710 mieszka\u0144c\u00f3w \u2013 242 utrzymywa\u0142o si\u0119 z pracy poza rolnictwem. (Posiada\u0142o przy tym gospodarstwa.) Wynikaj\u0105cy st\u0105d wzrost zamo\u017cno\u015bci spowodowa\u0142 coraz cz\u0119stsze budowanie okaza\u0142ych dom\u00f3w murowanych lub modernizowanie starych oraz unowocze\u015bnianie sprz\u0119tu gospodarskiego. Na podstawie kolejnej reformy administracyjnej (1973-1975) Jamy zosta\u0142y w\u0142\u0105czone do gminy Wadowice G\u00f3rne. W ramach reformy szkolnej powo\u0142ano Zbiorcz\u0105 Szko\u0142\u0119 Gminn\u0105 w Wadowicach G\u00f3rnych, ale szko\u0142a w Jamach utrzyma\u0142a dotychczasowy status. W 1988 r. oddano do u\u017cytku Dom Stra\u017caka, a w 1989 r. w parku podworskim Przybysz postawiono pomnik \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej upami\u0119tniaj\u0105cy cz\u0142onk\u00f3w AK zamordowanych przez gestapo w czasie pacyfikacji dworu Przybysz 20 V 1944 r. W latach 80. rozpocz\u0119to budow\u0119 infrastruktury, ale jej dynamiczny rozw\u00f3j nast\u0105pi\u0142 po zmianach ustrojowych na prze\u0142omie lat 80. i 90., zw\u0142aszcza w pierwszych dekadach XXI w. Ponadto w 2010 r. przeprowadzono remont i modernizacj\u0119 obiektu szkolnego dla potrzeb szko\u0142y podstawowej i przedszkola.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN<\/strong>, kramarz, jeden z najbogatszych mieszczan mieleckich pod koniec XVI w. Handlowa\u0142 m.in. z Krakowem. By\u0142 posiadaczem ogrodu i zagrody przy B\u0142oniu oraz roli na polach mieszcza\u0144skich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN<\/strong>, prawdopodobnie pierwszy \u0142aziebnik miejski w Mielcu, wzmiankowany w 1527 r. Prowadzi\u0142 \u0142a\u017ani\u0119 miejsk\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN<\/strong>, siodlarz czynny w Rzochowie w XVII w. (wzmiankowany w 1633 r.). By\u0142 w\u0142a\u015bcicielem domu wybudowanego nad stawem, \u201epodle brony miejskiej\u201d. By\u0142 cz\u0142owiekiem maj\u0119tnym, opiekowa\u0142 si\u0119 ko\u015bcio\u0142em w Rzochowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN OD JEZUSA I MARYI (JAN KAPU\u015aCI\u0143SKI, o. trynitarz)<\/strong>, urodzony w Mielcu 30 XII 1752 r. Wst\u0105pi\u0142 do zakonu trynitarzy 5 VIII 1770 r. Probanacj\u0119 odby\u0142 pod kierunkiem o. Wojciecha od \u015bw. Maurycego. \u015aluby zakonne z\u0142o\u017cy\u0142 6 VIII 1771 r. w Beresteczku. Studiowa\u0142 filozofi\u0119 w \u0141ucku, a teologi\u0119 we Lwowie. \u015awi\u0119cenia przyj\u0105\u0142 prawdopodobnie w 1777 r. Jako concionator i wikariusz pracowa\u0142 w Brahi\u0142owie, a nast\u0119pnie by\u0142 misjonarzem w Horochowie na Wo\u0142yniu. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 ministra w Beresteczku i Brahi\u0142owie oraz definitora prowincjonalnego. Zmar\u0142 6 IX 1805 r. w Brahi\u0142owie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANAS FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 6 XII 1926 r. w W\u00f3lce Buchowskiej ko\u0142o Jaros\u0142awia, syn Jana i Anieli z domu Konieczny. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum i Liceum w Jaros\u0142awiu z matur\u0105, a nast\u0119pnie studia prawnicze na Uniwersytecie Wroc\u0142awskim i Uniwersytecie Jagiello\u0144skim, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra prawa. Po studiach pracowa\u0142 przez kr\u00f3tki czas w S\u0105dzie Wojskowym w Warszawie, a w 1954 r. zosta\u0142 skierowany do pracy w S\u0105dzie Powiatowym w Mielcu. W 1958 r., w zwi\u0105zku ze spraw\u0105 zbi\u00f3rki pieni\u0119\u017cnej na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu, zosta\u0142 zwolniony. Zatrudniono go jako radc\u0119 prawnego w kilku mieleckich instytucjach i firmach, w niepe\u0142nym wymiarze godzin. By\u0142 dzia\u0142aczem Stronnictwa Demokratycznego. Udziela\u0142 tak\u017ce pomocy prawnej m.in. dzia\u0142aczom NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1984 r. Wyr\u00f3\u017cniono go odznaczeniami resortowymi. Zmar\u0142 28 III 1986 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Gaw\u0142uszowicach, pow. mielecki. Po\u015bmiertnie odznaczony Krzy\u017cem Kawalerskim OOP.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANAS STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 15 XI 1953 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Katarzyny z domu Rokoszak. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1972 r. Trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 i gra\u0142 w zespole junior\u00f3w \u201eStali\u201d Mielec. Pasjonowa\u0142 si\u0119 te\u017c szachami. Trzykrotnie zdobywa\u0142 tytu\u0142 mistrza wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego junior\u00f3w, przez kilka lat by\u0142 zawodnikiem II-ligowego zespo\u0142u szachowego ZDK Mielec. Zdoby\u0142 uprawnienia instruktora szachowego i prowadzi\u0142 zaj\u0119cia z juniorami m\u0142odszymi. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w tym samym roku w WSK Mielec jako technolog, a nast\u0119pnie otrzyma\u0142 awans na stanowisko mistrza. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w Zak\u0142adowym Domu Kultury, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Polskiego Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Astronomii w Mielcu. Na pocz\u0105tku lat 80. zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych i w czerwcu 1983 r. zosta\u0142 wybrany przewodnicz\u0105cym organizacji zwi\u0105zkowej w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, jednej z najwi\u0119kszych w bran\u017cowych zwi\u0105zkach zawodowych w kraju. W czerwcu 1984 r. wybrano go przewodnicz\u0105cym Federacji Zwi\u0105zk\u00f3w Przemys\u0142u Lotniczego i Silnikowego, Mechanicznego, Elektronicznego i Precyzyjnego w Warszawie, tote\u017c zrezygnowa\u0142 z mieleckiej funkcji zwi\u0105zkowej i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Warszawy. Aktywnie uczestniczy\u0142 w tworzeniu centrali zwi\u0105zkowej OPZZ i wszed\u0142 w sk\u0142ad Prezydium OPZZ. Otrzyma\u0142 te\u017c nominacje na cz\u0142onka Komisji Tr\u00f3jstronnej ds. Spo\u0142eczno-Gospodarczych i cz\u0142onka Rady Ochrony Pracy. W 1991 r. zosta\u0142 przewodnicz\u0105cym og\u00f3lnokrajowego Zwi\u0105zku Zawodowego Przemys\u0142u Elektromaszynowego. W tym samym roku by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem partii socjaldemokratycznej \u2013 Sojuszu Lewicy Demokratycznej i p\u00f3\u017aniej jej wiceprzewodnicz\u0105cym. Trzykrotnie wybierano go pos\u0142em SLD na Sejm RP; w II i III kadencji z listy woj. rzeszowskiego i w aktualnej IV kadencji z listy woj. podkarpackiego. W parlamencie zajmowa\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie problematyk\u0105 przemys\u0142ow\u0105, w tym restrukturyzacj\u0105 sektorow\u0105 lotnictwa i przemys\u0142u. W okresie kszta\u0142towania si\u0119 nowej struktury politycznej i gospodarczej RP w latach 90. pracowa\u0142 w Nadzwyczajnej Komisji ds. Paktu o Przedsi\u0119biorstwie Pa\u0144stwowym i przez pewien czas by\u0142 jej przewodnicz\u0105cym. Uczestniczy\u0142 w pracach nad ustaw\u0105 o specjalnych strefach ekonomicznych i przyczyni\u0142 si\u0119 do powo\u0142ania pierwszej w Polsce SSE w Mielcu. W obecnej kadencji pe\u0142ni funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Sejmowej Komisji Obrony Narodowej i wsp\u00f3\u0142tworzy prawne ramy restrukturyzacji armii polskiej, przygotowania jej do wymog\u00f3w NATO oraz modernizacji technicznej. W 2004 r. przeszed\u0142 do Socjaldemokracji Polskiej. W wyborach do Sejmu RP w 2005 r. nie uzyska\u0142 mandatu. Pe\u0142ni funkcje przewodnicz\u0105cego Zwi\u0105zku Zawodowego Przemys\u0142u Elektromaszynowego oraz szefa Federacji Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych Pracownik\u00f3w Przedsi\u0119biorstw Przemys\u0142u Lotniczego, Silnikowego, Mechanicznego Elektronicznego i Precyzyjnego \u201ePrzemys\u0142 Specjalny\u201d. W 2009 r. zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. W 2015 r. – jako przedstawiciel OPZZ – zosta\u0142 cz\u0142onkiem Rady Dialogu Spo\u0142ecznego, powo\u0142anej przez Prezydenta RP, a w 27 IX 2017 r. wybrano go na przewodnicz\u0105cego Rady Bran\u017cy OPZZ „Przemys\u0142”.<\/p>\r\n

JANDU\u0141A KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 28 XI 1933 r. w Horn\u00f3wku, powiat warszawski zachodni, syn Jana i Zofii z domu Nizio\u0142ek. Do Mielca przyby\u0142 w 1949 r. Absolwent Technikum Mechanicznego Ministerstwa Przemys\u0142u Maszynowego w Mielcu z matur\u0105 w 1953 r. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu i pracowa\u0142 na stanowisku kierownika sekcji paliwowo-smarowalniczej w S\u0142u\u017cbie G\u0142\u00f3wnego Mechanika, a nast\u0119pnie odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po powrocie do WSK zosta\u0142 skierowany do W-50, gdzie pracowa\u0142 na stanowiskach: kierownika wydawalni przyrz\u0105d\u00f3w, technologa, mistrza, starszego mistrza – kierownika plac\u00f3wki. Kolejnym miejscem pracy by\u0142 O\u015brodek Bada\u0144 Rozwojowych SK \u201ePZL-Mielec\u201d i funkcja szefa dzia\u0142u OLB. Od m\u0142odo\u015bci udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie i politycznie. By\u0142 harcerzem i dru\u017cynowym w ZHP. Dzia\u0142a\u0142 te\u017c w ZMP. Uczestniczy\u0142 w okresowych \u0107wiczeniach wojskowych. Nale\u017ca\u0142 do Klubu Oficer\u00f3w Rezerwy (KOR) przy OBR SK i awansowa\u0142 do stopnia majora rezerwy. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Honorow\u0105 Odznak\u0105 WSK oraz Medalami – Br\u0105zowym i Srebrnym \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142 23 III 2001 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JANECZEK J\u00d3ZEF (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 5 II 1917 r. w \u0141ysakowie, powiat mielecki. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1946 r. Po studiach teologicznych w Tarnowie w 1952 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz m.in. w Jazowsku. W 1960 r. zosta\u0142 proboszczem w Bystrzycy, a w 1970 r. zrezygnowa\u0142 z funkcji. Od 1975 r. by\u0142 rezydentem w \u0141ysakowie i pomaga\u0142 w pracy duszpasterskiej w parafii \u015bw. Klemensa w Czerminie. Odznaczony EC. Zmar\u0142 16 III 1999 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Czerminie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANICA W\u0141ADYS\u0141AW,\u00a0<\/strong>urodzony 6 IV 1912 r. w Wilkowicach, powiat bielsko-bialski, syn Jana i Marianny z domu Beker. Uko\u0144czy\u0142 3-letni\u0105 szko\u0142\u0119 zawodow\u0105 w Bia\u0142ej. W latach 1932-1935 zatrudniony by\u0142 w Wojskowych Warsztatach Lotniczych w D\u0119blinie, a w okresie 1935-1939 w s\u0142ynnej Wojskowej Szkole Szybowcowej w Ustianowej jako kierownik warsztat\u00f3w i zast\u0119pca komendanta. W czasie okupacji hitlerowskiej, od 10 IV 1941 r. do 1 VIII 1944 r., pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec (niemiecka nazwa przedwojennej Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2) jako brygadzista w oddziale startowym.\u00a0 3 V 1943 r. zosta\u0142 aresztowany z grup\u0105 pracownik\u00f3w pod zarzutem sabota\u017cu i osadzony w areszcie \u015bledczym w Tarnowie, a potem w hitlerowskim obozie koncentracyjnym Auschwitz z kar\u0105 \u015bmierci w bloku XI (nr wi\u0119\u017ania 153142). Cudem ocalony wr\u00f3ci\u0142 do fabryki w Mielcu 21 XII 1943 r. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) pozosta\u0142 w mieleckich zak\u0142adach lotniczych. Pocz\u0105tkowo bra\u0142 udzia\u0142 w usuwaniu szk\u00f3d wojennych, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako mechanik lotniczy w oddziale monta\u017cu ostatecznego. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142 kurs pilota\u017cu i uzyska\u0142 licencj\u0119 pilota samolotowego. Z dniem 1 II 1945 r. podj\u0105\u0142 obowi\u0105zki pilota-kuriera na linii kurierskiej Mielec-Rzesz\u00f3w-Lublin. W czerwcu 1945 r. zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 w Mielcu i powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony. Od 7 VI 1945 r. do VIII 1948 r.\u00a0 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika technicznego nowo utworzonych Warsztatach Szybowcowych Ministerstwa Komunikacji z siedzib\u0105 w Bia\u0142ej, przekszta\u0142conych p\u00f3\u017aniej w Warsztaty Instytutu Szybownictwa w Bielsku-Bia\u0142ej. W I Krajowych Zawodach Lotniczych, przeprowadzonych w dniach 25-27 VIII 1946 r. na lotnisku Aeroklubu Bielsko-Bialskiego w Aleksandrowicach, zaj\u0105\u0142 w zespole z Franciszkiem K\u0119pk\u0105 3. miejsce. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem ekipy Polski w I Mi\u0119dzynarodowym Tygodniu Szybowcowym w Szwajcarii (VII 1947 r.). W 1948 r. zosta\u0142 przeniesiony do Warszawy, gdzie do 1958 r. pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji, m.in. inspektora krajowych warsztat\u00f3w lotniczych i komisarzem technicznym w Aeroklubie Rzeczypospolitej Polskiej (p\u00f3\u017aniej APRL). W latach 1958-1971 by\u0142 dyrektorem Lotniczych Zak\u0142ad\u00f3w Naprawczych APRL w Kro\u015bnie. Od 1971 r. do 1973 r. pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Us\u0142ug Agrolotniczych WSK w Warszawie jako kierownik WKT. Ponadto przez wiele lat by\u0142 cz\u0142onkiem Pa\u0144stwowej Komisji Badania Wypadk\u00f3w Lotniczych. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz wieloma medalami bran\u017cowymi. Za ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142alno\u015bci w polskim lotnictwie sportowym zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony przez Mi\u0119dzynarodow\u0105 Federacj\u0119 Lotnicz\u0105 (FAI) w 1962 r. presti\u017cowym Dyplomem im. Paula Tissandiera. Zmar\u0142 31 III 1973 r. Pochowany w Warszawie na cmentarzu w Wilanowie, pod \u015bmig\u0142em ofiarowanym przez lotniczych przyjaci\u00f3\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

(Biogram poprawiony i uzupe\u0142niony po konsultacji z rodzin\u0105 \u015bp. W. Janicy.)<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANICKI EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 1 II 1930 r. w Ma\u0142ej K\u0142odzie, pow. pu\u0142awski, syn Jana i Anny z domu Wi\u0119zik. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Czartoryskich w Pu\u0142awach (1948 r.), a nast\u0119pnie Liceum im. J. Zamoyskiego w Lublinie (1950 r.). Studia odby\u0142 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie i w 1955 r. otrzyma\u0142 dyplom lekarza medycyny. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 1 I 1956 r. na Oddziale Wewn\u0119trznym Szpitala Powiatowego w Mielcu oraz w Poradni Rejonowej. W latach 1958-1966 kierowa\u0142 Wiejskim O\u015brodkiem Zdrowia w Przec\u0142awiu, a od 1966 r. by\u0142 kierownikiem Poradni Rejonowej nr 2. W 1960 r. zdoby\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych. Od 1 V 1962 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy ordynatora Oddzia\u0142u Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych, a od IX 1969 r. obowi\u0105zki ordynatora, za\u015b od 1 I 1970 r. do odej\u015bcia na emerytur\u0119 31 XII 1995 r. sprawowa\u0142 funkcj\u0119 ordynatora tego\u017c oddzia\u0142u. W tym czasie doprowadzi\u0142 do powstania sali intensywnego nadzoru medycznego – jednej z pierwszych w woj. rzeszowskim. Przez wiele lat prowadzi\u0142 Poradni\u0119 Kardiologiczn\u0105 w Mielcu, pracowa\u0142 w niej jeszcze na emeryturze. Ponadto okresowo pracowa\u0142 w Pogotowiu Ratunkowym, Ambulatorium WSK \u201ePZL-Mielec\u201d oraz prowadzi\u0142 Poradni\u0119 Reumatologiczn\u0105. By\u0142 wychowawc\u0105 wielu mieleckich internist\u00f3w. Nale\u017ca\u0142 do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Internist\u00f3w. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem 30-lecia Polski Ludowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Zawodowego Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia. Wpisany do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d. Zmar\u0142 22 II 1998 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Kurowie Lubelskim, pow. pu\u0142awski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANICKI MIROS\u0141AW ADAM<\/strong>, urodzony 18 IV 1959 r. w Mielcu, syn Eugeniusza i Marianny z \u017burkowskich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. W latach szkolnych gra\u0142 w siatk\u00f3wk\u0119 w zespole junior\u00f3w Stali Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przeze\u0144 mistrzostwa Polski junior\u00f3w w 1975 r. Wyst\u0119powa\u0142 tak\u017ce w reprezentacji Polski junior\u00f3w. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie odby\u0142 w latach 1977-1983 r. Graj\u0105c w dru\u017cynie siatk\u00f3wki AM Lublin, wywalczy\u0142 tytu\u0142 mistrza Polski Akademii Medycznych w 1978 r. (wybrany zosta\u0142 najlepszym zawodnikiem turnieju) i III miejsce w 1982 r. 1 XII 1983 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 na Oddziale Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych Szpitala Rejonowego w Mielcu i pracuje w nim nadal. Po uzyskaniu I stopnia specjalizacji z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych w 1987 r. zosta\u0142 m\u0142odszym asystentem, a po otrzymaniu tytu\u0142u specjalisty II stopnia z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych (w Centrum Medycznym Kszta\u0142cenia Podyplomowego w Warszawie) awansowa\u0142 na stanowisko starszego asystenta. Pracowa\u0142 ponadto okresowo w Ambulatorium WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i jako lekarz zak\u0142adowy Pa\u0144stwowego Gospodarstwa Ogrodniczego oraz w latach 1985-1999 w Przychodni Rejonowej nr 2 w Mielcu. W 1997 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 ordynatora Oddzia\u0142u Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych Szpitala Rejonowego w Mielcu. Od 10 lat prowadzi Specjalistyczn\u0105 Poradni\u0119 Kardiologiczn\u0105. Posiada certyfikat na wykonywanie bada\u0144 USG (w tym ECHO), wydany przez Polskie Towarzystwo Ultrasonograficzne. W 2002 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 specjalisty II stopnia z zakresu kardiologii w CMKP w Warszawie. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Internist\u00f3w, Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego i jego Sekcji Echokardiografii, Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego i Polskiego Towarzystwa Naczynia T\u0119tniczego. Anga\u017cuje si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz \u015brodowiska \u2013 zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 1998-2002.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANIK JOLANTA BARBARA (z domu GRZECH)<\/strong>, urodzona 13 VII 1963 r. w Mielcu, c\u00f3rka Bronis\u0142awa i Weroniki z domu Bajor. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1982 r.\u00a0 W latach szkolnych wyst\u0119powa\u0142a w zespole \u201eMali Rzeszowiacy\u201d i gra\u0142a w dru\u017cynach m\u0142odzie\u017cowych sekcji pi\u0142ki siatkowej FKS Stal Mielec. Nale\u017ca\u0142a te\u017c do Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako nauczyciel w Przedszkolu Pa\u0144stwowym nr 3 w Mielcu (1982-1983), a kolejnymi miejscami pracy nauczycielskiej by\u0142y: Przedszkole Pa\u0144stwowe nr 15 w Mielcu (1989-1990) i Przedszkole Miejskie nr 12 w Mielcu (1994-2018). W tym czasie uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie (wychowanie przedszkolne) w Tarnobrzegu (1992 r.), a nast\u0119pnie studiowa\u0142a na Wydziale Pedagogicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1999 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra pedagogiki w zakresie nauczania pocz\u0105tkowego. Uko\u0144czy\u0142a te\u017c studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (2001 r.) oraz szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. Od 2004 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 lidera WDN. Jest inicjatorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu form artystycznych i rekreacyjnych dla dzieci przedszkolnych. W wyniku konkursu od 1 IX 2018 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Przedszkola Miejskiego nr 12 im. Marii Konopnickiej w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JANIKOWSKI HENRYK<\/strong>, urodzony 22 XI 1954 r. w Wa\u0142brzychu, syn Jana i Cecylii z domu Dulat . Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w G\u00f3rniku Wa\u0142brzych. W 1980 r. przeszed\u0142 z II-ligowego G\u00f3rnika do I-ligowej Stali Mielec. W jej barwach rozegra\u0142 79 mecz\u00f3w i strzeli\u0142 19 bramek. W m\u0142odzie\u017cowej reprezentacji Polski wyst\u0105pi\u0142 2 razy, a w I reprezentacji Polski rozegra\u0142 4 mecze (z Japoni\u0105) i strzeli\u0142 2 bramki. W sezonie 1983\/1984 gra\u0142 w Cracovii, a w sezonie 1984\/1985 i rundzie jesiennej sezonu 1985\/1986 w G\u00f3rniku Wa\u0142brzych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANISZEWSKI EDWARD JAN<\/strong>, urodzony 7 XI 1928 r. w Nowym Miadziole k\/Nowogr\u00f3dka (aktualnie Bia\u0142oru\u015b), syn Ignacego i Marianny z domu Kapinos. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. Kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y w D\u0119bicy, matur\u0119 zda\u0142 w 1947 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie i w 1956 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. W tym samym roku podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Szpitalu Powiatowym w Mielcu. W 1964 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I stopnia z zakresu dermatologii i wenerologii. Od 1 XI 1971 r. do 31 I 1975 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki ordynatora Oddzia\u0142u Dermatologicznego mieleckiego szpitala, a od 1 II 1975 r. do 31 XII 1993 r. by\u0142 ordynatorem tego oddzia\u0142u. Obok pracy w szpitalu wykonywa\u0142 szereg innych obowi\u0105zk\u00f3w. Okresowo pracowa\u0142 w Przychodni Obwodowej (1956-1958), kierowa\u0142 Powiatow\u0105 Stacj\u0105 Sanitarno-Epidemiologiczn\u0105 w Mielcu (1958-1960), O\u015brodkiem Zdrowia w Padwi Narodowej, a nast\u0119pnie O\u015brodkiem Zdrowia w Rzemieniu. Prowadzi\u0142 tak\u017ce Poradni\u0119 Dermatologiczn\u0105 przy Szpitalu Powiatowym (Rejonowym) w Mielcu i podobn\u0105 poradni\u0119 przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. By\u0142 tak\u017ce lekarzem zak\u0142adowym w Rejonowym Przedsi\u0119biorstwie Melioracyjnym w Mielcu. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 z dniem 31 XII 1993 r., ale jeszcze przez szereg lat pracowa\u0142 w niepe\u0142nym wymiarze godzin. By\u0142 cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Otrzyma\u0142 szereg odznacze\u0144 resortowych. Zmar\u0142 27 X 2001 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Zawadzie k\/D\u0119bicy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANKOWSKA JADWIGA (z domu Augustyn)<\/strong>, urodzona 8 VIII 1936 r. w Mielcu, c\u00f3rka Romana i Marii z domu \u017bola. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1955 r. W latach 1955-1962 pracowa\u0142a jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Wojs\u0142awiu, od 1962 r. do 1966 r. w Szkole Podstawowej nr 6 w Mielcu, a w latach 1966-1986 w Szkole Podstawowej nr 7 w Mielcu. Systematycznie si\u0119 dokszta\u0142ca\u0142a. Uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Rzeszowie (1964 r.), Studium Metodyczne w Rzeszowie (1976 r.) i Wy\u017csze Studium Zawodowe (1981 r.). Upowszechnia\u0142a w\u015br\u00f3d uczni\u00f3w idee oszcz\u0119dzania. Wielokrotnie pracowa\u0142a jako wychowawczyni na koloniach letnich dla dzieci WSK Mielec. Za osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktyczno-wychowawczej otrzyma\u0142a m.in. nagrod\u0119 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania w 1980 r. Dzia\u0142a\u0142a spo\u0142ecznie w Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 sekretarza Ogniska przy Szko\u0142ach nr 6 i 7. W latach 1986-1990 pracowa\u0142a jako sekretarz Zarz\u0105du Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu i r\u00f3wnocze\u015bnie kierownik Klubu Nauczycielskiego \u201eBelfer\u201d. Od 1990 r. do 2019 r. by\u0142a przewodnicz\u0105c\u0105 Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w ZNP w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona odznaczeniami pa\u0144stwowymi i resortowymi, m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W 2019 r. otrzyma\u0142a Honorow\u0105 Nagrod\u0119 Albertus.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JANKOWSKA MIECZYS\u0141AWA (z domu KAWA)<\/strong>, urodzona 24 VIII 1916 r. w Thompsonville (USA), c\u00f3rka Aleksandra i Salomei z domu Oszajca. Absolwentka Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego im. E. Plater w Mielcu. Od 2 XI 1930 r. nale\u017ca\u0142a do I Dru\u017cyny Harcerek im. Emilii Plater, dzia\u0142aj\u0105cej przy wymienionym Seminarium. Uko\u0144czy\u0142a kurs dru\u017cynowych i otrzyma\u0142a stopie\u0144 przewodnika. W latach 1944-1946 by\u0142a dru\u017cynow\u0105 dru\u017cyny \u017ce\u0144skiej w ramach organizacji harcerskiej \u201eWatra\u201d w Mielcu. Od 1946 r. do 1948 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 komendantki Hufca \u017be\u0144skiego ZHP Mielec, a nast\u0119pnie do 1949 r. by\u0142a namiestnikiem zuchowym w Chor\u0105gwi Rzeszowskiej ZHP. W latach 50. pracowa\u0142a w Domu Harcerza w Mielcu jako instruktor rob\u00f3tek r\u0119cznych i dziewiarstwa, a nast\u0119pnie zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu i tam pracowa\u0142a do emerytury, m.in. jako nauczyciel bibliotekarz. Powr\u00f3ci\u0142a do ZHP, po odrodzeniu si\u0119 tej organizacji w Mielcu w 1957 r. Pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 namiestnika zuchowego w Komendzie Hufca ZHP, a od 1958 r. by\u0142a zast\u0119pc\u0105 komendanta Hufca ZHP w Mielcu. Inicjowa\u0142a liczne imprezy dla dzieci, m.in. \u201e\u015awi\u0119to Jesieni\u201d, \u201eBal Kr\u00f3lowej Zimy\u201d i \u201eTopienie Marzanny\u201d. Prowadzi\u0142a szkolenia instruktor\u00f3w zuchowych. Posiada\u0142a stopie\u0144 harcmistrza. Dzia\u0142a\u0142a tak\u017ce w Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, m.in. przez kilka lat by\u0142a ksi\u0119gow\u0105 w Zarz\u0105dzie Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu. Zmar\u0142a 11 V 1978 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANKOWSKA \u2013 KURAL MAGDALENA (z domu JANKOWSKA),<\/strong> urodzona 9 VI 1968 r. w \u0141odzi, c\u00f3rka Ryszarda i Zofii z domu Buczek. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1987 r. Studia na Wydziale Ogrodniczym (kierunek \u2013 ro\u015bliny ozdobne) Akademii Rolniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1992 r. z tytu\u0142em magistra. W czasie studi\u00f3w pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Ko\u0142a Naukowego Ogrodnik\u00f3w AR i organizowa\u0142a wystawy ogrodnicze w Krakowie. W 1990 r. otrzyma\u0142a Dyplom Oasis Floral Design Basic Course. W 1991 r. wykona\u0142a m.in. aran\u017cacj\u0119 kwiatow\u0105\u00a0 w Centrum Zdrowia Dziecka w Prokocimiu na wizyt\u0119 papie\u017ca Jana Paw\u0142a II oraz dekoracj\u0119 kwiatow\u0105 kolegiaty \u015bw. Anny w Krakowie.\u00a0 Po zako\u0144czeniu studi\u00f3w w 1992 r. zosta\u0142a wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielk\u0105 Kwiaciarni \u201eSonia\u201d w Mielcu przy ul. 3 Maja. (Pierwszym w\u0142a\u015bcicielem by\u0142 jej dziadek \u2013 Kazimierz Buczek.) Odt\u0105d jako wykwalifikowana florystka inspirowa\u0142a i w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 w r\u00f3\u017cne formy ekspozycji kwiat\u00f3w i edukacji florystycznej, g\u0142\u00f3wnie w rodzinnym Mielcu. By\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105 Kwiatowych Targ\u00f3w \u015alubnych w Mielcu, wykonywa\u0142a aran\u017cacje kwiatowe na uroczysto\u015bci religijne w ko\u015bcio\u0142ach w Mielcu i okolicy oraz na imprezy artystyczne i rozrywkowe, m.in. Miss Mielca. Prowadzi\u0142a wyk\u0142ady na szkoleniu \u201eBukieciarstwo\u201d w Mielcu. By\u0142a te\u017c nauczycielem na kierunku \u2013 florysta w Centrum Kszta\u0142cenia Torus w Kielcach – Oddzia\u0142 w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie pog\u0142\u0119bia\u0142a swoj\u0105 wiedz\u0119 i umiej\u0119tno\u015bci, uczestnicz\u0105c w warsztatach florystycznych\u00a0 Biura Kwiatowego Holandia (2001-2008) i na Sycylii (2019 r.). Jako pierwsza w Mielcu uruchomi\u0142a kwiaciarni\u0119 internetow\u0105 (2015 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANKOWSKA-MOKRZYCKA ILONA DARIA (z domu JANKOWSKA)<\/strong>, urodzona 22 IV 1989 r. w Radomy\u015blu Wielkim, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Kazimiery z domu Nowak. Absolwentka V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 im. St. Sier\u017c. Pil. Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2008 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Informacji Naukowej (kierunek \u2013 prasoznawstwo z elementami dziennikarstwa) Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako manager polskiej edycji konkursu dla modelek The Look Of The Year (2010-2012). Ponadto w 2010 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w zakresie organizacji i produkcji pokaz\u00f3w mody i prowadzi j\u0105 nadal. M.in. od 2010 r. prowadzi projekt Mielec Fashion Week, promuj\u0105cy debiutuj\u0105cych projektant\u00f3w z ca\u0142ego kraju. Partnerem projektu jest Mi\u0119dzynarodowa Szko\u0142a Kostiumografii i Projektowania Ubioru w Warszawie i od 2015 r. Targi Mody Pozna\u0144. Dotychczas w 6 edycjach zaprezentowa\u0142o si\u0119 oko\u0142o 150 projektant\u00f3w mody. Jest tak\u017ce pomys\u0142odawc\u0105 projektu Models Akademy w ramach dzia\u0142alno\u015bci Egurrola Dance Studio (2013). Wsp\u00f3lnie z Agnieszk\u0105 Chmielowiec uruchomi\u0142a projekt spo\u0142eczny \u201eNazywam si\u0119 kobieta\u201d, maj\u0105cy na celu rozw\u00f3j kobiet. Jest laureatk\u0105 (z projektem MFW) Podkarpackich Nagr\u00f3d Mody w kategorii \u201eWydarzenie Roku 2013\u201d oraz wyr\u00f3\u017cnion\u0105 w og\u00f3lnopolskim konkursie poetyckim \u201eO Srebrne Pi\u00f3ro Prezydenta Miasta Mielca\u201d za wiersz \u201eKobieta\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANKOWSKI ANDRZEJ TADEUSZ<\/strong>, urodzony 28 XI 1947 r. w Wojs\u0142awiu, syn J\u00f3zefa i W\u0142adys\u0142awy z domu R\u00f3g. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu (potem I LO), matur\u0119 zda\u0142 w 1966 r. Studia odby\u0142 na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1972 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra fizyki. W tym samym roku podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela fizyki w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika w Mielcu. Wielu jego wychowank\u00f3w osi\u0105gn\u0119\u0142o znaczne sukcesy naukowe i zawodowe. Od 1997 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora II LO. W 2000 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci w WSGiZ w Mielcu. Jest cz\u0142onkiem Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201eKnieja\u201d i od 20 lat pe\u0142ni w nim funkcj\u0119 sekretarza. W 2008 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale p\u00f3\u017aniej uczy\u0142 w niepe\u0142nym wymiarze godzin.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANKOWSKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 14 I 1912 r. w Kosowie, pow. gosty\u0144ski, syn Franciszka i Marii z Jankowskich. Absolwent Pa\u0144stwowego Seminarium Nauczycielskiego w W\u0105growcu. Od 1934 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel w powiecie pi\u0144skim na Polesiu. W czasie okupacji hitlerowskiej zatrudniony zosta\u0142 w szkole w Rzochowie, a nast\u0119pnie w Wojs\u0142awiu, gdzie prowadzi\u0142 tak\u017ce tajne nauczanie i w latach 1942-1944 by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 plutonu AK. Po wojnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika szko\u0142y w Wojs\u0142awiu. Prowadzi\u0142 amatorski zesp\u00f3\u0142 teatralny w Wojs\u0142awiu. Wystawia\u0142 z nim sztuki dramatyczne i wodewile. Zesp\u00f3\u0142 ten wyje\u017cd\u017ca\u0142 na wyst\u0119py do innych miejscowo\u015bci oraz uczestniczy\u0142 w przegl\u0105dach i konkursach, zdobywaj\u0105c nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia. W 1950 r. J\u00f3zef Jankowski zosta\u0142 mianowany podinspektorem szkolnym w Mielcu, a od 1958 r. do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1972 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 inspektora szkolnego w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu inicjatyw spo\u0142ecznych na terenie Mielca i powiatu mieleckiego, a zw\u0142aszcza budowy kilkudziesi\u0119ciu szk\u00f3\u0142. Nagrodzony odznaczeniami pa\u0144stwowymi, m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP oraz odznakami resortowymi. Zmar\u0142 15 VI 1974 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JANKOWSKI LECH<\/strong>, urodzony 6 II 1944 r. w \u0141ucku (ZSRR, aktualnie Ukraina), syn Wincentego i Genowefy ze Skulimowskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Lubaczowie, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1962 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 1969 r. Pierwszym miejscem pracy by\u0142 Szpital Miejski w Przemy\u015blu. P\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 w Przychodni Obwodowej w Bydgoszczy i Wojew\u00f3dzkim Szpitalu w Tarnobrzegu. W 1975 r. uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji z zakresu anestezjologii i reanimacji. Poza prac\u0105 w szpitalu zorganizowa\u0142 i prowadzi\u0142 unikaln\u0105 w skali kraju Specjalistyczn\u0105 Poradni\u0119 do Walki z B\u00f3lem w Tarnobrzegu-Machowie. W 1982 r. zosta\u0142 zatrudniony w Zespole Opieki Zdrowotnej w Mielcu na stanowisku starszego asystenta, jako jedyny w\u00f3wczas anestezjolog w Szpitalu Rejonowym. W latach 80. uzyska\u0142 II stopie\u0144 specjalizacji z zakresu anestezjologii i reanimacji oraz wyszkoli\u0142 grup\u0119 lekarzy i piel\u0119gniarek w celu sformowania samodzielnego pionu anestezjologicznego w mieleckim szpitalu. W kwietniu 1994 r. zosta\u0142 mianowany ordynatorem nowo utworzonego Oddzia\u0142u Anestezjologii i Intensywnej Opieki Medycznej. Zmar\u0142 22 VI 1994 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JANOCHA ROBERT PIOTR,<\/strong>\u00a0urodzony 9 III 1966 r. w Przemy\u015blu, syn J\u00f3zefa i Ireny. Absolwent szko\u0142y \u015bredniej w Jaros\u0142awiu z matur\u0105 w 1985 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Lublinie i w 1991 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra farmacji.\u00a0 Po studiach zosta\u0142 zatrudniony w Akademii Medycznej w Lublinie \u2013 Katedrze i Zak\u0142adzie Syntezy i Technologii Chemicznej \u015arodk\u00f3w Leczniczych, a nast\u0119pnie w aptece przy Szpitalu Onkologicznym w Lublinie. Od 1996 r. by\u0142 pracownikiem apteki Farmapol, a w 1998 r. otwar\u0142 w\u0142asn\u0105 aptek\u0119 w Mielcu przy ul. M. Pisarka. W kolejnych latach uruchomi\u0142 kolejne apteki na terenie Mielca. By\u0142 cz\u0142onkiem Podkarpackiej Okr\u0119gowej Izby Aptekarskiej w Rzeszowie i pe\u0142ni\u0142 w niej r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. by\u0142 skarbnikiem. Zmar\u0142 15 I 2021 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Ksi\u0105\u017cnicach.<\/p>\r\n

JANOWIEC<\/strong>,\u00a0 miejscowo\u015b\u0107 \u2013 so\u0142ectwo w po\u0142udniowo-zachodniej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego i gminy Radomy\u015bl Wielki, przy drodze wojew\u00f3dzkiej 984 (Lisia G\u00f3ra \u2013 Radomy\u015bl Wielki – Mielec). Ma rozproszon\u0105 zabudow\u0119, a oddalone od siebie gniazda zabudowa\u0144 maj\u0105 nazwy: D\u0105br\u00f3wka, Koniec, Pniaki, Podlesie \u017barowskie, Stary Janowiec i \u017babno. Wed\u0142ug stanu z 31 XII 2023 r. liczy\u0142a 727 mieszka\u0144c\u00f3w i 171 dom\u00f3w. G\u0142\u00f3wnym zaj\u0119ciem mieszka\u0144c\u00f3w jest rolnictwo, ale niekt\u00f3rzy prowadz\u0105 te\u017c w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 lub doje\u017cd\u017caj\u0105 do pracy w s\u0105siednich miejscowo\u015bciach. Przewa\u017caj\u0105 zabudowania murowane. Wie\u015b posiada infrastruktur\u0119: elektroenergetyczn\u0105, wodoci\u0105gow\u0105, gazow\u0105 i telekomunikacyjn\u0105. Ponadto realizowany jest gminny projekt przydomowych oczyszczalni \u015bciek\u00f3w z przy\u0142\u0105czami. G\u0142\u00f3wnymi obiektami wsi s\u0105: ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny Parafii Rzymskokatolickiej pw. \u015bw. Jana Chrzciciela, dom zakonny SS. S\u0142u\u017cebniczek BDNP, Zesp\u00f3\u0142 Szkolno-Przedszkolny, Dom Stra\u017caka i stadion LKS Janovia. W dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna, Ko\u0142o Gospody\u0144 Wiejskich i Ludowy Klub Sportowy Janovia.<\/p>\r\n

Kod pocztowy: 39-312, strefa numeracyjna: 14. Po\u0142o\u017cenie: 500<\/sup>09\u201918\u2019\u2019N \u2013 210<\/sup>11\u201930\u2019\u2019E.<\/p>\r\n

Historia <\/strong>Pocz\u0105tki Janowca nale\u017cy wi\u0105za\u0107 z histori\u0105 \u017bar\u00f3wki, bowiem pocz\u0105tkowo jej cz\u0119\u015bci\u0105 jako folwark. (Pierwsza wzmianka o \u017bar\u00f3wce pojawi\u0142a si\u0119 w 1581 r.) Z czasem w pobli\u017cu folwarku powsta\u0142o szereg gospodarstw ch\u0142opskich, ale nadal by\u0142a to cz\u0119\u015b\u0107 \u017bar\u00f3wki i nazywano j\u0105 Podlesiem \u017barowskim. (Dalsze lata w ha\u015ble: \u017bar\u00f3wka.) II wojna \u015bwiatowa i okupacja hitlerowska zapisa\u0142y si\u0119 wieloma tragicznymi wydarzeniami, m.in. zamordowaniem przez Niemc\u00f3w osoby ukrywaj\u0105cej \u017byd\u00f3w. W 1947 r., Janowiec otrzyma\u0142 samodzielno\u015b\u0107 administracyjn\u0105 i zosta\u0142 w\u0142\u0105czony w sk\u0142ad gminy zbiorowej Radomy\u015bl Wielki. W tym samym roku miejscowa spo\u0142eczno\u015b\u0107 zosta\u0142a zszokowana zamordowaniem przez funkcjonariuszy PUBP w Mielcu by\u0142ego porucznika AK Aleksandra Warzech\u0119, urodzonego w 1916 r. w \u017bar\u00f3wce \u2013 Janowcu. Odr\u0119bno\u015b\u0107 wsi wymaga\u0142a zorganizowania niezb\u0119dnych plac\u00f3wek i organizacji. Rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 szko\u0142a, pocz\u0105tkowo w wyremontowanym poniemieckim baraku, a od 1954 r. w nowym murowanym budynku. Od 1954 r. do 1972 r. Janowiec podlega\u0142 Gromadzkiej Radzie Narodowej w \u017bar\u00f3wce. W 1958 r. za\u0142o\u017cono Ochotnicz\u0105 Stra\u017c Po\u017carn\u0105, a w 1964 r. wybudowano remiz\u0119 \u2013 gara\u017c. Od 1961 r. do 1968 r. prowadzono Szko\u0142\u0119 Przysposobienia Rolniczego (SPR). Zorganizowano punkt kina objazdowego. W 1970 r. w Janowcu mieszka\u0142y 544 osoby, z kt\u00f3rych 153 utrzymywa\u0142y si\u0119 z zaj\u0119\u0107 pozarolniczych, pracuj\u0105c g\u0142\u00f3wnie w zak\u0142adach przemys\u0142owych w Mielcu i Tarnowie. (Osoby te mia\u0142y ponadto gospodarstwa.) Dodatkowe \u017ar\u00f3d\u0142a zarobkowania pozwoli\u0142y na sukcesywn\u0105 zmian\u0119 oblicza wsi. Na pocz\u0105tku lat. 70. doprowadzono pr\u0105d elektryczny. Coraz cz\u0119\u015bciej budowano domy murowane i modernizowano stare oraz nowocze\u015bniano wyposa\u017cenie gospodarstw. W wyniku reformy podzia\u0142u administracyjnego w latach 1973-1975 Janowiec zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do gminy Radomy\u015bl Wielki i nowo powsta\u0142ego wojew\u00f3dztwa tarnowskiego. (Powiat mielecki zosta\u0142 zlikwidowany.) W latach 1983-1992 r. zbudowano ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. \u015bw. Jana Chrzciciela, a w nast\u0119pnych latach oddano do u\u017cytku Dom Stra\u017caka. Ponadto w tych latach rozpocz\u0119to budow\u0119 infrastruktury technicznej. 28 IV 1997 r. biskup tarnowski dr Jerzy Ablewicz erygowa\u0142 parafi\u0119 rzymskokatolick\u0105 pw. \u015bw. Jana Chrzciciela. Tak\u017ce w 1997 r. przysz\u0142o prze\u017cy\u0107 katastrofaln\u0105 pow\u00f3d\u017a, po kt\u00f3rej przez d\u0142u\u017cszy czas naprawiano szkody. W pierwszym dwudziestoleciu XXI w. oddano do u\u017cytku linie wodoci\u0105gowe, gazoci\u0105gowe i telekomunikacyjne, a ponadto cz\u0119\u015bciowo zrealizowano gminny projekt przydomowych oczyszczalni \u015bciek\u00f3w z przy\u0142\u0105czami. W 1998 r. powo\u0142ano Ludowy Klub Sportowy Janovia. Zbudowano dla\u0144 stadion pi\u0142karski i odt\u0105d dru\u017cyna pi\u0142ki no\u017cnej Janovii uczestniczy w rozgrywkach regionalnych. Po kolejnej reformie administracyjnej gmina Radomy\u015bl Wielki (w tym Janowiec) powr\u00f3ci\u0142a do restytuowanego powiatu mieleckiego i wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. W 2008 r. zorganizowano uroczysto\u015b\u0107 z okazji 50-lecia OSP. W ramach reform o\u015bwiatowych janowieck\u0105 szko\u0142\u0119 przekszta\u0142cono w Zesp\u00f3\u0142 Szkolno-Przedszkolny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JANOWSKI KACPER (ksi\u0105dz)<\/strong>, proboszcz parafii rzymskokatolickiej w Rzochowie w latach 1611-1618.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JANUS ARTUR<\/strong>, urodzony 18 III 1948 r. w Stolarzowicach k\/Bytomia, syn J\u00f3zefa i Walerii z domu Wiesza\u0142ka. Absolwent Technikum Elektrycznego w Zabrzu, matur\u0119 zda\u0142 w 1967 r. Gry w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 uczy\u0142 si\u0119 w klubie Tempo Stolarzowice. Do I-ligowej Stali Mielec przeszed\u0142 pod koniec 1971 r. W latach 1972-1976 rozegra\u0142 w pierwszym zespole 54 mecze. Przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przez Stal tytu\u0142u mistrza Polski w 1973 i 1976 r. oraz wicemistrza Polski w 1975 r. Przed sezonem 1976\/1977 przeszed\u0142 do II-ligowej Wis\u0142oki D\u0119bica i tam pocz\u0105tkowo by\u0142 zawodnikiem, a p\u00f3\u017aniej II trenerem i kierownikiem dru\u017cyny. W latach 80. powr\u00f3ci\u0142 do Stali Mielec i zosta\u0142 zatrudniony w WSK z oddelegowaniem do pracy w sekcji pi\u0142ki no\u017cnej. Pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 kierownika dru\u017cyny. Zmar\u0142 10 II 1991 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANUSZ JAN<\/strong>, urodzony 16 XII 1943 r. w \u017bo\u0142yni, syn Franciszka i Zofii z domu Kordas. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1960 r. jako t\u0142oczarz w \u0141a\u0144cuckiej Fabryce \u015arub w \u0141a\u0144cucie. W 1961 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu, gdzie zosta\u0142 zatrudniony na stanowisku \u015blusarza. W latach 1962-1965 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 (starszy kapral). Po powrocie uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu (1968) i pracowa\u0142 na stanowiskach: normologa, kalkulatora, inspektora, specjalisty do spraw osobowych, specjalisty technologa i kierownika sekcji w Wydziale Narz\u0119dziowo-Przyrz\u0105dowym. W 1981 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. Od 1982 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Oddzia\u0142u Gospodarki Magazynowej, a od 1990 r. \u2013 kierownika Zespo\u0142u Magazyn\u00f3w. Po restrukturyzacji WSK (1993) w Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. zosta\u0142 kierownikiem Dzia\u0142u Handlowego, a w 1995 r. kierownikiem Oddzia\u0142u Sprzeda\u017cy. W 1997 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u Remont\u00f3w Silnik\u00f3w, a w 1999 r. zosta\u0142 kierownikiem tego wydzia\u0142u. W czasie pracy zawodowej zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w ruch racjonalizatorski, m.in. by\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. Nale\u017ca\u0142 do Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Mechanik\u00f3w Polskich oraz Polskiego Zwi\u0105zku Motorowego. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 30 IX 1999 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem 40-lecia Polski Ludowej i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JANUSZ SEBASTIAN KAMIL,<\/strong> urodzony 21 XII 1995 r. w Mielcu, syn Jerzego i Ewy z domu Wilk. Absolwent Technikum nr 3 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 2015 r. Od lat szkolnych trenuje lekkoatletyk\u0119 w LKS Stal Mielec. Specjalizuje si\u0119 w rzucie m\u0142otem i nale\u017cy do grupy najlepszych polskich m\u0142ociarzy. Jego klubowym trenerem jest Ryszard Jakubowski. Najwa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia: *2013 r.: Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w (Krak\u00f3w) \u2013 3. miejsce; *2014 r.: Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w (Toru\u0144) \u2013 2. miejsc; *2015 r.: M\u0142odzie\u017cowe Mistrzostwa Polski U23 (Bia\u0142ystok) \u2013 3. miejsce (63,25 m); *2016 r.: M\u0142odzie\u017cowe Mistrzostwa Polski U23 (Jelenia G\u00f3ra) \u2013 1. miejsce \u2013 m\u0142odzie\u017cowy mistrz Polski (65,57 m).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANUSZ ZOFIA (z domu GO\u0141\u0104BEK)<\/strong>, urodzona 22 V 1947 r. w Jadachach, powiat tarnobrzeski, c\u00f3rka Wojciecha i Marii z domu R\u0119bisz. Po uko\u0144czeniu Zasadniczej Szko\u0142y Medycznej Asystentek Piel\u0119gniarstwa w Mielcu (1966) zosta\u0142a zatrudniona w Przychodni Obwodowej w Mielcu, a w 1968 r. przesz\u0142a do pracy w \u017b\u0142obku Miejskim przy ul. I. \u0141ukasiewicza. \u00a0Uko\u0144czy\u0142a Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych w Mielcu (1972) i Medyczne Studium Zawodowe w Przemy\u015blu (1973). W 1974 r. zosta\u0142a mianowana kierownikiem nowo utworzonego \u017b\u0142obka nr 3 w Mielcu przy ul. Sp\u00f3\u0142dzielczej. W zwi\u0105zku z rozbudow\u0105 osiedla J. Krasickiego (od 1990 r. osiedle Lotnik\u00f3w) \u017c\u0142obek ten zosta\u0142 przeniesiony w 1986 r. do nowego obiektu przy ul. M. Pisarka. W obu przypadkach by\u0142a organizatorem \u201eod podstaw\u201d plac\u00f3wki i jej dzia\u0142alno\u015bci opieku\u0144czo-wychowawczej. Prowadzi\u0142a praktyki zawodowe uczennic mieleckiego Liceum Medycznego w \u017c\u0142obku. By\u0142a cz\u0142onkiem ZZ Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia i Polskiego Towarzystwa Piel\u0119gniarskiego. Zmar\u0142a 17 XI 1990 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JANYST \u0141UKASZ<\/strong>, urodzony 6 X 1983 r. w Kielcach, syn J\u00f3zefa i Stanis\u0142awy z domu Samiczak. Absolwent Technikum Elektronicznego w Kielcach, matur\u0119 zda\u0142 w 2002 r. Uko\u0144czy\u0142 studia licencjackie z zakresu ekonomii i zarz\u0105dzania w Wy\u017cszej Szkole Handlowej w Kielcach (kierunek \u2013 informatyka w zarz\u0105dzaniu) z tytu\u0142em licencjata, a nast\u0119pnie studia magisterskie, tak\u017ce z zakresu ekonomii i zarz\u0105dzania w tej uczelni (kierunek \u2013 ekonomiczne zastosowanie informatyki) z tytu\u0142em magistra. Od lat szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w M\u0142odzie\u017cowym Centrum Sportowym \u201eS\u0142oneczne Wzg\u00f3rze\u201d w Kielcach, a nast\u0119pnie w Klubie Sportowym Iskra Kielce, przekszta\u0142conym (po kilku zmianach nazw) na VIVE Kielce. W czasie gry w tym klubie (2000-2007) jako prawoskrzyd\u0142owy przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia: z\u0142otego, srebrnego i br\u0105zowego medalu Mistrzostw Polski oraz dwukrotnie Pucharu Polski. Ponadto w czasach szkolnych gra\u0142 dru\u017cynie, kt\u00f3ra w kategorii m\u0142odzik\u00f3w zdoby\u0142a br\u0105zowy medal Mistrzostw Polski. Przed sezonem 2007\/2008 przeszed\u0142 do SPR Stal Mielec (p\u00f3\u017aniej Tauron Stal Mielec) i wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w zdobycie br\u0105zowego medalu Mistrzostw Polski w sezonie 2011\/2012. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 gra zaowocowa\u0142a powo\u0142aniami do m\u0142odzie\u017cowej reprezentacji Polski, a od 2011 r. do I reprezentacji Polski senior\u00f3w. W SPR Stal Mielec gra\u0142 do ko\u0144ca sezonu 2020\/2021, a nast\u0119pnie zako\u0144czy\u0142 wyczynow\u0105 karier\u0119 sportow\u0105. Uzyska\u0142 licencj\u0119 trenersk\u0105 B Zwi\u0105zku Pi\u0142ki R\u0119cznej w Polsce. Zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku podinspektora w Biurze Promocji i Sportu. Jest te\u017c trenerem w Stowarzyszeniu Akademia R\u0119czniak\u00f3w JBS w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN Z KOPRZYWNICY<\/strong>, pastor rzochowski w 2. po\u0142. XVI w. Wtedy to w\u0142a\u015bciciel Rzochowa Jan Tarnowski (Rzemie\u0144ski), po przej\u015bciu na kalwinizm, wyp\u0119dzi\u0142 katolickich duchownych z rzochowskiego ko\u015bcio\u0142a i zamieni\u0142 go na zb\u00f3r kalwi\u0144ski. Jan z K. uczestniczy\u0142 w 1561 r. w kalwi\u0144skim synodzie generalnym w Wodzis\u0142awiu. Na pocz\u0105tku lat 80. XVI w. Stanis\u0142aw Tarnowski, syn Wojciecha, doprowadzi\u0142 do rekatolizacji ko\u015bcio\u0142a w Rzochowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN Z MIELCA<\/strong>, urodzony oko\u0142o 1580 r., syn Kacpra, mieszczanina mieleckiego. Studiowa\u0142 w Akademii Krakowskiej w ostatnich latach XVI w. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 baka\u0142arza. Pracowa\u0142 jako nauczyciel w szkole w Chorzelowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN (I) TRESTKA (\u017bUK, ZOK, ZUG) Z PIOTRKOWIC, ZDZIES\u0141AWIC, GIERCZYC, MIELCA<\/strong>, herbu Gryf, urodzony ok. 1372 r., syn Paszka (I) Trestki i Pachny, c\u00f3rki Niemierzy i Cudki. W latach 1386-1390 sta\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bcicielem kilku wsi, w tym Piotrkowic i Rudy. 10 XI 1405 r. dokona\u0142 wraz z bratem – Paszk\u0105 (II) Trestk\u0105 \u2013 dzia\u0142u d\u00f3br po zmar\u0142ym ojcu. W rezultacie przypad\u0142y mu niemal wszystkie posiad\u0142o\u015bci Trestk\u00f3w w Sandomierszczy\u017anie, w tym ca\u0142y klucz mielecki: Mielec, Wola Mielecka, Dut\u00f3w, Trzciana, Borzyszowice i Rz\u0119dzianowice. Zaj\u0105\u0142 si\u0119 zagospodarowaniem tych teren\u00f3w, a w 1410 r. pisa\u0142 si\u0119 ju\u017c \u201ez Mielca\u201d. Prawdopodobnie wybudowa\u0142 w Mielcu dw\u00f3r i przeni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 siedzib\u0119 z Lasocic do Mielca. Zainicjowa\u0142 budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a pod wezwaniem \u015bw. Mateusza i Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Mielcu. Razem z matk\u0105 Pachn\u0105 ufundowali ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny w Zdzies\u0142awicach. Zmar\u0142 na prze\u0142omie 1416 i 1417 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN (II) Z GIERCZYC, KALISZAN, MIELCA<\/strong>, herbu Gryf, urodzony przed 1416 r., syn Jana (I) Trestki. Otrzyma\u0142 po ojcu m.in. klucz mielecki z dworem w Mielcu (\u201evilla de Mielecz\u201d). By\u0142 dworzaninem kr\u00f3la Kazimierza Jagiello\u0144czyka, a w latach 1445-1455 burgrabi\u0105 lubelskim. Czyni\u0142 starania o lokacj\u0119 miasta na terenie wsi Mielec i uzyska\u0142 ten przywilej od kr\u00f3la Kazimierza Jagiello\u0144czyka 17 III 1457 r. w czasie sejmu w Piotrkowie. Z nieznanych przyczyn nie zrealizowa\u0142 tego przedsi\u0119wzi\u0119cia. Zmar\u0142 na prze\u0142omie 1459 i 1460 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN (III) Z MIELCA (MIELECKI)<\/strong>, urodzony przed 1459 r., jeden z dw\u00f3ch syn\u00f3w Jana (II) z Gierczyc, Kaliszan i Mielca oraz Zofii. Po \u015bmierci ojca, wsp\u00f3lnie z bratem Bernardynem otrzyma\u0142 w spadku m.in. klucz mielecki. (Jako bracia niedzielni, bo tak postanowili, nie rozdzielili tego maj\u0105tku do ko\u0144ca \u017cycia.) By\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Mielca 18 XI 1470 r. (drugim by\u0142 Bernardyn), na podstawie zezwolenia kr\u00f3la Kazimierza Jagiello\u0144czyka z 17 III 1457 r. Tak\u017ce wsp\u00f3lnie z bratem Bernardynem byli fundatorami ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Cmolasie, wybudowanego prawdopodobnie w latach 1462-1489. Zmar\u0142 oko\u0142o 1487 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN Z PRZEC\u0141AWIA<\/strong>, proboszcz mielecki w XV w. Zrezygnowa\u0142 z probostwa oko\u0142o 1491 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN Z TARNOWA<\/strong>, urodzony przed 1349 r., syn Rafa\u0142a z Tarnowa i Dzier\u017cki z Wielowsi, harbu Leliwa. Pe\u0142ni\u0142 wiele znacz\u0105cych w pa\u0144stwie polskim funkcji, m.in. podkomorzego sandomierskiego, marsza\u0142ka wielkiego koronnego, marsza\u0142ka kr\u00f3lewskiego, starosty radomskiego, kasztelana sandomierskiego, wojewody sandomierskiego, starosty sandomierskiego, starosty generalnego Rusi, wojewody krakowskiego i starosty krakowskiego. By\u0142 w\u0142a\u015bcicielem Tarnowa, Jaros\u0142awia i Wielowsi. Dzi\u0119ki jego staraniom kr\u00f3l Ludwik W\u0119gierski zezwoli\u0142 na lokacj\u0119 miasta Rzochowa, prawdopodobnie w latach 1380-1382. Zmar\u0142 w 1409 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAN Z WIELOPOLA<\/strong>, proboszcz parafii rzymskokatolickiej w Rzochowie w latach 1603-1608.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JA\u0143CZAK TOMASZ MACIEJ<\/strong>, urodzony 11 XI 1971 r. w Szczecinku, syn Romana i Haliny. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Ksi\u0119\u017cnej El\u017cbiety w Szczecinku, matur\u0119 zda\u0142 w 1990 r. Uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Ekonomiczn\u0105 w Poznaniu w 1995 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. Od 1 X 1996 r. pracowa\u0142 w firmie POLSPAN jako pe\u0142nomocnik do spraw organizacji produkcji firmy MELNOX w Mielcu. Od 1 VI 1997 r. pe\u0142ni funkcje wiceprezesa Zarz\u0105du MELNOX i wiceprezesa Zarz\u0105du KRONO-WOOD w Mielcu. Przyczyni\u0142 si\u0119 do ich rozwoju oraz uzyskania presti\u017cowych wyr\u00f3\u017cnie\u0144, m.in. MELNOX otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eLider Polskiej Ekologii\u201d w 2000 r., a KRONO-WOOD tytu\u0142 \u201ePrzedsi\u0119biorstwo Fair Play\u201d w 2002 r. Firmy te wspomagaj\u0105 wiele przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 spo\u0142ecznych, m.in.: by\u0142y strategicznym sponsorem \u017ce\u0144skiej dru\u017cyny KPS \u201eStal\u201d Mielec (wicemistrzostwo Polski w 2000 r.), finansowa\u0142y akcj\u0119 \u201eWyprawka dla \u017caka\u201d, organizowa\u0142y konkursy dla najlepszych uczni\u00f3w, udziela\u0142y pomocy finansowej i rzeczowej dla dom\u00f3w dziecka, \u017c\u0142obk\u00f3w, przedszkoli i szk\u00f3\u0142, instytucji i organizacji charytatywnych oraz os\u00f3b chorych i potrzebuj\u0105cych. Za pomoc szko\u0142om otrzyma\u0142 w 2003 r. honorow\u0105 statuetk\u0119 \u201eBelferka\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JARACZA STEFANA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (159 m), \u201e\u015blepa\u201d uliczka na osiedlu Wolno\u015bci, boczna ulicy M. \u0106wikli\u0144skiej. Rang\u0119 ulicy miejskiej uzyska\u0142a w 1977 r. Przy jej skrzy\u017cowaniu z ul. M. \u0106wikli\u0144skiej stoi obelisk z kostki granitowej z tablic\u0105 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 osoby, kt\u00f3re odda\u0142y \u017cycie w walce z naje\u017ad\u017ac\u0105 hitlerowskim w latach 1939-1945. Po obu jej stronach stoj\u0105 domy jednorodzinne. Poczatkowo mia\u0142a ledwie utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119. W 2004 r. otrzyma\u0142a nawierzchni\u0119 z masy mineralno-asfaltowej i chodniki z kostki brukowej.
Patron ulicy: STEFAN JARACZ<\/strong>\u00a0(1883-1945) to jeden z najwybitniejszych aktor\u00f3w polskich. Gra\u0142 w teatrach Krakowa, Poznania, \u0141odzi i Warszawy, w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci w g\u0142\u00f3wnych rolach. W latach 30. XX w. kierowa\u0142 Teatrem \u201eAteneum\u201d w Warszawie. Gra\u0142 w blisko 30 filmach, wyst\u0119powa\u0142 tak\u017ce w radiowych adaptacjach sztuk teatralnych. Stworzy\u0142 szereg znakomitych kreacji. W czasie okupacji hitlerowskiej dzia\u0142a\u0142 w konspiracji, za co zosta\u0142 uwi\u0119ziony w obozie o\u015bwi\u0119cimskim. Grywa\u0142 w obozowym teatrze, co z pewno\u015bci\u0105 pomog\u0142o mu prze\u017cy\u0107 ob\u00f3z. Po wojnie zosta\u0142 radnym miasta sto\u0142ecznego Warszawy, ale powr\u00f3t do \u017cycia teatralnego przerwa\u0142a \u015bmier\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JARMARK GRYFIT\u00d3W<\/strong>, impreza handlowa zorganizowana w dniach 16-19 VI 1989 r. na Placu Centralnym w Mielcu przez Rad\u0119 Jarmark\u00f3w Regionalnych w Polsce i Urz\u0105d Miejski w Mielcu. Uczestniczy\u0142o w nim kilkudziesi\u0119ciu kupc\u00f3w i kolekcjoner\u00f3w z ca\u0142ego kraju, zajmuj\u0105cych si\u0119 handlem obwo\u017anym. (Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich uczestniczy\u0142a rokrocznie w s\u0142ynnym Jarmarku Dominika\u0144skim w Gda\u0144sku.) Impreza dostarczy\u0142a du\u017ce ilo\u015bci towar\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie tekstyli\u00f3w i odzie\u017cy, na ubogi \u00f3wczesny mielecki rynek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JARMARK PIE\u015aNI I TA\u0143CA<\/strong>, wielka impreza folklorystyczna, organizowana w Mielcu w latach 1968-1979 przez Zak\u0142adowy Dom Kultury WSK (p\u00f3\u017aniej RCK WSK) przy wsp\u00f3\u0142udziale Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w i pod patronatem Centralnej Rady Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

I Rzeszowski Jarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eMielec-68\u201d odby\u0142 si\u0119 na scenie ZDK w dniach 16-20 XI 1968 r. Wzi\u0119\u0142o w nim udzia\u0142 10 zespo\u0142\u00f3w pie\u015bni i ta\u0144ca i 4 kapele ludowe. Prezentacjom artystycznym towarzyszy\u0142a sesja popularnonaukowa na temat folkloru i amatorskiego ruchu artystycznego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– II Rzeszowski Jarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eMielec-69\u201d zorganizowano ponownie na scenie ZDK w dniach 7-10 XI 1969 r. Uczestniczy\u0142o w nim 14 zespo\u0142\u00f3w pie\u015bni i ta\u0144ca\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

oraz 5 kapel ludowych. Wprowadzono nagrod\u0119 honorow\u0105 \u201eZ\u0142ote Skrzyd\u0142o Ikara\u201d, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142y ZPiT: \u201eLasowiacy\u201d ze Stalowej Woli i \u201eWarmia\u201d z Olsztyna. Odby\u0142a si\u0119 konferencja \u201eRola folkloru we wsp\u00f3\u0142czesnej kulturze\u201d. Eksponowano wystawy: \u201eSztuka ludowa Serb\u00f3w \u0141u\u017cyckich\u201d, \u201eOpieka pa\u0144stwa nad sztuk\u0105 w Rzeszowskiem\u201d, \u201ePolski kostium i tkaniny ludowe\u201d i \u201eHafty z Bobowej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– III Og\u00f3lnopolskie Spotkania Folklorystyczne \u201eJarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca Mielec-70\u201d by\u0142y r\u00f3wnocze\u015bnie og\u00f3lnopolsk\u0105 Inauguracj\u0105 Festiwalu Kulturalnego Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych. Odby\u0142y si\u0119 w dniach 17-19 X 1970 r. na scenach ZDK i hali sportowo-widowiskowej FKS \u201eStal\u201d. Wzi\u0119\u0142o w nich udzia\u0142 15 zespo\u0142\u00f3w pie\u015bni i ta\u0144ca oraz 5 kapel, a ponadto wyst\u0105pi\u0142y go\u015bcinnie zespo\u0142y z NRD, W\u0119gier\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

i ZSRR. Odby\u0142a si\u0119 konferencja popularnonaukowa \u201eStan bada\u0144 nad folklorem polskim\u201d. Eksponowano wystawy: \u201e50 lat radzieckiej rzeczywisto\u015bci w fotografii\u201d, \u201eW\u0119gierska sztuka ludowa\u201d, \u201ePolska tkanina ludowa\u201d i \u201eFolkloriana polskie\u201d. \u201eZ\u0142ote Skrzyd\u0142o Ikara\u201d przyznano: ZPiT im. S. Harnama z \u0141odzi, ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d i ZPiT \u201eLasowiacy\u201d ze Stalowej Woli, zespo\u0142om ludowym z \u0141u\u017cnej, Gaci Przeworskiej i Krzemienicy oraz kapeli ludowej z Nowego Miasta n\/Pilic\u0105.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– IV Jarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca Mielec-71 odby\u0142 si\u0119 w dniach 1-4 X 1971 r. na scenach ZDK i hali sportowo-widowiskowej FKS \u201eStal\u201d. By\u0142 to r\u00f3wnocze\u015bnie og\u00f3lnopolski pokaz laureat\u00f3w Festiwalu Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych. Wyst\u0105pi\u0142o 17 zespo\u0142\u00f3w pie\u015bni i ta\u0144ca oraz kilka mniejszych zespo\u0142\u00f3w tanecznych. Czynne by\u0142y wystawy: \u201eMalarstwo i wycinanka w tw\u00f3rczo\u015bci artystycznej ludzi wsi i miasta\u201d, \u201eRumu\u0144ska sztuka ludowa\u201d oraz \u201ekiermasz sztuki ludowej\u201d zorganizowany przez Stowarzyszenie Tw\u00f3rc\u00f3w Ludowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– V Og\u00f3lnopolskie Spotkania Folklorystyczne \u201eJarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u2013 Mielec 73\u201d zorganizowano w dniach 17-21 X 1973 r. na scenach ZDK i hali sportowo-widowiskowej FKS \u201eStal\u201d. Uczestniczy\u0142o 15 zespo\u0142\u00f3w pie\u015bni i ta\u0144ca oraz liczne kapele, \u015bpiewacy i instrumentali\u015bci ludowi oraz tw\u00f3rcy ludowi. \u201eZ\u0142ote Skrzyd\u0142o Ikara\u201d otrzymali: ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d, ZPiT \u201eS\u0105deczanie\u201d z Nowego S\u0105cza,, ZPiT im. J. Strzelczyka z \u0141odzi, ZPiT \u201eLasowiacy\u201d ze Stalowej Woli i ZPiT \u201eHarnama\u201d z \u0141odzi, kapela braci B\u017adziuch\u00f3w z Aleksandrowa i kapela \u201eDudziarze Wielkopolscy\u201d z Poznania. Eksponowano wystawy: \u201eFolklor wsp\u00f3\u0142czesny wsi polskiej\u201d oraz \u201eKultura i sztuka w znaczku polskim\u201d. Czynny by\u0142 kiermasz sztuki ludowej oraz kiermasz starej i ludowej kuchni polskiej. Fina\u0142em imprezy by\u0142o wielkie \u201eTelewizyjne Widowisko Folklorystyczne\u201d, w kt\u00f3rym wzi\u0119li udzia\u0142 niemal wszyscy uczestnicy \u201eJarmarku\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– VI Og\u00f3lnopolskie Spotkania Folklorystyczne \u201eJarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u2013 Mielec 76\u201d odby\u0142 si\u0119 w dniach 6-9 V 1976 r. w ramach Przegl\u0105du Aktywno\u015bci Kulturalnej Ludzi Pracy \u201eCz\u0142owiek-Praca-Tw\u00f3rczo\u015b\u0107\u201d. Na scenach RCK (w 1974 r. ZDK przemianowano na RCK) i hali sportowo-widowiskowej FKS \u201eStal\u201d wyst\u0105pi\u0142o 25 zespo\u0142\u00f3w pie\u015bni i ta\u0144ca, 12 kapel ludowych i 1 kapela podw\u00f3rkowa \u2013 \u0142\u0105cznie oko\u0142o 2 tysi\u0105ce wykonawc\u00f3w. Odby\u0142o si\u0119 seminarium \u201eElementy artystyczne widowiska folklorystycznego\u201d. Czynne by\u0142y wystawy: \u201eRzemios\u0142o ludowe\u201d i \u201eWsp\u00f3\u0142czesna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 ludowa z okolic Mielca\u201d oraz kiermasz sztuki ludowej. Fina\u0142em \u201eJarmarku\u201d by\u0142 \u201eWielki Festyn Folklorystyczny\u201d na Placu Centralnym. \u201eZ\u0142ote Skrzyd\u0142o Ikara\u201d zdoby\u0142y: ZPiT Ziemi Cieszy\u0144skiej z Cieszyna, ZPiT \u201ePoltex\u201d z \u0141odzi, ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d i ZPiT \u201eJuhas\u201d z Ujso\u0142\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– VII Og\u00f3lnopolskie Spotkania Folklorystyczne \u201eJarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca\u201d odby\u0142y si\u0119 w dniach 18-21 X 1979 r. na scenach Mielca, D\u0119bicy, Stalowej Woli, Rzeszowa i Tarnowa. Wzi\u0119\u0142o w nich udzia\u0142 12 zespo\u0142\u00f3w pie\u015bni i ta\u0144ca oraz 5 kapel ludowych. Wszystkim uczestnikom wr\u0119czono symboliczne statuetki rze\u017aby H. Burzca \u201eLot\u201d. Zorganizowano wystawy: \u201eMuzyczne instrumenty ludowe\u201d, \u201eFajans i makatka\u201d oraz \u201eTkanina unikatowa\u201d, a tak\u017ce kiermasz sztuki ludowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JARMOLUK MARIA BRONIS\u0141AWA (z domu WALLICH)<\/strong>, urodzona 3 VII 1921 r. w Drohobyczu, c\u00f3rka Zenona i Zofii z domu Humenna. W latach 1936\u20131938 ucz\u0119szcza\u0142a do Prywatnej \u017be\u0144skiej Szko\u0142y Gospodarczej w Warszawie, ale dalsze kszta\u0142cenie uniemo\u017cliwi\u0142a wojna. Zamieszka\u0142a we Lwowie i tam wysz\u0142a za m\u0105\u017c (1940). Wywo\u017ceni na Sybir Jarmolukowie uciekli z transportu i zamieszkali w Bytomiu. W 1946 r. Maria Jarmoluk zda\u0142a matur\u0119, a w 1951 r. uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwowe Seminarium dla Wychowawczy\u0144 Przedszkoli w Bytomiu. W 1952 r. przenios\u0142a si\u0119 z rodzin\u0105 do Mielca. Podj\u0119\u0142a prac\u0119 jako wychowawczyni przedszkola, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Przedszkola nr 1 w Mielcu. By\u0142a jedn\u0105 z pionierek wychowania przedszkolnego w Mielcu. W latach 1961-1967 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Powiatowego Ogniska Metodycznego w Mielcu, a w latach 1967-1970 by\u0142a instruktorem Wojew\u00f3dzkiego O\u015brodka Metodycznego w Rzeszowie. Znacz\u0105co przyczyni\u0142a si\u0119 do wprowadzania przez przedszkola nowych form i metod pracy z dzie\u0107mi. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zkow\u0105, m.in. przez 10 lat pe\u0142ni\u0142a obowi\u0105zki prezesa i skarbnika Ogniska ZNP. W 1976 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i dwukrotnie Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (I i II stopnia). Zmar\u0142a 2 III 1989 r. Spoczywa na cmentarzu w Bytomiu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAROCHOWSKA MARIA (z domu Zych)<\/strong>, urodzona 17 X 1922 r. w Ostr\u00f3wku, pow. mielecki, c\u00f3rka Jana i Marii z Za\u0142uckich. W okresie okupacji hitlerowskiej by\u0142a \u0142\u0105czniczk\u0105 i sanitariuszk\u0105 w oddziale AK Stanis\u0142awa Sikory (ps. \u201eKrzemie\u0144\u201d) w Krzemienicy. Posiada\u0142a pseudonim \u201eMarta\u201d. W 1946 r. uko\u0144czy\u0142a Gimnazjum Handlowe w Mielcu i zda\u0142a egzaminy maturalne. W latach 1946-1949 pracowa\u0142a w Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSpo\u0142em\u201d jako ksi\u0119gowa, a nast\u0119pnie przesz\u0142a do PZGS, tak\u017ce na stanowisko ksi\u0119gowej. W latach 1949-1957 nie pracowa\u0142a zawodowo, gdy\u017c urodzi\u0142a i wychowywa\u0142a dzieci. Do zawodu powr\u00f3ci\u0142a w 1958 r. jako ksi\u0119gowa w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Mielcu. W latach 1962-1965 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnej ksi\u0119gowej Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu, a po utworzeniu Miejskiej S\u0142u\u017cby Drogowej przy PMRN w 1965 r. zosta\u0142a przeniesiona na stanowisko g\u0142\u00f3wnej ksi\u0119gowej w tej jednostce. W 1969 r., w zwi\u0105zku z w\u0142\u0105czeniem MSD w struktury MPGK, otrzyma\u0142a etat w ksi\u0119gowo\u015bci tego przedsi\u0119biorstwa. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w 1981 r. Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a Odznak\u0105 Weterana Walk o Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 oraz Patentem nr 43248 Weterana Walk o Wolno\u015b\u0107 i Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny. JARMOLUK MARIA BRONIS\u0141AWA (z domu WALLICH), urodzona 3 VII 1921 r. w Drohobyczu, c\u00f3rka Zenona i Zofii z domu Humenna. W latach 1936\u20131938 ucz\u0119szcza\u0142a do Prywatnej \u017be\u0144skiej Szko\u0142y Gospodarczej w Warszawie, ale dalsze kszta\u0142cenie uniemo\u017cliwi\u0142a wojna. Zamieszka\u0142a we Lwowie i tam wysz\u0142a za m\u0105\u017c (1940). Wywo\u017ceni na Sybir Jarmolukowie uciekli z transportu i zamieszkali w Bytomiu. W 1946 r. Maria J. zda\u0142a matur\u0119, a w 1951 r. uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwowe Seminarium dla Wychowawczy\u0144 Przedszkoli w Bytomiu. W 1952 r. przenios\u0142a si\u0119 z rodzin\u0105 do Mielca. Podj\u0119\u0142a prac\u0119 jako wychowawczyni przedszkola, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Przedszkola nr 1 w Mielcu. By\u0142a jedn\u0105 z pionierek wychowania przedszkolnego w Mielcu. W latach 1961\u20131967 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Powiatowego Ogniska Metodycznego w Mielcu, a w latach 1967\u20131970 by\u0142a instruktorem Wojew\u00f3dzkiego O\u015brodka Metodycznego w Rzeszowie. Znacz\u0105co przyczyni\u0142a si\u0119 do wprowadzania przez przedszkola nowych form i metod pracy z dzie\u0107mi. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zkow\u0105, m.in. przez 10 lat pe\u0142ni\u0142a obowi\u0105zki prezesa i skarbnika Ogniska ZNP. W 1976 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i dwukrotnie Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (I i II stopnia). Zmar\u0142a 5 IV 2008 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAROCHOWSKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 2 I 1915 r. w Podolu, pow. mielecki, syn Konstantego i J\u00f3zefy z domu Marmola. Ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu. W latach 30. s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku w jednostce w Jaros\u0142awiu, pocz\u0105tkowo jako ochotnik w s\u0142u\u017cbie zasadniczej, a nast\u0119pnie jako podoficer zawodowy. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Gminnym w Wadowicach G\u00f3rnych. Od 1 I 1943 r. do 31 VIII 1944 r. nale\u017ca\u0142 do ruchu oporu. Po wojnie pracowa\u0142 w ksi\u0119gowo\u015bci Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eKonsum\u201d w Mielcu, nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezesa w PZGS, a od 1962 r. by\u0142 dyrektorem PUPiK \u201eRuch\u201d w Mielcu. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 31 XII 1981 r. Przez 20 lat kierowania przedsi\u0119biorstwem przyczyni\u0142 si\u0119 do wybudowania zespo\u0142u obiekt\u00f3w przy ul. B. G\u0142owackiego oraz dynamicznego rozwoju sieci plac\u00f3wek w Mielcu i regionie, a zw\u0142aszcza do zorganizowania wielu Klub\u00f3w Prasy i Ksi\u0105\u017cki \u201eRuch\u201d w podmieleckich wsiach. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. \u201eKrzy\u017cem Partyzanckim\u201d, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci 1945, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla RSW \u201ePrasa-Ksi\u0105\u017cka-Ruch\u201d i Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Zmar\u0142 14 VIII 1989 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAROMSKI IGNACY<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 22 XI 1906 r. w Ostrowach Baranowskich, powiat kolbuszowski. Od 1914 r. mieszka\u0142 w Mielcu. W 1922 r. uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105. Nauk\u0119 kontynuowa\u0142 w Seminarium Nauczycielskim w Tarnowie i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1928 r. W tym samym roku podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w powiecie jasielskim, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Gimnazjum Pa\u0144stwowym w Ja\u015ble. W 1934 r. uko\u0144czy\u0142 Wy\u017cszy Kurs Nauczycielski w Instytucie Wychowania Technicznego w Mys\u0142owicach, a w 1936 r. w Krakowie zda\u0142 egzamin pa\u0144stwowy na nauczyciela szk\u00f3\u0142 \u015brednich. W okresie okupacji hitlerowskiej nie mia\u0142 sta\u0142ego zaj\u0119cia, przez pewien czas uczy\u0142 na kursach przygotowawczych do szk\u00f3\u0142 zawodowych w Ja\u015ble. Na pocz\u0105tku 1945 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krakowa i tam uczy\u0142 kolejno w I Gimnazjum im. Nowodworskiego, II Gimnazjum im. \u015bw. Jacka i VIII Gimnazjum im. A. Witkowskiego. W tym samym czasie studiowa\u0142 w Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 w 1948 r. z tytu\u0142em magistra sztuk plastycznych. W latach 1948-1955 pracowa\u0142 w Kuratorium Okr\u0119gu Szkolnego Krakowskiego w Krakowie, a w latach 1955-1970 uczy\u0142 w SPZ w Technikum Budowlanym w Krakowie \u2013 Nowej Hucie. 1 II 1970 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Przez szereg lat pracowa\u0142 (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie i Instytucie Pedagogicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Przez ca\u0142y okres powojennej pracy zawodowej by\u0142 czynnym artyst\u0105 malarzem i nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w w Krakowie. Utrzymywa\u0142 systematyczne kontakty z Ostrowami Baranowskimi, Kolbuszow\u0105, Mielcem i Jas\u0142em. Cz\u0119\u015b\u0107 jego tw\u00f3rczo\u015bci malarskiej to pejza\u017ce tych miejscowo\u015bci i ich okolic. Uczestniczy\u0142 w indywidualnych i zbiorowych wystawach, m.in. w Nowym Jorku, Warszawie, Krakowie, Rzeszowie, Ja\u015ble i Kolbuszowej. Jego prace znajduj\u0105 si\u0119 w galeriach i muzeach, m.in. w Muzeum Regionalnym w Mielcu. Napisa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 \u2013 podr\u0119cznik dla potrzeb przemys\u0142u i szkolnictwa zawodowego z zakresu rysunku i malarstwa \u015bciennego (3 wydania w latach 1961-1968). By\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem program\u00f3w nauczania w zakresie szkolnictwa zawodowego. Do tomu 2. Mielec. Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu (pod red. F. Kiryka) opracowa\u0142 \u2013 wsp\u00f3lnie z M. Maci\u0105g\u0105 – artyku\u0142 Sylwetki mielczan. Opublikowa\u0142 szereg artyku\u0142\u00f3w o tre\u015bci pedagogicznej w czasopismach, m.in.: \u201eRysunek i Praca R\u0119czna w Szkole\u201d, \u201eWychowanie Techniczne w Szkole\u201d, \u201eM\u0142ody Technik\u201d, \u201eMa\u0142opolskie Studia Historyczne\u201d, \u201eBiuletyn Towarzystwa im. Goslara w Kolbuszowej\u201d, \u201eG\u0142os Nauczycielski\u201d i \u201ePrzegl\u0105d Artystyczny\u201d oraz w dziennikach, m.in. \u201eGazeta Krakowska\u201d, \u201eDziennik Polski\u201d i \u201eTrybuna Ludu\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Dalsze losy sa nieznane.<\/p>\r\n

JARO\u0143SKA MARIA (z domu JAROSZ), <\/strong>urodzona 11 VIII 1945 r. w Radomy\u015blu Wielkim, c\u00f3rka Tadeusza i Zofii z domu Trybulec. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1964 r. By\u0142a cz\u0142onkini\u0105 licealnego zespo\u0142u artystycznego (ch\u00f3r i orkiestra) pod kierunkiem Franciszka Saramy. Po maturze zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Pniu, pow. mielecki i pracowa\u0142a tam do ko\u0144ca roku szkolnego 1966\/1967. Studiowa\u0142a na kierunku: opieka nad dzieckiem w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie i w 1970 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra nauk pedagogicznych. Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y: Pa\u0144stwowy Dom Dziecka w Na\u0142\u0119czowie (wychowawczyni, 1967-1974), Urz\u0105d Powiatowy w Kielcach \u2013 Wydzia\u0142 O\u015bwiaty i Wychowania (wizytator \u2013 metodyk ds. profilaktyki spo\u0142ecznej i resocjalizacji, 1974-1975), Urz\u0105d Wojew\u00f3dzki w Kielcach \u2013 Kuratorium O\u015bwiaty i Wychowania (1975-1978), Pa\u0144stwowe Pogotowie Opieku\u0144cze w Kielcach (dyrektor, 1978-1983, pedagog, 1983-1988), S\u0105d Wojew\u00f3dzki w Kielcach ( wizytator-metodyk ds. zak\u0142ad\u00f3w dla nieletnich i rodzinnych o\u015brodk\u00f3w diagnostyczno-konsultacyjnych, 1988-1990), S\u0105d Okr\u0119gowy w Kielcach \u2013 Rodzinny O\u015brodek Diagnostyczno-Konsultacyjny (pedagog, 1998-2007). W toku pracy zawodowej uko\u0144czy\u0142a studium podyplomowe dla wizytator\u00f3w metodyk\u00f3w opieki nad dzieckiem w Tarnowie (1977 r.), uzyska\u0142a II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej (1984 r.) i otrzyma\u0142a stopie\u0144 zawodowy nauczyciela dyplomowanego (2002 r.). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 pe\u0142ni\u0142a liczne funkcje spo\u0142eczne. By\u0142a m.in.: cz\u0142onkiem Pa\u0144stwowej Komisji Egzamin\u00f3w Kwalifikacyjnych dla Nauczycieli przy Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Tarnowie (1977), kierownikiem Zespo\u0142u Metodycznego Dyrektor\u00f3w Dom\u00f3w Dziecka (1979), przewodnicz\u0105c\u0105 Ko\u0142a Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci im. Kazimierza Je\u017cewskiego przy Zarz\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci w Kielcach (1983), cz\u0142onkiem Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie Kieleckim (1978-1984), cz\u0142onkiem Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Sprawiedliwo\u015bci w Warszawie (1990), ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej ds. komisji egzaminacyjnych kwalifikacyjnych dla nauczycieli ubiegaj\u0105cych si\u0119 o awans zawodowy (2001), spo\u0142ecznym kuratorem s\u0105dowym (1998-nadal). Ponadto prowadzi\u0142a \u0107wiczenia i wyk\u0142ady ze studentami na kierunkach pedagogicznych Akademii \u015awi\u0119tokrzyskiej i Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach (1998-2008) oraz Wszechnicy \u015awi\u0119tokrzyskiej w Kielcach. W 2007 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia PRL, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem im dr. Henryka Jordana, Odznak\u0105 Przyjaciel Dziecka, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Kielecczyzny\u201d, Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania, Nagrod\u0105 Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania (dwukrotnie) i innymi nagrodami lokalnymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAROSI\u0143SKA EL\u017bBIETA (z domu KRASKA)<\/strong>, urodzona 8 VII 1969 r. w Mielcu, c\u00f3rka Wac\u0142awa i Teresy z domu Bartula. Absolwentka Technikum Ochrony \u015arodowiska w Pustkowie Osiedlu ko\u0142o D\u0119bicy, matur\u0119 zda\u0142a w 1989 r. Studiowa\u0142a na Wydziale In\u017cynierii \u015arodowiska (kierunek: ochrona zasob\u00f3w wodnych) Politechniki Krakowskiej i w 1994 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Na ostatnim roku studi\u00f3w zosta\u0142a zatrudniona w Politechnice Krakowskiej na stanowisku technicznym, a po obronie pracy magisterskiej, od wrze\u015bnia tego samego roku, zosta\u0142a mianowana na stanowisko asystenta naukowo-dydaktycznego. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania zasobami ludzkimi na Wydziale Zarz\u0105dzania i Komunikacji Spo\u0142ecznej Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, a w 2006 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 doktora in\u017cyniera po obronie pracy Wielomodalno\u015b\u0107 przep\u0142yw\u00f3w maksymalnych rocznych rzek Polski. Bra\u0142a udzia\u0142 w szkoleniu trener\u00f3w na temat pracy z doros\u0142ymi i uzyska\u0142a certyfikat trenera (2007). W 2009 r. zosta\u0142a mianowana na stanowisko adiunkta naukowo-dydaktycznego oraz powierzono jej funkcj\u0119 wicedyrektora do spraw kszta\u0142cenia Instytutu In\u017cynierii i Gospodarki Wodnej. Od wrze\u015bnia 2012 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prodziekana Wydzia\u0142u In\u017cynierii \u015arodowiska. Jest autorem szeregu publikacji naukowych, m.in.:\u00a0Zmienno\u015b\u0107 na obszarze Polski postaci funkcji rozk\u0142adu prawdopodobie\u0144stwa przep\u0142ywu minimalnego w roku<\/em>\u00a0(\u201eCzasopismo Techniczne\u201d, z. 1-\u015a\/2003),\u00a0Estymacja parametryczna i nieparametryczna z asymetryczn\u0105 funkcj\u0105 j\u0105dra gamma dla por\u00f3wnawczej oceny g\u00f3rnych kwantyli Qmax,p% w wybranych przekrojach wodowskazowych dorzecza Wis\u0142y i Odry<\/em>\u00a0(\u201eCzasopismo Techniczne\u201d, z. 10-\u015a\/2006) i\u00a0Znaczenie e-kurs\u00f3w w zdalnym uczeniu si\u0119<\/em>\u00a0(kwartalnik \u201eEdukacja. Studia, Badania, Innowacje\u201d, Nr 2 \/110, 2010) oraz wsp\u00f3\u0142autorem artyku\u0142\u00f3w, m.in.:\u00a0Zmienno\u015b\u0107 na obszarze Polski postaci funkcji rozk\u0142adu prawdopodobie\u0144stwa przep\u0142ywu maksymalnego w roku<\/em>\u00a0(\u201eCzasopismo Techniczne\u201d, z. 1-\u015a\/2003),\u00a0Estymacja parametryczna i nieparametryczna rozk\u0142ad\u00f3w prawdopodobie\u0144stwa przep\u0142yw\u00f3w maksymalnych rocznych wybranych rzek Polski. J\u0105dro symetryczne<\/em>\u00a0(\u201eCzasopismo Techniczne\u201d, z. 15-\u015a\/2004),\u00a0Obecny stan monitoringu zjawiska suszy w Polsce i na \u015bwiecie<\/em>\u00a0(\u201eCzasopismo Techniczne\u201d, 3-\u015a\/2009,\u00a0Technology Enhanced Learning w edukacji in\u017cynier\u00f3w, Koncepcje i praktyka e-edukacji, monografia,<\/em>\u00a0rozdz. 5, 2011 i\u00a0Wp\u0142yw uszczelnienia powierzchni zlewni na odp\u0142yw w\u00f3d deszczowych<\/em> (\u201eCzasopismo Techniczne\u201d, 2012). Obok zaj\u0119\u0107 dydaktycznych uczestniczy w projektach unijnych: Dostosowanie kierunku In\u017cynieria \u015arodowiska do potrzeb rynku pracy zwi\u0105zanego z rozwojem regionu opartym na wiedzy \u2013 2008-2012 (jako koordynator ds. e-learningu na Wydziale In\u017cynierii \u015arodowiska) i Politechnika XXI wieku \u2013 Program rozwojowy Politechniki Krakowskiej \u2013 najwy\u017cszej jako\u015bci dydaktycznej dla przysz\u0142ych polskich in\u017cynier\u00f3w \u2013 2010-2015 (jako trener w szkoleniach dla nauczycieli dydaktycznych PK z zakresu obs\u0142ugi platformy Moodle i tworzenia e-kurs\u00f3w). W 2010 r. zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona Nagrod\u0105 Rektora Politechniki Krakowskiej za przygotowanie e-kursu na platformie zdalnego nauczania Politechniki Krakowskiej. Poza prac\u0105 na uczelni od 2007 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z firmami i instytucjami o\u015bwiatowymi, \u00a0. Tenet Management Sp. z o.o. (2007, 2008), IB Centrum Sp. z.o.o. (2008), Consent (2008), Edu-It Szkolenia (2008-2009) i Krakowsk\u0105 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0105 Promocji Zdrowia (2011), g\u0142\u00f3wnie jako trener w szkoleniach na temat nauczania na odleg\u0142o\u015b\u0107, obs\u0142ugi platformy Moodle i tworzenia e-kurs\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAROSZ DARIUSZ STEFAN<\/strong>, urodzony 10 X 1959 r. w Mielcu, syn Stefana i Krystyny z domu Rybak. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1978 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Historycznym (kierunek: historia) Uniwersytetu Warszawskiego i w 1983 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W 1990 r. w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk, na podstawie rozprawy: Obraz ch\u0142opa w polskiej publicystyce czasopi\u015bmienniczej 1944-1959<\/em> (promotor: prof. dr hab. Tomasz Szarota) otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora historii. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1990 r. w Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego jako kustosz. W 1992 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Instytutu Historii PAN i do dzi\u015b tam pracuje, kolejno na stanowiskach: adiunkt (do 1999 r.), docent (do 2003 r.) i profesor zwyczajny (od 2003 r.) Habilitowa\u0142 si\u0119 w 1998 r. w Instytucie Historii PAN na podstawie rozprawy: Polityka w\u0142adz komunistycznych w Polsce w latach 1948-1956 a ch\u0142opi<\/em>. (Wydana drukiem w 1998 r. w Warszawie.) Ponadto pracowa\u0142 na innych uczelniach: Akademii \u015awi\u0119tokrzyskiej w Kielcach (1999-2004, adiunkt i nast\u0119pnie profesor nadzwyczajny), Uniwersytecie Miko\u0142aja Kopernika w Toruniu (2004-2005, profesor zwyczajny) i Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (2004-2014, profesor zwyczajny). Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem blisko 300 publikacji naukowych, w tym 20 ksi\u0105\u017cek. Poza wspomnian\u0105 ju\u017c rozpraw\u0105 habilitacyjn\u0105 najwa\u017cniejsze to: Polacy a stalinizm 1948-1956<\/em>, Warszawa 2000; z Mari\u0105 Paszor \u2013 Stosunki polsko-francuskie 1944-1980,<\/em> Warszawa 2008; z M. Paszor \u2013 Afera mi\u0119sna: fakty i konteksty<\/em>, Toru\u0144 2004; Masy pracuj\u0105ce przede wszystkim. Organizacja wypoczynku\u00a0 w Polsce 1945-1956<\/em>, Warszawa-Kielce 2003; Mieszkanie si\u0119 nale\u017cy\u2026 Studium z peerelowskich praktyk spo\u0142ecznych<\/em>, Warszawa 2010; z Grzegorzem Miernikiem \u2013 Zha\u0144biona wie\u015b Ok\u00f3\u0142: opowie\u015bci o buncie<\/em>, Warszawa-Kielce 2016; Rzeczy, ludzie, zjawiska. Studia z historii spo\u0142ecznej stalinizmu w Polsce<\/em>, Warszawa 2017; z M. Paszor \u2013 Polish-French Relations, 1944-1989<\/em>, Frankfurt am Main 2015; z M. Paszor \u2013 Conflits br\u00fblants de la guerre froide. Les relations franco-polonaises de 1945 \u00e0 1954<\/em>, Paris 2005. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Nagrod\u0105 tygodnika \u201ePolityka\u201d za wsp\u00f3\u0142autorstwo monografii Zha\u0144biona wie\u015b Ok\u00f3\u0142: opowie\u015bci o buncie<\/em>, Warszawa-Kielce 2016 oraz Nagrod\u0105 I stopnia CLIO Rektora UW i Dziekana Wydzia\u0142u Historycznego za publikacj\u0119: Dzieje ksi\u0105\u017cki w Polsce 1944-1989. Wyb\u00f3r \u017ar\u00f3de\u0142,<\/em> Warszawa 2010.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAROSZ JANINA (z domu SEYRLHUBER)<\/strong>, urodzona 24 X 1909 r. w Krakowie, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Stanis\u0142awy. By\u0142a nauczycielk\u0105 i kierownikiem w Szko\u0142ach Podstawowych w Przec\u0142awiu i Ksi\u0105\u017cnicach. W czasie okupacji hitlerowskiej prowadzi\u0142a tajne nauczanie w zakresie szko\u0142y \u015bredniej. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 politycznie, b\u0119d\u0105c najpierw cz\u0142onkiem PSL S. Miko\u0142ajczyka, a nast\u0119pnie ZSL, w kt\u00f3rym pe\u0142ni\u0142a funkcje prezesa ko\u0142a oraz cz\u0142onka Powiatowego Komitetu w Mielcu i Wojew\u00f3dzkiego Komitetu w Rzeszowie. By\u0142a radn\u0105 Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. R\u00f3wnie aktywnie dzia\u0142a\u0142a w ZNP, pe\u0142ni\u0105c od 1976 r. funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Oddzia\u0142u w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem KEN i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP. Zmar\u0142a 8 VI 1992 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Przec\u0142awiu.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAROSZ JERZY<\/strong>, urodzony 25 VIII 1936 r. w Podolu, pow. mielecki, syn Jana i Kazimiery z domu Kr\u00f3l. Absolwent Technikum Le\u015bnego w Margoninie, pow. chocieski, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. Po maturze zosta\u0142 zatrudniony w Le\u015bnictwie So\u015bnie (Nadle\u015bnictwo Orla), w wojew\u00f3dztwie koszali\u0144skim. Od 1956 r. odbywa\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a nast\u0119pnie pracowa\u0142, jako zawodowy podoficer, w kancelarii Wy\u017cszej Szko\u0142y Artylerii w Toruniu. W latach 1965-1967 pracowa\u0142 w administracji pa\u0144stwowej, a w latach 1967-1969 w WSK Mielec. Od 1969 r. do chwili obecnej prowadzi prywatn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 z zakresu us\u0142ug fotograficznych. (Fotografi\u0105 zajmowa\u0142 si\u0119 od 1960 r., ale jako amator.) Wykonuje dokumentacj\u0119 \u017cycia gospodarczego i spo\u0142ecznego Mielca i regionu, a tak\u017ce rejestruje obiektywem pi\u0119kno przyrody na ziemi mieleckiej. W latach 1970-1990 by\u0142 fotoreporterem FKS Stal Mielec i wykonywa\u0142 dokumentacj\u0119 zdj\u0119ciow\u0105 z mecz\u00f3w I-ligowej dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej oraz z r\u00f3\u017cnych innych zawod\u00f3w sportowych. Zdj\u0119cia te publikowane by\u0142y w prasie krajowej i zagranicznej. Pisa\u0142 tak\u017ce artyku\u0142y do gazet i czasopism og\u00f3lnopolskich i regionalnych oraz ilustrowa\u0142 je w\u0142asnymi zdj\u0119ciami. Wykonywa\u0142 liczne zdj\u0119cia do ksi\u0105\u017cek, album\u00f3w, folder\u00f3w, kalendarzy, informator\u00f3w, wydawnictw naukowych i popularnonaukowych, w wi\u0119kszo\u015bci zwi\u0105zanych z Mielcem i ziemi\u0105 mieleck\u0105. Cz\u0119\u015b\u0107 jego prac pozyska\u0142o Muzeum Regionalne w Mielcu, a liczne zdj\u0119cia o tematyce przyrodniczej znajduj\u0105 si\u0119 w prywatnych zbiorach (g\u0142\u00f3wnie mielczan) na r\u00f3\u017cnych kontynentach. Za ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142alno\u015bci fotograficznej otrzyma\u0142 w 1996 r. nagrod\u0119 Prezydenta Miasta Mielca. Ponadto w latach 60. by\u0142 cz\u0142onkiem ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d. Udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce w dzia\u0142alno\u015bci LOK, TMZM, PCK i ostatnio w TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. By\u0142 sponsorem Dom\u00f3w Dziecka w Skopaniu i Zag\u00f3rzanach k\/Gorlic. Jego archiwum prac fotograficznych i wyposa\u017cenia pracowni naby\u0142o w 2007 r. Muzeum Regionalne w Mielcu. W 2009 r. Muzeum zorganizowa\u0142o dwie wystawy z tego zbioru: \u201eZaw\u00f3d \u2013 reporter\u201d z okazji 50-lecia pracy tw\u00f3rczej Jerzego Jarosza (Centrum Wystawienniczo-Promocyjne SCK, 8-30 V) i \u201e70 lat Stali Mielec\u201d (Pa\u0142acyk Oborskich \u2013 Muzeum Regionalne, V \u2013 IX). Zmar\u0142 2 VII 2022 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAROSZY\u0143SKA MONIKA (z domu KOPACZ)<\/strong>, urodzona 9 VIII 1978 r. w Radomy\u015blu Wielkim, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Krystyny z domu Trela. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych w D\u0105browie Tarnowskiej, matur\u0119 zda\u0142a w 1997 r. Studia na Politechnice Cz\u0119stochowskiej (kierunek: zarz\u0105dzanie i marketing, specjalno\u015b\u0107: zarz\u0105dzanie jednostkami publicznymi i samorz\u0105dowymi) uko\u0144czy\u0142a w 2002 r. z tytu\u0142em magistra. R\u00f3wnocze\u015bnie w 2002 r. uko\u0144czy\u0142a Podyplomowe Studium Informatyczne Kszta\u0142cenia dla Nauczycieli w Cz\u0119stochowie i studia pedagogiczne na Mi\u0119dzywydzia\u0142owym Studium Kszta\u0142cenia i Doskonalenia Nauczycieli Politechniki Cz\u0119stochowskiej. W latach 2002-2005 pracowa\u0142a jako nauczyciel przedmiot\u00f3w ekonomicznych w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu. Od 2006 r. by\u0142a nauczycielk\u0105 w Przedszkolu Niepublicznym \u201eKolorowa Kraina\u201d w Jazgarzewie, a od 2009 r. jest nauczycielk\u0105 w Przedszkolu Publicznym nr 1 w Piasecznie oraz nauczycielk\u0105 przedmiot\u00f3w ekonomicznych, przedsi\u0119biorczo\u015bci i informatyki w Zespole Szk\u00f3\u0142 nr 2 im. E. Plater w Zalesiu Dolnym. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142a i uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe na Akademii Ekonomicznej w Katowicach (kierunek: zarz\u0105dzanie w o\u015bwiacie i dydaktyka przedsi\u0119biorczo\u015bci, 2005) oraz w Instytucie Bada\u0144 Edukacyjnych MEN w Warszawie (kierunki: kszta\u0142cenie zintegrowane, wychowanie przedszkolne, 2008). W 2010 r., po odbyciu studi\u00f3w doktoranckich na Wydziale Nauk Spo\u0142ecznych Uniwersytetu \u015al\u0105skiego, uzyska\u0142a stopie\u0144 doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na podstawie rozprawy\u00a0Spo\u0142eczno-polityczne konsekwencje przeobra\u017cenia przemys\u0142u lotniczego na przyk\u0142adzie WSK \u201ePZL-Mielec<\/em>. Ponadto jest autork\u0105 szeregu publikacji z zakresu pedagogiki i psychologii, samorz\u0105du terytorialnego oraz sytuacji spo\u0142eczno-politycznej regionu mazowieckiego i podkarpackiego, w tym Mielca i okolic. Jest cz\u0142onkiem Klubu Gazety Polskiej w Piasecznie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAROSZY\u0143SKI ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 5 XI 1900 r. we Lwowie, syn Stanis\u0142awa i Marii z Zi\u0119bickich. Absolwent Wy\u017cszego i Realnego Gimnazjum Prywatnego im. A. Mickiewicza we Lwowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1918 r. W wieku szkolnym nale\u017ca\u0142 do dru\u017cyny skautowej. Walczy\u0142 w obronie Lwowa, a nast\u0119pnie z 8 pu\u0142kiem u\u0142an\u00f3w bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej. \u00a0W 1921 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 podporucznika, a w nast\u0119pnym \u00a0roku przeniesiony do rezerwy. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w rolniczych na Politechnice Lwowskiej (1928, in\u017cynier rolnik) prowadzi\u0142 gospodarstwo rolne w pobli\u017cu Gr\u00f3dka Jagiello\u0144skiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w \u0107wiczeniach i manewrach wojskowych 14 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w jaz\u0142owieckich, za co awansowano go na stopie\u0144 porucznika (1932) i rotmistrza (1937). Nie bra\u0142 udzia\u0142u w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. W czasie okupacji niemiecko-sowieckiej pocz\u0105tkowo mieszka\u0142 we Lwowie, ale wkr\u00f3tce (prawdopodobnie w obawie przed aresztowaniem) uda\u0142o mu si\u0119 uciec do Generalnej Guberni i przyby\u0142 do Malinia ko\u0142o Mielca, gdzie powierzono mu administrowanie maj\u0105tkiem hrabiny Ireny Tarnowskiej. Tu po nawi\u0105zaniu kontaktu z ruchem oporu zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do dzia\u0142alno\u015bci ZWZ-AK. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami \u201eSalis\u201d i \u201eRoman\u201d. Po obj\u0119ciu funkcji komendanta obwodu AK Mielec przez Konstantego \u0141ubie\u0144skiego (4 VI 1944 r.) zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 komendanta obwodu. Przed akcj\u0105 \u201eBurza\u201d (VII 1944 r.) zorganizowa\u0142 oddzia\u0142, z kt\u00f3rym przeprowadzi\u0142 kilka akcji, m.in. na oddzia\u0142 niemiecki w Kliszowie. Jesieni\u0105 1944 r. zosta\u0142 aresztowany przez NKWD i skazany na \u0142agier w Rosji. Wi\u0119ziono go najpierw w obozie Borowica, a nast\u0119pnie w okolicach \u015awierd\u0142owska. Pracowa\u0142 m.in. w kopalni i tajdze. W 1947 r. zosta\u0142 zwolniony i powr\u00f3ci\u0142 do Polski, ale trzy lata p\u00f3\u017aniej aresztowa\u0142 go Urz\u0105d Bezpiecze\u0144stwa i za \u201edzia\u0142alno\u015b\u0107 na szkod\u0119 interesu publicznego\u201d zosta\u0142 skazany na 14 miesi\u0119cy wi\u0119zienia. Po wyj\u015bciu na wolno\u015b\u0107 pracowa\u0142 w Drozdowie, Opolu, \u0141odzi i Kielcach. Na emeryturze mieszka\u0142 w Podkowie Le\u015bnej i tam zmar\u0142 24 XI 1991 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Orderu Virtuti Militari, Krzy\u017cem Walecznych (z jednym okuciem) i Krzy\u017cem Obrony Lwowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASE\u0141KA (SZOPKA)<\/strong>, widowisko sceniczne lub kukie\u0142kowe przedstawiaj\u0105ce narodzenie Jezusa Chrystusa i zwi\u0105zane z tym wydarzenia. Wystawiane jest po \u015awi\u0119tach Bo\u017cego Narodzenia, w styczniu i lutym. W regionie mieleckim znane by\u0142o z pewno\u015bci\u0105 w XIX w., a by\u0107 mo\u017ce i wcze\u015bniej, ale w postaci szopki. Odwiedzano z ni\u0105 kolejno wszystkie domy w danej miejscowo\u015bci. (W Mielcu z szopk\u0105 chodzono jeszcze w latach 50. XX w.). Jase\u0142ka na scenie spopularyzowane zosta\u0142y przez Lucjana Rydla, kt\u00f3rego sztuka\u00a0Betlejem polskie<\/em>.\u00a0Jase\u0142ka<\/em>\u00a0w 3 aktach uzyska\u0142a ju\u017c w pierwszym roku wystawiania (1905) du\u017c\u0105 popularno\u015b\u0107. W Mielcu sztuka ta grana by\u0142a w 1917 r. w sali Kasyna Inteligencji. Najcz\u0119\u015bciej wystawia\u0142a\u00a0Jase\u0142ka<\/em>\u00a0\u2013 wed\u0142ug r\u00f3\u017cnych autor\u00f3w \u2013 m\u0142odzie\u017c gimnazjalna pod kierunkiem profesor\u00f3w, m.in. Piotra Jasi\u0144skiego i ks. Wawrzy\u0144ca Dudziaka (od 1924 r.). W latach 1930-1931 wystawiano Jase\u0142ka wg Emila Zegad\u0142owicza, a w 1932 r. grano\u00a0Betlejem polskie<\/em>\u00a0L.Rydla. W czasie okupacji hitlerowskiej jakiekolwiek zgromadzenia by\u0142y zabronione i nieznane s\u0105 przypadki publicznego wystawiania\u00a0Jase\u0142ek<\/em>. Jednak ju\u017c w zimie 1944\/1945 m\u0142odzie\u017c gimnazjalna pod kierunkiem prof. Jadwigi Jawor\u00f3wny wystawi\u0142a\u00a0Jase\u0142ka<\/em>\u00a0jej autorstwa w \u201eochronce\u2019 przy ul. Lwowskiej (aktualnie Przedszkole nr 2). Mimo wielkiego niebezpiecze\u0144stwa (niemiecki ostrza\u0142 artyleryjski zza Wis\u0142oki) na wielu spektaklach gromadzi\u0142y si\u0119 t\u0142umy mielczan. Tradycj\u0119 wystawiania Jase\u0142ek w \u201eochronce\u201d podtrzymywa\u0142y jeszcze przez szereg lat prowadz\u0105ce j\u0105 Siostry J\u00f3zefitki, ale po upa\u0144stwowieniu plac\u00f3wki w latach 50. zaprzestano ich wystawiania. W 1958 r., z inicjatywy ks. Henryka Arczewskiego \u2013 proboszcza parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu \u2013 aktorzy b. Teatru \u201eMaska\u201d wystawili Jase\u0142ka na scenie ZDK WSK. Re\u017cyserem widowiska by\u0142a Irena Nowakowska. W kolejnych latach, zar\u00f3wno w Mielcu jak i w regionie, Jase\u0142ka wystawiano bardzo rzadko, dlatego wielkim wydarzeniem kulturalnym by\u0142o wystawienie\u00a0Jase\u0142ek polskich<\/em>\u00a0przez ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d i Teatr Dramatyczny na scenie RCK WSK w dniach 22 I \u2013 7 II 1982 r., a wi\u0119c w drugim i trzecim miesi\u0105cu stanu wojennego. Re\u017cyserem sztuki by\u0142 Tadeusz Malak \u2013 znany aktor scen krakowskich. Stroje wypo\u017cyczono z Teatru Starego w Krakowie. Spektakle gromadzi\u0142y komplety na widowni i wywo\u0142ywa\u0142y g\u0142\u0119bokie wzruszenia. Odt\u0105d, w latach 80. i 90. liczne zespo\u0142y parafialne i szkolne wystawia\u0142y corocznie\u00a0Jase\u0142ka<\/em>, z regu\u0142y we w\u0142asnym opracowaniu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASIENICY PAW\u0141A (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (167 m), w\u0105ska ulica na osiedlu Kazimierza Wielkiego. Biegnie od ul. Parkowej do Piastowskiej i w po\u0142owie biegu krzy\u017cuje si\u0119 z ul. Jagiello\u0144sk\u0105. 27 V 1960 r. otrzyma\u0142a nazw\u0119 Marcelego Nowotki. W lutym 1990 r. MRN nada\u0142a jej nowego patrona \u2013 Paw\u0142a Jasienic\u0119. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. Wzd\u0142u\u017c niej wybudowano domy jednorodzinne. W 2006 r. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i zbudowano chodniki z kostki.
Patron ulicy: PAWE\u0141 JASIENICA<\/strong>\u00a0(1909-1970), nauczyciel historii, pisarz historyczny i publicysta. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. i w ruchu oporu (ZWZ, AK) na terenie Wilna. Redagowa\u0142 czasopismo konspiracyjne \u201ePobudka\u201d. W latach 60. napisa\u0142 najwa\u017cniejsze dzie\u0142a:\u00a0Polska Piast\u00f3w, Polska Jagiellon\u00f3w i Rzeczpospolita Obojga Narod\u00f3w,<\/em> b\u0119d\u0105ce eseistyczn\u0105 syntez\u0105 dziej\u00f3w Polski przedrozbiorowej. Zapewni\u0142y mu one du\u017c\u0105 popularno\u015b\u0107 i poczytno\u015b\u0107. Pisa\u0142 te\u017c inne ksi\u0105\u017cki reporta\u017cowe i eseistyczne o tematyce historycznej, artyku\u0142y publicystyczne i reporta\u017cowe.<\/p>\r\n

JASI\u0143SKA MARIA ANNA zob. ZAUCHA (po m\u0119\u017cu JASI\u0143SKA) MARIA ANNA<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JASI\u0143SKI ADAM<\/strong>, urodzony 3 V 1921 r. w Mielcu \u2013 Cyrance, syn W\u0142adys\u0142awa i Anny z Kolasi\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Mielcu. W okresie okupacji pracowa\u0142 przez pewien czas w firmie niemieckiej Hennig. Zbie\u017cno\u015b\u0107 nazwisk z za\u0142o\u017cycielem \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d W. Jasi\u0144skim spowodowa\u0142a, \u017ce razem z ojcem i bratem zostali aresztowani przez Niemc\u00f3w i wi\u0119zieni. Po wyja\u015bnieniach i staraniach rodziny zostali wypuszczeni, najp\u00f3\u017aniej Adam, dopiero po roku wi\u0119zienia na Zamku w Rzeszowie. Wkr\u00f3tce po powrocie do domu zmuszony zosta\u0142 do ucieczki i wtedy wst\u0105pi\u0142 do oddzia\u0142u AK Jana Mazura \u201eStalowego\u201d. Przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eStrza\u0142kowski\u201d. Uczestniczy\u0142 w wielu akcjach bojowych, by\u0142 tak\u017ce \u0142\u0105cznikiem pomi\u0119dzy oddzia\u0142ami partyzanckimi i g\u0142\u00f3wnym oddzia\u0142em \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d. Uczestniczy\u0142 w uroczysto\u015bci wojskowej z okazji wyzwolenia Mielca spod okupacji hitlerowskiej. Dwa tygodnie p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 aresztowany przez NKWD i wywieziony na odleg\u0142e tereny ZSRR. Wi\u0119ziony by\u0142 w obozie w Borowiczach i tam pracowa\u0142 w kopalni w\u0119gla kamiennego, a nast\u0119pnie w obozie w Per\u0142owiczach. W obu obozach warunki \u017cycia by\u0142y bardzo ci\u0119\u017ckie. Uczestniczy\u0142 w zbiorowej ucieczce, ale po przej\u015bciu oko\u0142o 2 tysi\u0119cy km zosta\u0142 z\u0142apany, podobnie jak i pozostali uciekinierzy. Zbieg okoliczno\u015bci spowodowa\u0142, \u017ce pracowa\u0142 jako masarz (posiada\u0142 takie umiej\u0119tno\u015bci), ale wkr\u00f3tce zosta\u0142 ponownie skierowany do pracy w kopalni. Ci\u0119\u017cko chorowa\u0142, ale dzi\u0119ki innemu mielczaninowi Stanis\u0142awowi Dolinie i lekarzowi z Rzeszowa prze\u017cy\u0142. Pod koniec 1946 r. wraz z innymi wi\u0119\u017aniami obozu zosta\u0142 zwolniony i przewieziony do Bia\u0142ej Podlaskiej, gdzie otrzyma\u0142 pomoc od stacjonuj\u0105cego tam polskiego wojska. Po powrocie do Mielca pomaga\u0142 ojcu (W\u0142adys\u0142awowi) w prowadzeniu handlu \u017cywcem. Po uspo\u0142ecznieniu tego zak\u0142adu czasowo pozostawa\u0142 bez pracy, a nast\u0119pnie zosta\u0142 zatrudniony w zak\u0142adzie tapicerskim Z\u00f6lnera. Pracowa\u0142 tam r\u00f3wnie\u017c po w\u0142\u0105czeniu zak\u0142adu w struktury Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy \u201ePok\u00f3j\u201d, a p\u00f3\u017aniej SP \u201ePrzysz\u0142o\u015b\u0107\u201d. W 1968 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 mistrza w zawodzie tapicer us\u0142ugowy. W latach 70. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad tapicerski przy ul. K. Marksa (p\u00f3\u017aniej Lwowska) i prowadzi\u0142 go do emerytury w 1986 r. Wyszkoli\u0142 wielu uczni\u00f3w. Nale\u017ca\u0142 do OSP w Mielcu. Po powstaniu mieleckiego Ko\u0142a \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej zosta\u0142 jego cz\u0142onkiem i aktywnie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w prowadzon\u0105 przeze\u0144 dzia\u0142alno\u015b\u0107, m.in. uczestniczy\u0142 w organizacji uroczysto\u015bci patriotycznych, a tak\u017ce w zbi\u00f3rkach pieni\u0119dzy na pomnik AK (przy ul. H. Sienkiewicza) i tablic\u0119 (epitafium) W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d w ko\u015bciele \u015bw. Mateusza. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Sybirak\u00f3w. Odznaczony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Armii Krajowej, Orderem M\u0119cze\u0144stwa i Zwyci\u0119stwa, odznak\u0105 \u201eRepresjonowanym w latach 1939-1989 za Walk\u0119 o Polsk\u0119 Woln\u0105 i Sprawiedliw\u0105\u201d oraz Z\u0142otym Medalem za Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa. Otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eHonorowego Cz\u0142onka OSP w Mielcu\u201d. Zmar\u0142 6 I 1995 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASI\u0143SKI ANDRZEJ,<\/strong>\u00a0urodzony 15 VII 1937 r. w Wilnie, syn W\u0142adys\u0142awa i mielczanki Stefanii Karoliny W\u0142adys\u0142awy z domu\u00a0 Antosz. W czasie okupacji hitlerowskiej, z powodu konspiracyjnej dzia\u0142alno\u015bci ojca (legendarnego „J\u0119drusia\u201d \u2013 za\u0142o\u017cyciela organizacji i gazety \u201eOdwet\u201d, a p\u00f3\u017aniej oddzia\u0142u partyzanckiego \u201eJ\u0119drusie\u201d), rodzina Jasi\u0144skich cz\u0119sto zmienia\u0142a miejsce pobytu. Tu wspomnie\u0107 mo\u017cna, \u017ce pseudonim \u201eJ\u0119dru\u015b\u201d i nazwa \u201eJ\u0119drusie\u201d pochodzi\u0142y w\u0142a\u015bnie od zdrobnienia jego imienia, czyli Andrzeja.\u00a0 9 I 1943 r. w potyczce z \u017candarmami zgin\u0105\u0142\u00a0 W\u0142adys\u0142aw, ale o tym ma\u0142y Andrzej d\u0142ugo nie wiedzia\u0142 i t\u0119skni\u0142 za ojcem. Jesieni\u0105 1943 r. Niemcy zatrzymali wdow\u0119 po W\u0142adys\u0142awie – Stefani\u0119 i Andrzeja, ale szcz\u0119\u015bliwy zbieg okoliczno\u015bci spowodowa\u0142 ich uwolnienie. Dzi\u0119ki \u017cyczliwym ludziom, ale osobno, prze\u017cyli wojn\u0119 i spotkali si\u0119 w Mielcu. Tu Andrzej uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 i technikum mechaniczne z matur\u0105 w 1956 r., a nast\u0119pnie podj\u0105\u0142 prac\u0119 zawodow\u0105. W 1974 r. uko\u0144czy\u0142 studia chemiczne na Politechnice Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. Za\u0142o\u017cy\u0142 rodzin\u0119 i od 1976 r. zamieszka\u0142 w Rzeszowie. Opiekowa\u0142 si\u0119 sparali\u017cowan\u0105 matk\u0105. (Zmar\u0142a w 1983 r.) Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, zw\u0142aszcza po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 2002 r. Uczestniczy\u0142 w zjazdach \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d, pomaga\u0142 w organizacji imprez patriotycznych. Odby\u0142 wiele spotka\u0144 z m\u0142odzie\u017c\u0105, najcz\u0119\u015bciej w szko\u0142ach i szczepach harcerskich, kt\u00f3re przyj\u0119\u0142y imi\u0119 legendarnego Ojca lub Jego Oddzia\u0142u. Utrzymywa\u0142 kontakty z Mielcem, g\u0142\u00f3wnie ze Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 nr 9 im. W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d. Zmar\u0142 2 XII 2004 r. Pochowany na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASI\u0143SKI KAZIMIERZ,<\/strong> urodzony 16 VI 1907 r. w Sadkowej G\u00f3rze, powiat mielecki, syn Piotra i Marii z domu Szklener. Po przeniesieniu si\u0119 rodziny do Mielca ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y M\u0119skiej w Mielcu, a nast\u0119pnie do Pa\u0144stwowego Gimnazjum (typu humanistycznego) im. St. Konarskiego w Mielcu. Matur\u0119 zda\u0142 w 1926 r. W latach gimnazjalnych nale\u017ca\u0142 do Mieleckiej Dru\u017cyny Harcerzy im. Ksi\u0119cia J\u00f3zefa Poniatowskiego. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym, a nast\u0119pnie na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i otrzyma\u0142 dyplom prawnika. Przez wiele lat pracowa\u0142 jako notariusz w Krakowie. Zmar\u0142 23 VI 1983 r. Pochowany na tynieckim cmentarzu parafialnym w Krakowie przy ul. Benedykty\u0144skiej.\u00a0 \u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JASI\u0143SKI PIOTR<\/strong>, urodzony 19 maja 1883 r. w Dzikowie, powiat tarnobrzeski, syn Wawrzy\u0144ca i Katarzyny z domu Mortko. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Wydzia\u0142ow\u0105 w Tarnobrzegu, a nast\u0119pnie Seminarium Nauczycielskie w Krakowie z matur\u0105 w 1902 r. W tym samym roku zatrudniony zosta\u0142 jako nauczyciel tymczasowy w szkole ludowej w Tarnobrzegu oraz zda\u0142 egzamin zr\u0119czno\u015bci na kursie zr\u0119czno\u015bci we Lwowie. 22 IX 1905 r. z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin na nauczyciela szk\u00f3\u0142 powszechnych. W latach 1906-1909 pracowa\u0142 w szkole ludowej w Sadkowej G\u00f3rze, pow. mielecki, najpierw jako nauczyciel tymczasowy, a nast\u0119pnie nauczyciel sta\u0142y. 31 XII 1909 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony jako nauczyciel sta\u0142y w 5-klasowej szkole m\u0119skiej (\u201epod zegarem\u201d). Uczy\u0142 gimnastyki i sam doskonali\u0142 swoje umiej\u0119tno\u015bci: w 1910 r. zda\u0142 egzamin dla nauczycieli gimnastyki we Lwowie, a w 1913 r. uczestniczy\u0142 w kursie gier i zabaw we Lwowie. W 1911 r. zosta\u0142 naczelnikiem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem imprez patriotycznych i sportowych. W latach I wojny \u015bwiatowej (1914-1918) s\u0142u\u017cy\u0142 w armii austriackiej jako sier\u017cant kancelaryjny. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do pracy nauczycielskiej w szkole \u201epod zegarem\u201d. W 1920 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad Komitetu Werbunkowego Armii Ochotniczej w Mielcu i przyczyni\u0142 si\u0119 do zorganizowania oddzia\u0142u ochotnik\u00f3w, z\u0142o\u017conego z mieleckiej m\u0142odzie\u017cy, kt\u00f3ry wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej. Od roku szkolnego 1921\/1922 pracowa\u0142 jako nauczyciel gimnastyki, gier i zabaw w Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce opiekunem szkolnego Hufca Przysposobienia Wojskowego, kt\u00f3ry m.in. wygrywa\u0142 wi\u0119kszo\u015b\u0107 konkurencji corocznego Powiatowego \u015awi\u0119ta Sportowego w Mielcu. Fascynowa\u0142o go tak\u017ce lotnictwo. Latem 1927 r. uczestniczy\u0142 w kursie lotniczym w Krakowie i otrzyma\u0142 uprawnienia zawiadowcy lotniska turystycznego. W 1928 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem Komitetu Budowy Lotniska Turystycznego w Mielcu i uczestniczy\u0142 aktywnie w jego budowie. By\u0142 tak\u017ce dzia\u0142aczem LOPP, cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Towarzystwa \u017beglugi Rzecznej i Morskiej oraz s\u0119dzi\u0105 okr\u0119gowym stra\u017cy po\u017carnej. Z dniem 31 X 1933 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i nied\u0142ugo potem przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Tarnobrzega. Pomaga\u0142 miejscowym Ojcom Dominikanom w organizowaniu imprez kulturalnych i sportowych, a tak\u017ce Katolickiemu Stowarzyszeniu M\u0142odzie\u017cy (KSM) w prowadzeniu \u015bwietlicy. By\u0142 tak\u017ce prezesem Klubu Sportowego \u201eDzicovia\u201d, dzia\u0142aj\u0105cego przy KSM. W Tarnobrzegu mieszka\u0142 jeszcze na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej, ale ju\u017c w 1941 r. zosta\u0142 zmuszony do ukrywania si\u0119. Otrzyma\u0142 dokumenty na nazwisko \u201eMicha\u0142 Siwak\u201d, ale mimo to wielokrotnie zmienia\u0142 miejsce pobytu (Kosier\u00f3wka, \u015awiebodzin, Rytwiany, T\u0119cza, Ujazd). Po wojnie mieszka\u0142 z \u017con\u0105 w Grod\u017acu k\/B\u0119dzina, Jacentowie k\/Opatowa (uczy\u0142 tam m\u0142odzie\u017c) i Tarnobrzegu Ostatni okres \u017cycia, ze wzgl\u0119du na stan zdrowia, prze\u017cy\u0142 w Domu Opieki \u201eCaritas\u201d w Grybowie. Tam zmar\u0142 17 II 1954 r. i zosta\u0142 pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JASI\u0143SKI W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 18 VIII 1909 r. w Sadkowej G\u00f3rze, powiat mielecki, syn Piotra i Marii z Halardzi\u0144skich. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1929 r. Od 1925 r., a mo\u017ce nawet nieco wcze\u015bniej, nale\u017ca\u0142 do I Mieleckiej Dru\u017cyny Harcerzy im. Tadeusza Ko\u015bciuszki. W harcerstwie pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. by\u0142 bibliotekarzem Hufca, przewodnikiem, kucharzem i hejnalist\u0105 na obozach letnich oraz aktorem w Jase\u0142kach. Ju\u017c po maturze wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w II Zlocie Narodowym Harcerzy w Poznaniu (lipiec 1929 r.), sprawuj\u0105c funkcj\u0119 zast\u0119powego mieleckiego zast\u0119pu \u201eJeleni\u201d. Grywa\u0142 tak\u017ce w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105, m.in. w mieleckim Klubie Sportowym \u201eCzerwoni\u201d (poprzednik \u201eGryfa\u201d) oraz uprawia\u0142 sporty wodne. Od 1930 r. studiowa\u0142 (z przerwami) na Uniwersytecie Warszawskim i w 1939 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. W czasie przerw w studiach podejmowa\u0142 si\u0119 r\u00f3\u017cnych zaj\u0119\u0107. W 1933 r. zosta\u0142 wybrany I wiceprezesem Akademickiego Klubu Sportowego w Mielcu, ale wkr\u00f3tce potem przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzicami do Tarnobrzega. Tak\u017ce od 1933 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel w Albin\u00f3wce. W 1936 r. o\u017ceni\u0142 si\u0119 ze Stefani\u0105 Antosz, kt\u00f3ra pracowa\u0142a jako nauczycielka na Wile\u0144szczy\u017anie i wraz z ni\u0105 i synkiem Andrzejem przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 w 1938 r. do Tarnobrzegu. Pod koniec studi\u00f3w zosta\u0142 cz\u0142onkiem Polskiego Zwi\u0105zku Zachodniego i Ko\u0142a Prawnik\u00f3w Uniwersytetu Warszawskiego (od 16 II 1938 r.). Po zako\u0144czeniu studi\u00f3w zatrudniony zosta\u0142 w kancelarii adwokackiej dr. Leonarda Madeja w Tarnobrzegu. Zg\u0142osi\u0142 akces do nowo powsta\u0142ego w Tarnobrzegu Zwi\u0105zku M\u0142odej Polski (ZMP) i w 1939 r. zosta\u0142 jego komendantem powiatowym. W pierwszych dniach wojny obronnej 1939 r. uczestniczy\u0142 w cywilnej obronie przeciwlotniczej Tarnobrzega. W pa\u017adzierniku 1939 r., a wi\u0119c na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej, za\u0142o\u017cy\u0142 Polsk\u0105 Organizacj\u0119 Powsta\u0144cz\u0105 (POP), kt\u00f3ra w marcu przyj\u0119\u0142a now\u0105 nazw\u0119 \u201eOdwet\u201d. Jej cz\u0142onkowie wywodzili si\u0119 z ZMP, KSM i ZHP w Tarnobrzegu, a z czasem tak\u017ce z innych miejscowo\u015bci. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z powsta\u0142ymi jesieni\u0105 1939 r. organizacjami konspiracyjnymi: S\u0142u\u017cb\u0105 Zwyci\u0119stwu Polski (SZP) i Zwi\u0105zkiem Walki Zbrojnej (ZWZ) w rejonie Mielca. Okresowo pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 referenta do spraw informacji i propagandy ZWZ. Pod koniec marca 1940 r. rozpocz\u0105\u0142 wydawanie w\u0142asnej tajnej gazetki \u201eOdwet\u201d, kt\u00f3ra mia\u0142a na celu mobilizowa\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwo do walki z okupantem. Przy pracach redakcyjnych u\u017cywa\u0142 pseudonimu \u201eKmitas\u201d. R\u00f3wnocze\u015bnie zorganizowa\u0142 partyzancki oddzia\u0142 zbrojny. W maju 1941 r. przeprowadzi\u0142 pierwsz\u0105 akcj\u0119 zbrojn\u0105 na le\u015bnictwo w Szczece, a pokwitowanie za zabrane pieni\u0105dze i mienie podpisa\u0142 po raz pierwszy pseudonimem \u201eJ\u0119dru\u015b\u201d (od zdrobnia\u0142ego imienia syna Andrzeja); odt\u0105d oddzia\u0142 dowodzony przez W. Jasi\u0144skiego przyj\u0105\u0142 nazw\u0119 \u201eJ\u0119drusie\u201d. Do ko\u0144ca 1942 r. zorganizowa\u0142 szereg udanych akcji (\u201eangryf\u00f3w\u201d), kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej mia\u0142y na celu zdobycie \u015brodk\u00f3w finansowych na coraz to wi\u0119kszy nak\u0142ad \u201eOdwetu\u201d\u00a0i rosn\u0105ce koszty jego rozprowadzania. Zdarza\u0142y si\u0119 te\u017c egzekucje na zdrajcach i konfidentach niemieckich, \u201elekcje wychowania obywatelskiego\u201d oraz zdobywanie lub odbieranie broni i amunicji okupantom i polskim policjantom. Konfiskowa\u0142 towary \u017cywno\u015bciowe, kt\u00f3re przekazywa\u0142 biednym, wi\u0119\u017aniom i je\u0144com polskim w niemieckich wi\u0119zieniach i obozach (za po\u015brednictwem ich rodzin). Nie wszystkie akcje by\u0142y udane. (Szerzej o dzia\u0142alno\u015bci oddzia\u0142u przy ha\u015ble \u201eJ\u0119drusie\u201d.) Zgin\u0105\u0142 9 I 1943 r. w walce z niemieck\u0105 \u017candarmeri\u0105 w Trzciance ko\u0142o Po\u0142a\u0144ca. Pochowany zosta\u0142 w zbiorowej mogile partyzanckiej na cmentarzu w Sulis\u0142awicach. Po\u015bmiertnie, rozkazem Komendy Okr\u0119gu AK Krak\u00f3w z dnia 1 III 1944 r., awansowany zosta\u0142 do stopnia podporucznika czasu wojny. Tak\u017ce po\u015bmiertnie (2 X 1944 r.) odznaczono go Krzy\u017cem Virtuti Militari V klasy. Ponadto nadano mu po\u015bmiertnie tytu\u0142 Harcerza Rzeczypospolitej, Krzy\u017c za Zas\u0142ugi dla ZHP z Rozet\u0105 i Mieczami oraz Krzy\u017c Armii Krajowej. Jego imi\u0119 nosi m.in. Szko\u0142a Podstawowa Nr 9 w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASI\u0143SKIEGO JAKUBA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (111 m) i \u201e\u015blepa\u201d ulica na osiedlu Wolno\u015bci. Jest ostatni\u0105 (licz\u0105c od ul. Wolno\u015bci) z bocznych ulicy X. Dunikowskiego. Powsta\u0142a w po\u0142owie lat 70., a nazw\u0119 nadano jej 20 IV 1977 r. Z jednej strony (od p\u00f3\u0142nocy) wybudowano okaza\u0142e budynki jednorodzinne. Z drugiej strony rozci\u0105gaj\u0105 si\u0119 pola, a w oddali wida\u0107 budynki wielorodzinne na osiedlu Smoczka. Posiada now\u0105 nawierzchni\u0119 z kostki brukowej szarej i chodnik z kostki bordowej od strony budynk\u00f3w.
Patron ulicy: JAKUB JASI\u0143SKI (1761-1794), genera\u0142, poeta, jakobin, rewolucjonista, patriota \u2013 symbol idei niepodleg\u0142o\u015bciowej. By\u0142 wychowankiem Szko\u0142y Rycerskiej. Zorganizowa\u0142 Korpus In\u017cynier\u00f3w Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego i zosta\u0142 jego komendantem. Walczy\u0142 o wolno\u015b\u0107 Polski w latach 1792-1794. Zgin\u0105\u0142 w obronie Warszawy. By\u0142 autorem kilkudziesi\u0119ciu wierszy satyrycznych, politycznych i rewolucyjnych, piosenek, bajek i poemat\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JASKOT ANDRZEJ GRZEGORZ<\/strong>, urodzony 26 I 1971 r. w Mielcu, syn Jerzego i Barbary z domu Bator. Absolwent Technikum Elektrycznego ZSZ Nr 1 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1991 r. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 od 9. roku \u017cycia w Stali Mielec. W I-ligowym meczu Stali zadebiutowa\u0142 w 1990 r. Do 1992 r. rozegra\u0142 w jej barwach 40 mecz\u00f3w i strzeli\u0142 8 bramek. Przed sezonem 1992\/1993 zasili\u0142 Olimpi\u0119 Pozna\u0144 (II liga), awansowa\u0142 z ni\u0105 do I ligi. W po\u0142owie sezonu 1993\/1994 przeszed\u0142 do ekstraklasowego Widzewa \u0141\u00f3d\u017a i w nast\u0119pnym sezonie przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przeze\u0144 tytu\u0142u wicemistrza Polski. W sezonie 1995\/1996 wyst\u0119powa\u0142 (na zasadzie wypo\u017cyczenia) w Hutniku Krak\u00f3w i zdoby\u0142 z nim III miejsce w ekstraklasie. Po sezonie powr\u00f3ci\u0142 do Widzewa i gra\u0142 w jego barwach w zwyci\u0119skim meczu o Superpuchar Polski. W rozgrywkach 1996\/1997 wyst\u0119powa\u0142 w I\u2013ligowym (ekstraklasowym) Zag\u0142\u0119biu Lubin, a w sezonie 1997\/1998 w II-ligowym Aluminium Konin, z kt\u00f3rym wyst\u0105pi\u0142 w finale Pucharu Polski (przegrana 3 : 5 z Amic\u0105 Wronki). Tak\u017ce w 1998 r. powo\u0142any zosta\u0142 do I reprezentacji Polski i wyst\u0105pi\u0142 w zwyci\u0119skim meczu z Ukrain\u0105 w Kijowie (2 : 1). W sezonie 1999\/2000 gra\u0142 w dru\u017cynach II-ligowych Ceramika Opoczno i Odra Opole, a p\u00f3\u017aniej epizodycznie w Groclinie Grodzisk Wielkopolski, Odrze Opole, Stali Mielec, Aluminium Konin, Stasiak Bak-Pol Gomunice i w 2002 r. zn\u00f3w w Stali Mielec. W kolejnych latach gra\u0142 w dru\u017cynach pi\u0142ki no\u017cnej: Perth Amboy ZPA (USA), Stal Mielec (IV liga) Narew Ostro\u0142\u0119ka (IV liga), Kania Gosty\u0144 (III liga) i Wis\u0142a Gerfield (USA). W 2007 r. zosta\u0142 zatrudniony w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Mielcu, a p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105 2007 r. powierzono mu prowadzenie dru\u017cyny Stali Mielec (IV liga) od 1 I 2008 r. i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do ko\u0144ca sezonu 2007\/2008. Trenowa\u0142 tak\u017ce zespo\u0142y Or\u0142a Przeworsk, Wis\u0142oka Wi\u015bniowa i Kolbuszowianki. Posiada tytu\u0142 trenera pi\u0142ki no\u017cnej II klasy. W sezonie 2012\/2013 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 II trenera Stali Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu mielczan do II ligi. Ponadto w latach 2012-2017 i w 2020 r. gra\u0142 w zespole Kolorado Wola Chorzelowska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JASKOT BART\u0141OMIEJ<\/strong>, urodzony 5 XI 1976 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Marii z Wiatrowskich. Absolwent Technikum Budowlanego w Mielcu z matur\u0105 w 1996 r. \u015apiewanie na estradzie rozpocz\u0105\u0142 w 1993 r. Od pocz\u0105tku jego repertuar stanowi\u0105 utwory religijne. \u00a0Koncertuje w ko\u015bcio\u0142ach, o\u015brodkach kultury i na scenach plenerowych. W 1999 r. by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u00f3w Festiwalu \u201eMuzyka Duszy i Serca\u201d w Mielcu i wsp\u00f3\u0142organizatorem kolejnych edycji. Od 2010 r., wraz z zespo\u0142em \u201ePrzecinek\u201d i ch\u00f3rem wykonuje \u201eKoncert Uwielbienia\u201d<\/em>, ostatnio w dniu \u015bwi\u0119ta Bo\u017cego Cia\u0142a w Opolu (7 VI 2012 r.). Wyda\u0142 p\u0142yty:\u00a0Pos\u0142uchaj<\/em>\u00a0(2001),\u00a0ZmartwychPOWSTANIE<\/em>\u00a0(2004), \u00a0\u017cyweDOBREspotkanie<\/em>\u00a0(2004),\u00a0MY W NiM<\/em>\u00a0(2008) i\u00a0CHWALMY DZI\u0118KUJMY<\/em>\u00a0(2011). W 2000 r. zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Klubu FKS Stal Mielec. By\u0142 kierownikiem I zespo\u0142u pi\u0142ki no\u017cnej i jednym z tw\u00f3rc\u00f3w serwisu www.stalmielec.com., a od do XII 2020 r. prezesem Klubu i znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do powrotu Stali do ekstraklasy (od IV ligi poczynaj\u0105c). Wyr\u00f3\u017cniony Nagrod\u0105 Prezydenta Miasta Mielca – 2020 za wieloletni\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Stali Mielec, kt\u00f3ra przynios\u0142a efekt w postaci awansu dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej do ekstraklasy. Ponadto od 2011 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa sp\u00f3\u0142ki HEJGRUPA \u2013 wydawcy portali \u00a0 i \u00a0www.hej.rzeszow.pl oraz Gazety HEJ MIELEC.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASK\u00d3\u0141KA HALINA STEFANIA ( z domu Kozio\u0142)<\/strong>, urodzona 8 X 1943 r. w Rzemieniu, powiat mielecki, c\u00f3rka Jana i Marii z domu Betlej. Uko\u0144czy\u0142a Liceum Pedagogiczne w Mielcu i zda\u0142a matur\u0119 w 1962 r. Jako nauczycielka pracowa\u0142a kolejno w Szko\u0142ach Podstawowych w Zabrniu i Tuszymie, a od 1968 r. w Szkole Podstawowej Nr 6 im. F. \u017bwirki i S. Wigury (sportowej) w Mielcu. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142a studia filologiczne w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra filologii polskiej. W latach 1981-1986 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora SP Nr 6, a w latach 1986-1989 by\u0142a dyrektorem tej\u017ce szko\u0142y. W 1985 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Podyplomowe (Organizacja i Zarz\u0105dzanie Szkolnictwem) na Uniwersytecie \u015al\u0105skim w Katowicach. Za ca\u0142okszta\u0142t osi\u0105gni\u0119\u0107 w pracy dydaktycznej i wychowawczej otrzyma\u0142a Nagrod\u0119 III stopnia Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Odznaczona Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (1983 r.) i Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1988 r.). Po urlopie na poratowanie zdrowia powr\u00f3ci\u0142a do pracy w SP 6 i uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w 1998 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASK\u00d3\u0141KA JANUSZ<\/strong>, urodzony 27 XII 1940 r. w Mielcu, syn Juliana i Janiny. Absolwent 11-letniej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. Studiowa\u0142 weterynari\u0119 w Lublinie i w 1967 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza weterynarii. Po sta\u017cu pe\u0142ni\u0142 kolejno funkcje: ordynatora PZLZ w Mielcu (1968-1970), kierownika PZLZ w Gaw\u0142uszowicach (1970-1971), ordynatora PZLZ w Mielcu (1971-1974), kierownika PZLZ w Przec\u0142awiu (1974-1975), epizootiologa w s\u0142u\u017cbie wojskowej (1975-1977) i ordynatora PZLZ w Mielcu (1977-1988). W latach 1988-1992 prowadzi\u0142 prywatny punkt weterynaryjny w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASNA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (187 m), \u201e\u015blepa\u201d ulica na osiedlu Dziubk\u00f3w, boczna ulicy Okr\u0119\u017cnej. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 22 I 1975 r. Posiada nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki brukowej po obu stronach. S\u0105siaduj\u0105 z ni\u0105 domy jednorodzinne z przydomowymi ogr\u00f3dkami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JASTRZ\u0104B ADAM KRZYSZTOF<\/strong>, urodzony 27 V 1956 w Kro\u015bnie, syn Edwarda i Wandy z Krakowieckich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Kro\u015bnie, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1976 r. Studia odby\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie i w 1981 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wychowania technicznego. Prac\u0119 zawodow\u0105, jako nauczyciel wychowania technicznego w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu, rozpocz\u0105\u0142 od roku szkolnego 1981\/1982. W 1985 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem tej\u017ce szko\u0142y i pe\u0142ni nadal t\u0119 funkcj\u0119. Przyczyni\u0142 si\u0119 do unowocze\u015bnienia szko\u0142y i modernizacji jej obiekt\u00f3w oraz niezmiennie wysokiego poziomu nauczania. (Szko\u0142a wielokrotnie plasowa\u0142a si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce wojew\u00f3dzkiej.) Intensywnie si\u0119 doskonali\u0142. W 2003 r. uko\u0144czy\u0142 na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Rzeszowskiego studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania instytucj\u0105 o\u015bwiatow\u0105 w zreformowanym systemie edukacji. Ponadto uczestniczy\u0142 w wielu kursach i warsztatach w zakresie nauczanego przedmiotu oraz funkcji dyrektora szko\u0142y. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. i 2018 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego. Dzi\u0119ki jego usilnym staraniom i wsparciu samorz\u0105du miejskiego w latach 2017-2020 zbudowano dla szko\u0142y imponuj\u0105c\u0105 baz\u0119 dla sportu i wychowania fizycznego (hala sportowa, boisko wielofunkcyjne z infrastruktur\u0105). Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ligi Obrony Kraju\u201d i Honorow\u0105 Odznak\u0105 Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASTRZ\u0118BIA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (121 m), \u201e\u015blepa\u201d ulica na osiedlu Dziubk\u00f3w, boczna ulicy Okr\u0119\u017cnej. Powsta\u0142a w latach 70., a nazw\u0119 otrzyma\u0142a 22 I 1975 r. Pocz\u0105tkowo mia\u0142a utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119 i chodnik po jednej stronie. W 2004 r. wykonano now\u0105 nawierzchni\u0119 z kostki brukowej oraz chodniki. Jej adres posiadaj\u0105 domy jednorodzinne z przydomowymi ogr\u00f3dkami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JASZCZ PATRYK<\/strong>, urodzony 13 X 1994 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Barbary z domu \u015alebioda. Ucze\u0144 Szko\u0142y Przysposabiaj\u0105cej do Pracy przy Specjalnym O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym w Mielcu. Od 2011 r trenuje bowling (odmiana gry w kr\u0119gle) w Klubie Sportowym Gepard przy SOSW pod kierunkiem nauczycieli Anny Gotfryd i Zbigniewa \u0141\u0105czaka. Jest reprezentantem Polski i jednym z najlepszych zawodnik\u00f3w na \u015bwiecie w kategorii specjalnej. Wa\u017cniejsze sukcesy: *2012 r.: Og\u00f3lnopolski Turniej Bowlingowy (Pozna\u0144) \u2013 srebrny medal; *2013 r.: Podkarpacki Turniej Bowlingowy (D\u0119bica) \u2013 z\u0142oty medal; *2014 r.: Og\u00f3lnopolskie Letnie Igrzyska Olimpiad Specjalnych (Bydgoszcz) \u2013 z\u0142oty i srebrny medal; *2015 r.: XIV \u015awiatowe Letnie Igrzyska Olimpiad Specjalnych (Los Angeles, USA) \u2013 trzy z\u0142ote medale (singiel, debel i dru\u017cynowo). Ponadto pasjonuje si\u0119 muzyk\u0105. W 2020 r. zdoby\u0142 1. miejsce w XX Og\u00f3lnopolskim Festiwalu „Albertiana 2020” Fundacji Teatroterapii Lubelskiej i Fundacji Anny Dymnej w Lublinie.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JASZCZAK MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 22 IV 1915 r. w \u0141odzi, syn J\u00f3zefa i Jadwigi z Dziurdzi\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 Miejskie Gimnazjum M\u0119skie w \u0141odzi (profil matematyczno-przyrodniczy), a nast\u0119pnie odby\u0142 przeszkolenie szybowcowe w Bezmiechowej i kurs pilota\u017cu samolotowego w \u0141odzi. Prac\u0119 zawodow\u0105 podj\u0105\u0142 w 1935 r. w Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d Oddzia\u0142 W\u0142\u00f3kienniczy w \u0141odzi. W latach 1936-1938 s\u0142u\u017cy\u0142 w 4 pu\u0142ku lotniczym w Toruniu i tam uko\u0144czy\u0142 kurs wojskowy pilota\u017cu podstawowego i wy\u017cszego. W 1938 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w \u201eSpo\u0142em\u201d. Po napadzie Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 walczy\u0142 jako pilot my\u015bliwski (w stopniu starszego sier\u017canta) w 1 pu\u0142ku lotniczym w dniach 4 IX – 19 IX 1939 r., a nast\u0119pnie przekroczy\u0142 granic\u0119 rumu\u0144sk\u0105 i zosta\u0142 internowany w Rutoranie. Po ucieczce z obozu przedosta\u0142 si\u0119 przez Syri\u0119 do Francji (20 I 1940 r.) i jako pilot my\u015bliwski walczy\u0142 w I Eskadrze 145 Dywizjonu a\u017c do upadku Francji. Ewakuowany do Anglii i zweryfikowany w stopniu starszego sier\u017canta pilota, skierowany zosta\u0142 do s\u0142u\u017cby w RAF. Po odbyciu kurs\u00f3w w Polskich Szko\u0142ach Pilota\u017cu w Hucknal (28 IV \u2013 12 V 1941 r., 9 VIII \u2013 20 IX 1941 r.) i Newton (21 IX 1941 r. \u2013 20 IV 1942 r.) pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w jednostce wsp\u00f3\u0142pracy z artyleri\u0105 przeciwlotnicz\u0105 6 AACU (21 IV \u2013 17 VI 1942 r.). W okresie od 9 IX do 6 XII szkoli\u0142 si\u0119 w Polskim Dywizjonie Szkolenia My\u015bliwskiego przy angielskim 58 O\u015brodku Szkolenia Operacyjnego w Grangemouth (Szkocja). 7 XII 1942 r. rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w polskim 302 Dywizjonie My\u015bliwskim Pozna\u0144skim, wchodz\u0105cym w sk\u0142ad 1 Polskiego Skrzyd\u0142a My\u015bliwskiego i stacjonuj\u0105cym na podlondy\u0144skim lotnisku w Heston. Lata\u0142 na samolocie my\u015bliwskim \u201eSpitfire\u201d. Uczestniczy\u0142 w lotach zaczepnych i os\u0142anianiu bombowc\u00f3w atakuj\u0105cych cele we Francji, Belgii i Holandii, a od po\u0142owy czerwca 1943 r., po przeniesieniu dywizjonu 302 na lotnisko w Perranporth (Kornwalia), lata\u0142 w my\u015bliwskiej os\u0142onie konwoj\u00f3w morskich i bombowc\u00f3w atakuj\u0105cych cele w p\u00f3\u0142nocnej Francji. (Od wrze\u015bnia 1943 r. dywizjon 302 przeniesiony zosta\u0142 na lotnisko w Northolt i otrzyma\u0142 nowe samoloty \u201eSpitfire\u201d Mk-IX, posiadaj\u0105ce zdecydowanie wi\u0119ksze mo\u017cliwo\u015bci, w tym r\u00f3wnie\u017c bombardowania. W zwi\u0105zku z nowymi zadaniami bojowymi piloci przeszli intensywne szkolenia. Pod koniec roku Dywizjon 302 wszed\u0142 w sk\u0142ad nowo utworzonego 131 Polskiego Skrzyd\u0142a My\u015bliwskiego.) Lata\u0142 w Eskadrze B pod dow\u00f3dztwem kapitana W\u0142adys\u0142awa Kami\u0144skiego, najcz\u0119\u015bciej przy os\u0142onie ameryka\u0144skich \u201elataj\u0105cych fortec\u201d i bombardowaniu niemieckich stanowisk we Francji. Od 1 IV 1944 r. \u2013 w zwi\u0105zku z rozwojem sytuacji na froncie zachodnim \u2013 131 Skrzyd\u0142o My\u015bliwskie wielokrotnie przenoszono (Deanland, Chailey, Appledrom). Od 6 VI 1944 r. do 27 IX 1944 r. st. sier\u017c. M. Jaszczak uczestniczy\u0142 w lotach bojowych w czasie inwazji wojsk alianckich na Normandi\u0119 oraz ich ofensywy na terenie Francji. Od 28 IX 1944 r. do 23 III 1945 r. przebywa\u0142 w r\u00f3\u017cnych o\u015brodkach szkoleniowych na terenie Anglii, m.in. uczestniczy\u0142 w szkoleniu pilot\u00f3w. 24 III 1945 r. powr\u00f3ci\u0142 do s\u0142u\u017cby na froncie; otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do 317 Dywizjonu My\u015bliwskiego Wile\u0144skiego, stacjonuj\u0105cego na niemieckim lotnisku w Nordhorn, a p\u00f3\u017aniej w Varrelbusch ko\u0142o Bremy. Wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w akcjach bojowych, m.in. w atakowaniu cel\u00f3w naziemnych i wspieraniu natar\u0107 wojsk alianckich na niemieckie punkty oporu. Po zako\u0144czeniu wojny, s\u0142u\u017c\u0105c nadal w Dywizjonie 317, przebywa\u0142 na terytorium Niemiec. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 czyny bojowe odznaczony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari kl. V nr 11474 (29 V 1946 r.), trzykrotnie Krzy\u017cem Walecznych (20 X 1943 r.) i Medalem Lotniczym (30 VIII 1946 r.) oraz 4 odznaczeniami angielskimi: 1939\/45 Star. (Gwiazda za Wojn\u0119), Air Crew Europa Star and Clasp. (Gwiazda za udzia\u0142 w walkach powietrznych w Europie), Defense Medal (Medal za udzia\u0142 w obronie Anglii) i War Medal (Medal za Wojn\u0119). Po rozwi\u0105zaniu Dywizjonu 317 (3 I 1947 r.) i okresie wahania – 18 V 1947 r. zdecydowa\u0142 si\u0119 na powr\u00f3t do \u0141odzi, gdzie 1 VII 1947 r. w macierzystym zak\u0142adzie \u201eSpo\u0142em\u201d powierzono mu funkcj\u0119 kierownika magazyn\u00f3w. Mimo usilnych stara\u0144 nie zosta\u0142 natomiast przyj\u0119ty do Aeroklubu \u0141\u00f3dzkiego. W latach 1950-1953 pracowa\u0142 w Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w Oddzia\u0142 \u0141\u00f3d\u017a jako kierownik referatu, w latach 1953-1954 w \u0141\u00f3dzkiej Fabryce Maszyn, a w latach 1955-1957 w Elektrociep\u0142owni \u0141\u00f3d\u017a II. Do Mielca przyby\u0142 w 1957 r. i zosta\u0142 zatrudniony w Aeroklubie Mieleckim jako instruktor samolotowy. Pracowa\u0142 tak\u017ce w WSK Mielec w charakterze pilota transportowego. W ci\u0105gu 14 lat pracy w Mielcu uczestniczy\u0142 w wyszkoleniu kilkudziesi\u0119ciu pilot\u00f3w. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1970 r. W tym roku otrzyma\u0142 tak\u017ce Krzy\u017c Kawalerski OOP. Zmar\u0142 16 IV 1982 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

JA\u015aKIEWICZ MARCIN GRZEGORZ<\/strong>, urodzony 9 VI 1973 r., syn S\u0142awomira i Krystyny z domu Chrapek. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Staszica w Starachowicach z matur\u0105 w 1992 r. Studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi (kierunek \u2013 geografia) UMCS w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 1997 r. z tytu\u0142em magistra. Od roku szkolnego 1997\/1998 zosta\u0142 zatrudniony jako nauczyciel w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. Z dniem 1 X 2022 r. powierzono mu funkcj\u0119 wicedyrektora tego\u017c Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych. W trakcie pracy zawodowej uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu wyceny nieruchomo\u015bci na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej (1998 r.), studia podyplomowe na Wydziale Zarz\u0105dzania, Zarz\u0105dzania Bezpiecze\u0144stwem i Higien\u0105 Pracy Politechniki Rzeszowskiej (2011 r.) oraz studia podyplomowe na Wydziale Informatyki Stosowanej WSIiZ w Rzeszowie (2015 r.). Uzyska\u0142: stopie\u0144 zawodowy nauczyciela dyplomowanego (2005 r.), kwalifikacje instruktora szkolenia w zakresie prawa jazdy kat. B (2010 r.) i audytora wewn\u0119trznego systemu zarz\u0105dzania bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy wg PN-N-18\u00a0001:2004 (2011 r.). Poza prac\u0105 w ZST – w latach 2016-2018 by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 informatyki w WSGiZ w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Medalem Srebrnym za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.<\/p>\r\n

JA\u015aLANY<\/b>, miejscowo\u015b\u0107 \u2013 so\u0142ectwo w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego i p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci gminy Tusz\u00f3w Narodowy, przy linii kolejowej L25 relacji D\u0119bica \u2013 Rozwad\u00f3w, drogach wojew\u00f3dzkich: nr 982 (Szczucin \u2013 Ja\u015blany) i nr 985 (Nagnaj\u00f3w \u2013 Baran\u00f3w Sandomierski \u2013 Mielec \u2013 D\u0119bica) oraz drogach powiatowych: nr 1\u00a0137R (Ja\u015blany – J\u00f3zef\u00f3w) i nr 1\u00a0138R (Ja\u015blany \u2013 Czajkowa). Jej nazwa pochodzi zapewne od staropolskiego s\u0142owa jasiel, co wed\u0142ug\u00a0 jednych j\u0119zykoznawc\u00f3w oznacza \u201ejasne miejsce\u201d, a u drugich \u201ebagna i moczary\u201d. Ma zabudow\u0119 rozproszon\u0105, a jej cz\u0119\u015bci maj\u0105 nazwy: B\u0142onie, Bugaj, Dw\u00f3r, G\u0142azy, Koniec i Po\u017coga. Wed\u0142ug stanu z 31 XII 2023 r. liczy\u0142a 1172 mieszka\u0144c\u00f3w i 315 dom\u00f3w. Podstawowym zaj\u0119ciem mieszka\u0144c\u00f3w jest rolnictwo, ale spora grupa os\u00f3b prowadzi te\u017c w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 lub doje\u017cd\u017ca do pracy w Mielcu i s\u0105siednich miejscowo\u015bciach. Przewa\u017caj\u0105 zabudowania murowane. Wie\u015b posiada infrastruktur\u0119: elektroenergetyczn\u0105, wodoci\u0105gow\u0105 i telekomunikacyjn\u0105 oraz w cz\u0119\u015bci kanalizacyjn\u0105. W pejza\u017cu wsi wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119: zabytkowy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny pw. Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, kopiec \u201etatarski\u201d (\u201eKo\u015bcielna G\u00f3rka\u201d), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 im. b\u0142. ks. Jerzego Popie\u0142uszki, Dom Stra\u017caka i Dom Ludowy oraz kapliczka z figurk\u0105 Matki Bo\u017cej R\u00f3\u017ca\u0144cowej.\u00a0 Dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 prowadz\u0105: Stowarzyszenie Kulturalno-O\u015bwiatowe \u201eJa\u015blany\u201d, Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna, Ko\u0142o Gospody\u0144 Wiejskich i Klub Sportowy Pitmark Ja\u015blany.<\/p>\r\n

Strefa numeracyjna: 17, kod pocztowy: 39 332, po\u0142o\u017cenie: 500 23\u2019 54\u2019\u2019N \u2013 21029\u201929\u2019\u2019E<\/p>\r\n

Historia<\/b> Badania archeologiczne na opisywanym terenie odnalaz\u0142y \u015blady osadnictwa neolitycznego (m.in. toporki), osadnictwa z epoki br\u0105zu i epoki \u017celaza oraz m.in. zbi\u00f3r monet rzymskich z II w. n.e. Pierwsze wzmianki o Stawog\u00f3rze (p\u00f3\u017aniej \u2013 Ja\u015blanach) pochodz\u0105 z XIV w. (1316, 1399 r.). Po\u0142owa wsi by\u0142a w\u0142asno\u015bci\u0105 pot\u0119\u017cnego w\u00f3wczas rodu Bogori\u00f3w, ale swoje cz\u0119\u015bci mieli tak\u017ce: w\u0142adca Polski i dwaj inni wielmo\u017cowie. W p\u00f3\u017aniejszych latach XIV w. sprawy w\u0142asno\u015bciowe tak si\u0119 zagmatwa\u0142y, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 wsi nale\u017ca\u0142a do kr\u00f3lewszczyzn, a cz\u0119\u015b\u0107 pozostawa\u0142a w r\u0119kach prywatnych. Ta sytuacja Ja\u015blan trwa\u0142a przez kolejne wieki, a w\u0142a\u015bcicielami prywatnej cz\u0119\u015bci byli m.in. Tarnowscy (m.in. Jan, Spytek), Mieleccy (Stanis\u0142aw, Walerian i jego potomkowie) oraz Kurozw\u0119ccy. Od XVI w. funkcjonowa\u0142y: folwark Czak\u00f3w i trzy m\u0142yny. Pozosta\u0142o\u015bci\u0105\u00a0 tych tajemniczych lat jest kopiec \u201etatarski\u201d, nazwany p\u00f3\u017aniej \u201eKo\u015bcieln\u0105 G\u00f3rk\u0105\u201d. Znane s\u0105 trzy legendarne wersje jej powstania. Pierwsza \u2013 kopiec zosta\u0142 usypany przez je\u0144c\u00f3w tatarskich na miejscu \u015bmierci chana tatarskiego; druga \u2013 kopiec usypano w celu obserwacji okolicy i sygnalizowania ogniem o zbli\u017caj\u0105cym si\u0119 naje\u017adzie tatarskim (w tamtych wiekach by\u0142o sporo takich najazd\u00f3w) i trzecia \u2013 kopiec usypano dla oznaczenia granic w\u0142asno\u015bci, bo sprawy w\u0142asno\u015bciowe Ja\u015blan by\u0142y przedmiotem wielu spor\u00f3w. Kopiec by\u0142 du\u017cy i solidnie wykonany, tote\u017c oko\u0142o 1580 r. zbudowano na nim drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142. Folwark i wie\u015b le\u017ca\u0142y na gruntach piaszczystych, wi\u0119c warunki bytowania mieszka\u0144c\u00f3w by\u0142y trudne. Ponadto cz\u0119ste przejazdy wojsk i epidemie zubo\u017ca\u0142y i dziesi\u0105tkowa\u0142y mieszka\u0144c\u00f3w. Pod koniec XVII w. wie\u015b si\u0119 wyludnia\u0142a, a dzier\u017cawcy folwarku z powodu k\u0142opot\u00f3w z funkcjonowaniem cz\u0119sto si\u0119 zmieniali. W XVIII w. przyby\u0142o mieszka\u0144c\u00f3w, w tym wybra\u0144c\u00f3w do s\u0142u\u017cby wojskowej, ale cz\u0119ste bezprawne dzia\u0142ania starost\u00f3w wobec nich powodowa\u0142y skargi nawet do kr\u00f3la. W 1757 r. kr\u00f3l August III Sas nakaza\u0142 starostom odda\u0107 bezprawnie zabrane grunty m.in. w Ja\u015blanach i zwolni\u0107 wybra\u0144c\u00f3w od wszelkich danin i op\u0142at. Po I rozbiorze Polski (1772 r.) Ja\u015blany znalaz\u0142y si\u0119 w zaborze austriackim, w granicach Kr\u00f3lestwa Galicji i Lodomerii. W latach 70., w ramach tzw. kolonizacji j\u00f3zefi\u0144skiej, austriaccy zaborcy skierowali do Ja\u015blan grup\u0119 osadnik\u00f3w niemieckich i z cz\u0119\u015bci Ja\u015blan utworzyli koloni\u0119 niemieck\u0105 Josefsdorf. W XIX w. administratorzy by\u0142ych kr\u00f3lewszczyzn, przej\u0119tych na maj\u0105tek cesarski, i kolejni w\u0142a\u015bciciele prywatnej cz\u0119\u015bci Ja\u015blan rozwijali wie\u015b i jej infrastruktur\u0119. Ko\u015bci\u00f3\u0142ek rzymskokatolicki zosta\u0142 przekazany kolonistom niemieckim na kapelani\u0119, ale mimo to ja\u015blanie chodzili nadal do niego i w nim si\u0119 modlili. W 1817 r. dw\u00f3r za\u0142o\u017cy\u0142 szko\u0142\u0119 w Josefsdorfie. W latach 30. do Ja\u015blan przybyli pierwsi \u017bydzi, a w kolejnych latach systematycznie ros\u0142a ich populacja. Zajmowali si\u0119 g\u0142\u00f3wnie handlem. Nie wiadomo nic pewnego o krwawej rabacji ch\u0142opskiej w 1846 r. i zniesieniu pa\u0144szczyzny w 1848 r. Podobno miejscowi ch\u0142opi nie wpu\u015bcili do Ja\u015blan grupy awanturnik\u00f3w i w ten spos\u00f3b uratowali dw\u00f3r, ale s\u0105 i takie przekazy, \u017ce zamordowano trzy osoby z dworu. Zniesienie pa\u0144szczyzny wywo\u0142a\u0142o du\u017ce\u00a0 zamieszanie i zubo\u017cenie w\u0142a\u015bcicieli dwor\u00f3w i folwark\u00f3w, bo za dotychczas darmow\u0105 prac\u0119 ch\u0142op\u00f3w trzeba by\u0142o p\u0142aci\u0107. S\u0142abiej sytuowani materialnie w\u0142a\u015bciciele d\u00f3br sprzedawali je bogatszym\u00a0 W dokumencie z 1863 r. o sprzeda\u017cy maj\u0105tku w Ja\u015blanach i Plutach wymieniono m.in.: dw\u00f3r, oficyny, mieszkania dla oficjalisty i s\u0142u\u017cby dworskiej, stajni\u0119 dla koni, wo\u0142owni\u0119, spichlerz, gorzelni\u0119, browar, likierni\u0119, s\u0142odowni\u0119, lodowni\u0119, dwie ober\u017ce murowane, dwie karczmy drewniane oraz m\u0142yn, wiatrak i cegielni\u0119. Nale\u017cy nadmieni\u0107, \u017ce w niekt\u00f3rych obiektach, poza miejscowymi, pracowali \u017bydzi i ich populacja w Ja\u015blanach systematycznie si\u0119 powi\u0119ksza\u0142a. Po reformie administracyjnej w latach 1853-1955 tereny Ja\u015blan i okolicy wesz\u0142y w sk\u0142ad utworzonego powiatu mieleckiego. W 1867 r. Rada Szkolna Krajowa zorganizowa\u0142a w Ja\u015blanach jednoklasowa szko\u0142\u0119 ludow\u0105 (trywialn\u0105). W 1886 r. powsta\u0142a jednostka stra\u017cacka, a jej formalne zarejestrowanie w c.k. Namiestnictwie we Lwowie nast\u0105pi\u0142o w 1898 r. Wydarzeniem roku 1887 by\u0142o uruchomienie linii kolejowej D\u0119bica \u2013 Mielec \u2013 Rozwad\u00f3w – Nadbrzezie, poniewa\u017c jedn\u0105 ze stacji zbudowano w Ja\u015blanach. W 1888 r. erygowano parafi\u0119 rzymskokatolick\u0105. (O parafii w oddzielnym ha\u015ble.) W tym czasie rozebrano drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 na \u201eKo\u015bcielnej G\u00f3rce\u201d, a u jej podn\u00f3\u017ca rozpocz\u0119to budow\u0119 murowanego parafialnego ko\u015bcio\u0142a pw. Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Oddano go do u\u017cytku w 1904 r., a po\u015bwi\u0119cono w nast\u0119pnym roku. W 1891 r. wie\u015b wesz\u0142a w sk\u0142ad teren\u00f3w obj\u0119tych dzia\u0142alno\u015bci\u0105 \u201eSp\u00f3\u0142ki Wodnej dla regulacji Krzemienicy, Babul\u00f3wki i Trze\u015bni\u201d. Prace melioracyjne i regulacje przeprowadzono w ostatnim dziesi\u0119cioleciu XIX w. Od 1907 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 Sp\u00f3\u0142ka Oszcz\u0119dno\u015bciowo-Po\u017cyczkowa (p\u00f3\u017aniej Kasa Stefczyka). By\u0107 mo\u017ce w tym czasie\u00a0 otwarto miejscow\u0105 plac\u00f3wk\u0119 pocztow\u0105. W 1908 r. oddano do u\u017cytku nowy, murowany budynek szkolny. W pierwszych latach XX w. grupa ja\u015blan uda\u0142a si\u0119 na emigracj\u0119 zarobkow\u0105 do kraj\u00f3w zachodnich i Ameryki P\u00f3\u0142nocnej. Rozw\u00f3j wsi powstrzyma\u0142a I wojna \u015bwiatowa. Z niepokojem po\u017cegnano grup\u0119 rekrut\u00f3w powo\u0142anych do wojska. Czterokrotne przej\u015bcie frontu w latach 1914-1915 oraz dwukrotna okupacja rosyjska (19 IX \u2013 4 X 1914 r. i 6 XI 1914 r. \u2013 11 V 1915 r.) pozostawi\u0142y po sobie du\u017ce zniszczenia i straty osobowe. W kolejnych latach wojny bardzo uci\u0105\u017cliwe by\u0142o rekwirowanie koni, byd\u0142a i \u017cywno\u015bci na potrzeby wojska. Spo\u015br\u00f3d m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rzy poszli na wojn\u0119 w armii austriackiej lub w Legionach J. Pi\u0142sudskiego, wielu zgin\u0119\u0142o lub zosta\u0142o rannych. Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 i zako\u0144czeniu wojny mieszka\u0144cy Ja\u015blan znajdowali si\u0119 w trudnej sytuacji materialnej. W sprawozdaniu starostwa mieleckiego w 1921 r. wykazano 1\u00a0600 mieszka\u0144c\u00f3w Ja\u015blan, z kt\u00f3rych tylko 400 mog\u0142o si\u0119 samodzielnie utrzyma\u0107, a 800 ma\u0142orolnych i 400 bezrolnych wymaga\u0142o pomocy. Uruchomienie tartaku przez Albin\u0119 W\u0142odkow\u0105 tylko nieznacznie i na kr\u00f3tko poprawi\u0142o t\u0119 sytuacj\u0119. (W 1925 r. og\u0142oszono jego upad\u0142o\u015b\u0107.) Ponadto niekorzystne dla ch\u0142op\u00f3w decyzje rz\u0105du sanacyjnego powodowa\u0142y r\u00f3\u017cne formy protest\u00f3w, w kt\u00f3rych uczestniczyli te\u017c mieszka\u0144cy Ja\u015blan. Powsta\u0142y r\u00f3\u017cne grupy ruchu ludowego i ZMW \u201eWici\u201d, co rodzi\u0142o spory i konflikty. R\u00f3wnocze\u015bnie jednak nie zapominano o bogatych tradycjach kulturalnych, na kt\u00f3re od wielu lat znacz\u0105cy wp\u0142yw mia\u0142a kultura Lasowiak\u00f3w. Stawiano kapliczki z figurami wykonanymi przez miejscowych rze\u017abiarzy. \u015apiewano pie\u015bni i piosenki anonimowych ludowych poet\u00f3w i kompozytor\u00f3w, dbano o tradycje zwi\u0105zane ze \u015bwi\u0119tami i uroczysto\u015bciami. S\u0142ynnymi muzykami by\u0142a rodzina Mark\u00f3w. Od 1934 r. Ja\u015blany wesz\u0142y w sk\u0142ad gminy zbiorowej w Tuszowie Narodowym. Zdarza\u0142y si\u0119 te\u017c nieszcz\u0119\u015bcia, jak na przyk\u0142ad wielka pow\u00f3d\u017a w 1934 r., kt\u00f3ra pozostawi\u0142a po sobie niewyobra\u017calne szkody materialne. Przy budowie fabryki samolot\u00f3w w Mielcu \u2013 Cyrance uda\u0142o si\u0119 zatrudni\u0107 niekt\u00f3rym\u00a0 mieszka\u0144com Ja\u015blan i wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce trudna sytuacja ja\u015blan b\u0119dzie si\u0119 poprawia\u0107. Niestety, wybuch\u0142a II wojna \u015bwiatowa i rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 okupacja niemiecka. Ju\u017c 1 IX 1939 r. lotnictwo niemieckie zaatakowa\u0142o stacj\u0119 kolejow\u0105 w Ja\u015blanach, a w czasie kampanii wrze\u015bniowej po\u017car strawi\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 wsi. W czasie okupacji na stacji kolejowej partyzanci (ZWZ-AK, BCh) kilkakrotnie przeprowadzili akcje sabota\u017cowe, kt\u00f3re utrudni\u0142y Niemcom planowe dostawy towar\u00f3w dla wojska na froncie wschodnim. G\u0142\u00f3wnym organizatorem ruchu oporu by\u0142 sier\u017c. Maciej Karkosza. By\u0142y tak\u017ce starcia zbrojne z ofiarami po obu stronach. W 1941 r. za\u0142o\u017cono, za wiedz\u0105 okupanta, Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Spo\u017cywc\u00f3w, kt\u00f3ra z jednej strony pomaga\u0142a w gospodarce \u017cywno\u015bci\u0105, a z drugiej \u2013 by\u0142a punktem kontaktowym dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej.\u00a0 W 1942 r. Niemcy wyp\u0119dzili \u017byd\u00f3w z Ja\u015blan i okolicy i umie\u015bcili ich w gettach. Tak\u017ce okrutnie post\u0119powali z polsk\u0105 ludno\u015bci\u0105, a podejrzanych o konspiracj\u0119 rozstrzeliwano i palono ich domy. Nasilenie walk nast\u0105pi\u0142o w lipcu i sierpniu 1944 r. podczas wyzwalania Ziemi Mieleckiej spod okupacji niemieckiej. Po II wojnie \u015bwiatowej sukcesywnie naprawiano szkody wojenne i odbudowywano infrastruktur\u0119 spo\u0142eczn\u0105. Zbudowano barak szkolny i wznowiono nauk\u0119. Uruchomiono og\u00f3lnodost\u0119pn\u0105 \u015bwietlic\u0119 wiejsk\u0105, w kt\u00f3rej zorganizowano m. in. zesp\u00f3\u0142 teatralny. Bez wi\u0119kszych k\u0142opot\u00f3w przesz\u0142a parcelacja maj\u0105tku ziemskiego. Nadal popularny by\u0142\u00a0 zesp\u00f3\u0142 muzyczny \u201eMarki\u201d. Za\u0142o\u017cono Ludowy Zesp\u00f3\u0142 Sportowy i dru\u017cyn\u0119 pi\u0142ki no\u017cnej LZS Ja\u015blany (p\u00f3\u017aniej B\u0142\u0119kitni Ja\u015blany). W 1949 r. zorganizowano przedszkole. W tym czasie rozpocz\u0119to elektryfikacj\u0119 wsi. Podobnie jak w wielu polskich wsiach, kobiety zorganizowa\u0142y si\u0119 w grup\u0119 wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c\u0105 przy r\u00f3\u017cnych uroczysto\u015bciach i akcjach spo\u0142ecznych, kt\u00f3ra by\u0107 mo\u017ce przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 p\u00f3\u017aniej w Ko\u0142o Gospody\u0144 Wiejskich.\u00a0 Po oddaniu do u\u017cytku w 1959 r. Domu Ludowego rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 biblioteka (od 1960 r.) oraz czynne by\u0142o kino objazdowe. W latach 50. zbudowano te\u017c murowan\u0105 remiz\u0119. Dzie\u0144 23 VII 1958 r. zapisa\u0142 si\u0119 w historii Ja\u015blan huraganem o niespotykanej dot\u0105d sile, po kt\u00f3rym d\u0142ugo naprawiano powsta\u0142e szkody.\u00a0 29 VII 1964 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 oddania do u\u017cytku nowej szko\u0142y (\u201etysi\u0105clatki\u201d). Na pocz\u0105tku lat 70. otwarto Klub \u201eM\u0142odego Rolnika\u201d. Od lat 50. coraz cz\u0119\u015bciej ja\u015blanie decydowali si\u0119 na prac\u0119 w przemy\u015ble w Mielcu lub Tarnobrzegu, a czasem te\u017c na przenosiny do miasta. W 1970 r. spo\u015br\u00f3d 1151 mieszka\u0144c\u00f3w ju\u017c 542 utrzymywa\u0142o si\u0119 z zaj\u0119\u0107 pozarolniczych.\u00a0 Z biegiem lat zmienia\u0142o si\u0119 oblicze wsi, bo gin\u0119\u0142a stara drewniana zabudowa, a budowano okaza\u0142e murowane domy i unowocze\u015bniano ich otoczenie. Uzyskano po\u0142\u0105czenie autobusowe z miastami i ulepszono drogi nawierzchniami asfaltowymi. W latach 1970-1973 wybudowano Dom Stra\u017caka. Po reformie administracyjnej w latach 1972-1975 Ja\u015blany pozosta\u0142y w gminie Tusz\u00f3w Narodowy i zmniejszonym wojew\u00f3dztwie rzeszowskim. (Powiat mielecki zosta\u0142 zlikwidowany.) W ramach reformy o\u015bwiatowej o\u015bmioklasowa szko\u0142a w Ja\u015blanach zosta\u0142a podporz\u0105dkowana\u00a0 Zbiorczej Szkole Gminnej w Tuszowie Narodowym. Kontynuuj\u0105c ludowe tradycje kulturalne, ja\u015bla\u0144ski kabaret \u201eNiespodzianka\u201d niekonwencjonalnym humorem promowa\u0142 Ja\u015blany na wielu scenach. W latach 80. rozpocz\u0119to budow\u0119 sieci infrastruktury technicznej, a intensyfikacja tych prac nast\u0105pi\u0142a po zmianach ustrojowych w latach 90. R\u00f3wnocze\u015bnie rozwijano dzia\u0142alno\u015b\u0107 kulturaln\u0105. Za\u0142o\u017cono zesp\u00f3\u0142 artystyczny \u201eSystem\u201d, kt\u00f3ry funkcjonowa\u0142 kilka lat. Doceniaj\u0105c poziom organizacyjny i wyszkolenie stra\u017cak\u00f3w OSP Ja\u015blany, w 1997 r. jednostk\u0119 w\u0142\u0105czono do Krajowego Systemu Ratowniczo-Ga\u015bniczego, co odt\u0105d wi\u0105\u017ce si\u0119 z cz\u0119stszym udzia\u0142em w akcjach ratowniczych. W 1998 r. wznowi\u0142, po dwuletniej przerwie,\u00a0 dzia\u0142alno\u015b\u0107 klub sportowy pod nazw\u0105 Pitmark Ja\u015blany i od tego czasu wyst\u0119puje w rozgrywkach pi\u0142ki no\u017cnej organizowanych przez Podkarpacki Zwi\u0105zek Pi\u0142ki No\u017cnej. Po kolejnej reformie administracyjnej od 1999 r. gmina Tusz\u00f3w Narodowy (w tym Ja\u015blany) powr\u00f3ci\u0142a do restytuowanego powiatu mieleckiego. Tak\u017ce w 1999 r., realizuj\u0105c kolejne zmiany w systemie o\u015bwiaty,\u00a0 o\u015bmioklasow\u0105 szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 przekszta\u0142cono w szko\u0142\u0119 sze\u015bcioklasow\u0105, a po pracach modernizacyjnych budynku szkolnego i jego otoczenia, w 2001 r. powo\u0142ano Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wesz\u0142y wspomniana szko\u0142a sze\u015bcioklasowa i samorz\u0105dowe przedszkole. 21 V 2006 r. uroczy\u015bcie obchodzono 120-lecie ja\u015bla\u0144skiej OSP i przy tej okazji oddano do u\u017cytku rozbudowany i zmodernizowany Dom Stra\u017caka. W 2007 r. utworzono Stowarzyszenie \u201eJa\u015blany\u201d, kt\u00f3rego celem by\u0142o rozwijanie szeroko poj\u0119tej kultury lokalnej. Od 2010 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 kapela \u201eM\u0142odzi Ja\u015blaniacy\u201d i w kolejnych latach udanie prezentowa\u0142a si\u0119 na licznych uroczysto\u015bciach i przegl\u0105dach zespo\u0142\u00f3w artystycznych. W 2012 r. nowo wybudowany kompleks boisk sportowych \u201eOrlik\u201d po\u015bwi\u0119ci\u0142 ks. biskup Edward Frankowski. W tym te\u017c roku Rada Gminy Tusz\u00f3w Narodowy nada\u0142a Szkole Podstawowej w Ja\u015blanach imi\u0119 b\u0142. ks. Jerzego Popie\u0142uszki, a w 2013 r. po\u015bwi\u0119cono i przekazano Szkole sztandar. Okoliczno\u015bciowej Mszy \u015awi\u0119tej przewodniczy\u0142 ks. biskup Krzysztof Nitkiewicz. W 2014 r. oddano do u\u017cytku zmodernizowan\u0105 Stacj\u0119 Uzdatniania Wody, kt\u00f3ra zapewni\u0142a znacz\u0105c\u0105 popraw\u0119 w dostarczaniu wody i jej jako\u015bci dla mieszka\u0144c\u00f3w gminy Tusz\u00f3w Narodowy. Od roku szkolnego 2017\/2018, po kolejnej reformie o\u015bwiatowej,\u00a0 ja\u015bla\u0144ska szko\u0142a zosta\u0142a przekszta\u0142cona w szko\u0142\u0119 o\u015bmioklasow\u0105. W 2019 r. gruntownie zmodernizowano sie\u0107 drogow\u0105 na terenie wsi i jej okolicy oraz\u00a0 rozpocz\u0119to realizacj\u0119 projektu OZE (solary, fotowoltaika, ogrzewanie). Z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105 powita\u0142o m\u0142ode pokolenie, a po\u015brednio tak\u017ce starsze spo\u0142ecze\u0144stwo Ja\u015blan,\u00a0 oddanie i po\u015bwi\u0119cenie nowej hali sportowej przy Zespole Szk\u00f3\u0142 w dniu 7 X 2021 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAWOR JADWIGA<\/strong>, urodzona 15 VII 1917 r. w Ropczycach, c\u00f3rka Jana i Marii z Nawrockich. Absolwentka Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1935 r. W 1939 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra filozofii. Latem tego roku uczestniczy\u0142a w kursie Przysposobienia Wojskowego Kobiet w okolicach Wis\u0142y na \u015al\u0105sku. 28 VIII powr\u00f3ci\u0142a do Mielca i zosta\u0142a mianowana komendantk\u0105 Przysposobienia Wojskowego Kobiet. W czasie wojny obronnej 1939 r. kierowa\u0142a dzia\u0142alno\u015bci\u0105 humanitarn\u0105 na terenie Mielca. Razem z matk\u0105 (Mari\u0105) przyj\u0119\u0142y na przechowanie sztandar pu\u0142kowy 3 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich. We wrze\u015bniu 1939 r. zosta\u0142a zaprzysi\u0119\u017cona do pracy konspiracyjnej w SZP (p\u00f3\u017aniej ZWZ i AK) w Krakowie; przyj\u0119\u0142a pseudonim \u201eKalina\u201d. Powierzono jej funkcje wywiadowcy i \u0142\u0105cznika pomi\u0119dzy Mielcem i Krakowem, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Tarnobrzegiem. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142a pocz\u0105tkowo w firmie handlowej \u201eRolnik\u201d, a nast\u0119pnie w \u201eFlugzeugwerk Mielec\u201d. Znaj\u0105c dobrze j\u0119zyk niemiecki pozyskiwa\u0142a bezcenne informacje o niemieckim lotnictwie, m.in. przyczyni\u0142a si\u0119 do wykrycia niemieckiej fabryki cz\u0119\u015bci samolotowych w Sankt Polten ko\u0142o Wiednia, kt\u00f3r\u0105 nied\u0142ugo potem zbombardowano. W mieszkaniu, kt\u00f3re zajmowa\u0142a z matk\u0105, urz\u0105dzony zosta\u0142 konspiracyjny punkt kontaktowy. Po wojnie nie zaprzesta\u0142a dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej. Nale\u017ca\u0142a do organizacji \u201eNie\u201d, a nast\u0119pnie do WiN. W jej mieszkaniu odbywa\u0142y si\u0119 spotkania cz\u0142onk\u00f3w tych organizacji oraz kolportowano podziemn\u0105 pras\u0119. Od roku szkolnego 1944\/1945 uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego w mieleckim Gimnazjum i Liceum im. Stanis\u0142awa Konarskiego. By\u0142a jedn\u0105 z animatorek powojennego \u017cycia kulturalnego Mielca. Napisa\u0142a Jase\u0142ka i wsp\u00f3lnie z m\u0142odzie\u017c\u0105 gimnazjaln\u0105 wystawi\u0142a je wielokrotnie w \u201eOchronce\u201d w zimie 1944\/1945. P\u00f3\u017aniej przygotowywa\u0142a z m\u0142odzie\u017c\u0105 inne sztuki teatralne. W 1946 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Teatralne w Krakowie. Latem 1946 r. funkcjonariusze UB wykryli jej powi\u0105zania z WiN. Zosta\u0142a aresztowana i po procesie skazana na kar\u0119 3 lat pozbawienia wolno\u015bci, ale po og\u0142oszeniu amnestii zosta\u0142a uwolniona na wiosn\u0119 1947 r. Nie przed\u0142u\u017cono jej jednak umowy o prac\u0119 w mieleckim gimnazjum. Przenios\u0142a si\u0119 do Krakowa i tam pracowa\u0142a najpierw jako sprz\u0105taczka na dworcu kolejowym, a potem w \u017cydowskim gimnazjum. Powr\u00f3ci\u0142a do Mielca i pracowa\u0142a w \u015bwietlicy Sp\u00f3\u0142dzielni \u201ePok\u00f3j\u201d jako instruktorka kulturalno-o\u015bwiatowa. Wkr\u00f3tce jednak ponownie wyjecha\u0142a z Mielca. Pracowa\u0142a w Domu Kultury w G\u0142ubczycach, a p\u00f3\u017aniej w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w My\u015blenicach. Zmar\u0142a 18 I 1968 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w My\u015blenicach. 6 III 2021 r. na Polanie Niez\u0142omnych w Szyd\u0142owcu k\/Mielca posadzono po\u015bwi\u0119cony Jej D\u0105b Pami\u0119ci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAWOR MARIA \u0141UCJA (z Nawrockich)<\/strong>, urodzona 25 X 1889 r. w Bachowicach, powiat wadowicki, c\u00f3rka Franciszka i El\u017cbiety. Egzamin dojrza\u0142o\u015bci zda\u0142a w 1908 r., a w 1914 r. uko\u0144czy\u0142a Instytut Nauczycielski. Do Mielca przeprowadzi\u0142a si\u0119 w latach 20. i zosta\u0142a zatrudniona w Szkole \u017be\u0144skiej im. \u015aw. Kingi. Okresowo uczy\u0142a tak\u017ce w Seminarium Nauczycielskim \u017be\u0144skim. Pe\u0142ni\u0142a r\u00f3wnie\u017c funkcje sekretarza Ko\u0142a Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa i bibliotekarza Towarzystwa Szko\u0142y Ludowej. W czasie okupacji hitlerowskiej oficjalnie uczy\u0142a nadal w Szkole \u017be\u0144skiej, ale r\u00f3wnolegle prowadzi\u0142a tajne nauczanie w zakresie szko\u0142y powszechnej. W jej mieszkaniu znajdowa\u0142 si\u0119 konspiracyjny punkt kontaktowy ZWZ i p\u00f3\u017aniej AK, a po wojnie \u2013 WiN. W latach 1947-1949 uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego i historii w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. Stanis\u0142awa Konarskiego. Zmar\u0142a 29 IX 1959 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAWOROWA (ULICA)<\/strong>, jedna z najkr\u00f3tszych (98 m) i \u201e\u015blepych\u201d ulic na osiedlu Borek, boczna ulicy Wsp\u00f3lnej. Nazw\u0119 nadano jej 28 I 1987 r. W 2004 r. otrzyma\u0142a now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 oraz chodnik z p\u0142ytek betonowych. Jej otoczenie stanowi\u0105 okaza\u0142e domy jednorodzinne z jednej strony i \u201eszereg\u00f3wki\u201d z drugiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JAWORSKI JAN (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 21 III 1845 r. w Mielcu, syn Macieja i Zofii ze Szczyrb\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 trywialn\u0105 w Mielcu, a nast\u0119pnie gimnazjum w Tarnowie w 1866 r. Tam r\u00f3wnie\u017c odby\u0142 studia teologiczne i 12 VIII 1870 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikary w \u0141apanowie i od 1871 r. w tarnowskiej katedrze. 3 XI 1873 r. zosta\u0142 mianowany prefektem Seminarium Duchownego w Tarnowie, cztery lata p\u00f3\u017aniej jego ojcem duchownym, a 10 VI 1886 r. wicedyrektorem. Od 1890 r. do 1897 r. pracowa\u0142 jako profesor teologii pastoralnej i homiletyki. 16 X 1887 r. powierzono mu funkcj\u0119 kanonika gremialnego kapitu\u0142y tarnowskiej, za\u015b 7 V 1896 r. jej scholastyka. Pe\u0142ni\u0142 ponadto szereg funkcji, m.in. by\u0142 cz\u0142onkiem diecezjalnego trybuna\u0142u dla spraw karnych i dyscyplinarnych duchowie\u0144stwa, sekretarzem stowarzyszenia \u015bw. J\u00f3zefa oraz komisarzem biskupim do nauki religii w gimnazjach i seminarium nauczycielskim. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 umiej\u0119tno\u015bciami kaznodziejskimi. Cz\u0119\u015b\u0107 kaza\u0144 opublikowa\u0142 w pismach tarnowskich: \u201ePogo\u0144\u201d (w 1883 r.) oraz \u201eDwutygodnik Katechetyczny i Duszpasterski\u201d. Otrzyma\u0142 odznaczenia: EC, RM i tytu\u0142 szambelana papieskiego. Zmar\u0142 2 VII 1908 r. Pochowany zosta\u0142 w grobowcu kapitulnym na Starym Cmentarzu w Tarnowie. Jego epitafium znajduje si\u0119 w katedrze tarnowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JAWORSKI J\u00d3ZEF (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 18 III 1953 r. w D\u0105browie Tarnowskiej, syn Stefana i Emilii z domu Kogut. Absolwent Technikum Mechanicznego w Szczucinie, matur\u0119 zda\u0142 w 1973 r. Studia teologiczne odby\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 24 V 1979 r. Jako wikariusz pracowa\u0142 Siedliskach k\/Bobowej, Radgoszczy, Rzochowie, \u0141\u0119kawicy i Mo\u015bciskach. Organizowa\u0142 wielokrotnie \u201eWakacje z Bogiem\u201d. W 1990 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii w mieleckim osiedlu Rzoch\u00f3w. Tu przeprowadzi\u0142 remont plebanii oraz rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 nowego ko\u015bcio\u0142a i doprowadzi\u0142 j\u0105 do stanu zerowego. Poprzez energiczne starania odzyska\u0142 dla parafii 27 ha lasu. W 1995 r. zosta\u0142 przeniesiony (na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119) na probostwo w Jod\u0142\u00f3wce Tuchowskiej. Ponadto powierzono mu funkcj\u0119 wicedziekana dekanatu O\u0142piny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JECK OSKAR JAN<\/strong>, urodzony 30 I 1915 r. w Dollopas (Czechos\u0142owacja). Syn kolonist\u00f3w niemieckich, kt\u00f3rzy zamieszkali w Goleszowie, powiat mielecki. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1935 r. By\u0142 cz\u0142onkiem Ortsgruppe JDP tu\u017c przed najazdem Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w niemieckich s\u0142u\u017cbach bezpiecze\u0144stwa w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnym okrucie\u0144stwem, zw\u0142aszcza w stosunku do \u017byd\u00f3w oraz profesor\u00f3w i by\u0142ych koleg\u00f3w z gimnazjum. Uczestniczy\u0142 m.in. w aresztowaniu profesor\u00f3w gimnazjalnych w marcu 1940 r. oraz eksterminacji mieleckiej i radomyskiej ludno\u015bci \u017cydowskiej. ) O dalszych jego losach kr\u0105\u017c\u0105 r\u00f3\u017cne informacje.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JEDNOSTKA STRZELECKA NR 2093 IM. GEN. BRONI W\u0141ADYS\u0141AWA SIKORSKIEGO,<\/strong>\u00a0powsta\u0142a w Mielcu p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105 2014 r. Jej inicjatorami byli: Marek Zaloty\u0144ski, Andrzej Zemmel, \u0141ukasz Przyby\u0142o, Bogus\u0142aw Ko\u0142acz i Leszek B\u0105k, a g\u0142\u00f3wnym celem \u2013 nawi\u0105zanie do chlubnych tradycji mieleckiego \u201eStrzelca\u201d. 19 II 2015 r. w sali gimnastycznej Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 im. prof. J. Groszkowskiego odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wr\u0119czenia aktu powo\u0142uj\u0105cego do dzia\u0142ania Powiatow\u0105 Jednostk\u0119 Strzeleck\u0105 nr 2093 im. gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego w Mielcu. Akt powo\u0142ania z 9 II 2015 r. odebra\u0142 pierwszy dow\u00f3dca mieleckiej JS \u0141ukasz Przyby\u0142o z r\u0105k komendanta ZS Strzelec im. J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w Rzeszowie Marka Matu\u0142y. W 2015 r. Jednostka bra\u0142a udzia\u0142 w systematycznych szkoleniach oraz uczestniczy\u0142a w uroczysto\u015bciach patriotycznych. Wa\u017cniejsze wydarzenia z udzia\u0142em JS 2095: uroczysto\u015b\u0107 nadania d\u0119bom w rejonie Szyd\u0142owca imion \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych (28 II), obchody Narodowego Dnia Pami\u0119ci \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych (1 III 2015), z\u0142o\u017cenie Strzeleckiego Przyrzeczenia przez pierwszych 50 mieleckich Strzelc\u00f3w na placu Farnym w Rzeszowie (6 III), 25. rocznica powstania \u015aciany Katy\u0144skiej (6 V), po\u015bwi\u0119cenie cmentarza wojennego w Tuszymie (17 V), 71. rocznica wybuchu powstania warszawskiego (1 VIII), po\u015bwi\u0119cenie i nadanie sztandaru JS 2095 w czasie uroczysto\u015bci do\u017cynkowych w Zg\u00f3rsku (15 VIII), 95. rocznica bitwy pod Zadw\u00f3rzem (22 VIII), pierwsze samodzielne manewry polowe JS 2093 w Bli\u017anie (5\/6 IX), I Zlot Organizacji Proobronnych \u201eTobie Ojczyzno\u201d w Warszawie (17 IX), uroczysto\u015bci z okazji Narodowego \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci w Mielcu (11 XI), ods\u0142oni\u0119cie pomnika Ofiar Katastrofy Smole\u0144skiej w Rzeszowie (13 XII), wigilia JS 2093 na Polanie Niez\u0142omnych w rejonie Szyd\u0142owca (19 XII). Ponadto przedstawiciele Jednostki uczestniczyli w Kongresie Organizacji Proobronnych i Klas Mundurowych w Warszawie (20-21 III 2015) oraz w I Kongresie Samorz\u0105d\u00f3w Terytorialnych RP \u201eObrona Terytorialna Kraju\u201d w Krakowie (2 IX 2015). Wa\u017cniejsze wydarzenia z udzia\u0142em JS 2095 w roku 2016: \u0107wiczenia w lesie przy ul. Partyzant\u00f3w (2 I), \u0107wiczenia na poligonie w Nowej D\u0119bie (15-17 I), udzia\u0142 w miejskich uroczysto\u015bciach Narodowego Dnia Pami\u0119ci \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych (28 II), udzia\u0142 w uroczysto\u015bciach z okazji 360. Rocznicy \u015alub\u00f3w Jana Kazimierza we Lwowie (9-10 IV), udzia\u0142 w \u0107wiczeniach poligonowych z \u017co\u0142nierzami w Hrubieszowie (VII), udzia\u0142 delegacji w obchodach 96. rocznicy bitwy pod Zadw\u00f3rzem na Ukrainie (20\/21 VIII), udzia\u0142 i 1. miejsce w zawodach strzeleckich o Puchar Marsza\u0142ka Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego w \u0141a\u0144cucie (5 XI), udzia\u0142 w miejskich uroczysto\u015bciach z okazji Narodowego \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci (11 XI), udzia\u0142 przedstawicieli JS w spotkaniu z ministrem Antonim Macierewiczem w Rzeszowie (24 XI). Tak\u017ce w 2016 r. za dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz kszta\u0142towania postaw patriotycznych prezydent RP Andrzej Duda odznaczy\u0142 cz\u0142onk\u00f3w \u201eStrzelca\u201d: Srebrnymi Krzy\u017cami Zas\u0142ugi Bogus\u0142awa Ko\u0142acza i Marka Zaloty\u0144skiego oraz Andrzeja Zemmela Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Nast\u0105pi\u0142a te\u017c zmiana na funkcji dow\u00f3dcy JS 2093. Po rezygnacji st. sier\u017c. ZS \u0141ukasza Przyby\u0142y nowym dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 sier\u017c. ZS Andrzej Zemmel.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eJEDNO\u015a\u0106\u201d<\/strong>, Sp\u00f3\u0142dzielnia Pracy Handlowo-Produkcyjna \u201eJedno\u015b\u0107\u201d, powsta\u0142a w 1990 r. w Mielcu, w rezultacie nowelizacji ustawy o sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci, z przekszta\u0142cenia Ma\u0142opolskiej Sp\u00f3\u0142dzielni Handlowo-Produkcyjnej \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Rzeszowie Zak\u0142ad Handlu w Mielcu. Zebranie za\u0142o\u017cycielskie odby\u0142o si\u0119 21 V 1990 r. Prezesem Zarz\u0105du zosta\u0142 wybrany Zbigniew Gajda. Siedzib\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 pozosta\u0142 budynek przy ul. H. Sawickiej 7 (p\u00f3\u017aniej Jadernych 7). Wa\u017cniejszymi obiektami, kt\u00f3re przej\u0119to po MSHP, by\u0142y: magazyny hurtowe przy ul. Wolno\u015bci, magazyny z materia\u0142ami budowlanymi i mieszalnia pasz przy ul. Piaskowej, sk\u0142adnica maszyn rolniczych przy ul. G. Narutowicza, magazyny przy ul. H. Sawickiej, wytw\u00f3rnia w\u00f3d i rozlewnia piwa przy ul. Wolno\u015bci, ubojnia przy ul. Rzecznej oraz sie\u0107 sklep\u00f3w na terenie miasta. Jako g\u0142\u00f3wne kierunki dzia\u0142alno\u015bci przyj\u0119to: produkcj\u0119 artyku\u0142\u00f3w spo\u017cywczych, handel hurtowy i detaliczny artyku\u0142ami spo\u017cywczymi i przemys\u0142owymi oraz us\u0142ugi z zakresu napraw sprz\u0119tu rolniczego, uboju zwierz\u0105t rze\u017anych, transportu i produkcji mieszanek paszowych. 1 IX 1990 r. \u201eJedno\u015b\u0107\u201d przej\u0119\u0142a od Sp\u00f3\u0142ki \u201eSezam\u201d, wyodr\u0119bnionej z Wojew\u00f3dzkiego Przedsi\u0119biorstwa Handlu Wewn\u0119trznego w Rzeszowie, 7 sklep\u00f3w detalicznych w Mielcu. W 1992 r. Z. Gajda przeszed\u0142 na emerytur\u0119, a funkcj\u0119 prezesa powierzono Kazimierzowi Szczuci\u0144skiemu. Po jego rezygnacji w 1994 r. prezesem zosta\u0142a Janina Dudzik, kt\u00f3ra w 1996 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Od 13 V 1996 r. funkcj\u0119 prezesa sprawuje Anna Gazda. G\u0142\u0119bokie przemiany w sferze produkcji i handlu sprawi\u0142y, \u017ce w latach 90. sprzedano lub wydzier\u017cawiono wi\u0119kszo\u015b\u0107 obiekt\u00f3w. Aktualnie siedziba zarz\u0105du \u201eJedno\u015bci\u201d znajduje si\u0119 na terenie sk\u0142adnicy maszyn rolniczych przy ul. G. Narutowicza 38. W 2002 r. Sp\u00f3\u0142dzielnia posiada\u0142a na terenie Mielca 6 plac\u00f3wek handlowych r\u00f3\u017cnych bran\u017c, m.in. z artyku\u0142ami spo\u017cywczymi, odzie\u017c\u0105, bielizn\u0105, artyku\u0142ami szkolnymi, artyku\u0142ami pasmanteryjnymi, materia\u0142ami budowlanymi i artyku\u0142ami do produkcji rolnej<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eJEDYNKA\u201d, \u201ePOLSKI SKLEP JEDYNKA\u201d<\/strong>, wielki obiekt handlowy (3 500 m2) rzeszowskiej sp\u00f3\u0142ki \u201eGAJM\u201d, powsta\u0142y po gruntownej modernizacji hal by\u0142ych warsztat\u00f3w szkolnych Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych, po\u0142o\u017conych pomi\u0119dzy ulicami Kazimierza Jagiello\u0144czyka i Le\u015bn\u0105. Uroczystego otwarcia obiektu dokonano 21 VIII 1999 r. Mia\u0142 charakter wielobran\u017cowy i by\u0142 jednym z 12 sklep\u00f3w o tej nazwie w wojew\u00f3dztwie podkarpackim (2002). Od pocz\u0105tku funkcjonowania prowadzi\u0142 aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 marketingow\u0105, m.in. organizowa\u0142 imprezy plenerowe i sponsorowa\u0142 r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej w Mielcu. Sie\u0107 sklep\u00f3w \u201eJedynka\u201d wydaje te\u017c systematycznie w\u0142asne kolorowe pismo reklamowe przedstawiaj\u0105ce oferty promocyjne. W latach 2001-2002 znacznie powi\u0119kszono powierzchni\u0119 handlow\u0105 i magazynow\u0105. W 2003 r. supermarket JEDYNKA zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107, a w 2004 r. na jego miejscu powsta\u0142 znacznie wi\u0119kszy hipermarket TESCO.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JEGOR PIOTR,<\/strong>\u00a0urodzony 13 VI 1968 r. w Zbros\u0142awicach, powiat tarnog\u00f3rski. W latach szkolnych rozpocz\u0105\u0142 treningi pi\u0142karskie w G\u00f3rniku Knur\u00f3w (1985-1987). By\u0142 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 obro\u0144c\u0105 i dysponowa\u0142 pot\u0119\u017cnym strza\u0142em, tote\u017c w 1988 r. zosta\u0142 zatrudniony w\u00a0 G\u00f3rniku Zabrze, kt\u00f3ry zdoby\u0142 w sezonie 1987\/1988 mistrzostwo Polski. W rozgrywkach o Klubowy Puchar Europy m.in. zagra\u0142 w meczu z Realem w Madrycie i strzeli\u0142 bramk\u0119. W G\u00f3rniku gra\u0142 do 1994 r. i by\u0142 jego podstawowym zawodnikiem. W 1995 r. wyst\u0119powa\u0142 w izraelskim klubie ekstraklasowym Happel Hajfa, a w 1996 r. w Stali Mielec. Po spadku Stali do II ligi przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Odry Wodzis\u0142aw \u015al\u0105ski i w tej dru\u017cynie gra\u0142 przez kolejne 5 lat. W 2001 r. przeszed\u0142 do BKS Stal Bielsko-Bia\u0142a, a nast\u0119pnie gra\u0142 m.in. w G\u00f3rniku Jastrz\u0119bie i LKS Be\u0142k. Karier\u0119 zawodnicz\u0105 zako\u0144czy\u0142 w 2003 r. W latach 1990-1997 wyst\u0119powa\u0142 w reprezentacji Polski. Rozegra\u0142 20 mecz\u00f3w i strzeli\u0142 1 bramk\u0119. Zmar\u0142 17 III 2020 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Knurowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JELE\u0143 ANNA KAZIMIERA (z domu BO\u017bEK)<\/strong>, urodzona 20 IV 1957 r. w Mielcu, c\u00f3rka Zbigniewa i Marianny z domu Adamczyk. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1977 r. W latach szkolnych dzia\u0142a\u0142a w ruchu oazowym. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako planistka w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (1977-1979), a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w \u017b\u0142obku nr 6 w Mielcu przy ul. A. Kocjana 15. W 1992 r. uko\u0144czy\u0142a Szko\u0142\u0119 Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cb Spo\u0142ecznych w O\u015brodku Szkoleniowym Instytutu Rozwoju S\u0142u\u017cb Spo\u0142ecznych w Bia\u0142obrzegach ko\u0142o Warszawy oraz zosta\u0142a zatrudniona w Miejskim O\u015brodku Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu jako intendentka w tworzonym Domu Dziennego Pobytu w Mielcu przy ul. A. Kocjana 15. Bra\u0142a udzia\u0142 \u00a0w organizacji tej plac\u00f3wki od podstaw. W 1993 r. powierzono jej funkcj\u0119 pe\u0142ni\u0105cego obowi\u0105zki kierownika, a nast\u0119pnie mianowano j\u0105 kierownikiem i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do 2020 r. Wprowadzi\u0142a wiele form pracy z lud\u017ami starszymi, m.in. dzia\u0142alno\u015b\u0107 artystyczn\u0105, terapi\u0119 ruchow\u0105, prace manualne, muzykoterapi\u0119 i wycieczki turystyczne oraz obyczajowo\u015b\u0107 religijn\u0105 i \u015bwieck\u0105. W 1999 r. uko\u0144czy\u0142a w Lublinie studium z zakresu zarz\u0105dzania i gospodarowania plac\u00f3wkami opieki spo\u0142ecznej. Przyczyni\u0142a si\u0119 do wsp\u00f3\u0142pracy DDP z mieleckimi Klubami Seniora, Zespo\u0142em Szk\u00f3\u0142 Medycznych w Mielcu (praktyki w DPS), \u00a0Przedszkolem Miejskim nr 8 i Sp\u00f3\u0142dzielczym Domem Kultury MSM oraz Domami Dziennego Pobytu w Tarnobrzegu, D\u0119bicy i Ropczycach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JEMIO\u0141O EMILIA (z domu KRAMARZ)<\/strong>, urodzona 16 IV 1929 r. w R\u00f3\u017cy, pow. d\u0119bicki, c\u00f3rka Jana i Marii z domu Bielawa. Szko\u0142\u0119 powszechn\u0105, rozpocz\u0119t\u0105 w R\u00f3\u017cy i kontynuowan\u0105 w Wojs\u0142awiu, uko\u0144czy\u0142a na tajnych kompletach w czasie okupacji hitlerowskiej. Po wyzwoleniu Mielca ucz\u0119szcza\u0142a do Gimnazjum w Mielcu i w 1946 r. zda\u0142a ma\u0142\u0105 matur\u0119, a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142a Liceum Pedagogiczne w Mielcu z matur\u0105. Podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielki w Szkole Podstawowej w Podborzu, a p\u00f3\u017aniej uczy\u0142a w Trzcianie i Czerminie. W 1958 r. zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu jako nauczycielka j\u0119zyka polskiego, a od 1964 r. pracowa\u0142a tak\u017ce w szkole dla pracuj\u0105cych. W 1973 r. przenios\u0142a si\u0119 do Szko\u0142y Podstawowej w Wojs\u0142awiu i pracowa\u0142a jako nauczycielka, a nast\u0119pnie mianowano j\u0105 dyrektorem tej plac\u00f3wki. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Przemy\u015blu (kierunek \u2013 j\u0119zyk polski). Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Gminnym O\u015brodkiem Kultury w Wojs\u0142awiu i m.in. zorganizowa\u0142a zesp\u00f3\u0142 teatralny. W zwi\u0105zku z pogarszaj\u0105cym si\u0119 zdrowiem w 1979 r. zrezygnowa\u0142a z pe\u0142nionej funkcji i ponownie pracowa\u0142a jako nauczycielka j\u0119zyka polskiego. Zmar\u0142a 15 IV 1982 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JEMIO\u0141O JAN LEON<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 27 VII 1922 r. w Kie\u0142kowie, powiat mielecki, syn Franciszka (legionisty) i Ludwiki z domu Harla. Od 1935 r. ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu, ale wybuch wojny 1 IX 1939 r. przerwa\u0142 t\u0119 nauk\u0119. W czasie okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 zmuszony do pracy w szeregach Baudienstu w Mielcu w okresie od maja do grudnia 1942 r. Wkr\u00f3tce po aresztowaniu ojca zosta\u0142 tak\u017ce uwi\u0119ziony (14 II 1943 r.), a nast\u0119pnie skierowany do wi\u0119zienia Sondergericht przy ul. Montelupich w Krakowie. 27 II 1943 r. zosta\u0142 wywieziony do III Rzeszy, gdzie w Manstedten pracowa\u0142 niewolniczo a\u017c do zako\u0144czenia II wojny \u015bwiatowej. Po wyzwoleniu przez \u017co\u0142nierzy ameryka\u0144skich (marzec 1945 r.) wcielony zosta\u0142 w szeregi Polskiego Batalionu Wartowniczego przy US Army Hg CO de Havre. S\u0142u\u017cb\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 16 X 1946 r., a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Polski. Po uko\u0144czeniu kursu przygotowuj\u0105cego do pracy w zawodzie nauczycielskim, zorganizowanego przez Inspektorat O\u015bwiaty w Mielcu, z dniem 1 IX 1947 r. zosta\u0142 zatrudniony w Publicznej Szkole Powszechnej w Podborzu. Od 1 IX 1950 r. obj\u0105\u0142 stanowisko kierownika Szko\u0142y Podstawowej w Trzcianie, a 1 IX 1953 r. przej\u0105\u0142 obowi\u0105zki kierownika Szko\u0142y Podstawowej w Czerminie. Studiowa\u0142 na Wydziale Historycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Warszawie, a nast\u0119pnie na Uniwersytecie Warszawskim i w 1959 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra historii. Z dniem 1 IV 1958 r. przeniesiony zosta\u0142 do Mielca na stanowisko podinspektora Referatu Szkolnictwa Podstawowego i \u015aredniego. Od 1 IX 1963 r. by\u0142 kierownikiem internatu MPC w Mielcu, a w latach 1966-1967 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Technikum Mechanicznego MPM w Mielcu. Po reorganizacji i utworzeniu Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych (1967) pracowa\u0142 jako nauczyciel przedmiot\u00f3w og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych. W zwi\u0105zku z reform\u0105 systemu szkolnictwa podstawowego z dniem 1 I 1973 r. powo\u0142any zosta\u0142 na stanowisko gminnego dyrektora szk\u00f3\u0142 w Mielcu. Pe\u0142ni\u0105c t\u0119 funkcj\u0119, przyczyni\u0142 si\u0119 do poprawy bazy lokalowej oraz wyposa\u017cenia szk\u00f3\u0142 w pracownie i pomoce naukowe oraz podniesienia kwalifikacji zawodowych kadry nauczycielskiej. O do\u015bwiadczeniach organizatorskich i pedagogicznych pisa\u0142 do specjalistycznego pisma nauczycielskiego \u201eO\u015bwiata i Wychowanie\u201d. W 1982 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Przez niemal ca\u0142y okres pracy zawodowej anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do r\u00f3\u017cnych prac spo\u0142ecznych. W latach 50. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Ogniska ZNP w Czerminie, a w latach 1955-1957 sprawowa\u0142 z wyboru funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Powiatowego ZNP w Mielcu. W tym czasie by\u0142 tak\u017ce organizatorem Powiatowego O\u015brodka Doskonalenia Kadr O\u015bwiatowych w Mielcu. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 prac\u0119 organizatorsk\u0105 i pedagogiczn\u0105 otrzyma\u0142 liczne odznaczenia pa\u0144stwowe i resortowe, m.in. Krzy\u017c Kawalerski OOP, Medal Komisji Edukacji Narodowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 ZNP. Jako delegat mieleckich os\u00f3b poszkodowanych przez III Rzesz\u0119 uczestniczy\u0142 w I Zje\u017adzie Wojew\u00f3dzkim Stowarzyszenia Polak\u00f3w Poszkodowanych przez III Rzesz\u0119, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 10 X 1988 r. w Rzeszowie. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c delegatem na I Zjazd Krajowy SPP w Warszawie. Zainicjowa\u0142 zebranie organizacyjne mieleckiej organizacji SPP w dniu 9 II 1991 r. i zosta\u0142 wybrany przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Rejonu. Napisa\u0142 pami\u0119tnik \u201ePrzetrwa\u0142em i wr\u00f3ci\u0142em\u201d, kt\u00f3ry zosta\u0142 opublikowany w \u201eKorso\u201d. Aktualnie pe\u0142ni funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej przy Zarz\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim SPP w Rzeszowie. Odznaczony zosta\u0142 \u201eZ\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u2013 Zas\u0142u\u017cony dla SPP\u201d. Zmar\u0142 26 XI 2012 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JEMIO\u0141O JERZY JAN<\/strong>, urodzony 19 IV 1950 r. \u00a0w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Ireny z Jasi\u0144skich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1968 r. Studiowa\u0142 geografi\u0119 na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1973 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Po studiach pracowa\u0142 jako asystent w Zak\u0142adzie Geografii Turyzmu Instytutu Geografii UJ (1973-1982). W 1982 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora filozofii w zakresie geografii ekonomicznej i zosta\u0142 mianowany adiunktem w Zak\u0142adzie Geografii Turyzmu UJ. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie i spo\u0142ecznie, nale\u017ca\u0142 do: ZHP, ZMS, ZSP, SZSP, ZNP, PZPR i NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. W 1984 r. wyjecha\u0142 do USA i pracowa\u0142 w tamtejszych uczelniach wy\u017cszych i instytucjach: Indiana University, Department of Geography, Bloomington, Indiana \u2013Visiting Scholar (1984-1987), Diamond Travel, Bloomington, Indiana \u2013 Assistant to Marketing Director (1987-1988), Ball State University, Department of Geography, Muncie, Indiana – Assistant Professor (1988-1998), a od 1998 r. pracuje na stanowisku Associate Professor na tej\u017ce uczelni. Jest odpowiedzialny za departamentowy program z turystyki: uaktualnienia i promocj\u0119 programu, rekrutacj\u0119 student\u00f3w, organizacj\u0119 i nadz\u00f3r praktyk zawodowych. Prowadzi zaj\u0119cia z zakresu: organizacji wycieczek i kongres\u00f3w, polityki turystycznej, konsultingu turystycznego, geografii \u015bwiata i Europy oraz Rosji i pa\u0144stw s\u0105siednich. Organizuje doroczne wyprawy terenowe do Europy \u015arodkowej (Polska, Czechy, Austria, S\u0142owenia, Chorwacja. W\u0142ochy). Na dotychczasowy dorobek naukowy sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 m.in.: autorstwo lub wsp\u00f3\u0142autorstwo monografii turystycznych 24 kraj\u00f3w, w tym: Ba\u0142kany, Bliski i Daleki Wsch\u00f3d, w dwutomowej ksi\u0105\u017cce\u00a0Geografia Turystyczna \u015awiata<\/em>, pod redakcj\u0105 prof. Jadwigi Warszy\u0144skiej, PWN Warszawa (cztery wydania: 1994, 1995, 1997 i 2001), autorstwo lub wsp\u00f3\u0142autorstwo 15 publikacji w czasopismach akademickich, w tym: \u201eCzasopismo Geograficzne\u201d, \u201eZeszyty Naukowe UJ\u201d, \u201eZeszyty Naukowe AWF Krak\u00f3w\u201d, \u201eProblemy Zagospodarowania Ziem G\u00f3rskich\u201d, \u201eFolia Geographica Socio-Oeconomica\u201d (Krak\u00f3w), \u201eTransportation Quarterly\u201d (USA), \u201eSocial and Economic Studies\u201d (Jamaica), \u201eJournal of Teaching in Travel and Tourism\u201d (USA). Ponadto jest autorem szeregu map na temat transportu w\u00a0Atlasie miasta Krakowa, Atlasie wojew\u00f3dztwa tarnowskiego\u00a0<\/em>i\u00a0Atlasie wojew\u00f3dztwa bielsko-bialskiego<\/em> (wszystkie w latach 80.). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. nagrod\u0105 ministra szkolnictwa wy\u017cszego za prac\u0119 doktorsk\u0105 (1983).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JEMIO\u0141O LIDIA (po m\u0119\u017cu DUBIEL)<\/strong>, urodzona 11 I 1966 r. w Mielcu, c\u00f3rka Czes\u0142awa i Marii z domu Mikrut. Uko\u0144czy\u0142a II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1985 r. W szkole podstawowej podj\u0119\u0142a systematyczne treningi p\u0142ywackie w \u201eStali\u201d Mielec. W latach 1978-1980 by\u0142a wielokrotn\u0105 medalistk\u0105 mistrzostw Polski m\u0142odzik\u00f3w i junior\u00f3w w p\u0142ywaniu oraz cz\u0142onkini\u0105 kadry narodowej junior\u00f3w w p\u0142ywaniu. M.in. w 1979 r. w Tarnowie zosta\u0142a mistrzyni\u0105 Polski m\u0142odzik\u00f3w na dystansie 100 m stylem dowolnym, a w 1980 r. wywalczy\u0142a tytu\u0142 wicemistrzyni Polski junior\u00f3w tak\u017ce na 100 m st. dowolnym. Otrzyma\u0142a presti\u017cowe wyr\u00f3\u017cnienie pa\u0144stwowe \u201eNauka i Sport Ojczy\u017anie\u201d (dla uczni\u00f3w i sportowc\u00f3w o szczeg\u00f3lnych uzdolnieniach w obu dziedzinach). Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1985 r. w Pa\u0144stwowym Gospodarstwie Ogrodniczym (PGO) w Mielcu, a w 1986 r. pracowa\u0142a w Urz\u0119dzie Miejskim. W 1987 r. uko\u0144czy\u0142a Policealne Studium Ekonomiczne w Mielcu. Kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: Rzeszowskie Przedsi\u0119biorstwo Prefabrykacji Element\u00f3w Budowlanych (1987-1990) i Przedsi\u0119biorstwo Handlowo-Us\u0142ugowe \u201eNepres\u201d (1990). Od 2 I 1991 r. pracuje w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku inspektora podatkowego. Wyr\u00f3\u017cniona Medalem Z\u0142otym Za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JEMIO\u0141O MARIA (z domu Mikrut)<\/strong>, urodzona 1 III 1941 r. w \u017burowej, c\u00f3rka Ludwika i Katarzyny z Jod\u0142owskich. Absolwentka Liceum Pedagogicznego dla Wychowawczy\u0144 Przedszkoli w Ja\u015ble, z matur\u0105 w 1960 r. W tym samym roku podj\u0119\u0142a obowi\u0105zki kierownika Przedszkola Pa\u0144stwowego w Ocieka Woli, a w 1961 r. by\u0142a kierownikiem Przedszkola Pa\u0144stwowego w Witkowicach. W latach 1962-1965 kierowa\u0142a Przedszkolem Pa\u0144stwowym w Chorzelowie. Od 1965 r. do 1977 r. pracowa\u0142a jako nauczycielka w Przedszkolu WSK Nr 1 w Mielcu. W tym okresie (1974) uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Tarnowie. W 1977 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem nowo wybudowanego Przedszkola Pa\u0144stwowego nr 7 przy ul. K. Pu\u0142askiego na osiedlu S. \u017beromskiego w Mielcu. Zorganizowa\u0142a plac\u00f3wk\u0119 i doprowadzi\u0142a do jej kompletnego wyposa\u017cenia oraz urz\u0105dzi\u0142a ogr\u00f3dek przedszkolny. Systematycznie si\u0119 dokszta\u0142ca\u0142a. W 1982 r. uko\u0144czy\u0142a studia magisterskie w Instytucie Kszta\u0142cenia Nauczycieli w Warszawie, w 1986 r. \u2013 Studia Podyplomowe w Krakowie, a w 1988 r. \u2013 II stopie\u0144 specjalizacji w Rzeszowie. Pe\u0142ni\u0142a wiele funkcji spo\u0142ecznych. By\u0142a m.in. dzia\u0142aczem i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Miejskiego TPD, cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Miejskiego ZNP, cz\u0142onkiem Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli w Rzeszowie, wyk\u0142adowc\u0105 Mi\u0119dzyprzedszkolnego Studium Wiedzy Pedagogicznej dla Nauczycieli i Rodzic\u00f3w, cz\u0142onkiem samorz\u0105du mieszka\u0144c\u00f3w osiedla S. \u017beromskiego i cz\u0142onkiem Komitet\u00f3w Rodzicielskich II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika i Technikum Elektrycznego w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (1981), Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania III stopnia (1978), Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej II stopnia (1989) i Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d (1986). Od 2007 r. zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Mieleckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, pe\u0142ni\u0105c funkcje cz\u0142onka zarz\u0105du w latach 2007-2009 oraz przewodnicz\u0105cej Komisji Rewizyjnej od 2011 r.<\/p>\r\n

\"\"JEMIO\u0141O-PROCZEK LIDIA MARIA (z domu JEMIO\u0141O), <\/b>urodzona 12 VII 1980 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza Jemio\u0142y i Marii z domu Rusin. Absolwentka III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 1999 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako pracownik biurowy\/analityk sprzeda\u017cy w firmie Met-Kan Sp. z o.o. w Katowicach \u2013 filia w Rzemieniu (6 VI 2000 r. \u2013 11 XI 2001 r.). W 2002 r. uko\u0144czy\u0142a studia licencjackie w zakresie ekonomii w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. Kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: Towarzystwo Altum Rzesz\u00f3w (administrator programu, 1 IV 2003 r. \u2013 31 VIII 2004 r.), Szko\u0142a Podstawowa w \u0141\u0105czkach Brzeskich (nauczyciel j\u0119zyka angielskiego, 1 IV 2004 r. \u2013 31 VIII 2007 r.) i Szko\u0142a Podstawowa w Wylowie (nauczyciel j\u0119zyka angielskiego, 1 IX 2005 r. \u2013 31 VIII 2007 r.). Od 1 IV 2007 r. zosta\u0142a zatrudniona w Zespole Szk\u00f3\u0142 w Przec\u0142awiu jako nauczyciel j\u0119zyka angielskiego. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142a i uko\u0144czy\u0142a: Akademi\u0119 Humanistyczno-Ekonomiczn\u0105 w \u0141odzi (j\u0119zyk angielski, specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) w 2013 r. z tytu\u0142em magistra, studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w POEN w Ja\u015ble oraz kurs kwalifikacyjny \u201eCoaching w edukacji\u201d w Szkole Coachingu Lilianny Kupaj w Zbylitowskiej G\u00f3rze (2014 r.). W 2016 r. powierzono jej funkcj\u0119 wicedyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 w Przec\u0142awiu i pe\u0142ni\u0142a j\u0105 do 31 VIII 2017 r. W wyniku konkursu 1 IX 2017 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej im. Marii D\u0105browskiej w Rzemieniu i pe\u0142ni nadal t\u0119 funkcj\u0119, a ponadto uczy j\u0119zyka angielskiego. W czasie jej dyrektorowania szko\u0142a utrzymywa\u0142a wysoki poziom nauczania, co potwierdza\u0142y wyniki egzamin\u00f3w zewn\u0119trznych wy\u017csze od \u015brednich: wojew\u00f3dzkiej i krajowej. Systematycznie stara\u0142a si\u0119 o unowocze\u015bnianie wyposa\u017cenia szko\u0142y, a zw\u0142aszcza zakupy komputer\u00f3w, laptop\u00f3w, tablic interaktywnych z rzutnikami, projektor\u00f3w multimedialnych i r\u00f3\u017cnych pomocy do pracowni przedmiotowych. W 2020 r. zako\u0144czono pod\u0142\u0105czenie szybkiego \u0142\u0105cza internetowego (OSE), m.in. u\u0142atwiaj\u0105cego kontakt szko\u0142y z uczniami w czasie pandemii COVID-19. W 2021 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny \u201eTrener w o\u015bwiacie z elementami coachingu\u201d w Instytucie Lektikon w Zatorze. Posiada stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Jest trenerem w o\u015bwiacie z elementami coachingu i egzaminatorem Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w zakresie j\u0119zyka angielskiego. Dzia\u0142a spo\u0142ecznie na rzecz \u015brodowiska i w formie wolontariatu uczestniczy w akcjach o zasi\u0119gu og\u00f3lnopolskim. Pod jej kierownictwem rzemie\u0144ska szko\u0142a uzyska\u0142a m.in. tytu\u0142 Szko\u0142y Niepodleg\u0142ej w konkursie og\u00f3lnopolskim (2019 r.), a Szkolny Klub Wolontariatu \u2013 wyr\u00f3\u017cnienia w Mieleckiej Gali Wolontariatu w 2022 i 2023 r. Wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniana.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JEMIO\u0141OWA (ULICA)<\/strong>, niewielka (121 m), \u201e\u015blepa\u201d ulica na osiedlu Dziubk\u00f3w, boczna ul. Okr\u0119\u017cnej. Pocz\u0105tkowo mia\u0142a s\u0142abo utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119 i nie posiada\u0142a chodnik\u00f3w. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 22 I 1975 r. Jej s\u0105siadami s\u0105 domy jednorodzinne z przydomowymi dzia\u0142kami. W 2004 r. wykonano nawierzchni\u0119 z kostki betonowej oraz chodniki.<\/p>\r\n

\"\"JER ROBERT STANIS\u0141AW<\/b>, urodzony 9 XII 1969 r. w Mielcu, syn Juliana i Weroniki z domu Hapta\u015b. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1989 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 podj\u0105\u0142 jeszcze w tym samym roku w O\u015brodku Bada\u0144 Rozwojowych Sprz\u0119tu Komunikacyjnego (OBR SK) w Mielcu. W 1990 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 handlow\u0105 FH Madras w Mielcu i prowadzi j\u0105 nadal. W 1996 r. uko\u0144czy\u0142 kurs pedagogiczny i zdoby\u0142 tytu\u0142 instruktora praktycznej nauki zawodu \u201esprzedawca\u201d, a w 1998 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 mistrza w zawodzie \u201esprzedawca\u201d. Od m\u0142odo\u015bci uprawia\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe. Od 1985 r. nale\u017ca\u0142 do Aeroklubu Mieleckiego i sekcji spadochronowej. W 1999 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 paralotniow\u0105, a w 2005 r. \u2013 uprawnienia motoparalotniowe PPG. Od 1986 r. by\u0142 te\u017c zawodnikiem w sekcji judo Gryfa Mielec, prowadzonej przez Henryka Wo\u0142osa. W 2018 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem bokserskiego MUKS Iryda Mielec, a w 2022 r. uzyska\u0142 uprawnienia klasy 2 w boksie w Akademii Trener\u00f3w i Instruktor\u00f3w Sportu w Warszawie. Odt\u0105d jest trenerem bokser\u00f3w Irydy Mielec i osi\u0105ga z nimi bardzo dobre wyniki. (Wi\u0119cej przy ha\u015ble: MUKS IRYDA.) W Plebiscycie \u201eSportowiec Roku 2023 w Mielcu\u201d, przeprowadzonym przez Tygodnik Regionalny Korso i portal Korso.pl, na podstawie g\u0142osowania czytelnik\u00f3w i decyzji Kapitu\u0142y Plebiscytu, uznany zosta\u0142 Trenerem Roku 2023 w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JERSCHINA MARIAN STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 13 III 1905 r. w Mil\u00f3wce, powiat \u017cywiecki, w rodzinie urz\u0119dniczej. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Gimnazjum w Rzeszowie i zda\u0142 matur\u0119 w 1923 r. Nale\u017ca\u0142 do harcerstwa (od 1917 r.), uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017ceniu wolnego harcerstwa i w 1923 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem Komitetu Wykonawczego Wolnego Harcerstwa. Studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego uko\u0144czy\u0142 z tytu\u0142em magistra filozofii w 1927 r. W 1923 r. wst\u0105pi\u0142 w szeregi Zwi\u0105zku Niezale\u017cnej M\u0142odzie\u017cy Socjalistycznej \u201e\u017bycie\u201d i pe\u0142ni\u0142 w nim funkcje centralne. Po 1927 r. dzia\u0142a\u0142 w PPS Lewicy. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1928 r. w Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka polskiego, a nast\u0119pnie uczy\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Nowym Targu, Prywatnym Gimnazjum Koedukacyjnym w Dolinie ko\u0142o Stryja oraz II Gimnazjum Pa\u0144stwowym w Przemy\u015blu (1934-1939). W 1931 r. uzyska\u0142 doktorat z filozofii oraz zda\u0142 egzamin pedagogiczny. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w polskiej Szkole Handlowej w Przemy\u015blu. Po wojnie uczy\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum w Kielcach (do 1947), a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcje kierownika o\u015brodka metodycznego i sekcji dydaktyczno-naukowej j\u0119zyka polskiego Wojew\u00f3dzkiego O\u015brodka Doskonalenia Kadr O\u015bwiatowych w Kielcach (1947-1954) i dyrektora Studium Nauczycielskiego w Kielcach (1954-1959). Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 wielu instytucji i stowarzysze\u0144, m.in. by\u0142 redaktorem miesi\u0119cznika \u201eLatawiec\u201d (1920-1923) i wsp\u00f3\u0142pracownikiem pisma \u201eP\u0142omienie\u201d (1921-1923). Publikowa\u0142 wiersze na \u0142amach \u201ePioniera\u201d, \u201eD\u017awigni\u201d, \u201eRoboci\u0105\u017ca\u201d, Biuletynu ZMNS \u201e\u017bycie\u201d, \u201eTygodnika Przemyskiego\u201d i \u201eWzlot\u00f3w\u201d. Wyda\u0142 tak\u017ce m.in. tom wierszy \u201eKilofy i g\u0142azy\u201d (1928) oraz pozycje naukowe: \u201eTeoria literatury i rozbi\u00f3r literacki w nowej szkole\u201d (1946), \u201eZarys poetyki\u201d (1957) i \u201eHistoria literatury polskiej okresu romantyzmu\u201d (1956). Ponadto pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika literackiego Teatru \u201eFredreum\u201d w Przemy\u015blu, by\u0142 recenzentem sztuk wystawianych przez Teatr im. S. \u017beromskiego w Kielcach, cz\u0142onkiem dyrekcji Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Nauk i Towarzystwa Nauczycieli Szk\u00f3\u0142 \u015arednich w Przemy\u015blu, wsp\u00f3\u0142pracownikiem Komisji Literatury Polskiej PAU (1948-1952), prezesem klubu literackiego w Kielcach i wsp\u00f3\u0142redaktorem miesi\u0119cznika \u201eZiemia Kielecka\u201d (1956-1957). Zmar\u0142 w 1959 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JERSEY<\/strong>, najwi\u0119ksza z Wysp Normandzkich w cie\u015bninie La Manche. Jej powierzchnia wynosi oko\u0142o 116 km2, a zamieszkuje j\u0105 na sta\u0142e oko\u0142o 81 tys. os\u00f3b. G\u0142\u00f3wnymi zaj\u0119ciami mieszka\u0144c\u00f3w s\u0105: uprawa warzyw, hodowla byd\u0142a rasy jersey i prowadzenie bazy turystycznej. Na wyspie znajduj\u0105 si\u0119 liczne obiekty zabytkowe, w tym m.in. neolityczny grobowiec La Hougue Bie, \u015bredniowieczne ko\u015bcio\u0142y, twierdza Mont Orgueil i zamek El\u017cbiety z XVI w., a tak\u017ce inne unikatowe atrakcje, np. Jersey Museum, muzeum morskie (Maritime Museum), galeria Occupation Tapestry Gallery, wystawa \u201e\u017bywa Legenda\u201d (dzieje wyspy), siedziba Fundacji Storczyk\u00f3w Erika Younga oraz ogr\u00f3d zoologiczny. Wyspa jest terytorium niezale\u017cnym, posiada w\u0142asny system prawny, parlament i walut\u0119. Zwi\u0105zek Farmer\u00f3w w Jersey zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do w\u0142adz polskich z ofert\u0105 pracy dla Polak\u00f3w w specjalistycznych gospodarstwach rolnych. Zadanie rekrutowania kadry powierzono Agencji Rozwoju Regionalnego MARR S.A. w Mielcu. Porozumienie z przedstawicielstwem farmer\u00f3w z Jersey podpisano 23 XII 1999 r. w Mielcu. Od 2000 r. rozpocz\u0119to wysy\u0142anie os\u00f3b spe\u0142niaj\u0105cych wymagania farmer\u00f3w. W rezultacie przeprowadzanych przez MARR nabor\u00f3w na Jersey pracowa\u0142o w ka\u017cdym sezonie kilkaset os\u00f3b, w tym najwi\u0119cej z powiatu mieleckiego, g\u0142\u00f3wnie przy uprawie ziemniak\u00f3w, a nast\u0119pnie tak\u017ce w hotelarstwie. Po wej\u015bciu Polski do UE rola MARR zmala\u0142a, bowiem z roku na rok coraz wi\u0119cej os\u00f3b indywidualnie za\u0142atwia\u0142o sobie kontrakty. MARR po\u015bredniczy\u0142 w za\u0142atwianiu kilkudziesi\u0119ciu pracownik\u00f3w w roku. Szacuje si\u0119, \u017ce na Jersey pracowa\u0142o w sezonie oko\u0142o tysi\u0105c os\u00f3b z Polski, w tym najwi\u0119cej z powiatu mieleckiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JESIONOWA (ULICA)<\/strong>, niewielka (146 m) ulica na buduj\u0105cym si\u0119 osiedlu Borek. \u0141\u0105czy ul. Kasztanow\u0105 i ul. Us\u0142ugow\u0105 z ul. Brzozow\u0105. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 22 I 1975 r. Po obu jej stronach buduj\u0105 si\u0119 domy jednorodzinne. Poczatkowo by\u0142a drog\u0105 poln\u0105. W 2004 r. wykonano nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 ulicy i chodnik z kostki brukowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JE\u017b ANDRZEJ (biskup tarnowski),<\/strong> urodzony 3 V 1963 r. w Limanowej, syn Jana i Genowefy z domu Wojtas. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Limanowej. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w w Seminarium Duchownym w Tarnowie z tytu\u0142em magistra \u2013 12 VI 1988 r. otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie z r\u0105k biskupa Jerzego Ablewicza. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafii Kro\u015bcienko nad Dunajcem (1988-1991), a nast\u0119pnie w parafii Wierzchos\u0142awice (1991-1993). W 1993 r. zosta\u0142 skierowany na studia w zakresie homiletyki na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1996 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 licencjata, a nast\u0119pnie zosta\u0142 odwo\u0142any ze studi\u00f3w w zwi\u0105zku z mianowaniem na ojca duchownego w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie oraz zleceniem wyk\u0142ad\u00f3w z homiletyki. R\u00f3wnocze\u015bnie rozpocz\u0105\u0142 studia doktoranckie na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i w 2001 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora na podstawie rozprawy z teologii dogmatycznej pod tytu\u0142em Christus communicator. Pr\u00f3ba zbudowania modelu chrystologicznego o teori\u0119 komunikacji interpersonalnej.<\/em> W 2004 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii pw. Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Polski w Tarnowie-Mo\u015bcicach, a ponadto pe\u0142ni\u0142 funkcje dziekana dekanatu Tarn\u00f3w-Zach\u00f3d oraz cz\u0142onka Rady ds. Formacji Duchowie\u0144stwa Diecezji Tarnowskiej. W 2007 r. biskup tarnowski przeni\u00f3s\u0142 go na urz\u0105d proboszcza parafii pw. \u015bw. Ma\u0142gorzaty w Nowym S\u0105czu. Tam r\u00f3wnie\u017c pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dziekana dekanatu Nowy S\u0105cz. Zosta\u0142 tak\u017ce mianowany kanonikiem gremialnym i prepozytem Kapitu\u0142y Kolegiackiej w Nowym S\u0105czu, a w 2008 r. powo\u0142ano go do Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej. 29 X 2009 r. Ojciec \u015awi\u0119ty Benedykt XVI mianowa\u0142 ks. dr. Andrzeja Je\u017ca biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej (w granicach kt\u00f3rej znajduje si\u0119 Mielec) i przydzieli\u0142 mu stolic\u0119 tytularn\u0105 w Tigillava w P\u00f3\u0142nocnej Afryce. Sakr\u0119 biskupi\u0105 przyj\u0105\u0142 z r\u0105k biskupa tarnowskiego Wiktora Skworca 28 XI 2009 r. w bazylice pw. \u015bw. Ma\u0142gorzaty w Nowym S\u0105czu. Jako has\u0142o pasterskiej pos\u0142ugi wybra\u0142: \u201eAd laudem Trinitatis et Deiparae\u201d (\u201eNa chwa\u0142\u0119 Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej i Bogurodzicy\u201d). B\u0119d\u0105c biskupem pomocniczym, sprawowa\u0142 funkcje wikariusza generalnego i moderatora Kurii Diecezjalnej, a w ramach Konferencji Episkopatu Polski zosta\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Charytatywnej i cz\u0142onkiem Komisji ds. Misji. 12 V 2012 r. Ojciec \u015awi\u0119ty Benedykt XVI mianowa\u0142 dotychczasowego biskupa pomocniczego Andrzeja Je\u017ca\u00a0 biskupem tarnowskim. Pe\u0142ni\u0105c t\u0119 funkcj\u0119, biskup Andrzej Je\u017c \u017cywo interesuje si\u0119 sprawami Mielca i jego subregionu. Wielokrotnie przewodniczy\u0142 uroczysto\u015bciom w mieleckich ko\u015bcio\u0142ach, m.in. 23 III 2012 r. po\u015bwi\u0119ci\u0142 kaplic\u0119 Pana Jezusa Nazare\u0144skiego w ko\u015bciele pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, 3 VI 2012 r. konsekrowa\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, 16 XI 2012 r. po\u015bwi\u0119ci\u0142 now\u0105 Drog\u0119 Krzy\u017cow\u0105 w kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki, 9 IX 2017 r. dokona\u0142 wraz z abp. Wiktorem Skworcem koronacji obrazu Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Rodzin w sanktuarium w Chorzelowie, a 17 XII 2017 r. po\u015bwi\u0119ci\u0142 pomnik Kard. Stefana Wyszy\u0144skiego i oddan\u0105 do u\u017cytku po remoncie ul. Kard. Stefana Wyszy\u0144skiego na osiedlu Smoczka. W czasie uroczysto\u015bci Bo\u017cego Narodzenia (25 XII 2017 r.) podpisa\u0142 dekret o erygowaniu Kapitu\u0142y Kolegiackiej pw. \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty w Mielcu, a 24 III 2018 r. przewodniczy\u0142 uroczysto\u015bci instalacji tej\u017ce Kapitu\u0142y w bazylice mniejszej pw. \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JE\u017b J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 15 XII 1931 r. w Jamach, powiat mielecki, syn Piotra i Bronis\u0142awy z domu Dere\u0144. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Wadowicach G\u00f3rnych, powiat mielecki (1951-1952), po czym odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po powrocie z wojska zosta\u0142 zatrudniony w Wojew\u00f3dzkim Zwi\u0105zku Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSCh\u201d w Rzeszowie na stanowisku inspektora piekar\u0144, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w pionie lustracji Centralnego Zwi\u0105zku Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSCh\u201d jako m\u0142odszy lustrator, lustrator i dyrektor Rejonowego Zespo\u0142u Lustracji na rejon wojew\u00f3dztw tarnobrzeskiego i zamojskiego. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie i w 1980 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra administracji. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. W 1990 r. przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. By\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Zespo\u0142u Bieg\u0142ych Rewident\u00f3w FK Ekspert Sp. z o.o. z siedzib\u0105 w Tarnobrzegu \u2013 firmy zajmuj\u0105cej si\u0119 wykonywaniem zada\u0144 dla przedsi\u0119biorstw (m.in. mieleckich) z zakresu finans\u00f3w, rachunkowo\u015bci, doradztwa ekonomicznego i rozlicze\u0144 podatkowych. Pe\u0142ni\u0142 w niej funkcje prezesa i dyrektora (1990-1996), a nast\u0119pnie przewodnicz\u0105cego Rady Nadzorczej (1996-2007). Od 2007 r. obj\u0105\u0142 ponownie funkcje prezesa i dyrektora firmy. Od 45 lat jest bieg\u0142ym (z zakresu rozlicze\u0144 finansowych i analiz gospodarczych podmiot\u00f3w gospodarczych) S\u0105d\u00f3w Okr\u0119gowych w Rzeszowie i Tarnobrzegu. Posiada stopie\u0144 porucznika rezerwy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Stowarzyszenia Ksi\u0119gowych oraz wieloma odznakami sp\u00f3\u0142dzielczymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JE\u017b LUDWIK<\/strong>, urodzony 21 VII 1886 r. w Mielcu, syn Piotra i Antoniny z Mazurkiewicz\u00f3w. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej w Mielcu praktykowa\u0142 w piekarniach: Szumana w Mielcu i Roztoczy\u0144skiego w D\u0119bicy. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w Przemy\u015blu. Prowadzi\u0142 magazyn mundur\u00f3w i otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala. Przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 wyjecha\u0142 do Stan\u00f3w Zjednoczonych Ameryki P\u00f3\u0142nocnej w celach zarobkowych. Powr\u00f3ci\u0142 po wojnie i w 1925 r. wybudowa\u0142 piekarni\u0119 przy ul. H. Sienkiewicza. Pieczywo wytwarzane \u201eu Je\u017ca\u201d zdoby\u0142o sobie bardzo szybko uznanie mieszka\u0144c\u00f3w Mielca i okolic. Piekarnia czynna by\u0142a tak\u017ce w czasie okupacji hitlerowskiej. Po wyzwoleniu Mielca i zatrzymaniu si\u0119 frontu na rzece Wis\u0142oce stacjonuj\u0105ce w Mielcu wojsko radzieckie przej\u0119\u0142o z dniem 19 VIII 1944 r. piekarni\u0119 na w\u0142asne cele i zwr\u00f3ci\u0142o w 1946 r. W 1948 r. L. Je\u017c odda\u0142 piekarni\u0119 w dzier\u017caw\u0119 Powszechnej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu. Odzyska\u0142 j\u0105 po 10 latach, kiedy to Sp\u00f3\u0142dzielnia wybudowa\u0142a w\u0142asne zak\u0142ady piekarnicze. Prowadzona przeze\u0144 piekarnia sta\u0142a si\u0119 zn\u00f3w jedn\u0105 z najlepszych w Mielcu i okolicy. W latach 60., ze wzgl\u0119du na wiek i stan zdrowia, prowadzenie zak\u0142adu przekaza\u0142 rodzinie. Zmar\u0142 31 VIII 1970 r. Pochowany zosta\u0142 na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JE\u017b MATEUSZ (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 17 IX 1862 r. w Mielcu, syn Jana i Marii z Kolasi\u0144skich. Szko\u0142\u0119 trywialn\u0105 uko\u0144czy\u0142 w Mielcu. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1885 r. Pracowa\u0142 jako: wikariusz w Parafii \u015bw. Piotra w Krakowie, katecheta Szko\u0142y Rolniczej w Czernichowie, kapelan ksi\u0119\u017cnej Marceliny z Radziwi\u0142\u0142\u00f3w Czartoryskiej (uczennicy F. Chopina w Woli Justowskiej), katecheta w Gimnazjum \u015bw. Anny (p\u00f3\u017aniej I LO im. B. Nowodworskiego) w Krakowie, zast\u0119pca biskupa w Bia\u0142ej Podlaskiej, wychowawca misjonarzy i rektor Domu Opieki dla Ksi\u0119\u017cy Emeryt\u00f3w w Krakowie. Uczestniczy\u0142 w przygotowaniach do za\u0142o\u017cenia w Polsce Zgromadzenia Ksi\u0119\u017cy Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego (Sercan). W pierwszych latach XX w. odwiedza\u0142 Mielec i jego okolice, anga\u017cuj\u0105c si\u0119 w propagowanie ideologii Stronnictwa Chrze\u015bcija\u0144sko-Ludowego. W okresie mi\u0119dzywojennym by\u0142 znanym poet\u0105. Wyda\u0142 m.in. zbiory: Bogu utajonemu<\/em>\u00a0(1923),\u00a0W religii katolickiej prawda i si\u0142a \u2013 apologet<\/em>\u00a0(1923), (1928),\u00a0Ku czci Chrystusa Kr\u00f3la<\/em>\u00a0(1929),\u00a0Nie zostawiajmy go samego \u2013 dla ksi\u0119\u017cy i kleryk\u00f3w<\/em>\u00a0(1929),\u00a0Odwiedzajmy boskiego wi\u0119\u017ania mi\u0142o\u015bci<\/em>\u00a0(1930),\u00a0B\u0105d\u017amy misjonarzami \u2013 dla ksi\u0119\u017cy i kleryk\u00f3w<\/em>\u00a0(1930),\u00a0Chwa\u0142a Ci Maryjo<\/em>\u00a0(1930),\u00a0Przed Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem \u2013 adoracje<\/em>\u00a0(1931),\u00a0M\u0119ka i \u015bmier\u0107 Pana Jezusa w pie\u015bni<\/em>\u00a0(1932),\u00a0Egzorty do m\u0142odzie\u017cy szkolnej<\/em>\u00a0(1932),\u00a0Bo\u017ce Narodzenie w pie\u015bni<\/em>\u00a0(1933) i\u00a0Do nowej Polski<\/em> (1933). Cz\u0119\u015b\u0107 dochod\u00f3w z wydanych ksi\u0105\u017cek przeznaczy\u0142 na ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Mateusza w Mielcu. Autor tekstu znanej kol\u0119dy Nie by\u0142o miejsca dla Ciebie, <\/em>kt\u00f3r\u0105 po raz pierwszy wykona\u0142\u00a0 ch\u00f3r „Melodia” Gimnazjum i Liceum im. St. Konarskiego w Mielcu pod dyrekcj\u0105 prof. Stanis\u0142awa Lachmana w czasie koncertu w Nowym S\u0105czu. Zmar\u0142 10 II 1949 r. Spoczywa w grobowcu Braci Mniejszych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"J\u0118DO J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 20 VIII 1948 r. w K\u0119pie Lubawskiej, powiat Busko Zdr\u00f3j, syn Feliksa i Stanis\u0142awy z domu Szarpa\u0142a. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Szczucinie, a p\u00f3\u017aniej Technikum dla Przoduj\u0105cych Robotnik\u00f3w w Rzeszowie z matur\u0105 w 1977 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w wieku 17 lat w WSK Mielec (1965) jako \u015blusarz w Wydziale 62. Solidn\u0105 prac\u0105 i aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 spo\u0142eczno-polityczn\u0105 zdoby\u0142 sobie uznanie prze\u0142o\u017conych i koleg\u00f3w. Powierzono mu funkcj\u0119 brygadzisty w Zak\u0142adzie Aparatury Wtryskowej, a w 1981 r. awansowano na stanowisko mistrza. Wcze\u015bniej, bo w marcu 1980 r., wybrany zosta\u0142 pos\u0142em na Sejm Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. W pracy poselskiej przejawia\u0142 du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107. Wiele czasu przeznacza\u0142 na wizyty w zak\u0142adach pracy i bezpo\u015brednie kontakty z robotnikami. Zmar\u0142 6 VI 1984 r. w nast\u0119pstwie tragicznego wypadku drogowego, w czasie wyjazdu s\u0142u\u017cbowego. Pochowany zosta\u0142 na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

J\u0118DRASZCZYK LESZEK<\/strong>, urodzony 30 VI 1966 r. w Prudniku, syn Jana i Danieli z Roskowi\u0144skich. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w klubie Chemik K\u0119dzierzyn, a nast\u0119pnie gra\u0142 w KKS Kluczbork i ponownie w Chemiku. Do Stali Mielec przyby\u0142 w czerwcu 1986 r. Przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu Stali do I ligi w sezonie 1987\/1988 i zdobycia V miejsca w sezonie 1988\/1989. Po sezonie 1991\/1992 wyjecha\u0142 z Mielca do rodzinnego K\u0119dzierzyna i przez sezon 1992\/1993 gra\u0142 w dru\u017cynie Chemika K\u0119dzierzyn. W kolejnych sezonach gra\u0142 w Wis\u0142oce D\u0119bica (1993 j.), Avii \u015awidnik (1994-1995 w.), Siarce Tarnobrzeg (1995 j.), Hetmanie Zamo\u015b\u0107 (1996 w.), Paw\u0142owiczkach, Unii K\u0119dzierzyn-Ko\u017ale (1996-1998 w.) i KTS K\u0142odnica K\u0119dzierzyn-Ko\u017ale, gdzie odni\u00f3s\u0142 gro\u017an\u0105 kontuzj\u0119 i zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105. Jako trener prowadzi\u0142 kilka zespo\u0142\u00f3w, m.in. w Ku\u017ani Raciborskiej, Cisku, Poborszowie i Odr\u0119 K\u0119dzierzyn-Ko\u017ale. Cz\u0142onek Wydzia\u0142u Szkolenia Opolskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej.<\/p>\r\n

\"\"J\u0118DRUSIAK \u2013 NOWOROLNIK DOROTA (z domu J\u0118DRUSIAK)<\/b>, urodzona 18 X 1974 r. w D\u0119bicy, c\u00f3rka Kazimierza i Gra\u017cyny z domu Wiech. Absolwentka Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Rolniczych w Rzemieniu z matur\u0105 w 1994 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Rolniczym (kierunek: marketing i zarz\u0105dzanie) Akademii Rolniczej w Krakowie i w 1999 r. uzyska\u0142a tytu\u0142: magister in\u017cynier. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142a studium pedagogiki i psychologii na Politechnice Krakowskiej. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a 1 IX 2000 r. w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych im. b\u0142. ks. Romana Sitki w Mielcu jako nauczyciel przedmiot\u00f3w zawodowych. Doskonal\u0105c kwalifikacje zawodowe, uko\u0144czy\u0142a w 2003 r. studia podyplomowe na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych (kierunek: informatyka) Politechniki Warszawskiej. W 2007 r. uzyska\u0142a uprawnienia egzaminatora Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie w zawodzie technik ekonomista, a w 2012 r. otrzyma\u0142a stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. W 2011 r. by\u0142a szkolnym koordynatorem programu \u2013 Certyfikat Jako\u015bci \u201eSzko\u0142a Przedsi\u0119biorczo\u015bci\u201d. Od 1 IX 2012 r. do 31 VIII 2019 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika szkolenia praktycznego w ZSE. W tym okresie nadal si\u0119 dokszta\u0142ca\u0142a i w 2014 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu doradztwa zawodowego w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemy\u015blu oraz w 2018 r. studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 z elementami wdra\u017cania projekt\u00f3w unijnych na Wydziale Zamiejscowym w Mielcu Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie. Od 1 IX 2019 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 wicedyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych im. b\u0142. ks. Romana Sitki w Mielcu. Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 pedagogiczn\u0105 opracowa\u0142a wa\u017cne dla funkcjonowania szko\u0142y projekty: w 2016 r. \u201eDiagnoz\u0119 potrzeb Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych im. b\u0142. ks. Romana Sitki w Mielcu\u201d, w zwi\u0105zku z przyst\u0105pieniem powiatu mieleckiego do konkursu w ramach RPO Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego na lata 2014-2020; w 2019 r. \u201eDiagnoz\u0119 potrzeb Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych im. b\u0142. ks. Romana Sitki w Mielcu\u201d, opracowan\u0105 w celu zdefiniowania form wsparcia wskazanych we wniosku o dofinansowanie w konkursie RPPK. By\u0142a szkolnym koordynatorem projektu \u201eMielec stawia na zawodowc\u00f3w\u201d w latach 2016-2018 i specjalist\u0105 ds. modyfikacji program\u00f3w w ZSE w ramach projektu \u201eMielec stawia na zawodowc\u00f3w \u2013 edycja II\u201d w latach 2019-2022; oba projekty realizowano w ramach RPO Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego na lata 2014-2020. Wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniana nagrodami lokalnymi: Nagrod\u0105 Starosty Powiatu Mieleckiego oraz dziewi\u0119ciokrotnie Nagrod\u0105 Dyrektora Szko\u0142y.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eJ\u0118DRUSIE\u201d<\/strong>\u00a0to legendarny, bliski sercu mielczan oddzia\u0142 partyzancki z okresu II wojny \u015bwiatowej, jeden z pierwszych w okupowanej Polsce, za\u0142o\u017cony jesieni\u0105 1939 r. przez W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego, wychowanka mieleckiego gimnazjum i magistra prawa po studiach na Uniwersytecie Warszawskim. Jego trzon stanowili harcerze, cz\u0142onkowie Zwi\u0105zku M\u0142odej Polski i Katolickiego Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy z Tarnobrzega i okolic. Pocz\u0105tkowo mia\u0142 nazw\u0119 \u201eOdwet\u201d, wydawa\u0142 (od ko\u0144ca marca 1940 r.) konspiracyjne pismo o takiej nazwie i poprzez rozbudowan\u0105 sie\u0107 kolporter\u00f3w rozpowszechnia\u0142 je na terenach Polski po\u0142udniowej i \u015brodkowej. Jednym z g\u0142\u00f3wnych o\u015brodk\u00f3w wspieraj\u0105cych oddzia\u0142 by\u0142 Mielec. Zbierano, konserwowano i magazynowano bro\u0144 i amunicj\u0119 pozosta\u0142\u0105 po wojnie obronnej 1939 r. W maju 1941 zorganizowano pierwsz\u0105 akcj\u0119 zbrojn\u0105 na le\u015bnictwo w Szczece w celu zarekwirowania got\u00f3wki na potrzeby oddzia\u0142u. Wtedy to po raz pierwszy dow\u00f3dca oddzia\u0142u W. Jasi\u0144ski u\u017cy\u0142 pseudonimu \u201eJ\u0119dru\u015b\u201d (od zdrobnia\u0142ego imienia syna Andrzeja), a oddzia\u0142 przyj\u0105\u0142 nazw\u0119 \u201eJ\u0119drusie\u201d. Odt\u0105d organizowano akcje zbrojne o r\u00f3\u017cnym charakterze. Najcz\u0119\u015bciej rekwirowano pieni\u0105dze i towary, kt\u00f3re przeznaczano na pomoc rodzinom wi\u0119zionym przez okupanta, niszczono listy kontygentowe, wykonywano wyroki na konfidentach, gestapowcach, policjantach i bandytach, a tak\u017ce udzielano lekcji \u201ewychowania obywatelskiego\u201d osobom gorliwie wype\u0142niaj\u0105cym zarz\u0105dzenia okupanta. Nie wszystkie akcje udawa\u0142y si\u0119, a wielu cz\u0142onk\u00f3w \u201eOdwetu\u201d i p\u00f3\u017aniej \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d zosta\u0142o aresztowanych i wywiezionych do oboz\u00f3w. Oddzia\u0142 zachowywa\u0142 samodzielno\u015b\u0107, ale wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z AK, BCh i innymi formacjami partyzanckimi. 9 I 1943 r. w Trzciance (pow. staszowski), w walce z niemieckimi \u017candarmami zgin\u0105\u0142 \u201eJ\u0119dru\u015b\u201d i dwaj inni cz\u0142onkowie oddzia\u0142u. Nowym dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 J\u00f3zef Wi\u0105cek (ps. \u201eSowa\u201d) \u2013 dotychczasowy zast\u0119pca. Odt\u0105d zwi\u0119kszono ilo\u015b\u0107 akcji zbrojnych. Jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych by\u0142o rozbicie wi\u0119zienia w Mielcu i uwolnienie oko\u0142o 180 wi\u0119\u017ani\u00f3w (29 III 1943 r.). W odwecie za t\u0119 akcj\u0119 Niemcy aresztowali wielu cz\u0142onk\u00f3w rodzin \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d. Jesieni\u0105 1943 r. oddzia\u0142 wszed\u0142 w sk\u0142ad AK, ale nadal zachowywa\u0142 du\u017c\u0105 samodzielno\u015b\u0107. Powi\u0119ksza\u0142y si\u0119 szeregi \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d (byli w\u015br\u00f3d nich tak\u017ce mielczanie i mieszka\u0144cy ziemi mieleckiej), ros\u0142a popularno\u015b\u0107 oddzia\u0142u. Ludno\u015b\u0107 polska w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci uwa\u017ca\u0142a \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d za swych obro\u0144c\u00f3w i udziela\u0142a im pomocy. Oddzia\u0142 do ko\u0144ca wojny utrzymywa\u0142 aktywno\u015b\u0107 i wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w akcji \u201eBurza\u201d, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z oddzia\u0142ami radzieckimi w czasie wyzwalania ziem nadwi\u015bla\u0144skich. Jesieni\u0105 1944 r. rozwi\u0105za\u0142 si\u0119. Og\u00f3\u0142em w latach 1941-1944 \u201eJ\u0119drusie\u201d przeprowadzili oko\u0142o 180 akcji, a w ko\u0144cowym etapie swej dzia\u0142alno\u015bci grupowali oko\u0142o 240 cz\u0142onk\u00f3w. W swym gronie mieli tak\u017ce ludzi uzdolnionych artystycznie, tote\u017c powsta\u0142y oddzia\u0142owe piosenki (w tym popularna J\u0119drusiowa dola) i wiersze, a po wojnie dziejopis oddzia\u0142u Eugeniusz D\u0105browski opisa\u0142 jego histori\u0119 w ksi\u0105\u017cce Szlakiem J\u0119drusi\u00f3w. Imi\u0119 \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d przyj\u0119\u0142o wiele szk\u00f3\u0142 i szczep\u00f3w harcerskich, m.in. w Szkole Podstawowej nr 9 w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

J\u0118DRUSI\u00d3W (ULICA)<\/strong>, niezbyt d\u0142uga (170 m) ulica na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. \u0141\u0105czy ul. T. Ko\u015bciuszki z ul. W. Potockiego. Funkcjonowa\u0142a \u2013 prawdopodobnie jako droga polna \u2013 w ramach najstarszej zabudowy miasta. Nazw\u0119 \u201ePolna\u201d, zgodnie z tradycj\u0105, otrzyma\u0142a w latach mi\u0119dzywojennych. W czasie okupacji hitlerowskiej utrzymano nazw\u0119, ale w j\u0119zyku niemieckim (\u201eFeldstrasse\u201d). Po wojnie pocz\u0105tkowo powr\u00f3cono do nazwy \u201ePolna\u201d, ale w latach 60. nadano jej nazw\u0119 \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i po obu stronach chodniki z malowniczymi \u201erajskimi jab\u0142oniami\u201d. Po jednej stronie ulicy wznosz\u0105 si\u0119 obiekty I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego (dobudowane skrzyd\u0142o budynku szkolnego i boisko wielofunkcyjne), a po drugiej znajduje si\u0119 pusty plac z pomnikiem przyrody – pot\u0119\u017cnym, licz\u0105cym 170 lat, d\u0119bem szypu\u0142kowym. (W jego cieniu sta\u0142a do po\u0142owy lat 90. XX w. \u015bwietlica sp\u00f3\u0142dzielcza, zwana przez m\u0142odzie\u017c \u201estodo\u0142\u0105\u201d.) Dalszymi s\u0105siadami ulicy s\u0105 domy jednorodzinne \u2013 w r\u00f3\u017cnym wieku i stanie \u2013 z przydomowymi ogr\u00f3dkami i plac zabawowy Przedszkola Miejskiego nr 2 (dawniej \u201eochronka\u201d). W 2011 r. zosta\u0142a wyremontowana. Po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"J\u0118DRYCHOWSKI ANDRZEJ KAROL,<\/strong> urodzony 4 XI 1962 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Bronis\u0142awy z Kukulskich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1981 r. Studiowa\u0142 na Wydziale In\u017cynierii L\u0105dowej (specjalno\u015b\u0107: konstrukcje stalowe) Politechniki Krakowskiej i w 1988 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera budownictwa l\u0105dowego. W latach szkolnych i akademickich uprawia\u0142 lekkoatletyk\u0119 (biegi \u015brednie) i by\u0142 zawodnikiem AZS Krak\u00f3w. W latach 1988-1991 pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201ePZL-Mielec\u201d jako mistrz budowy na Wydziale Budownictwa Mieszkaniowego. W 1991 r. zdoby\u0142 uprawnienia budowlane w zakresie nadzoru i projektowania konstrukcji budowlanych. Od 1992 r. do 1995 r. by\u0142 kierownikiem kontraktu rob\u00f3t zbrojarskich w firmach BUDIMEX Sp. z o.o. oraz INSTAL-REM GmbH Niemcy, a od 1996 r. do ko\u0144ca 1997 r. pracowa\u0142 jako przedstawiciel regionalny \u2013 doradca techniczny producenta. We wrze\u015bniu 1997 r. podj\u0105\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. W okresie IX 2007 \u2013 II 2012 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cz\u0142onka zarz\u0105du firmy budowlanej us\u0142ugowo-handlowej Termico Sp. z o.o. w Mielcu, a od V 2012 r. do IV 2016 r. by\u0142 cz\u0142onkiem zarz\u0105du \u2013 wiceprezesem firmy budowlanej Kaldo Sp. z o.o. w Sandomierzu. W kwietniu 2016 r. powierzono mu stanowisko dyrektora Miejskiego O\u015brodka Sportu i Rekreacji w Mielcu. Z dniem\u00a0 1 X 2019 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko naczelnika Wydzia\u0142u Inwestycji Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. Zmar\u0142 12 V 2024 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"J\u0118DRYCHOWSKI MICHA\u0141 (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 24 VI 1893 r. w D\u0105biu k\/Przec\u0142awia, powiat mielecki, syn Jana i Karoliny z domu Kozak. Ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum w Mielcu, a nast\u0119pnie uczy\u0142 si\u0119 u franciszkan\u00f3w w Krakowie. Tam w\u0142a\u015bnie w 1919 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 w archidiecezji lwowskiej; by\u0142 wikariuszem w Husiatynie i Chodorowie. W 1929 r. mianowany zosta\u0142 proboszczem w Lubieniu Wielkim k\/Lwowa. Zorganizowa\u0142 parafi\u0119 i doprowadzi\u0142 do wybudowania ko\u015bcio\u0142a i plebanii. W tym okresie odznaczony zosta\u0142 Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. W 1944 r. powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego D\u0105bia, a w 1945 r. skierowany zosta\u0142 do pracy duszpasterskiej w Borkach Nizi\u0144skich, powiat mielecki. Po kilku latach uda\u0142o mu si\u0119 rozbudowa\u0107 drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 i wyposa\u017cy\u0107 go, a w 1951 r. doprowadzi\u0107 do erygowania parafii. W 1971 r., po 20 latach pracy duszpasterskiej, zrezygnowa\u0142 z probostwa z powodu pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia. Pozosta\u0142 jednak w Borkach jako rezydent. Zmar\u0142 11 IX 1975 r. Spoczywa na miejscowym cmentarzu parafialnym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

J\u0118DRZEJEWSKI JERZY<\/strong>, urodzony 11 IV 1931 r. w Kruszwicy, syn Lucjana i Joanny z G\u0142\u00f3wczy\u0144skich. W latach szkolnych zajmowa\u0142 si\u0119 modelarstwem lotniczym i by\u0142 cz\u0142onkiem Aeroklubu Kujawskiego. W wieku 16 lat odby\u0142 pierwsze szkolenie szybowcowe, a nast\u0119pnie zdoby\u0142 uprawnienia pilota szybowcowego, pilota samolotowego (Wroc\u0142aw, 1950 r.) i instruktora szybowcowego (1951 r.). Po uko\u0144czeniu Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. J. Kasprowicza w Inowroc\u0142awiu i zdaniu matury w 1951 r. studiowa\u0142 na Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej i w 1957 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 mgra in\u017c. lotnictwa. W tym czasie zdoby\u0142 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105, a ponadto uprawia\u0142 sporty samolotowe i spadochroniarstwo. Po studiach podj\u0105\u0142 prac\u0119 w zespole konstrukcyjnym doc. in\u017c. Tadeusza So\u0142tyka, pracuj\u0105cym m.in. nad konstrukcj\u0105 pierwszego polskiego samolotu odrzutowego TS-11 Iskra, produkowanego p\u00f3\u017aniej w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. Po uko\u0144czeniu specjalistycznego kursu otrzyma\u0142 uprawnienia pilota do\u015bwiadczalnego II klasy (1960 r.) i odt\u0105d \u0142\u0105czy\u0142 zadania konstruktora i pilota do\u015bwiadczalnego. W 1962 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do PZL Warszawa-Ok\u0119cie na stanowisko kierownika Oddzia\u0142u Pr\u00f3b w Locie, a w 1969 r. powierzono mu funkcj\u0119 szefa zespo\u0142u pilot\u00f3w do\u015bwiadczalnych. W tym czasie uzyska\u0142 uprawnienia pilota do\u015bwiadczalnego I klasy. Wykonywa\u0142 badania wielu prototyp\u00f3w, opracowywa\u0142 wyniki pr\u00f3b, sporz\u0105dza\u0142 raporty i sprawozdania z przeprowadzonych bada\u0144. Bra\u0142 udzia\u0142 w wielu pokazach lotniczych na ca\u0142ym \u015bwiecie. Nie rezygnowa\u0142 przy tym z uprawiania sportu samolotowego, m.in. startowa\u0142 w Mistrzostwach Polski, a nawet w 1964 r. ustanowi\u0142 rekord Polski w wysoko\u015bci lotu na samolocie o masie 500-1000 kg (PZL-104 Wilga C, 6836 m). Og\u00f3\u0142em lata\u0142 na 58 typach\u00a0 samolot\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie prototypach, ale tak\u017ce seryjnych, w tym r\u00f3wnie\u017c produkowanych w WSK Mielec. W 1991 r. zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 pe\u0142noetatow\u0105, ale jeszcze do 1996 r. w niepe\u0142nym wymiarze godzin wykonywa\u0142 badania w locie. Od 1964 r. do 1991 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Okr\u0119gowej, a od 1991 r. do 2002 r. cz\u0142onkiem G\u0142\u00f3wnej Komisji Badania Wypadk\u00f3w Lotniczych. Przez wiele lat nale\u017ca\u0142 do Warszawskiego Klubu Senior\u00f3w Lotnictwa. Napisa\u0142 m.in. pierwszy w Polsce podr\u0119cznik pr\u00f3b w locie oraz ksi\u0105\u017ck\u0119 biograficzn\u0105 \u201ePolscy piloci do\u015bwiadczalni\u201d (Warszawa 2014). Zmar\u0142 12 V 2018 r. Pochowany na Cmentarzu Po\u0142udniowym w Antoninowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

J\u0118ZYK MIESZKA\u0143C\u00d3W MIELCA<\/strong>\u00a0nie odbiega zasadniczo od mowy og\u00f3lnopolskiej. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni mielczanie s\u0105 spo\u0142eczno\u015bci\u0105 wywodz\u0105c\u0105 si\u0119 nie tylko z rodzimej Ma\u0142opolski, ale tak\u017ce z innych stron kraju. Wnie\u015bli co prawda do Mielca elementy kultur regionalnych, ale od pocz\u0105tku pobytu w Mielcu zmuszani byli do porozumiewania si\u0119 poprawnym j\u0119zykiem polskim. Przybywali bowiem do pracy w fabryce samolot\u00f3w, gdzie na co dzie\u0144 u\u017cywano trudnego j\u0119zyka technicznego, a w rozmowie z kadr\u0105 techniczn\u0105 nie do zaakceptowania by\u0142o s\u0142ownictwo gwarowe. Pierwsze pokolenie przyby\u0142ych nie wyzby\u0142o si\u0119 jednak do ko\u0144ca swoich regionalizm\u00f3w, ale ju\u017c jego dzieci i wnuki, wykszta\u0142cone w Mielcu, m\u00f3wi\u0142y w miar\u0119 poprawnym j\u0119zykiem og\u00f3lnopolskim i wr\u0119cz wy\u015bmiewa\u0142y nalecia\u0142o\u015bci gwarowe. S\u0105 jednak do dzi\u015b, cho\u0107 rzadko wyst\u0119puj\u0105ce i to niemal wy\u0142\u0105cznie u najstarszych mieszka\u0144c\u00f3w, niewielkie odst\u0119pstwa j\u0119zykowe. Dotyczy to zw\u0142aszcza Ma\u0142opolan, a wi\u0119c rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w ziemi mieleckiej. Bywa, \u017ce nawet m\u0142odsi u\u017cyj\u0105 dawnego s\u0142ownictwa w spos\u00f3b kontrolowany (jako \u017cart) lub niekontrolowany (np. w zdenerwowaniu). Oto indeks niekt\u00f3rych spotykanych jeszcze dzi\u015b \u2013 cho\u0107 rzadko \u2013 element\u00f3w gwarowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Regionalizmy ma\u0142opolskie, np. wyj\u015b\u0107 \u201ena pole\u201d (w centralnej Polsce \u2013 \u201ena dw\u00f3r\u201d), we\u017a \u201ese\u201d (poprawnie – we\u017a sobie), \u201elitra mleka\u201d (litr mleka), \u201ekrawatka\u201d (krawat), \u201egady\u201d (ptactwo domowe), \u201ejezdem\u201d (jestem), \u201e\u015blo\u017a\u201d (zejd\u017a).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Wymowa ud\u017awi\u0119czniaj\u0105ca (wymawianie d\u017awi\u0119cznie ostatniej g\u0142oski wyrazu pierwszego), np. \u201ech\u0142ob\u201d jak smok (ch\u0142op jak smok), \u201eg\u0142oz\u201d prezesa (g\u0142os prezesa), \u201esko\u0144czyli\u017amy\u201d (sko\u0144czyli\u015bmy).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Mazurzenie (zast\u0119powanie sp\u00f3\u0142g\u0142osek sz, cz, \u017c, d\u017c przez s, c, z, dz), np. \u201epise\u201d (pisze), \u201ecyto\u201d (czyta), \u201ezurek\u201d (\u017curek), \u201eidzze, idzze\u201d (id\u017a\u017ce, id\u017a\u017ce).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Pochylenie samog\u0142osek, najcz\u0119\u015bciej a i e, np. \u201epon\u201d (pan), \u201edziod\u201d (dziad), \u201emlyko\u201d (mleko), \u201esyr\u201d (ser), \u201ekobita\u201d (kobieta), \u201ebida\u201d (bieda).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Zanik nosowo\u015bci samog\u0142osek \u0105 i \u0119 we wszystkich pozycjach wyrazu, np. pieta (pi\u0119ta), ido (id\u0105), robio (robi\u0105) \u2013 ta cecha gwary okolic Mielca prawie ca\u0142kiem zosta\u0142a wyeliminowana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Zamiana sp\u00f3\u0142g\u0142oski nosowej, mi\u0119kkiej \u0144 na j, np. \u201epajski\u201d (pa\u0144ski), \u201ekojski\u201d (ko\u0144ski), \u201ebroj\u201d (bro\u0144).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Zjawisko labializacji (poprzedzanie samog\u0142oski o lub u sp\u00f3\u0142g\u0142osk\u0105 \u0142), np. \u201e\u0142okno\u201d (okno), \u201e\u0142odyd\u017a \u0142od \u0141olejki\u201d (odejd\u017a od Ole\u0144ki), \u201e\u0142un\u201d (on).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Tworzenie nazwisk \u017cony, c\u00f3rki i syna od nazwiska ojca, np. Pietraska (\u017cona Pietrasa), Kowolka (\u017cona Kowala), Ra\u015bka (\u017cona Rasia), Piechocina (\u017cona Piechoty), Kowalsconka (c\u00f3rka Kowalskiego), Kowalscok (syn Kowalskiego), Pietras\u00f3w (syn Pietrasa).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Cz\u0119stsze (ni\u017c w innych rejonach kraju) wyst\u0119powanie w odmianie czasownik\u00f3w ruchomo\u015bci ko\u0144c\u00f3wki \u2013em, -e\u015bmy, -e\u015bcie, kt\u00f3ra mo\u017ce by\u0107 dodawana do r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bci mowy, np. \u201ejag\u017cem sie zalico\u0142\u201d (gdy si\u0119 zaleca\u0142em), \u201ejage\u015bmy u wos byli\u201d (gdy u was byli\u015bmy). Prawdopodobnie ta ruchomo\u015b\u0107 ko\u0144c\u00f3wek czasownika sprawi\u0142a tak cz\u0119sto obserwowane u niekt\u00f3rych mielczan b\u0142\u0119dy j\u0119zykowe typu: byli my (byli\u015bmy), zrobili my (zrobili\u015bmy), to wy \u017ce\u015bcie powiedzieli ( to wy powiedzieli\u015bcie).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– Gwarowe s\u0142owa, np. \u201ehaw\u201d (tu), tamok (tam), \u201ekaj\u201d (gdzie), \u201ehe\u201d (co), \u201ekiej\u201d (kiedy).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ponadto do j\u0119zyka wielu mielczan przedosta\u0142y si\u0119 (cho\u0107 w r\u00f3\u017cnym stopniu):<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– \u015bpiewny akcent wschodni \u2013 przej\u0119ty od Polak\u00f3w przyby\u0142ych do Mielca po II wojnie \u015bwiatowej z przedwojennych polskich teren\u00f3w wschodnich \u2013 raczej niewyczuwalny w Mielcu, ale rozpoznawalny w centralnej i p\u00f3\u0142nocnej Polsce,\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

– s\u0142owa pochodzenia niemieckiego w budownictwie i rzemio\u015ble, np. majster (mistrz), majzel (przecinak), hebel (strug), waserwaga (poziomica).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JOD\u0141OWA (ULICA)<\/strong>, ulica (261 m) na osiedlu Dziubk\u00f3w. Krzy\u017cuje si\u0119 z ul. Osiedlow\u0105 niemal w centrum osiedla. Tu\u017c przy lesie, kt\u00f3ry os\u0142ania osiedle od wschodu, \u0142\u0105czy si\u0119 z ul. Wrzosow\u0105. Powsta\u0142a w po\u0142owie lat 70., a nazw\u0119 otrzyma\u0142a 22 I 1975 r. W cz\u0119\u015bci zachodniej posiada nawierzchni\u0119 jezdni i chodniki z kostki brukowej szarej, a w cz\u0119\u015bci wschodniej nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105, bez chodnik\u00f3w. Po przeprowadzonych w latach 2000-2001 i 2009 r. ma nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki brukowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JONIEC JAN<\/strong>, urodzony 19 V 1944 r. w Tomaszowie Lubelskim, syn Jana i Antoniny z Kwiatkowskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tomaszowie Lubelskim, matur\u0119 zda\u0142 w 1962 r. Studia w Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1967 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. W latach 1967-1970 pracowa\u0142 w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym na stanowisku inspektora ekonomicznego. W 1970 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej, a w 1972 r. zosta\u0142 wybrany wiceprezesem MSM do spraw inwestycyjnych. Od 1982 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora finansowego MPB w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w planowaniu, budowie i oddawaniu do u\u017cytku wielorodzinnych budynk\u00f3w mieszkalnych oraz towarzysz\u0105cej im infrastruktury na osiedlach MSM: M. Kopernika, S. \u017beromskiego, J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej Lotnik\u00f3w), W. Szafera i Smoczka. Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju MSM oraz pomy\u015blnej restrukturyzacji MPB w nowych uwarunkowaniach ustrojowych po 1989 r. Udziela\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Rejonowego PCK w Mielcu. Ponadto pe\u0142ni funkcj\u0119 cz\u0142onka Powiatowej Rady Zatrudnienia. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 PCK i Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 Centralnego Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Budownictwa Mieszkaniowego. W 2004 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Przez pewien czas pracowa\u0142 (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eJOONGPOL\u201d<\/strong>, Polsko-Korea\u0144skie Przedsi\u0119biorstwo Produkcyjno-Handlowe \u201eJoongpol\u201d Sp. z o.o. zawi\u0105za\u0142o si\u0119 w marcu 1995 r. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 przedsi\u0119biorstwa by\u0142y budynki przy ul. R. Traugutta 7. Przyj\u0119to dwa g\u0142\u00f3wne rodzaje dzia\u0142alno\u015bci \u2013 produkcj\u0119 tworzyw sztucznych i produkcj\u0119 wyrob\u00f3w chemicznych. Lini\u0119 technologiczn\u0105 pozyskano od korea\u0144skiego udzia\u0142owca \u2013 firmy JOONGBO Corporation Korea. W pa\u017adzierniku 1996 r. rozpocz\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 inwestycyjn\u0105. Od wrze\u015bnia 1997 r. produkowana jest pianka polietylenowa w postaci ta\u015bm, arkuszy, p\u0142yt, profili, siatek i work\u00f3w. W listopadzie 2000 r. wydzier\u017cawiono hal\u0119 produkcyjn\u0105 na terenie SSE EURO-PARK MIELEC oraz uzyskano zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 w SSE (28 XI 2000 r.). Produkcj\u0119 w nowej siedzibie rozpocz\u0119to w grudniu 2001 r. G\u0142\u00f3wnymi produktami s\u0105 maty pod panele pod\u0142ogowe. Wyroby s\u0105 dostarczane zar\u00f3wno na rynek krajowy jak i na eksport (Bia\u0142oru\u015b, Litwa, Ukraina, kraje skandynawskie). Z roku na rok zwi\u0119ksza si\u0119 wielko\u015b\u0107 sprzeda\u017cy. Przedsi\u0119biorstwo posiada status Zak\u0142adu Pracy Chronionej, poniewa\u017c zatrudnia m.in. osoby niepe\u0142nosprawne. W 2011 r. uroczysto\u015b\u0107 15-lecia firmy po\u0142\u0105czono z oddaniem do u\u017cytku nowej hali i nowoczesnej linii produkcyjnej. Siedziba firmy znajduje si\u0119 w nowo wybudowanym obiekcie w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: ul. Wojska Polskiego 3.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JOSELEWICZA BERKA (ULICA)<\/strong>, male\u0144ka (34 m) uliczka na osiedlu J. Kili\u0144skiego, najkr\u00f3tsza w Mielcu spo\u015br\u00f3d uliczek posiadaj\u0105cych nazwy. Jest boczn\u0105 ul. J. Lelewela. Ma d\u0142ug\u0105 histori\u0119, si\u0119gaj\u0105c\u0105 mo\u017ce nawet ko\u0144ca XVI w., kiedy to w Mielcu osiedlili si\u0119 pierwsi \u017bydzi. Przez wiele lat na tym terenie znajdowa\u0142o si\u0119 centrum \u017cydowskiej cz\u0119\u015bci miasta. Sta\u0142a tu bo\u017cnica, rze\u017ania rytualna i mykwa (\u0142a\u017ania). Obiekty te i inne zabudowania zosta\u0142y spalone lub zniszczone w okresie okupacji hitlerowskiej. W latach 50. otrzyma\u0142a nazw\u0119, a w 2000 r. nawierzchni\u0119 z kostki brukowej szarej i bordowej. Aktualnie po jednej stronie uliczki znajduje si\u0119 obelisk upami\u0119tniaj\u0105cy m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmier\u0107 \u017byd\u00f3w spalonych w bo\u017cnicy i zamordowanych w okolicznych budynkach przez hitlerowc\u00f3w w dniu 13 IX 1939 r., a po drugiej stoj\u0105 dwie kamieniczki ocala\u0142e z tamtego okresu.
Patron ulicy: BEREK JOSELEWICZ<\/strong>\u00a0(1764-1809) zas\u0142yn\u0105\u0142 jako organizator i dow\u00f3dca (w randze pu\u0142kownika) lekkokonnego pu\u0142ku \u017cydowskiego uczestnicz\u0105cego w insurekcji ko\u015bciuszkowskiej 1794 r. i w obronie Warszawy, w czasie kt\u00f3rej zgin\u0119li niemal wszyscy \u017co\u0142nierze tego pu\u0142ku. Sam Joselewicz uciek\u0142 do W\u0142och i wst\u0105pi\u0142 w szeregi Legion\u00f3w H. D\u0105browskiego. Walczy\u0142 w wielu bitwach, m.in. pod Austerlitz. W 1807 r. \u2013 ju\u017c w armii Ksi\u0119stwa Warszawskiego \u2013 zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 szwadronu. Zgin\u0105\u0142 w 1809 r. w starciu z Austriakami pod Kockiem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JOY FITNESS CLUB<\/strong>, og\u00f3lnodost\u0119pny i nowocze\u015bnie urz\u0105dzony klub z przyrz\u0105dami do rekreacyjnych \u0107wicze\u0144 gimnastycznych pod kierunkiem instruktora. Powsta\u0142 w lutym 2013 r. Od pocz\u0105tku siedzib\u0105 klubu jest lokal w Centrum Handlowym Smoczka przy ul. W. Szafera. Zarz\u0105dza nim sp\u00f3\u0142ka. W jej imieniu funkcj\u0119 menad\u017cera pe\u0142ni Marcin Kozdra\u015b. Poza organizacj\u0105 standardowych \u0107wicze\u0144 i zaj\u0119\u0107 JFC zaprosi\u0142 do prowadzenia trening\u00f3w znanych mieleckich sportowc\u00f3w, m.in. reprezentant\u00f3w Polski w lekkoatletyce Paulin\u0119 Buziak-\u015amiatacz i Jacka \u017b\u0105d\u0142\u0119. Wsp\u00f3\u0142pracuje z innymi stowarzyszeniami sportowymi i rekreacyjnymi, m.in. Stowarzyszeniem \u201eZabiegani Mielec\u201d. Organizuje corocznie biegi uliczne \u201eMielecka Dycha z Joy Fitness\u201d. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142a doceniona w 2017 r. przez og\u00f3lnopolski dwumiesi\u0119cznik \u201eBODY LIFE\u201d, kt\u00f3ry przyzna\u0142 JFC w Mielcu tytu\u0142 \u201eProfesjonalny Klub Fitness\u201d. Drugim presti\u017cowym wyr\u00f3\u017cnieniem by\u0142 certyfikat \u201eOr\u0142y Aktywno\u015bci Fizycznej\u201d nadany w 2018 r. przez Stowarzyszenie \u201eOr\u0142y \u2013 Wyb\u00f3r Konsument\u00f3w\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

J\u00d3ZEFITKI<\/strong>, Zgromadzenie Si\u00f3str \u015awi\u0119tego J\u00f3zefa (Congregatio Sororum a Sancto Joseph \u2013 CFSJ) zosta\u0142o za\u0142o\u017cone w 1884 r. we Lwowie przez ks. Zygmunt Gorazdowskiego. Pierwsze trzy SS. J\u00f3zefitki przyby\u0142y do Mielca ze Lwowa w 1927 r. na zaproszenie hrabiny Konstancji Oborskiej, aby prowadzi\u0107 ochronk\u0119 dla dzieci s\u0142u\u017cby dworskiej. Rok p\u00f3\u017aniej na pro\u015bb\u0119 Towarzystwa \u015bw. Wincentego \u00e0 Paulo obj\u0119\u0142y opiek\u0105 dzieci w Domu Sierot. W 1933 r. ochronka dworska zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 z powodu braku fundusz\u00f3w. Wtedy utworzono ochronk\u0119 dla miejscowych dzieci i w latach 30. wybudowano na ten cel murowany budynek przy ul. Piusa XI. Ochronka by\u0142a o\u015brodkiem \u017cycia religijnego i kulturalnego. Opr\u00f3cz pracy dydaktyczno-wychowawczej siostry haftowa\u0142y szaty liturgiczne, wyrabia\u0142y sztuczne kwiaty, prowadzi\u0142y kursy kroju i szycia oraz \u201etani\u0105 kuchni\u0119 ludow\u0105\u201d, a tak\u017ce opiekowa\u0142y si\u0119 chorymi i biednymi. Wszystkie uzyskane lub zarobione pieni\u0105dze przeznacza\u0142y na rozw\u00f3j dzia\u0142alno\u015bci. W czasie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142y wi\u0119\u017aniom, partyzantom, wysiedlonym, repatriantom, chorym i rannym. W szczeg\u00f3lny spos\u00f3b zas\u0142u\u017cy\u0142y si\u0119 ich miejscowe prze\u0142o\u017cone: siostra Weronika Michalik (do 1938 r.) i siostra Joachima Konicka (od 1938 r.), kt\u00f3re w niezwykle ci\u0119\u017ckich warunkach potrafi\u0142y zorganizowa\u0107 prac\u0119 skromnej, bo ledwie kilkuosobowej grupy si\u00f3str. Po II wojnie \u015bwiatowej J\u00f3zefitki prowadzi\u0142y nadal \u201eochronk\u0119\u201d Towarzystwa \u015bw. Wincentego \u00e0 Paulo przy ul. Piusa XI (p\u00f3\u017aniej ul. K. Marksa) do upa\u0144stwowienia plac\u00f3wki w 1961 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142y odsuni\u0119te od pracy z dzie\u0107mi. Zamieszka\u0142y w\u00f3wczas na plebanii parafii \u015bw. Mateusza i zaj\u0119\u0142y si\u0119 pracami na rzecz tej parafii. Po zmianach ustrojowych na poczatku lat 90. XX w. prowadzi\u0142y katechez\u0119 w szko\u0142ach podstawowych i ogniskach przedszkolnych, a ponadto nadal dekorowa\u0142y o\u0142tarze, prowadzi\u0142y kancelari\u0119 i kuchni\u0119 na plebanii, organizowa\u0142y udzia\u0142 dzieci w uroczysto\u015bciach ko\u015bcielnych, uczestniczy\u0142y w oazach i pielgrzymkach. Ostatni\u0105 ich siedzib\u0105 by\u0142 Dom Zakonny przy ul. B\u0142. Ks. Romana Sitki. W 2009 r. wyjecha\u0142y z Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JUMP PLANET,<\/strong>\u00a0nowoczesny park trampolinowy w du\u017cym pawilonie w Mielcu przy ul. \u017begoty 7b. Jest to jedna z pierwszych tego typu plac\u00f3wek w Polsce. Oferuje klientom szerok\u0105 gam\u0119 mo\u017cliwo\u015bci aktywnego sp\u0119dzenia wolnego czasu. W zestawie urz\u0105dze\u0144 do \u0107wicze\u0144 i zabawy znajduj\u0105 si\u0119 m.in.: trampoliny konwencjonalne i sko\u015bne, trampolina sportowa Eurotramp, 02 Airbag, Ninja Warrior, wielopoziomowe skrzynie do zeskok\u00f3w, kosze do wsad\u00f3w (na wz\u00f3r as\u00f3w w meczach koszyk\u00f3wki), strefa akrobatyki i strefa Kids z du\u017cym dmucha\u0144cem. Jej uroczyste otwarcie nast\u0105pi\u0142o 25 IX 2021 r. Pierwszym managerem kieruj\u0105cym dzia\u0142alno\u015bci\u0105 Jump Planet w Mielcu jest Natalia Nowosielska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JUN FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 16 IX 1880 r. w Ustrzykach Dolnych. Absolwent c.k. Gimnazjum w Sanoku. Egzamin dojrza\u0142o\u015bci (z odznaczeniem) zda\u0142 w 1901 r. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 zdolno\u015bciami w nauce j\u0119zyk\u00f3w obcych. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w uzyska\u0142 kwalifikacje nauczyciela filologii klasycznej. W 1905 r. zosta\u0142 zatrudniony w c.k. Gimnazjum w Wadowicach. Od 15 II 1909 r. do VI 1911 r. pracowa\u0142 w c.k. Gimnazjum w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyk\u00f3w: polskiego, \u0142aci\u0144skiego, greckiego i niemieckiego. Od 1 IX 1911 r. uczy\u0142 w c.k. Gimnazjum w Stanis\u0142awowie j\u0119zyk\u00f3w: \u0142aci\u0144skiego, greckiego i polskiego. W czasie I wojny \u015bwiatowej zosta\u0142 przeniesiony do sanockiego gimnazjum i wtedy te\u017c (19 VI 1917 r.) otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora. Ponadto zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony austriackim Krzy\u017cem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszy Pa\u0144stwowych. W 2018 r. powr\u00f3ci\u0142 do Stanis\u0142awowa i pracowa\u0142 w polskim ju\u017c I Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. Mieczys\u0142awa Romanowskiego. R\u00f3wnocze\u015bnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Prywatnego Gimnazjum \u017be\u0144skiego im. E. Orzeszkowej w Stanis\u0142awowie. (W roku szkolnym 1927\/1928 pracowa\u0142 wy\u0142\u0105cznie w tej szkole.) Od roku szkolnego 1928\/1929 powr\u00f3ci\u0142 do Gimnazjum im. M. Romanowskiego. 15 VII 1929 r. powierzono mu funkcj\u0119 tymczasowego kierownika Gimnazjum, a 27 XI 1930 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do wrze\u015bnia 1939 r. W ramach planowej akcji likwidacji polskiej inteligencji, zosta\u0142 zamordowany wraz z innymi nauczycielami przez Niemc\u00f3w w nocy z 14 na 15 VIII 1941 r. w Czarnym Lesie ko\u0142o Pawe\u0142cza.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eJUNAK-2\u201d, LWD \u201eJUNAK-2\u201d<\/strong>, dwuosobowy samolot szkolno-treningowy produkowany w WSK Mielec w latach 1949-1951 wed\u0142ug opracowania LWD i konstrukcji Tadeusza So\u0142tyka. Wykonano 3 egzemplarze. Jego podstawowe dane to: moc startowa\/ci\u0105g \u2013 160 KM, masa startowa \u2013 1088 kg, masa u\u017cyteczna \u2013 342 kg. Pierwszy lot samolotu wykonanego w Mielcu odby\u0142 si\u0119 12 VII 1949 r., a pilotami byli w\u00f3wczas Mieczys\u0142aw Mi\u0142osz i Mieczys\u0142aw Zieli\u0144ski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JUNG LESZEK<\/strong>, urodzony 28 I 1946 r. we Wroc\u0142awiu, syn Juliana i Stanis\u0142awy ze Szmigielskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1964 r. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142 (z wyr\u00f3\u017cnieniem) Wydzia\u0142 Cybernetyki w Wojskowej Akademii Technicznej (WAT) im. Jaros\u0142awa D\u0105browskiego z wyr\u00f3\u017cnieniem, tytu\u0142em magistra in\u017cyniera (w dziedzinie informatyki) i stopniem podporucznika. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w zosta\u0142 pracownikiem naukowo-dydaktycznym na Wydziale Cybernetyki w WAT. Zajmowa\u0142 kolejno stanowiska (funkcje): starszego asystenta, adiunkta, zast\u0119pcy Szefa Katedry Programowania Komputer\u00f3w i docenta. Uzyska\u0142 doktorat w dziedzinie informatyki \u2013 grafiki komputerowej (1975) oraz habilitacj\u0119 w dziedzinie informatyki \u2013 in\u017cynierii oprogramowania system\u00f3w informatycznych (1987). Otrzyma\u0142 szereg awans\u00f3w wojskowych do stopnia pu\u0142kownika w\u0142\u0105cznie. W 1989 r. przeszed\u0142 do pracy poza wojskiem, w innych uczelniach wy\u017cszych na terenie Warszawy. W 1995 r. powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Katedry Informatyki w Prywatnej Wy\u017cszej Szkole Businessu i Administracji (PWSBiA), a w 1999 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Wydzia\u0142 Nauk Komputerowych w tej\u017ce uczelni i zosta\u0142 mianowany dziekanem tego wydzia\u0142u. W 2001 r. przeszed\u0142 do Wy\u017cszej Szko\u0142y Handlu i Finans\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych (WSHiFM), za\u0142o\u017cy\u0142 Wydzia\u0142 Informatyki Gospodarczej i otrzyma\u0142 mianowanie na stanowisko dziekana tego wydzia\u0142u. Owocami jego d\u0142ugoletnich prac naukowo-badawczych by\u0142o m.in. 5 zrealizowanych i wdro\u017conych w wojsku projekt\u00f3w badawczych, prace badawcze finansowane przez Instytut Podstaw Informatyki PAN i liczne prace badawcze w uczelniach, kt\u00f3rych by\u0142 lub jest pracownikiem. Napisa\u0142 i opublikowa\u0142 m.in. 15 podr\u0119cznik\u00f3w dla student\u00f3w, 47 artyku\u0142\u00f3w i publikacji instytutowych, a ostatnio przygotowuje 3 kolejne podr\u0119czniki dla student\u00f3w. Ponadto pe\u0142ni\u0142 i pe\u0142ni nast\u0119puj\u0105ce funkcje: cz\u0142onek senatu (ostatnio w WSHiFM), cz\u0142onek Rad Naukowych wydzia\u0142\u00f3w (w kilku uczelniach warszawskich) oraz kierownik zespo\u0142\u00f3w opracowuj\u0105cych projekty studi\u00f3w dla uczelni warszawskich: WAT, PWSBiA, WSHiFM, WSE I, WSE i WSHiP. By\u0142 dziekanem Wydzia\u0142u Ekonomicznego ALMAMER Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Warszawie, a nast\u0119pnie wyk\u0142adowc\u0105 i dziekanem Wydzia\u0142u Informatyki Akademii Finans\u00f3w i Biznesu VISTULA w Warszawie. Ostatnia wa\u017cniejsza publikacja to podr\u0119cznik akademicki pt.\u00a0Podstawy projektowania aplikacji internetowych w technologii ASP.NET<\/em> (Warszawa 2007).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JUNIKIEWICZ RUDOLF KAROL<\/strong>, urodzony 2 IX 1909 r. w Ksi\u0119\u017cym Mo\u015bcie (obecnie Ukraina), syn W\u0142adys\u0142awa i Julii z domu Kuszyk. Absolwent Pa\u0144stwowego Seminarium Nauczycielskiego we Lwowie. Jako nauczyciel pracowa\u0142 od 1930 r. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. w stopniu podporucznika, a nast\u0119pnie zosta\u0142 internowany na W\u0119grzech. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do kraju i podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w powiecie tarnobrzeskim. W latach 1952-1957 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Wydzia\u0142u O\u015bwiaty Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. W 1957 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko przewodnicz\u0105cego PPRN w Mielcu i obejmowa\u0142 je do 1971 r. Inicjowa\u0142 wiele przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 inwestycyjnych na terenie powiatu mieleckiego. Patronowa\u0142 czynom spo\u0142ecznym (\u00f3wcze\u015bnie najcz\u0119stsze i najbardziej efektywne formy organizowania inwestycji na terenach wiejskich), w rezultacie kt\u00f3rych m.in. zelektryfikowano powiat mielecki, wykonano wiele dr\u00f3g o twardej nawierzchni oraz wybudowano kilkadziesi\u0105t budynk\u00f3w szkolnych. W 1971 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Odznaczony wieloma odznaczeniami pa\u0144stwowymi i resortowymi, m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem 10-lecia i Medalem 30-lecia Polski Ludowej. W 1979 r. wpisany do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca. Zmar\u0142 9 I 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JUNKERS -52 (Ju-52)<\/strong> \u2013 samolot niemiecki, 3-silnikowy dolnop\u0142at bombowo-transportowy z 4-osobow\u0105 za\u0142og\u0105, wed\u0142ug konstrukcji Hugo Junkersa, produkowany w za\u0142o\u017conych przez niego zak\u0142adach. Nap\u0119d samolotu stanowi\u0142y silniki gwiazdowe o mocy 660 lub 725 KM. Uzbrojony by\u0142 w 2 ruchome karabiny maszynowe (7,9 mm) oraz bomby o \u0142\u0105cznej wadze 1500 kg. Posiada\u0142: rozpi\u0119to\u015b\u0107 skrzyde\u0142 \u2013 29,25 m, d\u0142ugo\u015b\u0107 \u2013 18,9 m, wysoko\u015b\u0107 \u2013 5,5 m, mas\u0119 w\u0142asn\u0105 \u2013 5720-6500 kg i mas\u0119 ca\u0142kowit\u0105 \u2013 9500-10500 kg. Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna wynosi\u0142a 277 km\/h, pu\u0142ap \u2013 5900 m, a zasi\u0119g – 1000-1280 km. Opr\u00f3cz wersji bombowej wykonywano wersje: desantow\u0105, pasa\u017cersk\u0105 i sanitarn\u0105. Stanowi\u0142 wyposa\u017cenie Luftwaffe w czasie II wojny \u015bwiatowej. W latach 1940-1944 w Flugzeugwerk Mielec przeprowadzono remonty oko\u0142o 40 samolot\u00f3w tego typu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JURAS ALEKSANDER<\/strong>, urodzony 25 II 1939 r. w Dulczy Ma\u0142ej, syn Stanis\u0142awa i Anny z domu Kulig. Nauk\u0119 szkoln\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Niemczech w wieku 5 lat. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce nr 26 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1955 r. Studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1961 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechaniki. W latach 1961-1991 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowiskach: kontroler, konstruktor, kierownik sekcji konstrukcyjnej oraz kierownik sekcji technologicznej, monta\u017cu i hamowni silnika. Po przyj\u0119ciu przez WSK produkcji silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych na licencji firmy Leyland aktywnie uczestniczy\u0142 w pracach przygotowania technicznego produkcji. Dwukrotnie wyje\u017cd\u017ca\u0142 do Anglii w celach szkoleniowych. Zainteresowania badawcze skupi\u0142 na zagadnieniach kontrolnych pr\u00f3b produkcyjnych hamowania. By\u0142 autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem wielu wniosk\u00f3w racjonalizatorskich oraz dokumentacji urz\u0105dze\u0144, kt\u00f3rych zastosowanie przynios\u0142o znaczne oszcz\u0119dno\u015bci dla WSK. M.in. opracowa\u0142 dokumentacj\u0119 konstrukcyjn\u0105 \u017curawia wolnostoj\u0105cego Q=500 kG, doprowadzi\u0142 do technologicznego przygotowania stanowiska pr\u00f3b spalinowego zespo\u0142u nap\u0119dowego oraz opracowa\u0142 zmian\u0119 konstrukcyjn\u0105 zawieszenia pr\u0105dnicy. Posiada\u0142 specjalizacj\u0119 zawodow\u0105 I stopnia. Wpisany zosta\u0142 na list\u0119 \u201eRacjonalizator\u00f3w Milioner\u00f3w\u201d. Nale\u017ca\u0142 do Klubu Techniki i Racjonalizacji oraz Oddzia\u0142u Rejonowego Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Mechanik\u00f3w Polskich przy WSK Mielec. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eRacjonalizatora Produkcji\u201d. Zmar\u0142 26 V 1996 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JURAS-STRZELECKA ZOFIA MARIA (z domu JURAS)<\/strong>, urodzona 25 III 1941 r. w Dulczy Ma\u0142ej, powiat d\u0119bicki (po wojnie mielecki), c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Anny z domu Kulig. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142a do harcerstwa. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO im. S. Konarskiego), matur\u0119 zda\u0142a w 1958 r. Studiowa\u0142a stomatologi\u0119 na Akademii Medycznej w Krakowie i w 1965 r. uzyska\u0142a dyplom lekarza stomatologa. Korzysta\u0142a ze stypendium fundowanego przez Wydzia\u0142 Zdrowia PPRN w Kolbuszowej i przez ten urz\u0105d w 1965 r. zosta\u0142a skierowana do pracy w Wiejskim O\u015brodku Zdrowia w Niwiskach. Po trzech latach przenios\u0142a si\u0119 do Przychodni Kolejowej w Mielcu i w niej przyjmowa\u0142a pacjent\u00f3w do 1975 r. W latach 1975-1999 pracowa\u0142a w Przychodni Zdrowia ZLEP (kr\u00f3tko) i Szpitalu Rejonowym w Mielcu, m.in. przy Oddziale Chirurgicznym, w Pogotowiu Ratunkowym i w Poradni Chirurgii Stomatologicznej (w Przychodni Zdrowia nr 4 przy ul. \u017beromskiego). Jako jedna z dw\u00f3ch pierwszych mieleckich stomatolog\u00f3w (drugim by\u0142 Stanis\u0142aw Kostecki) uzyska\u0142a specjalizacj\u0119 I stopnia (1975 r.) i II stopnia (1978 r.) z zakresu chirurgii stomatologicznej. By\u0142a organizatork\u0105 wspomnianej Poradni Chirurgii Stomatologicznej \u2013 pierwszej na terenie miasta. W 1999 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Od 1990 r. prowadzi prywatny gabinet stomatologiczny. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JURASZ EDWARD<\/strong>, urodzony 17 III 1919 r. w Przec\u0142awiu, powiat mielecki, syn Wojciecha i Anny z domu Midura. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Majstr\u00f3w Budowlanych we Lwowie (1939) oraz Pa\u0144stwowe Liceum Budowlane we Wroc\u0142awiu (technik budowlany, 1948). Ponadto w 1951 r. uzyska\u0142 uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi i sporz\u0105dzania projekt\u00f3w, wydane przez Ministerstwo Budownictwa Miast i Osiedli, a tak\u017ce przyznano mu tytu\u0142 budowniczego. W latach 1942-1947 prowadzi\u0142 budow\u0119 cegielni w Rzemieniu i m\u0142yna w Brze\u017anicy. Od 1947 r. pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym Zak\u0142adzie Zdrojowym w Busku Zdroju na stanowisku kierownika sekcji budowlanej, a ponadto (na p\u00f3\u0142 etatu) w biurze projekt\u00f3w w Kielcach. W tym czasie by\u0142 m.in. wsp\u00f3\u0142autorem projektu nadbudowy skrzyde\u0142 g\u0142\u00f3wnego budynku uzdrowiskowego w Busku Zdroju. W latach 1955-1980 pracowa\u0142 w Rzeszowskim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Przemys\u0142owego w Rzeszowie i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Grupy Bud\u00f3w \u00a0Mielcu, a w 1977 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Zarz\u0105du Bud\u00f3w RPBP w Mielcu. Pod jego kierownictwem wzniesiono w Mielcu i okolicznych miejscowo\u015bciach wiele obiekt\u00f3w przemys\u0142owych, sportowych i budownictwa og\u00f3lnego, m.in.: ciep\u0142owni\u0119 WSK Mielec i jej rozbudow\u0119, 11 hal przemys\u0142owych z us\u0142ugowcami i obiektami pomocniczymi, hangar na lotnisku, trybuny na stadionie g\u0142\u00f3wnym Stali Mielec (lata 70. XX w.), hal\u0119 sportow\u0105 z basenami, silosy zbo\u017cowe w Chorzelowie, osiedle mieszkaniowe przy \u201eSTOMILU\u201d w D\u0119bicy, a tak\u017ce rozbudow\u0119 Zak\u0142adu Farb i Lakier\u00f3w w D\u0119bicy oraz Zak\u0142adu Chemicznego w Pustkowie. R\u00f3wnocze\u015bnie w godzinach pozas\u0142u\u017cbowych wykonywa\u0142 inne prace, m.in. projektowa\u0142 indywidualne budynki mieszkalne oraz kierowa\u0142 budow\u0105 ko\u015bcio\u0142a Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu, a ponadto we wsp\u00f3\u0142pracy z projektantem tego ko\u015bcio\u0142a wykona\u0142 szereg opracowa\u0144 w zakresie rozwi\u0105za\u0144 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w architektonicznych i konstrukcyjnych. By\u0142 autorem oko\u0142o 50 wniosk\u00f3w racjonalizatorskich, kt\u00f3rych realizacja przynios\u0142a du\u017ce korzy\u015bci w budowanych obiektach. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa i Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych\u201d. Zmar\u0142 14 X 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JURASZ WOJCIECH<\/strong>, urodzony 10 VII 1952 r. w Busku Zdroju, syn Edwarda i W\u0142odzimiery z domu Niepo\u0144. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1972 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej i w 1978 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera architekta. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1978 r. w Wojew\u00f3dzkim Biurze Planowania Przestrzennego w Rzeszowie \u2013 Zesp\u00f3\u0142 Projektowy w Mielcu. W 1980 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Wydzia\u0142u Architektury i Nadzoru Budowlanego Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. Do Zespo\u0142u Projektowego WBPP powr\u00f3ci\u0142 w 1987 r. W 1991 r. za\u0142o\u017cy\u0142 z bratem Jerzym w\u0142asn\u0105 firm\u0119 \u201eBiuro Projektowe i Obs\u0142ugi Inwestycji Budownictwa W.J.JURASZ SC\u201d w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 (od 1986 r.) do Stowarzyszenia Architekt\u00f3w Polskich (SARP) Oddzia\u0142 w Rzeszowie. By\u0142 wsp\u00f3\u0142projektantem m.in.\u00a0Planu szczeg\u00f3\u0142owego zagospodarowania przestrzennego \u015ar\u00f3dmie\u015bcia Mielca, Planu og\u00f3lnego zagospodarowania miasta Mielca, Planu og\u00f3lnego zagospodarowania gminy Kolbuszowa, Planu og\u00f3lnego zagospodarowania gminy Borowa i Planu og\u00f3lnego zagospodarowania gminy Niwiska<\/em>. Jako samodzielny architekt i wsp\u00f3\u0142prowadz\u0105cy BPOIB „W.J.Jurasz” zrealizowa\u0142 szereg projekt\u00f3w obiekt\u00f3w wa\u017cnych dla Mielca i jego okolic. *Obiekty sakralne: ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Matki Bo\u017cej Wspomo\u017cenia Wiernych w Rydzowie (1982-1985), ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. \u015bw. Marka Ewangelisty w Mielcu – Rzochowie (1994-1996), ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Opatrzno\u015bci Bo\u017cej w Woli Mieleckiej (2009-2011). *Obiekty w ramach budowy i rozbudowy SSE EURO-PARK MIELEC: budynek administracyjny Agencji Rozwoju Przemys\u0142u S.A. w Warszawie Oddzia\u0142 w Mielcu (1995), Zak\u0142ady Produkcyjne I i II Kirchhoff Polska Sp. z o.o. (1998-2017), Plac\u00f3wka pr\u00f3b startowych dla helikopter\u00f3w Black Hawk i hangar lotniczy H21A Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych\/Sikorsky Company (2009-2010). *Inne obiekty u\u017cyteczno\u015bci publicznej: budynek Nadle\u015bnictwa Tuszyma w Tuszymie (1994-1995), budynek Szko\u0142y Podstawowej nr 11 w Mielcu – Smoczce (1996), modernizacja placu Armii Krajowej w Mielcu (1997), budynek Regionalnego Centrum Transferu Nowoczesnych Technologii Wytwarzania w Mielcu (w strukturze Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli) – (2009-2010), budynek Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego i Zespo\u0142u Poradni Lekarskich w Mielcu (2012-2013). Specjalizowa\u0142 si\u0119 te\u017c w projektowaniu budynk\u00f3w jednorodzinnych. Zmar\u0142 9 IX 2021 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JURCZAK ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 17 VIII 1922 r. w \u0141\u0119\u017canach ko\u0142o Krosna. Do wybuchu II wojny \u015bwiatowej ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum w Kro\u015bnie. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w niemieckiej firmie Beskiden Erdol Gewinnungs Ges jako pomocnik wiertacza. Po zako\u0144czeniu wojny powo\u0142any zosta\u0142 do s\u0142u\u017cby wojskowej i dos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 w niej stopnia podporucznika. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby wojskowej zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do pracy w firmie prowadz\u0105cej poszukiwanie ropy naftowej. W 1948 r. uzyska\u0142 matur\u0119, a w roku 1952 \u2013 dyplom technika naftowca w Technikum Naftowym w Kro\u015bnie. W latach 1952-1959 pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Kopalnictwa Naftowego w Ustrzykach Dolnych na nast\u0119puj\u0105cych stanowiskach: szef produkcji, naczelny in\u017cynier i dyrektor Zak\u0142adu. W 1960 r. przeniesiony zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo na stanowisko dyrektora nowo utworzonego Zak\u0142adu G\u00f3rnictwa Nafty i Gazu w Mielcu. Doprowadzi\u0142 do wybudowania i zagospodarowania nowych kopal\u0144 naftowych w Partyni ko\u0142o Radomy\u015bla Wielkiego, Rybakach (wojew\u00f3dztwo zielonog\u00f3rskie), Grobli (woj. krakowskie) i P\u0142awowicach (woj. kieleckie). Dzi\u0119ki jego zabiegom wybudowany zosta\u0142 biurowiec z zapleczem przy ul. S. \u017beromskiego (aktualnie siedziba Urz\u0119du Miejskiego) i blok mieszkalny dla pracownik\u00f3w przy ul. F. Dzier\u017cy\u0144skiego (aktualnie ul. S. S\u0119kowskiego). Pod jego kierownictwem PKN w Mielcu kilkakrotnie zdobywa\u0142o I miejsce we wsp\u00f3\u0142zawodnictwie przedsi\u0119biorstw g\u00f3rnictwa naftowego i otrzymywa\u0142o Sztandar Przechodni Ministra G\u00f3rnictwa i Energetyki oraz Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Zwi\u0105zku Zawodowego G\u00f3rnik\u00f3w. W 1967 r. mianowany zosta\u0142 dyrektorem Przedsi\u0119biorstwa Budownictwa Naftowego \u201eNaftomonta\u017c\u201d w Kro\u015bnie, a w 1981 r. przeszed\u0142 na rent\u0119 inwalidzk\u0105 z powodu z\u0142ego stanu zdrowia. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Oficerskim OOP i Krzy\u017cem Kawalerskim OOP oraz odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla G\u00f3rnictwa Naftowego i Gazownictwa\u201d. Zmar\u0142 25 X 1988 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Miejscu Piastowym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JUREK JAKUB JANUSZ<\/strong>, urodzony 24 IV 1984 r. w Mielcu, syn Janusza i Anny z domu Szot. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 2003 r. Od lat szkolnych jego pasj\u0105 by\u0142 taniec, a zw\u0142aszcza ludowy. W latach 1995-2003 ta\u0144czy\u0142 w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d przy Mieleckim O\u015brodku Kultury, a nast\u0119pnie Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu. W latach 2003-2012 intensywnie studiowa\u0142. Uko\u0144czy\u0142 kolejno: kurs instruktora rekreacji (specjalno\u015b\u0107 \u2013 fitness) w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie w 2005 r., studia licencjackie w Wy\u017cszej Szkole informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (kierunek \u2013 turystyka i rekreacja, specjalno\u015b\u0107 \u2013 hotelarstwo i gastronomia) w 2006 r., studia na kierunku turystyka i rekreacja (specjalno\u015b\u0107 \u2013 zarz\u0105dzanie w turystyce) w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie z tytu\u0142em magistra w 2008 r., podyplomowe studia choreograficzne \u201eProwadzenie Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych\u201d (specjalizacja \u2013 taniec polski) na Uniwersytecie Rzeszowskim w 2008 r., kwalifikacyjny kurs pedagogiczny w Samorz\u0105dowym Centrum Edukacji w Tarnowie w 2011 r.\u00a0 oraz studia podyplomowe w zakresie edukacji wczesnoszkolnej z wychowaniem przedszkolnym na Wydziale Zamiejscowym Nauk o Spo\u0142ecze\u0144stwie w Stalowej Woli Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Paw\u0142a II w Lublinie. W czasie tych studi\u00f3w (2003-2012) ta\u0144czy\u0142 w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eKarpaty\u201d w Rzeszowie. R\u00f3wnocze\u015bnie od 2009 r. pracowa\u0142 jako: choreograf Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eLubenka\u201d w Lubeni (2009-2012), instruktor ta\u0144ca w Miejskim Centrum Kultury w Przec\u0142awiu (2010-2012), prowadz\u0105cy zaj\u0119cia artystyczne \u2013 taniec polski w Gimnazjum nr 2 w Mielcu (2010-2016), asystent choreografa Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d SCK w Mielcu (2011-2016), instruktor ta\u0144ca w Samorz\u0105dowym Domu Kultury w Tuszymie (2011-2019), choreograf Stowarzyszenia Senior\u00f3w ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d (2014-2020), instruktor ta\u0144ca w Gminnym O\u015brodku Kultury w Borowej (2013-2020), prowadz\u0105cy zaj\u0119cia taneczne oraz aerobiku z cz\u0142onkami Mieleckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku (2016-2020), prowadz\u0105cy zaj\u0119cia taneczne w\u00a0 Szkole Podstawowej w Borowej (2014-2019) oraz instruktor ta\u0144ca w Centrum Kultury i Promocji w \u017byrakowie (2017-2019). Od IX 2020 choreograf Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201ePomorze\u201d w Che\u0142mi\u0144skim Domu Kultury; od X 2020 nauczyciel ta\u0144ca w Katolickich Palloty\u0144skich Szko\u0142ach w Che\u0142mnie (Szko\u0142a Podstawowa i Liceum); od II 2021 Prezes Stowarzyszenia Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201ePomorze\u201d. Jako tancerz i choreograf wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w liczne sukcesy krajowe i mi\u0119dzynarodowe wymienionych zespo\u0142\u00f3w pie\u015bni i ta\u0144ca. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. odznak\u0105 honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JUREK STANIS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 12 III 1938 r. w \u0141\u0119kach Dolnych, syn Leona i Marii z domu Sok. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Pil\u017anie, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1956 r. Studia teologiczne odby\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie i 24 VI 1962 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w Por\u0105bce Uszewskiej (1962-1966), Parafii \u015bw. Miko\u0142aja w Bochni (1966-1971) i Parafii \u015bw. Jakuba w Brzesku (1971-1980). W 1980 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem Parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu. Przyczyni\u0142 si\u0119 do wprowadzenia Wieczystej Adoracji Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu (1985), powstania i rozwoju parafialnych oddzia\u0142\u00f3w lub k\u00f3\u0142 katolickich organizacji spo\u0142ecznych, m.in. Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, Akcji Katolickiej, Katolickiego Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy, Stra\u017cy Honorowej Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa i Rycerstwa Niepokalanej. Doprowadzi\u0142 do gruntownego odnowienia zabytkowego ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza i pozosta\u0142ych budynk\u00f3w parafialnych oraz ich otoczenia, a tak\u017ce wybudowania kaplicy Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Wojs\u0142awiu oraz odnowienia ko\u015bcio\u0142a pomocniczego \u015bw. Marka nad Wis\u0142ok\u0105. W latach 1986-1996 (2 kadencje) pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dziekana dekanatu Mielec P\u00f3\u0142noc. W 2002 r. nadano mu godno\u015b\u0107 pra\u0142ata honorowego Ojca \u015aw. Prowadzi katechez\u0119 w Szkole Podstawowej Nr 2 im. T. Ko\u015bciuszki i przygotowuje dzieci z klas drugich do przyj\u0119cia sakramentu Pierwszej Komunii \u015awi\u0119tej. Jest kapelanem TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu. W pierwszej edycji Plebiscytu \u201eCz\u0142owiek Roku 1996 w Mielcu\u201d, organizowanego w 1997 r. przez Tygodnik Regionalny \u201eKorso\u201d, otrzyma\u0142 zdecydowanie najwi\u0119cej g\u0142os\u00f3w od mieszka\u0144c\u00f3w Mielca i okolic. Z dniem 15 VIII 2008 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Pozosta\u0142 w parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu jako penitencjarz. W 2009 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eZas\u0142u\u017conego dla NSZZ Solidarno\u015b\u0107\u201d. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i\u00a0 Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 „Za Opiek\u0119 nad Zabytkami”, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza TPD, Honorow\u0105 Odznak\u0105 Sybiraka, Medalem 100-lecia Odzyskania przez Polsk\u0119 Niepodleg\u0142o\u015bci, Miniatur\u0105 Krzy\u017ca Katy\u0144skiego, Odznak\u0105 „Za Dzia\u0142alno\u015b\u0107 Spo\u0142ecznie Odpowiedzialn\u0105 w \u015arodowisku Niepe\u0142nosprawnych” i Odznak\u0105 „Za Zas\u0142ugi dla Sokolstwa Regionu Mieleckiego”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JUSZCZYK JAKUB,<\/strong>\u00a0urodzony 24 VII 1897 r. w \u017begocinie ko\u0142o Bochni, syn Jana i Katarzyny z Bobowskich. Od najm\u0142odszych lat zajmowa\u0142 si\u0119 rze\u017abieniem w drewnie i wykazywa\u0142 w tej dziedzinie spory talent. Zawodu rze\u017abiarskiego uczy\u0142 si\u0119 w Bochni w pracowni Wojciecha Samka, a nast\u0119pnie w pracowni M. Sw\u00f3\u0142a w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie uczy\u0142 si\u0119 w wieczorowej Szkole Przemys\u0142owej Uzupe\u0142niaj\u0105cej w Mielcu. By\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Mielcu. Pierwsze prace sygnowa\u0142 pseudonimem \u201eFidiasz\u201d. Po wybuchu I wojny \u015bwiatowej zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w Polskich i w 10 kompanii \u201eboche\u0144skiej\u201d 2 pu\u0142ku piechoty walczy\u0142 w Karpatach Wschodnich. W walkach nad rzek\u0105 Prut zosta\u0142 ranny. Po zaleczeniu ran zosta\u0142 skierowany do I Korpusu Uzupe\u0142niaj\u0105cego Legion\u00f3w i pracowa\u0142 jako rysownik. Po kolejnych zmianach przeniesiono go do archiwum legionowego przy Naczelnym Komitecie Narodowym w Krakowie. Dzi\u0119ki pomocy prof. Jerzego Mycielskiego, kt\u00f3ry dostrzeg\u0142 w m\u0142odzie\u0144cu nieprzeci\u0119tny talent, podj\u0105\u0142 studia rze\u017abiarskie na Akademii Sztuk Plastycznych w Krakowie. W listopadzie 1918 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Wojska Polskiego i po weryfikacji do stopnia chor\u0105\u017cego otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do 10 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w w Mi\u0144sku Mazowieckim. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej. R\u00f3wnocze\u015bnie w wolnych chwilach rze\u017abi\u0142 i wystawia\u0142 swoje prace na pierwszych wystawach w niepodleg\u0142ej Polsce, m.in. w \u201eZach\u0119cie\u201d. W 1922 r. zako\u0144czy\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i zosta\u0142 zatrudniony w szkole artystyczno-rze\u017abiarskiej w Klewaniu na Wo\u0142yniu, ale tamtejszy klimat \u017ale wp\u0142yn\u0105\u0142 na jego zdrowie, wi\u0119c przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Witaszyc na Wielkopolsce, gdzie Bni\u0144scy urz\u0105dzili mu pracowni\u0119. W 1925 r. otrzyma\u0142 I nagrod\u0119 za prac\u0119 \u201eKrzyk bojowy\u201d na wystawie Polskiej Akademii Nauk. W okresie mi\u0119dzywojennym stworzy\u0142 szereg monumentalnych kompozycji rze\u017abiarskich o tre\u015bciach patriotycznych, m.in. \u017bninie, Bia\u0142ymstoku i Zamo\u015bciu, gdzie mieszka\u0142 w latach 1933-1938. (Wszystkie te dzie\u0142a zosta\u0142y zniszczone w czasie II wojny \u015bwiatowej.) Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie obronnej we wrze\u015bniu 1939 r. Zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Niemc\u00f3w do niewoli, ale w szcz\u0119\u015bliwych okoliczno\u015bciach uda\u0142o mu si\u0119 uciec. Powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnej \u017begociny i prze\u017cy\u0142 okupacj\u0119 hitlerowsk\u0105, wykonuj\u0105c prace dla tamtejszej parafii i sporadycznie dla indywidualnych zleceniodawc\u00f3w. Zmar\u0142 14 IV 1945 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w \u017begocinie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"JUWA JACEK,<\/strong> urodzony 20 IV 1972 r. w Mielcu, syn Mariana i J\u00f3zefy z domu Zawisza. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1992 r. W 2009 r. uko\u0144czy\u0142 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Policji w Szczytnie, a w 2011 r. \u2013 studia w Wy\u017cszej Szkole Prawa i Administracji w Przemy\u015blu (kierunek: bezpiecze\u0144stwo wewn\u0119trzne), uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra. Od II 1998 r. pracuje w Policji, pocz\u0105tkowo w Oddzia\u0142ach Prewencji Komendy Wojew\u00f3dzkiej Policji w Rzeszowie (1998-1999), a nast\u0119pnie jako: policjant Referatu Patrolowo-Interwencyjnego (1999-2000), dzielnicowy Rewiru Dzielnicowych KPP Mielec (2000-2006), kierownik Rewiru Dzielnicowych KPP Mielec (2006-2011), zast\u0119pca naczelnika Wydzia\u0142u Prewencji KPP Mielec (2011-2012), naczelnik Wydzia\u0142u do Walki z Przest\u0119pczo\u015bci\u0105 Przeciwko Mieniu KPP Mielec (2012-2013), naczelnik Wydzia\u0142u Dochodzeniowo-\u015aledczego KPP Mielec (2013-2016). W czerwcu 2016 r. zosta\u0142 mianowany Komendantem Powiatowym Policji w Mielcu w stopiu nadkomisarza. W czasie pracy zawodowej uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych, m.in. z zakresu taktyki i techniki interwencji oraz dla rzecznik\u00f3w dyscyplinarnych. Wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniany nagrodami Komendanta Wojew\u00f3dzkiego Policji i Komendanta G\u0142\u00f3wnego Policji. Uzyska\u0142 uprawnienia trenera pi\u0142ki no\u017cnej UEFA B i prowadzi\u0142 zaj\u0119cia w Akademii Pi\u0142karskiej \u201ePi\u0142karskie Nadzieje\u201d w Mielcu. W styczniu 2022 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta wojew\u00f3dzkiego Policji w Rzeszowie. Posiada stopie\u0144 inspektora.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

JUWENILIA<\/strong>, coroczny cykl imprez dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy organizowanych (lub koordynowanych) przez Samorz\u0105dowe Centrum Kultury w Mielcu w maju i czerwcu. Nazw\u0119 \u201eJuwenilia\u201d nadano w 1998 r. (Wcze\u015bniej majowo-czerwcowe imprezy nazywano \u201eDniami M\u0142odo\u015bci\u201d.) S\u0105 to najcz\u0119\u015bciej koncerty, spektakle teatralne, przegl\u0105dy zespo\u0142\u00f3w, wystawy i konkursy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

J. W. INDUSTRIES Sp. z o.o.<\/strong>, firma utworzona przez J. W. Construction \u2013 sp\u00f3\u0142k\u0119 z siedzib\u0105 w Teresinie ko\u0142o Warszawy. Zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 w SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 29 X 1996 r., a produkcj\u0119 rozpocz\u0119\u0142a w czerwcu 1997 r. Produkuje wyroby dla potrzeb budownictwa. G\u0142\u00f3wne produkty to: modu\u0142y kompletnie wyko\u0144czone w konstrukcji drewnianej z przeznaczeniem na budownictwo mieszkaniowe, hotele, zaplecza bud\u00f3w i inne obiekty, elementy wyposa\u017cenia mieszka\u0144, elementy dekoracyjne i elementy stolarki budowlanej. Jej siedziba znajduje si\u0119 w hali produkcyjnej H-10 w centralnej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: Mielec, ul. Wojska Polskiego 3.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

JAB\u0141O\u0143SKA BARBARA ALICJA (z domu DUSZKIEWICZ), urodzona 23 VI 1986 r. w Kolbuszowej, c\u00f3rka Micha\u0142a i Marii z domu Ochalik. Absolwentka III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (profil j\u0119zykowy) ZST w Mielcu z matur\u0105 w 2005 r. W latach 2005-2010 pracowa\u0142a jako animatorka zabaw dzieci\u0119cych, prowadz\u0105ca zaj\u0119cia umuzykalniaj\u0105ce i pracownik przedszkola prywatnego w Krakowie. W tym czasie uko\u0144czy\u0142a […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-62","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/62","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=62"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/62\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=62"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=62"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=62"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}