{"id":44,"date":"2022-11-27T19:14:28","date_gmt":"2022-11-27T18:14:28","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=44"},"modified":"2026-04-28T19:59:28","modified_gmt":"2026-04-28T17:59:28","slug":"litera-a","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=44","title":{"rendered":"Litera A"},"content":{"rendered":"\r\n

ABCZY\u0143SKI JAN<\/strong>, urodzony 27 X 1912 r. w Tr\u0105binie, powiat rypi\u0144ski, syn Ludwika i Stanis\u0142awy z Gockowskich. Uko\u0144czy\u0142 gimnazjum, a nast\u0119pnie Politechnik\u0119 Warszawsk\u0105 i w 1939 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W latach 1931-1932 pracowa\u0142 jako robotnik w PZI \u201eUrsus\u201d, w latach 1937-1938 by\u0142 technikiem w przedsi\u0119biorstwie \u201eLOT\u201d, a w latach 1938-1939 m\u0142odszym konstruktorem w PZL Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w w Warszawie. Do 1939 r. nale\u017ca\u0142 do OMS \u201e\u017bycie\u201d. Bra\u0142 udzia\u0142 w II wojnie \u015bwiatowej; w latach 1939-1940 by\u0142 oficerem technicznym (w randze porucznika) w Lyonie, w latach 1940-1942 pracowa\u0142 na lotnisku w Ankarze, a w okresie 1942-1946 s\u0142u\u017cy\u0142 jako oficer-nawigator w lotnictwie na terenie Anglii. Do Polski wr\u00f3ci\u0142 w 1946 r. i od 1 XI podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Zjednoczeniu Przemys\u0142u Lotniczego w Warszawie jako kierownik uruchamiania produkcji. Od 6 II 1948 r. do 14 IX 1949 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako szef produkcji, a od 15 IX 1949 r. do 25 X 1951 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora technicznego tego przedsi\u0119biorstwa. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce spo\u0142eczn\u0105 funkcj\u0119 wiceprezesa Aeroklubu Mieleckiego. Z dniem 26 XI 1951 r. zosta\u0142 przeniesiony do WSK Warszawa Ok\u0119cie na stanowisko szefa produkcji. Zmar\u0142 30 VI 1979 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ABLEWICZ JERZY (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 1 XI 1919 r. w Kro\u015bnie nad Wis\u0142okiem, syn Aleksandra i Emilii z domu Ekiert. Absolwent kro\u015bnie\u0144skiego gimnazjum. Studia teologiczne odby\u0142 w Przemy\u015blu, Brzozowie-Anatol\u00f3wce i w Brzozowie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 5 II 1943 r. Pracowa\u0142 jako wikariusz w Trzcie\u0144cu i Przeworsku, a nast\u0119pnie jako proboszcz w Pnikucie. W 1949 r. uzyska\u0142 doktorat z filozofii na Wydziale Filozofii Chrze\u015bcija\u0144skiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 1949-1962 by\u0142 prefektem, a nast\u0119pnie wicedyrektorem Seminarium Duchownego w Przemy\u015blu. 26 II 1962 r. zosta\u0142 mianowany przez papie\u017ca Jana XXIII biskupem diecezjalnym w Tarnowie. Konsekracja odby\u0142a si\u0119 20 V 1962 r., a ingres do Katedry 27 V 1962 r. W Konferencji Episkopatu by\u0142 m.in. cz\u0142onkiem Komisji Duszpasterskiej, cz\u0142onkiem Komisji d\/s KUL i Komisji d\/s Budowy Ko\u015bcio\u0142\u00f3w. W 1987 r. papie\u017c Jan Pawe\u0142 II nada\u0142 mu godno\u015b\u0107 arcybiskupa. Wielokrotnie wizytowa\u0142 nasze miasto. Utworzy\u0142 w Mielcu dekanaty: Mielec- Po\u0142udnie i Mielec- P\u00f3\u0142noc (1986) oraz dwie nowe parafie: Ducha \u015awi\u0119tego (1981) i Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej (1987). Patronowa\u0142 budowom nowych ko\u015bcio\u0142\u00f3w – pod wezwaniem Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, Ducha \u015awi\u0119tego i Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Zmar\u0142 30 III 1990 r. w Tarnowie. Pochowany zosta\u0142 w krypcie bazyliki katedralnej w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AB\u0141AMOWICZ ANDRZEJ MARIAN<\/strong>, urodzony 15 V 1929 r. w Krakowie, syn Adama i Marii z Micha\u0142owskich. W czasie okupacji hitlerowskiej, mimo m\u0142odego wieku, pracowa\u0142 fizycznie w odlewni \u017celiwa w Krakowie. R\u00f3wnocze\u015bnie ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y rzemie\u015blniczej i zdoby\u0142 zaw\u00f3d \u015blusarza, a nast\u0119pnie uczy\u0142 si\u0119 na tajnych kompletach gimnazjalnych i uzyska\u0142 ma\u0142\u0105 matur\u0119 w 1945 r. Nale\u017ca\u0142 do Szarych Szereg\u00f3w. W 1947 r. uko\u0144czy\u0142 liceum matematyczno-fizyczne w Krakowie i zda\u0142 matur\u0119. Od dzieci\u0144stwa interesowa\u0142 si\u0119 lotnictwem, m.in. uczestniczy\u0142 w krajowych zawodach modelarskich (1938). Po szkoleniu szybowcowym w Bodzowie k. Krakowa w 1945 r. otrzyma\u0142 kategorie A i B, a w nast\u0119pnym roku w Lisich K\u0105tach zdoby\u0142 kategori\u0119 C pilota szybowcowego. W 1947 r. uzyska\u0142 uprawnienia instruktora szybowcowego. Tak\u017ce w 1947 r. odby\u0142 szkolenie w pilota\u017cu samolotowym (z wyr\u00f3\u017cnieniem) i m.in. akrobacji dla instruktor\u00f3w szybowcowych w Cywilnej Szkole Pilot\u00f3w i Mechanik\u00f3w w Ligotce Dolnej. W 1948 r. przeszed\u0142 szkolenie w pilota\u017cu bez widoczno\u015bci w szkole szybowcowej na \u017barze oraz uzyska\u0142 srebrn\u0105 odznak\u0119 szybowcow\u0105. Od 1948 r. pracowa\u0142 w Aeroklubie Podkarpackim w Kro\u015bnie jako instruktor szybowcowy i b\u0119d\u0105c zawodnikiem tego Aeroklubu startowa\u0142 z sukcesami w krajowych zawodach szybowcowych. W maju 1950 r. zosta\u0142 zatrudniony w G\u0142\u00f3wnym Instytucie Lotnictwa w Warszawie i pracowa\u0142 w nim do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w styczniu 1985 r. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: asystenta pilota do\u015bwiadczalnego, pilota do\u015bwiadczalnego, kierownika sekcji pilot\u00f3w, kierownika sekcji samolot\u00f3w, kierownika Zak\u0142adu Bada\u0144 w Locie II oraz szefa personelu lataj\u0105cego Zjednoczenia Przemys\u0142u Lotniczego i Silnikowego PZL. R\u00f3wnolegle od 1950 r. doskonali\u0142 umiej\u0119tno\u015bci pilota\u017cowe, uzyskuj\u0105c kolejno uprawnienia pilota do\u015bwiadczalnego szybowcowego, samolotowego i \u015bmig\u0142owcowego. W 1955 r. odby\u0142 wojskowe szkolenie na my\u015bliwskich samolotach odrzutowych, a w 1956 r. uko\u0144czy\u0142 kurs dla pilota do\u015bwiadczalnego na samolotach odrzutowych Lim-5 (MiG). W dniu 10 VII 1956 r. w czasie lotu nad lotniskiem w Mielcu na my\u015bliwskim samolocie odrzutowym MiG-17F wyprodukowanym w WSK Mielec – jako pierwszy Polak osi\u0105gn\u0105\u0142 pr\u0119dko\u015b\u0107 nadd\u017awi\u0119kow\u0105 (Ma>1), wywo\u0142uj\u0105c po raz pierwszy w Mielcu niesamowity efekt \u201egromu d\u017awi\u0119kowego\u201d. Uczestniczy\u0142 w pr\u00f3bach w locie prawdopodobnie wszystkich typ\u00f3w samolot\u00f3w odrzutowych i innych samolot\u00f3w produkowanych w\u00f3wczas w Polsce, g\u0142\u00f3wnie w WSK Mielec: MiG-15, MiG-15bis, MiG-17F, LiM-5M, LiM-6, TS-8 Bies, TS-11 Iskra i M-18 \u201eBelphegor\u201d. W czasie lot\u00f3w do\u015bwiadczalnych ustanowi\u0142 szereg rekord\u00f3w krajowych i \u015bwiatowych, m. in. na samolotach wyprodukowanych w WSK Mielec: 1956 r. \u2013 na samolocie TS-8 Bies rekord \u015bwiata w wysoko\u015bci lotu (7 084,5 m) w kl. C-1e, grupa I, 1957 \u2013 na TS-8 Bies rekord \u015bwiata w odleg\u0142o\u015bci lotu w obwodzie zamkni\u0119tym (2 884,5 km) w kl. C-1d, grupa I, 1964 \u2013 na samolocie TS-11 Iskra rekord \u015bwiata w pr\u0119dko\u015bci w obwodzie zamkni\u0119tym (715,691 km\/h) \u00a0w kl. C-1d, grupa III). Wielokrotnie bra\u0142 udzia\u0142 w mi\u0119dzynarodowych \u00a0pokazach lotniczych. W czasie salon\u00f3w lotniczych w Pary\u017cu i Hanowerze demonstrowa\u0142 wyprodukowane w WSK Mielec samoloty: TS-8 Bies, TS-11 Iskra i M-18 \u201eBelphegor\u201d. Og\u00f3\u0142em wykona\u0142 13 023 lot\u00f3w na 152 typach samolot\u00f3w odrzutowych i t\u0142okowych, \u015bmig\u0142owc\u00f3w, szybowc\u00f3w i motoszybowc\u00f3w w \u0142\u0105cznym czasie 8 103 godziny. Uznano go za jednego z najlepszych polskich pilot\u00f3w do\u015bwiadczalnych i wybitnych specjalist\u00f3w w dziedzinie aerodynamiki i mechaniki lotu. By\u0142 pierwszym polskim pilotem, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 tytu\u0142 Mistrza Sportu w sporcie samolotowym. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 m.in.: przewodnicz\u0105cym G\u0142\u00f3wnej Komisji Badania Wypadk\u00f3w Lotniczych przy Ministerstwie Komunikacji, cz\u0142onkiem Pa\u0144stwowej Lotniczej Komisji Egzaminacyjnej Ministerstwa Komunikacji, cz\u0142onkiem Prezydium Zarz\u0105du Sekcji Lotniczej SIMP, przewodnicz\u0105cym Komisji Akrobacji Lotniczej, skarbnikiem i cz\u0142onkiem Prezydium Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Aeroklubu PRL oraz cz\u0142onkiem zarz\u0105du i wiceprzewodnicz\u0105cym Mi\u0119dzynarodowej Federacji Lotniczej FAI (CIVA). Z jego inicjatywy rozpocz\u0119to organizowanie mi\u0119dzynarodowych zawod\u00f3w w akrobacji szybowcowej. By\u0142 s\u0119dzi\u0105 klasy mi\u0119dzynarodowej i cz\u0142onkiem jury zawod\u00f3w rangi mistrzowskiej w akrobacji samolotowej, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 s\u0119dziego g\u0142\u00f3wnego na Mistrzostwach \u015awiata w Akrobacji Lotniczej w 1984 r. na W\u0119grzech. Popularyzowa\u0142 lotnictwo w \u015brodkach masowego przekazu, napisa\u0142 ksi\u0105\u017cki: \u201eAkrobacja szybowcowa\u201d (1953), \u201eLotnicze przyrz\u0105dy pok\u0142adowe i aparaty tlenowe\u201d (1953), \u201eAkrobacja lotnicza\u201d (1954), \u201ePilota\u017c bez widoczno\u015bci\u201d (1956), \u201eAerodynamika i mechanika lotu\u201d \u2013 wsp\u00f3lnie z W. Nowakowskim (1970), Akrobacja\u201d (1979) i \u201ePodstawy aerodynamiki i mechaniki lotu\u201d (1980). Napisa\u0142 te\u017c wspomnienia \u201eNikogo nie zestrzeli\u0142em\u201d (nagroda w konkursie Wojsk Lotniczych) i \u201eZ notatnika pilota do\u015bwiadczalnego\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Lotnictwa Sportowego\u201d, odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego\u201d, Odznak\u0105 Honorow\u0105 SIMP, dyplomem im. Paula Tissandiera (FAI), \u201eB\u0142\u0119kitnymi Skrzyd\u0142ami\u201d redakcji \u201eSkrzydlatej Polski\u201d oraz odznak\u0105 i tytu\u0142em Honorowego Pilota Wojskowego PRL I klasy. Zmar\u0142 2 III 1985 r. Spoczywa w kwaterze lotnik\u00f3w na cmentarzu komunalnym na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\r\n

ABRAKADABRA<\/strong>, dzieci\u0119cy zesp\u00f3\u0142 piosenki i ruchu Samorz\u0105dowego Centrum Kultury (wcze\u015bniej Robotniczego Centrum Kultury) w Mielcu, utworzony w 1983 r. Jego pierwszymi prowadz\u0105cymi byli Lucyna Mas\u0142owiec i Leszek Kramarz, a konsultantem Emilia Drabik. P\u00f3\u017aniej zesp\u00f3\u0142 przej\u0119\u0142y Marzena Gawro\u0144ska, Alicja Skopi\u0144ska i Ma\u0142gorzata Le\u015bniak. Uczestniczy\u0142 wielokrotnie w przegl\u0105dach dzieci\u0119cych zespo\u0142\u00f3w artystycznych, zdobywaj\u0105c nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia. Koncertowa\u0142 w kraju i za granic\u0105 (Francja, S\u0142owacja), prezentuj\u0105c urozmaicony repertuar piosenek i obrazk\u00f3w tanecznych o zr\u00f3\u017cnicowanej tematyce. W latach 2004-2012 zesp\u00f3\u0142 mia\u0142 w swym repertuarze polskie ta\u0144ce narodowe (polonez, krakowiak, kujawiak i oberek), suity ta\u0144c\u00f3w regionalnych (lubelskich, \u015bl\u0105skich, \u0142owickich, rzeszowskich, lasowiackich) i ta\u0144ce towarzyskie prezentowane w kategorii formacji tanecznych. Tw\u00f3rc\u0105 wymienionych uk\u0142ad\u00f3w tanecznych, choreografem i instruktorem zespo\u0142u by\u0142a nadal Alicja Skopi\u0144ska, a akompaniatorem Ma\u0142gorzata Le\u015bniak. Opracowania muzycznego wi\u0119kszo\u015bci suit regionalnych dokona\u0142 S\u0142awomir Stan. Zesp\u00f3\u0142 tworzy\u0142y 2 grupy taneczne (m\u0142odsza i starsza) oraz ognisko taneczne. W zespole ta\u0144czy\u0142o \u015brednio 60 dzieci (ognisko taneczne to ok. 40 dzieci) w wieku od 6 do 16 lat, a w ognisku \u0107wiczy\u0142o \u015brednio 40 dzieci. Wa\u017cniejsze sukcesy: *2007 r.: I miejsce w Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eKaczucha\u201c w Kro\u015bnie ( formacja ta\u0144ca towarzyskiego); *2009 r.: Nagroda za ta\u0144ce lasowiackie na XVII Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Folklorystycznym \u201eDrewniany klepok\u201c w Baranowie Sandomierskim; *2010 r.: I miejsce za krakowiaka w Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych \u201eKaczucha\u201d w Kro\u015bnie, I miejsce w Wojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych w G\u0142ogowie Ma\u0142opolskim; *2011 r.: III miejsce w Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Ta\u0144ca Ludowego w Przemy\u015blu, Nagroda na XX Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych \u201eKrakowiak\u201d w Krakowie (za wykonanie krakowiaka); *2012 r.: Br\u0105zowy Laureat XVIII Og\u00f3lnopolskich Konfrontacji Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych w Ma\u0142ogoszczy, Nagroda specjalna w III Mi\u0119dzynarodowym Przegl\u0105dzie \u201eFolklor \u015bwiata\u201c w Zdu\u0144skiej Woli (za suit\u0119 lasowiack\u0105), II miejsce w VI Wojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w w G\u0142ogowie Ma\u0142opolskim, I nagroda na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu \u201e\u015awiat, Sztuka i Morza\u201c Z\u0142ote Piaski-2012 w Bu\u0142garii (za suit\u0119 \u0142owick\u0105 i krakowiaka), II nagroda na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Z\u0142ote Piaski-2012 w Bu\u0142garii dla pary ta\u0144ca narodowego w formie towarzyskiej (za prezentacj\u0119 krakowiaka), koncert w Pa\u0142acu M\u0142odzie\u017cy we Lwowie w ramach obchod\u00f3w Dnia Niepodleg\u0142o\u015bci (9-12 XI 2012). *2013 r.: Nagroda G\u0142\u00f3wna „Z\u0142ota Kaczka” w 25. Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych „Kaczucha” w Kro\u015bnie. *2014 r.: wyst\u0119p na II Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Folklorystycznym St. Stroica w Ohrid (Macedonia); *2016 r. \u2013 Grand Prix V Mi\u0119dzynarodowego Dzieci\u0119co-M\u0142odzie\u017cowego Festiwalu \u201e\u015awiat, sztuka i morze\u201d w Z\u0142otych Piaskach (Bu\u0142garia), Grand Prix Og\u00f3lnopolskiego Przegl\u0105du Dzieci\u0119cych Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych \u201eFolklor na Bank\u201d w Bra\u0144sku, 1. miejsce w kat. 12-18 lat w Festiwalu Dzieci\u0119cych i M\u0142odzie\u017cowych Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych w Toruniu. *2018 r. – 2. miejsce w XXX Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Tanecznych „Kaczucha 2018” w Kro\u015bnie, 1. miejsce w V Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkim Festiwalu Ta\u0144ca w Bieczu. *2019 r. – Mi\u0119dzynarodowy certyfikat na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Summer Music Festival – St. Stefani, Budva (Czarnog\u00f3ra). W 2017 r. zesp\u00f3\u0142 przyj\u0105\u0142 now\u0105 nazw\u0119: Dzieci\u0119cy Zesp\u00f3\u0142 Ta\u0144ca „Ziemia Mielecka – Abrakadabra”. Sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch grup: m\u0142odszej i starszej. Prowadz\u0105cy: Alicja Skopi\u0144ska-Parys (choreograf), Ma\u0142gorzata Le\u015bniak (muzyk – do 2021 r.) i Kazimierz Kozio\u0142 (muzyk – od 2021 r. do 2024 r.). *2025 r. – II miejsce w VIII Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu\u00a0 – Konkursie „Samocvity” w Przemy\u015blu; I miejsce w kategorii 7-11 w 17. Wojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Tanecznym „Rozta\u0144czona Jesie\u0144” w G\u0142ogowie Ma\u0142opolskim.<\/p>\r\n

ABRAMOWICZ KATARZYNA<\/strong>, urodzona 2 VII 1982 r. w Mielcu, c\u00f3rka Miros\u0142awa i Hanny z Orzechowskich. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w Mielcu, matura w 2001 r. Wychowanka Klubu Pi\u0142ki Siatkowej \u201eStal\u201d Mielec, zawodniczka I-ligowej dru\u017cyny \u201eMelnox- Autopart- Lobo\u201d Mielec, kt\u00f3ra w sezonie 1998\/1999 zdoby\u0142a III miejsce w Polsce (br\u0105zowy medal) i 1999\/2000 – tytu\u0142 wicemistrza Polski (srebrny medal). W nast\u0119pnym sezonie zrezygnowa\u0142a z uprawiania sportu wyczynowego.<\/p>\r\n

ABRAMOWICZ MIROS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 IX 1958 r. w E\u0142ku, syn Tadeusza i Ireny Malinowskich. Absolwent Liceum Ekonomicznego w E\u0142ku. Karier\u0119 sportow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w miejscowym klubie \u201eMazur\u201d E\u0142k. W latach 1980-1983 by\u0142 zawodnikiem ekstraklasowej dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej \u201eStal\u201d Mielec. W jej barwach rozegra\u0142 w ekstraklasie 18 spotka\u0144 i strzeli\u0142 1 bramk\u0119. P\u00f3\u017aniej gra\u0142 m.in. w \u201ePolonii\u201d Warszawa i \u201eIgloopolu\u201d D\u0119bica. Po kilku latach powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d do 1999 r. Zmar\u0142 7 IV 2017 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

ABRAMOWICZ TOMASZ<\/strong>, urodzony 15 II 1979 r. w E\u0142ku, syn Miros\u0142awa i Hanny z Orzechowskich. Absolwent Liceum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 2000 r. Wychowanek sekcji pi\u0142ki no\u017cnej FKS \u201ePZL- Stal\u201d Mielec. Zawodnik I-ligowej FKS \u201ePZL- Stal\u201d Mielec, a p\u00f3\u017aniej II-ligowej (po jej degradacji w 1996 r.), a\u017c do momentu jej wycofania z rozgrywek w 1997 r.\u00a0W 1998 r. podj\u0105\u0142 treningi w nowo utworzonym Mieleckim Klubie Pi\u0142karskim (MKP) i gra\u0142 w V lidze, a nast\u0119pnie (po awansie w 1999 r.) w IV lidze. Gra\u0142 tak\u017ce w ameryka\u0144skich klubach polonijnych, a ponadto wyst\u0119powa\u0142 w barwach \u201eZag\u0142\u0119bia\u201d Sosnowiec (na warunkach wypo\u017cyczenia ze \u201eStali\u201d) i \u201ePogoni\u201d Le\u017cajsk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ACHTYL JAN MACIEJ<\/strong>, urodzony 3 IV 1907 r. w Mielcu, syn Jana i Marii z Podolskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do mieleckiego gimnazjum. W okresie mi\u0119dzywojennym pracowa\u0142 jako sekretarz w kancelarii adwokackiej w Mielcu. W 1939 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do dzia\u0142u finansowego nowo powsta\u0142ej Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL. Od 1948 r. kierowa\u0142 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0105 Pracy \u201ePrzewo\u017anik\u201d w Mielcu – fili\u0105 SP \u201ePrzewo\u017anik\u201d w D\u0119bicy. W p\u00f3\u017aniejszych latach by\u0142 d\u0142ugoletnim urz\u0119dnikiem miejskim w Mielcu, m.in.: sekretarzem Prezydium Miejskiej Rady Narodowej (1950-1951) i kierownikiem Wydzia\u0142u Og\u00f3lno-Administracyjnego (1951-1972). W tym okresie przyczyni\u0142 si\u0119 do unowocze\u015bnienia i usprawnienia pracy MRN. By\u0142 dzia\u0142aczem szeregu organizacji spo\u0142ecznych, m.in.: Miejskiego Komitetu Odbudowy Stolicy, Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca, Polskiego Komitetu Pomocy Spo\u0142ecznej i Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem XV-lecia PRL, Medalem 1000-lecia Pa\u0144stwa Polskiego i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rad Narodowych\u201d. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1972 r. Zmar\u0142 21 II 1989 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ACHTYL PIOTR<\/strong>, urodzony 29 III 1896 r. w Mielcu, syn Jana i Marii z Podolskich, z zawodu rymarz. W sierpniu 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w i zosta\u0142 przydzielony do VI batalionu I Brygady. Uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej, m.in. w bitwach pod Brzechowem, Laskami i Krzywop\u0142otami (XI 1914 r.), w kt\u00f3rej zosta\u0142 ranny. Po zaleczeniu ran s\u0142u\u017cy\u0142 m.in. w intendenturze, a w czerwcu 1917 r. zosta\u0142 skierowany do VI batalionu 1. pu\u0142ku piechoty. W rezultacie kryzysu przysi\u0119gowego wys\u0142any zosta\u0142 na front w\u0142oski. Po powrocie do kraju od 1 XI 1918 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w \u017candarmerii Wojska Polskiego. Uczestniczy\u0142 w wojnie polsko-ukrai\u0144skiej. Posiada\u0142 stopie\u0144 plutonowego. Po wojnie s\u0142u\u017cy\u0142 w Policji Pa\u0144stwowej w Pil\u017anie i Mielcu. Odznaczony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci, Medalem 10-lecia, Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921, Odznak\u0105 I Brygady \u201eZa wiern\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119\u201d, odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eOrl\u0119ta\u201d i Krzy\u017cem Legionowym. W 1938 r. zrezygnowa\u0142 ze s\u0142u\u017cby i za\u0142o\u017cy\u0142 sklep tekstylny przy ul. T. Ko\u015bciuszki 1. Prowadzi\u0142 go (tak\u017ce w czasie okupacji hitlerowskiej) do 1950 r., kiedy to sklep uspo\u0142eczniono. Zatrudniony zosta\u0142 w\u00f3wczas w biurze Cechu Rzemios\u0142 i tam pracowa\u0142 do emerytury. Zmar\u0142 29 III 1985 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AC TERMINAL Sp. z o.o.<\/strong>, agencja celna w Mielcu funkcjonuj\u0105ca od 2002 r. Ma siedzib\u0119 przy ul. Wojska Polskiego 2a, w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie Specjalnej Strefy Ekonomicznej EURO-PARK MIELEC. Prowadzi sk\u0142ad celny i magazyn czasowego sk\u0142adowania. Wykonuje odprawy celne w ramach procedury uproszczonej. Posiada ponad 500 zarejestrowanych upowa\u017cnie\u0144 do przedstawicielstwa przed Urz\u0119dem Celnym w Przemy\u015blu.
Prezes: Eugeniusz Niedba\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADAM<\/strong>, pierwszy znany z imienia cyrulik (fryzjer posiadaj\u0105cy tak\u017ce umiej\u0119tno\u015bci lekarskie) w Rzochowie, dzia\u0142aj\u0105cy w XVII w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADAMCZAK STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 IX 1929 r. w Jeziorach k\/ Tarnobrzega, syn Franciszka i Heleny z domu Przyby\u015b. Absolwent Technikum Mechanicznego w D\u0119bicy. Do Mielca przyby\u0142 w 1952 r. i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK. W czasie d\u0142ugoletniej pracy zg\u0142osi\u0142 kilkadziesi\u0105t wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. Przez wiele lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Klubu Techniki i Racjonalizacji. Otrzyma\u0142 szereg odznacze\u0144 i wyr\u00f3\u017cnie\u0144, m.in. Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wynalazczo\u015bci i Racjonalizacji\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017conego Racjonalizatora Produkcji\u201d. Od 1991 r. przebywa\u0142 na emeryturze. Zmar\u0142 24 XII 1994 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMCZAK-KIEPIEL ZUZANNA<\/strong>, urodzona 28 VII 1936 r. w Winnicy k\/Po\u0142a\u0144ca, c\u00f3rka Mariana i Walerii z domu Machniak. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Klimontowie, matur\u0119 zda\u0142a w 1954 r. Studia wy\u017csze na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie uko\u0144czy\u0142a w 1960 r. i uzyska\u0142a tytu\u0142 lekarza medycyny. W 1960 r. rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 w Szpitalu Powiatowym w Mielcu. W 1967 r. uzyska\u0142a specjalizacj\u0119 z zakresu pediatrii w Szpitalu Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie. Poza prac\u0105 w Szpitalu Powiatowym (od 1975 r. Rejonowym) pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Poradni Dzieci\u0119cej w Przychodni Rejonowej Nr 1. Od 1996 r. przebywa\u0142a na emeryturze. Prowadzi\u0142a praktyk\u0119 prywatn\u0105. By\u0142a cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Zmar\u0142a 26 V 2025 r.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ADAMCZYK ANNA (z domu HYJEK),<\/strong>\u00a0urodzona 25 IX 1973 r, w Mielcu, c\u00f3rka Zdzis\u0142awa i Zofii z domu Trela. Absolwentka Liceum Medycznego w Mielcu z matur\u0105 w 1992 r. oraz Szko\u0142y Policealnej Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cb Spo\u0142ecznych w Krakowie w 1995 r. W dniu 3 IV 1995 r. zosta\u0142a zatrudniona w Miejskim O\u015brodku Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu na stanowisku pracownika socjalnego. 2 XI 1998 r. zosta\u0142a awansowana na stanowisko kierownika Dzia\u0142u Pomocy \u015arodowiskowej. Podj\u0119\u0142a studia na Wydziale Filozoficznym (kierunek \u2013 socjologia) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i po ich zako\u0144czeniu w 2000 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W nast\u0119pnym roku uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie organizacji i metod pomocy spo\u0142ecznej, tak\u017ce na Wydziale Filozoficznym UJ w Krakowie. 1 III 2018 r. powierzono jej stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. pomocy \u015brodowiskowej MOPS, a 27 X 2020 r. \u2013 pe\u0142ni\u0105cej obowi\u0105zki dyrektora MOPS w Mielcu. Z dniem 1 IV 2021 r. zosta\u0142a powo\u0142ana na stanowisko dyrektora MOPS w Mielcu.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK ANNA ANETA (z domu BUZIAK)<\/strong>, urodzona 25 VII 1978 r. w Mielcu, c\u00f3rka Tadeusza i Krystyny z domu Litwin. Absolwentka (z wyr\u00f3\u017cnieniem) Technikum Gastronomicznego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1997 r. Od 1998 r. do 2004 r. pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej w Podleszanach jako referent \u2013 intendent. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania (specjalno\u015b\u0107: finanse i rachunkowo\u015b\u0107) w Rzeszowie (licencjat w 2000 r.), na Wydziale Ekonomicznym (specjalizacja: zarz\u0105dzanie przedsi\u0119biorstwem) Politechniki Radomskiej (magister, 2002 r.) oraz na Politechnice Rzeszowskiej (studia podyplomowe w zakresie przygotowania pedagogicznego, 2003 r.). Uko\u0144czy\u0142a te\u017c szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. W latach 2004-2005 by\u0142a ksi\u0119gow\u0105 w O\u015brodku Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczym w Mielcu. Od 2005 r. do 2014 r. pracowa\u0142a na stanowisku g\u0142\u00f3wnej ksi\u0119gowej w Medycznej Szkole Policealnej w Mielcu, a od 2014 r. do 2016 r. by\u0142a nadal g\u0142\u00f3wn\u0105 ksi\u0119gow\u0105 w tej\u017ce plac\u00f3wce, przekszta\u0142conej w Medyczno-Spo\u0142eczne Centrum Kszta\u0142cenia Zawodowego i Ustawicznego. W tym okresie uko\u0144czy\u0142a kolejne studia podyplomowe: \u201erachunkowo\u015b\u0107 i finanse\u201d na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie (2009 r.) oraz \u201ezarz\u0105dzanie w o\u015bwiacie\u201d i \u201ezintegrowana edukacja wczesnoszkolna i przedszkolna\u201d\u00a0 \u00a0w Instytucie Studi\u00f3w Podyplomowych w Warszawie (2013 r.). W 2016 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Centrum Obs\u0142ugi Jednostek Powiatu Mieleckiego i pe\u0142ni\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 do 31 III 2018 r. Ponadto by\u0142a wyk\u0142adowc\u0105 na studiach podyplomowych w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie Wydzia\u0142 Ekonomiczny w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK EMIL JULIAN<\/strong>, urodzony 5 XI 1931 r. w G\u00f3rkach Mieleckich, pow. mielecki, syn Romana i Marii z domu Morytko. W 1953 r. uko\u0144czy\u0142 Liceum Le\u015bne w Zwierzy\u0144cu, woj. lubelskie. W latach 1953-1964 pracowa\u0142 w Nadle\u015bnictwie Wojtk\u00f3wka (Bieszczady) \u2013 najpierw w Le\u015bnictwie Trzcianiec, a nast\u0119pnie w Le\u015bnictwie Ar\u0142am\u00f3w. W 1964 r. przeszed\u0142 do pracy w Bazie Remontowo-Sprz\u0119towej HYDROBUDOWY 10 w Solinie na stanowisko starszego technika rozlicze\u0144. W 1968 r. uzyska\u0142 dyplom mistrzowski w rzemio\u015ble \u015blusarstwo og\u00f3lne w Izbie Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie. W latach 1970-1976 prowadzi\u0142 rozliczenia w bazie transportowej firmy D\u0179WIG Rzesz\u00f3w \u2013 Plac\u00f3wka w D\u0119bicy. Od 1976 r. do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1996 r. pracowa\u0142 na stanowisku mistrza warsztatu mechanicznego i prowadzi\u0142 dzia\u0142 utrzymywania ruchu w mieleckiej firmie POLGAZ. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 kursy specjalistyczne w zakresie przemys\u0142u chemicznego w O\u015bwi\u0119cimiu i Policach. Od lat dzieci\u0119cych interesowa\u0142 si\u0119 pszczelarstwem i pomaga\u0142 ojcu w prowadzeniu pasieki. Od 1970 r. samodzielnie prowadzi\u0142 pasiek\u0119 w G\u00f3rkach Mieleckich, a nast\u0119pnie w Uj\u015bciu. Aktualnie prowadzi pasieki w Wylowie K\u0105dzio\u0142kach (92 rodziny) i w Bieszczadach (20 rodzin). Od wielu lat wsp\u00f3\u0142pracuje z Oddzia\u0142em Pszczelnictwa w Pu\u0142awach Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach oraz Zak\u0142adem Unasienniania Zwierz\u0105t w Czerminie, pow. mielecki, w zakresie rozwoju rodziny pszczelej. Bada i dokumentuje m.in. przystosowywanie si\u0119 matek pszczelich i ich rodzin do \u015brodowiska, \u0142agodno\u015b\u0107, nierojowo\u015b\u0107 i po\u017cytek. Jest uczestnikiem konferencji pszczelarskich. Na wniosek Oddzia\u0142\u00f3w Pszczelnictwa w Pu\u0142awach i Krakowie otrzyma\u0142 okoliczno\u015bciowe wyr\u00f3\u017cnienie w czasie uroczystego spotkania \u015brodowiska pszczelarskiego z ministrem rolnictwa i rozwoju wsi, zorganizowanego 8 X 2005 r. w Poznaniu przez Krajowe Centrum Hodowli Zwierz\u0105t w ramach obchod\u00f3w XXX-lecia Hodowli Pszcz\u00f3\u0142 w Polsce, a nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w Forum Pszczelarskim. W 2006 r. zaj\u0105\u0142 II miejsce w konkursie \u201eNajlepsza Pasieka Podkarpacia 2006\u201d w kategorii pasiek amatorskich. Nale\u017cy do Rejonowego Ko\u0142a Pszczelarzy w Mielcu i od kilku kadencji jest przewodnicz\u0105cym komisji rewizyjnej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"ADAMCZYK JANUSZ ANTONI (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 19 II 1968 r. w Szczawnicy, syn Antoniego i Marii z domu Ligas. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. \u017beromskiego w Kro\u015bcienku nad Dunajcem z matur\u0105 w 1987 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1993 r. z tytu\u0142em magistra i w tym samym roku przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. W 1997 r. uzyska\u0142 licencjat na Uniwersytecie Papieskim Jana Paw\u0142a II w Krakowie. Od 1993 r. pracowa\u0142 jako wikariusz w parafiach: Koszyce Wielkie, Brzesko \u2013 par. pw. \u015bw. Jakuba, Nowy S\u0105cz \u2013 par. pw. Matki Bo\u017cej Niepokalanej i Mielec \u2013 par. Ducha \u015awi\u0119tego (2004-2010). W latach 2011-2021 by\u0142 rekolekcjonist\u0105 w Centrum Formacyjno-Rekolekcyjnym Diecezji Tarnowskiej \u201eArka\u201d w Gr\u00f3dku nad Dunajcem. Posiada stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Cz\u0142onek Diecezjalnej Komisji Kaznodziejskiej. Autor 2 ksi\u0105\u017cek: \u201eBa!ranek Paschalny i callejeros de la fe\u201d (2015) i \u201e \u2026 Materia\u0142y na Piesz\u0105 Pielgrzymk\u0119 Tarnowsk\u0105\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W 2021 r. zosta\u0142 mianowany\u00a0 proboszczem parafii pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu i obj\u0105\u0142 ten urz\u0105d 15 VIII 2021 r. W grudniu 2022 r. otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 kanonika honorowego Kapitu\u0142y Kolegiackiej pw. \u015bw. Mateusza w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK KRZYSZTOF<\/strong>, urodzony 13 IV 1959 r. w Mielcu, syn Ludwika i Zofii z domu Brzd\u0119k. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Wychowanek \u201eStali\u201d Mielec, zawodnik dru\u017cyny siatk\u00f3wki \u201eStali\u201d, kt\u00f3ra w roku 1975 zdoby\u0142a tytu\u0142 mistrza Polski junior\u00f3w. W 1977 r. awansowa\u0142 do dru\u017cyny senior\u00f3w graj\u0105cej w I lidze. Zatrudniono go w\u00f3wczas w WSK Mielec. W po\u0142owie lat 80. zako\u0144czy\u0142 wyst\u0119py w II-ligowej ju\u017c wtedy \u201eStali\u201d. Przez kr\u00f3tki okres pracowa\u0142 w WSK i nast\u0119pnie wyjecha\u0142 do Szwecji.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK LECH WIKTOR<\/strong>, urodzony 6 III 1947 r. w Mielcu, syn Antoniego i Marii z domu Balbuza. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1965 r. W okresie szkolnym nale\u017ca\u0142 do ZHP i posiada\u0142 stopie\u0144 przewodnika. P\u00f3\u017aniej jako nauczyciel by\u0142 spo\u0142ecznym instruktorem harcerskim. Po maturze pracowa\u0142 przez rok w WSK Mielec jako kre\u015blarz. W 1966 r. podj\u0105\u0142 nauk\u0119 w Studium Nauczycielskim w Rzeszowie (kierunek: wychowanie plastyczne i techniczne). Po uko\u0144czeniu SN w 1968 r. zosta\u0142 zatrudniony w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym nr 27 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej II LO), jako nauczyciel plastyki i techniki. W 1976 r. uko\u0144czy\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie studia na Politechnice Krakowskiej z tytu\u0142em in\u017cyniera mechanika i w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie z tytu\u0142em magistra techniki. Poza zaj\u0119ciami szkolnymi udziela\u0142 si\u0119 w spo\u0142ecznym ruchu kulturalnym. By\u0142 m.in. cz\u0142onkiem DKF \u201eDonald\u201d w ZDK WSK, propagatorem sztuki w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy (organizowa\u0142 zbiorowe wycieczki na wystawy i inne imprezy zwi\u0105zane ze sztuk\u0105) i popularyzatorem wiedzy o regionie, g\u0142\u00f3wnie w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy. Organizowa\u0142 tak\u017ce r\u00f3\u017cne formy zimowego i letniego wypoczynku m\u0142odzie\u017cy. Odznaczony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. 31 VIII 2002 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zajmowa\u0142 si\u0119 fotografi\u0105. Zmar\u0142 3 VIII 2021 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK MAREK<\/strong>, urodzony 24 X 1957 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Stanis\u0142awy z domu Sulik. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego \u00a0w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Wychowanek sekcji siatk\u00f3wki \u201eStali\u201d Mielec i zawodnik dru\u017cyny, kt\u00f3ra zdoby\u0142a tytu\u0142 mistrza Polski junior\u00f3w w 1975 r. Do I-ligowej dru\u017cyny senior\u00f3w awansowa\u0142 w 1977 r. i zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec. W czasie odbywania zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej (1979-1981) wyst\u0119powa\u0142 w \u201eWawelu\u201d Krak\u00f3w. Po powrocie do Mielca gra\u0142 w \u201eStali\u201d ( II liga) do 1989 r. W latach 90. pracowa\u0142 najpierw w firmie \u201eTRANSVOLT\u201d, a od 1997 r. w BRW (na terenie SSE EURO-PARK MIELEC).<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK PAWE\u0141 JAN<\/strong>, urodzony 24 VI 1983 r. w Mielcu, syn Jana i Marii z domu Warjas. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu. Po maturze w 2002 r. studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Administracji i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (kierunek \u2013 administracja) w latach 2002-2005, na Uniwersytecie Rzeszowskim (kierunek \u2013 prawo) w latach 2005-2007 i w Wy\u017cszej Szkole Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (kierunek \u2013 zarz\u0105dzanie) w latach 2007-2011, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 licencjata. Uko\u0144czy\u0142 te\u017c szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142. Rozpocz\u0105\u0142 od pracy wakacyjnej w 2002 r. w ameryka\u0144skich klubach sportowych. W latach 2003-2004 pracowa\u0142 w firmie Idekom Tomasz Szady Autoryzowany Dealer PTK Centertel jako doradca klienta, a w latach 2004-2006 by\u0142 koordynatorem operacyjnym w firmie 4-Air Airlines Sp. z o.o. W lutym 2006 r. zosta\u0142 wiceprezesem Zarz\u0105du i dyrektorem Aeroklubu Mieleckiego. Funkcje te pe\u0142ni\u0142 do czerwca 2007 r. Od 2007 r. prowadzi w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 pod nazw\u0105 GA System, zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 us\u0142ugami konsultingowymi w lotnictwie. Tak\u017ce od 2007 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du FLY Polska Sp. z o.o. \u2013 mieleckiej firmy prowadz\u0105cej m.in. sprzeda\u017c samolot\u00f3w nowych i u\u017cywanych. W 2003 r. uko\u0144czy\u0142 podstawowe szkolenie szybowcowe w Aeroklubie Mieleckim, a w 2008 r. podstawowe szkolenie samolotowe w FTO FLY Polska, za\u015b w 2010 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 pilota samolotowego PPL(A). Posiada uprawnienia na samoloty Cessna 152 i PA-28R Piper Arrow. Aktualny (25 IV 2011 r.) nalot og\u00f3lny na samolotach \u2013 85h. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem pierwszego Rajdu Samolotowego na S\u0142owacj\u0119 (2-3.04.2011 r.), na trasie: Mielec \u2013 Svidnik \u2013 Zilina \u2013 Mielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK PIOTR (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 22 VIII 1972 r. w Krynicy Zdroju, syn Jana i J\u00f3zefy z domu Michalik. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. mjr. H. Sucharskiego w Krynicy, matur\u0119 zda\u0142 w 1991 r. Studia teologiczne w Papieskiej Akademii Teologicznej WSD w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 z tytu\u0142em magistra w 1997 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 w parafiach w Wierzchos\u0142awicach (1997\u20132000) i Ostrowie (1999 \u2013 2000), a od 2000 r. by\u0142 wikariuszem parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu i katechet\u0105 w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika w Mielcu. Od pocz\u0105tku pracy kap\u0142a\u0144skiej g\u0142\u00f3wnie zajmowa\u0142 si\u0119 kszta\u0142ceniem i wychowaniem religijnym m\u0142odzie\u017cy. Od 1998 r. jest przewodnikiem grup Pieszej Pielgrzymki Tarnowskiej do Cz\u0119stochowy; od 2000 r. by\u0142a to grupa m\u0142odzie\u017cy i doros\u0142ych z Mielca i okolic \u2013 grupa 17 \u015bw. Rafa\u0142a. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dekanalnego i parafialnego duszpasterza m\u0142odzie\u017cy, opieraj\u0105c si\u0119 na m\u0142odzie\u017cy i gronie nauczycielskim II LO w Mielcu. Zorganizowa\u0142 m.in. wyjazdy m\u0142odzie\u017cy z Mielca na Europejskie Spotkanie M\u0142odych w Barcelonie (2000\/2001, 100 os\u00f3b) i Budapeszcie (2001\/2002 – 98 os\u00f3b), Og\u00f3lnopolskie Spotkanie M\u0142odzie\u017cy Lednica 2000 (2003, 2004, 2005) oraz coroczne pielgrzymki maturzyst\u00f3w na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119 w Cz\u0119stochowie. We wrze\u015bniu 2004 r. przygotowa\u0142 i prowadzi\u0142 spotkanie dla m\u0142odych ludzi z ca\u0142ej diecezji tarnowskiej (ok. 2000 os\u00f3b). Szczeg\u00f3lnie wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 przygotowaniom z m\u0142odzie\u017c\u0105 i nauczycielami r\u00f3\u017cnych spektakli artystycznych o tematyce religijnej, najcz\u0119\u015bciej wed\u0142ug w\u0142asnych scenariuszy, m.in. \u201eJase\u0142ek\u201d, \u201eWielkanocnego Misterium\u201d i \u201eMisterium Paschalnego\u201d, kt\u00f3re s\u0105 wielokrotnie prezentowane publicznie. By\u0142 tak\u017ce autorem scenariuszy dekanalnych spotka\u0144 m\u0142odzie\u017cy na podstawie Apokalipsy \u015aw. Jana Aposto\u0142a, \u201eMa\u0142ego Ksi\u0119cia\u201d A. de S. Exupery\u2019ego i \u201eKr\u00f3lowej \u015aniegu\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 te\u017c z nauczycielami i m\u0142odzie\u017c\u0105 przy organizacji obchod\u00f3w \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych i lokalnych, w tym 50-lecia II LO im. M. Kopernika w Mielcu. Od 2000 r. systematycznie publikowa\u0142 artyku\u0142y zwi\u0105zane z wychowaniem m\u0142odzie\u017cy w parafialnym pi\u015bmie \u201eIkona\u201d, a od 2004 r. by\u0142 redaktorem naczelnym tego pisma. Od 2000 r. organizowa\u0142 i prowadzi\u0142 apostolskie grupy m\u0142odzie\u017cowe. Opiekowa\u0142 si\u0119 te\u017c sta\u0142\u0105 formacj\u0105 m\u0142odych ludzi, przez co tygodniowe spotkania prowadzone wg w\u0142asnego programu. W okresie Wielkiego Postu prowadzi\u0142 wraz z m\u0142odzie\u017c\u0105 Drogi Krzy\u017cowe (na podstawie tekst\u00f3w w\u0142asnych b\u0105d\u017a przemy\u015ble\u0144 m\u0142odzie\u017cy). Od maja 2005 r. organizowa\u0142 w ka\u017cd\u0105 pierwsz\u0105 sobot\u0119 miesi\u0105ca specjalne nabo\u017ce\u0144stwo, w kt\u00f3rym przybli\u017ca\u0142 wraz z m\u0142odzie\u017c\u0105 nauczanie Jana Paw\u0142a II. (M\u0142odzi ludzie cz\u0119sto sami szukaj\u0105 tekst\u00f3w, uk\u0142adaj\u0105 muzyk\u0119 i aran\u017cuj\u0105 spotkania.) Corocznie 2 kwietnia przy pomocy SCK, nauczycieli i m\u0142odzie\u017cy organizowa\u0142 nabo\u017ce\u0144stwa \u2013 misteria o charakterze religijnym upami\u0119tniaj\u0105ce \u015bmier\u0107 Jana Paw\u0142a II. Pomaga\u0142 m\u0142odzie\u017cy w przygotowaniu si\u0119 do konkurs\u00f3w przedmiotowych i artystycznych. Spo\u015br\u00f3d startuj\u0105cych m.in. Agnieszka Babiec zosta\u0142a finalistk\u0105 XII Olimpiady Wiedzy Religijnej (2002\/2003), Jakub Boryczka – finalist\u0105 XVIII Olimpiady Filozoficznej (2005\/2006), Alicja Zawrzykraj zdoby\u0142a I miejsce w Podkarpackim Konkursie Poezji Religijnej przez Alicj\u0119 Zawrzykraj, a Beata Kapinos uzyska\u0142a wyr\u00f3\u017cnienie w XVI Og\u00f3lnopolskim Konkursie Recytatorskim \u201eSacrum w literaturze\u201d (2006\/2007). W 2003 r. zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony nominacj\u0105 na funkcj\u0119 prefekta, a w 2004 r. powo\u0142ano go na cz\u0142onka Rady Kap\u0142a\u0144skiej Diecezji Tarnowskiej. W grudniu 2008 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. W 2010 r. zosta\u0142 przeniesiony do Diecezjalnego Centrum Pielgrzymowania im. Jana Paw\u0142a II w Starym S\u0105czu, gdzie powierzono mu funkcj\u0119 rekolekcjonisty. 26 VI 2018 r. biskup ordynariusz diecezji tarnowskiej dr Andrzej Je\u017c powierzy\u0142 mu stanowisko dyrektora diecezjalnej rozg\u0142o\u015bni RDN Ma\u0142opolska, w 2020 r. – koordynatora Centrum Duchowo\u015bci im. \u015bw. Andrzeja Boboli w Blecharce, a 2021 r. mianowa\u0142 go proboszczem parafii Jod\u0142owa od 15 VIII 2021 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 4 III 1942 r. w Rz\u0119dzianowicach, syn Jana i Marii z domu Lichy. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. Studia w Wy\u017cszej Szkole Rolniczej w Krakowie (Wydzia\u0142 Geodezji) uko\u0144czy\u0142 w 1967 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera geodezji. Od 1960 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec, a od 1967 r. w zawodzie geodety. W latach 1970-1973 pracowa\u0142 we W\u0142odawie i Janowie Lubelskim, a od 1973 r. nieprzerwanie w Mielcu na stanowiskach kierowniczych, kolejno w Powiatowym Biurze Geodezji i Urz\u0105dze\u0144 Rolnych, Rejonowym Oddziale Wojew\u00f3dzkiego Biura Geodezji i Teren\u00f3w Rolnych oraz Filii Wojew\u00f3dzkiego O\u015brodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Od 1999 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Wydzia\u0142u Geodezji i Gospodarki Gruntami Starostwa Powiatowego oraz Geodety Powiatowego. Uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych oraz Studium Podyplomowe z zakresu szacowania nieruchomo\u015bci (Politechnika Krakowska, 2001). Uczestniczy\u0142 w konferencjach naukowo technicznych SGP. W 2001 r. Od 1971 r. jest bieg\u0142ym s\u0105dowym z zakresu geodezji. W kadencji Rady Miejskiej 1994-1998 by\u0142 spo\u0142ecznym cz\u0142onkiem Komisji Gospodarki i Finans\u00f3w. Nale\u017cy do Stowarzyszenia Geodet\u00f3w Polskich (od 1968 r.), jest prezesem Ko\u0142a Nr 8 w Mielcu i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Oddzia\u0142u w Rzeszowie. Podj\u0105\u0142 wiele cennych inicjatyw w \u015brodowisku geodezyjnym, m.in. wdra\u017ca\u0142 nowoczesne technologie i sprz\u0119t oraz mobilizowa\u0142 do podnoszenia jako\u015bci prac i us\u0142ug. W 2001 r. zainicjowa\u0142 budow\u0119 informatycznego systemu informacji o terenie POWIAT dla powiatu mieleckiego, jednego z nielicznych w kraju i pierwszego w wojew\u00f3dztwie. W 2011 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Za Zas\u0142ugi w Dziedzinie Geodezji i Kartografii, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Stowarzyszenia Geodet\u00f3w Polskich, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rolnictwa\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 NOT.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADAMCZYK W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 18 IV 1930 r. w Mi\u0119tnem ko\u0142o Garwolina, syn Boles\u0142awa i Anieli z domu Tomasik. W czasie okupacji hitlerowskiej uczestniczy\u0142 w tajnych kompletach gimnazjalnych, od 1944 r. by\u0142 \u0142\u0105cznikiem AK, ps. \u201ePuszczyk\u201d. W 1950 r. uko\u0144czy\u0142 Techniczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Lotniczych w Warszawie \u2013 Bemowie. W tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako strzelec pok\u0142adowy i radiotelegrafista w 7 pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego w Poznaniu, ale po ujawnieniu AK-owskiej przesz\u0142o\u015bci, w 1952 r.\u00a0 zosta\u0142 zwolniony. Nast\u0119pnie\u00a0 przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego na Wydziale Startu. W Aeroklubie Mieleckim uko\u0144czy\u0142 kurs pilota\u017cu na samolotach t\u0142okowych. Otrzyma\u0142 te\u017c uprawnienia instruktora samolotowego i udziela\u0142 si\u0119 w Aeroklubie jako instruktor spo\u0142eczny. W nast\u0119pnych latach zdobywa\u0142 kolejne szczeble pilota\u017cu. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142 zaocznie Technikum Mechaniczne w Mielcu (kierunek: budowa p\u0142atowc\u00f3w) i zda\u0142 matur\u0119. Od 1960 r. do 1970 r., jako pilot WSK Mielec, lata\u0142 na samolotach An-2 i TS-11 \u201eIskra\u201d, a w latach 1970-1990 by\u0142 pilotem Zak\u0142adu Us\u0142ug Agrolotniczych w Mielcu. (Z wyj\u0105tkiem 1982 r., kiedy przez p\u00f3\u0142 roku pozostawa\u0142 bez pracy z powodu dzia\u0142alno\u015bci w NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d.) Bra\u0142 udzia\u0142 w wielu misjach agrolotniczych, najcz\u0119\u015bciej jako lider i kierownik ekipy, g\u0142\u00f3wnie w Afryce (Sudan, Egipt, Etiopia, Libia). Lata\u0142 w\u00f3wczas na samolotach: An-2, Dromader i Kruk. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie i spo\u0142ecznie. Nale\u017ca\u0142 do NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d, Ko\u0142a \u015awiatowego Zwi\u0105zku Armii Krajowej w Mielcu i Ruchu Odbudowy Polski (1996-2000), a w 2001 r. zosta\u0142 mianowany pe\u0142nomocnikiem Prawa i Sprawiedliwo\u015bci na powiat mielecki. Zmar\u0142 27 I 2018 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. Po\u015bmiertnie zosta\u0142 odznaczony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADAMIAK RYSZARD<\/strong>, urodzony 5 VIII 1953 r. w \u017byrardowie, syn Mieczys\u0142awa i Barbary ze S\u0142omi\u0144skich. Uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie \u015brednie techniczne (technik elektronik). W 1975 r. przyby\u0142 z \u017byrardowa do Mielca i zasili\u0142 II-ligow\u0105 dru\u017cyn\u0119 siatk\u00f3wki \u201eStal\u201d. Przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przez ni\u0105 Pucharu Polski w 1976 r. oraz awansu do I ligi w 1977 r. W 1978 r. wyjecha\u0142 z Mielca do Tomaszowa Mazowieckiego, gdzie gra\u0142 w I-ligowej \u201eLechii\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADAMSKI JERZY WOJCIECH<\/strong>, urodzony 23 IV 1944 r. w Warszawie, syn Tadeusza i Marii z Chmielewskich. Lekkoatleta \u201eStali\u201d Mielec w latach 60, specjalizowa\u0142 si\u0119 w biegach d\u0142ugich. Zwyci\u0119\u017cy\u0142 w m\u0142odzie\u017cowym biegu na 3 km w czasie Memoria\u0142u Janusza Kusoci\u0144skiego (Warszawa \u2013 1965 r.). Reprezentant Polski junior\u00f3w w latach 60. Wielokrotnie zwyci\u0119\u017ca\u0142 w mistrzostwach okr\u0119gu rzeszowskiego w biegach d\u0142ugich. W latach 70. pracowa\u0142 jako instruktor, a p\u00f3\u017aniej trener lekkoatletyki w \u201eStali\u201d Mielec. W 1978 r. wyjecha\u0142 z Mielca do Kielc. Uko\u0144czy\u0142 Zaoczne Studia Wychowania Fizycznego w Poznaniu (1985 r.)<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMSKI MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 22 XI 1921 r. w Lesznowoli, powiat Piaseczno, wojew\u00f3dztwo warszawskie. W 1936 r. rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w I Miejskiej Szkole Rzemie\u015blniczej im. M. Konarskiego w Warszawie i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 w 1939 r., uzyskuj\u0105c \u015bwiadectwo czeladnicze. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako robotnik le\u015bny w Lasach Pa\u0144stwowych Borowina (powiat gr\u00f3jecki), sk\u0105d w 1940 r. zosta\u0142 skierowany przez Urz\u0105d Pracy do Fabryki Silnik\u00f3w Lotniczych na Ok\u0119ciu i zatrudniony w charakterze mechanika silnik\u00f3w lotniczych. Uczestniczy\u0142 w sabotowaniu remontowanych samolot\u00f3w Luftwaffe, odpowiednio uszkadzaj\u0105c instalacj\u0119 hydrauliczn\u0105. Po wojnie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Fabryce Maszyn Rolniczych \u201eUNIA\u201d w Grudzi\u0105dzu, w charakterze \u015blusarza narz\u0119dziowego. W 1951 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Liceum Mechaniczne im. T. Duracza w \u0141odzi, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 mechanika, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 na Politechnice Krakowskiej i w 1967 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u00a0in\u017cyniera mechanika. Jako specjalista lotniczy otrzyma\u0142 nakaz pracy w WSK PZL-Mielec, gdzie zosta\u0142 zatrudniony jako konstruktor przyrz\u0105d\u00f3w monta\u017cowych. W 1955 r. awansowa\u0142 na stanowisko zast\u0119pcy kierownika dzia\u0142u do spraw konstrukcyjnych, a w 1965 r. powierzono mu funkcj\u0119 kierownika dzia\u0142u konstrukcji przyrz\u0105d\u00f3w. Od 1975 r. pracowa\u0142 jako g\u0142\u00f3wny specjalista do spraw konstrukcji oprzyrz\u0105dowania. W 1978 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 zawodow\u0105 in\u017cyniera I stopnia. Stworzy\u0142 polsk\u0105 szko\u0142\u0119 konstruowania przyrz\u0105d\u00f3w monta\u017cowych i stanowisk badawczych. Pod jego kierunkiem powsta\u0142y przyrz\u0105dy do wszystkich wyrob\u00f3w (nie tylko lotniczych), jakie produkowano w mieleckiej WSK. W tych przyrz\u0105dach wykonano m.in. samoloty (MIG-17, An-2, M-18, M-15), elementy aerobusu I\u0141-86 i 96, drzwi Boeinga 757. W kierowanym przez niego biurze konstrukcyjnym opracowano tak\u017ce m.in. drzwi do sejf\u00f3w bankowych, przyrz\u0105d do \u0107wicze\u0144 \u201eAtlas\u201d, unikaln\u0105 maszyn\u0119 do sp\u0119czania rur popychaczy, maszyny dla przemys\u0142u spo\u017cywczego i wysokiej jako\u015bci narz\u0119dzia specjalistyczne. Wiele z tych opracowa\u0144 zosta\u0142o opatentowanych. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i wieloma odznaczeniami resortowymi. Zmar\u0142 8 V 1989 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMSKI PIOTR<\/strong>, urodzony 26 IX 1897 r. w Bidzinach, syn Joachima i Barbary z domu Binczak. Uko\u0144czy\u0142 Instytut Nauczycielski. Od 1 IX 1918 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel w Ruszkowie oraz spo\u0142ecznie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa tamtejszego Ogniska ZNP. W latach 1932-1937 by\u0142 podinspektorem szkolnym w Chrzanowie, a w latach 1937-1939 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 inspektora szkolnego w Mielcu. W czasie okupacji hitlerowskiej oficjalnie pracowa\u0142 jako nauczyciel Szko\u0142y Powszechnej \u017be\u0144skiej w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie przewodniczy\u0142 konspiracyjnej Powiatowej Komisji O\u015bwiaty i Kultury w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142organizatorem tajnego nauczania na terenie by\u0142ego powiatu mieleckiego i \u0142\u0105cznikiem pomi\u0119dzy Okr\u0119gowym Biurem Szkolnym w Krakowie i terenowymi organizacjami tajnego nauczania. Sam prowadzi\u0142 komplet tajnego nauczania w zakresie szko\u0142y powszechnej i \u015bredniej Po II wojnie \u015bwiatowej organizowa\u0142 sie\u0107 szkoln\u0105 w powiecie mieleckim. W latach 50. by\u0142 pierwszym dyrektorem Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego dla Pracuj\u0105cych w Mielcu. W roku 1957 przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale jeszcze w latach 60. uczy\u0142 \u2013 w niepe\u0142nym wymiarze godzin \u2013 w mieleckim Liceum Pedagogicznym. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 wysokimi odznaczeniami pa\u0144stwowymi i resortowymi. Zmar\u0142 24 III 1973 r. Pochowany na jednym z cmentarzy we Wroc\u0142awiu.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ADAMSKI W\u0141ODZIMIERZ<\/strong>, urodzony 24 V 1948 r. w Grudzi\u0105dzu, syn Mieczys\u0142awa i Wandy z \u017by\u017cy\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu z matur\u0105 w 1967 r. oraz w 1973 r. Politechnik\u0119 \u015al\u0105sk\u0105 \u00a0w Gliwicach z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. Do pracy w OBR \u00a0WSK \u201ePZL-Mielec\u201d przyj\u0119ty w 1973 r. Od 1976 r. pe\u0142ni\u0142 stanowiska kierownicze w: sekcji programowania geometrii samolotu, pracowni numerycznego odwzorowania geometrii i wydziale odwzorowania geometrii, a w latach 1988-1990 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora OBR ds. rozwoju technik wytwarzania. Od 1990 r. do 1994 r. kierowa\u0142 s\u0142u\u017cb\u0105 wdra\u017cania technik komputerowych, a ponadto by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 Politechniki Rzeszowskiej. W latach 1994-1998 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 G\u0142\u00f3wnego Informatyka Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL-Mielec\u201d, a od 1998 r. jest kierownikiem Dzia\u0142u Informatycznego Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych. Kontynuowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 pedagogiczn\u0105 \u2013 w latach 1995-1999 by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 w Mieleckiej Szkole Biznesu. W 1997 r. obroni\u0142 prac\u0119 doktorsk\u0105 na Politechnice Rzeszowskiej. Uzyska\u0142 te\u017c specjalizacj\u0119 zawodow\u0105 in\u017cynier\u00f3w I i II stopnia. Niemal od pocz\u0105tku pracy w Mielcu d\u0105\u017cy\u0142 do wprowadzania nowatorskich rozwi\u0105za\u0144 technicznych z u\u017cyciem technik komputerowych, np. w 1976 r. zastosowa\u0142 ma\u0142o w\u00f3wczas znan\u0105 technik\u0119 projektowania i wytwarzania wspomaganego komputerem CAD\/ CAM. (Od tego czasu polskie wyroby lotnicze powstaj\u0105 z u\u017cyciem technik komputerowych.) Zaprojektowa\u0142 numeryczny kszta\u0142t wielu samolot\u00f3w, w tym wszystkich mieleckich, za co otrzyma\u0142 (wsp\u00f3lnie z zespo\u0142em) kilkana\u015bcie nagr\u00f3d NOT oraz Nagrod\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105 SUSI na Mi\u0119dzynarodowych Targach CAD\/CAM \/95. Za opracowanie i wdro\u017cenie oprogramowania obrabiarek sterowanych numerycznie SPO zosta\u0142 uhonorowany Nagrod\u0105 Rady Sto\u0142ecznej NOT MICROLAUR-1988 r. Ponadto jest autorem szeregu unikalnych rozwi\u0105za\u0144 technicznych, z kt\u00f3rych kilka zosta\u0142o opatentowanych. Prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukowo-publicystyczn\u0105 na \u0142amach fachowych czasopism polskich i zagranicznych \u2013 opublikowa\u0142 \u0142\u0105cznie kilkadziesi\u0105t prac. Obok pracy zawodowej i naukowej anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji spo\u0142ecznych. By\u0142 cz\u0142onkiem pierwszej Rady Pracowniczej WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (1980 r.), przewodnicz\u0105cym Ko\u0142a Zak\u0142adowego SIMP PZL Mielec, wiceprzewodnicz\u0105cym ZW SIMP w Rzeszowie oraz cz\u0142onkiem szeregu stowarzysze\u0144 zwi\u0105zanych z u\u017cytkowaniem technik komputerowych w przemy\u015ble. Uprawia czynnie \u017ceglarstwo i jest cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Klubu \u017beglarskiego \u201eOrkan\u201d w Mielcu. W 1998 r. zosta\u0142 wybrany do Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 1998-2002. W 2005 r. zdoby\u0142 G\u0142\u00f3wn\u0105 Nagrod\u0119 \u201eZ\u0142oty Laur Teleinfo\u201d za najlepszy system informatyczny w Polsce. W 2006 r. otrzyma\u0142 (wsp\u00f3lnie ze Zbys\u0142awem Szwajem i Maksymilianem Szwajem) Nagrod\u0119 I stopnia NOT za Zaprojektowanie i techniczne przygotowanie produkcji samochodu \u201eLeopard\u201d za pomoc\u0105 systemu CAD\/CAM. Zdoby\u0142 I miejsce w kraju w kategorii \u201eNajlepsze osi\u0105gni\u0119cie techniczne roku 2007\u201d za Opracowanie i wdro\u017cenie Komputerowej Linii Technologicznej Cz\u0119\u015bci Samolotu DREAMLINER Boeing 787 z Wykorzystaniem High Speed Machining. W 2012 r. napisa\u0142 monografi\u0119 naukow\u0105 Wybrane problemy projektowania i wytwarzania CAD\/CAM w przemy\u015ble maszynowym i na podstawie tej pracy w 2014 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 doktora habilitowanego na Politechnice Rzeszowskiej. Pe\u0142ni liczne funkcje: prezesa Stowarzyszenia Technik\u00f3w i Mechanik\u00f3w Polskich przy \u201ePZL-Mielec\u201d, wiceprezesa SIMP Oddzia\u0142 Rzesz\u00f3w oraz wiceprezesa G\u0142\u00f3wnej Komisji Rewizyjnej SIMP w Warszawie i dyplomowanego rzeczoznawcy SIMP, cz\u0142onka Komitetu Naukowego-Technicznego FSNT-NOT Polityki Techniczno-Gospodarczej w Warszawie, cz\u0142onka mi\u0119dzynarodowego stowarzyszenia The International Association for Computational Mechanics IASM, a tak\u017ce eksperta Narodowego Centrum Bada\u0144 i Rozwoju NCBiR, eksperta Polskiej Agencji Rozwoju Przemys\u0142u PARP i \u00a0Urz\u0119du Marsza\u0142kowskiego w Rzeszowie oraz cz\u0142onka Rady Naukowej czasopisma naukowo-technicznego \u201eSTAL Metale&Nowe Technologie\u201d. W 2010 r. otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 cz\u0142onka honorowego SIMP za wybitne zas\u0142ugi w rozwoju system\u00f3w projektowania i wytwarzania wspomaganych komputerem CAD\/CAM w nauce i polskim przemy\u015ble. Jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Stowarzyszenia Promocji Polskiego Lotnictwa \u201ePROMLOT\u201d w Mielcu i stowarzyszenia PROCAX aktywnie wyst\u0119puje o umocnienie rangi mieleckiej wytw\u00f3rni samolot\u00f3w. W zwi\u0105zku z rozpocz\u0119t\u0105 realizacj\u0105 program\u00f3w Krajowej Inteligentnej Specjalizacji, zosta\u0142 powo\u0142any przez Ministerstwo Gospodarki na cz\u0142onka Grupy Roboczej ds. automatyzacji i robotyki proces\u00f3w technologicznych. Wyk\u0142adowca Politechniki Rzeszowskiej, Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, Uniwersytetu Techniczno Humanistycznego w Radomiu i Politechniki Warszawskiej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.:\u00a0 Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Diamentowym Odznaczeniem NOT,\u00a0 Srebrnym Medalem „Zas\u0142u\u017cony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas”, statuetk\u0105 LEONARDO w kategorii „nauka”, tytu\u0142em „Z\u0142oty In\u017cynier 2022” w kategorii; Infotechnologie podczas gali w siedzibie FSNT-NOT w Warszawie oraz tytu\u0142em „Mielczanina roku 2023” na Gali TR „Korso” w „Karczmie Polskiej” w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADAMUS EUGENIUSZ KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 2 XI 1913 r. w Krzemienicy, powiat mielecki, syn Stefana i Anny z domu Gacek. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1931 r. By\u0142 jednym z najzdolniejszych uczni\u00f3w okresu mi\u0119dzywojennego. Uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Medyczn\u0105 w Krakowie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 doktora medycyny. W czasie studi\u00f3w pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 skarbnika Akademickiego Ko\u0142a Mieleczan w Krakowie. By\u0142 uczestnikiem kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. w randze podporucznika, a p\u00f3\u017aniej wi\u0119\u017aniem niemieckiego obozu jenieckiego w Altengrabow. Po II wojnie \u015bwiatowej zosta\u0142 zatrudniony w mieleckiej s\u0142u\u017cbie zdrowia. Przez wiele lat kierowa\u0142 Przychodni\u0105 Rejonow\u0105 Nr 1 przy ul. L. Wary\u0144skiego (aktualnie ul. Sandomierska). Otrzyma\u0142 odznaczenia pa\u0144stwowe i resortowe. Zmar\u0142 9 IV 1970 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ADWOKATURA, ADWOKACI<\/strong>, zawodowe zast\u0119pstwo procesowe w Polsce znane by\u0142o od XIII w. Pierwszych adwokat\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cych w Mielcu wymienia\u0142y informatory w latach 60. XIX w. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowali si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 na rzecz miasta. Byli radnymi Rady Gminnej. Uczestniczyli w powo\u0142ywaniu stowarzysze\u0144, m.in. Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej i Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Bogate tradycje spo\u0142ecznej dzia\u0142alno\u015bci kontynuowa\u0142y kolejne pokolenia adwokat\u00f3w w okresie mi\u0119dzywojennym i po II wojnie \u015bwiatowej. Wyrazem uznania dla tych poczyna\u0144 by\u0142o m.in. powierzenie funkcji burmistrza miasta Mielca Antoniemu Drobie (1944-1948) i wyb\u00f3r W\u0142adys\u0142awa Bie\u0144ka na prezydenta miasta Mielca (1990-1994).
Adwokaci w latach 1868-1918: Szymon Berman, Henryk Brandt, Mieczys\u0142aw Brzeski, Wojciech Bu\u015b, Oskar Isenberg, J\u00f3zef Jezierski, Konrad \u0141ojasiewicz, Stanis\u0142aw Kazimierz Nowaczy\u0144ski, Julian Pluty\u0144ski, Julian Wronka.
Adwokaci w latach 1918-1939: Aleksander Atlas, Antoni Droba, Andrzej Dziadyk, J\u00f3zef Fink, Oskar Isenberg, J\u00f3zef Jezierski, Stanis\u0142aw Murkoci\u0144ski, Stanis\u0142aw Nowaczy\u0144ski, Zygmunt Neustein, J\u00f3zef Pflaster, Witold Rymanowski, Jak\u00f3b Tafler, J\u00f3zef Umi\u0144ski, Wojciech Wery\u0144ski, Julian Wronka.
Adwokaci w latach 1944-2017: Stanis\u0142aw Augustyn, Jan Bal, W\u0142adys\u0142aw Bieniek, Marcin B\u0142ach, Leszek Bochenek, Urszula Bochenek, Zbigniew Bochenek, Andrzej Brzezi\u0144ski, Rados\u0142aw Budzi\u0144ski, Marta Dolot, Krzysztof Dolot, Antoni Droba, Stanis\u0142aw Frask,Jacek Kopacz, Feliks Kralisz, W\u0142adys\u0142aw Krawczyk, Jerzy Kupiec, Robert \u0141abuda, Micha\u0142 M\u0119dryk, Antoni Eugeniusz Myjak, Karolina Pazdan, Piotr Pietryka, Antoni Put, Bartosz Rybak, Izydor \u015anieszek, Wojciech Wery\u0144ski, Roman Winsch, Janina W\u0142oszkiewicz, Marian W\u0142oszkiewicz, Mieczys\u0142aw Wojnarowski, Katarzyna Wyka, Edward Zagraba, Przemys\u0142aw Ziomek, Stefan Ziomek, Wanda Ziomek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Adwokaci i radcy prawni maj\u0105cy siedzib\u0119 zawodow\u0105 na obszarze w\u0142a\u015bciwo\u015bci S\u0105du Rejonowego w Mielcu w 2021 r.: 1. Lista A (adwokaci uprawnieni do obrony w post\u0119powaniu karnym, deklaruj\u0105cy gotowo\u015b\u0107 udzielania oskar\u017conym pomocy prawnej z urz\u0119du): Magdalena Adamczyk, Grzegorz Bieniek, Marcin B\u0142ach, Leszek Bochenek, Zbigniew Bochenek, \u0141ukasz Boro\u0144, Milena Borowiec, Karol Flisek, Tomasz Gajda, Artur Hill, Anita Jarz\u0105bek-Borek, Iwona Kasprzyk, Marek Kotarba, Wojciech Kozio\u0142, Aleksander Kr\u0119\u017cel, Kacper Kulupa, Magdalena Lasota-Oleksiak, Robert \u0141abuda, Pawe\u0142 \u0141aszyca, Agnieszka Maziarz, Joanna Mielnik-Musia\u0142, Karolina Pazdan, Magdalena Pi\u0119tal, Urszula Podobi\u0144ska-Bochenek, Micha\u0142 Polak, Katarzyna Pryga-Miras, Katarzyna Skoczylas, Wiktoria Trela, Joanna Tyter, Katarzyna Wojtaszek, Pawe\u0142 Wojtaszek, Przemys\u0142aw Ziomek. 2. Lista B (pozostali adwokaci i radcy prawni): Katarzyna Bieniek, Agnieszka Bieniek-Kusak, Andrzej Brzezi\u0144ski, Katarzyna Dzia\u0142o, \u0141ukasz Kara\u015b, Daniel Kr\u00f3l, Bartosz Rybak, Waldemar Ry\u015b, Agnieszka Skiba.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AERO AT SP. Z O.O.<\/strong>, firma produkuj\u0105ca samoloty AT (nazwa od nazwiska i imienia g\u0142\u00f3wnego konstruktora i prezesa firmy \u2013 Antoniewskiego Tomasza). Powsta\u0142a w 1994 r. w celu zaprojektowania, certyfikacji i wdro\u017cenia do produkcji niewielkiego samolotu szkolno-turystycznego, dost\u0119pnego cenowo dla klient\u00f3w i ekonomicznego w u\u017cywaniu. Pierwszym wyrobem firmy by\u0142 jednoosobowy samolot AT-1, konstrukcji Tomasza Antoniewskiego (praca dyplomowa na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej w 1990 r.). Wyprodukowany egzemplarz uczestniczy\u0142 m.in. w lotach patrolowych (g\u0142\u00f3wnie przeciwpo\u017carowych) i pokazach lotniczych. Drug\u0105 konstrukcj\u0105 by\u0142 egzemplarz prototypowy samolotu AT-2, wykonany w 1996 r., g\u0142\u00f3wnie dla cel\u00f3w badawczych. W latach 1997-1998 skonstruowano i wyprodukowano dwa samoloty AT-3 i po przeprowadzeniu pe\u0142nego zakresu bada\u0144 i pr\u00f3b oraz uzyskaniu potrzebnych certyfikat\u00f3w i \u015bwiadectw w 2000 r. rozpocz\u0119to produkcj\u0119 seryjn\u0105 tego samolotu. Istotny wp\u0142yw na rozw\u00f3j dzia\u0142alno\u015bci mia\u0142y te\u017c wysokie kompetencje zatrudnionej kadry oraz zaprojektowanie i wykonanie w\u0142asnej kompletnej linii produkcyjnej. W 2002 r. uzyskano Certyfikat GILC o zdolno\u015bci do produkcji oraz sprzedano pierwsze pi\u0119\u0107 egzemplarzy AT-3 do Aeroklubu Polskiego i Aeroklubu Warszawskiego. Kolejne zam\u00f3wienia realizowano wy\u0142\u0105cznie dla zagranicy, m.in. Malezji i Korei Po\u0142udniowej. W 2007 r. wyprodukowano i oblatano samolot Aero AT-4, wersj\u0119 AT-3 zmodyfikowan\u0105 dla potrzeb rynku ameryka\u0144skiego. Sprzedano dot\u0105d ponad 100 egzemplarzy samolot\u00f3w AT-3 i AT-4, m.in. do Anglii, Francji, Korei Po\u0142udniowej, Malezji, Tunezji i USA. Firma uczestniczy w targach lotniczych, m.in. AERO 2011 w Friedrichshafen (Niemcy). Od pocz\u0105tku 2012 r. siedziba firmy znajduje si\u0119 w nowo wybudowanym obiekcie Inkubatora Nowoczesnych Technologii In-Tech przy lotnisku w Mielcu. W sierpniu 2012 r. w ramach obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta Lotnictwa w Mielcu przekazano samolot AT-3 R100 mieleckiemu o\u015brodkowi lotniczemu FLY Polska dla szkolenia pilot\u00f3w, jako pierwszemu u\u017cytkownikowi w Polsce samolot\u00f3w tego typu.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AEROKLUB MIELECKI<\/strong>, regionalny klub sport\u00f3w lotniczych i spadochroniarskich w Mielcu. Jeden z najbardziej zas\u0142u\u017conych klub\u00f3w sportowych w dziejach Mielca. Wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j sportu polskiego. W spos\u00f3b systematyczny i wymierny popularyzowa\u0142 lotnictwo poprzez wyszkolenie wielu pilot\u00f3w samolotowych i szybowcowych oraz spadochroniarzy, a tak\u017ce zorganizowanie kilkuset imprez.
H i s t o r i a AM powsta\u0142 1 IX 1946 r. Jego cz\u0142onkami \u2013 za\u0142o\u017cycielami oraz pierwszym Zarz\u0105dem byli: pilot Miros\u0142aw Komisarczyk (prezes), dyrektor techniczny Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Marian Suszycki (wiceprezes), Kazimierz Tyrlik (sekretarz), Boles\u0142aw Szymborski (kierownik techniczny) i Mieczys\u0142aw Dzia\u0142owski (cz\u0142onek). Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci AM korzysta\u0142 z lotniska zak\u0142adowego, a tak\u017ce zajmowa\u0142 Blok nr 15, gdzie mie\u015bci\u0142 si\u0119 zarz\u0105d i pracownia modelarska. Dla dzia\u0142alno\u015bci szkoleniowej wyremontowano spo\u0142ecznie dwa samoloty \u201ePiper-Cub\u201d, samolot \u201ePO-2\u201d oraz dwa szybowce: \u201eSG-38\u201d i \u201eGrunau Baby\u201d. Pierwsze po wojnie pokazy lotnicze zorganizowano 5 X 1947 r. Wzi\u0119\u0142y w nich udzia\u0142 samoloty z wielu polskich aeroklub\u00f3w. \u00a0Szybowce startowa\u0142y z G\u00f3ry Cyranowskiej przy pomocy lin gumowych. 1 VIII 1948 r. odby\u0142y si\u0119 drugie pokazy lotnicze z liczn\u0105 obsad\u0105 samolot\u00f3w z ca\u0142ego kraju. Przy tej okazji Aeroklubowi przekazano wyremontowany hangar lotniczy. (Odt\u0105d pokazy lotnicze organizowane s\u0105 \u2013 z niewielkimi wyj\u0105tkami \u2013 kilka razy w roku, a ich zwie\u0144czeniem jest sierpniowe \u015awi\u0119to Lotnictwa.) Po raz pierwszy w zawodach krajowych AM wystartowa\u0142 15 VIII 1948 r. w \u0141odzi, a trzy mieleckie za\u0142ogi uplasowa\u0142y si\u0119 w drugiej dziesi\u0105tce. Od 1949 r., po reorganizacji aeroklub\u00f3w i weryfikacji personelu lataj\u0105cego, dzia\u0142alno\u015b\u0107 AM znacznie os\u0142ab\u0142a, a na pocz\u0105tku lat 50. niemal ca\u0142kowicie wygas\u0142a. Wiosn\u0105 1952 r. utworzono Komitet Organizacyjny Reaktywowania Dzia\u0142alno\u015bci Aeroklubu Mieleckiego z prezesem Franciszkiem Waliczkiem na czele. W rezultacie stara\u0144 tego zespo\u0142u 11 IV 1953 r. powsta\u0142 \u201eAeroklub Robotniczy II Ligi Lotniczej przy WSK Mielec\u201d. Jego siedzib\u0105 by\u0142 lokal w Bloku nr 40 na Osiedlu Fabrycznym. Prezesem zosta\u0142 Tadeusz Go\u0142\u0119biewski, kt\u00f3ry r\u00f3wnocze\u015bnie pe\u0142ni\u0142 funkcje: instruktora samolotowego i spadochronowego oraz instruktora modelarstwa lotniczego. Wznowiono szkolenie, organizowano pokazy lotnicze i uczestniczono w zawodach. Wkr\u00f3tce zmieniono nazw\u0119 na \u201eAeroklub Robotniczy Ligi Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza przy WSK Mielec\u201d, a Aeroklub podporz\u0105dkowano Lidze Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza. W 1955 r. przydzielono mu ca\u0142y parter Bloku nr 63, a jesieni\u0105 tego roku \u2013 nowo wybudowany hangar. Poszerzona baza zaowocowa\u0142a wyra\u017anym rozwojem dzia\u0142alno\u015bci wszystkich sekcji: samolotowej, szybowcowej, spadochronowej i modelarskiej. Coraz cz\u0119\u015bciej mieleccy piloci i skoczkowie spadochronowi liczyli si\u0119 w zawodach wyczynowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

Pierwszy w historii \u00a0Aeroklubu rekord Polski ustanowi\u0142 Stefan Furmaniak, kt\u00f3ry 22 IX 1956 r. w nocnym skoku z op\u00f3\u017anionym otwarciem spadochronu osi\u0105gn\u0105\u0142 2760 m wolnego spadania. W 1957 r., w zwi\u0105zku z powstaniem Aeroklubu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i usamodzielnieniem aeroklub\u00f3w terenowych, powr\u00f3cono do nazwy Aeroklub Mielecki. Istotnym wydarzeniem by\u0142o oddanie do u\u017cytku nowego budynku na terenie lotniska, co znacz\u0105co usprawni\u0142o funkcjonowanie Aeroklubu. W pokazie lotniczym, zorganizowanym 15 IX 1957 r., zaprezentowa\u0142a si\u0119 m.in. pierwsza w Mielcu kobieta-pilot Maria Granacka, a T. Go\u0142\u0119biewski zademonstrowa\u0142 nowo zbudowany w Mielcu prototyp samolotu \u201eKania-2\u201d. Jeszcze w tym samym roku Roman Straburzy\u0144ski wywalczy\u0142 pierwszy tytu\u0142 wicemistrza Polski w modelarstwie lotniczym, a Stefan Furmaniak ustanowi\u0142 pierwszy rekord \u015bwiata w nocnym skoku z natychmiastowym otwarciem spadochronu z wysoko\u015bci 4100 m. Opr\u00f3cz sukces\u00f3w zdarza\u0142y si\u0119 wypadki. W 1958 r. rozbi\u0142 si\u0119 samolot \u201eJunak-2\u201d oraz dwa szybowce startuj\u0105ce na dwuholu. W obu przypadkach piloci nie odnie\u015bli wi\u0119kszych obra\u017ce\u0144. 2 V 1959 r. rozpocz\u0119to organizacj\u0119 zawod\u00f3w balonowych \u201eMa\u0142y Gordon Bennett\u201d. (Impreza ta organizowana by\u0142a p\u00f3\u017aniej corocznie przez szereg lat i cieszy\u0142a si\u0119 du\u017cym zainteresowaniem dzieci.) W 1960 r. pierwszy mielecki pilot \u2013 Pawe\u0142 Dzida \u2013 zdoby\u0142 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105 z trzema diamentami. Lata 60. to dalsza intensyfikacja szkolenia we wszystkich sekcjach, co zaowocowa\u0142o m.in. wyszkoleniem kilkudziesi\u0119ciu pilot\u00f3w samolotowych i szybowcowych oraz skoczk\u00f3w spadochronowych. Now\u0105 form\u0105 by\u0142y wprowadzone (od 1962 r.) obozy szkolenia podstawowego dla m\u0142odych kandydat\u00f3w na pilot\u00f3w szybowcowych. Wprowadzono tak\u017ce coroczne Klubowe Zawody Samolotowe. W uznaniu zas\u0142ug AM dla rozwoju sport\u00f3w samolotowych Aeroklub PRL powierza\u0142 mielczanom coraz cz\u0119\u015bciej organizacj\u0119 og\u00f3lnopolskich zawod\u00f3w, najcz\u0119\u015bciej modelarskich. Licz\u0105ce si\u0119 sukcesy odnosili piloci Zbigniew Nowakowski i Stanis\u0142aw Wasil \u2013 reprezentanci Polski w akrobacji samolotowej. Dotkliwym ciosem by\u0142 natomiast wypadek samolotu \u201eJunak-2\u201d, w kt\u00f3rym zgin\u0119\u0142a pracownica AM Maria Ryzak, a Stefan Furmaniak odni\u00f3s\u0142 ci\u0119\u017ck\u0105 kontuzj\u0119. S. Furmaniak by\u0142 jedynym instruktorem sekcji spadochronowej, tote\u017c zawieszono jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 i reaktywowano j\u0105 dopiero w 1967 r. Drug\u0105 tragedi\u0105 by\u0142 \u015bmiertelny wypadek samolotowy Tadeusza Kulpy \u2013 wiceprezesa AM (31 V 1964 r.). Od 1965 r., po centralnie zarz\u0105dzonej likwidacji 8 etat\u00f3w (pozosta\u0142o 5) Aeroklub znacznie zaw\u0119zi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107, a ci\u0119\u017car wielu obowi\u0105zk\u00f3w przerzucono na dzia\u0142aczy spo\u0142ecznych, co chwilowo niekorzystnie odbi\u0142o si\u0119 na wynikach sportowych i efektach szkoleniowych. Po dostosowaniu si\u0119 do nowych warunk\u00f3w aktywno\u015b\u0107 Aeroklubu zacz\u0119\u0142a zn\u00f3w rosn\u0105\u0107. W dniach 5 \u2013 9 X 1966 r. by\u0142 on organizatorem<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

I Rzeszowskiego Rajdu Samolotowego Pilot\u00f3w i Dziennikarzy, w 1967 r. reaktywowano sekcj\u0119 spadochronow\u0105 oraz wymy\u015blono i zorganizowano pierwsze og\u00f3lnopolskie zawody w \u201enowoczesnym pi\u0119cioboju spadochronowym\u201d. Organizowane p\u00f3\u017aniej corocznie w Mielcu przekszta\u0142ci\u0142y si\u0119 w 1979 r. w Mistrzostwa Polski w Wieloboju Spadochronowym. Rok 1968 zapisa\u0142 si\u0119 najpierw sukcesami sekcji szybowcowej, a nast\u0119pnie tragicznymi wypadkami pilota Tadeusza St\u0119pczyka i pilota Zbigniewa S\u0142onowskiego, prezesa Zarz\u0105du Aeroklubu. Jubileusz 25-lecia dzia\u0142alno\u015bci w 1971 r. uczczono m.in. uzyskaniem przez trzech pilot\u00f3w szybowcowych: Stefana Daneckiego, Zygmunta Ossaka i Andrzeja Tomczyka Z\u0142otych Odznak Szybowcowych z trzema diamentami, a nast\u0119pnie uroczyst\u0105 akademi\u0105 (27 XI), w czasie kt\u00f3rej zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze i zawodnicy otrzymali odznaczenia APRL i inne wyr\u00f3\u017cnienia. Wydarzeniem 1972 r. by\u0142a wystawa osi\u0105gni\u0119\u0107 polskiej techniki lotniczej, eksponowana w Mielcu podczas VI Og\u00f3lnopolskiego Nowoczesnego Pi\u0119cioboju Spadochronowego. Honorowymi go\u015b\u0107mi imprezy byli legendarni polscy piloci Pelagia Majewska i Micha\u0142 Scipio del Campo. Kolejne lata 70. wpisywa\u0142y si\u0119 do historii g\u0142\u00f3wnie sukcesami pi\u0119cioboist\u00f3w spadochronowych i modelarzy. Wyrazem uznania dla tych osi\u0105gni\u0119\u0107 by\u0142o dwukrotne przyznanie mieleckim dzia\u0142aczom organizacji Mistrzostw Polski Modeli Zdalnie Sterowanych (1974, 1977). W 1976 r., z okazji 30-lecia AM, oddano do u\u017cytku nowy hangar, kt\u00f3ry znacznie poprawi\u0142 warunki przechowywania samolot\u00f3w, sprz\u0119tu i urz\u0105dze\u0144. Rok jubileuszowy uczczono uroczyst\u0105 akademi\u0105, w czasie kt\u00f3rej wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 dzia\u0142acze i zawodnicy otrzymali odznaczenia pa\u0144stwowe, lotnicze i regionalne. Wyj\u0105tkow\u0105 uroczysto\u015bci\u0105 w roku 1977 by\u0142a ceremonia zawarcia ma\u0142\u017ce\u0144stwa na lotnisku, przy samolocie \u201eWilga\u201d, przez pilot\u00f3w Izabell\u0119 Wasil i Zbigniewa \u015awierczy\u0144skiego (ceremoni\u0119 prowadzi\u0142a Krystyna Skopi\u0144ska \u2013 kierownik USC w Mielcu). W 1978 r. organizowano wiele imprez z okazji 40-lecia WSK \u201ePZL-Mielec\u201d oraz utworzono sekcj\u0119 lotniarsk\u0105, a w nast\u0119pnym roku przeprowadzono szereg zawod\u00f3w i pokaz\u00f3w z okazji 35-lecia PRL. Licz\u0105cym si\u0119 sukcesem by\u0142o zaj\u0119cie VI miejsca przez Wies\u0142awa Starca – jako reprezentanta Polski \u2013 w Mi\u0119dzynarodowym Wieloboju Spadochronowym w Kijowie. Pocz\u0105tek lat 80. zaznaczy\u0142 si\u0119 pewnym spadkiem aktywno\u015bci dotychczas funkcjonuj\u0105cych sekcji. \u017bywotn\u0105 kaza\u0142a si\u0119 natomiast kolejna nowa sekcja amator\u00f3w-konstruktor\u00f3w. Impulsem do poprawy sytuacji by\u0142o zdobycie przez Lidi\u0119 Wusatowsk\u0105 tytu\u0142u szybowcowej wicemistrzyni Polski w 1981 r., a nast\u0119pnie kolejne sukcesy pi\u0119cioboist\u00f3w spadochronowych i modelarzy. W 1983 r. wyj\u0105tkowo uroczy\u015bcie obchodzono \u015awi\u0119to Lotnictwa (23-25 IX), \u0142\u0105cz\u0105c je z 45-leciem przemys\u0142u lotniczego na Rzeszowszczy\u017anie. W czasie akademii w hali sportowo-widowiskowej w\u015br\u00f3d odznaczonych wysokimi odznaczeniami pa\u0144stwowymi znale\u017ali si\u0119 tak\u017ce cz\u0142onkowie AM. Wyj\u0105tkowym sukcesem mielczan zako\u0144czy\u0142y si\u0119 VI Mistrzostwa Polski w Wieloboju Spadochronowym (1-8 VII 1984 r.), bowiem Wies\u0142aw Starzec i dru\u017cyna AM wywalczyli tytu\u0142y mistrzowskie. Atmosfer\u0119 rado\u015bci tonowa\u0142 jednak wcze\u015bniejszy (23 VI) tragiczny wypadek lotniczy, w kt\u00f3rym zgin\u0105\u0142 skoczek spadochronowy Grzegorz Krakowski, licz\u0105cy ledwie 18 lat. G\u0142\u00f3wnymi imprezami 1985 r. na mieleckim lotnisku by\u0142y: Og\u00f3lnopolskie Zawody w Akrobacji Samolotowej, VII Mistrzostwa Polski w Wieloboju Spadochronowym i tradycyjne \u201eDni Lotnictwa\u201d z udzia\u0142em cz\u0142onk\u00f3w rz\u0105du. W akrobacji samolotowej uczestniczyli zawodnicy AM, wykonuj\u0105c akrobacje na nowo zakupionych samolotach. W roku jubileuszowym 40-lecia Aeroklubu odby\u0142o si\u0119 szereg znacz\u0105cych imprez, m.in.: Og\u00f3lnopolskie Zawody w Akrobacji Samolotowej \u201eMielec-86\u201d, VIII Mistrzostwa Polski w Wieloboju Spadochronowym, \u015awi\u0119to Lotnictwa, Akademia z okazji 40-lecia AM i Pokazy Lotnicze \u201eMielec-86\u201d. Zawodnicy AM, zw\u0142aszcza m\u0142odzi, odnie\u015bli szereg sukces\u00f3w. W wieloboju spadochronowym mistrzem Polski junior\u00f3w zosta\u0142 Robert Anto\u0144, wicemistrzem Marian Bienias, wicemistrzyni\u0105 juniorek Bo\u017cena Ry\u015b, a dru\u017cyna junior\u00f3w zdoby\u0142a br\u0105zowe medale. Mistrzostwo Polski junior\u00f3w w akrobacji samolotowej zdoby\u0142 Tadeusz Jakubiec, a II wicemistrzem zosta\u0142 Andrzej Zawierucha. Kilku mielczan powo\u0142ano do kadry narodowej. Rozwija\u0142y si\u0119 modelarnie, w kt\u00f3rych pracowa\u0142o oko\u0142o 600 m\u0142odych modelarzy. Organizowano dla nich m.in. zawody \u201eM\u0142odzi modelarze na start\u201d. Powodzeniem w\u015br\u00f3d dzieci cieszy\u0142y si\u0119 zawody balonowe \u201eMa\u0142y Gordon Bennett\u201d. Przy ko\u0144cu roku (9 XII) powsta\u0142 przy AM Mielecki Klub Senior\u00f3w Lotnictwa, kt\u00f3rego przewodnicz\u0105cym wybrano K. Tyrlika. \u00a0Materialnym osi\u0105gni\u0119ciem 40-lecia by\u0142 zakup 9 szybowc\u00f3w \u201eJantar\u201d. Rok 1987 r. przyni\u00f3s\u0142 tak\u017ce licz\u0105ce si\u0119 sukcesy, m.in. w zorganizowanych w Mielcu IX Mistrzostwach Polski w Wieloboju Spadochronowym wicemistrzem junior\u00f3w zosta\u0142 Marian Bienias, w Mistrzostwach Polski w Akrobacji Samolotowej wicemistrzostwo senior\u00f3w wywalczy\u0142 T. Jakubiec, a II wicemistrzem zosta\u0142 Marek Chmiel. (W wieloboju spadochronowym dominowali mielczanie, ale w zwi\u0105zku z odbywaniem s\u0142u\u017cby wojskowej wyst\u0119powali w barwach wojskowych klub\u00f3w.) Du\u017cym sukcesem by\u0142o mistrzostwo Polski junior\u00f3w Bogus\u0142awa Miodunki (Klub Modelarstwa Lotniczego \u201eIkar\u201d w ODK MSM) w klasie modeli swobodnie lataj\u0105cych. W 1988 r. najwa\u017cniejsz\u0105 imprez\u0105 by\u0142y Centralne Pokazy Lotnicze z okazji 50-lecia WSK, 60-lecia polskiego przemys\u0142u lotniczego i 70-lecia polskiego lotnictwa, zorganizowane na mieleckim lotnisku przy du\u017cym udziale AM. W X Mistrzostwach Polski w Wieloboju Spadochronowym w Mielcu II wicemistrzem Polski senior\u00f3w zosta\u0142 Karol Ko\u017abiel. Licz\u0105ce si\u0119 sukcesy odnie\u015bli modelarze, m.in. B. Miodunka (KML \u201eIkar\u201d) ponownie zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Polski junior\u00f3w w klasie modeli swobodnie lataj\u0105cych. Ten sam zawodnik reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 na Mistrzostwach \u015awiata junior\u00f3w i zdoby\u0142 dru\u017cynowo tytu\u0142 mistrza \u015bwiata w kategorii modeli szybowc\u00f3w i indywidualnie 9. miejsce. Mieleccy piloci uczestniczyli m.in. w Rajdzie Samolotowym Dziennikarzy<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

i Pilot\u00f3w. Sezon lotny 1989 r. rozpocz\u0119to Centralnymi Zawodami Modeli Balon\u00f3w o Puchar Ma\u0142ego Gordon Bennetta. W XI MP w Wieloboju Spadochronowym w Mielcu dru\u017cyna AM wywalczy\u0142a tytu\u0142 wicemistrza Polski. W pa\u017adzierniku 1989 r. minister finans\u00f3w podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o zaprzestaniu z dniem 1 I 1990 r. dotowania aeroklub\u00f3w, co w znacznym stopniu ograniczy\u0142o mo\u017cliwo\u015bci ich dzia\u0142ania. \u00a0 (M.in. wypowiedziano pracownikom warunki pracy i p\u0142acy.) W tym czasie aktywnie dzia\u0142a\u0142o 5 sekcji: szybowcowa ( szkolenie pilot\u00f3w, udzia\u0142 w zawodach, zdobywanie odznak), sekcja samolotowa (szkolenie pilot\u00f3w), spadochronowa (szkolenie skoczk\u00f3w, udzia\u0142 w zawodach), modelarska (6 klub\u00f3w modelarstwa lotniczego, udzia\u0142 w zawodach) i lotniowa (szkolenie), a ponadto czynny by\u0142 Mielecki Klub Senior\u00f3w Lotnictwa. Rok 1990, ju\u017c w nowych uwarunkowaniach finansowych, by\u0142 okresem przej\u015bcia na samodzielno\u015b\u0107 i samofinansowanie. Wi\u0105za\u0142o si\u0119 to z wprowadzeniem du\u017cych oszcz\u0119dno\u015bci, tote\u017c zrezygnowano z organizacji kosztownych imprez, m.in. corocznych Mistrzostw Polski w Wieloboju Spadochronowym i szeregu innych zawod\u00f3w. Wprowadzono p\u0142atne przeloty pasa\u017cerskie \u00a0nad miastem i op\u0142aty za wszelkiego rodzaju kursy. Sporym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o zorganizowanie (wsp\u00f3lnie z firm\u0105 \u201eFull Contakt\u201d) Mi\u0119dzynarodowych Akrobacji Spadochronowych \u201eAIR DANCE \u201990 w O\u015brodku Wypoczynkowym WSK w Rzemieniu, z udzia\u0142em skoczk\u00f3w z Belgii, Danii, RFN, USA i Polski. Wydarzeniem roku 1991 by\u0142o ponowne zorganizowanie Mi\u0119dzynarodowych Akrobacji Spadochronowych \u201eAIR DANCE \u201891\u201d w Rzemieniu, tym razem z udzia\u0142em kilkudziesi\u0119ciu skoczk\u00f3w z Belgii, Danii, Holandii i Polski. Skakali oni z jednego z najwi\u0119kszych \u00f3wcze\u015bnie \u015bmig\u0142owc\u00f3w transportowych na \u015bwiecie Mi-26 z Uthy na Syberii (ZSRR). Kolejne lata 90. by\u0142y trudnym okresem, w kt\u00f3rym dzia\u0142acze i zawodnicy AM walczyli o przetrwanie, anga\u017cuj\u0105c si\u0119 spo\u0142ecznie do organizacji imprez i utrzymuj\u0105c dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u2013 cho\u0107 znacznie zaw\u0119\u017con\u0105 \u2013 wszystkich sekcji. Zarabiano m.in. na przelotach pasa\u017cerskich tak\u017ce poza Mielcem (Przybis\u0142awice w woj. tarnobrzeskim, Zawada ko\u0142o D\u0119bicy), uczestniczono w imprezach organizowanych przez inne aerokluby, miasta i inne miejscowo\u015bci. Kontynuowano prac\u0119 szkoleniow\u0105, szkol\u0105c pilot\u00f3w szybowcowych i skoczk\u00f3w spadochronowych. Organizacyjnym popisem sprawno\u015bci by\u0142o nadal doroczne \u015awi\u0119to Lotnictwa na mieleckim lotnisku (sierpie\u0144 lub wrzesie\u0144), ka\u017cdorazowo z pokazami lotniczymi, gromadz\u0105ce wielotysi\u0119czn\u0105 widowni\u0119 nie tylko z Mielca i okolic, ale tak\u017ce z r\u00f3\u017cnych stron Polski. W 1992 r. g\u0142\u00f3wn\u0105 atrakcj\u0105 pokaz\u00f3w by\u0142y popisy mistrz\u00f3w akrobacji samolotowej. Innym wydarzeniem tego roku by\u0142y \u00a0Mistrzostwa Polski w Klasie Modeli Zdalnie Sterowanych, zorganizowane na mieleckim lotnisku. \u00a0Rok 1993 zapisa\u0142 si\u0119 Wielkim Festynem Lotniczym \u201eMielec-93\u201d, zorganizowanym w dniach 11-12 IX z okazji 55-lecia WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Mimo wielu trudno\u015bci dysponowano spor\u0105 ilo\u015bci\u0105 sprz\u0119tu; w roku 1994 AM posiada\u0142 m.in.: 12 samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w i przeznaczenia (w tym: AN-2, \u201eZlin\u201d, \u201eGawron\u201d, \u201eWilga\u201d), 10 sprawnych szybowc\u00f3w 1- i 2-miejscowych (w tym: \u201eJantar\u201d, \u201eJunior\u201d, \u201ePirat\u201d, \u201eKobra\u201d, \u201eBocian\u201d, \u201ePuchatek\u201d, Puchacz\u201d) i 150 spadochron\u00f3w. Z okazji 50-lecia Aeroklubu i 25-lecia Zak\u0142adu Us\u0142ug Agrolotniczych 21 i 22 IX 1996 r. zorganizowano na lotnisku pokazy lotnicze i wystaw\u0119 statyczn\u0105 oraz koncerty zespo\u0142\u00f3w artystycznych. W 1997 r. zorganizowano Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych (28-29 VI), a w dniach 30-31 VIII 1997 r. AM by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem najwi\u0119kszej w latach 90. imprezy w Mielcu \u2013 Centralnych Uroczysto\u015bci \u015awi\u0119ta Lotnictwa Polskiego \u2013 Air Show Mielec 97. Sukcesy te nie powstrzyma\u0142y post\u0119puj\u0105cego kryzysu, g\u0142\u00f3wnie finansowego, zwi\u0105zanego m.in. z g\u0142\u0119bokim kryzysem WSK. Ratowania Aeroklubu podj\u0119\u0142a si\u0119 grupa dzia\u0142aczy skupiona wok\u00f3\u0142 Wies\u0142awa Ceny, kt\u00f3remu powierzono funkcje prezesa zarz\u0105du i dyrektora. Obok niego do Zarz\u0105du AM weszli m.in. Stanis\u0142aw Hodor, Ryszard Kr\u00f3likowski, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Marek Pustu\u0142ka, Zdzis\u0142aw R\u0105czka, Daniel Roma\u0144ski, Roman R\u00f3g, Wies\u0142aw Ruman i Andrzej Strigl. Wydarzeniem nr 1 w roku 1998 r. by\u0142 Festyn Lotniczy (19-20 IX), w kt\u00f3rym wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 oko\u0142o 20 tysi\u0119cy os\u00f3b. W 1999 r., mimo licznych przeszk\u00f3d, a zw\u0142aszcza postawienia WSK w stan upad\u0142o\u015bci, organizowano sobotnio-niedzielne pikniki lotnicze, maj\u0105c m.in. na celu pokazanie, \u017ce Mielec jest wci\u0105\u017c \u201emiastem lotniczym\u201d. Odby\u0142y si\u0119 IX Mistrzostwa Polski w Akrobacji Szybowcowej (VI), a kulminacyjn\u0105 imprez\u0105 roku by\u0142 Wielki Festyn Lotniczy z okazji 80-lecia Aeroklubu Polskiego i \u015awi\u0119ta Lotnictwa. R\u00f3wnie ciekawy by\u0142 nast\u0119pny \u2013 2000 r.; 30 IV odby\u0142 si\u0119 \u201eWielki Piknik Motoryzacyjno-Lotniczy\u201d, z okazji \u015awiatowego Zjazdu Mielczan \u2013 2000 (24-25 VI) zorganizowano festyn lotniczy (pokazy, wystawa, \u00a0wyst\u0119py zespo\u0142\u00f3w muzycznych), a 27 VIII \u2013 Wielki Festyn \u201eAeroplany i Automobile\u201d, w kt\u00f3rym uczestniczy\u0142 prezydent RP Aleksander Kwa\u015bniewski. \u00a0 W lipcu 2001 r. na mieleckim lotnisku odby\u0142y si\u0119 m.in. Mistrzostwa Polski w Akrobacji Samolotowej i Szybowcowej (29 VII \u2013 4 VIII) oraz Mistrzostwa Polski Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych (30 VI \u2013 1 VII). W Mistrzostwach Polski junior\u00f3w w Inowroc\u0142awiu i Mielcu modelarze wywalczyli 2 medale. Rok 2002 tak\u017ce przyni\u00f3s\u0142 sporo wa\u017cnych wydarze\u0144. Zorganizowano kolejne pokazy lotnicze. Sukcesy odnie\u015bli modelarze reprezentuj\u0105cy Mieleckie Stowarzyszenie Modelarzy \u00a0Lotniczych i Aeroklubu, zdobywaj\u0105c tytu\u0142y mistrza i II wicemistrza Polski junior\u00f3w oraz szereg czo\u0142owych lokat na Mistrzostwach Polski w Lesznie (11-15 IX). Dominant\u0105 2003 r. by\u0142 Wielki Festyn Lotniczy, zorganizowany w dniach 3-4 V, z okazji 100-lecia \u015bwiatowego lotnictwa.
Mimo problem\u00f3w finansowych Aeroklub utrzyma\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w sekcjach: samolotowej, szybowcowej, spadochronowej, modelarskiej, lotniowej i konstruktor\u00f3w amator\u00f3w.
* Prezesi (przewodnicz\u0105cy) Zarz\u0105du: Miros\u0142aw Komisarczyk, Tadeusz Go\u0142\u0119biewski, J\u00f3zef Szeptycki, Zbigniew Winnicki, Stanis\u0142aw Wasil, Kazimierz Tyrlik, Marian Pi\u0142at, Zdzis\u0142aw Tkaczyk, Jerzy Belczak, Bogus\u0142aw Biernacki, Marek Woszczy\u0144ski, Zdzis\u0142aw R\u0105czka i Wies\u0142aw Cena.
* Prezesi Honorowi: Julian \u0141yso\u0144 (1954), Mieczys\u0142aw Gronek (1960), Tadeusz Ryczaj (1967).
* Inni dzia\u0142acze, instruktorzy i pracownicy (w uk\u0142adzie alfabetycznym): Jan Abczy\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Adamczyk, W\u0142adys\u0142aw Bajorek, Ludwik Bis, Jan B\u0142achowicz, Stefan Bodziony, Feliks Borodzik, J\u00f3zefa Braszkiewicz, Henryk Bronowicki, Franciszek Bujacz, Eugeniusz Bula, Edward Burek, Krystyna Bystrek, Ernest Cena, Stanis\u0142aw Ciach, Eugeniusz Chlebowski, Halina Czerw, Stefan Danecki, Mieczys\u0142aw D\u0105bkowski, Stanis\u0142aw Dernoga, Feliks Drozdowski, Roman Dryja, Janina Dudek, Hubert Duszkiewicz, J\u00f3zef Duszkiewicz, Kazimierz Dziadzio, Feliks Dzia\u0142o, Mieczys\u0142aw Dzia\u0142owski, Zbigniew Dzia\u0142owski, Pawe\u0142 Dzida, Kazimierz Dziewit, Eugeniusz Ebenrytter, \u00a0Julian Fidzi\u0144ski, Tadeusz Franaszczuk, \u00a0Stefan Furmaniak, Jan Gawron, Stanis\u0142aw Gawron, W\u0142odzimierz G\u0105sior, Renata G\u00f3rska, Stanis\u0142aw G\u00f3rski, Stanis\u0142awa G\u00f3rska, Maria Granacka, Bogdan Grochocki, Adam Gruba, Maria Gruba, \u00a0Tadeusz Grzybowski, Boles\u0142aw Gudz, Boles\u0142aw Gu\u0142a, Ryszard Hasiak, Stanis\u0142aw Hodor, Urszula Hyjek-Ko\u015bla, Henryk Hyla, J\u00f3zef Janiak, Andrzej Jankowski, Marian Jasiaczyk, Andrzej Jasi\u0144ski, Kazimierz Jasi\u0144ski, Mieczys\u0142aw Jaszczak, Piotr Kaczorek, Wies\u0142aw Kalinowski, Rene Kamos, Leszek Karczewski, Kazimierz Kasprzak, Jan Kerz, Zbigniew K\u0119dziorek, Adam Kie\u0142czewski, Stefan Kmon, Waldemar Kochma\u0144ski, Cezary Ko\u0144czyk, Henryk Kopecki, Zygmunt Korab, Piotr Korpal, Krzysztof Kosiba, Tadeusz Kostia, W\u0142adys\u0142aw Kotulski, Maria Kozak, Andrzej Kret, Ryszard Kr\u00f3likowski, Jerzy Krupa, Tadeusz Kuc, Stefan Kucharski, Witold Kuli\u0144ski, Tadeusz Kulpa, Bogus\u0142aw Ku\u015bnierz, Tadeusz Kuzaj, Zofia Kuziemska, Kazimierz Kuziemski, Bronis\u0142aw Kwiatkowski, Stanis\u0142aw Kwiek, Roman Lato, Ludwik Lech, Mieczys\u0142aw Lewandowski, Roman Lewandowski, Edmund Liwoch, Tadeusz \u0141ugowski-Mackiewicz, Jan Madej, Wac\u0142aw Majcher, Stanis\u0142aw Maksym, Jerzy Mamcarz, Zbigniew Mardzy\u0144ski, \u00a0J\u00f3zef M\u0105czka, Miros\u0142aw Miko\u0142ajczyk, Stanis\u0142aw Milczarek, W\u0142odzimierz Mielniczenko, Mieczys\u0142aw Mi\u0142osz, Krzysztof Mirski, Jan Mycek, \u00a0Agnieszka Nasternak, Mieczys\u0142aw Nickowski, Stanis\u0142aw Niedba\u0142a, Wincenty Niedu\u017cak, Anna Nosek, J\u00f3zef Nowak, Micha\u0142 Nowak, Zbigniew Nowakowski, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Jan Og\u0142obin, Jan Olejnik, Janusz Olenderek, Zygmunt Osak, Tadeusz Ostapiak, Henryk Ostrom\u0119cki, Tadeusz Paku\u0142a, Andrzej Pamu\u0142a, J\u00f3zef Pa\u0144tak, Alfred Pasternak, Maria Pasternak, \u00a0Jan Petrykowski, Stanis\u0142aw Pietras, Jerzy Pietrzak, Micha\u0142 Polek, Janusz Pondo, Joanna Porada, Tadeusz Pro\u017cych, Micha\u0142 Przywara, Marek Pustu\u0142ka, Bronis\u0142aw Ratajczak, Stanis\u0142aw Ratusi\u0144ski, Tadeusz Raty\u0144ski, Andrzej Remiszewski, J\u00f3zef Roguz, Daniel Roma\u0144ski, J\u00f3zef Roma\u0144ski, Jaros\u0142aw Rozw\u00f3d, Roman R\u00f3g, Janusz Rudzki, Wies\u0142aw Ruman, W\u0142odzimierz Ryba, Gra\u017cyna Rymanowska-Franaszczuk, W\u0142adys\u0142aw Ry\u015b, Maria Ryzak, Jan Rzepka, Jerzy Rzewuski, Adam Saj, Karol S\u0105del, J\u00f3zef Schab, Stanis\u0142aw Schab, Zbigniew S\u0142onowski, Witold Sroczy\u0144ski, Janusz Stachura, Wies\u0142aw Starzec, Andrzej Stec, Roman Straburzy\u0144ski, Andrzej Strigl, W\u0142adys\u0142aw Stroko\u0144, Ma\u0142gorzata Studzi\u0144ska, Tadeusz Szab\u0142owski, Jan Szobak, Leszek Szwakop, Boles\u0142aw Szymborski, J\u00f3zef \u015aciora, Eugeniusz \u015al\u0119czkowski, Tadeusz \u015aliwa, Zbigniew \u015awierczy\u0144ski, Kazimierz \u015awi\u0119to\u0144, Antoni Tokarz, J\u00f3zef Trela, Ryszard Trela, Idzi Trybus, Marian Turzeniecki, Krzysztof Tylutki, Urszula Tyrlik, Marian Urba\u0144ski, Zbigniew Usiatycki, Franciszek Waliczek, Wac\u0142aw Wasiak, Kazimierz Wi\u0105cek, Stanis\u0142aw Wi\u015bniewski, Witold Wi\u015bniewski, Ryszard Wolak, Arnold Wyle\u017co\u0142, Franciszek Zalewski, Stanis\u0142aw Zalewski, Mieczys\u0142aw Zieli\u0144ski.
Najwa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia:
1) Rekord \u015bwiata: * 1957 r. \u2013 S. Furmaniak \u2013 nocny skok z natychmiastowym otwarciem spadochronu \u2013 4100 m.
2) Rekordy Polski: *22 IX 1956 r. \u2013 S. Furmaniak \u2013 nocny skok z op\u00f3\u017anionym otwarciem spadochronu \u2013 2760 m (wolnego spadania); *18 X 1959 r. – S. Furmaniak, H. Hyla, W. Ry\u015b, F. Bujacz \u2013 skok grupowy z natychmiastowym otwarciem spadochronu \u2013 5350 m; *VI 1960 r. \u2013 S. Furmaniak, W. Ry\u015b, F. Bujacz \u2013 skok grupowy z natychmiastowym otwarciem spadochronu z 1500 m \u2013 80,06 m; *10 X 1961 r. \u2013 W. Ry\u015b \u2013 skok na celno\u015b\u0107 l\u0105dowania z wysoko\u015bci 600 m z op\u00f3\u017anionym otwarciem spadochronu w nocy \u2013 11,3 m; *26 X 1968 r. \u2013 W. Ry\u015b, J\u00f3zef Duszkiewicz, Andrzej S\u0142omba, Czes\u0142aw Hyli\u0144ski, Kazimierz Skowron \u2013 d\u0142ugotrwa\u0142o\u015b\u0107 op\u00f3\u017anionego otwarcia spadochronu \u2013 3560 m.
3) Medali\u015bci Mistrzostw \u015awiata junior\u00f3w: *1988 r. (Leszno) M\u015a w Modelarstwie Lotniczym – B. Miodunka \u2013 z\u0142oty (dru\u017cynowo) w kategorii modeli szybowc\u00f3w; *2000 r. (Czechy) M\u015a w Modelarstwie Lotniczym \u2013 srebrny (dru\u017cynowo) w klasie modeli szybowc\u00f3w swobodnie lataj\u0105cych (F-1-A), *2002 r. (S\u0142owacja) M\u015a w Modelarstwie Lotniczym \u2013 Tomasz Burek \u2013 br\u0105zowy w klasie modeli swobodnie lataj\u0105cych.
4) Medali\u015bci Mistrzostw Polski senior\u00f3w: *1957 r. (Leszno) MP Modeli Lataj\u0105cych \u2013 Roman Straburzy\u0144ski \u2013 srebrny w klasie modeli szybowc\u00f3w A-2; R. Straburzy\u0144ski, Stanis\u0142aw G\u00f3rski, Wies\u0142aw
Kalinowski \u2013 srebrny zespo\u0142owo w klasie modeli szybowc\u00f3w A-2; *1958 r. (Krosno) MP Modeli Lataj\u0105cych \u2013 R. Straburzy\u0144ski, Tadeusz Raty\u0144ski \u2013 srebrny zespo\u0142owo w klasie modeli szybowc\u00f3w A-2; *1961 r. (Ciechan\u00f3w) MP Modeli Lataj\u0105cych \u2013 T. Raty\u0144ski \u2013 br\u0105zowy w klasie modeli z nap\u0119dem silnikowym; *1974 r. (Mielec) MP Modeli Motoszybowc\u00f3w Zdalnie Sterowanych \u2013 Jan Olejnik \u2013 z\u0142oty w klasie standart F3D\/M, J\u00f3zef Schab \u2013 srebrny w klasie otwartej F3B\/M; *1978 r. (Krak\u00f3w) MP Modeli Motoszybowc\u00f3w Zdalnie Sterowanych \u2013 J\u00f3zef Schab \u2013 br\u0105zowy w klasie modeli motoszybowc\u00f3w F3B; *1979 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 Wies\u0142aw Starzec \u2013 srebrny, zesp\u00f3\u0142: W. Starzec, Kazimierz Dziewit, Andrzej Karcz \u2013 srebrny; *1980 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 W. Starzec, Tadeusz Sajek, A. Karcz \u2013 br\u0105zowy zespo\u0142owo; *1981 r. MP Szybowcowe Kobiet \u2013 Lidia Wusatowska \u2013 srebrny; (Toru\u0144) MP Modeli Kosmicznych \u2013 Janusz Gorzkowicz \u2013 br\u0105zowy w klasie rakiet ze spadochronem S3A; (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 W. Starzec, Marek K\u0142osi\u0144ski, Krzysztof Zwierzyk \u2013 srebrny zespo\u0142owo, *1982 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 W. Starzec \u2013 br\u0105zowy, W. Starzec, M. K\u0142osi\u0144ski, K. Zwierzyk \u2013 br\u0105zowy zespo\u0142owo; *1983 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 M. K\u0142osi\u0144ski \u2013 br\u0105zowy, M. K\u0142osi\u0144ski, W. Starzec, Karol Ko\u017abiel \u2013 srebrny zespo\u0142owo; *1984 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 W. Starzec \u2013 z\u0142oty, W. Starzec, K. Ko\u017abiel, M. K\u0142osi\u0144ski \u2013 z\u0142oty zespo\u0142owo; (Lisie K\u0105ty) MP Modeli Kosmicznych \u2013 Krzysztof Jania \u2013 srebrny w klasie rakiet z ta\u015bm\u0105 S6A; *1985 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 Ewa Dul \u2013 br\u0105zowy, M. Hyli\u0144ski, Tadeusz Pazdro, Robert Anto\u0144 \u2013 srebrny zespo\u0142owo; *1986 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 br\u0105zowy zespo\u0142owo; *1987 r. (Mielec) MP w Akrobacji Samolotowej \u2013 T. Jakubiec \u2013 srebrny, Marek Chmiel \u2013 br\u0105zowy; *1988 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 Karol Ko\u017abiel \u2013 br\u0105zowy; *1989 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 srebrny dru\u017cynowo.|
5) Medali\u015bci Mistrzostw Polski junior\u00f3w: *1960 r. (Gniezno) MP Modeli Lataj\u0105cych \u2013 Tadeusz Ostapiak \u2013 z\u0142oty w klasie modeli szybowc\u00f3w A-2, Micha\u0142 Zbigniew Nowak \u2013 br\u0105zowy w klasie modeli z nap\u0119dem gumowym, Waldemar Utracki \u2013 srebrny w klasie modeli z nap\u0119dem silnikowym, T. Ostapiak, M. Nowak, W. Utracki \u2013 z\u0142oty zespo\u0142owo; *1961 r. (Ciechan\u00f3w) MP Modeli Lataj\u0105cych \u2013 M. Nowak \u2013 br\u0105zowy w klasie modeli z nap\u0119dem gumowym; *1964 r. (Ciechan\u00f3w) MP Modeli Lataj\u0105cych \u2013 W\u0142odzimierz Zaj\u0105c \u2013 srebrny w klasie modeli szybowc\u00f3w; *1965 r. (\u017bary) MP Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych \u2013 Waldemar Kochma\u0144ski \u2013 srebrny w klasie modeli z nap\u0119dem silnikowym F1C, Janusz Stroko\u0144 \u2013 z\u0142oty w klasie modeli z nap\u0119dem gumowym F1B; *1984 r. (Lisie K\u0105ty) MP Modeli Kosmicznych \u2013 Ryszard Skotarski \u2013 br\u0105zowy w klasie rakietoplan\u00f3w S4C; *1985 r. (Piotrk\u00f3w Trybunalski) MP Modeli Kosmicznych \u2013 R. Skotarski \u2013 srebrny w klasie rakietoplan\u00f3w; (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 Marek Hyli\u0144ski \u2013 z\u0142oty; *1986 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 Robert Anto\u0144 \u2013 z\u0142oty, Marian Bienias \u2013 srebrny, Bo\u017cena Ry\u015b \u2013 srebrny; (Radom) MP w Akrobacji Samolotowej \u2013 Tadeusz Jakubiec \u2013 z\u0142oty, Andrzej Zawierucha \u2013 br\u0105zowy; *1987 r. (Mielec) MP w Wieloboju Spadochronowym \u2013 M. Bienias \u2013 z\u0142oty; (Mielec) MP Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych \u2013 Bogus\u0142aw Miodunka \u2013 z\u0142oty w kategorii szybowc\u00f3w, *1988 r. (Lubie\u0144 Kujawski) MP Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych \u2013 Bogus\u0142aw Miodunka \u2013 z\u0142oty w kategorii szybowc\u00f3w; *2001 r. (Inowroc\u0142aw) MP Modeli Zdalnie Sterowanych \u2013 Pawe\u0142 Gu\u0142a \u2013 srebrny w klasie modeli szybowc\u00f3w F3J; (Mielec) MP Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych \u2013 Micha\u0142 Borowiec \u2013 br\u0105zowy w kategorii F1H, modele szybowc\u00f3w \u2013 ma\u0142e formy; * 2002 r. (Leszno) MP Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych \u2013 Tomasz Burek \u2013 z\u0142oty w klasie modeli z nap\u0119dem silnikowym (F1J), Jakub Zachariasz \u2013 br\u0105zowy w klasie szybowc\u00f3w; (Morzychno) MP Modeli Zdalnie Sterowanych \u2013 Jakub Olsz\u00f3wka i Hubert Szawli\u0144ski \u2013 z\u0142oty w klasie modeli zdalnie sterowanych z nap\u0119dem elektrycznym (FSD); *2003 (Radzymin) MP \u2013 Rafa\u0142 Schab \u2013 br\u0105zowy w klasie modeli samochod\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

6) Cz\u0142onkowie kadry narodowej w kategorii senior\u00f3w: Robert Anto\u0144, Wies\u0142aw Starzec (wielob\u00f3j spadochronowy), Karol Ko\u017abiel (wielob\u00f3j spadochronowy), Janusz Gorzkowicz (modele kosmiczne), Zbigniew Nowakowski, Stanis\u0142aw Wasil (akrobacja samolotowa).
7) Cz\u0142onkowie kadry narodowej w kategorii junior\u00f3w: Robert Pietracha (samolotowe zawody rajdowo-nawigacyjne), Andrzej Zawierucha (dwub\u00f3j samolotowy), Piotr Jackowski, Maciej Cena (szybowce), Arkadiusz Sandowicz (szybowce), Bogus\u0142aw Miodunka (modelarstwo), Tomasz Burek (modelarstwo), Jakub Zachariasz (modelarstwo), Rados\u0142aw Rumszewicz (akrobacja samolotowa).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Po 2005 r. dzia\u0142alno\u015b\u0107 podstawow\u0105 prowadzono w 6 sekcjach specjalistycznych: szybowcowej, samolotowej, spadochronowej, modelarskiej, historycznej i mikrolotowej. Na podstawie certyfikat\u00f3w, wydanych przez Prezesa Urz\u0119du Lotnictwa Cywilnego, prowadzono te\u017c szkolenia specjalistyczne samolotowe, szybowcowe i spadochronowe. Aeroklub by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem szeregu imprez popularyzuj\u0105cych sporty lotnicze, m.in. \u015awi\u0119ta Lotnictwa i Dni Mielca oraz w 2008 r. Mistrzostw Polski Modeli z Nap\u0119dem Elektrycznym kl. F5B (motoszybowce) w Tuszowie Narodowym ko\u0142o Mielca i Mistrzostw Polski w modelarstwie (Laszki ko\u0142o Jaros\u0142awia). W czasie Walnego Zgromadzenia 28 II 2009 r. podj\u0119to uchwa\u0142\u0119 o nadaniu nowej nazwy: Aeroklub Mielecki im. Braci Dzia\u0142owskich. W zwi\u0105zku z przej\u0119ciem lotniska przez Gmin\u0119 Miejsk\u0105 Mielec i przeznaczeniem po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci lotniska na cele Mieleckiego Parku Przemys\u0142owego – w 2013 r. Aeroklub przeniesiono do nowego budynku przy ul. Lotniskowej 14 (p\u00f3\u0142nocna cz\u0119\u015b\u0107 lotniska). W 2015 r. sekcja modelarska od\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 i utworzy\u0142a Stowarzyszenie Akademia Umiej\u0119tno\u015bci Technicznych „Leonardo”. 11 IX 2016 r. zorganizowano piknik lotniczy z okazji 70-lecia Aeroklubu. Tak\u017ce w 2016 r. reaktywowano jednostk\u0119 OSP przy Aeroklubie. Prezesem jednostki zosta\u0142 Pawe\u0142 \u015awierczy\u0144ski, a wiceprezesem i komendantem – Mariusz Mazur. Za bogaty w wydarzenia rok 2016 Aeroklub Mielecki otrzyma\u0142 w 2017 r. Nagrod\u0119 Marsza\u0142ka Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego „NGO Wysokich lot\u00f3w”. Dla popularyzacji dorobku i bie\u017c\u0105cej dzia\u0142alno\u015bci organizowano „Dni otwarte AM”, m.in. z okazji 75-lecia (2021 r.). Inna cykliczn\u0105 imprez\u0105 s\u0105 zawody na celno\u015b\u0107 l\u0105dowania. W 2021 r. odby\u0142a si\u0119 ich XXXVIII edycja. Ponadto od 2016 r. AM czyni usilne starania w sprawie zorganizowania w Mielcu Podkarpackiego Muzeum Przemys\u0142u Lotniczego i Lotnictwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wa\u017cniejsze sukcesy: *2007 r.: M\u015a Senior\u00f3w w Modelarstwie Lotniczym (Odessa): Edward Burek \u2013 srebrny medal dru\u017cynowo w klasie F1C (modele z nap\u0119dem silnikowym), MP Junior\u00f3w w Modelarstwie Lotniczym: \u0141ukasz Napieracz \u2013 srebrny medal w klasie szybowc\u00f3w, dru\u017cyna AM \u2013 br\u0105zowy medal w klasie modeli silnikowych, XXXII Mi\u0119dzynarodowe MP w \u00a0Szybownictwie w klasie otwartej (Leszno): Karol Staryszak na szybowcu Jantar 2B \u2013 srebrny medal, Szybowcowe ME (Issound, Francja): Karol Staryszak \u2013 srebrny medal; *2008 r.: MP Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych (\u015awiebodzice): Edward Burek \u2013 br\u0105zowy medal w klasie F1C, dru\u017cyna Edward Burek i \u0141ukasz Napieracz \u2013 srebrny medal w klasie F1C, MP Junior\u00f3w Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych (Suwa\u0142ki): \u0141ukasz Napieracz \u2013 z\u0142oty medal w klasie F1P; *2010 r.: MP Modeli Kosmicznych (Lisie K\u0105ty ko\u0142o Grudzi\u0105dza): Grzegorz Goryczka \u2013 br\u0105zowy medal w klasie modeli S7; ME Modeli Swobodnie Lataj\u0105cych – klasa modeli z nap\u0119dem silnikowym (Turcja): Edward Burek \u2013 br\u0105zowy medal dru\u017cynowo; *2011 r.: P\u015a w Modelarstwie Lotniczym (cykl zawod\u00f3w): Edward Burek (I miejsce w S\u0142owacji, III miejsce w Czechach i Rumunii), MP w Modelarstwie Kosmicznym (Lisie K\u0105ty ko\u0142o Grudzi\u0105dza): Grzegorz Goryczka \u2013 z\u0142oty medal w klasie S1B (496,2 m); Puchar \u015awiata w Modelarstwie Kosmicznym (Krak\u00f3w): Grzegorz Goryczka \u2013 br\u0105zowy medal w klasie S1B; XXXVI Szybowcowe Mistrzostwa Polski (Cz\u0119stochowa): Karol Staryszak \u2013 z\u0142oty medal w klasie otwartej; *2012 r.: Mistrzostwa Polski Modeli Kosmicznych (Lisie K\u0105ty ko\u0142o Grudzi\u0105dza): Grzegorz Goryczka \u2013 z\u0142oty medal w kategorii makiet S7; Puchar \u015awiata w Modelarstwie Kosmicznym (Krak\u00f3w) \u2013 Grzegorz Goryczka \u2013 srebrny medal w kategorii makiet S7.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n


Prezesi:<\/strong>\u00a0Wies\u0142aw Cena (do 14 VI 2005), Pawe\u0142 \u015awierczy\u0144ski (15 VI 2005-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA CELNA PRZEDSI\u0118BIORSTWO KRAJOWO-ZAGRANICZNE \u201ePERIBA\u201d Sp. z o.o.<\/strong>\u00a0za\u0142o\u017cona w 1989 r., jedna z pierwszych w Polsce (Zezwolenie nr 15 Prezesa G\u0142\u00f3wnego Urz\u0119du Ce\u0142). Mielecki Oddzia\u0142 AC \u201ePeriba\u201d powsta\u0142 w 1993 r. z inspiracji Anny Gortadt, kt\u00f3ra zosta\u0142a jego kierownikiem. Agencja jest specjalistyczn\u0105 instytucj\u0105 po\u015brednicz\u0105c\u0105 \u00a0pomi\u0119dzy osobami zajmuj\u0105cymi si\u0119 obrotem towarowym z zagranic\u0105 a organami celnymi, m.in. poprzez dokonywanie zg\u0142osze\u0144 celnych. Siedzib\u0105 mieleckiego Oddzia\u0142u jest budynek przy ul. Wojska Polskiego 3.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA INFORMACYJNO \u2013 REKLAMOWA \u201eAIR \u2013 PRESS\u201d, Sp. z. o. o.<\/strong>\u00a0\u2013 patrz: AGENCJA WYDAWNICZO-REKLAMOWA \u201eKORSO\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA INFO-MARKET-SERVICE,<\/strong>\u00a0powsta\u0142a 2 II 1998 r. Jej za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem jest Marek Patyk. Pocz\u0105tkowo zajmowa\u0142a si\u0119 reklam\u0105 i po\u015brednictwem handlowym. Pod koniec 1998 r. zacz\u0119\u0142a wydawa\u0107 w\u0142asne pismo \u201eMieleckie Echa\u201d (miesi\u0119cznik) rozprowadzany na terenie powiatu mieleckiego. Od lutego 1999 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z dziennikiem \u201eSuper Nowo\u015bci\u201d, a od lipca tego roku wydawa\u0142a informator o tematyce motoryzacyjnej \u201eMoto Serwis\u201d (dwutygodnik). W czerwcu 2000 r. rozszerzy\u0142a ofert\u0119 o multimedialne opracowania komputerowe na no\u015bniku CD. Pierwszym tego typu wydawnictwem by\u0142 \u201eMultimedialny Mielec\u201d przygotowany na \u015awiatowy Zjazd Mielczan, a nast\u0119pnie \u201eMielec 2001\u201d oraz \u201eKatalog firm produkcyjnych\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA MARKETINGOWA MARKET SERVICE<\/strong>, powsta\u0142a w listopadzie 1995 r. Jej w\u0142a\u015bcicielem jest Mieczys\u0142aw Przebieglec. Pocz\u0105tkowo wydawa\u0142a tygodniki: \u201eWizjer Regionalny\u201d, \u201eRegionalny Informator Przetargowy\u201d i \u201eWizjer D\u0119bicki\u201d, ale z czasem ograniczy\u0142a si\u0119 do \u201eWizjera Regionalnego\u201d, w kt\u00f3rym co pewien czas zamieszcza\u0142a wk\u0142adki tematyczne, m.in. o harcerstwie oraz Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA OCHRONY \u201eBEZPOL\u201d, sp. z. o.o.<\/strong>\u00a0\u2013 Rzesz\u00f3w, Oddzia\u0142 w Mielcu. Mielecki Oddzia\u0142 powsta\u0142 w 1995 r. \u015awiadczy us\u0142ugi w zakresie ochrony os\u00f3b, rzeczy i mienia. Adres: ul. B. G\u0142owackiego 10.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA OCHRONY MIENIA I OS\u00d3B \u201eKOBRA\u201d, sp. z. o.o.<\/strong>\u00a0z siedzib\u0105 w Mielcu, powsta\u0142a w 1993 r. Wykonuje us\u0142ugi ochrony mienia \u00a0i os\u00f3b oraz us\u0142ugi detektywistyczne. Jej siedzib\u0105 by\u0142 pocz\u0105tkowo budynek WSK przy ul. Chopina 20, nast\u0119pnie budynek przy ul. H. Sienkiewicza, a p\u00f3\u017aniej budynek przy ul. T. Ko\u015bciuszki 61A.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA REKLAMY \u201eEDMA ART\u201d<\/strong>, powsta\u0142a w 1996 r. Jej za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem jest Edward Ma\u0142ek. Wykonuje reklamy zewn\u0119trzne, stacjonarne plany miast m.in. w Mielcu, D\u0119bicy, Stalowej Woli, Kolbuszowej, Przemy\u015blu i Tomaszowie Lubelskim, du\u017ce plansze reklamowe, reklamy na pojazdach, przewieszki nad ulicami, proporczyki oraz r\u00f3\u017cne us\u0142ugi plastyczne i poligraficzne. Pocz\u0105tkowo jej siedziba znajdowa\u0142a si\u0119 przy ul. S. \u017beromskiego 19 \u2013 biurowiec Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego, a nast\u0119pnie\u00a0 zosta\u0142a przeniesiona do Rzeszowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA RESTRUKTURYZACJI I MODERNIZACJI ROLNICTWA<\/strong>, powsta\u0142a w 1994 r. na mocy ustawy z 29 XII 1993 r., jako pa\u0144stwowa jednostka prawna, nad kt\u00f3r\u0105 nadz\u00f3r merytoryczny sprawuje Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a w zakresie gospodarki finansowej i gospodarowania \u015brodkami pochodz\u0105cymi z funduszy Unii Europejskiej \u2013 Minister Finans\u00f3w. Przej\u0119\u0142a \u015brodki finansowe i inne mienie po Funduszu Restrukturyzacji i Odd\u0142u\u017cania Rolnictwa oraz jego wszystkie zobowi\u0105zania i wierzytelno\u015bci finansowe. W latach 1994-2004 Agencja realizowa\u0142a m.in.: dop\u0142aty do oprocentowania kredyt\u00f3w inwestycyjnych, wsparcie dla zarz\u0105d\u00f3w gmin w formie wsp\u00f3\u0142finansowania infrastruktury technicznej wsi, wspomaganie dzia\u0142a\u0144 w zakresie poprawy i rozwoju edukacji na wsi, uruchamianie preferencyjnych po\u017cyczek na tworzenie nowych miejsc pracy, wspieranie budowy i modernizacji wiejskich dr\u00f3g gminnych oraz wspieranie budowy wodoci\u0105g\u00f3w, kanalizacji i dr\u00f3g gminnych. W 2000 r., w ramach przygotowa\u0144 do przysz\u0142ych funkcji p\u0142atniczych oraz obs\u0142ugi programu SAPARD, utworzono 16 oddzia\u0142\u00f3w regionalnych, w tym Podkarpacki Oddzia\u0142 Regionalny. W 2002 r. utworzono w kraju 314 biur powiatowych, w tym Biuro Powiatowe w Mielcu. Siedzib\u0105 BP ARiMR jest budynek przy ul. H. Sienkiewicza 1 (niegdy\u015b \u201eKazan\u00f3wka\u201d). Agencja realizuje zadania wynikaj\u0105ce z Planu Rozwoju Obszar\u00f3w Wiejskich oraz Sektorowego Programu Operacyjnego, m.in.: renty strukturalne, wspieranie gospodarstw niskotowarowych, wspieranie dzia\u0142alno\u015bci na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, wspieranie przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 rolno\u015brodowiskowych, zalesianie grunt\u00f3w rolnych, dostosowanie gospodarstw do standard\u00f3w UE i p\u0142atno\u015bci bezpo\u015brednie do grunt\u00f3w rolnych. W rezultacie tych dzia\u0142a\u0144 rolnicy powiatu mieleckiego otrzymali w okresie 2004-2006 wsparcie finansowe w wysoko\u015bci ponad 90 milion\u00f3w z\u0142otych. Biuro prowadzi te\u017c identyfikacj\u0119 i rejestracj\u0119 zwierz\u0105t na terenie powiatu: byd\u0142a, owiec i k\u00f3z oraz trzody chlewnej, co np. w przypadku wyst\u0105pienia choroby pozwala szybko zlokalizowa\u0107 jej ognisko. Ostatnio priorytetowym zadaniem jest zapoznanie rolnik\u00f3w z Programem Rozwoju Obszar\u00f3w Wiejskich na lata 2007-2013, tworz\u0105cym du\u017c\u0105 szans\u0119 dalszego rozwoju powiatu mieleckiego i subregionu gospodarczego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy Biura Agencji: Jaros\u0142aw Lis (1994-2004), Antoni Bryk (2004-2008), p.o. Stanis\u0142aw Kagan, Wies\u0142aw Krupa, Zbigniew Dzia\u0142owski (2008-2016), Stanis\u0142aw Kagan (2016-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA ROZWOJU PRZEMYS\u0141U W WARSZAWIE SA. \u2013 ODDZIA\u0141 W MIELCU<\/strong>, pe\u0142ni funkcj\u0119 zarz\u0105dzaj\u0105cego mieleck\u0105 SSE na podstawie Rozporz\u0105dzenia Rady Ministr\u00f3w z dnia 5 IX 1995 r. w sprawie ustanowienia specjalnej strefy ekonomicznej w Mielcu. Oddzia\u0142 ARP S.A. w Mielcu zosta\u0142 utworzony przez Agencj\u0119 Rozwoju Przemys\u0142u w Warszawie we wrze\u015bniu 1995 r. do pe\u0142nienia funkcji bie\u017c\u0105cego zarz\u0105dzania SSE EURO-PARK MIELEC. Dyrektorem Oddzia\u0142u mianowany zosta\u0142 Mariusz B\u0142\u0119dowski, kt\u00f3ry pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 30 VI 2014 r. Siedzib\u0119 ulokowano w zmodernizowanym budynku przy ul. Partyzant\u00f3w 25. G\u0142\u00f3wne dzia\u0142ania Oddzia\u0142u \u00a0to: promowanie strefy w celu pozyskiwania inwestor\u00f3w krajowych i zagranicznych (przygotowanie materia\u0142\u00f3w promocyjnych \u2013 katalog\u00f3w, folder\u00f3w, film\u00f3w, strony internetowej, CD w kilku wersjach j\u0119zykowych, prezentacja strefy na konferencjach, targach, bezpo\u015brednie kierowanie ofert do potencjalnych inwestor\u00f3w, udzia\u0142 w spotkaniach gospodarczych); tworzenie przyjaznych warunk\u00f3w do inwestowania w strefie (reinwestowanie \u015brodk\u00f3w ze sprzeda\u017cy grunt\u00f3w i budynk\u00f3w inwestorom w strefie w rozw\u00f3j infrastruktury przeznaczonej dla przedsi\u0119biorc\u00f3w i wchodz\u0105cych do SSE, udzia\u0142 kapita\u0142owy i nadz\u00f3r w\u0142a\u015bcicielski ARP w sp\u00f3\u0142kach infrastrukturalnych zapewniaj\u0105cych inwestorom niezak\u0142\u00f3con\u0105 dostaw\u0119 medi\u00f3w i konkurencyjne ceny, uzyskanie uprawnie\u0144 do wydawania przez Oddzia\u0142 ARP S.A. w Mielcu pozwole\u0144 na budow\u0119 \u2013 co znacznie przyspiesza rozpoczynanie proces\u00f3w inwestycyjnych w strefie, podj\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci developerskiej \u2013 budowa \u201epod klucz\u201d obiekt\u00f3w produkcyjnych i magazynowych dla inwestor\u00f3w); przeprowadzanie rokowa\u0144 i przetarg\u00f3w na udzielanie zezwole\u0144 na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci w strefie wraz z procedur\u0105 udost\u0119pniania nieruchomo\u015bci inwestorom, kontrola przedsi\u0119biorc\u00f3w, administrowanie stref\u0105 (terenem o powierzchni 627 ha, wcze\u015bniej zajmowanym g\u0142\u00f3wnie przez WSK \u201ePZL-Mielec\u201d). *Efekty dzia\u0142a\u0144 Oddzia\u0142u (do 2003 r.): 87 wydanych zezwole\u0144 na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej w strefie; osi\u0105gni\u0119cie strategicznego celu strefy \u2013 okre\u015blonego w 1996 r. w \u201ePlanie Rozwoju Strefy\u201d \u2013 utworzenie 7 tysi\u0119cy nowych miejsc pracy w latach 2006-2010; przedsi\u0119biorcy posiadaj\u0105cy zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 w strefie utworzyli 7500 nowych miejsc pracy (wed\u0142ug stanu na 30 IX 2003 r.), ponadto powsta\u0142o kilkaset miejsc pracy w firmach us\u0142ugowych na terenie strefy i kilka tysi\u0119cy w jej otoczeniu (transport, kooperacja i inne us\u0142ugi); czterokrotne przekroczenie zak\u0142adanego w w\/w \u201ePlanie\u201d (500 mln z\u0142) poziomu inwestycji do wielko\u015bci 2 mld z\u0142 (stan na 30 IX 2003 r.), w tym 70 % stanowi kapita\u0142 zagraniczny; poniesienie przez zarz\u0105dzaj\u0105cego stref\u0105 nak\u0142ad\u00f3w w wysoko\u015bci ponad 50 mln z\u0142 na budow\u0119, rozbudow\u0119 i modernizacj\u0119 infrastruktury na terenie strefy (drogi, parkingi oraz sieci elektryczne, wodoci\u0105gowe, kanalizacyjne i centralnego ogrzewania.*Likwidacja stref mazowieckiej i cz\u0119stochowskiej spowodowa\u0142a w 2001 r. powi\u0119kszenie obszaru zarz\u0105dzanego przez Oddzia\u0142 ARP w Mielcu o 122,2 ha (podstrefy w Che\u0142mie, D\u0119bicy, Gorlicach oraz \u00a0nowy teren w Mielcu na osiedlu Wojs\u0142aw). W zwi\u0105zku z wej\u015bciem Polski do Unii Europejskiej w 2004 r. i m.in. dzi\u0119ki staraniom ARP zwi\u0119kszono limit \u0142\u0105cznego obszaru stref, co stworzy\u0142o dla silniejszych polskich SSE mo\u017cliwo\u015bci tworzenia kolejnych podstref. Zarz\u0105dzaj\u0105cy mieleck\u0105 SSE Oddzia\u0142 ARP w Mielcu by\u0142 w latach 2001-2012 wsp\u00f3\u0142organizatorem podstref w 4 wojew\u00f3dztwach: podkarpackim (12), lubelskim (4), ma\u0142opolskim (1) i zachodniopomorskim (1). *Efekty dzia\u0142alno\u015bci Oddzia\u0142u (stan na 31 XII 2012 r.): *administrowanie 1 stref\u0105 z 20 podstrefami o \u0142\u0105cznym obszarze 1246 ha; *wydanie 231 zezwole\u0144 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w SSE (140 w Mielcu); *miejsca pracy \u2013 20 934 (w Mielcu \u2013 12 928); *warto\u015b\u0107 inwestycji zrealizowanych \u2013 5 636 584 745 z\u0142 (w tym w Mielcu \u2013 3 536 834 797 z\u0142). *Efekty dzia\u0142alno\u015bci Oddzia\u0142u (stan na 31 XII 2014 r.): 1 strefa z 25 podstrefami o \u0142\u0105cznym obszarze ok. 1 363 ha; wydanych zezwole\u0144 og\u00f3\u0142em \u2013 298 (w Mielcu \u2013 156); zezwole\u0144 wa\u017cnych og\u00f3\u0142em \u2013 207 (w Mielcu \u2013 100); miejsca pracy og\u00f3\u0142em \u2013 26 763 (w Mielcu \u2013 14 159); warto\u015b\u0107 inwestycji zrealizowanych og\u00f3\u0142em \u2013 6,65 miliarda z\u0142 (w Mielcu \u2013 3,92 mld z\u0142). Od wrze\u015bnia 2018 r. zosta\u0142 wdro\u017cony program Polska Strefa Inwestycji, w ramach kt\u00f3rego zarz\u0105dzaj\u0105cy obszarem, b\u0119d\u0105cym we w\u0142a\u015bciwo\u015bci zarz\u0105dzaj\u0105cego SSE EURO-Park MIELEC, wydaje decyzj\u0119 o wsparciu, uprawniaj\u0105c\u0105 do zwolnienia z podatku dochodowego. Obszar obejmuje 17 powiat\u00f3w w woj. podkarpackim: bieszczadzki, brzozowski, d\u0119bicki, jaros\u0142awski, jasielski, kolbuszowski, kro\u015bnie\u0144ski, leski, le\u017cajski, lubaczowski, \u0142a\u0144cucki, mielecki, przeworski, ropczycko-s\u0119dziszowski. rzeszowski, sanocki i strzy\u017cowski oraz dwa miasta na prawach powiatu: Krosno i Rzesz\u00f3w, a tak\u017ce trzy powiaty w woj. lubelskim: lubartowski, lubelski i \u015bwidnicki oraz miasto na prawach powiatu – Lublin. Podstawowe dane statystyczne wg stanu na 8 XII 2021 r.: decyzje o wsparciu: 111, deklarowane nak\u0142ady inwestycyjne – 4,1 mld z\u0142, deklarowane do utworzenia nowe miejsca pracy – 1,7 tys. 11 VI 2021 r. zorganizowano w Zamku w Baranowie Sandomierskim uroczysto\u015b\u0107 25-lecia SSE i 30-lecia ARP w Warszawie. (Op\u00f3\u017anienie uroczysto\u015bci o rok by\u0142o spowodowane obostrzeniami ws. spotka\u0144 w warunkach pandemii COVID-19.) W czasie uroczysto\u015bci podano aktualne dane z mieleckiej SSE: powierzchnia – ok. 1723,97 ha w 33 podstrefach w 5 wojew\u00f3dztwach: podkarpackim, lubelskim, ma\u0142opolskim, \u015bl\u0105skim i zachodniopomorskim; nak\u0142ady inwestycyjne – 11,6 mld z\u0142; utworzenie 35,9 tys. miejsc pracy; g\u0142\u00f3wne dziedziny produkcji: lotnictwo, obr\u00f3bka metali, tworzywa sztuczne i motoryzacja; kapita\u0142 polski – 67 %; przewa\u017caj\u0105 przedsi\u0119biorstwa \u015brednie i ma\u0142e.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy<\/strong>: Mariusz B\u0142\u0119dowski (1995 – 30 VI 2014 r.), Krzysztof \u015al\u0119zak (1 VII 2014 r. – 16 III 2020 r.), Waldemar Barna\u015b (16 III 2020 r. – nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA ROZWOJU REGIONALNEGO \u201eMARR\u201d S.A.\u00a0w MIELCU<\/strong>, powsta\u0142a 16 XII 1991 r. i by\u0142a jedn\u0105 z pierwszych tego typu agencji w Polsce. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci jej podstawowymi zadaniami s\u0105: inicjowanie, inspirowanie, organizowanie i wspieranie restrukturyzacji oraz rozwoju gospodarczego subregionu mieleckiego oraz jego wszechstronna promocja. W 1992 r. otrzyma\u0142a grant finansowy od japo\u0144skiego rz\u0105du w wysoko\u015bci 1.400.000 USD i utworzy\u0142a z niego Fundusz Restrukturyzacji Regionu Mieleckiego. Efektem materialnym tej pomocy by\u0142o wsparcie szeregu inwestycji, m.in.: Stacji Uzdatniania Wody, Stacji Diagnostycznej, Inkubatora Przedsi\u0119biorczo\u015bci \u201eIN-MARR\u201d (1992) i uruchomienie Zak\u0142adu Poligraficznego \u201eGRAF-MARR\u201d (1994). W 1994 r. agencji powierzono funkcj\u0119 Regionalnej Jednostki Zarz\u0105dzaj\u0105cej Programem Pomocowym Unii Europejskiej PHARE-STRUDER. Innymi wa\u017cniejszymi przedsi\u0119wzi\u0119ciami by\u0142y: organizowanie Mieleckich Targ\u00f3w Wielobran\u017cowych (od 1995), powo\u0142anie Centrum Promocji Gmin, utworzenie Centrum Transferu Technologii (1998), zarz\u0105dzanie programami pomocowymi Unii Europejskiej, m.in. \u201ePHARE-STRUDER\u201d, \u201ePHARE-RAPID\u201d, PHARE 2000 oraz programem \u201eFirma 2000\u201d finansowanym przez USAID (Agencja Stan\u00f3w Zjednoczonych do Spraw Rozwoju). Agencja by\u0142a te\u017c wsp\u00f3\u0142organizatorem szeregu presti\u017cowych zjazd\u00f3w i konferencji w Mielcu, m.in.: VI Krajowego Zjazdu Delegat\u00f3w NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d (1994 r.), dw\u00f3ch Og\u00f3lnopolskich Konferencji Informatycznych dla Nauczycieli oraz corocznych Wojew\u00f3dzkich Konferencji Ekologicznych (od 2000 r.). W ramach porozumienia z Jersey Farmers Union organizowa\u0142a prac\u0119 dla os\u00f3b bezrobotnych z powiatu mieleckiego u farmer\u00f3w na wyspie Jersey, np. w 2002 r. zatrudnienie znalaz\u0142y 853 osoby. \u201eMARR\u201d jest cz\u0142onkiem wa\u017cnych w Polsce i licz\u0105cych si\u0119 poza granicami instytucji: Polskiej Agencji Rozwoju Przedsi\u0119biorczo\u015bci w Warszawie, Og\u00f3lnopolskiego Stowarzyszenia Organizator\u00f3w O\u015brodk\u00f3w Innowacji i Przedsi\u0119biorczo\u015bci w Poznaniu, Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej oraz Krajowej Sieci Us\u0142ug. Pierwszym prezesem by\u0142 W\u0142adys\u0142aw Ortyl (1991-1998), a od 1998 r. do 2015 r. funkcj\u0119 t\u0119 sprawowa\u0142 Zdzis\u0142aw Klonowski. W latach 2003-2008 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 Regionalnej Instytucji Finansuj\u0105cej (RIF). Wa\u017cniejsze nowe projekty realizowane po 2004 r.: *Budowa Inkubatora Nowych Technologii In-Tech wraz z rozbudow\u0105 Mieleckiego Parku Przemys\u0142owego\u201c w ramach Dzia\u0142ania I.3. Programu Operacyjnego Rozw\u00f3j Polski Wschodniej 2007-2013. *\u201cTestowanie i wdro\u017cenie us\u0142ugi pilota\u017cowej w zakresie ochrony \u015brodowiska\u201c w ramach Poddzia\u0142ania 2.2.1 Programu Operacyjnego Kapita\u0142 Ludzki na lata 2007-2013 \u201ePoprawa jako\u015bci us\u0142ug \u015bwiadczonych przez instytucje wspieraj\u0105ce rozw\u00f3j przedsi\u0119biorczo\u015bci i innowacyjno\u015bci\u201c. \u00a0*Projekt dotycz\u0105cy produkcji samochodu elektrycznego, pojazd\u00f3w u\u017cytkowych oraz infrastruktury ich \u0142adowania \u00a0w ramach Priorytetu V Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka \u2013 Dyfuzja innowacji, dzia\u0142anie 5.1 \u201eWspieranie rozwoju powi\u0105za\u0144 kooperacyjnych o znaczeniu ponadregionalnym\u201d. Z okazji 10-lecia Polskiej Agencji Rozwoju Przedsi\u0119biorczo\u015bci w 2010 r. mielecka Agencja MARR zosta\u0142a uhonorowana presti\u017cow\u0105 statuetk\u0105 za wieloletni\u0105 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 wsp\u00f3\u0142prac\u0119. W latach 2011-2012 oddano do u\u017cytku IN-TECH, a jedn\u0105 z pierwszych imprez w Inkubatorze Nowych Technologii INTECH przy ul. Wojska Polskiego 9 by\u0142 pierwszy w Mielcu Festiwal Nauki i Techniki (7-8 X 2011 r.). W kwietniu 2012 r., po wyremontowaniu i modernizacji budynku przy ul. F. Chopina 18, przeniesiono do\u0144 na powr\u00f3t g\u0142\u00f3wn\u0105 siedzib\u0119 Agencji, czasowo przebywaj\u0105c\u0105 w budynku po by\u0142ej szkole podstawowej przy ul. Wolno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Od 2015 r. Agencja jest operatorem zarz\u0105dzaj\u0105cym Mieleckiego Inkubatora Przedsi\u0119biorczo\u015bci, wybudowanego przez Gmin\u0119 Miejsk\u0105 Mielec przy zbiegu ulic: Przemys\u0142owej i Wojska Polskiego oraz Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej i Nowoczesnych Technologii w Strzy\u017cowie w zakresie przeprowadzania specjalistycznych szkole\u0144. W 2016 r. Ministerstwo Rozwoju przyzna\u0142o Agencji akredytacj\u0119 w zakresie \u015bwiadczenia us\u0142ug proinnowacyjnych dla M\u015aP i umie\u015bci\u0142o j\u0105 na li\u015bcie Akredytowanych O\u015brodk\u00f3w Innowacji. W latach 2016-2018 zrealizowa\u0142a 2 du\u017ce projekty dotacyjne skierowane do os\u00f3b bezrobotnych. Po przeprowadzonych szkoleniach 151 os\u00f3b za\u0142o\u017cy\u0142o w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Od 12 VI 2018 r. MARR pe\u0142ni rol\u0119 partnera operacyjnego projektu „Platforma startowa – Start in Podkarpackie, wspieraj\u0105cego innowacyjne przedsi\u0119biorstwa typu startup. W ramach projektu utworzono 47 przedsi\u0119biorstw typu startup i obj\u0119to je pe\u0142nym procesem akceleracji. Od 2019 r. Agencja realizuje Projekt „Tw\u00f3j kierunek rozwoju – finansowanie us\u0142ug rozwojowych w subregionie tarnobrzeskim. Do ko\u0144ca wrze\u015bnia 2021 r. obj\u0119to wsparciem 353 M\u015aP. Od 1 III 2020 r. rozpocz\u0119to realizacj\u0119 Projektu „Pakiet na start”, skierowanego do os\u00f3b bezrobotnych. Efektem by\u0142o utworzenie 70 firm. Z dniem 1 VII 2020 r. Agencja rozpocz\u0119to realizacj\u0119 Projektu „Akademia Kompetencji Menad\u017cera – makroregion 3: woj. ma\u0142opolskie, \u015bwi\u0119tokrzyskie i podkarpackie”, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c w tym zakresie z O\u015brodkiem Promowania i Wspierania Przedsi\u0119biorczo\u015bci Rolnej z siedzib\u0105 w Sandomierzu. Od 1 IV 2021 r. Agencja rozpocz\u0119\u0142a realizacj\u0119 projektu „Pakiet na start dla M\u0142odych”, adresowanego do os\u00f3b biernych zawodowo lub bezrobotnych niezarejestrowanych w urz\u0119dzie pracy. Po szkoleniu doradczym 42 osoby za\u0142o\u017cy\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105.Fundusze na wymienione projekty pozyskiwano g\u0142\u00f3wnie ze \u015brodk\u00f3w Europejskiego Funduszu Spo\u0142ecznego i bud\u017cetu pa\u0144stwa w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego. Ponadto kontynuowano i rozwijano prowadzon\u0105 od 2003 r. form\u0119 pomocy sektorowi M\u015aP i osobom zainteresowanym uruchomieniem dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej w postaci po\u017cyczek inwestycyjnych i obrotowych z Funduszu Po\u017cyczkowego. \u015arodki na cel pozyskiwano m.in. z Banku Gospodarstwa Krajowego. Przyk\u0142adowe programy po\u017cyczkowe wspieraj\u0105ce przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107: po\u017cyczka p\u0142ynno\u015bciowa POIR, mikropo\u017cyczka na rozpocz\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej, po\u017cyczka standardowa, po\u017cyczka standardowa-innowacyjna, po\u017cyczka na rozw\u00f3j turystyki, po\u017cyczka ma\u0142a, po\u017cyczka du\u017ca i po\u017cyczka szerokopasmowa. 28 III 2023 r. Zarz\u0105d podpisa\u0142 Umow\u0119 Operacyjn\u0105 z Bankiem Gospodarstwa Krajowego na kwot\u0119 20 mln z\u0142, maj\u0105c\u0105 na celu udzielania Po\u017cyczek P\u0142ynno\u015bciowych w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozw\u00f3j 2014-2020 na region podkarpacki. 26 I\u00a0 2024 r W siedzibie Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej w Warszawie Zarz\u0105d Agencji Rozwoju Regionalnego MARR SA w Mielcu podpisa\u0142 umow\u0119 z Bankiem Gospodarstwa Krajowego na ustanowienie i zarz\u0105dzanie instrumentem finansowym „Po\u017cyczka na rozw\u00f3j turystyki” i tym samym ARR MARR w Mielcu zosta\u0142a operatorem finansuj\u0105cym po\u017cyczki na rozw\u00f3j turystyki na terenie wojew\u00f3dztwa podkarpackiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Ortyl (1991-1998), Zdzis\u0142aw Klonowski (1998-2015), J\u00f3zef Tadeusz Twardowski (2015-2018), Antoni G\u00f3rski (2018-2021), \u0141ukasz Gajdowski (2021-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA WYDAWNICZO \u2013 REKLAMOWA \u201eDRACO\u201d<\/strong>, powsta\u0142a w 1997 r. Wykonuje us\u0142ugi z zakresu reklamy i poligrafii. Jej za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem jest Pawe\u0142 Czajowski. Od 2001 r. by\u0142a wydawc\u0105 bezp\u0142atnego miesi\u0119cznika informacyjno-reklamowego miasta Mielca \u201eWasze Miasto\u201d w nak\u0142adzie 20 000 egzemplarzy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGENCJA WYDAWNICZO-REKLAMOWA \u201eKORSO\u201d SP. z O.O.<\/strong>, powsta\u0142a w Mielcu 17 VI 1991 r. pod nazw\u0105: AGENCJA INFORMACYJNO \u2013 REKLAMOWA \u201eAIR \u2013 PRESS\u201d sp. z. o. o. Wykonywa\u0142a kompleksowe us\u0142ugi wydawnicze i poligraficzne oraz wydawa\u0142a Tygodnik Mielecki \u201eKorso\u201d, katalogi firm, plany miasta i foldery. Od 1 I 1999 r. zosta\u0142a przemianowana na AGENCJ\u0118 WYDAWNICZO-REKLAMOW\u0104 \u201eKORSO\u201d z poszerzonym \u2013 w stosunku do poprzedniczki \u2013 zakresem dzia\u0142alno\u015bci wydawniczej. Jej podstawowym produktem pozostaje Tygodnik Regionalny \u201eKorso\u201d. Siedzib\u0105 od pocz\u0105tku istnienia jest budynek przy ul. Biernackiego 1. W 2008 r. uruchomiono tak\u017ce wydanie tygodnika \u201eKorso\u201d w Kolbuszowej (pocz\u0105tkowo jako \u201eKorso Regionalne\u201d, a p\u00f3\u017aniej \u201eKorso Kolbuszowskie\u201d), \u00a0 Busku Zdroju (2010 \u2013 I 2012) i Sanoku (od 11 IX 2014 r., pocz\u0105tkowo jako \u201eGazeta Sanocka\u201d, a nast\u0119pnie \u201eKorso Gazeta Sanocka\u201d). Wydawano tak\u017ce ksi\u0105\u017cki, m.in. cztery tomy niniejszej \u201eEncyklopedii miasta Mielca\u201d (2004, 2008, 2009 i 2013 r.) oraz przewodnik \u201eZiemia Mielecka\u201d. Od 2017 r. jest administratorem strony internetowej: www.encyklopedia.mielec.pl. Agencja by\u0142a inicjatorem i g\u0142\u00f3wnym organizatorem popularnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 kulturalnych, m.in. \u201eKorsomania\u201d i \u201ePiknik Country\u201d oraz plebiscyt\u00f3w z fina\u0142owymi galami: \u201eMiss Mielca\u201d, \u201eMielczanin Roku\u201d i \u201eSportowiec Roku\u201d. W 2020 r. wprowadzono nowe portale: KORSO24.pl (podkarpacie), KORSO.pl (mieleckie), KORSO.pl (kolbuszowskie) i KORSO.pl (sanockie).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n


Prezes wydawnictwa: Bogdan Rojkowicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektor wydawnictwa: Iwona \u017by\u0142a (2012-2015), Anna Mokrzycka (2015-2018), Artur Turoczy (2018-2019), Grzegorz Dar\u0142ak (2019-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Biuro reklamy i og\u0142osze\u0144: Anna Czajkowska, Anna Duszkiewicz (do 2015), Marcin Serafin, Katarzyna Skrzyniarz (2015). Sekretariat: Dominika Wilk (do 2015), Sylwia Klekoci\u0144ska (2015-2017), Gra\u017cyna Szafli\u0144ska (2017-2018), Edyta Surowiec (2018-). Webmaster: Tomasz Paw\u0119zka.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AGENCJA WYDAWNICZA \u201ePROMOCJA\u201d<\/strong>, powsta\u0142a w 1991 r. Jej za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem by\u0142 W\u0142odzimierz G\u0105siewski. Kilkakrotnie zmienia\u0142a nazw\u0119, ostatni\u0105 od 1998 r. Pocz\u0105tkowo wydawa\u0142a Czasopismo Spo\u0142eczno-Kulturalne \u201eWie\u015bci z Gminy\u201d (powsta\u0142e w 1990 r.), kt\u00f3re w 1996 r. zmieni\u0142o nazw\u0119 na \u201eWie\u015bci Regionalne\u201d. Ponadto od 1994 r. wydawa\u0142a Regionalny Magazyn Reklamowy \u201eStrefa\u201d. Wykonywa\u0142a us\u0142ugi z zakresu poligrafii i reklamy. Posiada\u0142a Art. Studio-Galeri\u0119 i antykwariat. W ostatnim kwartale 2003 r. rozpocz\u0119\u0142a wydawanie Og\u00f3lnopolskiego Kwartalnika Spo\u0142eczno-Kulturalnego \u201eNadwis\u0142ocze\u201d. W 2007 r. rozszerzy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 wydawnicz\u0105 o czasopismo naukowe \u201eStudia Regionalne\u201d. Do 2010 r. jej siedziba i galeria znajdowa\u0142y si\u0119 w budynku przy ul. A. Mickiewicza 7. W latach 2010-2011 przeniesiono siedzib\u0119, sklep i galeri\u0119 do budynku przy ul. Jana III Sobieskiego 1. By\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem Og\u00f3lnopolskiego i Polonijnego Turnieju Poetyckiego o „Srebrne Pi\u00f3ro Prezydenta Miasta Mielca”. Od 2011 r. wyda\u0142a m.in. ksi\u0105\u017cki: W\u0142odzimierz G\u0105siewski, „Polskie Gniazdo”, Mielec 2011; W\u0142odek G\u0105siewski, Krystyna Gargas G\u0105siewska, „Bieszczadzkie szlaki ikon. Droga do \u0141opienki”, \u0141opienka – Cisna 2015, Mielec 2019; W\u0142odzimierz G\u0105siewski, „Pami\u0119\u0107 i \u015bwiadomo\u015b\u0107. Mielecka gimnazjalno-licealna lista katy\u0144ska”, Mielec 2020; W\u0142odzimierz G\u0105siewski, „Sprawiedliwi i nie tylko ziemi mieleckiej i okolic”, Mielec 2021; Krystyna Gargas G\u0105siewska i W\u0142odek G\u0105siewski, „Natchnieni Kazimierzem – album nie tylko rodzinny”, Mielec 2021. Z dniem 31 XII 2021 r. Agencja Wydawnicza „Promocja” zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGMAR TELECOM Sp. z o.o.<\/strong>, firma powsta\u0142a w latach 80. pod nazw\u0105 Przedsi\u0119biorstwo Wielobran\u017cowe \u201eAgmar\u201d, a w roku 1994 przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w sp\u00f3\u0142k\u0119 z o.o. pod nazw\u0105 \u201eAgmar Telekom\u201d. Jej w\u0142a\u015bcicielem i prezesem zarz\u0105du jest Jacenty R\u0105czka. Zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 25 IV 1996 r. Wytwarza aparatury, cz\u0119\u015bci i podzespo\u0142y dla potrzeb telekomunikacji, m.in. \u0142\u0105cz\u00f3wki i zespo\u0142y \u0142\u0105cz\u00f3wkowe r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w, prze\u0142\u0105cznice MDF, prze\u0142\u0105cznice \u015bwiat\u0142owodowe ODF, szafy, skrzynki i puszki kablowe aluminiowe, obudowy metalowe i z tworzyw sztucznych oraz s\u0142upki rozdzielcze. Niekt\u00f3re z produkt\u00f3w wykonuje jako jedyna firma w kraju. Wysoka jako\u015b\u0107 wyrob\u00f3w potwierdzona zosta\u0142a certyfikatem zgodno\u015bci z wymaganiami ISO 9001, wydanym przez RW TUV. Produkowany sprz\u0119t spe\u0142nia tak\u017ce wymagania norm Telekomunikacji Polskiej SA, poparte \u015awiadectwami Homologacji Ministra \u0141\u0105czno\u015bci oraz opiniami Zak\u0142adu Do\u015bwiadczalnego Budownictwa \u0141\u0105czno\u015bci. Produkuje na rynek krajowy i za granic\u0119. Opr\u00f3cz produkcji firma wykonuje szeroki zakres us\u0142ug na zewn\u0105trz. Siedziba: ul. Wojska Polskiego 3.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eAGRAFCOM\u201d SC<\/strong>, firma powsta\u0142a w 1994 r. w Mielcu. Wykonuje nadruki reklamowe na przedmiotach i obr\u00f3bk\u0119 galanteryjn\u0105 papieru. Jej siedziba znajduje si\u0119 przy ul. Cyranowskiej 49a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AGREGATY CH\u0141ODNICZE BS-4SE i BS-5<\/strong>, wyroby mieleckiej WSK produkowane na podstawie dokumentacji opracowanej przez Zak\u0142ad Do\u015bwiadczalny WSK na pocz\u0105tku lat 70.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AIR SHOW \u201997<\/strong>; Centralne Uroczysto\u015bci \u015awi\u0119ta Lotnictwa Polskiego Air Show Mielec \u201997 zorganizowane zosta\u0142y na lotnisku w dniach 30 i 31 VIII 1997 r. W pierwszym dniu czynne by\u0142y wystawy: nowoczesnych samolot\u00f3w (m.in. F-16, F\/A 18, MIRAGE 2000-5, JAS-39 GRIPEN), samolot\u00f3w An-2 (\u015bwiatowy zlot), balon\u00f3w i motolotni oraz ekspozycje firm lotniczych. W zamku w Przec\u0142awiu odby\u0142y si\u0119 spotkania Krajowej Rady Lotnictwa oraz polskich producent\u00f3w lotniczych. Drugi dzie\u0144 \u00a0zdominowa\u0142y pokazy akrobacji i pilota\u017cu, m.in. wymienionych samolot\u00f3w ameryka\u0144skich, francuskiego i brytyjsko-szwedzkiego oraz samolot\u00f3w produkowanych w Polsce, a zw\u0142aszcza w Mielcu. Uzupe\u0142nieniem pokaz\u00f3w by\u0142y wyst\u0119py zespo\u0142\u00f3w artystycznych. Wed\u0142ug szacunkowych danych w imprezie uczestniczy\u0142o oko\u0142o 50 tysi\u0119cy os\u00f3b.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"AISTON KEVIN,<\/strong>\u00a0urodzony 25 V 1969 r. w Londynie (dzielnica Chelsea) w Wielkiej Brytanii. W m\u0142odo\u015bci s\u0142u\u017cy\u0142 w Royal Navy (Kr\u00f3lewskiej Marynarce Wojennej). Absolwent Catering College Ealing, Hammersmith & West London (Szko\u0142a Gastronomii w Londynie). Przez pewien czas by\u0142 tak\u017ce fotoreporterem BBC London. W 1991 r. przyby\u0142 do Polski i pozosta\u0142 w naszym kraju na sta\u0142e. Pracowa\u0142 jako nauczyciel j\u0119zyka angielskiego, by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem biura t\u0142umacze\u0144 The English Office. Po wygraniu castingu do programu TVP2 \u201eEuropa da si\u0119 lubi\u0107\u201d (2002 r.) wyst\u0119powa\u0142 w tym programie w latach 2003-2008. Ta rola przynios\u0142a mu du\u017c\u0105 popularno\u015b\u0107. M.in. prowadzi\u0142 program \u201eKevin sam w Polsce\u201d w Programie III Polskiego Radia, pracowa\u0142 w Radiu dla Ciebie. By\u0142 jednym z prowadz\u0105cych program \u201eEuroquiz\u201d, aktorem w serialach \u201e\u015awi\u0119ta wojna\u201d (Andy), \u201eNa dobre i na z\u0142e\u201d (stra\u017cak Sam) i \u201eCodzienna 2 m. 3\u201d (Richard Peacock). Go\u015bci\u0142 w programie TVP1 \u201eZiarno\u201d. W 2004 r. by\u0142 jednym z laureat\u00f3w Telekamery \u201eTele Tygodnia\u201d w kategorii: Osobowo\u015b\u0107 w rozrywce. Autor podr\u0119cznika \u201eAngielski z Kevinem\u201d (2007 r.). Udziela si\u0119 w akcjach charytatywnych na rzecz dzieci z dom\u00f3w dziecka. (Sam by\u0142 wychowankiem domu dziecka.) W TVR prowadzi program autorski \u201eStra\u017cak z OSP\u201d. Nale\u017cy do m.in.: Mi\u0119dzynarodowego Stowarzyszenia Komendant\u00f3w i Dow\u00f3dc\u00f3w w Waszyngtonie (DC, USA), Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Radzyminie i KSRG (od 2005 r.), Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca (jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi i ratownikiem medycznym). Bierze udzia\u0142 w akcjach ratowniczych i prewencyjnych. Od 2012 r. jest ambasadorem Og\u00f3lnokrajowej Kampanii w Wielkiej Brytanii \u201eFire Kills\u201d (\u201eOgie\u0144 zabija\u201d), a w Polsce \u2013 ambasadorem Akcji \u201eJedziesz. Nie klikaj\u201d. Jego wielk\u0105 pasj\u0105, zgodnie z wykszta\u0142ceniem, jest gotowanie. Przez pewien czas prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 restauracj\u0119 w Warszawie na Saskiej K\u0119pie. Bierze udzia\u0142 w Mi\u0119dzynarodowych Targach \u017bywno\u015bci na stanowisku Polski, gotuj\u0105c polskie dania dla obcokrajowc\u00f3w. Z kolei dla Polak\u00f3w gotuje angielskie i ameryka\u0144skie dania w celu zach\u0119cenia do korzystania z innych kuchni i smak\u00f3w z r\u00f3\u017cnych stron \u015bwiata. Jest oficjalnym \u201eSzefem Kuchni\u201d BPCC (Brytyjsko-Polskiej Izby Handlowej). Otrzyma\u0142 dwie nagrody na Targach WorldFood w EXPO XXI w Warszawie. Prowadzi pokazy kulinarne w r\u00f3\u017cnych krajach europejskich. Na specjalnych pokazach gotowa\u0142 z polskimi asami kuchni, m.in. Jeanem Bosem, Robertem Sow\u0105, Karolem Okras\u0105, Andrzejem Polanem, Robertem Mak\u0142owiczem i Adamem Gesslerem. Jest posiadaczem (wsp\u00f3lnie z firm\u0105 Idealy.eu) rekordu Guinnessa w ugotowaniu najwi\u0119kszego na \u015bwiecie pieroga ruskiego (94 kg). Wsp\u00f3\u0142autor\u00a0 ksi\u0105\u017cek kucharskich: \u201eEuropa w kuchni\u201d i \u201eUgry\u017a\u0107 \u015bwiat\u201d. Obecnie pisze trzeci\u0105:\u00a0Kevin sam w kuchni \u2013 nie tylko fish&chips<\/em>. Od lipca 2019 r. prowadzi w Mielcu restauracj\u0119 \u201eKuchnia Kevina\u201d. Anga\u017cuje si\u0119 w miejscowe akcj\u0119, m.in. w styczniu 2020 r. uczestniczy\u0142 w mieleckim Finale Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalami \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d polskimi i brytyjskimi, Medalem za Zas\u0142ugi dla Bezpiecze\u0144stwa (od G\u0142\u00f3wnej Komendy Policji w Wielkiej Brytanii), Z\u0142otym Medalem Rycerskim Przyja\u017ani (za zas\u0142ugi dla po\u017carnictwa Wielkiej Brytanii i Polski).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eA – JAK ALINA\u201d<\/strong>, kryptonim altany \u2013 magazynu broni i amunicji zorganizowanego w 1940 r. przez harcersk\u0105 Dru\u017cyn\u0119 im. Jeremiego Wi\u015bniowieckiego w Mielcu przy ul. Zacisze i czynnego w czasie okupacji hitlerowskiej oraz w pierwszych latach po II wojnie \u015bwiatowej (do 1951 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKACJOWA (ULICA)<\/strong>, niewielka (164 m) uliczka na Osiedlu Borek, boczna ul. Wsp\u00f3lnej. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 18 I 1987 r. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodnik z jednej strony. Po jednej stronie (od p\u00f3\u0142nocy) wybudowane s\u0105 domy jednorodzinne w zabudowie szeregowej (tzw. \u201eszereg\u00f3wki\u201d), a po drugiej (od po\u0142udnia) znajduje si\u0119 teren rekreacyjny. Po wybudowaniu ulicy W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y (2006 r.) stanowi po\u0142\u0105czenie tej\u017ce z ul. Wsp\u00f3ln\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AKADEMIA G\u00d3RNICZO-HUTNICZA IM. ST. STASZICA W KRAKOWIE ZAMIEJSCOWY O\u015aRODEK DYDAKTYCZNY MIELEC (ZOD)<\/strong>, plac\u00f3wka szkolnictwa wy\u017cszego funkcjonuj\u0105ca w Mielcu od 2009 r. Powsta\u0142a w celu systematycznego kszta\u0142cenia kadry in\u017cynierskiej dla potrzeb mieleckiego o\u015brodka przemys\u0142owego i podobnych o\u015brodk\u00f3w przemys\u0142owych w rejonie Polski po\u0142udniowo-wschodniej. W pierwszych latach XXI w. samorz\u0105d miejski, po konsultacjach z miejscowymi firmami przemys\u0142owymi i samorz\u0105dem powiatowym, zainicjowa\u0142 starania o utworzenie w Mielcu filii wy\u017cszej uczelni technicznej. Zainteresowanie mieleck\u0105 inicjatyw\u0105 wyrazi\u0142a AGH im. St. Staszica w Krakowie \u2013 od powstania w 1919 r. jedna z najlepszych uczelni technicznych w kraju i instytucja naukowo-badawcza wielce zas\u0142u\u017cona dla nauki polskiej. 19 XI 2008 r. w Mielcu uroczy\u015bcie podpisano \u201ePorozumienie o wsp\u00f3\u0142pracy pomi\u0119dzy Akademi\u0105 G\u00f3rniczo-Hutnicz\u0105 im. St. Staszica w Krakowie oraz miastem Mielec i powiatem mieleckim\u201d. Na podstawie tego porozumienia utworzono w Mielcu Zamiejscowy O\u015brodek Dydaktyczny AGH, a pocz\u0105tkiem dzia\u0142alno\u015bci dydaktycznej by\u0142a inauguracja roku akademickiego 2009\/2010 w dniu 26 IX 2009 r. w sali widowiskowej SCK w Mielcu. Indeksy z r\u0105k prorektora AGH prof. Jerzego Lisa i dziekana Wydzia\u0142u In\u017cynierii Mechanicznej i Robotyki prof. Janusza Kowala odebra\u0142o ponad 60 student\u00f3w kierunku Mechanika i Budowa Maszyn. Wyk\u0142ad inauguracyjny na temat znaczenia mechaniki wyg\u0142osi\u0142 prof. Zbigniew Engel \u2013 doktor h.c. AGH i Politechniki Krakowskiej. Inauguracja drugiego roku akademickiego odby\u0142a si\u0119 9 X 2010 r. Na studia na kierunkach Mechatronika oraz In\u017cynieria Mechaniczna i Materia\u0142owa przyj\u0119to 63 student\u00f3w. Zaj\u0119cia prowadzono w Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli przy ul. S. Wyspia\u0144skiego oraz w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika przy ul. S. \u017beromskiego. 21 II 2011 r. samorz\u0105dowe w\u0142adze miasta Mielca przekaza\u0142y na dzia\u0142alno\u015b\u0107 ZOD AGH wyremontowany i zmodernizowany budynek przy ul. M. Sk\u0142odowskiej-Curie. Kierownikiem ZOD AGH jest dr hab. in\u017c. Boles\u0142aw Karwat \u2013 prof. AGH. Wyk\u0142ady dla student\u00f3w prowadzi kadra AGH, a w prowadzeniu \u0107wicze\u0144, laboratori\u00f3w i zaj\u0119\u0107 projektowych pomagaj\u0105 jej mieleccy nauczyciele. W 2013 r. wypromowano pierwsz\u0105 grup\u0119 in\u017cynier\u00f3w studiuj\u0105cych w mieleckim ZOD. Od roku akademickiego 2015\/2016 uruchomiono dzienne bezp\u0142atne studia na Wydziale In\u017cynierii Wytwarzania. W zwi\u0105zku ze zmianami wprowadzonymi w ustawie „Prawo o szkolnictwie wy\u017cszym”, a nast\u0119pnie decyzjami Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy\u017cszego, po zako\u0144czeniu roku akademickiego 2016\/2017 Akademia G\u00f3rniczo-Hutnicza w Krakowie zosta\u0142a zmuszona do likwidacji ZOD-u w Mielcu. W latach 2009-2017 wypromowano 140 in\u017cynier\u00f3w, a 30 spo\u015br\u00f3d nich uko\u0144czy\u0142o studia magisterskie. Po opuszczeniu budynku przez uczelni\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 budynku przy ul. M. Sk\u0142odowskiej-Curie przej\u0119\u0142a Szko\u0142a Podstawowa nr 7. AGH nie zerwa\u0142a jednak ca\u0142kowicie z Mielcem. Ustalono z w\u0142adzami miasta, \u017ce b\u0119dzie kontynuowana wsp\u00f3\u0142praca badawczo-rozwojowa, kszta\u0142cenie poprzez zamawiane kursy i studia podyplomowe oraz wsp\u00f3lne projekty z mieleckimi firmami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKADEMIA PI\u0141KARSKA PI\u0141KARSKIE NADZIEJE,<\/strong>\u00a0klub sportowy za\u0142o\u017cony 31 I 2013 r. w Mielcu z inicjatywy mieleckich trener\u00f3w pi\u0142ki no\u017cnej Paw\u0142a Mrozika i Jacka Cyganowskiego, przy wsp\u00f3\u0142pracy z Miejskim O\u015brodkiem Sportu i Rekreacji w Mielcu. Jego g\u0142\u00f3wnym celem jest: \u201ezaszczepianie w dzieciach zdrowego trybu \u017cycia poprzez czynne uprawianie sportu, promowanie zasad fair-play oraz umiej\u0119tno\u015bci wsp\u00f3\u0142pracy w zespole\u201d. Specjalizuje si\u0119 w pi\u0142ce no\u017cnej. Formami realizacji programu s\u0105: treningi, obozy letnie i zimowe, udzia\u0142 w rozgrywkach ligowych i turniejach krajowych i zagranicznych oraz imprezy okoliczno\u015bciowe i spotkania integracyjne. Program szkolenia sportowego oparty jest na Narodowym Modelu Gry, programie szkolenia Akademii M\u0142odych Or\u0142\u00f3w oraz programie szkolenia Ajaxu Amsterdam, maj\u0105cego wybitne osi\u0105gni\u0119cia w szkoleniu m\u0142odzie\u017cy. Do Akademii przyjmowane s\u0105 dzieci (dziewczynki i ch\u0142opcy) w wieku od 4 lat. W zwi\u0105zku z du\u017cym zainteresowaniem t\u0105 form\u0105 szkolenia pi\u0142karskiego w okolicznych miejscowo\u015bciach, Akademia uruchomi\u0142a swoje oddzia\u0142y w Wadowicach G\u00f3rnych, Radomy\u015blu Wielkim, Maliniu, Chorzelowie, Tuszowie Narodowym, Tuszymie, Borowej, Padwi Narodowej, Cmolasie, Kolbuszowej i Nowej D\u0119bie. Sukcesy w turniejach krajowych i zagranicznych zwr\u00f3ci\u0142y na\u0144 uwag\u0119 \u015brodowiska pi\u0142karskiego, a wymownym tego dowodem by\u0142o rozpocz\u0119cie od 18 IV 2015 r. wsp\u00f3\u0142pracy z Cracovi\u0105 Krak\u00f3w \u2013 jednym z najbardziej utytu\u0142owanych i zas\u0142u\u017conych klub\u00f3w w historii polskiej pi\u0142ki no\u017cnej. W celu wzmocnienia organizacyjnego i lepszej integracji dzieci z klubem \u2013 w 2016 r.\u00a0 Akademia doprowadzi\u0142a do powo\u0142ania Mieleckiej Szko\u0142y Podstawowej Mistrzostwa Sportowego Pi\u0142karskie Nadzieje w Mielcu oraz Mieleckiego Gimnazjum Mistrzostwa Sportowego Pi\u0142karskie Nadzieje w Mielcu. (Na skutek reformy szkolnictwa w 2017 r. Gimnazjum zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107, a ostatnie klasy doko\u0144czy\u0142y nauk\u0119 w strukturach Szko\u0142y Podstawowej przemianowanej na o\u015bmioklasow\u0105.) Organem prowadz\u0105cym s\u0105 trenerzy Pawe\u0142 Mrozik i Jacek Cyganowski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wa\u017cniejsze sukcesy:<\/strong> *2013 r. \u2013 1. miejsce w turnieju Pitea Summer Games w Laponii (Szwecja); 1. miejsce rocznika 2005 w og\u00f3lnopolskim turnieju \u201eHary Cup 2013\u201d w \u0141odzi; *2015 r. \u2013 1. miejsce i mistrzostwo Podkarpacia rocznika 2007 w ramach og\u00f3lnopolskiego turnieju \u201eO Puchar Tymbarka 2015\u201d; 1. miejsce rocznika 2006 w turnieju OTP Bank Cup na W\u0119grzech; 1. miejsce rocznika 2006 i 3. miejsce rocznika 2003 w turnieju Upper Austria Cup 2015 w Wels (Austria); 1. miejsce rocznika 2007 w turnieju Christmas Cup 2015 w Debreczynie (W\u0119gry); *2016 r. – 3. miejsce rocznika 2006 w turnieju w Manchesterze (Anglia); 1. miejsce rocznika 2006 w turnieju \u015bwi\u0105tecznym Wembey Christmas Cup 2016 w Londynie; 1. miejsca rocznik\u00f3w 2007 i 2008 w turnieju Aura Cup w Turku (Finlandia); *2017 r. \u2013 1. miejsce rocznika 2006 w Dana Cup 2017 w Hjorring (Dania) oraz mistrzostwa wojew\u00f3dztwa podkarpackiego rocznik\u00f3w 2006 i 2007. *2019 r. – 6. miejsce w finale Turnieju o Puchar Tymbarku w Warszawie; Wyr\u00f3\u017cnienie Z\u0142otym Certyfikatem PZPN. *2020 r. – 1. miejsce rocznika 2011 w mi\u0119dzynarodowym turnieju w Stropkowie (S\u0142owacja); 4. miejsce w Mistrzostwach Polski U-14 (Lubawa). *2022 r. – Po raz pierwszy w histoprii Pucharu Tymbarka, najwi\u0119kszego w Europie turnieju dla dzieci, organizowanego od 22 lat przez PZPN, Pi\u0142karskie Nadzieje wygra\u0142y w woj. podkarpackim w kategorii dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w. Ponadto w rozgrywkach seniorskich uczestniczy\u0142a dru\u017cyna APPN Mielec, prowadzona przez Jacka Cyganowskiego. W sezonie 2017\/2018 wygra\u0142a rozgrywki w kl. B, w sezonie 2018\/2019 zaj\u0119\u0142a 1. miejsce w rozgrywkach klasy A (26\u00a0 72\u00a0 100-20) i awansowa\u0142a do ligi okr\u0119gowej. W sezonie 2019\/2020 gra\u0142a w lidze okr\u0119gowej i po rundzie jesiennej zajmowa\u0142a w grupie 16. dru\u017cyn 13. miejsce (15\u00a0 14\u00a0 27-35). Z powodu pandemii choroby COVID-19 w 2020 r. nie wznowiono rozgrywek, a tabel\u0119 z rundy jesiennej uznano za ko\u0144cow\u0105. Przed sezonem 2020\/2021 APPN wycofa\u0142a si\u0119 z rozgrywek. *2023 r. – 9. miejsce w finale Mistrzostw Polski w Futsalu U15 w Ustce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKADEMICKIE KO\u0141O MIELECZAN W KRAKOWIE<\/strong>, organizacja mieleckiej m\u0142odzie\u017cy studiuj\u0105cej w Krakowie. Powsta\u0142o 18 X 1925 r. z inicjatywy Piotra W\u00f3jcika, zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 w lecie 1939 r. Statut AKM zatwierdzi\u0142 Senat Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego 8 XI 1927 r. G\u0142\u00f3wnymi celami Ko\u0142a by\u0142y: samopomoc kole\u017ce\u0144ska, praca \u00a0kulturalno-o\u015bwiatowa, organizacja \u017cycia towarzyskiego oraz utrzymywanie \u0142\u0105czno\u015bci mi\u0119dzy m\u0142odzie\u017c\u0105 akademick\u0105 a starszym spo\u0142ecze\u0144stwem. Udzielano subwencji i po\u017cyczek, pomagano przy za\u0142atwianiu stancji. W latach 30. wsp\u00f3lnie z lwowskim Ko\u0142em Mieleczan organizowano w Mielcu w czasie ferii zimowych i letnich wakacji \u00a0spektakle teatralne, koncerty, zabawy i dancingi. Dochody ze sprzeda\u017cy bilet\u00f3w przeznaczano zwykle na cele charytatywne. Du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem Ko\u0142a by\u0142o zorganizowanie i prowadzenie jazz-bandu, kt\u00f3ry wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142 w Mielcu z du\u017cym powodzeniem. Do wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 dzia\u0142aczy Ko\u0142a nale\u017celi: W\u0142adys\u0142aw Uzar (przewodnicz\u0105cy), Kazimierz Jan Antoni Leyko (wiceprezes), J\u00f3zef Napieracz \u00a0(wiceprezes), Micha\u0142 Wojciechowski (sekretarz), Eugeniusz Adamus (skarbnik), Jadwiga Korpant\u00f3wna, Zofia Jasi\u0144ska, Leon Rachwa\u0142, W\u0142odzimierz \u015amia\u0142owski i Stefan Paw\u0142owski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKADEMICKIE KO\u0141O MIELECZAN WE LWOWIE<\/strong>, organizacja mieleckiej m\u0142odzie\u017cy studiuj\u0105cej we Lwowie, sekcja Zrzeszenia Akademickiej M\u0142odzie\u017cy Prowincjonalnej. Powsta\u0142o 29 XI 1931 r. i dzia\u0142a\u0142o do lata 1939 r. Jego za\u0142o\u017cycielami byli: Edward Dudek, Stanis\u0142aw Kobyla\u0144ski, Kazimierz Schab, Tadeusz Schab, Kazimierz \u015amia\u0142owski i Franciszek Wanatowicz. Pierwszym przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du zosta\u0142 K. \u015amia\u0142owski. G\u0142\u00f3wnymi celami dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y: pog\u0142\u0119bianie i podnoszenie poczucia pa\u0144stwowo\u015bci polskiej w spo\u0142ecze\u0144stwie, wsp\u00f3lne akcje kulturalno-o\u015bwiatowe, spo\u0142eczne i towarzyskie, wzajemna pomoc w dokszta\u0142caniu i w urabianiu charakter\u00f3w, niesienie wzajemnej pomocy materialnej, reprezentowanie mieleckiej m\u0142odzie\u017cy akademickiej studiuj\u0105cej we Lwowie i obrona jej interes\u00f3w zar\u00f3wno w Mielcu jak i we Lwowie. Lwowskie AKM od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142o z AKM w Krakowie, a efektem tej wsp\u00f3\u0142pracy by\u0142o m.in. wystawianie sztuk teatralnych oraz organizowanie zabaw tanecznych i letnich dancing\u00f3w. Sporym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o przygotowanie i wydrukowanie \u00a0w marcu 1933 r. we Lwowie wydawnictwa \u201eMieleczanin\u201d, w kt\u00f3rym przedstawiono histori\u0119 i wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 Mielca oraz dzia\u0142alno\u015b\u0107 obu AKM. Obok wcze\u015bniej wymienionych wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cymi si\u0119 dzia\u0142aczami Ko\u0142a byli: Danuta Dziadyk\u00f3wna (wiceprzewodnicz\u0105ca), Stanis\u0142aw Kryczy\u0144ski (sekretarz), Edward Cie\u015bla, J\u00f3zef Kosi\u0144ski i Marian Toczy\u0144ski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKADEMICKI ZWI\u0104ZEK SPORTOWY<\/strong>, mielecki klub sportowy dzia\u0142aj\u0105cy od 4 I 1933 r. do wybuchu II wojny \u015bwiatowej (1 IX 1939 r.). Podstawowymi celami jego dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y: umo\u017cliwienie m\u0142odzie\u017cy uprawiania sportu, upowszechnianie masowej kultury fizycznej i organizowanie imprez sportowych. Posiada\u0142 sekcje: pi\u0142ki no\u017cnej, siatk\u00f3wki i koszyk\u00f3wki. Korzysta\u0142 ze sportowych obiekt\u00f3w gimnazjalnych i stadionu przy ul. Warszawskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AK (ARMIA KRAJOWA)<\/strong>, konspiracyjna \u00a0polska organizacja wojskowa dzia\u0142aj\u0105ca na terenach okupowanego pa\u0144stwa polskiego w czasie II wojny \u015bwiatowej. Powsta\u0142a 14 II 1942 r. w rezultacie przekszta\u0142cenia Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej. W ramach terenowej sieci organizacyjnej utrzymano mielecki Obw\u00f3d (powo\u0142any w czasie tworzenia ZWZ) i nadano mu kryptonimy: \u201eMleko\u201d, \u201eFa\u201d i \u201e1\/12\u201d. Obw\u00f3d (by\u0142y powiat mielecki) sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z 7 plac\u00f3wek: Mielec, Padew-Tusz\u00f3w, Borowa, Czermin, Wadowice G\u00f3rne, Radomy\u015bl Wielki i Przec\u0142aw. W czerwcu 1944 r. przeprowadzono reorganizacj\u0119 Obwodu, tworz\u0105c 4 plac\u00f3wki: Nr 1, ps. \u201eX\u201d, krypt. \u201eFa 1\u201d (funkcjonowa\u0142a na terenach p\u00f3\u0142nocno-zachodnich powiatu, Nr 2, ps.\u201dAdam\u201d,krypt. \u201eFa 2\u201d (obejmowa\u0142a p\u00f3\u0142nocn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 powiatu), Nr 3, ps. \u201eMicha\u0142\u201d, krypt. \u201eFa 3\u201d (dzia\u0142a\u0142a w po\u0142udniowo-wschodniej cz\u0119\u015bci powiatu) i Nr 4 , ps. \u201eAndrzej\u201d, krypt. \u201eFa 4\u201d (organizowa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 na zachodnich terenach powiatu). Zgodnie z instrukcj\u0105 rz\u0105du londy\u0144skiego skupiono si\u0119 przede wszystkim na pracach organizacyjnych i przygotowawczych do Akcji \u201eBurza\u201d i przej\u0119cia w\u0142adzy po wyparciu okupant\u00f3w hitlerowskich. Nie zaniechano jednak akcji bojowych i dywersyjno-sabota\u017cowych oraz rozpowszechniania prasy konspiracyjnej. W czasie Akcji \u201eBurza\u201d w lecie 1944 r. mieleckie oddzia\u0142y AK uczestniczy\u0142y w wyzwalaniu ziemi mieleckiej, a jeden z oddzia\u0142\u00f3w wkroczy\u0142 \u00a0razem z wojskiem radzieckim do wyzwolonego Mielca 6 VIII 1944 r. AK zosta\u0142a rozwi\u0105zana 19 I 1945 r. przez Komendanta G\u0142\u00f3wnego gen. Leopolda Okulickiego. Komendantami Obwodu Mielec byli: kpt. J\u00f3zef Antoni Kogut ps. \u201eKruszyna\u201d, \u201eM\u015bcis\u0142aw\u201d (luty 1942 \u2013 luty 1944) i kpt. Konstanty \u0141ubie\u0144ski, ps. \u201eZbigniew\u201d, \u201eIgnacy\u201d, \u201eMarcin\u201d, \u201eSosna\u201d (maj 1944 \u2013 luty 1945). W okresie od lutego do maja 1944 r. obowi\u0105zki komendanta pe\u0142ni\u0142 por. Antoni Bogdan ps. \u201eKruk\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKCJA AB<\/strong>, planowe likwidowanie inteligencji polskiej przez okupant\u00f3w hitlerowskich w 1940 r. W Mielcu 10 III tego\u017c roku gestapo (w tym byli uczniowie mieleckiego gimnazjum Oscar Jeck i Rudolf Zimmermann) aresztowa\u0142o 7 profesor\u00f3w gimnazjalnych i kilku mieszcza\u0144skich lider\u00f3w \u017cycia kulturalno-o\u015bwiatowego, a nast\u0119pnie wywieziono ich do oboz\u00f3w koncentracyjnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKCJA \u201eBURZA\u201d<\/strong>, przedsi\u0119wzi\u0119cie zbrojne Armii Krajowej w 1944 r., polegaj\u0105ce na atakowaniu i likwidowaniu oddzia\u0142\u00f3w niemieckich cofaj\u0105cych si\u0119 na zach\u00f3d pod naporem wojsk radzieckich. Ponadto w Mielcu celem \u201eBurzy\u201d by\u0142o opanowanie miasta i lotniska. Pocz\u0105tkowo wsp\u00f3\u0142praca oddzia\u0142\u00f3w AK z wojskiem radzieckim uk\u0142ada\u0142a si\u0119 pomy\u015blnie. Zdobyto miasto i lotnisko, a miejscowi dow\u00f3dcy AK przej\u0119li kontrol\u0119 nad kompletnie zdewastowan\u0105 fabryk\u0105 samolot\u00f3w. Rych\u0142o jednak stosunki popsu\u0142y si\u0119, a po nakazie podporz\u0105dkowania si\u0119 AK nowej w\u0142adzy \u2013 Polskiemu Komitetowi Wyzwolenia Narodowego (PKWN) – w sierpniu 1944 r. oddzia\u0142y AK w mieleckim Obwodzie zosta\u0142y rozwi\u0105zane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKCJA KATOLICKA<\/strong>, organizacja \u015bwieckich katolik\u00f3w, jedna z form katolickiego apostolatu \u015bwieckich, powo\u0142ana przez papie\u017ca Piusa XI w latach 20. XX w. W Polsce, tak\u017ce w Mielcu, dzia\u0142a\u0142a w latach 1926-1939. Wznowienie jej dzia\u0142alno\u015bci nast\u0105pi\u0142o w latach 1995 \u2013 1997. Wtedy to niemal przy ka\u017cdej parafii, r\u00f3wnie\u017c w Mielcu, utworzono oddzia\u0142y Akcji Katolickiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKSIUTO GRA\u017bYNA (z domu NAJUCH)<\/strong>, urodzona 3 VIII 1954 r. w D\u0119bicy, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Marii z domu Socha. Absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych w S\u0119dziszowie Ma\u0142opolskim, egzaminy maturalne zda\u0142a w 1974 r. Pracowa\u0142a w pracowniach plastycznych WSK, Miejskiego O\u015brodka Kultury i Osiedlowego Domu Kultury Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Prowadzi\u0142a dzieci\u0119ce i m\u0142odzie\u017cowe ko\u0142a plastyczne. Przez pewien okres czasu by\u0142a w\u0142a\u015bcicielk\u0105 Zak\u0142adu Plastycznego \u201eUNIGRAF\u201d w Mielcu. Od wielu lat jest spo\u0142eczn\u0105 dekoratork\u0105 ko\u015bcio\u0142a Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. Pisze ikony oraz maluje martwe natury i pejza\u017ce. Prace te wystawia jednak bardzo rzadko. W latach. 80. eksponowa\u0142a je na wystawie indywidualnej w Miejskim O\u015brodku Kultury w Mielcu, a w 1999 r. w Klubie \u201eTchnienie\u201d Katolickiego O\u015brodka Kultury przy Parafii Ducha \u015awi\u0119tego. Przez wiele lat pracowa\u0142a jako plastyk w Domu Kultury Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu, a nast\u0119pnie przesz\u0142a na emerytur\u0119. Jest cz\u0142onkiem Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych TMZM im. W. Szafera.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKSIUTO PIOTR<\/strong>, urodzony 26 V 1955 r. w Mielcu, syn Franciszka i W\u0142adys\u0142awy z domu Maziarz. Ucz\u0119szcza\u0142 do Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1981 r. Pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako fotochemik. Wykona\u0142 wiele zdj\u0119\u0107 Mielca z lotu ptaka oraz fotografii technicznych i reporta\u017cy. W latach 1974-1979 by\u0142 cz\u0142onkiem Aeroklubu Mieleckiego i jego sekcji spadochronowej. W X Og\u00f3lnopolskim Nowoczesnym Pi\u0119cioboju Spadochronowym (Mielec 1976), startuj\u0105c w dru\u017cynie Aeroklubu Mieleckiego, zdoby\u0142 2 miejsce w klasyfikacji zespo\u0142owej. Za osi\u0105gni\u0119cia w spadochroniarstwie otrzyma\u0142 presti\u017cow\u0105 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 FAI. W 2015 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKTA MIASTA MIELCA<\/strong>, dokumenty z r\u00f3\u017cnych dziedzin \u017cycia Mielca w ca\u0142ej jego historii. Znajduj\u0105 si\u0119 m.in. w archiwach krakowskich, warszawskich, lwowskich i tarnowskich, Wojew\u00f3dzkim Archiwum Pa\u0144stwowym w Rzeszowie i jego oddzia\u0142ach, Muzeum Regionalnym w Mielcu i Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AKT LOKACYJNY MIASTA MIELCA<\/strong>, dokument wystawiony 18 XI 1470 r. w Mielcu przez w\u0142a\u015bcicieli \u2013 Jana i Bernardyna Mieleckich, syn\u00f3w Jana Mieleckiego, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 w 1457 r. od kr\u00f3la Kazimierza Jagiello\u0144czyka zgod\u0119 na za\u0142o\u017cenie miasta. W dokumencie za\u0142o\u017cycielskim okre\u015blono zasady funkcjonowania miasta wed\u0142ug prawa magdeburskiego oraz prawa i obowi\u0105zki jego mieszka\u0144c\u00f3w. Orygina\u0142 aktu nie zosta\u0142 dotychczas odnaleziony. Kopia papierowa z XVI w. z pe\u0142nym tekstem w j\u0119zyku \u0142aci\u0144skim znajduje si\u0119 w Muzeum Regionalnym w Mielcu. Na j\u0119zyk polski przet\u0142umaczy\u0142 go mielczanin Stanis\u0142aw Brekiesz, nauczyciel \u0142aciny. Brzmi on nast\u0119puj\u0105co: \u201eW imi\u0119 Pana amen. Dzie\u0142a ludzi \u015bmiertelnych na \u015bwiecie wymagaj\u0105 pami\u0119ci. Wypada, a\u017ceby zosta\u0142y pewnymi pismami trwa\u0142ymi zabezpieczone. St\u0105d my Jan i Bernardyn bracia rodzeni niedzielni, dziedzice Mielca, niniejszym czynimy wiadome obecnym i przysz\u0142ym, kt\u00f3rym to wiedzie\u0107 nale\u017cy, \u017ce chc\u0105c nasze dobra dziedziczne rozszerzy\u0107 i pomno\u017cy\u0107 o bogatsze po\u017cytki, za zgod\u0105, wol\u0105 i wiedz\u0105 najja\u015bniejszego ksi\u0119cia pana, pana Kazimierza z \u0142aski Bo\u017cej kr\u00f3la Polski, wielkiego ksi\u0119cia Litwy, Rusi, Prus etc., pana naszego naj\u0142askawszego, erygujemy, lokujemy, od nowa budujemy miasto zwane Mielec na surowym korzeniu w naszych borach, lasach oraz ost\u0119pach i rolach wymagaj\u0105cych karczunku. Najpierw wszystkim mieszczanom i mieszka\u0144com, maj\u0105cym si\u0119 osiedli\u0107 i przybywaj\u0105cym z zewn\u0105trz od dnia dzisiejszego dajemy i darowujemy wolnizn\u0119 dwudziestu lat. Po wyga\u015bni\u0119ciu wolnizny dwudziestu lat, powinni p\u0142aci\u0107 nam i naszym spadkobiercom, ka\u017cdy mieszczanin w rynku od szczytu (dachu) ka\u017cdego domu, po pi\u0119\u0107 groszy monety zwyk\u0142ej, a przy ulicach po trzy grosze rocznie, za\u015b z ka\u017cdego ogrodu po groszu na ka\u017cde \u015bwi\u0119to \u015aw. Marcina Wyznawcy i Biskupa; z p\u00f3l, kt\u00f3re w borach i zaro\u015blach zosta\u0142y i zostan\u0105 wykarczowane przy granicy inaczej przy B\u0142oniach a\u017c do miejsca zwanego G\u00f3ra Krzemienicza, po osiem skojc\u00f3w. Dla gospodarstw rolnych (mieszka\u0144c\u00f3w) wymienionego miasta oddajemy wie\u015b nasz\u0105 zwan\u0105 Now\u0105 G\u00f3r\u0105 na prawie i wolni\u017anie pod warunkiem, \u017ce po up\u0142ywie lat zawarowanych w przywileju poprzednim dla wymienionej wsi i po dodaniu sze\u015b\u0107 lat, winni p\u0142aci\u0107 nam po czterna\u015bcie skojc\u00f3w z ka\u017cdego \u0142anu. Owe \u0142any winny zosta\u0107 wykarczowane a\u017c do brzegu rzeki zwanej Trze\u015bnica. Winni p\u0142aci\u0107 te\u017c na rzecz rektora ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Mielcu, na ka\u017cde \u015bwi\u0119to \u015aw. Miko\u0142aja Wyznawcy, po cztery grosze monety zwyk\u0142ej z ka\u017cdego \u0142anu wykarczowanego, tak w borach jak w lasach. Kieruj\u0105c si\u0119 specjaln\u0105 \u017cyczliwo\u015bci\u0105, dajemy mieszczanom i mieszka\u0144com wymienionego miasteczka, prawo zaopatrywania si\u0119 spokojnie w lasach naszych d\u00f3br dziedzicznych w belki i drewno d\u0119bowe, dla zbudowania i wzniesienia przez nich dom\u00f3w. Na targ tygodniowy w tym naszym mie\u015bcie (wyznaczamy) sobot\u0119, na kt\u00f3rym wszyscy przybywaj\u0105cy b\u0119d\u0105 mogli swobodnie i bez przeszk\u00f3d sprzedawa\u0107 przywiezione rzeczy swoje, w\u0142asne towary i inne, po uiszczeniu jednak op\u0142aty rynkowej zwanej targowym, zwyczajem innych miast. Natomiast jarmark\u00f3w czyli targ\u00f3w rocznych (nadajemy) dwa w roku. Jeden na \u015bwi\u0119to \u015awi\u0119tej i Nierozdzielnej Tr\u00f3jcy, drugi na \u015bwi\u0119to \u015bw. Mateusza Ewangelisty w jesieni (21 IX). Wszystkich mieszczan i mieszka\u0144c\u00f3w rzeczonego miasta Mielca uwalniamy wreszcie od wszelkich rob\u00f3t, danin i powinno\u015bci dla nas, opr\u00f3cz naprawy dr\u00f3g i most\u00f3w w granicach wspomnianego miasta, dla jego wygody i przyje\u017cd\u017caj\u0105cych go\u015bci. Chcemy mie\u0107 r\u00f3wnie\u017c w rzeczonym mie\u015bcie naszym Mielcu wszelkiego rodzaju r\u0119kodzie\u0142a, na kt\u00f3re mo\u017ce si\u0119 tylko zdoby\u0107 przemy\u015blno\u015b\u0107 ludzka, a wi\u0119c krawc\u00f3w, siodlarzy, tkaczy, kupc\u00f3w, bednarzy, ko\u0142odziej\u00f3w, stelmach\u00f3w, sukiennik\u00f3w, cie\u015bli i kowali. Z tych ka\u017cdy, wyj\u0105wszy tylko rze\u017anik\u00f3w i piekarzy, winien p\u0142aci\u0107 rocznie po groszu. Ci natomiast, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 dzier\u017cawili jatki, zobowi\u0105zani s\u0105 nam uiszcza\u0107 czynsz. Dla wypasu byd\u0142a mieszcza\u0144skiego nadajemy po\u0142ow\u0119 \u0142anu mi\u0119dzy polami wykarczowanymi oraz trzy cz\u0119\u015bci \u0142anu w lesie zwanym Krzemieniczy, ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 od wzniesienia do Wielkiego Boru. Z tej przyczyny, \u017ce lasy w naszych w\u0142o\u015bciach dziedzicznych rodz\u0105 tak\u017ce \u017co\u0142\u0119dzie i bukwy, zezwalamy wymienionym mieszczanom na wolny i spokojny wypas w nich \u015bwi\u0144 i wieprz\u00f3w. W miejscu dogodnym winni\u015bmy zbudowa\u0107 dla potrzeb mieszczan \u0142a\u017ani\u0119, z kt\u00f3rej czynsz b\u0119dziemy \u015bci\u0105ga\u0107 od \u0142aziebnika, kt\u00f3ry w danym czasie b\u0119dzie. Ponadto dajemy i z przyjacielsk\u0105 \u017cyczliwo\u015bci\u0105 darowujemy po wieczne czasy w\u00f3jtowi tego\u017c miasta, kt\u00f3ry b\u0119dzie w danym czasie, w\u0142adz\u0119 s\u0105dzenia, wyrokowania, karcenia i karania w sprawach tak wielkich, jak i ma\u0142ych, wed\u0142ug zwyczaju ziemi, tak jak przewiduje i okre\u015bla prawo magdeburskie we wszystkich punktach i artyku\u0142ach, warunkach i wyrokach, a\u017ceby mieszka\u0144cy rzeczonego miasta naszego osi\u0105gn\u0119li tym \u0142atwiejszy i bardziej owocny wzrost zamo\u017cno\u015bci. Przeto my Jan i Bernardyn rzeczon\u0105 lokacj\u0119 i nadanie przywileju wed\u0142ug zwyczaju i rozumnie przeprowadzon\u0105, uznajemy za s\u0142uszn\u0105, wa\u017cn\u0105 (prawo)mocn\u0105, aprobujemy i zatwierdzamy i przyrzekamy utrzyma\u0107 po wieczne czasy. Na \u015bwiadectwo tej rzeczy zosta\u0142y przywieszone wobec \u015bwiadk\u00f3w nasze piecz\u0119cie. Dzia\u0142o si\u0119 w Mielcu w niedziel\u0119 najbli\u017csz\u0105 po \u015bwi\u0119cie \u015aw. Marcina Biskupa w roku Pa\u0144skim tysi\u0119cznym czterechsetnym siedemdziesi\u0105tym, w obecno\u015bci urodzonych i szlachetnych pan\u00f3w dziedzic\u00f3w Jana z Podgrodzia, Miko\u0142aja i Piotra z Latoszyna, Stanis\u0142awa z Prochny, Abrahama z Chotowej, Gerarda z Sulis\u0142awic, Macieja Gryfa so\u0142tysa z Cmolasu i innych licznych, wiarygodnych \u015bwiadk\u00f3w, zwo\u0142anych do niniejszego aktu.\u201d<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AKUSZERKI<\/strong>, osoby wykszta\u0142cone w zakresie po\u0142o\u017cnictwa i pomagaj\u0105ce kobietom przy prawid\u0142owym porodzie wymieniane by\u0142y w Szematyzmach Galicji ju\u017c w latach 60. XIX w. Porody odbywa\u0142y si\u0119 w\u00f3wczas w domach, tote\u017c osoba odbieraj\u0105ca por\u00f3d cieszy\u0142a si\u0119 du\u017cym autorytetem w \u015brodowisku. Pierwsz\u0105 znan\u0105 akuszerk\u0105 by\u0142a Teofila Landes, \u017cona lekarza miejskiego, pracuj\u0105ca w Mielcu w latach 60. XIX w. i zatrudniona przez samorz\u0105d miejski po jego powstaniu w 1867 r. W zwi\u0105zku z rozwojem miasta w latach 70. zatrudniono kolejne: Sar\u0119 Fischbein, Beatryk\u0119 Winiarz i Tekl\u0119 Olsza\u0144sk\u0105. Do I wojny \u015bwiatowej na etatach miejskich pracowa\u0142y 2 – 4 akuszerki. By\u0142y to kolejno: Sara Most, Theib Reisie, Klementyna Ferenz, Mariem Br\u00fcckner, Anna Ryniewicz, Sara Majer, Salat Pessel, Dwojra Majer i Franciszka G\u00f3rska. W latach 20. pracowa\u0142y: Sabina Aret, Franciszka G\u00f3rska, Honorata Kubala, Bronis\u0142awa Kozik, Janina Kozik i Anna Ryniewicz. Ponadto w okresie mi\u0119dzywojennym i w czasie II wojny \u015bwiatowej akuszerkami by\u0142y: Stanis\u0142awa Brzezi\u0144ska i Maria Winiarzowa. One te\u017c oraz Zofia Kazanowa, nazywane w dokumentach po\u0142o\u017cnymi, zosta\u0142y zatrudnione w powojennej mieleckiej s\u0142u\u017cbie zdrowia. Do\u0142\u0105czy\u0142a do nich od 1 VI 1947 r. przyby\u0142a z Wroc\u0142awia Maria Gregorczyk oraz w 1948 r. Helena Sieprawska, kt\u00f3ra powr\u00f3ci\u0142a z Niemiec. W p\u00f3\u017aniejszych latach porody odbywa\u0142y si\u0119 coraz cz\u0119\u015bciej w mieleckim szpitalu, gdzie utworzono specjalny oddzia\u0142. Zdarza\u0142y si\u0119 jednak porody w domu, a kolejn\u0105 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 w latach 50. akuszerk\u0105 by\u0142a Helena Ciach.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ALBERSKI ADOLF<\/strong>, urodzony 4 VI 1934 r. w Ropczycach, syn Jana i Wiktorii z domu Kosydar. Absolwent Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego w Ropczycach, egzamin dojrza\u0142o\u015bci zda\u0142 w 1952 r. Studia wy\u017csze na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego im. B. Bieruta uko\u0144czy\u0142 w 1956 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 \u00a0magistra fizyki. 1 X 1956 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w 11-letniej Szkole Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD (p\u00f3\u017aniej Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce Nr 27 i II LO im. M. Kopernika) w Mielcu i jako nauczyciel fizyki pracowa\u0142 w niej nieprzerwanie do przej\u015bcia na emerytur\u0119. W pracy pedagogicznej odnosi\u0142 liczne sukcesy, m.in. jego uczniowie uzyskali zaszczytne tytu\u0142y laureata og\u00f3lnopolskich Olimpiad Fizycznych (Les\u0142aw Kilian w 1974 r. i Jerzy Giera\u0142t w 1982 r.) oraz wielokrotnie uczestniczyli w fina\u0142ach. Za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktyczno-wychowawczej otrzyma\u0142 dwukrotnie Nagrod\u0119 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (stopnia drugiego w 1973 r. i specjaln\u0105 w 1985 r.). Odznaczony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1994 r. Zmar\u0142 w 1995 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ALD-80<\/strong>, domowa szafka ch\u0142odnicza (lod\u00f3wka) typu absorbcyjnego, produkt WSK Mielec od 1954 r. W latach 1954-1966 wyprodukowano oko\u0142o 148 tysi\u0119cy sztuk ALD-80 i jej nast\u0119pczyni SLD-100. Niezawodno\u015b\u0107 mieleckich lod\u00f3wek chwalili u\u017cytkownicy w listach do mieleckiego Tygodnika \u201eKorso\u201d jeszcze w po\u0142owie lat 90, a jedna s\u0142u\u017cy do dzi\u015b pracownikom Domu Kultury SCK.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ALEJA DUCHA \u015aWI\u0118TEGO<\/strong>, g\u0142\u00f3wna i najd\u0142u\u017csza (1100 m) ulica osiedla Lotnik\u00f3w. Od niej wybiega wi\u0119kszo\u015b\u0107 ulic tego 15-tysi\u0119cznego skupiska ludno\u015bci, m.in. ul. M. Pisarka, ul. J. D\u0105browskiego i ul. A. Kocjana. \u0141\u0105czy te\u017c dwie ulice wylotowe z Mielca: ul. H. Sienkiewicza i ul. J. Kili\u0144skiego. Powsta\u0142a w 1977 r. w czasie budowania osiedla. Po jej obu stronach znajduj\u0105 si\u0119 bloki mieszkalne (5 kondygnacji) i pawilony handlowe oraz przy \u015brodkowej \u00a0cz\u0119\u015bci boiska sportowe Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych Nr 1. Pierwotnie nosi\u0142a nazw\u0119 J. Gagarina. Obecn\u0105 nazw\u0119 otrzyma\u0142a uchwa\u0142\u0105 Rady Miejskiej 29 XII 1995 r. W 2009 r. zosta\u0142a gruntownie wyremontowana i zmodernizowana. Po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105. Przebudowano chodniki (zmieniono p\u0142yty na kostk\u0119), powsta\u0142a \u015bcie\u017cka rowerowa oraz urz\u0105dzono nowe miejsca parkingowe.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ALEJA EUGENIUSZA KWIATKOWSKIEGO<\/strong>, jedna z g\u0142\u00f3wnych ulic osiedla Cyranka i najd\u0142u\u017cszych (2300 m) ulic w Mielcu. Jest jedn\u0105 z tras dojazdowych do g\u0142\u00f3wnej strefy przemys\u0142owej miasta. \u0141\u0105czy alej\u0119 Niepodleg\u0142o\u015bci z ul. Wojska Polskiego i ul. Partyzant\u00f3w. Ma 4 pasy ruchu. Powsta\u0142a w latach 80. i otrzyma\u0142a wtedy nazw\u0119 \u201eFabryczna\u201d. Aktualnego patrona nada\u0142a jej Rada Miejska w lutym 1990 r. W okolicach G\u00f3ry Cyranowskiej, gdzie rozpoczyna si\u0119, przewa\u017caj\u0105 domy jednorodzinne z zak\u0142adami us\u0142ugowymi, ale od skrzy\u017cowania z ul. Przemys\u0142ow\u0105 \u00a0do ronda na ul. Wojska Polskiego i ul. Partyzant\u00f3w po obu stronach znajduj\u0105 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie zak\u0142ady przemys\u0142owe. Efektownym obiektem przy jej ko\u0144cu jest siedziba Oddzia\u0142u Agencji Rozwoju Przemys\u0142u w Mielcu, zarz\u0105dzaj\u0105cego SSE EURO-PARK MIELEC. W 2015 r. na skrzy\u017cowaniu z ul. Przemys\u0142ow\u0105 zbudowano rondo. W 2017 r. przeprowadzono remont odcinka alei od tego\u017c ronda do ronda przy skrzy\u017cowaniu z ul. Wojska Polskiego i ul. Partyzant\u00f3w, a w 2018 r. wyremontowano odcinek od ronda na skrzy\u017cowaniu z ul. Przemys\u0142ow\u0105 do po\u0142\u0105czenia z ul. Przemys\u0142ow\u0105 obok dawnej bazy PKS przy miniosiedlu Podg\u00f3rze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy EUGENIUSZ FELICJAN KWIATKOWSKI<\/strong>\u00a0\u00a0urodzi\u0142 si\u0119 30 XII 1888 r. w Krakowie, syn Jana i Wincenty z Moszczy\u0144skich. W 1903 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum OO Jezuit\u00f3w w B\u0119kowicach pod Chyrowem. Studiowa\u0142 na Wydziale Chemii Technicznej Politechniki Lwowskiej, a nast\u0119pnie na Wydziale Chemii Uniwersytetu w Monachium, gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera chemika. Do I wojny \u015bwiatowej pracowa\u0142 w gazowniach w \u0141odzi, Lwowie i Lublinie. Od lat m\u0142odzie\u0144czych uczestniczy\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci tajnych organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowych. Jako \u017co\u0142nierz Legion\u00f3w (od 1916 r.) walczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej, a od 1917 r. nale\u017ca\u0142 tak\u017ce do Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 r. jako komendant POW w \u0141ukowie kierowa\u0142 rozbrajaniem tamtejszego garnizonu niemieckiego. W latach 1918-1921 s\u0142u\u017cy\u0142 (w randze porucznika) w Wojsku Polskim, pe\u0142ni\u0105c m.in. funkcj\u0119 zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u Sekcji VI (Chemicznej) G\u0142\u00f3wnego Urz\u0119du Zaopatrzenia Armii. Opublikowa\u0142 w\u00f3wczas szereg interesuj\u0105cych prac z zakresu zastosowania chemii do cel\u00f3w gospodarczych. To w g\u0142\u00f3wnej mierze spowodowa\u0142o, \u017ce po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby wojskowej zosta\u0142 pracownikiem naukowym Politechniki Warszawskiej (docent na Wydziale Chemicznym). W latach 1923-1926 pracowa\u0142 na stanowisku dyrektora technicznego Pa\u0144stwowej Fabryki Zwi\u0105zk\u00f3w Azotowych w Chorzowie, a w latach 1926-1930 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 ministra przemys\u0142u i handlu. W tym okresie m.in. znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozbudowy portu w Gdyni i infrastruktury polskiego Wybrze\u017ca oraz rozwoju floty handlowej. Od 1930 r. kierowa\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Fabryk\u0105 Zwi\u0105zk\u00f3w Azotowych w Mo\u015bcicach, a od 1933 r. Zjednoczonymi Fabrykami Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych w Chorzowie i Mo\u015bcicach. W latach 1935-1939 sprawowa\u0142 funkcje wicepremiera i ministra skarbu. Czyni\u0142 wiele dla \u00a0aktywizacji gospodarczej kraju, a zw\u0142aszcza jego uprzemys\u0142owienia i poprawy obronno\u015bci. By\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 i realizatorem budowy Centralnego Okr\u0119gu Przemys\u0142owego (COP), w kt\u00f3rego ramach jednym z kluczowych zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych sta\u0142a si\u0119 wybudowana w latach 1937-1939 Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w Nr 2 w Mielcu \u2013 Cyrance. W 1938 r. przedstawi\u0142 Sejmowi pi\u0119tnastoletni plan inwestycyjny, kt\u00f3ry nie zosta\u0142 rozpocz\u0119ty z powodu wybuchu wojny. W 1939 r. zosta\u0142 internowany i do ko\u0144ca wojny przebywa\u0142 w Rumunii, pracuj\u0105c nad histori\u0105 gospodarcz\u0105 \u015bwiata. Po wojnie kierowa\u0142 Delegatur\u0105 Rz\u0105du do spraw Wybrze\u017ca oraz przewodniczy\u0142 Komisji Planu Rozbudowy Tr\u00f3jmiasta. By\u0142 pos\u0142em na Sejm pierwszej kadencji i cz\u0142onkiem Komisji Planowania Gospodarczego. W 1948 r. zosta\u0142 odsuni\u0119ty (ze wzgl\u0119d\u00f3w politycznych) od dzia\u0142alno\u015bci politycznej i gospodarczej. Odt\u0105d po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie pracy naukowej, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c m.in. z Uniwersytetem Jagiello\u0144skim i Komitetem Elektryfikacji PAN. Zar\u00f3wno przed jak i po II wojnie \u015bwiatowej sporo publikowa\u0142, m.in.: \u201eZagadnienia przemys\u0142u chemicznego na tle Wielkiej Wojny\u201d (1923), \u201eDysproporcje. Rzecz o Polsce przesz\u0142ej i obecnej\u201d (1931), \u201eThe Baltic Policy of Poland\u201d (1933), \u201eBudujemy now\u0105 Polsk\u0119 nad Ba\u0142tykiem\u201d (1945), \u201eO przysz\u0142o\u015bci Polski nad morzem\u201d (1945), \u201eZarys dziej\u00f3w gospodarczych \u015bwiata\u201d (1947), \u201eZarys technologii chemicznej w\u0119gla kamiennego\u201d (1954), \u201eNowoczesna chemia przemys\u0142owa\u201d (1957) oraz \u201eDzieje chemii i przemys\u0142u chemicznego\u201d (1962). Na pocz\u0105tku lat 70. oficjalnie uznano jego nieprzeci\u0119tne zas\u0142ugi dla Ojczyzny. Opr\u00f3cz odznacze\u0144 pa\u0144stwowych otrzyma\u0142 m.in. tytu\u0142 doktora h.c nauk ekonomicznych \u00a0Uniwersytetu Gda\u0144skiego. Zmar\u0142 22 VIII 1974 r. w Krakowie. Pochowano go na Cmentarzu Rakowickim. Uroczysto\u015bci pogrzebowej przewodniczy\u0142 metropolita krakowski kardyna\u0142 Karol Wojty\u0142a, p\u00f3\u017aniej papie\u017c Jan Pawe\u0142 II).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ALEJA NIEPODLEG\u0141O\u015aCI<\/strong>, jedna z g\u0142\u00f3wnych ulic Mielca. Aktualnie jej d\u0142ugo\u015b\u0107 wynosi 770 m. Posiada rodow\u00f3d si\u0119gaj\u0105cy z pewno\u015bci\u0105 XV w. By\u0107 mo\u017ce istnia\u0142a jeszcze wcze\u015bniej, gdy\u017c \u0142\u0105czy\u0142a Mielec z Cyrank\u0105, b\u0119d\u0105ce odr\u0119bnymi osadami. Uruchomienie linii kolejowej w 1887 r. ograniczy\u0142o j\u0105 do tzw. szlabanu kolejowego. Mia\u0142a nast\u0119puj\u0105ce nazwy: Cyranowska, Cyrankastrasse (w czasie okupacji hitlerowskiej), A. K\u0119dziora i 22 Lipca (od 1952 r.). Obecn\u0105 nazw\u0119 otrzyma\u0142a na sesji Rady Miejskiej 24 X 1990 r. Do czasu rozpocz\u0119cia budowy osiedla fabrycznego (kolonii) Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w (1938 r.) po jej obu stronach znajdowa\u0142y si\u0119 wy\u0142\u0105cznie jednorodzinne domy parterowe, w wi\u0119kszo\u015bci drewniane. P\u00f3\u017aniej od strony G\u00f3ry Cyranowskiej rozbierano te domy i na ich miejsce budowano bloki mieszkalne (4- kondygnacyjne) oraz obiekty u\u017cytku publicznego (dom kultury, hotele). W 1982 r. przed\u0142u\u017cono j\u0105 poprzez oddanie do u\u017cytku wiaduktu nad torami kolejowymi a\u017c do ul. H. Sienkiewicza przy cmentarzu parafialnym. W 1986 r. rozszerzono j\u0105 do 4 pas\u00f3w ruchu, a w 1988 r. zamontowano przy skrzy\u017cowaniu z ul. Wyspia\u0144skiego i ul. Ks. Skargi pierwsz\u0105 sygnalizacj\u0119 \u015bwietln\u0105. Rosn\u0105cy z roku na rok ruch ko\u0142owy spowodowa\u0142, \u017ce w latach 90. uruchomiono kolejne stanowiska sygnalizacji \u015bwietlnej. W latach 2011-2012 zosta\u0142a wyremontowana i zmodernizowana, m.in. wykonano now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ALEJE JANA PAW\u0141A II<\/strong>, ulica na osiedlu J. Kili\u0144skiego, jedna z najwa\u017cniejszych w tej cz\u0119\u015bci miasta. Jest cz\u0119\u015bci\u0105 trasy tranzytowej przez Mielec od strony zachodniej. Biegnie od ronda na ul. Legion\u00f3w do ronda na ul. J. Kili\u0144skiego. Ma 716 m d\u0142ugo\u015bci, asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 oraz chodniki i \u015bcie\u017ck\u0119 rowerow\u0105 z kostki brukowej. Oddanie jej do u\u017cytku w 2005 r. wyra\u017anie odci\u0105\u017cy\u0142o zabytkowe \u015ar\u00f3dmie\u015bcie od uci\u0105\u017cliwego ruchu ko\u0142owego, a zw\u0142aszcza samochod\u00f3w ci\u0119\u017carowych. Dla zminimalizowania ha\u0142asu ruchliwej ulicy po obu stronach zbudowano mur z cegie\u0142, pe\u0142ni\u0105cy funkcj\u0119 ekran\u00f3w akustycznych oraz zasadzono ziele\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: papie\u017c JAN PAWE\u0141 II, Karol J\u00f3zef Wojty\u0142a (1920-2005), jeden z najwybitniejszych Polak\u00f3w w historii Polski i najwybitniejszych papie\u017cy w dziejach Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego. W latach 30. student Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego i aktor dw\u00f3ch teatr\u00f3w krakowskich. W czasie II wojny \u015bwiatowej pracownik fizyczny i ucze\u0144 tajnego seminarium duchownego w Krakowie. Od 1946 r. kap\u0142an, od 1956 r. kierownik Katedry Etyki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, od 1956 r. biskup, od 1963 r. arcybiskup metropolita krakowski, od 1967 r. kardyna\u0142. Uczestnik Soboru Watyka\u0144skiego II (1962-1965). 16 X 1978 r. zosta\u0142 wybrany papie\u017cem i przyj\u0105\u0142 imiona Jan Pawe\u0142 II. Jego pontyfikat by\u0142 jednym z d\u0142u\u017cszych w dziejach Ko\u015bcio\u0142a i trwa\u0142 ponad 26 lat. Charakteryzowa\u0142 si\u0119 m.in.: wielk\u0105 prac\u0105 na rzecz pokoju i powszechnego dialogu z ca\u0142ym \u015bwiatem w duchu ekumenizmu, g\u0142\u0119bok\u0105 trosk\u0105 o czytelno\u015b\u0107 nauki i \u015bwiadectwo funkcjonowania Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie, dzia\u0142alno\u015bci\u0105 dla przywr\u00f3cenia godno\u015bci i praw osoby ludzkiej od chwili jej pocz\u0119cia oraz licznymi kanonizacjami. Odby\u0142 104 pielgrzymki zagraniczne do r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie, w tym 9 razy do Polski, st\u0105d nazywano go papie\u017cem \u2013 pielgrzymem\u201d. Autor wielu rozpraw o tematyce teologicznej, encyklik i innych dokument\u00f3w papieskich. Pisa\u0142 tak\u017ce wiersze i dramaty, a szczeg\u00f3lne uznanie os\u00f3b \u015bwieckich zdoby\u0142 poematem \u201eTryptyk rzymski\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ALEKSANDER JAGIELLO\u0143CZYK<\/strong>\u00a0(1461-1506), kr\u00f3l Polski w latach 1501-1506. Po zniszczeniu Mielca przez Tatar\u00f3w w 1502 r., na usiln\u0105 pro\u015bb\u0119 Stanis\u0142awa Mieleckiego jeszcze w tym samym roku potwierdzi\u0142 przywileje miejskie dla Mielca i zwolni\u0142 jego mieszka\u0144c\u00f3w od podatk\u00f3w na 10 lat.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ALEKSIEJ EWA TERESA (z domu PSZCZO\u0141A)<\/strong>, urodzona 2 VI 1953 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Julii z domu Setera. W 1974 r. uko\u0144czy\u0142a Liceum dla Pracuj\u0105cych i zda\u0142a matur\u0119. Studia na Wydziale Humanistycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142a w 1978 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra filologii polskiej. Po studiach podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielki j\u0119zyka polskiego, najpierw w Szkole Podstawowej w \u0141ysak\u00f3wku (gmina Borowa), a nast\u0119pnie w Szkole Podstawowej im. A. Mickiewicza w Borowej, powiat mielecki. W latach 1982\u20132000 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Oddzia\u0142u ZNP w Borowej. W 1995 r. powierzono jej funkcj\u0119 nauczyciela – doradcy j\u0119zyka polskiego. W 2000 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu mierzenia jako\u015bci pracy szko\u0142y. Od roku szkolnego 2000\/2001 uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego w Gimnazjum nr 1 w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142a studium przedmiotowo \u2013 metodyczne z j\u0119zyka polskiego w Rzeszowie. Uzyska\u0142a II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej oraz tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. Uczestniczy\u0142a te\u017c w wielu innych formach doskonalenia zawodowego. By\u0142a inicjatork\u0105 konkurs\u00f3w powiatowych: polonistycznego, historycznego, literackiego i czytelniczego dla szk\u00f3\u0142 podstawowych oraz gimnazj\u00f3w i do dzi\u015b jest ich wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105. Z powodzeniem przygotowywa\u0142a uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w przedmiotowych, literackich i recytatorskich. Pe\u0142ni\u0142a funkcje egzaminatora, eksperta komisji kwalifikacyjnych ds. awansu zawodowego i koordynatora zespo\u0142\u00f3w egzaminator\u00f3w cz\u0119\u015bci humanistycznej egzaminu gimnazjalnego przy Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie. W 2000 r. zainicjowa\u0142a utworzenie Stowarzyszenia Nauczycieli Polonist\u00f3w Oddzia\u0142 Mielec i zosta\u0142a jego przewodnicz\u0105c\u0105. W czerwcu 2005 r. wybrano j\u0105 przewodnicz\u0105c\u0105 Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego SNaP z siedzib\u0105 w Mielcu. W 2006 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119, ale kontynuowa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Stowarzyszeniu. Pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 redaktora naczelnego kwartalnika \u201eW kr\u0119gu mieleckich humanist\u00f3w\u201d, wydawanego przez Stowarzyszenie. Ponadto wsp\u00f3\u0142redagowa\u0142a \u201eZeszyt Nauczycielski\u201d \u2013 czasopismo wydawane przez Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli w Mielcu. By\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem og\u00f3lnopolskich konferencji \u201eLiteratura kresowa oczami wsp\u00f3\u0142czesnego Polaka\u201d, \u201eOcenianie zewn\u0119trzne \u2013 problem czy wyzwanie\u201d; \u201eLudzie, kt\u00f3rych warto pozna\u0107, miejsca, kt\u00f3re warto zobaczy\u0107\u201d, spotka\u0144 z wydawnictwami, warsztat\u00f3w, biesiad poetyckich, konkurs\u00f3w, spotka\u0144 z artystami i literatami. Wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142a sesje popularnonaukowe z udzia\u0142em pracownik\u00f3w naukowych wy\u017cszych uczelni oraz wyjazdy edukacyjne: \u201e\u015aladami A. Mickiewicza\u201d, \u201e\u015aladami bohater\u00f3w Trylogii H. Sienkiewicza\u201d, \u201eUkraina Zachodnia\u201d i \u201eKraje nadba\u0142tyckie\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z portalami edukacyjnymi. W 2008 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem Og\u00f3lnopolskiej Konferencji \u201eEdukacja XXI wielu. Szko\u0142a Przyja\u017anie Wspomagaj\u0105ca\u201d w Warszawie pod patronatem MEN, z udzia\u0142em minister edukacji narodowej Katarzyny Hall. W latach 2006-2010 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Stowarzyszenia Nauczycieli Polonist\u00f3w, a od 2010 r. by\u0142a wiceprzewodnicz\u0105c\u0105 ZG. By\u0142a inicjatorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem powiatowych konkurs\u00f3w dla szk\u00f3\u0142 podstawowych i gimnazj\u00f3w: literackiego \u201eTu wsz\u0119dzie jest moja ojczyzna\u201d i czytelniczego \u201eKto czyta, \u017cyje wielokrotnie …\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a\u00a0 ze Stowarzyszeniem Ojczyzny Polszczyzny, kt\u00f3re jest organizatorem Og\u00f3lnopolskiego Konkursu \u201eS\u0142owo Daj\u0119\u201d i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 koordynatora rejonowego. By\u0142a tak\u017ce wsp\u00f3\u0142organizatorem imprez o zasi\u0119gu og\u00f3lnopolskim i regionalnym: konferencji, seminari\u00f3w i sesji. Kierowa\u0142a realizacj\u0105 projektu \u201eta ziemia od innych jest dro\u017csza\u201d (promocja zdolnej i utalentowanej m\u0142odzie\u017cy powiatu mieleckiego), przez Starostwo Powiatowe w Mielcu. Wsp\u00f3\u0142pracuje z plac\u00f3wkami o\u015bwiatowymi i kulturalnymi, m.in. prowadzi\u0142a zaj\u0119cia przygotowuj\u0105ce uczni\u00f3w do matury z j\u0119zyka polskiego na poziomie podstawowym i rozszerzonym w latach 2008-2011. Jest organizatorem wycieczek zagranicznych. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ALENIA<\/strong>, mi\u0119dzynarodowy program kooperacyjny w zakresie produkcji lotniczej. Nazwa programu pochodzi od nazwy jednej z \u00a0fabryk w\u0142oskich \u201eAERITALIA-ALENIA\u201d. W ramach tego programu WSK \u201ePZL-Mielec\u201d wytwarza\u0142a w latach 90. oko\u0142o 400 cz\u0119\u015bci (detali) do kad\u0142uba samolotu pasa\u017cerskiego ATR 42 i 72, eksploatowanego tak\u017ce przez Polskie Linie Lotnicze \u201eLOT\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eALPEX\u201d<\/strong>, grupa taneczna za\u0142o\u017cona i prowadzona przez Halin\u0119 Kozak. Dzia\u0142a\u0142a w latach 70. w \u015bwietlicy Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego przy ul. S. \u017beromskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ALPHA TECHNOLOGY SP. Z O.O., SP. K-A.<\/strong>, firma z siedzib\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 w Krakowie. Powsta\u0142a w 1977 r. pod nazw\u0105 Przedsi\u0119biorstwo Zagraniczne Alpha i by\u0142a jedn\u0105 z pionierskich firm polonijnych w Polsce. Jej pierwszymi produktami by\u0142y zamki b\u0142yskawiczne. W nast\u0119pnych latach rozwija\u0142a baz\u0119 i rozszerza\u0142a asortyment, m.in. w 1990 r. przyst\u0105pi\u0142a do produkcji ci\u0105gnik\u00f3w transportu wewn\u0119trznego, mini samochod\u00f3w z nap\u0119dem spalinowym i zamiatarek (dla firmy K\u00e4rcher). \u00a0Od 2003 r. wytwarza\u0142a wyroby metalowe, wykorzystuj\u0105c nowoczesne technologie, m.in. wycinanie laserowe i gi\u0119cie numeryczne (CNC). 31 XII 2010 r. PZ Alpha zosta\u0142a w\u0142\u0105czona do firmy Alpha Technology Sp. z o.o. Sp. Komandytowa w Krakowie, kt\u00f3ra 1 VI 2012 r. przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 i przyj\u0119\u0142a nazw\u0119 Alpha Technology Sp. z o.o. Sp. Komandytowo-Akcyjna. W SSE EURO-PARK MIELEC uruchomi\u0142a Zak\u0142ad Laserowej Obr\u00f3bki Metali. Posiada\u0142a wiele certyfikat\u00f3w oraz nowoczesny system zarz\u0105dzania ISO 9001:2008. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z licznymi firmami polskimi i zagranicznymi, m.in. Alfred K\u00e4rcher GmbH & Co, CNH Polska Sp. z o.o., Fakro PP Sp. z o.o., Grupa Valeo, HILTI AG, HSK Data Ltd. Sp. z o. o., Magna Automotive Poland, Plastmot Sp.j., Polskie Autobusy Sp. z o. o., Poschmann Industrie Plastic, Proseat Sp. z o.o., Roto Frank AG, Schmidt Polska Sp. z o. o., Siegenia Aubi KG, TRI Poland. Wykre\u015blenie z rejestru przedsi\u0119biorstw nast\u0105pi\u0142o 5 VII 2012 r.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eALUKON\u201d Sp\u00f3\u0142ka z o.o.<\/strong>, firma ta po uzyskaniu zezwolenia na dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w SSE EURO-PARK MIELEC rozpocz\u0119\u0142a funkcjonowanie w grudniu 2000 r. Produkowa\u0142a wyroby z aluminium i stali dla przemys\u0142u lotniczego, energetycznego, kolejnictwa i motoryzacji, m.in. obudowy aluminiowe, kadzie transformatorowe, kontenery, pomosty za\u0142adunkowe, zbiorniki paliwowe i drzwi antyw\u0142amaniowe. Drugim rodzajem produkcji by\u0142y urz\u0105dzenia dla cel\u00f3w reklamowych, m.in. wolnostoj\u0105ce i wisz\u0105ce reklamy \u015bwietlne. Wysok\u0105 jako\u015b\u0107 wyrob\u00f3w po\u015bwiadcza\u0142y \u201eCertyfikat Zdolno\u015bci do Produkcji Lotniczej Wsp\u00f3lnych Przepis\u00f3w Lotniczych JAR-21 Podcz\u0119\u015b\u0107 G\u201d oraz wdra\u017cany system zarz\u0105dzania jako\u015bci\u0105 zgodny z wymaganiami normy ISO 9001:2000. Wyroby \u201eAlukonu\u201d znajdowa\u0142y nabywc\u00f3w w kraju i za granic\u0105 (Szwajcaria, Indie). Z przyczyn nieznanych post\u0119powanie upad\u0142o\u015bciowe Sp\u00f3\u0142ki, prowadzone przez S\u0105d Rejonowy w Tarnobrzegu, zako\u0144czono 16 XII 2008 r. Wykre\u015blenie z rejestru przedsi\u0119biorstw nast\u0105pi\u0142o 10 II 2009 r., a uprawomocnienie wykre\u015blenia z KRS \u2013 25 II 2009 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AMBROZIAK MAREK<\/strong>, urodzony 19 VII 1959 r. w Mielcu, syn Henryka i Zofii z Tokarz\u00f3w. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1979 r. Nale\u017ca\u0142 do harcerstwa. Studia na Akademii Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1985 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. Po studiach zatrudniony zosta\u0142 w Wydziale Handlu i Us\u0142ug Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. W latach 1985-1986 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a po powrocie z wojska pracowa\u0142 jako przewodnicz\u0105cy Miejskiej Komisji Planowania (1987-1990), kierownik Wydzia\u0142u Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej (1990-1997) i kierownik Referatu Lokalowego (od 1997 r.). Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 2023 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

AMBRO\u017bY<\/strong>, pierwszy znany z imienia kotlarz mielecki, wzmiankowany w ksi\u0119dze w\u00f3jtowsko-\u0142awniczej w 1599 r.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AMBULANSE FIAT\/MIELEC-DIESEL<\/strong>, produkty Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o.. W latach 1994-1995 zawarto umowy z kooperantami i przygotowano produkcj\u0119. Prototyp wykonano w 1996 r. Rodzaje produkowanych ambulans\u00f3w: 1) FIAT DUCATO 14 \u2013 du\u017ca karetka reanimacyjna, wypadkowa lub neonatologiczna, 2) FIAT DUCATO 10 TD \u2013 du\u017ca karetka wypadkowa lub transportowa (produkowana od 1998 r.), 3) FIAT SCUDO \u2013 karetka transportowa produkowana od 1999 r. Wyposa\u017cenie medyczne wykonywano w uzgodnieniu z nabywc\u0105. Ambulanse spe\u0142niaj\u0105 wymogi norm europejskich, Ministerstwa Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej. Posiadaj\u0105 polsk\u0105 homologacj\u0119. Do po\u0142owy roku 2000 wyprodukowano oko\u0142o 80 ambulans\u00f3w, wy\u0142\u0105cznie na potrzeby krajowe.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AN-2<\/strong>\u00a0(odmiany: T, R, M, TD, TP, P, PD, G, PF, PR, RA), samolot wielozadaniowy konstrukcji radzieckiej (Biuro Olega Konstantinowicza Antonowa w Kijowie), produkowany przez Wytw\u00f3rni\u0119 Sprz\u0119tu Komunikacyjnego (WSK) w Mielcu od 1958 r. Podstawowe dane: za\u0142oga \u2013 2 osoby, ilo\u015b\u0107 pasa\u017cer\u00f3w \u2013 12, moc startowa \u2013 1000 KM, masa startowa \u2013 5500 kg, masa u\u017cyteczna \u2013 2150 kg. Prowadzenie konstrukcyjne serii: Zygmunt Szczeci\u0144ski, Zdzis\u0142aw Sobolewski, Kazimierz Gocy\u0142a, Tadeusz Kijanka, Andrzej Ga\u0142a\u015b, El\u017cbieta Hohol. Pierwszy lot egzemplarza wykonanego w Mielcu odby\u0142 si\u0119 23 X 1960 r., a wykona\u0142 go pilot Tadeusz Go\u0142\u0119biewski. Og\u00f3\u0142em w mieleckiej fabryce powsta\u0142o 11 881 sztuk tego samolotu, w \u00a0tym 7 786 wersji rolniczej, 1 586 \u2013 transportowo-pasa\u017cerskiej, 1405 \u2013 transportowo-desantowej, 837 \u2013 pasa\u017cerskiej, 148 \u2013 wodnej oraz innych wersji \u2013 119. Odbiorcami byli: ZSRR \u2013 10 583 sztuk, Polska \u2013 460, Bu\u0142garia \u2013 222, Rumunia \u2013 132, W\u0119gry \u2013 119, Korea P\u00f3\u0142nocna \u2013 115, Jugos\u0142awia \u2013 63, Czechos\u0142owacja \u2013 49, Mongolia \u2013 47, NRD \u2013 20, Turcja \u2013 15, Wietnam P\u00f3\u0142nocny \u2013 14, Irak \u2013 13, Anglia \u2013 10, Wenezuela \u2013 9 i inne kraje \u2013 10. W 1987 r. z okazji 50. rocznicy pierwszego lotu prototypu An-2 (wtedy nazwanego SCh \u2013 1) w ZSRR oraz imprezy lotniczej AIR SHOW\u201397 w Mielcu \u2013 rzeszowski pilot Waldemar Miszkurka, drugi pilot Andrzej Szyma\u0144ski i mechanik pok\u0142adowy, mielczanin Bogdan Gajek odbyli na samolocie AN\u20132 lot dooko\u0142a \u015bwiata. W 2003 r. jeden z egzemplarzy AN-2 \u2013 z napisami \u201eMielec wita\u201d i \u201eDo zobaczenia\u201d \u2013 umieszczono na specjalnej konstrukcji \u00a0przy wje\u017adzie do Mielca od strony zachodniej.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AN \u2013 28<\/strong>, lekki samolot pasa\u017cerski kr\u00f3tkiego startu i l\u0105dowania z silnikami turbo\u015bmig\u0142owymi TW-DIOB, konstrukcji radzieckiej (konstruktor g\u0142\u00f3wny O. K. Antonow), przeznaczony do przewozu pasa\u017cer\u00f3w (do 17 os\u00f3b) lub \u0142adunku o ci\u0119\u017carze do 1 500 kG. Jego produkcj\u0119 w WSK Mielec uruchomiono na podstawie umowy Polski z ZSRR z 29 XII 1978 r. Pierwszy lot mieleckiego samolotu nast\u0105pi\u0142 22 VII 1984 r., a wykonali go piloci Tadeusz Paku\u0142a i W. Tierskij. W latach 1984-1991 wyprodukowano 155 tych samolot\u00f3w. (Silniki dostarczy\u0142y PZL Rzesz\u00f3w i PZL Kalisz.) Rozwini\u0119ciem tej produkcji s\u0105 samoloty An-28 \u201eBryza\u201d przeznaczone do ratownictwa morskiego, wytwarzane w Mielcu od 1994 r. Konstruktorem prowadz\u0105cym tej wersji by\u0142 mielczanin Tadeusz Oleksiak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANCORA<\/strong>, dzieci\u0119cy zesp\u00f3\u0142 ta\u0144ca nowoczesnego za\u0142o\u017cony w 1990 r. i prowadzony przez nauczycielk\u0119 wychowania fizycznego Ma\u0142gorzat\u0119 Wojtal\u0119 w Szkole Podstawowej Nr 9 w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w przegl\u0105dach zespo\u0142\u00f3w artystycznych, zdobywaj\u0105c szereg wyr\u00f3\u017cnie\u0144. Wyst\u0105pi\u0142 kilkadziesi\u0105t razy w Mielcu, najcz\u0119\u015bciej w czasie imprez sportowych, a tak\u017ce w kraju i za granic\u0105 (Austria).<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ANDERS ROMAN<\/strong>, urodzony 3 III 1886 r. w Przebendowie k\/Wadowic G\u00f3rnych, powiat mielecki, syn Antoniego i Marii z domu Massapust. Uko\u0144czy\u0142 \u00a0Pa\u0144stwowe Seminarium Nauczycielskie M\u0119skie w Tarnowie z matur\u0105 w 1905 r. Pracowa\u0142 jako nauczyciel w szko\u0142ach powszechnych w Woli Wadowskiej, Bia\u0142ym Borze, Gaw\u0142uszowicach i Wampierzowie. Wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w za\u0142o\u017cycielskim zje\u017adzie zwi\u0105zku zawodowego nauczycieli we Lwowie oraz w Zjazdach w 1907 i 1912 r. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem Oddzia\u0142u Powiatowego KZNP w Mielcu w 1911 r. i cz\u0142onkiem jego Zarz\u0105du do 1939 r. Walczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej i zosta\u0142 ranny w jednej z bitew na Lubelszczy\u017anie. W 1939 r., na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej, zosta\u0142 zwolniony z pracy za odmow\u0119 podpisania Volkslisty. W sierpniu 1944 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca. Pracowa\u0142 w Starostwie Powiatowym na stanowisku kierownika Dzia\u0142u Rolnictwa i \u017bywno\u015bci, a w 1946 r. zosta\u0142 kierownikiem Referatu Opieki nad Dzie\u0107mi przy Inspektoracie Szkolnym, a ponadto pe\u0142ni\u0142 spo\u0142eczn\u0105 funkcj\u0119 sekretarza Zarz\u0105du Powiatowego PCK. W latach 1951-1953 by\u0142 nauczycielem w mieleckiej szkole podstawowej m\u0119skiej, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Odznaczony m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP. Zmar\u0142 5 X 1971 r. w Mielcu. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ANDRUSIEWICZ EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 6 VII 1954 r. w Nowej D\u0119bie, syn J\u00f3zefa i Stanis\u0142awy z Jakubowskich. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 G\u00f3rniczych Przemys\u0142u Siarkowego MPCH Wydzia\u0142 Elektryczny w Tarnobrzegu. Po maturze w 1975 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w firmie \u201eElektromonta\u017c \u2013 Rzesz\u00f3w\u201d S.A. KGR Tarnobrzeg. W latach 1976-1978 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podoficersk\u0105 w Nysie w stopniu kaprala i by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy plutonu. Od wiosny 1978 r. powr\u00f3ci\u0142 do \u201eElektromonta\u017cu \u2013 Rzesz\u00f3w\u201d na stanowisko majstra w KGR Mielec. W 1981 r. zosta\u0142 delegowany do Libii, gdzie bra\u0142 udzia\u0142 w budowie fabryki opon w Trypolisie jako kierownik rob\u00f3t elektrycznych do ko\u0144ca 1982 r. Od pocz\u0105tku stycznia 1983 r. powr\u00f3ci\u0142 do kraju i pracowa\u0142 na stanowiskach kierownika budowy (do 1984 r.) i kierownika grupy rob\u00f3t. W 1986 r. ponownie wyjecha\u0142 do Libii i do ko\u0144ca 1989 r. uczestniczy\u0142 w realizacji kontraktu na budow\u0119 farm jako g\u0142\u00f3wny energetyk. Od 1990 r. do 1997 r. pracowa\u0142 w Tarnowie i Krakowie na stanowisku kierownika KGR Tarn\u00f3w. W 1997 r. zosta\u0142 przeniesiony do Mielca i powierzono mu kierownictwo tutejszego KGR. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni do dzi\u015b. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. w LOK (szczeg\u00f3lne zas\u0142ugi przy odbudowie strzelnicy przy ul. Partyzant\u00f3w) oraz wspiera PCK, TPD i mieleckich modelarzy. Posiada stopie\u0144 starszego sier\u017canta oraz uprawnienia ratownika wodnego i sternika motorowodnego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d i Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla LOK\u201d. Za du\u017ce zaanga\u017cowanie w rozwi\u0105zywanie wielu problem\u00f3w spo\u0142ecznych w Mielcu i okolicy otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eMielczanin Roku 2014\u201d. Z dniem 30 IV 2021 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ANDRUSIKIEWICZ ROMAN ALEKSANDER<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 14 XI\u00a0 1837 r. w Chocho\u0142owie, syn Jana Kantego Feliksa i J\u00f3zefy z Homelskich. W latach 70. XIX w. by\u0142 kierownikiem szko\u0142y ludowej 4-klasowej m\u0119skiej i od 1878 r. mieszanej w Mielcu. W czasie jego pracy w Mielcu szko\u0142a otrzymywa\u0142a bardzo dobre oceny. W uznaniu wzorowej pracy nauczycielskiej w 1878 r. zosta\u0142 awansowany na stanowisko okr\u0119gowego inspektora szk\u00f3\u0142 ludowych w Gorlicach. Zmar\u0142 25 I 1914 r. i zosta\u0142 pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowieckim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ANDRYCHOWSKA-BIEGACZ JADWIGA (z domu ST\u0118PCZYK)<\/strong>, urodzona 4 IV 1958 r. w Mielcu, c\u00f3rka Tadeusza i Teresy z domu Kammer. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1977 r. Jako reprezentantka II LO w Mielcu zdoby\u0142a wyr\u00f3\u017cnienie w I Olimpiadzie Muzycznej w Warszawie (1977). Studiowa\u0142a wychowanie muzyczne na Uniwersytecie \u0141\u00f3dzkim w \u0141odzi i w 1982 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W latach 1982-1986 pracowa\u0142a jako terapeuta w \u015al\u0105skim O\u015brodku Rehabilitacji w Rabce oraz r\u00f3wnocze\u015bnie jako nauczyciel muzyki w Studium Wychowania Przedszkolnego w Rabce. W tym czasie uko\u0144czy\u0142a studium pedagogiczne z zakresu pedagogiki specjalnej terapeutycznej (1986). Od X 1986 r. do I 1989 r. by\u0142a kierownikiem Muzeum Biograficznego \u201eOrkan\u00f3wka\u201d w Por\u0119bie Wielkiej, a od IX 1989 r. do VIII 1990 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora Gminnego O\u015brodka Kultury w Nied\u017awiedziu. (w Gorcach). Od roku szkolnego 1990\/1991 do ko\u0144ca 1994\/1995 pracowa\u0142a jako nauczyciel w Zespole Szk\u00f3\u0142 Specjalnych w Mielcu, a nast\u0119pnie od roku szkolnego 1995\/1996 do VIII 2005 r. jako nauczyciel muzyki w Szkole Podstawowej nr 3 w Krakowie. W 2007 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu organizacji i zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105. W czasie pracy pedagogicznej z m\u0142odzie\u017c\u0105 wielokrotnie przygotowywa\u0142a, w oparciu o w\u0142asne scenariusze, przedstawienia teatralne i uczestniczy\u0142a z nimi w festiwalach lub prezentowa\u0142a je w r\u00f3\u017cnych plac\u00f3wkach wychowawczych i opieku\u0144czych. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem (wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem Dariuszem \u2013 dyrektorem firmy poligraficznej w Krakowie) ksi\u0105\u017cek: Weso\u0142y duszek muzyczny, Krak\u00f3w 1996 (nauka gry na instrumentach klawiszowych dla dzieci m\u0142odszych), Gry i zabawy rozwijaj\u0105ce dla dzieci m\u0142odszych, Rzesz\u00f3w 2000 (z zakresu terapii kreatywnej, II wydanie w 2006 r.), Sztuka. Klasa I. Poradnik metodyczny dla nauczycieli nauczania pocz\u0105tkowego, Krak\u00f3w 2002 (do przedmiotu: sztuka zintegrowana), Hymny, flagi, god\u0142a. Unia Europejska, cz\u0142onkowie i kandydaci, Rzesz\u00f3w 2004 oraz \u015apiewajmy z Andersenem, Krak\u00f3w 2005. Ksi\u0105\u017cka ta zosta\u0142a wydana pod patronatem konsula honorowego Danii w Krakowie i Radia Krak\u00f3w, a jej premiera odby\u0142a si\u0119 w 100-lecie urodzin Andersena na Rynku G\u0142\u00f3wnym w Krakowie. Ponadto napisa\u0142a Gorce z okna Orkan\u00f3wki, Krak\u00f3w 2005 – przewodnik po muzeum biograficznym W. Orkana. W latach 90. by\u0142a wsp\u00f3\u0142autorem cotygodniowych audycji radiowych Muzykoterapia, kt\u00f3re prowadzi\u0142 w IV programie PR znany muzykoterapeuta Maciej Kiery\u0142. \u00a0Jest cz\u0142onkiem \u2013 za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem zarz\u0105du Stowarzyszenia Wikimedia Polska, autorem szeregu artyku\u0142\u00f3w tworzonych w ramach mi\u0119dzynarodowego projektu Wikipedia, opiekunem komisji Wikikonkursu (wspieraj\u0105cego finansowo projekty wiki), organizatorem zjazdu Wikimedian polskich w Krakowie w 2005 r. oraz opiekunem z ramienia zarz\u0105du Stowarzyszenia wydania Wikipedii na p\u0142ycie DVD, wsp\u00f3lnie z wydawnictwem \u201eHelion\u201d w 2007 r. Z m\u0119\u017cem (Dariuszem Biegaczem) napisa\u0142a ksi\u0105\u017ck\u0119 „Skarbnica pomys\u0142\u00f3w na od\u015bwi\u0119tne okazje wraz z p\u0142yt\u0105 CD” (Krak\u00f3w 2008), b\u0119d\u0105c\u0105 zbiorem piosenek (napisa\u0142a muzyk\u0119 do teks\u00f3w m\u0119\u017ca), wierszy i wierszowanych \u017cycze\u0144, wzor\u00f3w prac plastycznych do samodzielnego wykonania. Rok p\u00f3\u017aniej opublikowa\u0142a „\u015aladami \u017cubra” (Krak\u00f3w 2009) \u2013 przewodnik po Puszczy Bia\u0142owieskiej, kt\u00f3r\u0105 napisa\u0142a wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem i Agnieszk\u0105 Kwiecie\u0144. Osoby te by\u0142y wsp\u00f3\u0142organizatorami konferencji Stowarzyszenia Wikimedia Polska w Bia\u0142owie\u017cy, organizowanej przez Stowarzyszenie Wikimedia Polska. Od 2010 r. zajmuje si\u0119 projektami unijnymi, pocz\u0105tkowo w dw\u00f3ch du\u017cych projektach jako trener technik szybkiego uczenia si\u0119, a od 2011 r. poprzez w\u0142asn\u0105 firm\u0119 consultingow\u0105 pomagaj\u0105c\u0105 w pozyskiwaniu funduszy unijnych, prowadzeniu i rozliczaniu projekt\u00f3w PO KL.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANDRZEJ Z RZOCHOWA<\/strong>, pierwszy znany z imienia sukiennik rzochowski, \u017cy\u0142 w XVII w. By\u0142 jednym z bogatszych mieszczan rzochowskich i \u0142awnikiem miejskim w latach 1636-1645.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANDRZEJ Z MIELCA (MIELECKI)<\/strong>, jeden z syn\u00f3w Jana (III) Mieleckiego, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciela \u00a0miasta Mielca. Data urodzenia nieznana, zmar\u0142 w 1529 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ANKOL<\/strong>, Firma Techniczno-Handlowa zajmuj\u0105ca si\u0119 obrotem specjalnym w zakresie sprz\u0119tu lotniczego na rynku krajowym i zagranicznym. Powsta\u0142a w 1991 r., a jej siedziba znajdowa\u0142a si\u0119 w Woli Mieleckiej. Za\u0142o\u017cona zosta\u0142a przez w\u0142a\u015bciciela Czes\u0142awa Kolisza. W 1993 r. przeniesiono jej siedzib\u0119 do lokalu przy ul. Drzewieckiego 31\/7. W 1998 r. zakupiono tereny po dawnej Sp\u00f3\u0142dzielni K\u00f3\u0142ek Rolniczych w Chorzelowie. Po gruntownym zmodernizowaniu istniej\u0105cych obiekt\u00f3w, wybudowaniu nowych oraz urz\u0105dzeniu otoczenia przeprowadzono firm\u0119 w latach 1999-2000 z Mielca do Chorzelowa. G\u0142\u00f3wne jej obiekty to: stacja paliw, Salon Samochodowy KIA, budynek administracyjny i Bosch Serwis. W 2001 r. otrzyma\u0142a Certyfikat Systemu Jako\u015bci (Nr JW-3\/1\/2001) w zakresie obrotu z zagranic\u0105 towarami, technologiami i us\u0142ugami o znaczeniu strategicznym z zachowaniem kryteri\u00f3w Wewn\u0119trznego Systemu Kontroli oraz sprzeda\u017cy i serwisu samochod\u00f3w. Od 2006 r., po przekszta\u0142ceniu w sp\u00f3\u0142k\u0119 z ograniczon\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105, Firma pozostawa\u0142a dostawc\u0105 wyrob\u00f3w r\u00f3\u017cnego asortymentu dla polskiego MON i si\u0142 powietrznych kraju, ale te\u017c systematycznie umacnia\u0142a pozycj\u0119 na rynku \u015bwiatowym w zakresie dostaw cz\u0119\u015bci dla lotnictwa wojskowego i cywilnego. W rezultacie intensywnych dzia\u0142a\u0144 marketingowych rozwini\u0119to kontakty handlowe z Afryk\u0105, Azj\u0105 i obiema Amerykami. W 2011 r. stosunek sprzeda\u017cy krajowej do sprzeda\u017cy eksportowej wynosi\u0142 58:42. W ci\u0105gu 20 lat dzia\u0142alno\u015bci (1992-2012) dostarczono towary do 55 odbiorc\u00f3w instytucjonalnych w 34 krajach na ca\u0142ym \u015bwiecie. O pozycji ANKOLU \u015bwiadczy wyb\u00f3r ( w\u015br\u00f3d ponad 30 innych firm) do grona dostawc\u00f3w dla rosyjskiego programu budowy supernowoczesnego samolotu pasa\u017cerskiego SUPER JEET 100. W planach na przysz\u0142o\u015b\u0107 zak\u0142ada si\u0119 dalsze zwi\u0119kszanie eksportu. Poza handlem w bran\u017cy lotniczej firma prowadzi salon samochodowy w siedzibie w\u0142asnej w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. 16 III 2007 r. firma otrzyma\u0142a w Warszawie Srebrny Certyfikat Programu \u201eSolidna Firma\u201d za udzia\u0142 w Programie w latach 2004-2006 i wype\u0142nienie wszystkich warunk\u00f3w dla laureata. W 2010 r. w czasie VIII Kongresu Eksporter\u00f3w Polskich prezes Zarz\u0105du Czes\u0142aw Kolisz otrzyma\u0142 I nagrod\u0119 i statuetk\u0119. Za polityk\u0119 projako\u015bciow\u0105 firma zosta\u0142a odznaczona m.in. Mi\u0119dzynarodow\u0105 Koron\u0105 Jako\u015bci 2010 w Londynie, wyr\u00f3\u017cnieniem Diamond Quality Summit Award 2011 (Szczyt Jako\u015bci) w Pary\u017cu, tytu\u0142em \u015awiatowy Lider Biznesu (The Bizz) w kategorii Inspiruj\u0105ca Firma w Rzymie w 2011 r., wyr\u00f3\u017cnieniem \u201eGazela Sukcesu\u201d przyznanego przez dziennik Puls Biznesu \u00a0i wywiadowni gospodarczej Coface Poland (2012 r.), tytu\u0142em The Bizz \u2013 \u015awiatowy Lider Biznesu, Br\u0105zowym Medalem i Certyfikatem w kategorii Inspiruj\u0105ca Firma (ranking \u015awiatowej Konfederacji Przedsi\u0119biorc\u00f3w, wr\u0119czenie nagr\u00f3d odby\u0142o si\u0119 w czasie gali \u201eBizz Arabic 2012\u201d w Doha \u2013 stolicy Kataru). Tak\u017ce w 2012 r., na Konwencji Business Initiative Directions (BID) w Nowym Jorku, ANKOL otrzyma\u0142 presti\u017cow\u0105 nagrod\u0119 za doskona\u0142o\u015b\u0107 i presti\u017c w biznesie \u2013 International Award for Excellence and Business Prestige, a w Warszawie \u2013 Medal Lider Polskiego Eksportu przyznany przez Stowarzyszenie Eksporter\u00f3w Polskich. W 2014 r. zosta\u0142 laureatem VI Konkursu dla Przedsi\u0119biorc\u00f3w \u201eAmbasador Polskiej Gospodarki\u201d, organizowanego przez Bussiness Centre Club (BCC) w kategorii eksport. Otrzyma\u0142 te\u017c presti\u017cowe wyr\u00f3\u017cnienie \u2013 statuetk\u0119 \u201eBe a legend award\u201d i certyfikat \u201eInspirational company 2014\u201d \u015awiatowej Konfederacji Przedsi\u0119biorc\u00f3w WORLDCOB w Honolulu. W 2017 r. wyr\u00f3\u017cniono firm\u0119 m.in. Or\u0142em Wprost (tygodnika) w Rzeszowie, Nagrod\u0105 „Firma Dobrze Zarz\u0105dzana” w Warszawie i presti\u017cow\u0105 statuetk\u0105 Arch of Europe for Quality and Technology (Europejski \u0141uk za Jako\u015b\u0107 i Technologi\u0119) w kategorii Diamentowej we Frankfurcie. W 2018 r. ANKOL zosta\u0142 uhonorowany kolejnymi nagrodami, m.in.: The BIZZ PINACLE (Szczyt Biznesu 2018), INSPIRATIONAL COMPANY i WORLD BUSSINESS LEADER. Ponadto w 2018 r. Europejskie Stowarzyszenie Biznesu przed\u0142u\u017cy\u0142o Annie Kolisz licencj\u0119 Medalu QUEEN VICTORIA na okres do 2022 r. Wyr\u00f3\u017cnienia w 2019 r.: 26 I – Trzeci Diament do Z\u0142otej Statuetki Lidera Polskiego Biznesu (przyznany przez BCC); 30 III – statuetka Sukces Roku 2019, Cz\u0142owiek Sukcesu 2019 dla Anny Kolisz; 12 IV – Mi\u0119dzynarodowa Nagroda Sukcesu dla Anny Kolisz (przyznana przez EBA z siedzib\u0105 w Oksfordzie); 2 VII – mianowanie Anny Kolisz na Ambasadora Biznesu EBA w Polsce. Wyr\u00f3\u017cnienia w 2021 r.: akredytacja TRACE International; 5 Diament do Z\u0142otej Statuetki Lidera Polskiego Biznesu 2021. W tym roku firma prze\u017cy\u0142a wielk\u0105 tragedi\u0119 – zgon jej za\u0142o\u017cyciela i prezesa Czes\u0142awa Kolisza (24 VI 2021 r.). Wyr\u00f3\u017cnienia w 2022 r.: prezes Anna Kolisz odebra\u0142a 5 Diament do Z\u0142otej Statuetki Lidera Polskiego Biznesu 2021 (uroczysto\u015b\u0107 przesuni\u0119to na 2022 r. z powodu ogranicze\u0144 pandemicznych). To wyr\u00f3\u017cnienie BCC przyznawane jest firmom, kt\u00f3re osi\u0105gaj\u0105 najlepsze wyniki ekonomiczne, anga\u017cuj\u0105 si\u0119 w rozw\u00f3j gospodarczy kraju, przestrzegaj\u0105 zasad etyki prowadzenia biznesu oraz prowadz\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 charytatywn\u0105. W zwi\u0105zku z aneksj\u0105 Krymu przez Rosj\u0119 i sankcjami Uni Europejskiej wobec tego pa\u0144stwa – w 2014 r. ANKOL zamrozi\u0142 kontakty z rosyjskimi podmiotami gospodarczymi. Sytuacj\u0119 pogorszy\u0142a agresja Rosji na Ukrain\u0119 w 2022 r. i kolejne sankcje UE. W rewan\u017cu jesieni\u0105 2022 r. Rosja na\u0142o\u017cy\u0142a sankcje na 74 podmioty gospodarcze w krajach NATO, w tym na ANKOL.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANKWICZ \u2013 ANDRZEJ Z PAS\u0141AWIC<\/strong>, proboszcz mieleckiej parafii \u015bw. Mateusza w 2 po\u0142owie XVIII w., wzmiankowany m.in. w dokumencie z 1767 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANNA (I)<\/strong>, c\u00f3rka Rafa\u0142a z Michnowa, herbu Rawa, matka rodu Mieleckich. Urodzona w ostatnim \u00a0\u0107wier\u0107wieczu XIV w., zapewne w Michnowie. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Jana (nazwijmy go umownie I) Trestk\u0119 (\u017buka), herbu Gryf, z Giedczyc, od 1405 r. w\u0142a\u015bciciela Mielca i innych miejscowo\u015bci nad doln\u0105 Wis\u0142ok\u0105. Z tego ma\u0142\u017ce\u0144stwa ok. 1410 r. narodzi\u0142 si\u0119 Jan (II) z Mielca. Anna zosta\u0142a wdow\u0105 ok. 1416 r. i przy pomocy rodziny wychowywa\u0142a syna. (Ten\u017ce w 1457 r. wystara\u0142 si\u0119 u kr\u00f3la Kazimierza Jagiello\u0144czyka o zezwolenie na lokacj\u0119 miasta, p\u00f3\u017aniej nazwanego Mielcem.) Zmar\u0142a ok. 1430 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANNA (II)<\/strong>, c\u00f3rka Jana (III) z Mielca, wnuczka Jana (II). Urodzona ok. 1470 r. W 1492 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Miko\u0142aja Firleja z D\u0105browicy, herbu Lewart, hetmana wielkiego koronnego w latach \u00a01515-1526. Urodzi\u0142a \u00a0prawdopodobnie 4 dzieci: Piotra (p\u00f3\u017aniejszy wojewoda ruski), Miko\u0142aja (zgin\u0105\u0142 w bitwie z Tatarami pod Sokalem w 1519 r.), Katarzyn\u0119 (po m\u0119\u017cu Tarnowsk\u0105) i Barbar\u0119 (po m\u0119\u017cu S\u0142upeck\u0105). Data \u015bmierci nieznana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANNA (III)<\/strong>\u00a0z Dalejowa, c\u00f3rka Jana Koli, hetmana \u00a0polnego. Urodzi\u0142a si\u0119 ok.1520 r. W 1539 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Jana (IV) Mieleckiego, wojewod\u0119 podolskiego i wkr\u00f3tce (w 1540 r.?) urodzi\u0142a syna Miko\u0142aja, p\u00f3\u017aniejszego hetmana wielkiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANTAS BOGUS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 22 III 1969 r. w Ja\u015ble, syn Edwarda i Anny z Bartkowskich. Absolwent Liceum Zawodowego (profil mechaniczny) w Ja\u015ble z matur\u0105 w 1988 r. Studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Oficerskiej Wojsk In\u017cynieryjnych we Wroc\u0142awiu (kierunek og\u00f3lno-in\u017cynieryjny) i w 1992 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. Po studiach zosta\u0142 skierowany do 1 Brygady Saper\u00f3w w Brzegu na stanowisko dow\u00f3dcy plutonu saper\u00f3w (1992-1995), a nast\u0119pnie s\u0142u\u017cy\u0142\u00a0 w 3 Pu\u0142ku Saper\u00f3w w D\u0119bicy jako dow\u00f3dca kompanii remontowej, starszy oficer sekcji materia\u0142owej S\u0142u\u017cby In\u017cynieryjnej i szef zaopatrzenia w \u015brodki bojowe (1995-2001). W 2001 r. zosta\u0142 przeniesiony do Dow\u00f3dztwa 2 Korpusu Zmechanizowanego w Krakowie, gdzie jako oficer Oddzia\u0142u Logistyki G-4 pracowa\u0142 do 2008 r. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Socjologii Wy\u017cszej Szko\u0142y Spo\u0142eczno-Gospodarczej w Tyczynie (2006 r., magister socjologii) i studia podyplomowe na Wydziale Prawa i Administracji (kierunek \u2013 administracja publiczna) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie (2008 r.) W latach 2008-2016 by\u0142 oficerem Wydzia\u0142u Planowania Mobilizacyjnego i Administrowania Rezerwami w Wojskowej Komendzie Uzupe\u0142nie\u0144 w Ja\u015ble, a w latach 2016-2019 pracowa\u0142 na stanowisku szefa Wydzia\u0142u Rekrutacji Wojskowej Komendy Uzupe\u0142nie\u0144 w Jaros\u0142awiu. Od 2019 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wojskowego komendanta uzupe\u0142nie\u0144 w Wojskowej Komendzie Uzupe\u0142nie\u0144 w Mielcu. Posiada stopie\u0144 podpu\u0142kownika. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych\u201d, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy Wojska Polskiego\u201d i Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju\u201d. Z ko\u0144cem sierpnia\u00a0 2021 r. zako\u0144czy\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w mieleckiej WKU.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANTENY SATELITARNE \u201eARCOM\u201d<\/strong>, produkt WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na pocz\u0105tku lat 90. Prezentowano je m.in. na Mi\u0119dzynarodowych Targach Pozna\u0144skich w 1992 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANTONOW OLEG KONSTANTINOWICZ<\/strong>, urodzony 7 II 1906 r. Od lat m\u0142odzie\u0144czych pasjonowa\u0142 si\u0119 konstrukcjami lotniczymi. W 1924 r. zbudowa\u0142 szybowiec \u201eGo\u0142\u0105b\u201d (Go\u0142ub). Od 1926 r. studiowa\u0142 w Instytucie Politechnicznym w Leningradzie i nadal projektowa\u0142 szybowce. Po studiach zosta\u0142 zatrudniony w Moskiewskiej Fabryce Szybowc\u00f3w jako g\u0142\u00f3wny konstruktor. W 1938 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do biura konstrukcyjnego Aleksandra Jakowlewa i pracowa\u0142 nad lekkimi samolotami i szybowcami. Po wojnie utworzy\u0142 biuro konstrukcyjne, kt\u00f3re skonstruowa\u0142o rodzin\u0119 samolot\u00f3w pasa\u017cerskich i transportowych An (od nazwiska g\u0142\u00f3wnego konstruktora): An-2 i An-28 (produkowane p\u00f3\u017aniej przez wiele lat przez WSK Mielec) oraz An-8, An-10, An-12, An-14, An-24, An-26, An-124 (\u201eRus\u0142an\u201d \u2013 l\u0105dowa\u0142 na lotnisku w Mielcu) i An-225 \u201eMrija\u201d, kt\u00f3ry przez wiele lat by\u0142 najwi\u0119kszym samolotem na \u015bwiecie. W czasie II wojny \u015bwiatowej skonstruowa\u0142 te\u017c szybowiec-czo\u0142g KT (T-60), kt\u00f3ry mimo pomy\u015blnej pr\u00f3by nie zosta\u0142 skierowany do walki. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Orderem Lenina (3 razy), Orderem Rewolucji Pa\u017adziernikowej, Orderem Czerwonego Sztandaru, Orderem Wojny Ojczy\u017anianej I klasy i Medalem \u201eSierp i M\u0142ot\u201d. Zmar\u0142 4 IV 1984 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ANTONOW STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 VI 1928 r w Pe\u0142tewie, wojew\u00f3dztwo z\u0142oczowskie (aktualnie Ukraina), syn J\u00f3zefa i Anieli z domu Bomerzbach. Do Mielca przyby\u0142 w 1953 r. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu, pracuj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie w WSK na stanowisku mechanika, potem mistrza. W latach 1954-1978 opracowa\u0142 85 projekt\u00f3w wynalazczych i otrzyma\u0142 5 patent\u00f3w na wynalazek. Wdro\u017cenie wielu z nich przynios\u0142o du\u017ce oszcz\u0119dno\u015bci, a ich autor zosta\u0142 wpisany na presti\u017cow\u0105 list\u0119 \u201eracjonalizator\u00f3w milioner\u00f3w\u201d. By\u0142 d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem Klubu Techniki i Racjonalizacji WSK Mielec. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 prac\u0119 zosta\u0142 odznaczony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017conego Racjonalizatora Produkcji\u201d. Od 1991 r. przebywa na emeryturze.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ANTO\u0143 MARIA (z domu GRUSZECKA)<\/strong>, urodzona 21 III 1963 r. w Padwi Narodowej, powiat mielecki, c\u00f3rka Boles\u0142awa i Marii z Jasi\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142a Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych w Mielcu (1980) i zda\u0142a egzamin czeladniczy w zawodzie fryzjer. W latach 1982-1992 pracowa\u0142a w zak\u0142adach fryzjerskich \u201ePraktyczna Pani\u201d WSS Rzesz\u00f3w Oddzia\u0142 w Mielcu. W 1992 r. uruchomi\u0142a wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem Zbigniewem Salon Fryzjerski \u201eFigaro\u201d w Hali Targowej (3 VI) oraz uzyska\u0142a dyplom mistrzowski w zawodzie fryzjer (23 VI) i uko\u0144czy\u0142a kurs pedagogiczny w Izbie Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie. W tym czasie zg\u0142osi\u0142a akces do Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu. W 1996 r. tak\u017ce wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem otwar\u0142a drugi salon przy ul. ks. P. Skargi. Uczestniczy\u0142a w wielu formach doskonalenia zawodowego, m.in. w festiwalach fryzjerskich w Katowicach i Poznaniu oraz kursach w Gda\u0144sku i Rzeszowie. Ponadto dorywczo praktykowa\u0142a w niemieckich salonach fryzjerskich, m.in. w Heilbronn i Stuttgarcie oraz uczestniczy\u0142a w mi\u0119dzynarodowych imprezach fryzjerskich w Niemczech. Od kilku lat wsp\u00f3\u0142pracuje z mieleckimi organizatorami imprez, m.in. przygotowuje fryzury uczestniczek imprezy \u201eMiss Mielca\u201d i demonstruje sztuk\u0119 fryzjersk\u0105 w ramach Targ\u00f3w \u015alubnych w Hotelu Polskim. W 2012 r. prowadzony przez ni\u0105 Salon Fryzjerski \u201eFigaro\u201d, na podstawie opinii klient\u00f3w i anonimowych weryfikator\u00f3w, otrzyma\u0142 presti\u017cow\u0105 nagrod\u0119 \u201eBrylantow\u0105 Gwiazd\u0119 Clients` Choice Awards 2011\u201d oraz status salonu trzygwiazdkowego w rankingu Princess Polska Investment Sp. z o.o. pod patronatem czasopisma \u201eExistence Magazine Niezale\u017cny Magazyn dla Niezale\u017cnych Kobiet\u201d, a kryterium oceny stanowi\u0142y m.in.: dba\u0142o\u015b\u0107 o komfort i zadowolenie klient\u00f3w, kompetencje zawodowe, jako\u015b\u0107 us\u0142ugi, uczciwo\u015b\u0107 i cierpliwo\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ANTO\u0143 ROBERT<\/strong>, urodzony 13 IX 1966 r. w Mielcu, syn Bronis\u0142awa i Zofii z Pi\u0119kosi\u00f3w. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Cz\u0142onek Aeroklubu Mieleckiego i skoczek spadochronowy od 1982 r. W Mistrzostwach Polski w wieloboju spadochronowym, zorganizowanych w Mielcu w 1985 r., wywalczy\u0142 \u00a0dru\u017cynowy tytu\u0142 wicemistrza Polski. W 1987 r. zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza kraj\u00f3w socjalistycznych w konkurencji na celno\u015b\u0107 l\u0105dowania w ramach pi\u0119cioboju spadochronowego, zorganizowanego w Korei P\u00f3\u0142nocnej. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a w latach 90. przeszed\u0142 do firmy \u201eRAWIX\u201d. Od 2001 r. pracuje w firmie UNILEVER POLSKA S.A. jako przedstawiciel handlowy. W 2003 r. startowa\u0142 (w barwach ZPS Mielec) w Mistrzostwach Polski w Wieloboju Spadochronowym w Tomaszowie Mazowieckim. Zwyci\u0119\u017cy\u0142 w dw\u00f3ch konkurencjach i zdoby\u0142 4. miejsce. w klasyfikacji wielobojowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANTOSZ-JASI\u0143SKA STEFANIA KAROLINA W\u0141ADYS\u0141AWA<\/strong>, urodzona 1 XI 1906 r. w Mielcu, c\u00f3rka Walentego i Marianny z domu Mysor. Absolwentka Prywatnego Seminarium Nauczania \u017be\u0144skiego im. E. Plater\u00f3wny w Mielcu. Nale\u017ca\u0142a do harcerstwa. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 otrzyma\u0142a na Wile\u0144szczy\u017cnie. Tam r\u00f3wnie\u017c wysz\u0142a za m\u0105\u017c za W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego, tak\u017ce mocno zwi\u0105zanego z Mielcem. Od pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej mieszka\u0142a z synem Andrzejem w Tarnobrzegu, a nast\u0119pnie towarzyszy\u0142a m\u0119\u017cowi, za\u0142o\u017cycielowi i legendarnemu dow\u00f3dcy oddzia\u0142u partyzanckiego \u201eJ\u0119drusie\u201d, w trudach walki podziemnej. Pomaga\u0142a poszkodowanym i wi\u0119\u017aniom oboz\u00f3w koncentracyjnych. Po II wojnie \u015bwiatowej d\u0142ugo i ci\u0119\u017cko chorowa\u0142a. Zmar\u0142a 28 IV 1983 r. Spoczywa na cmentarzu w Sulis\u0142awicach, obok m\u0119\u017ca i innych partyzant\u00f3w z oddzia\u0142u \u201eJ\u0119drusie\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ANUSZEWSKI ANTONI<\/strong>, urodzony w 1897 r. w Borowej. By\u0142 dzia\u0142aczem ruchu ludowego i sp\u00f3\u0142dzielczego. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w zak\u0142adaniu sp\u00f3\u0142dzielni spo\u017cywc\u00f3w na terenie ziemi mieleckiej i kolportowa\u0142 pras\u0119 podziemn\u0105. Po II wojnie \u015bwiatowej zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego Powiatowego Zarz\u0105du Stronnictwa Ludowego w Mielcu, a w 1945 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. W p\u00f3\u017aniejszych latach pracowa\u0142 w sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci, m.in. w Powiatowym Zwi\u0105zku Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Mielcu. Zmar\u0142 w 1975 r. w Borowej. Pochowany na tamtejszym cmentarzu parafialnym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

APARATURA WTRYSKOWA DO SILNIK\u00d3W WYSOKOPR\u0118\u017bNYCH<\/strong>\u00a0na licencji firmy Friedmann i Maier, jeden z g\u0142\u00f3wnych produkt\u00f3w \u00a0WSK \u201ePZL-Mielec\u201d od 1965 r., a po restrukturyzacji WSK w 1993 r.- Wytw\u00f3rni Aparatury Wtryskowej \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. \u00a0Produkowane by\u0142y: pompy wtryskowe rz\u0105dowe, wtryskiwacze i rozpylacze do silnik\u00f3w, rozpylacze wielootworowe oraz zespo\u0142y i podzespo\u0142y pomp wtryskowych. Wyroby te sprzedawano na rynku krajowym i za granic\u0105. Eksportowano je m.in. do Austrii, Czechos\u0142owacji, Bu\u0142garii, Egiptu, Grecji, Jugos\u0142awii i W\u0119gier.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

APOTEKARIUS JAN<\/strong>, jeden z pierwszych znanych z nazwiska aptekarzy w historii miasta. \u017by\u0142 na prze\u0142omie wiek\u00f3w XVI i XVII.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

APTECZNA (ULICA)<\/strong>, niewielka (108 m), kr\u0119ta uliczka na osiedlu T. Ko\u015bciuszki w obr\u0119bie tzw. \u201eStar\u00f3wki\u201d, boczna ul. A. Mickiewicza. Powsta\u0142a prawdopodobnie w okresie pierwszej zabudowy miasta. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a na pocz\u0105tku lat 20. XX w., bowiem w dokumentach Rady Miasta z 1922 r. wzmiankowana jest jako \u201eAptekarska\u201d. Nazwano j\u0105 tak zapewne dlatego, \u017ce bieg\u0142a obok posesji z dworkiem \u2013 aptek\u0105 Pawlikowskich. Po wybudowaniu boiska sportowego dla I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego jest teraz uliczk\u0105 \u201e\u015blep\u0105\u201d i ko\u0144czy si\u0119 na ogrodzeniu \u00a0tego\u017c boiska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

APTEKA \u201ePOD KORON\u0104\u201d<\/strong>, jedna z najstarszych aptek w mie\u015bcie, otwarta ok. 1910 r. przez Piotra Gardulskiego w kamienicy przy Rynku i ul. Legion\u00f3w. Potem prowadzi\u0142 j\u0105 Tadeusz Gardulski, syn Piotra. 8 I 1951 r. upa\u0144stwowiona j\u0105, a jej dotychczasowy w\u0142a\u015bciciel zosta\u0142 w niej zatrudniony. P\u00f3\u017aniej prowadzi\u0142 j\u0105 CEFARM. Oko\u0142o 2020 r. zosta\u0142a zlikwidowana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

APTEKA \u201ePOD OPATRZNO\u015aCI\u0104\u201d<\/strong>, by\u0142a jedn\u0105 z pierwszych aptek w mie\u015bcie. Otwarta pod koniec XIX w. przez Romana Pawlikowskiego w dawnym dworku Suchorzewskich przy ul. Ko\u015bciuszki. W 1951 r. zosta\u0142a upa\u0144stwowiona, a w 1992 r. wr\u00f3ci\u0142a w prywatne r\u0119ce. W 2009 r. zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 i wyprowadzi\u0142a si\u0119 z dworku przy ul. T. Ko\u015bciuszki 5.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

APTEKI<\/strong>, pierwsze wzmianki o aptece Wojciecha Pharmacopoli w Mielcu pochodz\u0105 z lat 1588-1605, a nast\u0119pn\u0105 by\u0142a zapewne apteka Jana Apotekariusa w latach 1608-1620. W XVII w. aptekarstwem i cyrulictwem zajmowali si\u0119 m.in. Stanis\u0142aw Konowa\u0142, Katarzyna Konowa\u0142ka, Adam Cyrulik i Jan Czajkiewicz z Rzochowa. W I po\u0142. XIX w. apteki w Mielcu prowadzili: Engelbert Gokert, wymieniany w dokumentach w latach 1820-1841 i Jan Listkiewicz, pochodz\u0105cy z Przemy\u015bla, kt\u00f3ry zmar\u0142 28 X 1840 r. W latach 1842-1851 aptek\u0119 prowadzi\u0142 aptekarz Leon Wojciech Jamrugiewicz. Po jego \u015bmieci w 1851 r. w\u0142a\u015bcicielk\u0105 apteki zosta\u0142a wdowa po nim Henryka Jamrugiewicz (z domu Rudisch). W 1864 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za aptekarza z Rudnika W\u0142adys\u0142awa Satkowskiego, kt\u00f3ry przej\u0105\u0142 prowadzenie apteki. Satkowski zdoby\u0142 w Mielcu tak du\u017cy autorytet, \u017ce zosta\u0142 wybrany na burmistrza Mielca w kadencji 1867-1870, a p\u00f3\u017aniej by\u0142 radnym miejskim. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcje powiatowe. Zmar\u0142 w 1877 r., a aptek\u0119 prowadzili a\u017c do 1900 r. jego spadkobiercy. W 1901 r. Andrzej Pawlikowski urz\u0105dzi\u0142 aptek\u0119 \u201ePod Opatrzno\u015bci\u0105\u201d w dworku po Suchorzewskich, a ok. 1910 Piotr Gardulski otworzy\u0142 aptek\u0119 \u201ePod Koron\u0105\u201d Kolejne apteki powstawa\u0142y wraz z poszczeg\u00f3lnymi osiedlami. Najwi\u0119cej jednak otwarto tych plac\u00f3wek w latach 90. Na pocz\u0105tku XXI w. czynnych by\u0142o 17 aptek z nast\u0119puj\u0105cymi adresami: al. Ducha \u015awi\u0119tego 38, Al. Niepodleg\u0142o\u015bci 1, \u201eCEFARM Rzesz\u00f3w\u201d S.A. przy Al. Niepodleg\u0142o\u015bci 9, \u201eRemedium\u201d przy ul. T. Cha\u0142ubi\u0144skiego, \u201ePasa\u017c\u201d przy ul. Dworcowej 4, ul. T. Ko\u015bciuszki 5, ul. ks. P. Skargi 4, \u201eCEFARM Rzesz\u00f3w\u201d S.A. przy ul. ks. P. Skargi 9, \u201eBorek\u201d przy ul. M. Pisarka 14, \u201eCEFARM Rzesz\u00f3w\u201d S.A. przy Rynku 1, \u201eAlfarm\u201d przy ul. Szerokiej 6, \u201eAlma\u201d przy ul. Warne\u0144czyka 5, ul. Wojska Polskiego 3, \u201ePod Or\u0142em\u201d przy ul. Wolno\u015bci 2, ul. Wolno\u015bci 66 a, ul. P. Wysockiego 4, ul. S. Wyspia\u0144skiego 4 i ul. S. \u017beromskiego 19. W 2012 r. na terenie Mielca funkcjonowa\u0142o 28 aptek: Apteka Szpitalna Szpitala Powiatowego \u2013 ul. S. \u017beromskiego 22, Apteka prywatna – al. Ducha \u015awi\u0119tego 38, Apteka prywatna \u2013 ul. M. Pisarka 14, Apteka prywatna \u2013 ul. ks. P. Skargi 4, Apteka prywatna \u201ePod Or\u0142em\u201d \u2013 ul. Wolno\u015bci 2a, Apteka prywatna \u2013 ul. Wysockiego 4, Apteka prywatna \u2013 ul. S. Wyspia\u0144skiego 4, Apteka prywatna \u201ePasa\u017c\u201d \u2013 ul. Dworcowa 4, Apteka prywatna \u201eAlfarm\u201d S.C. \u2013 ul. Szeroka 6, Apteka prywatna \u201eRemedium\u201d S.J. \u2013 ul. T. Cha\u0142ubi\u0144skiego 6, Apteka prywatna \u201eAlma\u201d \u2013 ul. W\u0142adys\u0142awa Warne\u0144czyka 5, Apteka \u201eCefarm Rzesz\u00f3w\u201d S.A. \u2013 ul. ks. P. Skargi 9, Apteka \u201eCefarm Rzesz\u00f3w\u201d S.A. \u2013 Rynek 1, Apteka \u201eCefarm Rzesz\u00f3w S.A. \u2013 al. Niepodleg\u0142o\u015bci 9, Apteka prywatna \u201eMilenium\u201d S.J. \u2013 Rynek 26, Apteka prywatna \u201eMilenium\u201d S.J. \u2013 ul. M. Pisarka 1b, Apteka prywatna \u2013 ul. Wolno\u015bci 66a, Apteka prywatna \u201eCentrum\u201d \u2013 ul. S. Batorego 20, Apteka prywatna \u201ePod R\u00f3\u017c\u0105\u201d \u2013 ul. A. Kocjana 2, Apteka prywatna \u201eArnika\u201d \u2013 al. Niepodleg\u0142o\u015bci 9, Apteka prywatna \u2013 ul. M. Sk\u0142odowskiej \u2013 Curie 8a, Apteka prywatna \u201eCentrum\u201d \u2013 ul. Wolno\u015bci 27c, Apteka prywatna \u201eEuro-Apteka\u201d Sp. z o.o. \u2013 ul. S. \u017beromskiego 15, Apteka prywatna \u201eMilenium\u201d S.J. \u2013 ul. S. \u017beromskiego 19a, Apteka \u201eProlek\u201d – ul. Piaskowa 2, Inter-Apteka \u2013 ul. Biernackiego 2 (Galeria Aura), Apteka Galen \u2013 ul. Zygmuntowska 7 (Galeria VIVA), Apteka \u2013 ul. M. Raciborskiego 7. W kolejnych latach sie\u0107 aptek zmienia\u0142a si\u0119 – otwierano nowe, ale te\u017c kilka zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ARBEITSAMT<\/strong>, niemieckie biuro pracy funkcjonuj\u0105ce w czasie okupacji hitlerowskiej (1939-1944). W Mielcu mie\u015bci\u0142o si\u0119 w budynku starostwa przy ul. Pi\u0142sudskistrasse. (Aktualnie jest to budynek przy ul. Mickiewicza 34.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ARBEITSLAGER<\/strong>, ob\u00f3z przymusowej pracy w czasie okupacji hitlerowskiej. Zbudowany by\u0142 na terenie Cyranki. Zgrupowani w nim Polacy i \u017bydzi zmuszani byli do niewolniczej, ci\u0119\u017ckiej pracy w Flugzeugwerk Mielec (Zak\u0142ady Lotnicze) i na wojskowym poligonie. Zlikwidowany zosta\u0142 w lipcu 1944 r., a wi\u0119zionych w nim Polak\u00f3w i \u017byd\u00f3w (ok. 3 tys. os\u00f3b) wywieziono w nieznanym kierunku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ARCHEOLOGICZNE WYKOPALISKA<\/strong>; dotychczas przeprowadzone przez rzeszowskich archeolog\u00f3w badania powierzchniowe na terenach wsp\u00f3\u0142czesnego Mielca wykaza\u0142y \u015blady celowej dzia\u0142alno\u015bci cz\u0142owieka w okresie neolitu (4500-1800 lat p.n.e.) i kultury przeworskiej (II wiek p.n.e. \u2013 V wiek n.e.). *W 1961 r. na terenie Wojs\u0142awia, w czasie wydobywania gliny dla cegielni, natrafiono na przedmioty z kamienia (m.in. siekierki). Powiadomieni o tym znalezisku naukowcy przeprowadzili badania, w rezultacie kt\u00f3rych okre\u015blono ich \u00a0pochodzenie z okresu neolitu. *Wyniki innych bada\u0144, prowadzonych w okolicach Mielca w 1961 r., potwierdzi\u0142y obecno\u015b\u0107 osadnictwa neolitycznego w D\u0105biu, Gr\u0105dach, Ja\u015blanach, J\u00f3zefowie, K\u0119b\u0142owie, Ota\u0142\u0119\u017cy, Przec\u0142awiu, Przykopie, Szafranowie, Tuszowie Narodowym, Zachwiejowie, Zar\u00f3wniu i Ziempniowie. *W latach 60. kontynuowano badania archeologiczne na terenie ziemi mieleckiej. W\u015br\u00f3d 12 stanowisk osadnictwa kultury przeworskiej \u2013 2 stanowiska odkryto na terenie miasta Mielca. By\u0142y to znaleziska u\u0142amk\u00f3w ceramiki. *W 1967 r. k\u0105pi\u0105cy si\u0119 w Wis\u0142oce mieszka\u0144cy Rzochowa zauwa\u017cyli wystaj\u0105ce z ods\u0142oni\u0119tej ziemi olbrzymie ko\u015bci. Prace wykopaliskowe podj\u0119\u0142a ekipa badawcza z Zak\u0142adu Paleozoologii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie i uda\u0142o si\u0119 jej wydoby\u0107 niemal kompletny szkielet mamuta. Wiek tego rewelacyjnego znaleziska okre\u015blono na oko\u0142o 20 000 \u2013 40 000 lat p.n.e. *W latach 1992-1993 archeolog Piotr Mitura z Rzeszowskiego O\u015brodka Archeologicznego przeprowadzi\u0142 (przy pomocy pracownik\u00f3w Muzeum Regionalnego w Mielcu) badania na Por\u0119bach Wojs\u0142awskich, w rezultacie kt\u00f3rych zlokalizowano 40 obiekt\u00f3w nieruchomych z r\u00f3\u017cnych okres\u00f3w: subneolitu (ceramika) i kultury puchar\u00f3w lejkowych z 2. po\u0142. 4 tysi\u0105clecia p.n.e., kultury przeworskiej (jamy zasobowe, paleniska, prawdopodobnie obiekt mieszkalny), kultury trzcinieckiej z oko\u0142o 1500 lat p.n.e. (2 jamy z przedmiotami ceramicznymi i wyrobami krzemiennymi, by\u0107 mo\u017ce z innych kultur), grupy tarnobrzeskiej kultury \u0142u\u017cyckiej z oko\u0142o 1300 lat p.n.e. (2 jamy, 8 do\u0142k\u00f3w pos\u0142upowych, garnek z dziurkami, fragmenty garnk\u00f3w o chropowaconych powierzchniach i talerze-placki) oraz wczesnego \u015bredniowiecza (2 obiekty, w kt\u00f3rych znajdowa\u0142y si\u0119 garnki i talerz-pokrywka). *Cz\u0119\u015b\u0107 wymienionych znalezisk znajduje si\u0119 w Muzeum Regionalnym w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ARCZEWSKIEGO HENRYKA (ULICA)<\/strong>, niewielka (98 m) ulica na osiedlu Niepodleg\u0142o\u015bci, przebiega obok ko\u015bcio\u0142a MBNP, \u0142\u0105czy ulice F. Chopina i S. \u017beromskiego Zosta\u0142a wydzielona z ul. A. Fredry i otrzyma\u0142a patrona uchwa\u0142\u0105 Rady Miejskiej w lutym 1990 r. W 2018 r. przebudowano jej skrzy\u017cowanie z ul. S. \u017beromskiego na rondo.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ARCZEWSKI HENRYK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 18 VII 1914 r. w Kupieninie ko\u0142o D\u0105browy Tarnowskiej, w rodzinie ch\u0142opskiej Stanis\u0142awa Babiarza i Zofii z domu Zawada. Absolwent Gimnazjum Klasycznego im. K. Brodzi\u0144skiego w Tarnowie (1934 r.) Studia w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym odby\u0142 tak\u017ce w Tarnowie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 25 VI 1939 r. Od 1 VIII 1939 r. by\u0142 wikariuszem w Pil\u017anie, od 30 XII 1941 r. wikariuszem w tarnowskiej katedrze, a od 1 IX 1945 r. prefektem tarnowskiego Seminarium Duchownego. Do Mielca zosta\u0142 skierowany 6 IX 1946 r. z misj\u0105 utworzenia nowej parafii na osiedlu fabrycznym. Po miesi\u0105cu doprowadzi\u0142 do zako\u0144czenia i po\u015bwi\u0119cenia prowizorycznego ko\u015bcio\u0142a pod wezwaniem Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, budowanego w latach 1945-1946. 8 maja 1947 r. zosta\u0142 mianowany pierwszym proboszczem nowo utworzonej parafii MBNP. Swoj\u0105 charyzm\u0105, ofiarn\u0105 pos\u0142ug\u0105 kap\u0142a\u0144sk\u0105, wielokierunkow\u0105 prac\u0105 duszpastersk\u0105, wra\u017cliwo\u015bci\u0105 na ludzk\u0105 bied\u0119, k\u0142opoty i cierpienia oraz nieugi\u0119t\u0105 postaw\u0105 wobec \u00f3wczesnych w\u0142adz, wrogo ustosunkowuj\u0105cych si\u0119 do Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, zdoby\u0142 sobie w \u015brodowisku niekwestionowany autorytet, a z czasem tak\u017ce uznanie w\u0142adz miasta i powiatu. W latach 1964-1970 doprowadzi\u0142 do wybudowania plebanii, a w latach 1974-1977 \u2013 domu katechetycznego i nowej \u015bwi\u0105tyni Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. 5 VIII 1978 r. zrezygnowa\u0142 z funkcji proboszcza ze wzgl\u0119du na nasilaj\u0105c\u0105 si\u0119 chorob\u0119 i odt\u0105d rezydowa\u0142 w swojej parafii. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142: EC (expositorum canonicale), RM (rokieta i mantolet) i kapelani\u0105 Ojca \u015awi\u0119tego Zmar\u0142 11 II 1983 r. w Mielcu. Spoczywa w grobowcu kap\u0142an\u00f3w na mieleckim cmentarzu komunalnym. W 1990 r. ulica biegn\u0105ca obok ko\u015bcio\u0142a MBNP otrzyma\u0142a za patrona ks. H. Arczewskiego. W ramach uroczysto\u015bci 50-lecia Parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu, zorganizowanych w maju 1997 r., biskup tarnowski dr Wiktor Skworc ods\u0142oni\u0142 i po\u015bwi\u0119ci\u0142 tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 \u017cycie i dzie\u0142o ks. Henryka Arczewskiego. W 1997 r. i 2005 r. wydano dwutomow\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 „Ksi\u0105dz Arczewski” autorstwa Katarzyny Bojarskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ARKA<\/strong>, Poradnia Specjalistyczna przy Parafii MBNP w Mielcu. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 rozpocz\u0119\u0142a 8 III 1998 r. Ma charakter og\u00f3lnodost\u0119pny. Porad udzielaj\u0105: duszpasterz, prawnik, lekarz, psycholog, doradca do spraw uzale\u017cnie\u0144 alkoholowych, doradca do spraw wychowania.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ARKADA Sp. z o.o<\/strong>, firma budowlana w Mielcu. Powsta\u0142a w 1996 r. jako sp\u00f3\u0142ka cywilna. Jej za\u0142o\u017cycielami i wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielami s\u0105 Zenon Nykiel i Andrzej Padyku\u0142a. Specjalizuje si\u0119 w budownictwie mieszkaniowym, przemys\u0142owym i us\u0142ugowym. Wa\u017cniejsze wybudowane obiekty to: bloki mieszkalne przy ul. Drzewieckiego 31, ul. Pisarka 1A i ul. Kard. Stefana Wyszy\u0144skiego, \u00a0\u201eszereg\u00f3wki\u201d na osiedlach Smoczka i Borek, hale na terenie SSE EURO-PARK MIELEC dla firm: EUROCAST, MELNOX, GEYER-HOSAJA i COBI, biurowiec dla firmy ORGANIKA, a tak\u017ce kilka dalszych obiekt\u00f3w na terenie powiatu mieleckiego. W pierwszym dziesi\u0119cioleciu XXI w., ju\u017c po przekszta\u0142ceniu na sp\u00f3\u0142k\u0119 z ograniczona odpowiedzialno\u015bci\u0105 (1 III 2002 r.), ros\u0142a renoma firmy. Wykonywa\u0142a coraz wi\u0119cej prac budowlanych i remontowych na terenie wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. Wa\u017cniejsze realizacje: budowa budynk\u00f3w mieszkalnych Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej na osiedlu Smoczka, budowa hali sportowej Szko\u0142y Podstawowej nr 11 w Mielcu, budowa kilku hal przemys\u0142owych na terenie SSE EURO-PARK Mielec, przebudowa i rozbudowa Pawilonu Zaka\u017anego Szpitala Powiatowego w Mielcu, budowa sali sportowej przy Szkole Podstawowej nr 1 w Przec\u0142awiu, budowa budynk\u00f3w mieszkalnych wielorodzinnych w Rzeszowie i Tarnobrzegu, budowa budynku Urz\u0119du Skarbowego w Ropczycach, remont budynku S\u0105du Okr\u0119gowego w Tarnobrzegu, rozbudowa i modernizacja budynk\u00f3w Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Stalowej Woli i Mielcu, rozbudowa i przebudowa hali produkcyjno-magazynowej oraz budynku biurowo-socjalnego Zak\u0142adu Produkcyjnego II Kirchhoff Polska Sp. z o.o. Posiada m.in. Certyfikaty ISO 9001:2000 i ISO 9001 oraz Certyfikat „Z\u0142oty P\u0142atnik”, a tak\u017ce nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia, m.in.: Gazele Biznesu 2004 i 2005 dziennika gospodarczego „Puls Biznesu” i Podkarpack\u0105 Nagrod\u0119 Gospodarcz\u0105 (2015 r.) W latach 2019-2020 zrealizowa\u0142a m.in. rozbudow\u0119 hali produkcyjnej firmy STARCO Polska Sp. z o.o. w Mielcu, budow\u0119 centrum badawczo-rozwojowego dla METPOL Sp. z o.o. w Mielcu oraz rozbudow\u0119 i przebudow\u0119 hali produkcyjunej Kirchhoff Polska Sp. z o.o. w Gliwicach. Jest beneficjentem Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020. Siedzib\u0105 „Arkady” jest zabytkowy budynek w Mielcu przy ul. T. Ko\u015bciuszki 30.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ARMATYS JAN<\/strong>, urodzony 17 X 1903 r. w Przec\u0142awiu, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Anny z domu Bukowy. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1925 r. W latach 20. zdoby\u0142 wykszta\u0142cenie pedagogiczne. W czasie okupacji hitlerowskiej by\u0142 nauczycielem tajnego nauczania w Przec\u0142awiu, a p\u00f3\u017aniej cz\u0142onkiem Polskiego Komitetu Opieku\u0144czego w gminie Przec\u0142aw. Po II wojnie \u015bwiatowej uczy\u0142 w mieleckich szko\u0142ach. By\u0142 nauczycielem geografii w Gimnazjum i Liceum w Mielcu w ko\u0144cowych latach 40. i latach 50. nast\u0119pnie w latach 1955-1964 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 27 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej II LO) i uczy\u0142 historii. Zmar\u0142 7 VIII 1971 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Przec\u0142awiu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

ARTEMIS FITNESS CLUB<\/strong>\u00a0– klub prozdrowotny, funkcjonuje od 2007 roku przy ul. P. Skargi 9 w Mielcu. Jego za\u0142o\u017cycielkami s\u0105 Alicja Kwa\u015bnik i Joanna Zacharska. W 2008 r., podczas corocznego kongresu Body Life, Artemis otrzyma\u0142 certyfikat Klubu Prozdrowotnego. Propaguje zdrowy styl \u017cycia i pomaga przywraca\u0107 sprawno\u015b\u0107 ruchow\u0105. Posiada bogaty wyb\u00f3r program\u00f3w terapeutycznych i funkcjonalnych oraz fitness. Przyk\u0142adowe zaj\u0119cia: Walcz z osteoporoz\u0105, Szko\u0142a kr\u0119gos\u0142upa, \u0106wiczenia dna miednicy, Program zdrowotny, Aktywnie 9 miesi\u0119cy. Nie ma ogranicze\u0144 wiekowych w uczestnictwie w zaj\u0119ciach. Edukacj\u0119 i \u0107wiczenia prowadz\u0105 fizjoterapeuci, instruktorzy fitness, tancerze i trenerzy z wieloletnim sta\u017cem i do\u015bwiadczeniem. W programie, jako pierwszy klub fitness w Mielcu, ma nauk\u0119 salsy solo i w parach, prowadzon\u0105 przez mistrza Polski. \u00a0Wspiera inicjatywy sportowe. Wsp\u00f3\u0142pracuje m.in. ze szko\u0142ami i przedszkolami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ARTWI\u0143SKI MIECZYS\u0141AW FLORIAN,<\/strong>\u00a0herbu D\u0119bno, urodzony 20 VI 1837 r., syn Wincentego i Eleonory z Gniewkowskich. Nie ma wiadomo\u015bci o jego m\u0142odo\u015bci i wykszta\u0142ceniu. Pocz\u0105tkowo dzier\u017cawi\u0142 folwark w Skrzyszowie ko\u0142o Tarnowa, a od 24 VI 1870 r. Klisz\u00f3w i Gaw\u0142uszowice. W 1879 r. zosta\u0142 w\u0142a\u015bcicielem obu miejscowo\u015bci. Nale\u017ca\u0142 do Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego \u2013 Okr\u0119g w Mielcu i by\u0142 cz\u0142onkiem jego zarz\u0105du. Realizuj\u0105c program TRK, wprowadzi\u0142 szereg nowo\u015bci w rolnictwie i sadownictwie na terenie Kliszowa i Gaw\u0142uszowic. Przejawia\u0142 te\u017c du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 polityczn\u0105, dlatego wybierano go na cz\u0142onka Rady Powiatowej w Mielcu, a w kadencjach 1882-1885 i 1885-1889 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezesa Wydzia\u0142u Powiatowego (wicemarsza\u0142ka) w Mielcu. Zmar\u0142 w 1909 r. Pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Gaw\u0142uszowicach, powiat mielecki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eAS\u201d, PRZEDSI\u0118BIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWE \u201eAS\u201d ANDRZEJ SKOP<\/strong>, firma utworzona w 1974 r. w Mielcu przez Andrzeja Skopa. Pocz\u0105tkowo posiada\u0142a nazw\u0119 \u201e\u015alusarstwo Wyr\u00f3b Kaset\u201d i produkowa\u0142a dwa rodzaje kaset metalowych do przechowywania pieni\u0119dzy. Od 1989 r., po uzyskaniu lepszych warunk\u00f3w lokalowych przy ul. D\u0142ugiej 77, rozszerzy\u0142a znacznie asortyment produkowanych kas (m.in. sejfy, skarbce, apteczki, szafki na klucze i maskownice do glazury) oraz wprowadzi\u0142a realizacj\u0119 indywidualnych zam\u00f3wie\u0144. Opr\u00f3cz zak\u0142adu produkcyjnego \u201eAS\u201d posiada sklep firmowy przy ul. Wolno\u015bci 146. G\u0142\u00f3wnymi odbiorcami wyrob\u00f3w s\u0105 hurtownie z ca\u0142ego kraju i banki. Czynione s\u0105 te\u017c pr\u00f3by sprzeda\u017cy wyrob\u00f3w poza granice kraju.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ASCHEIM MOJ\u017bESZ<\/strong>, jeden z najbogatszych \u017byd\u00f3w w Mielcu w okresie mi\u0119dzywojennym XX w. By\u0142 w\u0142a\u015bcicielem folwark\u00f3w w R\u017cyskach i Wojs\u0142awiu oraz cegielni w Wojs\u0142awiu. Przewodnicz\u0105cy \u017bydowskiego Klubu Towarzyskiego w Mielcu, przedstawiciel gminy \u017cydowskiej, d\u0142ugoletni cz\u0142onek Zwierzchno\u015bci Miejskiej, a nast\u0119pnie Zarz\u0105du Miasta. W czasie II wojny \u015bwiatowej zagin\u0105\u0142 bez wie\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ASNYKA ADAMA (ULICA)<\/strong>, ulica na osiedlu Niepodleg\u0142o\u015bci. Ma 363 m d\u0142ugo\u015bci. Powsta\u0142a w ramach przedwojennej zabudowy osiedla fabrycznego w latach 1937-1939. \u0141\u0105czy ulice: F. Chopina, M. Konopnickiej i M. Sk\u0142odowskiej-Curie. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 26 VI 1957 r., po przekazaniu przez WSK osiedla fabrycznego administracji miejskiej. Najbardziej znanym obiektem przy tej ulicy jest niepozorna przybud\u00f3wka \u2013 kiedy\u015b Klub Fabryczny (plac\u00f3wka kultury), a potem siedziba Komendy Hufca Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego (tzw. \u201eharc\u00f3wka\u201d). W 2005 r. przeprowadzono jej remont. Po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105, przebudowano chodnik z kostki i urz\u0105dzono nowe miejsca parkingowe.
Patron ulicy ADAM ASNYK (1838-1897) wybitny polski poeta z 2. po\u0142owy XIX w. Studiowa\u0142 w Warszawie, Wroc\u0142awiu i Heidelbergu, gdzie uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora filozofii (1866 r.). Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863. Pierwsze utwory opublikowa\u0142 w lwowskim \u201eDzienniku Literackim\u201d w latach 1864-1865, a w 1869 r. wyda\u0142 t.1 \u201ePoezji\u201d. Od 1870 r. mieszka\u0142 w Krakowie i tam wydrukowano mu t. 1 i 2 \u201ePoezji\u201d. W dalszych latach pisa\u0142 m.in. dramaty (\u201eCola Rienzi\u201d, \u201e\u017byd\u201d, \u201eKiejsut\u201d), opowiadania, komedi\u0119 \u201ePrzyjaciele Hioba\u201d i liczne prace krytyczne z zakresu literatury, a w 1880 r. sfinalizowa\u0142 wydanie t.3 \u201ePoezji\u201d. W 1884 r. zosta\u0142 wybrany do krakowskiej Rady Miejskiej, a w 1889 r. do Sejmu Krajowego Galicyjskiego. Du\u017co podr\u00f3\u017cowa\u0142, odwiedzi\u0142 m.in. W\u0142ochy, p\u00f3\u0142nocn\u0105 Afryk\u0119, Indie i Cejlon. By\u0142 cz\u0142onkiem kilku towarzystw oraz prezesem Towarzystwa Szk\u00f3\u0142 Ludowych. W 1889 r. zosta\u0142 redaktorem naczelnym dziennika \u201eReforma\u201d (potem \u201eNowa Reforma\u201d). W latach 90. stopniowo wycofywa\u0142 si\u0119 z funkcji publicznych, ale wyda\u0142 te\u017c t.4 \u201ePoezji\u201d. Ca\u0142ym swoim \u017cyciem i bogat\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 potwierdzi\u0142 sw\u0105 wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do zniewolonej Ojczyzny. Spoczywa na Ska\u0142ce w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ASPI \u2013 AUTORSKIE STUDIO PROJEKTOWO-INWESTYCYJNE<\/strong>, powsta\u0142o w Mielcu w 1994 r. Jego za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem jest Andrzej Fa\u0142at. Specjalizuje si\u0119 w projektowaniu indywidualnych dom\u00f3w jednorodzinnych, obiekt\u00f3w handlowych i produkcyjnych dla ma\u0142ych i \u015brednich przedsi\u0119biorstw. Wsp\u00f3\u0142autor (z firm\u0105 z Rzeszowa) projekt\u00f3w obiekt\u00f3w dla firm na terenie SSE \u201eEuro-Park\u201d Mielec: KAMAX, ZIELONA BUDKA, PRES-MEDIA. Inne wi\u0119ksze projekty: ratusz, przychodnia zdrowia, gimnazjum i liceum w Majdanie Kr\u00f3lewskim, stacja obs\u0142ugi BIBMOT w Mielcu oraz zabudowy szeregowe budownictwa jednorodzinnego w Mielcu. Studio wykonuje te\u017c projekty wn\u0119trz i infrastruktury technicznej. Siedziba: Aleja Niepodleg\u0142o\u015bci 14. Wa\u017cniejsze projekty w latach 2002-2012: nowe obiekty dla firm w SSE EURO-PARK MIELEC (Frantschach, ARP-Metalpol, Leopard, REMOG, ELROB), budynek dla firmy ANKOL w Chorzelowie i salon KIA w Chorzelowie oraz remonty i adaptacje hotelu \u201eSta\u017cysta\u201d w Mielcu i dworku w Chorzelowie. Ponadto wykonano szereg projekt\u00f3w dom\u00f3w mieszkalnych indywidualnych i w zabudowie szeregowej. Siedzib\u0119 przeniesiono do lokalu przy ul. E. Biernackiego 13a\/39.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

ASSMAN HENRYK MARIAN<\/strong>, urodzony 15 VIII 1936 r. we Lwowie, syn W\u0142odzimierza i Ma\u0142gorzaty z Boraczy\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119 w 1966 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1954 r. w WSK Mielec jako tokarz (1 rok), a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w kontroli technicznej (do 1968 r. ). Od 1968 r. do 2001 r. prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119 \u201eZak\u0142ad Mechaniki Pojazdowej \u2013 \u015alusarstwo\u201d. (Pocz\u0105tkowo mie\u015bci\u0142a si\u0119 ona przy ul. Jagiello\u0144skiej, a nast\u0119pnie przy ul. Wojs\u0142awskiej 16.) Produkowa\u0142 m.in. wyroby metalowe, okucia dla budownictwa, uchwyty, pojazdy konne i wyroby wyposa\u017cenia ogrod\u00f3w, m.in. wiatraki ogrodowe. Sztandarowym produktem, uznanym w Polsce i Niemczech\u201d, by\u0142y bryczki konne i riksze. W latach 90. wyprodukowa\u0142 og\u00f3\u0142em oko\u0142o 50 bryczek r\u00f3\u017cnego typu i wyeksportowa\u0142 je do Niemiec. Z kolei odbiorc\u0105 niekt\u00f3rych wyrob\u00f3w metalowych by\u0142a Czechos\u0142owacja. Uko\u0144czy\u0142 kurs mistrzowski w dziedzinie mechaniki pojazdowej i \u015blusarstwa og\u00f3lnego w Rzeszowie (1985-1986) oraz kurs pedagogiczny. Uczestniczy\u0142 w kontaktach gospodarczych z Niemcami i Ukrai\u0144cami. Pomaga\u0142 w za\u0142atwianiu niemieckiej pomocy humanitarnej dla mieszka\u0144c\u00f3w Borowy i okolic oraz Nowego S\u0105cza i okolic w czasie powodzi w 1997 r. oraz dla Zakarpacia (Ukraina) po wielkiej powodzi w 1999 r. i kilkakrotnie dla Zo\u0142oczowa (dawniej: Z\u0142ocz\u00f3w) i Lwowa. Wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w budowie wykonywanej w czynie spo\u0142ecznym kanalizacji na terenie cz\u0119\u015bci Wojs\u0142awia. By\u0142 cz\u0142onkiem Polskiego Zwi\u0105zku W\u0119dkarskiego. Od 2001 r. przebywa\u0142 na emeryturze. Zmar\u0142 16 XII 2024 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ATEMBORSKI HENRYK W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 10 IV 1928 r. w \u0141odzi. W czasie okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 przyj\u0119ty do oddzia\u0142u partyzanckiego na ziemi kieleckiej, a w 1944 r. pod pseudonimem \u201ePancerny\u201d zosta\u0142 \u017co\u0142nierzem Brygady \u015awi\u0119tokrzyskiej Narodowych Si\u0142 Zbrojnych. W walce z Niemcami zosta\u0142 ranny. Po wojnie by\u0142 aresztowany i prze\u015bladowany. Mimo to uda\u0142o mu si\u0119 uko\u0144czy\u0107 studia wy\u017csze. Zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu, a p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 w Zak\u0142adach Chemicznych w Nowej Sarzynie. W czasie pracy w Mielcu by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem Oddzia\u0142u Zak\u0142adowego PTTK WSK Mielec. Uzyska\u0142 kwalifikacje przewodnika i instruktora PTTK, organizowa\u0142 imprezy turystyczne. W 1980 r. zosta\u0142 wybrany na cz\u0142onka Zarz\u0105du Regionu Rzeszowskiego NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d i jako delegat uczestniczy\u0142 w I Krajowym Zje\u017adzie Delegat\u00f3w NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Gda\u0144sku. R\u00f3wnocze\u015bnie kontynuowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 turystyczn\u0105. Od 5 V 2002 r. do 22 IV 2003 r. podr\u00f3\u017cowa\u0142 samotnie rowerem dooko\u0142a Europy. Rajd ten opisa\u0142 w ksi\u0105\u017cce \u201eRowerem dooko\u0142a Europy\u201d. Za ten wyczyn Rada Miejska Nowej Sarzyny nada\u0142a mu Honorowe Obywatelstwo Miasta i Gminy Nowa Sarzyna. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem imprez patriotycznych i turystycznych. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Oddzia\u0142em Instytutu Pami\u0119ci Narodowej w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Krzy\u017cem Narodowego Czynu Zbrojnego, Krzy\u017cem Partyzanckim, Krzy\u017cem Wi\u0119\u017ania Politycznego, Krzy\u017cem Semper Fidelis, Orderem Przelanej Krwi za Ojczyzn\u0119, Orderem M\u0119cze\u0144stwa i Zwyci\u0119stwa, Odznak\u0105 Weterana Walki o Niepodleg\u0142o\u015b\u0107, awansem na stopie\u0144 porucznika oraz Nagrod\u0105 Honorow\u0105 IPN \u201e\u015awiadek Historii\u201d. Zmar\u0142 w nocy z 29 na 30 XII 2021 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ATLANTIS, Sp. z o.o.<\/strong>, firma utworzona przez ATLANTIS S.A. z siedzib\u0105 w Warszawie. Funkcjonuje w SSE EURO-PARK MIELEC na podstawie \u00a0zezwolenia z 20 VIII 1996 r. Od IV 1998 r. produkuje p\u0142yty warstwowe (blacha stalowa z rdzeniem styropianowym) do budowy obiekt\u00f3w przemys\u0142owych, gospodarczych i u\u017cyteczno\u015bci publicznej, hal i pawilon\u00f3w. Bardziej znane obiekty wykonane z tych p\u0142yt to: \u201ePolski Sklep Jedynka\u201d, \u201eZielona Budka\u201d i \u201eSpiroflex\u201d w Mielcu, \u201eFull Market\u201d i \u201eMarket BOZ\u201d w Rzeszowie, \u201ePeugeot\u201d w Kro\u015bnie, \u201eReal\u201d w Szczecinie, \u201eDom Korkowy\u201d w Krakowie, \u201eBosta \u2013 Beton\u201d w Warszawie oraz szereg sal gimnastycznych. Wyroby \u201eAtlantisu\u201d uzyska\u0142y nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia na kilku targach krajowych. Ich jako\u015b\u0107 po\u015bwiadcza m.in. \u201eCertyfikat TUV CERT\u201d, Aprobata Techniczna ITB oraz certyfikat zgodno\u015bci z Aprobat\u0105 Techniczn\u0105. Siedziba mieleckiej firmy mie\u015bci si\u0119 w obiekcie w\u0142asnym (zbudowanym z produkowanych p\u0142yt) we wschodniej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: ulica Wojska Polskiego 3. Centrala firmy znajduje si\u0119 w Warszawie. Posiada ona zak\u0142ady i przedstawicielstwa w kilku miastach w r\u00f3\u017cnych regionach kraju. K\u0142opoty finansowe Atlantis SA w Warszawie spowodowa\u0142y w 2003 r. upadek sp\u00f3\u0142ek zale\u017cnych, w tym Atlantis Sp. z o.o. w Mielcu. Wykre\u015blono j\u0105 z rejestru przedsi\u0119biorstw 28 X 2010 r., a uprawomocnienie wykre\u015blenia z Krajowego Rejestru S\u0105dowego nast\u0105pi\u0142o 24 XI 2010 r.<\/p>\r\n

ATLAS ALEKSANDER, <\/b>urodzony 27 XI 1892 r. w Bukowsku ko\u0142o Sanoka w rodzinie \u017cydowskiej. Zdoby\u0142 wykszta\u0142cenie prawnicze. Pracowa\u0142 jako adwokat w Mielcu. W maju 1919 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na ochotnika do Wojska Polskiego i w randze podporucznika s\u0142u\u017cy\u0142 w sztabie wojsk w czasie wojny polsko-ukrai\u0144skiej i polsko-sowieckiej. Za udzia\u0142 w wojnie otrzyma\u0142 Medal Pami\u0105tkowy za Wojn\u0119 1918-1921. W okresie mi\u0119dzywojennym by\u0142 jednym z lider\u00f3w mieleckiego spo\u0142ecze\u0144stwa \u017cydowskiego i wybierano go na radnego Rady Miejskiej w Mielcu. W czasie okupacji niemieckiej w latach 1939-1942 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cz\u0142onka Judendratu w Mielcu. Po tragicznych wydarzeniach w dniu 9 III 1942 r., kiedy Niemcy przymusowo zgromadzili mieleckich \u017byd\u00f3w i wywie\u017ali z Mielca na teren dystryktu lubelskiego lub skierowali do obozu w Pustkowie, s\u0142uch po nim zagin\u0105\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ATLAS<\/strong>, przyrz\u0105d sportowo-treningowy dla r\u00f3wnoczesnego treningu wielu os\u00f3b. Produkowany od 1972 r. przez WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a w latach 90. przez Zak\u0142ad Produkcyjno-Us\u0142ugowy \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. przy ul. \u017beromskiego 15.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ATLAS ALEKSANDER,<\/strong>\u00a0urodzony 27 XI 1892 r. w Bukowsku w rodzinie \u017cydowskiej. Po studiach prawniczych pracowa\u0142 jako adwokat. Od maja 1919 r. jako ochotnik s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim w stopniu podporucznika. W latach 1919-1920 bra\u0142 udzia\u0142 w wojnach polsko-bolszewickiej i polsko-ukrai\u0144skiej jako oficer sztabowy. Otrzyma\u0142 \u201eMedal za Wojn\u0119 1918-1921\u201d. W latach mi\u0119dzywojennych mieszka\u0142 w Mielcu, prowadzi\u0142 kancelari\u0119 adwokack\u0105 i by\u0142 jednym z lider\u00f3w spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskiej. Kilkakrotnie wybierano go na radnego Rady Gminnej miasta Mielca. W latach 1939-1942 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cz\u0142onka Judenratu. Po wyprowadzeniu, przez hitlerowc\u00f3w, \u017byd\u00f3w z Mielca 9 III 1942 r. s\u0142uch o nim zagin\u0105\u0142.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

ATRIUM S.C.<\/strong>\u00a0Agencja Wydawniczo-Reklamowa w Mielcu. Powsta\u0142a w 1998 r. Za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem jest Witold Pazdro. Opracowuje i wykonuje poligraficzne materia\u0142y promocyjne, m.in. foldery, katalogi i kalendarze, a tak\u017ce szerok\u0105 gam\u0119 us\u0142ug w zakresie reklamy wizualnej. Siedziba: Aleja Niepodleg\u0142o\u015bci 14.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AUGUSTYN<\/strong>, jeden z pierwszych znanych z imienia miecznik\u00f3w mieleckich, wzmiankowany w 1641 r.<\/p>\r\n

AUGUSTYN ANDRZEJ (ksi\u0105dz),<\/b> urodzony 4 II 1975 r., syn W\u0142adys\u0142awa i Alicji z domu Bogdan. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1994 r. Studia teologiczne odby\u0142 na Uniwersytecie Papieskim Jana Paw\u0142a II w Krakowie \u2013 Wydziale Teologicznym Sekcja w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 2002 r. z tytu\u0142em magistra. Pe\u0142ni\u0142 funkcje rektora ko\u015bcio\u0142a akademickiego pw. \u015bw. J\u00f3zefa w Tarnowie i asystenta ko\u015bcielnego w Stowarzyszeniu Akademickim \u201eTratwa\u201d. Uczy\u0142 religii w Zespole Szk\u00f3\u0142 Budowlanych w Tarnowie. Z jego inicjatywy 15 IX 2013 r. postawiono krzy\u017c na placu przy przedszkolu Rzemieniu. Od 2015 r. by\u0142 diecezjalnym duszpasterzem akademickim.\u00a0 W sierpniu 2020 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem Parafii Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Krynicy. Ponadto uczy religii w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 1 w Krynicy oraz pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Schroniska G\u00f3rskiego \u201eFrassati\u201d w Krynicy. Jest cz\u0142onkiem Rady Programowej Radia RDN Ma\u0142opolska i RDN Nowy S\u0105cz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"AUGUSTYN BARBARA ZOFIA (z domu LEBRYK)<\/strong>, urodzona 6 XI 1962 r. w D\u0119bicy, c\u00f3rka Edwarda i Genowefy z domu Zi\u0119ba. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Pil\u017anie z matur\u0105 w 1981 r. W 1984 r. zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w\u00a0 D\u0105br\u00f3wce Wis\u0142ockiej. Studiowa\u0142a\u00a0 polonistyk\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie i w 1992 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W 1999 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Gimnazjum Publicznym w Radomy\u015blu Wielkim im. \u015bw. Jana Paw\u0142a II jako nauczycielka j\u0119zyka polskiego i pracuje tam nadal. R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142a si\u0119, m.in. w 2001 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu informatyki w Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Poza prac\u0105 nauczycielsk\u0105 anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie. W latach 2009-2016 dzia\u0142a\u0142a spo\u0142ecznie w Mieleckiej Grupie Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. M.in. prowadzi\u0142a spotkania literackie, sk\u0142ada\u0142a tomiki poezji do druku i pisa\u0142a recenzje. W tym okresie wyda\u0142a dwa w\u0142asne tomiki poezji: niby<\/em> w 2010 r. i K\u0105tem oka<\/em> w 2012 r. Ponadto jej utwory poetyckie zosta\u0142y opublikowane w kilku almanachach i od 2012 r. w Mieleckim Roczniku Literackim \u201eArtefakty\u201d. Po podziale grupy \u201eS\u0142owo\u201d w 2016 r. przesz\u0142a do Mieleckiego Towarzystwa Literackiego i zosta\u0142a wybrana do jego zarz\u0105du. Ponadto realizuje podobne prace jak w GL \u201eS\u0142owo\u201d (prowadzenie spotka\u0144, sk\u0142adanie tomik\u00f3w, recenzje). W 2018 r. opublikowa\u0142a trzeci tomik poezji \u2013 Po\u017cegnanie z arcorokiem<\/em>. Wyr\u00f3\u017cniona Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUGUSTYN DAVIS ANETA (z domu AUGUSTYN)<\/strong>, urodzona 21 IV 1979 r. w Mielcu, c\u00f3rka Bogdana i Marii z Filipowskich. Ucz\u0119szcza\u0142a do Szko\u0142y Podstawowej nr 5 w Mielcu, a nast\u0119pnie wyjecha\u0142a do Kalifornii (USA). Tam uko\u0144czy\u0142a Liceum Villa Park z matur\u0105 w 1997 r., Gimnazjum Santa Ana \u2013 wydzia\u0142 og\u00f3lny w kierunku muzyki, Konserwatorium Muzyczne na Universytecie Stanu Kalifornia Long Beach, studia licencjackie \u2013 kierunek operowy oraz studia magisterskie (kierunek wokalny) w Instytucie Operowym na Universytecie Boston w Massachussetts. Pobiera\u0142a lekcje u renomowanych trener\u00f3w wokalnych, dyrektor\u00f3w i nauczycieli, takich jak m.in.: Valery Ryvkin, Jelena Kurdina, Joan Dornemann z Metropolitan Opera, Henri Venanzi z Opery Arizona i Opery Pacific, Nocola Bowie, Maria Spacagna, Shigemi Matsumoto, Meldoy Versoza oraz Enrique Arturo Diemecke z Long Beach Orkiestra Symfoniczna. Pracowa\u0142a tak\u017ce artystami tej miary jak m.in. Simon Estes, Phyllis Curtin, Ken Cazan, Elizabeth Futral, Suzanna Guzman, Larissa Gergieva \u2013 dyrektor artystyczny Teatru Mariinskiego Akademii w Moskwie (Rosja), Claude Corbais, Frederica Von State, Horst G\u00fcnter i Julius Rudel. Jako aktywna wokalistka wyst\u0119puje w spektaklach operowych i koncertach oraz z recitalami na terenach po\u0142udniowej Kalifornii i wschodniego wybrze\u017ca. Wsp\u00f3\u0142pracuje z takimi uznanymi instytucjami artystycznymi jak m.in.: Opera Pasadena, Riverside Lyric Opera, Repertory Opera, Opera Royale, Opera Providence Rhode Island, Opera Nova, Opera Pacific, Tusia Operafestival w Viterbo (W\u0142ochy), Opera w Ozarks i Long Beach Orkiestra Symfoniczna. Wa\u017cniejsze role to: Lucia w Lucia di Lammermoor (artystyczny triumf w Bostonie), Mimi w La Boh\u00e8me; Violetta w La Traviata; Pamina w Die Zauberfl\u00f6te; Pani Blemley w nowoczesnej premierowej operze Tobermory, Pierwsza Dama w Czarodziejskim Flecie, Fiordiliga w Cosi fan tutte, Marie w La fille du r\u00e9giment i Lauretta w Gianni Schicchi. \u00a0Spo\u015br\u00f3d wyst\u0119p\u00f3w solowych w koncertach nale\u017cy wymieni\u0107: Gloria (Vivaldi), Gloria (Rutter), Msza c-moll (Mozart), Carmina Burana (Orff) i Exsultate Jubilate K. 165 (Mozart). By\u0142a profesorem na wydziale g\u0142osu w Claremont Community szko\u0142y muzycznej w Kalifornii (do 2015 r.). Wa\u017cniejsze wydarzenia i sukcesy: *2006 r. \u2013 otrzymanie tytu\u0142u Best Female Young Artist \u00a0(Najlepsza M\u0142oda Artystka) w Operze Ozarks (Arkansas); *2008 r. – za p\u0142yt\u0119 w\u0142asnych nagra\u0144 operowych, zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona listem od Kr\u00f3lowej Anglii; *2009 r. \u2013 presti\u017cowe nagrody i uznanie od Gerda Lissner w Mi\u0119dzynarodowym Konkursie Wokalnym, I miejsce w Konkursie Wokalnym Iota Sigma Alpha oraz najwy\u017csze wyr\u00f3\u017cnienie od Fundacji M\u0142odych Muzyk\u00f3w (YMF); *2010 r. \u2013 udzia\u0142 w finale Konkursu Wokalnego Bel Canto Fundacji Stypendialnej; *2012 r. – wsp\u00f3\u0142praca z Reptory Opera Company, m.in. rola Pamimy w „Czarodziejskim flecie”; *2014 r. – 2016 r. – wsp\u00f3\u0142praca z Riverside Lyric Opera (\u015bpiewaczka operowa, asystentka dyrektora muzycznego, asystentka dyrektora teatru operowego, pedagog z zakresu techniki i interpretacji wokalnej, re\u017cyserie szeregu produkcji operowych, udzia\u0142 uczni\u00f3w w presti\u017cowych wyst\u0119pach m.in. w s\u0142ynnej sali koncertowej Walt’a Disney’a w Los Angeles), *2014 r. – rola tytu\u0142owa w operze „Tosca*, finalistka w konkursie wokalnym David Scott Memorial w kategorii profesjonalnej; 2015 r. – rola Violetty w operze La Traviata w teatrze operowym Riverside Lyric Opera (RLO); *2019 r. – podj\u0119cie pracy pedagoga wokalnego w Konserwatorium Muzycznym Santa Ana College, prowadzenie klasy \u015bpiewu i emisji g\u0142osu w Liceum Artystycznym OCHA w Santa Ana, wyst\u0119p z Ch\u00f3rem i Orkiestr\u0105 Symfoniczn\u0105 Santa Ana College w oratorium „Mesjasz” G. F. Haendla; *2020 r. – rola Madame Butterfly w spektaklu pod tym tytu\u0142em w produkcji Towarzystwa Mi\u0142osnik\u00f3w Muzyki w Pomona,\u00a0 wyst\u0119p z oratorium „Mesjasz” w produkcji Kalifornijskiej Cathedral Productions w MUSCO Center of the Arts przy Uniwersytecie Chapman w Orange (najs\u0142ynniejsza sala koncertowa na zachodnim wybrze\u017cu Stan\u00f3w Zjednoczonych AP). Utrzymuje prywatne studio wokalne i fortepianowe w swoim domu. Udziela si\u0119 spo\u0142ecznie jako solistka w lokalnych ko\u015bcio\u0142ach, domach starc\u00f3w, a tak\u017ce jako s\u0119dzia w konkursach muzyki klasycznej. Pomaga jako doradca w szkoleniu m\u0142odych artyst\u00f3w. Systematycznie wyst\u0119puje dla Polonii, m.in. na scenie Centrum Polonijnego im. \u015aw. Jana Paw\u0142a II w Yorba Linda. Utrzymuje kontakty z Mielcem. W Mielcu wyst\u0105pi\u0142a jako solistka na zako\u0144czenie roku 2004 w Sali Kr\u00f3lewskiej Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I i II stopnia. Jej pozazawodow\u0105 pasj\u0105 jest malowanie i turystyka.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUGUSTYN FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 10 V 1952 r. w Rzemieniu, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Marii z R\u00f3\u017cyckich. Absolwent Technikum Rolniczego w Rzemieniu, matur\u0119 zda\u0142 w 1971 r. W latach 1971 zosta\u0142 zatrudniony w Zak\u0142adzie Produkcji Drzewnej w Rzemieniu jako kierownik magazynu i na tym stanowisku pracowa\u0142 do 1983 r. Od 1984 r. zosta\u0142 zatrudniony w Rzeszowskiej Fabryki Mebli w S\u0119dziszowie Ma\u0142opolskim i do 1995 r. kierowa\u0142 Zak\u0142adem nr 9 w Rzemieniu, a nast\u0119pnie do 2000 r. by\u0142 kierownikiem wydzia\u0142u. Od 2001 r. prowadzi w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 i jest wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem firmy w S\u0119dziszowie Ma\u0142opolskim. Z dniem 1 XI 2017 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Jest d\u0142ugoletnim dzia\u0142aczem spo\u0142ecznym. By\u0142 radnym Gminnej Rady Narodowej w Przec\u0142awiu (1 kadencja) i \u0142awnikiem S\u0105du Rejonowego w Mielcu (10 lat). Szczeg\u00f3ln\u0105 jego pasj\u0105 jest praca w Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej. W 1966 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem OSP w Rzemieniu. Uko\u0144czy\u0142 szkolenie II stopnia dow\u00f3dc\u00f3w sekcji OSP. Od 1982 r. jest cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Gminnego OSP w Przec\u0142awiu. W 1998 r. zosta\u0142 wybrany prezesem Zarz\u0105du Oddzia\u0142u Powiatowego w Mielcu. Tak\u017ce na kolejnych Zjazdach Powiatowych ZOSP RP (2006, 2011, 2016, 2021) wybierano go na t\u0119 funkcj\u0119. W 2002 r. wybrano go cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Oddzia\u0142u Wojew\u00f3dzkiego Zwi\u0105zku Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych RP w Rzeszowie i delegatem na Zjazd Krajowy Zwi\u0105zku OSP RP. Na zjazdach wojew\u00f3dzkich w 2007 r., 2012 r. i 2017 r. by\u0142 wybierany na wiceprezesa ZOW ZOSP RP w Rzeszowie, a na zjazdach krajowych – na cz\u0142onka Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego. Pe\u0142ni\u0105c te funkcje znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju OSP w powiecie mieleckim i wzmocnienia roli OSP w \u015brodowiskach wiejskich. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Honorowym im. J. Tuliszkowskiego, Medalem Honorowym im. B. Chomicza, Z\u0142otym Znakiem Zwi\u0105zku OSP, Z\u0142otym Medalem „Za Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa”, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Br\u0105zowym Medalem\u00a0 „Za Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju” i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Ochrony Przeciwpo\u017carowej”.<\/p>\r\n

\"\"AUGUSTYN GENOWEFA (z domu RUSIN),<\/b> urodzona 28 II 1948 r. w Dobryninie, powiat mielecki, c\u00f3rka Jana i W\u0142adys\u0142awy z domu Blicharz. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1968 r. 16 VIII 1968 r. zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Bli\u017anie, powiat ropczycko-s\u0119dziszowski i pracowa\u0142a tam do 31 VIII 1973 r. Kolejnymi miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y szko\u0142y podstawowe w miejscowo\u015bciach: Wola Ociecka (1973-1978, nauczyciel), Blizna (1978-1981, kierownik), Przec\u0142aw (1981-1985, nauczyciel). R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142a si\u0119 i w 1984 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Humanistycznym (specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie z tytu\u0142em magistra pedagogiki w zakresie nauczania pocz\u0105tkowego. Ponadto uko\u0144czy\u0142a szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. W latach 1985-1988 uczy\u0142a w Rzemieniu, a w latach 1988-1990 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora szko\u0142y w Przec\u0142awiu. Od roku szkolnego 1990\/1991 zosta\u0142a ponownie przeniesiona do Rzemienia i do 31 VIII 1992 r. pracowa\u0142a jako nauczycielka. Po wygraniu konkursu z dniem 1 IX 1992 r. obj\u0119\u0142a funkcj\u0119 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej im. Marii D\u0105browskiej w Rzemieniu i pe\u0142ni\u0142a j\u0105 do 31 VIII 2007 r. Dla planowej i zgodnej z rosn\u0105cymi wymogami realizacji programu nauczania czyni\u0142a starania o systematycznie unowocze\u015bnianie wyposa\u017cenia szko\u0142y, m.in. zorganizowano pracowni\u0119 komputerow\u0105 z dziesi\u0119cioma stanowiskami. Pod jej kierunkiem rozwini\u0119to r\u00f3\u017cne formy aktywno\u015bci kulturalnej o tre\u015bciach patriotycznych, religijnych i spo\u0142ecznych, m.in. przygotowywano programy artystyczne z okazji \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych oraz przedstawienia zwi\u0105zane ze \u015bwi\u0119tami religijnymi, a tak\u017ce sztuki teatralne dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Drugim blokiem spraw by\u0142y liczne remonty i modernizacje bazy szkolnej, wspierane przez \u015brodowisko i pozyskiwanych sponsor\u00f3w. Wa\u017cnym elementem sprawnego funkcjonowania szko\u0142y by\u0142a dobrze uk\u0142adaj\u0105ca si\u0119 wsp\u00f3\u0142praca z w\u0142adzami samorz\u0105dowymi i o\u015bwiatowymi oraz lokalnymi organizacjami spo\u0142ecznymi.\u00a0 Konsekwentna realizacja bogatego programu edukacyjno-wychowawczego i przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 gospodarczych sprawi\u0142a, \u017ce kierowana przeze\u0144 szko\u0142a cieszy\u0142a si\u0119 bardzo dobr\u0105 opini\u0105 i wysokim poziomem nauczania. Potwierdzeniem tego by\u0142y wysokie oceny po kompleksowych wizytacjach szko\u0142y. Poza etatow\u0105 prac\u0105 nauczycielsk\u0105 pe\u0142ni\u0142a w latach 1986-1990 spo\u0142eczn\u0105 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego w Przec\u0142awiu. W tej roli wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z w\u0142adzami o\u015bwiatowymi i samorz\u0105dowymi w zakresie warunk\u00f3w zatrudnienia i pracy, spraw socjalnych i ocen pracy nauczycieli z terenu gminy Przec\u0142aw. Organizowa\u0142a konferencje samokszta\u0142ceniowe, uroczysto\u015bci nauczycielskie i r\u00f3\u017cne formy integracji \u015brodowiska nauczycielskiego, m.in.: wycieczki krajoznawcze i do teatr\u00f3w. Uhonorowana: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, dwukrotnie Nagrod\u0105 Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania oraz wielokrotnie nagrodami lokalnymi. Od 1 IX 2007 r. przebywa na emeryturze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"AUGUSTYN KRZYSZTOF KONRAD<\/strong>, urodzony 27 II 1987 r. w Mielcu, syn Jana i Teresy z domu Stypa. Absolwent V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 im. st. sier\u017c. pil. Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego w Mielcu oraz Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I st. im. M. Kar\u0142owicza w Mielcu. W latach licealnych trenowa\u0142 ch\u00f3d sportowy w OTG Sok\u00f3\u0142 Mielec i odnosi\u0142 sukcesy. M.in. zdoby\u0142 z\u0142oty medal i tytu\u0142 mistrza Polski junior\u00f3w m\u0142odszych w chodzie na 5000 m w Spale (2004 r.) oraz br\u0105zowe medale na Og\u00f3lnopolskich Olimpiadach M\u0142odzie\u017cy w Gda\u0144sku (2003 r.) i Zielonej G\u00f3rze (2004 r.) Jako reprezentant Polski startowa\u0142 w Mistrzostwach Europy Junior\u00f3w w Kownie (2005 r.) Po maturze w 2005 r. podj\u0105\u0142 studia na Wydziale Wychowania Fizycznego i Sportu Akademii Wychowania Fizycznego im. Bronis\u0142awa Czecha w Krakowie i uko\u0144czy\u0142 je w 2010 r. z tytu\u0142em magistra wychowania fizycznego. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Mi\u0119dzyszkolnym O\u015brodku Sportowym Krak\u00f3w Wsch\u00f3d jako nauczyciel \u2013 instruktor. W latach 2014-2017 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora tego\u017c O\u015brodka, ale ze wzgl\u0119du na zwi\u0119kszaj\u0105ce si\u0119 obowi\u0105zki trenerskie w sierpniu 2017 r. zrezygnowa\u0142 z tej funkcji i pozosta\u0142 w O\u015brodku jako nauczyciel \u2013 instruktor. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w Szkole Wy\u017cszej im. Paw\u0142a W\u0142odkowica w P\u0142ocku (tytu\u0142 managera sportu, 2011) i studia podyplomowe z zarz\u0105dzania typu Executive MBA w Polsko-Ameryka\u0144skiej Szkole Biznesu w Krakowie oraz rozpocz\u0105\u0142 studia doktoranckie na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Uko\u0144czy\u0142 r\u00f3wnie\u017c studia doktoranckie na AWF w Krakowie i na podstawie rozprawy pt.\u00a0Struktura obci\u0105\u017ce\u0144 treningowych a kierunek zmian wska\u017anik\u00f3w okre\u015blaj\u0105cych stan wytrenowania w rocznym cyklu szkolenia zawodnik\u00f3w chodu sportowego<\/em>\u00a0uzyska\u0142 tytu\u0142 doktora.\u00a0 Ponadto od 2008 r. pracuje jako trener lekkoatletyki. Posiada uprawnienia trenera klasy mistrzowskiej lekkoatletyki. W latach 2008-2015 pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w OTG Sok\u00f3\u0142 Mielec, a od 2015 r. \u2013 jest spo\u0142ecznym trenerem w LKS Stal Mielec. W dorobku medalowym trenowanych przez niego zawodnik\u00f3w znajduje si\u0119 56 medali Mistrzostw Polski i 6 na imprezach mi\u0119dzynarodowych (stan na 30 VI 2022 r.). Od X 2011 r. do IX 2014 r. by\u0142 asystentem trenera kadry narodowej senior\u00f3w w chodzie sportowym, od X 2014 r. do X 2017 r. \u2013 g\u0142\u00f3wnym trenerem m\u0142odzie\u017cowej kadry narodowej w chodzie sportowym, a od XI 2017 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 trenera koordynatora bloku chodu sportowego w PZLA. Wielokrotnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 trenera lub kierownika reprezentacji Polski w chodzie sportowym w r\u00f3\u017cnych kategoriach wiekowych na Mistrzostwach \u015awiata lub Pucharze Europy, a szczeg\u00f3lnym wyr\u00f3\u017cnieniem by\u0142a funkcja trenera chodziarzy na XXXI Igrzyskach Olimpijskich w Rio de Janeiro (Brazylia) w 2016 r. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem kilkunastu artyku\u0142\u00f3w naukowych w j\u0119zykach polskim i angielskim, m.in.\u00a0Urazowo\u015b\u0107 zawodnik\u00f3w w lekkoatletyce \u2013 reprezentuj\u0105cych wysoki wynik sportowy oraz Specyfika obci\u0105\u017ce\u0144 treningowych na r\u00f3\u017cnym etapie rozwoju sportowego chodziarza \u2013 studium przypadku.<\/em>\u00a0W czasie\u00a0 studi\u00f3w doktoranckich udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako m.in.: przewodnicz\u0105cy samorz\u0105du doktorant\u00f3w AWF Krak\u00f3w i cz\u0142onek Senatu AWF Krak\u00f3w (2012-2015) oraz przewodnicz\u0105cy Komisji Rewizyjnej Krajowej Reprezentacji Doktorant\u00f3w (2014). Jako trener uczestniczy\u0142 w Igrzyskach Olimpijskich w Tokio 2020, przeprowadzonych w 2021 r. Od 1 IX 2019 r. pracuje na stanowisku dyrektora Krakowskiego Szkolnego O\u015brodka Sportowego im. Szarych Szereg\u00f3w w Krakowie, a od I 2022 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora sportowego Komitetu Organizacyjnego Igrzysk Europejskich Krak\u00f3w – Ma\u0142opolska 2023.<\/p>\r\n

\"\"AUGUSTYN-NADZIEJA JOANNA ANETA (z domu AUGUSTYN),<\/b> urodzona 28 VIII 1977 r. w Mielcu, c\u00f3rka Franciszka i Wandy z domu Madej \u2013 mieszka\u0144c\u00f3w Rzemienia. Absolwentka III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1996 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Metalurgii i In\u017cynierii Materia\u0142owej (kierunek: metalurgia, specjalno\u015b\u0107: metaloznawstwo i obr\u00f3bka cieplna) Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej im. St. Staszica w Krakowie i w 2001 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. R\u00f3wnocze\u015bnie na tej uczelni uko\u0144czy\u0142a w 2001 r. Mi\u0119dzywydzia\u0142owe Studium Pedagogiczne na Wydziale Humanistycznym. Tak\u017ce w 2001 r. rozpocz\u0119\u0142a studia doktoranckie na Wydziale In\u017cynierii Metali i Informatyki Przemys\u0142owej (kierunek: in\u017cynieria materia\u0142owa) AGH i w 2008 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 doktora in\u017cyniera na podstawie rozprawy pt. \u201eW\u0142a\u015bciwo\u015bci warstw wierzchnich zawieraj\u0105cych fazy mi\u0119dzymetaliczne z uk\u0142adu Fe-Al\u201d. W 2005 r. zosta\u0142a zatrudniona w tej\u017ce uczelni na stanowisku adiunkta. W 2013 r. uko\u0144czy\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Ekonomii i Innowacji w Lublinie studia podyplomowe w zakresie: menad\u017cer bada\u0144 naukowych i prac rozwojowych.\u00a0 Obecnie pracuje jako adiunkt w dyscyplinie: in\u017cynieria materia\u0142owa na Wydziale In\u017cynierii Metali i Informatyki Przemys\u0142owej AGH. Przez dekad\u0119 by\u0142a opiekunk\u0105 studenckiego ko\u0142a naukowego. Od 2020 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 pe\u0142nomocnika rektora ds. k\u00f3\u0142 naukowych (64 ko\u0142a, ponad 2000 student\u00f3w) oraz pe\u0142nomocnika rektora ds. Festiwalu Nauki i Sztuki w Krakowie. Jest certyfikowan\u0105 tutork\u0105\u00a0 akademick\u0105, certyfikowan\u0105 i akredytowan\u0105 mentork\u0105 oraz opiekunem naukowym indywidualnej organizacji studi\u00f3w. Wed\u0142ug stanu na koniec roku 2024 by\u0142a promotorem ponad 100 projekt\u00f3w i prac dyplomowych (odpowiednik prac in\u017cynierskich i magisterskich). Wyk\u0142ada przedmioty z dziedziny in\u017cynierii materia\u0142owej. Prowadzi zaj\u0119cia z zakresu system\u00f3w i narz\u0119dzi in\u017cynierii jako\u015bci oraz dziedzin metaloznawstwa, metalografii, stereologii i fraktografii. Specjalizuje si\u0119 w zakresie analizy makro- i mikrostrukturalnej materia\u0142\u00f3w metalicznych. W ramach prac badawczych wykonuje m.in. pomiary twardo\u015bci i mikrotwardo\u015bci, pr\u00f3by udarno\u015bciowe i tribologiczne oraz badania wytrzyma\u0142o\u015bciowe materia\u0142\u00f3w metalicznych. Zainteresowaniami naukowymi obejmuje te\u017c problematyk\u0119 druku 3D materia\u0142\u00f3w metalicznych stosowanych w protetyce dentystycznej. Wykona\u0142a szereg prac zleconych o charakterze naukowo-badawczym, ekspertyz i opinii dla sektora przemys\u0142owego. Uczestniczy\u0142a w licznych konferencjach naukowych i bran\u017cowych, w tym jako wsp\u00f3\u0142organizator w Festiwalu Nauki i Sztuki w Krakowie. Wg stanu na koniec 2024 r. jej dorobek naukowy obejmuje 116 artyku\u0142\u00f3w i prac naukowych zamieszczonych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Stowarzyszenia Biomateria\u0142\u00f3w, Polskiego Towarzystwa Materia\u0142\u00f3w Kompozytowych, Polskiego Towarzystwa Stereologicznego i\u00a0 Polskiego Towarzystwa Tribologicznego. Udziela si\u0119 charytatywnie w Fundacji Fimale2Fimale, mi\u0119dzynarodowej organizacji non-profit EMCC (European Mentoring and Coaching Council) i Fundacji \u201e#Odwa\u017cneWNauce\u201d.\u00a0 Po uko\u0144czeniu szkole\u0144 tematycznych otrzyma\u0142a kilkana\u015bcie certyfikat\u00f3w, w wi\u0119kszo\u015bci zwi\u0105zanych z zarz\u0105dzaniem jako\u015bci\u0105 i problemami pedagogicznymi. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Medalem Edukacji Narodowej, wieloma Nagrodami Rektora (indywidualnymi i zespo\u0142owymi) II i III stopnia oraz tytu\u0142em laureata I miejsca w konkursie \u201eLaur Dydaktyka AGH \u2013 edycja 2025\u201d w kategorii \u201ePrzyjaciel Studenta\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUGUSTYN RAFA\u0141<\/strong>, urodzony 14 V 1984 r. w D\u0119bicy, syn Jana i Teresy z domu Stypa. Absolwent Technikum Gastronomicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 2004 r. Trenowanie chodu sportowego rozpocz\u0105\u0142 w 1999 r. w OTG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d Mielec W czasie studi\u00f3w na Akademii Wychowania Fizycznego im. B. Czecha w Krakowie (2004-2009) by\u0142 zawodnikiem AZS AWF Krak\u00f3w, a w 2009 r. powr\u00f3ci\u0142 do OTG Sok\u00f3\u0142 Mielec i do 2015 r. by\u0142 zawodnikiem tego klubu. Od \u00a02015 r. reprezentuje barwy LKS Stal Mielec. Wielokrotny mistrz i reprezentant Polski w chodzie sportowym. Zdoby\u0142 7 medali na Mistrzostwach Polski junior\u00f3w w chodzie sportowym; w 2000 r. \u2013 z\u0142oty na dystansie 5 km (jun. m\u0142odsi), w 2001 r. \u2013 2 srebrne na 5 i 10 km (jun. m\u0142odsi), w 2002 r. \u2013 2 srebrne na 5 km i 10 km (jun. starsi) oraz w 2003 r \u2013 2 z\u0142ote na 5 i 10 km (jun. starsi). Jako reprezentant Polski junior\u00f3w startowa\u0142 m.in. w 2002 r. w mi\u0119dzypa\u0144stwowym meczu Polska \u2013 Francja (2. miejsce) i na Mistrzostwach Europy Junior\u00f3w w Tampere (Finlandia), a w 2003 r. w Pucharze Starego Kontynentu w Rosji. W 2003 r. awansowa\u0142 do kadry narodowej senior\u00f3w. Wa\u017cniejsze sukcesy: *2005 r.: Uniwersjada (Izmir, Turcja) \u2013 13. miejsce w chodzie 20 km (1.30.56), M\u0142odzie\u017cowe ME (Erfurt, Niemcy) \u2013 4 m. w chodzie 20 km (1.25.01); *2006 r.: MP (Bydgoszcz) \u2013 srebrny medal w chodzie 20 km (1.24.56), P\u015a (La Coruna, Hiszpania) \u2013 26 m. w chodzie 20 km (1.23.16); *2007 r.: Uniwersjada (Bangkok, Tajlandia) \u2013 15 m. w chodzie 20 km (1.31.46), \u00a0MP (Pozna\u0144) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie 20 km (1.23.38), \u00a0M\u015a (Osaka, Japonia) \u2013 26 m. w chodzie 20 km (1.27,54); *2008 r.: HMP (Spa\u0142a) \u2013 srebrny medal w chodzie 5 km (20.06.33), Dudince (S\u0142owacja) \u2013 2 m. w chodzie 20 km i uzyskanie minimum olimpijskiego (1.22,43), P\u015a (Czeboksary) \u2013 56 m. w chodzie 20 km (1.25.45), IO (Pekin, Chiny) \u2013 29 m. w chodzie 20 km (1.24,25); *2009 r.: HMP (Spa\u0142a) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie 5 km (19.23,41), MP (Bydgoszcz) \u2013 srebrny medal w chodzie 20 km (1.22.03), Mi\u0119dzynarodowy Miting (Dudince, S\u0142owacja) \u2013 4. m. w chodzie 50 km (3.52.16), PE (Metz, Francja) \u2013 br\u0105zowy medal w klasyfikacji dru\u017cynowej, M\u015a (Berlin, Niemcy) \u2013 22 m. w chodzie 50 km (3.58.30); *2010 r.: HMP (Spa\u0142a) \u2013 srebrny medal w chodzie 5 km (19.20,73), Mi\u0119dzynarodowe Zawody Challenge IAAF (Dudince, S\u0142owacja) i MP w chodzie 50 km \u2013 z\u0142oty medal (3.49.54), P\u015a (Chihuahua, Meksyk) \u2013 16. miejsce w chodzie 20 km (1.25.28), MP (Nowa D\u0119ba) \u2013 srebrny medal w chodzie 20 km (1.25.10), ME (Barcelona) \u2013 10. m w chodzie 20 km (1.22.40); *2011 r.: HMP (Spa\u0142a) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie 5 km (19.35,65), Mi\u0119dzynarodowe MP (Warszawa) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie 20 km (1.22.01), Dru\u017cynowy PE (Olhao, Portugalia) \u2013 br\u0105zowy medal w chodzie 50 km, M\u015a (Daeg, Korea P\u0142d.) \u2013 24. m w chodzie 20 km (1.24.47); *2012 r.: HMP (Spa\u0142a) \u2013 br\u0105zowy medal w chodzie 5 km (19.30,63), Igrzyska Olimpijskie (Londyn, Wielka Brytania) \u2013 29 m. na 20 km (1.23.17); *2013 r.: MP (Dudince, S\u0142owacja) \u2013 br\u0105zowy medal w chodzie na 50 km (3.51.33 godz.), Puchar Europy (Dudince) \u2013 br\u0105zowy medal dru\u017cynowo w reprezentacji Polski i 8. miejsce indywidualnie w chodzie na 20 km, M\u015a (Moskwa, Rosja) \u2013 19. miejsce w chodzie na 20 km; *2014 r.: HMP (Sopot) \u2013 br\u0105zowy medal w chodzie na 5 km (19.16,51 min.), MP (Dudince) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie na 50 km (3.45.32 godz.), MP (Szczecin) \u2013 br\u0105zowy medal w chodzie na 20 km (1.22.34), ME (Zurich, Szwajcaria) \u2013 9. miejsce w chodzie na 50 km (3.48.15 godz.); *2015 r.: HMP (Toru\u0144) \u2013 srebrny medal w chodzie na 5 km (19.26,92 min.), MP (Dudince) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie na 50 km (3.43.55 godz.), MP (Krak\u00f3w) \u2013 br\u0105zowy medal w chodzie na 20 km (1.26.52 godz.); *2016 r.: HMP (Toru\u0144) – srebrny medal w chodzie na 5 km, MP (Dudince) – z\u0142oty medal w chodzie na 50 km, Igrzyska Olimpijskie (Rio de Janeiro) – 22. miejsce w chodzie na 50 km; *2017 r.: HMP (Toru\u0144) – srebrny medal w chodzie na 5 km (19:44,78), M\u015a (Londyn) – 7. miejsce w chodzie na 50 km (3:44.18). *2018 r.: HMP (Toru\u0144) – srebrny medal w chodzie na 5 000 m (19.44,28), M\u015a Dru\u017cynowe (Taicang) – br\u0105zowy medal w chodzie na 50 km (3:48:22, 7. miejsce indywidualnie), ME (Berlin) – 6. miejsce w chodzie na 50 km (3:51.37). *2019 r. MP (Dudince) – 1. miejsce w chodzie na 50 km (3:47,4), M\u015a (Doha, Katar) – 13. miejsce w chodzie na 50 km (na skutek pomy\u0142ki s\u0119dzi\u00f3w musia\u0142 przej\u015b\u0107 dodatkowo 2 km, ale sklasyfikowano go prawid\u0142owo i przeproszono). *2020 r.: HMP (Toru\u0144) – 2. miejsce w chodzie na 5 000 m (19:50.18); MP () – srebrny medal w chodzie na 20 km (), MP (Dudince) – z\u0142oty medal w chodzie na 50 km (3.47.42 godz.). *2021 r: HMP (Toru\u0144) – z\u0142oty medal w chodzie na 5 km (19.36,85); Igrzyska Olimpijskie Tokio 2021 (przeprowadzone w 2021 r., chody w Sapporo) – z powodu kontuzji nie uko\u0144czy\u0142 chodu na 50 km; *2022 r.: HMP (Rzesz\u00f3w) – srebrny medal w chodzie na 5 km (20.33,48), MP (Opole) – br\u0105zowy medal w chodzie na 35 km (2.39.26). W Plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d na \u201eSportowca Roku w Mielcu\u201d wielokrotnie plasowa\u0142 si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce, a w 2015 r. zosta\u0142 wybrany \u201eSportowcem Roku 2014\u201d. W 2019 r. jako pierwszy polski sportowiec znalaz\u0142 si\u0119 w wybranej grupie sportowc\u00f3w z r\u00f3\u017cnych pa\u0144stw, kt\u00f3rym w czasie Mistrzostw \u015awiata w Lekkoatletyce (Katar, 2019) podano elektroniczn\u0105 pigu\u0142k\u0119 monitoruj\u0105c\u0105 sportow\u0105 aktywno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUGUSTYN ROMAN<\/strong>, urodzony 1 III 1909 r. w Rz\u0119dzianowicach, powiat mielecki, syn Wojciecha i Karoliny z Mazur\u00f3w. Terminowa\u0142 w zak\u0142adzie krawieckim Romana \u0141ojczyka w Mielcu oraz r\u00f3wnolegle uczy\u0142 si\u0119 w Publicznej Szkole Dokszta\u0142caj\u0105cej Zawodowej w Mielcu. Po jej uko\u0144czeniu w 1928 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad krawiecki w Rz\u0119dzianowicach. 12 III 1933 r. zda\u0142 egzamin czeladniczy w Krakowie i przeni\u00f3s\u0142 zak\u0142ad do Mielca (przy ul. Legion\u00f3w 55, a p\u00f3\u017aniej ul. J. Pi\u0142sudskiego i Zacisze 38). 29 VI 1942 r. otrzyma\u0142 zezwolenie dopuszczaj\u0105ce zak\u0142ad do kszta\u0142cenia terminator\u00f3w (uczni\u00f3w). Po II wojnie \u015bwiatowej kontynuowa\u0142 t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107. W 1964 r. otrzyma\u0142 Srebrn\u0105 Odznak\u0119 Mistrza za szczeg\u00f3lne zas\u0142ugi w szkoleniu i wychowywaniu m\u0142odzie\u017cy w zawodzie krawieckim. Przez wiele lat przewodniczy\u0142 Komisji Egzaminacyjnej Czeladniczo-Mistrzowskiej przy Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu. W 1974 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale zak\u0142ad krawiecki prowadzi\u0142 do 1982 r. Zmar\u0142 2 XI 1982 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUGUSTYN-GRUSZKA EL\u017bBIETA (z domu AUGUSTYN)<\/strong>, urodzona 21 IV 1973 r. w Mielcu, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Ireny z domu Madej. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1992 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1994 r. w Lokalnej Rozg\u0142o\u015bni Radiowej HIT FM Mielec jako dziennikarz reporter. R\u00f3wnocze\u015bnie (do 2001 r.) wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a jako korespondent z regionalnymi rozg\u0142o\u015bniami radiowymi: Radio Rzesz\u00f3w, Radio MAKS Tarn\u00f3w i Radio LELIWA Tarnobrzeg. Od 1997 r. do 2004 r. by\u0142a specjalist\u0105 do spraw promocji i reklamy w Agencji Reklamy Edma Art w Mielcu. W 2004 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Miejskiego Centrum Kultury w Przec\u0142awiu i sprawowa\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 do 31 VIII 2011 r., a od 1 IX 2011 r. przeniesiono j\u0105 na stanowisko dyrektora Samorz\u0105dowego Domu Kultury w Tuszymie (gmina Przec\u0142aw) i powierzono misj\u0119 zorganizowania od podstaw tej plac\u00f3wki. W mi\u0119dzyczasie uko\u0144czy\u0142a Rzeszowsk\u0105 Szko\u0142\u0119 Mened\u017cer\u00f3w (Studium Mened\u017cerskie) specjalno\u015b\u0107 \u2013 zarz\u0105dzanie marketingowe oraz Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie Wydzia\u0142 Zamiejscowy w Mielcu, kierunek zarz\u0105dzanie firm\u0105 (licencjat). W 2013 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Ekonomii Wy\u017cszej Szko\u0142y Handlowej w Kielcach, kierunek \u2013 ekonomika i organizacja przedsi\u0119biorstw i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Jest wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105 wielu uroczysto\u015bci i imprez artystycznych, a tak\u017ce ich prowadz\u0105c\u0105. Wsp\u00f3\u0142pracuje ze Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 w Tuszymie, a tak\u017ce z organizacjami pozarz\u0105dowymi, g\u0142\u00f3wnie z terenu Gminy Przec\u0142aw. Od 2007 r. do 2009 r. by\u0142a wiceprezesem Lokalnej Organizacji Turystycznej \u2013 Port Ziemia Mielecka. Po po\u0142\u0105czeniu wszystkich plac\u00f3wek kultury w Gminie Przec\u0142aw w 2018 r. zosta\u0142a dyrektorem Domu Kultury w Przec\u0142awiu i pe\u0142ni\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 do 31 VIII 2019 r. Od 1 IX 2019 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Samorz\u0105dowego O\u015brodka Kultury i Rekreacji Gminy Wadowice G\u00f3rne. Po zniesieniu cz\u0119\u015bci ogranicze\u0144 zwi\u0105zanych z pandemi\u0105 COVID-19 doprowadzi\u0142a do reaktywacji dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej i wprowadzi\u0142a nowe jej formy. Wyr\u00f3\u017cniona Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"\u00a0AUGUSTYN-ROLA STANIS\u0141AWA (z domu AUGUSTYN)<\/strong>, urodzona 22 IV 1938 r. w Mielcu, c\u00f3rka Romana i Marii z domu \u017bola. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO), matur\u0119 zda\u0142a w 1956 r. Studia na Wydziale Rolnym Wy\u017cszej Szko\u0142y Rolniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1961 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera rolnika. W tym samym roku rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 jako nauczycielka w Szkole Przysposobienia Rolniczego w Janowcu ko\u0142o Radomy\u015bla Wielkiego. Tam te\u017c za\u0142o\u017cy\u0142a zesp\u00f3\u0142 teatralny i taneczny, kt\u00f3ry wyst\u0119powa\u0142 w okolicznych miejscowo\u015bciach. W nast\u0119pnym roku zosta\u0142a oddelegowana s\u0142u\u017cbowo do Zarz\u0105du Powiatowego Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej w Mielcu i jako instruktor rolny pracowa\u0142a do 1966 r. Zak\u0142ada\u0142a i prowadzi\u0142a Zespo\u0142y Przysposobienia Rolniczego i Zespo\u0142y M\u0142odych Rolnik\u00f3w oraz Wiejskie Szko\u0142y Zdrowia. Reprezentowa\u0142a ZMW w oficjalnych delegacjach za granic\u0105 \u2013 na Ukrainie (1964) i na W\u0119grzech (1965). W latach 1966-1972 uczy\u0142a w Szkole Przysposobienia Rolniczego w Radomy\u015blu Wielkim, po czym zosta\u0142a zatrudniona w Urz\u0119dzie Powiatowym w Mielcu jako inspektor o\u015bwiaty rolniczej w Wydziale Rolnictwa. Bra\u0142a udzia\u0142 w tworzeniu pozaszkolnych form dokszta\u0142cania rolniczego, w tym Kurs\u00f3w Kwalifikowanego Rolnika. By\u0142a wyk\u0142adowc\u0105 i cz\u0142onkiem pa\u0144stwowych komisji egzaminacyjnych, kt\u00f3re przyznawa\u0142y rolnikom uprawnienia do przejmowania i prowadzenia gospodarstw rolnych. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a rolnikom tworz\u0105cym indywidualne gospodarstwa specjalistyczne. Po likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Zasadniczej Szkole Rolniczej w Rzemieniu Filia w Borowej. W 1976 r. uko\u0144czy\u0142a Pedagogiczne Studium Podyplomowe w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. W 1982 r. zosta\u0142a przeniesiona do Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Rolniczych w Rzemieniu i jako nauczyciel rolnictwa pracowa\u0142a tam do emerytury w 1998 r. W szko\u0142ach szczeg\u00f3ln\u0105 opiek\u0105 otacza\u0142a zdolnych uczni\u00f3w i pomaga\u0142a im w osi\u0105ganiu bardzo dobrych wynik\u00f3w w Olimpiadach Rolniczych i innych konkursach wiedzy rolniczej. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 dzia\u0142a\u0142a w Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w ZNP w Mielcu i prowadzi\u0142a kronik\u0119 tej Sekcji. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 ZMW i Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Pracownika Rolnictwa. Zmar\u0142a 15 II 2015 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUGUSTY\u0143SKI JERZY LECH<\/strong>, urodzony 15 IX 1958 r. w Tarnowie, syn Micha\u0142a i Czes\u0142awy z domu Andraszek. W latach 1967-1979 mieszka\u0142 w Mielcu. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 do mieleckiego ch\u00f3ru ch\u0142opi\u0119cego \u201eS\u0142owiki\u201d, za\u0142o\u017conego i prowadzonego przez Stanis\u0142awa Steczkowskiego. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 w tym zespole oraz osobowo\u015b\u0107 jego dyrygenta mia\u0142y decyduj\u0105cy wp\u0142yw na wyb\u00f3r drogi zawodowej J. L. Augusty\u0144skiego. Pod\u0105\u017cy\u0142 za S. Steczkowskim do Stalowej Woli i tam w Zak\u0142adowym Domu Kultury (obecnie Miejski Dom Kultury) w latach 1980-2000 by\u0142 instruktorem muzyki i korepetytorem w klasach ch\u00f3ralnych. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142 studia w Instytucie Wychowania Muzycznego Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Kielcach (obecnie Uniwersytet Jana Kochanowskiego) oraz studia ch\u00f3rmistrzowskie w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Jest r\u00f3wnie\u017c absolwentem podyplomowych studi\u00f3w o specjalno\u015bci \u201eZarz\u0105dzanie Kultur\u0105 w Wymiarze Europejskim\u201d uko\u0144czonych w krakowskiej Akademii Muzycznej. Pod kierunkiem dra Roberta L. Morrisa z USA odby\u0142 warsztaty interpretacji ch\u00f3ralnej muzyki afroameryka\u0144skiej. Wielokrotnie uczestniczy\u0142 w kursach doskonalenia wokalnego i seminariach dla dyrygent\u00f3w zar\u00f3wno w kraju jak i za granic\u0105. W lutym 1985 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Ch\u00f3r Kameralny Zak\u0142adowego Domu Kultury w Stalowej Woli (aktualnie MDK) i prowadzi go nadal. W ci\u0105gu niemal 37 lat nieprzerwanej dzia\u0142alno\u015bci stalowowolski ch\u00f3r wyst\u0105pi\u0142 oko\u0142o 850 razy na scenach krajowych i zagranicznych, zar\u00f3wno w koncertach a\u2019capella jak te\u017c w widowiskach muzycznych, spektaklach teatralnych i koncertach wokalno-instrumentalnych. Jedena\u015bcie razy reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 za granic\u0105 na festiwalach muzycznych, sze\u015bciokrotnie zdobywa\u0142 czo\u0142owe nagrody w konkursach og\u00f3lnopolskich i mi\u0119dzynarodowych oraz odby\u0142 41 podr\u00f3\u017ce koncertowe do kilkunastu kraj\u00f3w Europy, Azji i obu Ameryk. (Szczeg\u00f3lnie zapami\u0119tano najdalsze podr\u00f3\u017ce do Chin i Kolumbii.) W 2010 r. jako jeden z 3 zespo\u0142\u00f3w europejskich reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 na \u015awiatowym Festiwalu Ch\u00f3ralnym \u201eMundial de Coros\u201d w Meksyku. W tym samym roku Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski uhonorowa\u0142 ch\u00f3r tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony Dla Kultury Polskiej\u201d. W lipcu 2013 r. Ch\u00f3r Kameralny pod jego dyrekcj\u0105 wyst\u0105pi\u0142 w Chicago oraz na Idaho International Choral Festival w USA \u2013 jednym z najbardziej presti\u017cowych festiwali ch\u00f3ralnych na \u015bwiecie. W 2014 r. wraz z mieleck\u0105 PSM I i II stopnia im. Mieczys\u0142awa Kar\u0142owicza ch\u00f3r odby\u0142 podr\u00f3\u017c koncertow\u0105 do Belgii, a w jej ramach 11 XI w Parlamencie Europejskim w Brukseli wykona\u0142 „Rot\u0119” i „Mazurka D\u0105browskiego”. Ponadto szczeg\u00f3lnie wa\u017cnymi wydarzeniami by\u0142y wyst\u0119py w III Jinan International Chorus Festival 2016 w Chinach i XVII Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Ch\u00f3ralnym „Jose Maria Bravo Marquez” w Medelin – 2018 (Kolumbia).\u00a0 Od 1984 r. do 2011 r. by\u0142 nauczycielem w Szkole Podstawowej nr 1 w Stalowej Woli \u2013 prowadzi \u00a0zaj\u0119cia w klasach o profilu artystycznym. Od 1996 r. wielokrotnie uczestniczy\u0142 w ch\u00f3rze Mi\u0119dzynarodowej Akademii Ch\u00f3ralnej \u201eIn Terra Pax\u201d. Zasiada w jury wielu festiwali, konkurs\u00f3w i przegl\u0105d\u00f3w artystycznych. Jest autorem szkolnych program\u00f3w edukacyjnych z dziedziny muzyki, wyk\u0142adowc\u0105 na warsztatach wokalnych oraz w stalowowolskim Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Prowadzi te\u017c zaj\u0119cia z emisji g\u0142osu w mowie zawodowej dla nauczycieli i student\u00f3w kierunk\u00f3w pedagogicznych. Od 2008 r. prowadzi w MDK cykliczne\u00a0 koncerty \u201ePodwieczorek przy fortepianie\u201d z udzia\u0142em m\u0142odych solist\u00f3w oraz zespo\u0142\u00f3w kameralnych polskich i zagranicznych, a od 2011 r. tak\u017ce projektem ch\u00f3ralnym \u201eWniebog\u0142osy\u201d. W latach 2011-2019 prowadzi\u0142 zesp\u00f3\u0142 wokalny Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Stalowej Woli. Nale\u017cy do Stalowowolskiego Towarzystwa Kulturalnego i jest cz\u0142onkiem zarz\u0105du stowarzyszenia \u201eRazem w Europie\u201d.W 2018 r. na Uniwersytecie Warmi\u0144sko-Mazurskim w Olsztynie otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora sztuk muzycznych w dyscyplinie dyrygentura. W 2019 r. zosta\u0142 powolany na stanowisko wicedyrektora MDK w Stalowej Woli. Od wielu lat jest zaanga\u017cowanym dzia\u0142aczem samorz\u0105dowym, zwi\u0105zkowym i spo\u0142ecznym. M. in. by\u0142 radnym Rady Powiatu Stalowolskiego (2006-2010), radnym Rady Miasta Stalowa Wola (2014-2018) i przewodnicz\u0105cym Komisji Zak\u0142adowej NSZZ „Solidarno\u015b\u0107 (2010-2014). Jest wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem zarz\u0105du Stowarzyszenia „Razem w Europie” i wiceprezesem zarz\u0105du Fundacji „Polonia”. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, \u00a0Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”,\u00a0 tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony dla Miasta Stalowa Wola\u201d, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Stalowej Woli\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 z Laurem Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr, Br\u0105zowym Medalem \u201eGloria Artis\u201d – Zas\u0142u\u017cony Kulturze, Dyplomem Ministra Kultury za ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142alno\u015bci w dziedzinie tw\u00f3rczo\u015bci artystycznej, upowszechniania i ochrony d\u00f3br kultury, tytu\u0142em „Cz\u0142owiek Naszego Czasu” i Nagrod\u0105 Zarz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie kultury i sztuki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AURIGA RUDOLF<\/strong>, urodzony 22 XII 1891 r. w Kamionce Wielkiej ko\u0142o Nowego S\u0105cza. W 1910 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Seminarium Nauczycielskie M\u0119skie w Kro\u015bnie. Jeszcze w tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony jako nauczyciel w szkole w Nowej Wsi Czudeckiej, a p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 w szkole w Czudcu. W czasie I wojny \u015bwiatowej (1914-1918) s\u0142u\u017cy\u0142 w armii austriackiej i awansowa\u0142 do stopnia porucznika. Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 w latach 1919-1920 bra\u0142 udzia\u0142 w wojnach (polsko-ukrai\u0144skiej i polsko-bolszewickiej) o wschodnie granice Polski. Otrzyma\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 kapitana i zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Walecznych. Od 1921 r. do 1935 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika szko\u0142y powszechnej w G\u0142ogowie Ma\u0142opolskim. Dzi\u0119ki jego staraniom w latach 1925-1928 zbudowano okaza\u0142y budynek szkolny. Organizowa\u0142 imprezy kulturalno-rozrywkowe, a za uzyskane zyski wyposa\u017ca\u0142 szko\u0142\u0119 w przybory i pomoce naukowe. R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119, m.in. w 1924 r. uko\u0144czy\u0142 Wy\u017cszy Kurs Nauczycielski (kierunek geograficzno-przyrodniczy) we Lwowie. Doceniaj\u0105c t\u0119 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107, w 1927 r. wybrano go do Rady Szkolnej Powiatowej w Rzeszowie. W 1935 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko kierownika Szko\u0142y Powszechnej im. H. Sienkiewicza w Rzeszowie. Ponadto aktywnie dzia\u0142a\u0142 w Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego i Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego. Od pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej dzia\u0142a\u0142 w strukturach Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej w Rzeszowie. By\u0142 cz\u0142onkiem Powiatowego Komitetu Rady G\u0142\u00f3wnej Opieku\u0144czej (RGO) na Rzesz\u00f3w i od 1941 r. przewodnicz\u0105cym Powiatowej Komisji O\u015bwiaty i Kultury. Organizowa\u0142 i prowadzi\u0142 tajne nauczanie. 18 IX 1943 r. zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy rzeszowskiego Gestapo i uwi\u0119ziony. W \u015bledztwie by\u0142 bity i torturowany, ale nie zdradzi\u0142 nazwisk dzia\u0142aczy konspiracyjnych. W odwecie za zastrzelenie przez AK-owc\u00f3w dw\u00f3ch mieleckich policjant\u00f3w granatowych w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca, Niemcy 3 XI 1943 r. przywie\u017ali 10 wi\u0119\u017ani\u00f3w z Rzeszowa do Z\u0142otnik (w\u015br\u00f3d nich Rudolfa Aurig\u0119) i rozstrzelali, a zw\u0142oki polecili zakopa\u0107 w gnojowisku. 30 X 1944 r. przeprowadzono ekshumacj\u0119 zw\u0142ok zak\u0142adnik\u00f3w do zbiorowej mogi\u0142y na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. Dla upami\u0119tnienia opisanej dzia\u0142alno\u015bci patriotycznej i pedagogicznej, a nast\u0119pnie m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci Szko\u0142a Podstawowej nr 24 w Rzeszowie przyj\u0119\u0142a imi\u0119 Rudolfa Aurigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUTOBUSY<\/strong>, produkty Pa\u0144stwowych \u00a0Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Zak\u0142ad Nr 4 w Mielcu w latach 1946-1950 wykonywane na potrzeby komunikacji krajowej, pierwsze w Polsce po II wojnie \u015bwiatowej. Posiada\u0142y konstrukcj\u0119 metalow\u0105 oraz podwozia GMC z demobilu (1946 r.), ameryka\u0144skiej firmy STUDEBAKER (1947 r.) i angielskiej firmy LEYLAND (1948 r.). Og\u00f3\u0142em wyprodukowano oko\u0142o sto takich pojazd\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

AUTOGRAF<\/strong>, Firma Poligraficzno-Handlowa w Mielcu, powsta\u0142a w 1988 r. Za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem by\u0142 Zbigniew Klup\u015b. Pocz\u0105tkowo funkcjonowa\u0142a jako Zak\u0142ad Kserograficzny, a potem Zak\u0142ad Poligraficzny. Obecna nazwa to: Firma Poligraficzno-Handlowa Regina Klup\u015b. Wykonuje szeroki zakres prac i us\u0142ug poligraficznych, m.in. ksi\u0105\u017cki, plakaty reklamowe, foldery i teczki. Siedziba: ul. Gajowa 15.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUTOMOBILKLUB MIELECKI<\/strong>, mielecki klub sport\u00f3w samochodowych za\u0142o\u017cony 11 V 1973 r. Od pocz\u0105tku istnienia organizowa\u0142 imprezy samochodowe, m.in. konkursowe jazdy samochod\u00f3w oraz turnieje na temat bezpiecze\u0144stwa ruchu drogowego, a w ostatnich latach jest organizatorem \u201eRajdu Dooko\u0142a Strefy\u201d. Uczestniczy\u0142 w imprezach wojew\u00f3dzkich, regionalnych i og\u00f3lnopolskich. Najwi\u0119cej sukces\u00f3w odnios\u0142a sekcja kartingowa, kt\u00f3rej zawodnik (wychowanek) Daniel R\u0105czka wywalczy\u0142 tytu\u0142 m\u0142odzie\u017cowego mistrza Polski w kartingu \u2013 klasie narodowej 125 (Radom \u2013 1998) i 2. miejsce w Pucharze Polski (1999). Do 2001 r. nosi\u0142 nazw\u0119: Automobilklub Rzeszowski \u2013 Delegatura w Mielcu. 28 VIII 2001 r. zarejestrowano Automobilklub Mielecki jako odr\u0119bne stowarzyszenie. Opr\u00f3cz sekcji kartingowej powo\u0142ano w 2003 r. sekcj\u0119 kolarsk\u0105 trialow\u0105. W latach 2004-2021 organizowano cykliczne lekcje i konkursy popularyzuj\u0105ce przepisy ruchu drogowego (Powiatowy Turniej Motoryzacyjny, Og\u00f3lnopolski Turniej Bezpiecze\u0144stwa w Ruchu Drogowym, Og\u00f3lnopolski Konkurs \u201eBezpieczne drogi\u201d), imprezy sportowe (zawody z cyklu Mistrzostw Okr\u0119gu Rzeszowskiego PZM, Rajd Dooko\u0142a Strefy, Rajd Mielecki, Mistrzostwa Mielca w Sportach Samochodowych, Moto Show, „Brunetki, blondynki z Automobilklubem Mieleckim”), Super Sprint Targum, formy propaguj\u0105ce ratownictwo drogowe (pokazy pierwszej pomocy, Olimpiada Pierwszej Pomocy Przedmedycznej, kursy na ratownika drogowego, Zlot Ratownik\u00f3w Drogowych) oraz imprezy popularyzuj\u0105ce histori\u0119 motoryzacji (Zloty Pojazd\u00f3w Zabytkowych, 60 lat samochodu „Mikrus”). Cz\u0142onkowie AM (za\u0142ogi samochodowe, ratownicy) uczestniczyli w zawodach wyczynowych i zdobywali licz\u0105ce si\u0119 sukcesy. Sukcesy odnosi\u0142a te\u017c m\u0142odzie\u017cowa Sekcja Trialu Rowerowego, powo\u0142ana w 2004 r. oraz Sekcja Ratownik\u00f3w Drogowych PZM, utworzona w 2006 r. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 Automobilklubu Mieleckiego by\u0142a wielokrotnie nagradzana na szczeblu krajowym, m.in. w Og\u00f3lnopolskim Konkursie \u201eBezpieczne Drogi\u201d w Warszawie \u2013 nagroda specjalna w 2006 r., 1. miejsce w kategorii regionalnej w 2008 r. Wyr\u00f3\u017cnieniem by\u0142 tak\u017ce udzia\u0142 Automobilklubu Mieleckiego w realizacji programu II TVP \u201e\u0141agodna na drodze\u201d po\u015bwi\u0119conemu kampanii spo\u0142ecznej \u201eStop agresji na drodze\u201d (2010 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia:<\/strong>\u00a0*2004 r.: Samochodowe Mistrzostwa Okr\u0119gu Podkarpackiego (SMOP) \u2013 2. za\u0142oga Karol Zi\u00f3\u0142ko i \u0141ukasz G\u0142owacki (pilot); Og\u00f3lnopolskie Zawody Nadziei Olimpijskich w Trialu Rowerowym, Klasa OPEN (Tarnawa Dolna) \u2013 1. Maciej Maruszak, 3.Maciej Gubernat; *2005 r. SMOP Konkursowa Jazda Samochodem (KJS) w klasie do 903 cm3 \u2013 2. za\u0142oga Karol Zi\u00f3\u0142ko i \u0141ukasz G\u0142owacki, \u0141ukasz G\u0142owacki \u2013 najlepszy pilot; *2006 r.: Wojew\u00f3dzki Zjazd Ratownik\u00f3w Drogowych \u2013 3. zesp\u00f3\u0142: Agnieszka Sklarczyk, Andrzej Wyzga i Micha\u0142 Polak, SMOP KJS w klasie do 903 cm3 \u2013 1. za\u0142oga Karol Zi\u00f3\u0142ko i \u0141ukasz G\u0142owacki, indywidualny mistrz okr\u0119gu kierowc\u00f3w do 903 cm3 \u2013 Karol Zi\u00f3\u0142ko, indywidualny mistrz okr\u0119gu w kategorii pilot\u00f3w \u2013 \u0141ukasz G\u0142owacki; *2007 r. SMOP klasa do 903 cm3 \u2013 2. Karol Zi\u00f3\u0142ko, klasa powy\u017cej 1400 cm3 \u2013 2. Grzegorz Dul; *2008 r.: SMOP klasa do 903 cm3 \u2013 2. Karol Zi\u00f3\u0142ko; *2009 r.: Mistrzostwa Okr\u0119gu Podkarpackiego w Ratownictwie Drogowym (MOPRD) \u2013 2. za\u0142oga Andrzej Wyzga i Krzysztof Sobo\u0144, 2. dru\u017cyna AM: Andrzej Wyzga, Krzysztof Sobo\u0144, Micha\u0142 Polak, Krzysztof Dobosz i Wac\u0142aw Baran, SMOP klasa do 1300 cm3 \u2013 1. Marcin Zacharski, IV Zlot Ratownik\u00f3w Drogowych PZM na Ziemi Jaros\u0142awsko-Przemyskiej \u2013 1. za\u0142oga Andrzej Wyzga i Krzysztof Sobo\u0144, klasyfikacja generalna automobilklub\u00f3w Okr\u0119gu Podkarpackiego \u2013 3. Automobilklub Mielecki; *2010 r. Samochodowe G\u00f3rskie Mistrzostwa Polski (SGMP) klasa N: 1. Grzegorz Dul (mistrz Polski), MOPRD czynno\u015bci na fantomie elektronicznym \u2013 1. za\u0142oga Andrzej Wyzga i Krzysztof Sobo\u0144; \u00a0*2011 r.: SGMP klasa N \u2013 2. Grzegorz Dul (wicemistrz Polski), MOPRD \u2013 2. za\u0142oga Andrzej Wyzga i Krzysztof Sobo\u0144, Samochodowe Mistrzostwa Strefy Wschodniej KJS \u2013 3. za\u0142oga \u0141ukasz Kierys i Ryszard Chlebowski; *2012 r.: Samochodowy 69. Rajd Polski: Grzegorz Dul \u2013 II miejsce w klasie N i XIII miejsce w klasyfikacji generalnej. *2013 r.: Mistrzostwa Polski w Ratownictwie Drogowym – wicemistrzostwo Polski za\u0142ogi Weronika Czerwi\u0144ska i Piotr Ogorza\u0142ek. *2015 r.: XVI Mistrzostwa Podkarpacia Ratownik\u00f3w Drogowych PZM – 1. za\u0142oga Andrzej Wyzga i Krzysztof Czerwiec, 2. za\u0142oga Weronika Czerwi\u0144ska i Ryszard Chlebowski – obie za\u0142ogi z AM. *2016 r.: Klasyfikacja generalna kierowc\u00f3w rajdowych wojew\u00f3dztwa podkarpackiego – 1. za\u0142oga Mariusz Zieli\u0144ski i Ryszard Chlebowski, 2. za\u0142oga Sebastian Le\u015bniak i Krzysztof Tomecki – wszyscy z Automobilklubu Mieleckiego, MP Ratownik\u00f3w PZM (Toru\u0144) – wicemistrzostwo Polski za\u0142ogi Weronika Czerwi\u0144ska i Mateusz Machnik oraz dru\u017cynowe wicemistrzostwo Polski mieleckich za\u0142\u00f3g – Weronika Czerwi\u0144ska i Mateusz Machnik oraz Jacek Kusek i Grzegorz Skowron. *2018 r.: XVII MP Ratownik\u00f3w Drogowych PZM (Legionowo) – wicemistrzostwo Polski za\u0142ogi Weronika Czerwi\u0144ska – Karolina Sadlej – Zdun. *2019 r. – XVIII MP Ratownik\u00f3w Drogowych PZM (Pozna\u0144) – dwa tytu\u0142y mistrz\u00f3w Polski; za\u0142ogi – 1. Andrzej Wyzga i Mateusz Machnik; klasyfikacja klubowa – 1. Automobilklub Mielecki (Andrzej Wyzga, Mateusz Machnik, Weronika Czerwi\u0144ska, Karolina Sadlej-Zdun). Ponadto trzeci tytu\u0142 mistrzowski wywalczono w klasyfikacji okr\u0119g\u00f3w dla Okr\u0119gu Rzeszowskiego PZM.<\/p>\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Jerzy Belczak (1973-1974), Zenon Iwanicz (1974-1976), Jan Sier\u017c\u0119ga (1976-1987), Bronis\u0142aw Malec (1987-1995), Wac\u0142aw \u015awierczy\u0144ski (1995-1999), Grzegorz Stryjski (1999-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

Siedziba:<\/strong>\u00a0Hala Sportowo-Widowiskowa MOSiR, ul. L. Solskiego 1\/3, a nast\u0119pnie pawilon MOSiR przy ul. Sportowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

AUTOPART<\/strong>\u00a0Fabryka Akumulator\u00f3w, \u00a0firma prywatna, kt\u00f3ra w bran\u017cy motoryzacyjnej dzia\u0142a od 1982 r. Jej za\u0142o\u017cycielem i w\u0142a\u015bcicielem jest Jacek B\u0105k. Siedziba zlokalizowana jest przy al. E. Kwiatkowskiego 2a. Fabryka jest jednym z czo\u0142owych producent\u00f3w akumulator\u00f3w w kraju, specjalizuje si\u0119 w produkcji akumulator\u00f3w rozruchowych. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 swoj\u0105 realizuje na bazie nowoczesnego wyposa\u017cenia, a wyprodukowane akumulatory spe\u0142niaj\u0105 wysokie wymagania zar\u00f3wno rynku krajowego jak i zagranicznego. Oferuje klientom trzy podstawowe marki, tj. AUTOPART Standard, PACIFIC Mobile i OPTIMAL Power. Wszystkie trzy marki posiadaj\u0105 zastrze\u017cony znak towarowy. Zdobywane od ponad dwudziestu lat do\u015bwiadczenia pozwalaj\u0105 oferowa\u0107 produkty na wysokim poziomie. Firma realizuje program systematycznego wdra\u017cania najnowszych technologii oraz konstrukcji, sta\u0142ego inwestowania w park maszynowy i infrastruktur\u0119. Pragn\u0105c sprosta\u0107 wymaganiom rynku, firma wdra\u017ca nowoczesne metody pracy, oparte o systemy zarz\u0105dzania przez jako\u015b\u0107. AUTOPART prezentuje swoje wyroby na wystawach motoryzacyjnych, w ramach m.in. Mi\u0119dzynarodowych Targ\u00f3w Motoryzacyjnych we Frankfurcie, Mi\u0119dzynarodowych Targ\u00f3w ALT 2003 na Litwie, Mi\u0119dzynarodowej Wystawy AUTOSALON SIA 2003 w Kijowie, Mi\u0119dzynarodowych Targ\u00f3w Motoryzacyjnych EQUIPAUTO 03 we Francji oraz Mi\u0119dzynarodowych Targ\u00f3w Motoryzacyjnych AUTOMECHANIKA 03 w St. Petersburgu w Rosji. tego, \u017ce oferta firmy jest dostosowana do wymaga\u0144 rynku zagranicznego s\u0105 dyplomy i wyr\u00f3\u017cnienia przyznane dla firmy i jej produkt\u00f3w. Jednym z nich jest uzyskanie tytu\u0142u EUROPRODUKT dla produkowanej gamy akumulator\u00f3w OPTIMAL Power. Czo\u0142owe firmy polskie montuj\u0105ce akumulatory AUTOPART w wyposa\u017ceniu fabrycznym to: AUTOSAN S.A. Grupa Zasada z Sanoka (AUTOPART jest jedynym dostawc\u0105), JELCZ S.A. Grupa Zasada z Jelcza, URSUS S.A. Zak\u0142ad Produkcji Ci\u0105gnik\u00f3w z Warszawy (AUTOPART jest jedynym dostawc\u0105), SOLARIS \u2013 producent autobus\u00f3w z Poznania, Huta Stalowa Wola S.A. z Stalowej Woli, PRONAR \u2013 Producent Ci\u0105gnik\u00f3w Rolniczych z Narwi. Sprzeda\u017c jest realizowana za po\u015brednictwem w\u0142asnej sieci sklep\u00f3w firmowych i przedstawicielstw handlowych jak r\u00f3wnie\u017c do wielu firm o zasi\u0119gu og\u00f3lnokrajowym. Ponadto firma mo\u017ce poszczyci\u0107 si\u0119 cz\u0142onkostwem w r\u00f3\u017cnego rodzaju zrzeszeniach bran\u017cowych takich jak: Krajowa Izba Transportu Samochodowego i Spedycji w Warszawie, Izba Gospodarcza Komunikacji Miejskiej w Warszawie, Izba Metali Nie\u017celaznych w Katowicach oraz Stowarzyszenie Producent\u00f3w i Importer\u00f3w Akumulator\u00f3w i Ogniw w Polsce. W pierwszych latach XXI w. mielecka firma umocni\u0142a si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce polskich producent\u00f3w i eksporter\u00f3w akumulator\u00f3w. Kilkakrotnie otrzyma\u0142a \u201eGazel\u0119 Sukcesu\u201d w og\u00f3lnopolskim rankingu najbardziej dynamicznie rozwijaj\u0105cych si\u0119 polskich firm wed\u0142ug Dziennika Gospodarczego \u201ePuls Biznesu\u201d. Tak\u017ce kilkakrotnie uzyska\u0142a tytu\u0142 \u201ePrzedsi\u0119biorstwa Fair Play\u201d. Zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona w rankingu \u201eDiamenty Miesi\u0119cznika Forbes 2010\u201d, a w konkursie Podkarpackiego Klubu Biznesu zaj\u0119\u0142a 1. miejsce w aktywno\u015bci eksportowej firm \u015brednich. W XXII i XXIII Konkursie o Medal Europejski (2011, 2012) mielecka firma zosta\u0142a laureatem i otrzyma\u0142a dwukrotnie Medal Europejski. Ponadto 21 I 2012 r. uzyska\u0142a nominacj\u0119 w XXI edycji Konkursu Lider Polskiego Biznesu, organizowanego przez Business Centre Club. Za\u0142o\u017cono drug\u0105 firm\u0119 – AUTOPART JACEK B\u0104K SP. Z O.O. (PPUH). W 2011 r. firma AUTOPART Sp. z o.o. otrzyma\u0142a tytu\u0142 \u201eFirma Dobrze Widziana \u2013 Supermarka CSR 2011\u201d z r\u0105k organizator\u00f3w Business Centre Club w Warszawie. Ponadto obie firmy otrzyma\u0142y kilkakrotnie wyr\u00f3\u017cnienia w konkursie Gazele Biznesu, organizowanym przez dziennik \u201ePuls Biznesu\u201d. W 2013 r. firma AUTOPART SA otrzyma\u0142a tytu\u0142 „Ambasadora Polskiej Gospodarki 2013” w kategorii: „Partner Firm Zagranicznych”. Dane z 2017 r. to m.in. roczna produkcja – 2,5 miliona akumulator\u00f3w i sprzeda\u017c akumulator\u00f3w do ponad 40 kraj\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie. W grudniu 2017 r. AUTOPART otrzyma\u0142 certyfikat „Wiarygodna Firma Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego” przyznany przez Izb\u0119 Przemys\u0142owo-Handlow\u0105 w Rzeszowie. Wielk\u0105 tragedi\u0105 dla firmy by\u0142 zgon jej za\u0142o\u017cyciela i d\u0142ugoletniego prezesa Jacka B\u0105ka (12 VIII 2022 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AVIA SPLOT (STOWARZYSZENIE SIE\u0106 POROZUMIENIA LOTNICZEGO)<\/strong>, organizacja pozarz\u0105dowa utworzona w spos\u00f3b nieformalny 10 VII 2004 r. z inicjatywy mieleckiego Stowarzyszenia PROMLOT oraz Fundacji Mi\u0119dzynarodowe Centrum Kszta\u0142cenia i Rozwoju Gospodarczego w Mielcu. W jej sk\u0142ad wesz\u0142y Polskie Zak\u0142ady Lotnicze i kilkana\u015bcie ma\u0142ych firm lotniczych z Mielca i okolic. Jako podstawowy cel 2dzia\u0142alno\u015bci przyj\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 w zakresie rozwoju lokalnego przemys\u0142u lotniczego. Pocz\u0105tkowo zamierzano funkcjonowa\u0107 jako miniklaster lotniczy na zasadzie \u201ehub & spoke\u201d (o\u015b i szprychy), z Polskimi Zak\u0142adami Lotniczymi w roli osi. Po wykupieniu Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych przez Sikorsky Aircraft Corporation \u2013 firma ta zrezygnowa\u0142a ze wsp\u00f3\u0142pracy i wycofa\u0142a przedstawiciela z zarz\u0105du stowarzyszenia. Po tej zmianie stowarzyszenie AVIA SPLot usamodzielni\u0142o si\u0119, zosta\u0142o zarejestrowane w S\u0105dzie Rejestrowym w Rzeszowie i uzyska\u0142o status stowarzyszenia 27 III 2008 r. Jak dot\u0105d, nie rozwin\u0119\u0142o szerszej dzia\u0142alno\u015bci, ale poprzez przyj\u0119cie wsp\u00f3lnego programu stworzy\u0142o p\u0142aszczyzn\u0119 do wsp\u00f3\u0142pracy dla rozwijaj\u0105cego si\u0119 na nowo przemys\u0142u lotniczego w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes zarz\u0105du:<\/strong>\u00a0dr Zbigniew Dzia\u0142owski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AVIATORS MIELEC (KLUB FUTBOLU AMERYKA\u0143SKIEGO)<\/strong>, powsta\u0142 w 2013 r. Utworzyli go byli zawodnicy zespo\u0142u Ravens Rzesz\u00f3w: \u0141ukasz Adamczyk, Tomasz Celi\u0144ski, Jakub Gawry\u015b i Micha\u0142 Gawry\u015b. Oni te\u017c podj\u0119li trud spopularyzowania tej dyscypliny na terenie Mielca i okolic. Po naborze okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zainteresowanie ta ma\u0142o znan\u0105 odmian\u0105 futbolu jest spore. W grudniu podj\u0119to decyzj\u0119 o zg\u0142oszeniu dru\u017cyny do rozgrywek o\u015bmioosobowych PLFA 8. Pierwsz\u0105 pr\u00f3b\u0105 by\u0142 mecz towarzyski z zespo\u0142em Przemy\u015bl Bears (wicemistrzem Polski) na bocznym boisku MOSiR-Gryf przy ul. J. Kili\u0144skiego, co prawda przegrany, ale po ambitnej walce. Pierwsze zwyci\u0119stwo w oficjalnych rozgrywkach odniesiono w drugim turnieju eliminacyjnym w Przemy\u015blu w czerwcu 2014 r., zwyci\u0119\u017caj\u0105c zesp\u00f3\u0142 Silesia Re\u201dB\u201dels 14:6. W styczniu 2015 r. utworzono odr\u0119bn\u0105 dru\u017cyn\u0119 juniorsk\u0105. Dwa sezony w rozgrywkach o\u015bmioosobowym (ze zmiennym szcz\u0119\u015bciem) umocni\u0142y klub sportowo i organizacyjnie na tyle, \u017ce w grudniu 2015 r. postanowiono zg\u0142osi\u0107 si\u0119 do rozgrywek jedenastoosobowych II ligi futbolu ameryka\u0144skiego (PLFA II) \u2013 grupy wschodniej w 2016 r., licz\u0105cej 5 zespo\u0142\u00f3w. Rozpocz\u0119to zwyci\u0119stwem 6:0 z zespo\u0142em Zag\u0142\u0119bie Steelers, ale p\u00f3\u017aniej przegrywano z bardziej do\u015bwiadczonymi dru\u017cynami i efektem ko\u0144cowym by\u0142o 4. miejsce z 2 punktami. W sezonie 2017 r. Aviators gra\u0142 w PLFA II \u2013 grupa wschodnia i zaj\u0105\u0142 5. miejsce (ostatnie). W sezonie 2018 zesp\u00f3\u0142 rywalizowa\u0142 w LFA \u2013 liga rozwojowa (odmiana dziewi\u0119cioosobowa).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes i trener:<\/strong>\u00a0Micha\u0142 Gawry\u015b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AWF \u2013 AKADEMIA WYCHOWANIA FIZYCZNEGO W WARSZAWIE \u2013 PUNKT KONSULTACYJNY W MIELCU<\/strong>, powsta\u0142 staraniem mieleckiego \u015brodowiska sportowego i dyrekcji WSK w 1973 r. Kszta\u0142ci\u0142 kadry trenerskie na poziomie wy\u017cszym, m.in. od roku akademickiego 1976\/77 \u2013 pi\u0142ki no\u017cnej. Funkcjonowa\u0142 do 1979 r. Jego kierownikami byli: prof. dr hab. Stefan Pilicz, dr Andrzej Mazur i dr Andrzej G\u0142az.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AWS – AKCJA WYBORCZA SOLIDARNO\u015a\u0106<\/strong>, mielecki oddzia\u0142 organizacji og\u00f3lnopolskiej AWS powsta\u0142y 16 IX 1996 r. Wtedy to odby\u0142o si\u0119 zebranie za\u0142o\u017cycielskie, w czasie kt\u00f3rego powo\u0142ano organ do koordynacji dzia\u0142a\u0144 AWS w rejonie mieleckim. Jego przewodnicz\u0105c\u0105 zosta\u0142a Urszula Mali\u0144ska (NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d). Organ ten, pocz\u0105tkowo okre\u015blany jako Prezydium Delegatury, a nast\u0119pnie Prezydium Oddzia\u0142u Terenowego, ostatecznie przybra\u0142 nazw\u0119 Zesp\u00f3\u0142 Terenowy AWS w Mielcu, zgodnie z przyj\u0119tymi w AWS regulacjami. Siedziba: Delegatura Zarz\u0105du Rejonowego NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d przy ul. A. Asnyka 2.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

AZALIOWA (ULICA)<\/strong>, ulica na osiedlu Wojs\u0142aw, si\u0119gacz ulicy Wojs\u0142awskiej, biegnie w kierunku wschodnim. Ma oko\u0142o 285 m d\u0142ugo\u015bci. Status ulicy i nazw\u0119, zaproponowan\u0105 przez w\u0142a\u015bcicieli po\u0142o\u017conych przy niej dzia\u0142ek, otrzyma\u0142a na sesji Rady Miejskiej 17 II 2011 r.\u00a0<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ABCZY\u0143SKI JAN, urodzony 27 X 1912 r. w Tr\u0105binie, powiat rypi\u0144ski, syn Ludwika i Stanis\u0142awy z Gockowskich. Uko\u0144czy\u0142 gimnazjum, a nast\u0119pnie Politechnik\u0119 Warszawsk\u0105 i w 1939 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W latach 1931-1932 pracowa\u0142 jako robotnik w PZI \u201eUrsus\u201d, w latach 1937-1938 by\u0142 technikiem w przedsi\u0119biorstwie \u201eLOT\u201d, a w latach 1938-1939 m\u0142odszym konstruktorem w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-44","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/44","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=44"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/44\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=44"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=44"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=44"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}