{"id":4096,"date":"2022-11-27T18:38:20","date_gmt":"2022-11-27T17:38:20","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4096"},"modified":"2026-04-07T18:32:02","modified_gmt":"2026-04-07T16:32:02","slug":"litera-w-wab-wez","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4096","title":{"rendered":"Litera W (WAB-W\u0118Z)"},"content":{"rendered":"\r\n

W KR\u0118GU MIELECKICH HUMANIST\u00d3W<\/strong>, kwartalnik dla nauczycieli wydawany przez Stowarzyszenie Nauczycieli Polonist\u00f3w w Mielcu od 2000 r. do 2009 r. (34 numery). W pi\u015bmie o profilu merytoryczno-metodycznym omawiane by\u0142y tematy z \u017cycia szk\u00f3\u0142 i problemy zawodowe nauczycieli. Autorzy artyku\u0142\u00f3w opisywali swoje do\u015bwiadczenia, podawali przyk\u0142adowe konspekty lekcji i monta\u017ce s\u0142owno-muzyczne na r\u00f3\u017cne uroczysto\u015bci szkolone. Redakcja mie\u015bci\u0142a si\u0119 w Gimnazjum nr 1, ul. E. Biernackiego 6. Redaktorem naczelnym by\u0142a Ewa Aleksiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WABEX S.C. (WABEX SP. Z O.O.)<\/strong>, firma powsta\u0142a w latach 90. z przekszta\u0142cenia zak\u0142adu mechanicznego prowadzonego przez Wac\u0142awa Burkiewicza od 1969 r. Jej siedziba znajduje si\u0119 przy ul. J. Korczaka. Produkuje m.in.: formy wtryskowe i inne przyrz\u0105dy, cz\u0119\u015bci zamienne do maszyn i urz\u0105dze\u0144 dzia\u0142aj\u0105cych w przemy\u015ble spo\u017cywczym oraz elektrozawory pneumatyczne do autobus\u00f3w. Od lat 90. znaczna cz\u0119\u015b\u0107 produkcji jest eksportowana do kraj\u00f3w europejskich (Bu\u0142garia, Holandia, Litwa, Niemcy) i na inne kontynenty. Dostarczano te\u017c cz\u0119\u015bci do maszyn produkuj\u0105cych ziarno kakaowe firmom z obu Ameryk. Produkowane s\u0105 tak\u017ce cz\u0119\u015bci na rynek krajowy, a odbiorcami s\u0105 m.in. \u201eAutosan\u201d i \u201ePeksan\u201d w Sanoku, \u201ePolmozbyt\u201d w Jelczu, \u201eGamrat\u201d w Ja\u015ble, \u201eZelmer\u201d w Rzeszowie i \u201eWawel\u201d w Krakowie. W 2019 r. firma Wabex Sp. z o.o. zaprezentowa\u0142a si\u0119 na presti\u017cowych targach w Norymberdze (Niemcy).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WAC\u0141AWIK PAWE\u0141 GRZEGORZ<\/strong>, urodzony 27 IV 1976 r. w Rabce Zdroju, syn Andrzeja i Haliny z domu \u0141ach. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Eugeniusza Romera w Rabce. Matur\u0119 zda\u0142 w 1995 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1999 r. w Radio Plus Ma\u0142opolska jako DJ i prezenter. W 2000 r. uko\u0144czy\u0142 Policealne Studium Zawodowe \u2013 Krakowsk\u0105 Szko\u0142\u0119 Hotelarsk\u0105. Od 2001 r. do 2003 pracowa\u0142 w Radio Puls FM Mielec jako DJ, dziennikarz i reporter. W 2004 r. zosta\u0142 zatrudniony w Coca-Cola HBC Polska Oddzia\u0142 Rzesz\u00f3w na stanowisku specjalisty ds. rozwoju rynku, od 2006 r. by\u0142 specjalist\u0105 ds. rozwoju kluczowych klient\u00f3w, a w latach 2010-2011 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Zespo\u0142u Sprzeda\u017cy. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 marketing i komunikacj\u0119 wizualn\u0105 na Wydziale Ekonomii i Zarz\u0105dzania Uniwersytetu Zielonog\u00f3rskiego i w 2009 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W okresie od VII 2012 r. do VIII 2014 r. by\u0142 kierownikiem obszaru sprzeda\u017cy w JTI Polska Sp. z o.o. Oddzia\u0142 Tarn\u00f3w, Rzesz\u00f3w i Przemy\u015bl. W grudniu 2014 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Stowarzyszeniu Pi\u0142ki R\u0119cznej Stal Mielec na stanowisku specjalisty ds. marketingu i promocji, a w grudniu 2015 r. zosta\u0142 dyrektorem klubu SPR Stal Mielec. Po przekszta\u0142ceniu SPR Stal Mielec w sp\u00f3\u0142k\u0119 akcyjn\u0105 w lipcu 2016 r. obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 dyrektora klubu, a nast\u0119pnie zosta\u0142 wybrany na prezesa Zarz\u0105du SPR Stal Mielec SA. R\u00f3wnocze\u015bnie intensywnie kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 na kursach i szkoleniach, uzyskuj\u0105c certyfikaty. M.in. uko\u0144czy\u0142 kurs spikera imprez sportowych w pi\u0142ce no\u017cnej (licencja PZPN, 2008 r.) Bra\u0142 udzia\u0142 w zespo\u0142owym przygotowywaniu i prowadzeniu oprawy muzycznej presti\u017cowych imprez sportowych. W lutym 2019 r. zrezygnowa\u0142 z funkcji prezesa Zarz\u0105du SPR i pozosta\u0142 na stanowisku dyrektora klubu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WAC\u0141AWSKA MA\u0141GORZATA JOLANTA (z domu KLAUS)<\/strong>, urodzona 9 VI 1964 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza i Janiny z domu P\u0142aneta. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1983 r. Studia na Wydziale Fizyki i Matematyki Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142a w 1988 r. i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra fizyki. Od 1 IX 1988 r. pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej nr 1 im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu, a od 1996 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora tej szko\u0142y. W 1999 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Gimnazjum nr 2 w Mielcu przy ul. Grunwaldzkiej. Wnios\u0142a du\u017cy wk\u0142ad w organizacj\u0119 tej plac\u00f3wki i osi\u0105gni\u0119cia przeze\u0144 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 wynik\u00f3w ju\u017c w pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci. Uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie informatyki na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej w Warszawie. Uzyska\u0142a tak\u017ce stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Od 2003 r. jest egzaminatorem okr\u0119gowej komisji egzaminacyjnej z zakresu przedmiot\u00f3w matematyczno-przyrodniczych w gimnazjum. Wyr\u00f3\u017cniona Nagrodami Ministra Edukacji Narodowej i Sportu II stopnia w 2003 r. i 2005 r. W du\u017cym stopniu przyczyni\u0142a si\u0119 do wysokiego poziomu nauczania w tej szkole i licznych sukces\u00f3w uczni\u00f3w \u2013 indywidualnych i zespo\u0142owych, m.in. coroczne tytu\u0142y \u201eNieprzeci\u0119tnej Szko\u0142y\u201d w latach 2014-2017. Po kolejnej reformie systemu o\u015bwiatowego (2017 r.) i likwidacji Gimnazjum nr 2 zosta\u0142a mianowana dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej nr 7 w Mielcu. Wnios\u0142a du\u017cy wk\u0142ad w organizacj\u0119 nowej szko\u0142y i doprowadzi\u0142a j\u0105 do poziomu czo\u0142\u00f3wki mieleckich szk\u00f3\u0142. Potwierdzeniem tego by\u0142y m.in. tytu\u0142y \u201eNieprzeci\u0119tna Szko\u0142a\u201d w 2018, 2019 i 2020 r. oraz liczne sukcesy indywidualne uczni\u00f3w w konkursach przedmiotowych. Kierowa\u0142a przygotowaniami i organizacj\u0105 uroczysto\u015bci nadania szkole imienia Ignacego \u0141ukasiewicza (24 VI 2022 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WAC\u0141AWSKA STEFANIA (z domu KOPACZ)<\/strong>, urodzona 30 VIII 1935 r. w Radomy\u015blu Wielkim, pow. mielecki, c\u00f3rka Kazimierza i Marii z domu Babiec. Uko\u0144czy\u0142a Liceum Pedagogicznego w Sanoku z matur\u0105 w 1954 r., a nast\u0119pnie w 1956 r. Studium Nauczycielskie \u2013 kierunek: historia z wychowaniem muzycznym. 15 VIII 1956 r. zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Drzewnicy ko\u0142o Opoczna, a od nast\u0119pnego roku szkolnego do 1962 r. uczy\u0142a w Szko\u0142ach Podstawowych w Partyni i Radomy\u015blu Wielkim. 1 IX 1962 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu jako nauczycielka historii. W latach 1970-1971 zorganizowa\u0142a szkoln\u0105 Izb\u0119 Pami\u0119ci Narodowej i by\u0142a jej opiekunem do 1975 r., systematycznie wzbogacaj\u0105c jej zbiory. W 1975 r. zosta\u0142a wybrana sekretarzem Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu. W pracy zwi\u0105zkowej wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-o\u015bwiatowej nauczycieli. Opiekowa\u0142a si\u0119 zespo\u0142em muzycznym i ch\u00f3rem, by\u0142a jednym z inicjator\u00f3w i organizator\u00f3w Klubu Nauczycielskiego \u201eBelfer\u201d. Studiowa\u0142a histori\u0119 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1978 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Po 13 XII 1981 r. powr\u00f3ci\u0142a do pracy w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 sporo czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a na dzia\u0142alno\u015b\u0107 harcersk\u0105 jako instruktor ZHP w latach 1957-1975. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP. Zmar\u0142a 15 VI 1983 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WADOWICKI D\u0104B PAMI\u0118CI OJCA \u015aWI\u0118TEGO JANA PAW\u0141A II,<\/strong> upami\u0119tnienie 85. rocznicy urodzin Karola Wojty\u0142y \u2013 p\u00f3\u017aniejszego Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II. D\u0105b zosta\u0142 zasadzony 18 V 2005 r. na terenie Szko\u0142y Podstawowej nr 11 z Klasami Integracyjnymi im. \u015bw. Jana Paw\u0142a II przy ul. Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego. P\u00f3\u017anej przed d\u0119bem umieszczono kamie\u0144 z tabliczk\u0105 z napisem: Niech d\u0105b i kamie\u0144 b\u0119d\u0105 \u015bwiadkami i symbolami piel\u0119gnowania warto\u015bci wynikaj\u0105cych z nauczania naszego patrona \u015bw. Jana Paw\u0142a II. Dla upami\u0119tnienia 40. rocznicy wyboru Kardyna\u0142a Karola Wojty\u0142y na Papie\u017ca. 16 pa\u017adziernika 2018 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WADOWSKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 12 III 1903 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, syn J\u00f3zefa i Magdaleny z Brzezi\u0144skich. Absolwent Pa\u0144stwowego Seminarium Nauczycielskiego M\u0119skiego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1922 r. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowy Instytut Rob\u00f3t R\u0119cznych w Warszawie (1929). Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1922 r. w Szkole Powszechnej w Przec\u0142awiu. W latach 1925-1945 pracowa\u0142 w Szkole Powszechnej M\u0119skiej w Mielcu. W sierpniu 1939 r., tu\u017c przed wybuchem wojny, zabezpieczy\u0142 (wsp\u00f3lnie z W\u0142adys\u0142awem Mickiem i W\u0142adys\u0142awem Jagie\u0142k\u0105) wszystkie katalogi ocen z Szko\u0142y Powszechnej M\u0119skiej z lat 1891\u20131939. W okresie okupacji hitlerowskiej bra\u0142 czynny udzia\u0142 w tajnym nauczaniu jako cz\u0142onek Komisji Egzaminacyjnej Powiatowej Komisji O\u015bwiaty i Kultury w Mielcu z zakresu szko\u0142y powszechnej. W latach 1945-1946 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Publicznej \u015aredniej Szko\u0142y Zawodowej w Mielcu. Od 1946 r. do 1951 r. by\u0142 nauczycielem matematyki, chemii i rysunk\u00f3w w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym im. S. Konarskiego w Mielcu, a w latach 1951\u20131964 pracowa\u0142 w Technikum Mechanicznym MPC w Mielcu, ucz\u0105c przedmiot\u00f3w zawodowych i rysunku technicznego. Wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w bardzo dobre przygotowanie m\u0142odzie\u017cy do studi\u00f3w zawodowych, zw\u0142aszcza z zakresu rysunku technicznego. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w dzia\u0142alno\u015b\u0107 ZNP. W pierwszych latach po II wojnie \u015bwiatowej by\u0142 jednym z organizator\u00f3w nauczycielskiego ruchu zwi\u0105zkowego w powiecie mieleckim, a nast\u0119pnie udziela\u0142 si\u0119 jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Powiatowego ZNP w Mielcu. Zmar\u0142 15 V 1964 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WADOWSKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 10 IX 1936 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Marii z Wanatowicz\u00f3w. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO), matur\u0119 zda\u0142 w 1955 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Biologiczno-Chemicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie i w 1959 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 1959\u20131961 by\u0142 nauczycielem Technikum Mechanicznego w Mielcu. W 1961 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Liceum dla Pracuj\u0105cych w Tarnowie. Od 1963 r. do 1967 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora w III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Tarnowie. Przed rokiem szkolnym 1967\/1968 powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tarnowie i sprawowa\u0142 j\u0105 do \u015bmierci (12 I 1986 r.). W tym czasie doprowadzi\u0142 do przywr\u00f3cenia szkole imienia Hetmana Tarnowskiego i otrzymania sztandaru, koedukacji \u017ce\u0144skiego liceum, wybudowania kompleksu boisk sportowych i zorganizowania pracowni wszystkich obowi\u0105zkowych przedmiot\u00f3w. Pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji spo\u0142ecznych, m.in.: przewodnicz\u0105cego zespo\u0142u samokszta\u0142ceniowego dyrektor\u00f3w i zast\u0119pc\u00f3w dyrektor\u00f3w szk\u00f3\u0142 \u015brednich og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych z terenu wojew\u00f3dztwa krakowskiego (1968\u20131972), przewodnicz\u0105cego Obwodowej Komisji Wyborczej w wyborach do Sejmu PRL i rad narodowych (wielokrotnie) oraz cz\u0142onka Wojew\u00f3dzkiej Federacji Sportu w Tarnowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznak\u0105 Tysi\u0105clecia Pa\u0144stwa Polskiego oraz Nagrodami Ministra O\u015bwiaty (kilkakrotnie). Zmar\u0142 12 I 1986 r. Spoczywa na cmentarzu na Krzy\u017cu w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WAGNER ADAM<\/strong>, komisarz rz\u0105dowy, sprawowa\u0142 obowi\u0105zki naczelnika gminy w Mielcu w latach 1901-1903.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WAGNER ZDZIS\u0141AW LUDWIK<\/strong>, urodzony 29 VIII 1891 r. w Jaros\u0142awiu, syn Leopolda i Honoraty z domu Jawor. Absolwent Gimnazjum w Podg\u00f3rzu ko\u0142o Krakowa, matur\u0119 zda\u0142 w 1910 r. Studiowa\u0142 histori\u0119 sztuki i archeologi\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. Jako ochotnik zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w i uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej (w stopniu kaprala), a nast\u0119pnie bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej (1918-1920) jako podporucznik. Uko\u0144czy\u0142 3-letni\u0105 Szko\u0142\u0119 Artystyczno-Przemys\u0142ow\u0105 w Krakowie. Od 1 IX 1923 r. pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu jako tymczasowy nauczyciel rysunku i zaj\u0119\u0107 praktycznych. W 1925 r. uko\u0144czy\u0142 kurs dokszta\u0142caj\u0105cy dla rysownik\u00f3w w Krakowie. W 1927 r. \u2013 po zdaniu egzamin\u00f3w z zakresu rysunk\u00f3w i pedagogiki \u2013 otrzyma\u0142 posad\u0119 nauczyciela sta\u0142ego w mieleckim gimnazjum. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego (1924) i jego nauczycielem. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Zwi\u0105zku Strzeleckiego i w okresie od II 1930 r. do II 1931 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Zarz\u0105du Powiatowego w Mielcu. Udziela\u0142 si\u0119 tak\u017ce w Kole Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa. W latach 1933-1935 pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki hufcowego Hufca Harcerzy w Mielcu, a na podstawie jego projektu wykonano sztandar hufca. Dzia\u0142a\u0142 tak\u017ce w Zarz\u0105dzie Ko\u0142a TNSW i by\u0142 sekretarzem Ko\u0142a Towarzystwa Szk\u00f3\u0142 Ludowych. Nie wiadomo, w jakich okoliczno\u015bciach znalaz\u0142 si\u0119 po 17 IX 1939 r. na wschodnich ziemiach Polski, zaj\u0119tych przez wojska radzieckie, kiedy zosta\u0142 aresztowany i uwi\u0119ziony w obozie w Kozielsku. Prawdopodobnie 21 IV 1940 r. zosta\u0142 przewieziony w transporcie XIV do Katynia i tam zamordowany przez NKWD.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WALCZAK GRZEGORZ JAN<\/strong>, urodzony 27 IV 1957 r. w Olsztynie, syn Zygmunta i Heleny z Matusewicz\u00f3w. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Olsztynie, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie (specjalizacja: agrolotnictwo) i w 1981 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera technologii agrolotniczych. Uzyska\u0142 tak\u017ce kwalifikacje pilota szybowcowego I klasy i pilota samolotowego zawodowego II klasy. Od 1981 r. pracuje w PZL i EADS-PZL jako pilot wykonuj\u0105cy loty agrolotnicze i przeciwpo\u017carowe. Od lipca 1986 r. do lutego 1987 r. pracowa\u0142 w Sudanie (zwalczanie szara\u0144czy i ptak\u00f3w oraz akcja bawe\u0142na), a od stycznia do sierpnia 1988 r. uczestniczy\u0142 w akcji cargo \u201eLife drops\u201d organizowanej przez ONZ w Etiopii. W latach 1990-1992 by\u0142 szefem operacyjnym w Oddziale ZUA w Olsztynie, a w latach 1993-2000 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika tego Oddzia\u0142u. Po likwidacji oddzia\u0142u pracowa\u0142 jako pilot. W latach 90. wielokrotnie uczestniczy\u0142 w akcjach zagranicznych. Pracowa\u0142 w Egipcie jako kierownik bazy Kaferheyk (akcja bawe\u0142na, V \u2013 X 1992 r.), by\u0142 leaderem grupy podczas przelotu Polska \u2013 Iran i kierownikiem bazy Gorgan i Kermanshah (I \u2013 VII 1993 r.) oraz kierowa\u0142 baz\u0105 Gorgan i Esfahan w Iranie (I \u2013 VII 1994 r.). Po p\u00f3\u0142torarocznej pracy w kraju zn\u00f3w zosta\u0142 skierowany do Iranu i odt\u0105d kilkakrotnie pracowa\u0142 w tym kraju jako kierownik kontraktu agrolotniczego (XII 1995 \u2013 VIII 1996, II \u2013 VIII 1997, 1999-2003). W grudniu 2004 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 leadera przebazowania samolot\u00f3w z Iranu do Algierii. W styczniu 2005 r. zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora ZUA w Mielcu, a od wrze\u015bnia 2005 r. pracuje na stanowisku dyrektora mieleckiego ZUA. Lata\u0142 r\u00f3wnie\u017c na szybowcach i uzyska\u0142 kilka warto\u015bciowych wynik\u00f3w, m.in. zdoby\u0142 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105 z trzema diamentami. Wed\u0142ug stanu na 12 XII 2008 r. posiada\u0142 nalot og\u00f3lny na samolotach ok. 3600 godzin i ok. 800 godzin na szybowcach. Od 2011 r. by\u0142\u00a0 tak\u017ce cz\u0142onkiem Zarz\u0105du EADS PZL Warszawa Ok\u0119cie SA. Od zmiany w\u0142a\u015bciciela i nazwy firmy na Mieleckie Zak\u0142ady Lotnicze w Mielcu (XI 2022 r.) pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora operacyjnego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WALCZAK HENRYK<\/strong>, urodzony 1 V 1934 r. w Pustkowie, pow. d\u0119bicki, syn Stanis\u0142awa i Cecylii z domu Mazur. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1962 r. W latach 1952-1963 pracowa\u0142 w WSK Mielec na stanowisku robotniczym, a nast\u0119pnie m.in. jako starszy kontroler. W 1957 r. uzyska\u0142 dyplom mistrzowski w zawodzie tokarstwo w metalu. W 1963 r. przeszed\u0142 do warsztat\u00f3w Pa\u0144stwowej Komunikacji Samochodowej w Mielcu na stanowisko g\u0142\u00f3wnego mechanika. Od 1965 r. prowadzi\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad mechaniki pojazdowej, a w 1991 r. zorganizowa\u0142 Pracowni\u0119 Ultrasonograficzn\u0105 \u201eWAMEX\u201d. W 1967 r. otrzyma\u0142 dyplom mistrzowski w zawodzie kierowca-mechanik samochodowy. Uko\u0144czy\u0142 kurs pedagogiczny (1975). Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Komisji Egzaminacyjnej Czeladniczo-Mistrzowskiej przy Izbie Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Wchodzi\u0142 w sk\u0142ad w\u0142adz Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu jako cz\u0142onek S\u0105du Kole\u017ce\u0144skiego (1971-1977) i starszy Cechu (cechmistrz) w latach 1978-1980. Od 1991 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezesa Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowej\u201d w Mielcu. Odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i uczestniczy\u0142 w \u0107wiczeniach wojskowych. Posiada\u0142 stopie\u0144 porucznika. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym Medalem im. Jana Kili\u0144skiego, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Handlu i Us\u0142ug\u201d oraz Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142 8 IX 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WALCZAK J\u00d3ZEF STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 3 I 1931 r. w \u0141odzi(?). Karier\u0119 pi\u0142karsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako obro\u0144ca w \u0141KS \u0141\u00f3d\u017a i przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przez \u0142odzian wicemistrzostwa Polski w 1954 r. i mistrzostwa Polski w 1958 r. Ponadto w 1956 r. gra\u0142 w Zawiszy Bydgoszcz (s\u0142u\u017cba wojskowa). Dwukrotnie wyst\u0105pi\u0142 w I reprezentacji Polski (8 VIII 1954 – Bu\u0142garia 2:2, 22 VII 1956 r. \u2013 NRD 0:2) i raz w II reprezentacji. Prac\u0119 trenersk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w klubach \u0142\u00f3dzkich: \u0141KS i W\u0142\u00f3kniarzu, a nast\u0119pnie trenowa\u0142 dru\u017cyny W\u0142\u00f3kniarza Pabianice i Motoru Lublin. Od 1975 r. by\u0142 trenerem zespo\u0142u Ba\u0142tyk Gdynia, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Lechii Gda\u0144sk (1977\/1978). W sezonie 1981-1982 prowadzi\u0142 ekstraklasow\u0105 Stal Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przeze\u0144 3. miejsca i br\u0105zowego medalu mistrzostw Polski. Po s\u0142abej rundzie jesiennej 1982\/1983 rozsta\u0142 si\u0119 z Mielcem i zosta\u0142 zatrudniony w Cracovii Krak\u00f3w. Zmar\u0142 14 IV 2016 r. Pochowany na Cmentarzu na Mani w \u0141odzi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WALCZYNA J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 4 VI 1911 r. w Trze\u015bni ko\u0142o Tarnobrzega. Absolwent Gimnazjum w Tarnobrzegu z matur\u0105 w 1930 r.? Studiowa\u0142 na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1937 r. jako nauczyciel w Szkole Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Zawicho\u015bcie. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako oficer w oddziale ci\u0119\u017ckich karabin\u00f3w maszynowych. Po rozbiciu oddzia\u0142u pod Zamo\u015bciem powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnej miejscowo\u015bci i w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105, m.in. prowadzi\u0142 tajne nauczanie. Zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy Gestapo i przewieziony do niemieckiego wi\u0119zienia w Mielcu. W czasie przes\u0142ucha\u0144 by\u0142 torturowany. W czasie akcji oddzia\u0142u partyzanckiego \u201eJ\u0119drusie\u201d na wi\u0119zienie w Mielcu 29 III 1943 r. zosta\u0142 uwolniony. Do ko\u0144ca okupacji ukrywa\u0142 si\u0119 pod zmienionym nazwiskiem. Po zako\u0144czeniu wojny doprowadzi\u0142 do utworzenia w Chobrzanach liceum i zosta\u0142 jego dyrektorem. Od roku szkolnego 1945\/1946 pracowa\u0142 w Gimnazjum i Liceum Przemys\u0142owym w Stalowej Woli jako nauczyciel matematyki i fizyki, a w roku szkolnym 1949\/1950 by\u0142 dyrektorem tej szko\u0142y. Pozosta\u0142 na tej funkcji po przekszta\u0142ceniu szko\u0142y w Technikum Hutnicze. W 1951 r. doprowadzi\u0142 do utworzenia Wieczorowej Szko\u0142y In\u017cynierskiej i zosta\u0142 mianowany jej dziekanem.\u00a0 Od 1952 r. do 1956 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Wydzia\u0142u dla Pracuj\u0105cych Technikum Hutniczego, a od 1956 r. do 1964 r. by\u0142 kierownikiem Wydzia\u0142u Zaocznego Technikum Mechanicznego \u2013 Elektrycznego w Rzeszowie \u2013 Filia w Stalowej Woli. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1971 r., ale uczy\u0142 jeszcze w szko\u0142ach \u015brednich w Stalowej Woli. Zmar\u0142 23 VII 2000 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Stalowej Woli.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WALENTY<\/strong>, syn Stanis\u0142awa, jeden z pierwszych mieleckich student\u00f3w Akademii Krakowskiej, zapisany na studia w 1494 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WALICZEK FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 26 VIII 1908 r. w Jaworze, pow. Bielsko-Bia\u0142a, syn Jerzego i Ewy. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Wydzia\u0142ow\u0105 w Bielsku oraz Pa\u0144stwow\u0105 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przemys\u0142ow\u0105 w Bielsku-Bia\u0142ej, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika w zakresie budowy maszyn. W latach 1934-1939 pracowa\u0142 w Hucie \u201ePok\u00f3j\u201d w Nowym Bytomiu jako kontroler. W czasie okupacji hitlerowskiej pocz\u0105tkowo pozostawa\u0142 bez pracy, a od 1941 r. do 1944 r. by\u0142 \u015blusarzem i spawaczem w Firmie \u201eWolfer i Goebel\u201d w Tarnowie. Po wojnie pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Gminy w Jaworze (1945), a nast\u0119pnie ponownie w Hucie \u201ePok\u00f3j\u201d w Nowym Bytomiu, pe\u0142ni\u0105c funkcje m.in. kierownika magazynu i narz\u0119dziowni, szefa planowania i zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u Mechanicznego. Z dniem 15 XI 1950 r. skierowany zosta\u0142 do pracy w WSK Mielec i obj\u0105\u0142 stanowisko kierownika Wydzia\u0142u G\u0142\u00f3wnych Przyrz\u0105d\u00f3w. 1 VI 1952 r. zosta\u0142 mianowany szefem produkcji przedsi\u0119biorstwa i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 30 IX 1960 r. Od 1 X 1960 r. do 30 IV 1962 r. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora d.s. produkcji WSK. \u00a0Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i pierwszym przewodnicz\u0105cym Klubu Techniki i Racjonalizacji w WSK. By\u0142 oficerem rezerwy w stopniu podporucznika. Z dniem 1 V 1962 r. zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo przeniesiony do Zjednoczenia Przemys\u0142u Maszyn Budowlanych w Warszawie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 m.in. w Zak\u0142adach Sprz\u0119tu Lotnictwa Sportowego w Bielsku-Bia\u0142ej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i zespo\u0142ow\u0105 Nagrod\u0105 Pa\u0144stwow\u0105 II st. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WA\u0141 PRZECIWPOWODZIOWY PRZY WIS\u0141OCE<\/strong>, zbudowany w latach 2010-2013 w ramach projektu \u201ePoprawa ochrony przeciwpowodziowej miasta i gminy Mielec poprzez budow\u0119 i przebudow\u0119 wa\u0142\u00f3w Wis\u0142oki\u201d. Ma d\u0142ugo\u015b\u0107 3 826 m i 5 \u015bluz. Na koronie wa\u0142u zbudowano ci\u0105gi komunikacyjne o \u0142\u0105cznej d\u0142ugo\u015bci 7 652 m, w tym ci\u0105g pieszy z kostki brukowej, o\u015bwietlony z 82 s\u0142up\u00f3w. \u00a0Ponadto zbudowano 3 mury oporowe w rejonie ulicy Rzecznej i k\u0142adki. Obiekt sta\u0142 si\u0119 jedn\u0105 z atrakcji turystycznych Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WA\u0141EK EDMUND STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 7 I 1904 r. w Rzochowie ko\u0142o Mielca, syn Jakuba i Heleny z Siewierskich. Absolwent Gimnazjum (typu humanistycznego) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1924 r. Nauk\u0119 kontynuowa\u0142 w Studium Pedagogicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie (1930\/1931), a nast\u0119pnie zda\u0142 pa\u0144stwowy egzamin na nauczyciela szko\u0142y \u015bredniej. Studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Pozna\u0144skiego uko\u0144czy\u0142 w 1934 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra filozofii. W latach 1935-1937 pracowa\u0142 jako nauczyciel matematyki i fizyki w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim \u017be\u0144skim i Gimnazjum im. B\u0142. Kingi ss. Klarysek w Starym S\u0105czu, a w latach 1937-1939 by\u0142 nauczycielem kontraktowym w Pa\u0144stwowym Liceum Pedagogicznym i I Pa\u0144stwowym Gimnazjum M\u0119skim w Starym S\u0105czu. W czasie okupacji hitlerowskiej oficjalnie uczy\u0142 w jednoklasowej szkole powszechnej w K\u0119b\u0142owie (od 1 II 1940 r. do 31 VII 1944 r.) oraz uczestniczy\u0142 w tajnym nauczaniu (1941-1944). Od 1 IX 1944 r. zorganizowa\u0142 Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 w K\u0119b\u0142owie i uczy\u0142 w niej przez rok szkolny 1944\/1945. Od 1 IX 1945 r. do 31 XII 1945 r. pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum w D\u0119bicy. Z dniem 1 I 1946 r. przeszed\u0142 do pracy w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, a ponadto by\u0142 wychowawc\u0105 w szkolnym internacie. Od III do VIII 1950 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki dyrektora tej szko\u0142y. W okresie 1 IX 1953- 31 VIII 1961 r. pracowa\u0142 w Liceum Pedagogicznym w Mielcu, a nast\u0119pnie przez rok 1961\/1962 w Szkole Podstawowej nr 3 i od 1 IX 1962 r. do 31 VIII 1972 r. w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO) w Mielcu. Gra\u0142 na skrzypcach w ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d i zespole kameralnym przy Klubie Seniora ODK MSM w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami pa\u0144stwowymi, resortowymi i zwi\u0105zkowymi. Zmar\u0142 11 IX 1992 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WA\u0141EK FRANCISZEK DANIEL<\/strong>, urodzony 1 X 1939 r. w Rzochowie, powiat mielecki, syn Daniela i Marii z domu Pyzikiewicz. Ucz\u0119szcza\u0142 do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w D\u0119bicy, a nast\u0119pnie do Liceum Pedagogicznego w Mielcu, gdzie w 1959 r. zda\u0142 matur\u0119. Jako nauczyciel pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej w Dulczy Wielkiej (1959\u20131961) i w\u00f3wczas odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 oraz w Szkole Podstawowej w Uj\u015bciu (1961\u20131962). Studia dzienne z zakresu pedagogiki na Uniwersytecie Wroc\u0142awskim uko\u0144czy\u0142 w 1967 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra pedagogiki. W 1967 r. mianowano go kierownikiem Poradni Wychowawczo-Zawodowej w Mielcu i funkcj\u0119 t\u0119 sprawowa\u0142 do 1972 r., przyczyniaj\u0105c si\u0119 do rozwoju r\u00f3\u017cnych form jej dzia\u0142alno\u015bci, g\u0142\u00f3wnie z dzie\u0107mi specjalnej troski. W 1972 r. zosta\u0142 przeniesiony do Wydzia\u0142u O\u015bwiaty Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu na stanowisko wizytatora. Po likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w Poradni Wychowawczo-Zawodowej na stanowisko pracownika pedagogicznego. W 1977 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej nr 7 w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1981 r., przyczyniaj\u0105c si\u0119 do wszechstronnego rozwoju szko\u0142y. 1 X 1981 r. przeniesiono go do Wydzia\u0142u O\u015bwiaty i Wychowania Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu na stanowisko wizytatora. W 1983 r. zosta\u0142 starszym wizytatorem, a w 1985 r. \u2013 zast\u0119pc\u0105 inspektora o\u015bwiaty i wychowania. Priorytetem w jego pracy pozostawa\u0142y problemy zwi\u0105zane z kszta\u0142ceniem specjalnym dzieci upo\u015bledzonych. Przyczyni\u0142 si\u0119 te\u017c do rozwini\u0119cia w wielu szko\u0142ach r\u00f3\u017cnych form wychowania pozalekcyjnego oraz zbudowania systemu wsp\u00f3\u0142pracy plac\u00f3wek o\u015bwiatowych, zak\u0142ad\u00f3w pracy i stowarzysze\u0144 w organizacji letniego wypoczynku dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119, ko\u0144cz\u0105c m.in. studia podyplomowe z zakresu organizacji i zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w CDN w Kaliszu oraz kurs logopedyczny w OOM w Warszawie. Otrzyma\u0142 tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. 31 X 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W latach 70. by\u0142 m.in. prezesem Powiatowego Zarz\u0105du TPD, sekretarzem Zarz\u0105du Powiatowego LOP i cz\u0142onkiem Prezydium ZNP w Mielcu, a w latach 80. \u2013 przewodnicz\u0105cym Miejskiego Zespo\u0142u d\/s Profilaktyki i Resocjalizacji, radnym MRN i przewodnicz\u0105cym Spo\u0142ecznego Komitetu Gazyfikacji Osiedla Rzoch\u00f3w. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w rozbudowy obiektu szko\u0142y w Rzochowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem 40\u2013lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz TPD\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Popularyzator Wiedzy TWP\u201d i Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d oraz nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania II stopnia. Zmar\u0142 7 VI 2005 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. Rzochowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WA\u0141EK HENRYK<\/strong>, urodzony w 1870 r. w Rzochowie, syn Laurentego i Julii z Gali\u0144skich. By\u0142 c.k. wachmistrzem \u017candarmerii. Zmar\u0142 22 I 1906 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. Rzochowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WA\u0141EK J\u00d3ZEF FRANCISZEK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 5 X 1900 r. w Rzochowie. Absolwent Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1921 r. Po studiach teologicznych w Tarnowie w 1925 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w Wietrzychowicach (do 1928 r.), \u0141\u0105czkach Kucharskich (do 1930 r.), Z\u0142otej (do 1931 r.) i Gr\u0119boszowie (do 1934 r.). W 1934 r. powierzono mu administrowanie parafi\u0105 w Tropiu, a w 1935 r. zosta\u0142 proboszczem tej parafii. W 1946 r. aresztowano go i skazano na wi\u0119zienie. Po wyj\u015bciu z wi\u0119zienia w 1951 r. przez \u00a0blisko rok zast\u0119powa\u0142 wikariusza w Krygu , a w 1952 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Gaw\u0142uszowicach (powiat mielecki). W 1958 r. zrezygnowa\u0142 z probostwa. Po uzyskaniu urlopowania w diecezji tarnowskiej wyjecha\u0142 do diecezji gorzowskiej i pracowa\u0142 jako wikariusz w \u0141\u0119knie. Od 1963 r. rezydowa\u0142 w Kostkowie ko\u0142o Wejherowa, a od 1965 r. w M\u0105twach ko\u0142o Malborka. Zmar\u0142 23 II 1966 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WA\u0141EK MA\u0141GORZATA DANUTA (z domu KAPUSTA)<\/strong>, urodzona 3 XI 1965 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Anny z domu Wo\u015bko. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1984 r. Uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie na Politechnice Rzeszowskiej im. I. \u0141ukasiewicza w 1988 r. i r\u00f3wnocze\u015bnie studia na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie \u2013 Filia w Rzeszowie z tytu\u0142em magistra w 1989 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a 1 IX 1990 r. jako nauczyciel w Zespole Szk\u00f3\u0142 Specjalnych im. J. Korczaka w Mielcu. W 1993 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny z zakresu pedagogiki specjalnej \u2013 oligofrenopedagogiki w Wojew\u00f3dzkim O\u015brodku Metodycznym w Rzeszowie, a w 1997 r. \u2013 studia podyplomowe z zakresu matematyki z podstawami informatyki w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Kielcach. Od wrze\u015bnia 2002 r. do sierpnia 2003 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora ZSS im. J. Korczaka w Mielcu, a przez nast\u0119pny rok szkolny by\u0142a dyrektorem tej plac\u00f3wki. W tym okresie uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania instytucj\u0105 o\u015bwiatow\u0105 w zreformowanym systemie edukacji na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Rzeszowskiego (2003), a cztery lata p\u00f3\u017aniej studia podyplomowe w zakresie resocjalizacji i terapii pedagogicznej na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego (2007). W latach 2004-2007 pracowa\u0142a jako nauczyciel, a od 2007 r. do likwidacji szko\u0142y 31 VIII 2011 r. ponownie pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora ZSS im. J. Korczaka w Mielcu. Po w\u0142\u0105czeniu ZSS w struktur\u0119 Specjalnego O\u015brodka Szkolno-Wychowawczego im. \u015aw. Jadwigi Kr\u00f3lowej w Mielcu z dniem 1 IX 2011 r. Zarz\u0105d Powiatu Mieleckiego powierzy\u0142 jej stanowisko dyrektora tego O\u015brodka i pe\u0142ni\u0142a je do ko\u0144ca roku szkolnego 2016\/2017. Po przekszta\u0142ceniu SOSW na Powiatowy Zesp\u00f3\u0142 Plac\u00f3wek Szkolno-Wychowawczych, od 1 IX 2017 r. pracuje w tej plac\u00f3wce jako nauczyciel. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci Stowarzyszenia dla Was, dzia\u0142aj\u0105cego na rzecz dzieci i m\u0142odzie\u017cy niepe\u0142nosprawnej. Wyr\u00f3\u017cniana m.in. nagrodami starosty mieleckiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WA\u0141EK PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 10 XII 1897 r. w Rzochowie, powiat mielecki, syn Franciszka i Ewy z domu Wydro. Na wie\u015b\u0107 o wybuchu I wojny \u015bwiatowej zg\u0142osi\u0142 si\u0119 ochotniczo do tworz\u0105cego si\u0119 oddzia\u0142u strzeleckiego w Mielcu i zosta\u0142 skierowany na plac zborny \u201eSoko\u0142a\u201d w Tarnowie. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie w jednostkach piechoty, ale nieznane s\u0105 jego losy w czasie tej s\u0142u\u017cby. Po wojnie uko\u0144czy\u0142 seminarium nauczycielskie. By\u0142 nauczycielem w Kru\u017clowej, a nast\u0119pnie nauczycielem i kierownikiem Szko\u0142y Powszechnej w Bobowej (1929-1955). R\u00f3wnocze\u015bnie zorganizowa\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Bobowej i by\u0142 jej dyrektorem w latach 1946-1952. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142organizatorem Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Bobowej i Sp\u00f3\u0142dzielni Mleczarskiej w tej miejscowo\u015bci. Na skutek donos\u00f3w o bliskich kontaktach z miejscowymi duchownymi zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo przeniesiony do Charsznicy na stanowisko kierownika tamtejszej szko\u0142y, a w 1958 r. do Wadowa (p\u00f3\u017aniej cz\u0119\u015b\u0107 Nowej Huty), gdzie tak\u017ce pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika szko\u0142y. Zmar\u0142 w 1966 r. Miejsce poch\u00f3wku nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WA\u0141EK WIES\u0141AW ZDZIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 14 X 1962 r. w Podolu, pow. mielecki, syn Romana i Zdzis\u0142awy. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1982 r. Uzyska\u0142 uprawnienia prezentera muzycznego, nadane przez Departament Muzyki, Teatru i Estrady Ministerstwa Kultury i Sztuki w Warszawie. W latach 1983-2000 pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142dzielczym Domu Kultury Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Odni\u00f3s\u0142 licz\u0105ce si\u0119 sukcesy w rywalizacjach prezenter\u00f3w, m.in. zaj\u0105\u0142 II miejsce w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Prezenter\u00f3w Muzycznych w Radomiu (1984) i III miejsce w Konkursie Prezenter\u00f3w Muzycznych w Warszawie (1985). By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Firmy Studio 8 i prowadzi j\u0105 do dzi\u015b. Pracowa\u0142 te\u017c w mieleckim Radio HiT FM, a w ostatnich latach w Radio PULS FM pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora ds. organizacji wydarze\u0144 muzyczno-kulturalnych. Jest animatorem i organizatorem imprez muzycznych i rekreacyjnych, specjalizuj\u0105c si\u0119 w organizacji koncert\u00f3w gwiazd polskiej sceny muzycznej Wsp\u00f3\u0142pracuje ze stowarzyszeniami, szko\u0142ami i firmami w zakresie organizacji imprez rozrywkowych. Wiele z tych imprez prowadzi spo\u0142ecznie. W 1998 r. zosta\u0142 wybrany radnym Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 1998-2002. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrn\u0105 Odznak\u0105 TPD Zas\u0142u\u017cony Przyjaciel Dziecka. W zwi\u0105zku z rezygnacj\u0105 Joanny Szadkowskiej z pracy w Radzie Miejskiej w Mielcu, 26 X 2012 r. zosta\u0142 zaprzysi\u0119\u017cony na radnego tej\u017ce Rady w kadencji 2010-2014.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WA\u0141\u0118GA LEON (biskup),<\/strong>\u00a0urodzi\u0142 si\u0119 25 III 1859 r. w Moszczenicy ko\u0142o Gorlic, syn Jana i Katarzyny z domu St\u0119pie\u0144. Absolwent Gimnazjum w Ja\u015ble z matur\u0105 w 1878 r. Studia teologiczne rozpocz\u0105\u0142 na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, a po otrzymaniu ni\u017cszych \u015bwi\u0119ce\u0144 (1881 r.), kontynuowa\u0142 nauk\u0119 na Uniwersytecie Gregoria\u0144skim w Rzymie. Po ich zako\u0144czeniu otrzyma\u0142 w Rzymie \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie 24 III 1883 r., a\u00a0 9 VII 1884 r. uzyska\u0142 doktorat z teologii. Po powrocie do Galicji pracowa\u0142 jako wikary w parafii \u015bw. Marcina we Lwowie, a nast\u0119pnie by\u0142 prefektem ma\u0142ego seminarium i notariuszem s\u0105du metropolitalnego oraz od 1888 r. \u2013 wicedyrektorem Seminarium Duchownego we Lwowie. Ponadto wyk\u0142ada\u0142 na Uniwersytecie Jana Kazimierza katechetyk\u0119, dogmatyk\u0119, teologi\u0119 fundamentaln\u0105 i filozofi\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105. Na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. \u201eDe hominis elevatione per gratiam sanctificantem\u201d (1891 r., drukowana we Lwowie) otrzyma\u0142 docentur\u0119, a trzy lata p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 profesorem nadzwyczajnym i egzaminatorem prosynodalnym. W 1897 r. mianowano go proboszczem bazyliki metropolitalnej we Lwowie i w zwi\u0105zku z tym zrezygnowa\u0142 z profesury. 15 IV 1901 r. papie\u017c Leon XIII bull\u0105 \u201eRomani Pontifices\u201d prekonizowa\u0142 go na biskupa tarnowskiego. W pierwszych latach kierowania diecezj\u0105 (w tym dekanatem mieleckim) biskup L. Wa\u0142\u0119ga wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 budzeniu powo\u0142a\u0144 kap\u0142a\u0144skich oraz zapewnieniu klerykom odpowiednich warunk\u00f3w do studiowania. Dba\u0142 te\u017c o duszpasterstwo og\u00f3lne, wskazuj\u0105c kap\u0142ana duszpasterza jako idea\u0142 kap\u0142a\u0144stwa. D\u0105\u017cy\u0142 do bezpo\u015bredniego spotykania si\u0119 z wiernymi. Wielokrotnie odwiedza\u0142 Mielec, m.in. przy okazji pobytu na uroczysto\u015bci oddania do u\u017cytku budynku gimnazjalnego w 1912 r., uroczysto\u015bci religijnych, a zw\u0142aszcza bierzmowania.\u00a0 Troszczy\u0142 si\u0119 te\u017c o ludzi, kt\u00f3rzy z powodu biedy wyje\u017cd\u017cali do obu Ameryk i bogatszych kraj\u00f3w europejskich. Posy\u0142a\u0142 za nimi ksi\u0119\u017cy do pracy duszpasterskiej i wsparcia w adaptacji do nowych \u015brodowisk. W czasie I wojny \u015bwiatowej wspiera\u0142 akcje charytatywne i organizowa\u0142 komitety pomocy potrzebuj\u0105cym. Troska o wychowanie religijne na wsi by\u0142a powodem powa\u017cnej r\u00f3\u017cnicy zda\u0144 z cz\u0119\u015bci\u0105 dzia\u0142aczy ruchu ludowego, zw\u0142aszcza z jego lewicowymi od\u0142amami w okresach przedwyborczych. Zreformowa\u0142 sie\u0107 dekanaln\u0105 i parafialn\u0105. W 1928 r. wyda\u0142 dekret tworz\u0105cy nowe dekanaty i ustalaj\u0105cy nowe granice dekanat\u00f3w, w tym mieleckiego, a w 1930 r. utworzy\u0142 parafi\u0119 w Rz\u0119dzianowicach, dotychczas wchodz\u0105c\u0105 w sk\u0142ad parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu. Z jego inicjatywy odby\u0142 si\u0119 I Synod Diecezjalny w 1928 r. Otrzyma\u0142 Order \u201ePolonia Restituta\u201d.\u00a0 Ze wzgl\u0119du na pogarszaj\u0105cy si\u0119 stan zdrowia 8 IV 1932 r. zrezygnowa\u0142 z biskupstwa i rezygnacja zosta\u0142a przyj\u0119ta przez papie\u017ca Piusa XI, ale jeszcze do 20 IV 1933 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki jako wikariusz apostolski. Od marca 1933 r. mieszka\u0142 w klasztorze redemptoryst\u00f3w w Tuchowie i tam zmar\u0142 22 IV 1933 r. Zosta\u0142 pochowany w Tuchowie obok ko\u015bcio\u0142a redemptoryst\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WAMEX (PRACOWNIA ULTRASONOGRAFICZNA)<\/strong>, zosta\u0142a zorganizowana i wyposa\u017cona przez Henryka Walczaka \u2013 w\u0142a\u015bciciela zak\u0142adu mechaniki pojazdowej. Ulokowano j\u0105 w Domu Rzemios\u0142a przy ul. Kr\u00f3tkiej. Rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 1991 r. w oparciu o nowoczesny ultrasonograf z przystawk\u0105 dopplerowsk\u0105, umo\u017cliwiaj\u0105cy przeprowadzenie bada\u0144 USG. W latach 90. by\u0142o to jedno z nielicznych urz\u0105dze\u0144 tego typu w kraju. Otrzyma\u0142a akredytacj\u0119 Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego. Po reformie s\u0142u\u017cby zdrowia zosta\u0142a przekszta\u0142cona na Niepubliczny Zak\u0142ad Opieki Zdrowotnej USG Wamex.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ ANTONI<\/strong>, urodzony 30 III 1889 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Marii z Jaworskich. Kontynuuj\u0105c tradycje rodzinne, zajmowa\u0142 si\u0119 kupiectwem. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, zw\u0142aszcza sportowej i kulturalnej. By\u0142 cz\u0142onkiem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Startowa\u0142 w zawodach sportowych, m.in. w 1910 r. w zawodach lekkoatletycznych zorganizowanych przez TG Sok\u00f3\u0142 w Krakowie, zaj\u0105\u0142 5. miejsce w biegu na 100 m (12,5 sek.) w stawce 59 zawodnik\u00f3w. Jako \u017co\u0142nierz armii austriackiej uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej (1914-1918). Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i jednym ze sponsor\u00f3w Klubu Sportowego \u201eKruki\u201d w Mielcu. Jako aktor amator gra\u0142 w licznych sztukach wystawianych przez zesp\u00f3\u0142 teatralny TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Zmar\u0142 w 1952 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ BOLES\u0141AW PIOTR<\/strong>, urodzony 22 II 1913 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Wiktorii z Kowalskich. Uczy\u0142 si\u0119 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu i w Korpusie Kadet\u00f3w nr 1 Marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego we Lwowie. W 1933 r. zda\u0142 matur\u0119. Edukacj\u0119 wojskow\u0105 kontynuowa\u0142 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Piechoty (1933-1934, kapral podchor\u0105\u017cy) i Szkole Podchor\u0105\u017cych Kawalerii w Grudzi\u0105dzu (1934-1936, podporucznik). W 1936 r. zosta\u0142 mianowany dow\u00f3dc\u0105 1 plutonu 1 szwadronu 25 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w w Pru\u017canie. Z t\u0105 jednostk\u0105 bra\u0142 udzia\u0142 w zaj\u0119ciu Zaolzia (1938). W marcu 1939 r. pu\u0142k przemie\u015bci\u0142 si\u0119 w okolice Sierpca, gdzie skoncentrowano Nowogr\u00f3dzk\u0105 Brygad\u0119 Kawalerii pod dow\u00f3dztwem gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., walcz\u0105c na trasie: Dzia\u0142dowo \u2013 P\u0142ock \u2013 Wyszogr\u00f3d \u2013 Czerwi\u0144sk \u2013 Modlin \u2013 Rembert\u00f3w \u2013 Mi\u0144sk Mazowiecki \u2013 Garwolin \u2013 Ryki \u2013 Knur\u00f3w \u2013 Rejowiec \u2013 Wojs\u0142awice \u2013 Tomasz\u00f3w Lubelski \u2013 Krasnobr\u00f3d \u2013 P\u0142azy \u2013 Sambor. W okolicach W\u0142adypola 27 IX pu\u0142k zosta\u0142 rozwi\u0105zany. Do sowieckiej niewoli dosta\u0142 si\u0119 prawdopodobnie we Lwowie. Uwi\u0119ziono go w obozie w Kozielsku. Prawdopodobnie 4 IV 1940 r. zosta\u0142 przewieziony II transportem do Katynia i tam zamordowany przez NKWD. Na wiosn\u0119 jego cia\u0142o ekshumowano i zidentyfikowano (nr 01897). Spoczywa na cmentarzu w Katyniu, a symboliczn\u0105 tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 jego m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmier\u0107 umieszczono na rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. Ponadto jego tabliczki memoratywne znajduj\u0105 si\u0105 w Muzeum Katy\u0144skim, Katedrze Wojska Polskiego i na grobowcu rodzinnym Wanatowicz\u00f3w w Kru\u017clowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ EDMUND<\/strong>, urodzony 16 XI 1890 r. w Mielcu, syn Leona i Antoniny z Gwo\u017adziowskich. Prawdopodobnie uko\u0144czy\u0142 gimnazjum w Tarnowie. Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej (1914-1918) jako sier\u017cant w armii austriackiej. Po powrocie z wojny nale\u017ca\u0142 do Towarzystwa Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu.\u00a0 Po utworzeniu w 1923 r. Zwi\u0105zku Stra\u017cy Po\u017carnych w Krakowie i jego Okr\u0119gu X w Mielcu \u2013 w 1926 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad Zarz\u0105du Okr\u0119gu jako oficer inspekcyjny \u2013 instruktor. By\u0142 jednym z organizator\u00f3w \u0107wicze\u0144 i szkole\u0144 stra\u017cackich. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w innych mieleckich organizacjach spo\u0142ecznych, m.in. by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w powstania Chrze\u015bcija\u0144skiego Zjednoczenia Mieszczan w 1925 r. W latach 30. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta Stra\u017cy Ogniowej w Zakopanem. W 1938 r. na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko komendanta Zawodowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Krynicy. Odznaczony Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci. Zmar\u0142 11 III 1944 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ EMILIA MA\u0141GORZATA<\/strong>, urodzona 3 VII 1986 r. w Krakowie, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Marii z domu Stypu\u0142a. Absolwentka Gimnazjum nr 3 i II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 2005r. Jest autork\u0105 kilku prac z dziej\u00f3w Mielca, m.in.: By\u0142 taki czas. Stan wojenny we wspomnieniach mieszka\u0144c\u00f3w rejonu mieleckiego (g\u0142\u00f3wna nagroda w konkursie Zachowa\u0107 w pami\u0119ci stan wojenny, zorganizowanym przez Zarz\u0105d Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego, Oddzia\u0142 IPN i Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie), Judaica mieleckie (I nagroda w konkursie Na wsp\u00f3lnej ziemi, zorganizowanym w 2002 r. przez Fundacj\u0119 Shalom i Ministerstwo Edukacji Narodowej) i \u017bydzi mieleccy w fotografii (wyr\u00f3\u017cnienie w konkursie Historia i kultura \u017byd\u00f3w polskich, zorganizowanym w 2003 r. przez Fundacj\u0119 Shalom i MEN). T\u0142umaczone przez ni\u0105 teksty o mieleckich \u017bydach z j\u0119zyka angielskiego na j\u0119zyk polski zosta\u0142y opublikowane w Roczniku Mieleckim. Studiuje w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie. W 2011 r. uko\u0144czy\u0142a studia magisterskie w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie na kierunkach: ekonomia oraz finanse i rachunkowo\u015b\u0107. W latach 2010-2011 pracowa\u0142a w firmie MetLife Amplico w Warszawie jako asystent do spraw finansowych, a od 2011 r. w Novartis Polska Sp. z o.o. jako specjalista do spraw analiz i planowania strategicznego. M.in. by\u0142a odpowiedzialna za konsolidacj\u0119 bud\u017cetu dla cluster’a w oddziale w Bazylei (2015), wdro\u017cenie systemu SAP w oddziale w Tel Avivie (2016) i koordynacj\u0119 pracy zespo\u0142u ds. analiz i planowania strategicznego w oddziale w Bratys\u0142awie (2018). W 2018 r. zosta\u0142a kierownikiem dzia\u0142u analiz i planowania strategicznego. Od 2021 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 Finance Planning Manager w Astra Zeneca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WANATOWICZ FRANCISZEK JAN<\/strong>, urodzony 23 XI 1905 r. w Mielcu, syn Leona i Antoniny z Gwo\u017adziowskich. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum (typu humanistycznego) im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1926 r. Studia w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie uko\u0144czy\u0142 w 1932 r. W latach 1932-1939 r. pracowa\u0142 w Starostwie Powiatowym w My\u015blenicach jako powiatowy lekarz weterynarii. Posiada\u0142 stopie\u0144 podporucznika rezerwy ze starsze\u0144stwem od 1 I 1935 r. Po wkroczeniu wojsk hitlerowskich do Polski zosta\u0142 zmobilizowany do 6 Pu\u0142ku Artylerii (PAL) w Krakowie, kt\u00f3ry wycofywa\u0142 si\u0119 przed agresorami a\u017c do Brod\u00f3w. 19 IX 1939 r. po przej\u015bciu granicy w\u0119gierskiej zosta\u0142 internowany i przebywa\u0142 m.in. w Eger i Kovar. W maju 1940 r. uda\u0142o mu si\u0119 przedosta\u0107 do Jugos\u0142awii, a stamt\u0105d statkiem do Francji i 12 V zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Stacji Zbornej w Carpiegne. Wkr\u00f3tce potem zosta\u0142 ewakuowany do Anglii. Tam s\u0142u\u017cy\u0142 w: 8 Kadrowej Brygadzie Strzelc\u00f3w (1940), 7 Kadrowej Brygadzie Strzelc\u00f3w w Szkocji (1941), Brygadzie Szkolnej w Dundee (1941-1942), Kompanii Warsztatowej jako oficer \u017cywieniowy i 1 Dywizji Pancernej (1942), Centrum Wyszkolenia Piechoty (od VII 1943), gdzie wys\u0142ano go na 3-miesi\u0119czn\u0105 praktyk\u0119 weterynaryjn\u0105 do Weybridge (hr. Surrey). 28 VII 1943 r. uton\u0105\u0142 w rzece Wey. Spoczywa na cmentarzu Brookwood pod Londynem.<\/p>\r\n

\"\"WANATOWICZ GUSTAW<\/b>, urodzony 28 VIII 1927 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Marii z domu Klarman. W czasie okupacji hitlerowskiej (1939-1944) pracowa\u0142 w m\u0142ynie parowym i tartaku w Mielcu, a ponadto w 1944 r. uko\u0144czy\u0142 Miejsk\u0105 Szko\u0142\u0119 Handlow\u0105 w Mielcu. Po II wojnie \u015bwiatowej uko\u0144czy\u0142: Gimnazjum Kupieckie w Mielcu z ma\u0142\u0105 matur\u0105 w 1946 r., Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1947 r. oraz Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Handlow\u0105 we Wroc\u0142awiu w 1951 r. W czasie studi\u00f3w pracowa\u0142 dorywczo w Centrali Zbytu Porcelany, Fajansu i Wyrob\u00f3w Szklanych we Wroc\u0142awiu, w ksi\u0119gowo\u015bci Rozlewni Piwa i Wytw\u00f3rni W\u00f3d Gazowanych oraz w Teatrze Wroc\u0142awskim jako statysta \u2013 cz\u0142onek ch\u00f3ru. Po studiach powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i od\u00a0 VII 1951 r. do 1958 r. pracowa\u0142 w Zjednoczeniu Budownictwa Miejskiego Stalowa Wola jako kierownik Sekcji Zatrudnienia i P\u0142ac Odcinka Rob\u00f3t w Mielcu. W 1954 r. uko\u0144czy\u0142 studia eksternistyczne II stopnia w Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Krakowie, a w 1956 r. – Wydzia\u0142 Zaoczny (kierunek: budownictwo) Technikum Budowlanego w Krakowie. Od XI 1958 r. pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201eDelta \u2013 Mielec\u201d, m.in. jako kierownik Dzia\u0142u Planowania Inwestycji. W 1964 r. uko\u0144czy\u0142 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Ekonomiczn\u0105 \u2013 Wydzia\u0142 Ekonomiki Przedsi\u0119biorstwa i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii, a w 1970 r. \u2013 Zaoczny Kurs Analizy Ekonomicznej III stopnia w Katowicach. Ponadto w latach 1978-1990 prowadzi\u0142 Gospodarstwo Szklarniowe w Mielcu. W 1981 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od czas\u00f3w licealnych anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. W latach 1944-1947 i 1967-1990 (z przerwami) \u015bpiewa\u0142 jako tenor I w mieleckim ch\u00f3rze m\u0119skim \u201eMelodia\u201d i wykonywa\u0142 partie solowe, m.in. ari\u0119 Franka z opery \u201eFlis\u201d Stanis\u0142awa Moniuszki. By\u0142 te\u017c w cz\u0142onkiem zarz\u0105du ch\u00f3ru i wsp\u00f3\u0142autorem wydawnictw o \u201eMelodii\u201d. Wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 zjazdy kole\u017ce\u0144skie. Od 1955 r. nale\u017ca\u0142 do Polskiego Zwi\u0105zku In\u017cynier\u00f3w. W 1959 r. by\u0142 cz\u0142onkiem za\u0142o\u017cycielem Zak\u0142adowego Ko\u0142a Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego przy WSK Mielec i pe\u0142ni\u0142 w nim r\u00f3\u017cne funkcje: cz\u0142onka zarz\u0105du, sekretarza, kronikarza i przewodnicz\u0105cego komisji publikacji. W latach 90. by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem na terenie Mielca kampanii wyborczej Jana Olszewskiego na prezydenta RP. Zosta\u0142 uhonorowany m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PTE, Odznak\u0105 Za\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Kultury, Odznak\u0105 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 z Laurem Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 I Stopnia PZChiO. Zmar\u0142 17 VII 1999 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ HIPOLIT SEWERYN<\/strong>, urodzony 6 I 1899 r. w Mielcu, syn Mateusza i Katarzyny z Maziarskich. W latach 30. XX w. pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w Policji Pa\u0144stwowej, ostatnio jako przodownik w Krzemie\u0144cu na Wo\u0142yniu. Po naje\u017adzie wojsk sowieckich na wschodnie ziemie Polski (17 IX 1939 r.) zosta\u0142 aresztowany i osadzony w wi\u0119zieniu w Kowlu. Jego nazwisko znalaz\u0142o si\u0119 na tzw. \u201eUkrai\u0144skiej li\u015bcie katy\u0144skiej\u201d w\u015br\u00f3d 3435 obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, zamordowanych przez NKWD w Bykowni w kwietniu lub maju 1940 r. Pochowany w zbiorowym grobie na Polskim Cmentarzu Wojennym . Tabliczki memoratywne H. J. Wanatowicza znajduj\u0105 si\u0119 w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie i w Muzeum Katy\u0144skim.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ HIPOLIT KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 22 II 1865 r. w Mielcu, syn Mateusza i Marianny z domu Sarama. Po roku 1890 zamieszka\u0142 z rodzin\u0105 (o\u017ceni\u0142 si\u0119 w 1889 r.) na sta\u0142e w Chodorowie. Prowadzi\u0142 tam hurtowy handel nierogacizn\u0105. Po \u015bmierci \u017cony sam wychowywa\u0142 czworo dzieci. (Jednego z syn\u00f3w \u2013 Leona, kt\u00f3ry uko\u0144czy\u0142 trzy klasy gimnazjum realnego, wys\u0142a\u0142 w 1910 r. na dalsz\u0105 nauk\u0119 do Mielca i przekaza\u0142 go pod opiek\u0119 Feliksa Bro\u017conowicza.) Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 i kulturaln\u0105 Chodorowa. Nale\u017ca\u0142 do miejscowego Gniazda TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. W 1923 r. ufundowa\u0142 dzwon do ko\u015bcio\u0142a. W latach 1924-1929 by\u0142 cz\u0142onkiem rady przybocznej burmistrza Chodorowa. W 1929 r. zosta\u0142 wybrany burmistrzem Chodorowa i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1932 r. By\u0142 te\u017c dzia\u0142aczem Zwi\u0105zku Obrony Kres\u00f3w Zachodnich w Chodorowie. W latach 30. sponsorowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 mieleckiego klubu pi\u0142karskiego \u201eKruki\u201d, w kt\u00f3rym jego syn \u2013 Leon by\u0142 czo\u0142owym zawodnikiem. Na pocz\u0105tku II wojny \u015bwiatowej, po wkroczeniu wojsk sowieckich do Chodorowa (22 IX 1939 r.), musia\u0142 si\u0119 ukrywa\u0107, a nast\u0119pnie ucieka\u0107 (z cz\u0119\u015bci\u0105 rodziny) do Generalnej Guberni. Ostatecznie uda\u0142o mu si\u0119 przedosta\u0107 do rodzinnego Mielca i zamieszka\u0142 u c\u00f3rki Stefanii (po m\u0119\u017cu Szwakop) przy ul. J. Kili\u0144skiego. Zmar\u0142 22 VII 1947 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza, w grobowcu rodzinnym Szwakop\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WANATOWICZ JACEK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony w 1893 r. w Mielcu. Od 1912 r. by\u0142 zakonnikiem w klasztorze Zakonu Franciszkan\u00f3w w Krakowie. \u015awiecenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1919 r. W 1920 r. wraz z o. Maksymilianem Kolbe za\u0142o\u017cy\u0142 Milicj\u0119 Niepokalanej Ksi\u0119\u017cy Franciszkan\u00f3w w Polsce. W 1925 r. by\u0142 wikariuszem w Czyszkach ko\u0142o Lwowa. Zmar\u0142 15 III 1929 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ JAN<\/strong>, urodzony 5 VII 2004 r. w Mielcu, syn Emilii Wanatowicz. Ucze\u0144 Szko\u0142y Podstawowej nr 3 im. Wojska Polskiego w Mielcu i od roku szkolnego 2019\/2020 – II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu. Laureat konkurs\u00f3w wojew\u00f3dzkich (kuratoryjnych) z matematyki, j\u0119zyka polskiego, historii i przyrody oraz lokalnych konkurs\u00f3w i zawod\u00f3w sportowych. W 2018 r. zdobywca 2. miejsca na szczeblu centralnym Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Historycznego \u201eLosy \u017co\u0142nierza i dzieje or\u0119\u017ca polskiego\u201d. Finalista (w dru\u017cynie) mi\u0119dzynarodowego konkursu \u201eEducational Campaign For Schools Wiithin EC Day 2018 \u201eHeritage And Me\u201d we Lwowie. Od roku szkolnego 2016\/2017 pe\u0142ni funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Samorz\u0105du Uczniowskiego. Wicemistrz Polski w konkurencji karate Shorin-Ryu (kategoria kumiwaza) w 2015 r. i zdobywca 4. miejsca w 2016 r. (junior m\u0142odszy). Uhonorowany tytu\u0142em \u201eM\u0142ody Nieprzeci\u0119tny\u201d w 2016, 2017 i 2018 r. Trzykrotnie uznany za najlepszego ucznia szk\u00f3\u0142 podstawowych w wojew\u00f3dztwie podkarpackim w 2017 r. (za rok szkolny 2016\/2017), w 2018 r. (za rok szkolny 2017\/2018) i w 2019 r. (za rok szkolny 2018\/2019). Stypendysta Zarz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego w ramach realizacji programu wspierania m\u0142odzie\u017cy uzdolnionej \u201eNie zagubi\u0107 talentu\u201d. W dwuosobowym zespole (ze Stanis\u0142awem Dziur\u0105) zaj\u0105\u0142 I miejsce w Polsce w European Money Quiz – 2019 i reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 w europejskim finale w Brukseli, zorganizowanym przez Europejsk\u0105 Federacj\u0119 Bankow\u0105. Od 2020 r. jest aktywist\u0105 Klubu M\u0142odych Lider\u00f3w. W 2021 r. by\u0142 cz\u0142onkiem dru\u017cyny II LO w Mielcu, kt\u00f3ra w finale Mi\u0119dzynarodowego Konkursu Fizycznego NABOJ (w trybie online) zaj\u0119\u0142a 4. miejsce w Polsce i 29. miejsce w rywalizacji mi\u0119dzynarodowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ J\u00d3ZEF BOLES\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 VIII 1922 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Marii z domu Klarman. Nauk\u0119 w Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu przerwa\u0142a wojna. W czasie nauki szkolnej nale\u017ca\u0142 do Sodalicji Maria\u0144skiej. Uczestniczy\u0142 w kursie Przysposobienia Wojskowego i po wybuchu wojny we wrze\u015bniu 1939 r. w oddziale PW ewakuowa\u0142 si\u0119 do R\u00f3wnego. Po rozwi\u0105zaniu oddzia\u0142u powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. W 1940 r. zosta\u0142 aresztowany (z kolegami i profesorami gimnazjalnymi) i uwi\u0119ziony w Tarnowie. Stamt\u0105d po pewnym czasie przewieziono go do obozu w O\u015bwi\u0119cimiu, a p\u00f3\u017aniej do obozu w Oranienburgu, gdzie pracowa\u0142 w cegielni. W 1942 r. zosta\u0142 przeniesiony do obozu w Dachau, gdzie poddawano go do\u015bwiadczeniom medycznym. Okaza\u0142y si\u0119 one zab\u00f3jcze i zmar\u0142 31 XII 1942 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"WANATOWICZ LEON<\/strong>, urodzony 31 X 1896 r. w Chodorowie, pow. B\u00f3brka, syn Hipolita i Marii z Bro\u017cnowicz\u00f3w. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y ludowej ucz\u0119szcza\u0142 do miejscowego gimnazjum realnego, a po trzeciej klasie do c.k. Gimnazjum w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 do skautingu i Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. W sz\u00f3stej klasie zrezygnowa\u0142 z nauki, a we wrze\u015bniu 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do 2 pu\u0142ku piechoty Legion\u00f3w Pi\u0142sudskiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w walkach z Rosjanami na terenie Rusi Zakarpackiej, Galicji Wschodniej, na Huculszczy\u017anie i w kampanii bukowi\u0144skiej (do po\u0142owy marca 1915 r.). Po wypoczynku w Ko\u0142omyi, gdzie 2 pp w\u0142\u0105czono do II Brygady Legion\u00f3w, bra\u0142 udzia\u0142 w walkach nad Prutem, pod Rara\u0144cz\u0105 i na Wo\u0142yniu. Po kryzysie przysi\u0119gowym w lipcu 1917 r. zosta\u0142 wcielony do wojska austriackiego. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci s\u0142u\u017cy\u0142 w 17 pu\u0142ku piechoty w Rzeszowie. Uczestniczy\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920, m.in. na froncie polsko-ukrai\u0144skim w Ma\u0142opolsce Wschodniej i na Wile\u0144szczy\u017anie. Po wojnie uko\u0144czy\u0142 kurs maturalny dla legionist\u00f3w i zda\u0142 matur\u0119, a w 1922 r. zosta\u0142 przeniesiony w stopniu sier\u017canta do rezerwy. Zosta\u0142 odznaczony Medalem Niepodleg\u0142o\u015bci i Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zaj\u0105\u0142 si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 sportow\u0105. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem klubu \u201eLechia\u201d, a p\u00f3\u017aniej Klubu Sportowego \u201eKruki\u201d i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kapitana dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej. Korzystaj\u0105c z zamo\u017cno\u015bci ojca, pokrywa\u0142 spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wydatk\u00f3w na utrzymywanie i wyposa\u017cenie dru\u017cyny. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Zwi\u0105zku Strzeleckiego. Przez pewien czas pracowa\u0142 w banku, a p\u00f3\u017aniej zaj\u0105\u0142 si\u0119 handlem byd\u0142em. W zwi\u0105zku z narastaj\u0105c\u0105 agresj\u0105 Niemiec wobec Polski zosta\u0142 przeszkolony w zakresie pracy kontrwywiadowczej i wytypowany do organizowania dywersji przyfrontowej na wypadek wojny. Uczestniczy\u0142 w dzia\u0142aniach zabezpieczenia kontrwywiadowczego COP. Nie bra\u0142 udzia\u0142u w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. W czasie okupacji hitlerowskiej mieszka\u0142 w Mielcu i pracowa\u0142 oficjalnie jako poborca kontyngentu zwierz\u0105t rze\u017anych. R\u00f3wnocze\u015bnie od grudnia 1939 r. dzia\u0142a\u0142 w konspiracji, najpierw w SZP, od 1940 r. w kom\u00f3rce wywiadu i kontrwywiadu komendy Obwodu ZWZ Mielec, a p\u00f3\u017aniej w kom\u00f3rce wywiadu i kontrwywiadu w sztabie Inspektoratu Rejonowego AK Tarnobrzeg. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami \u201eBoruta\u201d i \u201eDzik\u201d. Przebywaj\u0105c cz\u0119sto w\u015br\u00f3d Niemc\u00f3w, zdobywa\u0142 cenne wiadomo\u015bci dla ruchu oporu, wielokrotnie ostrzega\u0142 przed aresztowaniami oraz przyczyni\u0142 si\u0119 do uwolnienia wielu Polak\u00f3w z obozu w Pustkowie. Jednocze\u015bnie jednak podejrzewany by\u0142 o wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Niemcami. Jako okresowy pracownik Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego w 1942 r. przyczyni\u0142 si\u0119 do powodzenia akcji konfiskaty pieni\u0119dzy przez grup\u0119 specjaln\u0105 \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d. Bra\u0142 udzia\u0142 w r\u00f3\u017cnych akcjach przeciwko okupantom. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 aresztowany przez NKWD i uwi\u0119ziony pod zarzutem wsp\u00f3\u0142pracy z Niemcami, ale dochodzenie nie potwierdzi\u0142o winy. W 1945 r. otworzy\u0142 lokal gastronomiczny przy ul. Sandomierskiej 20, a od jesieni 1945 r. pracowa\u0142 w Starostwie Powiatowym w Mielcu. Nie godzi\u0142 si\u0119 jednak z now\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 polityczno-spo\u0142eczn\u0105 i pozostawa\u0142 wierny rz\u0105dowi w Londynie. Od maja 1945 r. rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 w strukturach Brygad Wywiadowczych Delegatury Si\u0142 Zbrojnych, a nast\u0119pnie w ramach BW WiN, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika wywiadu BW na powiat mielecki. Na pocz\u0105tku pa\u017adziernika 1946 r. zosta\u0142 aresztowany (wraz z innymi dzia\u0142aczami WiN) przez mielecki PUBP i bestialsko przes\u0142uchiwany najpierw w Mielcu, a nast\u0119pnie w WUBP w Rzeszowie i w wi\u0119zieniu Montelupich w Krakowie. Po rozprawie s\u0105dowej w Wojskowym S\u0105dzie Rejonowym w Rzeszowie wyrokiem WSR z 11 IV 1947 r. zosta\u0142 skazany na kar\u0119 \u015bmierci, pozbawienie praw publicznych i obywatelskich oraz przepadek mienia. (Skazani zostali tak\u017ce m.in. inni mielczanie: Wiktor Jaderny, Karol Marcin Wery\u0144ski i A. Kopecki). Po amnestii (z 22 II 1947 r.) kar\u0119 \u015bmierci zamieniono na do\u017cywocie, a po apelacji i staraniach \u017cony kar\u0119 zmniejszono do 15 lat. Wi\u0119ziono go w Rzeszowie, a od sierpnia 1947 r. w CWK we Wronkach. Tam jako wi\u0119zie\u0144 antypa\u0144stwowy \u201eA\u201d odbywa\u0142 kar\u0119 w najgorszych warunkach i zachorowa\u0142 na gru\u017alic\u0119 kr\u0119gos\u0142upa. Mog\u0142a by\u0107 ona wyleczona tylko w specjalistycznym szpitalu. Mimo stara\u0144 rodziny o zwolnienie i leczenie szpitalne nie zosta\u0142 zwolniony z powodu sprzeciwu kierownictwa wi\u0119zienia. W uzasadnieniu napisano m.in.: \u201e…wi\u0119zie\u0144 (…) nie przejawia \u017calu za pope\u0142nione winy (…) do obecnej rzeczywisto\u015bci jest ustosunkowany wrogo\u201d. Odm\u00f3wiono te\u017c przyj\u0119cia lekarstw, kt\u00f3re dostarczy\u0142a \u017cona \u2013 Irena z Rudnickich. Zmar\u0142 w wi\u0119ziennym szpitalu 2 XI 1951 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu wi\u0119ziennym we Wronkach. Na fali przemian ustrojowych w Polsce po 1989 r. jego (i innych dzia\u0142aczy WiN) sprawa powr\u00f3ci\u0142a na wokand\u0119 s\u0105dow\u0105. W wyniku rewizji nadzwyczajnej z 12 II 1990 r. Pierwszego Prezesa S\u0105du Najwy\u017cszego oraz Prokuratora Generalnego RP na korzy\u015b\u0107 wszystkich w\u00f3wczas skazanych \u2013 S\u0105d Najwy\u017cszy w Warszawie 25 X 1990 r. wyda\u0142 postanowienie o uniewa\u017cnieniu wyroku by\u0142ego WSR w Rzeszowie, uniewinni\u0142 i zrehabilitowa\u0142 Leona Wanatowicza i innych skazanych dzia\u0142aczy WiN. Dla upami\u0119tnienia dzia\u0142alno\u015bci patriotycznej Leona Wanatowicza jedn\u0105 z ulic na osiedlu Borek nazwano jego imieniem w czasie sesji Rady Miejskiej w Mielcu 11 II 2010 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 5 maja 1884 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Marii z Jaworskich. Wsp\u00f3lnie z bratem Antonim kontynuowa\u0142 tradycje rodzinne, zajmuj\u0105c si\u0119 kupiectwem. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, zw\u0142aszcza sportowej i kulturalnej. By\u0142 cz\u0142onkiem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Jako \u017co\u0142nierz armii austriackiej uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej (1914-1918). Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i jednym ze sponsor\u00f3w Klubu Sportowego \u201eKruki\u201d w Mielcu. Jako aktor amator gra\u0142 w licznych sztukach wystawianych przez zesp\u00f3\u0142 teatralny TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Zmar\u0142 10 XII 1943 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WANATOWICZ STANIS\u0141AW ANTONI<\/strong>, urodzony 2 VII 1960 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Janiny z domu Cyz. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1979 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Automatyki, Elektroniki i Informatyki Politechniki \u015al\u0105skiej w Gliwicach, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W latach 1985-1993 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, pe\u0142ni\u0105c od 1991 r. funkcj\u0119 kierownika Dzia\u0142u Projektowo-Programowego. Od 1993 r. do 2000 r. pracowa\u0142 na stanowisku dyrektora handlowego Galicyjskiego Towarzystwa Informatycznego w Mielcu. W 2000 r. zosta\u0142 wiceprezesem zarz\u0105du firmy Comp Soft Sp. z o.o. w Mielcu, a od 2007 r. do 30 VI 2021 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jej prezesa. Ma znacz\u0105cy wk\u0142ad w uzyskanie przez t\u0105 firm\u0119 licznych wyr\u00f3\u017cnie\u0144, m.in. Certyfikat\u00f3w Lidera Nowych Technologii, tytu\u0142\u00f3w Geparda Biznesu, Certyfikat\u00f3w Przedsi\u0119biorstwa Przysz\u0142o\u015bci i Certyfikatu Dobroczynno\u015bci. (Szerzej w ha\u015ble: Comp Soft Sp. z o.o. w Mielcu.) Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105 i spo\u0142eczn\u0105. By\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Kultury Komitetu Obywatelskiego \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w latach 1989-1990 i pe\u0142nomocnikiem listy kandydat\u00f3w KO \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w wyborach samorz\u0105dowych w 1990 r. oraz jednym z inicjator\u00f3w zmian nazw ulic w Mielcu (1990) i budowy \u201e\u015aciany Katy\u0144skiej\u201d przy ko\u015bciele \u015bw. Mateusza w Mielcu. Od wielu lat amatorsko zajmuje si\u0119 histori\u0105 Mielca i regionu. W tomie 3.\u00a0Mielec. Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu<\/em>\u00a0(Mielec 1994) opublikowano dwa jego artyku\u0142y:\u00a0Ludno\u015b\u0107 \u017cydowska w regionie mieleckim<\/em>\u00a0oraz\u00a0Eksterminacja ludno\u015bci \u017cydowskiej.<\/em>\u00a0Autor ksi\u0105\u017cki pt.\u00a0Leon Wanatowicz „Boruta”, „Dziki” „… nie przejawia \u017calu za pope\u0142nione winy”<\/em>\u00a0(Mielec 2021) oraz\u00a0Spacerownika mieleckiego<\/em>, publikowanego w Tygodniku Regionalnym Korso w 2021 r. Publikowa\u0142 te\u017c w regionalnej prasie, m.in. \u201eG\u0142osie Za\u0142ogi\u201d, \u201eG\u0142osie Mieleckim\u201d, \u201eG\u0142osie Solidarno\u015bci\u201d, \u201eNowinach Rzeszowskich\u201d i \u201eKorso\u201d oraz \u201eRoczniku Mieleckim\u201d. Wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel i wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciel Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d, p\u00f3\u017aniej zby\u0142 udzia\u0142y. Pomaga w zbieraniu materia\u0142\u00f3w do\u00a0Encyklopedii miasta Mielca<\/em>. Autor wystaw fotograficznych:\u00a0Melitser Jidn. \u017bydzi mieleccy w fotografii (2011 r.) i Melitser Jidn. Jom Kippur (2012),<\/em>\u00a0eksponowanych w Galerii Domu Kultury SCK w Mielcu. Przewodnik wycieczek po Mielcu. Uhonorowany m.in.: Medalem Pro Patria, Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego dla Polskiego Stowarzyszenia Diabetyk\u00f3w, tytu\u0142em Menad\u017cer Sukcesu 2015, tytu\u0142em Promotor Nauki i Kultury oraz tytu\u0142em „Pozytywny Mielczanin” w kategorii Biznes w roku 2017. Stworzy\u0142 i rozwija „Wielk\u0105 Genealogi\u0119 Mieleck\u0105” – drzewo genealogiczne pozwalaj\u0105ce na okre\u015blenie zwi\u0105zk\u00f3w rodzinnych mielczan od po\u0142owy XVIII stulecia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WANATOWICZ STANIS\u0141AW WOJCIECH<\/strong>, urodzony 13 IV 1930 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Marii z domu Klarman. Podczas okupacji hitlerowskiej, w latach 1943-1945 nale\u017ca\u0142 do konspiracyjnych Szarych Szereg\u00f3w Armii Krajowej w Mielcu, a w latach 1945-1951 do tajnej organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowej. By\u0142 zast\u0119powym zast\u0119pu \u201eBobry\u201d i pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eB\u00f3br 1\u201d. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1950 r. By\u0142 cz\u0142onkiem Aeroklubu Mieleckiego. Uzyska\u0142 uprawnienia pilota szybowcowego. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym – Energetyka Cieplna Politechniki Wroc\u0142awskiej i w 1954 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika, a w nast\u0119pnym roku na tym samym wydziale (przemianowanym na Wydzia\u0142 Mechaniczno-Energetyczny) otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika energetyki. W 1954 r. zosta\u0142 zatrudniony w Politechnice Wroc\u0142awskiej jako starszy asystent naukowo-dydaktyczny na Wydziale In\u017cynierii Sanitarnej (Katedra Mechanicznych Urz\u0105dze\u0144 Sanitarnych). Prowadzi\u0142 zaj\u0119cia z zakresu nauczania projektowania element\u00f3w maszyn. W 1965 r. zosta\u0142 przeniesiony do Instytutu Techniki Cieplnej i Mechaniki P\u0142yn\u00f3w na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym, gdzie by\u0142 starszym specjalist\u0105, konstruktorem wynalazc\u0105, rzeczoznawc\u0105 oraz kierownikiem Zespo\u0142\u00f3w Badawczych i Zaplecza Technicznego. W 1974 r. na macierzystej uczelni uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu kriotechniki, a w 1988 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 rzeczoznawcy SIMP w kilku specjalno\u015bciach. W ramach dzia\u0142alno\u015bci Instytutu wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z zak\u0142adami przemys\u0142owymi w zakresie projektowania i kierowania produkcj\u0105 wielu unikalnych urz\u0105dze\u0144. Autor 46 publikacji naukowych, m.in. 26 patent\u00f3w i 7 wzor\u00f3w. W 1995 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, jako cz\u0142onek \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy AK, Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w Mechanik\u00f3w Polskich (SIMP) i Klubu \u017beglarskiego \u201eGrot\u201d Politechniki Wroc\u0142awskiej. Otrzyma\u0142 szereg odznacze\u0144 i wyr\u00f3\u017cnie\u0144 wojskowych: Krzy\u017c Armii Krajowej, Krzy\u017c Partyzancki, Krzy\u017c Niez\u0142omnych, Odznak\u0119 Akcji \u201eBurza\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Szarych Szereg\u00f3w AK, Odznak\u0119 Weterana Walk o Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 RP oraz awans na stopie\u0144 majora, a tak\u017ce odznacze\u0144 i wyr\u00f3\u017cnie\u0144 pa\u0144stwowych i resortowych, m.in.: Z\u0142oty i Srebrny Krzy\u017c Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0119 Zas\u0142u\u017cony dla Energetyki, Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0119 SIMP, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Politechniki Wroc\u0142awskiej oraz oko\u0142o 30 nagr\u00f3d ministerialnych i uczelnianych. Zmar\u0142 16 III 2021 r. Pochowany na cmentarzu we Wroc\u0142awiu.<\/p>\r\n

\"\"WANATOWICZ TADEUSZ, <\/b>urodzony 1 IV 1933 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Marii z domu Klarman. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1951 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Elektryfikacji G\u00f3rnictwa i Hutnictwa Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie i w 1955 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera elektryka hutniczego. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Hucie Baildon w Katowicach na stanowisku kierownika Wydzia\u0142u Elektrycznego (1 III 1956 r. \u2013 30 VII 1969 r.). W 1967 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Maszyn G\u00f3rniczych i Hutniczych AGH w Krakowie z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera mechanika. Kolejnymi miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y: \u015al\u0105skie Zak\u0142ady Osprz\u0119tu Elektrycznego w Mys\u0142owicach (1 VIII 1969 r. \u2013 17 V 1973 r., dyrektor naczelny), Zjednoczenie Przemys\u0142u Kabli i Chemicznych \u0179r\u00f3de\u0142 Pr\u0105du w Warszawie (18 V 1973 r. \u2013 18 V 1976 r., dyrektor techniczny), Zjednoczenie Przemys\u0142u Maszyn i Aparat\u00f3w Elektrycznych w Warszawie (19 V 1976 r. \u2013 31 V 1982 r., dyrektor techniczny)i Przedsi\u0119biorstwo Techniczno-Handlowe Maszyn Elektrycznych w Warszawie (1 VI 1982 r. \u2013 1 III 1996 r., dyrektor techniczny). Systematycznie si\u0119 dokszta\u0142ca\u0142. Uko\u0144czy\u0142 Studium Podyplomowe Organizacji i Zarz\u0105dzania w Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Katowicach (1972 r.) oraz szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. By\u0142 aktywnym racjonalizatorem. W swoim dorobku mia\u0142 ponad 30 wniosk\u00f3w racjonalizatorskich oraz dwa wzory u\u017cytkowe i jeden wynalazek zarejestrowane w Urz\u0119dzie Patentowym. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami: Srebrnym i Br\u0105zowym za Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 za Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego w Rozwoju Wojew\u00f3dztwa Katowickiego, Odznak\u0105 Honorow\u0105 za Zas\u0142ugi w Rozwoju Wojew\u00f3dztwa Pozna\u0144skiego, Odznak\u0105 Gryfa Pomorskiego za Zas\u0142ugi dla Rozwoju Pomorza Zachodniego, Nagrod\u0105 Ministra Przemys\u0142u Maszynowego za osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie techniki (1979 r.) i Nagrod\u0105 Ministra Przemys\u0142u Maszynowego I stopnia za opracowanie i wdro\u017cenie technologii produkcji baterii miniaturowych (1979 r.). Zmar\u0142 21 XII 2024 r. i zosta\u0142 pochowany w Mielcu na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WANATOWICZA LEONA (ULICA)<\/strong>, ulica na terenie Michaliny \u2013 przysi\u00f3\u0142ka osiedla Borek. Ma oko\u0142o 500 m d\u0142ugo\u015bci. Biegnie od ul. K. Padyku\u0142y w kierunku p\u00f3\u0142nocnym, wzd\u0142u\u017c rowu melioracyjnego i Pracowniczych Ogrod\u00f3w Dzia\u0142kowych \u201eJubilat\u201d. Ma cz\u0119\u015bciowo utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119. Patrona otrzyma\u0142a na sesji Rady Miejskiej 11 II 2010 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Jej patronem jest LEON WANATOWICZ (1896-1951) \u2013 ucze\u0144 gimnazjum w Mielcu, legionista i uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, dzia\u0142acz spo\u0142eczny w okresie II RP, cz\u0142onek ZWZ-AK, Po II wojnie \u015bwiatowej cz\u0142onek WiN, za co zosta\u0142 skazany na d\u0142ugoletnie wi\u0119zienie. Zmar\u0142 w wi\u0119zieniu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WANDY (ULICA)<\/strong>, ulica miejska w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci osiedla Rzoch\u00f3w. Biegnie od ul. Rzochowskiej w pobli\u017cu ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Marka do ul. D\u0119bickiej. Ma 364 m d\u0142ugo\u015bci i asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119. Poza domami jednorodzinnymi g\u0142\u00f3wnym obiektem zbudowanym przy niej jest Szko\u0142a Podstawowa im. H. Sienkiewicza. Historia ulicy liczy zapewne kilka setek lat, bowiem biegnie ona po terenie najstarszej zabudowy dawnego miasta Rzochowa, na zapleczu dom\u00f3w przy rynku. Legendarn\u0105 patronk\u0119 otrzyma\u0142a 27 III 1985 r. na wniosek miejscowego Komitetu Osiedlowego. W 2008 r. przeprowadzono jej remont, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105. Ksi\u0119\u017cniczka WANDA, wed\u0142ug legendy, by\u0142a c\u00f3rk\u0105 ksi\u0119cia Kraka, za\u0142o\u017cyciela Krakowa. Nie zgodzi\u0142a si\u0119 na po\u015blubienie ksi\u0119cia niemieckiego Rytgiera i w akcie rozpaczy rzuci\u0142a si\u0119 do Wis\u0142y. To zapobieg\u0142o najazdowi niemieckiemu na Krak\u00f3w i okolice.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WARCHOLAK ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 18 I 1927 r. w Sanoku, syn W\u0142adys\u0142awa i Wiktorii z domu Radzik. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Rzeszowie. Od 1947 r. rozpocz\u0105\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y podoficerskiej kontynuowa\u0142 nauk\u0119 w Oficerskiej Szkole \u0141\u0105czno\u015bci, uzyskuj\u0105c w 1951 r. stopie\u0144 podporucznika. S\u0142u\u017cy\u0142 w wojskach \u0142\u0105czno\u015bci, kolejno na stanowiskach: radiotechnika, dow\u00f3dcy plutonu \u0142\u0105czno\u015bci i szefa sztabu batalionu \u0142\u0105czno\u015bci. W 1958 r. zosta\u0142 skierowany na stanowisko st. inspektora Komendy Wojew\u00f3dzkiej TOPL w Rzeszowie, a w 1965 r. przeniesiono go do s\u0142u\u017cby w administracji wojskowej. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 kapitana. Pracowa\u0142 w WKR i PSzW w Sanoku, PSzW w Kro\u015bnie i od 5 VIII 1975 r. w WKU Mielec na r\u00f3\u017cnych stanowiskach, m.in. starszego oficera. W tym okresie zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 majora (1969) i podpu\u0142kownika (1976). Po przej\u015bciu do rezerwy (2 II 1979 r.) prowadzi\u0142 szkolenia z zakresu samoobrony i Obrony Cywilnej w mieleckich zak\u0142adach pracy. 18 III 1981 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Ko\u0142a Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych w Mielcu \u2013 pierwszego w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim. Pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcje wiceprezesa Zarz\u0105du Ko\u0142a i przewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej. Upowszechnia\u0142 gr\u0119 w szachy i odnosi\u0142 w tej dyscyplinie sukcesy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Z\u0142otym Medalem Jubileuszowym ZB\u017bZ. Zmar\u0142 14 II 2006 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WARCHO\u0141 ADAM TADEUSZ,<\/strong>\u00a0urodzony 10 X 1904 r. w Zaleszanach, syn Adama i Michaliny z d. Jaro\u0144. Absolwent Gimnazjum im. Kr\u00f3la Kazimierza Wielkiego w Bochni z matur\u0105 w 1923 r.? Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce Seminarium Nauczycielskie w Rudniku. W okresie mi\u0119dzywojennym pracowa\u0142 jako nauczyciel szk\u00f3\u0142 powszechnych w kilku miejscowo\u015bciach i organizowa\u0142 tam r\u00f3\u017cne formy pozaszkolnej dzia\u0142alno\u015bci o\u015bwiatowej i kulturalnej. By\u0142 cz\u0142onkiem Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). W czasie okupacji hitlerowskiej prowadzi\u0142 tajne nauczanie, a w latach 1941-1944 nale\u017ca\u0142 do ZWZ-AK. Po II wojnie \u015bwiatowej pracowa\u0142 nadal w szko\u0142ach podstawowych w powiecie mieleckim, m.in. w Z\u0142otnikach i Rz\u0119dzianowicach. Nale\u017ca\u0142 do ZBoWiD i Stowarzyszenia \u201ePAX\u201d w Mielcu, Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej i reaktywowanego w 1967 r. ch\u00f3ru m\u0119skiego \u201eMelodia\u201d w Mielcu. Zmar\u0142 1 III 1978 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WARCHO\u0141 MARIA HELENA (z domu SZAFER)<\/strong>, urodzona 15 VIII 1910 r. w Lubieniu Wielkim, powiat Gr\u00f3dek Jagiello\u0144ski w wojew\u00f3dztwie lwowskim, c\u00f3rka \u017belis\u0142awa i Julii z domu Jurczak. Uko\u0144czy\u0142a I kurs Seminarium Pa\u0144stwowego w Sandomierzu, a po przeniesieniu si\u0119 rodziny do Mielca \u2013 Prywatne Seminarium Nauczycielskie \u017be\u0144skie im. Emilii Plater\u00f3wny. Matur\u0119 zda\u0142a w 1930 r. Jako nauczycielka pracowa\u0142a w publicznych szko\u0142ach powszechnych w Wilnie (1931) oraz Nakolu (1937\/1938) i Gr\u0119bowie-Zabrniu (1938-1940) w powiecie tarnobrzeskim. W czasie okupacji hitlerowskiej nie mog\u0142a pracowa\u0107, podobnie jak inne kobiety, w zawodzie nauczycielskim, ale prowadzi\u0142a tajne nauczanie w zakresie szko\u0142y podstawowej. W latach 1944-1952 uczy\u0142a w Zabrniu, Dobrym Polu (powiat legnicki) i Szkole \u0106wicze\u0144 przy Liceum Pedagogicznym w Legnicy. Ze wzgl\u0119d\u00f3w osobistych zrezygnowa\u0142a z pracy i wznowi\u0142a j\u0105 w 1956 r. Pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej w Janowicach w powiecie legnickim, a po przenosinach do Mielca w 1958 r. \u2013 w Szkole Podstawowej w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca i od roku szkolnego 1959\/1960 w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu. Przez wiele lat dzia\u0142a\u0142a bardzo aktywnie w harcerstwie. Do ZHP wst\u0105pi\u0142a w 1926 r. Nale\u017ca\u0142a do I Dru\u017cyny Harcerek im. E. Plater w Mielcu i by\u0142a jedn\u0105 z zast\u0119powych. W 1933 r. uko\u0144czy\u0142a og\u00f3lnopolski specjalistyczny kurs harcerski dla nauczycieli. Pe\u0142ni\u0142a wiele funkcji, by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu kolonii i oboz\u00f3w harcerskich. Zmar\u0142a 8 X 1965 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WARIAS \u2013 KILIAN MARTA,<\/strong>\u00a0urodzona 11 VI 1990 r. w Radomy\u015blu Wielkim, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Haliny z domu Dykas. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 2009 r. Uko\u0144czy\u0142a: Nauczycielskie Kolegium J\u0119zyk\u00f3w Obcych w Mielcu (filologia angielska, tytu\u0142 licencjata) w 2012 r., studia na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie (filologia angielska, przek\u0142adoznawstwo, tytu\u0142 magistra) w 2014 r. oraz studia podyplomowe na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim (t\u0142umaczenie specjalistyczne) w 2017 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 2012 r. jako dziennikarz w Wydawnictwie Edipresse i Bauer w Warszawie i Wroc\u0142awiu. W 2017 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Szkole J\u0119zyk\u00f3w Obcych w Radomy\u015blu Wielkim jako nauczyciel j\u0119zyka angielskiego. Od\u00a0 2018 r. pracuje w Agencji Wydawniczej Korso jako dziennikarz i fotoreporter Tygodnika Regionalnego Korso. W maju 2022 r. dodatkowo powierzono jej funkcj\u0119 pe\u0142ni\u0105cego obowi\u0105zki redaktora naczelnego tej gazety.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WARSZAWSKA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci osiedla J. Kili\u0144skiego. Ma 418 m d\u0142ugo\u015bci, nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki po obu stronach. Biegnie od ul. J. Kili\u0144skiego do ul. M. Reja, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ul. F. \u017bwirki i S. Wigury oraz ul. Ogrodow\u0105. Powsta\u0142a na b\u0142oniach miejskich oko\u0142o 1910 r., kiedy to rozpocz\u0119to budow\u0119 obiekt\u00f3w gimnazjalnych: gmachu g\u0142\u00f3wnego i bursy, pomi\u0119dzy kt\u00f3rymi zosta\u0142a wytyczona. Wtedy te\u017c rozpocz\u0119to budow\u0119 kilku prywatnych dom\u00f3w. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a oko\u0142o 1924 r. W 1932 r. wybudowano przy niej stadion sportowy TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Pocz\u0105tkowo dochodzi\u0142a tylko do ul. Ogrodowej, ale w zwi\u0105zku z budow\u0105 trzech blok\u00f3w mieszkalnych na tym terenie w latach 70. zosta\u0142a przed\u0142u\u017cona do ul. M. Reja. To sprawi\u0142o, \u017ce w naszych czasach ul. Warszawska sta\u0142a si\u0119 bardzo ruchliwa. Ponadto w bursie i dobudowanym do niej nowym skrzydle funkcjonuje Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych. Stadion Miejskiego O\u015brodka Sportu i Rekreacji s\u0142u\u017cy nie tylko klubom sportowym \u201eGryf\u201d i \u201eSok\u00f3\u0142\u201d, ale tak\u017ce kilku okolicznym szko\u0142om oraz indywidualnym mi\u0142o\u015bnikom sportu i rekreacji (korty tenisowe, bie\u017cnia). W niedziel\u0119 za\u015b w dawnej kaplicy gimnazjalnej \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki odprawiane s\u0105 Msze \u015bw. W ostatnim kwartale 2006 r. otrzyma\u0142a now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki brukowej. Tradycja g\u0142osi, \u017ce prawdopodobny pomys\u0142odawca nazwy ulicy WARSZAWSKA \u2013 \u00f3wczesny nadradca Dyrekcji Rob\u00f3t Publicznych w Mielcu in\u017c. Jan Ha\u0142adej \u2013 zrobi\u0142 to troch\u0119 z przekory wobec niekt\u00f3rych mieszka\u0144c\u00f3w. Z drugiej za\u015b strony argumentowano, \u017ce na terenie Mielca jest ju\u017c sporo nazw ulic pochodz\u0105cych od nazw miast (Krakowska, Lwowska, Tarnowska, Tarnobrzeska, Sandomierska, Kolbuszowska, Radomyska), a nie ma dot\u0105d od miasta sto\u0142ecznego. Nazwa przyj\u0119\u0142a si\u0119 i dzi\u015b jej mieszka\u0144cy podaj\u0105 sw\u00f3j adres z nutk\u0105 dumy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WARSZTAT TERAPII ZAJ\u0118CIOWEJ<\/strong>, rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 17 X 1994 r. w budynku przy ul. A. Kocjana 15. Inicjatorem powstania tej plac\u00f3wki by\u0142 dyrektor Miejskiego O\u015brodka Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu Jan Bury. Pierwszym kierownikiem zosta\u0142 Zdzis\u0142aw Czajka, a od 2000 r. funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni Robert Ko\u015bla. Uczestnikami pierwszych zaj\u0119\u0107 by\u0142y 32 m\u0142ode osoby niepe\u0142nosprawne. W nast\u0119pnych latach ros\u0142o zainteresowanie t\u0105 form\u0105 aktywnej terapii, tote\u017c liczba uczestnik\u00f3w ros\u0142a i aktualnie wynosi oko\u0142o 50. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci podstawow\u0105 form\u0105 zaj\u0119\u0107 rehabilitacyjnych z zakresu terapii zaj\u0119ciowej s\u0105 pracownie. Aktualnie jest ich 8: stolarsko-tapicerska, introligatorsko-papiernicza, informatyczna, gospodarstwa domowego, wikliniarska, krawiecko-dziewiarska, plastyczno-tkacka i literacko-artystyczna. Wydawana jest tak\u017ce gazetka \u201eInny \u015awiat\u201d. Nie mniej istotn\u0105 rol\u0119 odgrywa rehabilitacja spo\u0142eczna, g\u0142\u00f3wnie poprzez zorganizowane kontakty z m\u0142odzie\u017c\u0105 mieleckich gimnazj\u00f3w i szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych. Organizowane s\u0105 wycieczki krajoznawcze. W ramach kontakt\u00f3w mi\u0119dzynarodowych w 2003 r. nawi\u0105zano kontakt z O\u015brodkiem Szkolno-Wychowawczym w Homok na W\u0119grzech i obie plac\u00f3wki aktywnie wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105. W pierwszym dwudziestoleciu XXI w. systematycznie rozwijano formy przygotowywania niepe\u0142nosprawnych uczestnik\u00f3w do samodzielnego, odpowiedzialnego i aktywnego funkcjonowania. Ilo\u015b\u0107 pracowni (w trzech obiektach) wzros\u0142a do 16. W siedzibie g\u0142\u00f3wnej przy ul. A. Kocjana czynnych by\u0142o 8 pracowni (50 os\u00f3b), przy ul. Pogodnej \u2013 3 pracownie (15 os\u00f3b) i przy ul. B\u0142. Ks. R. Sitki \u2013 5 pracowni (25 os\u00f3b). Mielecka plac\u00f3wka jest aktualnie najwi\u0119ksz\u0105 tego typu w wojew\u00f3dztwie podkarpackim. Nale\u017cy nadmieni\u0107, \u017ce z powodu obostrze\u0144 sanitarnych zwi\u0105zanych z pandemi\u0105 choroby COVID-19, w 2020 r. dwukrotnie zawieszano zaj\u0119cia rehabilitacyjne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WARUNEK-BIELEWICZ JANINA (z domu WARUNEK)<\/strong>, urodzona 6 VI 1971 r. w Kolbuszowej, c\u00f3rka Piotra i Heleny z domu Kaba\u0142a. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1990 r. Od 1987 r. trenowa\u0142a lekkoatletyk\u0119 w FKS Stal Mielec i specjalizowa\u0142a si\u0119 w sprintach. W 1989 r. awansowa\u0142a do czo\u0142\u00f3wki krajowej juniorek. W zwi\u0105zku z podj\u0119ciem studi\u00f3w na kierunku trenerskim w krakowskiej AWF w 1990 r. przesz\u0142a do AZS-AWF Krak\u00f3w i startuj\u0105c w tym klubie, nale\u017ca\u0142a do szerokiej czo\u0142\u00f3wki polskich sprinterek. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w w 1994 r. z tytu\u0142em magistra wychowania fizycznego wr\u00f3ci\u0142a do Mielca i od 1 IX 1994 r. do 31 VIII 1996 r. pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej nr 6 jako nauczycielka wychowania fizycznego. Ze wzgl\u0119du na k\u0142opoty finansowe Stali Mielec kontynuowa\u0142a starty w barwach AZS Krak\u00f3w i osi\u0105gn\u0119\u0142a najwi\u0119ksze swoje sukcesy: z\u0142oty medal w biegu na 60 m w Halowych Mistrzostwach Polski (1995 r., Spa\u0142a) i w sztafecie AZS Krak\u00f3w 4×100 m w letnich Mistrzostwach Polski (1996 r.). Reprezentowa\u0142a Polsk\u0119 w sztafecie 4×100 m w Pucharze Europy (1996 r., Bergen, Norwegia). Zdoby\u0142a te\u017c ponad 20 medali w Akademickich Mistrzostwach Polski. Rekordy \u017cyciowe: 100 m \u2013 11,82, 200 m \u2013 24,27. Jesieni\u0105 1996 r. wyjecha\u0142a z Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WARZECHA BOGUS\u0141AW ROMAN<\/strong>, urodzony 10 VIII 1959 r. w Mielcu, syn Franciszka i Adeli z domu Szczur. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w \u0141odzi i w 1985 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. W latach 1985-1991 pracowa\u0142 jako lekarz w kilku jednostkach wojskowych, a w latach 1991-1996 by\u0142 lekarzem 7 Szpitala Marynarki Wojennej w Gda\u0144sku w stopniu komandora podporucznika. Od 1996 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 ordynatora Oddzia\u0142u P\u0142ucnego Szpitala Powiatowego (Rejonowego) w Mielcu. Uzyska\u0142 specjalizacje: I stopnia (1991) i II stopnia z zakresu chor\u00f3b p\u0142uc (1993) oraz I stopnia z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych (1998). Pod jego kierunkiem trzech lekarzy uzyska\u0142o specjalizacje \u2013 jeden I stopnia i dw\u00f3ch \u2013 II stopnia. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe \u201ePlanowanie i zarz\u0105dzanie w ochronie zdrowia\u201d. Kierowa\u0142 przeniesieniem oddzia\u0142u z budynku przy ul. E. Biernackiego do nowego skrzyd\u0142a Szpitala Powiatowego przy ul. S. \u017beromskiego i organizowa\u0142 jego funkcjonowanie w nowej siedzibie. Nale\u017ca\u0142 do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Ftyzjopneumonologicznego i Polskiego Towarzystwa Alergologicznego. Wsp\u00f3\u0142autor artyku\u0142u z zakresu torakoskopii. Uczestniczy w krajowych konferencjach i seminariach specjalistycznych. By\u0142 cz\u0142onkiem Polskiego Zwi\u0105zku \u0141owieckiego \u2013 Ko\u0142o \u201ePonowa\u201d w Chorzelowie oraz cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Hodowc\u00f3w Koni. Hodowa\u0142 konie w Brzy\u015bciu k\/Mielca. Wyr\u00f3\u017cniony wojskowymi odznaczeniami resortowymi i Br\u0105zowym Medalem Zas\u0142ugi \u0141owieckiej. Zmar\u0142 9 XII 2018 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie ko\u0142o Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WARZECHA DARIA EWA (z domu WESO\u0141OWSKA)<\/strong>, urodzona 2 VIII 1961 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Marii z domu Kie\u0142b. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1980 r. W latach 1980-1989 pracowa\u0142a jako nauczyciel Pa\u0144stwowego Przedszkola nr 4 w Mielcu i Przedszkola ZZD w Chorzelowie. W tym czasie studiowa\u0142a na Wydziale Spo\u0142eczno-Pedagogicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie (kierunek: nauczanie pocz\u0105tkowe) i w 1985 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W 1989 r. ze wzgl\u0119d\u00f3w rodzinnych przenios\u0142a si\u0119 do Gdyni, gdzie pracowa\u0142a w jednym z przedszkoli (1989-1990) i Szkole Podstawowej nr 17 (1990-1996). Ponadto dzia\u0142a\u0142a spo\u0142ecznie, m.in. poprzez szkolne Ko\u0142o TPD i Ko\u0142o Rodzin Wojskowych na terenie 4. Brygady w LOPK. W 1996 r. powr\u00f3ci\u0142a z rodzin\u0105 (m\u0105\u017c \u2013 Bogus\u0142aw, lekarz) do Mielca i zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 2 im. T. Ko\u015bciuszki. Uko\u0144czy\u0142a szereg form doskonalenia zawodowego, m.in.: kurs terapii pedagogicznej (Centrum Doskonalenia Pedagogicznego w Rzeszowie, 1997), kurs \u201e Kluczowe umiej\u0119tno\u015bci konsultanta i doradcy metodycznego\u201d (CDP Rzesz\u00f3w, 1999), studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci (WSGiZ Mielec, 2001), kurs nt. zastosowania technologii informacyjnej (CKPiDN Mielec, 2003), kurs z zakresu andragogiki (PCEN Rzesz\u00f3w, 2004) i kurs kwalifikacyjny przygotowuj\u0105cy do pracy edukatorskiej. Od 1997 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 doradcy metodycznego w CDP w Rzeszowie. W latach 1997-2000 uzyska\u0142a I i II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej. W 2000 r. zosta\u0142a wpisana na list\u0119 ekspert\u00f3w w komisjach kwalifikacyjnych i egzaminacyjnych dla nauczycieli ubiegaj\u0105cych si\u0119 o awans zawodowy i pracowa\u0142a w tych komisjach, a w 2003 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Organizowa\u0142a i prowadzi\u0142a r\u00f3\u017cne formy doskonalenia zawodowego dla nauczycieli oraz mi\u0119dzyszkolne konkursy dla uczni\u00f3w klas I-III. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z nauczycielami z terenu ca\u0142ego powiatu i wydawa\u0142a zeszyty przedmiotowe prezentuj\u0105ce dorobek nauczycieli klas I-III i \u015bwietlic, a tak\u017ce zredagowa\u0142a i opublikowa\u0142a jeden z numer\u00f3w kwartalnika W kr\u0119gu mieleckich humanist\u00f3w<\/em>, z przeznaczeniem dla nauczycieli nauczania zintegrowanego. 1 IX 2007 r. powierzono jej stanowisko dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 2 w Mielcu.\u00a0 Doprowadzi\u0142a do gruntownego remontu szko\u0142y i jej otoczenia. M.in. zbudowano w\u0142asn\u0105 kot\u0142owni\u0119 (dot\u0105d SP nr by\u0142a ogrzewana przez kot\u0142owni\u0119 w I LO) i wykonano termomodernizacj\u0119 ca\u0142ego budynku szko\u0142y. W zwi\u0105zku z wprowadzon\u0105 reform\u0105 o\u015bwiaty w 2017 r. zmodernizowa\u0142a pracowni\u0119 komputerow\u0105, utworzy\u0142a pracownie: fizyczno-chemiczn\u0105 i biologiczno-geograficzn\u0105. Jej staraniem wyposa\u017cono wszystkie klasopracownie w sprz\u0119t multimedialny. Po jej kierunkiem wprowadzone zosta\u0142y programy i projekty, za kt\u00f3re szko\u0142a otrzyma\u0142a certyfikaty i odznaki jako\u015bci. Uczniowie SP 2 zdobywali corocznie tytu\u0142y laureat\u00f3w i finalist\u00f3w w kuratoryjnych konkursach przedmiotowych. Wraz z nauczycielami rozpropagowa\u0142a projekt budowy boiska sportowego na terenach przy ul. Rzecznej w ramach MBO. Uczestniczy\u0142a w Og\u00f3lnopolskich Konferencjach Kadry Kierowniczej O\u015bwiaty, Kongresach Zarz\u0105dzania O\u015bwiat\u0105 i innych formach doskonalenia zawodowego. Uhonorowana m.in. Z\u0142otym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 oraz nagrodami Prezydenta Miasta Mielca.\u00a0 W lutym 2026 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WARZECHA JERZY ADAM<\/strong>, urodzony 14 XII 1952 r. w Mielcu, syn Franciszka i Adeli z domu Szczur. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu. W 1972 r. zda\u0142 matur\u0119 i uzyska\u0142 tytu\u0142 technika elektryka. W latach szkolnych trenowa\u0142 biegi \u015brednie w LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec. Studia w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 1977 r. w stopniu podporucznika i z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera elektryka automatyka. Jako zawodnik UWKS WAT wielokrotnie startowa\u0142 w zawodach sportowych, m.in. w Spartakiadach Wojska Polskiego (1973, 1975) oraz biegach prze\u0142ajowych i biegach na orientacj\u0119. Jego zawodowa s\u0142u\u017cba wojskowa przebiega\u0142a nast\u0119puj\u0105co: 1977-1986 \u2013 dow\u00f3dca baterii przeciwlotniczej pu\u0142ku rakiet plot JW w Jeleniej G\u00f3rze, 1986-1989 \u2013 szef s\u0142u\u017cb technicznych, zast\u0119pca dow\u00f3dcy dywizjonu artylerii rakietowej JW w Brzegu, 1989-1992 – szef s\u0142u\u017cb technicznych, zast\u0119pca dow\u00f3dcy pu\u0142ku rakiet plot JW w Jeleniej G\u00f3rze, 1992-1998 \u2013 szef Wydzia\u0142u Eksploatacji Sprz\u0119tu Uzbrojenia w Dow\u00f3dztwie Krakowskiego Okr\u0119gu Wojskowego w Krakowie, 1998-2001 \u2013 szef Wydzia\u0142u Technicznego Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego w Krakowie. Z dniem 30 XI 2001 r., po 30 latach zawodowej s\u0142u\u017cby wojskowej, przeszed\u0142 na emerytur\u0119 w stopniu podpu\u0142kownika. Aktualnie pracuje jako pracownik cywilny wojska \u2013 starszy referent w 2 Korpusie Zmechanizowanym w Krakowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d i Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Jest cz\u0142onkiem Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201eLas\u201d w K\u0142aju.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WARZOCHA ANDRZEJ KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 5 III 1940 r. w Polmianowicach, pow. Drohobycz, syn Edmunda i Anny z domu Brzegowicz. Absolwent Technikum Mechanicznego przy WSK Rzesz\u00f3w, matur\u0119 zda\u0142 w 1957 r. W latach 1957-1958 pracowa\u0142 w WSK Rzesz\u00f3w jako \u015blusarz. Studia na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej (specjalno\u015b\u0107: silniki lotnicze) uko\u0144czy\u0142 w 1965 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera mechanika. Od 1965 r. do 1972 r. pracowa\u0142 w Instytucie Lotnictwa w Warszawie, uzyskuj\u0105c w 1970 r. stopie\u0144 naukowy adiunkta. W 1972 r. przyby\u0142 do Mielca i w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym SK \u201ePZL Mielec\u201d pe\u0142ni\u0142 funkcje kierownika Dzia\u0142u Zespo\u0142\u00f3w Nap\u0119dowych, a nast\u0119pnie g\u0142\u00f3wnego specjalisty ds. zespo\u0142\u00f3w nap\u0119dowych samolot\u00f3w. W 1976 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 zawodow\u0105 I stopnia. W 1988 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem technicznym Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201ePZL-Kalisz\u201d i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1990 r. W tym roku powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i w Zak\u0142adzie Lotniczym \u201ePZL-Mielec\u201d by\u0142 konstruktorem prowadz\u0105cym, a p\u00f3\u017aniej g\u0142\u00f3wnym konstruktorem samolotu PZL M28 \u201eSkytruck\u201d. Po utworzeniu Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Sp. z o.o. w 1999 r. powierzono mu tak\u017ce funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego konstruktora samolotu \u201eSkytruck\u201d, a nast\u0119pnie zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora technicznego ds. rozwoju. By\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem koncepcji modyfikacji produkowanego samolotu An-28. Pe\u0142ni\u0142 nadz\u00f3r merytoryczny nad wykonaniem prototypu i certyfikacj\u0105 oraz produkcj\u0105 partii 27 samolot\u00f3w. Nadzorowa\u0142 tak\u017ce wdro\u017cenie samolotu do eksploatacji i certyfikacj\u0119 w nadzorze krajowym i ameryka\u0144skim. W 2003 r. przeszed\u0142 do innej mieleckiej firmy \u2013 Melex sp\u00f3\u0142ka z o.o. (p\u00f3\u017aniej sp\u00f3\u0142ka jawna) i do 2005 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Dzia\u0142u Konstrukcyjno-Technologicznego, a od 2005 r. pracuje na stanowisku konstruktora pojazd\u00f3w z nap\u0119dem elektrycznym. Zmar\u0142 15 IX 2011 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WARZOCHA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 29 XII 1926 r. w Ch\u0142opach ko\u0142o Lwowa (aktualnie Ukraina), syn Stefana i Karoliny z domu Bober. Szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Ch\u0142opach uko\u0144czy\u0142 w 1939 r. W czasie okupacji hitlerowskiej mieszka\u0142 we Lwowie, gdzie na tajnych kompletach uko\u0144czy\u0142 dwie klasy gimnazjum. W 1946 r. jako repatriant przyjecha\u0142 do Bytomia i tam po uko\u0144czeniu nauki w gimnazjum i liceum zda\u0142 matur\u0119 w 1948 r. Po maturze podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Wojew\u00f3dzkiej Hurtowni Centrali Tekstylnej w Bytomiu i r\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 w Wy\u017cszym Studium Nauk Spo\u0142eczno-Gospodarczych w Katowicach. W 1949 r. przerwa\u0142 studia w Katowicach, bowiem zosta\u0142 przyj\u0119ty na Wydzia\u0142 Lekarski \u015al\u0105skiej Akademii Medycznej w Rokitnicy Bytomskiej i w 1954 r. uzyska\u0142 dyplom lekarza medycyny. W czasie studi\u00f3w odby\u0142 2-letnie studium wojskowe i po \u0107wiczeniach na poligonie otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika. W lutym 1955 r. nakazem pracy zosta\u0142 skierowany do Mielca, gdzie od 15 III 1955 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Szpitalu Miejskim oraz w Przychodni Rejonowej nr 1 na terenie Starego Mielca. Od 1 VI 1955 r. do 3 X 1957 r. pe\u0142ni\u0142 funkcje dyrektora i inspektora sanitarnego w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Mielcu, r\u00f3wnocze\u015bnie pracuj\u0105c w mieleckim szpitalu. Ponadto w latach 1957-1966 by\u0142 kierownikiem Wiejskiego O\u015brodka Zdrowia w Wadowicach G\u00f3rnych. W 1961 r. uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych oraz uczestniczy\u0142 w szkoleniu wojskowym lekarzy. W styczniu 1962 r. zosta\u0142 powo\u0142any przez Wydzia\u0142 Zdrowia PPRN w Mielcu na stanowisko kierownika nowo powo\u0142anej Powiatowej Przychodni Obwodowej w Mielcu i by\u0142 jej organizatorem od podstaw. Inicjowa\u0142 czyny spo\u0142eczne na rzecz budowy o\u015brodk\u00f3w zdrowia w Padwi Narodowej, Tuszowie Narodowym, Wadowicach G\u00f3rnych i Czerminie. W 1962 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 porucznika. Od 1 VI 1969 r. do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1992 r. kierowa\u0142 Przychodni\u0105 Rejonow\u0105 nr 1 w Mielcu oraz prowadzi\u0142 Poradni\u0119 Internistyczn\u0105 w ramach tej Przychodni. Pracowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c w Przychodni Przyzak\u0142adowej Sp\u00f3\u0142dzielni Inwalid\u00f3w w Rzeszowie Oddzia\u0142 w Mielcu. Ponadto spo\u0142ecznie sprawowa\u0142 opiek\u0119 medyczn\u0105 nad pracownikami Powiatowego Sztabu Wojskowego w Mielcu i ich rodzinami, a tak\u017ce nad \u017co\u0142nierzami s\u0142u\u017cby czynnej przebywaj\u0105cymi na urlopach w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych, m.in. z zakresu endokrynologii i kardiologii klinicznej. Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w szkoleniach w Sanatorium Przeciwgru\u017aliczym w G\u00f3rnie i Szpitalu Zaka\u017anym w Krakowie \u2013 Nowej Hucie. Od wielu lat jest cz\u0142onkiem (pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego) Powiatowej Komisji Poborowej w Mielcu. Posiada stopie\u0144 porucznika. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci politycznej i spo\u0142ecznej. Od 1955 r. nale\u017cy do Stronnictwa Demokratycznego w Mielcu i w czasie ponad 50-letniej przynale\u017cno\u015bci pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. wiceprzewodnicz\u0105cego Powiatowego Komitetu SD, cz\u0142onka Plenum Wojew\u00f3dzkiego Komitetu SD i wiceprzewodnicz\u0105cego Komisji ds. S\u0142u\u017cby Zdrowia WK SD w Rzeszowie. W 1969 r. bra\u0142 udzia\u0142, jako delegat woj. rzeszowskiego, w Kongresie SD w Warszawie. W latach 1965-1969 by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Zdrowia WRN w Rzeszowie. Jest cz\u0142onkiem: ZZ Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Komisji Lekarzy Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w przy Okr\u0119gowej Izbie Lekarzy w Rzeszowie (od 1994 r.), Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Lwowa i Kres\u00f3w Wschodnich oraz Towarzystwa im. \u015aw. Brata Alberta w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FJN\u2019, Odznak\u0105 1000-lecia Pa\u0144stwa Polskiego, Odznak\u0105 \u201eWzorowy Pracownik S\u0142u\u017cby Zdrowia\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz SD\u201d, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 ZG ZSMW za prowadzenie szk\u00f3\u0142 zdrowia i szerzenie o\u015bwiaty sanitarnej na terenach wiejskich oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WASIAK WAC\u0141AW,<\/strong> urodzony 6 XI 1936 w Woli Makowskiej (powiat Skierniewice), syn Wojciecha i Antoniny.\u00a0 Studiowa\u0142 na Wydziale Lotnictwa Politechniki Warszawskiej (obecnie MEiL) i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Na studiach by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Nauki RG ZSP. Pracowa\u0142 jako konstruktor lotniczy w WSK Mielec, zwi\u0105zany z produkcj\u0105 polskiego samolotu odrzutowego Iskra oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego ZZ ZMS WSK Mielec (1966-1968). W tym okresie by\u0142 m.in. jednym z inicjator\u00f3w budowy w czynie spo\u0142ecznym obiekt\u00f3w sportowych przez m\u0142odzie\u017c pracuj\u0105c\u0105, za co w 1968 r. zosta\u0142 laureatem \u201eZ\u0142otego Dysku\u201d przyznanego przez redakcj\u0119 \u201eSportu dla Wszystkich\u201d. Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y: przedstawicielstwo polskich organizacji naukowych za granic\u0105, O\u015brodek Przetwarzania Informacji \u2013 OPI (dyrektor), Ministerstwo Nauki i Techniki (dyrektor generalny), Ministerstwo Edukacji (dyrektor generalny), Polska Izba Opakowa\u0144 (dyrektor), tw\u00f3rca wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 zwi\u0105zanych z opakowalnictwem (targi, wystawy, misje zagraniczne, konkursy PAKSTAR). By\u0142 autorem szeregu prac naukowych, publikacji i artyku\u0142\u00f3w, zw\u0142aszcza z dziedziny opakowalnictwa\u00a0 oraz popularyzatorem wiedzy o opakowaniach. Udziela\u0142 si\u0119 jako redaktor naczelny \u201eBiuletynu Instytut\u00f3w Badawczych\u201d, a nast\u0119pnie \u201eBiuletynu Opakowaniowego\u201d. Ponadto pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 konsultanta w Instytucie Badawczym Opakowa\u0144 COBRO. Wyr\u00f3\u017cniony licznymi odznaczeniami pa\u0144stwowymi, m\u0142odzie\u017cowymi i resortowymi oraz honorowym tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony dla przemys\u0142u opakowa\u0144\u201d. Zmar\u0142 22 VI 2020 r. w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WASIELEWSKA BARBARA AGNIESZKA<\/strong>, urodzona 24 VIII 1939 r. w Szubinie, woj. pozna\u0144skie, c\u00f3rka Jana i Pelagii z domu Konsta\u0144czak. Uko\u0144czy\u0142a Liceum Ekonomiczne w Mielcu. W latach 1958-1978 pracowa\u0142a w administracji Zespo\u0142u Opieki Zdrowotnej w Mielcu jako pracownik umys\u0142owy. W 1980 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Humanistycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra pedagogiki. Od 1980 r. do 1995 r. pracowa\u0142a jako nauczycielka w Szkole Podstawowej im. gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego w Tuszowie Narodowym. Z dniem 1 IX 1995 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Od m\u0142odo\u015bci wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a spo\u0142ecznej dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej i artystycznej. W latach 1963-1985 nale\u017ca\u0142a do zespo\u0142u teatralnego \u201eMaska\u201d Zak\u0142adowego Domu Kultury WSK Mielec, m.in. gra\u0142a w sztukach: Egzamin, Powr\u00f3t taty, Wyb\u00f3r, \u015aniadanie, obiad, kolacja, Igraszki z diab\u0142em i Kr\u00f3lowa Przedmie\u015bcia. Jej \u017cyciow\u0105 pasj\u0105 by\u0142a jednak wycinanka, z kt\u00f3r\u0105 zapozna\u0142a si\u0119 w bogatym w kultur\u0119 ludow\u0105 regionie pa\u0142uckim. Pocz\u0105tkowo traktowa\u0142a wycinank\u0119 jako hobby, ale p\u00f3\u017aniej uczyni\u0142a ze\u0144 g\u0142\u00f3wn\u0105 dziedzin\u0119 swej tw\u00f3rczo\u015bci, do czego przyczyni\u0142o si\u0119 m.in. odkrycie 16 wycinanek z 1912 r. z Przec\u0142awia i okolic. Sporz\u0105dzone kopie tych wycinanek przekaza\u0142a do Muzeum Regionalnego w Mielcu i na statek m\/s \u201eMielec\u201d. Podj\u0119\u0142a r\u00f3wnie\u017c pr\u00f3by stworzenia wycinanki w\u0142asnego autorstwa, nawi\u0105zuj\u0105c do motyw\u00f3w i kolorystyki haftu rzeszowskiego, haftu richelieu i wycinanek z r\u00f3\u017cnych region\u00f3w w Polsce. Pierwszy raz jej prace wystawiono w 1970 r. w \u015ar\u00f3dborowie ko\u0142o Warszawy, a p\u00f3\u017aniej m.in. w Przemy\u015blu, Ja\u015ble, Cieszynie, K\u0119dzierzynie-Ko\u017alu, Wodzis\u0142awiu \u015al\u0105skim, Poznaniu, Gdyni i Kolbuszowej oraz wielokrotnie w Mielcu i okolicy. By\u0142a cz\u0142onkiem Ko\u0142a Tw\u00f3rc\u00f3w Amator\u00f3w Ziemi Mieleckiej przy Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej (1971-1975), a w 1981 r. zosta\u0142a cz\u0142onkiem Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. Uczestniczy\u0142a w wystawach zbiorowych obu grup tw\u00f3rczych. Jej wycinanki znajduj\u0105 si\u0119 m.in. w Muzeum Regionalnym w Mielcu i zbiorach wielu os\u00f3b prywatnych w kraju i poza jego granicami. Uczestniczy\u0142a tak\u017ce w skutecznym apelu do w\u0142adz miasta o uratowanie przeznaczonych do wyburzenia dom\u00f3w nr 19 i 21 przy ul. Jadernych. (Dzi\u015b jest to \u201eJadern\u00f3wka\u201d \u2013 filia Muzeum Regionalnego.) W latach 90. poza wycinank\u0105 zaj\u0119\u0142a si\u0119 haftem artystycznym, malarstwem olejnym i malarstwem na szkle. Posiada\u0142a bogaty zbi\u00f3r wycinanek ze wszystkich region\u00f3w Polski. Wyr\u00f3\u017cniona Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d i wieloma dyplomami uznania. Zmar\u0142a 24 VI 2007 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WASIK ARTUR WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 11 IX 1965 r. w Mielcu, syn W\u0142odzimierza i Izabeli z Cisowskich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1984 r. W latach 1980-1988 trenowa\u0142 biegi \u015brednie w FKS \u201eStal\u201d Mielec. By\u0142 m.in. mistrzem okr\u0119gu i finalist\u0105 Mistrzostw Polski junior\u00f3w na dystansach 800 m i 1500 m. Z biegiem lat coraz wi\u0119cej czasu przeznacza\u0142 na bryd\u017c sportowy i z czasem ta dyscyplina sta\u0142a si\u0119 jego \u017cyciow\u0105 pasj\u0105. W latach 1986-1987 pracowa\u0142 w WSK Mielec, a nast\u0119pnie odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. W maju 1990 r. wyjecha\u0142 z rodzin\u0105 do Hiszpanii, na zaproszenie przebywaj\u0105cego tam uznanego bryd\u017cysty rzeszowskiego Andrzeja Knapa. Stworzyli par\u0119 bryd\u017cow\u0105, kt\u00f3ra w kr\u00f3tkim czasie sta\u0142a si\u0119 znana w hiszpa\u0144skim \u015bwiatku bryd\u017cowym. W 1993 r. zwyci\u0119\u017cy\u0142a wszystkie pary hiszpa\u0144skie w eliminacjach do Mistrzostw Europy i zosta\u0142a powo\u0142ana przez Hiszpa\u0144sk\u0105 Federacj\u0119 Bryd\u017ca Sportowego do reprezentacji Hiszpanii. We wspomnianych ME, rozegranych we Francji, para A. Wasik \u2013 A. Knap znacz\u0105co przyczyni\u0142a si\u0119 do zdobycia 11. miejsca (najwy\u017cszego w historii bryd\u017ca hiszpa\u0144skiego), pokonuj\u0105c m.in. znakomite pary reprezentuj\u0105ce Polsk\u0119. Odt\u0105d w hiszpa\u0144skich barwach regularnie startuje w turniejach mi\u0119dzynarodowych i zawodach rangi mistrzowskiej. Wygra\u0142 dot\u0105d ponad 100 razy w du\u017cych turniejach bryd\u017cowych. Jest nauczycielem bryd\u017ca sportowego i prowadzi nauk\u0119 tej gry. Odwiedza Mielec i uczestniczy w zawodach bryd\u017cowych, organizowanych w Hotelu Polskim. Najwi\u0119ksze sukcesy: *1993 \u2013 Mistrzostwa Europy w Menton (Francja) \u2013 XI m., *1996 \u2013 Olimpiada Bryd\u017cowa na Rodos (Grecja) \u2013 XIII m., *1997 \u2013 ME w Montecatini (W\u0142ochy) \u2013 IX m., * 1999 \u2013 ME na Malcie \u2013 VII m., 2001 \u2013 ME na Teneryfie \u2013 XI m., *2004 \u2013 Olimpiada Bryd\u017cowa w Stambule \u2013 XVII m. Ponadto wielokrotnie zdoby\u0142 tytu\u0142 mistrza Hiszpanii w konkurencjach par i mikst\u00f3w oraz w klasyfikacjach dru\u017cynowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WASIL MARIA (z domu SZUBARGA)<\/strong>, urodzona 3 V 1933 r. w Grudzi\u0105dzu, c\u00f3rka Seweryna i Bronis\u0142awy z Sikorskich. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Bydgoszczy, matur\u0119 zda\u0142a w 1951 r. W latach 1954\u20131988 pracowa\u0142a w Technikum Mechanicznym MPC, a nast\u0119pnie w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych WSK w Mielcu jako nauczycielka j\u0119zyka rosyjskiego i j\u0119zyka niemieckiego. W 1969 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie (kierunek: filologia rosyjska), uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra filologii rosyjskiej. Uko\u0144czy\u0142a ponadto dwa kursy j\u0119zyka rosyjskiego na Uniwersytecie im. M. \u0141omonosowa w Moskwie (1973, 1983), Studium Przedmiotowo-Metodyczne w IKNIBO Kielce (kierunek: filologia germa\u0144ska) w 1975 r. oraz kurs j\u0119zyka niemieckiego w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Dre\u017anie (1977). W 1973 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego, w 1977 r. \u2013 profesora szko\u0142y \u015bredniej, a w 1986 r. otrzyma\u0142a II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej w zakresie j. rosyjskiego. By\u0142a prekursorem nowych form nauki j\u0119zyk\u00f3w obcych. Zorganizowa\u0142a i prowadzi\u0142a szkolne klasopracownie j. rosyjskiego i j. niemieckiego oraz k\u00f3\u0142ka przedmiotowe. By\u0142a opiekunk\u0105 szkolnego ko\u0142a TPPR i organizowa\u0142a imprezy upowszechniaj\u0105ce wiedz\u0119 o narodach \u00f3wczesnego ZSRR. Jej pozazawodowym hobby by\u0142 bryd\u017c sportowy, m.in. bra\u0142a udzia\u0142 w Mistrzostwach Polski Nauczycieli. W 1988 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119, ale jeszcze do 1999 r. uczy\u0142a (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w ZST i Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 TPPR oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania II stopnia za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktycznej i wychowawczej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WASIL STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 7 V 1926 r. w Zalesicach ko\u0142o Radomia, syn W\u0142adys\u0142awa i W\u0142adys\u0142awy z domu Maj. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako sklepikarz w Zalesicach, a nast\u0119pnie w niemieckiej firmie w Radomiu, gdzie pracowa\u0142 przy naprawach samochod\u00f3w i motocykli oraz nauczy\u0142 si\u0119 je\u017adzi\u0107 na r\u00f3\u017cnego typu pojazdach. W latach 1941-1942 by\u0142 \u0142\u0105cznikiem, a p\u00f3\u017aniej \u017co\u0142nierzem oddzia\u0142u BCh Jana So\u0144ty \u201eO\u015bki\u201d w rejonie Radomia. Bra\u0142 udzia\u0142 w akcjach bojowych na terenie Kielecczyzny i Lubelszczyzny. W latach 1945-1946 pracowa\u0142 w MO w Warszawie jako kierowca. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w ZG ZMW \u201eWici\u201d w Warszawie i nale\u017ca\u0142 do zespo\u0142u tanecznego. Absolwent Technikum Mechanicznego w Warszawie, matur\u0119 zda\u0142 w 1948 r. Studia na Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w) uko\u0144czy\u0142 w 1953 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera lotnictwa. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce kurs szybowcowy w Malborku. Po studiach zosta\u0142 skierowany nakazem pracy do WSK Mielec, gdzie pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 kierownika pr\u00f3b w locie. R\u00f3wnocze\u015bnie zdobywa\u0142 kolejne licencje i uprawnienia lotnicze: pilota szybowcowego, instruktora szybowcowego, pilota samolotowego zawodowego II klasy, instruktora samolotowego II i I klasy, pilota do\u015bwiadczalnego samolotowego II klasy i I klasy. Uzyska\u0142 te\u017c uprawnienia do wykonywania lot\u00f3w wed\u0142ug przyrz\u0105d\u00f3w (IFR) w warunkach minimum: widoczno\u015b\u0107 \u2013 1500 m, podstawa chmur \u2013 100 m, uprawnienia do pe\u0142nienia czynno\u015bci operatora radiotelefonisty pok\u0142adowego w j\u0119zyku polskim na terytorium Polski i j\u0119zyku rosyjskim na terytorium pa\u0144stw socjalistycznych, a tak\u017ce uprawnienia do wykonywania lot\u00f3w agrolotniczych na samolotach An-2. Uczestniczy\u0142 w III Samolotowych Mistrzostwach Polski w Akrobacji, a nast\u0119pnie reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 w Mi\u0119dzynarodowych Mistrzostwach Samolotowych w Akrobacji w NRD (1959) i ZSRR (1963). W 1964 r. zosta\u0142 mianowany in\u017cynierem pilotem prowadz\u0105cym pr\u00f3by, a wkr\u00f3tce potem kierownikiem sekcji pilot\u00f3w do\u015bwiadczalnych i funkcj\u0119 te pe\u0142ni\u0142 do listopada 1972 r. W latach 1972-1982 pracowa\u0142 jako specjalista pilot do\u015bwiadczalny. W 1984 r. uczestniczy\u0142 w gaszeniu po\u017car\u00f3w las\u00f3w w rejonie Gozdnicy, a w 1987 r. zosta\u0142 sezonowo zatrudniony w ZUA Mielec przy gaszeniu po\u017car\u00f3w r\u00f3\u017cnego rodzaju. Lata\u0142 na samolotach: CSS-13, Jak-12, Zlin-26, Junak-2, Junak-3, TS-8 Bies, Zlin-226, Kania-3, Jak-18, An-2, Zlin-326, Jak-18p, M-4 Tarpan, TS-11 Iskra, PZL-101 Gawron, L-200 Morawa, Zlin-526F, LLM-15, PZL-104 Wilga, M-15, M-18 Dromader, Thrush 6m, M-17 Dudu\u015b Kud\u0142acz, Piper PA37 Seneca II \u2013 jedyny lot, Zlin-42, M-20 Mewa, Zlin-142, PZL-106 BR. Posiada\u0142 stopie\u0144 kapitana. Nale\u017ca\u0142 do Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201eS\u0119p\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Krzy\u017cem Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich, Krzy\u017cem Walecznych, Krzy\u017cem Partyzanckim 1939-1945, Odznak\u0105 Grunwaldzk\u0105, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Kombatanckim Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego\u201d, Medalem 50-lecia Polskiego Lotnictwa Sportowego, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Lotnictwa Sportowego\u201d, Br\u0105zowym Odznaczeniem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Aeroklubu PRL\u201d, Statuetk\u0105 Ikara Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych i \u201eB\u0142\u0119kitnymi Skrzyd\u0142ami\u201d Redakcji \u201eSkrzydlata Polska\u201d oraz Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi \u0141owieckiej. Zmar\u0142 20 VI 2009 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WASILUK URSZULA (z domu ZAJCEW)<\/strong>, urodzona 22 V 1954 r. w Sandomierzu, c\u00f3rka Eugeniusza (in\u017cyniera ogrodnictwa) i Janiny z domu W\u00f3jcik. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (Collegium Gostomianum) w Sandomierzu, matur\u0119 zda\u0142a w 1973 r. W latach szkolnych by\u0142a cz\u0142onkiem ZHP, uko\u0144czy\u0142a Ognisko Muzyczne w Sandomierzu (w klasie skrzypiec) oraz bra\u0142a udzia\u0142 w olimpiadach j\u0119zyka polskiego i konkursach recytatorskich. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie i w 1979 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 lekarza medycyny. W czasie studi\u00f3w pracowa\u0142a spo\u0142ecznie jako instruktor ZHP oraz wyst\u0119powa\u0142a w kabarecie \u201eStudenckie Bractwo Satyryczne Lo\u017ca 44\u201d. Po odbyciu sta\u017cu w Zespole Opieki Zdrowotnej w Raciborzu (1979-1980) zosta\u0142a zatrudniona w tej instytucji na Oddziale Dermatologicznym i w Poradni Dermatologicznej. W 1984 r. uzyska\u0142a I stopie\u0144 specjalizacji w zakresie dermatologii i wenerologii, a w 1991 r. \u2013 II stopie\u0144 w tej dziedzinie, w I Klinice Dermatologii w Katowicach. W kwietniu 1993 r. przenios\u0142a si\u0119 do Zespo\u0142u Opieki Zdrowotnej w Mielcu, a w 1994 r. po wygraniu konkursu zosta\u0142a mianowana ordynatorem Oddzia\u0142u Dermatologicznego Szpitala Rejonowego w Mielcu. Funkcj\u0119 t\u0119 powierzono jej tak\u017ce po kolejnych konkursach w 2000 r. i 2006 r. Jako d\u0142ugoletni ordynator przyczyni\u0142a si\u0119 do rozwoju diagnostyki i leczenia w zakresie dermatologii i wenerologii w Mielcu i regionie. Po przeniesieniu Oddzia\u0142u z trudnych warunk\u00f3w lokalowych w budynku przy ul. Sp\u00f3\u0142dzielczej do nowego obiektu Szpitala Powiatowego przy ul. S. \u017beromskiego \u2013 mia\u0142a du\u017cy udzia\u0142 w zorganizowaniu go na nowo i wyposa\u017ceniu w nowoczesny sprz\u0119t. Uczestniczy\u0142a w procesie wdra\u017cania Systemu Zarz\u0105dzania Jako\u015bci\u0105 wg normy ISO 9001:2000 oraz Systemu Zarz\u0105dzania \u015arodowiskowego wg normy ISO 14001:2004, opracowuj\u0105c wymagane procedury i standardy dla podleg\u0142ego Oddzia\u0142u. Wprowadzi\u0142a nowoczesn\u0105 diagnostyk\u0119 alergicznych chor\u00f3b sk\u00f3ry oraz leczenie przewlek\u0142ych owrzodze\u0144 i r\u00f3\u017cnorodnych powik\u0142a\u0144 niewydolno\u015bci \u017cylnej ko\u0144czyn dolnych, co wyr\u00f3\u017cnia mielecki Oddzia\u0142 Dermatologiczny spo\u015br\u00f3d innych w woj. podkarpackim. Przez szereg lat kierowa\u0142a Poradni\u0105 Sk\u00f3rno-Wenerologiczn\u0105 w Mielcu, a\u017c do ko\u0144ca jej funkcjonowania w strukturach ZOZ SPZ Mielec (31 XII 2004 r.). By\u0142a te\u017c kierownikiem specjalizacji I stopnia w zakresie dermatologii i wenerologii dla dw\u00f3ch asystentek. Ponadto od 1994 r. prowadzi prywatny Gabinet Dermatologii i Kosmetyki Lekarskiej. Szczeg\u00f3ln\u0105 jej specjalno\u015bci\u0105 jest leczenie i zabiegi korekcyjne dla sk\u00f3ry problemowej, m.in. tr\u0105dzikowej, naczynkowej, wra\u017cliwej czy starzej\u0105cej si\u0119. Jest cz\u0142onkiem: Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, Polskiego Towarzystwa Flebologicznego oraz Sekcji Dermatologii Estetycznej PTD. Uczestniczy w zjazdach, konferencjach i sympozjach organizowanych przez te stowarzyszenia. W 2005 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe \u201eZarz\u0105dzanie w S\u0142u\u017cbie Zdrowia\u201d w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. Jako d\u0142ugoletni ordynator Oddzia\u0142u Dermatologicznego Szpitala Rejonowego w Mielcu (1993-2017) przyczyni\u0142a si\u0119 do rozwoju diagnostyki i leczenia w zakresie dermatologii i wenerologii w Mielcu i regionie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WASYLCZYK EDWARD<\/strong>, urodzony 21 I 1926 r. w B\u0142a\u017cowej ko\u0142o Rzeszowa, syn Piotra i Stanis\u0142awy z Hajnowskich. W 1939 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Powszechn\u0105 w Tyczynie. W czasie okupacji hitlerowskiej od 1942 r. nale\u017ca\u0142 do AK w Tyczynie (plac\u00f3wka \u201eTopola\u201d). Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eS\u0142awek\u201d. Uczestniczy\u0142 w akcjach podkradania broni Niemcom, prowadzi\u0142 obserwacj\u0119 ruch\u00f3w wojsk niemieckich i innych funkcjonariuszy okupacyjnych. W 1944 r. bra\u0142 udzia\u0142 w akcji \u201eBurza\u201d. Jego oddzia\u0142 AK wypar\u0142 Niemc\u00f3w z Tyczyna, zdobywaj\u0105c samochody, du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 broni i mundur\u00f3w. W 1944 r. zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy UB i uwi\u0119ziony w rzeszowskim Zamku. W listopadzie 1944 r. wraz z innymi wi\u0119\u017aniami zosta\u0142 deportowany do obozu w Jogle (ZSRR), gdzie pracowa\u0142 przy wycinaniu lasu. Do Polski powr\u00f3ci\u0142 28 II 1946 r. W latach 1947\u20131948 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Administracji w Rembertowie w stopniu kaprala podchor\u0105\u017cego. W latach 1949\u20131951 pracowa\u0142 w WKKF w Rzeszowie, a w latach 1951\u20131954 w Zjednoczeniu Rob\u00f3t In\u017cynieryjnych w Krakowie \u2013 Budowa Wodoci\u0105g\u00f3w w Mielcu, m.in. jako kierownik dzia\u0142u. W 1954 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Oddziale Zaopatrzenia Robotniczego WSK Mielec jako odpowiedzialny za inwestycje i remonty. W 1964 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: ekonomika przemys\u0142u) i zda\u0142 matur\u0119. Od 1964 r. do 1982 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika obiekt\u00f3w sportowych FKS \u201eStal\u201d Mielec. W tym czasie znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do budowy i urz\u0105dzenia hali sportowo-widowiskowej oraz gruntownej modernizacji stadionu g\u0142\u00f3wnego. W 1982 r. powierzono mu kierowanie pracami remontowo-restauracyjnymi zamku w Przec\u0142awiu. Po zako\u0144czeniu prac w 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. W tym roku za\u0142o\u017cy\u0142 Ko\u0142o Zwi\u0105zku Sybirak\u00f3w w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cym do 2000 r., a ponadto by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego tej organizacji. Ze wzgl\u0119du na pogarszaj\u0105cy si\u0119 stan zdrowia zrezygnowa\u0142 z tych funkcji i w\u00f3wczas obdarzono go godno\u015bci\u0105 Honorowego Prezesa. Posiada stopie\u0144 porucznika rezerwy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Krzy\u017cem Armii Krajowej, Krzy\u017cem Zes\u0142a\u0144c\u00f3w Sybiru, Odznak\u0105 Pami\u0105tkow\u0105 Akcji Burza, Honorowym Krzy\u017cem Za Sybir, Odznak\u0105 Honorow\u0105 Sybiraka, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d i Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa. Zmar\u0142 2 II 2009 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WASZE MIASTO<\/strong>, gazeta bezp\u0142atna wydawana w Mielcu przez PHU BROSS w ilo\u015bci oko\u0142o 15 000 egz. Redaktorem naczelnym jest Gabriela Mazurek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WA\u015aNIOWSKI (WO\u015aNIOWSKI?) WOJCIECH KAROL (ksi\u0105dz)<\/strong>, archidiakon i oficja\u0142 lubelski, prepozyt parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu w latach 1652-1681, proboszcz w Gaw\u0142uszowicach i Chorzelowie. W czasie pracy duszpasterskiej w Mielcu by\u0142 inspiratorem budowy murowanego ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza w stylu barokowym, ufundowanego przez wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela Mielca Jerzego Zbigniewa Ossoli\u0144skiego. (\u015awi\u0105tynia, wielokrotnie modernizowana, przetrwa\u0142a do naszych czas\u00f3w.)<\/p>\r\n

WAWRZYNIAK PIOTR (ksi\u0105dz), <\/b>urodzony 24 IX 1969 r. w Mielcu, syn Stefana i Emilii z domu Surowiec. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Mechaniczno-Elektrycznych w Tarnowie z matur\u0105 w 1990 r. Studia z zakresu teologii moralnej w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1998 r. z tytu\u0142em magistra teologii. (Tytu\u0142 pracy magisterskiej: Etos narodu polskiego w publikacjach ks. Stanis\u0142awa Witka<\/i>.) \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1998 r. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach: Strasz\u0119cin (1998-2001), Wierzchos\u0142awice (2001-2005), Tarn\u00f3w – pw. b\u0142. Karoliny (2005-2008), Otfin\u00f3w (2008-2009), Jod\u0142owa \u2013 Sanktuarium Dzieci\u0105tka Jezus (2009-2014), Tarn\u00f3w – Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego (2014-2019). W 2019 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii w Machowej. Ponadto pe\u0142ni\u0142 funkcje: dekanalnego duszpasterza m\u0142odzie\u017cy w dekanacie Wojnicz, dekanalnego duszpasterza liturgicznej s\u0142u\u017cby o\u0142tarza w dekanatach Tarn\u00f3w-Wsch\u00f3d i \u017babno, notariusza i dekanalnego duszpasterza ma\u0142\u017ce\u0144stw i rodzin oraz dekanalnego duszpasterza nauczycieli i wychowawc\u00f3w w dekanacie Pilzno.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WAWRZYNIAK STEFAN STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 25 VIII 1929 r. w Grodzisku Wielkopolskim, syn Antoniego i Wiktorii z domu Hoffman. Absolwent Liceum Mechanicznego nr 2 w Poznaniu, matur\u0119 zda\u0142 w 1950 r. \u00a0Po epizodycznym zatrudnieniu w Instytucie Lotnictwa w Warszawie w 1950 r., jeszcze w tym samym roku otrzyma\u0142 nakaz pracy w WSK Mielec. \u00a0Tu pracowa\u0142 na stanowiskach: montera p\u0142atowcowego, technologa, starszego technologa, technologa prowadz\u0105cego, zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u 23 (metalurgicznego) i sekretarza Rady Zak\u0142adowej (1 kadencj\u0119). W ramach tej funkcji sprawowa\u0142 opiek\u0119 nad Domem Kultury, FKS Stal i sprawami socjalnymi za\u0142ogi). R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119 poprzez liczne kursy specjalistyczne. W 1970 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Wydzia\u0142u 23 (metalurgicznego) i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1990 r., a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako cz\u0142onek Rady Zak\u0142adowej, kierownik zak\u0142adu opieku\u0144czego Przedszkola nr 6 przy ul. P. Skargi oraz wiceprezes Zarz\u0105du Zak\u0142adowego PTTK. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem i uczestnikiem wielu imprez turystycznych, m.in. rajd\u00f3w i niedzielnych wycieczek. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZM i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Przemys\u0142u Maszynowego\u201d oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca (1988). Zmar\u0142 24 X 2013 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WA\u017bEWSKI TADEUSZ W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 IX 1896 r. w Czortkowie Wygnance ko\u0142o Tarnopola, nazwisko rodowe W\u0105\u017c. Ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum w Mielcu, a nast\u0119pnie do Gimnazjum w Tarnowie i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1914 r. Studia fizyczne i matematyczne odby\u0142 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim, a nast\u0119pnie dwukrotnie wyje\u017cd\u017ca\u0142 na studia do Pary\u017ca i w 1924 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora na Uniwersytecie Paryskim. Habilitacj\u0119 na podstawie rozprawy o kontinuach prostowalnych uzyska\u0142 w 1927 r. na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. W 1933 r. nadano mu tytu\u0142 profesora nadzwyczajnego. W tym okresie pracowa\u0142 nad r\u00f3wnaniami r\u00f3\u017cniczkowymi, a rezultaty prac przynios\u0142y mu \u015bwiatowe uznanie. Na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 aresztowany (w grupie z innymi profesorami UJ) i wywieziony do obozu w Oranienburgu, sk\u0105d zosta\u0142 wypuszczony w 1940 r. Powr\u00f3ci\u0142 do Krakowa i pracowa\u0142 nad nier\u00f3wno\u015bciami r\u00f3\u017cniczkowymi zwyczajnymi. Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w tajnym nauczaniu. W 1945 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora zwyczajnego UJ. Opracowa\u0142 tzw. metod\u0119 retraktow\u0105 badania jako\u015bciowego r\u00f3wna\u0144 r\u00f3\u017cniczkowych, co uznano za jedno z najwi\u0119kszych osi\u0105gni\u0119\u0107 matematyki polskiej. Kierowa\u0142 Katedr\u0105 Analizy Matematycznej na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim i od 1949 r. Dzia\u0142em R\u00f3wna\u0144 R\u00f3\u017cniczkowych w Pa\u0144stwowym Instytucie Matematycznym (p\u00f3\u017aniej Instytut Matematyczny PAN). Wychowa\u0142 kilkunastu profesor\u00f3w i docent\u00f3w oraz kilkudziesi\u0119ciu innych pracownik\u00f3w naukowych. Stworzy\u0142 tzw. krakowsk\u0105 szko\u0142\u0119 r\u00f3wna\u0144 r\u00f3\u017cniczkowych, umacniaj\u0105c\u0105 pozycj\u0119 matematyki polskiej w \u015bwiecie. Uczestniczy\u0142 w krajowych i mi\u0119dzynarodowych kongresach naukowych. Wyk\u0142ada\u0142 na wielu uczelniach, m.in. we Francji i W\u0142oszech. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. jako prezes Polskiego Towarzystwa Matematycznego (od 1959 r.) i p\u00f3\u017aniej cz\u0142onek honorowy tego\u017c Towarzystwa (od 1967 r.). Od 1945 r. by\u0142 cz\u0142onkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiej\u0119tno\u015bci, a od 1951 r. Polskiej Akademii Nauk i w 1957 r. zosta\u0142 jej cz\u0142onkiem rzeczywistym. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 redaktora czasopisma \u201eAnnales Polonici Mathematici\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony wysokimi odznaczeniami pa\u0144stwowymi i Nagrod\u0105 Pa\u0144stwow\u0105 (dwukrotnie). Zmar\u0142 5 IX 1972 r. Spoczywa na jednym z cmentarzy w Krakowie. W 1998 r. w hallu na parterze budynku I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 jego nauk\u0119 w tej szkole (pod nazwiskiem W\u0105\u017c) i p\u00f3\u017aniejsze dokonania naukowe.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W\u0104SKA (ULICA)<\/strong>, rzeczywi\u015bcie w\u0105ska, ale nie najkr\u00f3tsza (206 m) ulica miejska w centralnej cz\u0119\u015bci Starego Mielca, na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Prowadzi od ul. Sandomierskiej do ul. H. Sienkiewicza, r\u00f3wnolegle do ul. A. Mickiewicza, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ul. Nowy Rynek. Powsta\u0142a by\u0107 mo\u017ce ju\u017c w pierwszych latach istnienia miasta, a je\u015bli nie, to z pewno\u015bci\u0105 w XVI w., kiedy rozwija\u0142o si\u0119 mieleckie rzemios\u0142o i rozbudowywano miasto. Nie wiadomo, kiedy nadano jej nazw\u0119, ale w protoko\u0142ach z 1900 r. wymieniana jest jako \u201eW\u0105zka\u201d. Kilkakrotnie jej zabudowa pali\u0142a si\u0119. Ocala\u0142ym \u015bwiadkiem ostatniego wielkiego po\u017caru miasta (1900) jest jedyny dom drewniany, w ostatnich latach estetycznie wyremontowany. Tak\u017ce inni mieszka\u0144cy postarali si\u0119 o podniesienie standardu swych dom\u00f3w. Jej gruntowny remont przeprowadzono w latach 2000-2001, m.in. po\u0142o\u017cono nawierzchni\u0119 z kostki brukowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W\u0104SOWICZ ZE SM\u0118GORZEWA KAROL (ksi\u0105dz)<\/strong>, kanonik fundi \u015aliwski III w latach 1729-1759. Od 1729 r. by\u0142 proboszczem w Borowej i dziekanem foralnym mieleckim. Ponadto w latach 1729-1751 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 notariusza kapitulnego. Zmar\u0142 w 1759 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"W\u0104SOWSKI JAN LUCJAN<\/strong>, urodzony 26 X 1930 r. w S\u0142upnie, pow. Radzymin, syn Wiktora i Marii z Czerniewskich. Absolwent Gimnazjum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Bytomiu (1948) i Liceum Elektrycznego w Katowicach z matur\u0105 w 1951 r. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce Wy\u017cszy Kurs Techniczno-Pedagogiczny w Katowicach (1952). Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1952 r. jako nauczyciel w Zasadniczej Szkole Zawodowej i Technikum Mechaniczno-Elektrycznym, a w 1954 r. przeszed\u0142 do Huty \u201eBobrek\u201d na stanowisko dyspozytora mocy. W 1955 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do WSK Mielec i w latach 1955-1991 pe\u0142ni\u0142 nast\u0119puj\u0105ce funkcje: kierownik Laboratorium Elektryczno-Energetycznego (1956-1963), kierownik zmianowy Elektrociep\u0142owni (1963-1972), kierownik Oddzia\u0142u Gospodarki Wodno-\u015aciekowej (1972-1974), zast\u0119pca g\u0142\u00f3wnego energetyka i g\u0142\u00f3wny energetyk (1974-1983) oraz kierownik Elektrociep\u0142owni (1983-1991). Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej z dyplomem in\u017cyniera mechanika (1967) i studia podyplomowe z zakresu energetyki przemys\u0142owej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej (1980). W latach 1974-1991 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Zak\u0142adowego Ko\u0142a Stowarzyszenia Elektryk\u00f3w Polskich przy WSK Mielec. W 1991 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od m\u0142odo\u015bci wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. W latach 50. by\u0142 cz\u0142onkiem sekcji lekkoatletycznej Stali Mielec. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w rzucie m\u0142otem, zdobywaj\u0105c w latach 1956-1959 tytu\u0142y mistrza woj. rzeszowskiego i reprezentuj\u0105c wojew\u00f3dztwo w zawodach og\u00f3lnopolskich. Posiada\u0142 zawodnicz\u0105 klas\u0119 I. Od 1982 r. by\u0142 cz\u0142onkiem ch\u00f3ru m\u0119skiego \u201eMelodia\u201d, a od 2001 r. jego prezesem i bibliotekarzem. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d i Odznak\u0105 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 z Laurem PZChiO. Zmar\u0142 17 III 2020 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WDOWIARZ ADAM<\/strong>, urodzony 3 VI 1950 r. w Mielcu, syn Micha\u0142a i Stefanii z domu Kope\u0107. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. W latach 1969-1985 pracowa\u0142 w WSK Mielec z oddelegowaniem do zaj\u0119\u0107 sportowych w FKS Stal Mielec. Od lat szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w Stali i w 1969 r. przyczyni\u0142 si\u0119 do pierwszego awansu zespo\u0142u Stali do ekstraklasy. By\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem najwi\u0119kszych sukces\u00f3w Stali, a przede wszystkim zdobycia Pucharu Polski w sezonie 1970\/1971 i wicemistrzostwa Polski w sezonie 1974\/1975. Po sezonie 1979\/1980 zako\u0144czy\u0142 wyst\u0119py w dru\u017cynie Stali z bilansem ponad 300 spotka\u0144 w I lidze. By\u0142 reprezentantem Polski w kategorii m\u0142odzie\u017cowej (oko\u0142o 20 spotka\u0144 mi\u0119dzypa\u0144stwowych), powo\u0142ywano go tak\u017ce do kadry narodowej senior\u00f3w. W Akademickich Mistrzostwach \u015awiata w Tarnowie (1977 r.) wyst\u0119powa\u0142 w reprezentacji Polski, kt\u00f3ra zdoby\u0142a br\u0105zowy medal. Studiowa\u0142 na Wydziale Wychowania Fizycznego (kierunek trenerski) Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra wychowania fizycznego. By\u0142 trenerem junior\u00f3w pi\u0142ki r\u0119cznej Stali Mielec. Od 1 IX 1985 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Specjalnym O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym w Mielcu. 1 I 2005 r. przeszed\u0142 na rent\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS Stal oraz innymi odznakami resortowymi. Zmar\u0142 7 VII 2008 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\"\"WDOWIARZ BARBARA MARIA (z domu BARNA\u015a)<\/b>, urodzona 18 III 1960 r. w Mielcu, c\u00f3rka Eugeniusza i Michaliny. Absolwentka Liceum Medycznego w Mielcu z matur\u0105 w 1980 r. Po uko\u0144czeniu liceum przez 20 lat pracowa\u0142a w Szpitalu Powiatowym w Mielcu, najpierw na Bloku Operacyjnym jako piel\u0119gniarka anestezjologiczna przez 14 lat, a nast\u0119pnie przez 6 lat w Pracowni Gastroenterologicznej i USG. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142a specjalistyczne studium w Centrum Kszta\u0142cenia Ustawicznego \u2013 Zak\u0142adzie Doskonalenia Zawodowego w Rzeszowie,\u00a0 zdobywaj\u0105c zaw\u00f3d technika us\u0142ug kosmetycznych. Nast\u0119pnie przez 12 lat prowadzi\u0142a w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105, oferuj\u0105c us\u0142ugi fryzjersko-kosmetyczne i piel\u0119gniarskie. W 2005 r. uko\u0144czy\u0142a kurs pedagogiczny w O\u015brodku Szkolenia Rzemios\u0142a w Rzeszowie oraz uzyska\u0142a tytu\u0142 mistrza w zawodzie fryzjera\u00a0 po zdaniu egzaminu mistrzowskiego przed Komisj\u0105 Egzaminacyjn\u0105 Izby Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie. W 2015 r. uko\u0144czy\u0142a studia licencjackie w zakresie piel\u0119gniarstwa w Wy\u017cszej Szkole Humanistyczno-Przyrodniczej w Sandomierzu z tytu\u0142em licencjata. Obecnie jest nadal aktywna zawodowo, pracuj\u0105c w laboratorium diagnostycznym. Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie. By\u0142a cz\u0142onkiem Rady Parafialnej przy Parafii pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu przez dwie kadencje. Wsp\u00f3\u0142pracuje z Ochotnicz\u0105 Stra\u017c\u0105 Po\u017carn\u0105 w Mielcu \u2013 osiedle Smoczka. W wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. zosta\u0142a wybrana z listy Prawa i Sprawiedliwo\u015bci na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2024-2029. Mandat obj\u0119\u0142a po Krzysztofie Szostaku, kt\u00f3remu powierzono funkcj\u0119 wiceprezydenta Mielca. Pracuje jako przewodnicz\u0105ca Komisji Rewizyjnej oraz Komisji Budownictwa i Gospodarki Komunalnej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WDOWIARZ BARBARA (z domu ZUBA)<\/strong>, urodzona 28 IX 1954 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Apolonii z domu \u017bak. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1973 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie Filia w Rzeszowie i w 1977 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Uko\u0144czy\u0142a te\u017c studia podyplomowe z zakresu organizacji pomocy spo\u0142ecznej na Uniwersytecie \u0141\u00f3dzkim. W latach 1977-1983 pracowa\u0142a w Urz\u0119dzie Gminy w Borowej jako referent prawny, a w latach 1983-1999 by\u0142a konsultantem prawnym w Miejskim O\u015brodku Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu. W 1999 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie i organizowa\u0142a t\u0119 instytucj\u0119 od podstaw. Rozwin\u0119\u0142a jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 zw\u0142aszcza w kierunku niesienia pomocy osobom niepe\u0142nosprawnym i dzieciom pozbawionym opieki ze strony rodzic\u00f3w naturalnych. Udziela si\u0119 jako wolontariusz w Poradni Specjalistycznej \u201eArka\u201d przy parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy i wiceprezes Stowarzyszenia \u201eArka\u201d od 1999 r. W 2010 r. zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2010-2014, a w 2014 r. ponownie uzyska\u0142a mandat radnej Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2014-2018. W 2016 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WDOWIARZ MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 26 IX 1923 r. w Smoczce ko\u0142o Mielca, syn Micha\u0142a i Marii z domu Rado. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w niemieckiej firmie budowlanej J. Henniga (1940-1943), a nast\u0119pnie przymusowo jako junak w Flugzeugwerk Mielec. Po wojnie pracowa\u0142 w PZL Mielec (p\u00f3\u017aniej WSK) jako \u015blusarz, a nast\u0119pnie mistrz na Wydziale 31. W 1949 r. uko\u0144czy\u0142 Publiczn\u0105 \u015aredni\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Mielcu. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1981 r. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej na terenie Smoczki, od 1985 r. osiedla w Mielcu. Bra\u0142 udzia\u0142 w budowie Domu Ludowego, szko\u0142y, Domu Stra\u017caka, wodoci\u0105gu i ko\u015bcio\u0142a Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Od 1947 r. by\u0142 cz\u0142onkiem OSP Smoczka, a nast\u0119pnie jej d\u0142ugoletnim prezesem. Przez wiele lat by\u0142 tak\u017ce przewodnicz\u0105cym Komitetu Osiedla Smoczka oraz radnym Gminnej Rady Narodowej w Mielcu, a w kadencji 1984-1988 radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zkow\u0105. Zmar\u0142 25 IV 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WDOWIARZ MIECZYS\u0141AW J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 24 I 1954 r. w Mielcu \u2013 Smoczce, syn Micha\u0142a i Stefanii z domu Kope\u0107. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1973 r. Studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie Filia w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 1977 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra administracji. Po studiach zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Gminy w Tuszowie Narodowym na stanowisku referenta. W 1978 r. odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Oficer\u00f3w Rezerwy w Elbl\u0105gu i otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 podporucznika. W latach 1979-1987 pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku inspektora, a nast\u0119pnie przewodnicz\u0105cego Miejskiej Komisji Planowania. W 1987 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca i sprawowa\u0142 j\u0105 do 1990 r. W latach 1990-1991 pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Rejonowym w Mielcu, a w latach 1991-1998 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy kierownika Urz\u0119du Rejonowego w Kolbuszowej (W 1991 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem tego Urz\u0119du.) R\u00f3wnocze\u015bnie anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 w Mielcu i zosta\u0142 wybrany radnym Rady Miejskiej na kadencje 1994-1998 i 1998-2002. W 1998 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca na kadencj\u0119 1998-2002. W 2002 r. po raz trzeci uzyska\u0142 mandat radnego, ale zrezygnowa\u0142 z niego po powo\u0142aniu na stanowisko zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca w kadencji 2002-2006. W wyborach w 2006 r. czwarty raz powierzono mu mandat radnego. Od 2006 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego specjalisty w MPGK Sp. z o.o. w Mielcu. Pracuj\u0105c przez kilkana\u015bcie lat w samorz\u0105dowych w\u0142adzach Mielca, znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do planowego i sprawnego realizowania wielu inwestycji zwi\u0105zanych z gospodark\u0105 komunaln\u0105, transportem, mieszkalnictwem i ochron\u0105 \u015brodowiska. Ponadto od 2001 r. pe\u0142ni spo\u0142eczn\u0105 funkcj\u0119 wiceprezesa Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Smoczce. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2010-2014, ale w zwi\u0105zku z powierzeniem mu funkcji zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca na okres 2010-2014, zrezygnowa\u0142 z mandatu radnego. Nadzoruj\u0105c m.in. gospodark\u0119 komunaln\u0105, znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju spo\u0142eczno-gospodarczego miasta Mielca. W 2014 r. uzyska\u0142 mandat radnego Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2014-2018. W tym czasie pracowa\u0142 w MPGK. W 2019 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WDOWIARZ W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 30 XI 1911 r. w Smoczce ko\u0142o Mielca, syn Micha\u0142a i Bronis\u0142awy z domu Mucha. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Mielcu. Od 1928 r. \u00a0pracowa\u0142 w jednej z kaflarni w Mielcu. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. Zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli, ale uda\u0142o mu si\u0119 z niej zbiec i powr\u00f3ci\u0107 do domu. W czasie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142 w prowadzeniu gospodarstwa. Od 1945 r. do 1977 r. pracowa\u0142 w PZL-Mielec i p\u00f3\u017aniej WSK PZL-Mielec, na stanowiskach kierownika magazyn\u00f3w i kierownika rozdzielni. Jako mieszkaniec Smoczki udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie na rzecz swojej wsi (od 1985 r. osiedla w Mielcu). W 1947 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Smoczce i jej d\u0142ugoletnim naczelnikiem (ponad 30 lat). Zainicjowa\u0142 budow\u0119 w czynie spo\u0142ecznym Domu Stra\u017caka, a p\u00f3\u017aniej Domu Ludowego z remiz\u0105 stra\u017cack\u0105 i aktywnie uczestniczy\u0142 w tych inwestycjach. Bra\u0142 te\u017c udzia\u0142 w gazyfikacji Smoczki i budowie tamtejszej szko\u0142y podstawowej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem \u201eZa Wojn\u0119 Obronn\u0105 1939\u201d, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d w 1988 r. Zmar\u0142 4 III 1994 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WEIRICH EMIL KAROL OSWALD<\/strong>, pochodzi\u0142 z Lublina, by\u0142 fotografem mieszkaj\u0105cym na sta\u0142e w Mielcu w latach 70. XIX w. 2 IX 1871 r. o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Teofil\u0105 Ma\u0142gorzat\u0105 Betlej, co zapisano w ksi\u0119dze ma\u0142\u017ce\u0144stw parafii rzymskokatolickiej w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WEIS MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 VIII 1957 r. w Nowym Tomy\u015blu, syn Augustyna Czajkowskiego i J\u00f3zefy z Kalinowskich. Uko\u0144czy\u0142 (jako jeden z nielicznych mieleckich Rom\u00f3w) Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 3 w Mielcu. W latach szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w \u201eStali\u201d Mielec pod kierunkiem Jana Kr\u00f3la. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1979 r. jako szlifierz szk\u0142a ozdobnego. W 1981 r., po uko\u0144czeniu kursu w Okr\u0119gowym Przedsi\u0119biorstwie Rozpowszechniania Film\u00f3w w Rzeszowie, zosta\u0142 kinooperatorem w kinie \u201eT\u0119cza\u201d przy ul. Przemys\u0142owej w Mielcu. Pracowa\u0142 do zako\u0144czenia dzia\u0142alno\u015bci tej plac\u00f3wki (1986), a nast\u0119pnie zajmowa\u0142 si\u0119 handlem. Prowadzi\u0142 te\u017c zesp\u00f3\u0142 romski w Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu. W 2004 r. zosta\u0142 \u00a0zatrudniony w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu na stanowisku asystenta edukacji dzieci romskich (pierwsza tego rodzaju funkcja w historii mieleckiego szkolnictwa). Uczestniczy\u0142 w szkoleniach asystent\u00f3w w Bia\u0142obrzegach i Radomiu. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem \u201eDni Kultury i Tradycji Romskich\u201d w Szkole Podstawowej nr 3 oraz wycieczek dzieci romskich, m.in. do Muzeum Rom\u00f3w w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WEKTOR CONSULTING<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona w Mielcu przez Wiktora Cichonia i Mariusza Lipi\u0144skiego we wrze\u015bniu 2004 r. Jej celem by\u0142o stworzenie o\u015brodka us\u0142ugowego po\u015brednictwa pracy, w kt\u00f3rym pracodawca m\u00f3g\u0142by w zale\u017cno\u015bci od potrzeb znale\u017a\u0107 odpowiedniego kandydata do pracy lub decydowa\u0107 o kierunkach jego dokszta\u0142cania. P\u0142atne us\u0142ugi po\u015brednictwa pracy nie znalaz\u0142y jednak odpowiedniego zrozumienia w mieleckim \u015brodowisku i firma si\u0119gn\u0119\u0142a po pomoc w postaci \u015brodk\u00f3w UE. Znaczne fundusze z Europejskiego Funduszu Spo\u0142ecznego uzyskano na utworzenie profesjonalnej agencji po\u015brednictwa pracy i doradztwa zawodowego oraz realizacji projektu maj\u0105cego wesprze\u0107 bezrobotne kobiety na rynku pracy. Projekt \u201eTwoja Szansa\u201d dla bezrobotnych mielczanek, dzi\u0119ki kt\u00f3remu wiele kobiet uzyska\u0142o zatrudnienie lub za\u0142o\u017cy\u0142o w\u0142asne firmy, uznano za najlepszy w kraju w swojej klasie i okre\u015blono jako projekt wzorcowy na nowy okres finansowania w latach 2007-2013. Firma wyspecjalizowa\u0142a si\u0119 te\u017c w opracowywaniu projekt\u00f3w i wniosk\u00f3w o dofinansowanie, realizowanych w r\u00f3\u017cnych miastach w Polsce. Siedzib\u0105 firmy jest budynek przy ul. H. Sienkiewicza 1.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WELFE MIECZYS\u0141AW W\u0141ADYS\u0141AW FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 20 III 1899 r. w Kolbuszowej, syn Henryka i W\u0142adys\u0142awy z Kramarzy\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 c.k. Gimnazjum w Mielcu z matur\u0105 w 1917 r., a nast\u0119pnie Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Sanitarnej w Warszawie (1919) i otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika rezerwy. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1925 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 doktora wszech nauk lekarskich. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 jako asystent na UJ, a nast\u0119pnie by\u0142 starszym asystentem w Klinice Chirurgicznej. R\u00f3wnocze\u015bnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika pracowni rentgenologicznej w Szpitalu Okr\u0119gowym w Krakowie oraz studiowa\u0142 w Instytucie Radowym Marii i Piotra Curie w Pary\u017cu. Po uko\u0144czeniu kursu specjalistycznego dla oficer\u00f3w rezerwy \u00a0i \u0107wicze\u0144 w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie otrzyma\u0142 stopie\u0144 porucznika rezerwy. W latach 1928-1934? pracowa\u0142 w Instytucie Rentgenologicznym Powiatowej Kasy Chorych w Sosnowcu, a od 1934 r. \u2013 w Szpitalu Ubezpieczalni Spo\u0142ecznej im. I. Mo\u015bcickiego w \u0141odzi. Ponadto w 1938 r. otworzy\u0142 w\u0142asny gabinet rentgenologiczny. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. w PCK i Sekcji do Walki z Gru\u017alic\u0105 przy Zarz\u0105dzie Miejskim. Wyr\u00f3\u017cniono go Br\u0105zowym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., ewakuuj\u0105c na wsch\u00f3d \u0142\u00f3dzki 4. Szpital Okr\u0119gowy. Nie wiadomo, kiedy i gdzie zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez Rosjan, ale znalaz\u0142 si\u0119 w obozie w miejscowo\u015bci Gorodok-Monastyr ko\u0142o Putiwla, a nast\u0119pnie przeniesiono go do obozu w Kozielsku, sk\u0105d pisa\u0142 listy do rodziny. Prawdopodobnie 10 lub 11 maja 1940 r. zosta\u0142 wywieziony do Katynia i tam zamordowany.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERE\u0143SKI WOJCIECH<\/strong>, cechmistrz cechu szewskiego w Mielcu w 1772 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERNER WOJCIECH ADAM (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 27 I 1967 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Marii z domu Mazur. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1985 r. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie w 1992 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Uzyska\u0142 te\u017c tytu\u0142 magistra po obronie pracy\u00a0Zarys przedrozbiorowych dziej\u00f3w Parafii p.w. \u015bw. Mateusza w Mielcu.<\/em>\u00a0Praca ta zosta\u0142a opublikowana w III tomie monografii\u00a0Mielec. Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu<\/em> (Mielec 1994). Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach: Trzetrzewina (1992-1995), Pilzno (1995-1999), Tarn\u00f3w \u2013 Katedra (1999-2006) i Nowy S\u0105cz \u2013 \u015bw. Kazimierza (2006-2010). W 2010 r. mianowano go proboszczem parafii Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej w Brzesku, a w 2011 r. powierzono mu funkcj\u0119 proboszcza parafii Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w Brzesku. Ponadto od 2010 r. pe\u0142ni pos\u0142ug\u0119 diecezjalnego egzorcysty. Jest zwi\u0105zany z charyzmatycznym ruchem Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym. Od wielu lat pos\u0142uguje modlitw\u0105 o uwolnienie i uzdrowienie. Pe\u0142ni tak\u017ce funkcje: dekanalnego asystenta Akcji Katolickiej i okr\u0119gowego wizytatora katechetycznego szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych. Ponadto pracuje jako katecheta w Zespole Szkolno – Przedszkolnym w Brzesku. W grudniu 2022 r. otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 kanonik gremialnego Kapitu\u0142y Kolegiackiej \u015bw. Mateusza w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERTZ TADEUSZ,<\/strong> urodzony w 1889 r. w Pniowie ko\u0142o Tarnobrzega, syn Jana \u2013 kierownika szk\u00f3\u0142 ludowych (Pysznica, \u0141\u0119g Tarnowski). Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazj\u00f3w w Ja\u015ble, Jaros\u0142awiu i Krakowie i tam zda\u0142 matur\u0119. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej w armii austriackiej i na froncie rosyjskim zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny. Po zaleczeniu ran pracowa\u0142 w Ekspozyturze Rolniczej Namiestnictwa w Mielcu. W stopniu porucznika w listopadzie 1918 r. zosta\u0142 komendantem\u00a0 Powiatowego Dow\u00f3dztwa Polskiej Wojskowej Stra\u017cy Ziemskiej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do sierpnia 1919 r. Od sierpnia do ko\u0144ca listopada 1919 r. pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 na takim samym\u00a0 stanowisku w Nowym Targu. Po utworzeniu Policji Pa\u0144stwowej by\u0142 pierwszym komendantem powiatowym i organizatorem PP w Rzeszowie (1 XII 1919 r. \u2013 IX 1920 r.). W kolejnych latach pracowa\u0142 jako komisarz inspekcyjny w okr\u0119gu krakowskim i okr\u0119gu lubelskim, a nast\u0119pnie by\u0142 naczelnikiem Urz\u0119du \u015aledczego przy Komendzie Wojew\u00f3dzkiej PP w Kielcach. Od 1936 r. do 1939 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta wojew\u00f3dzkiego PP w Toruniu. Dalsze losy dotychczas nie s\u0105 znane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKA JANINA ANNA (po m\u0119\u017cu PRZYBYLSKA),<\/strong> urodzi\u0142a si\u0119 25 VII 1937 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Stanis\u0142awy z domu Wydro. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1954 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie i otrzyma\u0142a tytu\u0142 lekarza medycyny. Sta\u017ce obowi\u0105zkowe odby\u0142a w Klinice Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych w Warszawie oraz Centralnym Szpitalu Kolejowym w Mi\u0119dzylesiu ko\u0142o Warszawy. Po ich uko\u0144czeniu kierowa\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielni\u0105 Zdrowia w Wiewi\u00f3rce ko\u0142o D\u0119bicy, a nast\u0119pnie przez 3 lata pracowa\u0142a w Klinice Gastroenterologii w Warszawie, gdzie uzyska\u0142a stopie\u0144 specjalizacji w zakresie chor\u00f3b wewn\u0119trznych. W 1967 r. przenios\u0142a si\u0119 do Instytutu Reumatologicznego w Warszawie i zda\u0142a egzamin specjalistyczny z reumatologii. Po uzyskaniu tytu\u0142u doktora nauk medycznych zosta\u0142a mianowana adiunktem i na tym stanowisku pracowa\u0142a do 1992 r. Wtedy to powierzono jej funkcje kierownika i ordynatora Oddzia\u0142u Reumatologiczno-Rehabilitacyjnego Instytutu Reumatologicznego w Konstancinie. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142a w Wojew\u00f3dzkiej Poradni Reumatologicznej jako konsultant, a tak\u017ce jako specjalista w Sp\u00f3\u0142dzielni Ordynatorsko-Profesorskiej w Warszawie, gdzie nadal pracuje. Uczestniczy\u0142a w wielu zjazdach naukowych w Polsce i krajach europejskich oraz w Izraelu i Brazylii. Jej pacjentk\u0105 by\u0142a m.in. Irena Sendler, kt\u00f3ra uratowa\u0142a oko\u0142o 2500 dzieci \u017cydowskich z warszawskiego getta w czasie okupacji hitlerowskiej, a do bliskich os\u00f3b zalicza\u0142a si\u0119 Angielka Sue Ryder, tw\u00f3rczyni Fundacji Sue Ryder zajmuj\u0105cej si\u0119 m.in. budow\u0105 \u201e\u017cywych pomnik\u00f3w\u201d \u2013 hospicj\u00f3w dla przewlekle chorych, niepe\u0142nosprawnych i opuszczonych. (Jej Fundacja wybudowa\u0142a Oddzia\u0142 Reumatologiczny dla m\u0142odzie\u017cy w Konstancinie.) J. A. Wery\u0144ska utrzymuje \u017cywy kontakt z Mielcem, gdzie mieszka jej rodzina. Aktualnie pracuje w Centrum Medycznym Alfa-Lek w Warszawie oraz prowadzi indywidualn\u0105 praktyk\u0119 lekarsk\u0105 przy ul. Or\u0142owicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKA KRYSTYNA ANNA<\/strong>, urodzona 17 VII 1923 r. w Warszawie, c\u00f3rka Jana i Zofii z Jastrz\u0119bskich. Dzieci\u0144stwo i wczesn\u0105 m\u0142odo\u015b\u0107 sp\u0119dzi\u0142a w Warszawie, Poznaniu i w maj\u0105tku rodzic\u00f3w \u2013 Szykmany na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej. Szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 uko\u0144czy\u0142a w Kutach, a gimnazjum w Poznaniu. Wybuch II wojny \u015bwiatowej i wkroczenie wojsk radzieckich (17 IX 1939 r.) zasta\u0142y j\u0105 na Kresach. Szcz\u0119\u015bliwym zbiegiem okoliczno\u015bci uratowa\u0142a si\u0119 z rodzin\u0105 (i nieliczn\u0105 grup\u0105 innych Polak\u00f3w) od wyw\u00f3zki na Sybir. W 1944 r., w obawie przed represjami ukrai\u0144skich nacjonalist\u00f3w, wraz z rodzin\u0105 przedosta\u0142a si\u0119 do Zamo\u015bcia, gdzie pracowa\u0142a w s\u0142u\u017cbie sanitarnej. W 1945 r. przyby\u0142a do Mielca. W tym samym roku wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Kazimierza Wery\u0144skiego, z kt\u00f3rym prowadzi\u0142a restauracj\u0119 i cukierni\u0119. W latach 50. wyst\u0119powa\u0142a w amatorskim Teatrze Zak\u0142adowego Domu Kultury WSK Mielec. Gra\u0142a g\u0142\u00f3wne role w sztukach: Wesele, Dwa Teatry, \u015aluby panie\u0144skie, Zemsta <\/em>i Farfurka Kr\u00f3lowej Bony<\/em>. Zmar\u0142a 12 V 2001 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

WERY\u0143SKA MARIA ANIELA (z domu RYMANOWSKA)<\/strong>, urodzona 4 VIII 1891 r. w Mielcu, c\u00f3rka Tomasza i Karoliny z domu Wydro. Wraz z m\u0119\u017cem Mateuszem prowadzi\u0142a cukierni\u0119, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce restauracj\u0119 (od 1929 r.) i hotel (od 1930 r.) przy ul. Pa\u0144skiej 12 (p\u00f3\u017aniej ul. J. Pi\u0142sudskiego, obecnie A. Mickiewicza). Firmy te cieszy\u0142y si\u0119 du\u017cym uznaniem zar\u00f3wno mielczan jak i przyje\u017cd\u017caj\u0105cych do miasta. W czasie okupacji hitlerowskiej miejsce to by\u0142o jednym z punkt\u00f3w kontaktowych mieleckich dzia\u0142aczy ruchu oporu. Po aresztowaniu m\u0119\u017ca przez gestapo i uwi\u0119zieniu w Mielcu uda\u0142o si\u0119 jej go wykupi\u0107 i ci\u0119\u017cko chorego umie\u015bci\u0107 w Szpitalu OO. Bonifratr\u00f3w w Krakowie, gdzie zmar\u0142 26 XII 1941 r. Odt\u0105d samodzielnie prowadzi\u0142a obie firmy \u2013 restauracj\u0119 z cukierni\u0105 i hotel. W czasie \u201ebitwy o handel\u201d (1950) odebrano jej restauracj\u0119. Zmar\u0142a 18 X 1961 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKA MARIA (z domu PODOBI\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 26 VIII 1923 r. w Tarnowie, c\u00f3rka Konstantego i Stanis\u0142awy z domu Wa\u0142ek. W czasie nauki w Publicznej Szkole Powszechnej im. M. Konopnickiej w Tarnowie wst\u0105pi\u0142a do ZHP. Nauk\u0119 w Prywatnym Gimnazjum im. B\u0142. Kingi w Tarnowie przerwa\u0142a wojna 1939 r. Pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pczyni dru\u017cynowej w gimnazjalnej 6 DH im. I. Paderewskiego. W czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych 1939 r. wraz z innymi harcerkami pracowa\u0142a jako sanitariuszka-wolontariuszka i \u0142\u0105czniczka pomi\u0119dzy rannymi i ich rodzinami. By\u0142a te\u017c kolporterk\u0105 pisma konspiracyjnego \u201eOdwet\u201d. Zagro\u017cona aresztowaniem w 1941 r. zamieszka\u0142a w Mielcu i tu podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eKonsum\u201d. Przez ca\u0142\u0105 okupacj\u0119 hitlerowsk\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z ruchem oporu. W maju 1945 r. powr\u00f3ci\u0142a do Tarnowa i pracowa\u0142a w Starostwie Powiatowym (1946-1947) oraz kontynuowa\u0142a nauk\u0119 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. Kazimierza Brodzi\u0144skiego. Po maturze w 1947 r. rozpocz\u0119\u0142a studia w Akademii Medycznej w Gda\u0144sku oraz prowadzi\u0142a sekretariat prorektora prof. S. Wszelakiego. W 1949 r. musia\u0142a przerwa\u0107 studia z powod\u00f3w finansowych. W zwi\u0105zku z prac\u0105 m\u0119\u017ca \u2013 le\u015bniczego zamieszka\u0142a w Ludwikowicach ko\u0142o Jeleniej G\u00f3ry, a nast\u0119pnie w Muszynie. W 1961 r. powr\u00f3ci\u0142a do Mielca i w latach 1962-1982 pracowa\u0142a w sekretariacie Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a pracy spo\u0142ecznej, m.in. jako \u0142awnik w S\u0105dzie Powiatowym (20 lat) i kurator spo\u0142eczny. Nale\u017ca\u0142a do Ligi Kobiet. W 1982 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Medalem \u201eZas\u0142u\u017conej Matce\u201d.\u00a0Zmar\u0142a 6 I 2019 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKA \u2013 ZARZECKA MAGDALENA (z domu WERY\u0143SKA)<\/strong>, 5 II 1979 r. w Tarnobrzegu, c\u00f3rka Antoniego i Teresy z domu Polak. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego . S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1998 r. Uko\u0144czy\u0142a tak\u017ce Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I stopnia w Mielcu im. M. Kar\u0142owicza w klasie fortepianu i fletu. W tym czasie nale\u017ca\u0142a do ch\u00f3ru PSM oraz ch\u00f3ru szkolnego I LO, kt\u00f3ry zdobywa\u0142 liczne laury. Studiowa\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Zarz\u0105dzania i Bankowo\u015bci w Krakowie i uko\u0144czy\u0142a fakultety: zarz\u0105dzanie i marketing, europejska integracja gospodarcza z tytu\u0142em licencjata. Studia na Wy\u017cszej Szkole Handlowej im. B. Markowskiego w Kielcach (specjalno\u015b\u0107: ekonomika i organizacja przedsi\u0119biorstw) uko\u0144czy\u0142a z tytu\u0142em magistra. Od 2002 r. jest wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem rodzinnej firmy Cukierni i Piekarni Wery\u0144ski (funkcjonuj\u0105cej w od 1930 r.) oraz sklep\u00f3w alkoholowych Dantona. Od 1 I 2009 r. firm\u0119 przekszta\u0142cono w sp\u00f3\u0142k\u0119 cywiln\u0105 \u201eWERY\u0143SCY\u201d S.C. Od czas\u00f3w szkolnych jej pasjami by\u0142y sport i muzyka. W latach 1991-1996 gra\u0142a w siatk\u00f3wk\u0119 w KPKS Stal Mielec. R\u00f3wnocze\u015bnie jako wokalistka i instrumentalistka wyst\u0119powa\u0142a z r\u00f3\u017cnymi zespo\u0142ami muzycznymi i bra\u0142a udzia\u0142 w wielu imprezach artystycznych, wykonuj\u0105c m.in. piosenki z w\u0142asnymi tekstami i muzyk\u0105. Wa\u017cniejsze dokonania i wyst\u0119py: *1994 \u2013 nagranie kasety z piosenkami religijnymi w Bochni; *1995 \u2013 III miejsce w V Mi\u0119dzyszkolnym Festiwalu Piosenki w Strzy\u017cowie; *1996 \u2013 nagroda specjalna w V Mi\u0119dzyszkolnym Festiwalu Piosenki w Strzy\u017cowie, nagroda redakcji miesi\u0119cznika \u201eWaga i Miecz\u201d, za\u0142o\u017cenie kabaretu szkolnego \u201ePikawa\u201d i wyst\u0119p w MOK Mielec; *1999 \u2013 udzia\u0142 w organizacji krakowskich Juwenali\u00f3w, koncert na Rynku krakowskim; *2000 \u2013 wyst\u0119p w 36. Festiwalu Piosenki Studenckiej w \u201eKlubie pod Jaszczurami\u201d w Krakowie z formacj\u0105 \u201eSo What\u201d i w\u0142asnymi tekstami; *2002 \u2013 nagranie p\u0142yty z formacj\u0105 \u201eSo What\u201d z utworami, do kt\u00f3rych napisa\u0142a s\u0142owa i by\u0142a wsp\u00f3\u0142autorem muzyki. W miesi\u0119czniku \u201eMultis Multum\u201d, wydawanym przez WSZiB w Krakowie, publikowa\u0142a teksty swoich piosenek. W latach szkolnych by\u0142a tak\u017ce wolontariuszem i wykonawc\u0105 koncertu w ramach Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy w Mielcu. Jako wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielka firmy wspiera\u0142a m.in. Towarzystwo Pomocy im. \u015bw. Brata Alberta. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2018-2023, a nast\u0119pnie powierzono jej funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Komisji Ochrony \u015arodowiska, Zdrowia i Spraw Spo\u0142ecznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI ANTONI MARIAN<\/strong>, urodzony 18 V 1949 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Krystyny z domu Milcewicz. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu i studiowa\u0142 na AWF w Warszawie. W 1963 r. zacz\u0105\u0142 trenowa\u0107 pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w Stali Mielec, a do sk\u0142adu I dru\u017cyny wszed\u0142 w 1967 r. Wtedy te\u017c zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i oddelegowany do Stali. W I dru\u017cynie Stali gra\u0142 do 1984 r., przyczyniaj\u0105c si\u0119 do jej najwi\u0119kszych sukces\u00f3w: pierwszego awansu do ekstraklasy (1969) oraz zdobycia Pucharu Polski (1971) i wicemistrzostwa Polski (1975). W sezonie 1981\/1982 przebywa\u0142 na kontrakcie sportowym w austriackim klubie V\u00f6est Alpine Linz (I liga). Na pocz\u0105tku lat 70. powo\u0142ywano go do m\u0142odzie\u017cowej reprezentacji Polski i rozegra\u0142 w niej 8 mecz\u00f3w. W 1978 r. uzyska\u0142 uprawnienia instruktora pi\u0142ki r\u0119cznej. Od 1975 r. kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w tradycyjnym rodzinnym zawodzie cukiernika. W 1980 r. uzyska\u0142 dyplom czeladnika, a 18 I 1983 r. \u2013 dyplom mistrzowski w zawodzie cukiernik-ciastkarz. Od 1983 r., po przej\u015bciu ojca (Kazimierza) na emerytur\u0119, prowadzi rodzinn\u0105 ciastkarni\u0119 oraz kilka sklep\u00f3w. W 1986 r. uko\u0144czy\u0142 kurs pedagogiczny. W latach 90. zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 samorz\u0105dow\u0105 jako cz\u0142onek stowarzyszenia \u201eNasz Mielec\u201d. W 1994 r. zosta\u0142 wybrany radnym Rady Miejskiej w Mielcu i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Miasta na kadencj\u0119 1994-1998. By\u0142 cz\u0142onkiem Mieleckiej Izby Gospodarczej. W 1998 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Mieleckiego Towarzystwa Kupieckiego i jego pierwszym prezesem. Od 1999 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Stowarzyszenia Pi\u0142ki R\u0119cznej Stal Mielec. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do trzykrotnego awansu SPR Stal Mielec do ekstraklasy pi\u0142ki r\u0119cznej (2006, 2008 i 2010) oraz zdobycia br\u0105zowego medalu mistrzostw Polski w sezonie 2011\/2012. W Plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d trzykrotnie wybierano go \u201eDzia\u0142aczem Sportowym Roku\u201d (2006, 2008, 2010). W 2011 r. zosta\u0142 wybrany na \u201eMielczanina Roku 2010\u201d za konsekwentn\u0105 i skuteczn\u0105 budow\u0119 silnego zespo\u0142u pi\u0142ki r\u0119cznej m\u0119\u017cczyzn w Mielcu. Zosta\u0142 tak\u017ce wyr\u00f3\u017cniony Diamentow\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Pi\u0142ki R\u0119cznej w Polsce. Zmar\u0142 13 XI 2012 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. Dla upami\u0119tnienia Jego dzia\u0142alno\u015bci od 2013 r. corocznie rozgrywany jest Memoria\u0142 im. Antoniego Wery\u0144skiego w formie turnieju pi\u0142ki r\u0119cznej m\u0119\u017cczyzn.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI CZES\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 III 1912 r. w Mielcu, syn Feliksa i W\u0142adys\u0142awy z Kolasi\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Mielcu, a nast\u0119pnie wyuczy\u0142 si\u0119 zawodu piekarza. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. Dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej, z kt\u00f3rej uda\u0142o mu si\u0119 zbiec. Wr\u00f3ci\u0142 do Mielca, ale tu zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w. Po uwolnieniu w 1943 r. nawi\u0105za\u0142 kontakt z oddzia\u0142em \u201eJ\u0119drusie\u201d i uczestniczy\u0142 w wielu jego akcjach. Po wojnie pracowa\u0142 w piekarnictwie, m.in. w PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu. Zmar\u0142 7 VI 1980 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"WERY\u0143SKI FELIKS<\/strong>, urodzony w 1879 r. w Mielcu, syn Wojciecha (powsta\u0144ca styczniowego) i Eleonory z domu Cyz. Zdoby\u0142 zaw\u00f3d szewca. i uruchomi\u0142 warsztat szewski. Uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej w wojsku austriackim. Po powrocie z wojny nadal zajmowa\u0142 si\u0119 szewstwem, a ponadto za\u0142o\u017cy\u0142 pasiek\u0119. Udziela\u0142 si\u0119 w pracach na rzecz parafii \u015bw. Mateusza. Zmar\u0142 w 1953 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"WERY\u0143SKI GRZEGORZ<\/strong>, urodzony w 1925 r. w Mielcu, syn Karola i Heleny z Bro\u017conowicz\u00f3w. Od 1937 r. ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. S. Konarskiego w Mielcu, ale nauk\u0119 przerwa\u0142a wojna. Nale\u017ca\u0142 do harcerstwa. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eKonsum\u201d w Mielcu. Od 1941 r. by\u0142 cz\u0142onkiem plutonu dywersyjnego AK pod dow\u00f3dztwem Wies\u0142awa Lachnita \u201eKulskiego\u201d. Bra\u0142 udzia\u0142 w akcjach dywersyjnych i sabota\u017cowych na terenie Mielca i okolic. Od 1942 r. pracowa\u0142 te\u017c w konspiracyjnej wytw\u00f3rni materia\u0142\u00f3w dywersyjnych i sabota\u017cowych Komendy Obwodu AK w Mielcu, produkuj\u0105cej m.in. granaty, \u201etermity\u201d i \u201eje\u017cowce\u201d. Uczestniczy\u0142 w udanym odbiorze zrzutu lotniczego z alianckiego Halifaxu (bro\u0144, amunicja, materia\u0142y wybuchowe, sprz\u0119t wojskowy) w nocy z 27 na 28 IV 1944 r. w okolicach Schabowca, pow. mielecki. Poleg\u0142 w czasie pr\u00f3by uwolnienia z r\u0105k gestapo Stanis\u0142awa So\u0142tysa (por. AK, ps. \u201eW\u00f3jt\u201d) na terenie Mielca 23 V 1944 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERY\u0143SKI HENRYK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 15 VII 1892 r. w Mielcu, syn Piotra i J\u00f3zefy z domu Je\u017c. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum \u015bw. Anny w Krakowie, a nast\u0119pnie Ma\u0142e Seminarium Duchowne w Tarnowie. Po studiach teologicznych w Tarnowie w 1915 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w Kolbuszowej, Kro\u015bcienku i Che\u0142mie, a nast\u0119pnie by\u0142 katechet\u0105 w Szczawnicy, Pil\u017anie i Nowym S\u0105czu. W 1920 r. zosta\u0142 przyj\u0119ty do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od 1931 r. do wybuchu wojny w 1939 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przedstawiciela Katolickiej Agencji Prasowej w Krakowie. Okupacj\u0119 prze\u017cy\u0142 jako pracownik Stra\u017cy Obywatelskiej w Krakowie. Po wyzwoleniu Krakowa spod okupacji hitlerowskiej by\u0142 urz\u0119dnikiem w Wydziale Spo\u0142ecznej Rady Miejskiej w Krakowie. Od 22 XI 1946 r. pracowa\u0142 w wojsku jako kapelan wojskowy i zast\u0119pca dziekana Wojska Polskiego. Doprowadzi\u0142 do renowacji krakowskiego ko\u015bcio\u0142a garnizonowego \u015bw. Agnieszki i by\u0142 jego rektorem. Awansowa\u0142 w hierarchii wojskowej do stopnia pu\u0142kownika. Poza prac\u0105 duszpastersk\u0105 pisa\u0142 ksi\u0105\u017cki (Sylwetki matek kap\u0142an\u00f3w, Pozna\u0144 \u2013 Warszawa 1981) i broszury oraz przez ponad 50 lat wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z pismami katolickimi i \u015bwieckimi oraz pismami polonijnymi w USA. Swoje artyku\u0142y publikowa\u0142 m.in. w \u201eGazecie Ko\u015bcielnej\u201d, \u201ePrzegl\u0105dzie Katolickim\u201d, \u201eHomo Dei\u201d, \u201eSodalis Marianus\u201d i \u201eIlustrowanym Kurierze Codziennym\u201d. Cz\u0119sto pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami, m.in.: \u201eHenryk Mielecki\u201d, \u201eHenryk P\u0142omie\u0144czyk\u201d i \u201eks. Wojs\u0142aw Rz\u0119dzianowicki\u201d. Sporo czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 i polityczn\u0105. Zainicjowa\u0142 m.in. powstanie Zwi\u0105zku Katolickich Radios\u0142uchaczy, Zwi\u0105zku Przyjaci\u00f3\u0142 Dzie\u0142a Brata Alberta i obchod\u00f3w 200. rocznicy urodzin Tadeusza Ko\u015bciuszki. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z \u201eCaritas\u201d (do 1956 r.), Stronnictwem Pracy i Stronnictwem Demokratycznym (do 1959 r.). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: EC, RM, Krzy\u017cem Oficerskim OOP i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 1 XI 1984 r. Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI JAN PIOTR<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 6 II 1897 r. w Mielcu, syn Piotra i J\u00f3zefy z domu Je\u017c. Do wybuchu I wojny \u015bwiatowej ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu. W 1912 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Mielcu i zosta\u0142 sekretarzem jego zarz\u0105du. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eOset\u201d. W sierpniu 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na zbi\u00f3rk\u0119 Legion\u00f3w i zosta\u0142 przydzielony do 2 plutonu (\u201emieleckiego\u201d), dowodzonego przez Franciszka Dubiela), w kompanii por. Boles\u0142awicza VI batalionu 1 pu\u0142ku piechoty, a po reorganizacji \u2013 w 3 plutonie I batalionu 2 pu\u0142ku piechoty. Przeszed\u0142 ca\u0142y szlak bojowy I Brygady: Laski \u2013 Brzech\u00f3w \u2013 Krzywop\u0142oty \u2013 walki nad Nid\u0105 \u2013 Konary \u2013 Tar\u0142\u00f3w \u2013 walki nad Wy\u017cnic\u0105 \u2013 Urz\u0119d\u00f3w \u2013 Wymys\u0142\u00f3wek \u2013 Babin \u2013 Jastk\u00f3w \u2013 O\u017car\u00f3w \u2013 Kamionka \u2013 Wysokie Litewskie \u2013 Smolary \u2013 Ko\u0142ki \u2013 Stowygoro\u017c \u2013 Koszyszcze \u2013 walki nad Stochodem i Styrem. W czasie okresowego urlopu w 1916 r. zda\u0142 matur\u0119 w mieleckim gimnazjum. W tym roku zosta\u0142 przeniesiony do macierzystego VI batalionu. W kryzysie przysi\u0119gowym (VII 1917) nie uczestniczy\u0142, gdy\u017c w tym czasie przebywa\u0142 na leczeniu w szpitalu. Zapewne z\u0142y stan zdrowia wp\u0142yn\u0105\u0142 na uzyskanie czasowego zwolnienia ze s\u0142u\u017cby w jesieni 1917 r. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 podchor\u0105\u017cego. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w starostwie powiatowym. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 te\u017c w dzia\u0142alno\u015b\u0107 mieleckiej organizacji POW (pod pseudonimem \u201eStanis\u0142aw Fa\u0142\u0119cki\u201d) i od lipca 1918 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 jej komendanta. Jesieni\u0105 tego roku wsp\u00f3lnie z innymi mieleckimi legionistami (m.in. Janem Cio\u0142koszem i Kazimierzem Hodbodem) zorganizowa\u0142 kompani\u0119 asystencyjn\u0105 Wojska Polskiego. Zosta\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Komitetu Obywatelskiego, stanowi\u0105cego przej\u015bciowo cywiln\u0105 w\u0142adz\u0119 w powiecie mieleckim. 1 XI 1918 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do s\u0142u\u017cby w Wojsku Polskim, ale w nast\u0119pnym roku zosta\u0142 zwolniony z powodu choroby. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w adiutanturze sekcji opieki nad inwalidami MSW przy Szpitalu Chirurgiczno-Ortopedycznym we Lwowie. R\u00f3wnolegle studiowa\u0142 prawo na Uniwersytecie Lwowskim i w 1923 r. uzyska\u0142 doktorat. W 1924 r. zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim we Lwowie i pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach, m.in. kierownika oddzia\u0142u. W 1929 r. mianowano go wiceprezydentem Lwowa i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do wrze\u015bnia 1939 r. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami wojennymi i pa\u0144stwowymi. Zamordowany przez NKWD na wiosn\u0119 1940 r. Potwierdza to tzw. Ukrai\u0144ska Lista Katy\u0144ska, w kt\u00f3rej wymieniane jest jego nazwisko. Pochowany prawdopodobnie na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni. Symboliczna tablica nagrobna umieszczona jest na rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. Po\u015bmiertnie awansowany na stopie\u0144 podporucznika.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 9 III 1896 r. w Mielcu, syn Wojciecha i Eleonory z domu\u00a0 Cyz. Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej, a nast\u0119pnie w wojnie polsko-bolszewickiej. Postrzelony w nog\u0119 dosta\u0142 si\u0119 do niewoli bolszewickiej w Ni\u017cnym Nowgorodzie. W 1921 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski w ramach wymiany je\u0144c\u00f3w wojennych. Za udzia\u0142 w wojnie 1918-1921 otrzyma\u0142 medal \u201ePolska Swemu Obro\u0144cy\u201d. Zdoby\u0142 zaw\u00f3d masarza. Za\u0142o\u017cy\u0142 zak\u0142ad masarski i sklep przy ul. Pa\u0144skiej 11 (aktualnie ul. A. Mickiewicza). W czasie okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 zmuszony do zamkni\u0119cia zak\u0142adu i sklepu. Pracowa\u0142 dorywczo i pomaga\u0142 rodzinie brata \u2013 Karola Wery\u0144skiego, kt\u00f3ry zosta\u0142 uwi\u0119ziony w obozie hitlerowskim w Oranienburgu, a zw\u0142aszcza jego synowi Grzegorzowi dzia\u0142aj\u0105cemu w ZWZ-AK. Po wojnie ponownie uruchomi\u0142 zak\u0142ad i sklep masarski. Po donosie w 1947 r. zosta\u0142 aresztowany i uwi\u0119ziony w Rzeszowie, ale po wp\u0142aceniu wysokiej kaucji przez \u017con\u0119 Stanis\u0142aw\u0119 uzyska\u0142 zwolnienie. Na pocz\u0105tku lat 50. \u2013 w ramach tzw. \u201ebitwy o handel\u201d \u2013 odebrano mu sklep, kt\u00f3ry nast\u0119pnie uspo\u0142eczniono. Coraz bardziej dokucza\u0142a mu te\u017c wojenna kontuzja, a zw\u0142aszcza kula pozostawiona w ko\u015bci udowej. Zmar\u0142 w 1958 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI KAROL<\/strong>, urodzony 17 X 1892 r. w Mielcu, syn Wojciecha i Eleonory z domu Cyz. Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej i by\u0142 ranny. Wyr\u00f3\u017cniony medalem za odwag\u0119. W okresie mi\u0119dzywojennym pracowa\u0142 w kancelarii adwokackiej, a nast\u0119pnie jako urz\u0119dnik w Starostwie Powiatowym i zajmowa\u0142 si\u0119 m.in. wydawaniem pozwole\u0144 na bro\u0144. Z regu\u0142y odmawia\u0142 pozwolenia kolonistom niemieckim. Na podstawie ich skarg w czasie okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 aresztowany przez Gestapo (17 V 1940 r.) i wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Sachsenhausen-Oranienburg, gdzie przebywa\u0142 do 19 V 1945 r. W czasie pobytu ci\u0119\u017cko chorowa\u0142, prawdopodobnie na skutek eksperyment\u00f3w lekarskich. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w Rejonowym Przedsi\u0119biorstwie Melioracyjnym. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 te\u017c we wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z opozycyjn\u0105 organizacj\u0105 WiN (Wolno\u015b\u0107 i Niepodleg\u0142o\u015b\u0107). Za t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142 aresztowany przez Urz\u0105d Bezpiecze\u0144stwa i skazany na 5 lat wi\u0119zienia (14 X 1946 \u2013 14 X 1951). By\u0142 wi\u0119ziony w Rzeszowie, Wronkach i Potulicach. Po wyj\u015bciu z wi\u0119zienia podj\u0105\u0142 prac\u0119 na stacji PKP w Mielcu. Zmar\u0142 5 VI 1980 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. W latach 90. zosta\u0142 po\u015bmiertnie uniewinniony i zrehabilitowany.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 24 X 1913 r. w Mielcu, syn Feliksa i W\u0142adys\u0142awy z Kolasi\u0144skich. Po uko\u0144czeniu Szko\u0142y Powszechnej w Mielcu podj\u0105\u0142 nauk\u0119 w zawodzie cukiernika, praktykuj\u0105c najpierw u swojego wuja Mateusza Wery\u0144skiego, renomowanego cukiernika mieleckiego, a nast\u0119pnie kszta\u0142c\u0105c si\u0119 w Krakowie i Bydgoszczy. W latach 1935-1936 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 49. pu\u0142ku piechoty w Ko\u0142omyi, woj, stanis\u0142awowskie. Najazd Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 zasta\u0142 go w Bydgoszczy i tam zosta\u0142 zmobilizowany do 62. pu\u0142ku piechoty. W walkach pod Bydgoszcz\u0105 zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny. Leczono go w szpitalach w Inowroc\u0142awiu, Bydgoszczy i ju\u017c w niewoli w Reichenbach-Penzig-Ratenburg. By\u0142 je\u0144cem Stalagu VIII A. Z powodu trudno goj\u0105cych si\u0119 ran 31 V 1940 r. zosta\u0142 zwolniony ze stalagu z nakazem zameldowania si\u0119 w Urz\u0119dzie Policyjnym w Mielcu. Uczyni\u0142 to, ale po pewnym czasie zosta\u0142 w\u0142\u0105czony w dzia\u0142ania konspiracyjne i w 1942 r. zaprzysi\u0119\u017cony w oddziale \u201eJ\u0119drusie\u201d, przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eKruk\u201d. Do ko\u0144ca wojny anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w szkolenie m\u0142odzie\u017cy zaprzysi\u0119\u017conej w AK. W 1945 r. wraz z \u017con\u0105 i te\u015bciem otworzy\u0142 restauracj\u0119 i cukierni\u0119 przy ul. J. Pi\u0142sudskiego w Mielcu. W 1948 r., po prze\u015bladowaniach ze strony UB, firm\u0119 zamkni\u0119to, a w\u0142a\u015bciciel zosta\u0142 aresztowany i uwi\u0119ziony na Zamku w Rzeszowie. Po wyj\u015bciu z wi\u0119zienia i d\u0142ugich staraniach zosta\u0142 zatrudniony w Oddziale Zaopatrzenia Robotniczego (OZR) przy WSK Mielec. Oko\u0142o 1955 r. otworzy\u0142 cukierni\u0119 w piwnicy bloku 25 na Osiedlu WSK, ale wkr\u00f3tce w\u0142adze odebra\u0142y mu j\u0105, przekaza\u0142y do PSS i p\u00f3\u017aniej MHD, a K. Wery\u0144skiego mianowano kierownikiem tego zak\u0142adu. W 1970 r. kolejny raz otworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 cukierni\u0119 przy ul. 22 Lipca (obecnie al. Niepodleg\u0142o\u015bci), a pod koniec lat 70. przeni\u00f3s\u0142 j\u0105 do lokalu przy ul. Rzemie\u015blniczej. Prowadzi\u0142 j\u0105 do 1983 r., po czym przeszed\u0142 na emerytur\u0119. (Cukierni\u0119 przej\u0105\u0142 jego syn \u2013 Antoni Wery\u0144ski i prowadzi j\u0105 nadal.) Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Wojnie Obronnej 1939 r.\u201d, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci oraz Odznak\u0105 \u017bo\u0142nierzy AK(?) Zmar\u0142 6 X 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERY\u0143SKI LUDWIK<\/strong>, urodzony 29 VI 1880 r. w Mielcu, syn Marcina i Eleonory z Ryniewicz\u00f3w. By\u0142 jednym z najaktywniejszych cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu. Przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 zosta\u0142 naczelnikiem Polowych Dru\u017cyn Sokolich i prowadzi\u0142 z nimi \u0107wiczenia w podmieleckich lasach. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 naczelnika TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci w listopadzie 1918 r. zosta\u0142 mianowany komendantem Stra\u017cy Obywatelskiej w Mielcu, a po jej rozwi\u0105zaniu przej\u0105\u0142 od Jana Karkowskiego funkcj\u0119 inspektora policji miejskiej w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce d\u0142ugoletnim pracownikiem Zarz\u0105du Miejskiego w Mielcu. Przez wiele lat nale\u017ca\u0142 do OSP oraz by\u0142 cz\u0142onkiem jej Wydzia\u0142u i oddzia\u0142u sztabowego w okresie mi\u0119dzywojennym. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Medalem 10-lecia Polski Niepodleg\u0142ej. Na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 wpisany na list\u0119 zak\u0142adnik\u00f3w w przypadku akt\u00f3w sabota\u017cu ze strony ludno\u015bci polskiej. Zmar\u0142 8 II 1945 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI MARIAN MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 8 IX 1892 r. w Mielcu, syn Aleksandra i Marii (Marianny) z Lubask\u00f3w. Absolwent c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1913 r. W czasach szkolnych by\u0142 cz\u0142onkiem tajnych organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowych oraz w 1909 r. wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i zawodnikiem dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej Pogo\u0144 Mielec. Od 1913 r. studiowa\u0142 prawo na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie (lub na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie), ale w nast\u0119pnym roku zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby w armii austriackiej i prawdopodobnie bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej. Uko\u0144czy\u0142 studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W listopadzie 1918 r. jako porucznik uczestniczy\u0142 w obronie Lwowa (na Odcinku III podleg\u0142ym bezpo\u015brednio Naczelnej Komendzie), a w 1920 r. \u2013 w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1922 r. otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do \u017candarmerii w Warszawie. Jako kapitan \u017candarmerii bra\u0142 udzia\u0142 w przewrocie majowym 1926 r. po stronie marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. W 1929 r. zosta\u0142 awansowany na zast\u0119pc\u0119 dow\u00f3dcy 1 dywizjonu \u017candarmerii, a w 1931 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 majora. Po zdaniu egzaminu s\u0119dziowskiego w 1933 r. zosta\u0142 przeniesiony do Wojskowego S\u0105du Okr\u0119gowego nr 1 w Warszawie, a prawdopodobnie w 1935 r. do Wojskowego S\u0105du Okr\u0119gowego nr 2 w Lublinie. W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 szefa s\u0105du polowego 27 Dywizji Piechoty. W nieznanych okoliczno\u015bciach dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej i przebywa\u0142 w oflagu IV A (Hohnstein, Dolna Saksonia). W lutym? 1946 r. powr\u00f3ci\u0142 do kraju i zamieszka\u0142 w Sopocie, a nast\u0119pnie w Gda\u0144sku-Wrzeszczu. Od kwietnia 1946 r. pracowa\u0142 w Centrali Zbytu Produkt\u00f3w Przemys\u0142u W\u0119glowego w Gda\u0144sku jako zast\u0119pca kierownika biura personalnego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Dziesi\u0119ciolecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci i Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921. Zmar\u0142 14 V 1949 r. Pochowany na cmentarzu katolickim w Sopocie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI MATEUSZ<\/strong>, urodzony 21 IX 1885 r. w Mielcu, syn Wojciecha i Eleonory z domu Cyz. Zdoby\u0142 zaw\u00f3d cukiernika. Uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej w armii austriackiej. Tytu\u0142 mistrza cukierniczego, potwierdzony dyplomem nr 887 z dnia 8 X 1931 r., nada\u0142a mu Izba Rzemie\u015blnicza w Krakowie. W latach 20. prowadzi\u0142 cukierni\u0119, a nast\u0119pnie z \u017con\u0105 Mari\u0105 Aniel\u0105 rozwin\u0119li dzia\u0142alno\u015b\u0107 o restauracj\u0119 (od 1929 r.) i hotel (od 1930 r.) we w\u0142asnej kamienicy w Mielcu przy ul. Pa\u0144skiej 12. Firmy te zdoby\u0142y sobie renom\u0119 w \u015brodowisku i u go\u015bci odwiedzaj\u0105cych Mielec. Szczeg\u00f3lnym uznaniem cieszy\u0142y si\u0119 niekt\u00f3re oryginalne wyroby cukiernicze autorstwa mistrza Mateusza. By\u0142 radnym Rady Miejskiej w Mielcu. Niemal od pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej udziela\u0142 w\u0142asnych lokali na spotkania dzia\u0142aczy ruchu oporu, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych by\u0142y tak\u017ce jego dwie c\u00f3rki i syn. Zosta\u0142 aresztowany przez gestapo i po przes\u0142uchaniach przetrzymywano go w mieleckim wi\u0119zieniu. Rozchorowa\u0142 si\u0119 i w\u00f3wczas \u017conie uda\u0142o si\u0119 go wykupi\u0107. W ci\u0119\u017ckim stanie zosta\u0142 wywieziony do Szpitala OO. Bonifratr\u00f3w w Krakowie, ale nie uda\u0142o si\u0119 go uratowa\u0107. Zmar\u0142 26 XII 1941 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERY\u0143SKI MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 26 VIII 1865 r. w Mielcu, syn Marcina i Marianny z Gwo\u017adziowskich. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y ludowej w Mielcu ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Tarnowie, a nast\u0119pnie, tak\u017ce w Tarnowie, studiowa\u0142 teologi\u0119. W 1891 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w U\u015bciu Solnym, Starym S\u0105czu (by\u0142 te\u017c katechet\u0105 i dyrektorem szko\u0142y si\u00f3str klarysek), Bochni, Tuchowie i Zassowie. W latach 1900\u20131902 odby\u0142 suspens\u0119 i po restytuowaniu rezydowa\u0142 u bonifratr\u00f3w w Krakowie. W 1903 r. wyjecha\u0142 do USA i prowadzi\u0142 tam dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105. Zmar\u0142 22 XII 1904 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERY\u0143SKI PIOTR<\/strong>\u00a0urodzony 5 VIII 1966 w Mielcu, syn Jakuba i Barbary z domu Le\u015b. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107 elektromechanika og\u00f3lna), matur\u0119 zda\u0142 w 1986 r. Uko\u0144czy\u0142 studia magisterskie na Wydziale Filozoficznym w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. W 2003 na Wydziale Filozoficznym UJ uzyska\u0142 doktorat na podstawie rozprawy Trzeci sektor. Kszta\u0142towanie si\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego w wymiarze regionalnym. Przypadek \u015al\u0105ska Opolskiego. Obecnie jest kierownikiem Pracowni Bada\u0144 Empirycznych w Katedrze Stosowanych Nauk Spo\u0142ecznych Wydzia\u0142u Organizacji i Zarz\u0105dzania Politechniki \u015al\u0105skiej w Gliwicach. Pracuje r\u00f3wnie\u017c w Szkole Wy\u017cszej im. Bogdana Ja\u0144skiego w Warszawie. Jest autorem kilkudziesi\u0119ciu publikacji naukowych krajowych i zagranicznych, wydawanych mi\u0119dzy innymi przez Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Politechnik\u0119 \u015al\u0105sk\u0105, Wydawnictwo Naukowe Scholar czy Instytut Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie. Kieruje wieloletnim projektem bada\u0144 diagnostycznych nad wizerunkiem spo\u0142ecznym firmy FIAT AUTO POLAND, realizowanym w oparciu o triangulacj\u0119 metod ilo\u015bciowych i jako\u015bciowych. W Szkole Wy\u017cszej im. Bogdana Ja\u0144skiego kierowa\u0142 wieloetapowym projektem bada\u0144\u00a0Zasoby lokalne jako dobro wsp\u00f3lne<\/em>, w ramach kt\u00f3rego przeprowadzono pierwsze w pe\u0142ni reprezentatywne dla populacji \u015al\u0105ska Opolskiego badania postaw obywatelskich oraz wzor\u00f3w uczestnictwa obywatelskiego opolskich lider\u00f3w lokalnych. Bra\u0142 r\u00f3wnie\u017c udzia\u0142 w badaniach dotycz\u0105cych zakres\u00f3w wsp\u00f3\u0142pracy Urz\u0119du Miasta Rybnika ze \u015brodowiskiem miejscowych organizacji pozarz\u0105dowych oraz w badaniach sonda\u017cowych w\u015br\u00f3d uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 \u015brednich i przedsi\u0119biorc\u00f3w Rybnika dla Zespo\u0142u Uczelni w Rybniku (Uniwersytet \u015al\u0105ski, Politechnika \u015al\u0105ska, Akademia Ekonomiczna), dotycz\u0105cych problemu optymalizacji profili kszta\u0142cenia w uczelniach tego miasta. Do obszaru jego zainteresowa\u0144 badawczych nale\u017c\u0105: problematyka socjologii \u017cycia publicznego, procesy samoorganizacji spo\u0142ecznej, funkcjonowanie lokalnych i regionalnych spo\u0142ecze\u0144stw obywatelskich oraz metodologia nauk spo\u0142ecznych. W 2010 r. ukaza\u0142a si\u0119 jego rozprawa habilitacyjna pod tytu\u0142em\u00a0Wzory uczestnictwa obywatelskiego Polak\u00f3w<\/em>\u00a0(wyd. IFiS PAN Warszawa).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERY\u0143SKI SEBASTIAN<\/strong>, w\u00f3jt mielecki w latach 1680-1708.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 XI 1899 r. w Mielcu, syn Piotra i J\u00f3zefy z domu Je\u017c. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej ucz\u0119szcza\u0142 do mieleckiej szko\u0142y przemys\u0142owej uzupe\u0142niaj\u0105cej. R\u00f3wnocze\u015bnie od 1912 r. praktykowa\u0142 w zak\u0142adach stolarskich. W 1920 r. uruchomi\u0142 w\u0142asny warsztat stolarski w Mielcu. W 1923 r. zamkn\u0105\u0142 zak\u0142ad i podj\u0105\u0142 nauk\u0119 w szkole handlowej w Krakowie-Podg\u00f3rzu, r\u00f3wnocze\u015bnie pracuj\u0105c w krakowskich firmach. Po powrocie do Mielca w 1925 r. otworzy\u0142 przy ul. T. Ko\u015bciuszki w\u0142asn\u0105 wytw\u00f3rni\u0119 mebli stylowych i sklep meblowy. Meble te uzyska\u0142y wysokie oceny fachowc\u00f3w i by\u0142y wielokrotnie eksponowane na og\u00f3lnopolskich wystawach rzemios\u0142a. W latach 1938-1939 realizowa\u0142 zam\u00f3wienia dla PZL w Mielcu-Cyrance, m.in. meble do biur. W czasie okupacji hitlerowskiej wykonywa\u0142 prace na rzecz wojska. Od 1945 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki komisarycznego cechmistrza w Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu. W 1950 r. dla unikni\u0119cia konfliktu z w\u0142adzami przekaza\u0142 zak\u0142ad do Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy w czasowe bezp\u0142atne u\u017cytkowanie i zosta\u0142 jego kierownikiem technicznym. W 1951 r. by\u0142 inspiratorem powstania Wielobran\u017cowej Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy \u201ePok\u00f3j\u201d i jej prezesem w latach 1951-1962. Z jego inicjatywy zbudowano \u015bwietlic\u0119 SP \u201ePok\u00f3j\u201d przy zbiegu ulic T. Ko\u015bciuszki i J\u0119drusi\u00f3w, czynn\u0105 jeszcze w latach 80. By\u0142 zaanga\u017cowanym dzia\u0142aczem politycznym jako cz\u0142onek Stronnictwa Demokratycznego. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 mieleckiemu rzemios\u0142u, m.in. jako starszy Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych (cechmistrz) w latach 1951-1956. By\u0142 tak\u017ce d\u0142ugoletnim radnym Miejskiej Rady Narodowej i Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 te\u017c do LP\u017b, LOK i TMZM. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego. Zmar\u0142 24 VI 1972 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 16 II 1921 r. w Mielcu, syn Feliksa i W\u0142adys\u0142awy z Kolasi\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Mielcu. By\u0142 cz\u0142onkiem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. W 1939 r. zamierza\u0142 uczy\u0107 si\u0119 w Szkole Le\u015bnej w Bolechowie ko\u0142o Lwowa, ale ostatecznie pojecha\u0142 na praktyk\u0119 le\u015bn\u0105 do brata Boles\u0142awa, kt\u00f3ry by\u0142 le\u015bniczym w Hryniawie ko\u0142o Ko\u0142omyi. W czasie okupacji hitlerowskiej, z powodu zagro\u017cenia ze strony ukrai\u0144skich nacjonalist\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. W 1943 r. do\u0142\u0105czy\u0142 do oddzia\u0142u partyzanckiego \u201eJ\u0119drusie\u201d i uczestniczy\u0142 w wielu akcjach. Po wojnie pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu, a nast\u0119pnie wyjecha\u0142 na Ziemie Zachodnie i otrzyma\u0142 prac\u0119 w Le\u015bnictwie Ludwik\u00f3w ko\u0142o Jeleniej G\u00f3ry. W latach 50. uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 dla le\u015bniczych w Sobieszowie, a w 1970 r. \u2013 Technikum Le\u015bne w Krasiczynie. W tym czasie pracowa\u0142 w Muszynie, a nast\u0119pnie w Goleszowie ko\u0142o Mielca. W kadencji 1988-1990 (skr\u00f3conej) by\u0142 radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniono go m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Krzy\u017cem Armii Krajowej i Krzy\u017cem Partyzanckim. W 1991 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 3 II 1995 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI TADEUSZ<\/strong>, urodzony 12 III 1917 r. w Mielcu, syn Feliksa i W\u0142adys\u0142awy z Kolasi\u0144skich. W 1936 r. przerwa\u0142 nauk\u0119 w mieleckim gimnazjum i zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na ochotnika do 16. pu\u0142ku piechoty w Tarnowie. Po przeszkoleniu skierowano go do Szko\u0142y Korpusu Ochrony Pogranicza na Wo\u0142yniu. W 1939 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad oddzia\u0142u, kt\u00f3ry dow\u00f3dztwo Szko\u0142y skierowa\u0142o na plac\u00f3wk\u0119 na p\u00f3\u0142wyspie Hel. Po napa\u015bci Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 uczestniczy\u0142 w obronie Helu a\u017c do ostatniego dnia (2 X 1939 r.). Po kapitulacji, jako jeden z ocala\u0142ych 17 \u017co\u0142nierzy (spo\u015br\u00f3d 280), zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez Niemc\u00f3w i przewieziony do obozu jenieckiego w Waldenbergu. W 1942 r. uda\u0142o mu si\u0119 uciec i powr\u00f3ci\u0107 do Mielca. Zagro\u017cony aresztowaniem wyjecha\u0142 do Hryniawy, gdzie pracowa\u0142 jego brat Boles\u0142aw. Na skutek donosu miejscowych nacjonalist\u00f3w ukrai\u0144skich zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w i torturowany, a nast\u0119pnie umieszczony w transporcie je\u0144c\u00f3w do III Rzeszy. W okolicach Ropczyc uda\u0142o mu si\u0119 uciec z transportu i przedosta\u0107 do Mielca. Ukrywa\u0142 si\u0119, a wiosn\u0105 1943 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do oddzia\u0142u partyzanckiego \u201eJ\u0119drusie\u201d. Bra\u0142 udzia\u0142 w wielu akcjach, m.in. na terenie Buska, Stopnicy, Tarnobrzega, Po\u0142a\u0144ca, Sandomierza i G\u00f3r \u015awi\u0119tokrzyskich. Po wojnie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w gastronomii, m.in. w WSK i MPB. W latach 60. uko\u0144czy\u0142 Technikum Ekonomiczne i zda\u0142 matur\u0119. Zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Partyzanckim, Krzy\u017cem Walecznych i Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Wojnie Obronnej 1939 r.\u201d. Zmar\u0142 16 I 2006 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI TADEUSZ<\/strong> WINCENTY<\/strong>, urodzony 6 IX 1933 r. w Mielcu, syn Wojciecha i Salomei z Dobrowolskich. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO), matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r. W 1953 r. powo\u0142ano go do odbycia zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej, a nast\u0119pnie skierowano do Kopalni W\u0119gla Kamiennego \u201eKleofas\u201d w Katowicach, gdzie pracowa\u0142 jako \u017co\u0142nierz-g\u00f3rnik. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby wojskowej i pracy w kopalni, w 1956 r. podj\u0105\u0142 studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Z powodu choroby, spowodowanej przez prac\u0119 w kopalni, nie zdo\u0142a\u0142 ich uko\u0144czy\u0107. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracowa\u0142 w miejscowej Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego, m.in. w pionie inwestycji jako planista. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Klubu Inteligencji Katolickiej w Mielcu (1981 r.), Klubu My\u015bli Politycznej \u201eDziekania\u201d w Warszawie (1988 r.) i Stronnictwa Pracy w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce dzia\u0142aczem NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d WSK Mielec i Duszpasterstwa Ludzi Pracy. Bra\u0142 udzia\u0142 w organizacji uroczysto\u015bci i spotka\u0144 okoliczno\u015bciowych z okazji \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych i religijnych. Uczestniczy\u0142 w organizacji lokalnych struktur Porozumienia Centrum w Mielcu. By\u0142 delegatem na I i II Kongres PC w Warszawie. Pe\u0142ni\u0142 funkcje cz\u0142onka Naczelnej Rady PC w Warszawie i wiceprezesa Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego PC w Rzeszowie. \u00a0W 1993 r. kandydowa\u0142 do Sejmu RP z listy Porozumienia Centrum. Nale\u017ca\u0142 tak\u017ce do Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy-G\u00f3rnik\u00f3w Represjonowanych w latach 1949-1959 i by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego tego Zwi\u0105zku. Bra\u0142 udzia\u0142 w reaktywacji Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu i wchodzi\u0142 w sk\u0142ad Rady Senior\u00f3w \u201eSoko\u0142a\u201d. W 1998 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 1998-2002. Zmar\u0142 8 XI 2008 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 12 V 1925 r. w Mielcu, syn Feliksa i W\u0142adys\u0142awy z Kolasi\u0144skich. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej w Mielcu wyjecha\u0142 do Hryniawy woj. podolskie, gdzie pracowa\u0142 jego starszy brat Boles\u0142aw. W 1943 r. z powodu coraz cz\u0119stszych atak\u00f3w UPA na Polak\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Nied\u0142ugo potem skontaktowa\u0142 si\u0119 z \u201eJ\u0119drusiami\u201d i zosta\u0142 przyj\u0119ty do tego partyzanckiego oddzia\u0142u. Przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eWera\u201d. Odt\u0105d uczestniczy\u0142 we wszystkich niemal jego akcjach bojowych. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej wyjecha\u0142 na Pomorze i stara\u0142 si\u0119 o przyj\u0119cie do s\u0142u\u017cby le\u015bnej. Po przeszkoleniu otrzyma\u0142 prac\u0119 w Le\u015bnictwie Grzmi\u0105ca w Nadle\u015bnictwie Szczecinek. Po pewnym czasie powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i w latach 60. uko\u0144czy\u0142 Technikum Ekonomiczne. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w s\u0142u\u017cbie transportowej Przedsi\u0119biorstwa Kopalnictwa Naftowego w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. \u201eKrzy\u017cem Partyzanckim\u201d. Zmar\u0142 6 V 1987 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERY\u0143SKI WOJCIECH<\/strong>, cechmistrz cechu szewskiego w Mielcu w 1772 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WERY\u0143SKI WOJCIECH<\/strong>, urodzony 31 III 1845 r. w Mielcu, syn Piotra i Marianny z domu Spyra. Uczestnik powstania styczniowego 1863 r. Walczy\u0142 w oddziale Dionizego Czachowskiego pod Rybnic\u0105 i Jurkowicami, a po rozbiciu oddzia\u0142u w oddziale Karola Kality-R\u0119baj\u0142y. Kierowa\u0142 cechem szewskim w Mielcu. Zmar\u0142 w 1900 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI WOJCIECH<\/strong>, urodzony 14 I 1898 r. w Partyni, pow. mielecki, syn Piotra i Anny z domu Fijo\u0142ek. Absolwent c.k. Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1918 r. Uko\u0144czy\u0142 studia prawnicze, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 doktora praw. Pracowa\u0142 jako s\u0119dzia S\u0105du Grodzkiego w Wadowicach i Makowie. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie w PSL \u201eLewicy\u201d, wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 m.in. z ministrem dr. J\u00f3zefem Putkiem \u2013 radykalnym ludowcem. Po konflikcie z w\u0142adzami zosta\u0142 zwolniony z pracy i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Kielc, gdzie zosta\u0142 zatrudniony jako radca prawny w \u201eSpo\u0142em\u201d. W latach 30. prowadzi\u0142 kancelari\u0119 adwokack\u0105 w Mielcu oraz pe\u0142ni\u0142 spo\u0142ecznie funkcj\u0119 sekretarza Zarz\u0105du Powiatowego Stronnictwa Ludowego w Mielcu. W czasie okupacji hitlerowskiej dzia\u0142a\u0142 w ROCh-u. Po II wojnie \u015bwiatowej podj\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105 w PSL i w 1946 r. zosta\u0142 wybrany skarbnikiem Zarz\u0105du Powiatowego, za co by\u0142 aresztowany i nieludzko traktowany przez UB. Protestuj\u0105c przeciwko likwidacji PSL, wycofa\u0142 si\u0119 z dzia\u0142alno\u015bci politycznej. Zmar\u0142 21 V 1964 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WERY\u0143SKI ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 17 II 1950 r. w Wiechlicach, woj. zielonog\u00f3rskie, syn Edwarda i Janiny z domu Bryka\u0142a. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Po maturze w 1968 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako mechanik silnikowy, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 na stanowiskach m\u0142. konstruktora, konstruktora i st. konstruktora. Zajmowa\u0142 si\u0119 projektowaniem stanowisk badawczych i oprzyrz\u0105dowania do pr\u00f3b i bada\u0144 silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych i aparatury wtryskowej. W 1979 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Politechnice Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika. Od 1979 r. do 1990 r. pe\u0142ni\u0142 funkcje: kierownika Dzia\u0142u Szkolenia, kierownika Dzia\u0142u Post\u0119pu Techniczno-Ekonomicznego, g\u0142\u00f3wnego specjalisty ds. organizacji i planowania techniki oraz zast\u0119pcy dyrektora technicznego ds. post\u0119pu technicznego. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cow\u0105 i partyjn\u0105. W latach 1971-1975 pe\u0142ni\u0142 funkcje: przewodnicz\u0105cego zarz\u0105du ZMS w OBR WSK, przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Zak\u0142adowego ZMS WSK Mielec, przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Powiatowego ZMS w Mielcu i przewodnicz\u0105cego Rady Powiatowej Federacji SZMP w Mielcu. By\u0142 jednym z wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u00f3w budownictwa patronackiego m\u0142odzie\u017cowego. W tym czasie mielecka organizacja nale\u017ca\u0142a do najlepszych w kraju, czego potwierdzeniem by\u0142y czo\u0142owe miejsca w kilku kolejnych edycjach Turnieju M\u0142odych Mistrz\u00f3w Techniki i Turnieju M\u0142odych Mistrz\u00f3w Gospodarno\u015bci. W latach 70. by\u0142 radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu i wiceprzewodnicz\u0105cym Komisji Przestrzegania Prawa i Porz\u0105dku Publicznego. Od 1980 pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w Komitecie Osiedlowym w osiedlu S. \u017beromskiego, a w latach 1983-1987 by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Nadzorczej Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej i przewodnicz\u0105cym Rady (1985-1987).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WESO\u0141A (ULICA)<\/strong>, ulica prywatna na osiedlu Wolno\u015bci, boczna (si\u0119gacz) ulicy Kra\u0144cowej. Ma oko\u0142o 240 m d\u0142ugo\u015bci i nawierzchni\u0119 utwardzon\u0105. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 25 I 2018 r. na sesji Rady Miejskiej w Mielcu, uchwa\u0142\u0105 nr XLII\/423\/2018, na podstawie wniosku os\u00f3b posiadaj\u0105cych posesje przy tej ulicy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"WESO\u0141OWSKA MARIA KAROLINA (z domu KIE\u0141B)<\/strong>, urodzona 30 I 1936 r. w Chorzelowie, pow. mielecki, c\u00f3rka Edwarda i Marii z M\u0105czy\u0144skich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej im. S. Konarskiego), matur\u0119 zda\u0142a w 1954 r. W tym samym roku rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 w Rejonowym Przedsi\u0119biorstwie M\u0142yn\u00f3w Gospodarczych w Mielcu jako ksi\u0119gowa, a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w Przedsi\u0119biorstwie Gospodarki Zwierz\u0105t Rze\u017anych Oddzia\u0142 Skupu Zwierz\u0105t w Mielcu. W zwi\u0105zku z likwidacj\u0105 tego przedsi\u0119biorstwa przenios\u0142a si\u0119 do Miejskiego Przedsi\u0119biorstwa Remontowo-Budowlanego w Mielcu, gdzie otrzyma\u0142a stanowisko starszej ksi\u0119gowej, a nast\u0119pnie powierzono jej funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnej ksi\u0119gowej w Rejonowym Przedsi\u0119biorstwie Gaz\u00f3w Technicznych \u201ePolgaz\u201d w Mielcu. Podczas pracy zawodowej uzyska\u0142a uprawnienia do badania bilans\u00f3w w przedsi\u0119biorstwach. W latach 70. przez dwie kadencje by\u0142a radn\u0105 Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Rady z grupy radnych bezpartyjnych. W 1982 r., ze wzgl\u0119du na stan zdrowia, przesz\u0142a na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Zawodowego Chemik\u00f3w. Zmar\u0142a 27 III 2012 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WESO\u0141OWSKI JULIAN<\/strong>, urodzony 3 I 1897 w Mogielnicy, powiat gr\u00f3jecki, syn Karola i Walentyny z Majewskich. Uko\u0144czy\u0142 Centraln\u0105 Szko\u0142\u0119 Ministerstwa Sprawiedliwo\u015bci dla S\u0142u\u017cby Wi\u0119ziennej. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w wi\u0119ziennictwie, pocz\u0105tkowo w wi\u0119zieniu w Tarnowie, a nast\u0119pnie w Mielcu, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naczelnika wi\u0119zienia. Po napa\u015bci Niemiec na Polsk\u0119 (1 IX 1939 r.) uda\u0142 si\u0119 z grup\u0105 mieleckich policjant\u00f3w i s\u0142u\u017cb\u0105 wi\u0119zienn\u0105 w kierunku polskich kres\u00f3w wschodnich. Po 17 IX 1939 r., kiedy wojska radzieckie zaj\u0119\u0142y te ziemie, zosta\u0142 aresztowany i uwi\u0119ziony w obozie specjalnym NKWD w Ostaszkowie. W kwietniu 1940 r. zosta\u0142 zamordowany w wi\u0119zieniu w Twerze. (Lista wywozowa NKWD 33\/3 z 16 IV 1940 r., poz. 49). Pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"W\u0118GIER JANINA (z domu MURDZA)<\/strong>, urodzona 27 II 1927 r. w Brniu Osuchowskim, powiat mielecki, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Marii. Po wielkiej powodzi w 1934 r., kt\u00f3ra zniszczy\u0142a rodzinne gospodarstwo, wyjecha\u0142a z rodzin\u0105 do Krzemie\u0144ca i podj\u0119\u0142a nauk\u0119 w s\u0142ynnym Liceum Krzemienieckim. W Krzemie\u0144cu mieszka\u0142a do 1944 r., a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142a na rodzinn\u0105 ziemi\u0119 mieleck\u0105. Podj\u0119\u0142a nauk\u0119 w Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i w 1946 r. zda\u0142a tzw. ma\u0142\u0105 matur\u0119. Po przeniesieniu si\u0119 do Oleszny Podg\u00f3rskiej ko\u0142o Lubomierza podj\u0119\u0142a nauk\u0119 w Liceum Pedagogicznym w Jeleniej G\u00f3rze, a nast\u0119pnie uczy\u0142a si\u0119 w Lubomierzu i tam zda\u0142a matur\u0119 w 1948 r. Za namow\u0105 rodziny przenios\u0142a si\u0119 do Szczecina, gdzie podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Urz\u0119dzie Morskim, a nast\u0119pnie od 1950 r. pracowa\u0142a w kilku szko\u0142ach jako nauczycielka j\u0119zyka polskiego. Wtedy te\u017c uko\u0144czy\u0142a Zaoczne Studium Nauczycielskie w Szczecinie. Studia magisterskie z zakresu filologii polskiej w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej odby\u0142a w Opolu (1959\u20131961). Powr\u00f3ci\u0142a do Szczecina, gdzie zosta\u0142a zatrudniona w Studium Nauczycielskim, przekszta\u0142conym nast\u0119pnie w Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Pedagogiczn\u0105. W 1968 r. uzyska\u0142a doktorat za rozpraw\u0119\u00a0J\u0119zyk Franciszka Bohomolca,<\/em>\u00a0a w 1974 r. \u2013 habilitacj\u0119 za rozpraw\u0119\u00a0J\u0119zyk komediopisarzy O\u015bwiecenia<\/em>\u00a0na Uniwersytecie Wroc\u0142awskim. W szczeci\u0144skiej WSP pe\u0142ni\u0142a wa\u017cne funkcje, m.in.: kierownika zak\u0142adu, dyrektora instytutu i prorektora do spraw nauczania i wychowania (1974-1981). W latach 70. podj\u0119\u0142a badania nad j\u0119zykiem ludno\u015bci integruj\u0105cej si\u0119 na Ziemiach Zachodnich. W 1980 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 profesora nadzwyczajnego. W latach 80. powr\u00f3ci\u0142a w rodzinne strony i wzmocni\u0142a kadr\u0119 naukow\u0105 WSP w Rzeszowie. Pe\u0142ni\u0142a funkcje: dyrektora Instytutu Filologii Polskiej (1984\u20131991), kierownika Zak\u0142adu J\u0119zyka Polskiego oraz Zak\u0142adu Polszczyzny Historycznej i Dialektologii. Wychowa\u0142a grono pracownik\u00f3w naukowych i wspiera\u0142a ich swoim do\u015bwiadczeniem. W 1992 r. mianowano j\u0105 profesorem zwyczajnym. By\u0142a cz\u0142onkiem Komitetu J\u0119zykoznawstwa PAN. Opublikowa\u0142a blisko 100 prac: ksi\u0105\u017cek, artyku\u0142\u00f3w i felieton\u00f3w. Jej wa\u017cniejsze publikacje poza wymienionymi ju\u017c rozprawami to:\u00a0Rola j\u0119zyka ojczystego w czasie dzia\u0142alno\u015bci Komisji Edukacji Narodowej (Zeszyty Naukowe WSP Szczecin 1973), Integracja i dezintegracja j\u0119zyka na Pomorzu Zachodnim (WSP Szczecin 1978), Integracja j\u0119zykowa spo\u0142ecze\u0144stwa na Ziemiach Zachodnich i P\u00f3\u0142nocnych (w: S\u0142owo pi\u0119kne i prawdziwe, red. S. Urba\u0144czyk, Warszawa 1987), J\u0119zyk m\u00f3wiony mieszka\u0144c\u00f3w wsi Polski po\u0142udniowo-wschodniej (wsp\u00f3\u0142autor \u2013 Ewa Oronowicz, Rzesz\u00f3w 1992).<\/em>\u00a0W miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci w\u0142\u0105cza\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, kt\u00f3rego by\u0142a cz\u0142onkiem, m.in. napisa\u0142a artyku\u0142 J\u0119zyk ludno\u015bci Ziemi Mieleckiej do III tomu\u00a0Mielec Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu.<\/em>\u00a0Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony Nauczyciel PRL\u201d oraz Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej za Badania Naukowe (dwukrotnie). Jej dokonania przedstawiono w zbiorowej pracy naukowc\u00f3w rzeszowskich pod redakcj\u0105 Teresy Ampel\u00a0Z polszczyzny historycznej i wsp\u00f3\u0142czesnej<\/em>\u00a0(Rzesz\u00f3w 1997). Zmar\u0142a 7 I 2002 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Czerminie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W\u0118GROCKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony w 1914 r. w Goleszowie, pow. mielecki. W latach szkolnych wst\u0105pi\u0142 do ZMW \u201eWici\u201d. Od 1934 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w 24 pu\u0142ku artylerii lekkiej w Jaros\u0142awiu. W latach 1939-1941 pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec, a od 1942 r. jako traktorzysta w maj\u0105tku Rey\u00f3w w Przec\u0142awiu. W\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 ruchu oporu, najpierw w ZWZ (oddzia\u0142 Aleksandra Rusina), a p\u00f3\u017aniej \u2013 BCh. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eJ\u00f3zw\u0119ga\u201d. Uczestniczy\u0142 w udanej akcji A. Rusina na magazyn wojskowy w Smoczce (24 XII 1941 r.). Na prze\u0142omie 1942 i 1943 r. zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Oddzia\u0142u Specjalnego Komendy Obwodu BCh Mielec. Przeprowadzi\u0142 szereg akcji bojowych i dywersyjno-sabota\u017cowych na terenie ziemi mieleckiej. Po wojnie wyjecha\u0142 na Pomorze. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W\u0118GRZYN EUGENIUSZ,<\/strong> urodzony 22 I 1934 r. w Pi\u0105tkowcu. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1952 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gda\u0144sku uko\u0144czy\u0142 w 1958 r. z tytu\u0142em lekarza medycyny. Tak\u017ce w roku 1958 r. zosta\u0142 zatrudniony na Oddziale Dzieci\u0119cym Szpitala Powiatowego w Gi\u017cycku. Ponadto powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Gi\u017cycku i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 1962 r. W latach 1963-1968 by\u0142 kierownikiem Wydzia\u0142u Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej PPRN w Gi\u017cycku. Od 1972 r. do 1976 r. pracowa\u0142 na stanowisku zast\u0119pcy dyrektora Szpitala Powiatowego\/Rejonowego w Gi\u017cycku, a od IV 1984 r. do I 1999 r. sprawowa\u0142 funkcj\u0119 ordynatora Oddzia\u0142u Dzieci\u0119cego Szpitala Rejonowego w Gi\u017cycku. Zmar\u0142 16 V 2006 r. Pochowany na cmentarzu w Gi\u017cycku.<\/p>\r\n

\"\"W\u0118GRZYN J\u00d3ZEF (ksi\u0105dz),<\/b> urodzony 14 V 1951 r. w Brniku, par. D\u0105browa Tarnowska, syn Andrzeja i Karoliny z domu Rzepka. Absolwent szko\u0142y \u015bredniej w D\u0105browie Tarnowskiej z matur\u0105 w 1971 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1977 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach: Przeczyca, S\u0119kowa, Pustk\u00f3w Osiedle, Olszyny k. Jas\u0142a, Mielec – pw. Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu (1990-1995). W maju 1995 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii pw. \u015bw. Marka Ewangelisty w Mielcu \u2013 Rzochowie, ale po trzech miesi\u0105cach zrezygnowa\u0142 z tej funkcji i zosta\u0142 skierowany do Wojakowej. Od grudnia 1996 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 rektora ko\u015bcio\u0142a w Janowcu, a od kwietnia 1996 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem nowo utworzonej parafii w tej miejscowo\u015bci. W 1997 r. zosta\u0142 skierowany na probostwo w Janowcu k\/Radomy\u015bla Wielkiego. W listopadzie 2005 r. zosta\u0142 przeniesiony na probostwo parafii Pod\u0142opie\u0144, ale w 2006 r. zrezygnowa\u0142 i zosta\u0142 rezydentem w parafii Kamionka Ma\u0142a. Od VIII 2007 r. pracowa\u0142 w parafii Stara Jastrz\u0105bka jako pomoc duszpasterska. Ponadto w czasie pos\u0142ugi kap\u0142a\u0144skiej pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje dekanalne, m.in. by\u0142 notariuszem w dekanacie Tymbark. Zosta\u0142 uhonorowany odznaczeniem EC. Zmar\u0142 28 IX 2025 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w D\u0105browie Tarnowskiej.\u00a0<\/p>\r\n

W\u0118GRZYN KRZYSZTOF S\u0141AWOMIR,<\/b> urodzony 14 IX 1973 r. w Mielcu, syn Mariana i Stefanii z Lelakowskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. Studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania (kierunek: Ekonomia, Handel i Marketing) w Rzeszowie i w 2002 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1998 r. w firmie Henkel Polska Sp. z o.o. W latach 1998 \u2013 2016 pracowa\u0142 na stanowiskach: przedstawiciel handlowy, regionalny koordynator sprzeda\u017cy bezpo\u015bredniej i regionalny kierownik sprzeda\u017cy. Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y: \u017bywiec Sprzeda\u017c i Dystrybucja Sp. z o.o. (2016-2017, menad\u017cer sprzeda\u017cy Dystrykt Madej Wr\u00f3bel Sp. z o.o. \u2013 dyrektor ds. hurtu, 2016); Clarena Sp. z o.o. (2017-2019, regionalny dyrektor sprzeda\u017cy); Stella Pack S.A. (2019-2020, regionalny dyrektor sprzeda\u017cy); Krajowa Grupa Spo\u017cywcza S.A. (2022-2024, dyrektor sprzeda\u017cy ds. rynku tradycyjnego). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie: jako prezes klubu sportowego LKS Start Wola Mielecka w latach 2019-2024 oraz cz\u0142onek Rady So\u0142eckiej so\u0142ectwa Wola Mielecka w kadencji 2024-2029. W wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. zosta\u0142 wybrany na w\u00f3jta gminy Mielec w kadencji 2024-2029.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"W\u0118GRZYN KRZYSZTOF WOJCIECH<\/strong>, urodzony 8 IV 1965 r. w Mielcu, syn Tytusa i Stanis\u0142awy z Lipi\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Mielcu. Jako frezer pracowa\u0142 w WSK PZL-Mielec (1980-1999) i Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu (1999-2007), a od 2007 r. jest frezerem w firmie \u201eGardner Aerospace\u201d Sp. z o.o. w Mielcu. Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1984 r.. Nale\u017cy do Klubu HDK im. J. Aleksandrowicza w Mielcu. Do czerwca 2011 r. odda\u0142 32 350 ml krwi. Za t\u0119 humanitarn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

W\u0118GRZYN SZCZ\u0118SNY<\/strong>, inspektor szkolny w Mielcu w latach 70. XIX w.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"W\u0118GRZYN SZYMON<\/strong>, urodzony 24 V 1893 r. w Woli Mieleckiej ko\u0142o Mielca, syn J\u00f3zefa i Marianny z Krawc\u00f3w. Absolwent c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1913 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Od 22 II 1918 r. do 31 XII 1918 r. pracowa\u0142 w szpitalu wojskowym w Krakowie. 1 I 1919 r. zosta\u0142 przeniesiony do 10 pu\u0142ku piechoty i jako lekarz wojskowy przebywa\u0142 na \u0107wiczeniach w terenie. Od 1 II 1920 r., tak\u017ce jako lekarz wojskowy (w randze porucznika) I batalionu 12 pu\u0142ku piechoty, bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych na froncie ukrai\u0144skim i bolszewickim. Poleg\u0142 w czasie bitwy pod Beresteczkiem w dniu 30 VII 1920 r. Odznaczony Krzy\u017cem Walecznych i awansowany na stopie\u0144 kapitana. Spoczywa na cmentarzu przy ko\u015bciele w Beresteczku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"W\u0118GRZYN ZBIGNIEW W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 4 kwietnia 1968 r. w Mielcu, syn Mieczys\u0142awa i Marii Anny z domu B\u0105k. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: elektryczna i elektroniczna automatyka przemys\u0142owa), matur\u0119 zda\u0142 w 1988 r. W latach 1988-1989 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL Mielec\u201d. W 1989 r. zosta\u0142 powo\u0142any do zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej w Kompanii Reprezentacyjnej Wojska Polskiego, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142 18 miesi\u0119cy. W czasie s\u0142u\u017cby zda\u0142 egzaminy na studia dzienne na Wydziale In\u017cynierii Materia\u0142owej i Ceramiki Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie. Studia uko\u0144czy\u0142 w 1996 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 1997- 2001 odby\u0142 studia doktoranckie na Wydziale In\u017cynierii Materia\u0142owej i Ceramiki AGH i w 2002 r. uzyska\u0142 doktorat na podstawie rozprawy\u00a0Tworzywa kompozytowe w uk\u0142adzie AlN-SiC<\/em>. W latach 2002-2004 by\u0142 asystentem i nast\u0119pnie adiunktem w Katedrze Technologii Materia\u0142\u00f3w Budowlanych na Wydziale In\u017cynierii Materia\u0142owej i Ceramiki AGH. Od 2004 r. prowadzi w\u0142asne przedsi\u0119biorstwo, zajmuj\u0105ce si\u0119 importem i budow\u0105 konstrukcji szklarniowych w Polsce i za granic\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"W\u0118GRZYN ZOFIA (z domu \u0141ACH)<\/strong>, urodzona 22 IV 1922 r. w Ostr\u00f3wku, pow. mielecki, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Bronis\u0142awy z domu Per\u0142a. Ucz\u0119szcza\u0142a do Liceum dla Wychowawczy\u0144 Przedszkoli w Jaros\u0142awiu. Po maturze, kt\u00f3r\u0105 zda\u0142a w 1950 r., podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Dukli ko\u0142o Krosna, gdzie zorganizowa\u0142a 1-oddzia\u0142owe przedszkole i kierowa\u0142a nim do 1955 r. W latach 1955-1956 by\u0142a kierownikiem sanatoryjnego 4-oddzia\u0142owego przedszkola w Rymanowie Zdroju. W 1956 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Pa\u0144stwowego Przedszkola nr 1 w Mielcu i funkcje t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1977 r. Uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Tarnowie (kierunek: wychowanie przedszkolne i nauczanie pocz\u0105tkowe), uzyskuj\u0105c dyplom w 1971 r. Wnios\u0142a du\u017cy wk\u0142ad we wszechstronny rozw\u00f3j podleg\u0142ej plac\u00f3wki, a zw\u0142aszcza jej estetyki i funkcjonalno\u015bci. Z tych wzgl\u0119d\u00f3w PP nr 1 uznawano za tzw. \u201ebazowe\u201d i w nim najcz\u0119\u015bciej odbywa\u0142y si\u0119 konferencje metodyczne, zjazdy nauczycielskie i zaj\u0119cia pokazowe z dzie\u0107mi. Pomaga\u0142a wielu pocz\u0105tkuj\u0105cym dyrektorkom przedszkoli z Mielca i powiatu poprzez konsultacje w sprawach program\u00f3w i plan\u00f3w pracy. Preferowa\u0142a zaj\u0119cia z dzie\u0107mi na wolnym powietrzu, \u0142\u0105cznie ze spo\u017cywaniem posi\u0142k\u00f3w w ogrodzie. Do\u015bwiadczenia w tym zakresie opisa\u0142a w artykule\u00a0Ca\u0142y dzie\u0144 na powietrzu<\/em>, kt\u00f3ry zosta\u0142 opublikowany w czasopi\u015bmie \u201eWychowanie w Przedszkolu\u201d (1970). Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z PCK, TPD, Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 nr 2 i Domem Dziecka w Smoczce. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d i Nagrod\u0105 II stopnia Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Zmar\u0142a 17 VIII 2011 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"W\u0118GRZYN-SKOWRON LUCYNA MARZENA (z domu W\u0118GRZYN),<\/strong>\u00a0urodzona 3 V 1974 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i J\u00f3zefy z domu Warias. Absolwentka Technikum Zawodowego im. Marii Sk\u0142odowskiej-Curie (kierunek: technik chemik o specjalno\u015bci technologia tworzyw sztucznych) w Pustkowie Osiedlu. Uko\u0144czy\u0142a tak\u017ce kurs \u201eSekretarka \u2013 asystentka\u201d w Centrum Szkolenia Motronik. W latach 1997-2018\u00a0 pracowa\u0142a jako opiekun os\u00f3b starszych i niepe\u0142nosprawnych, m.in. w prywatnej plac\u00f3wce \u201eRodzinny Dom Seniora\u201d w Kie\u0142kowie. W latach 2016-2020 ucz\u0119szcza\u0142a do Medyczno-Spo\u0142ecznego Centrum Kszta\u0142cenia Zawodowego i Ustawicznego \u2013 Policealnej Szko\u0142y Medyczno-Spo\u0142ecznej dla Doros\u0142ych w Mielcu i po uko\u0144czeniu nauki uzyska\u0142a prawo do wykonywania zawod\u00f3w: opiekun medyczny w \u015bwiadczeniu us\u0142ug opieku\u0144czych osobie chorej i niesamodzielnej, terapeuta zaj\u0119ciowy, technik sterylizacji medycznej i technik us\u0142ug kosmetycznych. Odby\u0142a praktyki zawodowe w Szpitalu Specjalistycznym im. Edmunda Biernackiego w Mielcu na kilku oddzia\u0142ach, Zak\u0142adzie Piel\u0119gnacyjno-Opieku\u0144czym \u201ePrzysta\u0144\u201d w Mielcu, Domu Pomocy Spo\u0142ecznej im. Ks. Kard. S. Wyszy\u0144skiego w Mielcu i Warsztatach Terapii Zaj\u0119ciowej w Mielcu. W 2016 r. otrzyma\u0142a certyfikat \u201eDobroczynno\u015bci\u201d od Fundacji Dziekitobie.pl. W 2018 r. powierzono jej funkcj\u0119 kierownika i opiekuna Domu Dziennego Pobytu im. \u015aw. Jana Paw\u0142a II w Mielcu. Wnios\u0142a znaczny udzia\u0142 w organizacj\u0119 i funkcjonowanie tej\u00a0 plac\u00f3wki. W latach\u00a0 2018-2021 uko\u0144czy\u0142a kilka\u00a0 kurs\u00f3w specjalistycznych, m.in. z zakresu udzielania pierwszej pomocy oraz aktywizacji przy\u0142\u00f3\u017ckowej pacjenta z wykorzystaniem element\u00f3w gimnastyki osiowo-symetrycznej. Ponadto w 2019 r. uko\u0144czy\u0142a specjalizacj\u0119 z zakresu organizacji pomocy spo\u0142ecznej (temat pracy dyplomowej:\u00a0Formy pomocy osobom w wieku senioralnym na podstawie funkcjonowania Dziennego Domu Pobytu im. \u015aw. Jana Paw\u0142a II w Mielcu)<\/em>\u00a0w Centrum Kszta\u0142cenia Zawodowego w Busku Zdroju. Od 2021 r. pracuje te\u017c w Centrum Edukacji \u201eSigma\u201d w Mielcu jako nauczyciel na kierunku \u201eOpiekun Medyczny\u201d. W 2021 r. zaj\u0119\u0142a 3. miejsce w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Plastycznym pt.\u00a0Lipa \u015bw. Jana Nepomucena z Dulczy Wielkiej \u201eDrzewem Europy \u2013 2021\u201d.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"W\u0118GRZYNEK ALEKSANDER STEFAN<\/strong>, urodzony 9 V 1947 r. w Mielcu, syn Stefana i Aleksandry z Konaszewskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1966 r. W latach szkolnych gra\u0142 w siatk\u00f3wk\u0119 w \u201eStali\u201d Mielec. Studia na Wydziale Ekonomiki Produkcji (kierunek: ekonomika przemys\u0142u) Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1972 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. W latach 1972\u20131975 pracowa\u0142 w WSK jako ekonomista, starszy ekonomista, specjalista ds. planowania i kierownik sekcji. W 1975 r. przeszed\u0142 do ZZGT \u201ePolgaz\u201d Zak\u0142ad Rejonowy w Mielcu na stanowisko dyrektora ds. ekonomiczno-handlowych i zajmowa\u0142 je do 1993 r. Po restrukturyzacji i zmianie w\u0142a\u015bciciela firmy, kt\u00f3ra przyj\u0119\u0142a nazw\u0119 \u201eLinde Gaz Polska\u201d Krak\u00f3w, zosta\u0142 jej przedstawicielem techniczno-handlowym (1993-1996). Od 1996 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora handlowego firmy \u201eJoongpol\u201d Sp. z o.o. w Mielcu. W 2008 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i jeszcze w tym roku zosta\u0142 zatrudniony w firmie Leopard Automobile Mielec Sp. z o.o. na stanowisku kierownika ds. marketingu (w niepe\u0142nym wymiarze godzin).<\/p>\r\n

W\u0118GRZYNEK MAKSYMILIAN,<\/b> urodzony w 1892 r. w Rudniku nad Sanem. Ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y powszechnej i c.k. Gimnazjum w Mielcu. W czasie nauki w Mielcu zapozna\u0142 si\u0119 z celami i organizacj\u0105 Zwi\u0105zku Strzeleckiego, tote\u017c po powrocie do rodzinnego Rudnika za\u0142o\u017cy\u0142 oddzia\u0142 tej organizacji. W maju 1914 r. odby\u0142 podr\u00f3\u017c do Nowego Jorku. Na wie\u015b\u0107 o wybuchu wojny \u015bwiatowej i tworzeniu si\u0119 Legion\u00f3w Pi\u0142sudskiego chcia\u0142 powr\u00f3ci\u0107, ale nie dosta\u0142 zezwolenia. Studiowa\u0142 na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, a w 1917 r. uko\u0144czy\u0142 City College w Nowym Jorku. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z miejscowym \u201eTelegramem Codziennym\u201d i Stowarzyszeniem Agencji Og\u0142oszeniowych. Nabyte do\u015bwiadczenie pozwoli\u0142o na wydawanie od 1922 r. gazety \u201eNowy \u015awiat\u201d, a nast\u0119pnie obj\u0119cie funkcji prezesa sp\u00f3\u0142ki wydaj\u0105cej t\u0119 gazet\u0119. W 1932 r. za\u0142o\u017cy\u0142 firm\u0119 Am-Pol INC z siedzib\u0105 w Nowym Jorku, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym celem by\u0142 import polskich towar\u00f3w na rynek ameryka\u0144ski. Powodzenie tego przedsi\u0119wzi\u0119cia sprawi\u0142o, \u017ce firma Polaka z roku na rok awansowa\u0142a w rankingach nowojorskiego biznesu. W\u0119grzynek odgrywa\u0142 te\u017c coraz wa\u017cniejsz\u0105 rol\u0119 w \u015brodowisku polonijnym. W latach 30. udziela\u0142 si\u0119 w zbi\u00f3rce na polski Fundusz Obrony Narodowej i zosta\u0142 wybrany na wiceprezesa Fundacji Ko\u015bciuszkowskiej. W 1942 r. za\u0142o\u017cy\u0142 i zosta\u0142 pierwszym prezesem Komitetu Narodowego Amerykan\u00f3w Polskiego Pochodzenia, a w 1943 r. by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w utworzenia Instytutu J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w Ameryce z siedzib\u0105 w Nowym Jorku. Na zje\u017adzie za\u0142o\u017cycielskim Kongresu Polonii Ameryka\u0144skiej zosta\u0142 wybrany na wiceprezesa. Zmar\u0142 8 XI 1944 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"W\u0118GRZYNEK STEFAN<\/strong>, urodzony 28 I 1922 r. w Tarnowie, syn Leopolda i Stefanii z domu \u0106wiok. Po uko\u0144czeniu Szko\u0142y Mechanicznej w Tarnowie w 1940 r. zosta\u0142 skierowany przez w\u0142adze okupacyjne do Flugzeugwerk Mielec, gdzie pracowa\u0142 jako \u015blusarz monta\u017cowy. W lipcu 1944 r. znalaz\u0142 si\u0119 w grupie pracownik\u00f3w FWM wywiezionych do Kopalni Soli w Wieliczce, gdzie kontynuowano produkcj\u0119 cz\u0119\u015bci do samolot\u00f3w. Po 2 tygodniach uda\u0142o mu si\u0119 uciec do rodziny w Tarnowie i po wyzwoleniu Tarnowa spod okupacji hitlerowskiej powr\u00f3ci\u0107 do Mielca 31 I 1945 r. Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 jako \u015blusarz, a p\u00f3\u017aniej jako brygadzista, starszy technolog, mistrz i starszy mistrz. Od 1953 r. obejmowa\u0142 stanowiska kierownicze w kilku wydzia\u0142ach produkcyjnych. W 1956 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119. W latach 1962\u20131970 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 szefa produkcji, a od 1970 r. do 1981 r. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora naczelnego ds. pracowniczych. W 1975 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra administracji. Kierowa\u0142 wdro\u017ceniem i realizacj\u0105 produkcji wielu nowych wyrob\u00f3w. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Zak\u0142adowej Komisji Wsp\u00f3\u0142zawodnictwa Pracy. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w rozbudowy O\u015brodk\u00f3w Wypoczynkowych w Rzemieniu i Woli Zdakowskiej oraz obiekt\u00f3w FKS \u201eStal\u201d. By\u0142 radnym MRN i PRN, prezesem FKS \u201eStal\u201d, wiceprezesem Zarz\u0105du Okr\u0119gu Polskiego Zwi\u0105zku W\u0119dkarskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Orderem Sztandaru Pracy II Klasy, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami X-lecia i 30-lecia Polski Ludowej oraz Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 ZZM, a tak\u017ce wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca. Zmar\u0142 18 III 1983 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu.<\/p>\r\n

W\u0118GRZYNOWSKI PAWE\u0141<\/b>, urodzony 27 VI 1910 r. w Por\u0119bie \u2013 Zawiercie, syn Bart\u0142omieja i J\u00f3zefy z domu W\u0142udzik.\u00a0 Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1927 r. jako frezer w Por\u0119bie. W latach 1933-1935 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a po jej zako\u0144czeniu pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych w Warszawie \u2013 Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w i Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w. W 1939 r. zosta\u0142 skierowany do PZL \u2013 Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 w Mielcu \u2013 Cyrance. Odt\u0105d przez blisko 40 lat pracowa\u0142 jako brygadzista \u2013 frezer na wydzia\u0142ach mechanicznych mieleckiej fabryki samolot\u00f3w. Posiada\u0142 wyj\u0105tkowe predyspozycje pedagogiczne, co potwierdza\u0142o wielu pracownik\u00f3w wprowadzonych przez niego\u00a0 do zawodu. By\u0142 tak\u017ce zas\u0142u\u017conym racjonalizatorem produkcji. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem fabrycznego klubu sportowego (p\u00f3\u017aniej FKS Stal Mielec) i przez pewien czas opiekunem dru\u017cyn pi\u0142ki no\u017cnej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Racjonalizatora Produkcji oraz odznakami WSK i FKS Stal Mielec. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1977 r. Zmar\u0142 23 XI 1983 r.\u00a0 i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W\u0118Z\u0141OWICZ SEBASTIAN<\/strong>, nauczyciel mieleckiej szko\u0142y w latach 1682-1685.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W KR\u0118GU MIELECKICH HUMANIST\u00d3W, kwartalnik dla nauczycieli wydawany przez Stowarzyszenie Nauczycieli Polonist\u00f3w w Mielcu od 2000 r. do 2009 r. (34 numery). W pi\u015bmie o profilu merytoryczno-metodycznym omawiane by\u0142y tematy z \u017cycia szk\u00f3\u0142 i problemy zawodowe nauczycieli. Autorzy artyku\u0142\u00f3w opisywali swoje do\u015bwiadczenia, podawali przyk\u0142adowe konspekty lekcji i monta\u017ce s\u0142owno-muzyczne na r\u00f3\u017cne uroczysto\u015bci szkolone. Redakcja mie\u015bci\u0142a […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4096","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4096","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4096"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4096\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4096"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4096"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4096"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}