{"id":4091,"date":"2022-11-27T18:44:40","date_gmt":"2022-11-27T17:44:40","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4091"},"modified":"2026-04-20T07:53:30","modified_gmt":"2026-04-20T05:53:30","slug":"litera-s-spac-str","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4091","title":{"rendered":"Litera S (SPAC-STR)"},"content":{"rendered":"

SPACEROWA (ULICA),<\/strong>\u00a0niewielka (ok. 255 m) ulica na osiedlu Wolno\u015bci, boczna od ul. Kra\u0144cowej. Powsta\u0142a w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem budowy dom\u00f3w na tym terenie. Na wniosek w\u0142a\u015bcicieli posesji po\u0142o\u017conych przy niej \u2013 Rada Miejska nada\u0142a t\u0119 nazw\u0119 uchwa\u0142\u0105 XVI\/365\/2014.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00c4T\u00d3WNA MALWINA<\/strong>, urodzona 3 XI 1898 r. we Lwowie, c\u00f3rka Gustawa i Amalii z domu Rosenbaum. Uko\u0144czy\u0142a Gimnazjum w Jaros\u0142awiu, matur\u0119 zda\u0142a w 1917 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1924 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 doktora filozofii. Poza j\u0119zykiem polskim posiada\u0142a znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyk\u00f3w: niemieckiego, francuskiego, angielskiego i w\u0142oskiego. W latach 1925-1926 uczy\u0142a w Szkole Handlowej i Zawodowej TSH oraz Gimnazjum \u017be\u0144skim im. J. S\u0142owackiego w Jaros\u0142awiu. W 1927 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu jako nauczycielka j\u0119zyk\u00f3w obcych. 1 II 1930 r. zosta\u0142a przeniesiona do Wieliczki. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPECJALNA STREFA EKONOMICZNA<\/strong>, zob. EURO-PARK MIELEC\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPECJALNY O\u015aRODEK SZKOLNO-WYCHOWAWCZY W SMOCZCE<\/strong>, powsta\u0142 w grudniu 1958 r. jako Pa\u0144stwowy Zak\u0142ad Wychowawczy (PZW). Umieszczono go w budynkach, kt\u00f3re zbudowano w latach 1942-1943 dla niemieckiego wojska na skraju lasu przy wsi Smoczka. (W latach 1948-1952 w budynki te zajmowa\u0142 Dom Dziecka, a w latach 1952-1957 wojsko, \u0107wicz\u0105ce na pobliskim poligonie.) Zak\u0142ad zorganizowano dla m\u0142odzie\u017cy niepe\u0142nosprawnej umys\u0142owo (upo\u015bledzonej w stopniu lekkim i \u015brednim) z p\u00f3\u0142nocnych powiat\u00f3w wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. W sk\u0142ad PZW wchodzi\u0142y: szko\u0142a podstawowa (pocz\u0105tkowo klasy I-III, p\u00f3\u017aniej tylko IV-VII, a od 1966 r. \u2013 tak\u017ce VIII) i internat dla oko\u0142o 100 os\u00f3b. Ponadto utworzono szko\u0142\u0119 filialn\u0105 w budynku przy ul. A. Mickiewicza (b. fundacji Hirscha), ale ju\u017c od 1 III 1960 r. szko\u0142a ta sta\u0142a si\u0119 odr\u0119bn\u0105 plac\u00f3wk\u0105. Na pocz\u0105tku lat 60. oddano do u\u017cytku PZW nowy budynek szkolny z sze\u015bcioma izbami lekcyjnymi, bibliotek\u0105 i kancelari\u0105. (Powsta\u0142 na miejscu jednego z poniemieckich barak\u00f3w.) \u00a0Nie zaspokojono tym jednak rzeczywistych potrzeb, bowiem do zak\u0142adu kierowano corocznie oko\u0142o 160 uczni\u00f3w. Niemal od pocz\u0105tku funkcjonowania zak\u0142adu praca wychowawcza opiera\u0142a si\u0119 na dzia\u0142alno\u015bci ZHP, samorz\u0105du szkolnego i innych organizacji spo\u0142ecznych oraz licznych k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144. W 1960 r. Janusz Kr\u0119\u017cel za\u0142o\u017cy\u0142 dru\u017cyn\u0119 zuchow\u0105 \u201ePaj\u0105czki\u201d, a z niej powsta\u0142a wkr\u00f3tce 20. Dru\u017cyna Harcerska im. J. Korczaka. Zorganizowano ko\u0142o PCK i ko\u0142a zainteresowa\u0144, m.in.: taneczne, fotograficzne, \u015bpiewacze (ch\u00f3r), fryzjerskie i szewskie. Uroczy\u015bcie obchodzono \u015bwi\u0119ta pa\u0144stwowe i mi\u0119dzynarodowe oraz urz\u0105dzano imprezy zwi\u0105zane z polskimi obyczajami. Wykonywano prace na rzecz \u015brodowiska. Patronat nad zak\u0142adem obj\u0119\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielnia Inwalid\u00f3w \u201eZjednoczenie\u201d w Nowej D\u0119bie. W latach 1966-1972 \u00a0PZW prowadzi\u0142 tak\u017ce \u201eszko\u0142\u0119 \u017cycia\u201d dla m\u0142odzie\u017cy upo\u015bledzonej w stopniu umiarkowanym i znacznym. W roku szkolnym 1971\/1972 utworzono Szczep Harcerski \u201eNieprzetartego Szlaku\u201d im. J. Korczaka, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wesz\u0142y trzy dru\u017cyny. Ca\u0142oroczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 harcersk\u0105 ko\u0144czono obozem. W okresie wakacji w PZW uruchamiano sezonowy dom wypoczynkowy, z kt\u00f3rego korzystali m.in. nauczyciele z r\u00f3\u017cnych stron kraju. W latach 70. urz\u0105dzono klasopracownie: matematyczn\u0105, historyczn\u0105, przyrodnicz\u0105 i geograficzn\u0105. Od roku szkolnego 1976\/1977 uruchomiono trzyletni\u0105 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105, pocz\u0105tkowo dla dziewcz\u0105t z zakresu krawiectwa lekkiego damskiego. Powstanie kolejnej szko\u0142y spowodowa\u0142o, \u017ce z dniem 1 II 1978 r. przekszta\u0142cono PZW na O\u015brodek Szkolno-Wychowawczy \u00a0dla m\u0142odzie\u017cy upo\u015bledzonej w stopniu lekkim. Odt\u0105d w sk\u0142ad OSW wchodzi\u0142y: Szko\u0142a Podstawowa Specjalna, Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa i internat dla m\u0142odzie\u017cy z obu szk\u00f3\u0142. W latach 80. nast\u0105pi\u0142 rozw\u00f3j r\u00f3\u017cnych form wsp\u00f3\u0142zawodnictwa o\u015brodk\u00f3w specjalnych, m.in. artystycznych (przegl\u0105dy zespo\u0142\u00f3w, konkursy, wystawy) i sportowych. Wydarzeniem 1984 r. by\u0142a wizyta redaktor\u00f3w Naczelnej Redakcji Sportowej TVP, kt\u00f3rzy przekazali sprz\u0119t sportowy w ramach akcji \u201eSprz\u0119t sportowy dla Dom\u00f3w Dziecka\u201d, prowadzonej w czasie XIV Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Sarajewie. Coraz cz\u0119\u015bciej organizowano wycieczki, uczestniczono w harcerskim \u201eRajdzie po Ziemi Mieleckiej\u201d, wprowadzono imprezy zwi\u0105zane z polskimi obyczajami ludowymi. W 1991 r. oddano do u\u017cytku nowy obiekt szkolny dla 250 uczni\u00f3w. 27 II 1992 r. odby\u0142o si\u0119 uroczyste po\u015bwi\u0119cenie kapliczki zawieszonej na drzewie przed wej\u015bciem do szko\u0142y. (Autorem kapliczki jest Jan Wozowicz, nauczyciel SOSW.) 30 V 1993 r. SOSW promowa\u0142 swoje osi\u0105gni\u0119cia na specjalnej imprezie w Miejskim O\u015brodku Kultury. Du\u017cym prze\u017cyciem by\u0142a tak\u017ce wizyta \u00a0biskupa ordynariusza dra J\u00f3zefa \u017byci\u0144skiego w dniu 5 VI 1994 r. W 1997 r. rozpocz\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z O\u015brodkiem Specjalnym w Homok na W\u0119grzech, m.in. poprzez systematyczne wzajemne wizyty grup m\u0142odzie\u017cy i nauczycieli. Osi\u0105gni\u0119cia mieleckiego SOSW zosta\u0142y docenione poprzez powierzenie mu organizacji mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej konferencji kadry kierowniczej plac\u00f3wek kszta\u0142cenia specjalnego (4-5 XII 1997 r.). W r. szk. 2000\/2001 do szko\u0142y ucz\u0119szcza\u0142o 170 uczni\u00f3w, a w internacie mieszka\u0142o 150. Rozpocz\u0119to wydawanie gazetki szkolnej \u201eWok\u00f3\u0142 Nas\u201d (aktualnie: \u201eLe\u015bne Echo\u201d) oraz uruchomiono pracowni\u0119 komputerow\u0105. 6 VI 2001 r. odby\u0142 si\u0119 egzamin potwierdzaj\u0105cy kwalifikacje zawodowe uczni\u00f3w ZSZ w zawodach kucharza i pracownika budowlanych rob\u00f3t wyko\u0144czeniowych. W celu stworzenia wi\u0119kszych mo\u017cliwo\u015bci pozyskiwania r\u00f3\u017cnych form pomocy dla wychowank\u00f3w O\u015brodka, 13 VII 2004 r. zarejestrowano Stowarzyszenie na Rzecz Wspierania Aktywno\u015bci Zawodowej Os\u00f3b Niepe\u0142nosprawnych Intelektualnie Zaw\u00f3d-Praca-Samodzielno\u015b\u0107. 25 IV 2006 r. SOSW go\u015bci\u0142 wojew\u00f3dzk\u0105 konferencj\u0119 nauczycieli i wychowawc\u00f3w plac\u00f3wek specjalnych. Poczynaj\u0105c od lat 90. wychowankowie O\u015brodka, przygotowywani przez Stanis\u0142awa Sikor\u0119, odnosili licz\u0105ce si\u0119 sukcesy sportowe, m.in. Maria Trela by\u0142a rozgrywaj\u0105c\u0105 koszykarskiej reprezentacji Polski (w kategorii dziewcz\u0105t szk\u00f3\u0142 specjalnych), kt\u00f3ra zdoby\u0142a z\u0142oty medal na Mistrzostwach \u015awiata Szk\u00f3\u0142 Specjalnych w Sao Paulo (Brazylia). Andrzej Filim zdoby\u0142 srebrny i br\u0105zowy medal w VI (Sopot,1999) i VII (Wroc\u0142aw, 2000) Mistrzostwach Polski \u201eSprawni Razem\u201d. Dru\u017cyna pi\u0142ki no\u017cnej ch\u0142opc\u00f3w wywalczy\u0142a br\u0105zowe medale w MP \u201eSprawni Razem\u201d w Strzelcach Kraje\u0144skich w 2001 r. i trzykrotnie IV miejsce (1999, 2000 i 2002), a ponadto w czo\u0142\u00f3wce plasowa\u0142y si\u0119 dru\u017cyny koszyk\u00f3wki dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w oraz tenisi\u015bci sto\u0142owi i lekkoatleci. Odnoszono te\u017c sukcesy w dziedzinach artystycznych, m.in. zesp\u00f3\u0142 teatralny zdoby\u0142 I miejsce w XXII Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Artystycznych Szkolnictwa Specjalnego w Rzeszowie (23 IV 2006 r.), a wielu uczni\u00f3w uzyskiwa\u0142o nagrody indywidualne w konkursach plastycznych. Uczestniczono te\u017c we wszystkich wi\u0119kszych miejskich przegl\u0105dach szkolnych zespo\u0142\u00f3w artystycznych w Mielcu, m.in. w corocznych Przegl\u0105dach Kol\u0119d i Pastora\u0142ek, a tak\u017ce w programach unijnych, m.in.: \u201ePracownia nast\u0119pc\u00f3w D\u00fcrera\u201d i \u201eKurtyna marze\u0144\u201d. … 19 V 2009 r. przyj\u0105\u0142 imi\u0119 \u015bw. Jadwigi Kr\u00f3lowej. Jest wsp\u00f3\u0142organizatorem konferencji i szkole\u0144 zawodowych, w tym od 2007 r. corocznych Wojew\u00f3dzkich Konferencji Szk\u00f3\u0142 Zawodowych i Szk\u00f3\u0142 Przysposabiaj\u0105cych do Pracy. Prowadzi r\u00f3\u017cne formy artystyczne i uczestniczy z powodzeniem w przegl\u0105dach i konkursach, m.in. jest organizatorem Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Plastycznego dla Dzieci i M\u0142odzie\u017cy Niepe\u0142nosprawnej. Bierze udzia\u0142 w imprezach i zawodach sportowych, a ponadto jest organizatorem wojew\u00f3dzkich zawod\u00f3w: turnieju unihokeja, bieg\u00f3w prze\u0142ajowych i gry w boulles. Aktywnie dzia\u0142aj\u0105 dwie dru\u017cyny ZHP \u201eNieprzetartego Szlaku\u201d, uczestnicz\u0105c w \u017cyciu miasta i organizuj\u0105c wiele zaj\u0119\u0107, m.in. biwaki, obozy letnie i konkursy sprawno\u015bciowe. Wyrazem uznania by\u0142o delegowanie przez Chor\u0105giew ZHP w Rzeszowie dru\u017cyn ZHP SOSW na Og\u00f3lnopolski Zlot w Krakowie z okazji 100-lecia skautingu i harcerstwa na ziemiach polskich. Od 2003 r. prowadzona jest wsp\u00f3\u0142praca mi\u0119dzynarodowa z podobnym o\u015brodkiem w Homok na W\u0119grzech. W ramach rozbudowy i modernizacji bazy w sierpniu 2011 r. oddano do u\u017cytku nowy segment (pracownie, basen, kuchnia i jadalnia). Od 1 IX 2011 r. w sk\u0142ad SOSW wesz\u0142y oddzia\u0142y Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Specjalnych im. Janusza Korczaka w Mielcu. Od roku szkolnym 2012\/2013 w ramach O\u015brodka funkcjonuj\u0105: Wczesne Wspomaganie Rozwoju Dziecka, Szko\u0142a Podstawowa kl. I-VI dla dzieci z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym w stopniu lekkim, Szko\u0142a Podstawowa kl. I-VI dla dzieci z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym w stopniu umiarkowanym i znacznym, Gimnazjum dla uczni\u00f3w z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym w stopniu lekkim, Gimnazjum dla uczni\u00f3w z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym w stopniu umiarkowanym i znacznym, Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa dla uczni\u00f3w z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym w stopniu lekkim (kszta\u0142c\u0105ca w zawodach: kucharz, \u015blusarz, monter zabudowy i rob\u00f3t wyko\u0144czeniowych w budownictwie), Szko\u0142a Przysposabiaj\u0105ca do Pracy (na podbudowie gimnazjum) dla uczni\u00f3w z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym w stopniu umiarkowanym i znacznym, Liceum Uzupe\u0142niaj\u0105ce (na podbudowie szko\u0142y zawodowej specjalnej), Oddzia\u0142 Przedszkolny i Internat. W … przemianowano SOSW na Powiatowy Zesp\u00f3\u0142 Plac\u00f3wek Szkolno-Wychowawczych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:\u00a0<\/strong>Genowefa \u017bak, Eugeniusz \u015al\u0119czkowski (?-1971), Konrad Socha (p.o. 1971), Marian Dudek (1971-1974), Apolonia Kusak (1974-1981), Mieczys\u0142aw Z\u00f6llner (1982-2006), Maria Or\u0142owska (2006-2011), Ma\u0142gorzata Wa\u0142ek (2011-2018), El\u017cbieta Wypar\u0142o (2018-2020), p.o. Krystyna Bajger (2020-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy dyrektora:<\/strong>\u00a0Krystyna Florek (2011-), Mariusz Borz\u0119cki (2011-), Bogus\u0142aw Czarny, Beata Czapska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy internatu:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw \u017bak, Konrad Socha, Tadeusz Koz\u0142owski, Janina Mycek (z-ca), od 2006 r. – wicedyrektor Krystyna Bajger.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy szko\u0142y:<\/strong>\u00a0Apolonia Kusak (1971-1974), Genowefa Mokrzycka-Szuberla (1974-2003), Krystyna \u0106wi\u0119ka (2003-2006), Wioletta Kr\u00f3l (2006-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kadra pedagogiczna (1958-2021):<\/strong> Lucjan Babula, Beata Babulska, Krystyna Bajger, Feliks Bajor, Agata Balon, Wilhelmina Balon, Michalina Barna\u015b, Magdalena Batog, Paulina Bia\u0142orucka-Juras, Kazimiera Bielat, Renata Bie\u015b, Genowefa Bik, Beata Bobulska, Bart\u0142omiej Boicetta, Kazimiera Boro\u0144, Mariusz Borz\u0119cki, El\u017cbieta Broda, El\u017cbieta Buchwald, Katarzyna Budkowska, ks. Jan Burdek, Maria Bystrowska, Magdalena Bystrowska-Fujita, Grzegorz Cha\u0142upnik, Bo\u017cena Charlak, Marta Chlebicka, Minika Ch\u0142opek – Grzeszczuk, Piotr Chmura, Rafa\u0142 Cholewa, Barbara Chynowska, Kinga Cyran, Danuta Czachor, Iwona Czachor, Beata Czapska, Teresa Czekaj, Anna Czuchra, Krystyna \u0106wi\u0119ka, Grzegorz Dere\u0144, Helena Dragu\u0142a, Eugenia Draus, Maria Dudek, Joanna Dul-Wolanin, W\u0142adys\u0142awa Dunaj, Bo\u017cena Duszkiewicz, Magdalena Dyjak, Edyta Dylewska, Krystyna Dziadosz, Regina Flejszer, Anna Fusiara, Alicja Gancarczyk, Zuzanna Gancarz, Magdalena Go\u0142\u0105b, Anna Gotfryd, Zofia G\u00f3rska, Jan Gr\u0119bowiec, Janina Gruszecka, Ma\u0142gorzata Halik, Maria Ha\u0142ata, Ewa Horodecka, Jacek Horodecki, Teodora Huci\u0144ska, Monika Hyjek, Ma\u0142gorzata Ingram, Iwona Jakubczyk, Jerzy Jamr\u00f3z, Krystyna Januszewska-Podp\u0142omyk, El\u017cbieta Jaracz, Magdalena Jeli\u0144ska, Bogdan Jemio\u0142o, Bogus\u0142aw Jemio\u0142o, Irena Jemio\u0142o, Ewa Jung, Mariola Jurek, Bo\u017cena Karczmarczyk, Krystyna Kalicka, Ma\u0142gorzata Kalicka-Strz\u0119pka, Janina Kami\u0144ska, Janusz Kania, Izabela Kardy\u015b, Janina Karkut, Barbara Kiszka, Kinga Kiwak, Dorota Kokoszka, Urszula Kolano, Irena Konefa\u0142, Krystyna Kordyka-Rad\u0142owska, Dorota Kowalczyk, Janina Kowalczyk, Barbara Kozak, Zyta Kozak, Marek Koz\u0142owski, Ma\u0142gorzata Krawiec, Magdalena Krempa, Magdalena Kr\u00f3l, Wioletta Kr\u00f3l, Anna Kruk, Anna Kruszy\u0144ska, Kinga Kru\u017cel, Jolanta Ksi\u0105\u017cek, Izabella Kukla, Matylda Kurmaniak, Apolonia Kusak, Romana Kwiatkowska, Katarzyna Laskowska, Renata Laskowska, Anna Lasota, Beata Lato-Bednarczyk, Matylda Leja, Karolina Lenart, Renata Le\u015bniowska-Szary, Danuta Li\u015bkiewicz, Barbara Litwin-Madej, Adam Lubacz, Bronis\u0142awa Lubacz, Genowefa Lubacz, Teresa Lubacz, Zbigniew \u0141\u0105czak, Danuta Macha\u0142a, J\u00f3zef Magdziak, Regina Magdziak, Bronis\u0142awa Ma\u0142ek, Dagmara Marek, Stanis\u0142awa Maro\u0144, Beata Maruszak, Ewa Marzec, Jolanta Mazurek, Barbara Mazur\u2013Reichert, Danuta Mazur, Leokadia Mazur, Maria Mazur, Mieczys\u0142awa Mazur, Zofia Mazur, Ewa Micha\u0142ek, Krzysztof Midura, Andrzej Mi\u0142oszewski, Halina Mokrzycka, Aleksander Mucha, Janina Mycek, Tatiana Mycek, Zbigniew Mycek, Ma\u0142gorzata Nar\u00f3g, Teresa Niedba\u0142a, Marcin Niekurzak, Urszula Niekurzak, Stanis\u0142awa Niemczycka, Jan Niemczycki, Iwona Nosek, Dariusz Nowosiad\u0142o, Alicja Nowosielska, Maria Or\u0142owska, Magdalena Osica, Lilia Osmola, Ewa Paprocka, Maria Partyka, Ma\u0142gorzata Paszko, Joanna Pata\u0142uch, Barbara Paterak, Krystyna Paterak, Justyna Pazdro, Ma\u0142gorzata Pazdro, Wies\u0142aw Pazdro,Katarzyna Pietryka-\u0141a\u0144ka,\u00a0 Natalia Pi\u0119ko\u015b, Gra\u017cyna Pi\u0119ko\u015b-Pi\u0105tek, Krystyna Piwi\u0144ska, ks. Piotr Plata, Renata Poczobut, Monika Przyby\u0142o,\u00a0 Joanna Przygodzka,Martyna Rad\u0142owska, Zofia Radwa\u0144ska, Ireneusz Rak, Halina Rogaczewska, Roksana Rybak, Czes\u0142awa Rybi\u0144ska, Ma\u0142gorzata Rybi\u0144ska, ks. Krzysztof Rybski, Teresa Rykowska, Barbara Rzegocka, Ma\u0142gorzata Rzucek, Helena Safin, J\u00f3zef Safin, Bronis\u0142awa Santocka, Emilia Semen, Irena Sikora, Stanis\u0142aw Sikora, Danuta Ska\u0142acka, Maria Skawi\u0144ska-Tulik, Grzegorz Skowron, Agnieszka Skrzyniarz, Jadwiga Skrzypek, Ma\u0142gorzata Sobol, Beata Solarska, Lech Stacho, Natalia Stefanowicz, Teresa Styga, Zofia Surdej, Maria Syper, Stanis\u0142awa Szot, Wies\u0142aw Szymczak, Maria \u015al\u0119czkowska, Krystyna \u015apiewak, Maciej \u015awiatowiec, Maria \u015awiatowiec, Witold Targosz, Helena T\u0142usty, Anna Toczek, Anna Tomza,Helena Turbak-Jemio\u0142o, Barbara Tutro, Renata Tyksi\u0144ska, Teresa Urban, Ma\u0142gorzata Wa\u0142ek, Adam Wdowiarz, Ma\u0142gorzata W\u0119grzyniak, Barbara Wid\u0142ak, Rafa\u0142 Wieczorek, Sylwia Wielgosz, Kinga Wiktor, El\u017cbieta Winiarz-Mr\u00f3z, Jolanta Wit-Dudkiewicz, Ewelina Witek, Bernadetta Wojtusiak, Jadwiga Woli\u0144ska, Jan Wozowicz, Maria Wozowicz, Stanis\u0142awa W\u00f3jcik, Janina W\u00f3jtowicz, Maria Wr\u00f3blewska, Bogu\u0142awa Wujcikowska, El\u017cbieta Wypar\u0142o, Danuta Wyzga, Ewelina Zaj\u0105c, Kazimiera Z\u00f6llner, Mieczys\u0142aw Z\u00f6llner, Janusz \u017bebracki, Stanis\u0142aw \u017belazko.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SPILAREWICZ EDWARD<\/strong>, urodzony 10 X 1930 r. w \u0141y\u015bcu na Ukrainie, syn Wincentego i Marii z domu Pastuch. Absolwent Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego w Jaworze, matur\u0119 zda\u0142 w 1950 r. Studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu im. Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 1955 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra chemii. Od 1 IX 1955 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w 11-letniej Szkole Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD (p\u00f3\u017aniej LO nr 27 i II LO im. M. Kopernika) w Mielcu i jako nauczyciel chemii pracowa\u0142 w niej nieprzerwanie do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 2003 r. Okresowo uczy\u0142 chemii (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) tak\u017ce w innych mieleckich szko\u0142ach \u015brednich. Ponadto w latach 1978-2003 pracowa\u0142 jako wizytator chemii w Instytucie Kszta\u0142cenia Nauczycieli w Rzeszowie. W pracy pedagogicznej odnosi\u0142 liczne sukcesy (w latach 1974-1989 wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 Jadwig\u0105). Wychowa\u0142 50 finalist\u00f3w Og\u00f3lnopolskiej Olimpiady Chemicznej, w tym 19 laureat\u00f3w i 10 wyr\u00f3\u017cnionych. Szczeg\u00f3lnie znacz\u0105cym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o zdobycie przez dw\u00f3ch wychowank\u00f3w medali Mi\u0119dzynarodowej Olimpiady Chemicznej: Jacka Nowakowskiego (srebrny medal w Helsinkach w 1988 r. i z\u0142oty medal w Halle w 1989 r.) i Wojciecha Macyka (srebrny medal w Pittsburgu \u2013 Waszyngtonie w 1992 r.). Z okazji 50-lecia Olimpiady Chemicznej w 2004 r. otrzyma\u0142 Medal 50-lecia Olimpiady Chemicznej. W klasyfikacji krajowej nauczycieli \u2013 wychowawc\u00f3w najwi\u0119kszej liczby medalist\u00f3w Olimpiad Mi\u0119dzynarodowych zaj\u0105\u0142 15 miejsce (II LO w Mielcu – 5 miejsce w\u015br\u00f3d szk\u00f3\u0142), a w klasyfikacji laureat\u00f3w Olimpiad Og\u00f3lnopolskich 13 miejsce (II LO \u2013 9 miejsce). Systematycznie podnosi\u0142 swoje kwalifikacje zawodowe. Uko\u0144czy\u0142 m.in. kurs dla wizytator\u00f3w metodyk\u00f3w przedmiotowych chemii w 1973 r., organizowany przez Instytut Kszta\u0142cenia Nauczycieli w Warszawie. W 1979 r. uzyska\u0142 III stopie\u0144 specjalizacji zawodowej nauczyciela chemii. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zkow\u0105, pe\u0142ni\u0105c m.in. funkcj\u0119 prezesa Ogniska ZNP, cz\u0142onka Zarz\u0105du Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu i Spo\u0142ecznego Inspektora Pracy (1959-1981). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP oraz kilkakrotnie Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Zmar\u0142 3 XII 2018 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

SPILAREWICZ JADWIGA KRYSTYNA ( z domu KULETA),<\/b> urodzona 4 IX 1939 r. w \u0141odzi, c\u00f3rka Edwarda i Janiny. Absolwentka 11-letniej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Podstawowego i Licealnego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci z matur\u0105 w 1957 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym (kierunek: chemia) UMCS w Lublinie i w 1964 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra chemii. Od roku szkolnego 1964\/1965 podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Liceum Pedagogicznym w Mielcu jako nauczycielka chemii. W zwi\u0105zku z zapowiedzi\u0105 likwidacji Liceum Pedagogicznego po roku szkolnym 1969\/1970 \u2013 w 1969 r. przenios\u0142a si\u0119 do WSK Mielec na stanowisko starszego chemika, a ponadto uczy\u0142a w niepe\u0142nym wymiarze godzin w Technikum Elektrycznym w Mielcu. W roku szkolnym 1971\/1972 pracowa\u0142a w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu jako nauczycielka chemii, a od 1 IX 1972 r. do 31 VIII 1990 r. by\u0142a nauczycielk\u0105 chemii w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika w Mielcu, przy czym dwa ostatnie lata przebywa\u0142a na urlopie dla poratowania zdrowia. W toku pracy uko\u0144czy\u0142a Studium Przedmiotowo \u2013 Metodyczne w Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Nowym S\u0105czu (1976 r.) i uzyska\u0142a III stopie\u0144 specjalizacji zawodowej. Bra\u0142a udzia\u0142 w konferencjach i sympozjach przedmiotowych, m.in. problem\u00f3w dydaktyki chemii we Wroc\u0142awiu. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a uczniom zdolnym, przygotowuj\u0105c ich (wraz z m\u0119\u017cem \u2013 Edwardem Spilarewiczem) do olimpiad chemicznych. Jej uczniowie zdobyli kilkadziesi\u0105t tytu\u0142\u00f3w laureata lub finalisty krajowej Olimpiady Chemicznej oraz medal Mi\u0119dzynarodowej Olimpiady Chemicznej (Jacek Nowakowski \u2013 srebrny medal w Helsinkach \u2013 1988 r.). Aktywnie dzia\u0142a\u0142a w ZHP. Posiada\u0142a stopie\u0144 podharcmistrza. Za\u0142o\u017cy\u0142a specjalistyczn\u0105 dru\u017cyn\u0119 harcersk\u0105 \u201eChemikanci\u201d. Sprawowa\u0142a opiek\u0119 nad Szczepem ZHP w II LO. By\u0142a te\u017c opiekunk\u0105 szkolnej pracowni chemicznej. Zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona m.in. Nagrod\u0105 Specjaln\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania w 1984 r. oraz nagrodami Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie. W latach 90. nie pracowa\u0142a w nauczycielstwie. W 1999 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Zmar\u0142a 13 IV 2023 r. i zosta\u0142a pochowana na cmentarzu w Michalinie ko\u0142o Otwocka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPIROFLEX SP. Z O.O.<\/strong>, firma powsta\u0142a w 1994 r. Pocz\u0105tkowo mia\u0142a sw\u0105 siedzib\u0119 w Inkubatorze Przedsi\u0119biorczo\u015bci IN-MARR w Mielcu. W 1997 r. uzyska\u0142a pozwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 na terenie SSE EURO-PARK MIELEC. Po 2005 r. nast\u0105pi\u0142 wyra\u017any rozw\u00f3j, a firma przenios\u0142a si\u0119 do nowej siedziby przy ul. Wojska Polskiego 6E we wschodniej cz\u0119\u015bci SSE. Zwi\u0119kszono zatrudnienie (do ok. 80 os\u00f3b) oraz ofert\u0119 us\u0142ug. Produkuje wyroby z aluminium i stali nierdzewnej, m.in.: elastyczne przewody aluminiowe typu SPIROFLEX do wentylacji, wk\u0142ady kominowe typu SPIROFLEX ze stali kwasoodpornej, przy\u0142\u0105cza \u017caroodporne do komink\u00f3w i drzwiczki maskuj\u0105ce. Posiada m.in. lini\u0119 malowania proszkowego, co pozwala na malowanie w kr\u00f3tkich terminach wielkoseryjnych zam\u00f3wie\u0144.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPOD ZNAKU DUCHA \u015aWI\u0118TEGO<\/strong>, gazeta parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. Jej pierwsz\u0105 redakcj\u0119 stanowili ksi\u0119\u017ca i cz\u0142onkowie Rady Parafialnej pod kierunkiem proboszcza ks. W\u0142adys\u0142awa Marcinowskiego, a w kolejnych latach publikowali tak\u017ce inni parafianie, w tym r\u00f3wnie\u017c m\u0142odzie\u017c. Pierwszy numer ukaza\u0142 si\u0119 na Wielkanoc 1995 r. W latach 1995-2006 ukazywa\u0142a si\u0119 najcz\u0119\u015bciej z okazji wa\u017cnych wydarze\u0144 parafialnych, a ponadto podejmowano tematyk\u0119 religijn\u0105 i spo\u0142eczn\u0105. W wydanym w maju 2006 r., g\u0142\u00f3wnym tematem by\u0142a uroczysta konsekracja ko\u015bcio\u0142a parafialnego Ducha \u015awi\u0119tego, dokonana przez biskupa ordynariusza dr. Wiktora Skworca oraz po\u015bwi\u0119cenie nowego wystroju prezbiterium. Adres redakcji: Mielec, ul. M. Pisarka 16a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Redaktorzy naczelni:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Bieniek, Jolanta Witek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPOKOJNA<\/strong>, ulica miejska o d\u0142ugo\u015bci 691 m na osiedlu Mo\u015bciska. Biegnie od ulicy Pogodnej w kierunku wschodnim w g\u0142\u0105b Lasu Cyranowskiego. Dawnej drodze le\u015bnej nadano status ulicy 27 III 1985 r. po przy\u0142\u0105czeniu wsi Mo\u015bciska do Mielca. Pocz\u0105tkowo mia\u0142a nawierzchni\u0119 t\u0142uczniow\u0105, a od 2006 r. ma po\u0142o\u017cony asfalt. Jej s\u0105siadami od p\u00f3\u0142nocy s\u0105 domy jednorodzinne, a od po\u0142udnia las.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPOLKE KAZIMIERZ<\/strong>, komisarz rz\u0105dowy w Mielcu w czasie rozwi\u0105zania Rady Miejskiej (1901 \u2013 1903).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eSPO\u0141EM\u201d (POWSZECHNA SP\u00d3\u0141DZIELNIA SPO\u017bYWC\u00d3W \u201eSPO\u0141EM\u201d)<\/strong>, idea sp\u00f3\u0142dzielni spo\u017cywc\u00f3w w \u015brodowisku mieleckim zrodzi\u0142a si\u0119 w grupie dzia\u0142aczy spo\u0142ecznych zwi\u0105zanych z powstaniem Kasy Stefczyka w Mielcu (1909 r.), ale jej starania przerwa\u0142a wojna. Formalne rozpocz\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci \u201eS\u0105dowej sp\u00f3\u0142ki spo\u017cywczej w Mielcu stowarzyszenia zarejestrowanego z ograniczon\u0105 por\u0119k\u0105\u201d nast\u0105pi\u0142o 11 V 1918 r. na spotkaniu za\u0142o\u017cycielskim w gmachu S\u0105du Powiatowego w Mielcu. Sp\u00f3\u0142ka liczy\u0142a oko\u0142o 200 cz\u0142onk\u00f3w. Pierwszy sklep ulokowano w pomieszczeniach s\u0105dowych, a nast\u0119pnie przenoszono go w inne miejsca w rejonie ul. T. Ko\u015bciuszki. W okresie mi\u0119dzywojennym wielokrotnie prze\u017cywano g\u0142\u0119bokie kryzysy, ale by\u0142y tak\u017ce dobre lata, kt\u00f3re przynosi\u0142y spore zyski i to pozwala\u0142o prowadzi\u0107 dalsz\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107. Zmieniono te\u017c nazw\u0119 na: \u201eSp\u00f3\u0142dzielnia Spo\u017cywcza Pracownik\u00f3w Pa\u0144stwowych i Komunalnych Konsum w Mielcu\u201d, a p\u00f3\u017aniej: \u201eSp\u00f3\u0142dzielnia Spo\u017cywc\u00f3w Konsum\u201d. W latach 1937-1939 obroty i zyski sp\u00f3\u0142dzielczego sklepu wyra\u017anie wzros\u0142y, g\u0142\u00f3wnie na skutek znacznego wzrostu ilo\u015bci mieszka\u0144c\u00f3w Mielca, w zwi\u0105zku z budow\u0105 fabryki samolot\u00f3w. W czasie okupacji hitlerowskiej administracja niemiecka zezwala\u0142a na dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u201eKonsumu\u201d, widz\u0105c w niej dobre rozwi\u0105zanie problemu rozdzia\u0142u towar\u00f3w reglamentowanych. Rozw\u00f3j Sp\u00f3\u0142dzielni pozwoli\u0142 na otwarcie w 1943 r. drugiego sklepu przy Pi\u0142sudskistrasse (ul. J. Pi\u0142sudskiego). Sp\u00f3\u0142dzielcy w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci nie w\u0142\u0105czali si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105, ale wielokrotnie udzielali pomocy partyzantom i wi\u0119\u017aniom pobliskich oboz\u00f3w oraz ich rodzinom. W odwecie Niemcy aresztowali m.in. dyrektora Juliana Szypu\u0142\u0119 oraz zabronili w 1944 r. jakichkolwiek zebra\u0144 \u201eKonsumu\u201d, nawet Walnego Zgromadzenia. W 1948 r., na podstawie decyzji centrali sp\u00f3\u0142dzielczej, nast\u0105pi\u0142o po\u0142\u0105czenie mieleckich sp\u00f3\u0142dzielni: \u201eKonsum\u201d, \u201ePZL\u201d, \u201eKolejarz i Drogowiec\u201d oraz \u201eRobotnik\u201d w Powszechn\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d. Nowa sp\u00f3\u0142dzielnia, licz\u0105ca 2 060 cz\u0142onk\u00f3w i dysponuj\u0105ca 13 sklepami oraz kilkoma zak\u0142adami produkcyjnymi i gastronomicznymi, \u00a0przedstawia\u0142a realn\u0105 si\u0142\u0119 i jej powierzono g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 w budowaniu sieci plac\u00f3wek handlowych w nowych warunkach ustrojowych. Rosn\u0105ce naciski polityczne i wmontowanie PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w tzw. \u201ebitw\u0119 o handel\u201d, w rezultacie kt\u00f3rej zmuszona zosta\u0142a do przejmowania sklep\u00f3w i zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych zabranych si\u0142\u0105 prywatnym kupcom i producentom, przysporzy\u0142y sp\u00f3\u0142dzielcom wielu k\u0142opot\u00f3w i spowodowa\u0142y nieprzychylny stosunek niema\u0142ej cz\u0119\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa. Utworzenie w 1951 r. Miejskiego Handlu Detalicznego (MHD) i konieczno\u015b\u0107 przekazania nowej firmie cz\u0119\u015bci plac\u00f3wek sp\u00f3\u0142dzielczych, z regu\u0142y tych lepszych, mocno i niekorzystnie odbi\u0142o si\u0119 na dalszym funkcjonowaniu PSS. Zmor\u0105 sta\u0142y si\u0119 manka. Po pa\u017adziernikowej \u201eodwil\u017cy\u201d w 1956 r. i otrzymaniu wi\u0119kszej autonomii przez sp\u00f3\u0142dzielczo\u015b\u0107 \u2013 mielecka PSS tak\u017ce podj\u0119\u0142a liczne dzia\u0142ania naprawcze. Oddano cz\u0119\u015b\u0107 zak\u0142ad\u00f3w ich wcze\u015bniejszym w\u0142a\u015bcicielom. Wzmocniono zak\u0142adow\u0105 kontrol\u0119 wewn\u0119trzn\u0105 oraz spo\u0142eczn\u0105 poprzez komitety cz\u0142onkowskie. Pracownik\u00f3w plac\u00f3wek, w kt\u00f3rych wykryto manko, zwalniano lub surowo karano. W latach 1960-1961, w ramach akcji \u201ePost\u0119p\u201d, du\u017cym nak\u0142adem si\u0142 i \u015brodk\u00f3w unowocze\u015bniono wi\u0119kszo\u015b\u0107 lokali gastronomicznych. Wprowadzono te\u017c nowo\u015b\u0107 \u2013 samoobs\u0142ug\u0119 w sklepie spo\u017cywczym przy placu K. \u015awierczewskiego (Rynek), co po kr\u00f3tkotrwa\u0142ym zaskoczeniu powszechnie zaakceptowano. W latach 60. PSS \u201eSpo\u0142em\u201d sta\u0142a si\u0119 zdecydowanym liderem w mieleckim handlu. W 1961 r. jej sie\u0107 plac\u00f3wek tworzy\u0142o: 37 sklep\u00f3w i kiosk\u00f3w, 10 zak\u0142ad\u00f3w gastronomicznych i 5 zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych. Skupia\u0142a 4172 cz\u0142onk\u00f3w i 54 komitety cz\u0142onkowskie. Wraz z dynamicznym rozwojem Mielca i regionu ros\u0142y potrzeby ilo\u015bciowe i wymagania jako\u015bciowe, a to w po\u0142\u0105czeniu z narastaj\u0105cym kolejnym kryzysem gospodarczym w kraju stawia\u0142o przed Sp\u00f3\u0142dzielni\u0105 coraz wi\u0119ksze zadania i problemy. R\u00f3wnocze\u015bnie w\u0142adze centralne zobowi\u0105za\u0142y sp\u00f3\u0142dzielczo\u015b\u0107 do prowadzenia dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142eczno-wychowawczej, na co mielecka PSS zareagowa\u0142a utworzeniem \u015bwietlicy i rozszerzeniem dotychczasowego programu kulturalno-o\u015bwiatowego. R\u00f3wnocze\u015bnie na pocz\u0105tku lat 60. powi\u0119kszono sie\u0107 zak\u0142ad\u00f3w gastronomicznych i w 1963 r. by\u0142o ich 10: \u201eMy\u015bliwska\u201d, \u201eStaromiejska\u201d, \u201eZgoda\u201d, \u201eCentralna\u201d i \u201eJutrzenka\u201d \u2013 restauracje, jad\u0142odajnia \u201ePopularna\u201d oraz bary: \u201ePowszechny\u201d, \u201eLotniczy\u201d i \u201eTurystyczny\u201d. Rozwijano te\u017c sie\u0107 plac\u00f3wek us\u0142ugowych (m.in. O\u015brodek \u201ePraktyczna Pani\u201d), a do handlu wprowadzano coraz wi\u0119cej artyku\u0142\u00f3w przemys\u0142owych. W 1968 r. nast\u0105pi\u0142o w\u0142\u0105czenie sp\u00f3\u0142dzielni miejskich w struktur\u0119 wojew\u00f3dzk\u0105. Wprowadzono w\u00f3wczas now\u0105 nazw\u0119 \u201eOddzia\u0142 WSS Spo\u0142em\u201d. Na pocz\u0105tku lat 70. sie\u0107 plac\u00f3wek tworzy\u0142y: 43 sklepy (22 spo\u017cywcze i 21 przemys\u0142owych), 19 kiosk\u00f3w, 11 zak\u0142ad\u00f3w gastronomicznych, 5 zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych (3 piekarnie, ciastkarnia i masarnia), zak\u0142ad pracy nak\u0142adczej, O\u015brodek \u201ePraktyczna Pani\u201d i 2 punkty skupu opakowa\u0144 szklanych. Zatrudniano 510 os\u00f3b. Pocz\u0105tek lat 70., charakteryzuj\u0105cy si\u0119 wzrostem dochod\u00f3w spo\u0142ecze\u0144stwa i dynamicznym rozwojem miasta, spowodowa\u0142 problemy z dostarczeniem towar\u00f3w w odpowiedniej ilo\u015bci i jako\u015bci oraz warunkach. W 1975 r. oddano do u\u017cytku pierwszy w Mielcu wielkopowierzchniowy Sp\u00f3\u0142dzielczy Dom Handlowy \u201eIkar\u201d przy ul. A. Mickiewicza. Przy zak\u0142adach pracy otwierano sto\u0142\u00f3wki pracownicze, a na nowych osiedlach \u2013 kioski i pawilony handlowe. W tym czasie Sp\u00f3\u0142dzielnia liczy\u0142a 6360 cz\u0142onk\u00f3w. Reforma polskiego handlu z 21 V 1976 r. o podziale zada\u0144 pomi\u0119dzy trzy centrale handlowe (CZSS \u201eSpo\u0142em\u201d, CPHW, CZSR SCh) wywo\u0142a\u0142a zamieszanie z przekazywaniem sobie plac\u00f3wek i i towar\u00f3w. Po tej operacji mielecka Sp\u00f3\u0142dzielnia posiada\u0142a: 92 sklepy, 21 kiosk\u00f3w, 23 zak\u0142ady gastronomiczne i 7 zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych. Ponadto w 1976 r. oddano do u\u017cytku budynek administracji Sp\u00f3\u0142dzielni, po remoncie i modernizacji by\u0142ej kot\u0142owni osiedlowej przy ul. W. Sikorskiego. Nied\u0142ugo potem uruchomiono supersam \u201eZenit\u201d w pawilonie przy ul. J. Gagarina (p\u00f3\u017aniej al. Ducha \u015awi\u0119tego). Og\u00f3\u0142em zatrudniano w\u00f3wczas oko\u0142o 950 os\u00f3b. Pod koniec lat 70. narasta\u0142 kryzys spo\u0142eczno-gospodarczy pa\u0144stwa, objawiaj\u0105cy si\u0119 m.in. problemami z zaopatrzeniem we wszystkie niemal artyku\u0142y spo\u017cywcze i przemys\u0142owe. Wprowadzenie kartek na najbardziej niezb\u0119dne artyku\u0142y spo\u017cywcze i przemys\u0142owe nieco uporz\u0105dkowa\u0142o relacje pomi\u0119dzy poda\u017c\u0105 i popytem, ale nieustannie tworz\u0105ce si\u0119 d\u0142ugie kolejki wytwarza\u0142y r\u00f3\u017cne konflikty pomi\u0119dzy kupuj\u0105cymi a pracownikami Sp\u00f3\u0142dzielni. W 1981 r. Komisja Zak\u0142adowa NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d i Rada Sp\u00f3\u0142dzielni doprowadzi\u0142y do powstania w dniu 11 XI 1981 r. PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu i tym samym usamodzielnienia si\u0119. S\u0105d Rejonowy w Rzeszowie 16 II 1982 r. dokona\u0142 jej rejestracji pod nazw\u0105: \u201eSpo\u0142em\u201d Powszechna Sp\u00f3\u0142dzielnia Spo\u017cywc\u00f3w w Mielcu. W latach 80. nadal borykano si\u0119 z zaopatrzeniem, bowiem Mielec wci\u0105\u017c dynamicznie si\u0119 rozwija\u0142, ale stopniowo \u0142agodzono niedobory na rynku \u017cywno\u015bciowym. Nadal nie udawa\u0142o si\u0119 poprawi\u0107 zaopatrzenia w towary przemys\u0142owe. Na osiedlu J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej Lotnik\u00f3w) uruchomiono trzy kolejne supersamy: \u201eDedal\u201d przy ul. J. Gagarina (p\u00f3\u017aniej al. Ducha \u015awi\u0119tego), \u201e\u015awit\u201d przy ul. S. Drzewieckiego i \u201eMini-Sam\u201d przy ul. F. Dzier\u017cy\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej S. S\u0119kowskiego). Otwierano te\u017c nowe sklepy na buduj\u0105cych si\u0119 osiedlach MSM – Dziubk\u00f3w i \u00a0Smoczka. W 1983 r. rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 produkcyjn\u0105 nowo wybudowany Zak\u0142ad W\u0119dliniarski przy ul. Rac\u0142awickiej, a w 1987 r. tak\u017ce nowa piekarnia mechaniczna , tak\u017ce przy ul. Rac\u0142awickiej. Sp\u00f3\u0142dzielnia w tym czasie liczy\u0142a 8667 cz\u0142onk\u00f3w. Tak\u017ce w roku 1987, z okazji Dnia Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci w Mielcu, PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu zosta\u0142a odznaczona Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. W jubileuszowym 1989 r., kiedy uroczy\u015bcie obchodzono 90-lecie sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci spo\u017cywc\u00f3w w Mielcu, Sp\u00f3\u0142dzielnia prowadzi\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 96 sklepach, 20 kioskach, 18 plac\u00f3wkach gastronomicznych, 4 plac\u00f3wkach ma\u0142ej gastronomii, 7 zak\u0142adach produkcyjnych i 6 plac\u00f3wkach us\u0142ugowych. Zatrudnia\u0142a 1130 pracownik\u00f3w, w tym 276 w produkcji. Ustawy o podejmowaniu prywatnej dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej w 1988 r., a nast\u0119pnie g\u0142\u0119bokie przemiany ustrojowe po 1989 r., w zasadniczy spos\u00f3b \u00a0zmieni\u0142y regu\u0142y gospodarki rynkowej i postawi\u0142y sp\u00f3\u0142dzielczo\u015b\u0107 w trudnej sytuacji. Pojawi\u0142o si\u0119 bowiem sporo prywatnych sklep\u00f3w z szerok\u0105 gam\u0105 towar\u00f3w, lokali gastronomicznych i zak\u0142ad\u00f3w produkuj\u0105cych artyku\u0142y spo\u017cywcze, a w kolejnych latach 90. nast\u0105pi\u0142a ofensywa supermarket\u00f3w. W tej sytuacji mielecka PSS zosta\u0142a zmuszona do stopniowego redukowania plac\u00f3wek i kadry pracowniczej. Po\u0142\u0105czono ciastkarni\u0119 z Piekarni\u0105 Mechaniczn\u0105 nr 1 w Zak\u0142ad Piekarsko-Ciastkarski (ZPC) przy ul. Rac\u0142awickiej. Zlikwidowano m.in. hurtowni\u0119 przy ul. Wolno\u015bci i wydzier\u017cawiono budynek innym firmom. Wzmo\u017cono starania o wizualizacj\u0119 plac\u00f3wek, poziom obs\u0142ugi klienta oraz jako\u015b\u0107 i urozmaicenie produkcji. W handlu detalicznym postawiono na sprzeda\u017c towar\u00f3w szybkorotuj\u0105cych. W Piekarni nr 2 przy ul. Sandomierskiej uruchomiono produkcj\u0119 chleb\u00f3w tradycyjnych, kt\u00f3re zdoby\u0142y sobie dobr\u0105 mark\u0119 w Mielcu i okolicy. Z kolei ZPC wyspecjalizowa\u0142 si\u0119 w produkcji szerokiego asortymentu galanterii pszennej, chleb\u00f3w smakowych z r\u00f3\u017cnymi nasionami oraz ciast wed\u0142ug domowych receptur. Najwi\u0119kszy aktualnie sklep mieleckiej PSS \u201eT\u0119cza\u201d zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do og\u00f3lnokrajowej sieci \u201eSpo\u0142em\u201d \u2013 \u201eZnajomy Sklep\u201d. Pod koniec 2006 r. dysponowa\u0142a: 12 plac\u00f3wkami handlowymi i dwoma zak\u0142adami produkcyjnymi: Piekarni\u0105 nr 2 przy ul. Sandomierskiej i ZPC przy ul. Rac\u0142awickiej. Liczy\u0142a oko\u0142o 180 cz\u0142onk\u00f3w i zatrudnia\u0142a 154 osoby. Siedzib\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 w\u0142adz mieleckiej Powszechnej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d jest nadal budynek przy ul. gen. W. Sikorskiego 2a. W latach 2009-2010 przeprowadzono remont kapitalny Domu Handlowego \u201eIkar\u201d przy ul. A. Mickiewicza 15 i wynaj\u0119to go w ca\u0142o\u015bci innym firmom handlowym i us\u0142ugowym. Tak\u017ce w innych plac\u00f3wkach przeprowadzono szereg prac remontowych i modernizacyjnych. Szczeg\u00f3lnie cenn\u0105 inwestycj\u0105 by\u0142 zakup nowego pieca piekarniczego termoolejowego dla Zak\u0142adu Piekarsko-Ciastkarskiego przy ul. Rac\u0142awickiej 17 w 2011 r. W 2012 r. baz\u0119 produkcyjn\u0105 i handlow\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni stanowi\u0142y: 2 plac\u00f3wki produkcyjne (zak\u0142ad przy ul. Rac\u0142awickiej i piekarnia nr 2 przy ul. Sandomierskiej) oraz 7 plac\u00f3wek handlowych, w tym dwie wi\u0119ksze \u2013 \u201eT\u0119cza\u201d przy al. Niepodleg\u0142o\u015bci i \u201eMerkury\u201d przy ul. ks. P. Skargi. R\u00f3\u017cnorodna i owocna dzia\u0142alno\u015b\u0107 mieleckiej PSS zyska\u0142a uznanie w konkursach og\u00f3lnopolskich. W 2010 r. i 2011 r. w konkursie \u201eGepardy Biznesu\u201d otrzyma\u0142a wyr\u00f3\u017cnienie \u201eZa dynamiczny rozw\u00f3j\u201d, a w 2012 r. nagrod\u0119 \u201ePOLSEFF Energy Efficiency Awards \u2013 GOLD LEAF\u201d za najlepszy projekt energooszcz\u0119dny \u201eGOLD LEAF\u201d w kategorii przemys\u0142u spo\u017cywczego \u2013 wymian\u0119 pieca piekarniczego, znacz\u0105co obni\u017caj\u0105cej zu\u017cycie no\u015bnik\u00f3w energii i zmniejszaj\u0105cej koszty dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy i prezesi (1918-nadal):<\/strong>\u00a0Ludwik Gajda (1918-1923?), W\u0142adys\u0142aw Turkowski (1923-1937), Ludwik Korpanty (1937-1940), Julian Szypu\u0142a (1940-1943), Ludwik Korpanty (1943-1945), W\u0142odzimierz Penderecki (1945-1948), Zdzis\u0142aw Grabowski (1948-1950), Piotr Kudej (1950-1951), Karol Woli\u0144ski (1951-1952), Alfred Pasternak (1952-1957), Karol Woli\u0144ski (1957-1973), Kazimierz Leyko (1973-1975), Edward \u0141akomy (1975-1990), Teresa Gacek (1990-1992), Jan Kula (1992-1994), Stanis\u0142aw Pogoda (1994-1997) i Jerzy Ziemski (1997-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy dyrektor\u00f3w i prezes\u00f3w:<\/strong>\u00a0Jan \u015al\u00f3sarek, Antoni Toczy\u0144ski, Adam Mochnicki, W\u0142adys\u0142aw Dziubek, Stanis\u0142aw Zaranek, Wincenty Tyran, Leon Lachnit, ? \u0141az, ? Schiller, Ludwik Korpanty, Maria Jawor, Henryk Magdziarz, Jerzy Lubos, Jan Jab\u0142o\u0144ski, J\u00f3zef Jakubowski, Karol Woli\u0144ski, Franciszek Bart\u0142omowicz, Boles\u0142aw Witek, Mieczys\u0142aw Bie\u0144, Marian Kury\u0142owicz, Kazimierz Leyko, Stanis\u0142aw Kalicki, Mieczys\u0142aw Bie\u0144, Ludwik Ga\u0142da, Kazimierz Gudz, Wojciech Tychanowicz, Tadeusz \u015awiatowiec, Julian Gruchacz, Wojciech Maziarz, Barbara Maderak, Leon Mazur, Zofia Chmielowska, Danuta \u015awierczek, Leokadia Pier\u00f3g.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wiceprezes ds. handlu i produkcji:<\/strong>\u00a0Leokadia Pier\u00f3g<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

G\u0142\u00f3wna ksi\u0119gowa:<\/strong>\u00a0Danuta \u015awierczek.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105ca Rady Nadzorczej:<\/strong>\u00a0Beata Pos\u0142uszna.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPORT<\/strong>, pocz\u0105tki zorganizowanego uprawiania sportu w Mielcu wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z powstaniem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sok\u00f3\u0142 w 1893 r. Pocz\u0105tkowo, zgodnie z nazw\u0105, organizowano \u0107wiczenia gimnastyczne i pokazy sprawno\u015bci. Z biegiem lat organizowano tak\u017ce zawody sportowe, m.in. wy\u015bcigi kolarskie. Wysoki poziom sportowy osi\u0105gn\u0105\u0142 w tym czasie Jan Podolski, kt\u00f3ry zdoby\u0142 kilka medali na zawodach krajowych. Sporo wysi\u0142ku po\u015bwi\u0119cano wychowaniu moralnemu cz\u0142onk\u00f3w i konspiracyjnie \u2013 wychowaniu patriotycznemu. Znaczne o\u017cywienie sportowe wnios\u0142o utworzone w 1905 r. Gimnazjum w Mielcu, kt\u00f3rego nauczyciele i uczniowie propagowali kultur\u0119 fizyczn\u0105 i stanowili czo\u0142\u00f3wk\u0119 tworzonych zespo\u0142\u00f3w sportowych. W 1909 r. powsta\u0142a dru\u017cyna pi\u0142karska Pogo\u0144, co po\u015brednio o\u017cywi\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 Towarzystwa Sok\u00f3\u0142, bowiem jego czo\u0142owi dzia\u0142acze stali si\u0119 pierwszymi sponsorami nowej dyscypliny sportowej. W 1910 r. narodzi\u0142y si\u0119 kolejne kluby pi\u0142karskie: Grunwald, Polonia i Lechia oraz kilka dalszych, kt\u00f3rych nazwy zmieniano po wysokich pora\u017ckach. Funkcjonowa\u0142 bowiem niepisany zwyczaj, \u017ce po pora\u017cce 0 : 10 (lub wy\u017cej) nale\u017ca\u0142o zmieni\u0107 nazw\u0119. W latach 1911-1914 do dzia\u0142alno\u015bci Soko\u0142a wprowadzono systematyczne szkolenie wojskowe. W czasie I wojny \u015bwiatowej niemal wszyscy mieleccy sportowcy walczyli w Legionach J. Pi\u0142sudskiego lub zostali wcieleni do wojska austriackiego, tote\u017c ruch sportowy niemal ca\u0142kowicie zamar\u0142. O\u017cywienie nast\u0105pi\u0142o w latach 1918-1919, kiedy to powsta\u0142y dru\u017cyny pi\u0142karskie Zorza i Kruki, kt\u00f3re po kr\u00f3tkim czasie po\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119. Rozgrywano mecze z dru\u017cynami s\u0105siednich miast, a nawet z dru\u017cynami krakowskimi. Zdecydowanym liderem pozostawa\u0142 jednak Sok\u00f3\u0142, kt\u00f3ry obok gimnastyki i sport\u00f3w strzeleckich wprowadzi\u0142 do dzia\u0142alno\u015bci inne dyscypliny: lekkoatletyk\u0119, sporty wodne oraz gry i zabawy. \u0106wiczenia specjalistyczne prowadzi\u0142y natomiast: Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna (gimnastyka og\u00f3lnorozwojowa) i Oddzia\u0142 Zwi\u0105zku Strzeleckiego (sporty obronne). W latach 1933-1939 funkcjonowa\u0142 tak\u017ce Akademicki Zesp\u00f3\u0142 Sportowy (AZS), kt\u00f3rego trzon stanowili mielczanie studiuj\u0105cy na uczelniach w Krakowie i Lwowie. Mia\u0142 trzy sekcje: pi\u0142ki no\u017cnej, siatk\u00f3wki i koszyk\u00f3wki. Klub Sportowy Makkabi za\u0142o\u017cyli w latach 20. mieleccy \u017bydzi. W jego ramach dzia\u0142a\u0142 zesp\u00f3\u0142 pi\u0142ki no\u017cnej, rozgrywaj\u0105cy mecze z innymi mieleckimi klubami oraz dru\u017cynami \u017cydowskimi z innych miejscowo\u015bci. Uprawiano tak\u017ce inne dyscypliny sportowe, m.in. lekkoatletyk\u0119 i gry \u015bwietlicowe. Wa\u017cnym wydarzeniem dla rozwoju mieleckiego sportu w okresie mi\u0119dzywojennym by\u0142o oddanie do u\u017cytku stadionu sportowego im. F. \u017bwirki i S. Wigury przy ul. Warszawskiej i boiska pi\u0142karskiego Makkabi przy ul. Kolbuszowskiej (p\u00f3\u017aniej ul. Wolno\u015bci). Ponadto powodzeniem cieszy\u0142y si\u0119: kr\u0119glarstwo (po uruchomieniu kr\u0119gielni Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej) oraz zapasy i pojedynki na r\u0119k\u0119 (\u201emocarstwo\u201d), zw\u0142aszcza po zwyci\u0119stwie mieszka\u0144ca Cyranki Franciszka Sudka nad zawodowym cyrkowym si\u0142aczem w czasie widowiska cyrkowego w Mielcu. Ca\u0142a opisana dzia\u0142alno\u015b\u0107 sportowa nie osi\u0105gn\u0119\u0142a jednak poziomu ponadregionalnego i nie odnotowa\u0142a sukces\u00f3w krajowych. Taki wymiar mia\u0142y co prawda kolejne presti\u017cowe zawody samolotowe: III, IV, V, VI, VII i VIII Lot Po\u0142udniowo-Zachodniej Polski, kt\u00f3rych etapem od 1931 r. do 1937 r. by\u0142o lotnisko turystyczne w Mielcu, ale nie by\u0142o jeszcze w\u00f3wczas mieleckiego aeroklubu, a uczestnicz\u0105cy z powodzeniem w zawodach mielczanin Stanis\u0142aw Dzia\u0142owski reprezentowa\u0142 Aeroklub Akademicki w Krakowie. Od 10 IV 1939 r. rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 klub sportowy PZL, kt\u00f3ry utworzyli pracownicy nowo wybudowanej Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL. Mia\u0142 on dwie sekcje – pi\u0142ki no\u017cnej i siatk\u00f3wki. Rozegrano ledwie kilka spotka\u0144 i 1 IX 1939 r. nast\u0105pi\u0142 najazd hitlerowski na Polsk\u0119. W czasie okupacji hitlerowskiej nie wolno by\u0142o rozgrywa\u0107 mecz\u00f3w pi\u0142karskich i innych zawod\u00f3w sportowych, ale zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce za specjalnym zezwoleniem w\u0142adz niemieckich takie mecze rozgrywano na boisku Makkabi, a doch\u00f3d przeznaczano na cele charytatywne. Znacznie cz\u0119\u015bciej rozgrywano mecze konspiracyjne, niekiedy mi\u0119dzymiastowe, nara\u017caj\u0105c si\u0119 na kary i represje. Ju\u017c w pierwszych tygodniach po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej wznowiono dzia\u0142alno\u015b\u0107 sportow\u0105. Powsta\u0142y dwa kluby sportowe: Gryf na terenie tzw. Starego Mielca i RKS PZL Zryw na terenie Osiedla PZL, a ponadto 1 IX 1946 r. na lotnisku rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Aeroklub Mielecki \u2013 regionalny klub sport\u00f3w lotniczych i spadochronowych. Dynamiczny rozw\u00f3j mieleckiej fabryki samolot\u00f3w (od 1949 r. WSK) oraz bardzo przychylny stosunek jej kierownictwa do sportu zaowocowa\u0142 rozwojem wielu dyscyplin sportowych. Niema\u0142y w tym udzia\u0142 mieli przybywaj\u0105cy z r\u00f3\u017cnych stron kraju (tak\u017ce z du\u017cych miast) fachowcy z zakresu lotnictwa i przemys\u0142u elektromaszynowego, a zarazem entuzja\u015bci sportu. Ju\u017c w latach 1945-1947 klub fabryczny mia\u0142 5 sekcji (pi\u0142ki no\u017cnej, boksu, tenisa sto\u0142owego, siatk\u00f3wki m\u0119skiej i szach\u00f3w), a w po\u0142owie lat 50. \u2013 16 sekcji (dosz\u0142y: strzelecka, motorowa, hokejowa, lekkoatletyczna, kolarska, siatk\u00f3wki kobiet, pi\u0142ki r\u0119cznej m\u0119\u017cczyzn i sport\u00f3w wodnych, narciarska, szermiercza i gimnastyczna). Pocz\u0105tkowo korzystano z prowizorycznego obiektu, wybudowanego w po\u0142udniowo-wschodniej cz\u0119\u015bci osiedla (dzi\u015b rejon ul. S. Wyspia\u0144skiego), a w 1953 r. przeniesiono si\u0119 na nowy stadion w p\u00f3\u0142nocno-zachodniej cz\u0119\u015bci osiedla, kt\u00f3ry po kilkakrotnej modernizacji i rozbudowie dotrwa\u0142 do dzi\u015b. Niekt\u00f3re \u00a0sekcje szybko zako\u0144czy\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107, ale kilka zespo\u0142\u00f3w Stali (nazwa od 1949 r.) awansowa\u0142o do II ligi pa\u0144stwowej. By\u0142y to dru\u017cyny: pi\u0142ki no\u017cnej, bokserska, tenisa sto\u0142owego, lekkoatletyki i siatk\u00f3wki m\u0119skiej. Wkr\u00f3tce przysz\u0142y indywidualne sukcesy og\u00f3lnopolskie lekkoatlet\u00f3w i bokser\u00f3w, a w latach 1959-1961 – awanse zespo\u0142\u00f3w siatk\u00f3wki m\u0119skiej, pi\u0142ki no\u017cnej i tenisa sto\u0142owego do I ligi, co zwr\u00f3ci\u0142o uwag\u0119 ca\u0142ej sportowej Polski na miasto licz\u0105ce w\u00f3wczas ledwie 23 tysi\u0105ce mieszka\u0144c\u00f3w. W latach 60. ten impet wyra\u017anie os\u0142ab\u0142. Wymienione zespo\u0142y spad\u0142y do II ligi, a w kolejnych latach tylko dru\u017cyna siatk\u00f3wki powr\u00f3ci\u0142a do I ligi. Szereg sekcji zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 z r\u00f3\u017cnych wzgl\u0119d\u00f3w, najcz\u0119\u015bciej z powodu braku odpowiednich warunk\u00f3w do treningu oraz ma\u0142ego zainteresowania i niewielkiej pomocy ze strony WSK. Wynika\u0142o to jednak nie ze z\u0142ej woli dyrekcji, ale ze strategii, jak\u0105 przyj\u0119to w zakresie rozwoju sportu wyczynowego i masowego. Zbudowano hal\u0119 sportow\u0105 (1963), a nast\u0119pnie basen kryty (1967) i zesp\u00f3\u0142 basen\u00f3w odkrytych (1969). Rozwini\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 w zakresie sport\u00f3w halowych i p\u0142ywania. Liderem mieleckiego sportu byli w\u00f3wczas siatkarze, graj\u0105cy w I lidze. Do I ligi awansowa\u0142y zespo\u0142y pi\u0142ki r\u0119cznej (1969) i \u2013 co przyj\u0119to ze szczeg\u00f3ln\u0105 rado\u015bci\u0105 – pi\u0142ki no\u017cnej (1970), ponadto do II ligi \u2013 zesp\u00f3\u0142 siatkarek. W latach 50. i 60. na Starym Mielcu dominowa\u0142 Gryf, kt\u00f3remu kilka razy zmieniano nazw\u0119 (Gwardia, Sp\u00f3jnia, Sparta). Od 1957 r. dzia\u0142a\u0142 ju\u017c pod tradycyjn\u0105 nazw\u0105 i prowadzi\u0142 sekcj\u0119 pi\u0142ki no\u017cnej, tenisa sto\u0142owego, pi\u0142ki r\u0119cznej m\u0119\u017cczyzn oraz siatk\u00f3wki kobiet i m\u0119\u017cczyzn. Sporym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o wybudowanie zespo\u0142u boisk do r\u00f3\u017cnych gier i pawilonu sportowego przy ul. Warszawskiej (1966). Jednak\u017ce i w tym klubie nie uda\u0142o si\u0119 utrzyma\u0107 wszystkich sekcji i pod koniec lat 60. funkcjonowa\u0142y tylko sekcje pi\u0142ki no\u017cnej i szermierki (od 1967 r.). Z bazy Gryfa korzysta\u0142 tak\u017ce LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec (powsta\u0142y w 1959 r.), skupiaj\u0105cy w sekcji lekkoatletycznej liczne talenty z terenu powiatu mieleckiego. Inne sekcje T\u0119czy: podnoszenia ci\u0119\u017car\u00f3w, pi\u0142ki r\u0119cznej kobiet i m\u0119\u017cczyzn oraz koszyk\u00f3wki kobiet istnia\u0142y ledwie kilka lat. Innym o\u015brodkiem sportu w tym czasie by\u0142o Liceum Pedagogiczne, kt\u00f3rego siatkarki zdoby\u0142y mistrzostwo i wicemistrzostwo Polski juniorek (1956, 1957), uczennica Zyta Mojek wychowa\u0142a si\u0119 na czo\u0142ow\u0105 polsk\u0105 dyskobolk\u0119, a zesp\u00f3\u0142 koszyk\u00f3wki dziewcz\u0105t \u00a0(MKS) by\u0142 w latach 60. czo\u0142ow\u0105 dru\u017cyn\u0105 w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim. Oddanej do u\u017cytku w 1962 r. Szkole Podstawowej nr 6 powierzono rol\u0119 szko\u0142y sportowej, co w du\u017cym stopniu uporz\u0105dkowa\u0142o system naboru i szkolenia wst\u0119pnego w poszczeg\u00f3lnych dyscyplinach sportowych. Poczynaj\u0105c od tej szko\u0142y, przy ka\u017cdej nast\u0119pnej budowano jako odr\u0119bny obiekt sal\u0119 gimnastyczn\u0105 oraz zesp\u00f3\u0142 boisk sportowych. Na prze\u0142omie lat 60. i 70. nast\u0105pi\u0142 renesans Stali. Oparte na wychowankach zespo\u0142y pi\u0142ki no\u017cnej i pi\u0142ki r\u0119cznej awansowa\u0142y do ekstraklasy, a w latach 70. odgrywa\u0142y, zw\u0142aszcza w pi\u0142ce no\u017cnej, znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w kraju. Ukoronowaniem tego by\u0142o dwukrotne zdobycie mistrzostwa Polski i wicemistrzostwa w pi\u0142ce no\u017cnej oraz wicemistrzostwa i Pucharu Polski w pi\u0142ce r\u0119cznej. W 1976 r. uwaga ca\u0142ej pi\u0142karskiej Europy skierowana by\u0142a na Mielec, bowiem w ramach rozgrywek PEMK Stal toczy\u0142a wyr\u00f3wnane pojedynki z Realem Madryt. (Szerzej w oddzielnych has\u0142ach.) Poza sportem wyczynowym rozwijano r\u00f3\u017cne formy sportu masowego i rekreacji. Wprowadzono – po raz pierwszy w kraju – powszechn\u0105 nauk\u0119 p\u0142ywania. Corocznie organizowano Spartakiady Zak\u0142adowe WSK i spartakiady innych zak\u0142ad\u00f3w pracy, rozgrywki k\u00f3\u0142 TKKF, ligi i zawody mi\u0119dzyszkolne w r\u00f3\u017cnych dyscyplinach sportowych w ramach Szkolnego Zwi\u0105zku Sportowego i zawody w sportach obronnych, kt\u00f3re prowadzi\u0142y m.in.: Liga Obrony Kraju, ZHP i OSP. Zadbano te\u017c o profesjonalne wykszta\u0142cenie kadry, uruchamiaj\u0105c w 1973 r. w Mielcu Punkt Konsultacyjny AWF Warszawa. (Funkcjonowa\u0142 do 1979 r.) Funkcj\u0119 inspiratora i koordynatora sportu masowego oraz jego zwi\u0105zk\u00f3w ze sportem wyczynowym pe\u0142ni\u0142 Miejski Komitet Kultury Fizycznej Turystyki (MKKFiT), dzia\u0142aj\u0105cy przy Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu. W latach 80. utrzymywano stan posiadania w najwy\u017cszych klasach rozgrywkowych, ale sukcesy zdarza\u0142y si\u0119 coraz rzadziej. Nowym znakiem firmowym mieleckiego sportu sta\u0142a si\u0119 sekcja chodu sportowego LKS T\u0119cza, kt\u00f3rej zawodniczki niemal zdominowa\u0142y \u017ce\u0144ski ch\u00f3d sportowy w Polsce. Po rozszerzeniu granic miasta w 1985 r. w gronie mieleckich klub\u00f3w pojawi\u0142y si\u0119 Rzochowianka i Smoczanka z sekcjami pi\u0142ki no\u017cnej. G\u0142\u0119bokie przemiany ustrojowe po 1989 r. zdecydowanie niekorzystnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na funkcjonowanie takich o\u015brodk\u00f3w monokultury przemys\u0142owej jak Mielec. W latach 90. WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, prze\u017cywaj\u0105ca coraz wi\u0119ksze k\u0142opoty spo\u0142eczno-ekonomiczne, systematycznie ogranicza\u0142a sponsorowanie sportu, tote\u017c Fabryczny Klub Sportowy \u201eStal\u201d tak\u017ce redukowa\u0142 sw\u00f3j stan posiadania. Co prawda coraz wi\u0119ksze sukcesy odnosi\u0142a dru\u017cyna siatk\u00f3wki kobiet, ale wycofano z rozgrywek zesp\u00f3\u0142 siatk\u00f3wki m\u0119\u017cczyzn i pi\u0142ki r\u0119cznej m\u0119\u017cczyzn, a w 1997 r. tak\u017ce zesp\u00f3\u0142 pi\u0142ki no\u017cnej. Dope\u0142nieniem tej recesji by\u0142a likwidacja FKS Stal w dniu 12 VI 1997 r. Znakiem nowych czas\u00f3w by\u0142o natomiast powstanie nowych, jednosekcyjnych klub\u00f3w: Stowarzyszenia Pi\u0142ki R\u0119cznej Stal, Mieleckiego Klubu Pi\u0142karskiego Stal, Lekkoatletycznego Klubu Sportowego, Klubu Pi\u0142ki Siatkowej Stal i UKS Ikar (p\u0142ywanie), kt\u00f3re podj\u0119\u0142y trud uratowania pozosta\u0142o\u015bci po by\u0142ych sekcjach FKS. Na terenie Starego Mielca, w oparciu o LKS T\u0119cza, odrodzi\u0142o si\u0119 Towarzystwo Gimnastyczne Sok\u00f3\u0142 (1991-1992). R\u00f3wnocze\u015bnie od 1995 r. zacz\u0119\u0142y powstawa\u0107 Uczniowskie Kluby Sportowe. Ich dzia\u0142alno\u015b\u0107 zaowocowa\u0142a zwi\u0119kszonym uczestnictwem dzieci i m\u0142odzie\u017cy w r\u00f3\u017cnych dyscyplinach sportowych. Pod koniec lat 90., wraz ze zdecydowan\u0105 popraw\u0105 sytuacji ekonomicznej Mielca po uruchomieniu SSE EURO-PARK MIELEC, tak\u017ce mieleccy sportowcy wyczynowi ponownie zacz\u0119li odnosi\u0107 sukcesy, m.in. siatkarki wywalczy\u0142y wicemistrzostwo Polski (2000), a lekkoatleci, p\u0142ywacy, karatecy i modelarze zdobywali medale Mistrzostw Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych i p\u00f3\u017aniej seniorskich. Zmodernizowano baseny p\u0142ywackie, hal\u0119 sportow\u0105 i boiska boczne. Wybudowano sztuczne lodowisko przy tej\u017ce hali (2002). Na najm\u0142odszych osiedlach wielorodzinnych stworzono m\u0142odzie\u017cy dobre warunki do uprawiania sportu poprzez oddanie do u\u017cytku m.in.: kompleks\u00f3w obiekt\u00f3w sportowych przy Szkole Podstawowej nr 13 (1997-1998) i Szkole Podstawowej nr 11 (2003-2004) oraz skateparku przy ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy (2006). W 2006 r. do ekstraklasy awansowali pi\u0142karze r\u0119czni. Pod koniec 2006 r. funkcjonowa\u0142o w Mielcu 30 klub\u00f3w sportowych: 1) Aeroklub Mielecki; 2) Automobilklub Mielecki; 3) FKS Stal \u2013 sekcja pi\u0142ki no\u017cnej m\u0119\u017cczyzn, I zesp\u00f3\u0142 senior\u00f3w \u2013 IV liga; 4) KPSK Stal \u2013 sekcja siatk\u00f3wki kobiet, I zesp\u00f3\u0142 \u2013 ekstraklasa; 5) KS Smoczanka \u2013 sekcja pi\u0142ki no\u017cnej m\u0119\u017cczyzn , I zesp\u00f3\u0142 senior\u00f3w \u2013 liga okr\u0119gowa; 6) KSz Lotnik \u2013 sekcja szachowa; 7) K\u017b Orkan \u2013 \u017ceglarstwo; 8) LKS \u2013 sekcja lekkoatletyki; 9) LOK \u2013 sekcja strzelecka; 10) MKG Carpatia \u2013 narciarstwo, turystyka g\u00f3rska; 11) MKK Kaminari \u2013 sekcja karate; 12) MK Kyokushin Karate \u2013 sekcja kyokushin karate; 13) MKPS Stal \u2013 sekcja pi\u0142ki siatkowej m\u0119\u017cczyzn, I zesp\u00f3\u0142 \u2013 III liga; 14) MKS \u2013 sekcja koszyk\u00f3wki; 15) MKS Gryf \u2013 sekcja pi\u0142ki no\u017cnej m\u0119\u017cczyzn, I zesp\u00f3\u0142 senior\u00f3w \u2013 kl. A, 16) MKS TS \u2013 sekcja tenisa sto\u0142owego m\u0119\u017cczyzn, I zesp\u00f3\u0142 senior\u00f3w (Reg Benz) \u2013 II liga; 17) MSML \u2013 modelarstwo lotnicze; 18) OTG Sok\u00f3\u0142 \u2013 sekcja chodu sportowego; 19) SKF Odek \u2013 modelarstwo; 20) SPR Stal \u2013 sekcja pi\u0142ki r\u0119cznej, I zesp\u00f3\u0142 senior\u00f3w \u2013 ekstraklasa; 21) TG Sok\u00f3\u0142 \u2013 sekcja szachowa, sekcja szermiercza, sekcja trialu rowerowego, sekcja karate; 22) UKS Atak przy Gimnazjum nr 1; 23) UKS Atlas przy Gimnazjum nr 2; 24) UKS Gepard przy Zespole Szk\u00f3\u0142 nr 2; 25) UKS Ikar \u2013 sekcja p\u0142ywacka; 26) UKS Jedynka przy Szkole Podstawowej nr 1; 27) UKS Mustang przy Szkole Podstawowej nr 3, 28) UKS Olimp przy Szkole Podstawowej nr 11; 29) UKS Orlik przy Zespole Szk\u00f3\u0142 nr 1; 30) UKS Sprinter przy Szkole Podstawowej nr 9; 31) UKS Volant. W latach 2007-2013 znacz\u0105co powi\u0119kszono baz\u0119 sportow\u0105 oraz wyremontowano i zmodernizowano szereg obiekt\u00f3w. Na terenie osiedla Smoczka zbudowano kryt\u0105 p\u0142ywalni\u0119 i plac zabaw, przy Gimnazjum nr 2 powsta\u0142a hala sportowa, a na stadionie przy ul. Warszawskiej wybudowano Euroboisko, bie\u017cni\u0119 ze sztuczn\u0105 nawierzchni\u0105 i trybun\u0105. Gruntownie przebudowano i zmodernizowano zesp\u00f3\u0142 basen\u00f3w odkrytych pomi\u0119dzy ulicami L. Solskiego, E. Biernackiego i J. Kusoci\u0144skiego oraz przebudowano i zmodernizowano g\u0142\u00f3wny stadion miejski (by\u0142y stadion Stali Mielec). W 2012 r. dzia\u0142a\u0142y nast\u0119puj\u0105ce kluby sportowe: Aeroklub Mielecki, Automobilklub Mielecki, Bridge Club Hotel Polski (bryd\u017c sportowy), FKS Stal Mielec (pi\u0142ka no\u017cna), Iron Dragon Mielec (sporty walki), Iryda Mielec (boks), Karate-Do, Klub Szachowy Lotnik, KPSK Stal Mielec (siatk\u00f3wka kobiet), KS Fair Play (futsal), KS Smoczanka (pi\u0142ka no\u017cna), Kyukushin-Kan (karate), K\u017b Orkan Mielec (\u017ceglarstwo), LKS Stal Mielec lekkoatletyka), MK Kyokushin Karate, MKG Carpatia (turystyka g\u00f3rska), MKPS Stal Mielec (siatk\u00f3wka m\u0119\u017cczyzn), MKS Gryf Mielec (pi\u0142ka no\u017cna), MKS Mielec (koszyk\u00f3wka), MKS TS Mielec (tenis sto\u0142owy), MSML Mielec (modelarstwo lotnicze), Odrodzone Towarzystwo Gimnastyczne Sok\u00f3\u0142 (ch\u00f3d sportowy), Polskie Towarzystwo Gimnastyczne Sok\u00f3\u0142 1893 (szermierka), SKF Odek (modelarstwo), SPR Stal Mielec (pi\u0142ka r\u0119czna m\u0119\u017cczyzn), Stowarzyszenie Kolarskie Stal Mielec, Towarzystwo Gimnastyczne Sok\u00f3\u0142 (szachy), UKS Gepard (unihokej), UKS Ikar Mielec (p\u0142ywanie) i UKS Volant (badminton). W kolejnych latach rozwijano i unowocze\u015bniano baz\u0119 dla sportu i rekreacji. Przebudowano boiska treningowe przy ul. Sportowej, kompleks boisk przy ul. L. Solskiego i boiska na stadionie MOSiR – Gryf przy ul. Warszawskiej i J. Kili\u0144skiego. Zbudowano park wodny przy ul. J. Kusoci\u0144skiego, si\u0142owni\u0119 zewn\u0119trzn\u0105 przy ul. Sportowej i si\u0142ownie plenerowe w wielu innych miejscach, skateparki na terenie MOSiR i przy ul. Wolno\u015bci, pumptruck przy ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy i 2 boiska na osiedlach Smoczka. Zmodernizowano kompleks rzutni przy ul. Sportowej, szereg plac\u00f3w zabaw dla dzieci. (Wg stanu na koniec 2022 r. jest ich 28). Znacz\u0105co zmodernizowano baz\u0119 sportowo-rekreacyjn\u0105 dla szk\u00f3\u0142 (SP 3, 8, 11, 12, 13), o czym szerzej przy has\u0142ach o szko\u0142ach. MOSiR realizowa\u0142 szereg program\u00f3w sportowo-rekreacyjnych, m.in. nauk\u0119 p\u0142ywania, lekkoatletyk\u0119 dla ka\u017cdego, zaj\u0119cia nordic walking oraz imprez (wsp\u00f3lnie z wieloma innymi instytucjami, klubami i organizacjami), g\u0142\u00f3wnie biegowych i p\u0142ywackich. Mocnym impulsem dla dalszego rozwoju sportu i rekreacji by\u0142o oddanie do u\u017cytku nowej hali sportowej przy ul. L. Solskiego i oficjalne rozpocz\u0119cie jej dzia\u0142alno\u015bci 2 VIII 2023 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPORTOWA (ULICA)<\/strong>, ulica na osiedlu Cyranka. Biegnie od ul. K. K. Baczy\u0144skiego, obok teren\u00f3w sportowych MOSiR, do ul. K. Padyku\u0142y. Ma oko\u0142o 400 m. d\u0142ugo\u015bci, asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki. Funkcjonowa\u0142a wcze\u015bniej jako droga wewn\u0119trzna MOSiR. Status ulicy miejskiej i nazw\u0119 otrzyma\u0142a na sesji Rady Miejskiej 25 III 2009 r. W 2021 r. wykonano ulic\u0119 (124 m) \u2013 \u0142\u0105cznik ul. Sportowej z ul. Obro\u0144c\u00f3w Westerplatte<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPOTKANIA MIELCZAN W KANADZIE<\/strong>, forma aktywno\u015bci kulturalnej i integracji \u015brodowiska mielczan powsta\u0142ego w Toronto po fali emigracji z Mielca i okolic w latach 80. i 90. XX w. \u00a0Zapocz\u0105tkowa\u0142o je spotkanie w 1991 r., a do ko\u0144ca lat 90. uda\u0142o si\u0119 jeszcze tylko dwa razy zorganizowa\u0107 podobn\u0105 imprez\u0119. Trudno\u015bci wynika\u0142y g\u0142\u00f3wnie z \u017cyciowych uwarunkowa\u0144, m.in. konieczno\u015bci przej\u015bcia trudnego okresu aklimatyzacji w nowym kraju oraz uzyskania stabilizacji rodzinnej i \u017cyciowej. Impulsem do organizacji systematycznych spotka\u0144 by\u0142a wizyta w 2005 r. przewodnicz\u0105cego Rady Powiatu Mieleckiego i dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 1 w Mielcu \u2013 Marka Paprockiego, kt\u00f3ry zach\u0119ci\u0142 kanadyjskich mielczan do cz\u0119stszego integrowania si\u0119. Za jego po\u015brednictwem w spotkaniach Klubu Mielczan w Toronto wzi\u0119li udzia\u0142 tak znani mielczanie jak Grzegorz Lato i Marek Ba\u0142ata.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Indeks Spotka\u0144:<\/strong>\u00a0*I (1991 r.) – Home Smith Park w Toronto; *II (1995 r.) – Eglinton Flats w Toronto; *III (1997 r.) – Farma w Terra Nova; *IV (2005 r.) – U Zbigniewa i Doroty Makuch w Toronto; *V (2007 r.) – Farma w Bolton; *VI (2008 r.) – Farma w Bolton; *VII (2009 r.) – Erindale Park w Mississauga; *VIII (2010 r.) – Dom Zwi\u0105zku Narodowego Polskiego w Toronto; *IX (2011 r.) – Dom Zwi\u0105zku Narodowego Polskiego w Toronto; *X (2013 r.) – U Ryszarda i Reginy \u015awiatowiec w Mississauga. W 25-letniej historii spotka\u0144 przewin\u0119\u0142o si\u0119 wiele os\u00f3b, kt\u00f3re w r\u00f3\u017cnym stopniu pomog\u0142y w ich organizacji, a najwi\u0119kszy wk\u0142ad wnie\u015bli : Marek Paprocki, Zbigniew i Dorota Makuchowie, Alicja Polak, Miros\u0142aw i Marzelena Pi\u0119kosiowie, Maciej i Aneta Krawcowie oraz Ryszard i Regina \u015awiatowcowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eSPOTKANIE\u201d<\/strong>, plenerowa rze\u017aba artysty rze\u017abiarza Romualda Grodzkiego z Warszawy, wykonana z masy betonowej w ramach I Og\u00f3lnopolskich Spotka\u0144 Rze\u017abiarskich \u201eMielec-1969\u201d. Ustawiono j\u0105 w parku Oborskich. Dotyk r\u0105k dw\u00f3ch wysmuk\u0142ych postaci symbolizuje moment ich radosnego spotkania.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPOTKANIE LOTNICZYCH POKOLE\u0143,<\/strong>\u00a0coroczne spotkanie os\u00f3b zwi\u0105zanych z lotnictwem w Mielcu. Byli to g\u0142\u00f3wnie: konstruktorzy, piloci, mechanicy, pracownicy administracji lotniczej i firm kooperuj\u0105cych z mieleckimi fabrykami samolot\u00f3w i \u015bmig\u0142owc\u00f3w, przedstawiciele samorz\u0105d\u00f3w oraz sympatycy lotnictwa. Motto przewodnie imprezy: \u201eLotnictwo \u0142\u0105czy pokolenia\u201d. Inicjatorami I SLP by\u0142y: Stowarzyszenie PROMLOT i Klub Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Lotnictwa Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, przy wsp\u00f3\u0142udziale Avia Splot, Aeroklubu Mieleckiego, PSM I i II st. i O\/ZNP. Du\u017ca frekwencja (nie wszyscy zmie\u015bcili si\u0119 w Sali Kr\u00f3lewskiej) spowodowa\u0142a, \u017ce II SLP zorganizowano w Domu Kultury SCK i od tego czasu tam w\u0142a\u015bnie odbywa\u0142y si\u0119 kolejne SLP. Ka\u017cdorazowo sala widowiskowa by\u0142a zape\u0142niona. Na program spotkania sk\u0142ada\u0142y si\u0119: wyst\u0105pienia, referaty lub prezentacje na tematy lotnicze, wyst\u0105pienia go\u015bci honorowych, wyr\u00f3\u017cnienia os\u00f3b zas\u0142u\u017conych dla lotnictwa, og\u0142oszenie wynik\u00f3w konkurs\u00f3w na tematy lotnicze: Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Fotograficzno-Plastycznego \u201eSamolot w obiektywie i palecie barw\u201d oraz Konkursu Literackiego \u201eNa skrzyd\u0142ach Dedala\u201d i wr\u0119czenie nagr\u00f3d zwyci\u0119zcom oraz okoliczno\u015bciowy koncert i wystawy. W kolejnych edycjach do grona organizator\u00f3w do\u0142\u0105czy\u0142o Forum Organizacji Pozarz\u0105dowych. Od 2013 r. wprowadzono honorowe wyr\u00f3\u017cnienie \u201eDedal\u201d (statuetka, tablica, dyplom) dla os\u00f3b szczeg\u00f3lnie zas\u0142u\u017conych dla lotnictwa, a od 2020 r. \u2013 statuetk\u0119 \u201eMielecka Iskierka\u201d
*I SLP (26 VIII 2011 r., Sala Kr\u00f3lewska PSM I i II st.) \u2013 wyst\u0105pienia: \u201eWp\u0142yw lotnictwa na rozw\u00f3j miasta i regionu\u201d (Kazimierz Szaniawski), \u201eDzi\u015b i jutro lotnictwa\u201d (Bogdan Ostrowski), \u201eLotnicze firmy i organizacje spo\u0142eczne\u201d (Zbigniew Dzia\u0142owski); og\u0142oszenie wynik\u00f3w konkurs\u00f3w na tematy lotnicze i wr\u0119czenie nagr\u00f3d; koncert uczni\u00f3w PSM I i II st.; \u201eBiesiada Lotnicza\u201d (ogr\u00f3dek przy Domu Nauczyciela).
*II SLP (31 VIII 2012 r., sala widowiskowa DK SCK) \u2013 prezentacje multimedialne: \u201eHistoria COP, budowa PZL \u2013 Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 w Mielcu \u2013 Cyrance\u201d (Kazimierz Kr\u00f3likowski), \u201eHistoria budowy samolotu An-2\u201d (Kazimierz Szaniawski), \u201eAktualna produkcja Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych & Sikorski Company\u201d (Bogdan Ostrowski); og\u0142oszenie wynik\u00f3w konkurs\u00f3w i wr\u0119czenie nagr\u00f3d; koncert ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d; wystawy o tematyce lotniczej w DK i na placu AK.
*III SLP (21 VIII 2013 r., sala konferencyjna DK SCK) \u2013 wr\u0119czenie honorowych wyr\u00f3\u017cnie\u0144 \u2013 statuetek i tablic Dedala, og\u0142oszenie wynik\u00f3w konkurs\u00f3w nt. lotnicze i wr\u0119czenie nagr\u00f3d laureatom, promocja ksi\u0105\u017cki Janusza Chojeckiego i J\u00f3zefa Oleksiaka \u201eMieleckie samoloty na niebie \u015bwiata\u201d, prezentacja motolotni pp. Madeja i Dudka, prezentacja zdj\u0119\u0107 i obraz\u00f3w cz\u0142onk\u00f3w Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych TMZM.
*IV SLP (29 VIII 2014 r., sala widowiskowa DK SCK) \u2013 projekcja filmu \u201eUskrzydlone miasto\u201d, wr\u0119czenie honorowych wyr\u00f3\u017cnie\u0144 \u2013 statuetek i tablic Dedala, og\u0142oszenie wynik\u00f3w konkurs\u00f3w nt. lotnicze i wr\u0119czenie nagr\u00f3d laureatom, koncert Miejskiej Orkiestry D\u0119tej pod batut\u0105 Macieja Fija\u0142kowskiego. Ponadto na kompozycji przestrzennej z samolotem Iskra na terenie zielonym MOSiR ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 50. rocznic\u0119 oblotu samolotu Iskra.
*V SLP (28 VIII 2015 r., sala widowiskowa DK SCK) \u2013 wyst\u0105pienia okoliczno\u015bciowe, wr\u0119czenie honorowych wyr\u00f3\u017cnie\u0144 \u2013 statuetek i tablic Dedala, og\u0142oszenie wynik\u00f3w konkurs\u00f3w nt. lotnicze i wr\u0119czenie nagr\u00f3d laureatom.
*VI SLP (26 VIII 2016 r., sala widowiskowa DK SCK) \u2013 wyst\u0105pienie okoliczno\u015bciowe prezesa TMZM Janusza Chojeckiego (prowadzi\u0142 uroczysto\u015b\u0107), prezentacja \u201eDroga rozwoju od COP \u2026\u201d (dr W\u0142odzimierz Adamski), film \u201eBlack Hawk\u201d (PZL Mielec\u201d; wr\u0119czenie Statuetek i Dyplom\u00f3w Dedala; og\u0142oszenie wynik\u00f3w konkurs\u00f3w nt. lotnicze i wr\u0119czenie nagr\u00f3d; wr\u0119czenie podzi\u0119kowa\u0144 za sponsorowanie SLP; koncert Zespo\u0142u \u201eMali Rzeszowiacy\u201d i Ch\u00f3ru ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d.
*VII SLP (25 VIII 2017 r.), sala widowiskowa DK SCK) – wyst\u0105pienie dyr. Serwisu i Pr\u00f3b w Locie PZL Mielec Artura Wojtasa nt. 10-lecia dzia\u0142alno\u015bci PZL Mielec pod szyldem koncernu Sikorsky, a nast\u0119pnie koncernu Lockheed Martin, prelekcja dr. W\u0142odzimierza Adamskiego nt. nowoczesnych technologii wykorzystywanych wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie w lotnictwie, wr\u0119czenie statuetek Dedala osobom wybitnie zas\u0142u\u017conym dla lotnictwa i tablic Dedala dla os\u00f3b zas\u0142u\u017conych dla lotnictwa, wr\u0119czenie nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144 laureatom konkurs\u00f3w na tematy lotnicze.
*VIII SLP (31 VIII 2018 r., sala widowiskowa DK SCK) – wyk\u0142ady zwi\u0105zane z 80-leciem przemys\u0142u lotniczego w Mielcu, wr\u0119czenie statuetek Dedala osobom wybitnie zas\u0142u\u017conym dla lotnictwa i tablic Dedala dla os\u00f3b zas\u0142u\u017conych dla lotnictwa, wr\u0119czenie nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144 laureatom konkurs\u00f3w na tematy lotnicze. *IX SLP (30 VIII 2019 r., sala widowiskowa DK SCK)
*IX SLP (30 VIII 2019 r., sala widowiskowa DK SCK) \u2013 wyst\u0105pienie okoliczno\u015bciowe Janusza Chojeckiego (TMZM), prezentacja \u201eInnowacyjne technologie w PZL Mielec\u201d (Tomasz Ga\u0142aczy\u0144ski, PZL Mielec), film \u201eAmphora\u201d (PZL Mielec), wyst\u0105pienie Artura Wojtasa (zarz\u0105d PZL Mielec), film \u201eTu rozwijaj\u0105 si\u0119 skrzyd\u0142a\u201d o sukcesach modelarzy z MAUT \u201eLeonardo\u201d przy CKPiDN w Mielcu; wr\u0119czenie statuetki i dyplomu Dedala osobom zas\u0142u\u017conym dla lotnictwa; wyst\u0119p Grupy Teatralno-Kabaretowej \u201eSenior Show\u201d przy MUTW.
*X SLP (4 IX 2020 r., restauracja \u201eIskierka\u201d, frekwencja ograniczona ze wzgl\u0119du na pandemi\u0119 COVID-19) \u2013 wyst\u0105pienie okoliczno\u015bciowe Janusza Chojeckiego (TMZM), prezentacja \u201e550 lat lokacji miasta Mielca\u201d (J\u00f3zef Witek), wyk\u0142ad nt. \u201eGeneza COP i jego wp\u0142yw na rozw\u00f3j mieleckiego lotnictwa\u201d (prof. dr hab. Tadeusz Zych, Tarnobrzeg), prezentacja \u201eWp\u0142yw mieleckiego lotnictwa na rozw\u00f3j Mielca\u201d (Kazimierz Szaniawski); wr\u0119czenie statuetek i wyr\u00f3\u017cnienia Dedala osobom zas\u0142u\u017conym dla lotnictwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*XI SLP (3 IX 2021 r., restauracja „Iskierka”, frekwencja ograniczona ze wzgl\u0119du na pandemi\u0119 COVID-19), wyst\u0105pienie okoliczno\u015bciowe Janusza Chojeckiego (TMZM), prezentacja 20-lecia dzia\u0142alno\u015bci Klubu Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Lotnictwa TMZM ) Zbigniew Wicherski), prelekcja doc. dr. hab. in\u017c. W\u0142odzimierza Adamskiego „Inteligentne techniczne przygotowanie produkcji zwi\u0119kszaj\u0105ce wydajno\u015b\u0107 i jako\u015b\u0107 w przemy\u015ble lotniczym”, filmy o PZL Mielec z komentarzem (dyr. Artur Wojtas), film o dzia\u0142alno\u015bci firmy AEROTECH Sp. z o.o. z komentarzem (prezes Janusz Michalcewicz), film Fundacji Bia\u0142o-Czerwone Skrzyd\u0142a z komentarzem (prezes Jakub Kubicki), prezentacja „75 lat Aeroklubu Mieleckiego (prezes Pawe\u0142 \u015awierczy\u0144ski), wr\u0119czenie wyr\u00f3\u017cnie\u0144 osobom zas\u0142u\u017conym dla lotnictwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141DZIELCZA (ULICA)<\/strong>, administrowana przez Mieleck\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Mieszkaniow\u0105 \u015blepa ulica w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci osiedla M. Kopernika. Ma 230 m d\u0142ugo\u015bci i \u0142ukowaty kszta\u0142t. Posiada nawierzchni\u0119 z trylinki, chodniki z p\u0142ytek i parkingi z kostki brukowej. Dla kilku wielorodzinnych budynk\u00f3w mieszkalnych i Przedszkola Miejskiego nr 4 jest jedynym po\u0142\u0105czeniem z ulic\u0105 J. Kusoci\u0144skiego i tym samym z sieci\u0105 ulic tej cz\u0119\u015bci miasta. Powsta\u0142a na pocz\u0105tku lat 70. XX w., w czasie dynamicznej budowy tego pierwszego osiedla MSM. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 26 XI 1971 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141DZIELNIA MIESZKANIOWA LOKATORSKO-W\u0141ASNO\u015aCIOWA<\/strong>, zosta\u0142a utworzona na zebraniu za\u0142o\u017cycielskim 11 IX 1987 r. jako Sp\u00f3\u0142dzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-W\u0142asno\u015bciowa przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Wtedy to uchwalono statut, okre\u015blono program dzia\u0142alno\u015bci i zobowi\u0105zano zarz\u0105d do zarejestrowania Sp\u00f3\u0142dzielni. Rejestracja w S\u0105dzie Rejonowym w Rzeszowie Wydzia\u0142 I Cywilny nast\u0105pi\u0142a w dniu 28 XII 1987 r. Podstawowym celem SMLW by\u0142a pomoc cz\u0142onkom w budownictwie jednorodzinnym poprzez koordynacj\u0119 prac zespo\u0142\u00f3w buduj\u0105cych domy jednorodzinne w zabudowie szeregowej (tzw. szereg\u00f3wki) przy ul. Kasztanowej i K. Szymanowskiego. W 1988 r. rozszerzono dzia\u0142alno\u015b\u0107 o budownictwo wielorodzinne i do 28 II 1992 r. zrealizowano na osiedlu Smoczka \u201eZadanie nr 13\u201d, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 z 7 budynk\u00f3w wielorodzinnych (223 mieszkania), infrastruktury technicznej i ma\u0142ej architektury. W zwi\u0105zku ze zmianami strukturalnymi w WSK usamodzielniono si\u0119 i na podstawie postanowienia S\u0105du Rejonowego w Rzeszowie z dnia 22 III 1993 r. zmieniono nazw\u0119 na: Sp\u00f3\u0142dzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-W\u0142asno\u015bciowa. R\u00f3wnocze\u015bnie zrealizowano kompleks mieszkaniowo-us\u0142ugowy przy ul. ks. P. Skargi 5 i 7, w kt\u00f3rego sk\u0142ad wesz\u0142y dwa budynki (117 mieszka\u0144) i cz\u0119\u015b\u0107 us\u0142ugowa w systemie komercyjnym. Inwestycj\u0119 t\u0119 zako\u0144czono 30 IV 1995 r. Kolejnym przedsi\u0119wzi\u0119ciem by\u0142 zesp\u00f3\u0142 mieszkaniowo-us\u0142ugowy przy ul. Drzewieckiego 31, zako\u0144czony w pa\u017adzierniku 1998 r. Do u\u017cytku oddano 33 mieszkania oraz lokale i gara\u017ce w systemie komercyjnym. W 1998 r. rozpocz\u0119to budow\u0119 zespo\u0142u 10 dom\u00f3w jednorodzinnych szeregowych wraz z gara\u017cami przy ul. Jaworowej. Zako\u0144czenie rob\u00f3t nast\u0105pi\u0142o 18 V 2000 r. W pierwszych latach XXI w. wykonano kompleks mieszkaniowo-us\u0142ugowy przy ul. Akacjowej, z\u0142o\u017cony z 47 mieszka\u0144 jednokondygnacyjnych, 4 mieszka\u0144 dwukondygnacyjnych wraz z gara\u017cami, 21 gara\u017cy oraz lokali handlowych i us\u0142ugowych. Wymieniowe zadania inwestycyjne przej\u0119to do dzia\u0142alno\u015bci administracyjnej, zapewniaj\u0105c nadz\u00f3r nad eksploatacj\u0105 i bie\u017c\u0105c\u0105 konserwacj\u0119 zasob\u00f3w. Siedziba SML-W znajduje si\u0119 w budynku b. Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego przy ul. S. \u017beromskiego 19.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141DZIELNIA OGRODNICZO-PSZCZELARSKA,<\/strong>\u00a0powsta\u0142a w 1946 r. w Mielcu w celu zaopatrywania mieszka\u0144c\u00f3w w warzywa i owoce. Wprawdzie spora grupa mielczan posiada\u0142a w\u0142asne przydomowe ogr\u00f3dki, ogrody i pola uprawne, ale zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107, zw\u0142aszcza na osiedlu fabrycznym, musia\u0142a kupowa\u0107 wszystkie artyku\u0142y spo\u017cywcze. Inicjatorami za\u0142o\u017cenia sp\u00f3\u0142dzielni byli: lekarz medycyny dr Lucjan Gawendo oraz producenci warzyw i owoc\u00f3w: Roman Ortyl, Karol Macherzy\u0144ski, Jan W\u0142oszczyna i Stefan Chudzik. Prezesem zarz\u0105du zosta\u0142 Karol Macherzy\u0144ski. Pierwszy sklep sp\u00f3\u0142dzielni ulokowano przy rynku Starego Mielca, a nast\u0119pnie przeniesiono go do lokalu przy ul. 15 Grudnia (p\u00f3\u017aniej ul. 3 Maja). Z biegiem lat ros\u0142a liczba cz\u0142onk\u00f3w, znacznie zwi\u0119kszono poda\u017c i rozwini\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z okolicznymi producentami. Na prze\u0142omie lat 40. i 50. na skutek reorganizacji sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci i w\u0142\u0105czenia jej w Przedsi\u0119biorstwo Pa\u0144stwowe Skupu i Handlu Owocami i Warzywami \u2013 sp\u00f3\u0142dzielnie utraci\u0142y samodzielno\u015b\u0107 i przesta\u0142y funkcjonowa\u0107. Pr\u00f3ba centralizacji tej dziedziny handlu nie powiod\u0142a si\u0119 i na fali przemian pa\u017adziernikowych (lata 1956-1957) reaktywowano m.in. Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Ogrodniczo-Pszczelarsk\u0105 w Mielcu. Znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w jej odbudowie i rozwoju odegrali kolejni prezesi: Jan Rymanowski, Leon Czerw, Zygmunt K\u0119dzia, Franciszek Syper, Bronis\u0142aw Januszewski i p.o. Stanis\u0142awa Lewandowska.\u00a0 W latach 1957-1975 liczba cz\u0142onk\u00f3w ros\u0142a i dochodzi\u0142a do 2 tysi\u0119cy. Wsp\u00f3\u0142pracowano\u00a0 poprzez kontraktacje z rolnikami i sadownikami indywidualnymi, a tak\u017ce utrzymywano bie\u017c\u0105ce kontakty z wieloma renomowanymi firmami, m.in. \u201eHortexem\u201d i Dwikozami. Rozwija\u0142 si\u0119 handel (dostawy do wielu miejscowo\u015bci w Polsce i eksport do innych kraj\u00f3w), zwi\u0119kszono wydatki na inwestycje. Przez pewien czas siedzib\u0105 administracji Sp\u00f3\u0142dzielni by\u0142 dom rodzinny Kazan\u00f3w przy ul. Jana III Sobieskiego. W latach 70. wybudowano w\u0142asn\u0105 baz\u0119 przy ul. Stanis\u0142awa Moniuszki. W Mielcu funkcjonowa\u0142o 10 sklep\u00f3w sta\u0142ych Sp\u00f3\u0142dzielni, a ponadto uruchamiano punkty sezonowe. Reforma podzia\u0142u administracyjnego kraju w 1975 r. (powstanie nowych wojew\u00f3dztw, likwidacja powiat\u00f3w) niekorzystnie wp\u0142yn\u0119\u0142a na dalszy rozw\u00f3j Sp\u00f3\u0142dzielni. Z roku na rok zanika\u0142y wieloletnie powi\u0105zania regionalne zwi\u0105zane z funkcjonowaniem powiatu mieleckiego.\u00a0 Negatywny wp\u0142yw mia\u0142 tak\u017ce narastaj\u0105cy po 1975 r. kryzys gospodarczy, spo\u0142eczny i polityczny w kraju. Lata 80., rozpocz\u0119te niepokojami spo\u0142ecznymi i stanem wojennym (1981-1983), by\u0142y okresem walki o przetrwanie i nieustannymi manewrami zwi\u0105zanymi ze zmieniaj\u0105cymi si\u0119 przepisami.\u00a0 Prezesami w tym czasie byli: Jerzy Kazana, Danuta Cie\u015bla, Ryszard Siero\u0144 i Femina Cebula. Przemiany ustrojowe w Polsce, a zw\u0142aszcza nowa ustawa o podmiotach gospodarczych z 1988 r., zmieni\u0142y\u00a0 regu\u0142y rynkowe. Wielu producent\u00f3w zrezygnowa\u0142o z cz\u0142onkostwa w Sp\u00f3\u0142dzielni i za\u0142o\u017cy\u0142o w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Na pocz\u0105tku lat 90. kondycja Sp\u00f3\u0142dzielni gwa\u0142townie s\u0142ab\u0142a i podj\u0119to decyzj\u0119 o jej likwidacji.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141DZIELNIA POMOCNICZA SZEWC\u00d3W I CHOLEWKARZY<\/strong>, zosta\u0142a za\u0142o\u017cona 10 I 1949 r. na zebraniu mieleckich szewc\u00f3w i cholewkarzy, prowadzonym przez szewca J\u00f3zefa Kusia, w \u015bwietlicy OSP Mielec przy ul. J. Kili\u0144skiego. Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 zarejestrowano 7 IV 1949 r. w S\u0105dzie Okr\u0119gowym w Tarnowie. Tworzy\u0142o j\u0105 16 cz\u0142onk\u00f3w, kt\u00f3rzy prowadzili zak\u0142ady wieloosobowe lub jednoosobowe. Na podstawie zatwierdzonego statutu Sp\u00f3\u0142dzielnia otrzyma\u0142a prawo do m.in.: organizowania zbytu wyrob\u00f3w wytwarzanych przez cz\u0142onk\u00f3w, prowadzenia sklep\u00f3w i magazyn\u00f3w z tymi wyrobami, \u0142\u0105czenia zak\u0142ad\u00f3w i wsp\u00f3lnego u\u017cytkowania maszyn, zak\u0142adania i prowadzenia wsp\u00f3lnych sk\u0142ad\u00f3w, przyjmowania wsp\u00f3lnych zam\u00f3wie\u0144, uczestniczenia w przetargach oraz udzielania cz\u0142onkom kredyt\u00f3w i por\u0119cze\u0144 wobec os\u00f3b trzecich. Pierwszy zarz\u0105d stanowili: Ludwik Goryl, Wincenty Boryczko i Jan Dudek. 11 III 1951 r., w czasie Walnego Zebrania SPSiCh, zmieniono statut i nazw\u0119 na Rzemie\u015blnicza Sp\u00f3\u0142dzielnia Pracy Wielobran\u017cowa \u201ePok\u00f3j\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141DZIELNIA PRACY \u201eODZIE\u017b\u201d<\/strong>, powsta\u0142a 21 X 1945 r. w Mielcu jako Kobieca Sp\u00f3\u0142dzielnia Wyrob\u00f3w Dzianych. Za\u0142o\u017cy\u0142o j\u0105 30 kobiet. Rejestracji dokonano w Starostwie Powiatowym w Mielcu i w Wydziale II Handlowym S\u0105du Okr\u0119gowego w Tarnowie 27 IX 1946 r. Pierwszy zarz\u0105d stanowi\u0142y: Maria Baran, Jadwiga Krawiec i Karolina Kisiel. Pocz\u0105tkowo Sp\u00f3\u0142dzielnia nie mia\u0142a w\u0142asnych pomieszcze\u0144 produkcyjnych, a us\u0142ugi i zlecenia wykonywano poprzez prac\u0119 cha\u0142upnicz\u0105 (w prywatnych domach cz\u0142onki\u0144). \u00a0Poza pracami dziewiarskimi wykonywano naprawy odzie\u017cy i us\u0142ugi pralnicze oraz organizowano kursy gotowania i pieczenia. W 1950 r. zmieniono nazw\u0119 na Sp\u00f3\u0142dzielnia Pracy Konfekcyjnej im. Ma\u0142gorzaty Fornalskiej oraz ukierunkowano si\u0119 na wykonywanie konfekcji lekkiej. Dla realizacji tego zadania pozyskano barak murowany na zboczu G\u00f3ry Cyranowskiej, zajmowany wcze\u015bniej przez przedsi\u0119biorstwo budowlane. W latach 50. rozszerzono zakres produkcji o konfekcj\u0119 wszelkiego rodzaju, m.in. odzie\u017c m\u0119sk\u0105, a tak\u017ce o bielizn\u0119 po\u015bcielow\u0105. W tym czasie utworzono kilka ma\u0142ych zak\u0142ad\u00f3w na terenie miasta. W zwi\u0105zku z rosn\u0105cym zapotrzebowaniem na konfekcj\u0119 m\u0119sk\u0105 podj\u0119to decyzj\u0119 o przekazaniu z dniem 31 XII 1956 r. ma\u0142ych zak\u0142ad\u00f3w us\u0142ugowych do Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy Us\u0142ug R\u00f3\u017cnych w Mielcu i przestawieniu si\u0119 na produkcj\u0119 odzie\u017cy m\u0119skiej. Planowy zbyt zapewnia\u0142y umowy z hartowni\u0105 w Rzeszowie i inne przedsi\u0119biorstwa handlowe na terenie wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Na pocz\u0105tku lat 60. sytuacja Sp\u00f3\u0142dzielni by\u0142a na tyle dobra, \u017ce w 1963 r. podj\u0119to trud budowy w\u0142asnego zespo\u0142u obiekt\u00f3w przy ul. T. Ko\u015bciuszki i w 1965 r. oddano go do u\u017cytku. W czasie Walnego Zgromadzenia 12 VIII 1964 r. zmieniono nazw\u0119 na Sp\u00f3\u0142dzielnia Pracy \u201eOdzie\u017c\u201d w Mielcu. Zatrudniano w\u00f3wczas oko\u0142o 100 os\u00f3b. W tym czasie podj\u0119to produkcj\u0119 eksportow\u0105 do I i II obszaru p\u0142atniczego. W celu systematycznego podnoszenia jako\u015bci produkcji w 1965 r. zg\u0142oszono akces do Krakowskiego Zrzeszenia Producent\u00f3w Ubra\u0144 M\u0119skich przy ZPO \u201eVistula\u201d w Krakowie, uzyskuj\u0105c w zamian pomoc w zakresie nowoczesnych technologii produkcji i zaopatrzenia w materia\u0142y dobrej jako\u015bci. To pozwoli\u0142o na podj\u0119cie na wi\u0119ksz\u0105 skal\u0119 produkcji eksportowej (ubiory m\u0119skie i damskie, okrycia damskie) do m.in.: Francji, Holandii, Kuwejtu, Libii, RFN, USA, W\u0142och i ZSRR. W 1969 r. nawi\u0105zano wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Tekstil-Kombinatem w Cottbus (NRD), dla kt\u00f3rego wykonywano zam\u00f3wienia na kostiumy damskie. Rozw\u00f3j produkcji spowodowa\u0142 potrzeb\u0119 zabezpieczenia wi\u0119kszej powierzchni, tote\u017c jeszcze w 1969 r. na g\u0142\u00f3wnym budynku nadbudowano trzeci\u0105 kondygnacj\u0119. W latach 70. zadbano tak\u017ce o dop\u0142yw wykwalifikowanej kadry, tworz\u0105c wsp\u00f3lnie z Zespo\u0142em Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 Oddzia\u0142 Zasadniczej Szko\u0142y Odzie\u017cowej. W 1976 r. uruchomiono drugi zak\u0142ad produkcyjny w budynku przy ul. H. Sienkiewicza 1 (\u201eKazan\u00f3wka\u201d), w 1979 r. przej\u0119to od Us\u0142ugowo-Wytw\u00f3rczej Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy \u201ePrzysz\u0142o\u015b\u0107\u201d zak\u0142ady krawieckie i ku\u015bnierskie. Na pocz\u0105tku lat 80. zatrudniano 850 os\u00f3b doros\u0142ych i 100 uczni\u00f3w. W latach 1982-1985 rozbudowano g\u0142\u00f3wn\u0105 siedzib\u0119 przy ul. T. Ko\u015bciuszki, oddaj\u0105c do u\u017cytku budynek produkcyjno-socjalny, sto\u0142\u00f3wk\u0119 pracownicz\u0105 i zaplecze magazynowe. W czasie uroczystego zgromadzenia cz\u0142onk\u00f3w SP \u201eOdzie\u017c\u201d w dniu 19 IX 1986 r., zorganizowanego z okazji 40-lecia jej dzia\u0142alno\u015bci, wr\u0119czono Sp\u00f3\u0142dzielni sztandar, ufundowany przez Centralny Zwi\u0105zek Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Pracy. Narastaj\u0105cy kryzys spo\u0142eczno-gospodarczy pa\u0144stwa w latach 80. i g\u0142\u0119bokie przemiany ustrojowe po 1989 r. negatywnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na dalsze funkcjonowanie Sp\u00f3\u0142dzielni. Zaci\u0105gni\u0119te, a niesp\u0142acane kredyty spowodowa\u0142y z\u0142\u0105 sytuacj\u0119 finansow\u0105 i podj\u0119cie przez walne zgromadzenie Sp\u00f3\u0142dzielni w marcu 1992 r. uchwa\u0142y o jej likwidacji. Funkcj\u0119 likwidatora powierzono Krystynie Juras. Z dniem 31 VIII 1992 r. wypowiedziano prac\u0119 760 osobom, a w grudniu 1992 r. Sp\u00f3\u0142dzielnia zosta\u0142a zlikwidowana. Dwie linie produkcyjne zakupi\u0142 prywatny przedsi\u0119biorca z Mielca i rozpocz\u0105\u0142 produkcj\u0119 odzie\u017cy. (Szerzej w ha\u015ble \u201eModentex\u201d.)\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Maria Baran (1945-1949), Aleksandra Bittner (1950-1953), Kazimierz Mazur (1953-1955), Micha\u0142 K\u0119dzior (1955-1963), W\u0142adys\u0142aw Kowalski (1963-1981), Stefan Kucharski (1982-1990).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141DZIELNIA PRACY PIASKARZY \u201eDOSTAWA\u201d W RZOCHOWIE<\/strong>, powsta\u0142a w 1949 r. Zajmowa\u0142a si\u0119 eksploatacj\u0105 \u017cwiru rzecznego na wyrobiskach w korycie rzeki Wis\u0142oki w rejonach Pustyni, D\u0105bia, Rzochowa, Mielca i Ja\u015blan. \u017bwir wydobywano czerpakami do szerokich i p\u0142askich \u0142odzi, nast\u0119pnie sk\u0142adowano na brzegu, sk\u0105d furmankami dostarczano na kolejow\u0105 ramp\u0119 towarow\u0105 w Rzochowie. Tak\u017ce w Rzochowie wydobywano piasek \u017c\u00f3\u0142ty bitumiczny i wywo\u017cono kolej\u0105 lub samochodami. Odbiorcami \u017cwiru i piasku by\u0142y firmy budowlane, kt\u00f3re budowa\u0142y m.in. bloki mieszkalne i obiekty przemys\u0142owe na terenie Polski po\u0142udniowej, m.in. w D\u0119bicy, Ja\u015ble, Krakowie i Nowej Hucie, Kro\u015bnie, Rzeszowie, Sanoku i Tarnowie. Na pocz\u0105tku lat 60. zatrudnienie wynosi\u0142o oko\u0142o 130 os\u00f3b. D\u0142ugoletnim prezesem by\u0142 Micha\u0142 Smaczniak, a g\u0142\u00f3wnymi ksi\u0119gowymi m.in. Mieczys\u0142aw Jarosz, Bronis\u0142aw Oko\u0144 i Stefan R\u0105czka. W 1962 r. \u201eDostawa\u201d zosta\u0142a przej\u0119ta przez Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Pracy \u201e\u017bwirobeton\u201d w D\u0119bicy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141DZIELNIA PRACY \u201ePOK\u00d3J\u201d<\/strong>, powsta\u0142a 11 III 1951 r. z przekszta\u0142cenia Sp\u00f3\u0142dzielni Pomocniczej Szewc\u00f3w i Cholewkarzy. Pocz\u0105tkowo bazowa\u0142a na zak\u0142adach swojej poprzedniczki oraz zak\u0142adzie stolarskim i zak\u0142adzie tapicerskim przy ul. T. Ko\u015bciuszki, a w nast\u0119pnych latach powi\u0119ksza\u0142a si\u0119 o kolejne zak\u0142ady r\u00f3\u017cnych bran\u017cy. Ponadto przy placu K. \u015awierczewskiego (rynek) prowadzono sklep z artyku\u0142ami metalowymi, g\u0142\u00f3wnie wytwarzanymi przez w\u0142asne zak\u0142ady. Pierwszy Zarz\u0105d Sp\u00f3\u0142dzielni stanowili: Ludwik Goryl, Boles\u0142aw Z\u00f6llner iWincenty Boryczko, ale od 10 I 1952 r. prezesem Zarz\u0105du zosta\u0142 wybrany Stanis\u0142aw Wery\u0144ski \u2013 by\u0142y w\u0142a\u015bciciel zak\u0142ad\u00f3w meblowych i stolarni przy ul. T. Ko\u015bciuszki. W 1953 r. skupiano ju\u017c 25 zak\u0142ad\u00f3w z Mielca oraz powiat\u00f3w mieleckiego, tarnobrzeskiego i kolbuszowskiego, w tym: 8 szewskich, 3 stolarskie, 3 tapicerskie, 3 tartaki i 2 krawieckie. W 1954 r., z powodu wewn\u0119trznych konflikt\u00f3w, od\u0142\u0105czyli si\u0119 szewcy, cholewkarze i rymarze, tworz\u0105c Rzemie\u015blnicz\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Pracy Bran\u017cy Sk\u00f3rzanej w Mielcu. 9 XI 1956 r. do Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy Us\u0142ug R\u00f3\u017cnych przekazano 10 zak\u0142ad\u00f3w o r\u00f3\u017cnych specjalno\u015bciach. Szczeg\u00f3lnie wysok\u0105 jako\u015b\u0107 produkcji osi\u0105gni\u0119to w zak\u0142adzie stolarskim przy ul. T. Ko\u015bciuszki, gdzie pod kierunkiem wybitnej klasy mistrz\u00f3w \u2013 Jakuba Krzaka i Ignacego Wiecha \u2013 produkowano cz\u0119\u015bci wyposa\u017cenia do gabinet\u00f3w \u00a0m.in. prezydenta B. Bieruta i ministr\u00f3w. W 1962 r. zaw\u0119\u017cono teren dzia\u0142ania do powiatu mieleckiego, przekazuj\u0105c zak\u0142ady w innych powiatach do w\u0142a\u015bciwych terenowo sp\u00f3\u0142dzielni. W tym okresie kondycja finansowa mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni by\u0142a dobra, ale zarzucano jej zbyt ma\u0142e inwestowanie w unowocze\u015bnianie zak\u0142ad\u00f3w. Po przej\u015bciu S. Wery\u0144skiego na emerytur\u0119 (XII 1965 r.) kolejni, zmieniaj\u0105cy si\u0119 prezesi i inni cz\u0142onkowie w\u0142adz nie zdo\u0142ali polepszy\u0107 tej sytuacji, na co tak\u017ce du\u017cy wp\u0142yw mia\u0142 kryzys spo\u0142eczno-gospodarczy kraju. Pr\u00f3bowano tak\u017ce restrukturyzowa\u0107 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 przy zmianach nazwy i statutu. W czasie walnego zgromadzenia 31 VIII 1966 r. zmieniono nazw\u0119 na Sp\u00f3\u0142dzielnia Pracy \u201ePok\u00f3j\u201d, a 31 V 1969 r. na Wielobran\u017cowa Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Pracy \u201ePok\u00f3j\u201d. Produkowano w\u00f3wczas artyku\u0142y budowlane, chemiczne, drzewne, elektrotechniczne, metalowe i papiernicze, a podobne dziedziny obejmowa\u0142y zak\u0142ady us\u0142ugowe. Spor\u0105 aktywno\u015b\u0107 przejawia\u0142a natomiast \u015bwietlica, kt\u00f3ra funkcjonowa\u0142a w pawilonie przy ul. T. Ko\u015bciuszki. Dzia\u0142a\u0142y tam m.in. zesp\u00f3\u0142 teatralny, ko\u0142o plastyczne i zespo\u0142y muzyczne. Organizowano imprezy artystyczne i rozrywkowe, m.in. dyskoteki. (Budynek ten nazywano \u201eStodo\u0142\u0105\u201d.) Tak\u017ce w pierwszych latach 70. sytuacja Sp\u00f3\u0142dzielni nie poprawi\u0142a si\u0119 i po stosownych uzgodnieniach \u2013 19 VI 1973 r. w czasie Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia \u2013 zapad\u0142a decyzja o przy\u0142\u0105czeniu si\u0119 do Powiatowej Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy Us\u0142ug Wielobran\u017cowych \u201ePrzysz\u0142o\u015b\u0107\u201d w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Wery\u0144ski (1952-1965), Edward \u017bywiecki (1965-1969), Adam Bro\u017conowicz (1969-1973).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Cz\u0142onkowie zarz\u0105du w latach 1949-1973:<\/strong>\u00a0Ludwik Goryl, Wincenty Boryczko, Jan Dudek, Boles\u0142aw Z\u00f6llner, Boles\u0142aw Rarus, Mieczys\u0142aw Grzelak, Stanis\u0142aw Zegarli\u0144ski, Roman Szabat, Julia Kuzak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141DZIELNIA RZEMIE\u015aLNICZA \u201eWIELOBRAN\u017bOWA\u201d<\/strong>, powsta\u0142a z inicjatywy Zarz\u0105du Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu, pocz\u0105tkowo jako Rzemie\u015blnicza Sp\u00f3\u0142dzielnia Zaopatrzenia i Zbytu. Pierwsze walne zebranie zorganizowano w pa\u017adzierniku 1963 r., a po przeprowadzeniu procedury rejestracyjnej rozpocz\u0119to funkcjonowanie od 1 II 1964 r. W sk\u0142ad Sp\u00f3\u0142dzielni wesz\u0142o w\u00f3wczas 56 rzemie\u015blnik\u00f3w. Do pierwszego zarz\u0105du zostali wybrani inicjatorzy: Tadeusz Strza\u0142a \u2013 prezes i Stanis\u0142aw Polit \u2013 zast\u0119pca prezesa oraz cz\u0142onkowie: Antoni Madeja, Zygmunt Bryja i Kazimierz Toczy\u0144ski. Najwa\u017cniejszymi pracami, kt\u00f3re w\u00f3wczas wykonywano, by\u0142y: nawi\u0105zywanie i rozwijanie wsp\u00f3\u0142pracy z jednostkami gospodarki uspo\u0142ecznionej, poszukiwanie rynk\u00f3w zbytu dla mieleckich rzemie\u015blnik\u00f3w oraz pomoc przy zaopatrywaniu rzemios\u0142a w materia\u0142y i surowce. Korzystne wyniki Sp\u00f3\u0142dzielni w pierwszych latach zach\u0119ca\u0142y fachowc\u00f3w pracuj\u0105cych w zak\u0142adach uspo\u0142ecznionych do podejmowania w\u0142asnej dzia\u0142alno\u015bci pod szyldem Sp\u00f3\u0142dzielni. Najcz\u0119\u015bciej by\u0142y to warsztaty zwi\u0105zane z rozwijaj\u0105cym si\u0119 przemys\u0142em samochodowym. W 1966 r. Sp\u00f3\u0142dzielnia mia\u0142a ju\u017c 108 cz\u0142onk\u00f3w w 51 zak\u0142adach. Zorganizowano baz\u0119, zaplecze techniczne i \u015brodki transportowe. Dla zapewnienia zbytu wyrob\u00f3w na terenie kraju uczestniczono w przetargach i gie\u0142dach towarowych oraz targach gospodarczych, najcz\u0119\u015bciej w Poznaniu. Eksponowano tam m.in.: akcesoria samochodowe, artyku\u0142y gospodarstwa domowego i wyroby pami\u0105tkarskie. Wysoka jako\u015b\u0107 niekt\u00f3rych produkt\u00f3w pozwala\u0142a na zawieranie um\u00f3w mi\u0119dzynarodowych i eksport, m.in. do Czechos\u0142owacji i ZSRR. Drug\u0105 wa\u017cn\u0105 sfer\u0105 dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y us\u0142ugi, kt\u00f3rych obroty podlega\u0142y jednak wi\u0119kszym wahaniom, g\u0142\u00f3wnie z powodu ogranicze\u0144 w kooperacji z gospodark\u0105 uspo\u0142ecznion\u0105. W 1973 r. zmieniono nazw\u0119 na \u201eRzemie\u015blnicza Sp\u00f3\u0142dzielnia Wielobran\u017cowa\u201d, ale nie zmieniono kierunk\u00f3w dzia\u0142alno\u015bci ani struktury. W 1975 r. oddano do u\u017cytku okaza\u0142y Dom Rzemios\u0142a u zbiegu ulic Kr\u00f3tkiej i 15 Grudnia (p\u00f3\u017aniej 3 Maja.). Umieszczono w nim biura Sp\u00f3\u0142dzielni i Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych, kilkana\u015bcie zak\u0142ad\u00f3w us\u0142ugowych, sal\u0119 konferencyjn\u0105 i sklep z wyrobami mieleckiego rzemios\u0142a. Rozwini\u0119to te\u017c r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-o\u015bwiatowej. W tym czasie wybudowano tak\u017ce kilka dalszych obiekt\u00f3w sp\u00f3\u0142dzielczych: pawilon us\u0142ugowo-handlowy przy ul. K. Pu\u0142askiego, zak\u0142ad przerobowy podrob\u00f3w mi\u0119snych przy ul. E. Dru\u017cbackiej i baz\u0119 magazynowo-transportow\u0105 w Wojs\u0142awiu. Ros\u0142a ilo\u015b\u0107 zak\u0142ad\u00f3w zrzeszonych w Sp\u00f3\u0142dzielni; np. w 1978 r. by\u0142o ich prawie 200, a w 1979 r. \u2013 219. Nawi\u0105zanie wsp\u00f3\u0142pracy z warszawskim \u201eRemexem\u201d oraz wysoka jako\u015b\u0107 mieleckich wyrob\u00f3w w kr\u00f3tkim czasie zaowocowa\u0142y zawarciem nowych kontrakt\u00f3w z zagranic\u0105 i zwi\u0119kszonym eksportem. Na prze\u0142omie lat. 70. i 80. mielecka \u201eWielobran\u017cowa\u201d by\u0142a jedn\u0105 z najlepszych sp\u00f3\u0142dzielni tego typu w Polsce. Narastaj\u0105cy kryzys gospodarczy i p\u00f3\u017aniej polityczny w latach 80. niekorzystnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na dalsze losy rzemios\u0142a i samej Sp\u00f3\u0142dzielni. Liczne k\u0142opoty spowodowane by\u0142y takimi czynnikami jak: inflacja, niestabilne ceny, braki materia\u0142owe oraz zwi\u0105zane z nimi trudno\u015bci z terminami wykonawstwa i jako\u015bci\u0105 wykonania. Z roku na rok ubywa\u0142o zak\u0142ad\u00f3w us\u0142ugowych. Drastycznie spad\u0142y wp\u0142ywy z eksportu, bowiem tylko wyroby rzemios\u0142a artystycznego i metaloplastyka znajdowa\u0142y zagranicznych nabywc\u00f3w. Ros\u0142a jedynie produkcja antyimportowa, g\u0142\u00f3wnie cz\u0119\u015bci zamiennych do samochod\u00f3w. Przemiany polityczne i gospodarcze po 1989 r. spowodowa\u0142y dalsze zmiany w funkcjonowaniu Sp\u00f3\u0142dzielni. Cz\u0119\u015b\u0107 rzemie\u015blnik\u00f3w zrezygnowa\u0142a z cz\u0142onkowstwa, stopniowo ograniczano dzia\u0142alno\u015b\u0107 kulturalno-o\u015bwiatow\u0105. W tej sytuacji zredukowano kadr\u0119 administracyjn\u0105 i uzyskane pomieszczenia wynaj\u0119to r\u00f3\u017cnym podmiotom gospodarczym. Jednocze\u015bnie unowocze\u015bniano funkcjonowanie Sp\u00f3\u0142dzielni. W 1993 r. rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 Biuro Obrachunkowe, kt\u00f3re w p\u00f3\u017aniejszych latach uzyska\u0142o Licencje Ministra Finans\u00f3w oraz certyfikat ISO 9001:2000. W 1995 r. skomputeryzowano Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 poprzez wdro\u017cenie program\u00f3w finansowo-ksi\u0119gowych i sprzeda\u017cy. Uczestniczono nadal w r\u00f3\u017cnych formach targ\u00f3w i wystaw, m.in. w V Targach Mieleckich (uzyskano wyr\u00f3\u017cnienie), Mi\u0119dzynarodowych Targach Podkarpackich (2002) oraz Mi\u0119dzynarodowej Wystawie Rzemios\u0142a i R\u0119kodzie\u0142a Mielec \u2013 Mukaczewo w Mielcu (2003). W 2004 r. oddano do u\u017cytku obiekty magazynowe w Woli Mieleckiej (wyposa\u017cone w nowoczesny sprz\u0119t do prze\u0142adunku) i przeniesiono do nich hurtowni\u0119 stali. Odt\u0105d hurtownia systematycznie poszerza ofert\u0119 towar\u00f3w do sprzeda\u017cy. W 2005 r. wdro\u017cono i certyfikowano System Zarz\u0105dzania Jako\u015bci\u0105 zgodnie z wymaganiami normy ISO 9001:2000. Aktualnie SP \u201eWielobran\u017cowa\u201d skupia 119 cz\u0142onk\u00f3w z Mielca i okolic. Prowadzi nast\u0119puj\u0105ce formy dzia\u0142alno\u015bci: sprzeda\u017c materia\u0142\u00f3w hutniczych, po\u015brednictwo w sprzeda\u017cy towar\u00f3w wyprodukowanych przez rzemie\u015blnik\u00f3w \u2013 cz\u0142onk\u00f3w Sp\u00f3\u0142dzielni, po\u015brednictwo w nawi\u0105zywaniu wsp\u00f3\u0142pracy kooperacyjnej, prowadzenie Biura Obrachunkowego i wynajem lokali do prowadzenia dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi Zarz\u0105du:<\/strong> Tadeusz Strza\u0142a \u2013 spo\u0142ecznie (1964-1973), Piotr Ludian (1973-1975), J\u00f3zef Kami\u0144ski (1975-1989), Anna Maj (1989-1990), Stanis\u0142aw Kania (1990-1992), Bronis\u0142aw Malec (1993-1995), Zygmunt Trybulec (1995\u20132021), Tadeusz R\u017cany (2021-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy Sp\u00f3\u0142dzielni:<\/strong>\u00a0Edward Mazur (1964-1970), Piotr Ludian (1970-1973).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SP\u00d3\u0141KA ROLNICZO-HANDLOWA \u201eK\u0141OS\u201d<\/strong>, powsta\u0142a w 1911 r. w celu rozwijania rolnictwa poprzez sprzeda\u017c sprz\u0119tu i materia\u0142\u00f3w potrzebnych gospodarstwom rolnym: maszyn rolniczych, materia\u0142\u00f3w budowlanych, w\u0119gla, nawoz\u00f3w i nasion. Jej za\u0142o\u017cycielami i cz\u0142onkami zarz\u0105du byli m.in.: in\u017c. Jan Ha\u0142adej, Hieronim Kaysiewicz, Jan Skrzypek i Szczepan Tarnowski. Siedziba Sp\u00f3\u0142ki znajdowa\u0142a si\u0119 przy ul. Pa\u0144skiej (p\u00f3\u017aniej J. Pi\u0142sudskiego i A. Mickiewicza), a magazyny w pobli\u017cu stacji kolejowej przy ul. Kolbuszowskiej (p\u00f3\u017aniej Wolno\u015bci). Wchodzi\u0142a w sk\u0142ad Krakowskiego Syndykatu Rolniczego. W okresie mi\u0119dzywojennym prosperowa\u0142a dobrze. Funkcjonowa\u0142a, cho\u0107 z k\u0142opotami i bez nazwy \u201eK\u0142os\u201d, tak\u017ce w okresie okupacji hitlerowskiej. Po II wojnie \u015bwiatowej jej maj\u0105tek przej\u0105\u0142 Powiatowy Zarz\u0105d Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SPRING JAN<\/strong>, urodzony 22 VII 1914 r. w Krakowie, syn Franciszka i Marii z Bory\u0144skich. Ca\u0142e dzieci\u0144stwo prze\u017cy\u0142 w Mielcu, tu ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y podstawowej i gimnazjum (do IV klasy w\u0142\u0105cznie). Wychowywa\u0142 si\u0119 w rodzinie o du\u017cych tradycjach patriotycznych, bowiem dziadek i pradziadek (Bory\u0144scy) brali udzia\u0142 w powstaniu styczniowym, a ojciec walczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej i wojnie polsko-bolszewickiej. Od klasy V kontynuowa\u0142 nauk\u0119 w IX Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. H. Wro\u0144skiego w Krakowie i w nim zda\u0142 matur\u0119 w 1934 r. Obowi\u0105zkow\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Artylerii we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim i 1 I 1937 r. zosta\u0142 mianowany podporucznikiem rezerwy. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Pedagogium w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Po studiach uczy\u0142 w Szkole Podstawowej nr 3 w Krakowie. W sierpniu 1939 r. zosta\u0142 zmobilizowany do macierzystego 10 Pu\u0142ku Artylerii Ci\u0119\u017ckiej w Przemy\u015blu, a nast\u0119pnie otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do 22 Dywizjonu Artylerii Ci\u0119\u017ckiej w 22 Dywizji Piechoty G\u00f3rskiej (Armia \u201eKrak\u00f3w\u201d) i bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie obronnej 1939 od do 20 wrze\u015bnia. Wtedy to pod Tomaszowem Lubelskim dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej. W obozach niemieckich (Stalag II D w Stargardzie, Oflag II B w Arnswalde, Oflag II D Gross Born i Stalag X B w Sandbostel) przebywa\u0142 do 29 IV 1945 r. W Gross Born (aktualnie Borne \u2013 Sulinowo) uczestniczy\u0142 w organizacji konspiracyjnych kurs\u00f3w zawodowych pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 sekretarza i wyk\u0142adowcy Instytutu Pedagogicznego. (Jednym ze s\u0142uchaczy by\u0142 gen. Ludwik Kmicic-Skrzy\u0144ski, jeden z siedmiu pierwszych u\u0142an\u00f3w Beliny-Pra\u017cmowskiego w 1914 r., a p\u00f3\u017aniej dow\u00f3dca Podlaskiej Brygady Kawalerii.) Po wyzwoleniu znalaz\u0142 si\u0119 w brytyjskiej strefie okupacyjnej i ju\u017c w sierpniu 1945 r. powierzono mu funkcj\u0119 instruktora o\u015bwiatowego w polskiej szkole przy 131 Polskim Skrzydle My\u015bliwskim na terenie lotniska w Ahlhorn ko\u0142o Oldenburga, a celem tej szko\u0142y by\u0142o uzupe\u0142nienie wykszta\u0142cenia szeregowych i podoficer\u00f3w. Po przeniesieniu tej jednostki do Anglii pozosta\u0142 w Niemczech, m.in. wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 I Polsk\u0105 Szko\u0142\u0119 w Berlinie dla dzieci do\u015b\u0107 licznej grupy Polonii w Niemczech i pracownik\u00f3w Polskiej Misji Wojskowej i Misji Handlowej, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w niej jako nauczyciel. (Jednym z uczni\u00f3w by\u0142 Daniel Passent, p\u00f3\u017aniej s\u0142ynny publicysta.) Po powrocie do Krakowa w sierpniu 1950 r. pracowa\u0142 w szkolnictwie zawodowym, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora Liceum Felczerskiego w Krakowie, a nast\u0119pnie w szkolnictwie podstawowym, m.in. by\u0142 dyrektorem jednej z krakowskich szk\u00f3\u0142. W 1951 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filozofii. Dwukrotnie bra\u0142 udzia\u0142 w \u0107wiczeniach wojskowych i zosta\u0142 awansowany do stopnia kapitana. W 1975 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej, m.in. by\u0142 wiceprezesem Zarz\u0105du Dzielnicowego ZBoWiD w Nowej Hucie oraz radnym Dzielnicowej Rady Narodowej w Nowej Hucie. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Wojnie Obronnej 1939 r.\u201d, Medalem \u201eZwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci\u201d, Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalami 30\u2013lecia i 40\u2013lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 Grunwaldzk\u0105, Odznak\u0105 Tajnej Organizacji Nauczycielskiej, Srebrnym \u201eMedalem Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, Odznak\u0105 Opiekuna Miejsc Pami\u0119ci Narodowej, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla ZBoWiD\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Frontu Jedno\u015bci Narodu\u201d. Zmar\u0142 30 VIII 2012 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPYCHAJ JAN<\/strong>, cechmistrz cechu sukienniczego w Mielcu, wymieniany w 1772 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SPYCHAJEWSKI TOMASZ (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 w 1740 r. w Mielcu. Studiowa\u0142 teologi\u0119 w seminarium Zgromadzenia Ksi\u0119\u017cy Misjonarzy \u015bw. Wincentego a Paulo w Krakowie \u2013 Stradomiu i w 1766 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w parafii Przemienienia Pa\u0144skiego w Radomy\u015blu Wielkim, a nast\u0119pnie w parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendarza (pe\u0142nomocnika proboszcza ks. Hugo Ko\u0142\u0142\u0105taja, rezyduj\u0105cego poza mieleck\u0105 parafi\u0105 w latach 1777-1782). W latach 1782-1784 zarz\u0105dza\u0142 parafi\u0105 w Mielcu, a w 1784 r. zosta\u0142 mianowany jej proboszczem. By\u0142 te\u017c dziekanem dekanatu mieleckiego. W 1785 r. za\u0142o\u017cy\u0142 nowe ksi\u0119gi metrykalne wed\u0142ug zalece\u0144 austriackich. Dba\u0142 r\u00f3wnie\u017c o ko\u015bci\u00f3\u0142 filialny Wszystkich \u015awi\u0119tych w Chorzelowie i kilkakrotnie go remontowa\u0142. Z jego inicjatywy do ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza dobudowano w 1795 r. wie\u017c\u0119, doprowadzi\u0142 do wybudowania muru wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a i cmentarza przyko\u015bcielnego oraz odnowienia (lub zakupienia) organ\u00f3w i ch\u00f3ru muzycznego w ko\u015bciele. Mia\u0142 te\u017c sw\u00f3j udzia\u0142 w wyposa\u017ceniu ko\u015bcio\u0142a w o\u0142tarze przez wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela miasta Micha\u0142a Ossoli\u0144skiego. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 nadzorcy szkolnego dystryktu mieleckiego. W testamencie sporz\u0105dzonym w 1805 r. zapisa\u0142 kwot\u0119 2000 z\u0142 dla \u201enauczyciela szk\u00f3\u0142ki mieleckiej\u201d. Zmar\u0142 8 III 1808 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym nad Wis\u0142ok\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SROCZY\u0143SKI STEFAN<\/strong>, urodzony 10 IV 1890 r. w Wojs\u0142awiu, powiat mielecki, syn W\u0142odzimierza i Marii z Taborskich. Uczy\u0142 si\u0119 w kilku gimnazjach, matur\u0119 zda\u0142 w Szkole Realnej we Lwowie w 1908 r. Studia odby\u0142 w Wy\u017cszej Szkole In\u017cynierii Rolnej w Wiedniu i Akademii Rolniczej we Wroc\u0142awiu. Na wie\u015b\u0107 o powstaniu polskiego wojska zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do rotmistrza W\u0142adys\u0142awa Beliny-Pra\u017cmowskiego (X 1914 r.) i odt\u0105d w I Brygadzie Legion\u00f3w Polskich bra\u0142 udzia\u0142 w jej dzia\u0142aniach wojennych. By\u0142 dow\u00f3dc\u0105 szpitala ko\u0144skiego, a p\u00f3\u017aniej dowodzi\u0142 plutonem w 3 szwadronie i wyr\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 w walkach pod Optow\u0105. W styczniu 1917 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia chor\u0105\u017cego kawalerii. Po rozformowaniu pu\u0142ku w 1917 r. mieszka\u0142 we w\u0142asnym maj\u0105tku ko\u0142o Szczucina. Do s\u0142u\u017cby w polskim wojsku powr\u00f3ci\u0142 na pocz\u0105tku listopada 1918 r. W latach 1918-1922 by\u0142 kolejno: adiutantem w Dow\u00f3dztwie Powiatu Wojskowego w D\u0105browie Tarnowskiej, dow\u00f3dc\u0105 plutonu w 7 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w, oficerem operacyjnym w I Brygadzie Jazdy i dow\u00f3dc\u0105 szwadronu sztabowego w 7 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w. Otrzyma\u0142 stopie\u0144 rotmistrza kawalerii. Po uko\u0144czeniu kursu w Centralnej Szkole Kawalerii w Grudzi\u0105dzu zosta\u0142 urlopowany (2 I 1922 r.). Od 22 II 1925 r do 31 X 1935 r. ponownie s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku, obejmuj\u0105c stanowiska: dow\u00f3dcy szwadronu w garnizonie w Mi\u0144sku Mazowieckim, kierownika referatu w Departamencie Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie i pracownika Biura Personalnego tego\u017c ministerstwa. Odby\u0142 tak\u017ce praktyk\u0119 w Ministerstwie Skarbu w Warszawie. Uko\u0144czy\u0142 kursy w Centralnej Szkole Kawalerii (1926) i Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie (1931). Awansowa\u0142 do stopnia majora kawalerii. Po przej\u015bciu w stan spoczynku powierzono mu stanowisko dyrektora biura osobowego w dyrekcji Pa\u0144stwowego Monopolu Tytoniowego w Warszawie. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w organizacjach wojskowych. W obliczu zagro\u017cenia wojennego w sierpniu 1939 r. zosta\u0142 zmobilizowany i przydzielony do gen. Janusza G\u0142uchowskiego \u2013 I wiceministra w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Po wybuchu wojny i ewakuacji rz\u0105du znalaz\u0142 si\u0119 w Rumunii, a nast\u0119pnie przedosta\u0142 si\u0119 do Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie i dowodzi\u0142 oddzia\u0142em, a p\u00f3\u017aniej pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 oficera personalnego w Inspektoracie Zarz\u0105du Wojskowego w Londynie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Virtuti Militari, Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci i Krzy\u017cem Walecznych. Po II wojnie \u015bwiatowej mieszka\u0142 w Wielkiej Brytanii i tam zmar\u0142 29 X 1953 r.<\/p>\r\n

SROKA ANNA KAROLINA (z domu SOJA),<\/b> urodzona 30 V 1983 r. w D\u0119bicy, c\u00f3rka Alojzego i Zofii z domu Skiba. Absolwentka III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu z matur\u0105 2002 r. Studiowa\u0142a filologi\u0119 polsk\u0105 (specjalizacj\u0119 nauczycielsk\u0105) na Uniwersytecie Rzeszowskim w Rzeszowie i w 2007 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0119\u0142a od sta\u017cu w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu (2007\/2008), a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w tej szkole jako nauczyciel j\u0119zyka polskiego (2008-2015), kierownik szkolenia praktycznego (2015-2019) i ponownie nauczyciel j\u0119zyka polskiego (2019-2022). W 2016 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 z elementami wdra\u017cania projekt\u00f3w unijnych w WSGiZ w Krakowie \u2013 Wydzia\u0142 Zamiejscowy w Mielcu. Od roku szkolnego 2022\/2023 pe\u0142ni funkcj\u0119 wicedyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SROKA MARIA (z domu WERY\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 22 IX 1937 r. w Partyni, pow. mielecki, c\u00f3rka Paw\u0142a i Pauliny z domu Lenart. Absolwentka Liceum Pedagogicznego dla Wychowawczy\u0144 Przedszkoli w Tarnowie. Po maturze w 1957 r. rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 zawodow\u0105 \u00a0w Przedszkolu WSK w D\u0119bicy. W 1962 r. przenios\u0142a si\u0119 do Mielca i podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Przedszkolu nr 2 WSK. W 1972 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Pa\u0144stwowego Przedszkola nr 4 w Mielcu. Zorganizowa\u0142a t\u0119 plac\u00f3wk\u0119 i doprowadzi\u0142a do uzyskania przez ni\u0105 wysokiego poziomu pracy dydaktyczno-wychowawczej. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142a wy\u017csze studia zawodowe w zakresie pedagogiki przedszkolnej w Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Tarnowie. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w 1988 r. Udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej jako cz\u0142onek Komisji Spo\u0142eczno-Kulturalnej. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Osiedlowym Domem Kultury MSM i by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu osiedlowych imprez dla dzieci w wieku przedszkolnym. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (1974).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SROKOWSKI KAROL<\/strong>, urodzony w 1841 r. w Z\u0142otnikach. Jako ochotnik bra\u0142 udzia\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r., prawdopodobnie w oddziale gen. Edmunda R\u00f3\u017cyckiego. Po kl\u0119sce powstania uda\u0142 si\u0119 na emigracj\u0119. Po powrocie oko\u0142o 1880 r. pracowa\u0142 w Radzie Powiatowej w Mielcu.<\/p>\r\n

STABNICKI JERZY<\/strong>, urodzony 5 I 1961 r. w Zabrzu, syn J\u00f3zefa i Karoliny z domu Ogiba. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1982 r. W latach 1982-1984 odby\u0142 zasadnicza s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w \u201eStali\u201d Mielec. By\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem sekcji spadochronowej Aeroklubu Mieleckiego oraz ratownikiem wodnym WOPR. Od 1985 r. jest instruktorem nauki jazdy w Szkole Nauki Jazdy \u201eMotos\u201d oraz pilotem wycieczek zagranicznych. W 1993 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie (kierunek nauczycielsko-trenerski) i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra wychowania fizycznego. Od wielu lat jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi. Dotychczas odda\u0142 45 900 ml krwi. Za t\u0119 niezwykle humanitarn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK IV st. i Zas\u0142u\u017cony Honorowy Dawca Krwi I stopnia.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACH ADAM JERZY<\/strong>, urodzony 28 VIII 1917 r. w Nowym Targu, syn Teodora i Heleny z Kisielewskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum im. J.A. Kome\u0144skiego w Lesznie, ale z powodu choroby przerwa\u0142 nauk\u0119 w IV klasie. Po odzyskaniu zdrowia rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 i praktyk\u0119 w laboratorium dentystycznym. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Udziela\u0142 si\u0119 w Polskim Czerwonym Krzy\u017cu, Caritasie, Obronie Ziem Zachodnich i Towarzystwie Czytelni Ludowych, w kt\u00f3rym przez pewien czas by\u0142 wiceprezesem. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. jako zast\u0119pca dow\u00f3dcy oddzia\u0142u Czerwonego Krzy\u017ca, przydzielonego do Wojska Polskiego. Pod \u0141owiczem dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej, ale uda\u0142o mu si\u0119 uciec i powr\u00f3ci\u0107 do Leszna. W listopadzie 1939 r. otrzyma\u0142 wraz z rodzin\u0105 nakaz opuszczenia Leszna i przeniesienia si\u0119 do Generalnego Gubernatorstwa. Zamieszka\u0142 w Krakowie i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w fabryce chemiczno-farmaceutycznej. Po roku przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do hurtowni materia\u0142\u00f3w fotograficznych i optycznych W. Micherdzi\u0144skiego, ale w 1942 r. zrezygnowa\u0142 z tej pracy i otworzy\u0142 nielegalny gabinet dentystyczny. W 1943 r. zosta\u0142 aresztowany jako podejrzany o kolporta\u017c prasy podziemnej i przewieziony do obozu w Augsburgu. Szcz\u0119\u015bliwym trafem zosta\u0142 przydzielony do pomocy kalekiemu niemieckiemu denty\u015bcie i tak dotrwa\u0142 do ko\u0144ca wojny. Po powrocie do kraju w 1945 r. zda\u0142 egzamin przed Pa\u0144stwow\u0105 Komisj\u0105 Egzaminacyjn\u0105 przy Poliklinice Stomatologicznej w Poznaniu. W p\u00f3\u017aniejszych latach pracowa\u0142 w S\u0142u\u017cbie Zdrowia i prowadzi\u0142 prywatn\u0105 praktyk\u0119 m.in. w Suchej Beskidzkiej, Jele\u015bnej i Tarnowie. Do Mielca przyby\u0142 w 1968 r. i wsp\u00f3lnie z lek. med. Danut\u0105 D\u0119bick\u0105 \u00a0prowadzili gabinet lekarsko dentystyczny w ramach Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy w Rzeszowie. Po pewnym czasie, w zwi\u0105zku z przej\u015bciem D. D\u0119bickiej do lecznictwa szkolnego, prowadzi\u0142 przez wiele lat gabinet sam. W latach 70. by\u0142 radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Wywodzi\u0142 si\u0119 z rodziny o du\u017cych tradycjach i zainteresowaniach humanistycznych, tote\u017c jeszcze w okresie mi\u0119dzywojennym pisywa\u0142 do gazet \u2013 \u201eG\u0142os Leszczy\u0144ski\u201d i \u201eKurier Zachodni\u201d. W czasie wojny i w p\u00f3\u017aniejszych latach pisa\u0142 opowiadania i nowele, ale mimo dobrych referencji Stefana Kisielewskiego \u201eKisiela\u201d (kuzyna \u017cony) nie zosta\u0142y wydrukowane. Pierwsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 pt.\u00a0Ostatnia spowied\u017a<\/em>\u00a0wyda\u0142 dopiero w Mielcu w 2001 r. Przygotowywa\u0142 do wydania drug\u0105 \u2013\u00a0Si\u00f3dma stokrotka<\/em>, ale prace nad ni\u0105 przerwa\u0142a \u015bmier\u0107 11 VII 2001 r. \u00a0Spoczywa na cmentarzu \u201eNa Krzy\u017cu\u201d w Tarnowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHIEWICZ ROMAN<\/strong>, urodzony 2 I 1928 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1947 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, a nast\u0119pnie w Szkole im. Wawelberga w Warszawie. Nie mog\u0105c pogodzi\u0107 si\u0119 z nowym ustrojem, wprowadzanym w Polsce od 1944 r., jesieni\u0105 tego roku wst\u0105pi\u0142 do konspiracyjnej mieleckiej Dru\u017cyny Szarych Szereg\u00f3w im. J. Wi\u015bniowieckiego. Zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do zast\u0119pu \u201eRysie\u201d i otrzyma\u0142 pseudonim \u201eRy\u015b 8\u201d. Po wojnie pozosta\u0142 w konspiracji jako cz\u0142onek Tajnej Niepodleg\u0142o\u015bciowej Dru\u017cyny Harcerskiej im. J. Wi\u015bniowieckiego, wyst\u0119puj\u0105cej te\u017c pod nazw\u0105 WiS (Wolno\u015b\u0107 i Sprawiedliwo\u015b\u0107). Zgin\u0105\u0142 3 XI 1951 r. w Warszawie, w czasie przypadkowego zatrzymania i szarpaniny z milicjantami. Nie wiadomo, gdzie zosta\u0142 pochowany. Rodzinie odm\u00f3wiono wydania zw\u0142ok. Symboliczny gr\u00f3b znajduje si\u0119 na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHNIK JERZY<\/strong>, urodzony 22 VI 1933 r. w Paszczynie, powiat d\u0119bicki, syn Franciszka i Leokadii z domu \u017burek. Ucze\u0144 Gimnazjum Mechanicznego w D\u0119bicy. W roku 1950 podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec i w tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w Technikum Mechanicznym, matur\u0119 zda\u0142 w 1953 r. Studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej uko\u0144czy\u0142 w 1963 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. Uko\u0144czy\u0142 Studia Podyplomowe Ekonomiki Przemys\u0142u dla in\u017cynier\u00f3w w Szkole G\u0142\u00f3wnej Planowania i Statystyki w Warszawie (1972\u20131974). W okresie nieprzerwanego zatrudnienia w WSK Mielec (33 lata) pracowa\u0142 na stanowisku tokarza, \u015blusarza, mistrza, technologa oraz kierownika Wydzia\u0142u Przyrz\u0105dowego. W roku 1976 zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy Dyrektora O\u015brodka Badawczo–Rozwojowego Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. By\u0142 autorem wielu przyj\u0119tych wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. Za wk\u0142ad pracy w przygotowanie i uruchomienie produkcji kombajn\u00f3w zbo\u017cowych \u201eBizon\u201d otrzyma\u0142 w 1972 r. Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi. Bra\u0142 udzia\u0142 w pracy zespo\u0142u, kt\u00f3ry opracowa\u0142 konstrukcj\u0119, wykona\u0142 prototypy i przygotowa\u0142 do produkcji nowy samolot rolniczy du\u017cego ud\u017awigu PZL M-15, za co w roku 1976 otrzyma\u0142 nagrod\u0119 Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wy\u017cszego i Techniki. W roku 1980 otrzyma\u0142 Nagrod\u0119 Pa\u0144stwow\u0105 Drugiego Stopnia w dziedzinie techniki za udzia\u0142 w opracowaniu samolotu rolniczego \u015bredniego ud\u017awigu PZL M-18 \u201eDromader\u201d. Pod koniec 1982 roku przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. W latach 1986\u20131993 pracowa\u0142 w Krakowskim Przedsi\u0119biorstwie Rob\u00f3t Drogowych O\/Mielec. Wyr\u00f3\u017cniony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (1972), Krzy\u017cem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1983) oraz odznaczeniami Ministerstwa Przemys\u0142u Maszynowego. Zmar\u0142 21 IV 1998 r., spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHNIK WITOLD<\/strong>, urodzony 12 XI 1966 r. w Mielcu, syn Jerzego i Lidii z domu Danel. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, egzaminy maturalne zda\u0142 w 1985 r. Studia na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego uko\u0144czy\u0142 w 1991 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra. Uko\u0144czy\u0142 Podyplomowe Studium Informatyki na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim (1992\u20131993). W roku 1991 poj\u0105\u0142 prac\u0119 w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika w Mielcu jako nauczyciel matematyki i informatyki. Wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel i opiekun Szkolnego Klubu Filmowego XYZ, kt\u00f3ry dzia\u0142a\u0142 w latach 1993\u20131999. Autor wielu szkolnych podr\u0119cznik\u00f3w pomocniczych dotycz\u0105cych matury z matematyki, m.in. Zbi\u00f3r zada\u0144 i zagadnie\u0144 maturalnych z matematyki (13 wyda\u0144), Zbi\u00f3r zada\u0144 maturalnych na ocen\u0119 celuj\u0105c\u0105 (9 wyda\u0144), Matura z matematyki. Przez wiele lat by\u0142 cz\u0142onkiem wojew\u00f3dzkiego zespo\u0142u maturalnego matematyk\u00f3w, w roku szkolnym 1998\/1999 przewodniczy\u0142 temu zespo\u0142owi. Po uko\u0144czeniu specjalistycznego kursu posiada uprawnienia egzaminatora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. W roku 1999 zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 w szkole i zaj\u0105\u0142 si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 wydawnicz\u0105 w Wydawnictwie Szkolnym OMEGA w Krakowie, kt\u00f3rego jest prezesem. Jest te\u017c cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Jego pozazawodowymi pasjami s\u0105 bryd\u017c i fotografia. Jest czynnym zawodnikiem bryd\u017cowym i organizatorem zawod\u00f3w bryd\u017cowych. Wyr\u00f3\u017cniony Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Bryd\u017ca Sportowego\u201d. Od 2006 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Tarnowskiego Zwi\u0105zku Bryd\u017ca Sportowego. Efekty fascynacji fotografi\u0105 prezentowano m.in. na wystawie \u201eOkiem okien\u201d w Tarnowie i Mielcu. Jest wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem firmy wydawniczej \u201eWydawnictwo Szkolne Omega Dariusz Jod\u0142owski i Witold Stachnik s.j.\u201d w Paszczynie ko\u0142o D\u0119bicy. Wyda\u0142 m.in. kolejny autorski zbi\u00f3r zada\u0144 maturalnych z matematyki na poziomie podstawowym i rozszerzonym\u00a0Matura 2013.<\/em> Jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 pozostaje bryd\u017c sportowy. Gra\u00a0 l w zespole MPEC II Tarn\u00f3w. Posiada tytu\u0142 Mistrza Mi\u0119dzynarodowego (MM).\u00a0W latach 2011-2015 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Ma\u0142opolskiego Zwi\u0105zku Bryd\u017ca Sportowego, a w latach 2016-2021 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 prezesa Polskiego Zwi\u0105zku Bryd\u017ca Sportowego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHO LECH ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 2 VIII 1948 r. w Le\u015bnej na Dolnym \u015al\u0105sku, syn Jana i W\u0142adys\u0142awy z domu Sztejer. Od lat szkolnych trenowa\u0142 lekkoatletyk\u0119, specjalizuj\u0105c si\u0119 w biegach \u015brednich. By\u0142 zawodnikiem \u201eCzuwaju\u201d Przemy\u015bl, plasowa\u0142 si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce wojew\u00f3dztwa. W latach 1967-1969 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 6. Pomorskiej Dywizji Powietrzno-Desantowej w Krakowie i startowa\u0142 w barwach I-ligowego \u201eWawelu\u201d Krak\u00f3w. Od 26 VII 1969 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i oddelegowany do I-ligowej sekcji lekkoatletycznej FKS \u201eStal\u201d. Uko\u0144czy\u0142 I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Mielcu, a nast\u0119pnie AWF w Warszawie, gdzie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra wychowania fizycznego oraz studia podyplomowe na AWF we Wroc\u0142awiu, uzyskuj\u0105c kwalifikacje trenera lekkoatletyki II klasy. Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej pracowa\u0142 jako nauczyciel w O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym w Smoczce i w Szkole Podstawowej nr 2 w Mielcu. Od roku szkolnego 1988\/1989 pracuje w Szkole Podstawowej nr 6 im. F. \u017bwirki i S. Wigury w Mielcu, w tym od 1990 r. na stanowisku dyrektora szko\u0142y. Uko\u0144czy\u0142 kurs dla kadry kierowniczej w zakresie zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105. W ci\u0105gu ponad 16-letniego zarz\u0105dzania plac\u00f3wk\u0105 znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do jej wszechstronnego rozwoju, a zw\u0142aszcza do unowocze\u015bnienia jej funkcjonowania. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Komisji Rodziny, Zdrowia i Pomocy Spo\u0142ecznej oraz cz\u0142onka Komisji Rewizyjnej i Radzie Spo\u0142ecznej Szpitala Powiatowego w Mielcu. Po zako\u0144czeniu roku szkolnego 2011\/2012 przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHOWICZ FELIKS<\/strong>, urodzony 27 VI 1951 r. w P\u0142awie ko\u0142o Mielca, syn J\u00f3zefa i Matyldy z domu Dro\u017cd\u017c. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1970 r. Studia na Wydziale Metali Nie\u017celaznych, Przer\u00f3bka Plastyczna i Metaloznawstwo Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1975 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera metalurga. Tak\u017ce w 1975 r. zosta\u0142 zatrudniony na Politechnice Rzeszowskiej w Rzeszowie na stanowisku asystenta i na uczelni tej pracuje nadal. W 1981 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk technicznych w AGH Krak\u00f3w Wydzia\u0142 Metali Nie\u017celaznych, a w 1991 r. habilitacj\u0119 Politechnice Warszawskiej w Warszawie Wydzia\u0142 Mechaniczny Technologii i Automatyzacji. Tak\u017ce w 1991 r. zosta\u0142 kierownikiem Katedry Przer\u00f3bki Plastycznej na Politechnice Rzeszowskiej, w latach 1996-1999 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prodziekana Wydzia\u0142u Budowy Maszyn i Lotnictwa, a w latach 1999-2002 by\u0142 dziekanem tego Wydzia\u0142u. W 2000 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 profesora nauk technicznych. W 2005 r. zosta\u0142 wybrany dziekanem WBMiL na kadencj\u0119 2005-2008. Jest cz\u0142onkiem Senatu Politechniki Rzeszowskiej (od 1991) i cz\u0142onkiem Sekcji Teorii Proces\u00f3w Przer\u00f3bki Plastycznej Komitetu Metalurgii PAN (od 1993). Ponadto nale\u017cy do SIMP i w latach 80. by\u0142 przewodnicz\u0105cym ko\u0142a SIMP przy Politechnice Rzeszowskiej. W jego dorobku naukowym (do 2006 r.) znajduj\u0105 si\u0119 m.in.: 3 monografie (F. Stachowicz, Odkszta\u0142calno\u015b\u0107 graniczna blach mosi\u0119\u017cnych,<\/em>\u00a0OW PRz 1989;\u00a0F. Stachowicz, E. Spi\u0161ak, Sposoby oceny zdolno\u015bci blach cienkich do kszta\u0142towania plastycznego na zimno,<\/em>\u00a0OW PRz 1998;\u00a0J. \u0141unarski, F. Stachowicz, Prasowanie radialne w procesach kszta\u0142towania i \u0142\u0105czenia ma\u0142ych element\u00f3w maszyn<\/em>, OW PRz 1999), 3 skrypty, 22 artyku\u0142y w periodykach o zasi\u0119gu mi\u0119dzynarodowym, 38 artyku\u0142\u00f3w w periodykach krajowych, 34 referaty na konferencjach mi\u0119dzynarodowych, 41 referat\u00f3w na konferencjach krajowych i 3 patenty. Wypromowa\u0142 6 doktor\u00f3w nauk technicznych. By\u0142 recenzentem w 12 przewodach doktorskich, 2 przewodach habilitacyjnych i 1 wniosku o tytu\u0142 profesora. Sprawowa\u0142 funkcj\u0119 opiekuna 149 prac dyplomowych in\u017cynierskich i magisterskich. W latach 2008-2012 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prorektora do spraw og\u00f3lnych Politechniki Rzeszowskiej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHOWICZ GRA\u017bYNA (z domu MAJEWSKA)<\/strong>, urodzona 17 V 1966 r. w D\u0119bicy, c\u00f3rka Czes\u0142awa i Anny z Krajewskich. W 1985 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Wychowania Przedszkolnego w \u0141a\u0144cucie. W latach 1987-1990 pracowa\u0142a w Pa\u0144stwowym Przedszkolu nr 3 w Ropczycach jako nauczyciel. W 1990 r. zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 13 w Mielcu, a w 1992 r. przesz\u0142a do pracy w Przedszkolu Miejskim nr 20. Od 1996 r. pracuje w Przedszkolu Miejskim nr 1 jako nauczyciel, a od 1998 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora tej plac\u00f3wki, przyczyniaj\u0105c si\u0119 wydatnie do jej wszechstronnego rozwoju. Uko\u0144czy\u0142a studia z zakresu pedagogiki wczesnoszkolnej i przedszkolnej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"STACHOWICZ KONRAD JULIAN<\/strong>, urodzony 24 VI 1972 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Wies\u0142awy z domu Ramos. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1991 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Bia\u0142ymstoku i w 1999 r. uzyska\u0142 dyplom lekarza medycyny. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania zak\u0142adami opieki zdrowotnej w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako lekarz w Stacji Pogotowia Ratunkowego w Mielcu (1 IV 2000 r. \u2013 31 III 2001 r.), a od 1 IV 2001 r. do 3 VI 2012 r. pracowa\u0142 na Oddziale Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych i Kardiologii z Pododdzia\u0142em Stacji Dializ. Z dniem 4 VI 2012 r. przeszed\u0142 na Oddzia\u0142 Rehabilitacyjny\/Rehabilitacji Neurologicznej. Uzyska\u0142 specjalizacje z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych (2007) i reumatologii oraz certyfikat \u00a0 w zakresie densytometrii klinicznej w 2008 r. i certyfikat International Osteoporosis Foundation (Mi\u0119dzynarodowej Fundacji Osteoporozy) w 2010 r. Poza prac\u0105 w szpitalu w latach 2005-2007 by\u0142 zatrudniony w NZOZ Margo-Med w Podleszanach. Uczestniczy\u0142 jako wsp\u00f3\u0142badacz w badaniach klinicznych III fazy (2003-2007). W 2009 r. doprowadzi\u0142 do utworzenia pierwszej w Mielcu pracowni densytometrycznej i podj\u0105\u0142 si\u0119 jej prowadzenia, a w 2010 r. utworzy\u0142 i prowadzi Poradni\u0119 Leczenia Osteoporozy w Mielcu. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego i Polskiego Towarzystwa Osteoartrologii. Bierze udzia\u0142 w licznych kursach i szkoleniach z zakresu reumatologii i osteoporozy. Realizuje program powiatu mieleckiego \u201eZd\u0105\u017cy\u0107 przed z\u0142amaniem \u2013 program wczesnego wykrywania i leczenia osteoporozy\u201d. Jest wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem NZOZ \u201eREUMA-MED\u201d S.J. przy ul. Wolno\u015bci 23B. Przyjmuje te\u017c w Specjalistycznym Gabinecie Lekarskim z Pracowni\u0105 Densytometryczn\u0105 przy ul. E. Biernackiego 4B.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHOWICZ MARIAN<\/strong>, urodzony 27 VIII 1958 r. w Borowej, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Matyldy z domu Dro\u017cd\u017c. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. Studia z zakresu handlu zagranicznego w Szkole G\u0142\u00f3wnej Planowania i Statystyki (obecnie SGH) w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 1982 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra nauk ekonomicznych. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1983 r. w WSK Mielec. W latach 1995-1997 pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Lotniczym PZL-Mielec. Od 1997 r. do 2000 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 attache handlowego w Ambasadzie RP w Moskwie. Od 2000 r. pracowa\u0142 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu na stanowiskach kierowniczych w pionie handlowym. Od lat studenckich anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do r\u00f3\u017cnych form dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W 1980 r. by\u0142 cz\u0142onkiem \u2013 za\u0142o\u017cycielem Niezale\u017cnego Zrzeszenia Student\u00f3w. W latach 90. by\u0142 dzia\u0142aczem Aeroklubu Mieleckiego. Nale\u017ca\u0142 do OSP w P\u0142awie i od 1998 r. by\u0142 jej wiceprezesem. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142 17 VIII 2011 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Borowej, powiat mielecki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHOWICZ STANIS\u0141AW FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 10 X 1953 r. w P\u0142awie, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Matyldy z domu Dro\u017cd\u017c. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Od 1969 r. pracowa\u0142 kolejno w rolnictwie, WSK \u201ePZL \u2013 Mielec\u201d, Rzeszowskim Przedsi\u0119biorstwie Produkcji Element\u00f3w Budowlanych-Oszcz\u0119dno\u015bciowa Wytw\u00f3rnia Techniczna w Mielcu (tzw. fabryka dom\u00f3w) i Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym na budowach w Mielcu, D\u0119bicy i Mi\u0119dzyrzeczu Podlaskim, pocz\u0105tkowo jako pracownik fizyczny, a nast\u0119pnie umys\u0142owy w kadrze dozoru technicznego \u015bredniego szczebla zarz\u0105dzania. Uzyska\u0142 uprawnienia do nadzorowania i odbioru rob\u00f3t spawalniczych, a tak\u017ce szkolenia pracownik\u00f3w w zakresie bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy przy robotach \u015blusarskich i monta\u017cowych. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w Technicznej Szkole Wojsk Lotniczych w Zamo\u015bciu i Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego w Tomaszowie Mazowieckim przy szkoleniu podchor\u0105\u017cych z D\u0119bli\u0144skiej Szko\u0142y Orl\u0105t. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej w zwi\u0105zkach zawodowych. W latach 1976-1977 jako pracownik MPB w Mielcu, pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Oddzia\u0142u Zak\u0142adowego Zwi\u0105zku Zawodowego Pracownik\u00f3w Budownictwa i Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych, a nast\u0119pnie zosta\u0142 usuni\u0119ty z funkcji za obron\u0119 warunk\u00f3w pracy i p\u0142acy pracownik\u00f3w fabryki dom\u00f3w. W 1980 r. by\u0142 wiceprzewodnicz\u0105cym Komitetu Strajkowego w MPB w Mielcu, a nast\u0119pnie wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i pierwszym przewodnicz\u0105cym Komisji Zak\u0142adowej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w MPB, a tak\u017ce cz\u0142onkiem za\u0142o\u017cycielem \u00a0Mi\u0119dzyzak\u0142adowego Komitetu Za\u0142o\u017cycielskiego NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Rzeszowie. W 1981 r. zosta\u0142 wybrany cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Regionu NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Rzeszowie i delegatem na I Walny Zjazd Krajowy Delegat\u00f3w NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Gda\u0144sku. Dzia\u0142a\u0142 te\u017c w Komitecie Obrony Wi\u0119\u017ani\u00f3w za Przekonania oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Mi\u0119dzyzak\u0142adowej Komisji Koordynacyjnej \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d Ziemi Mieleckiej. W zwi\u0105zku z og\u0142oszeniem stanu wojennego 13 XII 1981 r. zosta\u0142 internowany za dzia\u0142alno\u015b\u0107 w obronie praw cz\u0142owieka i wolno\u015bci zwi\u0105zkowych i osadzony w wi\u0119zieniu w Za\u0142\u0119\u017cu ko\u0142o Rzeszowa (do 17 VI 1982 r.). Wielokrotnie by\u0142 przes\u0142uchiwany, zastraszany i dr\u0119czony przez funkcjonariuszy S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa PRL. Po zwolnieniu z wi\u0119zienia pracowa\u0142 w MPB w Mielcu, Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Mielcu, Okr\u0119gowym Zak\u0142adzie Transportu i Maszyn Drogowych w Ja\u015ble \u2013 plac\u00f3wka terenowa w Mielcu oraz Rejonie Dr\u00f3g Publicznych w Mielcu, a w okresach, kiedy mia\u0142 trudno\u015bci z zatrudnieniem, dorywczo w prywatnych firmach. Od 1983 r. nale\u017ca\u0142 do Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Mechanik\u00f3w Polskich. Uzyska\u0142 uprawnienia budowlane w zakresie wykonywania i monta\u017cu konstrukcji stalowych, uprawnienia odbioru i kontroli sprawno\u015bci aparatury i instalacji gaz\u00f3w medycznych w szpitalach i klinikach. Nie zaprzesta\u0142 dzia\u0142alno\u015bci zwi\u0105zkowej i w latach 1982-1989 by\u0142 cz\u0142onkiem podziemnych struktur \u201eSolidarno\u015bci\u201d – Regionalnej Komisji Wykonawczej w Rzeszowie, przewodnicz\u0105cym mieleckich struktur zwi\u0105zkowych, wydawc\u0105 i kolporterem ulotek i broszur. Za tak\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 by\u0142 inwigilowany przez wielu funkcjonariuszy SB i tajnych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w (TW) i n\u0119kany akcjami o r\u00f3\u017cnych kryptonimach maj\u0105cych na celu wyeliminowanie go ze struktur zwi\u0105zku i podwa\u017cenie autorytetu w \u015brodowisku zawodowym i spo\u0142ecznym. Prze\u015bladowano go poprzez zatrzymania, przes\u0142uchania i rewizje, szykanowano rodzin\u0119. W 1987 r. zosta\u0142 wcielony karnie do kompanii czo\u0142g\u00f3w, podczas gdy jego specjalno\u015bci\u0105 wojskow\u0105 by\u0142o lotnictwo. W latach 1990-1992 przewodniczy\u0142 Komisji Zak\u0142adowej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w RDP w Mielcu, by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Regionu NSZZ \u201eS\u201d w Rzeszowie, delegatem na II Krajowy Zjazd Delegat\u00f3w NSZZ \u201eS\u201d w Gda\u0144sku i cz\u0142onkiem Komisji Krajowej NSZZ \u201eS\u201d. Tworzy\u0142 struktury bran\u017cowe zwi\u0105zku i aktywnie w nich pracowa\u0142. Uczestniczy\u0142 w rozmowach pomi\u0119dzy NSZZ \u201eS\u201d a Ministerstwem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministerstwem Transportu i Gospodarki Morskiej. Uko\u0144czy\u0142 szkolenie specjalistyczne negocjator\u00f3w ds. rozwi\u0105zywania konflikt\u00f3w spo\u0142ecznych i zawodowych, zorganizowane przez ameryka\u0144sk\u0105 central\u0119 zwi\u0105zkow\u0105 ALF \u2013 CIO. Z cz\u0142onkostwa w \u201eSolidarno\u015bci\u201d musia\u0142 zrezygnowa\u0107 w 1993 r. ze wzgl\u0119d\u00f3w zawodowych, bowiem zosta\u0142 mianowany kierownikiem Rejonowego Urz\u0119du Pracy. Zorganizowa\u0142 jego funkcjonowanie, a od 2004 r. z mocy prawa zosta\u0142 dyrektorem Powiatowego Urz\u0119du Pracy w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2017 r. Bra\u0142 czynny udzia\u0142 w licznych dzia\u0142aniach na rzecz powstawania w Mielcu i regionie nowych miejsc pracy i rozwi\u0105zywania innych problem\u00f3w bezrobocia. Uczestniczy\u0142 w pracach przygotowawczych do powstania w Mielcu Specjalnej Strefy Ekonomicznej jako pierwszej w Polsce, odmiennej od monokultury przemys\u0142owej, wielobran\u017cowej struktury r\u00f3\u017cnorodnej gospodarczo. Podczas pobyt\u00f3w studyjnych w Niemczech, Irlandii i Belgii zapozna\u0142 si\u0119 z metodami rozwi\u0105zywania problem\u00f3w spo\u0142ecznych, a zw\u0142aszcza bezrobocia, za\u015b na Bia\u0142orusi wyk\u0142ada\u0142 metodologi\u0119 tego zjawiska. Uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w i szkole\u0144 z zakresu zarz\u0105dzania zasobami ludzkimi. \u00a0W 1999 r. uzyska\u0142 licencjat w Wy\u017cszej Szkole Administracji i Zarz\u0105dzania w Przemy\u015blu, a w 2001 r. na Wydziale Prawa UMCS w Lublinie otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra. Wielokrotnie prowadzi\u0142 sympozja, konferencje i szkolenia dotycz\u0105ce problem\u00f3w zwi\u0105zkowych i spo\u0142ecznych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. W 2016 r. zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Wolno\u015bci i Solidarno\u015bci, a w 2019 r. Medalem 100-lecia Odzyskanej Niepodleg\u0142o\u015bci. W styczniu 2017 r. zosta\u0142 odwo\u0142any z funkcji dyrektora PUP. Przebywa na emeryturze.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHOWICZ TADEUSZ<\/strong>, urodzony 11 IX 1946 r. w P\u0142awie, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Matyldy z domu Dro\u017cd\u017c. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu (dla doros\u0142ych), matur\u0119 zda\u0142 w 1987 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym, a nast\u0119pnie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 16 II 1965 r. w WSK Mielec jako \u015blusarz blacharz. W latach 1966-1968 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Wojskach Obrony Powietrznej Kraju. W 1972 r. zosta\u0142 delegowany przez WSK do pracy w Th\u00fcringer Stahlbau Erfurt (NRD). W latach 1973-1974 pe\u0142ni\u0142 funkcje kierownika USC i dyrektora Gminnego O\u015brodka Kultury w Borowej, a w latach 1974-1975 by\u0142 technikiem zaopatrzenia w Sp\u00f3\u0142dzielni K\u00f3\u0142ek Rolniczych w Borowej. Od 1975 r. do 1983 r. pracowa\u0142 w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym w Mielcu na stanowiskach: starszego referenta, kierownika magazynu, kierownika Dzia\u0142u Rewizji i Inwentaryzacji oraz specjalisty ds. \u015brodk\u00f3w produkcji. Kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: Igloopol D\u0119bica Oddzia\u0142 w Trzcianie (1983-1984, pracownik budowlany), Firma Wytwarzanie Artyku\u0142\u00f3w z Gumy R. R\u00f3g (1984-1986, pracownik fizyczny), WSK Mielec (\u015blusarz, 1986), ZOZ Mielec (1987-1990, konserwator), Szko\u0142a Podstawowa nr 13 (1991, wo\u017any), MZBM (1992-1996, dozorca) MOPS w Mielcu (1993-1994, kierowca), Zak\u0142ad Opieku\u0144czo-Leczniczy ZOZ Mielec (1995-2000, kierowca). Od 1996 r. prowadzi\u0142 sprawy administracyjne i ksi\u0119gowo\u015b\u0107 w sp\u00f3\u0142ce \u201eHala Targowa\u201d Sp. z o.o. w Mielcu, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od lat szkolnych anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w spo\u0142eczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cow\u0105, a p\u00f3\u017aniej wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy zwi\u0105zkowej. W czasie s\u0142u\u017cby wojskowej by\u0142 przewodnicz\u0105cym Ko\u0142a M\u0142odzie\u017cy Wojskowej na szczeblu kompanii, a w latach 1969-1971 przewodniczy\u0142 Zarz\u0105dowi Gromadzkiemu Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej w Borowej. W 1972 r. by\u0142 przewodnicz\u0105cym zamiejscowego Ko\u0142a Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Socjalistycznej przy WSK Mielec w Erfurcie. Po powrocie z NRD powierzono mu funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Gminnego ZSMW. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem w\u0142adz powiatowych i wojew\u00f3dzkich tej organizacji. W 1974 r. by\u0142 przewodnicz\u0105cym Rady Zak\u0142adowej ZZ Pracownik\u00f3w Rolnictwa w Sp\u00f3\u0142dzielni K\u00f3\u0142ek Rolniczych w Borowej, w 1976 r. przewodnicz\u0105cym RZ ZZ Pracownik\u00f3w Budownictwa i Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych w Zak\u0142adzie Budowlanym MPB w D\u0105browie G\u00f3rniczej, a w 1981 r. sekretarzem Rady Pracowniczej MPB w Mielcu. Ponadto w latach 1991-1994 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 \u0142awnika S\u0105du Rejonowego w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 ZMW oraz Odznakami \u201eWzorowego \u017bo\u0142nierza\u201d I i II stopnia. Zmar\u0142 7 VII 2008 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Borowej, powiat mielecki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHOWICZ ZBIGNIEW JULIAN<\/strong>, urodzony 1 VI 1936 r. w Mielcu, syn Juliana i Anieli z domu Lis. Absolwent Technikum Administracyjno-Gospodarczego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1953 r. Uko\u0144czy\u0142 te\u017c zaocznie Technikum Mechaniczne MPC z matur\u0105 w 1963 r. Od 1953 r. pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Lotniczym WSK Mielec jako pracownik fizyczny, planista i mistrz. W latach 1959-1961 s\u0142u\u017cy\u0142 w Marynarce Wojennej i otrzyma\u0142 odznaki Wzorowego Marynarza I i II stopnia. Powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec i pracowa\u0142 kolejno na stanowiskach: planisty, organizatora, kierownika pracowni w s\u0142u\u017cbie organizatorskiej. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Ekonomicznym UMCS w Lublinie (kierunek: ekonomika i organizacja produkcji) i w 1984 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii, a ponadto uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych w zakresie organizacji i zarz\u0105dzania. W latach 1976-1980 by\u0142 odpowiedzialny za wsp\u00f3\u0142prac\u0119 WSK Mielec z Akademi\u0105 Medyczn\u0105 w Krakowie. W 1989 r. zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora ds. ekonomiczno-handlowych w nowo utworzonym Zak\u0142adzie Us\u0142ug Socjalno-Bytowych WSK i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1993 r. W 1993 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko dyrektora ekonomiczno-handlowego oraz wiceprezesa Zarz\u0105du Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. W 1996 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale w 1998 r. przyj\u0105\u0142 propozycj\u0119 obj\u0119cia kierownictwa Podkarpackiego Centrum Spawalnictwa Oddzia\u0142 w Mielcu. W latach 2004-2006 pe\u0142ni\u0142 funkcje regionalnego szefa sprzeda\u017cy i kierownika angielskiej firmy Roboprojekt BOC Oddzia\u0142 Mielec, a od 2006 r. by\u0142 regionalnym szefem sprzeda\u017cy i kierownikiem Oddzia\u0142u AIE Products w Mielcu. Wiele czasu przeznacza\u0142 na r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 cz\u0142onkiem SIMP, KNOiK i PTE. W latach 1957-1967 wyst\u0119powa\u0142 w Zespole Teatralnym \u201eMaska\u201d Zak\u0142adowego Domu Kultury WSK. Od 1967 r. do 1980 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika dru\u017cyny pi\u0142ki siatkowej FKS \u201eStal\u201d Mielec, przyczyniaj\u0105c si\u0119 do jej najwi\u0119kszych sukces\u00f3w, m.in. zdobycia Pucharu Polski i wysokich lokat w ekstraklasie. W latach 1981-1989 by\u0142 przewodnicz\u0105cym Komitetu Osiedla T. Ko\u015bciuszki, a od 1990 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Osiedla T. Ko\u015bciuszki. Przeciwstawiaj\u0105c si\u0119 (wraz z innymi mieszka\u0144cami tego terenu, m.in.: Helen\u0105 Misiow\u0105, Wies\u0142awem Stachowiczem i Gustawem Wanatowiczem) planowanej w latach 80. budowie wielu wielorodzinnych budynk\u00f3w mieszkalnych na terenach Starego Mielca, doprowadzi\u0142 do zmiany szczeg\u00f3\u0142owego planu zagospodarowania tej cz\u0119\u015bci miasta i uratowania jej zabytkowej zabudowy. Przewodniczy\u0142 Komitetowi Rodzicielskiemu Szko\u0142y Podstawowej nr 2 w Mielcu oraz z ramienia WSK wielokrotnie pomaga\u0142 tej plac\u00f3wce. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d, Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki Siatkowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d i Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201eStal\u201d Mielec. Zmar\u0142 7 I 2014 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHULA J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 25 IV 1947 r. w Wojkowie, pow. mielecki, syn Jana i Anny z domu Drzyma\u0142a. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1966 r. W czasie nauki gra\u0142 w szkolnej orkiestrze i zespole estradowym. W latach 1966-1971 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Przykopie i w tym okresie odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. W 1971 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem, a p\u00f3\u017aniej dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej w Zar\u00f3wniu. W 1972 r. uko\u0144czy\u0142 Studium Nauczycielskie w Rzeszowie (kierunek: matematyka z fizyk\u0105), a w 1975 r. odby\u0142 studia matematyczne w Wy\u017cszej Szkole Nauczycielskiej w Rzeszowie. W latach 1978-1984 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 gminnego dyrektora szk\u00f3\u0142 w Zbiorczej Szkole Gminnej w Padwi Narodowej. W 1981 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra matematyki. Od 1984 r. do 1988 r. by\u0142 inspektorem o\u015bwiaty w Padwi N. Od 1988 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel matematyki w Szkole Podstawowej w Padwi N. Przygotowywani przez niego uczniowie wielokrotnie uzyskiwali tytu\u0142y laureat\u00f3w olimpiad przedmiotowych. W 2000 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Udziela\u0142 si\u0119 w pracach spo\u0142ecznych na rzecz \u015brodowiska. W kadencji 1978-1984 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego, a w kadencjach 1984-1988 i 1988-1990 przewodnicz\u0105cym Gminnej Rady Narodowej w Padwi Narodowej. Pe\u0142ni\u0105c wa\u017cne funkcje w o\u015bwiacie i w\u0142adzach gminnych, przyczyni\u0142 si\u0119 do rozpocz\u0119cia i realizacji szeregu inwestycji wa\u017cnych dla gminy, m.in.: rozpocz\u0119cia budowy Szko\u0142y Podstawowej w Padwi N. i gazyfikacji gminy, kompleksowej odbudowy urz\u0105dze\u0144 melioracyjnych oraz zako\u0144czenia budowy wysypiska odpad\u00f3w komunalnych. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce w dzia\u0142alno\u015b\u0107 zwi\u0105zkow\u0105, wyst\u0119puj\u0105c w zespole muzycznym i ch\u00f3rze ZNP oraz graj\u0105c w reprezentacji nauczycieli powiatu mieleckiego w siatk\u00f3wce. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Zmar\u0142 22 XI 2019 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Padwi Narodowej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STACHURA ADAM (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 12 VII 1932 r. w Goleszowie, powiat mielecki, syn Stanis\u0142awa i Katarzyny. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej LO 26, I LO). Matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r. Uko\u0144czy\u0142 studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie w 1956 r. Jako wikariusz pracowa\u0142 w kilku parafiach, a nast\u0119pnie jako wikariusz substytut w Kupnie. W 1967 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Kupnie. Zmar\u0142 6 I 1990 r. Spoczywa na cmentarzu w Ksi\u0105\u017cnicach ko\u0142o Mielca.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHURA FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 26 II 1916 r. w Rydzowie, pow. mielecki, syn Jana i Zofii z domu Klaus. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Rydzowie. W latach 30. prowadzi\u0142 w Rydzowie sklep spo\u017cywczy, a nast\u0119pnie stragan w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 do ZMW \u201eWici\u201d. Od 1937 r. pracowa\u0142 w firmie \u201eSilne Pr\u0105dy\u201d przy budowie pasa startowego na lotnisku i hal Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL na Cyrance. Od 1942 r. bra\u0142 czynny udzia\u0142 w walce z hitlerowskim okupantem jako cz\u0142onek oddzia\u0142u AK (ps. \u201eSta\u0142y\u201d) pod dow\u00f3dztwem plut. W\u0142adys\u0142awa Wi\u0105cka (ps. \u201eWeso\u0142y\u201d) w rejonie Borowej i Czermina, a w 1944 r. w rejonie S\u0142upca. Od 16 VIII 1944 r. by\u0142 funkcjonariuszem MO w Borowej, ale po ujawnieniu przynale\u017cno\u015bci do AK zosta\u0142 zwolniony 31 X 1946 r. Od 28 V 1947 r. do emerytury w 1988 r. pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Pocztowo-Telekomunikacyjnym w Mielcu jako dor\u0119czyciel (do 1964 r.), a p\u00f3\u017aniej jako starszy stra\u017cnik pocztowy. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Przez dwie kadencje pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 radnego GRN w Wojs\u0142awiu, a p\u00f3\u017aniej przez dwie kadencje by\u0142 radnym MRN w Mielcu. W latach 1975-1985 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komitetu Osiedlowego nr 12 (Wolno\u015bci). By\u0142 inspiratorem wielu czyn\u00f3w spo\u0142ecznych na rzecz uzbrojenia tego osiedla, m.in. budowy wodoci\u0105gu, elektryfikacji, gazyfikacji, budowy ulic i chodnik\u00f3w, przy wydatnej pomocy finansowej w\u0142adz miasta. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu imprez \u015brodowiskowych. Nale\u017ca\u0142 m.in. do Oddzia\u0142u ZBoWiD w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 1000-lecia Pa\u0144stwa Polskiego, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FJN\u201d i wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d. Zmar\u0142 1 I 1991 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHURA JADWIGA (z domu MYCIELSKA)<\/strong>, urodzona 14 VIII 1946 r. w Nitrze (Czechos\u0142owacja), c\u00f3rka Franciszka i Marii z domu Esterhazy. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1964 r. W latach 1968-1973 pracowa\u0142a jako nauczycielka w Szkole Podstawowej nr 6 w Mielcu, a od 1973 r. do 1990 r. uczy\u0142a j\u0119zyka francuskiego w macierzystym I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. St. Konarskiego w Mielcu. Studiowa\u0142a romanistyk\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie \u00a0i w 1978 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. By\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d (nauczycielska) w Mielcu. W czasie stanu wojennego organizowa\u0142a pomoc humanitarn\u0105 dla potrzebuj\u0105cych. W p\u00f3\u017aniejszych latach 80. by\u0142a cz\u0142onkiem Komisji Rewizyjnej Kasy Zapomogowo-Po\u017cyczkowej przy ZNP w Mielcu. Zorganizowa\u0142a wymian\u0119 uczni\u00f3w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z uczniami Liceum Fenelon w Pary\u017cu i prowadzi\u0142a j\u0105 w latach 1985-1990, co by\u0142o w tym czasie ewenementem na skal\u0119 krajow\u0105. Wyr\u00f3\u017cniona Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, ale odm\u00f3wi\u0142a przyj\u0119cia. Od 1990 r. pracuje w Ambasadzie Szwajcarii w Warszawie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHURA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 8 I 1925 r. w Goleszowie ko\u0142o Mielca, syn J\u00f3zefa i Marii z Andrychowskich. W czasie okupacji hitlerowskiej od IV do VIII 1944 r. (akcja \u201eBurza\u201d) by\u0142 \u017co\u0142nierzem Armii Krajowej na plac\u00f3wce nr 1 pod dow\u00f3dztwem Stanis\u0142awa Cis\u0142y (\u201eWital\u201d), pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 sanitariusza plutonu. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eStopka\u201d. Po wojnie pracowa\u0142 jako podle\u015bniczy (1946-1974), a nast\u0119pnie le\u015bniczy le\u015bnictwa \u201eSurowy K\u0105t\u201d w Trze\u015bni, Nadle\u015bnictwo Wojs\u0142aw ko\u0142o Mielca (1953-1974). Uko\u0144czy\u0142 Technikum Le\u015bne w Krasiczynie (1953) i Technikum Rolnicze w Weryni (1959). Nale\u017ca\u0142 do \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej, by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Ko\u0142a w Mielcu i cz\u0142onkiem w\u0142adz wojew\u00f3dzkich. Bra\u0142 udzia\u0142 w organizacji wielu uroczysto\u015bci kombatanckich w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201ePonowa\u201d w Chorzelowie. Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami pa\u0144stwowymi i wojskowymi. Zmar\u0142 26 VI 1995 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Ksi\u0105\u017cnicach.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHURA TADEUSZ<\/strong>, urodzony 20 II 1931 r. w Glinach Ma\u0142ych, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Zofii z domu Sztuka. W latach 1952-1954 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Miejscu Piastowym, matur\u0119 zda\u0142 w 1957 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 1 I 1955 r. jako sekretarz w Gromadzkiej Radzie Narodowej w Sadkowej G\u00f3rze, pow. mielecki i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 31 VII 1959 r. Studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1963 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. Tak\u017ce w 1963 r. przeszed\u0142 do pracy w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu na stanowisko radcy prawnego, a po likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r. zosta\u0142 radc\u0105 prawnym Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. W 1992 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji spo\u0142ecznych. W 1955 r. zosta\u0142 prezesem Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Glinach Ma\u0142ych i funkcj\u0119 t\u0119 sprawowa\u0142 do 1996 r., zapisuj\u0105c si\u0119 na trwale w historii Zwi\u0105zku OSP w Polsce. Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozbudowy bazy i wszechstronnego rozwoju jednostki w Glinach Ma\u0142ych. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c inicjatorem budowy drogi i linii elektrycznej do Glin Ma\u0142ych. W latach 80., po rezygnacji z funkcji prezesa, zarz\u0105d OSP nada\u0142 mu tytu\u0142 prezesa honorowego. Od 1966 r. przewodniczy\u0142 Komisji ds. Przymusowego Leczenia Alkoholik\u00f3w, a od 1983 r. by\u0142 wiceprzewodnicz\u0105cym Terenowej Komisji ds. Przeciwdzia\u0142ania Alkoholizmowi, funkcjonuj\u0105cej przy Prezydencie Miasta Mielca. W 1967 r. zosta\u0142 przewodnicz\u0105cym Powiatowego Kolegium ds. Wykrocze\u0144, a po reorganizacji administracji pa\u0144stwowej w 1975 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Kolegium ds. Wykrocze\u0144 przy Prezydencie Miasta Mielca. Ponadto przez szereg lat by\u0142 cz\u0142onkiem Komitetu Powiatowego ZSL w Mielcu i od 1975 r. prezydium Miejsko-Gminnego Komitetu ZSL, a tak\u017ce prelegentem Towarzystwa Wiedzy Powszechnej oraz dzia\u0142aczem Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej i Ligi Ochrony Przyrody. Dzi\u0119ki jego interwencjom w czasie realizacji inwestycji w Mielcu i jego okolicach uchroniono znaczne enklawy zieleni. Wielu osobom udziela\u0142 nieodp\u0142atnej pomocy prawnej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Ochronie Porz\u0105dku Publicznego\u201d i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Pa\u0144stwowy\u201d oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca w 1987 r. Zmar\u0142 9 II 2010 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Wi\u015bniowej k\/Strzy\u017cowa.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STACHURA ZDZIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 12 XI 1953 r. w Trze\u015bni ko\u0142o Mielca, syn Stanis\u0142awa i Heleny z domu Hajec. Ucz\u0119szcza\u0142 do I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, a nast\u0119pnie do Technikum Le\u015bnego w Krasiczynie i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1973 r. Pracowa\u0142 w Tartaku Przemys\u0142u Drzewnego w Chorzelowie ko\u0142o Mielca (1973-1974). W latach 1974-1978 studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. T. Ko\u015bciuszki we Wroc\u0142awiu i otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera dow\u00f3dcy. W latach 1978-1983 s\u0142u\u017cy\u0142 w Jednostce Wojskowej w G\u00f3rze Kalwarii, pe\u0142ni\u0105c funkcje dow\u00f3dcy plutonu, dow\u00f3dcy kompanii i szefa sztabu batalionu rozpoznawczego 1 Mazowieckiej Brygady WOW. W 1983 r. przeszed\u0142 na rent\u0119 wojskow\u0105. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 kapitana. Od 1986 r. zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 w Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych w Mielcu, pe\u0142ni\u0105c funkcje cz\u0142onka Zarz\u0105du Ko\u0142a, sekretarza Zarz\u0105du Ko\u0142a (1987-2000) i cz\u0142onka Rady Wojew\u00f3dzkiej (1988-1996). W 2000 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 majora rezerwy. W latach 1996-1999 by\u0142 sekretarzem Rady ds. Kombatant\u00f3w i Os\u00f3b Represjonowanych w Mielcu. Doprowadzi\u0142 w\u00f3wczas do integracji mieleckiego ruchu kombatanckiego i \u015brodowiska os\u00f3b represjonowanych. W 1999 r. zosta\u0142 zatrudniony w Powiatowym Centrum Zarz\u0105dzania Kryzysowego w Mielcu na stanowisku inspektora. W marcu zosta\u0142 wybrany sekretarzem Rady Powiatowej SdRP w Mielcu, a od lipca do listopada by\u0142 powiatowym pe\u0142nomocnikiem SLD w Mielcu. Od listopada 1999 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Rady SLD Powiatu Mieleckiego. W 2004 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad grupy inicjatywnej tworz\u0105cej Socjaldemokracj\u0119 w Mielcu i zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego zarz\u0105du powiatowego SdPl. Jest wsp\u00f3\u0142organizatorem uroczysto\u015bci wojskowych, kombatanckich i zwi\u0105zkowych w Mielcu. Jego autorstwa s\u0105 tablice pami\u0105tkowe: \u201e\u017bo\u0142nierzom Ziemi Mieleckiej poleg\u0142ym na wszystkich frontach I i II wojny \u015bwiatowej\u201d (przy Szkole Podstawowej nr 3), \u201e\u017bo\u0142nierzom wrze\u015bnia 1939 r. poleg\u0142ym na Ziemi Mieleckiej\u201d (na murze ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza), „Zmar\u0142ym Kolegom My\u015bliwym Ko\u0142a \u0141owieckiego „Ponowa” (na murze kaplicy cmentarnej w Chorzelowie) i „\u017bo\u0142nierzom Wojska Polskiego” (Szko\u0142a Podstawowa nr 12 w osiedlu Rzoch\u00f3w). Jest cz\u0142onkiem Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201ePonowa\u201d w Chorzelowie i wsp\u00f3\u0142autorem opracowa\u0144 na temat historii Ko\u0142a nr 1 Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych i Oficer\u00f3w Rezerwy Wojska Polskiego w Mielcu oraz Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201ePonowa\u201d w Chorzelowie. Opublikowa\u0142 te\u017c w lokalnej prasie wiele artyku\u0142\u00f3w na tematy wojskowe, kombatanckie.\u00a0Autor ksi\u0105\u017cek: 60 lat Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201ePonowa\u201d Chorzel\u00f3w 1947-2007<\/em>\u00a0(Chorzel\u00f3w 2007) i\u00a0Szkic monograficzny mieleckiej organizacji Z\u017bWP Ko\u0142o nr 1 w Mielcu im. Bojownik\u00f3w Ziemi Mieleckiej 1981-2011<\/em>\u00a0(Mielec 2011),\u00a0Pi\u0119\u0107 rzek<\/em>\u00a0(Mielec 2012) i\u00a0Ko\u0142o \u0141owieckie „Ponowa” Chorzel\u00f3w 1947-2017\u00a0<\/em>(Mielec 2017), Porucznik Jan Hajec \u017bo\u0142nierz Legion\u00f3w Polskich<\/em> (Mielec), Sztandar i tradycje Ko\u0142a \u0141owieckiego Ponowa Chorzel\u00f3w<\/em> (z Eugeniuszem Przyby\u0142kowskim, Mielec 2023). W 2012 r. zosta\u0142 wybrany na sekretarza Rady Powiatowej SLD w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem „Za Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju”, Srebrnym Medalem „Za Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa”, Srebrnym Medalem „Za Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju”, Medalem \u015bw. Huberta, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla \u0141owiectwa” i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 „Za Zas\u0142ugi dla Z\u017bWP”.\u00a0<\/em><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STACJE BENZYNOWE (STACJE PALIW)<\/strong>, powstawa\u0142y w miar\u0119 potrzeb rozwijaj\u0105cego si\u0119 ruchu pojazd\u00f3w z silnikami na benzyn\u0119, olej nap\u0119dowy i gaz. Pierwsze samochody pojawia\u0142y si\u0119 w \u00a0Mielcu na pocz\u0105tku XX w., ale by\u0142y to rzadkie przypadki, tote\u017c o stacji benzynowej brak wzmianki w dokumentacji tego okresu.. Z wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 pojazd\u00f3w zetkn\u0119li si\u0119 mielczanie w czasie I wojny \u015bwiatowej. Pocz\u0105tkowo benzyn\u0119 sprzedawano z beczek w sklepach gospodarczych, specjalnie do tego celu przystosowanych, z metalowymi drzwiami. \u00a0Najbardziej znanym by\u0142 sklep przy ul. Sandomierskiej, naprzeciw ksi\u0119garni D\u0119bickich. Benzyn\u0119 i naft\u0119 sprzedawano tak\u017ce w sklepie przy ul. Wolno\u015bci, obok przejazdu kolejowego. Starania o zezwolenie Rady Gminnej m. Mielca na budow\u0119 pierwszej stacji benzynowej czyniono na pocz\u0105tku lat 20. XX w. Prawdopodobnie pierwsz\u0105 by\u0142a stacja Standard-Novel na sk\u0142adnicy przy ul. J. Pi\u0142sudskiego. Rada Gminna uchwali\u0142a w 1930 r. jej przeniesienie na parcel\u0119 przy ul. T. Ko\u015bciuszki, naprzeciwko budynku Rady Powiatowej (z Sal\u0105 Kr\u00f3lewsk\u0105), ale anulowa\u0142a t\u0119 uchwa\u0142\u0119 i wyrazi\u0142a zgod\u0119 na przeniesienie na teren obok parceli J\u00f3zefa Kolasi\u0144skiego, tak\u017ce przy ul. J. Pi\u0142sudskiego. Ostatecznie w latach 30. stacja ta przesta\u0142a funkcjonowa\u0107. W 1931 r. wydzier\u017cawiono niewielki plac na rynku, obok kiosku, na stacj\u0119 benzynow\u0105 firmie \u201eKarpaty\u201d Samuel Rothman i S-ka. W 1948 r. oddano do u\u017cytku stacj\u0119 benzynow\u0105 przy ul. S. \u017beromskiego, w pobli\u017cu kaflarni (dzi\u015b Urz\u0105d Skarbowy). Drug\u0105 stacj\u0119 uruchomiono w 1951 r. u zbiegu ulic F. Dzier\u017cy\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej S. S\u0119kowskiego) i H. Sienkiewicza. Zlikwidowano natomiast stacj\u0119 na rynku. W zwi\u0105zku z przebudow\u0105 ul. H. Sienkiewicza pod koniec lat 70. \u2013 usuni\u0119to stacj\u0119 przy skrzy\u017cowaniu tej ulicy z ul. Dzier\u017cy\u0144skiego i wybudowano wielofunkcyjn\u0105 \u00a0stacj\u0119 paliw CPN (p\u00f3\u017aniej PKN Orlen) przy ul. H. Sienkiewicza. W 1982 r. otwarto stacj\u0119 paliw CPN (p\u00f3\u017aniej PKN Orlen) przy ul. Przemys\u0142owej obok stacji obs\u0142ugi PP Polmozbyt. Ponadto w latach 80. powsta\u0142y stacje PPKS przy ul. Przemys\u0142owej 2 i MKS przy ul. S. Moniuszki i przy ul. R. Traugutta (p\u00f3\u017aniej \u201ePetro Plus\u201d). W latach 90. zbudowano stacje: \u201eReg-Benz\u201d przy ul. Legion\u00f3w 80, \u201eWest Oil\u201d przy ul. J. Korczaka i ul. Wojska Polskiego, \u201eLe\u015bna Polana\u201d przy ul. Wolno\u015bci oraz \u201eAral\u201d (p\u00f3\u017aniej BP EKSPRES Sp. z o.o.) przy ul. H. Sienkiewicza. W pierwszych latach XXI w. w motoryzacji upowszechnia\u0142o si\u0119 coraz bardziej paliwo gazowe, tote\u017c pojawi\u0142y si\u0119 stacje specjalistyczne, a w dotychczas dzia\u0142aj\u0105cych stacjach paliw wprowadzano dodatkowo dystrybutory gazowe. W 2006 r. czynne by\u0142y nast\u0119puj\u0105ce stacje paliw p\u0142ynnych i gazowych: 1) PKN \u201eOrlen\u201d S.A. przy ul. H. Sienkiewicza (benzyna, olej nap\u0119dowy, propan-butan), 2) PKN \u201eOrlen\u201d S.A. przy ul. Przemys\u0142owej (benzyna, olej nap\u0119dowy, propan-butan), 3) \u201eReg-Benz\u201d Sp. J. przy ul. Legion\u00f3w 80 (benzyna, olej nap\u0119dowy, propan-butan), 4) \u201eLe\u015bna Polana\u201d przy ul. Wolno\u015bci (benzyna, olej nap\u0119dowy, propan-butan), 5) \u201ePetro-Plus\u201d przy ul. R. Traugutta (benzyna, olej nap\u0119dowy, propan-butan), 6) PKS Connex Mielec Sp. z o.o. przy ul. Przemys\u0142owej (benzyna, olej nap\u0119dowy), 7) Reg-Benz – MKS przy ul. Wojs\u0142awskiej 1a (benzyna, olej nap\u0119dowy, propan-butan), 8) \u201eWest Oil\u201d przy ul. Wojska Polskiego (benzyna, olej nap\u0119dowy), 9) PRMiI RPM Mielec Sp. z o.o. przy ul. J. Korczaka 1 (benzyna, olej nap\u0119dowy), 10) RSM \u201eRolmlecz\u201d w Radomiu, Zak\u0142ad Mielec przy ul. Rac\u0142awickiej (olej nap\u0119dowy), 11) ZGB Mielec przy ul. Piaskowej \u00a0(propan-butan), 12) \u201ePalgaz\u201d przy ul. S. Moniuszki (propan-butan, benzyna, olej nap\u0119dowy), 13) \u201eAuto-gaz\u201d przy ul. H. Sienkiewicza (propan-butan), 14) \u201eTop-Gaz\u201d przy ul. Legion\u00f3w 83a (propan-butan), 15) \u201eEurotank\u201d S.C. przy ul. Przemys\u0142owa 61 (propan-butan), 16) \u201eBP Expres\u201d Sp. z o.o. przy ul. H. Sienkiewicza 14 (benzyna, olej nap\u0119dowy, propan-butan), 17) \u201eTop-Gaz\u201d przy ul. Wolno\u015bci (benzyna, olej nap\u0119dowy, propan-butan), 18) \u201ePro-Erg\u201d Sp. z o.o. przy al. E. Kwiatkowskiego 2a (benzyna, olej nap\u0119dowy), 19) KronoWood Sp. z o.o. przy ul. Wojska Polskiego (olej nap\u0119dowy).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STADIONY SPORTOWE<\/strong>, obiekty s\u0142u\u017c\u0105ce uprawianiu r\u00f3\u017cnych dyscyplin sportowych i rozgrywaniu zawod\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Stadion Sportowy im. por. Franciszka \u017bwirki i in\u017c. Stanis\u0142awa Wigury zosta\u0142 zbudowany z inicjatywy Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d na miejskich b\u0142oniach przy ul. Warszawskiej i ul. K. Brodzi\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej ul. \u017bwirki i Wigury). Oddano go do u\u017cytku jesieni\u0105 1932 r. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 terenu stadionu zajmowa\u0142o boisko pi\u0142karskie. Stadion ogrodzony by\u0142 wysokim p\u0142otem z desek. Posiada\u0142 bram\u0119 z tablic\u0105, na kt\u00f3rej umieszczono nazw\u0119 stadionu. W latach 80. powi\u0119kszono go o boisko pi\u0142karskie przy ul. J. Kili\u0144skiego. Funkcjonuje do dzi\u015b. (Zob. has\u0142o Gryf, Mielecki Klub Sportowy w t. 1.)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Stadion \u017bydowskiego Klubu Sportowego \u201eMakkabi\u201d przy ul. Kolbuszowskiej (p\u00f3\u017aniej ul. Wolno\u015bci). Zosta\u0142 wybudowany w latach 20. XX w. Jego centralna cz\u0119\u015b\u0107 zajmowa\u0142o boisko do pi\u0142ki no\u017cnej, a ponadto zbudowano bie\u017cni\u0119 i kort tenisowy. Ogrodzono go wysokim drewnianym p\u0142otem z bram\u0105 od strony ul. Wolno\u015bci. Funkcjonowa\u0142 przez okupacj\u0119 hitlerowsk\u0105 (administrowany przez Niemc\u00f3w) oraz w pierwszych latach powojennych. Po zbudowaniu stadionu \u201eStali\u201d na osiedlu fabrycznym w 1953 r. \u2013 przesta\u0142 pe\u0142ni\u0107 funkcje sportowe i zosta\u0142 zamieniony na plac sk\u0142adowy. P\u00f3\u017aniej wielokrotnie zmieniano jego przeznaczenie. Aktualnie na tym terenie funkcjonuje hala targowa.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Stadion FKS \u201eStal\u201d na osiedlu fabrycznym WSK, pomi\u0119dzy ulicami J. Kusoci\u0144skiego i L. Solskiego, zosta\u0142 zbudowany w latach 1952-1953. (Szerzej w ha\u015ble FKS \u201ePZL-Stal\u201d).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Stadion przy ul. L. Solskiego, 27 I 2011 r. podpisano umow\u0119 z wykonawc\u0105 przebudowy stadionu \u2013 Firm\u0105 \u00a0Tamex z Warszawy. W niedziel\u0119 13 XI 2011 r. rozegrano ostatni mecz na p\u0142ycie g\u0142\u00f3wnej, a kibice po raz ostatni ogl\u0105dali mecz z trybuny zachodniej, kt\u00f3ra p\u00f3\u017aniej zosta\u0142a przebudowana. W latach 2011-2013 przeprowadzono remont i modernizacj\u0119 ca\u0142ego obiektu. Otwarcie stadionu odby\u0142o si\u0119 31 VIII 2013 r. P\u0142yta pi\u0142karska ma wymiary 105 m x 68 m. Bie\u017cnia ok\u00f3lna ma d\u0142ugo\u015b\u0107 400 m, 8 tor\u00f3w na prostej z met\u0105 oraz 6 tor\u00f3w na wira\u017cach i na przeciwleg\u0142ej prostej. S\u0105 r\u00f3wnie\u017c inne urz\u0105dzenia lekkoatletyczne \u2013 skocznie i rzutnie. Dwie nowe trybuny jednokondygnacyjne maj\u0105 \u0142\u0105cznie 6849 miejsc siedz\u0105cych. Pod trybun\u0105 zachodni\u0105 zbudowano hal\u0119 lekkoatletyczn\u0105 z bie\u017cni\u0105 100 m i skoczniami.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Stadion przy ul. Warszawskiej \u2013 w 2011 r. oddano do u\u017cytku \u201eEuroboisko\u201d (boisko do pi\u0142ki no\u017cnej), a w 2012 r. \u2013 bie\u017cni\u0119 400 m z nawierzchni\u0105 poliuretanow\u0105 (5 tor\u00f3w na prostej, 3 tory na \u0142ukach) i trybun\u0119 z 300 siedziskami.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STADLER JERZY<\/strong>, urodzony w 1906 r. w Krakowie. Od lat szkolnych nale\u017ca\u0142 do harcerstwa, najpierw do 1. Krakowskiej Dru\u017cyny Harcerzy, a p\u00f3\u017aniej do 6. KDH. W czasie okupacji znalaz\u0142 si\u0119 w Mielcu i pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142dzielni \u201e\u017bniwo\u201d. W 1945 r. zosta\u0142 zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Mielcu jako kierownik Referatu Aprowizacji i Handlu. W dniu 30 X 1944 r. zorganizowa\u0142 pierwsze spotkanie kandydat\u00f3w do organizacji harcerskiej \u201eWatra\u201d i w jego rezultacie akces zg\u0142osi\u0142o 25 kilkunastoletnich ch\u0142opc\u00f3w. Za\u0142o\u017con\u0105 w ten spos\u00f3b Organizacj\u0119 M\u0142odzie\u017cy Harcerskiej \u201eWatra\u201d zarejestrowa\u0142 w Starostwie Powiatowym w Mielcu. Ju\u017c 10 XII 1944 r. wystawi\u0142 z ni\u0105 publicznie pierwszy program ideowo-artystyczny, 1 V 1945 r. uczestniczy\u0142 w pochodzie, a w lipcu 1945 r. wyda\u0142 pierwszy numer czasopisma harcerskiego \u201eWatra\u201d. Po powstaniu jawnego Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego w Mielcu i mediacjach przedstawicieli \u00f3wczesnych w\u0142adz wyrazi\u0142 zgod\u0119 na w\u0142\u0105czenie \u201eWatry\u201d do ZHP, a sam przyj\u0105\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy hufcowego. R\u00f3wnocze\u015bnie zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w organizacj\u0119 \u017cycia kulturalnego w powojennym Mielcu. Napisa\u0142 trzyaktow\u0105 sztuk\u0119 Ludzie z lasu z podtytu\u0142em: \u201erzecz o latach 1942-1945\u201d, kt\u00f3r\u0105 kilkakrotnie w 1945 r. wystawi\u0142 Teatr Amatorski \u201eMaska\u201d w Mielcu. Otrzyma\u0142 stopie\u0144 harcmistrza PL. Prawdopodobnie w 1946 r. wyjecha\u0142 z Mielca i zerwa\u0142 kontakty z mieleckim \u015brodowiskiem. Po przyje\u017adzie do Warszawy pracowa\u0142 jako ekonomista, m.in. w Zjednoczeniu Hut Szk\u0142a, Zjednoczeniu Budownictwa, Ministerstwie Budownictwa, Biurze Pe\u0142nomocnika Rz\u0105du ds. Deglomeracji i w Komisji Planowania przy Radzie Ministr\u00f3w. Do pracy spo\u0142ecznej w harcerstwie powr\u00f3ci\u0142 po odrodzeniu si\u0119 ZHP w 1956 r. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: dru\u017cynowego 17. Warszawskiej Dru\u017cyny Harcerskiej, komendanta Szczepu i cz\u0142onka Komendy Hufca Praga P\u00f3\u0142noc. By\u0142 organizatorem wielu oboz\u00f3w, m.in. w g\u00f3rach. Zafascynowany kultur\u0105 g\u00f3ralsk\u0105 za\u0142o\u017cy\u0142 w 1958 r. 317. Warszawsk\u0105 Dru\u017cyn\u0119 Harcersk\u0105 \u201eKu\u017anica\u201d im. M. Kar\u0142owicza o charakterze muzycznym, kultywuj\u0105c\u0105 obrz\u0119dowo\u015b\u0107 g\u00f3ralsk\u0105. Kilka lat p\u00f3\u017aniej utworzy\u0142 O\u015brodek Pracy Dru\u017cyn \u201eKu\u017anica\u201d, a w 1970 r. Harcerski Zesp\u00f3\u0142 Artystyczny, z kt\u00f3rym przez wiele lat wyst\u0119powa\u0142 na r\u00f3\u017cnych imprezach. W 1960 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 harcmistrza, a w 1971 r. \u2013 harcmistrza Polski Ludowej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Krzy\u017cem \u201eZa Zas\u0142ugi dla ZHP\u201d i Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Warszawy\u201d. Zmar\u0142 8 II 1988 r. Pochowany na Cmentarzu P\u00f3\u0142nocnym na W\u00f3lce W\u0119glowej w Warszawie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STADNICKA KUNEGUNDA (po m\u0119\u017cu REY)<\/strong>, c\u00f3rka Antoniego Walentego, po \u015bmierci ojca odziedziczy\u0142a dobra rzemie\u0144sko-rzochowskie. Oko\u0142o 1794 r. wnios\u0142a je do ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Kajetanem Reyem, w\u0142a\u015bcicielem Przec\u0142awia. Zmar\u0142a w 1799 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STADNICKI ANTONI WALENTY<\/strong>, syn J\u00f3zefa i Marcjanny z Morskich. W 1788 r. zakupi\u0142 od brata Piotra maj\u0105tek rzemie\u0144sko-rzochowski oraz Niwiska i Trze\u015b\u0144. Po jego \u015bmierci dobra te odziedziczy\u0142a c\u00f3rka Kunegunda.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STADNICKI J\u00d3ZEF<\/strong>, syn W\u0142adys\u0142awa \u2013 miecznika czerniechowskiego i Apolonii z K\u0119pi\u0144skich, burgrabia zamku kr\u00f3lewskiego w Krakowie. W 1763 r. zakupi\u0142 od J\u00f3zefa Antoniego Lasockiego z Brzezin, kasztelana \u0142\u0119czyckiego, dobra rzemie\u0144sko-rzochowskie (m.in. Rzemie\u0144, Rzoch\u00f3w, Bia\u0142y B\u00f3r i Dobrynin) i Niwiska. By\u0142 kolatorem ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Rzochowie. Z ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Marcjann\u0105 z Morskich mia\u0142 czterech syn\u00f3w i dwie c\u00f3rki(?). Maj\u0105tek rzemie\u0144sko-rzochowski odziedziczy\u0142 po nim syn Piotr.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STADNICKI PIOTR<\/strong>, syn J\u00f3zefa i Marcjanny z Morskich, starosta radzy\u0144ski, kawaler Or\u0142a Bia\u0142ego. Otrzyma\u0142 w spadku po ojcu (J\u00f3zefie) m.in. maj\u0105tek rzemie\u0144sko-rzochowski. Jako kolator ko\u015bcio\u0142\u00f3w na tym terenie wspar\u0142 je zapisami. W 1788 r. odsprzeda\u0142 te posiad\u0142o\u015bci bratu Antoniemu za 585 tysi\u0119cy z\u0142otych polskich. W tym samym roku otrzyma\u0142 potwierdzenie tytu\u0142u hrabiowskiego dla siebie i potomstwa w Galicji dyplomem cesarza J\u00f3zefa z 12 XII 1788 r. Zmar\u0142 28 III 1819 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STAFFA LEOPOLDA (ULICA)<\/strong>, jedna z d\u0142u\u017cszych (758 m) ulic miejskich biegn\u0105cych przez osiedla J. Kusoci\u0144skiego i M. Kopernika. \u0141\u0105czy ul. ks. P. Skargi z kilkoma innymi wa\u017cnymi ulicami tej cz\u0119\u015bci miasta: J. Kusoci\u0144skiego, L. Solskiego i E. Biernackiego, a to \u015bwiadczy o jej znaczeniu. Powsta\u0142a w latach 50. XX w., w czasie intensywnej budowy osiedla fabrycznego WSK. Patrona otrzyma\u0142a 26 VI 1957 r. Po modernizacji w latach 1998-1999 posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z p\u0142ytek i kostki. Jej adres posiadaj\u0105 budynki wielorodzinne Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej (jedne z najstarszych), obiekty administracyjno-gospodarcze tej\u017ce Sp\u00f3\u0142dzielni, w tym r\u00f3wnie\u017c jej g\u0142\u00f3wna siedziba.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Ulicy patronuje LEOPOLD STAFF (1878-1957), jeden z wybitnych poet\u00f3w 1. po\u0142. XX w. Pocz\u0105tkowo zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z impresjonizmem i symbolizmem, a p\u00f3\u017aniej wytworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 formu\u0142\u0119 neoklasycyzmu. Napisa\u0142 m.in.: poemat Mistrz Twardowski, dramat Skarb, liczne wiersze, pisma i listy. By\u0142 te\u017c autorem przek\u0142ad\u00f3w wielu utwor\u00f3w na j\u0119zyk polski i z j\u0119zyka polskiego na j\u0119zyki obce.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STAL MIELEC (PGE STAL)<\/strong>\u00a0– patrz:\u00a0MIELECKI KLUB PI\u0141KARSKI STAL (KLUB SPORTOWY STAL, FKS STAL, FKS PGE STAL, PGE STAL)<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STALA EWA<\/strong>, urodzona 15 XII 1972 r. w Mielcu, c\u00f3rka Mariana i Marty z domu Bauer. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1991 r. Studia na Wydziale Filologicznym (filologia hiszpa\u0144ska) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142a z wyr\u00f3\u017cnieniem w 1996 r. i tytu\u0142em magistra filologii hiszpa\u0144skiej. Od 1996 r. pracuje w Zak\u0142adzie Filologii Hiszpa\u0144skiej IFR Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego, najpierw na stanowisku asystenta, a od 2004 r. jako adiunkt. W 2000 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 doktora nauk humanistycznych w zakresie j\u0119zykoznawstwa na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego. Aktualnie wyk\u0142ada z zakresu historii j\u0119zyka hiszpa\u0144skiego i gramatyki opisowej j\u0119zyka hiszpa\u0144skiego oraz prowadzi seminarium magisterskie z filologii hiszpa\u0144skiej. Uczestniczy\u0142a w krajowych i mi\u0119dzynarodowych sympozjach hispanistycznych ( m. in. Hiszpania, S\u0142owacja, Rumunia) oraz w sta\u017cach i pobytach stypendialnych (m.in. Niemcy, Portugalia, Hiszpania, Argentyna, Urugwaj). Wyk\u0142ada\u0142a go\u015bcinnie na uniwersytetach w Hiszpanii i Argentynie. Jest autork\u0105 ok. 30 artyku\u0142\u00f3w naukowych, podr\u0119cznika j\u0119zyka hiszpa\u0144skiego\u00a0Espa\u00f1ol para todos (<\/em>Katowice, Videograf, 2001), monografii naukowej pt.\u00a0Los nombres de los colores en el espa\u00f1ol de los siglos XVI-XVII (Nazwy bar w hiszpa\u0144szczy\u017anie XVI-XVII wieku),<\/em>\u00a0Biblioteca Virtual Taller Digital UA Universidad de Alicante w Alicante, (Hiszpania), a tak\u017ce wsp\u00f3\u0142autork\u0105\u00a0Kieszonkowego s\u0142ownika hiszpa\u0144sko-polskiego i polsko-hiszpa\u0144skiego<\/em>\u00a0(Krak\u00f3w, Zielona Sowa, 2004). Ponadto jest \u00a0t\u0142umaczk\u0105 biografii Astora Piazzolli na j\u0119zyk polski Astor Piazzolla.\u00a0Moja historia<\/em>\u00a0(Krak\u00f3w, PWM Edition, 2008). Obecnie pracuje nad rozpraw\u0105 habilitacyjn\u0105 pt.\u00a0Dobletes etimol\u00f3gicos en espa\u00f1ol (1611-1739) (Hiszpa\u0144skie dublety etymologiczne 1611-1739).<\/em> Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie w dzia\u0142alno\u015b\u0107 charytatywn\u0105 na rzecz Fundacji SOS Wioski Dzieci\u0119ce (Polska) i The Donkey Sanctuary (hrabstwo Cork w Irlandii) oraz w akcji \u201eSzlachetna Paczka\u201d. Od wielu lat przyja\u017ani si\u0119 i wsp\u00f3\u0142pracuje (jako t\u0142umacz z j\u0119zyka hiszpa\u0144skiego) z MCK Sok\u00f3\u0142 w Nowym S\u0105czu. Z racji zainteresowania tangiem jest autork\u0105 wielu prelekcji na temat historii tanga i t\u0142umaczem festiwali tanga w Polsce. Uprawia turystyk\u0119, a szczeg\u00f3lnie wspomina wej\u015bcie na Pico de Aneto w Pirenejach (3404 m n.p.m.) i na Corno \u00a0Grande (2912 m n.p.m.) w Apeninach.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STALA FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 13 IV 1918 r. w Borkach Nizi\u0144skich, powiat mielecki, syn Jana i Wiktorii z domu G\u0105sior. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1937 r. W tym okresie by\u0142 aktywnym dzia\u0142aczem ZMW \u201eWici\u201d. W latach 1937-1939 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Artylerii we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim, a nast\u0119pnie w Trauguttowie. W kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. walczy\u0142 w 30. Dywizji Piechoty. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 uda\u0142o mu si\u0119 unikn\u0105\u0107 aresztowania i od grudnia 1939 r. w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 S\u0142u\u017cby Zwyci\u0119stwa Polski, a nast\u0119pnie Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dow\u00f3dcy plutonu specjalnego przy Komendzie Obwodu AK Mielec, a od 1943 r. zosta\u0142 szefem dywersji Inspektoratu AK Mielec. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami: \u201eKuwaka\u201d, \u201eJasica\u201d i \u201eGruda\u201d. Zorganizowa\u0142 szereg akcji dywersyjnych w okolicach Mielca, D\u0119bicy i Sandomierza. Prowadzi\u0142 kursy podchor\u0105\u017cych i podoficer\u00f3w. W 1944 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 kapitana. Uczestniczy\u0142 w akcji \u201eBurza\u201d. Po wojnie pracowa\u0142 w sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci, m.in. jako przewodnicz\u0105cy Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142dzielni Rolniczo-Handlowej w Mielcu, Okr\u0119gowej Sp\u00f3\u0142dzielni Obrotu Zwierz\u0119tami w Mielcu, dyrektor handlowy Wojew\u00f3dzkiej Centrali Mi\u0119snej w Rzeszowie. W 1952 r. zosta\u0142 aresztowany i skazany na 7 lat wi\u0119zienia za dzia\u0142alno\u015b\u0107 w AK i po wojnie w WiN. W 1956 r.(?) zwolniono go z wi\u0119zienia i powr\u00f3ci\u0142 do pracy w instytucjach rolniczych w Rzeszowie. Studiowa\u0142 na Wydziale Rolnictwa UMCS w Lublinie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Od 1974 r. pracowa\u0142 w Wojew\u00f3dzkim Komitecie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego w Rzeszowie. Zmar\u0142 w 1980 r. (1981?). Spoczywa na cmentarzu w Rzeszowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STALA J\u00d3ZEF ANTONI (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 6 XII 1966 r. w Mielcu, syn Edwarda i Heleny z domu Gajek. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1985 r. Studia teologiczne uko\u0144czy\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie w 1991 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra na podstawie pracy:\u00a0Nie zabijaj! Etyczny wym\u00f3g afirmacji \u017cycia ludzkiego w jego trwaniu i na etapie jego przekazywania w nauczaniu spo\u0142ecznym Ko\u015bcio\u0142a w zwi\u0105zku z 20-leciem encykliki Humanae vitae.<\/em>\u00a0W 1991 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. W latach 1991-1993 pracowa\u0142 jako wikariusz i katecheta w parafiach w Boles\u0142awiu i \u015bw. Kazimierza w Nowym S\u0105czu, a nast\u0119pnie by\u0142 kapelanem i sekretarzem biskupa J\u00f3zefa \u017byci\u0144skiego (IX 1993 \u2013 I 1994). W latach 1993-1998 odby\u0142 doktoranckie studia specjalistyczne z katechetyki w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie i uzyska\u0142 doktorat na podstawie rozprawy:\u00a0Podstawy teologiczno-antropologiczne katechezy rodzinnej. Na podstawie dokument\u00f3w Magisterium soborowego i posoborowego<\/em>\u00a0(wydano drukiem w Tarnowie \u2013 1998). W okresie X 1997 \u2013 IX 1998 by\u0142 sekretarzem Wydzia\u0142u Teologicznego w Tarnowie Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. 27 I 2005 r. uzyska\u0142 na PAT w Krakowie habilitacj\u0119 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy:\u00a0Katecheza o ma\u0142\u017ce\u0144stwie i rodzinie w Polsce po Soborze Watyka\u0144skim II. Pr\u00f3ba oceny<\/em>. W latach 1998-2005 pe\u0142ni\u0142 stanowiska i funkcje: pracownika Wydzia\u0142u Katechetycznego Kurii Diecezjalnej w Tarnowie, diecezjalnego wizytatora nauki religii w diecezji tarnowskiej i sekretarza Fundacji Arcybiskupa Jerzego Ablewicza. Od 1998 r. pe\u0142ni funkcje delegata: biskupa diecezjalnego do oceny ksi\u0105g tre\u015bci religijnej, adiunkta i wyk\u0142adowcy katechetyki oraz kierownika pedagogizacji w Wydziale Teologicznym w Tarnowie PAT w Krakowie, a ponadto jest rzeczoznawc\u0105 do spraw oceny program\u00f3w nauczania religii i podr\u0119cznik\u00f3w katechetycznych (od 2002 r.) i kierownikiem katedry nauk pedagogiczno-katechetycznych (od 2005 r.). Jest cz\u0142onkiem sekcji wyk\u0142adowc\u00f3w katechetyki w Polsce oraz Polskiego Towarzystwa Teologicznego. Napisa\u0142 i opublikowa\u0142 ksi\u0105\u017cki:\u00a0Podstawy teologiczno-antropologiczne katechezy rodzinnej. Na podstawie dokument\u00f3w Magisterium soborowego i posoborowego, Tarn\u00f3w 1998; Tradycja katechezy rodzinnej w diecezji tarnowskiej, Tarn\u00f3w 1999; Fundamentalne podstawy i obszary katechezy rodzinnej (z E. Osewsk\u0105), Tarn\u00f3w 2000;Ma\u0142a katecheza o pielgrzymowaniu (z M. Bednarzem i J. Kr\u00f3likowskim), Tarn\u00f3w 2000; Borowa. Moja Ma\u0142a Ojczyzna. Duchowie\u0144stwo (z S. Komo\u0144skim), Borowa 2001; Z Ewangeli\u0105 w Trzecie Tysi\u0105clecie, Tarn\u00f3w 2001; Ma\u0142a katecheza o Ziemi Jezusa (z M. Bednarzem), Tarn\u00f3w 2001; Ma\u0142a katecheza o Wielkim Tygodniu, Tarn\u00f3w 2002; W kierunku katechezy rodzinnej (z E. Osewsk\u0105), Kielce 2003; Katecheza o ma\u0142\u017ce\u0144stwie i rodzinie w Polsce po Soborze Watyka\u0144skim II. Pr\u00f3ba oceny, Tarn\u00f3w 2004; Dzisiejsza m\u0142odzie\u017c powiedzia\u0142a, \u017ce…, Kielce 2006.<\/em>\u00a0Jest tak\u017ce redaktorem ksi\u0105\u017cek:\u00a0\u015awiadek wierny, Tarn\u00f3w 2000; Borowa. Moja Ma\u0142a Ojczyzna. Wspomnienia, Borowa 2000; Dzisiejsza m\u0142odzie\u017c, Krak\u00f3w 2001; Wyp\u0142y\u0144 na g\u0142\u0119bi\u0119. Wprowadzenie do praktyki chrze\u015bcija\u0144stwa w \u015bwietle listu apostolskiego Jana Paw\u0142a II Novo millennio ineunte, Katowice 2001; Borowa. Moja Ma\u0142a Ojczyzna. Rys historyczny do II wojny \u015bwiatowej, Borowa 2002; Dzisiejszy katecheta, Krak\u00f3w 2002; Dzisiejszy katechizowany, Krak\u00f3w 2002; Katechetyka materialna, Tarn\u00f3w 2002; Drogi katechezy rodzinnej, Pozna\u0144 2002; Katechetyka szczeg\u00f3\u0142owa, Tarn\u00f3w 2003; Historia katechezy i katechetyka fundamentalna, Tarn\u00f3w 2003; W kr\u0119gu rodziny, Pozna\u0144 2003; Wybrane zagadnienia z katechetyki, Tarn\u00f3w 2003; Katecheza specjalna dzisiaj, Kielce 2003, Katechizowa\u0107 dzisiaj, Kielce 2004; Dydaktyka katechezy Cz\u0119\u015b\u0107 I i II, Tarn\u00f3w 2004; Dzisiejszy bierzmowany, Kielce 2005; Wychowanie dzieci w wieku przedszkolnym, Tarn\u00f3w 2005; Dzisiejsze aspiracje katechezy rodzinnej, Kielce 2005; Rodzina. Bezcenny dar i zadanie, Radom 2006; Wychowanie dzieci w m\u0142odszym wieku szkolnym. Cz\u0119\u015b\u0107 I i II, Tarn\u00f3w 2006; Eucharystia \u2013 pokuta i pojednanie w katechezie, Kielce 2007.<\/em> Ponadto jest redaktorem i wsp\u00f3\u0142autorem podr\u0119cznik\u00f3w do nauczania religii, a tak\u017ce kilkudziesi\u0119ciu artyku\u0142\u00f3w i recenzji w czasopismach: \u201eKatecheta\u201d, \u201ePolonia Sacra\u201d, \u201eRoczniki Teologiczne\u201d, \u201eLiturgia sacra\u201d, \u201eRoczniki Teologii Katolickiej\u201d, \u201eCommunio\u201d, Ateneum Kap\u0142a\u0144skie\u201d, \u201ePaedagogia Christiana\u201d, \u201eReligioni et Litteris\u201d, \u201eSprawy Rodziny\u201d, \u201eStudia nad Rodzin\u0105\u201d, \u201eTarnowskie Studia Teologiczne\u201d i \u201eCurrenda\u201d. Uczestniczy\u0142 w wielu zjazdach, sympozjach i kongresach Od 2008 r. pracuje na stanowisku \u00a0profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Papieskiego Jana Paw\u0142a II w Krakowie. W 2011 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora nauk teologicznych, m.in. na podstawie rozprawy W kierunku integralnej edukacji religijnej w rodzinie (Pr\u00f3ba refleksji nad nauczaniem Jana II w kontek\u015bcie polskich uwarunkowa\u0144.), Tarn\u00f3w 2010. Od 2014 r. do 2020 r.\u00a0 pe\u0142ni\u0142 funkcje prodziekana ds. nauki, rozwoju i wsp\u00f3\u0142pracy zagranicznej Wydzia\u0142u Teologicznego Sekcja w Tarnowie Uniwersytetu Papieskiego Jana Paw\u0142a II w Krakowie oraz kierownika katedry nauk pedagogiczno-katechetycznych na tym Wydziale. Prowadzi\u0142 wyk\u0142ady z zakresu: katechetyki fundamentalnej, katechetyki formalnej, katechetyki szczeg\u00f3\u0142owej, katechetyki materialnej, katechezy rodzinnej oraz konwersatorium i seminarium naukowe. By\u0142 promotorem kilku doktorat\u00f3w i licencjat\u00f3w oraz kilkudziesi\u0119ciu prac magisterskich, a tak\u017ce recenzentem wielu rozpraw i prac. Pe\u0142nil liczne funkcje, m.in.: wydzia\u0142owego koordynatora programu Erazmus w WTST (od 2008 r.), przedstawiciela WTST w Senacie UPJPII w Krakowie, cz\u0142onka senackiej komisji ds. Bada\u0144 Naukowych UPJPII (od 2009 r.) i przewodnicz\u0105cego tej komisji (od 2010 r.). Ponadto w latach 2009-2010 by\u0142 cz\u0142onkiem zespo\u0142u dla nowelizacji \u201ePodstawy programowej katechezy\u201d i \u201eProgramu nauczania religii\u201d. Udziela\u0142 si\u0119 w wielu stowarzyszeniach, m.in. Polskim Towarzystwie Teologicznym, Tarnowskim Towarzystwie Naukowym, Stowarzyszeniu Katechetyk\u00f3w Polskich, Europejskiej Ekipie Katechetycznej (EEC), Polskim Stowarzyszeniu Familiologicznym i Europejskim Stowarzyszeniu Teologii Katolickiej (ESTK). Ponadto by\u0142 rzeczoznawc\u0105 Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski ds. oceny program\u00f3w nauczania religii i podr\u0119cznik\u00f3w katechetycznych oraz od 2012 r. ekspertem zespo\u0142u dzia\u0142aj\u0105cego w ramach obszaru kszta\u0142cenia w zakresie nauk humanistycznych i teologicznych (teologia, nauki o rodzinie) Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 redaktora naczelnego mi\u0119dzynarodowego periodyku naukowego: The Person and the Challenges: The Journal of Theology, Education, Canon Law and Social Studies Inspired by Pope John Paul II oraz redaktora serii\u00a0Edukacja dzisiaj. Problemy i wyzwania oraz Formacja socjalna.<\/em>\u00a0 By\u0142 cz\u0142onkiem zespo\u0142\u00f3w redakcyjnych, komitet\u00f3w i rad naukowych szeregu serii wydawniczych i periodyk\u00f3w naukowych oraz wsp\u00f3\u0142redaktorem i wsp\u00f3\u0142autorem podr\u0119cznik\u00f3w do nauczania religii, a tak\u017ce autorem i redaktorem publikacji z zakresu katechetyki, pedagogiki i edukacji. Bra\u0142 udzia\u0142 w organizacji i uczestniczy\u0142 w konferencjach, kongresach i sympozjach w kraju i za granic\u0105. W 2014 r. zosta\u0142 obdarzony godno\u015bci\u0105 Kanonika Honorowego Kapitu\u0142y Kolegiackiej pw. \u015bw. Wawrzy\u0144ca w Wojniczu. Zmar\u0142 6 II 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Borowej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STALA J\u00d3ZEF STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 IV 1948 r. w Tuszowie Narodowym, pow. mielecki, syn Augustyna i Ireny z domu K\u0142oda. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. W latach 1966-1973 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako tokarz, szlifierz i traser. W 1973 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Komunalnego Przedsi\u0119biorstwa Remontowo-Budowlanego w Mielcu i pracowa\u0142 na stanowiskach: mistrza, specjalisty d\/s utrzymania ruchu oraz kierownika transportu i sprz\u0119tu, a nast\u0119pnie powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora \u2013 prezesa zarz\u0105du i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 2004 r. P\u00f3\u017aniej by\u0142 kierownikiem Wytw\u00f3rni Paliw Alternatywnych \u00a0w EURO-EKO Sp. z o.o. w Mielcu, a ostatnio jest specjalist\u0105 ds. handlu i marketingu. w tej firmie. Od 1994 r. udziela si\u0119 spo\u0142ecznie w Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich Diecezji Tarnowskiej Oddzia\u0142 Parafia Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy i od 1998 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa. W latach 1997-2005 by\u0142 wiceprezesem SRK Diecezji Tarnowskiej, a od 2005 r. jest cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Diecezjalnego SRK. W 2006 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2006-2010. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 funkcje przewodnicz\u0105cego Komisji Ochrony \u015arodowiska, Zdrowia i Spraw Socjalnych oraz wiceprzewodnicz\u0105cego Komisji Budownictwa i Gospodarki Komunalnej. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. uzyska\u0142 mandat radnego Rady Miejskiej w Mielcu z listy PiS. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Gospodarki i Finans\u00f3w oraz wiceprzewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2018-2024. Tak\u017ce w wyborach samorzadowych w 2024 r. zosta\u0142a wybrany na radnego Rady Miejskiej w kadencji 2024-2029, a nastepnie powierzono mu przewodniczenie Komisji Gospodarki i Finans\u00f3w. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem Rady Spo\u0142ecznej Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego i Rady Duszpasterskiej w Parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (2016), Z\u0142otym Medalem Za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 (2018) i Medalem „W S\u0142u\u017cbie Rodziny” (2017), nadawanym przez Stowarzyszenie Rodzin Katolickich Diecezji Tarnowskiej w Tarnowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STALA MARIAN<\/strong>, urodzony 20 IX 1930 r. w Gaw\u0142uszowicach, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Julii. Absolwent Pa\u0144stwowego Liceum Administracyjno-Gospodarczego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r. W latach 1950-1951 pracowa\u0142 w PZGS Mielec, a w latach 1951-1952 w MHD Mielec. Studia na Wydziale Finans\u00f3w i Rachunkowo\u015bci Przemys\u0142u Akademii Ekonomicznej im. Karola Adamieckiego w Katowicach uko\u0144czy\u0142 w 1956 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra ekonomii. W latach 1956-1969 pracowa\u0142 w WSK Mielec na stanowiskach kierownika sekcji i kierownika Dzia\u0142u Koszt\u00f3w, a w latach 1970-1992 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego O\u015brodka Bada\u0144 Rozwojowych SK w Mielcu. By\u0142 spo\u0142ecznym przewodnicz\u0105cym Kola Zak\u0142adowego Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego przy WSK Mielec. W latach 1968-1978 by\u0142 nauczycielem ksi\u0119gowo\u015bci (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Technikum Ekonomicznym w Mielcu. Odznaczony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Opiek\u0119 nad Zabytkami\u201d. Zmar\u0142 9 IV 2016 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie ko\u0142o Mielca.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STALA W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 19 X 1957 r. w Grochowem, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Stefanii. Absolwent Liceum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. W latach szkolnych gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w zespo\u0142ach LZS Grochowe i LKS Malinie. Studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego uko\u0144czy\u0142 w 1980 r. z tytu\u0142em magistra praw. W latach 1980\u20131983 odby\u0142 aplikacj\u0119 s\u0105dow\u0105 w S\u0105dzie Okr\u0119gowym w Rzeszowie, a od IX 1981 r. do VIII 1982 r. \u2013 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy. W 1983 r. zda\u0142 egzamin s\u0119dziowski i zosta\u0142 asesorem s\u0105dowym S\u0105du Rejonowego w Mielcu. W 1985 r. mianowano go s\u0119dzi\u0105 S\u0105du Rejonowego w Mielcu i odt\u0105d do dzi\u015b pracuje w tej instytucji, pe\u0142ni\u0105c funkcje: przewodnicz\u0105cego Wydzia\u0142u Pracy (1985\u20132002), wiceprezesa S\u0105du Rejonowego (1999-2002) i prezesa S\u0105du Rejonowego (2002). W 2004 r. uko\u0144czy\u0142 studium podyplomowe w zakresie prawa wsp\u00f3lnotowego dla s\u0119dzi\u00f3w na UMCS w Lublinie. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. W latach 1984-1990 by\u0142 radnym Miejskiej Rady Narodowej, a w latach 1988-1990 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego MRN. W 1990 r. i 1994 r. przewodniczy\u0142 Miejskiej Komisji Wyborczej w Mielcu. Jest cz\u0142onkiem Zrzeszenia Prawnik\u00f3w Polskich i prezesem Zarz\u0105du Mieleckiego Stowarzyszenia Prawnik\u00f3w. Posiada stopie\u0144 porucznika rezerwy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LZS\u201d.<\/p>\r\n

\"\"STALA ZOFIA (z domu LEYKO),<\/b> urodzona 14 V 1958 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza i Kazimiery z domu Stryjska. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1977 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Ekonomiki Obrotu (kierunek \u2013 towaroznawstwo) Akademii Ekonomicznej w Krakowie i w 1984 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra in\u017cyniera towaroznawcy. W 1985 r. zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej w Rzemieniu na stanowisku nauczyciela i odt\u0105d do 2017 r. uczy\u0142a chemii, matematyki,\u00a0 przyrody i techniki. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1994-1998 pracowa\u0142a w niepe\u0142nym wymiarze godzin w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu jako nauczycielka przedmiot\u00f3w zawodowych. Od 1 IX 2007 r. do 2017 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej im. Marii D\u0105browskiej w Rzemieniu. Systematycznie si\u0119 dokszta\u0142ca\u0142a. Uko\u0144czy\u0142a kolejno: Studium Pedagogiczne w Instytucie Kszta\u0142cenia Nauczycieli im. W. Spasowskiego \u2013 ODN Rzesz\u00f3w (1987 r.), studia podyplomowe na Wydziale Geograficzno-Biologicznym (specjalno\u015b\u0107 \u2013 przyroda) Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie (2000 r.), studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105;dzania o\u015bwiat\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (2004 r.) oraz szereg form doskonalenia zawodowego. W 2006 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. Jako nauczycielka, a nast\u0119pnie dyrektor szko\u0142y w latach 2007-2017 troszczy\u0142a si\u0119 o utrzymanie wysokiego poziomu szko\u0142y i dobre przygotowanie uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w przedmiotowych i zawod\u00f3w sportowych, co owocowa\u0142o licznymi sukcesami. Konsekwentnie d\u0105\u017cy\u0142a do poprawy bazy szkolnej. Doprowadzi\u0142a do gruntownego remontu i modernizacji oraz termoizolacji budynku szko\u0142y, zmiany systemu ogrzewania z w\u0119glowego na gazowy, wybudowania nowej sali gimnastycznej z zapleczem sanitarnym oraz parkingu przy szkole. W budynku szkolnym urz\u0105dzono sto\u0142\u00f3wk\u0119 i \u015bwietlic\u0119, a w bibliotece szkolnej uruchomiono Internetowe Centrum Informacji Multimedialnej. Przyczyni\u0142a si\u0119 do pozyskania funduszy unijnych na wyposa\u017cenie szko\u0142y w nowy sprz\u0119t i pomoce dydaktyczne oraz zaj\u0119cia pozalekcyjne. Kierowa\u0142a organizacj\u0105 wielu uroczysto\u015bci szkolnych, m.in. Jubileuszu 100-lecia Szko\u0142y w 2015 r., u\u015bwietnionym otrzymaniem sztandaru i otwarciem nowej sali gimnastycznej.\u00a0Dba\u0142a o realizacj\u0119 r\u00f3\u017cnych form uatrakcyjniaj\u0105cych nauk\u0119 szkoln\u0105, m.in. wycieczki oraz \u201eZielone i Bia\u0142e Szko\u0142y\u201d. By\u0142a autork\u0105 dw\u00f3ch program\u00f3w autorskich z zakresu edukacji ekologicznej dla klas IV-VI. Przygotowywa\u0142a z powodzeniem uczni\u00f3w do konkurs\u00f3w interdyscyplinarnych i przyrodniczo-ekologicznych. (Jej podopieczni byli laureatami lub finalistami na szczeblu powiatu, a nawet wojew\u00f3dztwa.) Opiekowa\u0142a si\u0119 Samorz\u0105dem Uczniowskim i Szkolnym Ko\u0142em PCK, koordynowa\u0142a realizacj\u0119 program\u00f3w: \u201eSzko\u0142a Promuj\u0105ca Zdrowie\u201d i \u201eSzko\u0142a Promuj\u0105ca Zasady Europejskiego Kodeksu Walki z Rakiem\u201d.\u00a0Organizowa\u0142a akcje charytatywne. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a ze \u015brodowiskiem i dba\u0142a o systematyczne kontakty z samorz\u0105dowymi w\u0142adzami gminy Przec\u0142aw. W 2017 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz licznymi nagrodami lokalnymi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STAMET-STANIS\u0141AW STACHURA<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona przez Stanis\u0142awa Stachur\u0119 i prowadz\u0105ca dzia\u0142alno\u015b\u0107 od marca 1990 r. W pierwszym okresie produkowa\u0142a automatyk\u0119 samochodow\u0105 i cz\u0119\u015bci wyposa\u017cenia obrabiarek. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 5 XII 2000 r. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 rozpocz\u0119\u0142a 1 III 2002 r. we w\u0142asnym obiekcie przy ul. Partyzant\u00f3w 21a. Dominant\u0105 produkcji s\u0105 cz\u0119\u015bci lotnicze, na kt\u00f3rych wytwarzanie firma uzyska\u0142a zezwolenie G\u0142\u00f3wnego Inspektoratu Kontroli Cywilnych Statk\u00f3w Powietrznych w Warszawie. S\u0105 to m.in. cz\u0119\u015bci i zespo\u0142y motoszybowca S-10, samolotu DA40 i szybowca PW5, oprzyrz\u0105dowanie do przemys\u0142u lotniczego i cz\u0119\u015bci do urz\u0105dze\u0144 przemys\u0142owych. Systematyczna dba\u0142o\u015b\u0107 o jako\u015b\u0107 produkt\u00f3w spowodowa\u0142a, \u017ce s\u0105 sprzedawane nie tylko na rynku krajowym, ale maj\u0105 te\u017c odbiorc\u00f3w zagranicznych, g\u0142\u00f3wnie z sektora lotniczego, zbrojeniowego i maszynowego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STAN S\u0141AWOMIR<\/strong>, urodzony 30 III 1967 r. w Mielcu, syn Mariana i W\u0142adys\u0142awy z R\u00f3\u017ca\u0144skich. Absolwent Pa\u0144stwowego Liceum Muzycznego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1986 r. Od 1988 r. pracowa\u0142 w Robotniczym Centrum Kultury WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako instruktor Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d, a od 1990 r. pracuje w Pa\u0144stwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. M. Kar\u0142owicza w Mielcu jako nauczyciel gry na fortepianie. W latach 1996-2000 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrygenta \u2013 kierownika \u201eRzeszowiak\u00f3w\u201d, a od 1997 r. jest kierownikiem orkiestry. Dokona\u0142 opracowania muzycznych spektakli Teatr Variete<\/em> i Baw si\u0119 razem z nami<\/em> w wykonaniu Teatru Rozmaito\u015bci SCK w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis\u201d, Medalem KEN, Medalem Srebrnym Za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Statuetk\u0105 \u201ePozytywny Mielczanin\u201d w kategorii kultura (plebiscyt portalu hej.mielec) i nagrodami lokalnymi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STAN WOJENNY<\/strong>, instytucja prawa wewn\u0119trznego funkcjonuj\u0105ca w spos\u00f3b nadzwyczajny i w okre\u015blonym czasie, wprowadzana w sytuacji szczeg\u00f3lnego zagro\u017cenia pa\u0144stwa. Wprowadzony zosta\u0142 w Polsce przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego \u2013 I sekretarza KC PZPR i premiera rz\u0105du PRL na podstawie dekretu Rady Pa\u0144stwa w nocy z 12 na 13 XII 1981 r. w celu powstrzymania pog\u0142\u0119biaj\u0105cego si\u0119 kryzysu spo\u0142eczno-gospodarczego pa\u0144stwa, post\u0119puj\u0105cej anarchizacji i gro\u017aby wojny domowej. Wed\u0142ug \u015brodowisk opozycyjnych jego celem by\u0142o zlikwidowanie NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d \u2013 dynamicznie rozwijaj\u0105cego si\u0119 niezale\u017cnego od w\u0142adzy i krytykuj\u0105cego j\u0105 ruchu spo\u0142eczno-politycznego. W\u0142adz\u0119 w pa\u0144stwie przej\u0119\u0142a Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego (WRON). Jej przedstawicielami w terenie byli komisarze wojskowi. Wraz z wprowadzeniem stanu wojennego aresztowano i internowano wielu dzia\u0142aczy \u201eSolidarno\u015bci\u201d, w tym w Mielcu: Jana Borowca, Telesfora Beyma, Fryderyka Gaja, Andrzeja Lipskiego, Wies\u0142awa Moczulskiego, Stanis\u0142awa R\u00f3\u017cyckiego (i wkr\u00f3tce zwolniono), Stanis\u0142awa Stachowicza, J\u00f3zefa Szk\u00f3\u0142k\u0119, Jana Szyma\u0144skiego i Czes\u0142awa \u017belazk\u0119. Ponadto 16 XII aresztowano Ryszarda Ratusi\u0144skiego i Franciszka Lesia oraz powt\u00f3rnie Stanis\u0142awa R\u00f3\u017cyckiego za organizowanie strajku. Ograniczono podstawowe prawa obywateli, rozwi\u0105zano zwi\u0105zki zawodowe, zawieszono wydawanie niekt\u00f3rych gazet (w Mielcu \u2013 \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d), wprowadzono zakaz strajk\u00f3w, przerwano \u0142\u0105czno\u015b\u0107 telefoniczn\u0105, a nast\u0119pnie kontrolowano rozmowy telefoniczne oraz wprowadzono utrudnienia w odbywaniu podr\u00f3\u017cy i szereg dalszych dzia\u0142a\u0144 dyscyplinuj\u0105cych. Do terenowych urz\u0119d\u00f3w administracji pa\u0144stwowej (tak\u017ce Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu) skierowano komisarzy wojskowych, kt\u00f3rych zadaniem by\u0142o obserwowanie dzia\u0142alno\u015bci w\u0142adzy terenowej i radykalne reagowanie na zauwa\u017cone nieprawid\u0142owo\u015bci. Sytuacja w zaopatrzeniu, ju\u017c w latach 1980 i 1981 bardzo trudna, pogorszy\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej. Funkcjonuj\u0105ca od 1981 r. Rada Rynku w Mielcu regularnie spotyka\u0142a si\u0119, aby racjonalnie rozdziela\u0107 reglamentowane towary: mi\u0119so, w\u0119dliny, smalec, margaryny, \u015brodki kosmetyczne i higieniczne, kt\u00f3re dostarczano w znikomych ilo\u015bciach. Po ka\u017cdy towar ustawia\u0142y si\u0119 d\u0142ugie kolejki. W pa\u017adzierniku 1982 r. zdesperowana Komisja Socjalnej WSK \u201ePZL-Mielec\u201d wystosowa\u0142a list do wicepremiera Janusza Obodowskiego w sprawie niezadowolenia za\u0142ogi co do nier\u00f3wnego traktowania r\u00f3\u017cnych wojew\u00f3dztw przy sterowanej sprzeda\u017cy obuwia, np. w woj. rzeszowskim wojewoda m\u00f3g\u0142 przydzieli\u0107 1 par\u0119 obuwia tylko osobom powy\u017cej 15 roku \u017cycia, a wojewoda kro\u015bnie\u0144ski \u2013 ka\u017cdej osobie. Na wniosek Komisji Socjalnej WSK naczelnik miasta Mielca zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 do wprowadzenia wi\u0105zanej sprzeda\u017cy herbaty z zakupem cukru (IX 1982). Miar\u0105 dalszego pogarszania si\u0119 dramatycznej sytuacji by\u0142o obj\u0119cie centralnym rozdzielnikiem m.in. kawy \u201einki\u201d, d\u017cem\u00f3w, marmolad i powide\u0142. R\u00f3wnie \u017ale by\u0142o w handlu towarami przemys\u0142owymi, np. do zakupu mebli tworzy\u0142y si\u0119 komitety kolejkowe, prowadzono i sprawdzano listy obecno\u015bci dy\u017curuj\u0105cych pod sklepem os\u00f3b itp. Pojawi\u0142 si\u0119 zaw\u00f3d \u201estacza\u201d, kt\u00f3ry za sumienne pilnowanie miejsca w kolejce otrzymywa\u0142 gratyfikacj\u0119. W prote\u015bcie przeciwko wielu nieprawid\u0142owo\u015bciom w handlu 19 X 1982 powsta\u0142 Mielecki Klub Federacji Konsument\u00f3w. W 1983 r. sytuacja na rynku nieco poprawi\u0142a si\u0119. Zdelegalizowana mielecka \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d nie podejmowa\u0142a wi\u0119kszych akcji, a jedyn\u0105 form\u0105 protestu w tym czasie by\u0142 strajk cz\u0142onk\u00f3w \u201eS\u201d w OBR SK w dniu 13 V 1982 r. Wtedy to szereg os\u00f3b zwolniono z pracy, a Mariana Zi\u0119b\u0119 internowano. (P\u00f3\u017aniej niemal wszyscy zwolnieni zostali przywr\u00f3ceni do pracy, ale na zmienionych warunkach.) Mimo opisanych utrudnie\u0144 i z\u0142ej sytuacji w handlu Mielec nadal dynamicznie rozwija\u0142 si\u0119, np. w 1982 r. oddano do u\u017cytku wiadukt wraz z dojazdami oraz ponad 400 mieszka\u0144. Starano si\u0119 tworzy\u0107 platformy porozumienia spo\u0142ecznego (Miejski Komitet Porozumienia Spo\u0142ecznego, p\u00f3\u017aniej PRON), \u017cyw\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 prowadzi\u0142o Robotnicze Centrum Kultury. Kolejne sukcesy sportowe odnosi\u0142 FKS \u201eStal\u201d Mielec. Wznowiono wydawanie \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d, a 17 XII 1982 r. zarejestrowano Niezale\u017cny Samorz\u0105dny ZZ Pracownik\u00f3w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Z wolna sytuacja w kraju zacz\u0119\u0142a si\u0119 normalizowa\u0107. 31 XII 1982 r. stan wojenny zawieszono, a 21 VII 1983 r. \u2013 odwo\u0142ano, pozostawiaj\u0105c jednak niekt\u00f3re represyjne przepisy prawa.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STANCZYKIEWICZ SYLWERIUSZ WITALIS<\/strong>, urodzony 27 X 1903 r., syn Jana i Heleny ze Stefan\u00f3w. Po szkole powszechnej ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Mielcu, a nast\u0119pnie studiowa\u0142. Po studiach podj\u0105\u0142 prac\u0119 jako urz\u0119dnik skarbowy w krakowskim magistracie. Po kl\u0119sce wrze\u015bniowej 1939 r. b\u0119d\u0105c oficerem rezerwy intensywnie dzia\u0142a\u0142 w podziemiu. Bra\u0142 udzia\u0142 w akcjach bojowych w Krakowie i poza miastem oraz prowadzi\u0142 szkolenia bojowe dla \u017co\u0142nierzy podziemia w Krakowie .W dniu 13.X. 1943 r., kiedy wraca\u0142 z akcji bojowej pod Bochni\u0105, zosta\u0142 rozpoznany przez konfidenta i aresztowany na dworcu kolejowym w Krakowie. Uwi\u0119ziono go i torturowano w wi\u0119zieniu na Montelupich. Po 3 miesi\u0105cach zosta\u0142 wywieziony z du\u017c\u0105 grup\u0105 wi\u0119\u017ani\u00f3w i rozstrzelany w Puszczy Niepo\u0142omickiej 12 XII 1943 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STANCZYKIEWICZ SZCZEPAN<\/strong>, urodzony 11 XI 1915 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, syn Jana i Heleny z domu Stefan. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1934 r. Od 1935 r. uczy\u0142 si\u0119 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Kawalerii w Grudzi\u0105dzu i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 15 X 1937 r. ze stopniem podporucznika w korpusie oficer\u00f3w zawodowych kawalerii. S\u0142u\u017cy\u0142 w 3 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w \u015al\u0105skich w Tarnowskich G\u00f3rach. Startuj\u0105c w reprezentacji tego pu\u0142ku znacznie przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia 2 VIII 1939 r. mistrzostwa armii polskiej w je\u017adziectwie na zawodach rozegranych w Bydgoszczy. W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. walczy\u0142 z Niemcami w Lasach Janowskich i 20 IX dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej. Uda\u0142o mu si\u0119 uciec i ukry\u0107 u brata (Tadeusza) w Zakopanem w willi \u201eHaneczka\u201d. W zimie 1939\/1940 wielokrotnie doje\u017cd\u017ca\u0142 do Krakowa, gdzie prowadzi\u0142 konspiracyjne zaj\u0119cia strzeleckie z cz\u0142onkami ruchu oporu. W nocy 25\/26 IV 1940 r. przeszed\u0142 z grup\u0105 innych polskich \u017co\u0142nierzy na stron\u0119 s\u0142owack\u0105, a nast\u0119pnie przedosta\u0142 si\u0119 na W\u0119gry i przez Ba\u0142kany do Syrii. Tam 26 V 1940 r. otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do polskiej Samodzielnej Brygady Strzelc\u00f3w Karpackich w Homs, kt\u00f3ra spod tamtejszej komendy francuskiej ewakuowa\u0142a si\u0119 2 VII 1940 r. do Palestyny pod dow\u00f3dztwo brytyjskie, a p\u00f3\u017aniej walczy\u0142a w obronie Tobruku (18 VIII \u2013 12 XII 1941 r.) i uczestniczy\u0142a w zwyci\u0119skim ataku na pozycje niemieckie i w\u0142oskie \u00a0pod Gazal\u0105. Po wycofaniu Brygady do Egiptu (III 1942 r.), na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 zosta\u0142 skierowany do polskiego lotnictwa. Do Anglii dotar\u0142 26 IV 1942 r. i zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Polskich Si\u0142 Powietrznych, gdzie otrzyma\u0142 stopie\u0144 pilota oficera. Po przeszkoleniu w specjalno\u015bci nawigatora na lotnisku Jurby (25 IV 1943 r.), otrzyma\u0142 odznak\u0119 (z\u0142otego or\u0142a z trzema z\u0142otymi b\u0142yskawicami) i zosta\u0142 skierowany na dalsze szkolenie do o\u015brodka zgrywania za\u0142\u00f3g bombowych 18 OTU. 27 X 1943 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 flying oficera i przydzia\u0142 do 304. Dywizjonu Bombowego Ziemi \u015al\u0105skiej w Chivenor jako nawigator w za\u0142odze bombowca. Zgin\u0105\u0142 wraz z ca\u0142\u0105 polsk\u0105 za\u0142og\u0105 (6 os\u00f3b) w czasie lotu bojowego na bombowcu Vickers Wellington nad Zatok\u0105 Biskajsk\u0105 7 IV 1944 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Walecznych, \u201e1939-45 Star\u201d, Africa Star, Air Crew Europe Star, Defence Medal, \u201eWar Medal 1939-45\u201d. Jego symboliczny gr\u00f3b znajduje si\u0119 na Cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STANCZYKIEWICZ TADEUSZ<\/strong>, urodzony 9 XI 1904 r. w Chorzelowie, syn Jana i Heleny z domu Stefan. W latach 1916-1923 ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Mielcu, a matur\u0119 zda\u0142 w Gimnazjum w D\u0119bicy w 1924 r. z wynikiem celuj\u0105cym. Studia na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 uzyskaniem absolutorium w 1929 r. W czasie studi\u00f3w pracowa\u0142 w Wojew\u00f3dzkim Komitecie Budowy Dom\u00f3w Akademickich w Krakowie i wnosi\u0142 powa\u017cne sumy na ten cel. Po studiach odby\u0142 czynn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 \u00a0w Batalionie Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty nr 5 w Cieszynie i zako\u0144czy\u0142 j\u0105 w 1930 r. ze stopniem plutonowego podchor\u0105\u017cego. Dnia 1 VI 1931 r. z\u0142o\u017cy\u0142 drugi egzamin dojrza\u0142o\u015bci jako ekstern w Pa\u0144stwowym Seminarium Nauczycielskiego M\u0119skiego w Krakowie, uzyskuj\u0105c uprawnienia do nauczania w szko\u0142ach powszechnych. Od 1 IX 1931 r. pracowa\u0142 w Szkole Powszechnej w Strzemieszycach Wielkich (1931-1932) oraz jako kierownik i instruktor pracowni przyrodniczej szk\u00f3\u0142 powszechnych i \u015brednich w Sosnowcu (1932-1937) i podobnej pracowni w Zakopanem w Zak\u0142adzie Gru\u017alicy Kostnej UJ (1938-1945). Prowadzi\u0142 szkolne ogr\u00f3dki do\u015bwiadczalne, produkowa\u0142 pomoce naukowe z biologii i fizyki oraz napisa\u0142 podr\u0119cznik dla klasy VI, ale nie zosta\u0142 on zatwierdzony do rozpowszechniania. Organizowa\u0142 m\u0142odzie\u017cowe kolonie letnie i wycieczki krajoznawcze. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako oficer rezerwy \u2013 ochotnik. W czasie okupacji hitlerowskiej, poza oficjaln\u0105 prac\u0105 nauczycielsk\u0105, uczestniczy\u0142 w zorganizowanym tajnym nauczaniu w zakresie gimnazjum i liceum w o\u015brodku nr 1 w Zakopanem. Razem z \u017con\u0105 Mari\u0105 brali udzia\u0142 w zorganizowanej akcji przerzutowej na W\u0119gry oficer\u00f3w, \u017co\u0142nierzy i \u201espalonych\u201d kurier\u00f3w oraz materia\u0142\u00f3w wojskowych w latach 1939-1942. Od 1 IX 1945 r. do 31 VIII 1949 r. pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum w Pil\u017anie jako nauczyciel biologii. Zorganizowa\u0142 i prowadzi\u0142 internat dla dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w, uzyskuj\u0105c na ten cel fundusze m.in. z organizowania r\u00f3\u017cnych imprez kulturalnych i rozrywkowych. W 1949 r. przyby\u0142 do Mielca i w latach 1949-1978 pracowa\u0142 jako nauczyciel biologii i wychowania fizycznego Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO), a ponadto przez pewien czas pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora tej szko\u0142y.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STANIS\u0141AWSKA ALINA (z domu KRU\u017bEL)<\/strong>, urodzona 8 I 1947 r. w Mielcu, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Stanis\u0142awy z domu Trzpis. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1965 r. W latach 1965-1977 pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej nr 6 w Mielcu jako nauczyciel. W 1968 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie (kierunek: filologia rosyjska), a w 1977 r. studia na Wydziale Humanistycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie (kierunek: filologia rosyjska) i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Od 1977 r. do 1985 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 7 im. Ignacego \u0141ukasiewicza w Mielcu. W 1985 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem nowo utworzonej Szko\u0142y Podstawowej nr 9 w Mielcu. Organizowa\u0142a t\u0119 plac\u00f3wk\u0119 od podstaw, najpierw w obiektach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych (tymczasowo), a od 1986 r. we w\u0142asnym obiekcie przy ul. S. Drzewieckiego. Funkcj\u0119 dyrektora pe\u0142ni\u0142a do 2000 r. Uko\u0144czy\u0142a m.in.: Studium Organizacji i Zarz\u0105dzania O\u015bwiaty w Rzeszowie (1980), Studium Podyplomowe Organizacji i Zarz\u0105dzania O\u015bwiat\u0105 w Sulej\u00f3wku (1989) oraz kurs \u201eMenad\u017cerska i pedagogiczna kompetencja dyrektora szko\u0142y\u201d w Rzeszowie (1999). W 1990 r. uzyska\u0142a II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej z zakresu organizacji i zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105. Znacz\u0105co przyczyni\u0142a si\u0119 do wszechstronnego rozwoju szko\u0142y i osi\u0105gni\u0119cia przeze\u0144 wielu sukces\u00f3w, a tak\u017ce doprowadzi\u0142a do przyj\u0119cia przez szko\u0142\u0119 imienia W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z organizacjami kombatanckimi. W kadencji 1988-1990 by\u0142a radn\u0105 MRN. W 2000 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. 21 III 2019 r. zosta\u0142a wybrana na przewodnicz\u0105c\u0105 Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w ZNP w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d i Nagrod\u0105 II st. Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (1979), Medalem za D\u0142ugoletnie Po\u017cycie Ma\u0142\u017ce\u0144skie i Medalem za 50 lat przynale\u017cnosci do ZNP.<\/p>\r\n

\"\"STANIS\u0141AWSKI J\u00d3ZEF (brat zakonny, jezuita),<\/b> urodzony 10 II 1958 r. w Mielcu, syn Leonarda i Bronis\u0142awy z domu Mucha. Absolwent Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. Zdoby\u0142 zaw\u00f3d malarza pokojowego. Zosta\u0142 zatrudniony w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Radomy\u015blu Wielkim. R\u00f3wnolegle uczy\u0142 si\u0119 w wieczorowym Technikum Rolniczym w Radomy\u015blu Wielkim i uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie \u015brednie. Tematem pracy dyplomowej by\u0142o doradztwo rolnicze. 18 VIII 1981 r. wst\u0105pi\u0142 do Towarzystwa Jezusowego w Starej Wsi. W 1983 r. z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby zakonne, a nast\u0119pnie odby\u0142 trzeci\u0105 probacj\u0119 pod opiek\u0105 o. Czes\u0142awa Koz\u0142owskiego. 31 VII 2000 r. z\u0142o\u017cy\u0142 ostatnie \u015bluby zakonne na r\u0119ce o. Krzysztofa Osucha SJ \u2013 superiora Domu Rekolekcyjnego w Cz\u0119stochowie. S\u0142u\u017cy\u0142 w domach zakonnych w Starej Wsi, Krakowie, K\u0142odzku, Nowym S\u0105czu, Cz\u0119stochowie, Bytomiu, Czechowicach-Dziedzicach, zwykle jako zakrystianin. W 2018 r. zosta\u0142 przeniesiony do Kolegium Jezuit\u00f3w w Starej Wsi ko\u0142o Brzozowa. Jest m.in. przewodnikiem po Sanktuarium Maryjnym w Starej Wsi oraz popularyzuje kult Matki Bo\u017cej Starowiejskiej w pismach religijnych, m.in. \u201eRycerz Niepokalanej\u201d i \u201eNiedziela. Dodatek diecezji przemyskiej\u201d\u00a0 oraz w radiu diecezjalnym \u201eFara\u201d archidiecezji przemyskiej. Jest redaktorem ksi\u0105\u017cki pt. Ty si\u0119 przyczy\u0144 za nami. Cuda i \u0142aski otrzymane za wstawiennictwem Starowiejskiej Matki Mi\u0142osierdzia<\/i> (\u201eBonus Liber\u201d Rzesz\u00f3w 2020) i jej drugiego, poszerzonego wydania (\u201eBonus Liber\u201d Rzesz\u00f3w 2022). \u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STANISZEWSKA DOMICELLA (z domu WERY\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 6 IV 1939 r. w Ksi\u0105\u017cnicach, pow. mielecki, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Heleny z domu Cis\u0142o. Absolwentka Technikum Ekonomicznego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142a w 1958 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako sekretarka w 1958 r. w Spo\u0142ecznym Ognisku Muzycznym w Mielcu. Od 1 IX 1962 r. do 31 XII 1975 r. pracowa\u0142a na stanowisku kierownika administracyjnego Pa\u0144stwowego Ogniska Muzycznego, a nast\u0119pnie Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I stopnia w Mielcu. Pe\u0142ni\u0105c przez kilkana\u015bcie lat funkcj\u0119 kierownika administracji, przyczyni\u0142a si\u0119 do rozwoju plac\u00f3wki. W tym czasie wyst\u0119powa\u0142a w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d. Z dniem 1 I 1975 r. przesz\u0142a do pracy w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Mielcu na stanowisko g\u0142\u00f3wnej ksi\u0119gowej, a nast\u0119pnie instruktora do spraw sieci bibliotek. W 1981 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Humanistycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie. W 1984 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Miejskiej Biblioteki Publicznej. Pe\u0142ni\u0105c t\u0119 funkcj\u0119, wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142a sie\u0107 plac\u00f3wek bibliotecznych i organizowa\u0142a ich dzia\u0142alno\u015b\u0107 w trudnych dla kultury warunkach kryzysu spo\u0142eczno-politycznego w latach 80., a nast\u0119pnie transformacji ustrojowej i niekorzystnej sytuacji spo\u0142eczno-gospodarczej Mielca w latach 90. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d. Zmar\u0142a 17 II 1997 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STANISZEWSKI MICHA\u0141<\/strong>, cechmistrz cechu krawiecko-ku\u015bnierskiego w Mielcu w latach 1855-1865.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STANISZEWSKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 VIII 1930 r. w Kolbuszowej Dolnej, syn J\u00f3zefa i Wiktorii z domu Karkut. Absolwent Gimnazjum i Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Stopnia Licealnego w Kolbuszowej, matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r. Studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Rolniczej w Poznaniu (aktualnie Akademia Rolnicza) i w 1956 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera rolnictwa. Po studiach nakazem pracy zosta\u0142 skierowany do Prezydium Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej w Koszalinie, gdzie od 1 III 1956 r. do 31 I 1958 r. pracowa\u0142 w Zarz\u0105dzie Produkcji Zwierz\u0119cej jako zootechnik ds. organizacji produkcji zwierz\u0119cej w wojew\u00f3dztwie koszali\u0144skim. Z dniem 1 II 1958 r. uzyska\u0142 przeniesienie s\u0142u\u017cbowe do Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu, gdzie pracowa\u0142 w Wydziale Rolnictwa i Le\u015bnictwa na stanowisku kierownika Referatu Produkcji Zwierz\u0119cej, a nast\u0119pnie zast\u0119pcy kierownika tego\u017c Wydzia\u0142u. W zwi\u0105zku z likwidacj\u0105 powiat\u00f3w 1 VI 1975 przeszed\u0142 do Urz\u0119du Gminy w Mielcu ma stanowisko kierownika Gminnej S\u0142u\u017cby Rolnej oraz kierownika Referatu Rolnictwa, Gospodarki \u017bywno\u015bciowej, Handlu i Us\u0142ug. 1 I 1989 r. obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Okr\u0119gowej Sp\u00f3\u0142dzielni Mleczarskiej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do przej\u015bcia na emerytur\u0119 z dniem 30 IX 1997 r. Od m\u0142odo\u015bci by\u0142 aktywnym dzia\u0142aczem spo\u0142eczno-politycznym. W latach 1945-1951 przewodniczy\u0142 licealnemu \u00a0Ko\u0142u ZMP. W 1968 r. wst\u0105pi\u0142 do ZSL i pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje w Zarz\u0105dzie Powiatowym, m.in. by\u0142 przewodnicz\u0105cym Komisji Rewizyjnej. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1968-1975 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w ZP ZMW jako cz\u0142onek Prezydium, w tym od 1971 r. jako wiceprzewodnicz\u0105cy. \u00a0Od 1975 r. do 1990 r. pe\u0142ni\u0142 spo\u0142ecznie funkcj\u0119 prezesa Miejsko-Gminnego Komitetu ZSL w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w powstaniu struktur PSL w Mielcu i jest cz\u0142onkiem jego Zarz\u0105du Ko\u0142a Miejskiego. Ponadto przez szereg lat by\u0142 \u0142awnikiem S\u0105du Wojew\u00f3dzkiego w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rolnictwa\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ligi Obrony Kraju\u201d, Medalem Pami\u0105tkowym \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ruchu Ludowego im. W. Witosa\u201d, Z\u0142otym Odznaczeniem im. Janka Krasickiego\u201d, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 ZMW i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 SITR. Zmar\u0142 17 IV 2013 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STANKAR FRANCISZEK<\/strong>, urodzony ok. 1501 r. By\u0142 duchownym kalwi\u0144skim. W 1562 r. zosta\u0142 ministrem przy zborze kalwi\u0144skim w Rzochowie. (Zb\u00f3r utworzony zosta\u0142 w 1561 r. przez Jana Tarnowskiego \u201eRzemie\u0144skiego\u201d na bazie parafii rzymskokatolickiej i w jej ko\u015bciele w Rzochowie.) Zmar\u0142 w 1574 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STANKIEWICZ EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 10 IV 1913 r. w W\u0142adywostoku (ZSRR), syn J\u00f3zefa. Po powrocie do Polski wst\u0105pi\u0142 do wojska i zdoby\u0142 uprawnienia pilota wojskowego. Jako porucznik pilot zosta\u0142 skierowany na studia. W latach 30. studiowa\u0142 na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra matematyki, nast\u0119pnie na Politechnice Gda\u0144skiej (kierunek: budowa p\u0142atowc\u00f3w) oraz w Instytucie Technicznym Lotnictwa (1938-1939). Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. jako por. pilot w 5 pu\u0142ku lotniczym. W latach 1939-1941 s\u0142u\u017cy\u0142 w 5 pu\u0142ku kolejowym w Sarnach (ZSRR) jako starszy in\u017cynier. W czasie okupacji hitlerowskiej pozostawa\u0142 bez sta\u0142ej pracy. Od 1944 r. do 1953 r. pracowa\u0142 w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie jako konstruktor lotniczy, a w latach 1953-1956 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 doradcy naukowego INBK i BPEK. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 podpu\u0142kownika pilota. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1945-1946 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z PZL Mielec jako konstruktor lotniczy. Skonstruowa\u0142 samolot szkolno-treningowy PZL-S-1, wyprodukowany w Mielcu w 1945 r. (pierwszy samolot po wojnie) i oblatany 15 XI 1945 r. W latach 1948-1951 by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 na Politechnice Warszawskiej, a w latach 1950-1951 by\u0142 te\u017c zatrudniony jako konstruktor w Szybowcowych Zak\u0142adach Do\u015bwiadczalnych w Bielsku-Bia\u0142ej. Ponownie pracowa\u0142 w WSK Mielec w okresie 1956-1957, kieruj\u0105c zespo\u0142em konstruktor\u00f3w przy budowie samolotu S-4 Kania-2, przeznaczonego do holowania szybowc\u00f3w.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STA\u0143CZYK ALEKSANDER MARIAN<\/strong>, urodzony 8 IX 1957 r. w Mielcu, syn Piotra i Marii z domu Turek. Uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie zawodowe. Pracowa\u0142 jako robotnik, m.in. w Hucie Stalowa Wola, Przedsi\u0119biorstwie Hurtu Spo\u017cywczego w Mielcu, Krakowskim Przedsi\u0119biorstwie Rob\u00f3t Drogowych, ekipie do prac interwencyjnych w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu, MPGK w Mielcu, firmie \u201eZielona Budka\u201d Sp. z o.o. w Mielcu oraz Zak\u0142adach Elektroniki i Mechaniki Precyzyjnej \u201eR&G\u201d Sp. z o.o. Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1977 r. Nale\u017cy do PCK i Klubu HDK w Mielcu. Do 31 V 2011 r. odda\u0142 47 000 ml krwi. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia. Pomaga w zbieraniu \u017cywno\u015bci dla Dom\u00f3w Dziecka.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STA\u0143CZYK ANTONI<\/strong>, urodzony 12 VI 1959 r. w Tuchowie, syn Stanis\u0142awa i Czes\u0142awy z Wojtanowskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. Uko\u0144czy\u0142 studia na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie w zakresie muzyki na Wydziale Teologicznym (1992) i na Wydziale Historii (licencjat, 2005) oraz w zakresie historii i muzyki na Wydziale Historii Ko\u015bcio\u0142a (magister historii i muzyki, 2006). Odby\u0142 tak\u017ce studia podyplomowe z zakresu przygotowania pedagogicznego na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Rzeszowskiego (2001) i studia podyplomowe w zakresie wiedzy o kulturze na Wydziale Humanistycznym Akademii Pedagogicznej w Krakowie (2005). Aktualnie odbywa studia doktoranckie na Wydziale Dyrygentury Akademii Muzycznej w Krakowie. W 1988 r. zosta\u0142 zatrudniony w Towarzystwie \u015apiewaczym \u201eMelodia\u201d jako dyrygent i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1993 r. W 1998 r. za\u0142o\u017cy\u0142 i prowadzi ch\u00f3r i orkiestr\u0119 Stowarzyszenia Muzycznego \u201ePro-Musica\u201d w Mielcu. Z tymi zespo\u0142ami odni\u00f3s\u0142 szereg sukces\u00f3w, m.in. zdoby\u0142 II miejsce w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Ch\u00f3ralnym \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie (2004) i wyr\u00f3\u017cnienie w Mi\u0119dzynarodowym Konkursie Ch\u00f3ralnym im. F. Nowowiejskiego w Barczewie. \u00a0Pracuje te\u017c jako nauczyciel muzyki w Szkole Podstawowej nr 2 w Mielcu i od 2002 r. w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika w Mielcu. Za\u0142o\u017cony i prowadzony przez niego ch\u00f3r II LO otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie w OKCh \u201eCantate Deo\u201d w Rzeszowie (2004). Odr\u0119bn\u0105 dziedzin\u0105 jego dzia\u0142alno\u015bci jest praca tw\u00f3rcza. Skomponowa\u0142 10 utwor\u00f3w ch\u00f3ralnych i m.in.\u00a0Hymn II LO im. M. Kopernika w Mielcu<\/em>, opracowa\u0142 20 aran\u017cacji orkiestrowych i 10 aran\u017cacji na zesp\u00f3\u0142 wokalno-instrumentalny oraz 6 utwor\u00f3w na ch\u00f3r 4-g\u0142osowy. Opublikowa\u0142 artyku\u0142y:\u00a0Muzyka i etyka<\/em>\u00a0w czasopi\u015bmie \u201eEstetyka i Krytyka\u201d (nr 7\/8 2004-2005) i\u00a0Tw\u00f3rca a dzie\u0142o<\/em>\u00a0w czasopi\u015bmie „W Kr\u0119gu Mieleckich Humanist\u00f3w” (nr 17\/2004). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr. W 2012 r., po studiach doktoranckich na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie Wydzia\u0142 Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki, uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie nauk o sztuce na podstawie rozprawy:\u00a0Filozoficzne inspiracje rozumienia czasu muzycznego.<\/em>\u00a0Praca zdoby\u0142a uznanie w \u015brodowisku naukowym. Z ch\u00f3rem II LO odni\u00f3s\u0142 szereg sukces\u00f3w, m.in.: wyr\u00f3\u017cnienie (2005), II miejsce (2007), III miejsce (2009, 2010) i I miejsce (2011) na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Pie\u015bni Religijnej Cantate Deo Rzeszowie, III miejsce na IV Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Ch\u00f3r\u00f3w Gaude Cantem Bielsku Bia\u0142ej \u00a0(2008) pod patronatem Wojciecha Kilara, II miejsce na Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Ch\u00f3r\u00f3w Sacra Ecclesiae Cantio w Tarnowie (2008), III miejsce na VIII Warszawskim Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Ch\u00f3ralnym VARSOVIA CANTAT (2012) i I miejsce w Mi\u0119dzynarodowym Konkursie Ch\u00f3ralnym w Sankt Petersburgu (2013). Od roku akademickiego 2018\/2019, po wygraniu konkursu, pe\u0142ni funkcj\u0119 rektora Tarnowskiej Szko\u0142y Wy\u017cszej w Tarnowie.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STA\u0143CZYK LESZEK<\/strong>, urodzony 6 VI 1944 r. we Lwowie, syn Piotra i Marii z domu Turek. Uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie zawodowe i pracowa\u0142 w WSK Mielec. Od lat dzieci\u0119cych trenowa\u0142 tenis sto\u0142owy (ping-pong) w Stali Mielec u boku swego ojca, jednego z pionier\u00f3w tej dyscypliny sportu w Mielcu. W latach 60. by\u0142 jednym z najlepszych pingpongist\u00f3w w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim, a p\u00f3\u017aniej awansowa\u0142 do czo\u0142\u00f3wki krajowej.\u00a0 By\u0142 cz\u0142onkiem dru\u017cyny Stali Mielec, kt\u00f3ra w 1961 r. awansowa\u0142a do ekstraklasy i gra\u0142a w nim jeden sezon, a nast\u0119pnie by\u0142a jedn\u0105 z najlepszych w lidze mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej. (II ligi w\u00f3wczas nie by\u0142o.) Po rozwi\u0105zaniu sekcji w 1968 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Stalowej Woli. Zosta\u0142 zatrudniony w Hucie Stalowa Wola z oddelegowaniem do ZKS Stal Stalowa Wola. W 1970 r. wywalczy\u0142 tytu\u0142 indywidualnego II wicemistrza Polski (3. miejsce), a w 1973 r. awansowa\u0142 z dru\u017cyn\u0105 do ekstraklasy. Po spadku do II ligi pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 graj\u0105cego trenera. Zmar\u0142 17 I 2016 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Stalowej Woli.<\/p>\r\n

STA\u0143CZYK PIOTR LUDWIK<\/b>, urodzony 1 VIII 1912 r. we Lwowie, syn Piotra i Katarzyny. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Techniczn\u0105 we Lwowie i odt\u0105d pracowa\u0142 we Lwowie w r\u00f3\u017cnych zak\u0142adach. Po II wojnie \u015bwiatowej i zmianie granic Polski zamieszka\u0142 na \u015al\u0105sku i pracowa\u0142 w Bytomiu, a nast\u0119pnie w Bielsku-Bia\u0142ej. W 1950 r. przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w WSK, na Wydziale 03 \u2013 WKJ. By\u0142 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 pracownikiem, rozwi\u0105zywa\u0142 wiele trudnych problem\u00f3w technicznych. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 od wczesnej m\u0142odo\u015bci pasjonowa\u0142 si\u0119 tenisem ziemnym i tenisem sto\u0142owym. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i zawodnikiem sekcji tenisa ziemnego oraz tenisa sto\u0142owego Stali Mielec, a p\u00f3\u017aniej Gryfa Mielec. Najwi\u0119kszymi sukcesami by\u0142y: indywidualne 5. miejsce na Mistrzostwach Polski w Tenisie Sto\u0142owym w Krakowie (1953 r.) i mistrzostwo wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego (1952 r., 1953 r.). By\u0142 tak\u017ce trenerem, m.in. wychowa\u0142 kilku dobrych tenisist\u00f3w ziemnych i sto\u0142owych: Janin\u0119 Sta\u0144czyk, Les\u0142awa Sta\u0144czyka i Jerzego Pos\u0142usznego. Na pocz\u0105tku lat 80. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i trenerem sp\u00f3\u0142dzielczej dru\u017cyny Start Mielec, kt\u00f3ra trenowa\u0142a i rozgrywa\u0142a mecze w \u015bwietlicy Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy \u201ePok\u00f3j\u201d przy ul. T. Ko\u015bciuszki. Wyr\u00f3\u017cniony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i odznakami sportowymi. Zmar\u0142 21 VII 1984 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STAPI\u0143SKI JAN,<\/strong> urodzony 21 XII 1867 r. w Jab\u0142onicy Polskiej, powiat brzozowski, syn Wojciecha i Heleny z domu Kielar. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazj\u00f3w w Przemy\u015blu, Sanoku i Ja\u015ble, gdzie w 1889 r. zda\u0142 matur\u0119. W czasie nauki w Ja\u015ble zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 do tajnej dzia\u0142alno\u015bci niepodleg\u0142o\u015bciowej. Od 1887 r. dzia\u0142a\u0142 w organizacji \u201eOrze\u0142 Bia\u0142y\u201d, a nast\u0119pnie zorganizowa\u0142 ko\u0142o Ligi Narodowej i by\u0142 jego kierownikiem. R\u00f3wnocze\u015bnie od 1887 r. rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w ruchu ludowym, m.in. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z pismami ks. Stanis\u0142awa Stoja\u0142owskiego \u201eWieniec\u201d i \u201ePszcz\u00f3\u0142ka\u201d. Po zdaniu matury wyst\u0119powa\u0142 na wiecach na terenie ca\u0142ej Galicji. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Lwowa i podj\u0105\u0142 studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza, ale na drugim roku je przerwa\u0142. Od 1893 r. pracowa\u0142 w redakcji \u201ePrzyjaciela Ludu\u201d, wydawanego przez Mari\u0119 i Boles\u0142awa Wys\u0142ouch\u00f3w. By\u0142 tak\u017ce agentem firmy sprzedaj\u0105cej maszyny rolnicze i inne artyku\u0142y zwi\u0105zane z rolnictwem, co u\u0142atwia\u0142o mu bie\u017c\u0105cy kontakt z r\u00f3\u017cnymi \u015brodowiskami. Bra\u0142 udzia\u0142 w przygotowaniu zjazdu delegat\u00f3w ch\u0142opskich do Rzeszowa i powo\u0142aniu w 1895 r. Stronnictwa Ludowego, a nast\u0119pnie zosta\u0142 sekretarzem Centralnego Komitetu Wyborczego SL. Wybrano go do parlamentu w Wiedniu (1898 r.) i Sejmu Krajowego we Lwowie (1901 r.). W latach 1902-1933 by\u0142 redaktorem naczelnym \u201ePrzyjaciela Ludu\u201d. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c kluczowe funkcje w ruchu ludowym, m. in. wybrano go na prezesa PSL, ale po roz\u0142amie w\u00a0 1914 r. utworzy\u0142 PSL-Lewic\u0119. W czasie I wojny \u015bwiatowej by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli kopalni ropy naftowej. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci powr\u00f3ci\u0142 do dzia\u0142alno\u015bci politycznej, ale z jego lewicowym radykalnym\u00a0 programem nie zgadza\u0142o si\u0119 wielu innych przyw\u00f3dc\u00f3w ch\u0142opskich. Na terenie ziemi mieleckiej mia\u0142 sporo zwolennik\u00f3w z Franciszkiem Kremp\u0105 na czele i utrzymywa\u0142 z nimi kontakty. Popar\u0142 przewr\u00f3t majowy J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego i zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z BBWR, maj\u0105c nadzieje na reformy spo\u0142eczne korzystne dla wsi. W 1928 r. zosta\u0142 wybrany na pos\u0142a na Sejm RP z okr\u0119gu Jas\u0142o \u2013 Mielec \u2013 Krosno. P\u00f3\u017aniej jednak popieranie sanacji spowodowa\u0142o zdecydowany spadek jego popularno\u015bci. Zm\u0119czony wewn\u0105trzpartyjnymi walkami i spadkiem nak\u0142adu \u201ePrzyjaciela Ludu\u201d w 1934 r. zrezygnowa\u0142 ze wszystkich funkcji politycznych i wycofa\u0142 si\u0119 z \u017cycia politycznego. W kolejnych latach pisa\u0142 \u201ePami\u0119tnik\u201d. W czasie II wojny \u015bwiatowej ukrywa\u0142 si\u0119 przed gestapo, bowiem ostrze\u017cono go przed aresztowaniem. Zmar\u0142 17 II 1946 r. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu w Kro\u015bnie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STAROSIELEC FELIKS<\/strong>, urodzony 6 VII 1902 r. w Tarnopolu (aktualnie Ukraina), syn Micha\u0142a i Marii ze S\u0142abkowskich. W latach 1919-1920 s\u0142u\u017cy\u0142 jako ochotnik w Wojsku Polskim. Za udzia\u0142 w obronie Lwowa i Kres\u00f3w Wschodnich zosta\u0142 odznaczony dyplomem i odznak\u0105 honorow\u0105 \u201eOrl\u0105t\u201d. W 1922 r. uko\u0144czy\u0142 Seminarium Nauczycielskie w Tarnopolu. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1922 r. w S\u0119polnie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w szko\u0142ach powszechnych w Zborowie (1924-1926) i Pomorzanach woj. tarnopolskie (1926-1939). W czasie okupacji hitlerowskiej oficjalnie kierowa\u0142 szko\u0142\u0105 w D\u0105br\u00f3wce Osuchowskiej, a ponadto organizowa\u0142 i prowadzi\u0142 komplety tajnego nauczania. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej by\u0142 organizatorem szko\u0142y 11-klasowej na terenie Osiedla Fabrycznego (p\u00f3\u017aniej przy ul. E. Biernackiego) i jej pierwszym kierownikiem (dyrektorem). W ramach tej szko\u0142y zorganizowa\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce (p\u00f3\u017aniej LO nr 27 i II LO). Przed rokiem szkolnym 1957\/1958 powierzono mu stanowisko dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 3 w Mielcu w nowo oddanym do u\u017cytku budynku przy ul. S. \u017beromskiego. Zorganizowa\u0142 j\u0105 od podstaw i doprowadzi\u0142 do wysokiego poziomu dydaktyczno-wychowawczego. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 z dniem 31 VIII 1971 r. Poza prowadzeniem szko\u0142y wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-o\u015bwiatowej. By\u0142 m.in. wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i re\u017cyserem Teatru \u201eMaska\u201d w latach 1944 \u2013 1951. Re\u017cyserowa\u0142 sztuki: Ma\u0142\u017ce\u0144stwo Loli, Poskromienie \u017con, Ich dw\u00f3ch, Codziennie o pi\u0105tej, K\u0142opoty pana Z\u0142otopolskiego, Sublokatorka, Hiszpa\u0144ska mucha, Wujaszek z Gdyni, Taka jest ksi\u0105\u017cki moc, Odbudowa, Sk\u0105piec, O\u017cenek, Panna rekrutem, Matka (fragment). Inicjowa\u0142 akcje i przedsi\u0119wzi\u0119cia, m.in. sadzenie drzew na G\u00f3rze Cyranowskiej po II wojnie \u015bwiatowej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Medalem X-lecia Polski Ludowej i Odznak\u0105 1000-lecia Pa\u0144stwa Polskiego oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d w 1979 r. Zmar\u0142 1 VIII 1988 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STAROSIELEC ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 6 VIII 1926 r. w Gr\u00f3dku Jagiello\u0144skim, syn Feliksa i Janiny z domu Paluch. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. St. Konarskiego w Mielcu (matur\u0119 zda\u0142 w 1948 r.) i Technikum Mechanicznego w Mielcu z tytu\u0142em technika mechanika (zaocznie, 1958). Ponadto w 1949 r. uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Rezerwy Piechoty ze stopniem chor\u0105\u017cego. W 1949 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec, ale w 1951 r. zosta\u0142 zwolniony w trybie natychmiastowym w zwi\u0105zku z aresztowania brata z powod\u00f3w politycznych. W latach 1952-1956 pracowa\u0142 w Polskich Zak\u0142adach Zbo\u017cowych w Mielcu i D\u0119bicy, gdzie by\u0142 kierownikiem Oddzia\u0142u. W 1957 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w mieleckiej WSK \u00a0i pe\u0142ni\u0142 kolejno funkcje: zaopatrzeniowca, kierownika sekcji oraz zast\u0119pcy kierownika i kierownika Dzia\u0142u Zaopatrzenia. Uczestniczy\u0142 w \u0107wiczeniach wojskowych i zosta\u0142 awansowany na stopnie: podporucznika (1958), porucznika (1973) i kapitana (1984). W 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Jego wielk\u0105 pasj\u0105 pozazawodow\u0105 by\u0142 \u015bpiew. Od 1946 r. by\u0142 cz\u0142onkiem ch\u00f3ru \u201eMelodia\u201d, a od lat 80. \u2013 cz\u0142onkiem Towarzystwa \u015apiewaczego \u201eMelodia\u201d w Mielcu. Ponadto od 1949 r. by\u0142 cz\u0142onkiem zespo\u0142\u00f3w artystycznych dzia\u0142aj\u0105cych przy plac\u00f3wkach kultury WSK, m.in. od 1954 r. do ko\u0144ca lat 70. \u015bpiewa\u0142 w ch\u00f3rze Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d. \u015apiewa\u0142 tak\u017ce w ch\u00f3rze parafialnym parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 ZZM i Odznak\u0105 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 z Laurem Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr. Zmar\u0142 12 XII 2013 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STAROSTKA TADEUSZ FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 4 I 1906 r. w Przemy\u015blu, syn Jakuba i J\u00f3zefy z Karkulowskich. Absolwent gimnazjum w Przemy\u015blu, matur\u0119 zdal w 1925 r. Studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie uko\u0144czy\u0142 w 1931 r. ze stopniem doktora medycyny. Po odbyciu s\u0142u\u017cby wojskowej w Szkole Podchor\u0105\u017cych w Przemy\u015blu otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika rezerwy. W latach 1932-1933 odby\u0142 praktyk\u0119 w Szpitalu Powszechnym w Przemy\u015blu. Od VI 1933 r. do III 1936 r. pracowa\u0142 jako sekundariusz w Szpitalu Powszechnym w Tarnobrzegu, a nast\u0119pnie by\u0142 ordynatorem Oddzia\u0142u Chirurgicznego IX Szpitala Okr\u0119gowego w Brze\u015bciu nad Bugiem. Przez pierwsz\u0105 po\u0142ow\u0119 1937 r. zast\u0119powa\u0142 dyrektora Szpitala \u015aw. Ducha w Sandomierzu, a od VI 1937 r. pracowa\u0142 jako chirurg i po\u0142o\u017cnik w Ubezpieczalni Spo\u0142ecznej w Tarnobrzegu. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. i zosta\u0142 wzi\u0119ty do niemieckiej niewoli. Z obozu jenieckiego wr\u00f3ci\u0142 w 1940 r. i prowadzi\u0142 prywatn\u0105 praktyk\u0119 w Tarnobrzegu. W czasie okupacji hitlerowskiej by\u0142 oficerem ZWZ-AK. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami \u201eEskulap\u201d i \u201eT\u201d. W IV 1944 r. zosta\u0142 zatrudniony w Szpitalu Powszechnym w Tarnobrzegu. Od 11 I 1946 r. do 9 III 1946 r. przebywa\u0142 w klinice prof. Glatzla w celu zaznajomienia si\u0119 z jego technik\u0105 operacji \u017co\u0142\u0105dk\u00f3w, a od 11 III 1946 r. pracowa\u0142 jako asystent prof. Grucy w Centralnym Instytucie Chirurgii Urazowej przy Szpitalu Dzieci\u0105tka Jezus w Warszawie. Jesieni\u0105 1947 r. przyby\u0142 do Mielca i obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora tutejszego Szpitala Powszechnego. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z organizacj\u0105 WiN. 12 II 1948 r. zosta\u0142 zatrzymany przez funkcjonariuszy PUBP w Mielcu. Za dzia\u0142alno\u015b\u0107 szczeg\u00f3lnie szkodliw\u0105 dla nowego ustroju pa\u0144stwa zosta\u0142 skazany na 8 lat wi\u0119zienia. Kar\u0119 odbywa\u0142 w wi\u0119zieniu na Mokotowie, w Centralnym Wi\u0119zieniu Karnym we Wronkach, Zak\u0142adzie Karnym w Krakowie i Zak\u0142adzie Karnym w Bytomiu (by\u0142 tam lekarzem wi\u0119ziennym). W grudniu 1955 r. zosta\u0142 warunkowo zwolniony z wi\u0119zienia, a po 1956 r. w pe\u0142ni zrehabilitowany. Powr\u00f3ci\u0142 do Tarnobrzega i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w tamtejszym szpitalu, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora tej plac\u00f3wki (1956-1958). Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Warszawy i pracowa\u0142 w Klinice Ortopedycznej, a nast\u0119pnie w szpitalu na Pradze. Zmar\u0142 29 VII 1981 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STAROSTWO POWIATOWE<\/strong>, urz\u0105d pomocniczy starosty powiatowego (naczelnika powiatu), zosta\u0142 powo\u0142any w Mielcu w latach 1853-1955 do wykonywania zada\u0144 administracyjnych na terenie nowo utworzonego powiatu mieleckiego. Jego siedzib\u0105 by\u0142 budynek po klasztorze trynitarzy, a od pierwszych lat XX w. \u2013 budynek Kazan\u00f3w przy ul. Pa\u0144skiej (dzi\u015b \u2013 A. Mickiewicza 34). W 1893 r. zatrudnia\u0142o 16 os\u00f3b i sk\u0142ad ten do wybuchu I wojny \u015bwiatowej nie uleg\u0142 wi\u0119kszym zmianom. Prowadzono niemal wszystkie sprawy zwi\u0105zanie z funkcjonowaniem powiatu, ale istotnym mankamentem by\u0142 brak kompetencji w zakresie spraw budownictwa, kt\u00f3re to za\u0142atwia\u0142 oddzia\u0142 budowniczy starostwa tarnobrzeskiego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Starostowie w latach 1853-1914:<\/strong>\u00a0Karl Roth (1853?-1867), Jan Rudolf Kasparek (1867\u20131872), Eugeniusz Beneszek (1872\u20131876), Roman Zdankiewicz (1876\u20131884), Eugeniusz Kraus (1884\u20131888), Julian Poki\u0144ski (1888\u20131896), 1896\u20131897 \u2013 wakat, Seweryn Chrz\u0105szczewski (1897\u20131902), W\u0142adys\u0142aw Kulikowski (1902\u20131905),1905\u20131907 \u2013 wakat, Kazimierz Grabowski (1907\u20131911), Jan Tyrowicz (1911\u20131914).\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Wa\u017cniejsi pracownicy starostwa w latach 1853\u20131914:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Celestyn Sermak (komisarz), Onufry Skorodracki (adjunkt), Maksymilian Franciszek Woroniecki (sekretarz), Karol Schreuer (komisarz skarbowy), Nikodem Goyski (komisarz), Marceli Jaworski (adjunkt), Gustaw Adolf Wrigel (sekretarz), B\u0142a\u017cej Kijas (lekarz powiatowy), Apolinary Sieradzki (komisarz), Feliks Brzezi\u0144ski (adjunkt), Leopold Hendrich (komisarz), Kalikst Gasparski (komisarz podatkowy), Daniel Kisiel (weterynarz powiatowy), Pawe\u0142 Derenowski (komisarz), Antoni Otfinowski (sekretarz), Euzebiusz Nestajko (weterynarz powiatowy), Andrzej \u0141ukaszewski (weterynarz powiatowy), Jan Berner (nadinspektor podatkowy), W\u0142adys\u0142aw Marek (komisarz), Bronis\u0142aw Wawrzycki (lekarz powiatowy), Stanis\u0142aw Kolasi\u0144ski (sekretarz), Teofil B\u0105kowski (lekarz, asystent sanitarny) Seweryn Chrz\u0105szczewski (kierownik Starostwa, sekretarz Namiestnictwa), Boles\u0142aw Loeffler (sekretarz), Antoni Stasina (lekarz, asystent sanitarny), Micha\u0142 Ma\u0142ecki (weterynarz powiatowy), Wiktor Jakubowski (oddzia\u0142 podatkowy), Roman Malcher (oddzia\u0142 podatkowy), Kazimierz Spalke (komisarz), Bronis\u0142aw Kwiatkowski (komisarz), Kazimierz Grabowski (kierownik Starostwa, sekretarz Namiestnictwa), Wilhelm Gawro\u0144ski-Rawicz (komisarz), Micha\u0142 Pajor (komisarz skarbowy), Jan Lewicki (sekretarz), W\u0142adys\u0142aw Rudnicki (weterynarz powiatowy), W\u0142adys\u0142aw Zaczek (komisarz).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Lata 1918-1939<\/strong>\u00a0Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci (11 XI 1918 r.) zachowano istniej\u0105cy przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 podzia\u0142 administracyjny. W pierwszych miesi\u0105cach w\u0142adz\u0119 w powiecie sprawowa\u0142 komisarz Polskiej Komisji Likwidacyjnej przy pomocy przedwojennego personelu starostwa. Po uchwaleniu konstytucji 21 marca 1921 r. dokonano nowego podzia\u0142u administracyjnego, a powiat mielecki w\u0142\u0105czono do wojew\u00f3dztwa krakowskiego. Przywr\u00f3cono funkcj\u0119 starosty, m.in. jako kierownika starostwa powiatowego i wszystkie funkcje starostwa, zwanego te\u017c urz\u0119dem powiatowym. W 1930 r. starostwo mia\u0142o 11 referat\u00f3w: og\u00f3lny, organizacyjny, bezpiecze\u0144stwa (od 1932 r. \u2013 bezpiecze\u0144stwa publicznego), administracyjno-prawny, samorz\u0105dowy, opieki spo\u0142ecznej, wojskowy, karno-administracyjny, ochrony las\u00f3w, sanitarny i weterynaryjny. Ponadto funkcjonowa\u0142a kancelaria starostwa \u2013 biuro informacyjno-podawcze, ekspozytura i archiwum g\u0142\u00f3wne. Na pocz\u0105tku 1931 r., w zwi\u0105zku z pr\u00f3bami reformowania administracji pa\u0144stwowej, zaistnia\u0142a gro\u017aba likwidacji powiatu mieleckiego i zniesienia starostwa. (Wiadomo\u015b\u0107 t\u0119 przywi\u00f3z\u0142 prof. W. Kania ze Zjazdu Miast w Krakowie.) Ostre protesty gmin, m.in. Rady Gminnej Mielca, a tak\u017ce inne wzgl\u0119dy zadecydowa\u0142y o zaniechaniu likwidacji. Taki stan utrzyma\u0142 si\u0119 ju\u017c bez wi\u0119kszych zmian do ko\u0144ca sierpnia 1939 r. Po napa\u015bci Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 w pierwszych dniach wrze\u015bnia 1939 r. cz\u0119\u015b\u0107 kadry starostwa wraz z cz\u0119\u015bci\u0105 dokumentacji ewakuowa\u0142a si\u0119 na wsch\u00f3d. Po wkroczeniu wojsk radzieckich na polskie ziemie wschodnie (17 IX 1939 r.) i ewakuacji polskich wojsk na teren W\u0119gier i Rumunii, kiedy kampania wrze\u015bniowa zosta\u0142a przegrana, pracownicy starostwa w wi\u0119kszo\u015bci powr\u00f3cili w rodzinne strony. Nieznany jest natomiast los wielu dokument\u00f3w. Komisarz PKL i starostowie w latach 1921-1939: Stefan R\u00f3\u017cecki (komisarz PKL, 1918\u20131921), Mieczys\u0142aw Zarzecki (1921-1927), Jan Pawlica (1928\u20131929), Marian Balicki (1929\u20131934), Zygmunt Schlichting (1934\u20131939).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Lata 1939-1944 (okupacja hitlerowska)<\/strong>\u00a0W pierwszych dniach okupacji hitlerowskiej (8 IX 1939 r. \u2013 5 VIII 1944 r.) utworzono powiat mielecko-ropczycki z landratem Reg. Rat. Sch\u00fcfnerem, ale od 26 X 1939 r. jednostka ta wesz\u0142a w sk\u0142ad Kreishauptmanschaft D\u0119bica (powiatu d\u0119bickiego, administrowanego przez starostwo), zwanego te\u017c Gross Kreiss D\u0119bica.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Lata 1944-1950<\/strong>\u00a0Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) przywr\u00f3cono funkcjonowanie powiatu mieleckiego, a Starostwo Powiatowe w Mielcu zosta\u0142o reaktywowane 24 VIII 1944 r. Pierwszymi starostami i organizatorami urz\u0119du byli: Kazimierz Lubos (od 24 VIII 1944 r.) i Kazimierz Kar\u0142owicz (od 3 X 1945 r.). Starostwo administrowa\u0142o na terenie powiatu mieleckiego, kt\u00f3ry mia\u0142 powierzchni\u0119 766,66 km2 i zamieszkiwa\u0142o go oko\u0142o 75 tysi\u0119cy os\u00f3b. Dla prowadzenia poszczeg\u00f3lnych rodzaj\u00f3w spraw tworzono kolejne referaty. W listopadzie 1945 r. by\u0142o ich 13: og\u00f3lny, administracyjny, spo\u0142eczno-polityczny, wojskowy, aprowizacyjny, przemys\u0142owy, karno-administracyjny, opieki spo\u0142ecznej, sanitarny, weterynaryjny, kultury i sztuki, odszkodowa\u0144 wojennych i odbudowy. W kolejnych latach nast\u0119powa\u0142y zmiany. W 1946 r. powsta\u0142 referat pomiar\u00f3w, a w 1947 r. \u2013 rolnictwa i reform rolnych. Ponadto w 1947 r. referat odbudowy przekszta\u0142cono w Referat Odbudowy \u2013 Powiatowe Biuro Odbudowy, a referaty rolnictwa i reform rolnych po\u0142\u0105czono z o\u015bwiata rolnicz\u0105 w Powiatowy Inspektorat O\u015bwiaty Rolniczej. W 1948 r. zlikwidowano referaty aprowizacji i handlu oraz odszkodowa\u0144 wojennych. Pod koniec maja 1950 r. Starostwo Powiatowe w Mielcu (podobnie jak wszystkie starostwa w Polsce) zosta\u0142o zlikwidowane, a jego kompetencje przej\u0119\u0142o Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Starostowie w latach 1944-1950:<\/strong>\u00a0Jerzy Lubos (1944), Kazimierz Kar\u0142owicz (1944-1946), J\u00f3zef Bik (1946-1947), Szymon Zbudniewek (1947), Walerian Rosa (1947), Bronis\u0142aw Rogalski (1947-1949), Emil Toczy\u0144ski (p.o., 1949), Stanis\u0142aw Nesterski (1949\u20131950).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Wicestarostowie w latach 1944-1950<\/strong>: Stanis\u0142aw \u015awiatowiec, Emil Toczy\u0144ski, J\u00f3zef Maro\u0144.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Kierownicy referat\u00f3w w latach 1944-1950:<\/strong>\u00a0Kancelaria: Andrzej Kopecki, Stefania Rosa, Piotr Frankiewicz, Referat Og\u00f3lny \u2013 Walerian Rosa, Emil Toczy\u0144ski, Referat Administracyjny \u2013 Kazimierz Kondratowicz, Referat Spo\u0142eczno-Polityczny \u2013 Jakub Barszcz, Maria Janicka, Referat Bud\u017cetowo-Gospodarczy \u2013 p.o. Aniela Kukli\u0144ska, Referat Wojskowy \u2013 Jerzy Leyko, Edmund Ludera, Referat Karno-Administracyjny \u2013 Mieczys\u0142aw Pichl, Franciszek Markulis, W\u0142adys\u0142aw Kazana, Referat Karny \u2013 Micha\u0142 Dudek, Referat Aprowizacji i Handlu \u2013 Kazimierz Tracz, Jerzy Stadler, Julian Jask\u00f3\u0142ka, Zygmunt Korpanty, \u00a0Referat Przemys\u0142owy \u2013 Tadeusz Homecki, Kazimierz Leyko, Referat Opieki Spo\u0142ecznej \u2013 Tadeusz Kulczy\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Jasi\u0144ski, Referat Zdrowia \u2013 dr Eugeniusz Berger, Referat Weterynaryjny, p\u00f3\u017aniej Rolnictwa i Reform Rolnych \u2013 Zdzis\u0142aw Wujcikowski, Referat Szk\u00f3d Wojennych \u2013 Emil Toczy\u0144ski, Referat Architektoniczno-Budowlany \u2013 Jan Chutkowski, p.o. architekta powiatowego \u2013 Franciszek Bujak, Referat Kultury i Sztuki \u2013 Tadeusz Homecki, Maria Sok\u00f3\u0142, Referat Pomiar\u00f3w Kraju \u2013 Piotr St\u0105por, Referat Odbudowy \u2013 Zdzis\u0142aw Wieli\u0144ski, mierniczy powiatowy \u2013 Boles\u0142aw \u0141oniewski, p.o. agronoma powiatowego \u2013 Kazimierz Fa\u0142dzi\u0144ski, sekretarz administracyjny \u2013 Czes\u0142aw Krawczyk, Jan Juszak.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Od 1999 r.<\/strong>\u00a0W ramach przekszta\u0142ce\u0144 ustrojowych oraz reformy administracji pa\u0144stwowej i samorz\u0105dowej od 1 I 1999 r. rozpocz\u0119\u0142y funkcjonowanie powiat mielecki oraz starostwo \u0119 powiatowe jako organ wykonawczy samorz\u0105du powiatowego (Rady Powiatowej). Rozdzielono kompetencje samorz\u0105d\u00f3w gminnych od samorz\u0105du powiatowego, kt\u00f3remu powierzono sprawy: rolnictwa, le\u015bnictwa i rybo\u0142\u00f3wstwa \u015br\u00f3dl\u0105dowego, bezpiecze\u0144stwa i porz\u0105dku publicznego, geodezji i gospodarki gruntami, budownictwa, transportu i powiatowych dr\u00f3g publicznych, o\u015bwiaty ponadgimnazjalnej, kultury, kultury fizycznej, ochrony \u015brodowiska, zdrowia i spraw spo\u0142ecznych. G\u0142\u00f3wnym budynkiem Starostwa Powiatowego zosta\u0142 dawny Dom Partii przy ul. S. S\u0119kowskiego 2B, a ponadto cz\u0119\u015b\u0107 wydzia\u0142\u00f3w ulokowano w willi przy ul. F. Chopina 16 i w budynku przy ul. S. Wyspia\u0144skiego 6. Po przeprowadzeniu zmian struktury organizacyjnej, funkcjonuj\u0105 wydzia\u0142y: *Organizacyjny, *Finansowy, *Edukacji i Spraw Spo\u0142ecznych, *Funduszy i Promocji Powiatu, *Komunikacji, *Architektury i Budownictwa, *Ochrony \u015arodowiska, *Zarz\u0105dzania Kryzysowego, *Inwestycji i Gospodarki Nieruchomo\u015bciami oraz *Geodezji, Kartografii i Katastru, a tak\u017ce *Biuro Rady Powiatu, *Radcy Prawni, *Kontrola Zarz\u0105dcza i Audyt Wewn\u0119trzny, *Biuro Informatyki oraz szereg stanowisk samodzielnych i stanowisk obs\u0142ugowych. W latach 2014-2015 nast\u0105pi\u0142a zmiana siedziby g\u0142\u00f3wnej Starostwa. Do budynku przy ul. S. Wyspia\u0144skiego 6 przeniesiono kierownictwo i niemal wszystkie wydzia\u0142y, a w budynku przy ul. S. Sekowskiego 2B pozostawiono jedynie Wydzia\u0142 Komunikacji. Will\u0119 przy ul. F. Chopina 16 przeznaczono na sprzeda\u017c. Dokonano te\u017c reorganizacji struktury organizacyjnej, m.in. powsta\u0142y przekszta\u0142cone Wydzia\u0142y: Administracyjny, Edukacji oraz Funduszy, Inwestycji i Gospodarki Nieruchomo\u015bciami. W miejsce Wydzia\u0142u powsta\u0142o Biuro Zarz\u0105dzania Kryzysowego, a zamiast Wydzia\u0142u Funduszy i Promocji Powiatu utworzono Biuro Promocji i Informacji. Ponadto zorganizowano Biuro ds. Zdrowia i Spraw Spo\u0142ecznych. W 2021 r. unowocze\u015bniono wn\u0119trze i otoczenie budynku przy ul. S. S\u0119kowskiego 2B, m.in. u\u0142atwiaj\u0105c osobom z dysfunkcjami wej\u015bcie (winda) i poruszanie si\u0119 w budynku oraz za\u0142o\u017cono nowy system przeciwpo\u017carowy.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Starostowie powiatu w latach 1999-2020:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef Smaczny (1999\u20132006), Andrzej Chrab\u0105szcz (2006-2014), Zbigniew Tymu\u0142a (2014-2018), Stanis\u0142aw Lonczak (2018-nadal);<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Wicestarostowie powiatu w latach 1999-2020:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Myjak (1999-2002), Andrzej Chrab\u0105szcz (2002-2006), J\u00f3zef Smaczny (2006-2010), Andrzej Bry\u0142a (2010-2014), Maria Napieracz (2014-2018), Andrzej Bry\u0142a (2018-nadal).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Pracownicy Starostwa Powiatowego (stan na 31 V 2007 r.):<\/strong>\u00a0Andrzej Kurdziel \u2013 cz\u0142onek zarz\u0105du powiatu, Jadwiga Mysona \u2013 skarbnik powiatu, Marek Pustu\u0142ka \u2013 sekretarz powiatu, Adam Ziarek \u2013 audytor wewn\u0119trzny, Bogus\u0142aw Miga \u2013 rzecznik prasowy, Teresa Gacek \u2013 radca prawny, Maria Soja \u2013 radca prawny; Wydzia\u0142 Finansowy: Jolanta Bondaruk, Renata Godek, Izabela Kilian, Urszula Klimczak, Anna Kobylarz, Marzena Osmola, Jadwiga Sadura, Anastazja Then-Piechota; Wydzia\u0142 Edukacji, Kultury i Sportu: Barbara Grzelak \u2013 dyrektor, Agnieszka \u0141ubiarz, Grzegorz Piechota, W\u0142adys\u0142aw Walas; Biuro Rady Powiatu: Krystyna Salnikow-Bochenek \u2013 dyrektor, Joanna Tomczak, Ma\u0142gorzata Wi\u0105cek; Wydzia\u0142 Komunikacji: Zbigniew Kmie\u0107 \u2013 dyrektor, Adam Ba\u0142a, Rafa\u0142 Chrab\u0105szcz, Arkadiusz Gancarz, Ma\u0142gorzata Jarosz, Aleksandra Majcher, Piotr Matuszkiewicz, Irena Michalska, Anna Mordec, W\u0142adys\u0142awa Rec, Andrzej Sasor, Andrzej Skotnicki, Marek \u015awiatek, Stanis\u0142aw Wr\u00f3bel, Beata Zg\u00f3rniakiewicz; Wydzia\u0142 Organizacyjny i Spraw Obywatelskich: Jerzy Zorzycki \u2013 dyrektor, Magdalena Ju\u017awiak, Lilianna Kolisz, Jan Kozek, Andrzej Kozik, Ewelina Lorenc, Dorota Lisowska, Bo\u017cena Modras, Gra\u017cyna Stachura, Krystyna Wnuk, Anna Wydro; Stanowiska obs\u0142ugowe: Urszula \u0106wi\u0119ka, Halina Jemio\u0142o, El\u017cbieta Kowalska, Gra\u017cyna M\u0105czy\u0144ska, Bogdan Paw\u0142owski, Teresa Polak, Damian Wyst\u0119pek, W\u0142odzimierz Zg\u00f3rniakiewicz; Wydzia\u0142 Ochrony \u015arodowiska, Rolnictwa, Le\u015bnictwa i Gospodarki Wodnej: Wies\u0142aw Magda \u2013 dyrektor, Jaros\u0142aw Godek, Halina Klag, Jan K\u0142odowski, Wanda Tomza, Marta Trybulec, Zenon Tylec; Wydzia\u0142 Geodezji i Gospodarki Gruntami: Stanis\u0142aw Adamczyk \u2013 geodeta powiatowy, dyrektor, Stanis\u0142aw Babula, Krzysztof Babiarz, Joanna Baca, Boguslawa Borowiec, Ma\u0142gorzata Gawro\u0144ska, Stanis\u0142awa Guzak, Izabela Jaje\u015bnica, Mariola Jankowska, J\u00f3zef Jurkowski, Maria Kozd\u0119ba, Danuta Krempa, Andrzej Kr\u0119cig\u0142owa, Mieczys\u0142aw Kruk, Bo\u017cena Kru\u017cel, Teodozja Le\u015b-Karwacka, Gra\u017cyna Lewek, Monika Misi\u0105g, Roman Misi\u0105g, Iwona Mojek, Roman Prokop, Danuta Tarnawska, El\u017cbieta Tymu\u0142a, Jan Wilk, Zofia Wilk, Maciej Wo\u017aniak; Wydzia\u0142 Zdrowia i Spraw Spo\u0142ecznych: Pawe\u0142 Pazdan \u2013 dyrektor, Halina Majchrowicz, Bo\u017cena Rybka; Wydzia\u0142 Zarz\u0105dzania Kryzysowego: Zenon Kami\u0144ski \u2013 dyrektor, Jaros\u0142aw Bargiel, J\u00f3zef Dziekan, Agata Lenart; Wydzia\u0142 Funduszy, Rozwoju i Promocji Powiatu: Leszek Deptu\u0142a, Izabela Adamska, Magdalena Bielaska, Micha\u0142 Bojarski, Agnieszka Dernoga; Wydzia\u0142 Architektury i Budownictwa: Apolinary Rzadkowski \u2013 dyrektor, Helena Danecka, Halina Hernik, Tomasz Kilian, J\u00f3zef Maryniak, Anna Ochalik, Ma\u0142gorzata Sondej, S\u0142awomir Szyszka, Stanis\u0142awa \u015aliwa, Stanis\u0142aw Winiarski; Wydzia\u0142 Inwestycji i Gospodarki Mieniem Powiatu: Stanis\u0142aw Mieszkowski \u2013 dyrektor, Maria Bartnik, Andrzej Chmara, Anna Pietruszka, Barbara Walaszy\u0144ska, Maria Wiatrowska, Beata Wn\u0119k.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Pracownicy Starostwa Powiatowego (stan na 31 X 2013 r.) niewymienieni wcze\u015bniej oraz ze zmianami w nazwiskach i zmianami funkcji:<\/strong>\u00a0Adam Brzychcy, Rafa\u0142 Chrab\u0105szcz, Marcin Cie\u015bla (dyrektor wydzia\u0142u), Magdalena Czepiel, Micha\u0142 \u0106wi\u0119ka, Dorota Dar\u0142ak, Agnieszka Dernoga (dyrektor wydzia\u0142u), Agata Dulik, Iwona Dulik, Dorota Dzieciuch, Piotr Grzegorczyk, Hubert Hinzmann, Paulina Hul, Maria Jarosz, Gra\u017cyna Je\u017c, Joanna Kapinos, Klaudia K\u0105dzio\u0142ka, Anna K\u0119dzior, Danuta Kie\u0142b, Dariusz Krawiec, Robert Kr\u0119cig\u0142owa, Magdalena Krogulec (Powiatowy Rzecznik Konsument\u00f3w), Bo\u017cena Kru\u017cel, Joanna Ku\u017cd\u017ca\u0142, Jan Le\u015bniak, Ewa \u0141abuz, Joanna Madura, J\u00f3zef Maryniak (dyrektor wydzia\u0142u), Marzena Matuszkiewicz, Agata Mazurek, Waldemar Mazurek (przewodnicz\u0105cy Zespo\u0142u Uzgadniania Dokumentacji Projektowej), Wanda Mieszkowska, Agnieszka Misiak, Gabriela Muras, Magdalena Myszkowska, Iwona Nakoneczna-\u015awi\u0105tek, Krystyna Pietras, Wojciech Pietryka, Ma\u0142gorzata Pokrywka, Ma\u0142gorzata Ponikiewska, Ma\u0142gorzata Rajtar, Alan Resenbeiger, Anna Skoczylas, Joanna Stolarz, Magdalena Struga\u0142a, Joanna Sypek, Tadeusz Szklarski, Maria \u015al\u0119zak (radca prawny), Stanis\u0142aw Tomza (dyrektor wydzia\u0142u), Beata Tyniec, Marcin W\u0119grzyn, Alina Wilk, Natalia Witek, Maciej Wo\u017aniak (z-ca dyrektora wydzia\u0142u).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

W 2018 r. odm\u00f3wiono podania danych, t\u0142umacz\u0105c to przepisami RODO.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STARYSZAK KAROL<\/strong>, urodzony 7 VI 1977 r. w Krakowie, syn Zbigniewa. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Budowy Maszyn i Lotnictwa (specjalno\u015b\u0107: pilota\u017c) Politechniki Rzeszowskiej w Rzeszowie. Pracuje jako pilot liniowy samolotowy. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 uprawia wyczynowo szybownictwo i od 2005 r. reprezentuje Aeroklub Mielecki. Latanie na szybowcach rozpocz\u0105\u0142 w 1993 r. Jako wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 szybownik w 2000 r. zosta\u0142 powo\u0142any po raz pierwszy do reprezentacji Polski na Szybowcowe Mistrzostwa Europy w Luesse k\/Berlina. Na Mistrzostwach \u015awiata (senior\u00f3w), tak\u017ce w Niemczech, zadebiutowa\u0142 w 2002 r. Startowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c w kolejnych Mistrzostwach \u015awiata we Francji w 2006 r. i zaj\u0105\u0142 6. miejsce w klasie Club. Od tego czasu regularnie plasuje si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce europejskich i \u015bwiatowych zawod\u00f3w mistrzowskich. Wa\u017cniejsze sukcesy: *2005 r.: Mistrzostwa Polski (Cz\u0119stochowa) \u2013 mistrz Polski w klasie Club; *2007 r.: Mi\u0119dzynarodowe Mistrzostwa Polski (18-27 V, Leszno) \u2013 wicemistrz Polski w klasie otwartej; Mistrzostwa Europy (Issound, Francja) \u2013 wicemistrz Europy w kl. 15 m (szybowiec Diana 2); *2008 r.: Mistrzostwa Polski (17-24 V, Leszno) \u2013 mistrz Polski w klasie otwartej; Mistrzostwa \u015awiata (13-15 VIII, Luesse k\/Berlina, Niemcy) \u2013 II wicemistrz \u015bwiata w kl. 18 m (szybowiec ASG 29); *2009 r. \u2013 Mi\u0119dzynarodowe Zawody Szybowcowe \u201ePribina Cup\u201d (Nitra, S\u0142owacja) \u2013 II miejsce w kl. 18 m (szybowiec ASG 29); *2010 r. \u2013 Mistrzostwa \u015awiata (20 VII \u2013 7 VIII, Szeged, W\u0119gry) \u2013 II wicemistrz w klasie 18 m; *2011 r. \u2013 XXXVI Mistrzostwa Polski (21 V, Rudniki k\/Cz\u0119stochowy) \u2013 mistrz w klasie otwartej, XVI Mistrzostwa Europy (10 VIII, Pociunai, Litwa) \u2013 mistrz Europy w klasie 18 m. Wyr\u00f3\u017cniony wieloma nagrodami i wyr\u00f3\u017cnieniami zagranicznymi. Wielokrotnie wybierany do 10 najlepszych sportowc\u00f3w Mielca w plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d. W 2014 r. musia\u0142 zako\u0144czy\u0107 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Aeroklubem Mieleckim i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Aeroklubu Podkarpackiego. (Aeroklub Mielecki nie otrzyma\u0142 licencji sportowej.) Pod nowym patronatem wywalczy\u0142 m.in. mistrzostwo \u015bwiata w klasie 18 m (2014 r., Leszno) i wicemistrzostwo Europy w klasie 18 m (2019 r., Turbia).\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STARZEC WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 V 1959 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Zofii z domu Jachyra. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Po maturze w 1980 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec, a po restrukturyzacji \u2013 w Zak\u0142adzie Lotniczym \u201ePZL-Mielec\u201d. W latach 1999-2006 pracowa\u0142 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu. Od 2006 r. jest pracownikiem JET AIR Warszawa. Od lat szkolnych nale\u017ca\u0142 do Aeroklubu Mieleckiego, specjalizuj\u0105c si\u0119 najpierw w spadochroniarstwie, a nast\u0119pnie w wieloboju spadochronowym i w tej dyscyplinie znajdowa\u0142 si\u0119 w \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wce krajowej. Najwi\u0119ksze sukcesy: *22-25 IX 1977 r. \u2013 XI Nowoczesny Pi\u0119ciob\u00f3j Spadochronowy w Mielcu \u2013 I miejsce indywidualnie i I miejsce dru\u017cynowo; *17-22 VI 1979 r. \u2013 I Mistrzostwa Polski w Wieloboju Spadochronowym w Mielcu \u2013 II m. indywidualnie i II m. dru\u017cynowo; *15-20 VII 1980 r. \u2013 II MPWS w Mielcu \u2013 III m. dru\u017cynowo; *2-7 VIII 1981 r. – III MPWS w Mielcu \u2013 II m. dru\u017cynowo; *3-8 VII 1982 r. \u2013 IV MPWS w Mielcu \u2013 III m. indywidualnie i III m. dru\u017cynowo; *24-30 VII 1983 r. \u2013 V MPWS w Mielcu \u2013 II m. dru\u017cynowo; *1-8 VII 1984 r. \u2013 VI MPWS w Mielcu – I m. indywidualnie i I m. dru\u017cynowo. W latach 70. i 80. by\u0142 cz\u0142onkiem kadry narodowej i \u00a0reprezentantem Polski w Mi\u0119dzynarodowych Mistrzostwach Pa\u0144stw Socjalistycznych w NRD, Bu\u0142garii, CSRS, ZSRR i Korei P\u00f3\u0142nocnej. Od 1984 r. do 2005 r. by\u0142 instruktorem spadochronowym w Aeroklubie Mieleckim, a w latach 2005-2006 by\u0142 instruktorem samolotowym w ROYAL STAR AERO Mielec. Ponadto by\u0142 instruktorem narciarskim w PTTK Mielec i Nauczycielskim Klubie Narciarskim \u201e\u015amig\u201d Mielec. Zmar\u0142 17 X 2014 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. Od 2021 r. rozpocz\u0119to w Mielcu organizowanie Memoria\u0142u im. Wies\u0142awa Starca w Skokach Spadochronowych.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STARZYK J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 24 X 1937 r. w Zabrniu, pow. mielecki, syn Jana i Bronis\u0142awy z domu Sypek. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w), matur\u0119 zda\u0142 w 1955 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 technika \u2013 mechanika. Zgodnie z nakazem pracy we wrze\u015bniu 1955 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec na stanowisku technologa. W latach 1957-1959 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Lotniczej w Radomiu, po wcze\u015bniejszym przeszkoleniu w Technicznej Szkole Wojsk Lotniczych w Zamo\u015bciu. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby powr\u00f3ci\u0142 na poprzednie stanowisko w WSK, a od 1 XII 1964 r. przeszed\u0142 do pracy w 21. Przedstawicielstwie Wojskowym przy WSK Mielec na stanowisko zast\u0119pcy starszego przedstawiciela ds. ekonomicznych \u2013 pracownika cywilnego. W 1967 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Produkcji i Obrotu Towarowego Akademii Ekonomicznej w Krakowie z tytu\u0142em magistra ekonomii. W 1971 r. uzyska\u0142 dyplom bieg\u0142ego ksi\u0119gowego i zosta\u0142 wpisany na pa\u0144stwow\u0105 list\u0119. Z dniem 16 XII 1975 r. przeszed\u0142 do pracy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora naczelnego ds. ekonomicznych. W 1979 r. uko\u0144czy\u0142 studium dla wy\u017cszej kadry kierowniczej organizowane przez Ministerstwo Przemys\u0142u Maszynowego. Od 1983 r. do 4 V 1991 r. pe\u0142ni\u0142 funkcje zast\u0119pcy dyrektora WSK i g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na rent\u0119 inwalidzk\u0105. Pe\u0142ni\u0105c kluczowe funkcje w przedsi\u0119biorstwie, znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do jego rozwoju i w trudnych latach 80. \u2013 do utrzymywania planowego funkcjonowania. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 \u00a0pracy spo\u0142ecznej w FKS \u201eStal\u201d Mielec, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcje wiceprezesa (2 kadencje) i prezesa (1 kadencja). W latach 70. by\u0142 radnym Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie (1 kadencja). Od 1967 r. by\u0142 my\u015bliwym \u2013 cz\u0142onkiem Ko\u0142a \u0141owieckiego nr 144 \u201eS\u0119p\u201d Mielec i od 1990 r. sprawowa\u0142\u00a0 funkcj\u0119 prezesa. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla LOK\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz \u00a0Kultury Fizycznej\u201d i najwy\u017cszym odznaczeniem \u0142owieckim \u201eZ\u0142om\u201d. Zmar\u0142 5 XI 2023 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STARZYK STANIS\u0141AW W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 5 V 1965 r. w Radomy\u015blu Wielkim, pow. mielecki, syn Stanis\u0142awa i Heleny z domu Siembab. Absolwent Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1985 r. Studiowa\u0142 histori\u0119 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1990 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W roku szkolnym 1990\/1991 zosta\u0142 zatrudniony jako nauczyciel historii w Szkole Podstawowej nr 8 w Mielcu. Od 1991 r. pracuje w Zespole Szk\u00f3\u0142 Budowlanych im. \u017bo\u0142nierzy AK w Mielcu jako nauczyciel historii, wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie i przysposobienia obronnego. W 1994 r. uko\u0144czy\u0142 podyplomowe studia z ochrony i kszta\u0142towania \u015brodowiska w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, w 1997 r. \u2013 podyplomowe studia z wychowania obronnego w WSP Krak\u00f3w, a w 2002 r. \u2013 podyplomowe studia z zarz\u0105dzania i przedsi\u0119biorczo\u015bci w o\u015bwiacie w Wy\u017cszej Szkole Biznesu w Tarnowie. W 1997 r. powierzono mu stanowisko wicedyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Budowlanych w Mielcu, a od roku szkolnego 2008\/2009 pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora tej plac\u00f3wki. Jest nauczycielem dyplomowanym. Od powstania w 2001 r. Uczniowskiego Klubu Sportowego \u201eZaprawa\u201d przy ZSB jest jego prezesem. Zainicjowa\u0142 szereg przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 w dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y i czuwa\u0142 nad ich realizacj\u0105. Kierowana przez niego szko\u0142a kilkakrotnie otrzyma\u0142a tytu\u0142 \u201eNajlepszej Szko\u0142y Budowlanej w Polsce\u201d, m.in. dzi\u0119ki sukcesom uczni\u00f3w. Uczestniczy\u0142 z uczniami w realizacji Projekt\u00f3w Erazmus+ w Portugalii, Francji, Turcji, S\u0142owenii i we W\u0142oszech. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej, Nagrodami Podkarpackiego Kuratora O\u015bwiaty (trzykrotnie) i Starosty Powiatu Mieleckiego (sze\u015bciokrotnie). Ponadto w 2021 r. zosta\u0142 uhonorowany przez Podkarpackiego Kuratora O\u015bwiaty tytu\u0142em \u201eNauczyciel wychowuj\u0105cy do warto\u015bci\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STARZYK W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 6 VI 1909 r. w Wampierzowie, pow. mielecki, syn Antoniego i Marii z domu Padyku\u0142a. Ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu. W latach 20. i 30. by\u0142 jednym z g\u0142\u00f3wnych organizator\u00f3w ZMW \u201eWici\u201d w powiecie mieleckim i prezesem zarz\u0105du powiatowego tej organizacji od roku 1930 do 1935. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j r\u00f3\u017cnych form samokszta\u0142cenia \u00a0m\u0142odzie\u017cy wiejskiej. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem strajku ch\u0142opskiego w 1932 r. W latach 1936-1938 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Powiatowego Stronnictwa Ludowego w Mielcu, a ponadto by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego SL w Krakowie. Od 1938 r. zamieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Mielcu, pracuj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie w gospodarstwach rodzinnych rodzic\u00f3w i te\u015bci\u00f3w. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako telegrafista. W czasie wycofywania si\u0119 za lini\u0119 Sanu dosta\u0142 si\u0119 do niewoli sowieckiej. Podczas wymiany polskich je\u0144c\u00f3w (na podstawie paktu sowiecko-niemieckiego) zosta\u0142 przej\u0119ty przez Niemc\u00f3w i skierowany do obozu jenieckiego w miejscowo\u015bci Laucha kr. Gotha w Turyngii. Przebywa\u0142 tam od XII 1939 r. do IV 1941 r. Po powrocie do kraju podj\u0105\u0142 prac\u0119 w rodzinnym gospodarstwie rolnym. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem struktur i dzia\u0142alno\u015bci Ruchu Oporu Ch\u0142opskiego (ROCh) w powiecie mieleckim. Po zako\u0144czeniu okupacji niemieckiej, jako jeden z organizator\u00f3w PSL \u201emiko\u0142ajczykowskiego\u201d w mieleckim, wszed\u0142 w sk\u0142ad zarz\u0105du powiatowego tej partii i z jej ramienia 7 X 1944 r. zosta\u0142 wybrany pierwszym powojennym przewodnicz\u0105cym Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do momentu odwo\u0142ania w lutym 1947 r. Odwo\u0142anie to by\u0142o nast\u0119pstwem zawieszenia z dniem 21 X 1946 r. dzia\u0142alno\u015bci PSL w powiecie mieleckim. Od maja 1948 r. pracowa\u0142 w Oddziale Plantacyjnym Cukrowni Przeworsk w Mielcu, a nast\u0119pnie, po reorganizacji, od 1961 r. w Rejonie Plantacyjnym Cukrowni Przeworsk w Mielcu jako rejonowy inspektor kieruj\u0105cy t\u0105 plac\u00f3wk\u0105. W 1971 r., z uwagi na stan zdrowia, przeszed\u0142 na rent\u0119. Gdy po roku 1956 reaktywowano ruch ludowy, wst\u0105pi\u0142 do ZSL, w kt\u00f3rym pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje organizacyjne. Przez kilka kadencji by\u0142 radnym Rad Narodowych \u2013 Powiatowej i Miejskiej z ramienia tego stronnictwa. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 7 IX 1983 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STARZY\u0143SKIEGO STEFANA (ULICA)<\/strong>, najkr\u00f3tsza (30 m) i \u015blepa uliczka prywatna na osiedlu Wolno\u015bci. Po znacznym skr\u00f3ceniu w 2005 r. jest jedn\u0105 z bocznych ulicy Zwyci\u0119stwa. Ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 19 VI 1970 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Patron ulicy: STEFAN STARZY\u0143SKI (1893-1944) to polityk, ekonomista i publicysta. W latach 1934-1939 by\u0142 komisarycznym prezydentem Warszawy. Jako Komisarz Cywilny przy Dow\u00f3dztwie Obrony Warszawy we wrze\u015bniu 1939 r. ws\u0142awi\u0142 si\u0119 bohatersk\u0105 postaw\u0105. Zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w i zgin\u0105\u0142 w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w Dachau.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STASZ JERZY<\/strong>, urodzony 9 X 1959 r. w Kro\u015bnie, syn Boles\u0142awa i Genowefy z domu Marcinek. Absolwent Liceum Zawodowego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Elektrycznych w Kro\u015bnie, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. W latach szkolnych rozpocz\u0105\u0142 treningi lekkoatletyczne, a nast\u0119pnie specjalizowa\u0142 si\u0119 w rzucie oszczepem. W 1978 r. zdoby\u0142 srebrny medal na Mistrzostwach Polski junior\u00f3w. W 1982 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca. Zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i oddelegowany do prac sportowych w Stali Mielec. W latach 1982-1988 startowa\u0142 w barwach I-ligowej Stali i nale\u017ca\u0142 do czo\u0142\u00f3wki krajowej w rzucie oszczepem. Ustanowi\u0142 rekordy \u017cyciowe: 76,60 m (oszczep starego typu) i 68,90 (oszczep nowego typu, rekord okr\u0119gu rzeszowskiego). W 1990 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 kontrolera celnego w Urz\u0119dzie Celnym w Przemy\u015blu Oddzia\u0142 w Mielcu, a nast\u0119pnie zosta\u0142 inspektorem celnym w Terenowym Referacie Kontroli Podmiot\u00f3w Gospodarczych Urz\u0119du Celnego w Rzeszowie i pracuje tam nadal. W 2003 r. uko\u0144czy\u0142 studia licencjackie na Wydziale Gospodarki Regionalnej i Turystyki Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. Od 2000 r. jest dzia\u0142aczem \u00a0Lekkoatletycznego Klubu Sportowego Stal Mielec, by\u0142 cz\u0142onkiem i wiceprezesem, a od 2006 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du LKS Stal. Jest tak\u017ce cz\u0142onkiem Ch\u00f3ru M\u0119skiego \u201eMelodia\u201d. W 2022 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STASZEK JAN TADEUSZ,<\/strong>\u00a0urodzony 10 XII 1912 r. w Warszawie, syn Marcina i Teresy z domu O\u015bko. Absolwent Gimnazjum w Warszawie z matur\u0105 w 1931 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W czasie studi\u00f3w uzyska\u0142 uprawnienia pilota szybowcowego oraz odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Artylerii Konnej i otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika rezerwy. Od 1937 r. pracowa\u0142 jako m\u0142odszy asystent w Instytucie Aerodynamicznym PW i Biurze Konstrukcyjnym Studium Pa\u0144stwowych Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w nr 1 w Warszawie Ok\u0119ciu. Uczestniczy\u0142 w projektowaniu samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnego przeznaczenia, m.in. samolotu rozpoznawczo-bombowego \u201ePZL 46 SUM\u201d. W wojnie obronnej we wrze\u015bniu 1939 r. by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 baterii artylerii konnej w czasie obrony Warszawy. Po kapitulacji Warszawy dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej, ale po roku powr\u00f3ci\u0142 i pracowa\u0142 jako \u015blusarz. Nale\u017ca\u0142 do AK i w Grupie Dural Komendy G\u0142\u00f3wnej AK by\u0142 t\u0142umaczem instrukcji do niemieckiego sprz\u0119tu lotniczego. Po wojnie pracowa\u0142 w r\u00f3\u017cnych bran\u017cach w Otwocku, Pruszkowie, Koszalinie i Szczecinie, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Warszawy. W latach 1948-1950 pracowa\u0142 w G\u0142\u00f3wnym Instytucie Lotnictwa jako zast\u0119pca kierownika Dzia\u0142u Aerodynamiki i zaprojektowa\u0142 m.in. nowatorski du\u017cy tunel aerodynamiczny. Wtedy te\u017c uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra (1949 r.). Nast\u0119pne dwa lata by\u0142 pracownikiem Biura Wojskowego Ministerstwa Przemys\u0142u Ci\u0119\u017ckiego. W 1951 r. zosta\u0142 oddelegowany do WSK Mielec, aby pomaga\u0107 w uruchomieniu produkcji licencyjnej odrzutowego samolotu my\u015bliwskiego MiG-15 (LiM\u20131). Co prawda w 1952 r. powr\u00f3ci\u0142 do Warszawy, ale nadal wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z mieleck\u0105 fabryk\u0105 przy projektowaniu i produkcji samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnego przeznaczenia. W latach 1954-1955 jako dyrektor WSK Ok\u0119cie kierowa\u0142 produkcj\u0105 m.in. CSS-13, wcze\u015bniej produkowanego w Mielcu, a tak\u017ce przygotowaniem do produkcji TS-8 Bies, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej by\u0142 produkowany w Mielcu. Od 1955 r. do 1960 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Instytutu Lotnictwa i m.in. bra\u0142 udzia\u0142 w projektowaniu samolotu pasa\u017cerskiego MD-12 i odrzutowego samolotu szkolno-treningowego TS-11 Iskra, produkowanego p\u00f3\u017aniej w mieleckiej WSK przez 25 lat. Tak\u017ce jako dyrektor techniczny Zjednoczenia Przemys\u0142u Lotniczego w Warszawie mia\u0142 znaczny wp\u0142yw na rozwini\u0119cie produkcji lotniczej, m.in. samolotu An-2 w Mielcu. Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y: WSK Ok\u0119cie Warszawa (1966-1971, dyrektor), Indonezja (1971-1973, kontrakt) i Instytut Lotniczy, gdzie pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Aerodynamiki, Zak\u0142adzie Bada\u0144 w Locie (kierownik) i Zak\u0142adzie Prognozowania i Planowania Perspektywicznego. Prac\u0119 zawodow\u0105 zako\u0144czy\u0142 31 XII 1990 r. Nale\u017ca\u0142 do Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Mechanik\u00f3w Polskich. Autor dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek i wielu artyku\u0142\u00f3w w czasopismach specjalistycznych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Medalem X-lecia PRL. Zmar\u0142 18 VIII 1994 r. Pochowany na cmentarzu Wolskim w Warszawie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STASZICA STANIS\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, jedna z najwa\u017cniejszych ulic miejskich na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Biegnie od ul. H. Sienkiewicza do ronda na ul. J. Kili\u0144skiego i stanowi odcinek (460 m) g\u0142\u00f3wnej trasy tranzytowej przez Mielec w kierunkach zachodnim i wschodnim. Powsta\u0142a w okresie mi\u0119dzywojennym XX w. i wtedy te\u017c otrzyma\u0142a jako patrona S. Staszica, kt\u00f3rego nie zmieniono nawet w czasie okupacji hitlerowskiej. Gruntownie przebudowano j\u0105 w 1998 r. Po oddaniu do u\u017cytku Alej Jana Paw\u0142a II (2005 r.) sta\u0142a si\u0119 fragmentem trasy tranzytowej. Spo\u015br\u00f3d jej s\u0105siad\u00f3w po stronie p\u00f3\u0142nocnej wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 dwa niewielkie parki z upami\u0119tnieniami ofiar i uczestnik\u00f3w II wojny \u015bwiatowej oraz rozgraniczaj\u0105cy je budynek Starostwa Powiatowego z parkingiem. Od strony po\u0142udniowej znajduj\u0105 si\u0119 posesje prywatne z okaza\u0142ymi domami oraz \u201eDelikatesy\u201d. W 2009 r. zosta\u0142a wyremontowana i zmodernizowana, m.in. otrzyma\u0142a now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105. Wykonano te\u017c nowe chodniki, sygnalizacj\u0119 \u015bwietln\u0105 przy skrzy\u017cowaniu z ul. Sandomiersk\u0105 i ekrany d\u017awi\u0119koch\u0142onne.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0ksi\u0105dz STANIS\u0141AW STASZIC (1755-1826), jeden z najwybitniejszych dzia\u0142aczy politycznych i uczonych okresu polskiego o\u015bwiecenia. Wielki patriota, w czasie Sejmu Czteroletniego zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z obozem reform. Prezes Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Nauk. Wsp\u00f3\u0142organizator uczelni, m.in. Uniwersytetu Warszawskiego. Wni\u00f3s\u0142 istotny wk\u0142ad w rozbudow\u0119 Staropolskiego Okr\u0119gu Przemys\u0142owego. Autor wielu prac politycznych, filozoficznych i naukowych.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STATEK \u201ePROFESOR SZAFER\u201d<\/strong>, drobnicowiec \u2013 statek przewo\u017c\u0105cy drobnic\u0119 (towary przemys\u0142owe liczone w sztukach).\u00a0 Kad\u0142ub zosta\u0142 zbudowany w 1977 r. w stoczni Brodogradiliste \u201eUljanik\u201d\u00a0 Pula-Y\/B-340 (Jugos\u0142awia), na zlecenie Polskich Linii Oceanicznych w Gdyni i na podstawie projekt\u00f3w polskich konstruktor\u00f3w. Zwodowano go w Puli 9 VII 1977 r. Uko\u0144czony w Stoczni im. Lenina w Gda\u0144sku. Matk\u0105 chrzestn\u0105 by\u0142a synowa prof. W\u0142adys\u0142awa Szafera – Krystyna Procner-Szafer. PLO odebra\u0142y statek 22 VI 1978 r. Podstawowe dane: d\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita \u2013 180,4 m, szeroko\u015b\u0107 \u2013 26,6 m, zanurzenie \u2013 9,7 m, no\u015bno\u015b\u0107 \u2013 15 613 TDW, ilo\u015b\u0107 kontener\u00f3w 366, nap\u0119d \u2013 silnik spalinowy, moc SG \u2013 17075, pr\u0119dko\u015b\u0107 \u2013 21 w. Pocz\u0105tkowo p\u0142ywa\u0142 do Australii (1978-1980), a nast\u0119pnie do Japonii (1981-1993). W 1993 r. armatorem statku zosta\u0142a firma POL-America (sp\u00f3\u0142ka \u2013 c\u00f3rka PLO). P\u0142ywa\u0142 pod cypryjsk\u0105 bander\u0105, a jego macierzystym portem by\u0142 Limassol. Na okres \u201ecypryjski\u201d, kt\u00f3ry trwa\u0142 5 lat,\u00a0 zmieniono mu nazw\u0119 na \u201eKorinthos\u201d. W 1998 r. kolejny w\u0142a\u015bciciel \u2013 polsko-ameryka\u0144ska sp\u00f3\u0142ka Polocean – S. Starzy\u0144ski Shipping – przywr\u00f3ci\u0142 mu pierwotn\u0105 nazw\u0119 \u201eProfesor Szafer\u201d i skierowa\u0142 na lini\u0119 do Ameryki Po\u0142udniowej. W 2. p\u00f3\u0142roczu 1999 r. sprzeda\u0142 wyeksploatowany statek do Indii na z\u0142om. Z\u0142omowania dokona\u0142a firma Shenton Shipping SA z Singapuru na pla\u017cy Alang w Indiach.
Patron statku \u2013 PROF. W\u0141ADYS\u0141AW SZAFER (1886-1970) to \u015bwiatowej s\u0142awy botanik, autor wielu prac wa\u017cnych dla nauki \u015bwiatowej, prekursor ruchu ochrony przyrody, dwukrotny rektor Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. W dzieci\u0144stwie mieszka\u0142 i uczy\u0142 si\u0119 w Mielcu. W p\u00f3\u017aniejszych latach utrzymywa\u0142 z rodzin\u0105 w Mielcu systematyczny kontakt. Mielczanie upami\u0119tnili wielkiego uczonego m.in.\u201d nazw\u0105 osiedla i ulicy oraz patronatem Szko\u0142y Podstawowej nr 1 (wcze\u015bniej M\u0119skiej, kt\u00f3rej by\u0142 uczniem) i Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, kt\u00f3rego dzia\u0142alno\u015b\u0107 wspiera\u0142 swoim autorytetem.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STAWARZ JANUSZ<\/strong>, urodzony 1 XII 1959 r. w \u0141\u0119towicach, syn W\u0142adys\u0142awa i Emilii z domu \u0141abuda. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. Od 1977 r. do 1985 r. gra\u0142 w zespo\u0142ach pi\u0142ki no\u017cnej Stali Mielec, w tym od 1979 r. jako bramkarz pierwszej dru\u017cyny senior\u00f3w (I liga). W jej barwach rozegra\u0142 93 pierwszoligowe mecze i przyczyni\u0142 si\u0119 do dwukrotnego zdobycia III miejsca w rozgrywkach I ligi (1978\/1979 i 1981\/1982. W latach 1985-1990 gra\u0142 w Lechii Gda\u0144sk (I i II liga), a w latach 1990-1993 wyst\u0119powa\u0142 w szwedzkiej dru\u017cynie S\u00f6dert\u00e4lje. By\u0142 reprezentantem Polski w kategoriach junior\u00f3w i m\u0142odzie\u017cowej, wnosz\u0105c znaczny wk\u0142ad w zdobycie br\u0105zowego medalu w XXXI Turnieju UEFA Junior\u00f3w w Polsce (1978) i IV miejsca w II Mistrzostwach \u015awiata Junior\u00f3w w Japonii (1979). Wyst\u0105pi\u0142 tak\u017ce 2 razy w I reprezentacji Polski (mecze z Japoni\u0105 w 1981 r.). W latach 1993-2000 pracowa\u0142 jako przedstawiciel handlowy w firmie \u201eJurajska\u201d. Uzyska\u0142 kwalifikacje instruktora pi\u0142ki no\u017cnej, a nast\u0119pnie tytu\u0142 trenera II klasy. W 2000 r. zosta\u0142 zatrudniony w MKP Stal Mielec jako trener grup m\u0142odzie\u017cowych i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni nadal. W latach 2002-2006 by\u0142 tak\u017ce trenerem reprezentacji wojew\u00f3dztwa podkarpackiego, kt\u00f3ra w 2006 r. zdoby\u0142a IV miejsce w Mistrzostwach Polski Junior\u00f3w (rocznik 1990) w \u0141odzi. Od 2005 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 trenera bramkarzy reprezentacji Polski U-17 i U-20. Jako cz\u0142onek sztabu szkoleniowego Micha\u0142a Globisza uczestniczy\u0142 w Mistrzostwach \u015awiata U-20 w Kanadzie (2007), gdzie m.in. Polska wygra\u0142a z faworyzowan\u0105 Brazyli\u0105 1 : 0 i awansowa\u0142a do \u0107wier\u0107fina\u0142u. Studiowa\u0142 na AWF w Krakowie. W ostatnich latach specjalizuje si\u0119 w trenowaniu bramkarzy, m.in. szkoli\u0142 bramkarzy GKS Katowice (2010) i Cracovii (2011-2012), a \u00a0nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 trenera bramkarzy Stali Mielec w sezonie 2012\/2013 (awans do II ligi).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STAWICKA EL\u017bBIETA (z domu CIOCH)<\/strong>, urodzona 13 VII 1944 r. w Hutfhurm (Niemcy), c\u00f3rka Micha\u0142a i Marii z Gancarskich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1962 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 podj\u0119\u0142a 15 IX 1962 r. w WSK Mielec na stanowisku kre\u015blarza, a nast\u0119pnie pracowa\u0142a jako m\u0142odszy konstruktor i konstruktor obliczeniowiec. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i uzyska\u0142a tytu\u0142 in\u017cyniera. W 1983 r. zosta\u0142a zast\u0119pc\u0105 dyrektora nowo wybudowanego Domu Wypoczynkowego \u201eMielec\u201d w Krynicy Zdroju i wnios\u0142a du\u017cy wk\u0142ad w jego organizacj\u0119, zagospodarowanie i funkcjonowanie. Od 1995 r, po przekszta\u0142ceniu DW \u201eMielec\u201d w sp\u00f3\u0142k\u0119, zosta\u0142a prokurentem w Zak\u0142adzie Us\u0142ug Leczniczo-Wypoczynkowych \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. W 2004 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Od lat szkolnych jej wielka pasj\u0105 by\u0142o harcerstwo. W 1959 r. zosta\u0142a instruktorem ZHP, a nast\u0119pnie otrzyma\u0142a kolejno stopnie: przewodnika, podharcmistrza i harcmistrza. Nale\u017ca\u0142a do legendarnego Kr\u0119gu Instruktor\u00f3w Zuchowych ZHP \u201eLawina\u201d. By\u0142a jednym z g\u0142\u00f3wnych organizator\u00f3w \u017cycia harcerskiego w Mielcu w latach 60. i 70., w tym wielu uroczysto\u015bci i imprez, zimowisk i oboz\u00f3w harcerskich. By\u0142a cz\u0142onkiem ZZ Metalowc\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d oraz Naczelnej Organizacji Technicznej. W latach 70. i 80. by\u0142a radn\u0105 Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Krzy\u017cem \u201eZa Zas\u0142ugi dla ZHP\u201d. Zmar\u0142a 23 X 2015 r. Spoczywa na cmentarzu w Gdyni.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STAWICKI ZBIGNIEW WOJCIECH<\/strong>, urodzony 18 II 1944 r. w Trze\u015bni, pow. mielecki, syn Henryka i Julii z domu Maziarz. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Od 1 IX 1961 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako frezer, szlifierz, mistrz i inspektor BHP. R\u00f3wnocze\u015bnie mocno anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 harcerstwa, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142 od lat szkolnych. By\u0142 cz\u0142onkiem Kr\u0119gu Instruktor\u00f3w Zuchowych ZHP \u201eLawina\u201d, za\u0142o\u017conego przez hm. Stanis\u0142awa W\u0142odarczyka. W 1959 r. zosta\u0142 instruktorem ZHP. By\u0142 jednym z najaktywniejszych organizator\u00f3w r\u00f3\u017cnych form dzia\u0142alno\u015bci zuchowej i harcerskiej w terenie, a zw\u0142aszcza na obozach i zimowiskach. By\u0142 komendantem oboz\u00f3w letnich w Zwolakach, Majdanie Sopockim, Szymbarku, Julinie i Ulini. Otrzyma\u0142 kolejno stopnie: przewodnika, podharcmistrza i harcmistrza bran\u017cy zuchowej. Osi\u0105gni\u0119cia i du\u017ce do\u015bwiadczenie w organizacji wypoczynku i rekreacji pozwoli\u0142y mu na przyj\u0119cie funkcji kierownika O\u015brodk\u00f3w Wypoczynkowych WSK Mielec w Rzemieniu i w Woli Zdakowskiej, a nast\u0119pnie pracowa\u0107 na stanowisku Dzia\u0142u Socjalnego WSK. W lutym 1982 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem nowo wybudowanego Domu Wypoczynkowego \u201eMielec\u201d w Krynicy Zdroju. Zorganizowa\u0142 jego funkcjonowanie od podstaw i znacz\u0105co rozwin\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 lecznicz\u0105, w szeregu przypadk\u00f3w w spos\u00f3b dla Krynicy nowatorski. W ramach restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i utworzenia na bazie krynickiego DW \u201eMielec\u201d Zak\u0142adu Us\u0142ug Leczniczo-Wypoczynkowych \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. zosta\u0142 wybrany prezesem Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142ki i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2004 r. Po sprzeda\u017cy przez syndyka WSK \u201ePZL-Mielec\u201d udzia\u0142\u00f3w WSK w Sp\u00f3\u0142ce osobie prywatnej \u2013 rozwi\u0105za\u0142 umow\u0119 o prac\u0119. Od 2006 r., w wyniku konkursu, pracuje na stanowisku dyrektora Domu Wypoczynkowego \u201eRzemie\u015blnik\u201d w Gda\u0144sku Jelitkowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Krzy\u017cem \u201eZa Zas\u0142ugi dla ZHP\u201d i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Turystyki\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STA\u017bEK MICHA\u0141<\/strong>, nauczyciel szko\u0142y trywialnej w Mielcu od 1836 r. do 1856?\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u201eSTA\u017bYSTA\u201d<\/strong>, pocz\u0105tkowo hotel pracowniczy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d przy ul. E. Biernackiego 13a, oddany do u\u017cytku w 1972 r. By\u0142 budynkiem pi\u0119ciokondygnacyjnym, zakwalifikowanym do drugiej kategorii hoteli pracowniczych. Posiada\u0142 191 pomieszcze\u0144, w tym 182 pokoje mieszkalne dwuosobowe (z umywalkami z ciep\u0142\u0105 i zimn\u0105 wod\u0105), jeden apartament i jeden pok\u00f3j czteroosobowy. W hotelu zamieszkiwa\u0142o oko\u0142o 300 os\u00f3b, w tym oko\u0142o 50 rodzin z dzie\u0107mi. Na ka\u017cdym pi\u0119trze znajdowa\u0142y si\u0119 pomieszczenia socjalno-bytowe: kuchnie, toalety, natryski i pralnie. W XV og\u00f3lnopolskim konkursie hoteli robotniczych, organizowanym przez \u201eTrybun\u0119 Ludu\u201d, zaj\u0105\u0142 I miejsce w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim w kategorii do 300 mieszka\u0144c\u00f3w i 9 w klasyfikacji krajowej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"ST\u0104POR STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 10 XI 1947 r. w Goleszowie, pow. mielecki, syn Ludwika i Anieli z domu Cie\u015bla. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1965 r. R\u00f3wnocze\u015bnie by\u0142 aktywnym dzia\u0142aczem ZMW. Studia na Wydziale Ekonomiki Przemys\u0142u Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1970 r. obron\u0105 pracy magisterskiej \u201eInterwencjonizm pa\u0144stwowy w rozwini\u0119tych krajach kapitalistycznych\u201d. W latach 1969-1972 pracowa\u0142 w pionie ekonomicznym WSK Mielec, a w latach 1972-1975 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa ds. handlu i gastronomii PZGS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Mielcu. Od 1975 r. do 1977 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora ds. ekonomicznych MZRGT \u201ePolgaz\u201d Mielec oraz zosta\u0142 czasowo oddelegowany do KM PZPR w zwi\u0105zku z wyborem na funkcj\u0119 sekretarza ds. propagandy. W 1977 r. przeszed\u0142 do pracy w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym w Mielcu na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. pracowniczych i ekonomiki, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako kierownik Dzia\u0142u Rewizji Gospodarczej i kierownik administracji ZSB. W latach 1981-1982 przebywa\u0142 na kontrakcie firmy Budimex Warszawa w Libii. W ramach zatrudnienia w MPB od 1984 r. do 1990 r. by\u0142 oddelegowany do KM PZPR w celu pe\u0142nienia funkcji sekretarza ds. organizacyjnych. W 1990 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora ekonomii na podstawie rozprawy:\u00a0Struktura agrarna w latach 1970-1987 w makroregionie po\u0142udniowo-wschodnim jako przyk\u0142ad rozdrobnionej gospodarki ch\u0142opskiej<\/em>\u00a0na Akademii Nauk Spo\u0142ecznych w Warszawie. W latach 1990-1995 by\u0142 jednym z w\u0142a\u015bcicieli PH \u201eJurysta\u201d s.c. w Mielcu, a w latach 1996-1998 prowadzi\u0142 (jako w\u0142a\u015bciciel) \u00a0Agencj\u0119 Us\u0142ug Przedstawicielskich, Ubezpieczeniowych i Doradczych. R\u00f3wnolegle przez szereg lat pracowa\u0142 jako nauczyciel, m.in. w Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych (1973-1974), Szkole Podstawowej w El-Marij w Libii (1981-1982), Ma\u0142opolskiej Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Tarnowie (nauczyciel akademicki, 1996-1998) i Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu (1998-1999). By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w utworzenia w Mielcu Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania i od pocz\u0105tku funkcjonowania (1999) pracownikiem naukowym tej uczelni. Pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 prorektora, a nast\u0119pnie zast\u0119pcy dyrektora Instytutu. Posiada\u0142 tytu\u0142 profesora WSGiZ. W polu jego zainteresowa\u0144 naukowych znajdowa\u0142y si\u0119 zagadnienia z zakresu makroekonomii, mikroekonomii i ubezpiecze\u0144. Autor i wsp\u00f3\u0142autor szeregu opracowa\u0144 i artyku\u0142\u00f3w naukowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d. Zmar\u0142 24 VII 2008 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STEC JAROS\u0141AW MARIUSZ,<\/strong> urodzony14 IX 1972 r. w Mielcu, syn Zbigniewa i Marii z Filas\u00f3w. Absolwent Technikum Mechanicznego ZST w Mielcu (budowa p\u0142atowc\u00f3w) z matur\u0105 w 1992 r. Pracuje w firmie Remog Polska Sp. z o.o. jako narz\u0119dziowiec. Od wielu lat udziela si\u0119 spo\u0142ecznie. Od 1993 r. jest Honorowym Dawc\u0105 Krwi. Do stycznia 2022 r. odda\u0142 31950 ml krwi. Pe\u0142ni funkcje: cz\u0142onka Zarz\u0105du Rejonowego Klubu HDK PCK przy OR PCK w Mielcu (od 2007 r.), wiceprezesa tego\u017c Zarz\u0105du (od 2008 r.) oraz wiceprezesa Zarz\u0105du Oddzia\u0142u Rejonowego PCK w Mielcu (trzecia kadencja). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 HDK I stopnia, Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK IV stopnia, Odznak\u0105 HDK Zas\u0142u\u017cony dla Zdrowia Narodu, Medalem 90 lat PCK, Medalem 60 lat Honorowego Krwiodawstwa PCK, Medalem 100. Rocznicy Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci i Medalem 100 lat PCK.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STEC STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 15 IV 1894 r. w Wadowicach Dolnych, powiat mielecki, syn Jana i J\u00f3zefy z domu Jachimowicz. Uczy\u0142 si\u0119 w c.k. Gimnazjum w Mielcu, a nast\u0119pnie w Seminarium Nauczycielskim w Tarnowie i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1914 r. By\u0142 cz\u0142onkiem Polskich Dru\u017cyn Strzeleckich i TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Tarnowie. Po wybuchu I wojny \u015bwiatowej zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do formuj\u0105cego si\u0119 polskiego wojska. W 2 pu\u0142ku piechoty walczy\u0142 w kampanii karpackiej (jesie\u0144 1914 r.), a nast\u0119pnie pod So\u0142otwin\u0105, gdzie zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny. Po wyleczeniu powr\u00f3ci\u0142 do 2 pp i uczestniczy\u0142 w kampanii wo\u0142y\u0144skiej w lecie 1916 r., ale z powodu choroby w jesieni tego roku zn\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 w szpitalu. Po epizodzie w s\u0142u\u017cbie wartowniczej w pierwszych miesi\u0105cach 1917 r. zosta\u0142 skierowany na szkolenie w Zambrowie, a nast\u0119pnie do Polskiego Korpusu Posi\u0142kowego w Przemy\u015blu. Bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach II Korpusu Polskiego pod dow\u00f3dztwem p\u0142k. J\u00f3zefa Hallera. 11 V 1918 r. uczestniczy\u0142 w bitwie z Niemcami pod Kaniowem, a po kl\u0119sce polskiego wojska zdo\u0142a\u0142 przedosta\u0107 si\u0119 do I Korpusu Polskiego dowodzonego przez gen. J\u00f3zefa Dowbora-Mu\u015bnickiego. Po demobilizacji w jesieni 1918 r. powr\u00f3ci\u0142 do odradzaj\u0105cej si\u0119 Polski. Pracowa\u0142 jako nauczyciel w Zembocinie ko\u0142o Miechowa (1919-1922), a nast\u0119pnie jako naczelnik poczty w Podzamczu ko\u0142o K\u0119pna. Z powodu ci\u0119\u017ckiej choroby w 1933 r. przeszed\u0142 w stan spoczynku, a od 1934 r. zamieszka\u0142 w Wieliczce. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STECZKOWSKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 18 IV 1935 r. w Dul\u0105bce ko\u0142o Jas\u0142a. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w D\u0119bowcu, a nast\u0119pnie do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Nowym \u017bmigrodzie i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1954 r. Wykszta\u0142cenie muzyczne zdoby\u0142 w Rzeszowie i na kursach muzycznych, specjalizuj\u0105c si\u0119 w prowadzeniu ch\u00f3r\u00f3w. Wy\u017csze studia filozoficzno-teologiczne uko\u0144czy\u0142 w 1960 r. W czasie studi\u00f3w prowadzi\u0142 ch\u00f3r. W 1960 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Majdanie Kr\u00f3lewskim, gdzie za\u0142o\u017cy\u0142 ch\u00f3r mieszany. Tak\u017ce w nast\u0119pnych miejscach pracy \u00a0zak\u0142ada\u0142 i prowadzi\u0142 ch\u00f3ry: ch\u0142opi\u0119co-m\u0119ski i \u017ce\u0144ski w Sieniawie Jaros\u0142awskiej (1962-1964), ch\u0142opi\u0119co-m\u0119ski i \u017ce\u0144ski w Dukli (1964-1966), ch\u0142opi\u0119co-m\u0119ski w Cz\u0119stochowie (1966-1970) i ch\u00f3r mieszany przy Zak\u0142adach G\u00f3rniczo-Hutniczych w Wabinowie ko\u0142o Cz\u0119stochowy. W 1970 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Rzeszowa i za\u0142o\u017cy\u0142 ch\u00f3r ch\u0142opi\u0119cy, przekszta\u0142cony p\u00f3\u017aniej w ch\u0142opi\u0119co-m\u0119ski przy WDK. W 1974 r. za\u0142o\u017cy\u0142 ch\u00f3r ch\u0142opi\u0119co-m\u0119ski w Mielcu, rezygnuj\u0105c po pewnym czasie z pracy w Rzeszowie. W 1976 r. za\u0142o\u017cy\u0142 ch\u00f3r ch\u0142opi\u0119co-m\u0119ski \u201eCantus\u201d w Stalowej Woli. Oba ch\u00f3ry, podobnie jak poprzednie, doprowadzi\u0142 do wysokiego poziomu artystycznego. Pomoc dyrektora Huty Stalowa Wola w uzyskaniu domu dla wielodzietnej rodziny zadecydowa\u0142a, \u017ce w 1979 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Stalowej Woli. Zrezygnowa\u0142 z prowadzenia ch\u00f3ru w Mielcu, a swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 artystyczn\u0105 ograniczy\u0142 do Stalowej Woli. (Nale\u017cy doda\u0107, \u017ce kilku cz\u0142onk\u00f3w mieleckiego \u00a0ch\u00f3ru, zauroczonych muzyk\u0105 ch\u00f3raln\u0105, podj\u0119\u0142o studia muzyczne i prowadzi dot\u0105d ch\u00f3ry oraz inne zespo\u0142y muzyczne.) W ci\u0105gu ponad 20 lat prowadzenia ch\u00f3ru \u201eCantus\u201d osi\u0105gn\u0105\u0142 z nim wiele sukces\u00f3w artystycznych, m.in. otrzymuj\u0105c publiczne podzi\u0119kowania Ojca \u015aw. Jana Paw\u0142a II w czasie \u015bpiewu na Placu \u015aw. Piotra w Rzymie (4 VII 1984 r.) i kr\u00f3lowej Belgii Fabioli. Doprowadzi\u0142 tak\u017ce do powstania szko\u0142y ch\u00f3ralnej w Stalowej Woli. Ponadto z \u017con\u0105 Danut\u0105, posiadaj\u0105c\u0105 r\u00f3wnie\u017c wykszta\u0142cenie muzyczne, za\u0142o\u017cyli zesp\u00f3\u0142 rodzinny (wszystkie dziewi\u0119cioro dzieci wykszta\u0142cili muzycznie) i wyst\u0119powali zar\u00f3wno w kraju (m.in. w czasie Og\u00f3lnopolskich Spotka\u0144 Muzykuj\u0105cych Rodzin we Wroc\u0142awiu) jak i poza jego granicami. Odznaczony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 \u00a08 I 2001 r. Spoczywa na cmentarzu w Stalowej Woli. Na Mi\u0119dzynarodowych Spotkaniach Rodzin Muzykuj\u0105cych w Dobrym Mie\u015bcie przyznawana jest nagroda im. Stanis\u0142awa Steczkowskiego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STEFANEK HELENA<\/strong>, urodzona 16 II 1898 r. w \u017bywcu, c\u00f3rka Franciszka i Anny z domu Szyler (Schiller). Z m\u0119\u017cem Henrykiem prowadzi\u0142a w Mielcu m\u0142yn \u201eZiarno\u201d przy ul. Tarnobrzeskiej (p\u00f3\u017aniej H. Sienkiewicza). Nieoficjalnie wykonywa\u0142a tak\u017ce us\u0142ugi stomatologiczne. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) dzia\u0142a\u0142a pod ps. \u201eHanka\u201d i \u201eTurbina\u201d w mieleckich strukturach NZW. Utrzymywa\u0142a kontakty z szefem PUBP w Mielcu\u00a0 Wojciechem Pacanowskim i pozyskiwa\u0142a od niego wiadomo\u015bci przydatne NZW oraz pomaga\u0142a (g\u0142\u00f3wnie poprzez \u0142ap\u00f3wki) w zwalnianiu wi\u0119\u017ani\u00f3w z mieleckiego wi\u0119zienia PUBP. 17 IX 1948 r. zosta\u0142a aresztowana przez PUBP, ale zwolniono j\u0105 z powodu braku wystarczaj\u0105cych\u00a0 dowod\u00f3w winy. Po \u015bmierci m\u0119\u017ca Henryka (16 X 1948 r.) by\u0142a samodzieln\u0105 w\u0142a\u015bcicielk\u0105 m\u0142yna, kt\u00f3ry wkr\u00f3tce zosta\u0142 jej zabrany i upa\u0144stwowiony w czasie tzw. \u201ebitwy o handel\u201d. Nadal nieoficjalnie prowadzi\u0142a gabinet dentystyczny. Zmar\u0142a 25 IV 1973 r. Miejsce poch\u00f3wku nieznane.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STEFANOWICZ KRZYSZTOF<\/strong>, urodzony 25 I 1980 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Miros\u0142awy z Wery\u0144skich. Absolwent Technikum Elektrycznego dla Doros\u0142ych w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: elektronika przemys\u0142owa), matur\u0119 zda\u0142 w 1999 r. Treningi lekkoatletyczne rozpocz\u0105\u0142 w FKS Stal Mielec, a po og\u0142oszeniu upad\u0142o\u015bci klubu zosta\u0142 zawodnikiem LKS Mielec. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w biegach \u015brednich i d\u0142ugich. W barwach mieleckiego klubu osi\u0105gn\u0105\u0142 szereg sukces\u00f3w, m.in. zdoby\u0142 szereg medali na Mistrzostwach Polski junior\u00f3w: *1997 (OOM Krak\u00f3w) \u2013 medal br\u0105zowy w biegu na 3000 m (8.45,13), *1998 (Bydgoszcz) \u2013 z\u0142oty na 3000 m (8.21,40), *1999 (HMPJ) \u2013 z\u0142oty na 3000 m (8.29,59), (MPJ i OOM Bia\u0142a Podlaska) \u2013 z\u0142oty w biegu prze\u0142ajowym na 3 000 m, (Bia\u0142ystok) \u2013 srebrny na 3000 m (8.41,27). Jako reprezentant Polski startowa\u0142 m.in. w Mistrzostwach Europy Junior\u00f3w w Rydze w 1999 r. na dystansie 1 500 m oraz w Mistrzostwach Europy Junior\u00f3w w Malm\u00f6 (Szwecja) w biegu prze\u0142ajowym na 2 000 m, nie odnosz\u0105c jednak wi\u0119kszych sukces\u00f3w. W 2001 r., w zwi\u0105zku z podj\u0119tymi studiami w AWF we Wroc\u0142awiu, zosta\u0142 zawodnikiem AZS Wroc\u0142aw. W 2005 r. uko\u0144czy\u0142 studia i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra wychowania fizycznego. Pracuje w Gimnazjum nr 20 we Wroc\u0142awiu jako nauczyciel wychowania fizycznego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STEFA\u0143SKI ADAM (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 15 XII 1891 r. w Gosprzyd\u0142owej, syn Jana i Teresy z domu Micha\u0142ek. Absolwent gimnazjum w Tarnowie. W czasie I wojny \u015bwiatowej studiowa\u0142 teologi\u0119 w Tarnowie i w 1916 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Od 1916 r. pracowa\u0142 jako wikariusz w parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu. Ni\u00f3s\u0142 pomoc wielu mieleckim rodzinom, sprowadzaj\u0105c do Mielca \u017cywno\u015b\u0107 i odzie\u017c. W 1917 r. zosta\u0142 wikariuszem w katedrze w Tarnowie, a ponadto by\u0142 prefektem Ma\u0142ego Seminarium w Tarnowie i uczy\u0142 religii w dw\u00f3ch szko\u0142ach powszechnych. W 1921 r. ponownie skierowano go do Mielca, gdzie do 1955 r. pracowa\u0142 jako katecheta. Zdoby\u0142 sobie wielki autorytet w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy i dzieci, a poprzez nie w mieleckim spo\u0142ecze\u0144stwie. Otrzyma\u0142 EC i RM. W 1955 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i pomaga\u0142 w pracy duszpasterskiej. Po kilku latach przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do rodziny w Czchowie i tam zmar\u0142 24 XII 1961 r. Spoczywa na cmentarzu w Czchowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STEFA\u0143SKI EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 13 IV 1929 r. w Muninie ko\u0142o Jaros\u0142awia, syn Antoniego i Julii z domu Ku\u015b. Jako ch\u0142opiec oddany zosta\u0142 na s\u0142u\u017cb\u0119 w gospodarstwie w Trzebownisku. W sierpniu 1944 r. pracowa\u0142 przy porz\u0105dkowaniu lotniska w Jasionce po zniszczeniach powsta\u0142ych w czasie walk radziecko-niemieckich. W styczniu 1945 r. wraz z rodzin\u0105 zamieszka\u0142 w Rzeszowie. W 1948 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 dla Doros\u0142ych w Rzeszowie i zosta\u0142 zatrudniony w Stra\u017cy Bezpiecze\u0144stwa \u201eObch\u00f3d\u201d w Krakowie Stra\u017cnica w Rzeszowie najpierw jako stra\u017cnik, a p\u00f3\u017aniej sekcyjny. Po rozwi\u0105zaniu stra\u017cnicy przez UB (1949) przyj\u0119to go do pracy w Komendzie Wojew\u00f3dzkiej MO w Rzeszowie i po przeszkoleniu skierowano do kompanii operacyjnej. Uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych akcjach, g\u0142\u00f3wnie w walkach z UPA na po\u0142udniowo-wschodnich terenach wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Po rozwi\u0105zaniu kompanii (1951) pracowa\u0142 w Komisariacie MO w Rzeszowie jako komendant punktu kontrolnego przy ul. Krakowskiej. (Kontrolowano w\u00f3wczas wszystkie samochody wje\u017cd\u017caj\u0105ce do Rzeszowa.) Z dniem 1 IX 1952 r. zosta\u0142 przeniesiony do Mielca i tu pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 w Komisariacie MO Mielec-Osiedle, a nast\u0119pnie w nowo powsta\u0142ym w Komendzie Powiatowej MO referacie kryminalnym. W 1963 r. zda\u0142 zaocznie matur\u0119 w Technikum Ekonomicznym w Mielcu. W latach 1967-1975 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika referatu dzielnicowych. Otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika i uko\u0144czy\u0142 specjalistyczne szkolenie w O\u015brodku Doskonalenia Kadr Kierowniczych w \u0141odzi. 1 VII 1975 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 naczelnika Wydzia\u0142u Prewencji KW MO w Tarnobrzegu. Tam by\u0142 awansowany na stopie\u0144 kapitana, a nast\u0119pnie majora. Na skutek pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia zwolniono go ze s\u0142u\u017cby z dniem 30 IV 1980 r. W 1985 r., ju\u017c na emeryturze, otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 podpu\u0142kownika. Pod koniec 1986 r. przyj\u0105\u0142 zadanie zorganizowania Stra\u017cy Miejskiej w Mielcu i by\u0142 jej komendantem (w wymiarze p\u00f3\u0142 etatu) do 3 VIII 1987 r., a nast\u0119pnie zrezygnowa\u0142 ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. Na prze\u0142omie lat 60. i 70. by\u0142 radnym i wiceprzewodnicz\u0105cym Komisji Przestrzegania Prawa \u00a0Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Kierowa\u0142 Komisj\u0105 ds. Nieletnich Moralnie Zagro\u017conych, w sk\u0142ad kt\u00f3rej wchodzili nauczyciele ze szk\u00f3\u0142 podstawowych. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Komisji Spo\u0142eczno-Lekarskiej ds. Przymusowego Leczenia Alkoholik\u00f3w w Mielcu. Od XII 1969 r. do VII 1975 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika szk\u00f3\u0142ki pi\u0142karskiej FKS Stal Mielec. W latach 80. nale\u017ca\u0142 do ORMO i okresowo by\u0142 jego komendantem miejskim. Ponadto pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. prezesa, wiceprezesa i cz\u0142onka zarz\u0105du Pracowniczych Ogrod\u00f3w Dzia\u0142kowych \u201eRelaks\u201d. W 1997 r. zorganizowa\u0142 Ko\u0142o Stowarzyszenia Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Resortu Spraw Wewn\u0119trznych RP w Mielcu i zosta\u0142 wybrany jego prezesem. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 40-lecia i 30-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eW S\u0142u\u017cbie Narodu\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Ochronie Porz\u0105dku Publicznego\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eZas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Walkach w Obronie W\u0142adzy Ludowej\u201d, Medalem \u201eZa D\u0142ugoletnie Po\u017cycie Ma\u0142\u017ce\u0144skie\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201eStal\u201d Mielec oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca w 1984 r. Zmar\u0142 28 VII 2013 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STELMACHOWICZ JADWIGA (z domu CYRAN)<\/strong>, urodzona 12 XI 1943 r. w Baranowie Sandomierskim, c\u00f3rka Tadeusza i Eleonory z domu Parys. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1962 r. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w Szkole Podstawowej w Padwi Narodowej (1962-1966). W 1964 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Pracy Kulturalno-O\u015bwiatowej (zaj\u0119cia praktyczno-techniczne i wychowanie plastyczne) w Bydgoszczy. W 1966 r. przesz\u0142a do pracy w nowo oddanej do u\u017cytku Szkole Podstawowej nr 7 w Mielcu. Studiowa\u0142a na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi (kierunek: geografia Ziemi) UMCS w Lublinie i w 1973 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra geografii. W 1980 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej nr 11 w Mielcu, a w 1981 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania na Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, szczeg\u00f3lnie w Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, jako cz\u0142onek ch\u00f3ru nauczycielskiego oraz w Lidze Kobiet. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz odznakami resortowymi. Zmar\u0142a 27 I 2004 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

STELNIK WIKTOR,<\/b> urodzony 22 II 1946 r. w Mielcu, syn W\u0142odzimierza i Eugenii. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej II LO) z matur\u0105 w 1964 r. Studia weterynaryjne w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 1971 r. z dyplomem lekarza weterynarii. Wst\u0119pny sta\u017c odby\u0142 w Powiatowym Zak\u0142adzie Weterynarii w Mielcu. W latach 1971-1976 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Pa\u0144stwowym Zak\u0142adzie Leczniczym dla Zwierz\u0105t w Gaw\u0142uszowicach, powiat mielecki, a w latach 1976-1990 by\u0142 kierownikiem PZLZ w Przec\u0142awiu k. Mielca. W 1990 r. rozpocz\u0105\u0142 prywatn\u0105 praktyk\u0119 weterynaryjn\u0105 w Przec\u0142awiu. Zmar\u0142 13 XII 2005 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STELNIK W\u0141ODZIMIERZ<\/strong>, urodzony 8 VI 1911 r. w Maciejowie na Wo\u0142yniu, pow. krzemieniecki, syn Konrada i Anny z domu Leonowicz. Uko\u0144czy\u0142 \u015aredni\u0105 Szko\u0142\u0119 Techniczn\u0105 (Wydzia\u0142 Mechaniczny) im. Marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w Brze\u015bciu nad Bugiem z matur\u0105 w 1932 r. Zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w latach 1933-1935 w 1 pu\u0142ku lotniczym w Warszawie jako mechanik lotniczy w stopniu kaprala. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby pracowa\u0142 w Lubelskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w w Lublinie (4 II 1937 r. \u2013 31 VII 1938 r.), a nast\u0119pnie w Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych \u2013 Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 1 w Warszawie. Na pocz\u0105tku roku 1939 zosta\u0142 przeniesiony do Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL w Mielcu \u2013 Cyrance. We wrze\u015bniu 1939 r., po napa\u015bci Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119, ewakuowa\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 na wsch\u00f3d i mieszka\u0142 w rodzinnym Maciejowie. 26 VIII 1944 r. wst\u0105pi\u0142 do Wojska Polskiego i w stopniu plutonowego s\u0142u\u017cy\u0142 w jednostce w Olsztynie do 17 X 1945 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142 zdemobilizowany. W grudniu 1945 r. zamieszka\u0142 wraz z rodzin\u0105 w Mielcu i powr\u00f3ci\u0142 do pracy w mieleckiej fabryce samolot\u00f3w, przemianowanej w 1949 r. na Wytw\u00f3rni\u0119 Sprz\u0119tu Komunikacyjnego. Pracowa\u0142 kolejno jako: kalkulator, od 15 V 1949 r. \u2013 kierownik sekcji kalkulacji w Biurze Fabrykacji i kierownik Biura Przygotowawczego, od 1 IV 1952 r. \u2013 kierownik Dzia\u0142u Technologicznego i II zast\u0119pca g\u0142\u00f3wnego technologa, od 1 VII 1953 r. \u2013 zast\u0119pca g\u0142\u00f3wnego technologa, od 14 X 1965 r. \u2013 asystent g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera ds. administracyjnych, od 2 XI 1972 r. \u2013 specjalista technolog. Uczestniczy\u0142 w opracowywaniu dokumentacji wielu wyrob\u00f3w, m.in. samolot\u00f3w i wagonik\u00f3w kolejki na Kasprowy Wierch. By\u0142 autorem wniosk\u00f3w racjonalizatorskich. Nale\u017ca\u0142 do zak\u0142adowych k\u00f3\u0142 NOT i PZW. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. W 1976 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 17 VII 1988 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STEMPKOWSKA\u2013WESO\u0141OWSKA ALEKSANDRA MARIA<\/strong>, urodzona 10 V 1933 r. we Lwowie, c\u00f3rka Ignacego i Janiny z Bidzi\u0144skich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego we Wroc\u0142awiu, matur\u0119 zda\u0142a w 1951 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wroc\u0142awiu uko\u0144czy\u0142a w 1957 r. z tytu\u0142em lekarza medycyny. W p\u00f3\u017aniejszym czasie uzyska\u0142a we Wroc\u0142awiu specjalizacj\u0119 I stopnia z zakresu chor\u00f3b dzieci\u0119cych. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a 1 X 1957 r. w szpitalu w Z\u0105bkowicach \u015al\u0105skich na Oddziale Dzieci\u0119cym, a wkr\u00f3tce potem zosta\u0142a ordynatorem Oddzia\u0142u Noworodk\u00f3w. Od VII 1960 r. do 31 III 1967 r. pracowa\u0142a w Poradni Dzieci\u0119cej w O\u015bwi\u0119cimiu. Kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: Szpital MSW i Wojew\u00f3dzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Rzeszowie (1 IV 1967 r.-15 IV 1970 r.) oraz Szpital w Wadowicach, Oddzia\u0142 Dzieci\u0119cy i Poradnia Dzieci\u0119ca w Wadowicach (16 IV 1970 r.-31 VIII 1973 r.). Od 1 IX 1973 r. do 31 XII 1993 r. pracowa\u0142a w Szpitalu Powiatowym (Rejonowym) w Mielcu, pe\u0142ni\u0105c do VIII 1979 r. funkcj\u0119 ordynatora Oddzia\u0142u Noworodk\u00f3w, a tak\u017ce w Poradni Dzieci\u0119cej. By\u0142a cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. 1 I 1994 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Zmar\u0142a 19 VII 2023 r. i zosta\u0142a pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STES\u0141OWICZ ALEKSANDER<\/strong>, urodzony 21 VI 1880 r. w Kokoszy\u0144cach, woj. tarnopolskie, syn Juliana i Eugenii z Michalewicz\u00f3w. Absolwent Gimnazjum Klasycznego Polskiego \u00a0w Tarnopolu, matur\u0119 zda\u0142 w 1907 r. Studiowa\u0142 filologi\u0119 klasyczn\u0105 i j\u0119zyk ruski na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, a nast\u0119pnie uzyska\u0142 dyplom nauczycielski. Uczy\u0142 w Prywatnym Gimnazjum ukrai\u0144skim w Jaworowie (1910-1912), Prywatnym Gimnazjum ukrai\u0144skim w Rohatynie (1912-1915), Rz\u0105dowym Gimnazjum ukrai\u0144skim w Stanis\u0142awowie (1915-1916) i Rz\u0105dowym Gimnazjum w Kamionce Strumi\u0142owej (1916-1920). W latach 1920-1929 by\u0142 nauczycielem Pa\u0144stwowego Gimnazjum (humanistycznego) im. St. Konarskiego w Mielcu. Uczy\u0142 j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego, j. greckiego, matematyki, biologii, kaligrafii i gimnastyki. Wykszta\u0142cenie zawodowe uzupe\u0142ni\u0142 uko\u0144czeniem kurs\u00f3w wakacyjnych dla nauczycieli szk\u00f3\u0142 \u015brednich w Krakowie (1923) i Lublinie (1925). W latach 20. pracowa\u0142 tak\u017ce w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim \u017be\u0144skim im. Emilii Plater\u00f3wny w Mielcu. W 1924 r. by\u0142 cz\u0142onkiem za\u0142o\u017cycielem Towarzystwa Seminarium Nauczycielskiego w Mielcu. Zmar\u0142 22 V 1929 r. Pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"ST\u0118PCZYK TADEUSZ<\/strong>, urodzony 30 V 1932 r. w Lipowcu ko\u0142o Ustronia, pow. cieszy\u0144ski, syn Stanis\u0142awa i Julii z domu Macura. Mieszka\u0142 w Chrzanowie i tam uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 oraz 11-letni\u0105 Szko\u0142\u0119 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105c\u0105 Stopnia Licealnego z matur\u0105 w 1951 r. Wtedy te\u017c zajmowa\u0142 si\u0119 budow\u0105 modeli samolot\u00f3w w miejscowej modelarni oraz rozpocz\u0105\u0142 latanie na szybowcach. Studia na Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej (specjalizacja: budowa p\u0142atowc\u00f3w) w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 1955 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera lotnictwa. We wrze\u015bniu 1955 r. na podstawie nakazu pracy zosta\u0142 zatrudniony w Biurze Konstrukcyjnym WSK Mielec. Bra\u0142 udzia\u0142 w pracach konstrukcyjnych samolotu PZL M-2, a nast\u0119pnie by\u0142 konstruktorem prowadz\u0105cym samolotu PZL M-4 Tarpan (1958-1961, pierwszy lot 7 IX 1961 r.) i PZL M-4P Tarpan (1964-1966). R\u00f3wnocze\u015bnie jako cz\u0142onek Aeroklubu Mieleckiego uzyska\u0142 uprawnienia szybowcowe kl. III (1957) i kl. II (1959). Lata\u0142 na szybowcach: SG-38, Salamandra, Komar, Bocian, Mucha 100, \u017buraw, Jask\u00f3\u0142ka, Czapla i Jastrz\u0105b. W 1958 r. otrzyma\u0142 uprawnienia samolotowe sportowe III kl. Lata\u0142 na samolotach CSS-13, Junak 3 i Junak 2. 20 XII 1958 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 podporucznika w korpusie osobowym oficer\u00f3w lotnictwa w grupie lotniczo-technicznej. 9 VIII 1959 r. zdoby\u0142 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105. W 1963 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 pilota samolotowego zawodowego II kl. i odt\u0105d pracowa\u0142 jako pilot, przebazowuj\u0105c samoloty An-2 g\u0142\u00f3wnie do ZSRR, a niekiedy tak\u017ce do innych kraj\u00f3w, m.in. Bu\u0142garii i Jugos\u0142awii. R\u00f3wnocze\u015bnie intensywnie szkoli\u0142 si\u0119, zdobywaj\u0105c uprawnienia instruktora pilota samolotowego do\u015bwiadczalnego, instruktora pilota samolotowego zawodowego i instruktora pilota szybowcowego. W latach 1965-1968 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy szefa pilot\u00f3w. Od VIII 1967 r. do III 1968 r. pracowa\u0142 jako szef grupy pilot\u00f3w przy opylaniu bawe\u0142ny w Sudanie. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 pasjonowa\u0142 si\u0119 fotografi\u0105 i m.in. wykonywa\u0142 zdj\u0119cia z wyjazd\u00f3w zagranicznych (szczeg\u00f3lnie ciekawe z Afryki). By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Ko\u0142a \u201eS\u0119p\u201d PZ\u0141 w Mielcu. Gra\u0142 na skrzypcach. Zmar\u0142 3 VIII 1968 r. Spoczywa na Cmentarzu Parafialnym w Chrzanowie. Po\u015bmiertnie odznaczony Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

ST\u0118PIE\u0143 JACEK WALDEMAR<\/strong>, urodzony 23 X 1964 r. w Lublinie, syn Zygmunta i Doroty z Jankowskich. Absolwent III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Unii Lubelskiej w Lublinie z matur\u0105 w 1983 r. Uko\u0144czy\u0142 Policealne Studium Budowlane w Lublinie (1985), a nast\u0119pnie studiowa\u0142 na Wydziale Ochrony \u015arodowiska i In\u017cynierii Sanitarnej Politechniki Lubelskiej i w 1990 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. Trenowa\u0142 lekkoatletyk\u0119 i specjalizowa\u0142 si\u0119 w skoku wzwy\u017c, ustanawiaj\u0105c rekord \u017cyciowy 206 cm. Jako zawodnik AZS Lublin startowa\u0142 w ekstraklasie lekkoatletycznej. Od 1984 r. do 2004 r. prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w zakresie przetw\u00f3rstwa odpad\u00f3w z tworzyw sztucznych w Lublinie. W 2004 r. za\u0142o\u017cy\u0142 firm\u0119 Doradztwo Jacek St\u0119pie\u0144 z siedzib\u0105 w Na\u0142\u0119czowie. W 2009 r. przeni\u00f3s\u0142 firm\u0119 do Mielca i tu rok p\u00f3\u017aniej wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 Jolant\u0105 za\u0142o\u017cyli Niepubliczne Przedszkole \u201eMistrzowie Zabawy\u201d przy ul. Budowlanej 12. Tak\u017ce (wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105) doprowadzi\u0142 do powstania og\u00f3lnopolskiej sieci przedszkoli i \u017c\u0142obk\u00f3w niepublicznych pod wsp\u00f3ln\u0105 nazw\u0105 \u201eMistrzowie Zabawy\u201d i by\u0142 koordynatorem dzia\u0142alno\u015bci tej sieci. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem szkole\u0144 dla opiekun\u00f3w dzieci\u0119cych w \u017c\u0142obkach. Prowadzil te\u017c doradztwo w zakresie program\u00f3w Unii Europejskiej. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"ST\u0118PIE\u0143 JAN<\/strong>, urodzony 1 III 1949 r. w Wa\u0142brzychu, syn Stanis\u0142awa i Stanis\u0142awy z domu Buda. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1968 r. Zosta\u0142 zatrudniony w WSK, ale od \u00a0jesieni 1968 r. powo\u0142ano go do zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej w jednostce lotniczej w Warszawie. Po powrocie z wojska w 1970 r. pracowa\u0142 w WSK na stanowiskach: mechanika silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych, konstruktora w dziale silnikowym i od II 1972 r. jako redaktor zak\u0142adowej rozg\u0142o\u015bni radiowej i G\u0142osu Za\u0142ogi. W latach 1977-1980 pracowa\u0142 w MPB w Mielcu, a nast\u0119pnie do 15 XII 1981 r. w WKU Mielec. Przez pewien czas pozostawa\u0142 bez pracy, a nast\u0119pnie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w prywatnym zak\u0142adzie stolarskim. Od \u00a0VIII 1982 r. pracowa\u0142 w Muzeum Regionalnym w Mielcu, ostatnio na stanowisku starszego renowatora. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 2014 r. Od lat dzieci\u0119cych uczestniczy\u0142 w \u017cyciu sportowym i kulturalnym \u015brodowiska. Do 1965 r. gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w dru\u017cynach m\u0142odzie\u017cowych Stali Mielec. R\u00f3wnocze\u015bnie pasjonowa\u0142 si\u0119 teatrem i innymi formami dzia\u0142alno\u015bci artystycznej. Od 1957 r. wyst\u0119powa\u0142 w spektaklach teatralnych, debiutuj\u0105c rol\u0105 Jasia w sztuce\u00a0Ja\u015b i Ma\u0142gosia<\/em>\u00a0re\u017cyserowanej przez znanego mieleckiego pedagoga Edwarda Krymskiego. W 1963 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem Zespo\u0142u \u017bywego S\u0142owa \u00a0w ZDK WSK Mielec, prowadzonym przez polonistk\u0119 Ryszard\u0119 \u017barkowsk\u0105, a p\u00f3\u017aniej lekarza Tadeusza Grochockiego. Po wyst\u0119pach w teatrze szkolnym Technikum Mechanicznego na scenie ZDK, zosta\u0142 zaproszony do pracy w Teatrze \u201eMaska\u201d ZDK i pozosta\u0142 w nim a\u017c do rozwi\u0105zania w 1986 r. Pod koniec lat 60. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem kabaretu \u201eErgo Mix\u201d. W czasie s\u0142u\u017cby wojskowej za\u0142o\u017cy\u0142 teatr poezji i wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142 z nim na przegl\u0105dach i uroczysto\u015bciach wojskowych. Na pocz\u0105tku lat 70. gra\u0142 w teatrze poezji przy Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej w Mielcu, a nast\u0119pnie w teatrze poezji \u201eKaliope\u201d w Osiedlowym Domu Kultury MSM, obu prowadzonych przez Edwarda Zachariasza. Po za\u0142o\u017ceniu Teatru Rozmaito\u015bci w Domu Kultury SCK w Mielcu zagra\u0142 w sztukach:\u00a0Dziewczyny z pomys\u0142em<\/em>,\u00a0\u00a0Damy i huzary<\/em>\u00a0oraz\u00a0Rozmowy przy wycinaniu lasu<\/em>. Og\u00f3\u0142em w wymienionych zespo\u0142ach teatralnych zagra\u0142 kilkadziesi\u0105t r\u00f3l. Na pocz\u0105tku lat 80. uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017ceniu Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej (1981) oraz Klubu Tw\u00f3rc\u00f3w i Sympatyk\u00f3w Kultury \u201eS\u0119k\u201d. Od 1984 r. jest cz\u0142onkiem TMZM . W latach 1990-1996 by\u0142 sekretarzem w Zarz\u0105dzie TMZM, a w latach 1996-2003 \u2013 prezesem Zarz\u0105du TMZM. W tym okresie znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do wydania oko\u0142o 20 publikacji regionalnych oraz rozpocz\u0119cia wydawania periodyku kulturalno \u2013 historycznego \u201eMieleckie Zapiski\u201d. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w Konkursu Poezji im. Stanis\u0142awa Harli. Tworzy\u0142 poezj\u0119 i malowa\u0142 obrazy. By\u0142 laureatem konkurs\u00f3w poetyckich: \u201eP\u0105sowa r\u00f3\u017ca\u201d (Siedlce \u2013 1986) i \u201eO Laur S\u0119ka\u201d (Mielec \u2013 1987). W 2000 r. wyda\u0142 tomik poetycki\u00a0Bezsenno\u015b\u0107.<\/em>\u00a0Na podstawie wieloletnich bada\u0144 opracowa\u0142 histori\u0119 teatru amatorskiego w Mielcu i opublikowa\u0142 w Roczniku Mieleckim 2004-2005, tom VII-VIII, Mielec 2006, a nast\u0119pnie jako ksi\u0105\u017ck\u0119 (Mielec 2014). W III Og\u00f3lnopolskim Konkursie Poetyckim \u201eO Srebrne Pi\u00f3ro Prezydenta Miasta Mielca\u201d \u2013 2007 zdoby\u0142 I miejsce i \u201eSrebrne Pi\u00f3ro\u201d w kategorii doros\u0142ych. W 2017 r. wyda\u0142 tomik poezji\u00a0Miejsca na przystankach czasu.<\/em>\u00a0Ponadto na jego dorobek tw\u00f3rczy sk\u0142adaj\u0105 si\u0119: teksty w 18 wydawnictwach i katalogach muzealnych, kilkaset artyku\u0142\u00f3w w mieleckiej prasie regionalnej, m.in.: \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d, \u201eG\u0142os Mielecki\u201d, \u201eKorso\u201d, \u201eWizjer Regionalny\u201d, \u201eWie\u015bci Regionalne\u201d i \u201eNadwis\u0142ocze\u201d oraz kilkaset audycji w rozg\u0142o\u015bni zak\u0142adowej WSK Mielec i audycje w \u201eRadio Plus FM\u201d w Mielcu, a tak\u017ce kilkaset obraz\u00f3w i udzia\u0142 w oko\u0142o 20 wystawach zbiorowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ochrony Zabytk\u00f3w\u201d, Nagrod\u0105 \u201eAlbertus\u201d, Srebrn\u0105 i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Recytatora i tytu\u0142em Honorowego Cz\u0142onka TMZM w Mielcu. Zmar\u0142 10 II 2022 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"ST\u0118PIE\u0143 JOLANTA (z domu KOWALCZUK)<\/strong>, urodzona 19 IX 1982 r. w Zamie\u015bciu ko\u0142o Che\u0142ma, c\u00f3rka Dymitra i Krystyny z Mazur\u00f3w. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Czarnieckiego w Che\u0142mie, matur\u0119 zda\u0142a w 2001 r. W latach 2002-2004 pracowa\u0142a jako asystent nauczyciela Przedszkola Miejskiego nr 2 w Che\u0142mie. Studia w zakresie filologii polskiej odby\u0142a na UMCS w Lublinie i w 2008 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W 2009 r. uko\u0144czy\u0142a studia z pedagogiki przedszkolnej w WSPTWP w Warszawie. W latach 2009-2011 by\u0142a nauczycielem przedszkola przy Szkole Podstawowej w Ziempniowie w powiecie mieleckim. W 2010 r. (wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem Jackiem) za\u0142o\u017cy\u0142a Niepubliczne Przedszkole \u201eMistrzowie Zabawy\u201d w Mielcu przy ul. Budowlanej 12 i pe\u0142ni funkcj\u0119 jego dyrektora. Jest tw\u00f3rc\u0105 programu autorskiego \u201eDobrze by\u0107 w przedszkolu \u2013 rozwijanie kompetencji spo\u0142ecznych \u00a0i wspieranie proces\u00f3w adaptacyjnych u dzieci\u201d. Zajmuje si\u0119 te\u017c obs\u0142ug\u0105 metodyczn\u0105 plac\u00f3wek o\u015bwiatowych, tworzonych i funkcjonuj\u0105cych pod wsp\u00f3ln\u0105 nazw\u0105 \u201eMistrzowie Zabawy\u201d, kt\u00f3re funkcjonuj\u0105 na terenie ca\u0142ego kraju. Prowadzone przeze\u0144 Niepubliczne Przedszkole posiada akredytacj\u0119 Ministerstwa Pracy i Polityki Spo\u0142ecznej na prowadzenie szkole\u0144 dla opiekun\u00f3w dzieci\u0119cych, daj\u0105cych uprawnienia do pracy w \u017c\u0142obku. \u00a0Wraz z \u00a0MOPS w Mielcu plac\u00f3wka realizuje projekt systemowy \u201eCzas na aktywno\u015b\u0107 w gminie miejskiej Mielec\u201d, kt\u00f3ry ma na celu integracj\u0119 lokalnej spo\u0142eczno\u015bci oraz wyr\u00f3wnanie szans edukacyjnych dla dzieci.<\/p>\r\n

ST\u0118PIE\u0143 PIOTR MICHA\u0141,<\/b> urodzony 29 IX 1987 r., syn Jacka i Bogumi\u0142y z domu Fronia. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w D\u0119blinie z matur\u0105 w 2006 r. Studiowa\u0142 na kierunku lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Lublinie i w 2012 r. uzyska\u0142 dyplom lekarza medycyny. Sta\u017c podyplomowy odby\u0142 w Szpitalu Wojew\u00f3dzkim im. Jana Bo\u017cego w Lublinie (2012-2013). Nast\u0119pnie uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 w zakresie chor\u00f3b zaka\u017anych.\u00a0 Prac\u0119 w Szpitalu Powiatowym w Mielcu rozpocz\u0105\u0142 jako rezydent, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako lekarz ze specjalizacj\u0105 w zakresie chor\u00f3b zaka\u017anych. W okresie od X 2020 r. do V 2021 r. – w czasie pandemii choroby COVID-19 – pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika II Oddzia\u0142u Zaka\u017anego. Od 19 VI 2023 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora ds. lecznictwa Szpitala Specjalistycznego im. E. Biernackiego w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"ST\u0118PIE\u0143 W\u0141ODZIMIERZ<\/strong>, urodzony 6 I 1929 r. w Piotrkowicach, pow. j\u0119drzejowski, syn Micha\u0142a i Julianny z domu Maj. W czasie okupacji hitlerowskiej ucz\u0119szcza\u0142 na tajne komplety w zakresie I i II klasy gimnazjalnej, a III uko\u0144czy\u0142 ju\u017c po wojnie i zda\u0142 \u201ema\u0142\u0105 matur\u0119\u201d. Nauk\u0119 kontynuowa\u0142 w Liceum Komunikacyjnym we Wroc\u0142awiu i w 1949 r. zda\u0142 matur\u0119. W latach 1949 \u2013 1950 pracowa\u0142 w Przedsi\u0119biorstwie Budowy Zak\u0142ad\u00f3w Przemys\u0142u Ci\u0119\u017ckiego we Wroc\u0142awiu jako technik budowy. Od 10 XI 1950 r. rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Zamo\u015bciu. Uko\u0144czy\u0142 m.in. kurs technik\u00f3w kluczy i zosta\u0142 promowany do stopnia oficerskiego, a nast\u0119pnie skierowano go do 43 Przedstawicielstwa Wojskowego w \u015awidniku. 9 I 1952 r. zosta\u0142 przeniesiony s\u0142u\u017cbowo do 21 Przedstawicielstwa Wojskowego w Mielcu. Pracowa\u0142 \u201ena starcie\u201d w Dziale Kontroli i lata\u0142 jako obserwator. W 1966 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i w 1966 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. 18 IX 1974 r. zako\u0144czy\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w stopniu podpu\u0142kownika i przeszed\u0142 do pracy cywilnej w WSK Mielec. Powierzono mu funkcj\u0119 kierownika tworzonego Dzia\u0142u Pr\u00f3b w Locie w ramach O\u015brodka Bada\u0144 Rozwojowych SK. Przyczyni\u0142 si\u0119 znacz\u0105co do powstania zespo\u0142u fachowc\u00f3w, kt\u00f3remu powierzono pr\u00f3by pa\u0144stwowe naziemne i w locie wyprodukowanego w WSK sprz\u0119tu lotniczego. W zwi\u0105zku z pe\u0142nion\u0105 funkcj\u0105 wielokrotnie wyje\u017cd\u017ca\u0142 za granic\u0119. W 1980 r. otrzyma\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Nagrod\u0119 Zespo\u0142ow\u0105 II stopnia (w dziedzinie techniki) za udzia\u0142 w opracowaniu samolotu rolniczego i \u015bredniego ud\u017awigu PZL M18 Dromader. Otrzyma\u0142 tak\u017ce Nagrod\u0119 G\u0142\u00f3wnego Inspektora Techniki WP za tw\u00f3rczy wk\u0142ad pracy w opracowanie i oblot prototypu samolotu I-22 \u201eIryda\u201d w 1985 r., a w tym samym roku czasopismo \u201eSkrzydlata Polska\u201d przyzna\u0142a mu wyr\u00f3\u017cnienie: \u201eB\u0142\u0119kitne Skrzyd\u0142a\u201d. Odznaczony zosta\u0142 m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, \u00a0Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Lotnictwa\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Przemys\u0142u Maszynowego\u201d. Zmar\u0142 18 I 2003 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STOK\u0141OSA ADOLF<\/strong> urodzony 11 VI 1927 r. w Futomie, powiat rzeszowski, syn Jana i Franciszki z domu Kruczek. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Rzeszowie. Po maturze w 1948 r. odby\u0142 czynn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy w Szczecinie, gdzie uzyska\u0142 stopie\u0144 podporucznika. Po powrocie z wojska w 1949 r. uczy\u0142 w szko\u0142ach podstawowych w Stobiernej i Malawie, a od 1951 pracowa\u0142 w Liceum Pedagogicznym w Mielcu jako nauczyciel fizyki i astronomii. W 1962 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Opolu, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra fizyki. Wyposa\u017ca\u0142 pracowni\u0119 fizyczn\u0105 w pomoce naukowe wykonywane samodzielnie lub wsp\u00f3lnie z uczniami. Cz\u0119sto prowadzi\u0142 zaj\u0119cia pokazowe dla nauczycieli, przedstawiaj\u0105c w\u0142asne rozwi\u0105zania metodyczne w nauczaniu fizyki. \u00a0Szczeg\u00f3lne interesowa\u0142o go nauczanie zindywidualizowane i praca z uczniem zdolnym. Zagadnienie to znalaz\u0142o p\u00f3\u017aniej swoje odbicie w rozprawie doktorskiej. By\u0142 opiekunem samorz\u0105du szkolnego. Organizowa\u0142 wycieczki krajoznawcze, wyjazdy do teatru i opery, obozy w\u0119drowne i biwaki. W 1966 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 wraz z rodzin\u0105 do Rzeszowa, gdzie pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 jako wyk\u0142adowca fizyki w Studium Nauczycielskim, a od 1973 r. by\u0142 wicedyrektorem Okr\u0119gowego O\u015brodka Metodycznego w Rzeszowie. \u00a0Przewodniczy\u0142 komisji ds. stopni specjalizacji zawodowej dla nauczycieli fizyki. Napisa\u0142 podr\u0119cznik Pr\u0105d elektryczny w metalach \u2013 fizyka dla klasy II liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego, szereg skrypt\u00f3w, artyku\u0142\u00f3w i materia\u0142\u00f3w metodycznych dla nauczycieli, m.in.: Rola struktury dydaktycznej w zr\u00f3\u017cnicowanym nauczaniu fizyki, Rola modeli idealnych w organizacji procesu poznawczego z fizyki, Wybrane problemy korelacji fizyki i matematyki, Materia\u0142y pomocnicze do \u0107wicze\u0144 rachunkowych z fizyki dla uczestnik\u00f3w studium przedmiotowo-metodycznego oraz wiele artyku\u0142\u00f3w do czasopisma \u201eFizyka w Szkole\u201d. Organizowa\u0142 sympozja naukowe. W 1984 r. na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gda\u0144skiego uzyska\u0142 doktorat na podstawie rozprawy: Wp\u0142yw doboru i uk\u0142adu tre\u015bci na indywidualizacj\u0119 procesu poznawczego z fizyki. W 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktycznej i naukowo-badawczej zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania II i III stopnia. Zmar\u0142 25 XI 2005 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Rzeszowie przy ul. Bia\u0142og\u00f3rskiej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STOK\u0141OSA ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 14 VI 1943 r. w W\u0119growie, syn Stefana i Urszuli. W 1952 r. przyby\u0142 z rodzicami do Mielca. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1961 r. W finale centralnym VII Olimpiady Chemicznej w 1961 r. zdoby\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie. Studia na Wydziale Matematyki Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego uko\u0144czy\u0142 w 1966 r. uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra chemii. W latach 1961?-1989 pracowa\u0142 w Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej na Wydziale In\u017cynierii Materia\u0142owej i Ceramiki. W 1972 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk chemicznych, a w 1984 r. habilitacj\u0119 z zakresu chemii cia\u0142a sta\u0142ego. Od 1989 r. pracuje na Wydziale In\u017cynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej, pe\u0142ni\u0105c m.in. funkcje prodziekana (1991-1994), dziekana (2001-2003) i aktualnie kierownika Zak\u0142adu Chemii Fizycznej. Obszarem jego bada\u0144 naukowych jest fizykochemia cia\u0142a sta\u0142ego, a rezultatem m.in. ponad 70 publikacji z zakresu struktury defekt\u00f3w punktowych i ich dyfuzji w tlenkach i siarczkach metali, korozji wysokotemperaturowej, elektrochemii ogniw iterkalowanych, elektrokatalizy oraz w ostatnim okresie z zakresu adsorpcji i proces\u00f3w fotokatalicznych. Jest autorem podr\u0119cznika akademickiego z zakresu termodynamiki chemicznej. W 1991 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora nadzwyczajnego, a w 1992 r. tytu\u0142 profesora nauk chemicznych. Prowadzi wyk\u0142ady z zakresu: chemii fizycznej, katalizy przemys\u0142owej, podstaw krystalochemii i termodynamiki chemicznej. Zrealizowa\u0142 szereg projekt\u00f3w badawczych, m.in. Okre\u015blenie wp\u0142ywu jon\u00f3w metali interkalowanych na aktywno\u015b\u0107 i selektywno\u015b\u0107 katalizator\u00f3w metalicznych dla reakcji odwodornienia i odwodnienia alkoholi. Otrzymywanie fotokatalizator\u00f3w na bazie ditlenku tytanu na pod\u0142o\u017cach ceramicznych (2004-2006). Jest autorem i wsp\u00f3\u0142autorem wielu publikacji, w przewa\u017caj\u0105cej cz\u0119\u015bci zamieszczanych w renomowanych wydawnictwach zagranicznych.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOLARNIA KAPINOS<\/strong>, firma funkcjonuj\u0105ca w latach 1983-2009 w Tuszowie Narodowym ko\u0142o Mielca. Od 1 II 2009 r. jej now\u0105 siedzib\u0105 jest budynek przy ul. R. Traugutta 22G w Mielcu. Specjalizuje si\u0119 w wykonywaniu drewnianych cz\u0119\u015bci wyposa\u017cenia dom\u00f3w, m.in. drzwi, schod\u00f3w, balustrad i parkiet\u00f3w, a tak\u017ce innych przedmiot\u00f3w z drewna krajowego i zagranicznego. Produkuje i uk\u0142ada desk\u0119 pod\u0142ogow\u0105 z r\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w drewna. Prowadzi te\u017c dzia\u0142alno\u015b\u0107 handlow\u0105, oferuj\u0105c artyku\u0142y chemiczne do parkiet\u00f3w.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STOPI\u0143SKI CZES\u0141AW<\/strong>, urodzony 11 XII 1921 r. w Sukowcach, pow. inowroc\u0142awski, syn Tomasza i Wiktorii z Radomskich. Nauk\u0119 przerwa\u0142a w 1939 r. wojna. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 przymusowo na roli. Od 14 IV 1945 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim, g\u0142\u00f3wnie w jednostkach KBW, m.in. w Rzeszowie, \u0141odzi i Bia\u0142ymstoku oraz w Powiatowym Sztabie Wojskowym w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Piechoty (1947), Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Oficersk\u0105 Piechoty (1952) i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Pracuj\u0105cych w Rzeszowie z matur\u0105 w 1957 r. Z dniem 6 VII 1975 r. zosta\u0142 zwolniony do rezerwy. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 pu\u0142kownika. Od 1 VIII 1975 r. do 31 XII 1988 r. pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu jako szef Miejskiego Inspektoratu Obrony Cywilnej. Nale\u017ca\u0142 do ZBoWiD, ZB\u017bZ, Klubu Oficer\u00f3w Rezerwy i LOK. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOOP, ZKZ, SKZ, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Walkach o Berlin\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LOK\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obrony Cywilnej\u201d. Zmar\u0142 26 VII 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE AMAZONEK POWIATU MIELECKIEGO<\/strong>, powsta\u0142o w 1999 r. Jego cz\u0142onkiniami s\u0105 kobiety, kt\u00f3re walczy\u0142y lub walcz\u0105 z rakiem piersi. Jego celem jest wspieranie psychiczne kobiet po mastektomii piersi, a tak\u017ce zapewnienie im mo\u017cliwo\u015bci udzia\u0142u w r\u00f3\u017cnych formach aktywno\u015bci fizycznej i umys\u0142owej. G\u0142\u00f3wnym inspiratorem i organizatorem tych dzia\u0142a\u0144 by\u0142a Barbara Bie\u0144 \u2013 prezes Stowarzyszenia od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE \u201eAPICULTURA\u201d W MIELCU<\/strong>, powsta\u0142o z inicjatywy mieleckich pasjonat\u00f3w pszczelarstwa, w wi\u0119kszo\u015bci zawodowych pszczelarzy \u2013 absolwent\u00f3w jedynego w Europie Technikum Pszczelarskiego w Pszczelej Woli. Do rejestru stowarzysze\u0144 zosta\u0142o wpisane 14 VII 2017 r. Jego celami statutowymi s\u0105: \u201epropagowanie pszczelarstwa w r\u00f3\u017cnych formach, dzia\u0142alno\u015b\u0107 edukacyjna w dziedzinie pszczelarstwa i nauk pokrewnych, prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie pszczelarstwa i nauk pokrewnych, upowszechnianie pszczelarstwa miejskiego, zrzeszanie pszczelarzy i sympatyk\u00f3w pszczelarstwa oraz kontynuacja wieloletniej tradycji polskich pszczelarzy, w tym w szczeg\u00f3lno\u015bci tradycji pszczelarstwa podkarpackiego, inicjowanie oraz udzielanie pomocy w unowocze\u015bnianiu gospodarstw pasiecznych,\u00a0 dzia\u0142anie na rzecz pszczelarstwa\u00a0 jako integralnej cz\u0119\u015bci rolnictwa i ochrony \u015brodowiska, tworzenie i organizacja wydarze\u0144 oraz imprez tematycznych w r\u00f3\u017cnych formach, propagowanie \u017cycia w zgodzie z natur\u0105\u201d. Pierwszym przedsi\u0119wzi\u0119ciem zrealizowanym w Mielcu by\u0142 projekt \u201ePszczo\u0142a w mie\u015bcie\u201d, w ramach kt\u00f3rego umieszczono pasieki na dachach Urz\u0119du Miejskiego przy ul. S. \u017beromskiego i Domu Kultury Samorz\u0105dowego Centrum Kultury przy al. Niepodleg\u0142o\u015bci. \u201ePierwsze miejskie miodobranie\u201d odby\u0142o si\u0119 28 VII 2017 r. na dachu Domu Kultury SCK. Uczestnicy zgodnie chwalili \u201eniepowtarzaln\u0105 kompozycj\u0119 smakow\u0105\u201d i bursztynowy kolor miodu. Po miodobraniu pr\u00f3bki z obu pasiek na dachach zosta\u0142y przebadane w Pa\u0144stwowym Instytucie Weterynaryjnym w Pu\u0142awach pod k\u0105tem zanieczyszcze\u0144 metalami ci\u0119\u017ckimi. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ilo\u015b\u0107 substancji toksycznych by\u0142a znikoma i znacznie poni\u017cej normy dopuszczaj\u0105cej mi\u00f3d do spo\u017cycia. Tym samym mi\u00f3d z mieleckich dach\u00f3w jest por\u00f3wnywalny z miodami\u00a0 najczystszych region\u00f3w Polski. W 2019 r. zorganizowano II Miejskie Miodobranie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE GRUPY PRZEDSI\u0118BIORC\u00d3W PRZEMYS\u0141U LOTNICZEGO DOLINA LOTNICZA<\/strong>, powo\u0142ane zosta\u0142o w 2003 r. przez przedsi\u0119biorstwa zwi\u0105zane z lotnictwem na terenie Polski po\u0142udniowo-wschodniej, m.in. firmy z Mielca i okolicy. Jego g\u0142\u00f3wnym celem jest stworzenie na tym obszarze silnego regionu lotniczego, zdolnego do produkowania sprz\u0119tu lotniczego i wykonywania us\u0142ug lotniczych na wysokim poziomie, a tym samym skutecznie konkuruj\u0105cego z innymi wiod\u0105cymi producentami lotniczymi w Europie i na \u015bwiecie. Na prezesa Stowarzyszenia wybrano Marka Dareckiego \u2013 prezesa Zarz\u0105du WSK Rzesz\u00f3w UTC. W\u015br\u00f3d kilkudziesi\u0119ciu zak\u0142ad\u00f3w \u2013 cz\u0142onk\u00f3w znajduj\u0105 si\u0119 firmy z Mielca: AERO AT Sp. z o.o., EC Avio Tech Sp. z o.o., Eurotech Sp. z o.o., King & Fowler Polska Sp. z o.o., MARR SA, Polskie Zak\u0142ady Lotnicze Sp. z o.o., Remog Polska Sp. z o.o., Waldrex s.c., Wytw\u00f3rnia Zespo\u0142\u00f3w Kooperacyjnych Sp. z o.o. i Zak\u0142ad Przetw\u00f3rstwa Tworzyw Sztucznych \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. Grupa Zasada. Do Zarz\u0105du Stowarzyszenia zosta\u0142 wybrany Janusz Zakr\u0119cki \u2013 prezes Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE KOLARSKIE STAL MIELEC<\/strong>, utworzono 11 XII 2007 r. na I Walnym Zebraniu Klubu. Powo\u0142ano pierwszy zarz\u0105d i wybrano na prezesa Janusza \u0106wika. Cz\u0142onkami klubu byli w wi\u0119kszo\u015bci zawodnicy stanowi\u0105cy wcze\u015bniej sekcj\u0119 trialu rowerowego Towarzystwa Gimnastycznego Sok\u00f3\u0142 Mielec. Powo\u0142ano dwie sekcje: trialu rowerowego i downhill. Liderem trialowc\u00f3w pozostawa\u0142 medalista Mistrzostw Polski i reprezentant kraju Bartosz \u0106wik, a w downhill specjalizowali si\u0119 Marcelina Mosior i Borys \u015awi\u0107. Na pocz\u0105tku maja 2008 r. zorganizowano Otwarte Mistrzostwa Mielca w Trialu Rowerowym na terenach zielonych MOSiR. W zawodach wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 krajowa czo\u0142\u00f3wka, w tym wielokrotni mistrzowie \u015bwiata Rafa\u0142 Kumorowski i Karol Serwin oraz inni medali\u015bci mistrzostw \u015bwiata i Europy. W kategorii Elite zwyci\u0119\u017cy\u0142 R. Kumorowski, a mielczanin Bartosz \u0106wik zaj\u0105\u0142 6. miejsce. Mielczanin potwierdzi\u0142 przynale\u017cno\u015b\u0107 do polskiej czo\u0142\u00f3wki 4. miejscem w Mistrzostwach \u0141odzi (15 V) i 3. miejscem w IX Zawodach o Puchar Babiej G\u00f3ry w Zawoi (18 V) oraz indywidualnym wicemistrzostwem Polski w kategorii Elite MTG w \u015awidniku w czerwcu 2008 r. Po zako\u0144czeniu roku szkolnego 2007\/2008 Stowarzyszenie rozpocz\u0119\u0142o III edycj\u0119 \u201eWakacji z Trialem\u201d \u2013 akcji propaguj\u0105cej t\u0119 dyscyplin\u0119 sportow\u0105 poprzez treningi i zawody. G\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142, jak wcze\u015bniej, wicemistrz Polski Bartosz \u0106wik, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 treningi i by\u0142 jednym z organizator\u00f3w zawod\u00f3w. Na zako\u0144czenie wakacji (30 VIII) odby\u0142y si\u0119 zawody w Bytomiu, gdzie zwyci\u0119\u017cy\u0142 Micha\u0142 Nowak z Warszawy, a Bartosz \u0106wik by\u0142 drugi. Na nast\u0119pny dzie\u0144 (31 VIII) zorganizowano zawody w Mielcu o Puchar Starosty Powiatu Mieleckiego, a ich zwyci\u0119zc\u0105 zosta\u0142 Bartosz \u0106wik. W jesiennych startach najlepszy mielecki trialowiec odni\u00f3s\u0142 kolejne sukcesy: II miejsce w zawodach Trial-Res w S\u0142ocinie ko\u0142o Rzeszowa oraz II miejsce w finale XII Ma\u0142opolskiej Ligi Trialowej w Pcimiu. Praca szkoleniowa zaowocowa\u0142a udanym pierwszym startem dw\u00f3ch m\u0142odych zawodnik\u00f3w Stali Arkadiusza Sowy i Jakuba Smacznego w \u201ePucharze Monty\u201d w kamienio\u0142omach ko\u0142o Suchej Beskidzkiej (25 X). W downhill najlepsi zawodnicy Stali osi\u0105gn\u0119li w 2008 r. szereg licz\u0105cych si\u0119 sukces\u00f3w: *Mi\u0119dzybrodzie \u017bywieckie, G\u00f3ra \u017bar, Diverse Downhill Contest (8 VI): Marcelina Mosior \u2013 III miejsce, Borys \u015awi\u0107 \u2013 IV miejsce; *My\u015blenice, Groober DH Cup, 4. edycja Pucharu Polski (15 VI): Marcelina Mosior \u2013 II miejsce; *Wierchomla, 5. edycja Pucharu Polski (13 VII): Marcelina Mosior \u2013 III miejsce, Borys \u015awi\u0107 \u2013 IV miejsce; *Wis\u0142a Sto\u017cek, 6. edycja Pucharu Polski, Mistrzostwa Polski (20 VII): Marcelina Mosior \u2013 2. czas, Borys \u015awie\u0107 \u2013 V miejsce; *Wierchomla, 8. edycja Pucharu Polski (3 VIII): Marcelina Mosior \u2013 I miejsce; *II MTB Downhill Horenda Grand Prix (17 VIII): Marcelina Mosior \u2013 II miejsce, Borys \u015awie\u0107 \u2013 II miejsce; *Kluszkowce, I Festiwal Ekstremalnych Sport\u00f3w Rowerowych (23 VIII): Marcelina Mosior \u2013 II miejsce, Borys \u015awi\u0107 \u2013 II miejsce; *Kasina Wielka, \u015anie\u017cnica, 9. edycja Pucharu Polski (24 VIII): Marcelina Mosior \u2013 III miejsce. Sezon 2009 trialowcy rozpocz\u0119li p\u00f3\u017aniej, bo dopiero na pocz\u0105tku czerwca. W zawodach Pucharu Polski w kategorii Elita w \u015awidniku Bartosz \u0106wik zaj\u0105\u0142 IV miejsce i potwierdzi\u0142 przynale\u017cno\u015b\u0107 do krajowej czo\u0142\u00f3wki. We wrze\u015bniu B. \u0106wik zaj\u0105\u0142 II miejsce w Mi\u0119dzynarodowych Zawodach Silesia Cup Trial, a w pa\u017adzierniku zwyci\u0119\u017cy\u0142 w zawodach Underground Trial Challange w Zabrzu. Na sezon 2010 klubowa kadra powi\u0119kszy\u0142a si\u0119 m.in. o Tomasza Tamio\u0142\u0119 z Raciborza. Najwa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia tego roku to: III miejsce dru\u017cyny w I rundzie Dru\u017cynowych Mistrzostw Polski (V, My\u015blenice), wicemistrzostwo Polski B. \u0106wika w Mistrzostwach Polski \u2013 kategoria Elita 26 (VII, \u015awidnik), II miejsce B. \u0106wika w Silesia Cup Trial \u2013 kategoria Elita (IX, Katowice), zwyci\u0119stwa B. \u0106wika w kategorii Elita i T. Tamio\u0142y w kategorii Senior podczas Hitachi Cup Trial (IX, Mielec) oraz IV lokata B. \u0106wika w fina\u0142owej rundzie Pucharu Europy (X, Tarnawa Dolna ko\u0142o Suchej Beskidzkiej). W 2011 r. B. \u0106wik zdoby\u0142 br\u0105zowy medal i tytu\u0142 II wicemistrza Polski w kategorii Elita 26 (IX, Tarnawa Dolna ko\u0142o Suchej Beskidzkiej), a ponadto zaj\u0105\u0142 XXI miejsce w pierwszym swoim starcie w Pucharze \u015awiata (VIII, zamek w Ksi\u0105\u017cu ko\u0142o Wa\u0142brzycha).\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE KULTURALNE JARTE<\/strong>, powsta\u0142o w 2004 r. w Mielcu z inicjatywy grupy m\u0142odych intelektualist\u00f3w. Jego siedzib\u0105 jest niski parter budynku przy ul. T. Cha\u0142ubi\u0144skiego 6. Od 2008 r. jest organizacj\u0105 po\u017cytku publicznego. Prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 w zakresie tworzenia i upowszechniania kultury, a szczeg\u00f3lnie zajmuje si\u0119 fotografi\u0105 i sztukami audiowizualnymi. Jest inicjatorem wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107, m.in. Dyskusyjnego Klubu Filmowego \u201eMetalowiec\u201d i Imprezy \u201eM4 \u2013 Moje Miasto, Moje Miejsce\u201d. Organizuje warsztaty artystyczne oraz plenery, wystawy i inne projekty fotograficzne. Jest wsp\u00f3\u0142organizatorem najwi\u0119kszej i najbardziej presti\u017cowej imprezy filmowej w regionie \u2013 \u201eMultimedia Festiwal Film\u00f3w Optymistycznych HAPPY END\u201d w Rzeszowie. Wsp\u00f3\u0142pracuje z wybitnymi polskimi tw\u00f3rcami, organizacjami pozarz\u0105dowymi w regionie i instytucjami kultury. Z okazji 10-lecia dzia\u0142alno\u015bci otrzyma\u0142o nagrod\u0119 Zarz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego (26 VI 2014 r.).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Wystawy w galerii Jarte:<\/strong>\u00a0[…] Wystawa fotografii Micha\u0142a \u0141uczaka (26 II – 31 III 2016 r.); „Klisze przechowuje si\u0119” – wystawa fotografii Stefanii Gurdowej ((6 V – 2 VI 2016 r.); „Znikaj\u0105ce jeziora” – wystawa fotografii Krzysztofa Raconia (26 VI – 22 VII 2016 r.); „Pami\u0105tka z wojska” – wystawa fotografii Aleksandra G\u0142adysza (21 X – 27 XI 2016 r.); „Bia\u0142y kie\u0142 mamuta” – wystawa zdj\u0119\u0107 Paw\u0142a Wolanina (16 XII 2016 r. – 29 I 2017 r.); „Mielczanie. Ludzie Historia Fotografie – zdjecia Kacpra Saramy (17 III 2017 r.); „Fotografie z Brzeskiej” – fotografie Macieja Pisuka (10 VIII – 15 IX 2017 r.); Wystawa zdj\u0119\u0107 Jacka Tarana (X 2018 r.); Wystawa fotograficzna „Prowincja” – zdj\u0119cia Kingi Bielec, Kuby Micho\u0144skiego, Aleksandra G\u0142adysza i Paw\u0142a Wolanina (28 XII 2018 r.);<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE MIELECKICH PODLASIAK\u00d3W Z SIEDZIB\u0104 W MIELCU (STOWARZYSZENIE MIELECCY BIALCZANIE)<\/strong>, powsta\u0142o 11 VIII 1996 r. z inspiracji mieleckiego dziennikarza Ryszarda Niczyporuka, pochodz\u0105cego z Podlasia, przy wsparciu wielu innych mieszka\u0144c\u00f3w Mielca wywodz\u0105cych si\u0119 z ziemi podlaskiej. Pocz\u0105tkowo nazywa\u0142o si\u0119 \u201eStowarzyszenie Mieleccy Bialczanie\u201d, ale 11 X 1996 r. postanowiono zmieni\u0107 nazw\u0119 na \u201eStowarzyszenie Mieleckich Podlasiak\u00f3w z Siedzib\u0105 w Mielcu\u201d. Stowarzyszenie skupia osoby, kt\u00f3re od 1938 r. przybywa\u0142y do Mielca z Bia\u0142ej Podlaskiej i okolic, w zwi\u0105zku z podj\u0119ciem pracy w nowo powstaj\u0105cej Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL. Byli to fachowcy z Podlaskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w w Bia\u0142ej Podlaskiej, kt\u00f3rzy pomagali w przygotowaniu i uruchomieniu produkcji samolot\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej wraz z rodzinami zamieszkali na sta\u0142e w Mielcu. Ocenia si\u0119, \u017ce w Mielcu mieszka \u00a03-5 tysi\u0119cy takich os\u00f3b. G\u0142\u00f3wnym celem dzia\u0142alno\u015bci stowarzyszenia jest propagowanie historii Podlasia i tamtejszego Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, dorobku lotniczego, miasta Bia\u0142a Podlaska w Mielcu i regionie oraz historii Mielca w Bia\u0142ej Podlaskiej, a ponadto konsolidacja regionalnego \u015brodowiska podlaskiego w Mielcu, inicjowanie i pomoc w organizacji wystaw historycznych w obu miastach, wsp\u00f3\u0142praca ze \u015brodkami masowego przekazu, wsp\u00f3\u0142praca z samorz\u0105dami, muzeami i innymi instytucjami w obu miastach. Najbardziej znani Podlasiacy w Mielcu to: Kazimierz Korzeniowski, Henryk Kowalczyk, J\u00f3zef Kowieski, Jan \u0141ata, Ryszard Moczarski, Stefan Okrzeja, Janusz Rosiewicz, Marian Sta\u0144czuk, Czes\u0142aw Sucharzewski, Marian Suszycki, Janusz Urba\u0144ski, Czes\u0142aw Waliczek, Wac\u0142aw Wasiak, Wac\u0142aw Wo\u0142oczko. Szereg os\u00f3b z tej listy nie \u017cyje, ale pozosta\u0142y ich rodziny. Prezesem stowarzyszenia od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci by\u0142 Ryszard Niczyporuk. Po jego \u015bmierci (i kilku innych znanych Podlasiak\u00f3w) stowarzyszenie przesta\u0142o funkcjonowa\u0107.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE NAUCZYCIELI POLONIST\u00d3W (SNAP) ODDZIA\u0141 w MIELCU<\/strong>, powsta\u0142o w listopadzie 2000 r. z inicjatywy grupy nauczycieli j\u0119zyka polskiego. Celami statutowymi s\u0105: badanie i ulepszanie metod nauczania j\u0119zyka polskiego, doskonalenie program\u00f3w kszta\u0142cenia polonistycznego, podnoszenie kwalifikacji zawodowych cz\u0142onk\u00f3w, u\u0142atwianie wymiany informacji i kontakt\u00f3w w \u015brodowisku os\u00f3b zainteresowanych problemami powszechnej edukacji polonistycznej oraz reprezentowanie cz\u0142onk\u00f3w na zewn\u0105trz. Do udzia\u0142u w dzia\u0142alno\u015bci oddzia\u0142u zg\u0142osi\u0142o akces oko\u0142o 70 nauczycieli z Mielca i innych miejscowo\u015bci powiatu mieleckiego. W latach 2000-2006 zorganizowano w Mielcu \u00a0m.in.: trzy konferencje og\u00f3lnopolskie (\u201eLiteratura kresowa oczyma wsp\u00f3\u0142czesnego Polaka\u201d; \u201eOcenianie zewn\u0119trzne \u2013 problem czy wyzwanie\u201d; \u201eLudzie, kt\u00f3rych warto pozna\u0107, miejsca, kt\u00f3re warto zobaczy\u0107\u201d), konferencje z wydawnictwami, warsztaty, biesiady poetyckie, konkursy, sesje naukowe, spotkania z artystami i lud\u017ami kultury oraz wycieczki edukacyjne. Od 2000 r. mielecki Oddzia\u0142 SNAP wydaje kwartalnik \u201eW kr\u0119gu mieleckich humanist\u00f3w\u201d oraz prowadzi stron\u0119 internetow\u0105 \u2013 www.snapmielec.prv.pl. Wsp\u00f3\u0142pracuje z portalami edukacyjnymi SCHOLARIS i Eduskrypt, publikuj\u0105c materia\u0142y dydaktyczne opracowane przez mieleckich nauczycieli, a ponadto wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a z OKE w Krakowie i CKE w Warszawie.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi: Ewa Aleksiej (2000-2006), Ma\u0142gorzata Boraczy\u0144ska (2006-?).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Cz\u0142onkowie zarz\u0105du: Barbara \u0106wi\u0119ka, Lidia Kutryba\u0142a, Edyta Kuli\u0144ska, Barbara Pezda, Janina Progorowicz, Renata Wacnik, Agnieszka Zaj\u0105c.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE PI\u0141KI R\u0118CZNEJ (SPR) STAL MIELEC (HANDBALL Stal Mielec)<\/strong>, powsta\u0142o w czerwcu 1997 r. z inicjatywy grupy by\u0142ych pi\u0142karzy r\u0119cznych \u201eStali\u201d i sympatyk\u00f3w dru\u017cyny. Pierwszy zarz\u0105d stanowili: Ryszard Siero\u0144 \u2013 prezes, Andrzej Le\u015b \u2013 wiceprezes, Janusz Hoszowski \u2013 sekretarz oraz Jacek Nowak i Robert Zawada \u2013 cz\u0142onkowie. Uda\u0142o si\u0119 zebra\u0107 by\u0142ych zawodnik\u00f3w \u201eStali\u201d i do\u0142\u0105czono kilku m\u0142odych, a funkcj\u0119 trenera powierzono R. Zawadzie. Zesp\u00f3\u0142 ten wystartowa\u0142 w rozgrywkach III ligi ma\u0142opolskiej w sezonie 1997\/1998 i awansowa\u0142 do II ligi. Sk\u0142ad: Arkadiusz Kozio\u0142, Marek Kania, J\u00f3zef M\u0105czka – bramkarze, w polu: Jan Basiak, Henryk Dobosz, Witold Skuci\u0144ski, Dariusz Tyter, Pawe\u0142 Ry\u015b, Marcin Basiak, Tomasz Szwaja, \u0141ukasz Sowa, Jacek Michalik, Jacek Nowak, Tomasz Kardy\u015b, Pawe\u0142 Pazdan, Pawe\u0142 Korpanty, Andrzej Weso\u0142owski i Daniel Sikorski. R\u00f3wnocze\u015bnie prowadzono szkolenie m\u0142odzie\u017cy. Po rocznym pobycie w II lidze w 1999 r. zesp\u00f3\u0142 \u201eStali\u201d spad\u0142 do III ligi. W sezonach 1999\/2000 i 2000\/2001 nie zg\u0142aszano senior\u00f3w do rozgrywek, natomiast zdecydowanie postawiono na szkolenie m\u0142odzie\u017cy. W tym okresie nast\u0105pi\u0142y zmiany organizacyjne. W 1999 r. prezesem zosta\u0142 Antoni Wery\u0144ski, a w kwietniu 2000 r. do zarz\u0105du wybrano Zygmunta Szklarza \u2013 wiceprezesa i Stanis\u0142awa Le\u015bniaka \u2013 sekretarza. Przed sezonem 2001\/2002 zesp\u00f3\u0142 senior\u00f3w awansowa\u0142 do II ligi po zwyci\u0119stwach w bara\u017cach z UKS Elektronik Przemy\u015bl i BKS \u201eZdr\u00f3j\u201d Busko. W 2002 r. zako\u0144czy\u0142 rozgrywki na 9. miejscu, a w 2003 uzyska\u0142 5. lokat\u0119. Przed sezonem 2003\/2004 postarano si\u0119 o wzmocnienia zawodnikami z zewn\u0105trz. Sk\u0142ad stanowili: Miko\u0142aj Zieli\u0144ski, Pawe\u0142 Bana\u015b, Arkadiusz Lonczak, Tomasz Szymczyk i J\u00f3zef M\u0105czka \u2013 bramkarze, Marcin Babula, Dawid Juwa, Andrzej Krupa, Marcin Pazdro, Dominik Surowiec, Tomasz Szwaja, Sebastian Turek, Krzysztof Wach, Witold Skuci\u0144ski \u2013 rozgrywaj\u0105cy, Maciej G\u0105sior, Dariusz Kubisztal, Pawe\u0142 Pazdan i Wojciech Ry\u015b \u2013 ko\u0142owi, Marcin Basiak, Rafa\u0142 Ma\u0107kowski, Jaros\u0142aw Szczerba, Pawe\u0142 Wilk i Wojciech Bienias \u2013 skrzyd\u0142owi. Dru\u017cyna \u201eStali\u201d wygra\u0142a rozgrywki i awansowa\u0142a do I ligi. Przed sezonem 2004\/2005 przybyli nowi zawodnicy: Sebastian Pawlu\u015b, Mariusz Kubisztal, Krzysztof Lipka i Wies\u0142aw Surowiec oraz wychowankowie: Artur Boryczka, Damian Krzysztofik i \u0141ukasz Rybak. Ubyli natomiast: Dominik Surowiec, Wojciech Ry\u015b, Arkadiusz Lonczak i Sebastian Turek. Trenerem by\u0142 Jacek Nowak, II trenerem \u2013 J\u00f3zef Korze\u0144, a masa\u017cyst\u0105 \u2013 \u0141ukasz Machnik. Prezesem by\u0142 nadal A. Wery\u0144ski, wiceprezesem \u2013 Jan Krupa, a kierownikiem dru\u017cyny \u2013 Stanis\u0142aw Le\u015bniak. W ko\u0144cowej tabeli sezonu \u201eStal\u201d BRW zaj\u0119\u0142a 5. miejsce na 12 dru\u017cyn. W drugim sezonie w I lidze (2005\/2006) mielecki zesp\u00f3\u0142 zagra\u0142 ju\u017c bez Andrzeja Krupy, Rafa\u0142a Ma\u0107kowskiego i Krzysztofa Wacha, ale wprowadzono do sk\u0142adu kolejnych wychowank\u00f3w: \u0141ukasza Nowaka, Arkadiusza Lonczaka, \u0141ukasza Rybaka i Damiana Krzysztofika. Nowym I trenerem zosta\u0142 Stanis\u0142aw Kubala. Kierownictwo klubu pozosta\u0142o bez zmian. W styczniu 2005 r. \u201eStal\u201d wygra\u0142a towarzyski turniej w Ko\u0144skich, a w marcu 2005 r. przegra\u0142a w \u0107wier\u0107finale Pucharu Polski z czo\u0142ow\u0105 dru\u017cyn\u0105 ekstraklasy MMTS Kwidzy\u0144 31:37 (17:18). Do rozgrywek w sezonie 2005\/2006 przyst\u0105piono z zamiarem awansu do ekstraklasy. Od 19. kolejki \u201eStal\u201d zajmowa\u0142a 1. miejsce w tabeli i zrealizowa\u0142a za\u0142o\u017cone zadanie. Do rozgrywek sezonu 2006\/2007 w ekstraklasie przyst\u0105piono w sk\u0142adzie: Krzysztof Lipka, Miko\u0142aj Zieli\u0144ski i Filip Jarosz \u2013 bramkarze, Dariusz Kubisztal i Piotr Jankowski \u2013 ko\u0142owi, Pawe\u0142 Wilk, Pawe\u0142 Pi\u0119tak, Micha\u0142 Salami, Tomasz Mr\u00f3z \u2013 skrzyd\u0142owi, Mariusz Kubisztal, Grzegorz Sobut, Sebastian Pawlu\u015b, Piotr Przybylski, Tomasz Mochocki, Adam Babicz, Maciej G\u0105sior i Jurij Hiliuk \u2013 rozgrywaj\u0105cy oraz I trener \u2013 Edward Strz\u0105ba\u0142a, II trener \u2013 Henryk Trojanowski i specjalista odnowy \u2013 \u0141ukasz Machnik. Zarz\u0105d pracowa\u0142 bez zmian. W pierwszym sezonie w ekstraklasie brak do\u015bwiadczenia, nier\u00f3wna forma i r\u00f3\u017cny stopie\u0144 zaanga\u017cowania si\u0119 zawodnik\u00f3w zadecydowa\u0142y o wyprzedzeniu tylko jednego zespo\u0142u \u2013 \u201e\u015al\u0105ska\u201d Wroc\u0142aw i spadku do I ligi. Kilku zawodnik\u00f3w opu\u015bci\u0142o Mielec, ale przed sezonem 2007\/2008 uda\u0142o si\u0119 skompletowa\u0107 dru\u017cyn\u0119 zdoln\u0105 do ponownego awansu do ekstraklasy i tak si\u0119 te\u017c sta\u0142o. Zwyci\u0119ski zesp\u00f3\u0142 gra\u0142 w sk\u0142adzie: Adam Turowski, Filip Jarosz i Artur Boryczka \u2013 bramkarze, Pawe\u0142 Wilk, \u0141ukasz Janyst, Tomasz Mr\u00f3z i Norbert Jachowicz \u2013 skrzd\u0142owi, \u0141ukasz Kandora, Dariusz Kubisztal i Damian \u0141ukasik \u2013 ko\u0142owi, Grzegorz Sobut, Micha\u0142 Przybylski, \u0141ukasz Nowak, Aleksander Boret i Tomasz Mochocki \u2013 rozgrywaj\u0105cy. Trenerem by\u0142 Wojciech Ostrowski, a masa\u017cyst\u0105 \u2013 \u0141ukasz Machnik. Zarz\u0105d Klubu stanowili: prezes \u2013 Antoni Wery\u0144ski, wiceprezes \u2013 Zygmunt Szklarz, sekretarz \u2013 Stanis\u0142aw Le\u015bniak, a ponadto cz\u0142onkowie: Witold Pier\u00f3g, Pawe\u0142 Pazdan i dyrektor \u2013 Ryszard Siero\u0144. W sezonie 2008\/2009, po rezygnacji trenera Wojciecha Ostrowskiego (podj\u0105\u0142 prac\u0119 z m\u0142odzie\u017c\u0105 w SPR), nowym trenerem zosta\u0142 Ryszard Skutnik \u2013 by\u0142y zawodnik i szkoleniowiec Stali Mielec. Pozyskano te\u017c bramkarza Bart\u0142omieja Pawlaka i Adama Babicza oraz wprowadzono do sk\u0142adu wychowank\u00f3w Marcina Basiaka i Jaros\u0142awa Szczerb\u0119. Drugi pobyt w ekstraklasie tak\u017ce zako\u0144czy\u0142 si\u0119 spadkiem do I ligi. Stal zaj\u0119\u0142a ostatnie – 12. miejsce (27 17 743:824). Nie za\u0142amano si\u0119, utrzymano kadr\u0119 szkoleniow\u0105 i po cz\u0119\u015bciowej zmianie sk\u0142adu (odeszli: B. Pawlak, Tomasz Mochocki, Tomasz Mr\u00f3z i Micha\u0142 Przybylski, a przybyli: bramkarz Krzysztof Lipka i Marek Szpera) w sezonie 2009\/2010 kolejny raz Stal wygra\u0142a rozgrywki I ligi (22 44 871:640). Mocnego wsparcia finansowego udzieli\u0142a Rada Miejska. Pozyskano Paw\u0142a Albina, Micha\u0142a Chodar\u0119 i bramkarza Adama Wola\u0144skiego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2001\/2002 9. SPR Stal 20 9 533 : 608,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2002\/2003 5. SPR Stal 16 15 448 : 458,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2003\/2004 1. SPR Stal 16 28 531 : 410 \u2013 awans do I ligi,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2004\/2005 5. SPR Stal 22 26 734 : 702,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2005\/2006 1. SPR BRW Stal 24 37 776 : 695 \u2013 awans do ekstraklasy,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2006\/2007 11. SPR BRW Stal 28 18 767 : 814 \u2013 spadek do I ligi, \u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2007\/2008 1. SPR Stal 22 39 751 : 622 \u2013 awans do ekstraklasy,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2008\/2009 12. SPR Stal 27 17 743 : 824 \u2013 spadek do I ligi,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2009\/2010 1. SPR Stal 22 44 871 : 640 \u2013 awans do ekstraklasy,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

W rozgrywkach zasadniczych sezonu 2010\/2011 mielczanie zaj\u0119li 4. miejsce (22 23 715:687). W rozgrywkach play-off w \u0107wier\u0107finale wygrali z Warmi\u0105 Olsztyn 2:1 (34:29, 28:34, 28:24 i powt\u00f3rzony mecz po prote\u015bcie Warmii 41:32), w p\u00f3\u0142finale przegrali z Vive Kielce 0:3 (29:40, 26:46, 28:44) a w tzw. ma\u0142ym finale ulegli MMTS Kwidzyn 2:3 (36:41, 25:20, 27:35, 30:25, 23:24) i zaj\u0119li 4. miejsce. Kr\u00f3lem strzelc\u00f3w ekstraklasy zosta\u0142 Grzegorz Sobut. Miejsce w czo\u0142\u00f3wce ekstraklasy zmobilizowa\u0142o dzia\u0142aczy do dalszego wzmocnienia zespo\u0142u. Pozyskano z Vive Kielce reprezentanta Polski Rafa\u0142a Gli\u0144skiego, bramkarza Paw\u0142a Kiepulskiego oraz Wiktora J\u0119drzejowskiego i \u0141ukasza Szatk\u0119. W przerwie letniej rozegrano kilka mi\u0119dzynarodowych mecz\u00f3w: z mistrzem S\u0142owacji Tatranem Presov (45:40 w Mielcu, 31:37 w Presovie) oraz w Belgii z wicemistrzem Belgii UHC Tongeren 33:24 i 32:25, wicemistrzem Holandii Cel-Makers OCI Lions 30:28 i KS Sasja (Belgia) 29:27. Ze sponsorowania klubu wycofa\u0142a si\u0119 firma BRW, ale wkr\u00f3tce potem (XI 2011 r.) sponsorem zosta\u0142a renomowana firma Tauron Polska Energia. Od pocz\u0105tku sezonu 2011\/2012 mielczanie grali dobrze i plasowali si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce tabeli. Nie powiod\u0142o si\u0119 natomiast w europejskich rozgrywkach Challange Cup, bowiem Stal po dwumeczu w Mielcu z greckim zespo\u0142em Diomidis Argous (28:27, 26:30) odpad\u0142a z dalszych gier. W przerwie zimowej rozegrano kilka mecz\u00f3w mi\u0119dzynarodowych. Wyniki: HCW Michalowce 35:28 i 45:31 (d), Dukla Praha 31:37 (w), Carbonex Tatabanya 24:30 (w), HCW Michalovce 35:27 (w). \u00a0W rozgrywkach zasadniczych 2011\/2012 \u00a0dru\u017cyna Tauron Stal Mielec uplasowa\u0142a si\u0119 na 4 miejscu (22 27 646:629). W rozgrywkach play-off pokona\u0142a Azoty Pu\u0142awy 2:1 (28:23, 21:28, 25:23), przegra\u0142a z Vive Targi Kielce 0:3 (23:36, 24:42, 26:42) oraz zwyci\u0119\u017cy\u0142a MMTS Kwidzyn 3:0 (34:33, 31:27, 33:27), zdobywaj\u0105c br\u0105zowe medale mistrzostw Polski. (By\u0142 to drugi medal w dziejach mieleckiej pi\u0142ki r\u0119cznej; w 1975 r. Stal zdoby\u0142a wicemistrzostwo Polski i srebrne medale.) Autorami sukcesu byli: Adam Wola\u0144ski, Krzysztof Lipka i Pawe\u0142 Kiepulski (bramkarze), Grzegorz Sobut, Marek Szpera, \u0141ukasz Janyst, Micha\u0142 Chodara, Adam Babicz, Rafa\u0142 Gli\u0144ski, Pawe\u0142 Albin, Pawe\u0142 Gaw\u0119cki, Dariusz Kubisztal, Pawe\u0142 Wilk, Damian Krzysztofik, Wiktor J\u0119drzejewski, Marcin Basiak, \u0141ukasz Szatko i Sebastian Kwoka. Trenerem by\u0142 Ryszard Skutnik. Przed sezonem 2012\/2013 mielczanie rozegrali szereg towarzyskich mecz\u00f3w mi\u0119dzynarodowych. Wyniki w Mielcu: ZTR Zaporo\u017ce (Ukraina) 32:31 i 31:27 oraz Mieszko Brze\u015b\u0107 (Bia\u0142oru\u015b) 29:22, HC winLand Michalovce (S\u0142owacja) 29:26, ZTR Zaporo\u017ce 33:35, Dynamo Po\u0142tawa (Ukraina) 31:24 a na wyje\u017adzie: HC winLand Michalovce (S\u0142owacja) 31:28, Tatran Presov (S\u0142owacja) 26:35, KV Sasja HC (Belgia) 29:22 i 34:17, Limburg Lions (Holandia) 36:20 i 37:30 i United HC Tongeren (Holandia) 25:28. Jako reprezentant Polski w Pucharze Europy zesp\u00f3\u0142 Tauron Stal Mielec w I rundzie wygra\u0142 z Nilufer Belediyespor Bursa (Turcja) 42:29 i 42:21 (oba mecze w Mielcu), a w II rundzie po wygranej w Mielcu z du\u0144sk\u0105 dru\u017cyn\u0105 Team Tvis Helstebro 29:26, przegra\u0142 na wyje\u017adzie 24:30 i odpad\u0142 z dalszych rozgrywek. Ci\u0119\u017ckim ciosem dla funkcjonowania Stowarzyszenia by\u0142a \u015bmier\u0107 jego prezesa Antoniego Wery\u0144skiego (13 XI 2012 r.). Rozgrywki zasadnicze 2012\/2013 mielczanie uko\u0144czyli na 3. miejscu (22 29 689:634). W rozgrywkach play off: w \u0107wier\u0107fina\u0142ach przegrali z MMTS Kwidzyn 30:34 i 32:35, a nast\u0119pnie wywalczyli 5. miejsce po meczach z Piotrkowianinem Piotrk\u00f3w Trybunalski 39:37 i 33:32 oraz Powenem Zabrze 30:23 i 30:32. Kr\u00f3lem strzelc\u00f3w ekstraklasy w sezonie 2012\/2013 zosta\u0142 zawodnik Stali Mielec Damian Kostrzewa (208 bramek). Przed sezonem 2013\/2014 Tauron wycofa\u0142 si\u0119 ze sponsorowania zespo\u0142u. W czasie I rundy, po serii s\u0142abych mecz\u00f3w, z funkcji I trenera zrezygnowa\u0142 Ryszard Skutnik, a nowym trenerem zosta\u0142 Pawe\u0142 Noch. Zmiany te dobrze wp\u0142yn\u0119\u0142y na zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry w rozgrywkach zasadniczych uplasowa\u0142 si\u0119 na 7. miejscu (22 22 685:691), a po rozgrywkach play off awansowa\u0142 na 5. pozycj\u0119. Play off: \u0107wier\u0107fina\u0142 \u2013 Orlen Wis\u0142a P\u0142ock 0:2 (20:36 w. i 19:32 d.), o miejsca 5-8 \u2013 Chrobry G\u0142og\u00f3w 1:1 i lepszy stosunek bramek 56:47 (33:22 d. i 23:25 w.), Gaz-System Pogo\u0144 Szczecin 2:0 (32:24 d. i 28:22 w.). Przed sezonem 2014\/2015 nie dosz\u0142o do wi\u0119kszych zmian. Istotnymi wzmocnieniami byli tylko bramkarz z Serbii Nejbosa Nikolic i mielczanin Damian Krzysztofik, kt\u00f3ry powr\u00f3ci\u0142 z Tatrana Presov. Przygotowuj\u0105c si\u0119 do rozgrywek Stal wygra\u0142a III Memoria\u0142 L. Walleranda w Gda\u0144sku oraz II Memoria\u0142 A. Wery\u0144skiego w Mielcu (m.in. ZTR Zaporo\u017ce 24:23, HCM Minaur Baia Mare 27:22). Nie uda\u0142o si\u0119 sfinalizowa\u0107 przed sezonem przed\u0142u\u017cenia umowy sponsorskiej z Polsk\u0105 Grup\u0105 Energetyczn\u0105, kt\u00f3ra przez ca\u0142y sezon nie podj\u0119\u0142a jednoznacznej decyzji. Sytuacj\u0119 ratowa\u0142y w pewnej mierze stypendia z samorz\u0105du miejskiego, ale z miesi\u0105ca na miesi\u0105c klub mia\u0142 coraz wi\u0119ksze k\u0142opoty z wyp\u0142atami dla zawodnik\u00f3w. Mimo tych perturbacji zesp\u00f3\u0142 SPR Stal spisywa\u0142 si\u0119 dobrze i w rozgrywkach zasadniczych zaj\u0105\u0142 5. miejsce (22 24 624:602). W play off: \u0107wier\u0107fina\u0142 \u2013 Pogo\u0144 Szczecin 1:2 (25:29 w., 31:24 d., 25:28 w.), o miejsca 5-8 \u2013 Chrobry G\u0142og\u00f3w 1:1 i lepszy stosunek bramek (29:24 w., 24:27 d.), G\u00f3rnik Zabrze 0:2 (22:28 d., 17:33 w.) W ko\u0144cowej tabeli Stal zaj\u0119\u0142a 6. miejsce. Przed sezonem 2015\/2016 odesz\u0142a grupa podstawowych zawodnik\u00f3w (Gli\u0144ski, Szpera, Gudz, Adamuszek i Krieger) oraz trener Noch. Przyby\u0142 trener Tadeusz Jednor\u00f3g, a do sk\u0142adu w\u0142\u0105czono kilku m\u0142odych zawodnik\u00f3w, w tym w\u0142asnych wychowank\u00f3w. To by\u0142o jednak za ma\u0142o i Stal zako\u0144czy\u0142a rozgrywki na 11. (przedostatnim) miejscu. Ostatecznie nie dosz\u0142o do spadku do I ligi, bowiem w wyniku reorganizacji rozgrywek przekszta\u0142cony w lipcu 2016 r. w sp\u00f3\u0142k\u0119 akcyjn\u0105 mielecki klub otrzyma\u0142 licencj\u0119 i zosta\u0142 zakwalifikowany do nowo utworzonej zawodowej PGNiG Superligi w sezonie 2016\/2017. 14 dru\u017cyn podzielono na 2 grupy, a Stal Mielec znalaz\u0142a si\u0119 w grupie pomara\u0144czowej z 6 innymi zespo\u0142ami. S\u0142aba kondycja finansowa nie pozwoli\u0142a na skompletowanie silnego sk\u0142adu. Mimo to w sezonie zasadniczym Stal zaj\u0119\u0142a niez\u0142e 5. miejsce z bilansem 26\u00a0 18\u00a0 603-714. W dwumeczu o awans do \u0107wier\u0107fina\u0142\u00f3w Superligi Stal przegra\u0142a z G\u00f3rnikiem Zabrze 27:28 i 27:34. W ostatniej fazie rozgrywek – Pucharze Superligi – mielecka dru\u017cyna, z powodu narastaj\u0105cych k\u0142opot\u00f3w kadrowych, s\u0142ab\u0142a z meczu na mecz i zaj\u0119\u0142a ostatnie miejsce. Zgodnie z nowym regulaminem utrzyma\u0142a si\u0119 jednak w Superlidze i otrzyma\u0142a licencj\u0119 na sezon 2017\/2018. Zdecydowanie lepiej spisa\u0142a si\u0119 Stal w Pucharze Polski, dochodz\u0105c a\u017c do fina\u0142u w Warszawie. Co prawda w finale zaj\u0119\u0142a 4. miejsce, ale i tak by\u0142 to niew\u0105tpliwy sukces. Przed sezonem 2017\/2018, dzi\u0119ki pomocy finansowej Gminy Miejskiej Mielec, wzmocniono dru\u017cyn\u0119. Przybyli: bramkarz Tomasz Wi\u015bniewski oraz Rudolf Cuzi\u0107 (Chorwacja), Adrian Wojkowski, Matej Sarajli\u0107 (Bo\u015bnia i Hercegowina), Tomasz Mochocki\u00a0 i Hubert Skuci\u0144ski, a odesz\u0142o 5 zawodnik\u00f3w, m.in. Diemientjew i Kyrylenko. W sezonie 2017\/2018, po bardzo dobrej I rundzie (3. miejsce w grupie pomara\u0144czowej) na wiosn\u0119 dru\u017cyna gra\u0142a znacznie gorzej (m.in. wiele kontuzji) i zaj\u0119\u0142a 7. miejsce (przedostatnie w grupie) i 12. miejsce w klasyfikacji og\u00f3lnej Superligi PGNiG (16 dru\u017cyn) z bilansem: 30\u00a0 34\u00a0 849:958. Odnotowa\u0107 trzeba rozegranie towarzyskiego meczu z reprezentacj\u0105 Chile 28:29 (Lublin, I 2017 r.). W sezonie zasadniczym 2018\/2019, po kilku zmianach w sk\u0142adzie, w gronie 14 zespo\u0142\u00f3w mielczanie zaj\u0119li 13. miejsce (26 16 686:821). W play-out (o utrzymanie si\u0119) SPR Stal dwukrotnie pokona\u0142a zesp\u00f3\u0142 Nielba W\u0105growiec (35:28w, 29:25d)\u00a0 pozosta\u0142a w PGNiG Superlidze. Tak\u017ce w sezonie 2019\/2020, niedoko\u0144czonym z powodu wiosennej pandemii koronawirusa, zaj\u0119li 13. lokat\u0119 i utrzymali si\u0119 w ekstraklasie. W sezonie 2020\/2021, zwanym „pandemicznym” z powodu licznych obostrze\u0144 zwi\u0105zanych z pandemi\u0105, SPR Stal zaj\u0119\u0142a 14. miejsce (ostatnie) w PGNiG Superlidze (ekstraklasie) z bilansem: 26\u00a0 17\u00a0 655:770 i zosta\u0142a zdegradowana do I ligi. K\u0142opoty organizacyjne spowodowa\u0142y wycofanie si\u0119 z ekstraklasy jednej z dru\u017cyn i powsta\u0142o jedno wolne miejsce dla zespo\u0142u z tzw. „dzik\u0105 kart\u0105”. Po z\u0142o\u017ceniu stosownych dokument\u00f3w „dzik\u0105 kart\u0119” otrzyma\u0142a SPR Stal Mielec i jednak pozosta\u0142a w ekstraklasie na sezon 2021\/2022. Przed tymi rozgrywkami przebudowano dru\u017cyn\u0119, a jej trenerem zosta\u0142 zas\u0142u\u017cony dla klubu jego by\u0142y zawodnik i jeden z czo\u0142owych polskich pi\u0142karzy r\u0119cznych – Rafa\u0142 Gli\u0144ski. Niestety, tak\u017ce w sezonie 2021\/2022 dru\u017cyna wygra\u0142a ledwie kilka razy i zaj\u0119\u0142a ostatnie\u00a0 miejsce w tabeli. Tym razem nie by\u0142o cudu i stalowcy opu\u015bcili ekstraklas\u0119. Przed sezonem 2022\/23 dosz\u0142o do cz\u0119\u015bciowej wymiany sk\u0142adu. Przebudowana dru\u017cyna z meczu na mecz coraz lepiej si\u0119 zgrywa\u0142a i przez ca\u0142\u0105 I rund\u0119 plasowa\u0142a si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce I ligi. W ko\u0144cowej tabeli zaj\u0119\u0142a 2. miejsce i zakwalifikowa\u0142a si\u0119 do bara\u017cu o awans do PGNiG Superlig\u0119 (ekstraklas\u0119). Niestety w meczach bara\u017cowych przegra\u0142a z MKS Zag\u0142\u0119bie Lubin 19:22 d i 24:31 w i pozosta\u0142a w Lidze Centralnej na sezon 2023\/2024.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2010\/2011\u00a0\u00a0\u00a0 4. SPR Stal\u00a0\u00a0 22\u00a0 23\u00a0 715:687 – sezon zasadniczy; po play off: 4. miejsce;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2011\/2012\u00a0\u00a0\u00a0 4. SPR Stal\u00a0\u00a0 22\u00a0 27\u00a0 646:629 – sezon zasadniczy; po play off: 3. miejsce i br\u0105zowy medal;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2012\/2013\u00a0\u00a0\u00a0 3. SPR Stal\u00a0\u00a0 22\u00a0 29\u00a0 689:634 – sezon zasadniczy; po play off: 5. miejsce;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2013\/2014\u00a0\u00a0\u00a0 7. SPR Stal\u00a0\u00a0 22\u00a0 22\u00a0 685:691 – sezon zasadniczy; po play off: 5. miejsce;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2014\/2015\u00a0\u00a0\u00a0 5. SPR Stal\u00a0\u00a0 22\u00a0 24\u00a0 624:602 – sezon zasadniczy; po play off: 6. miejsce;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2015\/2016\u00a0 11. SPR Stal\u00a0 – reorganizacja rozgrywek, Stal pozosta\u0142a w ekstraklasie;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2016\/2017\u00a0\u00a0 5.\u00a0 SPR Stal (w grupie pomara\u0144czowej) 26\u00a0 18\u00a0 603-714; po play off: 12. miejsce (ostatnie, ale nikt nie spada\u0142 do I ligi);<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2017\/2018\u00a0 12. SPR Stal\u00a0\u00a0 30\u00a0 34\u00a0 849:958;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2018\/2019\u00a0 13. SPR Stal\u00a0\u00a0 26\u00a0 16\u00a0 686:821;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2019\/2020\u00a0 13. SPR Stal\u00a0\u00a0 24\u00a0 20\u00a0 592:697; ze wzgl\u0119du na pandemi\u0119 COVID-19 nie doko\u0144czono rozgrywek);<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2020\/2021\u00a0 14. SPR Stal\u00a0 26\u00a0 17\u00a0 655:770.<\/p>\r\n

*2021\/2022\u00a0 14. Handball Stal Mielec\u00a0 26\u00a0 16\u00a0 679:801; Stal zosta\u0142a zdegradowana do Ligi Centralnej (I ligi);<\/p>\r\n

*2022\/2023\u00a0\u00a0\u00a0 2. Handball Stal Mielec\u00a0 26\u00a0 58\u00a0 789-691; przegrany bara\u017c o PGNiG Superlig\u0119;<\/p>\r\n

*2025\/2026\u00a0 \u00a0 Runda zasadnicza: 8. Handball Stal Mielec\u00a0 24\u00a0 31; awans do rozgrywek play off\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi (1999-2016):<\/strong>\u00a0Antoni Wery\u0144ski (1999-2012), Wojciech Kamieniecki (2013-2015), Grzegorz Maj (2015-2016), Pawe\u0142 Wac\u0142awik (2016).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi SPR Stal Mielec SA (od 2016 r.):<\/strong>\u00a0Pawe\u0142 Wac\u0142awik (2016-2019), Roman Kowalik (2019), Krzysztof Polecho\u0144ski (2019-).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Wiceprezesi (1999- 2016):<\/strong>\u00a0Zygmunt Szklarz, Leszek Kwa\u015bniewski, Witold Pier\u00f3g, Ireneusz Dworkiewicz.<\/p>\r\n

Prezes Zarz\u0105du Klubu Handball Stal:<\/strong> Roman Kowalik (II 2019 – nadal)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Sekretarz:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Le\u015bniak (do 2016 r.)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dyrektor sportowy (od 2016 r):<\/strong>\u00a0Jakub Tokarz (2016-2017), Pawe\u0142 Wac\u0142awik (2019-).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Trener:<\/strong> Ryszard Skutnik (do X 2013 r.), Pawe\u0142 Noch (2013-2015), Tadeusz Jednor\u00f3g (2015-2016), \u0141ukasz Rybak i Tomasz S\u0105dej (2016), Krzysztof Lipka i Tomasz S\u0105dej (2016-2018), Tomasz S\u0105dej (2018-2019), Micha\u0142 Przybylski (2019-2019), Marcin Basiak (2019), Dawid Nilsson (2019-2021), Marek Motoczy\u0144ski (II 2021), Dawid Nilsson (2021), Rafa\u0142 Gli\u0144ski (2021-),<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

II trener, asystent trenera:<\/strong> Marcin Basiak (2019-2021), Micha\u0142 Chodara (2021-2022), Marcin Basiak (2022-).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Trener bramkarzy:<\/strong>;\u00a0trener przygotowania motorycznego:<\/strong>\u00a0Piotr Bachan.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Kierownicy dru\u017cyny (1999-2023):<\/strong> Robert Zawada, Stanis\u0142aw Le\u015bniak, Jakub Tokarz, Przemys\u0142aw Kowalik.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Odnowa biologiczna:<\/strong>\u00a0\u0141ukasz Machnik, \u0141ukasz Stawecki.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Fizjoterapeuta:<\/strong> Maria Tomczyk (2021-2022), Micha\u0142 K\u0142ak (2022-)<\/p>\r\n

Lekarz<\/strong> – Pawe\u0142 Tyniec.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Zawodnicy w latach 2008-2021:<\/strong>\u00a0Goran Andjeli\u0107 (Czarnog\u00f3ra), Grzegorz Barna\u015b, Dawid Dekarz, Filip Jarosz, Pawe\u0142 Kiepulski, Lech Kry\u0144ski, Sebastian Kwoka, Krzysztof Lipka, Hubert \u0141ukawski, Nejbosa Nikoli\u0107 (Serbia), Damian Procho, Kamil Sarama, Tomasz Wi\u015bniewski, Krystian Witkowski, Adam Wola\u0144ski \u2013 bramkarze oraz zawodnicy w polu: Kacper Adamczuk, Piotr Adamczyk, Micha\u0142 Adamuszek, Pawe\u0142 Albin, Adam Babicz, Marcin Basiak, Micha\u0142 Chodara, Rudolf Cuzi\u0107 (Chorwacja), Jakub \u0106wi\u0119ka, Sergiej Dementiew, Daniel Dutka, Nikola D\u017cono (Chorwacja), Micha\u0142 Gasin, Piotr Gasin, Pawe\u0142 Gaw\u0119cki, Rafa\u0142 Gli\u0144ski, Igor Graczyk, Tomasz Grzegorek, Miros\u0142aw Gudz, Milian Ivanovi\u0107,\u00a0 \u0141ukasz Janyst, Wiktor J\u0119drzejewski, Wiktor Kawka, Jakub K\u0142oda, Hubert Kornecki, Damian Kostrzewa, Bartosz Kowalczyk, Micha\u0142 Kozio\u0142, Szymon Krajewski, Kamil Krieger, Piotr Kr\u0119pa, Rafa\u0142 Krupa, Micha\u0142 Krygowski, Damian Krzysztofik, Dariusz Kubisztal, Oleksandr Kyrylenko, Marcin Miedzi\u0144ski, Damian Misiewicz, Tomasz Mochocki, Marek Monczka, Adrian Najuch, Nebojsa Nikoli\u0107, \u0141ukasz Nowak, Micha\u0142 Obia\u0142a, Jakub Olszewski, Kacper Paw\u0142owski, Kosta Petrovi\u0107, Aleksiej Prakaptsou, Antonio Pribani\u0107 (Chowacja), Konrad Rarus, Krzysztof Rudolf, Dawid Ruhnke, Dawid Rusin, Piotr Rutkowski, Matej Sarajli\u0107 (Bo\u015bnia i Hercegowina), Hubert Skuci\u0144ski, Dzmitri Smolikau, Kacper\u00a0 Sobczyk, Grzegorz Sobut, \u0141ukasz Szatko, Marek Szpera, Tomasz Tyniec, Denis Valyntsau, Pawe\u0142 Wilk, Bartosz Wojdak, Adrian Wojkowski, Micha\u0142 Wypych.\u00a0<\/p>\r\n

Zawodnicy od sezonu 2022\/2023<\/strong>: bramkarze – Wojciech Czerwi\u0144ski, Dawid Dekarz, Tomasz Wi\u015bniewski; rozgrywaj\u0105cy – Adam Babicz, Daniel Goliszewski, Igor Graczyk, \u0141ukasz Nowak, Dawid Ruhnke, Kacper Sobczyk, Sebastian W\u0142oskiewicz, Denis Wo\u0142yncew; skrzyd\u0142owi – Pawe\u0142 Napiera\u0142a, Daniel Osmola, Bartosz Smoli\u0144ski, Filip Stefani, Pawe\u0142 Wilk;\u00a0 ko\u0142owi – Mateusz Ka\u017amierczak, Miko\u0142aj Kotli\u0144ski, Damian Krzysztofik.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Powo\u0142ania do kadry narodowej A<\/strong>: \u0141ukasz Janyst, Rafa\u0142 Gli\u0144ski, Marek Szpera, Micha\u0142 Chodara, Damian Kostrzewa, Micha\u0142 Obia\u0142a, Damian Krzysztofik, Wiktor Kawka, Bartosz Kowalczyk.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Powo\u0142ania do kadry B:<\/strong>\u00a0Adam Babicz i Marek Szpera.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Powo\u0142ania do kadry narodowej w pi\u0142ce pla\u017cowej:<\/strong>\u00a0Marcin Miedzi\u0144ski, Tomasz Wi\u015bniewski.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Powo\u0142ania do reprezentacji m\u0142odzie\u017cowej:<\/strong>\u00a0Damian Krzysztofik, Hubert Kornecki Dawid Rusin.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Powo\u0142ania do reprezentacji juniorskich:<\/strong>\u00a0Adrian Najuch i Rafa\u0142 Krupa.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE \u201ePOKOLENIA\u201d,<\/strong>\u00a0organizacja og\u00f3lnopolska, skupiaj\u0105ca ludzi o pogl\u0105dach centrolewicowych. Powsta\u0142a w 1990 r., a jej liderem by\u0142 Jerzy Szmajdzi\u0144ski. Ko\u0142o terenowe w Mielcu powsta\u0142o w 2001 r. i obj\u0119\u0142o swym zasi\u0119giem powiat mielecki. G\u0142\u00f3wne formy dzia\u0142alno\u015bci to: spotkania okoliczno\u015bciowe, samopomoc kole\u017ce\u0144ska i wspieranie materialne os\u00f3b potrzebuj\u0105cych pomocy.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi:<\/strong> Janusz Stachura (2001-2003), Mieczys\u0142aw Struzik (2003-nadal). Wiceprezesi: Jan Madejczyk, Andrzej Stec, Julian Tokarski (zmar\u0142).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE PI\u0141KI SIATKOWEJ STAL MIELEC – <\/strong>klub pi\u0142ki siatkowej kobiet; przed sezonem 2019\/2020 zmieniono nazw\u0119 klubu \u2013 z UKS Sz\u00f3stka Mielec na SPS Stal Mielec. Uzgodniono, \u017ce mecze b\u0119d\u0105 rozgrywane w Sali gimnastycznej Szko\u0142y Podstawowej nr 3.\u00a0 Wzmocniono sk\u0142ad nowymi siatkarkami, ale z r\u00f3\u017cnych przyczyn dru\u017cyna nie spe\u0142nia\u0142a oczekiwa\u0144 i gra\u0142a nier\u00f3wno. Po 13. kolejkach zajmowa\u0142a dopiero 9. miejsce z niekorzystnym bilansem. Napraw\u0119 sytuacji rozpocz\u0119to, jak to zwykle bywa, od po\u017cegnania si\u0119 z trenerem. Tak si\u0119 niefortunnie z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce by\u0142 to Roman Murdza \u2013 najbardziej zas\u0142u\u017cony trener dla pi\u0142ki siatkowej kobiet w Mielcu. Zast\u0105pi\u0142a go Agnieszka Rabka (z domu \u015arutowska), by\u0142a zawodniczka Stali Mielec\u00a0 Niestety, w dalszej cz\u0119\u015bci\u00a0 rozgrywek lepiej nie by\u0142o i Stal zako\u0144czy\u0142a rund\u0119 zasadnicz\u0105 na 9. miejscu z bilansem: 24\u00a0 28\u00a0 42-54. W tym czasie pandemia gro\u017anej choroby COVID-19 rozwija\u0142a si\u0119 w Polsce coraz bardziej i w\u0142adze PZS podj\u0119\u0142y decyzj\u0119 o rezygnacji z fazy play-off i sklasyfikowaniu zespo\u0142\u00f3w na podstawie rundy zasadniczej. Przed sezonem 2020\/2021 wymieniono cz\u0119\u015b\u0107 sk\u0142adu z nadziejami na awans do ekstraklasy. Przebudowana dru\u017cyna gra\u0142a znacznie lepiej i przez ca\u0142y sezon plasowa\u0142a si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce. Nie przeszkodzi\u0142a jej nawet kolejna zmiana trener\u00f3w; w grudniu Agnieszk\u0119 Rabk\u0119 zast\u0105pi\u0142 jej asystent Micha\u0142 Betleja, a od stycznia poprowadzi\u0142 dru\u017cyn\u0119 Adam Grabowski. Rund\u0119 zasadnicz\u0105 mielczanki zako\u0144czy\u0142y na 3. miejscu z bilansem: 24\u00a0 46\u00a0 56-38. W p\u00f3\u0142finale fazy play-off wygra\u0142y dwukrotnie z zespo\u0142em Enea Energetyk Pozna\u0144 3:0 (w) i 3:2 (d) i awansowa\u0142y do fina\u0142u. W finale nie da\u0142y rady dru\u017cynie UNI Opole 0:3 (w), 0:3 (w), 3:2 (d) i 1:3 (d), kt\u00f3ra po trzecim zwyci\u0119stwie awansowa\u0142a do Tauron Ligi (ekstraklasy). Stal zdoby\u0142a wicemistrzostwo i ligi i srebrne medale. Przed sezonem 2021\/2022 dokonano kolejnych wzmocnie\u0144. Sponsorem strategicznym dru\u017cyny zosta\u0142a mielecka firma ITA TOOLS, co uwidoczniono w nowej nazwie: ITA TOOLS Stal Mielec. Pr\u00f3b\u0105 generaln\u0105 przed rozgrywkami ligowymi by\u0142 tradycyjny wrze\u015bniowy Turniej o Puchar Prezydenta Mielca. Mielczanki pokona\u0142a trzy pozosta\u0142e zespo\u0142y: KS Cz\u0119stochowiank\u0119 3:1, Asotr\u0119 P\u0142omie\u0144 Sosnowiec 3:0 oraz Ene\u0119 Energetyk Pozna\u0144 3:0 i zdoby\u0142y puchar. W rundzie zasadniczej tak\u017ce gra\u0142y dobrze i mimo kilku pora\u017cek zaj\u0119\u0142y 2. miejsce z bilansem: 26\u00a0 62\u00a0 70-27. W fazie play-off mielczanki pokona\u0142y San-Pajda Jaros\u0142aw 3:2 (w) i 3:1 (d), a nast\u0119pnie Los Nowy Dw\u00f3r Mazowiecki 3:1 (w) i 3:2 (d). W meczach decyduj\u0105cych o wej\u015bciu do ekstraklasy uleg\u0142y jednak zespo\u0142owi Roleski Grupa Azoty PWSZ Tarn\u00f3w 1:3 (0:3 w, 3:0 w, 2:3 d, 0:3 d) i zn\u00f3w zdoby\u0142y wicemistrzostwo I ligi. Do sezonu 2022\/2023 przyst\u0105piono z kolejnymi wzmocnieniami, do\u015bwiadczonym trenerem Wies\u0142awem Popikiem\u00a0 i jednoznacznym celem – awans do ekstraklasy. Od pocz\u0105tku do ko\u0144ca rozgrywek zasadniczych Stal prowadzi\u0142a w tabeli i zaj\u0119\u0142a 1. miejsce z rekordowym bilansem: 26 \u00a0 74 \u00a0 76-14. W p\u00f3\u0142finale fazy play-off mielczanki pokona\u0142y Karpaty Krosno 3:1w i 3:0d. W finale z udzia\u0142em 4 najlepszych dru\u017cyn, rozegranym 12-14 v w Mielcu (taki przywilej otrzyma\u0142a Stal jako zwyci\u0119zca rozgrywek zasadniczych) Stal pokona\u0142a: KS BAS Kombinat Budowlany Bia\u0142ystok 3:0, LOS Nowy Dw\u00f3r Mazowiecki 3:0 oraz Trans-Ann P\u0142omie\u0144 Sosnopwiec 3:1 i awansowa\u0142y do ekstraklasy! Przed sezonem w elicie 2023\/2024 dokonano kilku zmian i wzmocnie\u0144. W pierwszych meczach okaza\u0142o sie, \u017ce czo\u0142\u00f3wka krajowa jest jeszcze za silna na mielczanki. Dokonano zmiany trenera, kt\u00f3rym zosta\u0142 Mateusz Grabda. Z meczu na mecz sytuacja poprawia\u0142a si\u0119 i ITA TOOLS Stal zacz\u0119\u0142a wygrywa\u0107 z zespo\u0142ami z dolnej cz\u0119\u015bci tabeli. W lutym 2024 r. po przekonuj\u0105cych zwyci\u0119stwach z Tarnowem i Bydgoszcz\u0105 mielczanki zapewni\u0142y sobie utrzymanie si\u0119 w TAURON LIDZE ju\u017c na dwie kolejki przed zako\u0144czeniem rozgrywek. W sezonie 2024\/2025, zn\u00f3w w mocno zmienionym sk\u0142adzie, rozpocz\u0119\u0142y s\u0142abiutko, ale po zmianie I trenera (zosta\u0142 nim Mi\u0142osz Majka) znacznie poprawi\u0142y gr\u0119. W tabeli ko\u0144cowej rundy zasadniczej zaj\u0119\u0142y 8. pozycj\u0119 (na 12 zespo\u0142\u00f3w) i zakwalifikowa\u0142y si\u0119 do rozgrywek play off. W \u0107wiercfinale w pierwszym meczu w \u0141odzi sensacyjnie pokona\u0142y 3:1 lidera rozgrywek \u0141KS Commercecon \u0141\u00f3d\u017a, ale p\u00f3\u017aniej dwa mecze przegra\u0142y po 0:3 w Mielcu i \u0141odzi. W meczach o 7-8 miejsce przegra\u0142y z Chemikiem Police 1:3 na wyje\u017adzie i 0:3 w Mielcu. Ostatecznie zaj\u0119\u0142y 8. miejsce sezonie 2024\/2025\u00a0 i uznano to za sukces. Przed sezonem 2025\/2026 w zespole nast\u0105pi\u0142o wiele zmian. Nowy zesp\u00f3\u0142, przygotowany przez sztab trenerski pod wodz\u0105 Mi\u0142osza Majki, zaskoczy\u0142 niemal wszystkich w premierze sezonu, zwyci\u0119\u017caj\u0105c na wyje\u017adzie faworyta – PGE Budowlanych \u0141\u00f3d\u017a 3:2. P\u00f3\u017aniej bardzo dobre mecze przeplata\u0142y si\u0119 z bardzo s\u0142abymi. Po pora\u017cce z ……… podzi\u0119kowano trenerowi Majce i powierzono funkcj\u0119 I trenera dotychczasowemu II trenerowi Dominikowi Stanis\u0142awczykowi. Ta zmiana pomog\u0142a dru\u017cynie, kt\u00f3ra odnios\u0142a ……. zwyci\u0119stw i sezon zasadniczy zako\u0144czy\u0142a na 6. miejscu.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n

Prezes: Bogdan Czerniakowski (2019-2021), Pawe\u0142 Warzecha (2021-nadal)<\/p>\r\n

Trenerzy: Roman Murdza (2013-2020); Agnieszka Rabka (2020); Micha\u0142 Betleja (2020);\u00a0 Adam Grabowski (2021); Przemys\u0142aw Michalczyk (2021); Micha\u0142 Betleja (2021-2022); Miros\u0142aw Zawieracz (2022); Wies\u0142aw Popik (2022-2023),;Mateusz Grabda (2023-2024), II trener Mi\u0142osz Majka (2023-2024); I trener Mi\u0142osz Majka (2024-2024); II trener Dominik Stanis\u0142awczyk; I trener Dominik Stanis\u0142awczyk (2025trener przygotowania motorycznego – Jacek \u017b\u0105d\u0142o, statystyk Sebastian Zamarski.<\/p>\r\n

Zawodniczki w latach 2019-2022: Katarzyna Bryda, Paula Czerwi\u0144ska, Marta Duda, Klaudia Felek, Judyta Gawlak, Kinga Hatala, Rozalia Hnatyszyn, Aleksandra Hocho\u0142owska, Emilia Ku\u017aniar, Wioletta Lach, \u0141ucja Laskowska, Hanna \u0141ukasiewicz, Julita Molenda, Dominika Mras, Adrianna Muszy\u0144ska, Karolina Pancewicz, Maja Pelczarska, Iga Samul (libero), Aleksandra Stachowicz, Paulina Stroiw\u0105s, Sandra Szczygio\u0142, Katarzyna Urbanowicz, Patrycja Ward\u0119ga, Katarzyna \u017babi\u0144ska.\u00a0<\/p>\r\n

Zawodniczki w sezonie 2022\/23: Madzia Barna\u015b, Katarzyna Bryda, Paulina Brzoska, Marta Budnik, Zuzanna Czy\u017cnielewska, Daria D\u0105browska, Weronika Gierszewska, Karolina Hocho\u0142owska, Sonia Kubacka, Sylwia Kucharska, Zuzanna Kulig, Klaudia \u0141yduch, Emilia Mucha, Olga Musia\u0142, Karolina Pancewicz, Karolina Staniszewska.<\/p>\r\n

Zawodniczki w sezonie 2023\/2024 (ekstraklasa\u00a0 – TAURON LIGA): Izabela Ba\u0142ucka, Katarzyna Bryda, Weronika Gierszewska, Jovana Jankovi\u0107 (Serbia), Sonia Kubacka, Sylwia Kucharska, Klaudia Laskowska-Azab, Klaudia \u0141yduch, Olena \u0141ymarewa-Flink, Oriana Miechowicz,\u00a0 Emilia Mucha, Pola Nowacka, Karolina Pancewicz, Aleksandra Walczak.<\/p>\r\n

Zawodniczki w sezonie 2024\/2025 (ekstraklasa\u00a0 – TAURON LIGA): Aleksandra Adamczyk, Katarzyna Bagrowska, Izabela D\u0105browska,\u00a0 Monika G\u0142odzi\u0144ska, Pola Janicka, Zuzanna Kuligowska, Klaudia \u0141yduch, Agata Milewska, Rozalia Moszy\u0144ska, Emilia Mucha, Gabriela Ponikowska (kapitan), Oliwia Sieradzka, Aleksandra Walczak, Aleksandra Kaza\u0142a, Priante.<\/p>\r\n

Zawodniczki w sezonie 2025\/2026 (ekstraklasa\u00a0 – TAURON LIGA): rozgrywaj\u0105ce – Julia Bi\u0144czycka, Aleksandra Walczak; przyjmuj\u0105ce – Aleksandra Adamczyk, Anna B\u0105czy\u0144ska, Aleksandra Kaza\u0142a, Marta Pamu\u0142a; \u015brodkowe – Rozalia Moszy\u0144ska, Magdalena Ociepa, Gabriela Ponikowska; atakuj\u0105ce – Natasha Colkins (Kanada), Weronika Sobiczewska; libero – Izabela D\u0105browska, Julia Mazur.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE POLAK\u00d3W POSZKODOWANYCH PRZEZ III RZESZ\u0118<\/strong>, jako organizacja og\u00f3lnopolska powsta\u0142o w 1988 r. W lipcu 1988 r. zorganizowano w Rzeszowie zjazd os\u00f3b, kt\u00f3re wywieziono w czasie okupacji hitlerowskiej (1939-1944) na roboty przymusowe do Niemiec. Powo\u0142ano Zarz\u0105d Wojew\u00f3dzki Stowarzyszenia Polak\u00f3w Poszkodowanych przez III Rzesz\u0119, a do zarz\u0105du tego wybrano m.in. Jana Jemio\u0142\u0119 – nauczyciela z Mielca. Spotkanie organizacyjne z udzia\u0142em ok. 180 os\u00f3b poszkodowanych z powiatu mieleckiego odby\u0142o si\u0119 9 II 1991 r. Wybrano w\u00f3wczas zarz\u0105d regionu mieleckiego organizacji w sk\u0142adzie: przewodnicz\u0105cy \u2013 Jan Jemio\u0142o, zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego \u2013 Miros\u0142aw Miko\u0142ajczyk i Stanis\u0142aw Kuchta oraz cz\u0142onkowie \u2013 W\u0142adys\u0142aw \u0141uc i Edward Uzdowski. Powsta\u0142a te\u017c komisja weryfikacyjna, kt\u00f3ra przeanalizowa\u0142a z\u0142o\u017cone deklaracje (ok. 820) o cz\u0142onkowstwo w Stowarzyszeniu i zaakceptowa\u0142a 429. Od pocz\u0105tku funkcjonowania Stowarzyszenie czyni\u0142o starania o odszkodowania pieni\u0119\u017cne za przymusow\u0105 prac\u0119 w Niemczech w czasie II wojny \u015bwiatowej. Po porozumieniu, zawartym pomi\u0119dzy Fundacj\u0105 \u201ePolsko-Niemieckie Pojednanie\u201d, a Zarz\u0105dem Fundacji Federalnej \u201ePami\u0119\u0107-Odpowiedzialno\u015b\u0107-Przysz\u0142o\u015b\u0107\u201d w sprawie odszkodowa\u0144, pomagano uprawnionym osobom wype\u0142nia\u0107 potrzebne dokumenty. Dla upami\u0119tnienia mieleckich ofiar prac przymusowych w Niemczech w czasie II wojny \u015bwiatowej \u2013 staraniem Stowarzyszenia, przy pomocy samorz\u0105dowych w\u0142adz miasta i powiatu, 8 V 2000 r. umieszczono pami\u0105tkow\u0105 tablic\u0119 na wewn\u0119trznej cz\u0119\u015bci muru ogradzaj\u0105cego ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Mateusza. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci delegacje Stowarzyszenia \u00a0uczestnicz\u0105 w mieleckich uroczysto\u015bciach patriotycznych. Siedziba; lokal w niskim parterze budynku przy ul. E. Biernackiego 1.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE POLSKICH KOMBATANT\u00d3W<\/strong>, powsta\u0142o w 1920 r. w kr\u0119gach kombatanckich zwi\u0105zanych z W\u0142adys\u0142awem Sikorskim. W okresie mi\u0119dzywojennym organizacja nie mia\u0142a wi\u0119kszej popularno\u015bci. Znacz\u0105ca rola gen. W. Sikorskiego w II wojnie \u015bwiatowej sprawi\u0142a, \u017ce po zako\u0144czeniu wojny powr\u00f3cono do idei utworzenia Stowarzyszenia Polskich Kombatant\u00f3w \u00a0z siedzib\u0105 w Londynie. Wielu polskich \u017co\u0142nierzy z Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie, obawiaj\u0105c si\u0119 o sw\u00f3j los w Polsce, pozostawa\u0142o w Wielkiej Brytanii lub wyje\u017cd\u017ca\u0142o do innych kraj\u00f3w. Dla utrzymania wi\u0119zi i wzajemnej pomocy, a tak\u017ce walki politycznej o niepodleg\u0142\u0105 i demokratyczn\u0105 Polsk\u0119 \u2013 w latach 1945-1947 powstawa\u0142y Ko\u0142a SPK, a oficjalne rozpocz\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 na I Walnym Zje\u017adzie Stowarzyszenia Polskich Kombatant\u00f3w (17 V 1947 r.). Odt\u0105d organizacja rozwija\u0142a si\u0119 w wielu krajach na ca\u0142ym \u015bwiecie, a jej w\u0142adzami g\u0142\u00f3wnymi ustanowiono \u015awiatowy Zjazd SPK, odbywaj\u0105cy co trzy lata i Rad\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105, pracuj\u0105c\u0105 pomi\u0119dzy zjazdami. W Polsce SPK wznowi\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 dopiero w 1989 r., w warunkach zmian ustrojowych. Siedziba Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego znajduje si\u0119 w Warszawie. \u00a0Mieleckie Ko\u0142o SPK powsta\u0142o 19 X 1991 r. i skupi\u0142o ponad 60 cz\u0142onk\u00f3w z r\u00f3\u017cnych formacji wojskowych z czas\u00f3w II wojny \u015bwiatowej. Jego animatork\u0105 i prezesem od momentu powstania do dzi\u015b jest Halina Rad\u0142owska. Ona tak\u017ce wykona\u0142a w\u0142asnor\u0119cznie sztandar organizacji, kt\u00f3ry zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony w czasie uroczysto\u015bci w sierpniu 1995 r. w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Celami statutowymi wsp\u00f3\u0142czesnej dzia\u0142alno\u015bci organizacji s\u0105 m.in.: utrzymanie wi\u0119zi \u017co\u0142nierskiej, obrona godno\u015bci i dobrego imienia \u017co\u0142nierzy Wojska Polskiego, kultywowanie tradycji narodowych, d\u0105\u017cenie do prawid\u0142owego i rzetelnego udokumentowania i upami\u0119tnienia \u017co\u0142nierskiego czynu Polak\u00f3w w walkach o wolno\u015b\u0107 i niepodleg\u0142o\u015b\u0107, opieka nad kombatantami i reprezentowanie ich interes\u00f3w. Delegacja Stowarzyszenia uczestniczy wraz z pocztem sztandarowym we wszystkich mieleckich uroczysto\u015bciach patriotycznych. Siedziba Ko\u0142a znajduje si\u0119 w budynku Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka 3.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE POPIERANIA SZK\u00d3\u0141 ZAWODOWYCH<\/strong>, powsta\u0142o w 1933 r. z grona cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego po likwidacji tego\u017c Seminarium. Celem nowego stowarzyszenia by\u0142o nie tylko uaktywnienie szkolnictwa zawodowego w Mielcu i kszta\u0142cenie kadr dla przemys\u0142u, ale tak\u017ce znalezienie mo\u017cliwo\u015bci sp\u0142acenia d\u0142ugu hipotecznego, ci\u0105\u017c\u0105cego na budynku szkolnym. (Roczna rata wynosi\u0142a 1500 z\u0142.) \u00a0W 1934 r. podj\u0119to szereg dzia\u0142a\u0144 zmierzaj\u0105cych do utworzenia szko\u0142y przemys\u0142owej \u017ce\u0144skiej na poziomie \u015brednim, sugeruj\u0105c specjalizacje bieli\u017aniarsk\u0105 i hafciarsk\u0105. Inicjatyw\u0119 wspar\u0142y w\u0142adze miasta i powiatu oraz Kuratorium Okr\u0119gu Szkolnego Krakowskiego. Zorganizowano objazdow\u0105 wystaw\u0119 wyrob\u00f3w bieli\u017aniarskich lnianych i prac hafciarskich. Przy wystawach wyg\u0142aszano odczyty, zach\u0119caj\u0105c do uprawy lnu i konopi. Do projektowanej od 1 IX 1934 r. szko\u0142y zg\u0142osi\u0142o si\u0119 ponad 20 dziewcz\u0105t. W wielu gospodarstwach wiejskich rozpocz\u0119to upraw\u0119 ro\u015blin w\u0142\u00f3kienniczych. Ministerstwo Wyzna\u0144 Religijnych i O\u015bwiecenia Publicznego nie wyrazi\u0142o zgody na utworzenie szko\u0142y, sugeruj\u0105c organizowanie kurs\u00f3w z zakresu prz\u0119dzalnictwa, tkactwa, krawiectwa i bieli\u017aniarstwa. W tej sytuacji rozpocz\u0119to organizowanie r\u00f3\u017cnych kurs\u00f3w i udost\u0119pniano sale organizatorom z innych o\u015brodk\u00f3w. Kursy zawodowe organizowa\u0142y m.in. dyrekcja Szko\u0142y Zawodowej w Makowie Podhala\u0144skim i Kierownictwo Pa\u0144stwowych Kurs\u00f3w W\u0119drownych przy Pa\u0144stwowej Szkole Zawodowej w Krakowie.. W roku szkolnym 1936\/1937 przeprowadzono jednoroczne kursy z zakresu krawiectwa, tkactwa i gospodarstwa domowego, g\u0142\u00f3wnie dla bezrobotnych kobiet. R\u00f3wnocze\u015bnie od 1 IX 1936 r. SPPZ uruchomi\u0142o Prywatn\u0105 \u017be\u0144sk\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 Krawiecko-bieli\u017aniarsk\u0105. Kierownikiem plac\u00f3wki zosta\u0142a Emilia Szopi\u0144ska. Narastaj\u0105ce problemy z utrzymaniem bazy i kadry oraz obci\u0105\u017cenia z tytu\u0142u sp\u0142aty d\u0142ugu hipotecznego sprawi\u0142y, \u017ce 25 VII 1937 r. w czasie nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia SPPZ podj\u0119to decyzj\u0119 o rozwi\u0105zaniu oraz przekazaniu ca\u0142o\u015bci maj\u0105tku Stowarzyszenia gminie miejskiej Mielec. Konsekwentna dzia\u0142alno\u015b\u0107 SPPZ przynios\u0142a owoce ju\u017c po jego rozwi\u0105zaniu, bowiem od 1 IX 1937 r. rozpocz\u0119\u0142y funkcjonowanie dwie nowe szko\u0142y zawodowe – Prywatne Gimnazjum Kupieckie i Prywatne Gimnazjum Krawieckie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE PROMOCJI POLSKIEGO LOTNICTWA \u201ePROMLOT\u201d<\/strong>, powsta\u0142o 10 IV 1997 r., nawi\u0105zuj\u0105c do dw\u00f3ch rocznic: 60-lecia rozpocz\u0119cia budowy Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL w Mielcu i 50-lecia pierwszego lotu samolotu SCh-1 \u2013 prototypu An-2, p\u00f3\u017aniejszego g\u0142\u00f3wnego wyrobu WSK Mielec. Rejestracja \u201ePromlotu\u201d nast\u0105pi\u0142a 19 VII 2001 r. G\u0142\u00f3wnymi celami i zadaniami s\u0105 m.in.: wspieranie inicjatyw naukowo-technicznych, technologiczno-organizacyjnych i badawczo-rozwojowych w bran\u017cy lotniczej, wspieranie ma\u0142ych i \u015brednich przedsi\u0119biorstw poprzez us\u0142ugi informacyjne, szkoleniowe, doradcze i ekonomiczno-finansowe, propagowanie tradycji i osi\u0105gni\u0119\u0107 polskiego lotnictwa i turystyki lotniczej, przedstawianie mo\u017cliwo\u015bci projektowych i technologicznych krajowych zak\u0142ad\u00f3w lotniczych oraz rozwijanie w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy zainteresowania lotnictwem i promowanie modelarstwa. Wa\u017cniejszymi przedsi\u0119wzi\u0119ciami zrealizowanymi przez Stowarzyszenie by\u0142o: zorganizowanie lotu dooko\u0142a \u015bwiata na seryjnym samolocie An-2, zainicjowanie \u015bwiatowych zlot\u00f3w samolot\u00f3w An-2, doprowadzenie do eksponowania na terenie Mielca w postaci kompozycji przestrzennych samolot\u00f3w: TS-11 Iskra, M-18 Dromader i An-2, zainicjowanie wydania ksi\u0105\u017cki\u00a0An-2. P\u00f3\u0142 wieku w przestworzach<\/em>, wsp\u00f3\u0142praca przy przygotowaniu Lotniczego mieleckiego katalogu technologicznego, doprowadzenie (wsp\u00f3lnie z Fundacj\u0105 MCKiRG w Mielcu) do powstania zrzeszenia firm AVIA-SPLOT, wsp\u00f3\u0142organizacja seminarium \u201eKlastry przemys\u0142owe\u201d oraz wsp\u00f3\u0142organizacja Spotka\u0144 Lotniczych Pokole\u0144 i szeregu konkurs\u00f3w o tematyce lotniczej. \u00a0Prezesem od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci by\u0142 Kazimierz Szaniawski, a cz\u0142onkami zarz\u0105du: W\u0142odzimierz Adamski, Wit B\u0142aszczak, Franciszek Krawczyk, Wojciech Kruk, Bogus\u0142aw Mamczarz i Stanis\u0142aw W\u00f3jtowicz. Z tego sk\u0142adu zmarli: Bogus\u0142aw Mamczarz, Kazimierz Szaniawski (2021) i Stanis\u0142aw W\u00f3jtowicz (2023).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE PRZYJACI\u00d3\u0141 FRANCJI<\/strong>, powsta\u0142o w Mielcu w 1999 r. w ramach wsp\u00f3\u0142pracy Szko\u0142y Podstawowej nr 6 im. F. \u017bwirki i St. Wigury z miastem Morlaix w Bretanii, z inicjatywy: Danuty Stycze\u0144 i Witolda Celi\u0144skiego \u2013 nauczycieli, Henryka Duszkiewicza i Karola Kolisza \u2013 by\u0142ego cz\u0142onka ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d, kt\u00f3ry zainicjowa\u0142 kontakty Mielca z Morlaix. Jego cele statutowe to m.in.: rozwijanie i propagowanie inicjatyw, postaw i dzia\u0142a\u0144 sprzyjaj\u0105cych przyja\u017ani polsko \u2013 francuskiej, wytwarzanie atmosfery zaufania i szacunku do narodu francuskiego oraz wspieranie organizacyjne i rzeczowe os\u00f3b fizycznych i jednostek organizacyjnych, kt\u00f3re podejmuj\u0105 takie dzia\u0142ania. Stowarzyszenie utrzymuje partnerskie kontakty z dzia\u0142aj\u0105cym od 1983 r. Stowarzyszeniem Przyjaci\u00f3\u0142 Polski w Morlaix. Formami systematycznej wsp\u00f3\u0142pracy s\u0105: wymiana grup uczni\u00f3w i doros\u0142ych oraz organizowanie programu pobytu tych grup, a tak\u017ce podejmowanie wsp\u00f3lnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 i akcji o charakterze spo\u0142ecznym. M.in. wsp\u00f3\u0142organizowano Dni Polskie w Morlaix, mieleckie grupy zwiedza\u0142y Bretani\u0119, m\u0142odzie\u017cowe dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej uczestniczy\u0142y wielokrotnie w mi\u0119dzynarodowych turniejach w Morlaix, a w s\u0105siednim mie\u015bcie Saint Martin dwukrotnie eksponowano wystaw\u0119 malarsk\u0105 z Mielca. W rewan\u017cu go\u015bciom francuskim wielokrotnie organizowano wycieczki po Polsce Po\u0142udniowo-Wschodniej oraz w samym Mielcu, po\u0142\u0105czone z przelotami samolotami nad ziemi\u0105 mieleck\u0105. Wsp\u00f3lnym przedsi\u0119wzi\u0119ciem o szczeg\u00f3lnej wymowie jest opieka i leczenie m\u0142odego mielczanina, chorego na dystoni\u0119. W Szkole Podstawowej nr 6 zorganizowano sta\u0142\u0105 ekspozycj\u0119 pami\u0105tek wsp\u00f3\u0142pracy obu Stowarzysze\u0144. W dniach 9-12 V 2013 r. Stowarzyszenie uczestniczy\u0142o w spotkaniu miast partnerskich \u201eEuropejska Akademia Obywatelska\u201d w Mielcu i opiekowa\u0142o si\u0119 delegacj\u0105 miast francuskich: Morlaix, Saint-Martin-des-Champs i Saint-Thegonnec.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi: Danuta Stycze\u0144 (1999-2007), Jerzy P\u0142aneta (2007-).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE \u201ePRZYJAZNA D\u0141O\u0143\u201d<\/strong>, powsta\u0142o na pocz\u0105tku 1997 r. z inicjatywy oko\u0142o dwudziestu os\u00f3b z terenu Mielca, a zosta\u0142o zarejestrowane 30 V. Jego podstawowym celem by\u0142a aktywizacja kulturalna dzieci i m\u0142odzie\u017cy z osiedli Dziubk\u00f3w (p\u00f3\u017aniej Dziubk\u00f3w i W. Szafera) i Smoczka, ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem problem\u00f3w rodzin patologicznych. Od 1 IX uruchomiono \u015bwietlic\u0119 opieku\u0144czo-wychowawcz\u0105 przy ul. Warne\u0144czyka 3, a w nast\u0119pnym roku przeniesiono j\u0105 do lokalu przy ul. D\u0105br\u00f3wki 14a. W \u015bwietlicy zorganizowano szereg k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144, m.in.: modelarskie, plastyczne, koneser\u00f3w sztuki i turystyczne. Zorganizowano te\u017c punkt informacyjno-konsultacyjny dla ofiar przemocy oraz telefon zaufania. Dla m\u0142odzie\u017cy zorganizowano dyskoteki. \u00a0W czasie wakacji organizowano obozy turystyczne, m.in. do Kotliny K\u0142odzkiej, na Mazurach i \u201eSzlakiem Orlich Gniazd\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE RODZIN KATOLICKICH DIECEZJI TARNOWSKIEJ<\/strong>, powsta\u0142o 30 III 1993 r. Jego podstawowymi ogniwami s\u0105 oddzia\u0142y parafialne. W Mielcu takie oddzia\u0142y utworzono przy parafiach: Ducha \u015awi\u0119tego, Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy i \u015bw. Mateusza. Podstawowe zadania to: pomoc w kszta\u0142towaniu rodziny jako wsp\u00f3lnoty mi\u0142o\u015bci, czuwanie nad realizacj\u0105 w \u017cyciu spo\u0142ecznym Karty Praw Rodziny, praca wychowawcza z dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105 oraz podejmowanie inicjatyw maj\u0105cych na celu wszechstronn\u0105 pomoc rodzinie. Zorganizowano m. in.: Kongresy Rodzin, Dni Rodziny, dni formacyjne, konferencje dla ma\u0142\u017conk\u00f3w, letni i zimowy wypoczynek dla dzieci polskich z Ukrainy. Organizowana jest pomoc materialna dla rodzin wielodzietnych i ubogich. Szczeg\u00f3lnie cenn\u0105 inicjatyw\u0119 podj\u0105\u0142 dzia\u0142aj\u0105cy od lutego 1994 r. Oddzia\u0142 przy parafii Ducha \u015awi\u0119tego, organizuj\u0105c w budynku parafialnym Szko\u0142\u0119 Rodzenia dla rodzic\u00f3w spodziewaj\u0105cych si\u0119 dziecka.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE RYCERSTWO NIEPOKALANEJ PRZY PARAFII MATKI BO\u017bEJ NIEUSTAJ\u0104CEJ POMOCY<\/strong>, powsta\u0142o 8 XII 1993 r., w dniu uroczysto\u015bci Niepokalanego Pocz\u0119cia NMP, z inspiracji i przy pomocy organizacyjno \u2013 finansowej ks. dr. Jana Bia\u0142oboka \u2013 \u00f3wczesnego proboszcza parafii MBNP. Stowarzyszenie za\u0142o\u017cy\u0142 w 1922 r. polski franciszkanin \u015bw. Maksymilian Maria Kolbe. Pocz\u0105tkowo by\u0142a to Milicja Niepokalanej o inicja\u0142ach MI (Militia Immaculatae). M. M. Kolbe jako g\u0142\u00f3wny cel przyj\u0105\u0142 \u00a0\u201eg\u0142oszenie chwa\u0142y Bo\u017cej poprzez wstawiennictwo i po\u015brednictwo Matki Bo\u017cej w Jej Znaku Niepokalanego Pocz\u0119cia\u201d. Idea ta rozpowszechni\u0142a si\u0119 w Polsce, a p\u00f3\u017aniej na ca\u0142ym \u015bwiecie. W 1997 r. decyzj\u0105 Stolicy Apostolskiej Rycerstwo Niepokalanej zosta\u0142o podniesione do rangi publicznej mi\u0119dzynarodowej organizacji o nazwie Stowarzyszenie Rycerstwo Niepokalanej z osobowo\u015bci\u0105 prawn\u0105. \u00a0 W parafii MBNP w Mielcu pierwsze rekolekcje formacyjne odby\u0142y si\u0119 w adwencie 1993 r., a ich rezultatem by\u0142a deklaracja wst\u0105pienia do formacji MI -1 Rycerstwa przez przesz\u0142o 4,5 tys. os\u00f3b. Z kolei 10 ochotnik\u00f3w odby\u0142o latem 1994 r. w Niepokalanowie szkolenie animacyjne niezb\u0119dne do pracy organizacyjnej w du\u017cych wsp\u00f3lnotach. Tak powsta\u0142a pierwsza formacja MI – 2, kt\u00f3r\u0105 tworzyli: Zbigniew Kami\u0144ski, Mieczys\u0142aw Ro\u017cnia\u0142, Julian Rokosz, Franciszek Potoniec, Fryderyk Gaj, Edward Paterak, Jolanta Metlak, Bernadetta Miczek, J\u00f3zef Pszeniczny (przewodnicz\u0105cy grupy) i Julian Kozio\u0142. Formy dzia\u0142alno\u015bci to m.in.: kolporta\u017c czasopism i ksi\u0105\u017cek religijnych oraz dewocjonali\u00f3w, pielgrzymki autokarowe do sanktuari\u00f3w (szczeg\u00f3lnie maryjnych), pomoc w organizacji Pieszych Pielgrzymek Tarnowskich na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119, \u00a0inspiracja i pomoc w organizowaniu grup rycerskich w s\u0105siednich parafiach. W 1996 r. ufundowano w\u0142asny sztandar Ko\u0142a, kt\u00f3ry zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony i odt\u0105d uczestniczy w uroczysto\u015bciach parafialnych. We wrze\u015bniu 1997 r., w zwi\u0105zku z uroczysto\u015bci\u0105 Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego, zorganizowano Drog\u0119 Krzy\u017cow\u0105 ulicami miasta. Cz\u0142onkowie Ko\u0142a publikowali artyku\u0142y o tematyce religijno \u2013 spo\u0142ecznej w wydawnictwach Rycerstwa (\u201eRycerz Niepokalanej\u201d, \u201eInformator Rycerstwa Niepokalanej\u201d) i miejscowej prasie (\u201eIkona\u201d, \u201eWizjer Regionalny\u201d). Po powo\u0142aniu mi\u0119dzynarodowego Stowarzyszenia Rycerstwo Niepokalanej \u2013 Ko\u0142o Rycerstwa przy parafii MBNP w dniu 12 IV 1999 r. tak\u017ce przekszta\u0142ci\u0142o si\u0119 w Stowarzyszenie. Pierwszym prezesem zosta\u0142a wybrana Danuta Kami\u0144ska, a po niej funkcj\u0119 t\u0119 sprawuje Julian Kozio\u0142. W pierwszych latach XXI w. jego cz\u0142onkowie aktywnie uczestnicz\u0105 we wszystkich uroczysto\u015bciach parafialnych, z regu\u0142y pomagaj\u0105c przy ich organizacji. Bior\u0105 udzia\u0142 w szkoleniach animator\u00f3w MI – 2 w Niepokalanowie, organizuj\u0105 rekolekcje kolbia\u0144skie i wyk\u0142ady na tematy religijne. W okresie \u015bwi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia zainicjowali pierwszy w diecezji tarnowskiej op\u0142atek diecezjalny z udzia\u0142em przedstawicielstw Stowarzysze\u0144 Rycerstwa Niepokalanej z wielu parafii. W ostatnich latach liczba cz\u0142onk\u00f3w Stowarzyszenia wzros\u0142a do oko\u0142o 5 000. Formacja MI – 2 liczy 17 os\u00f3b, w tym 3 z pierwszego szkolenia w Niepokalanowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE SENIOR\u00d3W ZPiT \u201eRZESZOWIACY\u201d<\/strong>, powsta\u0142o w 1996 r. z inicjatywy Janusza Wo\u0142oszczaka, by\u0142ego d\u0142ugoletniego cz\u0142onka zespo\u0142u tanecznego. Zebranie za\u0142o\u017cycielskie odby\u0142o si\u0119 26 IX 1996 r., a w sk\u0142ad Komitetu Za\u0142o\u017cycielskiego weszli: Zoran Dachowski, El\u017cbieta Dziekan, Agnieszka Dziuba, Antonina Galas, Marzena Gawro\u0144ska, Jerzy Gawro\u0144ski, Witold Jaje, Mariusz Kantorowski, Ryszard Kie\u0142b, Grzegorz Kilian, Andrzej Kumorek, El\u017cbieta Kwolek, Gra\u017cyna Maziarz, Agnieszka Mejza, Ma\u0142gorzata Miller, Marzanna Olter, Helena Pastu\u0142a, Wies\u0142aw Rachwa\u0142, Krzysztof Tabor i Janusz Wo\u0142oszczak. Zarz\u0105d ukonstytuowa\u0142 si\u0119 w sk\u0142adzie: prezes \u2013 J. Wo\u0142oszczak, wiceprezes \u2013 W. Jaje, sekretarz \u2013 Marzanna Olter i poza zmian\u0105 sekretarza, kt\u00f3rym zosta\u0142a w 2000 r. El\u017cbieta Kwolek, funkcjonuje nadal. Jako g\u0142\u00f3wne cele dzia\u0142alno\u015bci przyj\u0119to: ocalenie od zapomnienia dorobku kultury ludowej w jej historycznym rozwoju, tworzenie i rozpowszechnianie ruchu folklorystycznego i jego dorobku na obszarze Polski i poza jej granicami oraz patronowanie m\u0142odzie\u017cowym i dzieci\u0119cym grupom ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d i im podobnym. Przygotowano program taneczny w uk\u0142adzie na 5-6 par. Pierwszym wyst\u0119pem by\u0142 udzia\u0142 w koncercie \u201eNiedziela rodzinna\u201d, wsp\u00f3lnie z zespo\u0142ami dzieci\u0119cymi MOK (p\u00f3\u017aniej SCK) 9 III 1997 r. z okazji Dnia Kobiet. Oficjalna rejestracja Stowarzyszenia zosta\u0142a dokonana 7 IV 1997 r. w S\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie. Od 1998 r. wyst\u0119powano 1-2 w roku, w tym tradycyjnie razem z dzie\u0107mi z okazji Dnia Babci i Dziadka (21 I). Szczeg\u00f3lnym momentem by\u0142 udzia\u0142 w Jubileuszowym Koncercie 50-lecia ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d w dniach 21-22 IX 2002 r. w wype\u0142nionej do ostatniego miejsca hali widowiskowo-sportowej MOSiR w Mielcu. 15-lecie dzia\u0142alno\u015bci uczczono uroczystym koncertem i spotkaniem w Domu Kultury SCK 29 IX 2012 r. \u201eRzeszowiacy\u201d \u2013 seniorzy wyst\u0105pili te\u017c, wraz innymi zespo\u0142ami SCK, na koncercie z okazji 60-lecia ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d 22 IX 2012 r. w DK SCK. W 2013 r. koncertowali w Budapeszcie i miasteczku Rakoczifalva ko\u0142o Szolnoku z okazji \u015awi\u0119ta Polonii W\u0119gierskiej (29 VI). W pa\u017adzierniku 2014 r. ponownie wyjechali na W\u0119gry i wyst\u0105pili w \u201eFestiwalu Gulaszu\u201d, organizowanym przez Samorz\u0105d Narodowo\u015bci Polskiej na W\u0119grzech.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE \u015aW. JANA PAW\u0141A II \u201eNIE L\u0118KAJCIE SI\u0118\u201d,<\/strong> organizacja spo\u0142eczna powsta\u0142a w Mielcu w 2011 r. Jej g\u0142\u00f3wnymi celami s\u0105: upowszechnianie nauki i przes\u0142ania Wielkiego Papie\u017ca Polaka \u2013 \u015bw. Jana Paw\u0142a II oraz fundowanie stypendi\u00f3w dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy z niezamo\u017cnych rodzin z Mielca i powiatu mieleckiego. W takich w\u0142a\u015bnie formach cz\u0142onkowie Stowarzyszenia \u201ebuduj\u0105 \u017cywy pomnik\u201d zmar\u0142ego w 2005 r. Wielkiego Papie\u017ca Polaka. Prezes:<\/strong> Andrzej Osnowski.<\/p>\r\n

\r\n\r\n\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE TAKS\u00d3WKARZY MIELECKICH \u201eTAXI SPRINT\u201d<\/strong>, powsta\u0142o 6 IV 2010 r. Cz\u0142onkami za\u0142o\u017cycielami by\u0142o 34 taks\u00f3wkarzy. Jako g\u0142\u00f3wny cel przyj\u0119to podniesienie standardu us\u0142ug i dba\u0142o\u015b\u0107 o kultur\u0119 w kontaktach z pasa\u017cerami, a ponadto reprezentowanie interes\u00f3w taks\u00f3wkarzy. Pierwszym prezesem zosta\u0142 Andrzej Korpanty.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE TRZE\u0179WO\u015aCIOWE \u201eNOWE \u017bYCIE\u201d W MIELCU<\/strong>, zosta\u0142o zorganizowane na zebraniu w dniu 9 IX 1997 r. przez 35-osobow\u0105 grup\u0119 za\u0142o\u017cycielsk\u0105. Rejestracja w S\u0105dzie Okr\u0119gowym w Rzeszowie nast\u0105pi\u0142a 23 X 1997 r. G\u0142\u00f3wnymi p\u0142aszczyznami dzia\u0142alno\u015bci Stowarzyszenia s\u0105: ochrona i promocja zdrowia; pomoc spo\u0142eczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji \u017cyciowej oraz wyr\u00f3wnywanie szans tych rodzin i os\u00f3b; nauka, edukacja, o\u015bwiata i wychowanie; przeciwdzia\u0142anie patologiom spo\u0142ecznym. Celami dzia\u0142alno\u015bci s\u0105 m.in.: promowanie postaw spo\u0142ecznych, prowadzenie profilaktycznych, informacyjnych i psychoedukacyjnych program\u00f3w, zwi\u0119kszenie skuteczno\u015bci i dost\u0119pno\u015bci terapii dla os\u00f3b uzale\u017cnionych od alkoholu oraz dla cz\u0142onk\u00f3w ich rodzin, wspieranie dzia\u0142alno\u015bci \u015brodowisk wzajemnej pomocy na rzecz os\u00f3b z problemami alkoholowymi i ich bliskich, podejmowanie wsp\u00f3\u0142pracy z instytucjami i organizacjami dzia\u0142aj\u0105cymi na rzecz zmniejszania rozmiar\u00f3w wyst\u0119puj\u0105cych problem\u00f3w alkoholowych oraz zwi\u0119kszanie zasob\u00f3w niezb\u0119dnych do radzenia sobie z tymi problemami. Wa\u017cniejsze przedsi\u0119wzi\u0119cia: prowadzenie Punktu Konsultacyjnego dla os\u00f3b uzale\u017cnionych i wsp\u00f3\u0142uzale\u017cnionych; programy profilaktyczne dla m.in.: uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych, sprzedawc\u00f3w napoj\u00f3w alkoholowych, pracownik\u00f3w socjalnych i rodzic\u00f3w dzieci ze szk\u00f3\u0142 podstawowych; dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz dzieci (m.in. wyjazdy do teatru i na p\u0142ywalnie, obozy profilaktyczne, imprezy rozrywkowe); ogniska integracyjne, turnieje strzeleckie; obozy terapeutyczne i warsztaty; zabawy sylwestrowe i karnawa\u0142owe. Siedziba Stowarzyszenia mie\u015bci si\u0119 w budynku przy ul. F. Chopina 8. Strona internetowa: www.nowezycie.mielec.pl.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u00a0Prezesi:<\/strong> Zbigniew Lecho\u0144czak (IX 1997 r. \u2013 VI 1998 r.), J\u00f3zef Baum (VI 1998 r. \u2013 V 2004 r.), Bogus\u0142aw Ko\u0142acz (V 2004 r. \u2013 nadal).\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE TW\u00d3RC\u00d3W KULTURY PLASTYCZNEJ IM. J. STANIS\u0141AWSKIEGO<\/strong>, utworzone zosta\u0142o w 1998 r. z inicjatywy grupy tw\u00f3rc\u00f3w plastyk\u00f3w, przy wsparciu Samorz\u0105dowego Centrum Kultury. Siedzib\u0105 organizacji sta\u0142a si\u0119 pracownia plastyczna SCK przy al. Niepodleg\u0142o\u015bci 7. Skupiono kilkudziesi\u0119ciu tw\u00f3rc\u00f3w profesjonalnych i amator\u00f3w. G\u0142\u00f3wne cele dzia\u0142alno\u015bci STKP to: \u201etw\u00f3rcza prezentacja Mielca i regionu w zakresie r\u00f3\u017cnych dziedzin sztuk plastycznych, upowszechnianie kultury plastycznej i kszta\u0142cenie \u015bwiadomo\u015bci estetycznej oraz integracja tw\u00f3rc\u00f3w kultury\u201d. Formami dzia\u0142alno\u015bci s\u0105 m.in. spotkania tw\u00f3rcze w pracowni plastycznej SCK, dzia\u0142alno\u015b\u0107 tw\u00f3rcza w tej pracowni, organizowanie corocznej zbiorowej wystawy cz\u0142onk\u00f3w Stowarzyszenia, organizowanie wystaw grupowych i indywidualnych, udzia\u0142 w plenerach, konkursach, przegl\u0105dach, aukcjach i imprezach okoliczno\u015bciowych, w tym charytatywnych. M.in. zorganizowano plenery w Zwardoniu, Cieszynie i Mielcu oraz spotkania i konfrontacje z podobnymi \u015brodowiskami tw\u00f3rczymi Strzy\u017cowa i Przemy\u015bla. Cz\u0142onkowie Stowarzyszenia odnosz\u0105 indywidualne sukcesy, m.in. Krzysztof Krawiec w konkursie mi\u0119dzynarodowym \u201eFoto Odlot\u201d i Edward Kocia\u0144ski w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Pedagog\u00f3w Plastyki w Rzeszowie. W pierwszym okresie dzia\u0142alno\u015bci Stowarzyszenia jego sk\u0142ad stanowili: Filip Belhaoune, Jan Bro\u017cyna, Piotr Cis\u0142o, Stanis\u0142aw Czarnecki, Ewa Czeczot, Zbigniew Czerkies, Jan Drews, Tomasz Jaworski, Urszula Kapu\u015bci\u0144ska, Agnieszka Katarzy\u0144ska, Edward Kocia\u0144ski, Maria Korzeniewska, Ma\u0142gorzata Kruk, Kazimierz Kupiec, Ryszard Li\u015bkiewicz, Dorota \u0141az, Wies\u0142aw \u0141az, Kinga Maro\u0144, Mieczys\u0142aw Matras, Witold Oczo\u015b, J\u00f3zef Piecuch, Marian Pietruszka, Tadeusz P\u0142eszka, Jolanta Stachura \u2013 Pa\u015bko, Boles\u0142aw Szczurka, Miros\u0142aw Sz\u0119dzio\u0142, Stanis\u0142aw Sz\u0119szo\u0142, Witold Targosz, Ma\u0142gorzata Wiech, Jan Wozowicz, Jakub Wozowicz i Maria Zapolska. W kolejnych latach sk\u0142ad zmienia\u0142 si\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE \u201eZABIEGANI MIELEC\u201d<\/strong>, grupa biegowa utworzona w 2010 r. w celu odbywania regularnych wsp\u00f3lnych trening\u00f3w biegowych. Inicjatorami byli Damian G\u0105siewski i Ryszard K\u0119trzy\u0144ski. W 2016 r. postanowiono zarejestrowa\u0107 grup\u0119 jako stowarzyszenie. G\u0142\u00f3wne cele dzia\u0142alno\u015bci to:\u00a0 promocja i upowszechnianie biegania jako najprostszej formy ruchu, organizacja imprez biegowych (w tym biegi uliczne i prze\u0142ajowe), promocja aktywnego i zdrowego trybu \u017cycia. Stowarzyszenie organizowa\u0142o cykliczne imprezy: \u201eP\u00f3\u0142maraton Love\u2019Las\u201d (bieg \u015bcie\u017ckami mieleckich las\u00f3w), \u201eMieleckiego Trail Duathlon\u201d (po\u0142\u0105czenie biegu i jazdy rowerem w mieleckich lasach), \u201eWiosenny bieg charytatywny\u201d w Parku Le\u015bnym na G\u00f3rce Cyranowskiej w Mielcu. W sk\u0142ad pierwszego zarz\u0105du weszli: prezes \u2013 Ryszard K\u0119trzy\u0144ski, wiceprezes \u2013 Damian G\u0105siewski oraz cz\u0142onkowie: Dominika Przywara, Jagoda Helena Nowak, Bogdan Pi\u0119ta i Magdalena Czachor. Od 2018 r. zarz\u0105d pracowa\u0142 w sk\u0142adzie: prezes \u2013 Ryszard K\u0119trzy\u0144ski, wiceprezes \u2013 Filip Zar\u0119ba oraz cz\u0142onkowie: Anna Wilk, Beata Nieznaj, Monika R\u017cany i Katarzyna Ortyl. Po kolejnych zmianach funkcj\u0119 prezesa pe\u0142ni Ryszard K\u0119trzy\u0144ski, a wiceprezesa – Szymon Sankowski. Wprowadzono zmiany w organizacji imprez biegowych. Zrezygnowano z duathlonu, natomiast Bieg Love’Las\u00a0 ma cykl 4 Pory Roku, czyli cztery edycje: zima, wiosna, lato oraz fina\u0142 i podsumowanie cyklu w jesieni.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STOWARZYSZENIE ZDROWIE I FITNESS,<\/strong>\u00a0powsta\u0142o w 2015 r. z inicjatywy Sylwii Cicho\u0144 i Wiktora Cichonia. Celem dzia\u0142alno\u015bci jest propagowanie zdrowego stylu \u017cycia, sport\u00f3w si\u0142owych i sport\u00f3w walki. Siedziba Stowarzyszenia znajduje si\u0119 w pomieszczeniach na parterze budynku przy ul. Botanicznej 4 na osiedlu W. Szafera i jest otwarta dla wszystkich, bez wzgl\u0119du na wiek.\u00a0 G\u0142\u00f3wn\u0105 form\u0105 dzia\u0142alno\u015bci jest Klub Sportowy \u201eKu\u017ania Atlet\u00f3w im. Stanis\u0142awa \u201eZbyszko\u201d Cyganiewicza\u201d (oddzielne has\u0142o). Ponadto prowadzone s\u0105 m.in. \u0107wiczenia si\u0142owe z u\u017cyciem odwa\u017cnik\u00f3w kettlebell, treningi dla os\u00f3b 50+ oraz treningi \u201ezdrowy kr\u0119gos\u0142up\u201d. Stowarzyszenie wsp\u00f3\u0142pracuje z Centrum Kettlebell Polska.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Zarz\u0105d:<\/strong> prezes \u2013 Sylwia Cicho\u0144, wiceprezes \u2013 \u0141ukasz Le\u015b, cz\u0142onek zarz\u0105du i skarbnik \u2013Wiktor Cicho\u0144.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STO\u017bEK MICHA\u0141<\/strong>, urodzony ok. 1803 r. w Kasince ko\u0142o Mszany Dolnej. By\u0142 nauczycielem w mieleckiej szkole od ok. 1839 r. Zmar\u0142 22 V 1852 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

ST\u00d3J STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 VII 1944 r. w Ja\u015ble, syn Jana i Anieli z domu Niemiec. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w KS G\u00f3rnik Mikulczyce i w tym klubie gra\u0142 do 1965 r. Od wiosny 1966 r. przeszed\u0142 do Stali Mielec i jako napastnik znacznie przyczyni\u0142 si\u0119 do jej niepowtarzalnego awansu z III ligi na szczyt polskiej ekstraklasy, zdobycia mistrzostwa Polski w sezonie 1972\/1973 oraz 3. miejsca w sezonie 1973\/1974. Zagra\u0142 m.in. 71 mecz\u00f3w w II lidze (25 bramek) i 64 mecze w I lidze (12 bramek). Przed sezonem 1974\/1975 przeszed\u0142 do Hutnika Krak\u00f3w i gra\u0142 w nim dwa sezony. W latach 1976-1978 wyst\u0119powa\u0142 w I-ligowym klubie belgijskim RFCL Liege. Powr\u00f3ci\u0142 do Hutnika Krak\u00f3w i gra\u0142 w sezonie 1978\/1979, a nast\u0119pnie zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105. W 1980 r. zosta\u0142 kierownikiem I dru\u017cyny Hutnika i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1995 r., jednocze\u015bnie (1990-1992) trenuj\u0105c m\u0142odzie\u017cowe grupy w Hutniku. Od 1996 r. by\u0142 pracownikiem obiekt\u00f3w Hutnika. W zwi\u0105zku z og\u0142oszeniem upad\u0142o\u015bci przez Sportow\u0105 Sp\u00f3\u0142k\u0119 Akcyjn\u0105 Hutnik Krak\u00f3w w 2010 r. zaprzesta\u0142 dzia\u0142alno\u015bci w tym klubie i przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRADOMSKI GABRIEL<\/strong>, szlachcic, w imieniu opata Miko\u0142aja Mieleckiego zarz\u0105dza\u0142 jego cz\u0119\u015bci\u0105 Mielca od 1592 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRAJKI<\/strong>, zbiorowe czasowe zaprzestania pracy, us\u0142ug lub innych \u015bwiadcze\u0144, organizowane jako protesty lub maj\u0105ce na celu wymuszenie nowych, korzystniejszych dla strajkuj\u0105cych warunk\u00f3w ekonomicznych, politycznych lub spo\u0142ecznych, zdarza\u0142y si\u0119 w Mielcu nierzadko, zw\u0142aszcza w ostatnich kilkudziesi\u0119ciu latach. W niniejszym ha\u015ble wymienia si\u0119 najwi\u0119ksze i najwa\u017cniejsze z nich.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*1912 r. – Mieleccy rze\u017anicy og\u0142osili strajk z powod\u00f3w finansowych. Po uchwaleniu przez Rad\u0119 Gminn\u0105 w Mielcu nowej taryfy na mi\u0119so strajk zako\u0144czono.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*31 III \u2013 7 IV 1932 r. \u2013 Stronnictwo Ludowe zorganizowa\u0142o strajk targowy ch\u0142op\u00f3w z podmieleckich wsi, kt\u00f3ry polega\u0142 na wstrzymaniu si\u0119 od przyjazdu do Mielca z p\u0142odami rolnymi, a\u017c do wywalczenie obni\u017cenia op\u0142at targowych. Zako\u0144czy\u0142 si\u0119 sukcesem ch\u0142op\u00f3w, bowiem samorz\u0105d miasta obni\u017cy\u0142 op\u0142aty o po\u0142ow\u0119.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*23-30 X 1932 r. \u2013 Z inspiracji Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Zwi\u0105zku Zawodowego Rolnik\u00f3w podj\u0119to pr\u00f3b\u0119 organizacji og\u00f3lnopolskiego strajku targowego ch\u0142op\u00f3w. \u017b\u0105dano dalszej obni\u017cki op\u0142at targowych oraz podniesienia cen na p\u0142ody rolne i obni\u017cenia cen artyku\u0142\u00f3w przemys\u0142owych. Ostatecznie strajk odby\u0142 si\u0119 tylko w trzech wojew\u00f3dztwach: kieleckim, krakowskim i lubelskim. Policja w Mielcu by\u0142a ju\u017c lepiej przygotowana i aresztowa\u0142a przyw\u00f3dc\u00f3w strajku, st\u0105d strajk pocz\u0105tkowo nie przebiega\u0142 zgodnie z planem. Wieczorem 26 X zorganizowano w lesie ko\u0142o Trzciany cz\u0142onk\u00f3w Zarz\u0105d\u00f3w Powiatowych ZMW \u201eWici\u201d i SL i postanowiono zmobilizowa\u0107 wie\u015b do demonstracji w Mielcu przeciwko aresztowaniu lider\u00f3w ruchu ludowego. 27 X na wiecu na mieleckim rynku zebra\u0142o si\u0119 oko\u0142o 10 tysi\u0119cy ch\u0142op\u00f3w, kt\u00f3rzy domagali si\u0119 zwolnienia z aresztu przyw\u00f3dc\u00f3w ruchu ludowego, ale demonstracja zosta\u0142a przerwana akcj\u0105 policji z Tarnowa przy u\u017cyciu sikawek z parz\u0105cym i \u017cr\u0105cym p\u0142ynem.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*15 VIII 1937 r. \u2013 Na rynku w Mielcu odby\u0142 si\u0119 wiec ch\u0142opski, w czasie kt\u00f3rego og\u0142oszono 10-dniowy strajk przeciwko rz\u0105dom sanacji. Oby\u0142o si\u0119 bez wi\u0119kszych eksces\u00f3w.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*30 VI 1980 r. \u2013 Pierwszy (lub jeden z pierwszych w Polsce) strajk cz\u0119\u015bci za\u0142ogi WSK, g\u0142\u00f3wnie w Zak\u0142adzie Produkcji Lotniczej i Zak\u0142adzie Aparatury Wtryskowej. Protestowano g\u0142\u00f3wnie przeciwko coraz gorszemu zaopatrzeniu mieleckich sklep\u00f3w oraz pogarszaj\u0105cej si\u0119 sytuacji finansowej. Dyrekcji WSK uda\u0142o si\u0119 chwilowo za\u0142agodzi\u0107 sytuacj\u0119 poprzez podwy\u017cszenie wynagrodzenia dla strajkuj\u0105cych. W rezultacie tych dzia\u0142a\u0144 – w pierwszych dniach lipca strajkowa\u0142y (mia\u0142y \u201eprzestoje w pracy\u201d) kolejne kom\u00f3rki organizacyjne WSK. W celu realizacji zg\u0142aszanych wniosk\u00f3w i postulat\u00f3w oraz zaj\u0119cia si\u0119 powstaj\u0105cymi problemami, 9 VII powo\u0142ano specjalny zesp\u00f3\u0142. To czasowo zako\u0144czy\u0142o strajki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*4-8 IX 1980 r. \u2013 Powszechny strajk w WSK. Na jego czele stan\u0105\u0142 Mi\u0119dzyzak\u0142adowy Komitet Strajkowy, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z 68 os\u00f3b wybranych w demokratycznych wyborach. Przewodnicz\u0105cym Komitetu zosta\u0142 Dionizy Dziak (Zak\u0142ad Produkcji Lotniczej), a zast\u0119pc\u0105 \u2013 Andrzej Stachowicz. W\u015br\u00f3d pozosta\u0142ych aktywno\u015bci\u0105 wyr\u00f3\u017cniali si\u0119: Jan Borowiec, Fryderyk Gaj, Kazimierz Gawry\u015b, J\u00f3zef Groele, J\u00f3zef Mrozi\u0144ski, J\u00f3zef Szk\u00f3\u0142ka, Mieczys\u0142aw Wszo\u0142ek i Czes\u0142aw \u017belasko. Wysuni\u0119to 49 postulat\u00f3w w sprawach miejscowych: gospodarczych, organizacyjnych, \u00a0finansowych (m.in. wynagrodzenia za prac\u0119), ochrony zdrowia i opieki spo\u0142ecznej oraz r\u00f3\u017cnych spraw miasta i regionu, a tak\u017ce zg\u0142oszono szereg wniosk\u00f3w o charakterze og\u00f3lnokrajowym, m.in. poparto \u017c\u0105dania innych \u015brodowisk w sprawach wolnych zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych, swobodnego wyra\u017cania pogl\u0105d\u00f3w, pe\u0142nej wolno\u015bci wyznania oraz wprowadzenia wszystkich wolnych sob\u00f3t p\u0142atnych. W dniu 8 IX przewodnicz\u0105cy Dionizy Dziak i dyrektor naczelny WSK Tadeusz Ryczaj podpisali porozumienie w sprawie realizacji postulat\u00f3w. MK Strajkowy rozwi\u0105za\u0142 si\u0119, ale z jego sk\u0142adu powsta\u0142 Komitet Robotniczy dla czuwania nad wykonywaniem ustale\u0144 w porozumieniu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*13 V 1982 r. \u2013 Pracownicy OBR SK zorganizowali strajk dla poparcia akcji og\u00f3lnopolskiej. Popar\u0142a go cz\u0119\u015b\u0107 wydzia\u0142\u00f3w produkcyjnych. Na podstawie rygorystycznych przepis\u00f3w stanu wojennego cz\u0119\u015b\u0107 strajkuj\u0105cych zosta\u0142a dyscyplinarnie usuni\u0119ta z pracy. Zostali oni niemal wszyscy wkr\u00f3tce potem przyj\u0119ci do pracy, ale na gorszych warunkach.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*17 XII 1991 r. \u2013 Rozpocz\u0119to strajk w Pa\u0144stwowym Gospodarstwie Ogrodniczym, postuluj\u0105c napraw\u0119 z\u0142ej sytuacji ekonomicznej zak\u0142adu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*30 III 1992 r. \u2013 Komisja Zak\u0142adowa NSZZ \u201eS\u201d WSK przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w Komitet Strajkowy i przyst\u0105pi\u0142a do jednodniowego strajku rotacyjnego dla zaprotestowania przeciwko braku decyzji rz\u0105dowych w sprawie funkcjonowania zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142u lotniczego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*14-15 VII 1992 r. \u2013 Z inicjatywy NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d oraz ZRP Pracownik\u00f3w WSK i OBR SK przeprowadzono 14 VII \u2013 1-godzinny strajk ostrzegawczy. Od 15 VII przeprowadzano manifestacje i wiece dotycz\u0105ce g\u0142\u00f3wnie spraw ekonomicznych (wyp\u0142acono tylko cz\u0119\u015b\u0107 pensji za poprzedni miesi\u0105c) oraz przysz\u0142o\u015bci WSK i Mielca, a nast\u0119pnie strajk by\u0142 kontynuowany \u00a0przez komitety strajkowe w poszczeg\u00f3lnych zak\u0142adach i przez komitet g\u0142\u00f3wny. W dniu 13 XI, po otrzymaniu tylko 40 % gwarantowanych wyp\u0142at, du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 za\u0142ogi WSK wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w marszu protestacyjnym pod budynek Urz\u0119du Miejskiego przy ul. \u017beromskiego, a nast\u0119pnie pod siedzib\u0119 Urz\u0119du Rejonowego przy ul. Chopina. Narastaj\u0105ca desperacja strajkuj\u0105cych doprowadzi\u0142a do rozm\u00f3w Komitetu Strajkowego z Zespo\u0142em Rz\u0105dowym i podpisaniem protoko\u0142u uzgodnie\u0144 w dniu 18 XI 1992 r.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*X 1992 r. \u2013 W MKS, MPEC i MZBM odby\u0142 si\u0119 strajk ostrzegawczy. M.in. przez 2 godziny nie funkcjonowa\u0142a komunikacja miejska.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*V 1993 r. \u2013 Strajk jednodniowy w 18 mieleckich szko\u0142ach (na 22 funkcjonuj\u0105ce). Protestowano przeciwko niskiemu wynagrodzeniu i niew\u0142a\u015bciwych relacjach pomi\u0119dzy w\u0142adzami o\u015bwiatowymi a nauczycielami.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*1-11 XII 1995 r. \u2013 Strajk Zak\u0142adu Lotniczego, zorganizowany przez Komisj\u0119 Zak\u0142adow\u0105 NSZZ \u201eS\u201d ZL w prote\u015bcie przeciwko decyzji rz\u0105du RP o przerwaniu programu I-22 Iryda i w obronie miejsc pracy. 1 XII przeprowadzono 2-godzinny strajk ostrzegawczy, a od 4 XII rozpocz\u0119to ca\u0142odobow\u0105 okupacj\u0119 budynku dyrekcji ZL. W zwi\u0105zku z podj\u0119ciem decyzji rz\u0105du o dalszych zam\u00f3wieniach na Iryd\u0119 9 XII Komitet Strajkowy podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o zawieszenie strajku okupacyjnego od 11 XII 1995 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*1998 \u2013 Strajk cz\u0119\u015bci pracownik\u00f3w \u00a0w WSK zorganizowany przez Komisj\u0119 Zak\u0142adow\u0105 NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107 80\u201d WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Domagano si\u0119 m.in.: zaprzestania zwolnie\u0144 grupowych i zwolnie\u0144 jedynych \u017cywicieli rodziny.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*30 VIII 2005 r. w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych, w godz. 800-1100, domagano si\u0119 podwy\u017cki p\u0142ac. Prezes Zarz\u0105du Zbigniew Dzia\u0142owski poda\u0142 si\u0119 do dymisji.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*29 III \u2013 20 IV 2006 r. w Og\u00f3lnopolskim Strajku Lekarzy (domagano si\u0119: minimum 30% podwy\u017cki, zaprzestania wyzysku s\u0142u\u017cby zdrowia, wprowadzenia prawdziwych ubezpiecze\u0144 zdrowotnych i rzetelnej wyceny \u015bwiadcze\u0144 opartej o rzeczywiste koszty), uczestniczy\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 mieleckich lekarzy rodzinnych oraz lekarze w Szpitalu Powiatowym, m.in. nie wype\u0142niaj\u0105c dokumentacji statystycznej, zwolnie\u0144 na druku L4, pracuj\u0105c tylko w systemie ostrego dy\u017curu i przyjmuj\u0105c tylko w przypadkach zagro\u017cenia \u017cycia. Ze 103 lekarzy pracuj\u0105cych w Szpitalu Powiatowym oko\u0142o 80 z\u0142o\u017cy\u0142o wypowiedzenie z pracy. 14 IV obiecano podwy\u017cki lekarzom o 30 % od 1 IV 2006 r. i po spe\u0142nieniu tych obietnic protest zosta\u0142 zako\u0144czony.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*12 V 2006 r. \u2013 W Dniu Piel\u0119gniarki i Po\u0142o\u017cnej odby\u0142 si\u0119 godzinny (1100-1200) strajk ostrzegawczy personelu szpitala (bez lekarzy)\u00a0w sprawach p\u0142acowych.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Od 21 V 2007 r. \u2013 Og\u00f3lnopolski strajk lekarzy i nast\u0119pnie piel\u0119gniarek, g\u0142\u00f3wnie w sprawach p\u0142acowych.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*W dniach 8 IV \u2013 27 IV 2019 r. odby\u0142 si\u0119 og\u00f3lnopolski strajk nauczycieli, w kt\u00f3rym uczestniczy\u0142a zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 mieleckich nauczycieli i pracownik\u00f3w obs\u0142ugi (oko\u0142o 1000 os\u00f3b). Protestowano przeciwko post\u0119puj\u0105cej degradacji zawodu nauczycielskiego i systemu o\u015bwiaty oraz \u017c\u0105dano znacz\u0105cych podwy\u017cek wynagrodzenia.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRASI\u0143SKI J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 24 IV 1926 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, syn Stanis\u0142awa i Stefanii z Rad\u0142owskich. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1958 r. W czasie okupacji hitlerowskiej jako m\u0142odociany zosta\u0142 zatrudniony w Flugzeugwerk Mielec i pracowa\u0142 od 3 IX 1940 r. do 28 VII 1944 r. Po kilkumiesi\u0119cznej przerwie od lutego 1945 r. ponownie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w mieleckiej fabryce (p\u00f3\u017aniej WSK) i do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1990 r. pracowa\u0142 kolejno na stanowiskach: \u015blusarza, technologa, kierownika sekcji i specjalisty technologa. Jego \u017cyciow\u0105 pasj\u0105 jest \u015bpiew. W 1950 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem ch\u00f3ru mieszanego, kt\u00f3ry w 1954 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d ZDK WSK Mielec. Wyst\u0119powa\u0142 w nim do 1980 r., cz\u0119sto jako solista \u2013 tenor. Jest tak\u017ce d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem i solist\u0105 ch\u00f3r\u00f3w Towarzystwa \u015apiewaczego \u201eMelodia\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 z Laurem Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d. Zmar\u0142 5 V 2019 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRATEGIE ROZWOJU SPO\u0141ECZNO-GOSPODARCZEGO GMINY MIEJSKIEJ MIELCA<\/strong>, dokumenty planistyczne opisuj\u0105ce wizj\u0119, misj\u0119 i kierunki rozwoju miasta w danym okresie czasu, cele strategiczne i operacyjne w poszczeg\u00f3lnych dziedzinach \u017cycia miasta oraz polityk\u0119 finansowania zada\u0144 realizuj\u0105cych wymienione kierunki i cele.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

I.\u00a0Strategia rozwoju spo\u0142eczno-gospodarczego Gminy Miejskiej Mielec na lata 2000-2006,<\/strong>\u00a0zosta\u0142a opracowana w 1999 r. i przyj\u0119ta na Sesji Rady Miejskiej 10 II 2000 r. Misj\u0119 \u00a0miasta Mielca sformu\u0142owano nast\u0119puj\u0105co: \u201eNadrz\u0119dnym celem rozwoju miasta Mielca b\u0119dzie umacnianie jego funkcji subregionalnego centrum oraz zapewnienie mieszka\u0144com wzrostu poziomu \u017cycia z poszanowaniem \u015brodowiska naturalnego.\u201d Przyj\u0119to trzy cele strategiczne: 1. Rozw\u00f3j zasob\u00f3w ludzkich. 2. Rozbudowa infrastruktury, ochrona \u015brodowiska naturalnego i zagospodarowanie przestrzenne. 3. Rozw\u00f3j gospodarczy i promocja atrakcyjno\u015bci inwestycyjnej. W ramach 1. celu strategicznego za\u0142o\u017cono nast\u0119puj\u0105ce cele szczeg\u00f3\u0142owe: *Zmniejszenie stopy bezrobocia poprzez tworzenie warunk\u00f3w dla zwi\u0119kszenia miejsc pracy. *Tworzenie warunk\u00f3w dla budownictwa indywidualnego i wielorodzinnego. *Upowszechnienie modelu spo\u0142ecze\u0144stwa ucz\u0105cego si\u0119, uwzgl\u0119dniaj\u0105cego potrzeby zmieniaj\u0105cego si\u0119 rynku pracy. *Dostosowanie bazy i wyposa\u017cenia do potrzeb szkolnictwa. *Zapewnienie systematycznego dop\u0142ywu m\u0142odej kadry z wy\u017cszym wykszta\u0142ceniem dla miejscowego biznesu, instytucji i administracji. *Zapewnienie bie\u017c\u0105cego kontaktu z warto\u015bciowymi dzie\u0142ami i wytworami kultury, ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem kultury polskiej i innych kraj\u00f3w europejskich. *Piel\u0119gnowanie tradycji regionalnych i wspieranie wsp\u00f3\u0142czesnych form tw\u00f3rczo\u015bci mielczan. *Dostosowanie bazy i wyposa\u017cenia do wymog\u00f3w i potrzeb wsp\u00f3\u0142czesnych tw\u00f3rc\u00f3w i odbiorc\u00f3w kultury. *Popularyzowanie aktywnych form sp\u0119dzania czasu wolnego. *Dostosowanie bazy do potrzeb sportu i rekreacji. *Stworzenie stabilnego i sprawnego systemu kompleksowej opieki zdrowotnej. *Zapewnienie niezb\u0119dnej pomocy najubo\u017cszym i niepe\u0142nosprawnym. *Wspieranie instytucji i dzia\u0142a\u0144 zapewniaj\u0105cych bezpiecze\u0144stwo i porz\u0105dek publiczny. W celu strategicznym 2. przyj\u0119to cele szczeg\u00f3\u0142owe: *Dostosowanie uk\u0142adu drogowego do potrzeb komunikacji z g\u0142\u00f3wnymi miastami w kraju i trasami mi\u0119dzynarodowymi. *Podniesienie standardu wewn\u0119trznych ulic miejskich i osiedlowych. *Wykorzystanie lotniska jako atutu komunikacyjnego miasta. *Rozwijanie nowoczesnych technologii informacyjnych i telekomunikacyjnych. *Usprawnienie administracji miasta. *Rozbudowa infrastruktury kanalizacyjnej, wodno-\u015bciekowej, cieplnej i energetycznej. *Minimalizowanie zagro\u017ce\u0144 zanieczyszczenia \u015brodowiska naturalnego. *Podniesienie jako\u015bci i zwi\u0119kszenie funkcjonalno\u015bci \u201ema\u0142ej architektury miejskiej\u201c. Cel strategiczny 3. rozpisano na cele szczeg\u00f3\u0142owe: \u00a0*Zako\u0144czenie procesu restrukturyzacji du\u017cych przedsi\u0119biorstw. *Wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie w umacnianiu przemys\u0142u lotniczego. *Wspieranie rozwoju ma\u0142ych i \u015brednich przedsi\u0119biorstw. *Rozw\u00f3j instytucji otoczenia biznesu. *Kontynuowanie wsp\u00f3\u0142pracy z Oddzia\u0142em ARP w Mielcu w rozwijaniu SSE \u201eEUROPARK MIELEC\u201c. *Promocja atrakcyjno\u015bci inwestycyjnej Mielca w kraju i za granic\u0105. *Pozyskiwanie inwestor\u00f3w zewn\u0119trznych. *Wytwarzanie pozytywnego klimatu wok\u00f3\u0142 nowych inwestycji. *Popieranie rolnictwa ekologicznego i przetw\u00f3rstwa rolno – spo\u017cywczego. Wszystkie za\u0142o\u017cone cele, cho\u0107 w r\u00f3\u017cnym stopniu, by\u0142y realizowane w latach 2000-2006 i w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci by\u0142y kontynuowane w nast\u0119pnych latach.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

II. Strategia rozwoju spo\u0142eczno-gospodarczego miasta Mielca na lata 2007-2015 z prognoz\u0105 do roku 2020<\/strong>, zosta\u0142a opracowana po trzech konsultacjach spo\u0142ecznych w 2007 r. i przyj\u0119ta przez Rad\u0119 Miejsk\u0105 w Mielcu na sesji 20 XII 2007 r. Wizj\u0119 miasta w 2015 r. okre\u015blono nast\u0119puj\u0105co: \u201eMielec nowoczesnym o\u015brodkiem przemys\u0142owym i przyjaznym miastem, kt\u00f3re zapewnia warunki wszechstronnego rozwoju, a zw\u0142aszcza godnego i bezpiecznego \u017cycia, osiedlania si\u0119, kszta\u0142cenia oraz prowadzenia dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej i spo\u0142ecznej, miastem, w kt\u00f3rym mieszka\u0144cy mog\u0105 na europejskim poziomie zaspokaja\u0107 swoje potrzeby i aspiracje.\u201d Sformu\u0142owano tre\u015b\u0107 misji: \u201eMisj\u0105 w\u0142adz miasta Mielca jest stwarzanie warunk\u00f3w do d\u0142ugofalowego, zr\u00f3wnowa\u017conego rozwoju opartego na wiedzy, przedsi\u0119biorczo\u015bci, zapewniaj\u0105cego wzrost zatrudnienia i popraw\u0119 warunk\u00f3w \u017cycia mieszka\u0144c\u00f3w z zachowaniem warto\u015bci kulturowych i \u015brodowiskowych.\u201d Przyj\u0119to 5 cel\u00f3w strategicznych (CS). CS1 ma tre\u015b\u0107: Utrzymanie odpowiedniego tempa wzrostu rozwoju miasta jako o\u015brodka przemys\u0142owego oraz zwi\u0119kszenie atrakcyjno\u015bci posiadanego rynku pracy. W jego ramach wyszczeg\u00f3lniono 4 cele og\u00f3lne (CO). *CO1.1. Tworzenie przyjaznego klimatu dla lokowania w mie\u015bcie kapita\u0142u inwestycyjnego, szczeg\u00f3lnie w Specjalnej Strefie Ekonomicznej EURO-PARK MIELEC, Mieleckim Parku Przemys\u0142owym oraz rozwoju us\u0142ug na terenie miasta. *CO1.2. Wspieranie zwi\u0119kszania dost\u0119pno\u015bci oraz u\u0142atwianie wdra\u017cania nowoczesnych technologii w szko\u0142ach, przedsi\u0119biorstwach, firmach sektora ma\u0142ych i \u015brednich przedsi\u0119biorstw (MSP) w celu polepszenia wynik\u00f3w finansowych, unowocze\u015bnienia produkcji oraz podniesienia konkurencyjno\u015bci przedsi\u0119biorstw. *CO1.3. Stworzenie korzystnych warunk\u00f3w finansowych dla rozwoju przedsi\u0119biorstw i zak\u0142adania nowych podmiot\u00f3w, modernizacj\u0119 i rozw\u00f3j sektora MSP, przy wykorzystaniu m.in. regionalnych funduszy gwarancyjnych i po\u017cyczkowych oraz dotacje z Unii Europejskiej. *CO1.4. Wzmacnianie roli instytucji oko\u0142obiznesowych pe\u0142ni\u0105cych funkcje doradcze dla sektora MSP, m.in. poprzez wsp\u00f3lne tworzenie program\u00f3w wspierania przedsi\u0119biorczo\u015bci, rozwijania pomi\u0119dzy firmami konsultingowymi wsp\u00f3\u0142pracy u\u0142atwiaj\u0105cej pozyskiwanie funduszy z Unii Europejskiej i efektywne ich wykorzystanie przez MSP. *CS2. brzmi nast\u0119puj\u0105co: Budowanie wizerunku miasta przysz\u0142o\u015bci, miejsca, gdzie warto mieszka\u0107, uczy\u0107 si\u0119, pracowa\u0107 i wypoczywa\u0107. W jego zakresie wyszczeg\u00f3lniono 9 cel\u00f3w operacyjnych (CO). *CO2.1. Wprowadzenie systemu zach\u0119t i instrument\u00f3w wsparcia dla m\u0142odych ludzi ko\u0144cz\u0105cych r\u00f3\u017cne typy szk\u00f3\u0142, aby chcieli swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 osobist\u0105 zawodow\u0105 zwi\u0105za\u0107 z Mielcem oraz tworzenie warunk\u00f3w do inwestowania dla os\u00f3b powracaj\u0105cych z zagranicy. *CO2.2. Przygotowanie atrakcyjnych teren\u00f3w pod budownictwo mieszkaniowe, wspieranie zagospodarowania osiedli mieszkaniowych w infrastruktur\u0119 sportowo-rekreacyjn\u0105 i baz\u0119 kulturow\u0105. *CO2.3. Opracowanie \u201eStrategii Rozwoju Sektora Mieszkaniowego na terenie miasta Mielca\u201d, kt\u00f3ra pos\u0142u\u017cy do pe\u0142nego zdiagnozowania zapotrzebowania mieszkaniowego na terenie miasta. *CO2.4. Wdra\u017canie nowoczesnych metod kszta\u0142cenia dzieci i m\u0142odzie\u017cy, sprawdzonych system\u00f3w kszta\u0142cenia ustawicznego doros\u0142ych oraz program\u00f3w autorskich, szczeg\u00f3lnie w zakresie szkolnictwa zawodowego. *CO2.5. Wypracowanie polityki transportowej miasta zawieraj\u0105cej d\u0142ugofalowy projekt zr\u00f3wnowa\u017conego rozwoju transportu miejskiego z uwzgl\u0119dnieniem modernizacji infrastruktury komunikacji miejskiej, r\u00f3wnie\u017c pod wzgl\u0119dem jej dost\u0119pno\u015bci dla wszystkich grup spo\u0142ecznych (osoby niepe\u0142nosprawne, osoby starsze). *CO2.6. Piel\u0119gnowanie \u015brodowiska przyrodniczego, zagospodarowanie obszar\u00f3w parkowo-rekreacyjnych. *CO2.7. Rozwijanie wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzyregionalnej, udzia\u0142 w wydarzeniach regionalnych, krajowych i zagranicznych, umo\u017cliwiaj\u0105cych promocj\u0119 Mielca i jego atrakcji. *CO2.8. Wprowadzanie nowoczesnych, innowacyjnych odnawialnych instrument\u00f3w finansowych, wspieraj\u0105cych projekty miejskie i dostarczaj\u0105cych rozwi\u0105zania w zakresie finansowania projekt\u00f3w dotycz\u0105cych rozwoju i rewitalizacji miasta. *CO2.9. Opracowywanie projekt\u00f3w zwi\u0105zanych z rozwojem infrastruktury miejskiej i innymi przedsi\u0119wzi\u0119ciami zwi\u0105zanymi z realizacj\u0105 cel\u00f3w publicznych. *CS3 to \u201eZr\u00f3wnowa\u017cony rozw\u00f3j przestrzenny miasta zapewniaj\u0105cy dba\u0142o\u015b\u0107 o \u015brodowisko.\u201d Jego rozwini\u0119ciem jest 11 cel\u00f3w operacyjnych. *CO3.1. Zachowanie zasob\u00f3w r\u00f3\u017cnorodno\u015bci biologicznej oraz zapewnienie powi\u0105za\u0144 przestrzennych w systemie obszar\u00f3w zielonych, szczeg\u00f3lnie poprzez rozszerzenie prawnej ochrony przyrody na terenie miasta. *CO3.2. Prowadzenie pe\u0142nej waloryzacji przyrodniczej, wprowadzanie element\u00f3w przyrodniczego monitoringu \u015brodowiska miasta. *CO3.3. \u0141\u0105czenie zada\u0144 w zakresie ochrony i rekonstrukcji przestrzeni przyrodniczej z ochron\u0105 i rekonstrukcj\u0105 obiekt\u00f3w zabytkowych. *CO3.4. Zagospodarowanie rekreacyjne las\u00f3w wschodniej cz\u0119\u015bci miasta w zgodzie z wymogami ochrony przyrody i ochrony \u015brodowiska. *CO3.5. Wykorzystanie nowych technologii w przemy\u015ble, skutkuj\u0105ce wzrostem czysto\u015bci powietrza, wp\u0142ywaj\u0105ce na czysto\u015b\u0107 w\u00f3d oraz gleb. *CO3.6. Kontynuacja realizacji programu likwidacji niskiej emisji, emisji gaz\u00f3w cieplarnianych oraz szersze wykorzystanie odnawialnych \u017ar\u00f3de\u0142 energii, przyczyniaj\u0105ce si\u0119 do polepszenia jako\u015bci powietrza. *CO3.7. Wspieranie dzia\u0142a\u0144 likwiduj\u0105cych przyczyny powstawania \u017ar\u00f3de\u0142 silnego zanieczyszczania powietrza w mie\u015bcie. *CO3.8. Przebudowanie i rozbudowa uk\u0142adu komunikacyjnego, wprowadzanie alternatywnych \u015brodk\u00f3w komunikacji zbiorowej i indywidualnej, ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem dr\u00f3g mi\u0119dzyosiedlowych, parking\u00f3w, poszerzaniem infrastruktury \u015bcie\u017cek rowerowych. *CO3.9. Wdro\u017cenie sprawnego systemu monitorowania jako\u015bci powietrza. *CO3.10. Efektywne zarz\u0105dzanie gospodark\u0105 wodno-\u015bciekow\u0105, odpadami w celu ochrony i poprawy jako\u015bci w\u00f3d podziemnych i zapobieganiu zanieczyszczeniom w\u00f3d powierzchniowych. *CO3.11. Zmniejszenie zagro\u017ce\u0144 powodziowych, m.in. poprzez budow\u0119 wa\u0142\u00f3w przeciwpowodziowych, utrzymywanie odpowiedniego stanu row\u00f3w melioracyjnych i rozbudow\u0119 system\u00f3w wczesnego ostrzegania. *CS4 to: \u201ePodniesienie konkurencyjno\u015bci gospodarczej Mielca w regionie Podkarpacia.\u201d Zawiera 6 cel\u00f3w operacyjnych. *CO4.1. Integracja system\u00f3w transportowych Mielca, pozosta\u0142ych gmin powiatu i s\u0105siednich o\u015brodk\u00f3w miejskich, z uwzgl\u0119dnieniem potencjalnych mo\u017cliwo\u015bci wykorzystania mieleckiego lotniska w przewozach krajowych i mi\u0119dzynarodowych. *CO4.2. Stworzenie systemu zach\u0119t inwestycyjnych, przeprowadzanie systematycznych bada\u0144 gospodarczo-spo\u0142ecznych i monitorowanie rynku. *CO4.3. Sprzyjanie procesowi tworzenia i restrukturyzacji podmiot\u00f3w gospodarczych, zw\u0142aszcza w zakresie us\u0142ug, w celu zwi\u0119kszenia ich produktywno\u015bci i rentowno\u015bci. *CO4.4. Promocja gospodarcza miasta, udost\u0119pnianie zgromadzonej informacji na temat przygotowanych teren\u00f3w inwestycyjnych, przygotowanej infrastruktury, zasob\u00f3w rynku pracy, lokalnych preferencji w\u0142adz samorz\u0105dowych, zach\u0119t inwestycyjnych, lokalnych firm przygotowanych do kooperacji, czy warunk\u00f3w \u017cycia spo\u0142ecznego u\u0142atwiaj\u0105cych podejmowanie decyzji inwestycyjnych. *CO4.5. Rozwijanie Mieleckiego Parku Przemys\u0142owego poprzez modernizacj\u0119 i rozbudow\u0119 istniej\u0105cej infrastruktury technicznej. *CO4.6. Rozw\u00f3j infrastruktury spo\u0142ecze\u0144stwa informacyjnego: popularyzacj\u0119 Internetu, zwi\u0119kszenie dost\u0119pno\u015bci, podniesienie wiedzy komputerowej, zwi\u0119kszenie dost\u0119pu do nowoczesnych sieci telefonicznych, \u015bwiat\u0142owodowych, daj\u0105cych mo\u017cliwo\u015b\u0107 szybkich i dobrej jako\u015bci po\u0142\u0105cze\u0144 internetowych, umo\u017cliwiaj\u0105cych rozw\u00f3j szerokiego wachlarza us\u0142ug informatycznych, szczeg\u00f3lnie w zakresie us\u0142ug administracyjnych, edukacyjnych, gospodarczych, b\u0119d\u0105cych niezb\u0119dnym warunkiem do sprawnego funkcjonowania miasta i jego obecno\u015bci na rynku europejskim. *Ostatni z cel\u00f3w strategicznych (CS5) to: \u201eWykorzystanie i wzmocnienie potencja\u0142u naukowego, kulturalnego i \u015brodowiskowego dla poprawy jako\u015bci \u017cycia mieszka\u0144c\u00f3w oraz przyci\u0105gania nowych mieszka\u0144c\u00f3w do Mielca\u201d. W tym zakresie przyj\u0119to 3 cele operacyjne. *CO5.1. Rozw\u00f3j wsp\u00f3\u0142pracy na zasadach partnerstwa z samorz\u0105dami, przedsi\u0119biorcami, naukowcami i organizacjami pozarz\u0105dowymi na rzecz: a) kontynuacji i poszerzenia wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzynarodowej, wspieraj\u0105cej rozw\u00f3j gospodarczy, edukacyjny, naukowo-techniczny, ochrony \u015brodowiska, kultury, sportu i rekreacji, b) podniesienia kwalifikacji kadr administracji samorz\u0105dowej i organizacji pozarz\u0105dowych w celu uczestniczenia w europejskiej polityce sp\u00f3jno\u015bci, doskonalenie umiej\u0119tno\u015bci programowania, wdra\u017cania, monitorowania, kontrolowania i stosowania procedur wsp\u00f3\u0142finansowania oraz zarz\u0105dzania projektami dofinansowanymi z funduszy strukturalnych, mi\u0119dzynarodowych program\u00f3w pomocowych, mi\u0119dzynarodowych instytucji finansowych, c) przygotowania i realizacji wsp\u00f3lnych regionalnych projekt\u00f3w dofinansowanych z Unii Europejskiej, dotycz\u0105cych podnoszenia kwalifikacji, przygotowania pracownik\u00f3w do zmian technologicznych i rynkowych oraz rozwoju przedsi\u0119biorczo\u015bci, w celu zwi\u0119kszenia konkurencyjno\u015bci, podnoszenia jako\u015bci \u017cycia \u00a0mieszka\u0144c\u00f3w, rozwoju zasob\u00f3w kulturalnych oraz zapewnienia ochrony \u015brodowiska, d) uczestniczenia w lokalnych porozumieniach na rzecz zatrudnienia, poradnictwa i informacji zawodowej, e) szerokiego udost\u0119pniania informacji zawodowej, wynikaj\u0105cej z prowadzonych analiz rynku pracy, f) wspierania rozwoju edukacji formalnej i nieformalnej na wszystkich poziomach kszta\u0142cenia, umo\u017cliwiaj\u0105cej przygotowanie spo\u0142ecze\u0144stwa do wymog\u00f3w i sprostania konkurencji europejskiego rynku pracy poprzez dostosowanie systemu kszta\u0142cenia do zmieniaj\u0105cych si\u0119 uwarunkowa\u0144 demograficznych oraz wymaga\u0144 standard\u00f3w europejskich, tworzenia nowych kierunk\u00f3w nauczania, ograniczenia naboru na kierunki nie gwarantuj\u0105ce mo\u017cliwo\u015bci zatrudnienia, g) wspierania szerokiego stosowania innowacyjnych rozwi\u0105za\u0144 oraz nowoczesnych technologii, h) otoczenia opiek\u0105 tw\u00f3rc\u00f3w i animator\u00f3w kultury, i) wspierania inicjatyw lokalnych i ponadlokalnych w sferze kultury profesjonalnej i masowej, amatorskiej oraz na rzecz rozwoju wykorzystuj\u0105cego potencja\u0142 i tradycje miasta Mielec, j) wspierania rozbudowy, modernizacji i adaptacji bazy kulturalnej, bazy sportowej i rekreacyjnej dla podniesienia atrakcyjno\u015bci miasta oraz poszerzenia oferty turystycznej i wypoczynkowej, k) wspierania wdro\u017ce\u0144 nowoczesnych system\u00f3w zarz\u0105dzania w celu podnoszenia jako\u015bci funkcjonowania i efektywno\u015bci oraz kreowania pozytywnego wizerunku tych podmiot\u00f3w w \u015brodowisku. *CO5.2. Rozw\u00f3j wsp\u00f3\u0142pracy ze sp\u00f3\u0142dzielniami i wsp\u00f3lnotami mieszkaniowymi w zakresie poprawy warunk\u00f3w \u017cycia w osiedlach miasta: a) polepszenie dost\u0119pu do obiekt\u00f3w sportowo-rekreacyjnych, obiekt\u00f3w kultury w celu rozwoju sportu rodzinnego, masowego oraz zapewnienia wzrostu udzia\u0142u mieszka\u0144c\u00f3w w wydarzeniach kulturalnych i sportowych, podniesienia poziomu czytelnictwa, etc., b) przygotowanie infrastruktury sprzyjaj\u0105cej wdro\u017ceniu programu wykorzystania i zwi\u0119kszenia udzia\u0142u w ruchu miejskim alternatywnych \u015brodk\u00f3w transportu publicznego (np. \u015bcie\u017cki rowerowe), c) dba\u0142o\u015b\u0107 o tereny zieleni, czysto\u015b\u0107 i estetyk\u0119 miasta. *CO5.3. Rozw\u00f3j zintegrowanego systemu pomocy dla os\u00f3b starszych i niepe\u0142nosprawnych: a) sukcesywne dostosowywanie obiekt\u00f3w publicznych do potrzeb os\u00f3b starszych i niepe\u0142nosprawnych, b) wypracowanie systemu u\u0142atwie\u0144 w dost\u0119pie do us\u0142ug publicznych, szczeg\u00f3lnie zwi\u0105zanych z pomoc\u0105 spo\u0142eczn\u0105 i ochron\u0105 zdrowia, c) wypracowanie mechanizm\u00f3w u\u0142atwiaj\u0105cych zamian\u0119 mieszka\u0144 wi\u0119kszych na mniejsze, zlokalizowanych na ni\u017cszych pi\u0119trach, d) \u00a0rozwijanie aktywnych form sp\u0119dzania wolnego czasu, w tym Klub\u00f3w Seniora i Uniwersytetu III Wieku. […] Za\u0142o\u017cono osi\u0105gni\u0119cie nast\u0119puj\u0105cych efekt\u00f3w wdro\u017cenia niniejszej Strategii: *Wykreowanie korzystnego wizerunku Gminy Miejskiej Mielec w opinii obecnych i przysz\u0142ych mieszka\u0144c\u00f3w, w kraju i za granic\u0105. *Umocnienie prze\u015bwiadczenia o atrakcyjno\u015bci inwestycyjnej Gminy Miejskiej Mielec. *Zmniejszenie bezrobocia na terenie miasta Mielca. *Poprawa jako\u015bci \u017cycia mieszka\u0144c\u00f3w. *Zmniejszenie emigracji mieszka\u0144c\u00f3w miasta. *Zwi\u0119kszenie estetyki przestrzennej miasta. *Zwi\u0119kszenie udzia\u0142u mieszka\u0144c\u00f3w w procesie zr\u00f3wnowa\u017conego rozwoju miasta. *Uzyskanie poparcia spo\u0142ecznego dla proces\u00f3w rozwojowych miasta. *Zwi\u0119kszenie mo\u017cliwo\u015bci merytorycznych i formalnych dla pozyskania \u015brodk\u00f3w zewn\u0119trznych na rozw\u00f3j miasta. *Zwi\u0119kszenie zakresu wsp\u00f3\u0142pracy (opartej na partnerstwie) samorz\u0105du Gminy Miejskiej Mielec z samorz\u0105dem Gminy Mielec, samorz\u0105dem powiatu mieleckiego, samorz\u0105dem wojew\u00f3dztwa podkarpackiego oraz organizacjami pozarz\u0105dowymi, a tak\u017ce partnerami zagranicznymi \u2013 potencjalnymi inwestorami. *Zwi\u0119kszenie wielko\u015bci \u015brodk\u00f3w bud\u017cetowych i pozabud\u017cetowych przeznaczonych na realizacj\u0119 zada\u0144 inwestycyjnych i spo\u0142ecznych w mie\u015bcie. *Zwi\u0119kszenie skuteczno\u015bci i efektywno\u015bci wydatkowania \u015brodk\u00f3w bud\u017cetowych i pozabud\u017cetowych. *Umocnienie pozytywnego wizerunku w\u0142adz samorz\u0105dowych, a co za tym idzie \u2013 zwi\u0119kszenie zaufania mieszka\u0144c\u00f3w miasta do samorz\u0105du.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRA\u017b JAN,<\/strong> urodzony 23 I 1923 r. w Gaw\u0142uszowicach, powiat mielecki, syn Jana i Franciszki z domu Sikora. W latach szkolnych pomaga\u0142 rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa. 25 XII 1939 r., czyli w czwartym miesi\u0105cu okupacji hitlerowskiej, zosta\u0142 zaprzysi\u0119\u017cony w konspiracyjnej Organizacji S\u0142u\u017cba Polsce (p\u00f3\u017aniej ZWZ i AK). Przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eTrawka\u201d. Nale\u017ca\u0142 do oddzia\u0142u Jana Mazura \u201eStalowego\u201d. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 \u0142\u0105cznika \u201eStalowego\u201d i brata (Andrzeja Stra\u017ca \u2013 pilota) z innymi dow\u00f3dcami oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich dzia\u0142aj\u0105cych w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego: Piotrem Pazdro \u201eRolnikiem\u201d i Stanis\u0142awem Sikor\u0105 \u201eKrzemieniem\u201d. W lutym 1942 r. zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w i przes\u0142uchiwany w Mielcu i Rzeszowie, ale ostatecznie zwolniono go. Bra\u0142 udzia\u0142 w ubezpieczeniu udanej akcji rozbicia wi\u0119zienia w Mielcu przez \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d (29 III 1943 r.). Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej, od wrze\u015bnia 1944 r. uczy\u0142 si\u0119 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym im. S. Konarskiego w Mielcu, ale ju\u017c w listopadzie zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej. Po przeszkoleniu w Przemy\u015blu przeniesiono go do Szko\u0142y Oficerskiej w Krakowie, gdzie otrzyma\u0142 stopie\u0144 sier\u017canta i skierowanie na front do 26 Pu\u0142ku Piechoty 9 Dywizji 2 Armii Wojska Polskiego. Jako dow\u00f3dca plutonu ckm prawdopodobnie bra\u0142 udzia\u0142 w ostatnich dniach wojny na terenach Niemiec. Po zako\u0144czeniu wojny powr\u00f3ci\u0142 do Szko\u0142y Oficerskiej w Krakowie, a nast\u0119pnie przeniesiono go do Grudzi\u0105dza, gdzie otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika. Kolejnym etapem s\u0142u\u017cby by\u0142a nauka w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie i awans do stopnia porucznika. Powr\u00f3ci\u0142 do 26 pu\u0142ku piechoty, stacjonuj\u0105cego w Sanoku i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dow\u00f3dcy pu\u0142kowej szko\u0142y podoficerskiej. W 1948 r. zosta\u0142 mianowany komendantem powiatowym Powszechnej Organizacji S\u0142u\u017cba Polsce w Busku Zdroju. Zmar\u0142 21 VI 2009 r. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Katowicach przy Alei \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRA\u017b JAN J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 23 VI 1942 r. w Krakowie, syn Jana i Zofii z Tyra\u0144skich. Absolwent III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Krakowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1960 r. Studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1967 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. W latach 1967-1990 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d kolejno na stanowiskach: konstruktora, st. konstruktora, kierownika sekcji, kierownika Dzia\u0142u Rozwoju Przedsi\u0119biorstwa, g\u0142\u00f3wnego specjalisty ds. eksportu, zast\u0119pcy dyrektora naczelnego ds. inwestycji i rozwoju, przedstawiciela WSK w Jugos\u0142awii przy Biurze Radcy Handlowego Ambasady Polskiej, g\u0142\u00f3wnego specjalisty ds. wsp\u00f3\u0142pracy kooperacyjnej z zagranica oraz kierownika Dzia\u0142u Marketingu i Wsp\u00f3\u0142pracy z Zagranic\u0105. W tym czasie uczestniczy\u0142 w realizacji szeregu wa\u017cnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 dla WSK i miasta Mielca, m.in.: przejmowaniu i wdra\u017caniu licencji Leyland na produkcj\u0119 silnik\u00f3w SW 680, przygotowaniu i koordynacji prac zwi\u0105zanych z programami inwestycyjnymi M 15, I\u0141 86 i WG, przygotowaniu inwestycji zwi\u0105zanej z uruchomieniem produkcji pomp rotacyjnych DPA na licencji angielskiej, w pracach nad przygotowaniem i nadzorem inwestycyjnym w ramach powiernictwa inwestycyjnego na rzecz miasta (budowa: osiedla Smoczka, uj\u0119cia wody w Szyd\u0142owcu, szk\u00f3\u0142 i przedszkoli, rozbudowa obiekt\u00f3w sportowych i sanatoryjnych), koordynacji prac zwi\u0105zanych z zakupem licencji na produkcj\u0119 samolotu M 20 Mewa (Piper Seneca II), eksporcie samolot\u00f3w M-18 Dromader na rynek ameryka\u0144ski i inne rynki na \u015bwiecie, dzia\u0142aniami marketingowo-handlowymi i wdro\u017ceniowymi zwi\u0105zanymi z nowym modelem WG wg projektu G. Foselli oraz w koordynowaniu autorskiego opracowania studium restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. W latach 1990-1997 pe\u0142ni\u0142 funkcje prezesa zarz\u0105du i dyrektora \u201eEastcom\u201d Sp. z o.o. \u2013 firmy specjalizuj\u0105cej si\u0119 w handlu zagranicznym. Od 1997 r. do 2000 r. by\u0142 prezesem zarz\u0105du \u201eAmber American Enterprises\u201d o profilu przedstawicielstwa handlowego ameryka\u0144skich firm chemicznych, a w latach 2000-2001 ponownie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa \u201eEastcom\u201d. W 2002 r. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Rady Nadzorczej Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych w Mielcu. Od 17 XI 2003 r. pracowa\u0142 na stanowisku dyrektora Mi\u0119dzynarodowego Portu Lotniczego Rzesz\u00f3w-Jasionka. W latach 2004-2005 wni\u00f3s\u0142 istotny wk\u0142ad w rozw\u00f3j tej strategicznej dla Euroregionu Karpackiego instytucji oraz jej strategii rozwoju na najbli\u017csze lata. Funkcj\u0119 dyrektora lotniska w Jasionce pe\u0142ni\u0142 do 2006 r., a w 2007 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (2005). Zmar\u0142 18 V 2021 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRA\u017b MIEJSKA (POLICJA MIEJSKA, MILICJA MIEJSKA)<\/strong>, zosta\u0142a utworzona zapewne w pierwszych latach funkcjonowania Mielca jako miasta. Jej istnienie po\u015bwiadczono w \u00a0XVI w. Podstawowymi \u00a0obowi\u0105zkami stra\u017cy by\u0142y: pilnowanie porz\u0105dku i dyscypliny, zawiadamianie mieszka\u0144c\u00f3w o zarz\u0105dzeniach w\u0142a\u015bcicieli miasta i wa\u017cnych terminach. Szczeg\u00f3lnie du\u017co pracy mia\u0142a w czasie jarmark\u00f3w i targ\u00f3w, bowiem wtedy dochodzi\u0142o do wielu sprzeczek i b\u00f3jek. W 1575 r., jak informuje dokument, zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce stra\u017cnicy zostali pobici przez Wojciecha \u2013 mieszczanina z Tarnowa. O dalszej dzia\u0142alno\u015bci mieleckich str\u00f3\u017c\u00f3w prawa wprawdzie p\u00f3\u017aniej nie pisano, ale z pewno\u015bci\u0105 funkcjonowali. Na podstawie ustawy krajowej o samorz\u0105dzie gminnym z 12 VIII 1866 r. w 1867 r. utworzono policj\u0119 miejsk\u0105. Do jej zada\u0144 nale\u017ca\u0142 nadz\u00f3r nad m.in.: bezpiecze\u0144stwem os\u00f3b i mienia, \u015brodkami \u017cywno\u015bci, miarami i wagami oraz \u201eobyczajno\u015bci\u0105 publiczn\u0105\u201d. Szefem policji by\u0142 rewizor, kt\u00f3rego wybierano w drodze konkursu. W Mielcu przez wiele lat funkcj\u0119 rewizora policji (dla oszcz\u0119dno\u015bci) pe\u0142ni\u0142 sekretarz Zarz\u0105du Gminnego (urz\u0119du miejskiego). Na pocz\u0105tku lat 70. XIX w. by\u0142 nim Micha\u0142 Gali\u0144ski, a od oko\u0142o 1875 r. J\u00f3zef Kozicki. Sk\u0142ad osobowy stanowi\u0142o dw\u00f3ch policjant\u00f3w, wspomaganych w godzinach nocnych dwoma str\u00f3\u017cami. Dla potrzeb miasta licz\u0105cego oko\u0142o 5200 mieszka\u0144c\u00f3w by\u0142o to zabezpieczenie dalece niewystarczaj\u0105ce, tote\u017c powszechnie narzekano na stan bezpiecze\u0144stwa i higieny. Po \u015bmierci J. Kozickiego (1898) utworzono oddzielne stanowisko rewizora policji, kt\u00f3rym zosta\u0142 Bazyli Goro\u0144. Ponadto zatrudniono kolejnych dw\u00f3ch policjant\u00f3w, zwi\u0119kszaj\u0105c stan osobowy mieleckiej policji do 4 (kapral i 3 policjant\u00f3w). W 1906 r. zatrudniono ju\u017c 6 policjant\u00f3w, dowodzonych przez plutonowego. W 1908 r. funkcj\u0119 rewizora zast\u0105piono inspektorem policji i powierzono to stanowisko Bazylemu Goroniowi. W 1913 r. policyjn\u0105 jednostk\u0119 stanowili: plutonowy, 3 kaprali i 2 szeregowc\u00f3w. Stan ten utrzymywa\u0142 si\u0119 w okresie mi\u0119dzywojennym. \u00a0W \u201eStatucie etat\u00f3w s\u0142u\u017cbowych Magistratu m. Mielca\u201d, uchwalonym 27 II 1932 r., milicji miejskiej zalecono m.in.: czuwanie nad bezpiecze\u0144stwem os\u00f3b i mienia, bezpiecze\u0144stwem i \u0142atwo\u015bci\u0105 komunikacji na drogach, doz\u00f3r policyjny nad \u017cywno\u015bci\u0105 na targach, miarami, wagami i cenami, czeladzi\u0105 i wyrobnikami, obyczajno\u015bci\u0105 publiczn\u0105, opieka nad ubogimi, zak\u0142adami dobroczynnymi, zapobieganie \u017cebractwu oraz nadz\u00f3r nad wykonywaniem przepis\u00f3w budowlanych. 12 III 1934 r. wprowadzono do statutu nazw\u0119 \u201eStra\u017c miejska porz\u0105dkowa\u201d zamiast \u201emilicja\u201d. Komendant stra\u017cy (inspektor w magistracie) dowodzi\u0142 za\u0142og\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 z plutonowego, kaprala i 5 stra\u017cnik\u00f3w. Wprowadzono tak\u017ce etat szofera \u2013 mechanika. W czasie okupacji hitlerowskiej stra\u017c miejska porz\u0105dkowa funkcjonowa\u0142a w strukturze Zarz\u0105du Miejskiego w Mielcu jako milicja miejska i by\u0142a podporz\u0105dkowana burmistrzowi. Jej sk\u0142ad stanowili komendant Ludwik Wery\u0144ski i 4 milicjant\u00f3w. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej utrzymano milicj\u0119 miejsk\u0105, nadal pod zarz\u0105dem burmistrza. W lutym 1945 r. zmar\u0142 d\u0142ugoletni komendant L. Wery\u0144ski, a na jego miejsce powo\u0142ano Leona Kwa\u015bnikiewicza. Na posiedzeniu 29 IX 1947 r. MRN postanowi\u0142a zwolni\u0107 z dniem 31 XII 1947 r. ca\u0142\u0105 milicj\u0119 miejsk\u0105 wraz z komendantem i od 1 I 1948 r. zatrudni\u0107 nowych 3 stra\u017cnik\u00f3w. W 1950 r., w nast\u0119pstwie zmian w administracji pa\u0144stwowej, Stra\u017c Miejska zosta\u0142a rozwi\u0105zana, a jej funkcje przej\u0119\u0142a Milicja Obywatelska. Rozw\u00f3j miasta w latach 80. oraz narastaj\u0105ce zadania w zakresie ochrony porz\u0105dku publicznego sprawi\u0142y, \u017ce pod koniec 1986 r. w\u0142adze miejskie w Mielcu, wzorem wi\u0119kszych miast, podj\u0119\u0142y decyzj\u0119 o utworzeniu Stra\u017cy Miejskiej, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cej z MO. Misj\u0119 jej zorganizowania powierzono emerytowanemu pp\u0142k. MO Eugeniuszowi Stefa\u0144skiemu, kt\u00f3ry zosta\u0142 jej komendantem. Ponadto utworzono 4 stanowiska stra\u017cnik\u00f3w. Po wype\u0142nieniu zadania E. Stefa\u0144ski zrezygnowa\u0142 z funkcji, \u00a0a komendantem \u00a0zosta\u0142 mianowany Jan Maniak. Po zmianach ustrojowych w pa\u0144stwie i na podstawie nowych ustaw o samorz\u0105dzie terytorialnym i o Policji \u2013 Rada Miejska w Mielcu podj\u0119\u0142a uchwa\u0142\u0119 o utworzeniu z dniem 7 VIII 1991 r. \u00a0umundurowanej Stra\u017cy Miejskiej w Mielcu, podlegaj\u0105cej Prezydentowi Miasta Mielca. Szczeg\u00f3\u0142owy zakres zada\u0144, obowi\u0105zk\u00f3w i uprawnie\u0144 Stra\u017cy, a tak\u017ce jej struktur\u0119, umundurowanie, dystynkcje i uzbrojenie okre\u015blono w Regulaminie Stra\u017cy Miejskiej w Mielcu. Podstawowymi zadaniami w zakresie ochrony porz\u0105dku publicznego, kt\u00f3re pozostaj\u0105 aktualne, s\u0105 m.in.: zapobieganie pope\u0142nianiu wykrocze\u0144 oraz ujawnianie wykrocze\u0144, ochrona porz\u0105dku i spokoju w miejscach publicznych, fizyczne zabezpieczenie miejsca wypadku lub awarii do czasu przybycia w\u0142a\u015bciwych s\u0142u\u017cb na miejsce zdarzenia, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie z w\u0142a\u015bciwymi organami, s\u0142u\u017cbami i instytucjami w zakresie przekazywania informacji o r\u00f3\u017cnych wydarzeniach zagra\u017caj\u0105cych porz\u0105dkowi publicznemu i ludziom, kontrola utrzymania \u0142adu i czysto\u015bci oraz czuwanie nad porz\u0105dkiem i kontrol\u0105 ruchu drogowego. Komendantem w latach 1991-1999 by\u0142 Tadeusz B\u0142achowicz, a od 1999 r. funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni Arkadiusz Misiak. Sk\u0142ad SM stanowi\u0142 5-6 stra\u017cnik\u00f3w, w tym jedna kobieta. Wed\u0142ug stanu na 31 XII 2020 r. SM liczy\u0142a 10 funkcjonariuszy i pracowa\u0142a w systemie dwuzmianowym. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Policj\u0105, odbywaj\u0105c wsp\u00f3lne s\u0142u\u017cby z dzielnicowymi (I zmiana) i funkcjonariuszami prewencji (II zmiana).\u00a0 Niekt\u00f3re dane z roku 2020: *2 583 zg\u0142oszenia, w tym: w sprawach zwi\u0105zanych ze zwierz\u0119tami \u2013 489, niew\u0142a\u015bciwego parkowania pojazd\u00f3w \u2013 420, ochrony \u015brodowiska i gospodarki odpadami \u2013 336, zagro\u017ce\u0144 zdrowia i \u017cycia \u2013 335, awarii technicznych \u2013 92, zak\u0142\u00f3cenia porz\u0105dku publicznego \u2013 356 i r\u00f3\u017cne zg\u0142oszenia \u2013 553; *1 495 interwencji, w tym: 1 167 poucze\u0144, 293 mandat\u00f3w i 31 wniosk\u00f3w o ukaranie do S\u0105du Rejonowego w Mielcu. W por\u00f3wnaniu w poprzednimi latami spad\u0142a ilo\u015b\u0107 interwencji, upomnie\u0144 i wniosk\u00f3w do s\u0105du. Ponadto stra\u017cnicy wykonywali inne zadania, m.in. w czasie pandemii rozdawali maseczki i dostarczali \u017cywno\u015b\u0107 osobom przebywaj\u0105cym na kwarantannach. 31 VIII 2021 r. w sali audiowizualnej Biblioteki SCK w Mielcu odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 30-lecia dzia\u0142alno\u015bci Stra\u017cy Miejskiej w III RP.<\/p>\r\n

Komendant<\/strong>: Arkadiusz Misiak (1999-nadal).<\/p>\r\n

Stra\u017cnicy<\/strong> (stan na 31 XII 2021 r.): Wies\u0142aw Barszcz, Tomasz Czaja, Anna Dubiel, Tomasz Dusza, Pawe\u0142 Kagan, Miros\u0142aw Kmie\u0107, Krzysztof Lewandowski, Andrzej Mi\u0142o\u015b, Jacek Szwedo.<\/p>\r\n

Siedzib\u0105 Stra\u017cy Miejskiej jest budynek Urz\u0119du Miejskiego przy ul. S. \u017beromskiego 26.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STR\u0104K TADEUSZ MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 VIII 1938 r. w \u0141awnicy ko\u0142o Mielca, syn Jana i Katarzyny z domu Sikora. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. W 1954 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i pracowa\u0142 na stanowiskach: montera p\u0142atowc\u00f3w, technologa, starszego technologa, kierownika oddzia\u0142u, zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u AW-34 w Zak\u0142adzie Aparatury Wtryskowej i kierownika Wydzia\u0142u 31 w Zak\u0142adzie Lotniczym. R\u00f3wnocze\u015bnie kszta\u0142ci\u0142 si\u0119, ko\u0144cz\u0105c studia na Politechnice Krakowskiej w 1969 r., studia podyplomowe z zakresu ekonomiki i organizacji przedsi\u0119biorstwa przemys\u0142owego w Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Krakowie oraz kilka kurs\u00f3w specjalistycznych III stopnia. W latach 1975-1979 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego dyspozytora przedsi\u0119biorstwa, w latach 1979-1984 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 szefa produkcji w Zak\u0142adzie Lotniczym, a w latach 1984-1994 \u2013 szefem produkcji w Zak\u0142adzie Produkcji Silnik\u00f3w. By\u0142 autorem i wsp\u00f3\u0142autorem szeregu projekt\u00f3w racjonalizatorskich, kt\u00f3rych zastosowanie przynios\u0142o znaczne oszcz\u0119dno\u015bci. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W m\u0142odo\u015bci dzia\u0142a\u0142 w organizacjach m\u0142odzie\u017cowych. W latach 1984-1990 by\u0142 wiceprezesem FKS \u201ePZL-Stal\u201d Mielec ds. pi\u0142ki r\u0119cznej. Nale\u017ca\u0142 te\u017c do Klubu Techniki i Racjonalizacji, Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Mechanik\u00f3w Polskich oraz Automobilklubu Rzeszowskiego Oddzia\u0142 w Mielcu. Jako przewodnicz\u0105cy Komitetu Rodzicielskiego przy Szkole Podstawowej nr 6 znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do rozbudowy szko\u0142y. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 1 X 1994 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eRacjonalizatora Produkcji\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201ePZL-Stal\u201d Mielec oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d w 1989 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STR\u0104K STANIS\u0141AW MARCIN<\/strong>, urodzony 4 XI 1937 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, syn Wojciecha i Weroniki z domu Grzesik. Absolwent \u00a0Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1956 r. Jako nauczyciel pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej w Drzeniowie (1956\/1957), a nast\u0119pnie w latach 1957-1959 kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w Studium Nauczycielskim w Rzeszowie. W latach 1959-1967 by\u0142 nauczycielem Szko\u0142y Podstawowej nr 5 w Mielcu, a w latach 1967-1972 nauczycielem II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Wychowania Technicznego Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1972 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 1973-1978 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 gminnego dyrektora szk\u00f3\u0142 w Padwi Narodowej, a w latach 1978-1981 tak\u0105 sam\u0105 funkcj\u0119 w \u017byrakowie. W roku szkolnym 1981\/1982 by\u0142 dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej w Chorzelowie. W 1982 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko gminnego dyrektora szk\u00f3\u0142 w Gminie Mielec (wiejskiej), a w 1984 r. \u2013 inspektora o\u015bwiaty i wychowania w tej gminie i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1988 r. W latach 1988-1990 by\u0142 metodykiem wychowania technicznego, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. By\u0142 zaanga\u017cowanym dzia\u0142aczem spo\u0142ecznym. Jako instruktor ZHP od 1961 r. organizowa\u0142 i wspomaga\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 dru\u017cyn harcerskich, szczepu i rejonu. W latach 70. by\u0142 radnym GRN w Padwi Narodowej, a w latach 80. dzia\u0142a\u0142 w Radzie Osiedla J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej Lotnik\u00f3w) w Mielcu. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z TPD i innymi organizacjami, g\u0142\u00f3wnie w zakresie organizacji wypoczynku dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, \u00a0Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz TPD\u201d, Medalem im. dr. Henryka Jordana, Honorow\u0105 Odznak\u0105 Ofensywy Zuchowej, Krzy\u017cem \u201eZa Zas\u0142ugi dla ZHP\u201d oraz trzykrotnie Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (1973, 1977, 1980) za osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktyczno-wychowawczej. Zmar\u0142 28 VI 2014 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STR\u0118K LESZEK<\/strong>, urodzony 31 III 1926 r. w Toruniu. W zwi\u0105zku z wojskowym zawodem ojca od 1937 r. mieszka\u0142 z rodzin\u0105 w R\u00f3wnem na Wo\u0142yniu, kt\u00f3re zosta\u0142o w\u0142\u0105czone do ZSRR we wrze\u015bniu 1939 r. Do najazdu Niemiec na ZSRR \u00a0uko\u0144czy\u0142 \u00f3sm\u0105 klas\u0119 miejscowej dziesi\u0119ciolatki. W czasie okupacji pracowa\u0142 w zak\u0142adzie blacharsko-\u015blusarskim. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do I Armii Wojska Polskiego i zosta\u0142 skierowany do szkolenia lotniczego. Odby\u0142 kurs teorii i pilota\u017cu \u00a0na samolocie UT-2 w jednej z miejscowo\u015bci pod Uralem, a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 kurs podchor\u0105\u017cych w Kaczy\u0144skiej Wojskowej Szkole Lotniczej im. Miasnikowa w Krasnym Kucie ko\u0142o Saratowa. Lata\u0142 tam na samolotach: UT-2, Jak-7U, Jak-1 i Jak-3. Po uko\u0144czeniu szkolenia powr\u00f3ci\u0142 do Polski \u00a0kwietniu 1946 r. i s\u0142u\u017cy\u0142 w jednostce my\u015bliwskiej w Krakowie. W 1951 r. uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105 i zda\u0142 matur\u0119. Odby\u0142 tak\u017ce przeszkolenie na samolotach odrzutowych. Po podj\u0119ciu przez WSK Mielec licencyjnej produkcji samolot\u00f3w MiG-15 zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo przeniesiony do Mielca z dniem 9 IX 1953 r. jako pilot oblatywacz w stopniu kapitana. Od pierwszego lotu \u00a0(18 IX 1953 r.) do 31 V 1964 r. wykonywa\u0142 obloty my\u015bliwc\u00f3w odrzutowych Lim-1, Lim-2, Lim-5, Lim-5M, Lim-6bis i Lim-5P. Bra\u0142 tak\u017ce udzia\u0142 w oblotach i pr\u00f3bach w locie polskich samolot\u00f3w szkolno-treningowych TS-8 Bies i TS-11 Iskra oraz samolotach wielozadaniowych An-2. Og\u00f3\u0142em wylata\u0142 w Mielcu oko\u0142o 3 000 godzin, w tym oko\u0142o 1 800 godzin na samolotach odrzutowych. W czasie s\u0142u\u017cby w Mielcu uzyska\u0142 licencj\u0119 pilota do\u015bwiadczalnego II klasy (1957) i awansowa\u0142 do stopnia podpu\u0142kownika (1963). Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci 1945, Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d i Medalem X-lecia Polski Ludowej. W czerwcu 1964 r. zosta\u0142 przeniesiony na powr\u00f3t do lotnictwa wojskowego w Krakowie. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STREFA \u2013 REGIONALNY MAGAZYN REKLAMOWY (MIELECKA STREFA)<\/strong>, czasopismo promocyjne wydawane od stycznia 1994 r. w nak\u0142adzie kilku tysi\u0119cy egzemplarzy przez Agencj\u0119 Promocyjno Wydawnicz\u0105 \u201eStrefa\u201d, a p\u00f3\u017aniej przez Agencj\u0119 Wydawnicz\u0105 Promocja (redaktor naczelny \u2013 Damian G\u0105siewski). Jest rozprowadzana nieodp\u0142atnie w Mielcu i okolicy oraz w innych miejscowo\u015bciach na terenie kraju i za jego granicami.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STREFOWA (ULICA)<\/strong>, ulica na terenie osiedla Cyranka, \u0142\u0105czy ulic\u0119 Wojska Polskiego z ul. COP. Biegnie wzd\u0142u\u017c zachodniej granicy terenu SSE EURO-PARK MIELEC. Ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a w czasie sesji Rady Miejskiej 4 XII 2008 r. Nazwa zwi\u0105zana jest z Specjaln\u0105 Stref\u0105 Ekonomiczn\u0105.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STROCZY\u0143SKA ALEKSANDRA<\/strong>, urodzona 15 V 1948 r. w Wilnie, c\u00f3rka Wiktora i Katarzyny. Absolwentka Liceum Plastycznego w Jaros\u0142awiu. W latach 1968\u20131974 studiowa\u0142a na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie i po z\u0142o\u017ceniu egzaminu ko\u0144cowego z wynikiem bardzo dobrym uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra sztuki. Ju\u017c w czasie studi\u00f3w jesieni\u0105 1971 r. debiutowa\u0142a trzema obrazami w wystawie zbiorowej \u201eM\u0142oda Polska Sztuka\u201d w Mannheim, a nast\u0119pnie bra\u0142a udzia\u0142 w wystawach w Esslingen i Pforzheim (RFN). Po studiach mieszka\u0142a przez pewien czas w Krakowie, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142a do Mielca. W 1979 r. zosta\u0142a cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w. W 1984 r. otrzyma\u0142a od MSM w Mielcu pomieszczenie w bloku przy ul. Pisarka, w kt\u00f3rym urz\u0105dzi\u0142a pracowni\u0119. Wa\u017cniejszymi wydarzeniami w jej artystycznym \u017cyciorysie by\u0142y wystawy zbiorowe: \u201eAbsolwenci ASP w Krakowie\u201d (Stara Kordegarda w Warszawie, 1975), \u201eLinia i zapis\u201d (Galeria Pryzmat w Krakowie, 1976), \u201eIdee Wielkiego Pa\u017adziernika\u201d (Pa\u0142ac Sztuki w Krakowie, 1977) i \u201eXIV Og\u00f3lnopolski Plener Malarski Bieszczady \u201883\u201d (BWA w Kro\u015bnie, 1983) oraz wystawy indywidualne w Esslingen (Galeria, XII 1976 \u2013 I 1977), D\u0119bicy (Galeria BWA Tarn\u00f3w, XII 1977), Mielcu (Galeria RCK, V 1978), \u0141a\u0144cucie (Zameczek Romantyczny, \u00a01978), Rzeszowie (BWA, III 1979), D\u0119bicy (Galeria BWA Tarn\u00f3w, V 1979) i Sopocie (BWA Gda\u0144sk, Klub MPiK, VI 1986). Ponadto w 1983 r. uczestniczy\u0142a w XIV Og\u00f3lnopolskim Plenerze Malarskim \u2013 Bukowiec\u201983. W 1991 r. wyjecha\u0142a do USA i tam mieszka\u0142a. Malowa\u0142a obrazy na zam\u00f3wienie. Co pewien czas odwiedza\u0142a Mielec. Zmar\u0142a 13 IV 2021 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STROJNY ZBIGNIEW JANUSZ<\/strong>, urodzony 6 II 1958 r. w Mielcu, syn Jana i Marii z domu Strz\u0119pka. Absolwent Liceum Zawodowego w Mielcu z matur\u0105 w 1977 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w WSK PZL Mielec jako monter p\u0142atowc\u00f3w (1977-1978), a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako g\u00f3rnik do\u0142owy w kopalniach w\u0119gla kamiennego w Mys\u0142owicach i Jaworznie (1978-1979). W 1979 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w RSW Prasa \u2013 Ksi\u0105\u017cka \u2013 Ruch O\/Mielec na stanowisku inwentaryzatora (1979-1985). W tym okresie odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 (1981-1983). Od 1985 r. do 1997 r. pracowa\u0142 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Mielcu na stanowisku kierownika administracyjno-gospodarczego, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki dyrektora MBP w Mielcu (1997-1998). Po reorganizacji samorz\u0105dowych plac\u00f3wek kultury i utworzeniu Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu w 1998 r. pe\u0142ni\u0142 przez kr\u00f3tki czas funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora SCK ds. bibliotek, a nast\u0119pnie powierzono mu stanowisko kierownika dzia\u0142u ds. inwestycji i zaopatrzenia. Wni\u00f3s\u0142 istotny wk\u0142ad w rozw\u00f3j i wyposa\u017cenie plac\u00f3wek bibliotecznych na terenie Mielca. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119. Zmar\u0142 11 XI 2023 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STROKO\u0143 ROMAN JAN<\/strong>, urodzony 24 VI 1955 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Ireny z domu G\u0142uch. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1974 r. Studia na Wydziale Weterynaryjnym UMCS w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 1980 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza weterynarii. Sta\u017c odby\u0142 w WZW w Przemy\u015blu, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 na stanowiskach: inspektora w ZWIS przy Zak\u0142adach Mi\u0119snych w Jaros\u0142awiu (1980-1983), ordynatora w PZLZ w Zarzeczu (1983-1990), starszego inspektora i zast\u0119pcy kierownika ZWIS przy Zak\u0142adach Mi\u0119snych w Jaros\u0142awiu (1990-1993), inspektora w Rejonowym Oddziale w Przeworsku (1993-1995), rejonowego inspektora sanitarnego w Rejonowym Oddziale w Jaros\u0142awiu (1995-1998), powiatowego inspektora w PIW w Jaros\u0142awiu (1999) i powiatowego lekarza weterynarii w Jaros\u0142awiu (1999-nadal). Anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. w dzia\u0142alno\u015bci Izby Lekarsko-Weterynaryjnej. By\u0142 cz\u0142onkiem jej Komitetu Za\u0142o\u017cycielskiego, cz\u0142onkiem Rady i Komisji Rewizyjnej Izby Ma\u0142opolskiej w Tarnowie, a nast\u0119pnie cz\u0142onkiem i skarbnikiem Rady Izby Podkarpackiej w Rzeszowie. Aktualnie pe\u0142ni funkcje prezesa Rady Izby Podkarpackiej i cz\u0142onka Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej. Wybrano go tak\u017ce na prezydenta Rotary Club Jaros\u0142aw.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRONA INTERNETOWA WWW.MIELEC.PL<\/strong> (www.mielec.pl), zosta\u0142a uruchomiona 24 XII 1999 r. Od pocz\u0105tku jest redagowana, tworzona i rozwijana przez Biuro Promocji i Informacji Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej Biuro Promocji i Sportu Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu).\u00a0 Przedstawia najwa\u017cniejsze i oficjalne informacje z historii i wsp\u00f3\u0142czesnego \u017cycia miasta Mielca.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRONIARZ HENRYK RYSZARD<\/strong>, urodzony 20 III 1936 r. w Krakowie. Gr\u0119 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Koronie Krak\u00f3w w 1949 r., a nast\u0119pnie jako bramkarz gra\u0142 w latach 1951-1956 w KS W\u0142\u00f3kniarz Krak\u00f3w (po po\u0142\u0105czeniu Korony z Garbarni\u0105 Krak\u00f3w tak nazwano nowy klub) i Garbarni Krak\u00f3w (po powrocie do starej nazwy), graj\u0105cej na przemian w ekstraklasie i II lidze (2. szczebel rozgrywek). W sezonach 1957 i 1958 broni\u0142 w ekstraklasowej Legii Warszawa. Na kolejne dwa sezony powr\u00f3ci\u0142 do Garbarni Krak\u00f3w, a w latach 1961-1963 by\u0142 bramkarzem ekstraklasowej Cracovii Krak\u00f3w. Po spadku Cracovii do II ligi, jako jeden z najlepszych polskich bramkarzy, zosta\u0142 zaanga\u017cowany do Wis\u0142y Krak\u00f3w i wyst\u0119powa\u0142 w tym klubie do 1971 r. W tym czasie przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przez Wis\u0142\u0119 wicemistrzostwa Polski w sezonie 1965\/1966. Zagra\u0142 tak\u017ce jeden mecz w I reprezentacji Polski (1 XI 1965 r. z W\u0142ochami 1:6). W 1972 r. wyjecha\u0142 do USA i gra\u0142 w dru\u017cynach polonijnych: White Eagles i Royal Wawel Chicago. Karier\u0119 zawodnicz\u0105 zako\u0144czy\u0142 w 1973 r. jako bramkarz Tarnovii Tarn\u00f3w. Od 1974 r. pracowa\u0142 jeden sezon jako trener ekstraklasowej Wis\u0142y Krak\u00f3w (4. miejsce). W latach 1980-1983 prowadzi\u0142 zesp\u00f3\u0142 Cracovii Krak\u00f3w i przyczyni\u0142 si\u0119 do jego powrotu do ekstraklasy w sezonie 1982\/1983. W sezonie 1983\/1984 by\u0142 trenerem II-ligowej Stali Mielec, ale zrezygnowa\u0142 (Stal zaj\u0119\u0142a 3. miejsce i nie awansowa\u0142a ) i odszed\u0142 do Cracovii, kt\u00f3r\u0105 prowadzi\u0142 w sezonie 1984\/1985. Wyjecha\u0142 do USA i tam gra\u0142 w zespo\u0142ach polonijnych. Zmar\u0142 24 III 2026 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRONNICTWO DEMOKRATYCZNE<\/strong>, powsta\u0142o w po\u0142owie kwietnia 1939 r. w Warszawie, w wyniku po\u0142\u0105czenia si\u0119 Klub\u00f3w Demokratycznych, funkcjonuj\u0105cych od jesieni 1937 r. w najwi\u0119kszych miastach Polski. Tworzyli go demokraci z kr\u0119g\u00f3w inteligenckich, wojskowych i rzemie\u015blniczych. Has\u0142ami naczelnymi partii by\u0142y: obrona i rozwijanie demokracji parlamentarnej, przebudowa ustroju pa\u0144stwa poprzez gospodark\u0119 planow\u0105, upa\u0144stwowienie przemys\u0142u kluczowego, reform\u0119 roln\u0105 oraz wsp\u00f3\u0142prace z PPS i SL. W czasie okupacji hitlerowskiej dzia\u0142a\u0142o pod kryptonimem \u201eProstok\u0105t\u201d, ale pod koniec okupacji nast\u0105pi\u0142 roz\u0142am na dwie grupy. Pierwsza przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w Zjednoczenie Demokratyczne (opowiadaj\u0105ce si\u0119 za rz\u0105dem londy\u0144skim) i w 1945 r. zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w konspiracji. Druga, optuj\u0105ca za wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z PPR i tworzeniem nowego ustroju, utrzyma\u0142a nazw\u0119 SD, kt\u00f3re w dalszych latach uzyska\u0142o formalnie status partii wsp\u00f3\u0142rz\u0105dz\u0105cej (z PZPR i ZSL), a w praktyce odgrywa\u0142o rol\u0119 drugoplanow\u0105. Pozostawa\u0142o jednak parti\u0105 niemarksistowsk\u0105 i broni\u0142o interes\u00f3w prywatnych przedsi\u0119biorc\u00f3w. W Mielcu ko\u0142o SD powsta\u0142o i rozwin\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 pod koniec 1944 r. W 1951 r. liczy\u0142o 146 cz\u0142onk\u00f3w. Przegrana \u201ebitwa o handel\u201d spowodowa\u0142a rozgoryczenie \u015brodowiska rzemie\u015blniczego i kupieckiego, a nast\u0119pnie spadek ilo\u015bci cz\u0142onk\u00f3w do 42. Ponowny wzrost aktywno\u015bci nast\u0105pi\u0142 po 1956 r. Powsta\u0142y wtedy m.in. ko\u0142a w \u015brodowiskach: nauczycielskim, prawniczym, lekarskim, rzemie\u015blniczym i kupieckim. W 1971 r. powiatowa organizacja SD w Mielcu liczy\u0142a 301 cz\u0142onk\u00f3w, w 1975 r. \u2013 327, a w 1980 r. \u2013 422 i by\u0142a jedn\u0105 z wi\u0119kszych i aktywniejszych w woj. rzeszowskim. Nale\u017celi do niej g\u0142\u00f3wnie: rzemie\u015blnicy, kupcy, pracownicy administracji, nauczyciele i pracownicy s\u0142u\u017cby zdrowia. Jej dzia\u0142acz Tadeusz Strza\u0142a by\u0142 przez pewien czas wiceprzewodnicz\u0105cym Wojew\u00f3dzkiego Komitetu, a kilku innych mielczan \u2013 cz\u0142onkami WK. Z ramienia SD wybierano radnych do WRN, PRN i MRN. W 1981 r. na XII Kongresie SD zg\u0142oszono szereg propozycji reform centralnych organ\u00f3w pa\u0144stwowych, m.in. powo\u0142ania Trybuna\u0142u Stanu, Trybuna\u0142u Konstytucyjnego, Biura Rzecznika Praw Obywatelskich i przywr\u00f3cenia Senatu. Wprowadzono te\u017c obchody \u015awi\u0119ta 3 Maja i odt\u0105d takie uroczysto\u015bci odbywa\u0142y si\u0119 corocznie m.in. w Mielcu. W 1990 r., na wniosek SD, przywr\u00f3cono \u015bwi\u0119to narodowe 3 Maja. Po wprowadzeniu stanu wojennego (13 XII 1981 r.) cz\u0119\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w SD, w prote\u015bcie przeciwko dalszej wsp\u00f3\u0142pracy z PZPR, zrezygnowa\u0142a z cz\u0142onkowstwa lub zaprzesta\u0142a dzia\u0142alno\u015bci, a nast\u0119pnie wspar\u0142a polityczne podziemie. W latach 80. os\u0142abione, ale nadal licz\u0105ce si\u0119 Stronnictwo coraz cz\u0119\u015bciej usi\u0142owa\u0142o uniezale\u017cni\u0107 si\u0119 od dominacji PZPR i wysuwa\u0142o szereg propozycji reform. Tak\u017ce w Mielcu radni Rady Miejskiej z ramienia SD wykazywali du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107, a Miejski Komitet SD wydawa\u0142 w\u0142asne pismo \u201eNad Wis\u0142ok\u0105\u201d. W 1989 r. centralne w\u0142adze SD zawar\u0142y porozumienie z NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d, na mocy kt\u00f3rego Stronnictwo uczestniczy\u0142o w tworzeniu rz\u0105du T. Mazowieckiego. W latach 90. rola Stronnictwa systematycznie mala\u0142a. Funkcjonuje do dzi\u015b, ale nie pe\u0142ni znacz\u0105cej roli zar\u00f3wno w centralnych urz\u0119dach pa\u0144stwowych jak i w strukturach samorz\u0105dowych, tak\u017ce i w Mielcu. Na zebraniu sprawozdawczo-wyborczym 16 III 2010 r. na przewodnicz\u0105cego Rady Powiatowo-Miejskiej w Mielcu wybrano Zbigniewa Piskora.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Przewodnicz\u0105cy Powiatowego Komitetu ( Miejskiego Komitetu, Rady Powiatowo-Miejskiej) SD od 1944 r.: Lucjan Gawendo, Julian Niewiadomski, Jan Stankiewicz, Aleksander Kornak, Hieronim Kaysiewicz, Stanis\u0142aw Wery\u0144ski, Czes\u0142aw Slany, W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko, Jan Stankiewicz, Edward Krymski, Edward \u017byrkowski, Stanis\u0142aw Sk\u00f3rski, Zbigniew Bochenek, W\u0142adys\u0142aw Korpanty, Hieronim Mykietiuk, Zdzis\u0142aw Korpanty, Zbigniew Piskor.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRONNICTWO PRACY (SP)<\/strong>, partia polityczna powsta\u0142a w 1937 r. z po\u0142\u0105czenia Narodowej Partii Robotniczej, Polskiego Stronnictwa Chrze\u015bcija\u0144skiej Demokracji i Zwi\u0105zku Hallerczyk\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Frontem Morges, a stanowi\u0142a opozycj\u0119 dla obozu rz\u0105dz\u0105cego. Jej program opiera\u0142 si\u0119 na podstawowych warto\u015bciach chrze\u015bcija\u0144skiej kultury zachodniej, opowiada\u0142 si\u0119 za ustrojem parlamentarno-demokratycznym i przeciwstawia\u0142 si\u0119 przejawom totalitaryzmu, preferowa\u0142 w\u0142asno\u015b\u0107 prywatn\u0105, ale g\u0142osi\u0142 konieczno\u015b\u0107 nacjonalizacji wielkiego przemys\u0142u i przeprowadzenia reformy rolnej. W polityce zagranicznej widzia\u0142 potrzeb\u0119 utworzenia konfederacji \u015brodkowoeuropejskiej oraz sojuszu z Francj\u0105. Jednym z jej przyw\u00f3dc\u00f3w by\u0142 Karol Popiel z Rzochowa ko\u0142o Mielca. W czasie II wojny \u015bwiatowej SP na uchod\u017astwie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142o z gen. W. Sikorskim, a w okupowanym kraju dzia\u0142a\u0142o w konspiracji pod kryptonimem Romb. Po zako\u0144czeniu wojny SP pod przyw\u00f3dztwem K. Popiela ujawni\u0142o si\u0119, ale pozostawa\u0142o w opozycji do nowej w\u0142adzy. Wobec nasilaj\u0105cych si\u0119 pr\u00f3b rozbicia partii K. Popiel zawiesi\u0142 w lipcu 1946 r. jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 w kraju i wkr\u00f3tce potem wyjecha\u0142 za granic\u0119. Od\u0142am SP sprzyjaj\u0105cy PPR zorganizowa\u0142 now\u0105 SP, ale ta z biegiem lat traci\u0142a zwolennik\u00f3w i w 1950 r. zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107. Mielec by\u0142 jednym z pr\u0119\u017cniejszych miejsc dzia\u0142alno\u015bci SP po II wojnie \u015bwiatowej na terenie wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. W rezultacie kilkumiesi\u0119cznych dzia\u0142a\u0144 organizacyjnych 25 I 1946 r. powo\u0142ano Zarz\u0105d Powiatowy w sk\u0142adzie: Tadeusz Kr\u00f3likiewicz \u2013 prezes, Antoni Anders \u2013 wiceprezes, Tadeusz Dusberger \u2013 sekretarz i Jan Ha\u0142adej \u2013 skarbnik. Jednym z pierwszych dzia\u0142a\u0144 Zarz\u0105du by\u0142o utworzenie K\u00f3\u0142 SP w mieleckiej wytw\u00f3rni samolot\u00f3w PZL oraz w Chorzelowie, Przec\u0142awiu, Radomy\u015blu Wielkim i Wojs\u0142awiu. Po tej kampanii mielecka organizacja SP liczy\u0142a oko\u0142o 600 cz\u0142onk\u00f3w. Na I Powiatowym Zje\u017adzie 10 III 1946 r. w Sali Kr\u00f3lewskiej Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu wybrano oficjalnie nowy Zarz\u0105d Powiatowy i Komisj\u0119 Rewizyjn\u0105. Prezesem zosta\u0142 T. Kr\u00f3likiewicz, wiceprezesem \u2013 A. Anders, sekretarzem \u2013 T. Dusberger, zast\u0119pc\u0105 sekretarza \u2013 Ludwik Wery\u0144ski, skarbnikiem \u2013 Matylda Ziemska, a cz\u0142onkami \u2013 Stanis\u0142aw Kami\u0144ski i Jan Toczek. Przewodnicz\u0105c\u0105 Komisji Rewizyjnej zosta\u0142a Emilia Regucka. W rezultacie ustale\u0144 mi\u0119dzypartyjnych SP uzyska\u0142o po 1 mandacie w Miejskich Radach Narodowych w Mielcu i Radomy\u015blu Wielkim oraz 3 mandaty w Gminnych Radach Narodowych. W zwi\u0105zku z opozycyjn\u0105 postaw\u0105 SP wobec nowych w\u0142adz, a nast\u0119pnie zawieszeniem dzia\u0142alno\u015bci tej partii w lipcu 1946 r. rozpocz\u0119to represjonowanie czo\u0142owych dzia\u0142aczy SP. W tej sytuacji niekt\u00f3rzy z nich zaprzestali dzia\u0142alno\u015bci partyjnej, a inni wst\u0105pili do Stronnictwa Demokratycznego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRUGA\u0141A BARBARA (siostra zakonna)<\/strong>, urodzona 22 X 1966 r. w Borowej, powiat mielecki, c\u00f3rka Stefana i Marii z domu Pa\u017a. Uko\u0144czy\u0142a Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 (zaw\u00f3d: ciastkarz) w Mielcu, a nast\u0119pnie kurs instruktorek gospodarstwa domowego w Rzeszowie. W 1989 r. wst\u0105pi\u0142a do zgromadzenia Si\u00f3str S\u0142u\u017cebniczek Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Niepokalanie Pocz\u0119tej w Starej Wsi i tam odby\u0142a postulat, a nast\u0119pnie nowicjat. W 1990 r. przyj\u0119\u0142a str\u00f3j zakonny i z\u0142o\u017cy\u0142a pierwsze \u015bluby. P\u00f3\u017aniej jeszcze trzykrotnie ponawia\u0142a \u015bluby i w 1997 r. z\u0142o\u017cy\u0142a wieczyst\u0105 profesj\u0119 zakonn\u0105 (\u015bluby zakonne publiczne). Po uko\u0144czeniu kursu katechetycznego w Przemy\u015blu (1992) pracowa\u0142a w ochronce w Szczawnie, w latach 1992-1996 w Krynicy, a w latach 1996-1998 w Zak\u0142adzie Pomocy Spo\u0142ecznej w Brzesku. Po uko\u0144czeniu nauki w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym dla Doros\u0142ych w Tarnowie w 1998 r. zda\u0142a matur\u0119. Wkr\u00f3tce potem zosta\u0142a delegowana do Nuncjatury Apostolskiej w Moskwie, gdzie pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zakrystianki i obs\u0142ugiwa\u0142a go\u015bci.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRUGA\u0141A KAZIMIERZ WOJCIECH<\/strong>, urodzony 20 I 1950 r. w Pisarzowicach ko\u0142o Jeleniej G\u00f3ry, syn Kazimierza i Heleny z domu Naprawa. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. W latach 1969-1990 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowiskach: samodzielnego konstruktora, technologa, specjalisty technologa, specjalisty ds. przygotowa\u0144 produkcji i zast\u0119pcy szefa produkcji ds. produkcji lotniczej. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (specjalno\u015b\u0107: obrabiarki, narz\u0119dzia i technologia budowy maszyn) i w 1978 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. Od lat szkolnych anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie i politycznie. Nale\u017ca\u0142 do harcerstwa i ZMS (p\u00f3\u017aniej ZSMP). Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza w KZ PZPR WSK i sekretarza Rady Rejonowej SdRP w Mielcu. By\u0142 cz\u0142onkiem SIMP, KTiR, LOK i PTTK oraz dzia\u0142aczem sekcji pi\u0142ki no\u017cnej FKS Stal Mielec. W 1992 r. prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105, a nast\u0119pnie by\u0142 bezrobotnym. W 1994 r. zosta\u0142 zatrudniony w mieleckiej firmie R&G Sp. z o.o. jako specjalista ds. marketingu, a p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 na stanowiskach regionalnego szefa marketingu i sprzeda\u017cy oraz dyrektora handlowego (2001-2002). W 2002 r. z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin dla kandydat\u00f3w na cz\u0142onk\u00f3w rad nadzorczych w sp\u00f3\u0142kach Skarbu Pa\u0144stwa. Od 2002 r. do 2006 r. pe\u0142ni\u0142 funkcje wiceprezesa Zarz\u0105du i dyrektora operacyjnego Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu, a w latach 2007-2011 by\u0142 prokurentem i dyrektorem operacyjnym w firmie AG Serwis Sp. z o.o. Mielec. Od 2011 r. pracuje na stanowisku mistrza ds. energetyczno-eksploatacyjnych MPGK Sp. z o.o. w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie kontynuowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 i polityczn\u0105. W 1994 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu i przewodnicz\u0105cego Komisji Regulaminowo-Mandatowej Rady oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 szefa Klubu Radnych. W 1998 r. ponownie uzyska\u0142 mandat radnego Rady Miejskiej. Powierzono mu funkcje cz\u0142onka Zarz\u0105du Miasta i szefa Klubu Radnych. Tak\u017ce w wyborach samorz\u0105dowych w 2002 r. wszed\u0142 do Rady Miejskiej i pozosta\u0142 szefem Klubu Radnych. Od powstania Sojuszu Lewicy Demokratycznej (1999) jest jego cz\u0142onkiem. Pe\u0142ni funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Powiatowej SLD. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRUMI\u0141\u0141O LEON<\/strong>, pochodzi\u0142 z guberni kowie\u0144skiej na Litwie. W Mielcu na pocz\u0105tku lat 70. XIX w. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 c.k. inspektora drogowego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRUZIK MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 6 III 1947 r. w S\u0142upcu, woj. kieleckie, syn Wojciecha i Genowefy z domu St\u0119pie\u0144. W 1969 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1965 r. w WSK Mielec jako monter p\u0142atowc\u00f3w, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako konstruktor. W latach 1974-1977 pe\u0142ni\u0142 funkcje: przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Powiatowego ZMS w Mielcu (do 1975 r.), przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Miejskiego ZMS (do 1976 r.) i przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Miejskiego ZSMP w Mielcu (do 1977 r.). W 1977 r. przeszed\u0142 do pracy w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym, gdzie by\u0142 sekretarzem KZ PZPR (1977\u20131980). W 1980 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (kierunek: technologia og\u00f3lna) i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika, a tak\u017ce zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 dyrektora MPB ds. \u015brodk\u00f3w produkcji (1980\u20131991). W tym okresie przyczyni\u0142 si\u0119 do utrzymywania ci\u0105g\u0142o\u015bci funkcjonowania przedsi\u0119biorstwa i realizacji produkcji podstawowej (m.in. budowa osiedli mieszkaniowych i infrastruktury w Mielcu i w innych miastach), mimo g\u0142\u0119bokiego kryzysu gospodarczego i spo\u0142ecznego w pa\u0144stwie. W latach 1991\u20131994 pracowa\u0142 na stanowisku dyrektora Zak\u0142adu Obr\u00f3bki Kamienia Budowlanego \u201eRogala\u201d w Przy\u0142\u0119ku, pow. kolbuszowski. W 1994 r. powierzono mu kierownictwo administracyjne CHU \u201ePasa\u017c\u201d Sp. z o.o. (do 1996 r.), a nast\u0119pnie wybrano prezesem Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142ki. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 2006 r., doprowadzaj\u0105c m.in. do znacznej poprawy estetyki obiektu oraz jego zabezpieczenia. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. jako cz\u0142onek (od 1976 r.) i prezes Zarz\u0105du Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201e\u0141o\u015b\u201d w Mielcu (od 2004 r. do 2015 r.) oraz cz\u0142onek Zarz\u0105du Okr\u0119gowego PZ\u0141 w Rzeszowie (od 2005 r. do 2010 r.), a tak\u017ce jako sekretarz (od 1996 r.) i wiceprezes Zarz\u0105du Rejonowego LOK w Mielcu (od 2005 r.). Ponadto jest przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Ko\u0142a Stowarzyszenia \u201ePokolenie\u201d w Mielcu.\u00a0 W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na wiceprezesa Okr\u0119gowej Rady \u0141owieckiej w Rzeszowie i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2015 r. Od 2015 r. do 2020 r. sprawowa\u0142 funkcje sekretarza Zarz\u0105du Okr\u0119gowego PZ\u0141 w Rzeszowie. Ponadto jest\u00a0 przewodnicz\u0105cym Komisji Kultury, Tradycji i Promocji \u0141owiectwa OR\u0141 w Rzeszowie (od 2005 r.) i cz\u0142onkiem Zarzadu Stowarzyszenia \u015awi\u0119tego Huberta w Rzeszowie (od 2015 r.). Wsp\u00f3\u0142pracuje ze szko\u0142ami w zakresie ochrony \u015brodowiska i opieki nad zwierz\u0119tami. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi,\u00a0 Z\u0142otym Odznaczeniem im. Janka Krasickiego, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Br\u0105zowym Medalem Zas\u0142ugi \u0141owieckiej, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Br\u0105zowym Medalem Za Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju, najwy\u017cszym odznaczeniem \u0142owieckim „Z\u0142om”, Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi \u0141owieckiej i Medalem \u015awi\u0119tego Huberta.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRYCH MARIAN<\/strong>, urodzony w 1899 r. w Radzyniu Podlaskim, syn Szymona i Katarzyny. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej pracowa\u0142 w zak\u0142adzie blacharskim ojca. W 1917 r. wst\u0105pi\u0142 do Polskiej Organizacji Wojskowej i uczestniczy\u0142 w rozbrajaniu Niemc\u00f3w w czasie odzyskiwania przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci. Wst\u0105pi\u0142 do formuj\u0105cego si\u0119 Wojska Polskiego i w formacji o genezie legionowej uczestniczy\u0142 w walkach o utrzymanie niepodleg\u0142o\u015bci oraz wojnie polsko-bolszewickiej, prawdopodobnie w 34 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w. W latach mi\u0119dzywojennych pracowa\u0142 jako monter p\u0142atowc\u00f3w w Zak\u0142adach Lotniczych w Bia\u0142ej Podlaskiej i od wiosny 1939 r. w PZL Ok\u0119cie Warszawa. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Legionist\u00f3w i by\u0142 m.in. wsp\u00f3\u0142organizatorem zjazdu legionist\u00f3w i by\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w POW w Wilnie w 1937 r. Jego \u017cona \u2013 Maria zosta\u0142a matk\u0105 chrzestn\u0105 ufundowanego w\u00f3wczas sztandaru. We wrze\u015bniu 1939 r. zosta\u0142 ewakuowany \u00a0wraz z Zak\u0142adami Lotniczymi z Bia\u0142ej Podlaskiej w kierunku granicy z Rumuni\u0105. Poci\u0105g ewakuacyjny zosta\u0142 jednak zbombardowany i za\u0142og\u0119 ZL zwolniono do dom\u00f3w. Po powrocie do Bia\u0142ej Podlaskiej musia\u0142 si\u0119 jednak ukrywa\u0107, gdy\u017c poszukiwa\u0142o go gestapo. W latach 1939-1943 przebywa\u0142 w miejscowo\u015bciach Huszcza i Tuczyn, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z ZWZ-AK m.in. w wykonywaniu prac rusznikarskich. Po uzyskaniu nowych dokument\u00f3w to\u017csamo\u015bci (od stryja) powr\u00f3ci\u0142 do Bia\u0142ej Podlaskiej i w latach 1943-1948 prowadzi\u0142 zak\u0142ad rzemie\u015blniczy, wykonuj\u0105c m.in. w latach 1943-1944 liczne prace na rzecz ruchu oporu. W 1949 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w WSK. W 1955 r. UB represjonowa\u0142o go w zwi\u0105zku z patriotyczn\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105. Po karnym zwolnieniu z WSK Mielec pracowa\u0142 w WSK Krak\u00f3w. W 1956 r. wycofano si\u0119 z zarzut\u00f3w, a w 1957 r. zosta\u0142 zrehabilitowany i przywr\u00f3cony do pracy w WSK Mielec. W 1964 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 w 1965 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRYCHARZ JOLANTA MARIA (z domu STYPA),<\/strong> urodzona 22 I 1973 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Janiny z domu Czekaj. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1992 r. Studia na Wydziale Socjologiczno-Historycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142a w 1998 r. z tytu\u0142em magistra historii. W tym samym roku zosta\u0142a zatrudniona w Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu na stanowisku bibliotekarza w Miejskiej Bibliotece Publicznej. W 2000 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej. W 2003 r. zosta\u0142a mianowana instruktorem bibliotecznym i na tym stanowisku pracowa\u0142a do pa\u017adziernika 2016 r. Zajmowa\u0142a si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 edukacyjn\u0105 i akcjami propaguj\u0105cymi ksi\u0105\u017ck\u0119, czytanie i bibliotek\u0119. Organizowa\u0142a wystawy, spotkania autorskie, konkursy, lekcje biblioteczne i r\u00f3\u017cne imprezy czytelnicze. Publikowa\u0142a artyku\u0142y o dzia\u0142alno\u015bci MBP w prasie i m.in. wydawnictwie Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej \u201eMieleckie Zapiski\u201d. By\u0142a jedn\u0105 z redaktorek strony internetowej MBP. Jako instruktor biblioteczny zajmowa\u0142a si\u0119 te\u017c udzielaniem porad merytorycznych pracownikom bibliotek na terenie powiatu mieleckiego. W 2012 r. uko\u0144czy\u0142a podyplomowe studia mened\u017cerskie w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie jako cz\u0142onek zarz\u0105du Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W. Szafera i by\u0142a odpowiedzialna za dzia\u0142alno\u015b\u0107 literack\u0105 Towarzystwa. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Grup\u0105 Literack\u0105 \u201eS\u0142owo\u201d, pomagaj\u0105c przy organizacji spotka\u0144 promocyjnych oraz pisz\u0105c wst\u0119py do niekt\u00f3rych tomik\u00f3w poezji. Bra\u0142a udzia\u0142 w organizacji Spotka\u0144 Lotniczych Pokole\u0144, konkurs\u00f3w o tematyce lotniczej oraz opracowaniach folder\u00f3w pokonkursowych. By\u0142a te\u017c jurorem w wielu konkursach. 25 X 2016 r. zosta\u0142a mianowana zast\u0119pc\u0105 dyrektora Samorz\u0105dowego Centrum Kultury ds. Miejskiej Biblioteki Publicznej. Uhonorowana m.in. Odznak\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej” i Odznak\u0105 Pami\u0105tkow\u0105 Jubileuszu 50-lecia TMZM.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRYCHARZ MARIAN<\/strong>, urodzony 15 V 1943 r. w Radomy\u015blu Wielkim, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Bronis\u0142awy z domu Bar\u0142\u00f3g. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1963 r. Od 1960 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec, pocz\u0105tkowo jako \u015blusarz (6 lat), a nast\u0119pnie konstruktor (WSK, OBR SK) przez 25 lat. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej w Oddziale Zak\u0142adowym PTTK przy WSK Mielec, b\u0119d\u0105c w latach 70. skarbnikiem (8 lat) i w latach 80. prezesem (8 lat). Pod koniec lat 80. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Zak\u0142adowej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d przy OBR SK Mielec oraz \u00a0by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Komitetu Obywatelskiego \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Mielcu. By\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem zarz\u0105du regionu \u201eSolidarno\u015bci\u201d w 1989 r. Zosta\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem mieleckiego Klubu Inteligencji Katolickiej. W wyborach do Rady Miejskiej w Mielcu w 1990 r. zosta\u0142 wybrany na radnego, a nast\u0119pnie na zast\u0119pc\u0119 prezydenta miasta Mielca i cz\u0142onka Zarz\u0105du Miasta w kadencji 1990-1994. Tak\u017ce w kadencji 1994-1998 powierzono mu mandat radnego, funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezydenta miasta i cz\u0142onka Zarz\u0105du Miasta. W 1998 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad Rady Miejskiej na kadencj\u0119 1998-2002. R\u00f3wnocze\u015bnie zosta\u0142 zatrudniony w firmie PPHU \u201eLOBO\u201d w Mielcu na stanowisku dyrektora i sprawowa\u0142 je przez p\u00f3\u0142tora roku. P\u00f3\u017aniej przebywa\u0142 na\u00a0 emeryturze. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 PTTK. W 2016 r. zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Wolno\u015bci i Solidarno\u015bci. Zmar\u0142 18 XI 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRYCHARZ W\u0141ADYS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 16 IX 1940 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, powiat d\u0119bicki (w czasie wojny, po wojnie \u2013 mielecki), syn Piotra i Apolonii z Kopci\u0144skich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 26 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1957 r. W 1963 r. uko\u0144czy\u0142 studia teologiczne w Warmi\u0144skim Seminarium Duchownym Hosianum i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w Kwidzynie, E\u0142ku, Olsztynie (parafia Serca Pana Jezusa) i parafii Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny w Ostr\u00f3dzie (1970-1980). 1 X 1980 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem tej parafii, 4 XII tego roku powierzono mu funkcj\u0119 wicedziekana dekanatu ostr\u00f3dzkiego, a w 1987 r. zosta\u0142 wybrany na dziekana. W zwi\u0105zku z rozwojem Ostr\u00f3dy i samej parafii aktywnie uczestniczy\u0142 w jej podziale i utworzeniu sze\u015bciu nowych parafii. Doprowadzi\u0142 do odbudowania ko\u015bcio\u0142a gotyckiego dla parafii \u015bw. Dominika Savio w Ostr\u00f3dzie oraz wybudowania ko\u015bcio\u0142a dla parafii w Tyrowie, kaplic dla parafii \u015bw. Marcina w Ostr\u00f3dzie, parafii \u015bw. Jana Chrzciciela w Gietrzwa\u0142dzie i parafii Matki Bo\u017cej Fatimskiej w Lubajnach, a dla trzech parafii pozyska\u0142 place pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142\u00f3w. W 1988 r. obdarzony zosta\u0142 godno\u015bci\u0105 kapelana honorowego Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci Papie\u017ca Jana Paw\u0142a II, a 31 III 1995 r. powierzono mu \u00a0funkcj\u0119 s\u0119dziego audytora Warmi\u0144skiego Trybuna\u0142u Metropolitalnego dla okr\u0119gu ostr\u00f3dzkiego. Zmar\u0142 16 XII 1995 r. Spoczywa na cmentarzu Kajkowo w Ostr\u00f3dzie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRYJSKI GRZEGORZ MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 9 XII 1952 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Kazimiery z domu Pier\u00f3g. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu z matur\u0105 w 1972 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1972 r. jako elektromonter maszyn i urz\u0105dze\u0144 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego PZL-Mielec. Od 1972 do 1974 r odbywa\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 Techniczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Lotniczych ze stopniem kaprala oraz otrzyma\u0142 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Wzorowego \u017bo\u0142nierza i II klas\u0119 specjalisty lotniczego. Po s\u0142u\u017cbie wojskowej powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec na stanowisko specjalisty ds. zaopatrzenia w dziale G\u0142\u00f3wnego Energetyka. Od 1 V 1976 r. do 31 VIII 1997 r. pracowa\u0142 w warsztatach szkolnych Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 im. prof. Janusza Groszkowskiego w Mielcu jako nauczyciel praktycznej nauki zawodu, specjalista ds. zaopatrzenia i g\u0142\u00f3wny technolog, a nast\u0119pnie zosta\u0142 przeniesiony do nowo powsta\u0142ego Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego w Mielcu. Po reorganizacji struktur CKP w 2001 r. przeszed\u0142 do Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych, gdzie pracowa\u0142 jako nauczyciel praktycznej nauki zawodu. Uczestniczy\u0142 w seminariach, kursach, szkoleniach specjalistycznych z prawa pracy, przepis\u00f3w technicznych bhp, p.po\u017c oraz ich kontroli, podstaw przedsi\u0119biorczo\u015bci i efektywnego zarz\u0105dzania pracownikami. Bra\u0142 udzia\u0142 w szkoleniach i warsztatach dla nauczycieli przedmiot\u00f3w zawodowych elektrycznych, elektronicznych, elektroniki i diagnostyki \u00a0samochodowej. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 2008 \u00a0r. pracuje nadal z m\u0142odzie\u017c\u0105 jako nauczyciel praktycznej nauki zawodu. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Od szkolnych lat do chwili obecnej czynnie dzia\u0142a w zwi\u0105zkach sportowych. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Zwi\u0105zku Motorowego i Automobilklubu Mieleckiego (od 1992 r.) oraz s\u0119dzi\u0105 sportowym sport\u00f3w samochodowych I klasy i Ratownikiem Drogowym Polskiego Zwi\u0105zku Motorowego Automobilklubu Mieleckiego. Od 1999 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Automobilklubu Mieleckiego i kieruje organizacj\u0105 wszystkich imprez organizowanych przez Automobilklub. Ponadto jest cz\u0142onkiem Komisji Rewizyjnej Zarz\u0105du Okr\u0119gowego PZM w Rzeszowie oraz cz\u0142onkiem Okr\u0119gowej Komisji Sport\u00f3w Samochodowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem Z\u0142otym za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Z\u0142ot\u0105, Srebrn\u0105 i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PZM, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Sportu\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ochrony Pracy\u201d i tytu\u0142em „Pozytywny Mielczanin 2012” w plebiscycie portalu internetowego hej.mielec.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRZA\u0141A JANUSZ BRONIS\u0141AW W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 15 IX 1952 r. w Chorzelowie, syn Tadeusza i Adeli z domu So\u0142tys. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (p\u00f3\u017aniej im. S. Konarskiego) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1971 r. Studia na Wydziale Zootechnicznym Akademii Rolniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1977 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera zootechniki. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1978 r. sta\u017cem w Zootechnicznym Zak\u0142adzie Do\u015bwiadczalnym w Ko\u0142baczu, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy kierownika gospodarstwa w Igloopol-u D\u0119bica (1978-1980). W 1980 r., w zwi\u0105zku ze studiami doktoranckimi na Akademii Rolniczej w Krakowie, przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Rolniczego Zak\u0142adu Do\u015bwiadczalnego AR Krak\u00f3w w Okocimiu i do 1982 r. by\u0142 pracownikiem naukowo-technicznym. W latach 1982\u20131991 pracowa\u0142 w Wojew\u00f3dzkim O\u015brodku Post\u0119pu Rolniczego w Boguchwale jako specjalista rejonowy i zast\u0119pca kierownika. W 1986 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w zakresie doradztwa rolniczego na Wydziale Rolniczym AR w Krakowie oraz uzyska\u0142 uprawnienia czeladnika w rzemio\u015ble fotografowanie w Izbie Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie. Odby\u0142 praktyk\u0119 w mieleckim Zak\u0142adzie Fotograficznym Maksymowicz\u00f3w i w 1990 r. otrzyma\u0142 dyplom mistrza w zawodzie fotografowanie. Od 1991 r. prowadzi\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad fotograficzny w Mielcu przy ul. Kr\u00f3tkiej. Nale\u017cal do Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu i by\u0142 przez pewien czas cz\u0142onkiem jego zarz\u0105du. Ponadto by\u0142 cz\u0142onkiem Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowej\u201d w Mielcu i w przesz\u0142o\u015bci cz\u0142onkiem jej rady. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 te\u017c dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 cz\u0142onkiem Ko\u0142a Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego w Krakowie, Towarzystwa Genealogiczno-Heraldycznego w Poznaniu oraz Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z czasopismem \u201eNadwis\u0142ocze\u201d i periodykiem TMZM \u201eZapiski Mieleckie\u201d, publikuj\u0105c artyku\u0142y o r\u00f3\u017cnej tematyce zwi\u0105zanej z histori\u0105 Mielca i regionu. Wykona\u0142 liczne zdj\u0119cia do wydawnictw regionalnych, m.in. \u201eMielec. Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu\u201d t. 3, a tak\u017ce prasy lokalnej, m.in. \u201eKorso\u201d, \u201eWie\u015bci z Gminy\u201d i \u201eWizjer Regionalny\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony Honorow\u0105 Odznak\u0105 Rzemios\u0142a. Zmar\u0142 3 V 2010 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRZA\u0141A TADEUSZ J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 1 V 1929 r. w Wadowicach, syn Stanis\u0142awa i Bronis\u0142awy z domu \u017bak. W czasie okupacji hitlerowskiej ucz\u0119szcza\u0142 do Publicznej Rzemie\u015blniczo-Kupieckiej Okr\u0119gowej Szko\u0142y Zawodowej we Wieliczce oraz bra\u0142 udzia\u0142 w tajnych kompletach w zakresie szko\u0142y \u015bredniej. \u00a0Jako kurier wielokrotnie przedostawa\u0142 si\u0119 przez granic\u0119 Generalnej Guberni do Rzeszy Niemieckiej, przekazuj\u0105c tzw. bibu\u0142\u0119 konspiracyjn\u0105. W lutym 1945 r. ochotniczo, dodaj\u0105c sobie lat, wst\u0105pi\u0142 do II Armii Wojska Polskiego. Jako \u017co\u0142nierz 34 pu\u0142ku 8 dywizji uczestniczy\u0142 w ostatniej fazie II wojny \u015bwiatowej, m.in. w walkach nad Nys\u0105 \u0141u\u017cyck\u0105, pod Br\u0105dowicami, Rothemburgiem, Hork\u0105 i Budziszynem oraz w Sudetach. Szlak bojowy zako\u0144czy\u0142 w miejscowo\u015bci Ustek. \u00a0Po zako\u0144czeniu wojny uko\u0144czy\u0142 kurs podoficer\u00f3w piechoty i jako dow\u00f3dca dru\u017cyny 3 batalionu 34 pu\u0142ku piechoty bra\u0142 udzia\u0142 w walkach w Bieszczadach. Pod koniec 1945 r. przeniesiono go do sztabu organizowanego 8 oddzia\u0142u WOP w Przemy\u015blu, a nast\u0119pnie do tamtejszej Oficerskiej Szko\u0142y Saper\u00f3w. W sierpniu 1946 r. jako m\u0142odociany (odkryto prawdziwa dat\u0119 urodzenia) zosta\u0142 zwolniony do rezerwy. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Gimnazjum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. J\u00f3zefy Joteyko w Krakowie (3 VII 1947 r.). Jesieni\u0105 1947 r. ponownie powo\u0142ano go do wojska i skierowano do Oficerskiej Szko\u0142y Piechoty w Jeleniej G\u00f3rze. W 1950 r., ju\u017c jako szef 6 kompanii 2 batalionu w Jeleniej G\u00f3rze, zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy. W latach 1950\u20131957 pracowa\u0142 w przedsi\u0119biorstwach budowlanych w: Mys\u0142owicach, Krakowie, Nowej Hucie, Stalowej Woli, Rozwadowie i D\u0119bicy. Od 1 I 1957 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i do1961 pracowa\u0142 kolejno w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Remontowo-Budowlanym, WSK i ponownie MPRB, jako m.in. kierownik budowy. Uko\u0144czy\u0142 liczne kursy budowlane i w 1959 r. w Izbie Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie oraz uzyska\u0142 uprawnienia technika budowlanego i dyplom mistrza w zakresie budownictwa (specjalno\u015b\u0107 \u2013 murarstwo). W 1960 r. wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 Rzemie\u015blnicz\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 \u201eWielobran\u017cow\u0105\u201d w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 prezesa zarz\u0105du. Nale\u017ca\u0142 tak\u017ce do Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych i w latach 1981-1990 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 starszego cechu. Reprezentowa\u0142 mieleckie rzemios\u0142o jako cz\u0142onek Izby Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie i cz\u0142onek Rady Centralnego Zwi\u0105zku Rzemios\u0142a w Warszawie. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Od 1957 r. by\u0142 cz\u0142onkiem ZBoWiD, a p\u00f3\u017aniej d\u0142ugoletnim wiceprezesem Zarz\u0105du Oddzia\u0142u w Mielcu i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Okr\u0119gu w Rzeszowie. W latach 1958\u20131973 wybierano go radnym Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Od 1964 r. nale\u017ca\u0142 do Stronnictwa Demokratycznego i pe\u0142ni\u0142 funkcje wiceprzewodnicz\u0105cego Powiatowego Komitetu, cz\u0142onka Prezydium Wojew\u00f3dzkiego Komitetu i cz\u0142onka Centralnego Komitetu. W okresie przemian ustrojowych pod koniec lat 80. wst\u0105pi\u0142 do tworz\u0105cego si\u0119 Chrze\u015bcija\u0144skiego Stronnictwa Pracy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Komandorskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Medalem Zas\u0142u\u017conych na Polu Chwa\u0142y, Medalem za Odr\u0119, Nys\u0119 i Ba\u0142tyk, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Srebrnym i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 Grunwaldu, Odznak\u0119 Syn Pu\u0142ku, Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Walkach o Berlin\u201d, Medalem \u201eZa Pabiedu\u201d (odznaczenie radzieckie), Medalem \u201eZa udzia\u0142 w Walkach w Obronie W\u0142adzy Ludowej\u201d, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi w Obronie Porz\u0105dku Publicznego\u201d, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Medalem im. J. Kili\u0144skiego oraz licznymi odznakami, m.in.: \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d, \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Handlu i Us\u0142ug\u201d, \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa i Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych, Opiekun Miejsc Pami\u0119ci Narodowej\u201d oraz Honorowymi Odznakami Rzemios\u0142a i NFOZ. W 1989 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 podporucznika. Zmar\u0142 21 XII 1990 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRZ\u0104BA\u0141A EDWARD STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 VII 1938 r. w Zagna\u0144sku ko\u0142o Kielc. Studia z zakresu wychowania fizycznego odbywa\u0142 w Katowicach, gdzie gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w AZS i zdoby\u0142 wicemistrzostwo Polski w 1960 r., a nast\u0119pnie na Wy\u017cszej Szkole Wychowania Fizycznego we Wroc\u0142awiu, kt\u00f3r\u0105 uko\u0144czy\u0142 z tytu\u0142em magistra w 1965 r. Uzyska\u0142 tak\u017ce uprawnienia trenera II klasy w pi\u0142ce r\u0119cznej i p\u0142ywaniu. W latach 1965-1966 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Technikum Gospodarczym w Kielcach, a tak\u017ce gra\u0142 w dru\u017cynie Budowlanych Kielce. Do Mielca przyby\u0142 w 1966 r. i prowadzi\u0142 wychowanie fizyczne w Szkole Podstawowej nr 5 (1966-1968), Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych MPM (1968-1971) oraz I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym (1971). W 1968 r. zosta\u0142 trenerem m\u0119skiej dru\u017cyny pi\u0142ki r\u0119cznej Stali Mielec i po zdobyciu I miejsca w lidze mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej i zwyci\u0119skich eliminacjach wprowadzi\u0142 j\u0105 do I ligi (ekstraklasy). W 1971 r. powr\u00f3ci\u0142 do Kielc i tamtejsz\u0105 Iskr\u0119 (p\u00f3\u017aniej Koron\u0119) doprowadzi\u0142 do ekstraklasy i br\u0105zowego medalu (1979). W latach 80. trenowa\u0142 m.in.: \u015al\u0105sk Wroc\u0142aw (dwa mistrzostwa Polski, trzy razy Puchar Polski), Koron\u0119 Kielce (Puchar Polski w 1985 r.) i al-Ahly Kair (mistrzostwo Egiptu i Puchar Afryki). W latach 90. kolejny raz prowadzi\u0142 (by\u0142 te\u017c prezesem) Iskr\u0119 Kielce (mistrzostwo Polski w 1993 i 1994 r. oraz wicemistrzostwo w 1995 r.), al-Ahli (mistrzostwo Bahrajnu, Puchar Bahrajnu i Puchar Zatoki Perskiej) i MKS Ko\u0144skie (awans do ekstraklasy). W kolejnych latach trenowane przez niego zespo\u0142y zdoby\u0142y br\u0105zowe medale: \u015al\u0105sk Wroc\u0142aw w 2000 r. i Vive Kielce w \u00a02001 r. P\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 z Piotrkowianinem Piotrk\u00f3w Trybunalski, a w sezonie 2006\/2007 by\u0142 trenerem SPR BRW Stal Mielec. Ponadto pracowa\u0142 w zespole trenerskim przygotowuj\u0105cym reprezentacj\u0119 Polski do Igrzysk Olimpijskich w Montrealu (1976) i Moskwie (1980). Nale\u017ca\u0142 do ZNP, posiada\u0142 stopie\u0144 podporucznika rezerwy. Po wyje\u017adzie z Mielca w 2007 r. trenowa\u0142 m\u0119skie zespo\u0142y pi\u0142ki r\u0119cznej: Traveland Olsztyn, Mied\u017a Legnica i Politechnika Radom. Zmar\u0142 7 V 2012 r. Spoczywa na Cmentarzu Starym w Kielcach przy ul. ks. P. \u015aciegiennego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRZELCZYK JAN<\/strong>, urodzony 25 VI 1942 r. w Mielcu. Absolwent Technikum Mechanicznego w Rzeszowie. W 1966 r. uko\u0144czy\u0142 AWF w Warszawie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142y magistra i trenera II klasy. W czasie studi\u00f3w gra\u0142 w AZS AWF Warszawa i przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia m.in. akademickiego mistrza Polski (1964) i mistrza Polski (1966). Po studiach przyby\u0142 do Mielca i kr\u00f3tko gra\u0142 w Stali, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Rzeszowa i zasili\u0142 CWKS Resovia jako zawodnik i trener. W 1969 r. wprowadzi\u0142 Resovi\u0119 do I ligi. W sezonach 1970\/1971, 1971\/1972, 1973\/1974 i 1974\/1975 zdobywa\u0142 z ni\u0105 mistrzostwo Polski, a ponadto pi\u0119ciokrotnie uczestniczy\u0142 w fina\u0142ach Pucharu Europy. Tajemnic\u0105 tych wielkich sukces\u00f3w by\u0142o nauczenie Resovii szybkiej gry kombinacyjnej oraz szeregu w\u0142asnych niepowtarzalnych nowinek, czym zaskakiwano przeciwnik\u00f3w. P\u00f3\u017aniej przez dwa sezony trenowa\u0142 GKS P\u0142omie\u0144 Milowice i zdoby\u0142 z t\u0105 dru\u017cyn\u0105 mistrzostwo Polski (1976\/1977). W sezonie 1986\/1987 trenowa\u0142 zespo\u0142y niemieckie, a w sezonie 1987\/1988 \u2013 dru\u017cyn\u0119 Karpaty Krosno i awansowa\u0142 z ni\u0105 do II ligi. Od 1989 r. pracowa\u0142 w Zelmerze Rzesz\u00f3w i dwa razy wywalczy\u0142 wicemistrzostwo II ligi. By\u0142 d\u0142ugoletnim nauczycielem akademickim Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej i Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie, a ponadto dzia\u0142a\u0142 spo\u0142ecznie w PWZPS w Rzeszowie. Zmar\u0142 31 VIII 2007 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym Pobitno w Rzeszowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRZELEC MIKO\u0141AJ<\/strong>, jeden z najbogatszych mieszczan mieleckich w latach 70. XVI w., w\u00f3jt mielecki w 1575 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRZELECKI JERZY<\/strong> urodzi\u0142 si\u0119 19 V 1938 r. w Bucza\u0142ach ko\u0142o Lwowa. Rodzice – Kazimierz i Janina (z domu Kalita) byli polskimi nauczycielami. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce od najm\u0142odszych lat Jerzy by\u0142 starannie i wszechstronnie edukowany oraz wychowywany w patriotycznej atmosferze. W czasie wojny ojciec zgin\u0105\u0142 w okoliczno\u015bciach, kt\u00f3re wskazywa\u0142y na jego udzia\u0142 w ruchu oporu. W 1944 r. Strzeleccy przenie\u015bli si\u0119 do Radomy\u015bla Wielkiego, a w grudniu 1944 r. do Mielca, gdzie matka podj\u0119\u0142a prac\u0119 jako nauczycielka. Jerzy uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 w 1952 r. i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce Nr 26 w Mielcu z matur\u0105 w 1956 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1961 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filologii klasycznej. Bardzo dobra ocena egzaminu magisterskiego spowodowa\u0142a, \u017ce w roku akademickim 1961\/1962 powierzono mu obowi\u0105zki lektora j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. R\u00f3wnocze\u015bnie podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela j\u0119zyka rosyjskiego w mieleckich szko\u0142ach \u015brednich – Technikum Mechanicznym MPC (etat) i \u00a0Technikum Ekonomicznym (niepe\u0142ny wymiar godzin). Z powodu choroby matki zrezygnowa\u0142 z zaj\u0119\u0107 na UJ, a p\u00f3\u017aniej z rozpocz\u0119tych studi\u00f3w doktoranckich. W 1963 r. przeszed\u0142 do etatowej pracy w Technikum Ekonomicznym i Zasadniczej Szkole Zawodowej, ale uczy\u0142 tak\u017ce j\u0119zyk\u00f3w obcych w innych mieleckich szko\u0142ach: Technikum Mechanicznym (j. rosyjski) oraz LO Nr 26 i Liceum Medycznym (j. \u0142aci\u0144ski). Zna\u0142 ponadto grek\u0119, j. niemiecki i j. francuski. W latach 1976-1998 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu. W tym okresie przyczyni\u0142 si\u0119 do rozbudowy obiektu szko\u0142y i rozwoju organizacyjnego szk\u00f3\u0142 wchodz\u0105cych w sk\u0142ad Zespo\u0142u. Od 1998 r. do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 2001 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel j\u0119zyk\u00f3w obcych. W czasie 40-letniej pracy pedagogicznej otrzymywa\u0142 wy\u0142\u0105cznie bardzo dobre oceny, zar\u00f3wno jako nauczyciel jak i dyrektor. Za jasno sformu\u0142owane wymagania, ale tak\u017ce wyrozumia\u0142o\u015b\u0107 i \u017cyczliwy stosunek do uczni\u00f3w by\u0142 ceniony i lubiany przez m\u0142odzie\u017c. Wyr\u00f3\u017cniono go m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP. W 2002 r. zosta\u0142 wybrany do Rady Parafialnej parafii Ducha \u015awi\u0119tego. Zmar\u0142 20 I 2004 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRZ\u0118PEK JAN<\/strong>, urodzony 31 XII 1912 r. w Mielcu, syn Henryka i Anny z Olszewskich. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105, 4 klasy Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Mielcu i Publiczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Dokszta\u0142caj\u0105ca Zawodow\u0105 w Mielcu. Od lat dzieci\u0119cych interesowa\u0142 si\u0119 stolarstwem. Terminowa\u0142 w zak\u0142adzie stolarskim wuja \u2013 Karola Olszewskiego. Egzamin czeladniczy w zawodzie stolarz zda\u0142 w 1934 r. i otworzy\u0142 prywatny zak\u0142ad stolarski przy ul. Nowy Rynek 5. Jego drug\u0105 pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 by\u0142 sport. By\u0142 cz\u0142onkiem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d, gra\u0142 w dru\u017cynie pi\u0142karskiej (m.in. z W\u0142adys\u0142awem Jasi\u0144skim). W 1935 r. zosta\u0142 powo\u0142any do zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej w 19. Pu\u0142ku Piechoty we Lwowie, ale po roku zwolniono go jako jedynego \u017cywiciela rodziny. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. W Kowlu zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Rosjan do niewoli, ale uda\u0142o mu si\u0119 (wsp\u00f3lnie z innym mielczaninem \u2013 Stanis\u0142awem S\u0142aboch\u0105) zbiec z transportu. Przedosta\u0142 si\u0119 na zachodni\u0105 stron\u0119 Sanu, zaj\u0119t\u0105 ju\u017c przez \u00a0Niemc\u00f3w. Zn\u00f3w go uwi\u0119ziono, ale z cukrowni w Przeworsku, gdzie zorganizowano prowizoryczny ob\u00f3z, uciek\u0142 (tak\u017ce z S. S\u0142aboch\u0105). Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pracy w stolarni. Od stycznia 1940 r. w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w prac\u0119 konspiracyjn\u0105, przyjmuj\u0105c pseudonim \u201eTerpentyna i Szelak\u201d. Zosta\u0142 te\u017c zapisany do Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej, co chroni\u0142o przed wywozem do Niemiec i pozwala\u0142o na poruszanie si\u0119 po mie\u015bcie po godzinie policyjnej. Pomaga\u0142 w kolportowaniu konspiracyjnego pisma \u201eOdwet\u201d i przerzutach broni (w produkowanych w warsztacie trumnach), udost\u0119pnia\u0142 pomieszczenia stolarni dla potrzeb konspiracji i udziela\u0142 schronienia ukrywaj\u0105cym si\u0119 przed niemieckimi w\u0142adzami okupacyjnymi. W 1947 r. z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin mistrzowski w zawodzie stolarz. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej Wielobran\u017cowej jako cz\u0142onek Rady Nadzorczej oraz w Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych jako zast\u0119pca cechmistrza. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Rzemios\u0142a, Medalem Jana Kili\u0144skiego i Odznak\u0105 Okr\u0119gu Radomsko-Kieleckiego AK. Zmar\u0142 23 II 2000 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

STRZ\u0118PKA ARTUR (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 6 IV 1978 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Krystyny z domu Sala. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1997 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Teologicznym (specjalno\u015b\u0107 kap\u0142a\u0144ska) Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i w 2003 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra teologii. Po \u015bwi\u0119ceniach kap\u0142a\u0144skich, w tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 pos\u0142ug\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 jako wikariusz w parafii pw. Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Kr\u00f3lowej R\u00f3\u017ca\u0144ca \u015awi\u0119tego w S\u0142upsku. Ponadto by\u0142 nauczycielem religii w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. Adama Mickiewicza w S\u0142upsku. W 2009 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko wikariusza w parafii pw. Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Koszalinie i uczy\u0142 religii w tamtejszym Zespole Szk\u00f3\u0142 nr 9 im. Romualda Traugutta. Tak\u017ce w 2009 r., po uko\u0144czeniu studi\u00f3w doktoranckich na Wydziale Teologicznym (specjalno\u015b\u0107: teologia pastoralna) Uniwersytetu Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego w Warszawie, uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora teologii pastoralnej na podstawie rozprawy: \u201eKoncepcja chrze\u015bcija\u0144skiego feminizmu. Studium teologicznopastoralne\u201d. W latach 2011-2014 pracowa\u0142 jako wikariusz w parafii pw. Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego w Polanowie i uczy\u0142 religii w miejscowej szkole podstawowej. W 2014 r. zosta\u0142 skierowany na kurs j\u0119zykowy i pos\u0142ug\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 w parafii pw. Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Swansea (Wielka Brytania). Od 2015 r. pe\u0142ni dwie funkcje: proboszcza Lokalnej Polskiej Misji Katolickiej w Swansea oraz administratora parafii pw. Matki Bo\u017cej z Lourdes, tak\u017ce w Swansea. Ponadto od 2016 r. by\u0142 powiernikiem (trustee) w Stowarzyszeniu \u201ePatria Polonia\u201d w Swansea. Od 2022 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 kanclerza Polskiej Misji Katolickiej w Londynie. Napisa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 popularnonaukow\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 i kobiety<\/em>, kt\u00f3r\u0105 wydano w 2010 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRZ\u0118PKA JAN<\/strong>, urodzony 27 I 1896 r. w Przy\u0142\u0119ku, powiat kolbuszowski, syn Andrzeja i Agnieszki z domu K\u0119dzior. Ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y Przemys\u0142owej Uzupe\u0142niaj\u0105cej w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Strzeleckiego, Dru\u017cyn Bartoszowych, Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej. Na wie\u015b\u0107 o mobilizacji 30 VIII 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Komisji Werbunkowej w Mielcu i mimo negatywnej opinii lekarskiej postanowi\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 w wojsku. Przydzielono go do 15 kompanii 2 pu\u0142ku piechoty w Krakowie. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampaniach: karpackiej, bukowi\u0144skiej i besarabskiej. W dzia\u0142aniach wojennych 1915-1916 by\u0142 trzykrotnie ranny, ale po leczeniu szpitalnym powraca\u0142 na front. Jesieni\u0105 1916 r. przebywa\u0142 w Warszawie, gdzie uko\u0144czy\u0142 kursy: telegraficzny, pionierski i saperski, a nast\u0119pnie zosta\u0142 skierowany do Polskiego Korpusu Posi\u0142kowego w Przemy\u015blu. Po odmowie z\u0142o\u017cenia przysi\u0119gi Niemcom, wraz z wieloma polskimi \u017co\u0142nierzami, zosta\u0142 internowany i wys\u0142any na front w\u0142oski. Po zako\u0144czeniu I wojny \u015bwiatowej i rozpadzie cesarstwa austro-w\u0119gierskiego przyby\u0142 do Krakowa (18 XI 1918 r.) i zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do polskiego wojska w Krakowie. S\u0142u\u017cy\u0142 w 9 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w, a nast\u0119pnie (od 12 IV 1919 r.) w 2 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich w Sanoku. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-ukrai\u0144skiej, a nast\u0119pnie w wojnie polsko-bolszewickiej. 13 VII 1920 r. w Brze\u015bciu Litewskim zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny i wzi\u0119ty do niewoli bolszewickiej. Po 11 miesi\u0105cach uwolniono go i po powrocie do Polski zosta\u0142 zdemobilizowany. Zamieszka\u0142 we Wrocance, a nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Jaros\u0142awia, gdzie zatrudniono go w tamtejszym urz\u0119dzie pocztowym. By\u0142 dzia\u0142aczem Zwi\u0105zku Strzeleckiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci. Zmar\u0142 22 I 1970 r. w Jaros\u0142awiu i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Starym w Jaros\u0142awiu przy ul. Cmentarnej 1.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"STRZ\u0118PKA J\u00d3ZEFA BRONIS\u0141AWA (z domu KUBIK)<\/strong>, urodzona 28 I 1944 r. w Przy\u0142\u0119ku, pow. kolbuszowski, c\u00f3rka Micha\u0142a i Marii z domu S\u0142omba. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1963 r. W latach 1963-1967 pracowa\u0142a jako nauczycielka w szko\u0142ach podstawowych w Niwiskach i Kosowach. W 1969 r. zosta\u0142a zatrudniona w \u015bwietlicy dla dzieci prowadzonej przez Mieleck\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Mieszkaniow\u0105, a w 1974 r. przesz\u0142a do pracy w Przedszkolu Pa\u0144stwowym nr 4 w Mielcu. W 1975 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie (kierunek: pedagogika przedszkolna) w Tarnowie, a w 1982 r. zda\u0142a egzamin r\u00f3wnoznaczny z wy\u017cszymi studiami zawodowymi. Od 1980 r. do 1999 r. pracowa\u0142a w Przedszkolu nr 9, pocz\u0105tkowo jako nauczycielka, a nast\u0119pnie wicedyrektor (1982-1989) i dyrektor (1989-1999). Uczestniczy\u0142a w organizowaniu tej plac\u00f3wki i przyczyni\u0142a si\u0119 do jej wszechstronnego rozwoju. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

SPACEROWA (ULICA),\u00a0niewielka (ok. 255 m) ulica na osiedlu Wolno\u015bci, boczna od ul. Kra\u0144cowej. Powsta\u0142a w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem budowy dom\u00f3w na tym terenie. Na wniosek w\u0142a\u015bcicieli posesji po\u0142o\u017conych przy niej \u2013 Rada Miejska nada\u0142a t\u0119 nazw\u0119 uchwa\u0142\u0105 XVI\/365\/2014.\u00a0 SP\u00c4T\u00d3WNA MALWINA, urodzona 3 XI 1898 r. we Lwowie, c\u00f3rka Gustawa i Amalii z domu Rosenbaum. Uko\u0144czy\u0142a […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4091","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4091","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4091"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4091\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4091"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4091"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4091"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}