{"id":4090,"date":"2022-11-27T18:43:36","date_gmt":"2022-11-27T17:43:36","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4090"},"modified":"2026-03-20T09:16:42","modified_gmt":"2026-03-20T08:16:42","slug":"litera-s-stu-szy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4090","title":{"rendered":"Litera S (STU-SZY)"},"content":{"rendered":"

STUDIA REGIONALNE<\/strong>, czasopismo naukowe wydawane przez Agencj\u0119 Wydawnicz\u0105 \u201ePromocja\u201d \u2013 W\u0142odzimierz G\u0105siewski w Mielcu. Pierwszy numer (1\/2007) ukaza\u0142 si\u0119 na wiosn\u0119 2008 r. Funkcj\u0119 redaktora naczelnego pisma powierzono ks. dr. hab. Januszowi Kr\u00f3likowskiemu \u2013 profesorowi Papieskiej Akademii Teologicznej (aktualnie Uniwersytet Papieski Jana Paw\u0142a II) w Krakowie. Sk\u0142ad pierwszego zespo\u0142u redakcyjnego stanowili: Jacek Krzysztof Danel, Irena Duszkiewicz, W\u0142odzimierz G\u0105siewski, Anna G\u0105sior, Jacek Krzysztofik, Piotr \u0141abuda, Andrzej Skowron, J\u00f3zef Stala i Jolanta Witek. Zamierzeniem tw\u00f3rc\u00f3w czasopisma by\u0142o publikowanie prac na temat szeroko rozumianej problematyki regionalnej. Siedziba redakcji znajduje si\u0119 w Mielcu przy ul. Sobieskiego 1.<\/p>\r\n

STUDNICKI JAN MIKO\u0141AJ<\/b>, urodzony 6 XII 1945 r. w Kalwarii Zebrzydowskiej, syn Mariana i Marii z domu \u017belazny. Absolwent Technikum Chemicznego w O\u015bwi\u0119cimiu z matur\u0105 w 1964 r. Studia na Wydziale Mechanicznym (specjalno\u015b\u0107: technologia og\u00f3lna budowy maszyn) Politechniki Krakowskiej uko\u0144czy\u0142 w 1970 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w sierpniu 1970 r. w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu (WSK) i ca\u0142\u0105 swoj\u0105 30-letni\u0105 karier\u0119 zawodow\u0105 zwi\u0105za\u0142 z bran\u017c\u0105 silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych, produkowanych na licencji Leyland Motors Ltd. Przeszed\u0142 wszystkie szczeble awansu zawodowego \u2013 od konstruktora do dyrektora zak\u0142adu i prezesa sp\u00f3\u0142ki. W latach 1987-1990 pracowa\u0142 w przedstawicielstwie WSK Mielec przy Biurze Radcy Handlowego Ambasady Polskiej w Belgradzie (w\u00f3wczas stolicy Jugos\u0142awii). Po powrocie do kraju pracowa\u0142 przez kilka miesi\u0119cy w Dziale Marketingu, a od stycznia 1991 r. obj\u0105\u0142 stanowisko szefa S\u0142u\u017cby Rozwoju Silnik\u00f3w i Aparatury Paliwowej. W nast\u0119pstwie zmian ustrojowych w Polsce po 1989 r. \u2013 WSK Mielec przechodzi\u0142a g\u0142\u0119boki kryzys i postanowiono j\u0105 zrestrukturyzowa\u0107. W pa\u017adzierniku 1991 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko dyrektora Zak\u0142adu Produkcji Silnikowej i powierzono mu misj\u0119 przekszta\u0142cenia firmy w sp\u00f3\u0142k\u0119 prawa handlowego. Od 1 IV 1993 r. sp\u00f3\u0142ka rozpocz\u0119\u0142a samodzieln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 jako Wytw\u00f3rnia Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o., a Zgromadzenie Wsp\u00f3lnik\u00f3w powo\u0142a\u0142o go na prezesa tej sp\u00f3\u0142ki. Nowe prawa rynku zmniejszy\u0142y zapotrzebowanie na silniki, co wymusi\u0142o konieczno\u015b\u0107 dywersyfikacji dotychczasowej produkcji. Uruchomiono wi\u0119c produkcj\u0119 agregat\u00f3w pr\u0105dotw\u00f3rczych, zespo\u0142\u00f3w pompowych i ambulans\u00f3w. Dzi\u0119ki temu Wytw\u00f3rnia Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. utrzymywa\u0142a dobr\u0105 kondycj\u0119 finansow\u0105 i generowa\u0142a zyski. W 1994 r. odby\u0142 szkolenie z zarz\u0105dzania w Europejskiej Szkole Kszta\u0142cenia Korespondencyjnego w Poznaniu, a w 1995 r. uko\u0144czy\u0142 kurs biznesu i zarz\u0105dzania w Mi\u0119dzynarodowej Szkole Menad\u017cer\u00f3w w Warszawie. Posiada\u0142 wi\u0119c potrzebn\u0105 i aktualn\u0105 wiedz\u0119 oraz do\u015bwiadczenie, tote\u017c powo\u0142ywano go do rad nadzorczych innych mieleckich sp\u00f3\u0142ek, m.in.: Aparatury Paliwowej, Sp\u00f3\u0142ki Zaopatrzeniowo-Magazynowej oraz Sp\u00f3\u0142ki Mielec Diesel Gaz. W listopadzie 2000 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.\u00a0<\/p>\r\n

STUDZI\u0143SKI JERZY KAZIMIERZ<\/b>, urodzony 12 V 1949 r. w Mielcu, syn Aleksandra i Feliksy z Kaczy\u0144skich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1968 r. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142 Studium Nauczycielskie (kierunek mechaniczny) we Wroc\u0142awiu i uzyska\u0142 dyplom uprawniaj\u0105cy do nauczania praktycznej nauki zawodu. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1970 r. jako nauczyciel przedmiot\u00f3w mechanicznych, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce informatycznych w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. Ponadto by\u0142 zatrudniany okresowo w innych mieleckich szko\u0142ach: Szkole Mened\u017cer\u00f3w, Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych, Niepublicznej Szkole Biznesu, Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli oraz Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania, a sporadycznie w Katolickim O\u015brodku Kultury przy parafii Ducha \u015awi\u0119tego. Systematyczne podnosi\u0142 swoje kwalifikacje, ko\u0144cz\u0105c:\u00a0 studia na kierunku mechanicznym w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie z tytu\u0142em magistra (1976 r.), studium podyplomowe przedmiotowo-metodyczne, kierunek: mechanika w Politechnice Rzeszowskiej (1986 r.), studium podyplomowe, kierunek: systemy mikrokomputerowe w przemy\u015ble maszynowym w Politechnice Rzeszowskiej (1989 r.). W 1990 r. rozpocz\u0105\u0142 studia doktoranckie (seminarium) w Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Warszawie \u2013 \u201eNauczyciel \u2013 Praca \u2013 Kszta\u0142cenie\u201d i pracowa\u0142 nad rozpraw\u0105 pt. Badanie skuteczno\u015bci nauczania za pomoc\u0105 optymalizowanych program\u00f3w komputerowych<\/i>. Zosta\u0142 jednak zmuszony do przerwania studi\u00f3w z powodu zaprzestania prowadzenia seminarium. W 2000 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe \u201eZarz\u0105dzanie i przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107 w o\u015bwiacie\u201d w Akademii Ekonomicznej w Katowicach i uzyska\u0142 uprawnienia do nauczania przedmiotu \u201eprzedsi\u0119biorczo\u015b\u0107\u201d, a w 2004 r. \u2013 po uko\u0144czeniu studi\u00f3w podyplomowych w Instytucie Informatyki \u2013 uprawnienia do nauczania przedmiot\u00f3w informatycznych. Ponadto uczestniczy\u0142 w wyk\u0142adach na Uniwersytecie Nauczania Spo\u0142ecznego Jana Paw\u0142a II w Tarnowie w latach 2018-2022. Uzyska\u0142 II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej z mechaniki i I stopie\u0144 z przedmiot\u00f3w informatycznych, stopie\u0144 awansu zawodowego – nauczyciel dyplomowany oraz uprawnienia egzaminatora egzamin\u00f3w zawodowych w zawodzie technik mechanik. Wielu jego uczni\u00f3w uko\u0144czy\u0142o studia wy\u017csze i powr\u00f3ci\u0142o do pracy w mieleckim przemy\u015ble.\u00a0 Za osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktycznej i wychowawczej zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Medalem Z\u0142otym za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Nagrod\u0105 Zespo\u0142ow\u0105 II stopnia Ministra O\u015bwiaty i Wychowania oraz indywidualn\u0105 Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej II stopnia. Poza prac\u0105 w plac\u00f3wkach o\u015bwiatowych anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w \u017cycie spo\u0142eczne, a zw\u0142aszcza religijne \u015brodowiska. W kadencji 1999-2002 by\u0142 radnym Rady Powiatu Mieleckiego i wiceprzewodnicz\u0105cym Komisji O\u015bwiaty. Pe\u0142ni r\u00f3\u017cne funkcje w mieleckiej parafii rzymskokatolickiej pw. Ducha \u015awi\u0119tego: cz\u0142onka Rady Duszpasterskiej (od za\u0142o\u017cenia parafii w 1981 r.), cz\u0142onka Akcji Katolickiej i prezesa od 2016 r., szafarza nadzwyczajnego Komunii \u015awi\u0119tej (od 2006 r.) oraz cz\u0142onka Zarz\u0105du Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej w Tarnowie (od 2022 r.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"STULIG\u0141OWA EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 9 X 1918 r. w Ropczycach, syn Stanis\u0142awa i Antoniny z domu Brajer. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1936 r. W 1939 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Komorowie. Otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do 28 Dywizji Piechoty Armii \u0141\u00f3d\u017a. Jako dow\u00f3dca plutonu przeciwpancernego bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. do 28 IX, a nast\u0119pnie dosta\u0142 si\u0119 do niewoli sowieckiej i \u0142agru w Wo\u0142oczyskach. 1 XI 1939 r. uciek\u0142 (z kilkoma kolegami), ale w czasie marszu w kierunku granicy w\u0119gierskiej zosta\u0142 otoczony przez Rosjan i po walce, w kt\u00f3rej zosta\u0142 ranny w obie nogi (trzej koledzy zgin\u0119li), ponownie znalaz\u0142 si\u0119 w wi\u0119zieniu NKWD, tym razem w Stanis\u0142awowie. Otrzyma\u0142 wyrok 12 lat, ale w wyniku szcz\u0119\u015bliwego zbiegu okoliczno\u015bci 1 VII 1941 r. ponownie uciek\u0142 i przez p\u00f3\u0142 roku ukrywa\u0142 si\u0119 u krewnych w Buczaczu. W 1942 r. zosta\u0142 zaprzysi\u0119\u017cony w AK, przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eMik\u201d i otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do 9 batalionu AK w Buczaczu. M.in. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w akcji ocalenia oko\u0142o 2 tysi\u0119cy \u017byd\u00f3w, prowadzonych na rozstrzelanie na wzg\u00f3rze przy klasztorze Bazylian\u00f3w w Buczaczu. Po rozwi\u0105zaniu 9 batalionu zosta\u0142 skierowany w 1943 r. do dyspozycji szefa dywizji – kpt. \u017begoty w Kowlu i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 w referacie broni. W czasie akcji \u201eBurza\u201d walczy\u0142 w oddziale partyzanckim \u201eJastrz\u0105b\u201d i m.in. uczestniczy\u0142 w zdobyciu Turzyska. 3 V 1945 r. przedosta\u0142 si\u0119 na teren 8 Armii Brytyjskiej i polskiego 11 pu\u0142ku, a po wojnie przebywa\u0142 w Anglii. W styczniu 1950 r. wyjecha\u0142 do Australii i zamieszka\u0142 w Brisbane. Po okresie adaptacji od 1953 r. rozpocz\u0105\u0142 aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 w\u015br\u00f3d tamtejszej Polonii. Zainicjowa\u0142 powstanie \u201eBiuletynu Polonii\u201d i \u201eOk\u00f3lnika SPK\u201d w Brisbane oraz by\u0142 ich redaktorem. W tym czasie zosta\u0142 tak\u017ce wybrany sekretarzem Polonii Brisba\u0144skiej. By\u0142 organizatorem r\u00f3\u017cnych uroczysto\u015bci i wyst\u0119p\u00f3w artystycznych. Od 1955 r. rozpocz\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z \u201eTygodnikiem Polskim\u201d w Melbourne i kontakty te utrzymuje do dzi\u015b. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142pracownikiem wydawnictwa londy\u0144skiego \u201eRzeczypospolita Podchor\u0105\u017cacka\u201d do czasu jego likwidacji w 2000 r. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w Kole Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa i Komitecie Szko\u0142y Polskiej w Brisbane. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: \u201eKrzy\u017cem za Wojn\u0119 1939\u201d, Krzy\u017cem Partyzanckim, Medalem \u201ePolska Swemu Obro\u0144cy\u201d, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Krzy\u017cem Kawalerskim i O.A.M. (australijski pa\u0144stwowy medal zas\u0142ug) oraz tytu\u0142em Cz\u0142onka Honorowego Polonii Australijskiej. Posiada\u0142 stopie\u0144 majora Wojska Polskiego. Dalsze losy nieznane.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"STYCZE\u0143 DANUTA MARTA (z domu SMOLI\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 29 VII 1956 r. w Lesku, c\u00f3rka Karola i Stefanii z domu Mandulak. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Sanoku, matur\u0119 zda\u0142a w 1975 r. Studiowa\u0142a pedagogik\u0119 opieku\u0144cz\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1979 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Od roku szkolnego 1979\/1980 pracowa\u0142a w Zbiorczej Szkole Gminnej w Zag\u00f3rzu jako nauczycielka w \u00a0Szkole Podstawowej w Czaszynie (2 lata) i Szkole Podstawowej w Zag\u00f3rzu (rok). W 1982 r. przenios\u0142a si\u0119 do Mielca i zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 6 im. F. \u017bwirki i S. Wigury. Uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu nauczania pocz\u0105tkowego i zarz\u0105dzania w o\u015bwiacie. Od 1990 r. do 2007 r. pracowa\u0142a na stanowisku wicedyrektora szko\u0142y. W 1999 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 Stowarzyszenia Przyjaci\u00f3\u0142 Francji w Mielcu i w latach 1999-2007 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 jego prezesa. Systematyczna i owocna wsp\u00f3\u0142praca (g\u0142\u00f3wnie sportowa) tej organizacji i Szko\u0142y Podstawowej nr 6 z Saint-Martin-des-Champs w p\u00f3\u0142nocnej Francji zaowocowa\u0142a podpisaniem umowy o partnerstwie Mielca z tym miastem. W 2007 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119 i za\u0142o\u017cy\u0142a w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 \u2013 Centrum Edukacji i Rozwoju Dziecka \u201e\u017baczek\u201d w Mielcu. W jego ramach prowadzi Niepubliczny Punkt Przedszkolny i jest jego dyrektorem. Wyr\u00f3\u017cniona nagrodami lokalnymi oraz Medalem Saint-Martin-des-Champs.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"STYCZE\u0143 PIOTR<\/strong>, urodzony 4 I 1974 r. w Mielcu, syn Mieczys\u0142awa i El\u017cbiety z domu \u017bak. W czasie nauki w Szkole Podstawowej nr 2 trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w \u201eStali\u201d Mielec. Po rozpocz\u0119ciu nauki w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. S. Konarskiego w Mielcu przerwa\u0142 treningi. W czasie trzeciego roku nauki zdecydowa\u0142 si\u0119 wyjecha\u0107 do USA, aby lepiej pozna\u0107 j\u0119zyk angielski i Ameryk\u0119 P\u00f3\u0142nocn\u0105. Po zdanym egzaminie kwalifikacyjnym wyjecha\u0142 (wraz z dwojgiem przyjaci\u00f3\u0142) do USA na roczny Exchange Student Program, organizowany przez AYIUSA (Academic Year in USA). Zosta\u0142 przydzielony do rodziny ameryka\u0144skiej (Host Family) w West Memphis w stanie Arkansas. Tam te\u017c rozpocz\u0105\u0142 czwarty i ostatni rok w miejscowym West Memphis High School. W przypadkowych okoliczno\u015bciach ujawni\u0142 sw\u00f3j talent pi\u0142karski, zosta\u0142 powo\u0142any do dru\u017cyny futbolu ameryka\u0144skiego Blue Devils (Niebieskich Diab\u0142\u00f3w) i przyczyni\u0142 si\u0119 do jej wielu zwyci\u0119stw w 1992 r. Jego talent zosta\u0142 dostrze\u017cony przez fachowc\u00f3w i po otrzymaniu kilku ofert wybra\u0142 gr\u0119 w dru\u017cynie Wonder Boys z Arkansas Tech University. Otrzyma\u0142 \u00a0stypendium na 4-letnie studia i pe\u0142ne pokrycie wszystkich koszt\u00f3w. W czasie wyst\u0119p\u00f3w w zespole ATU wybi\u0142 si\u0119 jako czo\u0142owy kopacz w drugiej dywizji NCAA Division II. Zdoby\u0142 trzykrotnie tytu\u0142 All-Conference Selection, a tak\u017ce dwukrotnie presti\u017cowy tytu\u0142 All-American Selection in 1995 and 1996. (Odznaczenia te s\u0105 przyznawane najlepszym zawodnikom na ka\u017cdej pozycji z ka\u017cdej konferencji w ca\u0142ym USA.) Po otrzymaniu dyplomu z Arkansas Tech University in 1998 r. przez dwa lata trenowa\u0142 i pr\u00f3bowa\u0142 dosta\u0107 si\u0119 do profesjonalnej ligi NFL, ale ostatecznie nie uda\u0142o si\u0119. Skupi\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas na nauce i w 2003 r. uko\u0144czy\u0142 dwuletni program MBA (Master in Business Administration), a w 2004 r. jednoroczny kurs statystyczny \u201eCertificat in Applied Statistical Strategies\u201d. Pracowa\u0142 w znanych w USA firmach: Seagate Technology, Milliken & Company i FedEx, a bogate do\u015bwiadczenia umo\u017cliwi\u0142y mu zdobycie pracy managera produkt\u00f3w w jednej z licz\u0105cych si\u0119 Klinik Medycyny Niekonwencjonalnej. Specjalizuje si\u0119 w marketingu internetowym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"STYRNA JAN (Biskup Elbl\u0105ski)<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 25 I 1941 r. w Przyborowie, parafia Szczepan\u00f3w, syn W\u0142adys\u0142awa i Anny z domu Kotas. Absolwent IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1965 r. i 27 VI przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. W roku 1970 uzyska\u0142 stopie\u0144 magistra na Wydziale Teologicznym KUL. W latach 1971-1975 odby\u0142 studia specjalistyczne w zakresie teologii pastoralnej na tym\u017ce wydziale, uwie\u0144czone doktoratem na podstawie rozprawy doktorskiej: Przemiany religijnej funkcji rodziny w \u015brodowisku wiejskim (na przyk\u0142adzie wybranych wsi powiatu tarnowskiego). Pe\u0142ni\u0142 pos\u0142ug\u0119 duszpastersk\u0105 jako wikariusz w Nowym Wi\u015bniczu, Krynicy Zdroju i w parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu, gdzie katechizowa\u0142 g\u0142\u00f3wnie m\u0142odzie\u017c Liceum Medycznego. W latach 1978-1980 by\u0142 duszpasterzem polskich robotnik\u00f3w w NRD \u2013 diecezja berli\u0144ska. Nast\u0119pne dwa lata pracowa\u0142 jako adiunkt w Instytucie Studi\u00f3w nad Rodzin\u0105 w Akademii Teologicznej w Warszawie, wyk\u0142adaj\u0105c socjologi\u0119 rodziny. W 1982 r. powr\u00f3ci\u0142 do pos\u0142ugi duszpasterskiej w diecezji tarnowskiej, obejmuj\u0105c stanowisko proboszcza i dziekana w Bieczu. W roku 1991 r. zosta\u0142 mianowany biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej i 28 VIII przyj\u0105\u0142 \u015bwiecenia biskupie w katedrze tarnowskiej. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wikariusza generalnego, sprawuj\u0105c piecz\u0119 nad r\u00f3\u017cnymi dziedzinami \u017cycia diecezji, zw\u0142aszcza w dziedzinie pastoralnej. W latach 1991-1997 by\u0142 te\u017c wyk\u0142adowc\u0105 katolickiej nauki spo\u0142ecznej w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie. W ramach Konferencji Episkopatu Polski by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Misyjnej, a od roku 2001 by\u0142 delegatem Konferencji Episkopatu do spraw duszpasterstwa rolnik\u00f3w w Polsce. W 2003 r. z nominacji Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II zosta\u0142 biskupem diecezjalnym w Elbl\u0105gu. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcje cz\u0142onka Rady Ekonomicznej Konferencji Episkopatu Polski oraz cz\u0142onka Komisji Rewizyjnej Fundacji \u201eDzie\u0142o Nowego Tysi\u0105clecia\u201d. W listopadzie 2013 r. z\u0142o\u017cy\u0142 rezygnacj\u0119 z kierowania diecezj\u0105 z powodu pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia. Papie\u017c Franciszek przyj\u0105\u0142 rezygnacj\u0119, ale poleci\u0142 prowadzenie diecezji do wyboru nowego biskupa ordynariusza. Po wyborze nowego biskupa, kt\u00f3rym zosta\u0142 dotychczasowy biskup pomocniczy Jacek Jezierski, biskup Jan Styrna pozosta\u0142 w diecezji jako biskup senior. Zmar\u0142 28 IX 2022 r. Pochowany w krypcie katedry \u015bw. Miko\u0142aja w Elbl\u0105gu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUCHANEK JERZY<\/strong>, urodzony w 1939 r. w Szczyrku. Absolwent Technikum Mechanicznego w Bielsku Bia\u0142ej. Treningi w siatk\u00f3wk\u0119 rozpocz\u0105\u0142 w szkole \u015bredniej, a od 1956 r. gra\u0142 w zespo\u0142ach Zryw Bielsko-Bia\u0142a i W\u0142\u00f3kniarz Bielsko-Bia\u0142a. W 1957 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec i zasili\u0142 zesp\u00f3\u0142 siatkarzy Stali Mielec graj\u0105cy w II lidze. W 1959 r. znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do wywalczenia przez Stal pierwszego w historii wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego awansu w grach zespo\u0142owych do I ligi (ekstraklasy), a po spadku \u2013 do ponownego awansu. W sezonie 1962\/1963 by\u0142 graj\u0105cym trenerem Stali. Debiut w tej roli zako\u0144czy\u0142 si\u0119 spadkiem z ekstraklasy, tote\u017c bezpo\u015brednio po sezonie zako\u0144czy\u0142 gr\u0119 w Stali i wyjecha\u0142 z Mielca. Od 1958 r. wyst\u0119powa\u0142 w reprezentacji Polski, m.in. w Turnieju Trzech Kontynent\u00f3w w Pary\u017cu i Pucharze \u015awiata w Brazylii (1961). Zmar\u0142 19 II 1993 r. Spoczywa na cmentarzu Grabiszy\u0144skim we Wroc\u0142awiu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUCHARSKIEGO HENRYKA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska o d\u0142ugo\u015bci 218 m na osiedlu Cyranka. Biegnie od ul. E. Biernackiego do ul. Krzywej, pomi\u0119dzy dwoma rz\u0119dami prywatnych dom\u00f3w jednorodzinnych. Patrona otrzyma\u0142a 28 III 1973 r. Od 1997 r. ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodnik z p\u0142ytek. Przypomnie\u0107 mo\u017cna, \u017ce jeszcze w latach 60. XX w. na tym terenie wznosi\u0142a si\u0119 spora g\u00f3rka, stanowi\u0105ca w dalekiej przesz\u0142o\u015bci wsp\u00f3lnie z dzisiejsz\u0105 G\u00f3r\u0105 Cyranowsk\u0105 pasmo niewysokich wzg\u00f3rz, stanowi\u0105cych Wydm\u0119 Mieleck\u0105, kt\u00f3ra os\u0142ania\u0142a Mielec od p\u00f3\u0142nocy i wschodu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0major HENRYK SUCHARSKI (1898-1946) to bohaterski dow\u00f3dca obrony Westerplatte w dniach 1 \u2013 7 IX 1939 r. po napadzie Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUCHORZEWSKA PAULINA (z domu PIENI\u0104\u017bEK)<\/strong>, urodzona w 1834 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana J\u00f3zefa Ignacego i Franciszki z Zafig\u00f3rskich. Wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielka dominium Mielec. 2 II 1856 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Aleksandra Ignacego Suchorzewskiego. M\u0142odzi zamieszkali w dworku w pobli\u017cu ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Mateusza. (Dzi\u015b dworek przy ul. T. Ko\u015bciuszki 5.) Z t\u0105 chwil\u0105 Pieni\u0105\u017ckowie przestali by\u0107 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielami dominium mieleckiego, a w indeksie wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli pojawili si\u0119 Suchorzewscy. W Mielcu w latach 1857-1870 urodzi\u0142o si\u0119 im o\u015bmioro dzieci: Jan Alojzy, Marianna Franciszka, Adam Aleksander Maciej, Zygmunt Piotr Walenty, Bronis\u0142awa Marianna, Zofia Maria Petronella, Aleksandra J\u00f3zefa Maria i Stanis\u0142aw Antoni. Mimo wielu obowi\u0105zk\u00f3w rodzicielskich Paulina dzielnie pomaga\u0142a m\u0119\u017cowi, kt\u00f3ry w czasie powstania styczniowego 1863-1864 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naczelnika powiatowej organizacji narodowej wspieraj\u0105cej powstanie. Ponadto kierowa\u0142a filialnym organem Komitetu Niewiast Polskich w powiecie mieleckim pomagaj\u0105cym powstaniu, zbiera\u0142a sk\u0142adki na cele powsta\u0144cze oraz ukrywa\u0142a nieznanego z nazwiska podoficera austriackiego, kt\u00f3ry zdezerterowa\u0142 z pu\u0142ku w Tarnowie. W czasie podejmowania go\u015bcin\u0105 oficer\u00f3w austriackich podobno namawia\u0142a ich do z\u0142amania przysi\u0119gi. W wyniku rewizji w lutym 1864 r., kiedy znaleziono dowody na jej konspiracyjn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107,\u00a0 zosta\u0142a skazana na kar\u0119 grzywny przez austriacki s\u0105d wojenny w Tarnowie. Po wprowadzeniu w 1867 r. ustawy gminnej i uw\u0142aszczeniu miasta wraz m\u0119\u017cem w 1868 r. zwr\u00f3cili si\u0119 z wnioskiem o przyznanie obywatelstwa Mielca, ale Rada Gminna prawdopodobnie nie podj\u0119\u0142a wi\u0105\u017c\u0105cej decyzji. Po 1870 r. wraz z rodzin\u0105 wyjecha\u0142a z Mielca, prawdopodobnie do Krakowa.\u00a0 Zmar\u0142a w Krakowie 21 III 1906 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUCHORZEWSKI ALEKSANDER IGNACY<\/strong>, urodzony w 1826 r., syn Zachariasza i Aleksandry ze Zbijewskich. By\u0142 w\u0142a\u015bcicielem d\u00f3br Wszemb\u00f3rz w Wielkim Ksi\u0119stwie Pozna\u0144skim. Po \u015blubie z Paulin\u0105 z Pieni\u0105\u017ck\u00f3w 2 II 1856 r. zamieszka\u0142 w Mielcu, w dworku w pobli\u017cu ko\u015bcio\u0142a parafialnego pw. \u015bw. Mateusza. W latach 1856-1870, kiedy Suchorzewscy mieszkali w Mielcu, urodzi\u0142o im si\u0119 o\u015bmioro dzieci. W czasie powstania styczniowego 1863-1964 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naczelnika powiatowej organizacji narodowej wspieraj\u0105cej powstanie. Organizowa\u0142 pomoc finansow\u0105 i rzeczow\u0105, pomaga\u0142 w zaopatrzeniu powsta\u0144c\u00f3w w bro\u0144 i amunicj\u0119, udziela\u0142 schronienia powsta\u0144com i uciekinierom z armii austriackiej. W czasie jednej z rewizji dworku w lutym 1864 r., kiedy znaleziono dowody na konspiracyjn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Suchorzewskich, zosta\u0142 uwi\u0119ziony i skazany przez austriacki s\u0105d wojenny w Tarnowie na rok wi\u0119zienia. Po autonomii Galicji i wprowadzeniu ustawy o samorz\u0105dzie gminnym (12 VIII 1866 r.), jego relacje z Rad\u0105 Gminn\u0105 w Mielcu pogorszy\u0142y si\u0119, m.in. po wprowadzeniu w 1867 r. ustawy gminnej i uw\u0142aszczeniu miasta wraz z \u017con\u0105 w 1868 r. zwr\u00f3cili si\u0119 z wnioskiem o przyznanie obywatelstwa Mielca, ale Rada Gminna prawdopodobnie nie podj\u0119\u0142a wi\u0105\u017c\u0105cej decyzji. Z powodu zad\u0142u\u017cenia, kt\u00f3re powsta\u0142o m.in. na cele powstania, musia\u0142 odda\u0107 mielecki maj\u0105tek Bankowi W\u0142o\u015bcia\u0144skiemu we Lwowie. Po 1870 r. wyjecha\u0142 z rodzin\u0105 z Mielca. W latach 70. by\u0142 cz\u0142onkiem c.k. Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego w Krakowie. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SUDEK FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 3 III 1887 r. w Cyrance ko\u0142o Mielca, syn Miko\u0142aja i Krystyny z domu Niedba\u0142a. Przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 wyjecha\u0142 do USA i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w hucie w Detroit. Trenowa\u0142 zapasy i by\u0142 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 zawodnikiem w ekipie \u015bwiatowej s\u0142awy zapa\u015bnika polskiego Stanis\u0142awa Jana Cyganiewicza (Zbyszko I). Uczestniczy\u0142 w zawodach i pokazach zapa\u015bniczych. W czasie I wojny \u015bwiatowej przyby\u0142 do Krakowa i tu s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku do ko\u0144ca wojny. Po wojnie zosta\u0142 zaanga\u017cowany do ochrony w\u0142adz miasta Krakowa. Z powod\u00f3w rodzinnych (choroba i \u015bmier\u0107 ojca) powr\u00f3ci\u0142 do Cyranki i zaj\u0105\u0142 si\u0119 gospodarstwem rodzinnym. W latach 30. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Urz\u0119dzie Melioracyjnym w Mielcu i nadzorowa\u0142 prace melioracyjne, m.in. w rejonie Cyranki i okolicznych miejscowo\u015bci. W czasie jednej z wizyt cyrku w Mielcu stan\u0105\u0142 do walki z zawodowym zapa\u015bnikiem cyrkowym i pokona\u0142 go przy olbrzymim aplauzie mieleckiej widowni. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej oraz organizacjach politycznych i klubach sportowych. Zmar\u0142 28 IV 1963 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SUDEK J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 12 III 1927 r. w Cyrance ko\u0142o Mielca, syn Franciszka i Karoliny z Dziekan\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y powszechnej w Mielcu. W czasie okupacji hitlerowskiej, aby unikn\u0105\u0107 wyw\u00f3zki na przymusowe roboty do III Rzeszy, uczy\u0142 si\u0119 w szkole przyzak\u0142adowej i pracowa\u0142 na wydziale obr\u00f3bki mechanicznej w Flugzeugwerk Mielec. \u00a0W 1946 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w PZL Mielec jako monter p\u0142atowcowy, a nast\u0119pnie \u015blusarz przyrz\u0105dowy na Wydziale Budowy Przyrz\u0105d\u00f3w Monta\u017cowych. W 1948 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Mechaniczne w Mielcu, a w 1951 r. \u00a02-letni\u0105 szko\u0142\u0119 konstruktor\u00f3w przy Politechnice \u0141\u00f3dzkiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 technika mechanika. Pracowa\u0142 w biurze konstrukcyjnym na stanowisku konstruktora oprzyrz\u0105dowania i p\u00f3\u017aniej technologa prowadz\u0105cego przy uruchomieniu produkcji samolot\u00f3w MiG, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcje kierownika sekcji technologicznej i zast\u0119pcy kierownika dzia\u0142u technologicznego. Opracowa\u0142 38 projekt\u00f3w racjonalizatorskich, z kt\u00f3rych 29 wdro\u017cono do produkcji. Opracowa\u0142 koncepcje i wytyczne do m.in.: organizacji produkcji seryjnej w wydzia\u0142ach monta\u017cowych samolot\u00f3w \u201eLim\u201d, mechanizacji prac r\u0119cznych udarowych przy nitowaniu profili ZNF w zespo\u0142u samolotu An-2 metod\u0105 bezudarow\u0105, technologii dyrektywnych dla seryjnej produkcji samolot\u00f3w M-15, M-18 i An-28 oraz lokalizacji budowy dla remontu kapitalnego samolot\u00f3w produkowanych w wytw\u00f3rni. Opracowa\u0142 szereg analiz i koncepcji techniczno-ekonomicznych dla ofert eksportowych wyrob\u00f3w lotniczych. By\u0142 cz\u0142onkiem Zak\u0142adowego Ko\u0142a SIMP i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego sekcji lotniczej. W 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017conego Racjonalizatora Produkcji\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego\u201d. Zmar\u0142 27 VII 2016 r.\u00a0 Pochowany na jednym z krakowskich cmentarzy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SUDO\u0141 ANDRZEJ (ksi\u0105dz),\u00a0<\/strong>urodzony 17 IX 1970 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i J\u00f3zefy z domu Kope\u0107. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1989 r. Uko\u0144czy\u0142 Wy\u017csze Seminarium Misyjne w Stadnikach, uzyskuj\u0105c magisterium z teologii w 1996 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie.\u00a0 W latach 1997-2000 jako cz\u0142onek Zgromadzenia Ksi\u0119\u017cy Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego (SCJ) prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 misyjn\u0105 w stanie Kerala w Indiach. Po powrocie do Europy odby\u0142 w latach 2000-2002 studia w Milltown Institute w Dublinie (Irlandia) i otrzyma\u0142 tytu\u0142 licencjata w dziedzinie duchowo\u015bci. Od 2002 r. pracowa\u0142 na misjach na Mindanao (Filipiny). W latach 2011-2014 by\u0142 zaanga\u017cowany w prac\u0119 z ofiarami tajfunu Washi na wyspie Mindanao w grudniu 2011 r. Uczestniczy\u0142 w budowie wioski Matki Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia w Opol, Cagayan de Oro, dla 600 rodzin – ofiar wspomnianego tajfunu. W 2014 r. zosta\u0142 poproszony o pomoc w pracy formacyjnej w Prowincji Ameryka\u0144skiej Ksi\u0119\u017cy Sercan\u00f3w. W 2021 r. na CTU w Chicago obroni\u0142 doktorat z teologii na temat formacji zakonnej do pracy misyjnej w mi\u0119dzykulturowych wsp\u00f3lnotach i spo\u0142ecze\u0144stwach. (Tytu\u0142 pracy:\u00a0Challenges and Opportunities of Initial Formation for Interculturality in the Congregation of the Priests of the Sacred Heart in the United States Province.)<\/em> Aktualnie (pocz\u0105tek 2022 r.) pracuje w nowicjacie Ksi\u0119\u017cy Sercan\u00f3w w Racine, WI, jako dyrektor ds. formacji zakonnej oraz wyk\u0142ada duchowo\u015b\u0107 w szkole teologicznej Sacred Heart Seminary and School of Theology. Zasiada w Radzie Dyrektor\u00f3w i Komisji ds. Formacji Pocz\u0105tkowej tej\u017ce szko\u0142y. Jest opiekunem duszpasterstwa Polskiej Wsp\u00f3lnoty w Plainfield (IL) oraz kierownikiem duchowym kleryk\u00f3w, ksi\u0119\u017cy i si\u00f3str zakonnych. Prowadzi rekolekcje grupowe i indywidualne. Czynnie uczestniczy w \u017cyciu Polonii w stanach Illinois i Wisconsin, lokalnych rozg\u0142o\u015bniach radiowych, Radiu Maryja i TV Trwam w Chicago. Jest autorem kilku publikacji na temat duchowo\u015bci dehonia\u0144skiej i dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek. Publikuje artyku\u0142y na temat duchowo\u015bci, kultury i zagadnie\u0144 socjalnych w czasopismach polskich: \u201eCzas Serca”, \u201eWsta\u0144”, \u201eMisje” i \u201eMisje Dzisiaj”. Co roku odwiedza Polsk\u0119, a szczeg\u00f3lnie Mielec i kibicuje sportowcom Stali Mielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SUDO\u0141 J\u00d3ZEF ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 15 II 1938 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Michaliny z domu Hyjek. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w). Po maturze w 1956 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec na stanowisku mechanika technologa, a p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 jako starszy mechanik, kierownik sekcji i kierownik oddzia\u0142u. By\u0142 organizatorem s\u0142u\u017cby gospodarki smarowniczej w WSK Mielec. Uzyska\u0142 tytu\u0142 rzeczoznawcy gospodarki paliwowo-smarowniczej. Uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych formach doskonalenia zawodowego, m.in. sympozjach naukowych krajowych i mi\u0119dzynarodowych oraz kursach specjalistycznych. Bra\u0142 udzia\u0142 w opracowaniu nowych olej\u00f3w, smar\u00f3w i ch\u0142odziwa. Wykonywa\u0142 dokumentacj\u0119 smarownicz\u0105 dla r\u00f3\u017cnych przedsi\u0119biorstw na terenie kraju. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z plac\u00f3wkami naukowymi, m.in. z Instytutem Obr\u00f3bki Skrawaniem w Krakowie i Instytutem Technologii Nafty w Krakowie. Opracowa\u0142 szereg wniosk\u00f3w racjonalizatorskich wprowadzaj\u0105cych nowe produkty smarne i ch\u0142odziwa oraz konserwacj\u0119 bezsmarow\u0105. Jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 by\u0142a gra w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105. Trenowa\u0142 w Stali Mielec od 1950 r., a w latach 60. wyst\u0119powa\u0142 w II-ligowej dru\u017cynie Stali. W 1965 r. przeszed\u0142 do Gryfa Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu tej dru\u017cyny do kl. A (1966), a nast\u0119pnie do ligi okr\u0119gowej (1967). Wyr\u00f3\u017cniony odznakami sportowymi, m.in. Srebrn\u0105 Odznak\u0105 FKS Stal Mielec. W 2003 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUKA MIELECKA<\/strong>, instrument muzyczny ludowy z grupy chordofon\u00f3w (instrument\u00f3w strunowych), podobny do skrzypiec. Suki (nazwa przyj\u0119ta w r\u00f3\u017cnych miejscach w kraju) zaliczano do instrument\u00f3w kolanowych, poniewa\u017c przy graniu trzymano je na kolanie. Mielecka odmiana nie dotrwa\u0142a do naszych czas\u00f3w, ale potwierdzeniem jej istnienia jest akwarela Stanis\u0142awa Putiatyckiego z 1840 r., przedstawiaj\u0105ca \u201ew\u0142o\u015bcianina ze skrzypcami z okolic Mielca\u201d (st\u0105d \u201esuka mielecka\u201d), kt\u00f3ra znajduje si\u0119 w zbiorach Pa\u0144stwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUKIENNICTWO<\/strong>, jedno z najbardziej rozwini\u0119tych rzemios\u0142 w Mielcu i okolicach od pocz\u0105tku XVI w. do po\u0142owy XIX w. Czynnikiem tego rozwoju by\u0142o du\u017ce bie\u017c\u0105ce zapotrzebowanie na odzie\u017c oraz rozwini\u0119ta hodowla owiec dostarczaj\u0105ca surowca na sukno. W 1556 r. mieleccy sukiennicy wsp\u00f3lnie z rzemie\u015blnikami pokrewnych zawod\u00f3w utworzyli cech krawiecko-sukienniczy, a w \u00a0pierwszych latach XVII w. (przed 1608 r.) wyodr\u0119bnili si\u0119, tworz\u0105c oddzielny cech. Do najbardziej aktywnych nale\u017celi: Wojciech Mali\u0144ski, Wawrzyniec Postrzygacz, Stanis\u0142aw Rogacz, Walenty Wycholek i Grzegorz Wycholek. Specjalno\u015bci\u0105 mieleckiego o\u015brodka sukienniczego by\u0142o sukno szare oraz sukno dwubarwne, kt\u00f3re tkano najcz\u0119\u015bciej w \u017c\u00f3\u0142te i czarne pasy. Poza suknem dobrego gatunku wytwarzano te\u017c sukno nierunowane na gorsz\u0105 odzie\u017c i r\u00f3\u017cnego rodzaju przykrycia. W XVIII w. na czo\u0142o mieleckich sukiennik\u00f3w wysun\u0119\u0142y si\u0119 rodziny Hole\u0144skich, Kaczork\u00f3w i Szostakowicz\u00f3w, a cechmistrzem by\u0142 Jacenty Hole\u0144ski. Sukno wytwarzane przez mielczan by\u0142o zapewne dobrej jako\u015bci, bowiem Andrzej Propokowicz \u2013 ekonom podskarbiego koronnego \u2013 zawar\u0142 z nimi umow\u0119 na wyprodukowanie sporej ilo\u015bci sukna. Ostatnim znanym sukiennikiem by\u0142 cechmistrz Jan Spychaj, wymieniany w dokumentach z ko\u0144ca XVIII w. W XIX w., na skutek upowszechniania si\u0119 fabrycznych materia\u0142\u00f3w tekstylnych, sukiennictwo jako rzemios\u0142o zacz\u0119\u0142o upada\u0107. W II po\u0142. XIX w. cech sukienniczy w Mielcu przesta\u0142 istnie\u0107, a pami\u0105tk\u0105 po tym rzemio\u015ble pozostaje do dzi\u015b \u00a0nazwisko Sukiennik spotykane w Mielcu i okolicy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SUKIENNIK MARIA JADWIGA (z domu MUNIAK),<\/strong>\u00a0urodzona 9 VIII 1957 r. w Rzemieniu, powiat mielecki, c\u00f3rka Franciszka i Genowefy z domu Wawrzynek. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1976 r. Uko\u0144czy\u0142a studia w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie, studia pedagogiczne na Politechnice Rzeszowskiej w Rzeszowie, studia podyplomowe (kierunek \u2013 rachunkowo\u015b\u0107 i zarz\u0105dzanie finansami) na Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu i studia podyplomowe (kierunek \u2013 doradztwo podatkowe) na Wy\u017cszej Szkole Handlu i Finans\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych w Warszawie. Uczestniczy\u0142a te\u017c w wielu kursach oraz szkoleniach krajowych i mi\u0119dzynarodowych, m.in. w Belgii i USA. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a po maturze 31 V 1976 r. jako referent w Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym w Przec\u0142awiu, ale ju\u017c z dniem 11 X 1976 r. przesz\u0142a do Sp\u00f3\u0142dzielni K\u00f3\u0142ek Rolniczych w Przec\u0142awiu na stanowisko specjalisty ds. planowania, a nast\u0119pnie g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego i cz\u0142onka Zarz\u0105du (do 11 VIII 1991 r.) Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y: Urz\u0105d Skarbowy w Mielcu (starszy komisarz skarbowy, 12 VIII 1991 \u2013 14 XII 1994), Przedsi\u0119biorstwo Telekomunikacyjne CENTRALA Sp. z o.o. w Mielcu (dyrektor ds. ekonomiczno-finansowych, wiceprezes Zarz\u0105du, 15 XII 1994 \u2013 25 VII 2000), Onduline Production Sp. z o.o. w Mielcu (dyrektor finansowy, 1 IV 2000 \u2013 31 VIII 2012), Euro-Eko Sp. z o.o. w Mielcu (dyrektor finansowy, prokurent, 1 VII 2012 \u2013 30 VI 2016 r.), Agencja Rozwoju Regionalnego MARR SA w Mielcu (g\u0142\u00f3wny ksi\u0119gowy, 1 VII 2016 \u2013 nadal). Ponadto od 1996 r. jest w\u0142a\u015bcicielem firmy \u201eKancelaria Prawno-Finansowa\u201d z siedzib\u0105 w Rzemieniu. Poza etatow\u0105 prac\u0105 zawodow\u0105 m.in. jest wyk\u0142adowc\u0105 (przedmioty: rachunkowo\u015b\u0107 i podatki) we Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie Zamiejscowy Wydzia\u0142 Ekonomii w Mielcu, cz\u0142onkiem Rady Nadzorczej w Firmie \u201eTARAPATA\u201d Sp. z o.o. w Mielcu i cz\u0142onkiem Klubu \u201eManagement Mastery Club\u201d Harvard Business Review Polska. Od wielu lat udziela si\u0119 spo\u0142ecznie. M.in. by\u0142a radn\u0105 i zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego Rady Gminy Przec\u0142aw (2006-2014). Za\u0142o\u017cy\u0142a Stowarzyszenie Inicjatyw Lokalnych \u201eSiedlisko Pokole\u0144\u201d i pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du (2009-nadal). Jest tak\u017ce wiceprezesem Zarz\u0105du Stowarzyszenia \u201eOrkiestra D\u0119ta Dobrynin\u201d (2011-nadal).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUPERMAKETY<\/strong>, du\u017ce samoobs\u0142ugowe sklepy wielobran\u017cowe, o powierzchni od 500 m2 do 2000 m2. Poprzedzi\u0142y je w latach 70. i 80. XX w. pawilony handlowe PSS \u201eSpo\u0142em\u201d: \u201eIkar\u201d przy ul. A. Mickiewicza, \u201eZenit\u201d i \u201eDedal\u201d przy ul. J. Gagarina (p\u00f3\u017aniej al. Ducha \u015awi\u0119tego) oraz \u201e\u015awit\u201d przy ul. S. Drzewieckiego. Przemiany ustrojowe i nowe regu\u0142y rynkowe po 1989 r. spowodowa\u0142y, \u017ce od lat 90. upowszechni\u0142y si\u0119 w Polsce supermarkety firm zagranicznych i krajowych. Wprowadza\u0142y obfito\u015b\u0107 towar\u00f3w wszelkiego rodzaju, co po wieloletnich du\u017cych k\u0142opotach z zakupami wr\u0119cz szokowa\u0142o klient\u00f3w. W Mielcu pierwsze tego typu plac\u00f3wki powsta\u0142y w 1999 r. By\u0142y to: \u201eLider Market\u201d (w pawilonie po zlikwidowanym \u201eDedalu\u201d), \u201eBiedronka\u201d (w pawilonie po \u201e\u015awicie\u201d), \u201eSzalony Max\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201eAlbert\u201d) przy ul. H. Sienkiewicza i Polski Sklep \u201eJedynka\u201d przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. W pierwszych latach XXI w. powstawa\u0142y kolejne: \u201eMinimal\u201d przy ul. H. Sienkiewicza (wkr\u00f3tce zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107), \u201eA&K\u201d przy ul. Piaskowej (w\u0142a\u015bciciele mieleccy), hipermarket \u201eTesco\u201d przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka ( w rozbudowanych obiektach po Polskim Sklepie \u201eJedynka\u201d) i \u201eLidl\u201d przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. W pierwszych latach XXI w. ten rodzaj sklep\u00f3w nadal dynamicznie si\u0119 rozwija\u0142. Rozpocz\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107: A&K przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka, \u201eAura\u201d przy ul. E. Biernackiego 2, \u201eBiedronka\u201d przy ul. Sandomierskiej, ul. Warne\u0144czyka, ul. Piaskowej, ul. Legion\u00f3w, ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka i ul. Rzochowskiej, \u201eStokrotka\u201d przy ul. A. Kocjana (wcze\u015bniej Szalony Max, Albert, Carrefour, Frac), \u201eSmoczka\u201d przy ul. W. Szafera i \u201eTesco\u201d przy al. Ducha \u015awi\u0119tego (wcze\u015bniej \u201eLider Market\u201d). Zbudowano te\u017c Galeri\u0119 NAVIGATOR przy ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy, o kt\u00f3rej szerzej w oddzielnym ha\u015ble. Kolejne zmiany nast\u0105pi\u0142y w latach 2020 – 2022. Zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 „Tesco”, a pojawi\u0142y si\u0119; „ALDI” przy skrzy\u017cowaniu ul. Drzewieckiego i H. Sienkiewicza oraz „Vendo Park Mielec” przy ul. S. \u017beromskiego 15,, na miejscu zlikwidowanego „Tesco”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SURDEJ JERZY<\/strong>, urodzony 20 I 1936 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca, syn Antoniego i Marii z domu Pieprzna. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. Studia na Wydziale Handlu Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1960 r. z tytu\u0142em magistra. Prac\u0119 zawodowa rozpocz\u0105\u0142 w Narodowym Banku Polskim Oddzia\u0142 w Mielcu. W 1966 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego w Mielcu i w czasie 18 lat kierowania plac\u00f3wk\u0105 przyczyni\u0142 si\u0119 do jej wielokierunkowego rozwoju. \u00a0By\u0142 cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego Oddzia\u0142 w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Banku Gospodarki \u017bywno\u015bciowej. Zmar\u0142 3 IV 1984 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SURDEJ MIROS\u0141AW JACEK,<\/strong>\u00a0urodzony 30 XII 1982 r. w Kolbuszowej, syn Zbigniewa i Gra\u017cyny z domu Kubik. Absolwent V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. Studia na Wydziale Humanistycznym (kierunek: historia) UMCS w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 2006 r. z tytu\u0142em magistra. W czasie studi\u00f3w nale\u017ca\u0142 do Studenckiego Ko\u0142a Naukowego Archiwist\u00f3w UMCS i bra\u0142 udzia\u0142 w corocznych Og\u00f3lnopolskich Zjazdach Student\u00f3w Archiwistyki. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Studenckiego Ko\u0142a Historii Wojskowo\u015bci UMCS i nale\u017ca\u0142 do grupy rekonstrukcji historycznej Policji Pa\u0144stwowej. W listopadzie 2006 r. zosta\u0142 zatrudniony w Referacie Bada\u0144 Naukowych Biura Edukacji Publicznej\/ Biurze Bada\u0144 Historycznych Instytutu Pami\u0119ci Narodowej Oddzia\u0142 w Rzeszowie. W 2015 r. na Uniwersytecie Rzeszowskim, na podstawie rozprawy pt. Okr\u0119g Rzeszowski Narodowej Organizacji Wojskowej \u2013 Narodowego Zjednoczenia Wojskowego w latach 1944-1947\u00a0 otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora nauk humanistycznych. W pracy badawczej zajmuje si\u0119 g\u0142\u00f3wnie zagadnieniami konspiracji niepodleg\u0142o\u015bciowej na obszarze po\u0142udniowo-wschodniej Polski (w tym Mielca i okolic) w latach 1939-1956. Jest autorem ksi\u0105\u017cek:\u00a0Oddzia\u0142 partyzancki Wojciecha Lisa 1941-1948<\/em>\u00a0(nagroda w I Konkursie Historycznym Fundacji im. Jadwigi Chyli\u0144skiej we wsp\u00f3\u0142pracy z Instytutem Historii PAN w Warszawie),\u00a0Okr\u0119g Rzeszowski Narodowej Organizacji Wojskowej \u2013 Narodowego Zjednoczenia Wojskowego w latach 1944-1947<\/em>\u00a0(praca nominowana w konkursie \u201eKsi\u0105\u017cka Historyczna Roku\u201d) i\u00a0Trzy konspiracje. Historia Aleksandra Rusina ps. \u201eRusal\u201d.<\/em>\u00a0Publikowa\u0142 te\u017c w lokalnych periodykach, m.in. kilkakrotnie w \u201eRoczniku Mieleckim\u201d, wydawanym przez Muzeum Regionalne SCK w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w projektach badawczych IPN: \u201ePodziemie niepodleg\u0142o\u015bciowe w Polsce w latach 1944-1956\u201d, \u201ePoszukiwanie miejsc poch\u00f3wku ofiar zbrodni komunistycznych w Polsce\u201d, \u201e\u015aladami zbrodni\u201d i \u201eNotacje\u201d. Bra\u0142 udzia\u0142 w konferencjach naukowych, m.in. jako jeden z prelegent\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142autor wystaw IPN, m.in.: \u201eBieszczady w Polsce Ludowej\u201d, \u201e\u015aladami zbrodni komunistycznych na Rzeszowszczy\u017anie w latach 1944-1956\u201d, \u201ePolskie Pa\u0144stwo Podziemne 1939-1944\/45\u201d, \u201ePolska Walcz\u0105ca \u2013 Fighting Poland\u201d i \u201eWi\u0119zienie na Zamku Lubomirskich w Rzeszowie\u201d. Odznaczony \u201ePami\u0105tkow\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 60-lecia Zako\u0144czenia II Wojny \u015awiatowej\u201d Ministerstwa Obrony Republiki Czeskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SURDEJOWICZ (SURDEIOWICZ) ALBERT<\/strong>, burmistrz miasta Rzochowa w latach 80. XVIII w., wzmiankowany w 1784 i 1788 r.<\/p>\r\n

SUROWIEC ANDRZEJ JERZY (ksi\u0105dz),<\/b> urodzony 8 X 1964 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Bronis\u0142awy z domu Sobu\u015b. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego (profil matematyczno-fizyczny) w Mielcu z matur\u0105 w 1983 r.\u00a0 Studia teologiczne odby\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie i w 1990 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 w parafii w Starym Wi\u015bniczu, w parafii pw. \u015bw. Jakuba w Brzesku jako kapelan w szpitalu oraz parafii pw. Matki Bo\u017cej Anielskiej w D\u0119bicy. W 2009 r. biskup tarnowski Wiktor Skworc powierzy\u0142 mu funkcj\u0119 dyrektora administracyjnego Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Tarnowie i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do lipca 2019 r. Od 8 VIII 2019 r. sprawuje urz\u0105d proboszcza parafii pw. Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego i Matki Bo\u017cej Bolesnej w D\u0119bicy. Pe\u0142ni te\u017c funkcje wicedziekana dekanatu D\u0119bica Wsch\u00f3d i wizytatora rejonowego nauki religii w szko\u0142ach \u015brednich. Obdarzony godno\u015bci\u0105 kanonika gremialnego Kapitu\u0142y Wojnickiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SUROWIEC ANDRZEJ MARCELI<\/strong>, urodzony 17 X 1954 r. w Rzeszowie, syn Kazimierza i Zuzanny z domu Pochwat. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1973 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 1979 r. z tytu\u0142em lekarza medycyny. W latach 1979-1996 pracowa\u0142 w Szpitalu Miejskim w Rzeszowie. W tym czasie uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji (1985) i II stopie\u0144 specjalizacji z chirurgii og\u00f3lnej (1989) oraz stopie\u0144 doktora nauk medycznych w \u015al\u0105skiej Akademii Medycznej w Zabrzu na podstawie rozprawy\u00a0Wp\u0142yw czasu i poziomu \u015br\u00f3doperacyjnego zamkni\u0119cia t\u0119tnic na r\u00f3wnowag\u0119 kwasowo-zasadow\u0105 i st\u0119\u017cenie mleczan\u00f3w w operacjach rekonstrukcyjnych t\u0119tnic<\/em>\u00a0(promotor: prof. dr hab. Jolanta Dobosz, recenzenci: prof. dr hab. Zbigniew Religa, prof. dr Wojciech Witkiewicz). W latach 1996-2001 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 ordynatora Oddzia\u0142u Chirurgii w Szpitalu Rejonowym (Powiatowym) w Mielcu. Od 2001 r. jest ordynatorem Oddzia\u0142u Chirurgii Og\u00f3lnej i Onkologicznej w Wojew\u00f3dzkim Szpitalu Specjalistycznym im. F. Chopina w Rzeszowie. Prowadzi te\u017c Prywatny Gabinet Lekarski A. Surowiec w Rzeszowie przy pl. Wolno\u015bci. W 2013 r. i 2018 r. zosta\u0142 powo\u0142any na funkcj\u0119 konsultanta wojew\u00f3dzkiego chirurgii og\u00f3lnej (2 pi\u0119cioletnie kadencje).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUROWIEC JAN<\/strong>, urodzony 19 XI 1877 r. w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca, parafia \u015bw. Mateusza w Mielcu, syn Jakuba i Ewy z domu Kr\u00f3wka. Ucz\u0119szcza\u0142 do miejscowej szko\u0142y ludowej. Pomaga\u0142 w pracach na gospodarstwie rolnym. W latach 1906-1913 przebywa\u0142 w USA w celach zarobkowych. W 1913 r. powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony i po zakupie ziemi w Rz\u0119dzianowicach prowadzi\u0142 w\u0142asne gospodarstwo. W latach mi\u0119dzywojennych by\u0142 jednym z najbardziej aktywnych dzia\u0142aczy ruchu ludowego w powiecie mieleckim. Wybierano go na radnego Rady Powiatowej w Mielcu. By\u0142 te\u017c aktywnym dzia\u0142aczem Towarzystwa Szko\u0142y Ludowej oraz korespondentem gazety \u201ePrzyjaciel Ludu\u201d. W artyku\u0142ach podpisywanych pseudonimem \u201eAntek znad Wis\u0142oki\u201d przedstawia\u0142 wydarzenia i problemy gospodarcze oraz spo\u0142eczne powiatu mieleckiego. Zmar\u0142 w 1943 r. Pochowany na cmentarzu w Rz\u0119dzianowicach ko\u0142o Mielca<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUROWIEC J\u00d3ZEF<\/strong>, starszy cechmistrz cechu zbiorowego w Mielcu w latach 50. XVII w., w okresie \u201epotopu szwedzkiego\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SUROWIEC LUCJAN DOMINIK<\/strong>, urodzony 23 I 1944 r. w Trze\u015bni ko\u0142o Mielca, syn Jana i Julii z domu Pi\u0119ko\u015b. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1963 r. Studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (specjalno\u015b\u0107 \u2013 silniki spalinowe) uko\u0144czy\u0142 z wyr\u00f3\u017cnieniem w 1974 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W latach 1963-1975 pracowa\u0142 w WSK Mielec na stanowiskach: konstruktor, technolog, technolog specjalista i specjalista ds. zam\u00f3wie\u0144 lotniczych cz\u0119\u015bci zamiennych. W 1975 r. obj\u0105\u0142 kierownictwo Zak\u0142adu Utrzymania Ruchu w Rzeszowskim Przedsi\u0119biorstwie Ceramiki Budowlanej Oddzia\u0142 w Mielcu, a w 1977 r. przeszed\u0142 na stanowisko dyrektora mieleckiego Oddzia\u0142u Budowlano-Monta\u017cowego Zak\u0142adu Inwestycji i Budownictwa w Rzeszowie. W 1978 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 naczelnika miasta Mielca, a w 1981 r. powierzono mu funkcj\u0119 naczelnika miasta. Po powi\u0119kszeniu obszaru miasta (z 21,02 km2 do 47,36 km2) i przekroczeniu liczby 50 tysi\u0119cy mieszka\u0144c\u00f3w, z dniem 1 I 1985 r. zosta\u0142 mianowany pierwszym w dziejach prezydentem Mielca i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1990 r. Przyczyni\u0142 si\u0119 do dynamicznego rozwoju miasta. Doko\u0144czono osiedle J. Krasickiego (Lotnik\u00f3w), zbudowano nowe osiedla: W. Szafera, Dziubk\u00f3w, Smoczka i Borek oraz ich podstawow\u0105 infrastruktur\u0119, wykonano wiadukt nad lini\u0105 kolejow\u0105 i nowe rozwi\u0105zania komunikacyjne (ul. Wojs\u0142awska, ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka), a tak\u017ce szereg mniejszych ulic. W latach 1990-1998 pracowa\u0142 jako doradca w firmie prywatnej. Od 1999 r. by\u0142 g\u0142\u00f3wnym specjalist\u0105 do spraw techniczno-eksploatacyjnych w Miejskim Zarz\u0105dzie Budynk\u00f3w Mieszkalnych w Mielcu. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 przez wiele lat anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie i spo\u0142ecznie, g\u0142\u00f3wnie na rzecz Mielca i jego regionu. W wyborach samorz\u0105dowych trzykrotnie (1998, 2002, 2006) by\u0142 wybierany z listy SLD-UP na radnego Rady Miejskiej w Mielcu, a w kadencjach 1998-2002 i 2002-2006 pe\u0142ni\u0142 funkcje wiceprzewodnicz\u0105cego Rady i przewodnicz\u0105cego Komisji Gospodarki i Finans\u00f3w. W latach 2000-2003 by\u0142 przewodnicz\u0105cym Rady Powiatowej SLD w Mielcu i z ramienia tej partii w 2002 r. kandydowa\u0142 na funkcj\u0119 prezydenta miasta Mielca. Wyr\u00f3\u017cniony Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i wieloma odznaczeniami resortowymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SUROWIEC PIOTR<\/strong>, urodzony 7 V 1936 r. w Czarnej ko\u0142o S\u0119dziszowa, syn Wawrzy\u0144ca i Katarzyny z domu Orzech. Absolwent Technikum Mechanicznego w D\u0119bicy, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. Pracowa\u0142 w WSK D\u0119bica (1954-1955) i WSK Mielec jako technolog (1955-1957). S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w latach 1957-1959, a nast\u0119pne 2 lata pracowa\u0142 w Zak\u0142adach Przemys\u0142u Gumowego w Sanoku. W 1961 r. powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec na stanowisko kontrolera, a p\u00f3\u017aniej mistrza na Wydziale 50. Od lat szkolnych uprawia\u0142 lekkoatletyk\u0119, specjalizuj\u0105c si\u0119 w skoku w dal i tr\u00f3jskoku. By\u0142 zawodnikiem klub\u00f3w: KS Kolejarz D\u0119bica, KS Zryw D\u0119bica, KS Stal D\u0119bica, Stal Mielec (1955-1957), WKS Lotnik Warszawa, KS Wis\u0142oka D\u0119bica, KS Sanoczanka Sanok i FKS Stal Mielec (od 1961 r.). Wielokrotnie zdobywa\u0142 mistrzostwo okr\u0119gu rzeszowskiego i plasowa\u0142 si\u0119 w tabelach najlepszych wynik\u00f3w w okr\u0119gu oraz wni\u00f3s\u0142 znaczny wk\u0142ad w punktow\u0105 rywalizacj\u0119 Stali w ligowej rywalizacji. Po uko\u0144czeniu kursu instruktorskiego PZLA w Kluczborku w 1959 r. pracowa\u0142 jako instruktor, a nast\u0119pnie trener lekkoatletyczny i koordynator sekcji Stali (1981-1988). W 1976 r. zosta\u0142 oddelegowany z WSK do pracy organizacyjnej i szkoleniowej w Stali. W 1980 r. uko\u0144czy\u0142 zaocznie Studium Trenerskie na Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Jako trener Stali Mielec (do 1997 r.) i Lekkoatletycznego Klubu Sportowego Mielec (od 1997 r. do dzi\u015b) odni\u00f3s\u0142 wiele licz\u0105cych si\u0119 sukces\u00f3w. Jego wychowankowie zdobyli dot\u0105d ponad 70 medali na Mistrzostwach Polski w LA w r\u00f3\u017cnych kategoriach wiekowych. Kilkunastu zawodnik\u00f3w startowa\u0142o w reprezentacji Polski, m.in. Dorota Dydo zdoby\u0142a br\u0105zowy medal w sztafecie 4 x 100 m na Mistrzostwach \u015awiata Junior\u00f3w M\u0142odszych. Poza prac\u0105 szkoleniow\u0105 jako dzia\u0142acz \u201eStali\u201d i LKS wielokrotnie bra\u0142 udzia\u0142 w organizacji zawod\u00f3w lekkoatletycznych r\u00f3\u017cnej rangi na mieleckim stadionie. Od wielu lat pe\u0142ni funkcj\u0119 cz\u0142onka Zarz\u0105du Okr\u0119gowego Lekkiej Atletyki i przewodnicz\u0105cym Rady Trener\u00f3w OZLA w Rzeszowie. Od 1960 r. uczestniczy\u0142 w obozach szkoleniowych OZLA i sprawowa\u0142 opiek\u0119 nad kadr\u0105 wojew\u00f3dzk\u0105. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznaka Honorow\u0105 PZLA, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej, Z\u0142ot\u0105 Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 50-lecia FKS PZL-Stal Mielec i tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony Trener PZLA\u201d. Jako trener lekkoatletyczny LKS Stal Mielec wychowa\u0142 wielu medalist\u00f3w i reprezentant\u00f3w Polski w r\u00f3\u017cnych kategoriach wiekowych, m.in. Dorot\u0119 Dydo, Patrycj\u0119 Rataj, Joann\u0119 Bry\u0142\u0119, Katarzyn\u0119 Zio\u0142o, Bart\u0142omieja Dzika, J\u00f3zefa Marsza\u0142ka i Agnieszk\u0119 Zi\u0119b\u0119. Odznaczony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. W listopadzie 2011 r. zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 trenersk\u0105 i przeszed\u0142 na sportow\u0105 emerytur\u0119. Zmar\u0142 4 VIII 2014 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. 7 I 2023 r. odby\u0142 si\u0119 I Halowy Memoria\u0142 im. Piotra Surowca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUROWIEC WOJCIECH<\/strong>, urodzony 7 XI 1920 r. w Rz\u0119dzianowicach, powiat mielecki, syn Jana i Agnieszki z domu Wieczerzak. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 w Rz\u0119dzianowicach. Prowadzi\u0142 gospodarstwo rolne. Od 1936 r. dzia\u0142a\u0142 w Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej \u201eWici\u201d i w kr\u00f3tkim czasie sta\u0142 si\u0119 jednym z jego miejscowych lider\u00f3w. W 1937 r. wst\u0105pi\u0142 do Stronnictwa Ludowego i by\u0142 jego aktywnym dzia\u0142aczem. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich. Po II wojnie \u015bwiatowej nadal anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w \u017cycie polityczne i spo\u0142eczne. By\u0142 prezesem ko\u0142a Polskiego Stronnictwa Ludowego, a od 1949 r. ko\u0142a Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego w Rz\u0119dzianowicach. Przez 40 lat (1945-1985) wchodzi\u0142 w sk\u0142ad Zarz\u0105du Powiatowego PSL i p\u00f3\u017aniej ZSL w Mielcu. Ponadto wielokrotnie reprezentowa\u0142 mieleckich ludowc\u00f3w na zjazdach wojew\u00f3dzkich ZSL. Z ramienia Stronnictwa wybierano go do Gminnej Rady Narodowej oraz Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Odgrywa\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 w swojej rodzinnej miejscowo\u015bci. W latach 1969-1973 prezesowa\u0142 Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Rz\u0119dzianowicach II. Inicjowa\u0142 wiele miejscowych czyn\u00f3w spo\u0142ecznych i by\u0142 ich wsp\u00f3\u0142organizatorem. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rolnictwa\u201d i Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Dzia\u0142acza Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego. Zmar\u0142 15 V 1991 r. Pochowany na cmentarzu w Rz\u0119dzianowicach.<\/p>\r\n

SUSSMAN RACHELA CIRLA (z domu STROH),<\/b> urodzona 12 XII 1915 r. w Mielcu, c\u00f3rka Chaniny i Sary z domu Berger. Absolwentka Pa\u0144stwowego Gimnazjum M\u0119skiego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1934 r. Nale\u017ca\u0142a do grupy najzdolniejszych uczennic. W 1934 r., niemal bezpo\u015brednio po maturze, wysz\u0142a za m\u0105\u017c\u00a0 za przedsi\u0119biorc\u0119 Leo Sussmana, pochodz\u0105cego z Baranowa Sandomierskiego, dzia\u0142aj\u0105cego w bran\u017cy odzie\u017cowej w Wiedniu. Ma\u0142\u017conkowie zamieszkali w Wiedniu, ale po aneksji Austrii przez hitlerowskie Niemcy w 1938 r. przenie\u015bli si\u0119 najpierw do St. Gallen w Szwajcarii, a w 1941 r. do Nowego Jorku. Na Manhattanie, gdzie mieszka\u0142a spora grupa \u017byd\u00f3w zwi\u0105zanych z Mielcem,\u00a0 za\u0142o\u017cyli fabryk\u0119 odzie\u017cy. Z czasem Sussmanowie stali si\u0119 szanowanymi filantropami, wspieraj\u0105cymi m.in. miejscow\u0105 synagog\u0119, Beth Israel Hospital i Yeshiva University. W czasie pobytu w USA Rachela Sussman dowiedzia\u0142a si\u0119 o tragicznych losach pozostawionej w Mielcu rodziny. (Wszyscy zostali zamordowani przez Niemc\u00f3w.) Po \u015bmierci m\u0119\u017ca (1991 r.), za namow\u0105 rabina Raichberga,\u00a0 postanowi\u0142a przyjecha\u0107 do Mielca i pom\u00f3c w godnym upami\u0119tnieniu mieleckich \u017byd\u00f3w, a szczeg\u00f3lnie\u00a0 zamordowanych w czasie okupacji hitlerowskiej. Do Mielca przyjecha\u0142a z rabinem Raichbergiem w 1993 r. i po odwiedzeniu cmentarzy \u017cydowskich postanowi\u0142a sfinansowa\u0107 ogrodzenie cmentarza i pomnika przy ul. Jadernych, tablicy w kszta\u0142cie macewy z wyszczeg\u00f3lnieniem cz\u0142onk\u00f3w rodziny Stroh\u00f3w na cmentarzu przy ul. Wsp\u00f3lnej oraz operacji wydobycia macew z Wis\u0142oki. Ogrodzenie i upami\u0119tnienia zosta\u0142y wykonane w porozumieniu z Fundacj\u0105 Dziedzictwa \u017bydowskiego w Warszawie. Utrzymywa\u0142a kontakty z Mielcem. Zmar\u0142a 23 VI 2007 r. w Nowym Yorku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SUSZCZYK GERARD (CZES\u0141AW),<\/strong>\u00a0urodzony 4 I 1922 r. w Chorzowie. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 zawodow\u0105 i pracowa\u0142 jako \u015blusarz. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w wieku 14 lat w Klubie Sportowym Pa\u0144stwowych Zak\u0142ad\u00f3w Azotowych w Chorzowie, pocz\u0105tkowo na pozycji bramkarza, a p\u00f3\u017aniej napastnika. W 1941 r. zosta\u0142 przymusowo wcielony do niemieckiej marynarki wojennej \u2013 Kriegsmarine i s\u0142u\u017cy\u0142 na kontrtorpedowcu operuj\u0105cym na Morzu \u015ar\u00f3dziemnym. Po wojnie trafi\u0142 do polskiego obozu jenieckiego w Bydgoszczy. W 1946 r.,\u00a0 po przeprowadzeniu \u015bledztwa w sprawie jego pochodzenia i niemieckiej s\u0142u\u017cby wojskowej, zosta\u0142 uwolniony i powr\u00f3ci\u0142 do Chorzowa. Powr\u00f3ci\u0142 te\u017c do pi\u0142ki no\u017cnej i gra\u0142 w dru\u017cynie Chemika Chorz\u00f3w, a od 1948 r. do 1959 r. w Ruchu Chorz\u00f3w (przez pewien czas klub wyst\u0119powa\u0142 pod nazw\u0105 Unia). W tej dru\u017cynie by\u0142 jednym z najlepszych zawodnik\u00f3w i przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia mistrzostwa Polski (jako zdobywca Pucharu Polski) w 1951, oraz w 1952 i 1953 r., a tak\u017ce wicemistrzostwa Polski w 1956 r. Od 1957 r. by\u0142 graj\u0105cym trenerem Ruchu. Jako jeden z najlepszych polskich napastnik\u00f3w, po przymusowej zmianie imienia Gerard na Czes\u0142aw, zosta\u0142 reprezentantem Polski i wyst\u0105pi\u0142 w 26 meczach mi\u0119dzypa\u0144stwowych, m.in. na Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach (Finlandia) w 1952 r. W 1959 r. zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105 i zaj\u0105\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie prac\u0105 szkoleniow\u0105. W sezonie 1962 r. prowadzi\u0142 ekstraklasow\u0105 dru\u017cyn\u0119 Stali Mielec, ale nie zdo\u0142a\u0142 uchroni\u0107 jej przed spadkiem do II ligi. Trenowa\u0142 tak\u017ce junior\u00f3w Ruchu Chorz\u00f3w (mistrzostwo Polski w 1965 r.) oraz zespo\u0142y KS D\u0105b Katowice i ROW Rybnik. Wyr\u00f3\u017cniony tytu\u0142em Zas\u0142u\u017conego Mistrza Sportu i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 1 IV 1993 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Chorzowie przy ul. D\u0105browskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SWACHA WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 23 III 1956 r. w Mielcu, syn Stefana i Bronis\u0142awy z domu Kozik. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1975 r. Ponadto uczy\u0142 si\u0119 Ognisku Muzycznym w Mielcu, a nast\u0119pnie w 1975 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I stopnia w Mielcu (Dzia\u0142 m\u0142odzie\u017cowy, klasa puzonu Tadeusza Wywrockiego). Studiowa\u0142 na Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Uczy\u0142 si\u0119 te\u017c w Pa\u0144stwowej Szkole Muzycznej II stopnia (klasa puzonu) w Krakowie i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 z wyr\u00f3\u017cnieniem w 1980 r. Mieszkaj\u0105c w Krakowie, aktywnie uczestniczy\u0142 w \u017cyciu muzycznym miasta. M.in. gra\u0142 w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eKrakowiacy\u201d oraz w Zespole Jazzu Tradycyjnego \u201eBeale Street Band\u201d, z kt\u00f3rym wyst\u0105pi\u0142 w 1978 r. na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Jazzu Tradycyjnego Old Jazz Meeting \u201eZ\u0142ota Tarka\u201d w Warszawie. Podj\u0105\u0142 dalsz\u0105 nauk\u0119 w Akademii Muzycznej w Krakowie, ale po roku, w zwi\u0105zku z napi\u0119t\u0105 sytuacj\u0105 w Polsce, wyjecha\u0142 do Francji. Tam gra\u0142 w restauracjach, w zespo\u0142ach wykonuj\u0105cych muzyk\u0119 s\u0142owia\u0144sk\u0105. Przez pewien czas by\u0142 te\u017c organist\u0105 w podparyskim ko\u015bciele. Od 1982 r. rozpocz\u0105\u0142 wyst\u0119py jako puzonista w orkiestrze wykonuj\u0105cej muzyk\u0119 rozrywkow\u0105 na statkach pasa\u017cerskich. W 1987 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Cannes, gdzie gra\u0142 na akordeonie w tamtejszych restauracjach, a w wolnych chwilach udziela\u0142 lekcji muzyki. Doskonali\u0142 te\u017c gr\u0119 na fortepianie i p\u00f3\u017aniej przez blisko 20 lat wyst\u0119powa\u0142 jako pianista na statkach pasa\u017cerskich znanych kompanii, m.in. Cunard Line, Celebrity Cruises i Princess Cruises. W 1991 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski i za\u0142o\u017cy\u0142 rodzin\u0119. Kontynuowa\u0142 te\u017c prac\u0119 na statkach, a ostatni rejs odby\u0142 w 2009 r. Od 2016 r. gra w Mieleckiej Orkiestrze D\u0119tej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SWOSZOWSKI JERZY<\/strong>, faktor Sebastiana Mieleckiego (XVI w.), zajmowa\u0142 si\u0119 transportem towar\u00f3w wyprodukowanych we w\u0142o\u015bciach mieleckich rzekami Wis\u0142ok\u0105 i Wis\u0142\u0105 w kierunku Gda\u0144ska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SW\u00d3\u0141 ANDRZEJ LESZEK<\/strong>, urodzony 28 XI 1967 r. w Mielcu, syn Jana i Moniki z domu Sypek. Absolwent Technikum Mechanicznego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. Po maturze w 1987 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a nast\u0119pnie odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. W latach 1994-1995 pracowa\u0142 jako policjant OPP Komendy Wojew\u00f3dzkiej Policji w Rzeszowie. Od 1995 r. do 2006 r. zajmowa\u0142 r\u00f3\u017cne stanowiska wykonawcze w s\u0142u\u017cbie kryminalnej Komendy Powiatowej Policji w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Policji w Szczytnie (2003) oraz studia na Wydziale Administracyjno-Prawnym w Rzeszowie Wy\u017cszej Szko\u0142y Administracji i Zarz\u0105dzania w Przemy\u015blu i w 2006 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 2006-2010 by\u0142 naczelnikiem Wydzia\u0142u Kryminalnego KPP w Mielcu. Od 2010 r. do 2019 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy Komendanta Powiatowego Policji w Mielcu. Posiada stopie\u0144 nadkomisarza. Wyr\u00f3\u017cniony Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Policjant\u201d. W styczniu 2019 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. W maju 2024 r. burmistrz miasta Przec\u0142aw powierzy\u0142 mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy burmistrza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SW\u00d3\u0141 RADOS\u0141AW DARIUSZ,<\/strong> urodzony 20 I 1983 r. w Krakowie, syn Zdzis\u0142awa i Marii z domu Grabo\u015b. Absolwent Technikum Samochodowego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu z matur\u0105 2003 r. Studia licencjackie w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (w zakresie: Socjologia Organizacji i Zarz\u0105dzania) uko\u0144czy\u0142 w 2008 r. W tym samym roku podj\u0105\u0142 studia na Wydziale Zarz\u0105dzania i Dowodzenia\u00a0 (kierunek: Zarz\u0105dzanie, specjalno\u015b\u0107: Zarz\u0105dzanie Lotnictwem) w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie i uko\u0144czy\u0142 je w 2010 r. z tytu\u0142em magistra. W latach 2007 \u2013 2014 pracowa\u0142 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu na stanowiskach: pracownika obs\u0142ugi i planisty, a nast\u0119pnie koordynatora, specjalisty i kierownika projektu ci\u0105g\u0142ego doskonalenia. R\u00f3wnocze\u015bnie odbywa\u0142 studia doktoranckie na Wydziale Zarz\u0105dzania i Dowodzenia (Instytut Zarz\u0105dzania, specjalno\u015b\u0107: Zarz\u0105dzanie Instytucjami Publicznymi) Akademii Obrony Narodowej w Warszawie i na podstawie rozprawy doktorskiej pt. \u201eDoskonalenie struktury organizacyjnej w przedsi\u0119biorstwach przemys\u0142u obronnego\u201d otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora nauk spo\u0142ecznych (Uchwa\u0142a Rady Wydzia\u0142u z dnia 26 I 2016 r.) Pracowa\u0142 na stanowiskach:\u00a0 kierownika produkcji w firmie Husqvarna w Mielcu (I 2015 r. – IV 2017 r.), dyrektora Zak\u0142adu Produkcyjnego Contenur Polska w Mielcu (V 2017 r. – V 2018 r.) i prezesa Zarz\u0105du ESSA Group (2018-2020). Od IX 2020 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du w sp\u00f3\u0142kach grupy Euro-Eko (Euro-Eko i Euro-Eko Media), nale\u017c\u0105cych do Agencji Rozwoju Przemys\u0142u SA. W 2021 r. uko\u0144czy\u0142 studia mened\u017cerskie Executive Master of Business Administration, realizowanych przez Akademi\u0119 Ekonomiczno-Humanistyczn\u0105 w Warszawie. Jest wyk\u0142adowc\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu w VIII kadencji (2018-2023). Jest przewodnicz\u0105cym Klubu Radnych Miejskich Prawa i Sprawiedliwo\u015bci. Z ramienia europejskiej partii Konserwatyst\u00f3w i Reformator\u00f3w uczestniczy\u0142 i zabiera\u0142 g\u0142os w Szczycie Region\u00f3w i Miast w ramach Tygodnia Region\u00f3w i Miast organizowanym przez Europejski Komitet Region\u00f3w (cia\u0142o doradcze UE) w dniach 7-10 X 2019 r. w Parlamencie Europejskim w Brukseli, a nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w 9. Europejskim Szczycie Region\u00f3w i Miast, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w dniach 3-4.03.2022 r. w Centrum Kongresowo-Wystawowym Chanot w Marsylii. Posiada patent sternika motorowodnego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Ochrony Przyrody”. W wyborach samorz\u0105dowych – 2024 zosta\u0142 wybrany w II turze (21 IV) na prezydenta miasta Mielca. W 2026 r. zosta\u0142 powo\u0142any do Rady Samorz\u0105du Terytorialnego przy Prezydencie RP.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SW\u00d3\u0141 ZDZIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 14 X 1945 r. w Trzcianie, pow. mielecki, syn Franciszka i Weroniki z domu Sobo\u0144. Po uko\u0144czeniu Zasadniczej Szko\u0142y Przyzak\u0142adowej WSK w 1962 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec jako szlifierz. W 1964 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu, a w 1966 r. – Szko\u0142\u0119 Oficersk\u0105 OP Lot w Koszalinie. Uzyska\u0142 I klas\u0119 skoczka spadochronowego i III klas\u0119 pilota szybowcowego w Aeroklubie Mieleckim. W WSK Mielec pracowa\u0142 do 1997 r., m.in. jako kontroler, konstruktor (specjalista II stopnia), kierownik Dzia\u0142u S\u0142u\u017cb Zaopatrzeniowo-Handlowych i mistrz produkcji oraz konstruktor w Zak\u0142adzie Produkcji Pojazd\u00f3w \u201eMelex\u201d. W 1976 r. uko\u0144czy\u0142 studia I stopnia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika, a w 1979 r. \u2013 studia II st. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. Rozpocz\u0105\u0142 studia doktoranckie, ale z wa\u017cnych przyczyn musia\u0142 je przerwa\u0107. By\u0142 autorem 2 opatentowanych wynalazk\u00f3w i 1 wzoru u\u017cytkowego. W zwi\u0105zku ze stanem zdrowia w 1997 r. przeszed\u0142 na zasi\u0142ek przedemerytalny. Wiele czasu przeznacza na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Od 14. roku \u017cycia zajmuje si\u0119 pszczelarstwem. By\u0142 dzia\u0142aczem m\u0142odzie\u017cowym, m.in. wiceprzewodnicz\u0105cym ZZ ZMS WSK, a p\u00f3\u017aniej zwi\u0105zkowym jako wiceprzewodnicz\u0105cy Komisji Oddzia\u0142owej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Nale\u017ca\u0142 tak\u017ce do PTTK; by\u0142 organizatorem turystyki, stra\u017cnikiem ochrony przyrody i stra\u017cnikiem ochrony zabytk\u00f3w. Od 1998 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa XXXVI Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Polskich Spadochroniarzy w Mielcu \u2013 Stalowa Wola i jest organizatorem imprez popularyzuj\u0105cych spadochroniarstwo. W 2001 r. by\u0142 kierownikiem oboz\u00f3w m\u0142odzie\u017cowych WAT (MON). Posiada stopie\u0144 sier\u017canta. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Skoczka Spadochronowego i Medalem Spadochroniarzy O\/Berlin.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eSYMFONIA\u201d<\/strong>, rze\u017aba plenerowa art. rze\u017abiarz Janiny Barcickiej z Warszawy, wykonana z miedzianej blachy w czasie II Og\u00f3lnopolskich Spotka\u0144 Rze\u017abiarskich Mielec \u2013 1979. Umieszczono j\u0105 na ziele\u0144cu pomi\u0119dzy ulicami J. Kusoci\u0144skiego i L. Solskiego, obok Biblioteki SCK. Jest wyrazem fascynacji artystki prac\u0105 maszyn w WSK Mielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SYNEL GRZEGORZ<\/strong>, cyrulik w Rzochowie, wzmiankowany w 1691 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SYPEK EMILIAN<\/strong>, urodzony 8 I 1927 r. w Wadowicach Dolnych, pow. mielecki, syn Piotra i Heleny z domu Midura. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1949 r. W latach 1949-1951 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Wadowicach Dolnych. Studiowa\u0142 na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Krakowskiej w Krakowie i w 1955 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera budownictwa wodnego. Po studiach na podstawie nakazu pracy zosta\u0142 zatrudniony jako projektant w Biurze Projekt\u00f3w \u201eBiprohut\u201d w Gliwicach (1 IX 1955 r. \u2013 30 IV 1958 r.). Z dniem 1 V 1958 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. technicznych MPGK w Mielcu, a 25 III 1959 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem tego przedsi\u0119biorstwa. Zrezygnowa\u0142 z tej funkcji i 1 IV 1964 r. przeszed\u0142 na stanowisko kierownika Rozdzielni Gazu w Mielcu. Tu m.in. przyczyni\u0142 si\u0119 do opracowania za\u0142o\u017ce\u0144 na modernizacj\u0119 i przebudow\u0119 sieci gazowej w rejonie Mielca oraz do gazyfikacji Chorzelowa, Z\u0142otnik i Wojs\u0142awia. Od 1 VII 1969 r. do 30 IV 1974 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako zast\u0119pca kierownika Dzia\u0142u Realizacji Inwestycji Budowlanych. Na mocy porozumienia stron 1 VI 1974 r. przeszed\u0142 do Rejonowego Przedsi\u0119biorstwa Melioracyjnego w Mielcu, gdzie obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora. Pe\u0142ni\u0105c t\u0119 funkcj\u0119, wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad do rozwoju przedsi\u0119biorstwa i jego dzia\u0142alno\u015bci na terenie regionu mieleckiego. 28 II 1992 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz ZZ Pracownik\u00f3w Rolnych\u201d oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d (1984). Zmar\u0142 3 XI 2019 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SYPER FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 16 XI 1932 r. w Woli Wadowskiej, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Ogorza\u0142ek. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Liceum Administracyjno-Handlowe I st. w Mielcu (1951) i Technikum Finansowe Ministerstwa Finans\u00f3w w D\u0119bicy (1953). W latach 1953-1955 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szczecinie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1956 r. w Gromadzkiej Radzie Narodowej w Izbiskach (pow. mielecki) jako referent ds. skupu, a w 1959 r. przeszed\u0142 \u00a0do Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Wadowicach G\u00f3rnych na stanowisko kierownika zaopatrzenia. W latach 1963-1971 pracowa\u0142 w KP PZPR w Mielcu jako instruktor, a nast\u0119pnie zosta\u0142 mianowany prezesem Sp\u00f3\u0142dzielni Ogrodniczo-Pszczelarskiej w Mielcu. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142 studia wy\u017csze w Zawodowym Studium Administracyjnym UMCS w Lublinie. 1 VIII 1974 r. \u00a0obj\u0105\u0142 \u00a0stanowisko dyrektora Oddzia\u0142u PKO w Mielcu. W czasie 24 lat kierowania mieleck\u0105 instytucj\u0105 bankow\u0105 przyczyni\u0142 si\u0119 do jej dynamicznego rozwoju. Znacznie powi\u0119kszy\u0142 Oddzia\u0142 i doprowadzi\u0142 w 1978 r. do jego przeniesienia do pawilonu przy ul. K. Pu\u0142askiego 2 A. Uczestniczy\u0142 w szeregu kurs\u00f3w specjalistycznych. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 1 III 1998 r. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako d\u0142ugoletni prezes Zarz\u0105du Miejskiego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci w Mielcu. Posiada\u0142 stopie\u0144 porucznika rezerwy. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Bankowo\u015bci\u201d, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d, Medalem im. dr. Henryka Jordana, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla LOK\u201d, \u00a0Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Ochronie Porz\u0105dku Publicznego\u201d. Zmar\u0142 14 X 2005 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SYPER J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 5 II 1934 r. w Woli Wadowskiej, pow. mielecki, syn Jana i Weroniki z domu Lebida. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO), matur\u0119 zda\u0142 w 1953 r. W latach 1954-1956 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. 15 VII 1957 r. zosta\u0142 zatrudniony w PUPiK \u201eRuch\u201d w Mielcu na stanowisku kierownika sekcji kolporta\u017cu. 1 X 1959 r. przeszed\u0142 do pracy w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu i by\u0142 starszym referentem w Wydziale Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. Od 1 V 1962 r. do 15 III 1974 r. pracowa\u0142 w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu na stanowiskach kierownika referatu i kierownika wydzia\u0142u, a od 1973 r. \u2013 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego PMRN. 16 III 1974 r. powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Zarz\u0105du Gospodarki Terenami i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 30 VI 1984 r. 1 VII 1984 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 kierownika Wydzia\u0142u Geodezji i Gospodarki Gruntami w Urz\u0119dzie Miejskim, a 10 X 1985 r. kierownikiem Wydzia\u0142u Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. Wni\u00f3s\u0142 znaczny wk\u0142ad w przygotowanie teren\u00f3w pod r\u00f3\u017cnego rodzaju inwestycje na terenie miasta. W tym zakresie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z mieleckimi Komitetami Osiedlowymi. 1 V 1987 r. przeszed\u0142 do pracy w Miejskim Zarz\u0105dzie Budynk\u00f3w Mieszkalnych w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Pa\u0144stwowy\u201d. Zmar\u0142 6 II 1989 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SYPER MARIA (z domu KAPINOS)<\/strong>, urodzona 10 XII 1934 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, pow. mielecki, c\u00f3rka Micha\u0142a i Bronis\u0142awy z domu Kozio\u0142. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1953 r. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1953 r. w Szkole Podstawowej w Podborzu. W 1962 r. przenios\u0142a si\u0119 do Szko\u0142y Podstawowej w Wadowicach Dolnych, a w 1964 r. do Szko\u0142y Podstawowej nr 6 w Mielcu. W 1963 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Rzeszowie (kierunek: matematyka). W 1966 r. zosta\u0142a mianowana zast\u0119pc\u0105 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 7 w Mielcu. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142a studia z zakresu matematyki w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W 1981 r. mianowano j\u0105 \u00a0dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej nr 7 im. I. \u0141ukasiewicza w Mielcu i sprawowa\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 do 1988 r. Wnios\u0142a du\u017cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j plac\u00f3wki i osi\u0105gni\u0119cia przeze\u0144 wysokiego poziomu pracy dydaktyczno-wychowawczej, wyra\u017caj\u0105cego si\u0119 m.in. zdobyciem wielu tytu\u0142\u00f3w laureata konkurs\u00f3w przedmiotowych oraz sukcesami artystycznymi i sportowymi. W tych dziedzinach szczeg\u00f3lnie owocnie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Robotniczym Centrum Kultury i FKS Stal Mielec. Dzia\u0142a\u0142a spo\u0142ecznie, m.in. w Lidze Kobiet oraz ZNP, szczeg\u00f3lnie jako cz\u0142onek ch\u00f3ru nauczycielskiego. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS Stal Mielec. Zmar\u0142a 16 VII 2017 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SYPER STANIS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 25 III 1900 r. w Woli Wadowskiej, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Katarzyny z domu Midura. Absolwent Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1919 r. Po studiach teologicznych w Tarnowie w 1925 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w \u017begocinie, Nockowej i Grybowie, a nast\u0119pnie by\u0142 administratorem parafii w W\u00f3jtowej. W 1933 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Bystrzycy i doprowadzi\u0142 do wybudowania ko\u015bcio\u0142a parafialnego. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako kapelan wojskowy. Zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli niemieckiej i uwi\u0119ziony najpierw w obozie jenieckim w Rottenburgu, a od 18 IV 1940 r. w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie. 7 VII 1942 r. zosta\u0142 przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau i otrzyma\u0142 numer obozowy 31229. Zmar\u0142 w nieznanych okoliczno\u015bciach 25 VIII 1942 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SYSTEMY LOKALIZACJI OBIEKT\u00d3W \u201eLOKALIZATOR\u201d SP. Z O.O.<\/strong>, firma specjalizuj\u0105ca si\u0119 w pracach nad zastosowaniami technologii GPS. W 1998 r. rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 nad systemami nawigacji satelitarnej i programami do zarz\u0105dzania flot\u0105 samochodow\u0105. Zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 22 XII 2000 r. Produkcj\u0119 rozpocz\u0119\u0142a w grudniu 2001 r., a g\u0142\u00f3wnym produktem sta\u0142 si\u0119 lokalizator pojazd\u00f3w SLO-001. S\u0142u\u017cy on do okre\u015blania pozycji danego obiektu przy zastosowaniu systemu nawigacji satelitarnej GPS z r\u00f3wnoczesnym wykorzystaniem systemu \u0142\u0105czno\u015bci mobilnej GSM, komunikuj\u0105c urz\u0105dzenie zamontowane w obiekcie z komputerem obs\u0142uguj\u0105cym prac\u0119 systemu. Zgromadzona i wytworzona \u00a0przez urz\u0105dzenie tre\u015b\u0107 informacji o obiekcie jest wizualizowana, co wskazuje jego po\u0142o\u017cenie na mapie. Siedzib\u0105 firmy by\u0142 obiekt w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: ul. Wojska Polskiego 3.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZADKOWSKA JOANNA MONIKA (z domu TYMACZKOWSKA)<\/strong>, urodzona 6 VIII 1963 r. w Krakowie, c\u00f3rka Mariana i Janiny z P\u0142ochockich. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1982 r. Wyst\u0119powa\u0142a w teatrze m\u0142odzie\u017cowym RCK i teatrze szkolnym II LO oraz w wielu konkursach recytatorskich, m.in. w 1978 r. zdoby\u0142a I miejsce, a w 1979 r. III miejsce w Og\u00f3lnopolskim Konkursie Recytatorskim \u201eCzerwony Mak\u201d w Poznaniu. Studia w zakresie pedagogiki opieku\u0144czo-wychowawczej (specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1987 r. z tytu\u0142em magistra. W tym roku rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 w Przedszkolu Pa\u0144stwowym nr 5 jako nauczycielka. W latach 1993-1995 uczy\u0142a w Szkole Podstawowej nr 3, a w latach 1993-1995 by\u0142a wychowawc\u0105 w O\u015brodku Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczym. W 1995 r. zosta\u0142a dyrektorem tego O\u015brodka i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni nadal. R\u00f3wnocze\u015bnie od stycznia 2002 r. jest kierownikiem Punktu Wczesnej Interwencji. W 1996 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu pedagogiki specjalnej \u2013 oligofrenopedagogiki na Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, a w 2001 r. studia podyplomowe z dziedziny zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci na Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. Uzyska\u0142a tak\u017ce certyfikat uko\u0144czenia kursu III stopnia z ruchu rozwijaj\u0105cego, bazuj\u0105cego na pracy Weroniki Sherborne. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca pracy spo\u0142ecznej. Jest d\u0142ugoletnim instruktorem Hufca ZHP, posiada stopie\u0144 podharcmistrza. Od 2003 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cej Zarz\u0105du Ko\u0142a Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Os\u00f3b z Upo\u015bledzeniem Umys\u0142owym w Mielcu. By\u0142a jednym z inicjator\u00f3w utworzenia Punktu Wczesnej Interwencji oraz wsp\u00f3\u0142organizatorem Festyn\u00f3w Charytatywnych na Rzecz Os\u00f3b Niepe\u0142nosprawnych i corocznych obchod\u00f3w Dnia Godno\u015bci Os\u00f3b z Niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 Intelektualn\u0105. Za prac\u0119 na rzecz os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych intelektualnie i Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Os\u00f3b z Upo\u015bledzeniem Umys\u0142owym zosta\u0142a odznaczona w 2003 r. Medalem \u201eFideliter et Constanter\u201d (\u201eWiernie i wytrwale\u201d). W zwi\u0105zku z powierzeniem funkcji zast\u0119pcy \u00a0Bogdanowi Bie\u0144kowi i oddaniem przez niego mandatu, zosta\u0142a radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2010-2014. W czasie kadencji (w 2012 r.) zrezygnowa\u0142a z mandatu, a jej miejsce zaj\u0105\u0142 Wies\u0142aw Wa\u0142ek. Tak\u017ce w 2012 r. zrezygnowa\u0142a z funkcji dyrektora O\u015brodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZADKOWSKA JOLANTA<\/strong>, urodzona 4 III 1957 r. we Wroc\u0142awiu, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Jadwigi z Chwojnickich. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1976 r. Studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie uko\u0144czy\u0142a z wyr\u00f3\u017cnieniem w 1981 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Po studiach zosta\u0142a zatrudniona na Wydziale Mechanicznym w Instytucie Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji \u00a0Politechniki Krakowskiej w Krakowie na stanowisku asystenta. W 1993 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy Model symulacyjny systemu \u00a0transportowego ESP wraz z algorytmem wyboru trasy w\u00f3zka<\/em> i awans na stanowisko adiunkta. W ramach dzia\u0142alno\u015bci dydaktycznej prowadzi zaj\u0119cia zwi\u0105zane z problematyk\u0105 mened\u017cersko-ekonomiczn\u0105, np.: badania operacyjne, rachunkowo\u015b\u0107 i finanse oraz rachunek koszt\u00f3w dla in\u017cynier\u00f3w. W latach 1994-1995 odby\u0142a podyplomowe studia menad\u017cerskie w Szkole Biznesu we Wroc\u0142awiu (organizowane przez Central Connecticut State University w USA i Politechnik\u0119 Wroc\u0142awsk\u0105) i otrzyma\u0142a ameryka\u0144ski Certyfikat IBS. W 1995 r. z jej inicjatywy dosz\u0142o do podpisania umowy pomi\u0119dzy Politechnik\u0105 Krakowsk\u0105 i Central Connecticut State University (USA) i powo\u0142ania funkcjonuj\u0105cej do dzisiaj \u00a0polsko\u2013ameryka\u0144skiej Szko\u0142y Biznesu (Institute of Business Studies – IBS) \u2013 Studium Podyplomowe Politechniki Krakowskiej. Tak\u017ce w roku 1995 zosta\u0142a koordynatorem wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzynarodowej Politechniki Krakowskiej i Central Connecticu State University (USA) w ramach pe\u0142nionej funkcji kierownika Studium Podyplomowego Szko\u0142a Biznesu (Institute of Business Studies) w Krakowie \u2013 XVII edycji Szko\u0142y. W 1999 r. uczestniczy\u0142a w opracowaniu planu i programu studi\u00f3w interdyscyplinarnego kierunku studi\u00f3w Zarz\u0105dzanie i In\u017cynieria Produkcji na Politechnice Krakowskiej. W latach 2004\u20132005 by\u0142a cz\u0142onkiem (z wyboru) Rady Wydzia\u0142u Mechanicznego Politechniki Krakowskiej oraz w latach 2005-2008 cz\u0142onkiem (z wyboru) Senatu Politechniki Krakowskiej. Bra\u0142a udzia\u0142 w opracowaniu koncepcji i przygotowaniu projektu Wzmocnienie potencja\u0142u dydaktycznego Wydzia\u0142u Mechanicznego Politechniki Krakowskiej \u00a0w programie PO KL. W projekcie tym, realizowanym w latach 2009-2015 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, \u00a0pe\u0142ni funkcj\u0119 koordynatora d\/s praktyk i sta\u017cy. W ramach programu PO KL i Szko\u0142y Biznesu by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem ponad 20 konferencji naukowo-biznesowych oraz spotka\u0144 panelowych z udzia\u0142em takich autorytet\u00f3w jak m.in. Zbigniew N\u0119cki, Andrzej Wiszniewski, Andrzej Arendarski, Jerzy Mordasiewicz i Andrzej Blikle oraz z Central Connecticut State University: Galligan Christopher, Judd Richard L., Miller John D., Olds Susan, Olson Scott, Parker Walter i Sanders Patricia. Jest autork\u0105 i wsp\u00f3\u0142autork\u0105 ponad 60 publikacji polskich i zagranicznych, takich jak m.in.: Szadkowska J.: Activity Based Costing (ABC) Mehod as aTool of Establishing and Control of Production Cost,4 \u00a0th International Carpathian control Conference<\/em> (ICCC 2003), High Tatras, Slovak Republic, May 26-29, 2003r., str. 821-824; Szadkowska J.: Koszty i rachunek koszt\u00f3w jako narz\u0119dzie zarz\u0105dzania przedsi\u0119biorstwem \u2013 rentowno\u015b\u0107 klient\u00f3w<\/em> Mi\u0119dzynarodowa Konferencja Naukowo-Techniczna: Nap\u0119dy i Sterowanie Hydrauliczne i Pneumatyczne\u20192007, Wroc\u0142aw, 10-12 pa\u017adziernika 2007, str. 342-353 oraz Chrostowski H., Popczyk Z., Szadkowska J.: Polish, European and global industry of fluid power control in the economic crisis conditions. International Journal of Applied Mechanics and Engineering,<\/em> vol.15, No.3, 2010, pp.629-636. Uprawia narciarstwo biegowe. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Politechniki Krakowskiej i tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony dla Stanu Connecticut\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZADKOWSKI W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 21 I 1928 r. w Konopnicy, pow. zborowski (aktualnie Ukraina), syn Kazimierza (\u017co\u0142nierza Legion\u00f3w) i Zenobii z domu Olender. Nauk\u0119 w szkole powszechnej przerwa\u0142a wojna. W czasie wojny rodzina Szadkowskich zosta\u0142a zes\u0142ana w g\u0142\u0105b ZSRR (obw\u00f3d permski w tajdze syberyjskiej), a po wojnie przenios\u0142a si\u0119 do Wroc\u0142awia. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum (czeladnik \u015blusarski) i Liceum Mechanicznego we Wroc\u0142awiu (technik mechanik) z matur\u0105 w 1951 r. Studia I i II stopnia odby\u0142 na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Wroc\u0142awskiej i w 1956 r. uzyska\u0142 dyplom magistra in\u017cyniera mechaniki energetyki. Na podstawie nakazu pracy w 1956 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na stanowisku technologa w Dziale G\u0142\u00f3wnego Energetyka. W dalszych latach pe\u0142ni\u0142 kolejno funkcje: zast\u0119pcy g\u0142\u00f3wnego energetyka, g\u0142\u00f3wnego energetyka, zast\u0119pcy g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera ds. utrzymania ruchu i dyrektora Zak\u0142adu Utrzymania Ruchu WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Uczestniczy\u0142 w budowie lub rozbudowie znacz\u0105cych dla WSK i miasta inwestycji, m.in.: obiektu elektrociep\u0142owni i ciep\u0142owni wraz z sieciami przemys\u0142owymi, stacji elektroenergetycznych wraz z liniami przemys\u0142owymi, obiektu uj\u0119cia wodnego na bazie w\u00f3d g\u0142\u0119binowych w Szyd\u0142owcu ko\u0142o Mielca, stacji spr\u0119\u017carek z instalacj\u0105 oraz stacji oczyszczania \u015bciek\u00f3w przemys\u0142owych i sanitarnych. R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119, uzyskuj\u0105c specjalizacj\u0119 zawodow\u0105 I stopnia w zakresie konstrukcji i projektowania zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych, kwalifikacje rzeczoznawcy SIMP w zakresie gospodarki energetycznej w przemy\u015ble oraz rzeczoznawcy SEP w zakresie nadawania uprawnie\u0144 kwalifikacyjnych osobom sprawuj\u0105cym doz\u00f3r nad eksploatacj\u0105 urz\u0105dze\u0144 i wielokrotnie przewodniczy\u0142 komisjom nadaj\u0105cym \u00a0uprawnienia zawodowe w tym zakresie. Opracowa\u0142 kilkana\u015bcie wniosk\u00f3w racjonalizatorskich z dziedziny gospodarki elektroenergetycznej, kt\u00f3re zosta\u0142y wdro\u017cone. Od 1967 r. anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w dzia\u0142alno\u015b\u0107 FKS \u201eStal\u201d Mielec jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Klubu i wiceprezes ds. pi\u0142ki no\u017cnej. Bra\u0142 udzia\u0142 w stworzeniu pi\u0142karzom warunk\u00f3w, kt\u00f3re pomog\u0142y w osi\u0105gni\u0119ciu bezprzyk\u0142adnych sukces\u00f3w, m.in. dwukrotnego mistrzostwa Polski (1973, 1976) i wicemistrzostwa w 1975 r. oraz sukces\u00f3w w Pucharze Lata i Pucharze UEFA. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Energetyki\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d oraz Nagrod\u0105 II stopnia NOT za osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie oszcz\u0119dno\u015bci paliw i energii (1972) i Nagrod\u0105 II stopnia NOT za nowatorskie opracowanie konstrukcji, technologii i wdro\u017cenia obrabiarki zespo\u0142owej \u2013 gwinciarki (1977). Zmar\u0142 15 X 2022 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZADY W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 22 VIII 1953 r. w Otmuchowie-Grodkowie, syn Stanis\u0142awa i Eugenii z domu Sabaj. W latach szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w \u201eStali\u201d Mielec (1968-1970). W 1972 r. uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105 WSK w Mielcu i zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u2013 W-30 na stanowisku szlifierza. W latach 1974-1976 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podoficersk\u0105 Wojsk \u0141\u0105czno\u015bci w \u015awieciu n\/Wis\u0142\u0105. W czasie s\u0142u\u017cby wojskowej odda\u0142 2 krwi. Po powrocie do pracy w WSK Mielec zosta\u0142 skierowany na W-31, gdzie do 1999 r. pracowa\u0142 jako szlifierz. Po og\u0142oszeniu upad\u0142o\u015bci WSK przeszed\u0142 do pracy w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu, tak\u017ce na stanowisko szlifierza. W 2005 r. przeszed\u0142 na rent\u0119. Od 30 VII 1980 r. do choroby w 2005 r. oddawa\u0142 honorowo krew i nale\u017ca\u0142 do Klubu Honorowych Dawc\u00f3w Krwi im. J. Aleksandrowicza. \u0141\u0105cznie odda\u0142 dot\u0105d 37 150 ml krwi. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 HDK I stopnia, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego HDK I stopnia i Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK III stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZAFER JAN<\/strong>, urodzony w 1815 r. w Tarnowie, syn kolonist\u00f3w austriackich. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Cieszynie. W wieku 16 lat uciek\u0142 z bursy gimnazjalnej i walczy\u0142 w powstaniu listopadowym w 1831 r. w pu\u0142ku konnych strzelc\u00f3w im. S. Ma\u0142achowskiego korpusu gen. Antonio Girolamo Ramorino. Zosta\u0142 ranny pod I\u0142\u017c\u0105 i dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej, ale uciek\u0142 ze szpitala i powr\u00f3ci\u0142 do Tarnowa. W latach 1833-1845 s\u0142u\u017cy\u0142 w armii austriackiej jako oficer pu\u0142ku huzar\u00f3w pod dow\u00f3dztwem hr. Led\u00f3chowskiego na W\u0119grzech. W 1845 r. powr\u00f3ci\u0142 do Tarnowa, wzi\u0105\u0142 w dzier\u017caw\u0119 maj\u0105tek G\u00f3rki nad Wis\u0142\u0105. W porozumieniu z Franciszkiem Wiesio\u0142owskim z Wojs\u0142awia uczestniczy\u0142 w przygotowaniach do powstania narodowego, ale przed jego wybuchem zosta\u0142 aresztowany i osadzony w tarnowskim wi\u0119zieniu. Zosta\u0142 skazany na \u015bmier\u0107, ale po og\u0142oszeniu amnestii w 1848 r. zosta\u0142 uwolniony. W 1852 r. wzi\u0105\u0142 w dzier\u017caw\u0119 maj\u0105tek w Trzcianie. W czasie powstania styczniowego 1863 r. pomaga\u0142 w przygotowaniach oddzia\u0142\u00f3w powsta\u0144czych z terenu Galicji, kt\u00f3re nast\u0119pnie przerzucano do walk w zaborze rosyjskim. Od 1876 r. pracowa\u0142 w Radzie Powiatowej w Mielcu i m.in. wizytowa\u0142 szko\u0142y ludowe na terenie powiatu mieleckiego, a w latach 80. by\u0142 cz\u0142onkiem c.k. Powiatowej Komisji Szacunkowej w Mielcu. Zmar\u0142 w 1885 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZAFER MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 19 III 1854 r. w Trzcianie, pow. mielecki, syn Jana i Barbary z domu Woll. Uczy\u0142 si\u0119 w Tarnowie, Szkole Technicznej we Lwowie i Instytucie Technicznym w Krakowie, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 architektur\u0119 w Monachium (1875-1878). W latach 1879-1882 pracowa\u0142 w prywatnym biurze in\u017cyniera i budowniczego guberni warszawskiej J\u00f3zefa Or\u0142owskiego w Warszawie i prowadzi\u0142 budowy r\u00f3\u017cnych obiekt\u00f3w oraz dworu w \u0141a\u017aniewie w pow. b\u0142o\u0144skim. W 1882 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w biurze technicznym w Cz\u0119stochowie i jako g\u0142\u00f3wny referent budowlany kierowa\u0142 m.in. budow\u0105 wielkiej fabryki tkackiej i bielnika w B\u0142esznie ko\u0142o Cz\u0119stochowy oraz budow\u0105 dom\u00f3w robotniczych. W 1885 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Sosnowca i projektowa\u0142 m.in. ko\u015bci\u00f3\u0142 w Zawierciu, teatr w Sosnowcu i r\u00f3\u017cne domy mieszkalne. Okresowo by\u0142 te\u017c agentem Warszawskiego Towarzystwa Ubezpieczeniowego w Warszawie, wykonuj\u0105c te\u017c plany sytuacyjne obiekt\u00f3w dla cel\u00f3w ubezpieczeniowych. W 1887 r. otrzyma\u0142 posad\u0119 in\u017cyniera Rady Powiatowej w Mielcu i zamieszka\u0142 w Mielcu. Korzystaj\u0105c z wsparcia prezes\u00f3w Rady Powiatowej hr. M. Reya i S. S\u0119kowskiego doprowadzi\u0142 do wybudowania w latach 1887-1914 blisko 150 km dr\u00f3g na terenie powiatu. Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju infrastruktury miejskiej oraz o\u017cywienia dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej. Dzia\u0142a\u0142 w kasynie powiatowym, gra\u0142 w teatrze amatorskim i bra\u0142 udzia\u0142 w urz\u0105dzaniu parku przy kasynie. Zmar\u0142 w 1932 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZAFER TADEUSZ MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 II 1894 r. w Mielcu. Absolwent c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1913 r. Studiowa\u0142 medycyn\u0119 we Lwowie, ale na wie\u015b\u0107 o wojnie przerwa\u0142 nauk\u0119 i zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w we Lwowie. Zgin\u0105\u0142 w 1915 r. w Konotopach pod Sokalem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZAFER W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, brat Mieczys\u0142awa, lekarz praktykuj\u0105cy w Mielcu od lat 80. XIX w. \u00a0W latach 90. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lekarza miejskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZAFER W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 23 VII 1886 r. w Sosnowcu, syn Mieczys\u0142awa i Marii z Radziwanowskich. Dzieci\u0144stwo prze\u017cy\u0142 w Mielcu, gdzie Szaferowie posiadali w\u0142asn\u0105 posesj\u0119 i dom. Tu r\u00f3wnie\u017c uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 ludow\u0105 m\u0119sk\u0105. Absolwent c.k. Gimnazjum w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1905 r. Studiowa\u0142 na Uniwersytecie w Wiedniu u prof. R. Wettsteina (do 1908 r.). Wtedy to napisa\u0142 pierwsz\u0105 prac\u0119 naukow\u0105 o ga\u0142\u0119ziakach Dandeuracemosa, opublikowana w austriackim wydawnictwie naukowym. Prac\u0119 t\u0119 uko\u0144czy\u0142 w rodzinnym domu w Mielcu, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 mikroskopem wypo\u017cyczonym od prof. Wettsteina. Studia kontynuowa\u0142 na Uniwersytecie we Lwowie u prof. M. Raciborskiego(1908-1910), uzyskuj\u0105c dyplom doktora filozofii na podstawie pracy\u00a0Geobotaniczne stosunki Miodobor\u00f3w galicyjskich.<\/em>\u00a0W latach 1910-1912 odby\u0142 studia uzupe\u0142niaj\u0105ce w Wiedniu i Monachium, a w latach 1912-1914 pracowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Lasowej we Lwowie. W I wojnie \u015bwiatowej uczestniczy\u0142 jako ochotnik w Legionie Wschodnim J\u00f3zefa Hallera, a po kryzysie przysi\u0119gowym skierowano go do pracy w pracowniach bakteriologicznych. W listopadzie 1917 r. zosta\u0142 zatrudniony na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim jako profesor botaniki i dyrektor Ogrodu Botanicznego w Krakowie. W latach 1931-1932 by\u0142 dziekanem Wydzia\u0142u Filozoficznego UJ, a w latach 1936-1938 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 rektora UJ. Doprowadzi\u0142 do znacznego powi\u0119kszenia powierzchni Ogrodu Botanicznego i za\u0142o\u017cenia \u201eogrodu ro\u015blin leczniczych\u201d, unowocze\u015bnienia urz\u0105dze\u0144 szklarniowych i uporz\u0105dkowania grup ro\u015blinnych. Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju takich kierunk\u00f3w bada\u0144 jak m.in.: florystyka i systematyka ro\u015blin, geografia ro\u015blin i paleobotanika. Inspirowa\u0142 i organizowa\u0142 liczne wyprawy i wycieczki naukowe dla pracownik\u00f3w (z kraju i zagranicy) i student\u00f3w, a plonem tych wypraw by\u0142y okazy i prace naukowe. Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w kongresach, sympozjach i zjazdach naukowych, m.in. w Tunezji, Czechos\u0142owacji, Szwajcarii, Stanach Zjednoczonych, Szwecji, Holandii i Norwegii. Z prac naukowych tego okresu nale\u017cy wymieni\u0107 wsp\u00f3\u0142autorstwo wielotomowej\u00a0Flory polskiej<\/em>\u00a0(od 1919 r.) i klucza\u00a0Ro\u015bliny polskie<\/em>\u00a0(1924, 1953) oraz\u00a0\u017bycie kwiat\u00f3w<\/em>\u00a0(1928). By\u0142 jednym z prekursor\u00f3w ochrony przyrody. W 1919 r. zosta\u0142 wybrany przewodnicz\u0105cym Pa\u0144stwowej Komisji Ochrony Przyrody i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 przez niemal 30 lat. Od 1920 r. redagowa\u0142 periodyk \u201eOchrona Przyrody\u201d. Tak\u017ce od 1920 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Polskiej Akademii Umiej\u0119tno\u015bci (PAU). Po zaj\u0119ciu Krakowa przez Niemc\u00f3w, szcz\u0119\u015bliwym zbiegiem okoliczno\u015bci, unikn\u0105\u0142 aresztowania profesor\u00f3w UJ (6 XI 1939 r.) i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 rektora tajnego UJ (1942-1945). Zosta\u0142 aresztowany, ale \u015bledztwo nie potwierdzi\u0142o zarzut\u00f3w. Ponadto energiczne starania \u017cony i licznych przyjaci\u00f3\u0142 doprowadzi\u0142y do wypuszczenia go z aresztu. Po wojnie przekaza\u0142 funkcj\u0119 rektora prof. T. Lehr-Sp\u0142awi\u0144skiemu i zaj\u0105\u0142 si\u0119 organizacj\u0105 m.in. Komitetu Botanicznego PAN i Instytutu Botaniki PAN. By\u0142 te\u017c przewodnicz\u0105cym Pa\u0144stwowej Rady Ochrony Przyrody (do 1949 r.), wiceprezesem PAU i PAN oraz \u00a0redaktorem czasopism \u201eOchrona Przyrody\u201d i \u201eChro\u0144my Przyrod\u0119 Ojczyst\u0105\u201d. Bardzo intensywnie pracowa\u0142 naukowo. Opublikowa\u0142 kolejne prace z anatomii, florystyki i geografii ro\u015blin, fitosocjologii, paleobotaniki i ochrony przyrody. By\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem m.in. dzie\u0142:\u00a0Flora polska<\/em>\u00a0(kolejne tomy, do 1960 r.),\u00a0Szata ro\u015blinna Polski<\/em>\u00a0(1959, 1972),\u00a0Ochrona przyrody i jej zasob\u00f3w<\/em>,\u00a0Skarby przyrody i ich ochrona<\/em>\u00a0oraz podr\u0119cznik\u00f3w\u00a0Zarys paleobotaniki<\/em>\u00a0i\u00a0Ro\u015bliny i zwierz\u0119ta,<\/em>\u00a0a tak\u017ce autorem m.in.:\u00a0Zarysu og\u00f3lnej geografii ro\u015blin<\/em>\u00a0(1949) i Zarysu historii botaniki w Krakowie na tle sze\u015bciu wiek\u00f3w Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego<\/em>\u00a0(1964). Opracowa\u0142 te\u017c kronik\u0119\u00a0Uniwersytet Jagiello\u0144ski w latach wojny. Kronika Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego za okres wojny 1939-1945.<\/em>\u00a0Og\u00f3\u0142em napisa\u0142 oko\u0142o 700 pozycji naukowych i popularnonaukowych. Wychowa\u0142 liczne grono naukowc\u00f3w. Zdoby\u0142 sobie mi\u0119dzynarodowy autorytet i trwa\u0142e miejsce w nauce \u015bwiatowej. Zosta\u0142 cz\u0142onkiem m.in. Kr\u00f3lewskiej Akademii Szkockiej, Du\u0144skiej Kr\u00f3lewskiej Akademii Nauk, Niemieckiej Akademii Przyrodnik\u00f3w, Mi\u0119dzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasob\u00f3w oraz doktorem h.c. Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego i Uniwersytetu Praskiego. Wyr\u00f3\u017cniony te\u017c m.in.: Krzy\u017cem Komandorskim z Gwiazd\u0105 OOP i nagrod\u0105 pa\u0144stwow\u0105 I stopnia. W 1968 r. odwiedzi\u0142 Mielec i wyg\u0142osi\u0142 odczyt Parki narodowe w Polsce i w \u015bwiecie. W zwi\u0105zku z chorob\u0105 coraz mniej anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 i podj\u0105\u0142 pr\u00f3b\u0119 przedstawienia swojego \u017cycia w ksi\u0105\u017cce pt.\u00a0Wspomnienia przyrodnika<\/em>\u00a0(1973), sporo miejsca po\u015bwi\u0119caj\u0105c Mielcowi. Odda\u0142 j\u0105 do druku 14 XI 1970 r. Zmar\u0142 16 XI 1970 r. Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Jego imieniem nazwano m.in. Instytut Botaniki PAN, ulice w Krakowie i innych miastach, a w Mielcu: Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 1, Towarzystwo Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, ulic\u0119 i osiedle oraz pobliski rezerwat \u201eBuczyna\u201d na P\u0142askowy\u017cu Kolbuszowskim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZAFER \u017bELIS\u0141AW ALEKSANDER,<\/strong>\u00a0urodzony 11 XI 1856 r. w Trzcianie, powiat mielecki, syn Jana i Barbary z Woll\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y elementarnej w Trzcianie, a nast\u0119pnie do szko\u0142y wydzia\u0142owej w Tarnowie. Prawdopodobnie uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce szko\u0142\u0119 le\u015bn\u0105. (Tradycja rodzinna g\u0142osi, \u017ce uko\u0144czy\u0142, ale nie wiadomo gdzie. By\u0107 mo\u017ce we Lwowie.) S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w wojsku austriackim. (Tak\u017ce wed\u0142ug przekaz\u00f3w rodzinnych.) Przez ca\u0142e \u017cycie pracowa\u0142 w gospodarce le\u015bnej. By\u0142 kolejno: praktykantem le\u015bnym w Pohorylcach, woj. tarnopolskie (1879-1880), le\u015bniczym w rewirze Buda Tuszowska (1881-1882), adiunktem lasowym w dobrach klucza majda\u0144skiego (Majdan Kr\u00f3lewski ko\u0142o Kolbuszowej), le\u015bniczym w Bojanowie (w\u0142asno\u015b\u0107 rodziny Komorowskich), le\u015bniczym rewiru Stale w maj\u0105tku Mokrzysz\u00f3w Schindler\u00f3w (1887-1901?), zarz\u0105dc\u0105 d\u00f3br Heleny Komorowskiej w Stanach (1904?-1908?), le\u015bniczym w Lubieniu Wielkim ko\u0142o Lwowa \u2013 w\u0142asno\u015bci Adolfa barona Brudnickiego (od 1915 r.),\u00a0 le\u015bniczym w Lubieniu Ma\u0142ym, zarz\u0105dc\u0105 rewiru le\u015bnego B\u00f3r, a p\u00f3\u017aniej rewiru Pogo\u0144 w maj\u0105tku Dola\u0144skich z Gr\u0119bowa (do 1926 r.). W 1926 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od 1927 r. zamieszka\u0142 w Mielcu, gdzie przy ul. Japo\u0144skiej (p\u00f3\u017aniej S. Moniuszki) mia\u0142 wybudowany dom. W 1933 r. zosta\u0142 mianowany le\u015bnikiem powiatowym w Mielcu. Od 1886 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Galicyjskiego Towarzystwa Le\u015bnego i prawdopodobnie od 1925 r. Polskiego Towarzystwa Le\u015bnego. Zmar\u0142 9 IV 1943 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZAFERA W\u0141ADYS\u0141AWA (OSIEDLE)<\/strong>, osiedle dom\u00f3w wielorodzinnych Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej we wschodniej cz\u0119\u015bci miasta. Powsta\u0142o w latach 80. XX w. Zosta\u0142o zbudowane przez Mieleckie Przedsi\u0119biorstwo Budowlane. Na jego terenie komunikacj\u0119 zapewniaj\u0105 ulice: Botaniczna, T. Cha\u0142ubi\u0144skiego, E. Godlewskiego, M. Raciborskiego i W. Szafera. Centrum stanowi plac, przy kt\u00f3rym skupia si\u0119 wi\u0119kszo\u015b\u0107 plac\u00f3wek handlowych i us\u0142ugowych. \u00a0Aktualnie zamieszkuje je oko\u0142o 3 750 os\u00f3b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZAFERA W\u0141ADYS\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, g\u0142\u00f3wna ulica osiedla W. Szafera. Biegnie od ul. Wolno\u015bci w kierunku p\u00f3\u0142nocnym do al. E. Kwiatkowskiego. \u00a0Od niej wybiegaj\u0105 w kierunku wschodnim mniejsze ulice tego osiedla: E. Godlewskiego, Botaniczna i M. Raciborskiego. \u00a0Jej pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 \u2013 od ul. Wolno\u015bci do skrzy\u017cowania z ul. M. Raciborskiego \u2013 zosta\u0142a zbudowana w latach 80. i otrzyma\u0142a patrona 26 IX 1984 r. Drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 \u2013 do al. E. Kwiatkowskiego \u2013 oddano do u\u017cytku w 2006 r. Aktualnie jej d\u0142ugo\u015b\u0107 wynosi ok. 1000 m. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodnik od strony wschodniej. W latach 2022-2023 wykonano „ma\u0142e rondo” na skrzy\u017cowaniu z ul. Raciborskiego, przebudowano skrzy\u017cowanie z ul. D\u0142ug\u0105, rozdzielono ruch pieszy i rowerowy na ca\u0142ej d\u0142ugo\u015bci ulicy, wymieniono nawierzchni\u0119 na ca\u0142ej d\u0142ugo\u015bci ulicy i zmieniono o\u015bwietlenie ulicy na o\u015bwietlenie typu LED.<\/p>\r\n

SZAFRAN\u00d3W,<\/b> wie\u015b \u2013 so\u0142ectwo w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci gminy Czermin i zachodniej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego, przy drodze powiatowej nr 1\u00a0153R (Czermin \u2013 Szafran\u00f3w \u2013 Ziempni\u00f3w \u2013 S\u0142upiec). Powierzchnia wsi wynosi 2,67 km2. Ma zabudow\u0119 rozproszon\u0105, a cz\u0119\u015bci nazywaj\u0105 si\u0119: Brnik, Pasmuga, Pietrzyki, Podlesie, Podwale i Zalesie. Pi\u0119kna nazwa pochodzi zapewne od nazwy ro\u015bliny znanej w Polsce ju\u017c w XV w. lub nazwiska za\u0142o\u017cyciela Szafran (Szafraniec). W latach 20. XXI w. mieszka w niej ok. 280 os\u00f3b. G\u0142\u00f3wnym zaj\u0119ciem mieszka\u0144c\u00f3w jest rolnictwo, ale wielu doje\u017cd\u017ca do pracy w Mielcu i zak\u0142adach pracy w innych miejscowo\u015bciach. Dzia\u0142aj\u0105 te\u017c miejscowe firmy.\u00a0 Infrastruktur\u0119 techniczn\u0105 stanowi\u0105 sieci: elektroenergetyczna, wodoci\u0105gowa, kanalizacyjna, gazowa i telekomunikacyjna. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cymi si\u0119 obiektami s\u0105: kapliczka Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa i dwie kapliczki Matki Bo\u017cej, Dom Stra\u017caka i zbiornik retencyjny z przepompowni\u0105.\u00a0 Dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 prowadz\u0105 Ochotnicza Stra\u017c Po\u017carna i Ko\u0142o Gospody\u0144 Wiejskich.\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\r\n

Kod pocztowy: 39-304. Strefa numeracyjna: 17. Po\u0142o\u017cenie: 50020\u201900\u2019\u2019N \u2013 21018\u201944\u2019\u2019E.<\/p>\r\n

Historia<\/b> Na podstawie znaleziska archeologowie ocenili, \u017ce na terenie dzisiejszego Szafranowa pierwsi ludzie pojawili si\u0119 w neolicie (4\u00a0500 \u2013 1\u00a0800 lat p.n.e.). Pierwsza wzmianka pisemna o nowej wsi Szafran\u00f3w pochodzi z protoko\u0142u powizytacyjnego z 1604 r. W innym dokumencie z 1661 r. widnieje nazwisko jej w\u0142a\u015bciciela \u2013 Stanis\u0142awa Mrowi\u0144skiego z Mrowina (miecznika ziemi przemyskiej). Jej mieszka\u0144cy zajmowali si\u0119 g\u0142\u00f3wnie upraw\u0105 roli. Katolicy nale\u017celi do parafii w Czerminie. Oddalona od g\u0142\u00f3wnych trakt\u00f3w wie\u015b rozwija\u0142a si\u0119 bardzo wolno, tote\u017c nie by\u0142a zbyt atrakcyjnym przedmiotem transakcji i w XVIII w. w\u0142a\u015bciciele cz\u0119sto si\u0119 zmieniali. Byli to m.in.: Lubomirscy, Sieniawscy, Czartoryscy i Potoccy. Po I rozbiorze Polski (1772 r.) Szafran\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 w zaborze austriacki \u2013 Kr\u00f3lestwie Galicji i Lodomerii. W 1. po\u0142. XIX w. galicyjskie wsie znalaz\u0142y si\u0119 w bardzo trudnym po\u0142o\u017ceniu. Wp\u0142yw na to mia\u0142y nasilaj\u0105ce si\u0119 konflikty w\u0142a\u015bcicieli z poddanymi ch\u0142opami, epidemie i nieurodzajne lata. Wiedz\u0105c o przygotowywanym powstaniu narodowym Polak\u00f3w, Austriacy podburzyli ch\u0142op\u00f3w przeciwko w\u0142a\u015bcicielom, w wi\u0119kszo\u015bci zaanga\u017cowanym w spraw\u0119 powstania. Bunt ch\u0142opski rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w lutym 1846 r., a jego rozmiar i okrucie\u0144stwo zaskoczy\u0142o nawet Austriak\u00f3w. Ch\u0142opi napadali na dwory i folwarki, pl\u0105drowali i niszczyli je, a podnieceni wypitymi trunkami mordowali w\u0142a\u015bcicieli i ich krewnych w okrutny spos\u00f3b. Czy mieszka\u0144cy Szafranowa brali w tym udzia\u0142 \u2013 nie wiadomo. Na apele miast, aby zaprowadzi\u0107 porz\u0105dek \u2013 w\u0142adze austriackie wys\u0142a\u0142y wojsko i spacyfikowa\u0142y buntownik\u00f3w. W marcu meldowano do Lwowa, \u017ce ch\u0142opi powr\u00f3cili do normalnej pracy. Wyci\u0105gni\u0119to jednak wnioski i w 1848 r. zniesiono pa\u0144szczyzn\u0119 i podda\u0144stwo oraz uw\u0142aszczono ch\u0142op\u00f3w, co znacz\u0105co uspokoi\u0142o sytuacj\u0119. W latach 1853-1855 utworzono powiaty, w tym powiat mielecki. Szafran\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 w powiecie zasowskim, a po jego likwidacji \u2013 od 1867 r. w powiecie mieleckim. Istnieje zapis, \u017ce w 1853 r. za\u0142o\u017cono szko\u0142\u0119 w Szafranowie. W ostatniej dekadzie lat 90. XIX w. rozpocz\u0119to w powiecie mieleckim szeroko zakrojone prace melioracyjne, kt\u00f3re po\u015brednio poprawi\u0142y gospodark\u0119 wodn\u0105 tak\u017ce w Szafranowie. Pod koniec wieku mieszka\u0142o w nim 249 os\u00f3b\u00a0 w 52 domach. W tej liczbie 13 os\u00f3b by\u0142o pochodzenia \u017cydowskiego. W pierwszych latach XX w. nasili\u0142y si\u0119 wyjazdy zarobkowe do Ameryki P\u00f3\u0142nocnej i kraj\u00f3w zachodnich. Spisy emigrant\u00f3w z poszczeg\u00f3lnych parafii wykaza\u0142y, \u017ce rekordowo wiele os\u00f3b wyjecha\u0142o z parafii Czermin, do kt\u00f3rej nale\u017ca\u0142 Szafran\u00f3w.\u00a0 Po\u0142o\u017cenie wsi by\u0142o bardzo trudne, a ka\u017cdy zarobek przys\u0142any z zagranicy pozwala\u0142 na przetrwanie. I wojna \u015bwiatowa (1914-1918), a zw\u0142aszcza dwa pierwsze lata,\u00a0 pozostawi\u0142a po sobie ogrom\u00a0 zniszcze\u0144 i kompletn\u0105 n\u0119dz\u0119. Przez powiat mielecki a\u017c czterokrotnie przeszed\u0142 front i do tego dwukrotnie okupowa\u0142y go wojska rosyjskie (24 IX \u2013 8 X 1914 r. oraz 8 XI 1914 r. \u2013 11 V 1915 r.). Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci (XI 1918 r.) i zako\u0144czeniu wojny starano si\u0119 naprawia\u0107 szkody, ale po\u0142o\u017cenie nadal by\u0142o bardzo trudne. W raporcie do w\u0142adz nowo utworzonego wojew\u00f3dztwa krakowskiego meldowano, \u017ce spo\u015br\u00f3d 380 mieszka\u0144c\u00f3w Szafranowa a\u017c 240 (40 bezrolnych i 200 ma\u0142orolnych) potrzebuje pomocy aprowizacyjnej. W latach 20. narasta\u0142a aktywno\u015b\u0107 miejscowych dzia\u0142aczy ruchu ludowego, a w latach 30. Ko\u0142o Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej by\u0142o jednym z najaktywniejszych w powiecie. Na mocy reformy administracyjnej kraju\u00a0 od 1934 r. zacz\u0119\u0142y funkcjonowa\u0107 gminy zbiorowe. Jedn\u0105 z nich by\u0142a gmina Czermin, w sk\u0142ad kt\u00f3rej wesz\u0142a dotychczas jednowioskowa gmina Szafran\u00f3w. W tym samym roku wielkie zniszczenia materialne spowodowa\u0142a olbrzymia pow\u00f3d\u017a. Kilka lat po naprawie zniszcze\u0144 przysz\u0142o prze\u017cywa\u0107 jeszcze wi\u0119ksze nieszcz\u0119\u015bcie \u2013 II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105 (1939-1945) i okupacj\u0119 niemieck\u0105 (1939-1944). Dzia\u0142ania wojenne spowodowa\u0142y ofiary w ludziach i zniszczenia. Okupacja niemiecka by\u0142a ci\u0105g\u0142ym strachem przed karami i represjami niemieckimi (by\u0142o ich wiele), wyw\u00f3zkami m\u0142odych ludzi na przymusowe roboty do Niemiec i\u00a0 obci\u0105\u017ceniami wyniszczaj\u0105cymi gospodarstwa. Nawet po chwilowej rado\u015bci z wyzwolenia spod okupacji niemieckiej w sierpniu 1944 r. trzeba by\u0142o opu\u015bci\u0107 domy, gdy\u017c Szafran\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 w strefie przyfrontowej. Po odej\u015bciu frontu na zach\u00f3d w styczniu 1945 r. powr\u00f3cono do zdewastowanych i obrabowanych dom\u00f3w i trzeba by\u0142o rozpoczyna\u0107 \u017cycie niemal od podstaw. Sytuacj\u0119 poprawi\u0142a parcelacja du\u017cych maj\u0105tk\u00f3w, ale z wielkim niepokojem obserwowano bezwzgl\u0119dn\u0105 walk\u0119 o ustr\u00f3j i w\u0142adz\u0119 w nowej Polsce. W 1950 r. za\u0142o\u017cono Ochotnicz\u0105 Stra\u017c Po\u017carn\u0105, a kilka lat p\u00f3\u017aniej zbudowano prowizoryczn\u0105 remiz\u0119. Po reformie administracyjnej od 1954 r. do 1972 r. Szafran\u00f3w podlega\u0142 Gromadzkiej Radzie Narodowej w Czerminie. Od lat 60. sukcesywnie ros\u0142a liczba os\u00f3b doje\u017cd\u017caj\u0105cych do pracy w Mielcu i innych miejscowo\u015bciach. W 1970 r. z 267 mieszka\u0144c\u00f3w 55 deklarowa\u0142o otrzymywanie si\u0119 z przychod\u00f3w pozarolniczych. Systematyczny doch\u00f3d owocowa\u0142 budowaniem murowanych dom\u00f3w i zabudowa\u0144 gospodarczych, wprowadzaniem mechanizacji do rolnictwa oraz urz\u0105dze\u0144 do gospodarstwa domowego, zw\u0142aszcza po 1972 r., kiedy do Szafranowa doprowadzono energi\u0119 elektryczn\u0105. W latach 1971-1973 zbudowano remiz\u0119 z sal\u0105 widowiskow\u0105 i pomieszczeniem \u015bwietlicowym. Kolejna reforma administracyjna w latach 1972-1975 przywr\u00f3ci\u0142a gminy zbiorowe, zlikwidowa\u0142a powiaty i podzieli\u0142a du\u017ce wojew\u00f3dztwa na mniejsze. W przypadku Szafranowa zmieni\u0142o si\u0119 niewiele, bo nadal nale\u017ca\u0142 do gminy Czermin i zmniejszonego wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Ustawa z 1978 r. i jej poprawka w 1982 r. wprowadzi\u0142y korzystne ubezpieczenie spo\u0142eczne dla rolnik\u00f3w indywidualnych i ich rodzin. W kryzysowych w kraju latach 80. co prawda nie wydarzy\u0142o si\u0119 nic spektakularnego, ale trwa\u0142 proces unowocze\u015bniania gospodarstw. W latach 90. i pierwszych latach XXI w. rozwijano infrastruktur\u0119 techniczn\u0105. Zbudowano sieci: wodoci\u0105gow\u0105, gazow\u0105 (cz\u0119\u015bciowo) i teleinformatyczn\u0105 oraz zbiornik retencyjny z przepompowni\u0105 dla gminy Czermin. W tym okresie wiele zniszcze\u0144 spowodowa\u0142a wielka pow\u00f3d\u017a w 1997 r. Po restytucji powiat\u00f3w w 1999 r. gmina Czermin powr\u00f3ci\u0142a do powiatu mieleckiego. W 2005 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 55-lecia OSP. Rozpocz\u0119to Msz\u0105 \u015awi\u0119t\u0105 w ko\u015bciele parafialnym w Czerminie, a w drugiej cz\u0119\u015bci, ju\u017c w Szafranowie, wr\u0119czono Jubilatce nowy po\u015bwi\u0119cony sztandar i odznaczono j\u0105 Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, za\u015b najbardziej zas\u0142u\u017ceni stra\u017cacy otrzymali odznaczenia korporacyjne. W kolejnych latach zmodernizowano i unowocze\u015bniono Dom Stra\u017caka oraz jego otoczenie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZALAY\u2013GROELE WALERIA<\/strong>, urodzona 12 IV 1879 r. w Czartowie, powiat hrubieszowski, c\u00f3rka Stanislawa i Jadwigi z Pankowskich. Uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie oraz Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego w klasie fortepianu. Pracowa\u0142a jako nauczycielka w Czernichowie, Lwowie, Lutory\u017cu i Przec\u0142awiu (w latach 1905-1907 i 1909-1916). Przez pewien czas przebywa\u0142a w Samborze i na W\u0119grzech. Od 1903 r. zaj\u0119\u0142a si\u0119 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 literack\u0105, pierwsz\u0105 drukowan\u0105 powie\u015bci\u0105 by\u0142o\u00a0Straszne dziedzictwo<\/em>\u00a0(1910). Po wojnie, w zwi\u0105zku z prac\u0105 m\u0119\u017ca (Edwarda Groele) w pozna\u0144skim inspektoracie szkolnym, pracowa\u0142a w Murowanej Go\u015blinie ko\u0142o Poznania i w latach 1922-1926 w Gimnazjum im. Jana Kantego w Poznaniu. R\u00f3wnocze\u015bnie dzia\u0142a\u0142a spo\u0142ecznie w pozna\u0144skim Oddziale Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich. Od 1926 r. po\u015bwi\u0119ci\u0142a si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci tw\u00f3rczej. Kolejnymi powie\u015bciami dla m\u0142odzie\u017cy by\u0142y m.in.:\u00a0Sp\u0142acony d\u0142ug, W orlim gnie\u017adzie, Kr\u00f3lewskie pachol\u0119, Bohaterski Staszek, Orli szpon, Sok\u00f3\u0142 kr\u00f3lewski i W krzy\u017cackich szponach<\/em>. By\u0142a te\u017c redaktorem czasopisma \u201eK\u0142osy Polskie\u201d oraz wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z \u201eMa\u0142ym \u015awiatkiem\u201d i \u201eKurierem Pozna\u0144skim\u201d. W 1924 r. napisa\u0142a libretto do opery\u00a0Legenda Ba\u0142tyku<\/em>\u00a0Feliksa Nowowiejskiego. W 1937 r. zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona Srebrnym Wawrzynem Akademickim. W 1939 r. zosta\u0142a wysiedlona z Poznania (z m\u0119\u017cem) i zamieszka\u0142a w Mielcu, ale wkr\u00f3tce potem przenios\u0142a si\u0119 do D\u0119bicy. (Edward Groele podj\u0105\u0142 prac\u0119 inspektora szkolnego. Po wykryciu jego kontakt\u00f3w z ruchem oporu zosta\u0142 wywieziony do obozu w Buchenwaldzie i zamordowany w 1944 r.) Zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 do pracy konspiracyjnej, m.in. by\u0142a kolporterk\u0105 tajnej gazetki \u201eOdwet\u201d oraz prowadzi\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 wywiadowcz\u0105. Po wykryciu przez gestapo jej zwi\u0105zk\u00f3w z ruchem oporu szcz\u0119\u015bliwie uratowa\u0142a si\u0119 i do ko\u0144ca okupacji hitlerowskiej ukrywa\u0142a si\u0119 na plebanii u ksi\u0119dza Feliksa Podg\u00f3rniaka w Rz\u0119dzianowicach. Po wojnie wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w organizacji uroczysto\u015bci zwi\u0105zanych z przemianowaniem niemieckich nazw podmieleckich wsi Sch\u00f6nanger (Or\u0142\u00f3w) i Weizenbr\u00fcck (Wola P\u0142awska), kt\u00f3re odby\u0142y si\u0119 17 VI 1945 r. oraz napisa\u0142a sztuk\u0119\u00a0Wysiedlenie.<\/em>\u00a0W roku szkolnym 1944\/1945 uczy\u0142a w Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, ale ze wzgl\u0119d\u00f3w politycznych zosta\u0142a zwolniona. Wyjecha\u0142a do D\u0119bicy i tam mieszka\u0142a w ub\u00f3stwie do \u015bmierci (4 IV 1957 r.) Spoczywa na cmentarzu w D\u0119bicy. Jej pami\u0119\u0107 uczczono patronatem ulic w Mielcu i D\u0119bicy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZALAY\u2013GROELE WALERII (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (125 m) uliczka miejska na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Biegnie od ul. Legion\u00f3w do ul. J. Kili\u0144skiego i tworzy z nimi niemal klasyczny tr\u00f3jk\u0105t r\u00f3wnoboczny. Po remoncie w 1997 r. ma now\u0105 asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z p\u0142ytek. Po obu jej stronach stoj\u0105 budynki w r\u00f3\u017cnym wieku i stanie technicznym. Powsta\u0142a prawdopodobnie w ramach pierwszej zabudowy miasta w XV w. Patronat A. MICKIEWICZA nadano jej w 2. po\u0142. XIX w. i tak dotrwa\u0142a do 1956 r., kiedy zosta\u0142a POPRZECZN\u0104. Aktualn\u0105 patronk\u0119 otrzyma\u0142a 19 VI 1970 r. W styczniu i lutym 2023 przeprowadzono jej remont generalny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZAMAN (MA-2)<\/strong>, motolotnia wykonana przez trzech mieleckich pasjonat\u00f3w lotnictwa: Jana Madeja, Wies\u0142awa Morycza i Janusza Wr\u00f3bla od marca do czerwca 1996 r. Pierwszy oblot odby\u0142 si\u0119 29 VI 1996 r., a dokona\u0142 go pilot Piotr Korpal. Podstawowe dane: silnik Volkswagena o pojemno\u015bci 1200 cm3 i mocy 35 KM, pr\u0119dko\u015b\u0107 min. \u2013 50 km\/godz., pr\u0119dko\u015b\u0107 max. \u2013 100 km\/godz., pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa \u2013 80 km\/godz., kabina przykryta, wyposa\u017cona w przyrz\u0105dy wskazuj\u0105ce potrzebne informacje dla pilota\u017cu. Motolotnia zdoby\u0142a szereg nagr\u00f3d na Zlotach Amatorskich Konstrukcji Lotniczych, m.in. 3 nagrody we Wroc\u0142awiu oraz wyr\u00f3\u017cnie\u0144, m.in. w Turbii ko\u0142o Stalowej Woli \u201eza nowatorskie rozwi\u0105zania konstruktorskie\u201d. Prezentowano j\u0105 tak\u017ce m.in. w czasie obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta Lotnictwa w Mielcu i na Mieleckich Targach Wielobran\u017cowych. Wykonano dot\u0105d kilka egzemplarzy \u201eSzamana\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZANECKI HIPOLIT<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 w 1842 r. By\u0142 urz\u0119dnikiem Rz\u0105du Gubernialnego w Lublinie. Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. jako oficer w oddziale Ignacego Chmieli\u0144skiego i otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 kapitana. \u00a0Dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej i zosta\u0142 zes\u0142any do Ka\u0142ugi (1865-1870). Po staraniach ks. L Ruczki w Wiedniu zosta\u0142 uwolniony w 1871 r. Zamieszka\u0142 w Krakowie i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w zak\u0142adzie fotograficznym Rzewuskiego W 1873 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony na stanowisku sekretarza Wydzia\u0142u Powiatowego w Mielcu. By\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem pierwszego zarz\u0105du i kasjerem Towarzystwa Zaliczkowego w Mielcu od 1874 r. Zmar\u0142 28 III 1900 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZANIAWSKA ZOFIA (z domu GORYL),<\/strong> urodzona 25 I 1934 r. w Radomy\u015blu Wielkim, c\u00f3rka Ludwika i Anieli z domu Osmola. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO im. St. Konarskiego) z matur\u0105 w 1954 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra dziennikarstwa. W latach 1957-1985 pracowa\u0142a w Redakcji \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d w Mielcu jako sekretarz redakcji i starszy redaktor. Publikowa\u0142a na \u0142amach \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d, \u201eG\u0142osu Mieleckiego\u201d, \u201eNowin Rzeszowskich\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201eNowin\u201d) i \u201eSkrzydlatej Polski\u201d. Pisa\u0142a g\u0142\u00f3wnie o wydarzeniach kulturalnych i problemach spo\u0142ecznych. W latach 1985-1995 by\u0142a pracownikiem Wydzia\u0142u Konsularnego Ambasady Polski w Moskwie i zajmowa\u0142a si\u0119 sprawami wsp\u00f3\u0142pracy Polski z Rosyjsk\u0105 Federacj\u0105 w dziedzinie ochrony zdrowia. Napisa\u0142a ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eAn-2 \u2013 p\u00f3\u0142 wieku w przestworzach\u201d. Udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie w Polskim Czerwonym Krzy\u017cu i towarzystwach opieki nad zwierz\u0119tami. Jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142a uhonorowana Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego\u201d i odznakami organizacji spo\u0142ecznych. Zmar\u0142a 8 XI 2021 r. Pochowana na jednym z cmentarzy w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZANIAWSKI KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 2 VI 1936 r. w Ossowej, syn Dominika i Franciszki z domu Robak. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Milanowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1953 r. Studia na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Warszawskiej uko\u0144czy\u0142 w 1957 r. z tytu\u0142em in\u017cyniera. W latach 1957-1969 pracowa\u0142 w WSK Mielec jako technolog, zast\u0119pca kierownika dzia\u0142u technologicznego i g\u0142\u00f3wny technolog produkcji lotniczej. W 1962 r. uko\u0144czy\u0142 z wyr\u00f3\u017cnieniem studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W 1969 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem nowo utworzonego Zak\u0142adu Do\u015bwiadczalnego, wykonuj\u0105cego prace z dziedzin: lotnictwa, pojazd\u00f3w, silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych i aparatury wtryskowej, a w 1972 r. \u2013 dyrektorem O\u015brodka Badawczo-Rozwojowego Sprz\u0119tu Komunikacyjnego (OBR SK), powsta\u0142ego z przekszta\u0142cenia ZD. W tym czasie wni\u00f3s\u0142 licz\u0105cy si\u0119 wk\u0142ad w tworzenie bazy badawczo-projektowej i rozw\u00f3j specjalistycznej kadry oraz nadzorowa\u0142 szereg projekt\u00f3w. W latach 1975-1985 pracowa\u0142 w WSK Mielec na stanowiskach zast\u0119pcy dyrektora technicznego ds. post\u0119pu technicznego i zast\u0119pcy dyrektora ds. technicznego przygotowania produkcji. W tym czasie uczestniczy\u0142 w przygotowaniu i uruchomieniu produkcji nowego samolotu na licencji radzieckiej An-28. W 1978 r. uzyska\u0142 dyplom specjalizacji zawodowej in\u017cyniera. Od 1985 r. do 1993 r. pracowa\u0142 w delegaturze PEZETEL w Moskwie jako specjalista ds. wsp\u00f3\u0142pracy polskiego przemys\u0142u lotniczego z przemys\u0142em i instytucjami lotniczymi radzieckimi, a nast\u0119pnie rosyjskimi, ukrai\u0144skimi i bia\u0142oruskimi. W latach 1993-1997 pe\u0142ni\u0142 funkcje specjalisty ds. marketingu w Zak\u0142adzie Lotniczym \u201ePZL-Mielec\u201d i zast\u0119pcy dyrektora w za\u0142o\u017conej na Bia\u0142orusi wsp\u00f3lnej firmie AVIABREST. W 1997 r., po 40 latach pracy, \u00a0przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od 1998 r. wsp\u00f3\u0142pracuje z wieloma \u015brednimi i ma\u0142ymi firmami w Mielcu, Urz\u0119dem Miejskim w Mielcu i Polskimi Zak\u0142adami Lotniczymi w Mielcu w zakresie wsp\u00f3\u0142pracy z krajami wschodniej Europy, a zw\u0142aszcza z Ukrain\u0105, Rosj\u0105 i Bia\u0142orusi\u0105. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Od 1958 r. dzia\u0142a\u0142 w Stowarzyszeniu In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w i Mechanik\u00f3w Polskich. W 1997 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem, a nast\u0119pnie prezesem Stowarzyszenia Promocji Polskiego Lotnictwa PROMLOT (odr\u0119bne has\u0142o) i funkcj\u0119 t\u0119 sprawuje nadal. Uczestniczy\u0142 w organizacji lotu dooko\u0142a \u015bwiata na samolocie An-2 mieleckiej produkcji (1997, odr\u0119bne has\u0142o), by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w ustawiania w Mielcu kompozycji przestrzennych z samolotami oraz wsp\u00f3\u0142autorem wyst\u0105pie\u0144 do w\u0142adz r\u00f3\u017cnych szczebli w sprawach polskiego lotnictwa. W latach 1975-1984 by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 przedmiotu technologia samolotu na Politechnice Rzeszowskiej oraz promotorem szeregu prac in\u017cynierskich i magisterskich na tym kierunku. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3\u0142autorem skryptu uczelnianego Technologia samolotu<\/em>, wydanego w 1977 r., wykorzystywanego r\u00f3wnie\u017c przez Wojskow\u0105 Akademi\u0119 Techniczn\u0105 w Warszawie. Dla cel\u00f3w szkolenia lotniczego opracowa\u0142 scenariusze zrealizowanych trzech film\u00f3w dydaktycznych, wykorzystywanych na Politechnice Rzeszowskiej i w O\u015brodku Szkolenia WSK Mielec. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w i organizator\u00f3w Europejskich Zlot\u00f3w Samolot\u00f3w An-2. Pomaga\u0142 przy opracowaniu i wydaniu ksi\u0105\u017cki Zofii Szaniawskiej (\u017cony) An-2 P\u00f3\u0142 wieku w przestworzach<\/em>. Pe\u0142ni\u0142 funkcje prezesa Stowarzyszenia Promocji Lotnictwa PROMLOT w Mielcu oraz wiceprezesa Forum Organizacji Pozarz\u0105dowych Powiatu Mieleckiego od pocz\u0105tku jego powstania (2005 r.) \u00a0Od 2011 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem mieleckich Spotka\u0144 Lotniczych Pokole\u0144, a od 2012 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Polskimi Zak\u0142adami Lotniczymi w Mielcu, prezentuj\u0105c zorganizowanym grupom (specjali\u015bci lotniczy, studenci, uczniowie i inni), maj\u0105cym zgod\u0119 na zwiedzenie, histori\u0119 przemys\u0142u i technologii lotniczej stosowanej w Mielcu oraz wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 produkcj\u0119 PZL. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Jeden z organizator\u00f3w V Zjazdu Agrolotnik\u00f3w w Mielcu (21-22 X 2017 r.), za co zosta\u0142 uhonorowany „Herbem Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego”. W czasie Spotka\u0144 Lotniczych Pokole\u0144 – 2019 zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony statuetk\u0105 Dedala. Zmar\u0142 12 XI 2021 r. Pochowany w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZANTROCH TADEUSZ MIECZYS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 19 IV 1888 r. w Tarnopolu, syn Rudolfa i Walentyny z Nowakowskich. Absolwent Gimnazjum w Nowym S\u0105czu z matur\u0105 w 1906 r. Studia na Uniwersytecie w Wiedniu przerwa\u0142 na 1. roku, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 medycyn\u0119 (przerwa\u0142) i filologi\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie i w 1912 r. uzyska\u0142 absolutorium. Po rocznej s\u0142u\u017cbie wojskowej od 1913 r. uczy\u0142 w gimnazjum w Trembowli.\u00a0 Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej (1914-1918) jako \u017co\u0142nierz 13 pu\u0142ku piechoty armii austriackiej. W 1917 r. by\u0142 trzykrotnie ranny i utraci\u0142 oko. Od 1918 r. do 1921 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim i po kilku awansach przeszed\u0142 do rezerwy w stopniu kapitana. By\u0142 cz\u0142onkiem za\u0142o\u017cycielem Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych RP w Krakowie. Od 1921 r. uczy\u0142 j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego w gimnazjach\u00a0 w Mielcu (1921-1922), Bochni, My\u015blenicach, Wadowicach i Krakowie (1930-1939). By\u0142 te\u017c utalentowanym i p\u0142odnym literatem. Wyda\u0142 m.in. \u201ePoezje\u201d (1906 r.), \u201eZ lutni \u017co\u0142nierza\u201d (1916 r.), \u201eW zorzach krwi\u201d (1918 r.), \u201eCyklady\u201d (1924), \u201ePo czaba\u0144skim go\u015bci\u0144cu\u201d (1935). W latach 1924-1928 by\u0142 wsp\u00f3\u0142redaktorem czasopisma \u201eCzartak\u201d, a w latach 1932-1934 \u2013 cz\u0142onkiem komitetu redakcyjnego \u201eGazety Literackiej\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 te\u017c z krakowsk\u0105 rozg\u0142o\u015bni\u0105 Polskiego Radia. Ponadto pisa\u0142 artyku\u0142y na tematy z dziedziny kultury i recenzje teatralne do m.in. \u201eCzasu\u201d, \u201eDzi\u015b i Jutra\u201d i \u201eKuriera Literacko-Naukowego\u201d. By\u0142 cz\u0142onkiem BBWR i Zwi\u0105zku Literat\u00f3w. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej i w randze majora pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 oficera wywiadu. 22 V 1941 r. zosta\u0142 aresztowany i po pobycie w wi\u0119zieniach krakowskich przewieziony do hitlerowskiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau (O\u015bwi\u0119cim). Zmar\u0142 (zosta\u0142 zamordowany?) 23 III 1942 r. Symbolicznie upami\u0119tniono t\u0119 m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmier\u0107 na grobowcu rodzinnym na Starym Cmentarzu w Tarnowie przy ul. G. Narutowicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZARE SZEREGI<\/strong> \u2013 kryptonim konspiracyjny Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego w czasie okupacji hitlerowskiej w latach 1939\u20131945. Dzia\u0142a\u0142y na terenie wi\u0119kszo\u015bci miast w zniewolonym kraju. G\u0142\u00f3wnym celem organizacji by\u0142o wychowanie niepodleg\u0142o\u015bciowe polskiej m\u0142odzie\u017cy. Szare Szeregi uczestniczy\u0142y w akcjach ma\u0142ego sabota\u017cu, bra\u0142y udzia\u0142 w tajnym nauczaniu, prowadzi\u0142y obserwacj\u0119 dzia\u0142a\u0144 okupanta i informowa\u0142y o tym AK, pe\u0142ni\u0142y zadania kurierskie. W Mielcu pocz\u0105tkowo aktywnie funkcjonowa\u0142y trzy niezale\u017cne od siebie grupy starszoharcerskie oraz kilka zast\u0119p\u00f3w harcerzy m\u0142odszych: \u201eRysie\u201d, \u201eOr\u0142y\u201d, \u201eBobry\u201d i \u201eWilki\u201d. Nasilenie dzia\u0142alno\u015bci mieleckich Szarych Szereg\u00f3w nast\u0105pi\u0142o w latach 1942-1944, po powo\u0142aniu konspiracyjnego hufca harcerzy (kryptonim \u201eR\u00f3j\u201d) i nawi\u0105zaniu wsp\u00f3\u0142pracy z miejscowym Obwodem AK. Przeprowadzano akcje sabota\u017cowe, kolportowano gazetki konspiracyjne, sprawowano opiek\u0119 nad osobami ukrywaj\u0105cymi si\u0119, przenoszono meldunki oraz informowano AK o ruchach wojsk niemieckich i innych akcjach okupanta. W czasie sesji 29 VI 2006 r. Rada Miejska w Mielcu nada\u0142a imi\u0119 Szarych Szereg\u00f3w jednej z ulic w po\u0142udniowo-zachodniej cz\u0119\u015bci osiedla Smoczka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZARMACH ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 3 X 1950 r. w Gda\u0144sku. Karier\u0119 pi\u0142karsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w \u201ePolonii\u201d Gda\u0144sk (1966\u20131971), a nast\u0119pnie gra\u0142 jako napastnik w II-ligowej \u201eArce\u201d Gdynia (1971\u20131972). W 1972 r. przeszed\u0142 do \u201eG\u00f3rnika\u201d Zabrze i przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przeze\u0144 wicemistrzostwa Polski w 1974 r. Przed sezonem 1976\/1977 zasili\u0142 mistrza Polski \u201eStal\u201d Mielec, ale zosta\u0142 zbyt p\u00f3\u017ano zatwierdzony i nie wzi\u0105\u0142 udzia\u0142u w meczach z \u201eRealem\u201d Madryt w PKME. W \u201eStali\u201d wyst\u0119powa\u0142 do 1980 r. i w 106 meczach I-ligowych strzeli\u0142 60 bramek, a w sezonie 1978\/1979 znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przez \u201eStal\u201d 3. miejsca. Trzykrotnie zdobywa\u0142 honorowy tytu\u0142 wicekr\u00f3la strzelc\u00f3w polskiej ekstraklasy (1975\/1976, 1977\/1978 i 1978\/1979). Jesieni\u0105 1980 r. przeni\u00f3s\u0142 do beniaminka francuskiej ekstraklasy AJ Auxerre i gra\u0142 tam do 1985 r. \u0141\u0105czna ilo\u015b\u0107 28 strzelonych bramek dla \u201eStali\u201d (12) i AJ Auxerre (16) w sezonie 1980\/1981 da\u0142a mu wysokie 4. miejsce w presti\u017cowej klasyfikacji \u201eZ\u0142otych But\u00f3w\u201d czasopisma \u201eFrance Football\u201d, a w sezonie 1981\/1982 r. \u2013 po strzeleniu 24 bramek \u2013 zaj\u0105\u0142 w tej klasyfikacji 2. miejsce. Uznano go te\u017c najlepszym obcokrajowcem ligi francuskiej w sezonie 1981\/1982 i 1982\/1983. W latach 1985\u20131987 gra\u0142 w EA Guingamp (1985\u20131987) i jako graj\u0105cy trener w CFA Clermont-Ferrand (1987\u20131988). W kolejnych lat trenowa\u0142 dru\u017cyny francuskie z ni\u017cszych lig, a nast\u0119pnie \u201eZag\u0142\u0119bie\u201d Lubin, po czym powr\u00f3ci\u0142 do Francji. Najwi\u0119ksze sukcesy odnosi\u0142 w reprezentacjach Polski. W kategorii m\u0142odzie\u017cowej wyst\u0119powa\u0142 w latach 1972-1974 i zagra\u0142 w 13 meczach, strzelaj\u0105c 5 bramek. W I reprezentacji gra\u0142 w latach 1973-1982 i wyst\u0105pi\u0142 w 61 meczach, strzelaj\u0105c 32 bramki. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do dwukrotnego zdobycia 3. miejsca (1974, 1982) i 5. miejsca (1978) na Mistrzostwach \u015awiata oraz wicemistrzostwa olimpijskiego na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu (1976). By\u0142 wicekr\u00f3lem strzelc\u00f3w (5 bramek) \u00a0Mistrzostw \u015awiata w RFN (1974) i kr\u00f3lem strzelc\u00f3w (6 bramek) turnieju pi\u0142karskiego na Igrzysk w Montrealu. Aktualnie mieszka we Francji, ale utrzymuje kontakt z Mielcem. Grywa\u0142 w dru\u017cynie \u201eOr\u0142\u00f3w G\u00f3rskiego\u201d, W 1999 r. uczestniczy\u0142 w meczu oldboj\u00f3w \u201eStali\u201d Mielec z \u201eOr\u0142ami G\u00f3rskiego\u201d dla pozyskania \u015brodk\u00f3w finansowych na leczenie by\u0142ego bramkarza \u201eStali\u201d i reprezentacji Polski – Zygmunta Kukli. W 2005 r. zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. W 2016 r., wsp\u00f3lnie z Jackiem Kurowskim (dziennikarzem TVP) wyda\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119\u00a0Andrzej Szarmach – Diabe\u0142 nie anio\u0142.\u00a0<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZARYCH SZEREG\u00d3W (ULICA)<\/strong>, ulica miejska o d\u0142ugo\u015bci 510 m na osiedlu Smoczka. Zosta\u0142a powo\u0142ana do \u017cycia i nadano jej nazw\u0119 29 VI 2006 r. Biegnie od ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy w kierunku po\u0142udniowo-zachodnim. Ruch budowlany ju\u017c si\u0119 zacz\u0105\u0142 i powstaje tu nowe gniazdo dom\u00f3w jednorodzinnych. W 2016 r. rozpocz\u0119to jej budow\u0119 (nawierzchnia asfaltowa, chodniki).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZASZKIEWICZ GUSTAW ADAM<\/strong>, urodzony w 1872 r., syn W\u0142odzimierza Medarda i Emilii z Tarnawskich, ziemian z Ko\u0142omyi. Poprzez o\u017cenek z Aleksandr\u0105 Bogusz\u00f3wn\u0105 wszed\u0142 w posiadanie d\u00f3br rzochowsko-rzemie\u0144skich. Sta\u0142 si\u0119 tak\u017ce kolatorem ko\u015bcio\u0142a w Rzochowie. Wraz z \u017con\u0105 zakupi\u0142 dla ko\u015bcio\u0142a kilka ornat\u00f3w i szat liturgicznych. Mieszka\u0142 w pa\u0142acu w Rzemieniu. W 1935 r. zg\u0142osi\u0142 ch\u0119\u0107 budowy ko\u015bcio\u0142a w Rzemieniu, ale powa\u017cne r\u00f3\u017cnice z proboszczem rzochowskim ks. Karolem Dobrza\u0144skim w zakresie lokalizacji \u015bwi\u0105tyni zadecydowa\u0142y, \u017ce zrezygnowano z budowy. Mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w – W\u0142odzimierza i Antoniego, kt\u00f3rzy odziedziczyli maj\u0105tek i byli ostatnimi kolatorami ko\u015bcio\u0142a w Rzochowie. W 1944 r., na skutek parcelacji maj\u0105tku rzochowsko-rzemie\u0144skiego, Szaszkiewiczowie opu\u015bcili pa\u0142ac w Rzemieniu i przenie\u015bli si\u0119 do Krakowa. Zmar\u0142 13 II 1947 r. Pochowany na Cmentarzu Rac\u0142awickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZCZAWI\u0143SKI BART\u0141OMIEJ<\/strong>, faktor Sebastiana Mieleckiego (XVI w.), zajmowa\u0142 si\u0119 wysy\u0142aniem towar\u00f3w z mieleckich w\u0142o\u015bci na eksport wodami Wis\u0142oki i Wis\u0142y w kierunku Gda\u0144ska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZCZECI\u0143SKI ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 9 VII 1919 r. we W\u0142odzimierzu nad Klam\u017c\u0105 (aktualnie w Rosji), syn Franciszka i Wandy z Cybulskich. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Nowej Wilejce ko\u0142o Wilna (aktualnie Litwa) w 1939 r., a nast\u0119pnie Wydzia\u0142 Mechaniczny Wy\u017cszej Szko\u0142y Technicznej w Wilnie w 1942 r. Po szkoleniu w Bezmiechowej uzyska\u0142 tak\u017ce kategori\u0119 C pilota szybowcowego. (Dokument o przyznaniu kategorii wydano z dat\u0105 30 VIII 1939 r.) W czasie II wojny \u015bwiatowej pracowa\u0142 kinie \u201eGra\u017cyna\u201d w Nowej Wilejce jako kinomechanik i zast\u0119pca dyrektora kina. W okresie V \u2013 VII 1944 r. jako \u017co\u0142nierz Armii Krajowej uczestniczy\u0142 w planie \u201eBurza\u201d. Po okupacji niemieckiej jesieni\u0105 1944 r. rozpocz\u0105\u0142 studia na Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Wilnie, ale rosn\u0105ce zagro\u017cenie ze strony NKWD i nacjonalist\u00f3w litewskich zmusi\u0142o go do opuszczenia Wilna i wst\u0105pienia w szeregi Wojska Polskiego (XII 1944). Po 2 miesi\u0105cach zosta\u0142 wyreklamowany z wojska i mianowany dyrektorem technicznym Stacji Traktor\u00f3w i Maszyn w okolicach Sok\u00f3\u0142ki, a w 1946 r. przeniesiono go do Centralnego Biura Konstrukcyjnego Maszyn W\u0142\u00f3kienniczych w \u0141odzi, gdzie pracowa\u0142 jako starszy konstruktor maszyn specjalnych. Z dniem 15 X 1950 r. zosta\u0142 oddelegowany do Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu \u00a0i obj\u0105\u0142 stanowisko kierownika grupy konstrukcyjnej w Dziale G\u0142\u00f3wnego Konstruktora. W 1952 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki \u0141\u00f3dzkiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. Od stycznia 1953 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego konstruktora w Biurze Konstrukcyjnym WSK. Powierzono mu m.in. prowadzenie konstrukcyjne w serii my\u015bliwc\u00f3w przyd\u017awi\u0119kowych: Lim-1 (MiG-15), Lim-2 (MiG-15bis), Lim-5 (MiG-117F) i Lim-5P (MiG-17PF). By\u0142 tak\u017ce jednym z konstruktor\u00f3w prowadz\u0105cych seryjn\u0105 produkcj\u0119 An-2. Na pocz\u0105tku lat 70. zaprojektowa\u0142 kabiny wagon\u00f3w dla Kolejek Linowych \u201eKasprowy Wierch\u201d i \u201eSzyndzielnia\u201d oraz by\u0142 jednym z tw\u00f3rc\u00f3w \u201eAtlasa\u201d \u2013 urz\u0105dzenia do \u0107wicze\u0144 si\u0142owych. Uzyska\u0142 uprawnienia rzecznika patentowego i t\u0119 funkcj\u0119 powierzono mu w O\u015brodku Bada\u0144 Rozwojowych Sprz\u0119tu Komunikacyjnego (OBR SK) w Mielcu. W czasie stanu wojennego zosta\u0142 zwolniony z pracy (30 V 1982 r.). W latach 1982-1987 pracowa\u0142 w \u201eZelmerze\u201d w Rzeszowie, a nast\u0119pnie by\u0142 rzecznikiem patentowym w Firmie R&G w Mielcu. Od 1990 r. by\u0142 cz\u0142onkiem mieleckiego Oddzia\u0142u \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy AK i cz\u0142onkiem pocztu sztandarowego tej organizacji. Posiada\u0142 stopie\u0144 podporucznika. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Nagrod\u0105 Pa\u0144stwow\u0105 Zespo\u0142ow\u0105 III stopnia (1952) i II stopnia (1955) za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie post\u0119pu technicznego, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Wojska 4X \u2013 Londyn, Krzy\u017cem Wojny Obronnej 1939 r. \u2013 Londyn, Krzy\u017cem AK, Medalem 40-lecia Polski Ludowej oraz Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci. Zmar\u0142 30 XI 2009 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZCZEPANEK IRENA (z domu PARTYKA),<\/strong>\u00a0urodzona 2 I 1935 r. w Woli Mieleckiej ko\u0142o Mielca, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Tekli z domu W\u0119grzyn. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1954 r. W latach szkolnych uprawia\u0142a lekkoatletyk\u0119. 15 VIII 1954 r. zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Woli Ocieckiej, powiat ropczycki (p\u00f3\u017aniej ropczycko-s\u0119dziszowski) i w plac\u00f3wce tej pracowa\u0142a do emerytury w 1991 r. Prowadzi\u0142a nauczanie pocz\u0105tkowe, zaj\u0119cia plastyczne i praktyczno-techniczne, wychowanie fizyczne oraz zespo\u0142y artystyczne i sportowe. By\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu uroczysto\u015bci i imprez. R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142a si\u0119. Uko\u0144czy\u0142a m.in. Studium Nauczycielskie w zakresie zaj\u0119\u0107 praktyczno-technicznych w Rzeszowie (1972 r.), Studium Przedmiotowo-Metodyczne w zakresie nauczania pocz\u0105tkowego (1980 r.) i szereg kurs\u00f3w przedmiotowych. W 1984 r. zda\u0142a egzamin na I stopie\u0144 specjalizacji zawodowej w terapii pedagogicznej. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 by\u0142a d\u0142ugoletni\u0105 dzia\u0142aczk\u0105 Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci, m.in. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Zarz\u0105du Gminnego TPD w Ostrowie oraz by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem r\u00f3\u017cnych form wypoczynku letniego i imprez dla dzieci. W 1978 r. bra\u0142a udzia\u0142 w II Krajowej Naradzie Aktywu TPD w Warszawie. Przez ca\u0142y czas pracy w szkole by\u0142a cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 dzia\u0142a w Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w ZNP w Ostrowie i od 1998 r. jest jej przewodnicz\u0105c\u0105. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem KEN, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Medalem \u201eZas\u0142u\u017conej Matce\u201d, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz TPD\u201d, Nagrod\u0105 Ministra III stopnia i nagrod\u0105 Kuratora. Utrzymuje sta\u0142e kontakty z rodzinn\u0105 Wol\u0105 Mieleck\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZCZEPANIK BERNARD<\/strong>, urodzony 10 VI 1930 r. w Przemy\u015blanach ko\u0142o Lwowa, syn Andrzeja i Stefanii z domu Nowak. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Przemys\u0142owe Pa\u0144stwowej Fabryki Wagon\u00f3w we Wroc\u0142awiu i zda\u0142 egzamin czeladniczy w zawodzie \u015blusarskim (1949), Pierwszy kurs Wszechnicy Radiowej (1950) oraz Pa\u0144stwowe Liceum Mechaniczne II stopnia we Wroc\u0142awiu z matur\u0105 i tytu\u0142em technika mechanika w 1951 r. W pa\u017adzierniku tego roku rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w Wojsku Polskim i studia na fakultecie Wojsk Lotniczych Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. W 1955 r. uko\u0144czy\u0142 studia, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 wojskowego in\u017cyniera mechanika Wojsk Lotniczych. Wkr\u00f3tce potem przyby\u0142 do Mielca i pracowa\u0142 do czerwca 1990 r. jako oficer (ostatnio w stopniu podpu\u0142kownika) w 21 Przedstawicielstwie Wojskowym przy WSK Mielec. Ponadto by\u0142 nauczycielem (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych MPM w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie odby\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i w 1964 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika. W 1990 r. przeszed\u0142 do rezerwy, a w 1991 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem mieleckiego Ko\u0142a Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d. Zmar\u0142 13 VI 2005 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZCZEPA\u0143SKI WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 26 VI 1933 r. w Grudzi\u0105dzu, syn Antoniego i Agaty z Lewandowskich. W 1950 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Gimnazjum Mechaniczne w Grudzi\u0105dzu i zda\u0142 egzamin czeladniczy, a w 1952 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Liceum Mechaniczne II st. w Grudzi\u0105dzu z matur\u0105 i dyplomem technika mechanika. W tym czasie uzyska\u0142 kwalifikacje s\u0119dziego koszyk\u00f3wki i siatk\u00f3wki, i przez szereg lat s\u0119dziowa\u0142 mecze w obu dyscyplinach. 1 VIII 1952 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Przedstawicielstwie Wojskowym przy Pomorskiej Odlewni i Emalierni w Mniszku ko\u0142o Grudzi\u0105dza. 1 X 1953 r. oddelegowano go na studia na Wydziale Mechanicznym \u00a0Technologicznym Politechniki Warszawskiej i uko\u0144czy\u0142 je w 1957 r. z tytu\u0142em in\u017cyniera mechanika (1958). Z dniem 1 X 1957 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako technolog, a nast\u0119pnie by\u0142 mistrzem, starszym technologiem i od 26 VI 1960 r. kierownikiem dzia\u0142u technicznego. 14 X 1965 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera ds. przygotowania produkcji, a 9 XI 1972 r. \u2013 zast\u0119pc\u0105 g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera ds. technicznego przygotowania produkcji. Od 3 IX 1975 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora O\u015brodka Badawczo-Rozwojowego Sprz\u0119tu Komunikacyjnego (OBR SK) w Mielcu. Kieruj\u0105c przez szereg lat t\u0105 plac\u00f3wk\u0105, przyczyni\u0142 si\u0119 do jej rozwoju organizacyjnego oraz opracowania przez ni\u0105 wielu \u00a0nowo\u015bci w dziedzinie komunikacji, a zw\u0142aszcza nowych samolot\u00f3w przeznaczonych g\u0142\u00f3wnie do obs\u0142ugi rolnictwa (M-15, Dromader). By\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 wynalazk\u00f3w: \u201eUrz\u0105dzenie do gaszenia po\u017caru ze statku powietrznego\u201d (\u015b.a. 158576) oraz \u201eSpos\u00f3b i uk\u0142ad do rozpylania substancji ciek\u0142ych ze statku powietrznego\u201d (\u015b.a. 166312). Otrzyma\u0142 m.in. Nagrod\u0119 Ministra Nauki, Szkolnictwa Wy\u017cszego i Techniki za udzia\u0142 w realizacji nowego samolotu rolniczego du\u017cego ud\u017awigu M-15 (1976) i Nagrod\u0119 Zespo\u0142ow\u0105 Drugiego Stopnia w Dziedzinie Techniki za udzia\u0142 w opracowaniu samolotu rolniczego \u015bredniego ud\u017awigu PZL M-18 Dromader (1980). W latach 1980-1984 by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Naukowo-Technicznej O\u015brodka Badawczo-Rozwojowego Nap\u0119d\u00f3w Lotniczych w Rzeszowie. W 1988 r. uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji zawodowej in\u017cyniera w dziedzinie mechaniki (kierunek: techniki wytwarzania \u2013 technologia obr\u00f3bki plastycznej). W 1990 r. przez kilka miesi\u0119cy pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora technicznego WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako cz\u0142onek Zarz\u0105du \u201eStali\u201d Mielec. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Orderem Sztandaru Pracy II klasy. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142ot\u0105 Odznaka \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego, Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 SIMP i Z\u0142ot\u0105 Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201ePZL-Stal\u201d Mielec z okazji 50-lecia Klubu. Zmar\u0142 9 XI 1993 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZCZERBA JAROS\u0141AW ROMAN,<\/strong>\u00a0urodzony 8 II 1976 r. w Mielcu, syn Marka i Gabrieli z domu Dziekan. Absolwent Technikum Budowlanego w Mielcu z matur\u0105 w 1996 r. W latach szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w Stali Mielec. Studiowa\u0142 na Wydziale Wychowania Fizycznego (kierunek: wychowanie fizyczne, specjalizacja: pi\u0142ka r\u0119czna) Akademii Wychowania Fizycznego w Bia\u0142ej Podlaskiej i w 2001 r. uzyska\u0142 tytu\u0142y magistra wychowania fizycznego i trenera pi\u0142ki r\u0119cznej II klasy. Ponadto w 2016 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu organizacji i zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w Zamiejscowym Wydziale Ekonomii w Mielcu Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie. Od 2001 r. pracowa\u0142 w szko\u0142ach jako nauczyciel wychowania fizycznego: Gimnazjum nr 1 w Mielcu (2001-2016), Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu (2009-2011),\u00a0 Zespole Szk\u00f3\u0142 Spo\u0142ecznych Gliny Ma\u0142e \u2013 Gimnazjum (2012-2017) i Niepublicznej Szkole Podstawowej w Mielcu (2016-2918). Od 2017 r. pracuje w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych. W ka\u017cdej z tych szk\u00f3\u0142 uzyskiwa\u0142 liczne sukcesy w mi\u0119dzyszkolnych rozgrywkach sportowych w r\u00f3\u017cnych dyscyplinach: lekkoatletyce, pi\u0142ce r\u0119cznej i unihokeju. Najwa\u017cniejsze z nich to: mistrzostwo wojew\u00f3dztwa w pi\u0142ce r\u0119cznej kobiet i m\u0119\u017cczyzn (dru\u017cyny ZST Mielec) oraz indywidualne z\u0142ote medale w\u00a0 mistrzostwach wojew\u00f3dztwa w lekkoatletyce (uczniowie Gimnazjum nr 1). W latach 2001-2009 by\u0142 zawodnikiem I dru\u017cyny senior\u00f3w SPR BRW Stal Mielec, graj\u0105cej w II lidze, I lidze i ekstraklasie. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 trenera II zespo\u0142u senior\u00f3w oraz grup m\u0142odzie\u017cowych. M.in. awansowa\u0142 z juniorami m\u0142odszymi do p\u00f3\u0142fina\u0142\u00f3w mistrzostw Polski w sezonach 2003\/2004 i 2004\/2005. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 i sportem od wielu lat anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie. By\u0142 m.in.: kuratorem spo\u0142ecznym w Wydziale Rodzinnym S\u0105du Rejonowego w Mielcu (2002-2009), za\u0142o\u017cycielem i nauczycielem-wychowawc\u0105 \u015bwietlicy m\u0142odzie\u017cowej \u201eCyranka\u201d (2007-2011) oraz wsp\u00f3\u0142organizatorem i uczestnikiem protest\u00f3w o czyste powietrze w Mielcu. Posiada certyfikaty i uprawnienia: instruktora gimnastyki sportowej, instruktora p\u0142ywania, ratownika WOPR i instruktora \u2013 trenera personalnego. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu w VIII kadencji (2018-2023). Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Sportu i Rekreacji.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZCZ\u0118SNY STANIS\u0141AW<\/strong>, inspektor szkolny w Obwodowym Inspektoracie Szkolnym w Mielcu od 1934 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZCZ\u0118SNY ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 14 IV 1914 r. w D\u0119bicy. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. Kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y w D\u0119bicy. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142 do harcerstwa. Po uko\u0144czeniu Wo\u0142y\u0144skiej Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Artylerii im. Marcina K\u0105tskiego we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim w 1935 r. zosta\u0142 skierowany do s\u0142u\u017cby w 19 Pu\u0142ku Artylerii Lekkiej. W 1939 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 podporucznika artylerii. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. W czasie okupacji hitlerowskiej dzia\u0142a\u0142 w konspiracji, m.in. w zimie 1942\/1943 by\u0142 pe\u0142ni\u0105cym obowi\u0105zki komendanta powiatowego Narodowych Si\u0142 Zbrojnych w D\u0119bicy. W 1943 r., zagro\u017cony aresztowaniem przez gestapo, schroni\u0142 si\u0119 w Mielcu. W czasie ob\u0142awy niemieckiej w Z\u0142otnikach 22 V 1944 r. zosta\u0142 zastrzelony. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza. Po\u015bmiertnie awansowano go do stopnia porucznika.<\/p>\r\n

SZCZ\u0118\u015aNIAK W\u0141ADYS\u0141AW<\/b>, urodzony 2 I 1933 r. w Po\u0142a\u0144cu, syn Kosmy i Marii z domu Machniak. Absolwent Gimnazjum i Liceum Mechanicznego w Ropczycach z matur\u0105 1952 r. Po maturze przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w Dziale Konstrukcyjnym WSK Mielec. P\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 jako starszy konstruktor w TKL \u2013 2. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako dzia\u0142acz ZMS, m.in. by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Zak\u0142adowego i Zarz\u0105du Powiatowego, a nast\u0119pnie organizacji partyjnej. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Zak\u0142adowej OBR SK. By\u0142 radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu w latach 60. i 70. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zow\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Janka Krasickiego, Srebrn\u0105 i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 WSK. Zmar\u0142 17 VI 1988 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZCZODRY MONIKA MARIA (z domu ZORZYCKA)<\/strong>, urodzona 26 IV 1963 r. w Mielcu, c\u00f3rka Paw\u0142a i Barbary z Zawadzkich. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1982 r. Studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej w Lublinie uko\u0144czy\u0142a w 1987 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera rolnictwa. W 1987 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku inspektora Wydzia\u0142u Urbanistyki, Geodezji i Gospodarki Gruntami. W 2004 r. zosta\u0142a mianowana kierownikiem nowo utworzonego Biura Pozyskiwania Funduszy i Rozwoju Miasta Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu i zorganizowa\u0142a od podstaw jego funkcjonowanie. Tak\u017ce w 2004 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Europejskiego Prawa Samorz\u0105dowego w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Jest wsp\u00f3\u0142autorem i koordynatorem szeregu projekt\u00f3w zrealizowanych przy wykorzystaniu Funduszy Europejskich na terenie Gminy Miejskiej Mielec, m.in.: \u201eRozbudowa uk\u0142adu drogowego \u0142\u0105cz\u0105cego mieleckie dzielnice przemys\u0142owe z regionem\u201d, \u201eUtworzenie Mieleckiego Parku Przemys\u0142owego\u201d, \u201eOd przedszkola do matury; adaptacja bazy edukacyjno-sportowej w Mielcu do kszta\u0142cenia integracyjnego\u201d i \u201ePoprawa atrakcyjno\u015bci gospodarczej regionu poprzez modernizacj\u0119 infrastruktury kulturalnej w Mielcu\u201d. By\u0142a jednym z koordynator\u00f3w prac nad \u201eStrategi\u0105 rozwoju spo\u0142eczno-gospodarczego miasta Mielca na lata 2007-2015 z prognoz\u0105 do roku 2020\u201d, \u201eWieloletniego programu inwestycyjnego na lata 2004-2008\u201d i \u201eLokalnego Programu Rewitalizacji Miasta Mielca\u201d. Bra\u0142a udzia\u0142 w pracach komisji przy MARR S.A. oceniaj\u0105cych wnioski firm w ramach r\u00f3\u017cnych program\u00f3w pomocowych UE. Uczestniczy w szkoleniach zwi\u0105zanych z planowaniem i realizacj\u0105 inwestycji z udzia\u0142em \u015brodk\u00f3w z Unii Europejskiej. Od 15 XI 2011 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 sekretarza miasta Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZCZOTKOWSKI FRANCISZEK<\/strong>, urodzony w 1866 r. S\u0142u\u017cy\u0142 w c. k. armii austriackiej w latach 1888-1891. Nast\u0119pnie by\u0142 zawodowym \u017candarmem, m.in. w Tarnobrzegu i Krakowie. 29 IX 1918 r. przyby\u0142 do Mielca. Od 1 XII 1919 r. do 1 V 1920 r. w randze podkomisarza pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki komendanta powiatowego Policji Pa\u0144stwowej w Mielcu. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 z dniem 1 IV 1922 r. W czasie s\u0142u\u017cby w Mielcu zapewne uczestniczy\u0142 w uroczysto\u015bciach z okazji zako\u0144czenia wojny i powstaniu \u201eZjednoczonej Polski\u201d (11 XI 1918 r.), przywracaniu porz\u0105dku w mie\u015bcie po rozruchach 1 V 1919 r. oraz utworzeniu Policji Pa\u0144stwowej i Komendy Powiatowej Policji Pa\u0144stwowej w Mielcu (24 VII 1919 r.). Zmar\u0142 12 I 1925 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZCZURKA BOLES\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 V 1942 r. we Lwowie, syn Jana i Jadwigi z domu \u015aliwa. Wypadki wojenne spowodowa\u0142y, \u017ce w 1944 r. wraz z rodzicami zamieszka\u0142 w Mielcu. Ucz\u0119szcza\u0142 do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, a nast\u0119pnie do Pa\u0144stwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Jaros\u0142awiu. Po maturze w 1963 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec jako rysownik\u2013konstruktor, a p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 na stanowisku specjalisty plastyka. Wykonywa\u0142 do katalog\u00f3w m.in.: rysunki prawie wszystkich samolot\u00f3w i ich cz\u0119\u015bci oraz innych wyrob\u00f3w produkowanych w WSK. By\u0142 autorem znanych powszechnie w Polsce znak\u00f3w towarowych: CPN (nadal zdobi siedzib\u0119 koncernu \u201eOrlen\u201d w P\u0142ocku i stacje paliw \u201eOrlenu) i Domu Mody \u201eTelimena\u201d. Zaprojektowa\u0142 tak\u017ce znak i kszta\u0142t nadwozia pierwszej wersji pojazdu \u201eMelex\u201d i p\u00f3\u017aniej wersji city car \u2013 pierwszego w Polsce ekologicznego samochodu elektrycznego dla komunikacji miejskiej. Wykonywa\u0142 rysunki dla zak\u0142adowego pisma WSK \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d, a ponadto rysowa\u0142 dla m.in.: \u201eSzpilek\u201d(pismo satyryczne), \u201eTrybuny Ludu\u201d, \u201ePrometeja\u201d i \u201eNowin Rzeszowskich\u201d. W 1983 r. zrezygnowa\u0142 z pracy w WSK i za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 pracowni\u0119 plastyczn\u0105 w ramach Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu. W zwi\u0105zku z k\u0142opotami zdrowotnymi w 1994 r. przeszed\u0142 na rent\u0119. W latach 2000-2004 pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu, a w 2005 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 zajmowa\u0142 si\u0119 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 plastyczn\u0105. W m\u0142odo\u015bci preferowa\u0142 linoryt, drzeworyt i litografi\u0119, p\u00f3\u017aniej do\u0142\u0105czy\u0142 inne techniki. Ulubion\u0105 tematyk\u0105 by\u0142 pejza\u017c. Wykonywa\u0142 cykle tematyczne, m.in. po\u015bwi\u0119cone architekturze Lwowa, Sandomierza, Wiednia i Mielca. By\u0142 tak\u017ce projektantem wielu medali i znaczk\u00f3w, m.in. z okazji \u201e\u015awiatowego Zjazdu Mielczan Mielec-2000\u201d i \u201eSercem Mielczanin\u201d. Wielokrotnie uczestniczy\u0142 w wystawach zbiorowych, m.in. w Rzeszowie, Le\u017cajsku, Opolu i Krakowie oraz Mielcu, a tak\u017ce wystawia\u0142 indywidualnie w Mielcu. Jego prace znajduj\u0105 si\u0119 w wielu prywatnych zbiorach w kraju i za granic\u0105, m.in. we Francji, Niemczech i Portugalii oraz na Ukrainie i W\u0119grzech. By\u0142 cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Kultury Plastycznej im. J. Stanis\u0142awskiego w Mielcu. Zmar\u0142 9 VI 2006 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZCZURKA JAN W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 18 VI 1905 r. w Brzozowie. Absolwent Gimnazjum w Przemy\u015blu. W latach 1924-1926 studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Umiej\u0119tno\u015bci Politycznych Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W okresie mi\u0119dzywojennym i II wojny \u015bwiatowej pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 naczelnika Urz\u0119du Pocztowego w \u017bydaczowie (aktualnie Ukraina). Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej zamieszka\u0142 w Mielcu i powierzono mu stanowisko naczelnika miejscowego Urz\u0119du Pocztowego. W 1954 r. zosta\u0142 odwo\u0142any z funkcji naczelnika i powo\u0142any na stanowisko ksi\u0119gowego w tym\u017ce Urz\u0119dzie Pocztowym. W 1970 r.(?) przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 23 VIII 1983 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w G\u00f3rkach Mieleckich.<\/p>\r\n

\"\"SZCZUR\u00d3WNA ZOFIA<\/b> (siostra zakonna), urodzona 15 V 1893 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Katarzyny z domu Anto\u0144. Studiowa\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Handlu we Lwowie oraz uzyska\u0142a kwalifikacje nauczycielskie. W 1919 r. wst\u0105pi\u0142a do Zgromadzenia Si\u00f3str Franciszkanek Rodziny Maryi, a w 1921 r. we Lwowie przyj\u0119\u0142a profesj\u0119. Jako nauczycielka pracowa\u0142a w domach zakonnych w Maciejowicach (1921-1939) i Budach Kr\u0119pskich (1939-1944). W latach 1944-1946 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 prze\u0142o\u017conej w domu zakonnym we W\u0142oc\u0142awku, a w latach 1946-1959 by\u0142a nauczycielk\u0105, prze\u0142o\u017con\u0105 i kierownikiem Zak\u0142adu Wychowawczego w Kostowcu. W 1959 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119 i mieszka\u0142a w domu zakonnym w Pustelniku \u2013 Markach. Prowadzi\u0142a tam bibliotek\u0119 i nadzorowa\u0142a prace na terenie obiektu.\u00a0 Zmar\u0142a 26 I 1979 r.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZCZYGIE\u0141 KRZYSZTOF FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 26 III 1929 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i W\u0142adys\u0142awy z domu Knot. Gimnazjum i liceum z matur\u0105 uko\u0144czy\u0142 w Krakowie w 1949 r. Od m\u0142odo\u015bci nale\u017ca\u0142 do harcerstwa. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie i w 1954 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 jako asystent w I Klinice Chirurgii w Krakowie. W latach 1959-1961 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego chirurga Dywizji Pancernej Pomorskiego Okr\u0119gu Wojskowego w randze kapitana. W 1962 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora nauk medycznych po obronie rozprawy pt. \u201eWyniki leczenia chirurgicznego nowotwor\u00f3w tkanek mi\u0119kkich\u201d. W latach 1962-1985? pracowa\u0142 w Klinice Onkologicznej w Krakowie i przez pewien czas by\u0142 jej kierownikiem. W latach 1962-1985 nale\u017ca\u0142 do Towarzystwa Chirurg\u00f3w Polskich, a w latach 1965-1980 by\u0142 cz\u0142onkiem Zespo\u0142u Bada\u0144 Nowotwor\u00f3w \u015awiatowej Organizacji Zdrowia (WHO). W 1980 r. uzyska\u0142 habilitacj\u0119 na podstawie rozprawy pt. \u201eCzynniki prognostyczne u chorych na melanoma malignum\u201d. W latach 80. Uko\u0144czy\u0142 indywidualne studia filozoficzne i teologiczne, a nast\u0119pnie przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie (21 IX 1985 r.). Od 1987 r. pracowa\u0142 na stanowisku docenta na Wydziale Filozoficznym Papieskiej Akademii w Krakowie. W 1988 r. podj\u0105\u0142 si\u0119 zadania utworzenia Mi\u0119dzywydzia\u0142owego Instytutu Bioetyki PAT i do 2000 r. by\u0142 jego dyrektorem. Od 1993 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Etyki Lekarskiej PAU w Krakowie, a od 1994 r. pracowa\u0142 te\u017c jako profesor bioetyki na Wydziale Filozoficznym PAT. W 1998 r. zosta\u0142 mianowany profesorem zwyczajnym nauk humanistycznych Uniwersytetu Papieskiego Jana Paw\u0142a II w Krakowie. Po powstaniu Zwi\u0105zku Harcerstwa Rzeczpospolitej powr\u00f3ci\u0142 do dzia\u0142alno\u015bci harcerskiej w stopniu harcmistrza, a od 2000 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 archidiecezjalnego duszpasterza m\u0142odzie\u017cy harcerskiej. By\u0142 autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem licznych prac z dziedzin: medycyny, filozofii i teologii. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie\u201d. Zmar\u0142 10 XI 2010 r. Pochowany na Cmentarzu Salwadorskim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZCZYGIE\u0141 W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 31 I 1902 r. w Rzeszowie, syn Franciszka i Marcjanny z domu P\u0142odzie\u0144. Absolwent II Gimnazjum Klasycznego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1920 r. W czasie wojny polsko-bolszewicki s\u0142u\u017cy\u0142 ochotniczo w Wojsku Polskim (VII \u2013 XI 1920 r.), ale po zachorowaniu na malari\u0119 zosta\u0142 skierowany do szpitala w Krakowie. Studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie (kierunki: filologia polska i historia) uko\u0144czy\u0142 w 1924 r., a nast\u0119pnie uzyska\u0142 doktorat z filozofii na podstawie rozprawy: \u0179r\u00f3d\u0142a rozm\u00f3w Artaxesa i Ewandra Stanis\u0142awa Herakljusza Lubomirskiego (1926). Ponadto uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowy Kurs Wychowania Fizycznego w Krakowie (1922) i Studium Pedagogiczne w Krakowie (1923). W 1923 r. zosta\u0142 zatrudniony jako nauczyciel j\u0119zyka polskiego w: VI Gimnazjum im. T. Ko\u015bciuszki w Krakowie-Pog\u00f3rzu (do 1925), a nast\u0119pnie w Gimnazjum w Zakopanem (1925-1926). W latach 1926-1929 pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. S. Konarskiego i Prywatnym Seminarium Nauczycielskim \u017be\u0144skim w Mielcu (1926-1929). By\u0142 te\u017c m.in. cz\u0142onkiem Komisji Finansowej Towarzystwa Seminarium w Mielcu. Od 1929 r. do 1939 r. uczy\u0142 ponownie w VI Gimnazjum im. T. Ko\u015bciuszki w Krakowie-Podg\u00f3rzu. Na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w I Gimnazjum im. B. Nowodworskiego, ale po aresztowaniach profesor\u00f3w UJ zosta\u0142 zmuszony do ukrywania si\u0119. Wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w organizowaniu konspiracyjnej Organizacji Or\u0142a Bia\u0142ego (22 IX 1939 r.), przyjmuj\u0105c pseudonim \u201eZawisza\u201d. Od 1941 r. uczy\u0142 w Szkole Rzemie\u015blniczo-Zawodowej w Krakowie i uczestniczy\u0142 w tajnym nauczaniu. Po wyzwoleniu Krakowa spod okupacji hitlerowskiej podj\u0105\u0142 prac\u0119 w I Gimnazjum im. B. Nowodworskiego, ale ju\u017c w marcu tego roku powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora (i organizatora) Liceum Pedagogicznego w Krakowie. W okresie represjonowania przedwojennej kadry nauczycielskiej i harcerskiej usuni\u0119to go ze stanowiska (1953) i przeniesiono do Pa\u0144stwowego Liceum Pedagogicznego \u017be\u0144skiego, nast\u0119pnie kierowa\u0142 sekcj\u0105 j\u0119zyka polskiego Wojew\u00f3dzkiego O\u015brodka Doskonalenia Kadr Nauczycielskich. R\u00f3wnocze\u015bnie (od 1952) by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 metodyki j\u0119zyka polskiego i p\u00f3\u017aniej historii literatury polskiej na Wydziale Humanistycznym Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie. Ponadto uczy\u0142 w Studium Nauczycielskim. W 1957 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pca profesora na Wydziale Filozoficzno-Historycznym WSP. W tym okresie by\u0142 m.in. cz\u0142onkiem Komisji Nauk Pedagogicznych PAN i Komisji Programowych Studi\u00f3w Nauczycielskich. \u00a0Du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swojego \u017cycia po\u015bwi\u0119ci\u0142 harcerstwu, do kt\u00f3rego wst\u0105pi\u0142 w 1918 r. Pe\u0142ni\u0142 wiele funkcji: dru\u017cynowego I Rzeszowskiej Dru\u017cyny Harcerzy im. J. Pi\u0142sudskiego (gimnazjalnej), komendanta Hufca Harcerzy w Rzeszowie (1921-1923), zast\u0119pcy komendanta Chor\u0105gwi M\u0119skiej ZHP w Krakowie (1922-1924, otrzyma\u0142 stopie\u0144 podharcmistrza), cz\u0142onka Zwi\u0105zkowej Komisji Pr\u00f3b Starszyzny, dru\u017cynowego I Zakopia\u0144skiej Dru\u017cyny Harcerskiej im. J. Poniatowskiego, opiekuna dru\u017cyn harcerskich w Mielcu (1926-1929, otrzyma\u0142 stopie\u0144 harcmistrza), komendanta Chor\u0105gwi M\u0119skiej w Krakowie (1930-1935), cz\u0142onka i wiceprzewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Okr\u0119gu ZHP. Opublikowa\u0142 wiele artyku\u0142\u00f3w na temat harcerstwa, a zw\u0142aszcza jego roli wychowawczo-edukacyjnej i metodyki pracy harcerskiej. By\u0142 organizatorem i komendantem oboz\u00f3w harcerskich i instruktorskich (nauczycielskich, przewodnicz\u0105cym XI Walnego Zjazdu ZHP w Krakowie (1-2 II 1931 r.), cz\u0142onkiem kierownictwa polskiej delegacji na Zloty Skaut\u00f3w S\u0142owia\u0144skich w Pradze i Jamboree w Godollo. W latach 1933-1939 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 redaktora naczelnego \u201eW Kr\u0119gu Wodz\u00f3w\u201d \u2013 Organu G\u0142\u00f3wnej Kwatery Harcerzy, a w latach 1934-1936 by\u0142 cz\u0142onkiem Naczelnej Rady Harcerskiej. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 otrzyma\u0142 m.in. Medal Niepodleg\u0142o\u015bci, Srebrny Krzy\u017c Zas\u0142ugi, Harcerski Krzy\u017c Zas\u0142ugi i Odznak\u0119 25-lecia ZHP. W okresie okupacji hitlerowskiej by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w utworzenia struktur konspiracyjnego harcerstwa i jego dzia\u0142alno\u015bci. Po wyzwoleniu Krakowa w styczniu 1945 r. zosta\u0142 mianowany instruktorem Wydzia\u0142u Og\u00f3lnego (ds. prasy zewn\u0119trznej) Komendy Chor\u0105gwi ZHP w Krakowie i opracowywa\u0142 wiele artyku\u0142\u00f3w do prasy krajowej i zagranicznej oraz napisa\u0142 podr\u0119czniki harcerskie. Uczestniczy\u0142 w \u015awiatowej Konferencji M\u0142odzie\u017cy w Londynie (1945). Inicjowa\u0142 obozy szkoleniowe dla instruktor\u00f3w harcerstwa i nauczycieli. W 1946 r. powierzono mu funkcj\u0119 czasopisma \u201eHarcerstwo\u201d \u2013 Organu Naczelnictwa ZHP. Za ten okres dzia\u0142alno\u015bci wyr\u00f3\u017cniono go Z\u0142otym Krzy\u017cem Harcerskiego Odznaczenia \u201eZa Zas\u0142ug\u0119\u201d oraz Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci. W okresie represji stalinowskich stara\u0142 si\u0119 uchroni\u0107 jak najwi\u0119cej z warto\u015bci harcerskich, organizuj\u0105c m.in. wycieczki szlakami poet\u00f3w i pisarzy polskich. W grudniu 1956 r. by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w reaktywowania harcerstwa w Krakowie. Uczestniczy\u0142 w Krajowym Zje\u017adzie Dzia\u0142aczy Harcerskich w \u0141odzi, kt\u00f3ry reaktywowa\u0142 ZHP i zosta\u0142 wybrany do Naczelnej Rady Harcerskiej. Wtedy te\u017c wznowiono jego harcerskie podr\u0119czniki metodyczne. By\u0142 opiekunem dru\u017cyny przy Studium Nauczycielskim i honorowym instruktorem 37. Dru\u017cyny Instruktorskiej im. Szarych Szereg\u00f3w przy WSP. Wa\u017cniejsze publikacje:\u00a0\u0179r\u00f3d\u0142a Rozm\u00f3w Artaxesa i Ewandra Stanis\u0142awa Herakljusza Lubomirskiego, Krak\u00f3w 1926, Gmina szkolna cz. I i II [w:] Sprawozdania Dyrekcji Gimnazjum im. St. Konarskiego w Mielcu za rok szkolny 1927\/1928 i 1928\/1929, Gmina szkolna. Pr\u00f3by uj\u0119cia na tle socjologii klasy, Tarn\u00f3w 1928, Harcerskie obozy nauczycielskie (cel, organizacja, program), Krak\u00f3w 1931, Jak prowadzi\u0107 zast\u0119p harcerski, Krak\u00f3w 1946, Jak prowadzi\u0107 dru\u017cyn\u0119 harcersk\u0105, Krak\u00f3w 1946, Harcerstwo jako organizacja m\u0142odzie\u017cy i Harcerstwo jako metoda wychowawcza [w:] Materia\u0142y pomocnicze do nauczania pedagogiki w liceach pedagogicznych, Krak\u00f3w 1960, Nauczanie gramatyki i ortografii w klasach V\u2013VII (z W. Lipowskim), Warszawa 1962.<\/em>\u00a0Og\u00f3\u0142em na jego dorobek naukowy i publicystyczny sk\u0142ada si\u0119 78 pozycji. Zmar\u0142 23 XI 1960 r., po potr\u0105ceniu przez pijanego kierowc\u0119. Spoczywa na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZCZYREK HELENA (z domu KAWA)<\/strong>, urodzona 8 II 1945 r. w Rac\u0142aw\u00f3wce ko\u0142o Rzeszowa, c\u00f3rka Franciszka i Bronis\u0142awy z domu Buda. Absolwentka III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142a w 1963 r. W 1965 r. uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwowy Kurs Nauczycielski w Mielcu, uzyskuj\u0105c kwalifikacje do nauczania w szko\u0142ach podstawowych. Uko\u0144czy\u0142a tak\u017ce kurs muzyczny. W roku szkolnym 1965\/1966 zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej w Niechobrzu. Od 1966 r. do 1998 r. pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej w Trze\u015bni ko\u0142o Mielca jako nauczyciel (1966-1985), dyrektor szko\u0142y (1985-1988) i ponownie nauczyciel (1988-1998). W 1978 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Matematyki i Fizyki Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra fizyki. Uczy\u0142a matematyki, fizyki i muzyki. Prowadzi\u0142a ch\u00f3r i szkolne ko\u0142a organizacji spo\u0142ecznych oraz by\u0142a koordynatorem ds. preorientacji zawodowej. Jako dyrektor doprowadzi\u0142a do budowy nowej szko\u0142y w Trze\u015bni. Udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie w \u015brodowisku, m.in. jako cz\u0142onek Rady So\u0142eckiej. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w 1998 r., ale jeszcze przez rok pracowa\u0142a w niepe\u0142nym wymiarze godzin. \u00a0Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem 40-lecia Polski Ludowej. Zmar\u0142a 6 V 2010 r. Pochowana na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZEBLA KRZYSZTOF MAREK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 6 I 1978 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Danieli z domu Dudek. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1997 r. W czasie nauki w liceum by\u0142 cz\u0142onkiem ch\u00f3ru szkolnego pod kierunkiem Paw\u0142a Lisa (jednego z najlepszych ch\u00f3r\u00f3w szkolnych w Polsce) i laureatem XX Olimpiady Artystycznej \u2013 Sekcja Muzyki w Warszawie w 1996 r. Po egzaminie dojrza\u0142o\u015bci wst\u0105pi\u0142 do Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Studia z zakresu filozofii i teologii na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej Sekcja w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 2003 r. z tytu\u0142em magistra teologii. (Tytu\u0142 pracy:\u00a0Chora\u0142 gregoria\u0144ski w odnowionej liturgii mszy \u015bw. po Soborze Watyka\u0144skim II.<\/em>) Tak\u017ce w 2003 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie i podj\u0105\u0142 prac\u0119 duszpastersk\u0105 w Radomy\u015blu Wielkim. Rok p\u00f3\u017aniej rozpocz\u0105\u0142 studia licencjackie na macierzystym Wydziale Teologicznym i uko\u0144czy\u0142 je w 2009 r. W 2006 r. zosta\u0142 odwo\u0142any z Radomy\u015bla Wielkiego i skierowany na studia specjalistyczne w Instytucie Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Paw\u0142a II. W Lublinie uczestniczy\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci Instytutu, m.in. wyg\u0142aszaj\u0105c referaty na sympozjum z okazji 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina i Og\u00f3lnopolskiej Studenckiej Konferencji Naukowej \u201eZwi\u0105zki s\u0142owa z muzyk\u0105\u201d. Po obronie pracy pt.\u00a0Graduale Simplex \u2013 studium muzykologiczno-liturgiczne<\/em>\u00a0w 2011 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra muzykologii. Jeszcze w tym roku zosta\u0142 mianowany prefektem i wyk\u0142adowc\u0105 w Wy\u017cszym Metropolitalnym Seminarium Duchownym we Lwowie-Brzuchowicach i tamtejszym Instytucie Teologicznym im. \u015bw. J\u00f3zefa Bilczewskiego i pe\u0142ni\u0142 te obowi\u0105zki do 2014 r. W tym\u017ce roku zosta\u0142 wikariuszem w Bazylice Metropolitalnej we Lwowie. Ponadto w latach 2013-2016 by\u0142 pe\u0142nomocnikiem Rektora KUL Jana Paw\u0142a II na terenie pa\u0144stw Europy \u015arodkowej, w 2014 r. koordynatorem ds. Muzeum Archidiecezji Lwowskiej, w latach 2014-2015 cz\u0142onkiem Archidiecezjalnej Komisji ds. Konserwacji Zabytk\u00f3w Ko\u015bcielnych, Architektury i Sztuki Sakralnej we Lwowie, a w 2015 r. odpowiedzialnym za lwowski oddzia\u0142 Archiwum Historycznego im. Arcybiskupa Eugeniusza Baziaka i przewodnicz\u0105cym Archidiecezjalnej Komisji ds. Muzyki Ko\u015bcielnej we Lwowie. W 2016 r. uko\u0144czy\u0142 studia doktoranckie w Instytucie Liturgiki i Homiletyki na Wydziale Teologii KUL Jana Paw\u0142a II w Lublinie i na podstawie dysertacji\u00a0S\u0142u\u017cba Bo\u017ca obrz\u0105dku \u0142aci\u0144skiego we Lwowie w dobie przemian dziejowych (1945-2012)<\/em>\u00a0otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora liturgiki. W czasie studi\u00f3w anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, pe\u0142ni\u0105c m.in. funkcj\u0119 prezesa Ko\u0142a Naukowego Student\u00f3w Instytutu Muzykologii KUL oraz jako cz\u0142onek Ch\u00f3ru Akademickiego KUL, z kt\u00f3rym odby\u0142 liczne zagraniczne podr\u00f3\u017ce koncertowe (Meksyk, Australia, Niemcy, W\u0119gry, Turcja, W\u0142ochy, Francja Macedonia). Inicjator corocznych spotka\u0144 alumn\u00f3w seminari\u00f3w rzymskokatolickich na Ukrainie oraz pomys\u0142odawca udanych stara\u0144 o nadanie tytu\u0142u bazyliki mniejszej ko\u015bcio\u0142owi Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego w Czerniowcach na Bukowinie. Autor kilku biogram\u00f3w w tomie 18\u00a0Encyklopedii Katolickiej,<\/em>\u00a0pod red. E. Gigilewicza, Lublin 2013 oraz artyku\u0142\u00f3w:\u00a0Chora\u0142 gregoria\u0144ski w odnowionej liturgii mszy \u015bw. po Soborze Watyka\u0144skim II,<\/em>\u00a0w:\u00a0Cantate Domino canticum novum. Ksi\u0119ga pami\u0105tkowa dedykowana ks. Kazimierzowi Pasionkowi<\/em>, pod red. S. Garnczarskiego, Tarn\u00f3w 2004;\u00a0Profesor Adolf Chybi\u0144ski (1880-1952) \u2013 inicjator polskiej muzykologii \u2013 w \u015bwietle materia\u0142\u00f3w \u017ar\u00f3d\u0142owych Lwowskiego Archiwum Obwodowego,<\/em>\u00a0w: \u201ePhilosophia\u201d, rok 2013, nr 1\/34;\u00a0Po co nam bazyliki mniejsze<\/em>, w: \u201eKurier Galicyjski\u201d, rok 2014, nr 14-15\/210-211. Przygotowuje do druku prac\u0119 doktorsk\u0105. Utrzymuje systematyczny kontakt z Mielcem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZEGLOWSKI ADAM (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 4 XII 1910 r. w Przec\u0142awiu, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Jadwigi z domu Typer. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Mielcu, a nast\u0119pnie w Tarnowie. Po studiach teologicznych w Tarnowie w 1937 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w \u0141\u0105czkach Kucharskich, Zassowie, Czarnej S\u0119dziszowskiej, \u0141\u0105cku i Jazowsku, a nast\u0119pnie jako wikariusz eksponowany w Starej Wsi. W 1951 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w tej\u017ce parafii, a w 1969 r. przeniesiono go na probostwo w Czarnym Potoku. Doprowadzi\u0142 do odrestaurowania zabytkowego drewnianego ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Marcina Biskupa i plebanii. Zosta\u0142 odznaczony EC i RM. Zmar\u0142 10 VIII 1982 r. Spoczywa na cmentarzu w Czarnym Potoku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"SZEGLOWSKI ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 4 VIII 1947 r. w Radomy\u015blu Wielkim, powiat mielecki, syn Jana i Franciszki z domu Mielnik. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y zawodowej w 1965 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na stanowisku \u015blusarza. W latach 1966-1968 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 milicyjn\u0105. Pracowa\u0142 na posterunku Milicji Obywatelskiej w Radomy\u015blu Wielkim do ko\u0144ca lat 70. W 1980 r. powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec i w Zak\u0142adzie Silnikowym pracowa\u0142 na stanowiskach robotniczych. W 1981 r. uko\u0144czy\u0142 zaocznie Technikum Rolnicze w Radomy\u015blu Wielkim i zda\u0142 matur\u0119. W 1999 r. przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1976 r., a w 1981 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem Klubu HDK przy PCK w Mielcu. Do 2009 r. odda\u0142 40 450 ml krwi. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia. Zmar\u0142 28 XI 2009 r. Spoczywa na cmentarzu w Krakowie \u2013 Gr\u0119ba\u0142owie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZEGLOWSKI LUDWIK BOLES\u0141AW<\/strong>, urodzony 26 X 1928 r. w Borowej, syn Aleksandra i Marii z domu Czop. Nauk\u0119 w szkole powszechnej w Borowej przerwa\u0142a wojna. W czasie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142 w prowadzeniu rodzinnego gospodarstwa rolnego. Po wojnie uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105, a nast\u0119pnie uczy\u0142 si\u0119 w Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119 w 1949 r. Po odbyciu zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej pozosta\u0142 na sta\u0142e w Wojsku Polskim, ko\u0144cz\u0105c w latach 50. Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Lotniczych w Krakowie. Do 1968 r. pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 szefa zabezpieczenia chemicznego w pu\u0142ku zmechanizowanym w Mi\u0119dzyrzeczu Wielkopolskim. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 majora. W latach 1968-1974 pracowa\u0142 jako starszy wyk\u0142adowca w Wojskowym O\u015brodku Szkolenia S\u0142u\u017cb In\u017cynieryjno-Budowlanych w Czerwie\u0144sku ko\u0142o Zielonej G\u00f3ry, a w latach 1974-1978 w stopniu podpu\u0142kownika by\u0142 szefem Wojskowej Komendy Uzupe\u0142nie\u0144 w Sulechowie. W 1978 r. zosta\u0142 mianowany szefem Miejskiego Inspektoratu Obrony Cywilnej w Zielonej G\u00f3rze. W 1988 r. zosta\u0142 przeniesiony w stan spoczynku, ale jeszcze na emeryturze pracowa\u0142 jako inspektor do spraw obrony cywilnej w zak\u0142adach pracy. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w r\u00f3\u017cnych organizacjach i stowarzyszeniach, m.in. by\u0142 prezesem klubu sportowego w Mi\u0119dzyrzeczu, przewodnicz\u0105cym komitetu rodzicielskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Honorow\u0105 Odznak\u0105 PCK. Zmar\u0142 1 II 1998 r. Spoczywa na cmentarzu w Zielonej G\u00f3rze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZELA IRENEUSZ JANUSZ,<\/strong> urodzony 9 IV 1965 r. w Brzegu, syn W\u0142adys\u0142awa i Bronis\u0142awy z domu Kr\u00f3l. Absolwent V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Rzeszowie z matur\u0105 w 1987 r. Ponadto w 1985 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 II stopnia w Rzeszowie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w PSM I stopnia im. Mieczys\u0142awa Kar\u0142owicza w Mielcu jako nauczyciel gry na tr\u0105bce (1984-1985), a nast\u0119pnie uczy\u0142 gry na tr\u0105bce w PSM I st. w Le\u017cajsku (1985-1987) i PSM I st. im. Fryderyka Chopina w Jaros\u0142awiu (1987-1988). W latach 1988-1990 by\u0142 nauczycielem muzyki w Towarzystwie Ognisk Muzycznych w Rzeszowie, a w 1990 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i odt\u0105d do dzi\u015b pracuje w PSM I i II stopnia jako nauczyciel gry na tr\u0105bce. Ponadto jest kierownikiem sekcji instrument\u00f3w d\u0119tych i perkusji. W 1992 r. uko\u0144czy\u0142 studia z pedagogiki instrumentalnej na Akademii Muzycznej w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W 2003 r. powierzono mu funkcj\u0119 wicedyrektora szko\u0142y i sprawuje j\u0105 nadal. W 2005 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. Do dzia\u0142alno\u015bci tej plac\u00f3wki wprowadzi\u0142 jako pomys\u0142odawca i organizator m.in.: Festiwal Instrument\u00f3w D\u0119tych Blaszanych (2002-2009) i kursy muzyczne pod nazw\u0105 \u201eLetnia Akademia Tr\u0105bki\u201d (2002-2009), kontynuowane przez prof. Romana Grynia w szko\u0142ach muzycznych w Opolu, a p\u00f3\u017aniej w Kaliszu. Jego wychowankowie, m.in.: Wojciech Szela, Maciej Fija\u0142kowski, Mateusz Jemio\u0142o, Jonasz Micha\u0142ek, Dorota \u0141akomy, Arkadiusz Zieli\u0144ski i Karol Kopacz byli laureatami konkurs\u00f3w og\u00f3lnopolskich, makroregionalnych i regionalnych w \u0141a\u0144cucie, Mielcu, Kolbuszowej, Bi\u0142goraju, Jaworznie i Wadowicach. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Medalem Gloria Artis, Z\u0142otym Medalem i Srebrnym Medalem \u201eZa D\u0142ugoletnia S\u0142u\u017cb\u0119\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZELA JAN,<\/strong> urodzony 19 VI 1939 r. w Przedmie\u015bciu Czudeckim, pow. strzy\u017cowski, syn J\u00f3zefa i El\u017cbiety z domu Kocurek. Absolwent Oficerskiego Technikum Po\u017carniczego w Poznaniu z matur\u0105 w 1958 r., a nast\u0119pnie Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Po\u017carnictwa w Warszawie. Pracowa\u0142 w po\u017carnictwie. By\u0142 m.in. komendantem powiatowym Stra\u017cy Po\u017carnych w Mielcu (1 I \u2013 30 VI 1963 r.) i w Strzy\u017cowie (1 VII 1963 r. \u2013 28 II 1964 r.) oraz przez wiele lat oficerem ds. operacyjnych w Komendzie Wojew\u00f3dzkiej Stra\u017cy Po\u017carnych w Rzeszowie. Ostatnim jego stopniem s\u0142u\u017cbowym by\u0142a ranga podpu\u0142kownika po\u017carnictwa. Uko\u0144czy\u0142\u00a0 studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie.\u00a0 Pracowa\u0142 te\u017c w Politechnice Rzeszowskiej jako kierownik dzia\u0142u BHP i ppo\u017c. (1998-2000). Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 by\u0142a szermierka, a konkurencjami – szpada i szabla.\u00a0 Trenowa\u0142 w klubach: Legia Warszawa, Stal Rzesz\u00f3w i Resovia Rzesz\u00f3w. By\u0142 wielokrotnym mistrzem okr\u0119gu rzeszowskiego w szabli. Po uzyskaniu kwalifikacji trenerskich szkoli\u0142 szermierzy Resovii. W latach 1971-1975 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa ds. sportowych Resovii. Na emeryturze nadal uprawia\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe. Zmar\u0142 25 I 2020 r. Pochowany na cmentarzu w Czudcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZELC LESZEK MARIAN<\/strong>, urodzony 13 I 1942 r. w \u017beglcach, pow. kro\u015bnie\u0144ski, syn Stanis\u0142awa i Felicji z Widy\u0144skich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Kro\u015bnie n\/Wis\u0142okiem, matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. Studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym (kierunek: historia og\u00f3lna) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1965 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra historii. Od 2 XI 1965 r. do 30 VI 1974 r. pracowa\u0142 w Przedsi\u0119biorstwie Kopalnictwa Naftowego w Mielcu jako inspektor ds. szkolenia zawodowego, a p\u00f3\u017aniej kierownik Dzia\u0142u Organizacyjnego. W tym czasie by\u0142 tak\u017ce nauczycielem historii (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Liceum Ekonomicznym i Zasadniczej Szkole Dokszta\u0142caj\u0105cej w Mielcu. Z dniem 1 VII 1974 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Komitecie Gminnym PZPR w Mielcu, najpierw jako pracownik polityczny, a nast\u0119pnie jako I sekretarz i r\u00f3wnocze\u015bnie przewodnicz\u0105cy Gminnej Rady Narodowej w Mielcu. 1 VI 1981 r. mianowano go dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej nr 8 (w budowie) w Mielcu przy ul. Cz. Ta\u0144skiego. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do wybudowania zespo\u0142u obiekt\u00f3w dla tej plac\u00f3wki i organizowa\u0142 od podstaw jej funkcjonowanie. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w utworzenia V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego i 2 IX 1996 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko dyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 w Mielcu przy ul. Cz. Ta\u0144skiego, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wesz\u0142y: Szko\u0142a Podstawowa nr 8 i V Liceum. W zwi\u0105zku z reform\u0105 o\u015bwiaty i zmianami w sieci plac\u00f3wek szkolnych w Mielcu \u2013 12 IV 1999 r. powierzono mu stanowisko dyrektora Gimnazjum nr 3, kt\u00f3ry w miejsce Szko\u0142y Podstawowej nr 8, wesz\u0142o w sk\u0142ad Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1. Wni\u00f3s\u0142 znaczny wk\u0142ad w organizacj\u0119 obu nowych szk\u00f3\u0142 i ich urz\u0105dzenia. Z dniem 31 VIII 2001 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od 2004 r. by\u0142 \u0142awnikiem S\u0105du Rejonowego (Wydzia\u0142 Pracy i Ubezpiecze\u0144 Spo\u0142ecznych) w Mielcu. Jest cz\u0142onkiem ZNP. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d, Z\u0142ot\u0105 Honorowa Odznak\u0105 LZS, Odznaka \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LZS\u201d i Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZELEST STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 10 VII 1928 r. w Trzcianie, pow. mielecki, syn Mateusza i Anny. W latach 1966-1974 by\u0142 dyrektorem mieleckiego Oddzia\u0142u Pa\u0144stwowej Komunikacji Samochodowej i przyczyni\u0142 si\u0119 do dynamicznego rozwoju sieci po\u0142\u0105cze\u0144 autobusowych Mielca z powiatem i innymi miastami w kraju. W latach 1974-1975 pracowa\u0142 w Przedsi\u0119biorstwie Kopalnictwa Naftowego w Mielcu na stanowisku zast\u0119pcy dyrektora. 1 X 1975 r. powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora Oddzia\u0142u PKS w Tarnobrzegu. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, a szczeg\u00f3lnie w dzia\u0142alno\u015b\u0107 PTTK. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i pierwszym prezesem Oddzia\u0142u Powiatowego PTTK w Mielcu. Zmar\u0142 16 V 1979 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZENWALDA LUCJANA (ULICA)<\/strong>, w\u00a0ramach realizacji „Ustawy dekomunizacyjnej” z dnia 1 IV 2016 r. – Uchwa\u0142\u0105 z dnia 26 IV 2017 r. Rady Miejskiej w Mielcu zmieniono nazw\u0119 na ul. p\u0142k. Waleriana Tumanowicza (Odr\u0119bne has\u0142o: TUMANOWICZA WALERIANA ULICA.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZEROKA (ULICA)<\/strong>, naprawd\u0119 szeroka, ale kr\u00f3tka (120 m) ulica miejska na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Od 1998 r. ma nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach z kostki brukowej. \u0141\u0105czy ul. J. Kili\u0144skiego z ul. 3 Maja, biegn\u0105c po zapleczu p\u00f3\u0142nocnej pierzei Rynku. To sprawia, \u017ce ta jej strona niekorzystnie kontrastuje z rz\u0119dem w miar\u0119 estetycznych fronton\u00f3w kamieniczek po drugiej stronie. Ma te\u017c boczn\u0105 ulic\u0119 Szewsk\u0105. Niemal na pewno obie powsta\u0142y w czasie pierwszej zabudowy Mielca w XV w. i to po\u015bwiadczaj\u0105 najstarsze plany miasta. Mo\u017cna jeszcze doda\u0107, \u017ce od 1952 r. do niemal ko\u0144ca 1962 r. tu w\u0142a\u015bnie funkcjonowa\u0142 dworzec PKS.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZE\u015a\u0106DZIESI\u0104TY \u00d3SMY BATALION SAPER\u00d3W 9 KA (68. BSAP KA)<\/strong>, funkcjonowa\u0142 w okresie od 17 V 1951 r. do 2 IV 1957 r. Jego siedzibami by\u0142y Krasnystaw i Che\u0142m. W latach 1951-1956 prowadzi\u0142 dzia\u0142ania zwi\u0105zane z rozminowywaniem i oczyszczaniem teren\u00f3w z przedmiot\u00f3w wybuchowych i niebezpiecznych. Jednym z obszar\u00f3w jego dzia\u0142alno\u015bci by\u0142 Mielec i jego okolice. Teren ten nale\u017ca\u0142 do szczeg\u00f3lnie niebezpiecznych, bowiem w czasie II wojny \u015bwiatowej przez ziemi\u0119 mieleck\u0105 przeszed\u0142 front, a ponadto w lasach ko\u0142o Mielca usytuowany by\u0142 niemiecki poligon wojskowy. Mimo dzia\u0142alno\u015bci saper\u00f3w zdarzy\u0142o si\u0119 kilka tragicznych wypadk\u00f3w zwi\u0105zanych z materia\u0142ami wybuchowymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZETELA JAN<\/strong>, urodzony 18 V 1931 r. w Brzezinach ko\u0142o Wielopola, syn Micha\u0142a i Stanis\u0142awy z domu Tabasz. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Ropczycach, matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r. Studia I stopnia w zakresie biologii na Wydziale Geograficzno-Biologicznym Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1954 r. Od 1 IX 1954 r. do 31 VIII 1963 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel biologii w Szkole Podstawowej i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu. W 1962 r. uko\u0144czy\u0142 studia II stopnia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra biologii. 1 IX 1963 r. zosta\u0142 mianowany wicedyrektorem Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 w Mielcu i pracowa\u0142 na tym stanowisku do 31 VIII 1968 r. 1 IX 1968 r. powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora Liceum Medycznego Piel\u0119gniarstwa w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 31 VIII 1970 r. Od 1 IX 1970 r. powr\u00f3ci\u0142 na stanowisko wicedyrektora II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego. Pe\u0142ni\u0105c je przez 20 lat \u2013 do emerytury 1 IX 1990 r. \u2013 przyczyni\u0142 si\u0119 do wszechstronnego rozwoju szko\u0142y i wysokiego poziomu nauczania. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego i Lidze Ochrony Przyrody. Uczestniczy\u0142 w \u0107wiczeniach wojskowych. Posiada stopie\u0144 kapitana rezerwy. Otrzyma\u0142 tak\u017ce tytu\u0142 profesora szko\u0142y \u015bredniej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 LOP i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201eStal\u201d Mielec oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Zmar\u0142 21 VI 2018 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZEWCZYK TERESA MARIA (z domu KRU\u017bEL)<\/strong>, urodzona 18 V 1963 r. w Mielcu, c\u00f3rka Edwarda i W\u0142adys\u0142awy z domu Kusek. Absolwentka Technikum Ogrodniczego w Tarnowie z matur\u0105 w 1982 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako sekretarka w Rejonie Dr\u00f3g Publicznych w Mielcu (1983-1985). W 1996 r. za\u0142o\u017cy\u0142a w\u0142asn\u0105 firm\u0119 \u2013 kwiaciarni\u0119 \u201eKamelia\u201d i ulokowa\u0142a j\u0105 w Hali Targowej przy ul. Wolno\u015bci w Mielcu. Poza codzienn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 handlow\u0105 wykonuje m.in. dekoracje na uroczysto\u015bci religijne i \u015bwieckie. Prowadzi \u201epoczt\u0119 kwiatow\u0105\u201d.\u00a0 Przez szereg lat pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 cz\u0142onka Rady Nadzorczej Hali Targowej, a nast\u0119pnie przewodniczy\u0142a tej\u017ce Radzie. 18 I 2021 r. zosta\u0142a wybrana na prezesa Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142ki Hala Targowa w Mielcu.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZEWSKA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (115 m) i w\u0105ska ulica miejska na osiedlu J. Kili\u0144skiego. \u0141\u0105czy ul. Szerok\u0105 z ul. Stefana Batorego. W 2005 r. otrzyma\u0142a nawierzchni\u0119 z kostki brukowej. Trudno dok\u0142adnie okre\u015bli\u0107, kiedy otrzyma\u0142a nazw\u0119, ale jej pochodzenie od jednej z najstarszych profesji w Mielcu wskazuje na bardzo stary rodow\u00f3d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZ\u0118SZO\u0141 ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 6 X 1966 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Zofii z domu Sabaj. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Mielcu. Pracowa\u0142 w WSK Mielec oraz firmach krakowskich: P.W. \u201eNarty\u201d i Cracomp International Ltd. Od 2004 r. jest prezesem Zarz\u0105du \u201eSDS\u201d Sp. z o.o. w Mielcu. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 jest \u015bpiewanie. W latach 80. by\u0142 uczestnikiem i laureatem szeregu og\u00f3lnopolskich festiwali, konkurs\u00f3w i przegl\u0105d\u00f3w artystycznych, m.in.: Przegl\u0105du \u201eO Z\u0142oty S\u0119k\u201d w Mielcu (nagroda g\u0142\u00f3wna), KRAM-u w Starym S\u0105czu (wyr\u00f3\u017cnienie), My\u015blib\u00f3rz \u201984 (nagroda ZAiKR), Og\u00f3lnopolskiego Przegl\u0105du Piosenki Autorskiej \u201984 (nagroda za najlepszy debiut), XXII Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu \u2013 Koncert \u201eDebiuty\u201d (1985), Spotka\u0144 Olszty\u0144skich \u201e\u015apiewajmy Poezj\u0119\u201d (nagroda g\u0142\u00f3wna \u201eLira Orfeusza\u201d), Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Recytatorskiego im. Juliana Przybosia (nagroda g\u0142\u00f3wna w kategorii poezji \u015bpiewanej), My\u015blib\u00f3rz \u201986 (nagroda g\u0142\u00f3wna \u2013 \u201eHebanowy Szczebel do Kariery\u201d), Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie (III nagroda), XXVI Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu \u2013 z zespo\u0142em \u201eSamotny Bia\u0142y \u017bagiel\u201d w koncercie \u201eDebiuty\u201d i \u201e\u015apiewa\u0107 Ka\u017cdy Mo\u017ce\u201d w Krakowie (1987, nagroda g\u0142\u00f3wna z Wac\u0142awem Firlitem i nagroda publiczno\u015bci). Wsp\u00f3\u0142organizuje w Mielcu koncerty mieleckich piosenkarzy mieszkaj\u0105cych w kraju i za granic\u0105. Jest czo\u0142owym przedstawicielem Mieleckiego Zag\u0142\u0119bia Piosenki. Koncertowa\u0142 z zespo\u0142em na renomowanych imprezach piosenki poetyckiej, takich jak m.in. Zajazd Bard\u00f3w Olecko 2009, Festiwal \u201eNatchnieni Bieszczadem 2010\u201d w Cisnej, Zajazd Bard\u00f3w Mielec 2011. Jest te\u017c wsp\u00f3\u0142organizatorem i jednym z wykonawc\u00f3w m.in.\u00a0Muzycznych Zaduszek w Mielcu<\/em>\u00a0(listopad). W 2009 r. nagra\u0142 p\u0142yt\u0119\u00a0Andrzej Sz\u0119szo\u0142 z Mieleckiego Zag\u0142\u0119bia Piosenki Na \u017bywo.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZ\u0118SZO\u0141 STANIS\u0141AW TOMASZ<\/strong>, urodzony 30 IV 1938 r. w Rudzie, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Anieli z domu B\u0142och. W 1956 r. uko\u0144czy\u0142 \u00a0szko\u0142\u0119 zawodow\u0105 ze specjalno\u015bci\u0105 wiertacz szyb\u00f3w, a nast\u0119pnie w latach 1956-1964 pracowa\u0142 jako wiertacz w Krakowskim Przedsi\u0119biorstwie Geologicznym. W 1964 r. przeszed\u0142 do pracy w WSK Mielec i jako \u015blusarz pracowa\u0142 na Wydziale 43 i hamowni. W 1998 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Od lat dzieci\u0119cych zajmowa\u0142 si\u0119 rze\u017abieniem, wykonuj\u0105c szopki noworoczne. W p\u00f3\u017aniejszych latach najch\u0119tniej rze\u017abi\u0142 ludowe \u015bwi\u0105tki, postacie z \u017cycia religijnego i krzy\u017ce, a ponadto ludzi przy pracy i tym tematom po\u015bwi\u0119ca nadal najwi\u0119cej czasu. W latach 1971-1975 nale\u017ca\u0142 do Ko\u0142a Tw\u00f3rc\u00f3w Amator\u00f3w Ziemi Mieleckiej przy Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej w Mielcu i bra\u0142 udzia\u0142 w organizowanych przez Poradni\u0119 wystawach i konkursach. Po likwidacji Poradni w 1975 r. i zako\u0144czeniu dzia\u0142alno\u015bci Ko\u0142a dzia\u0142a\u0142 indywidualnie, m.in. wystawiaj\u0105c prace na Og\u00f3lnopolskich Spotkaniach Folklorystycznych w Mielcu i \u015awiatowym Festiwalu Polonijnych Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych w Rzeszowie. Wykona\u0142 na zam\u00f3wienie 14 rze\u017ab postaci do jednej z szopek w Watykanie. W 1981 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W. Szafera w Mielcu i by\u0142 jego cz\u0142onkiem do \u015bmierci.. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Kultury im. Stanis\u0142awskiego przy Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w wielu wystawach, m.in. w Warszawie, Krakowie, Toruniu, Rzeszowie, \u0141\u0119czycy, Chrzanowie, Strzy\u017cowie, Pi\u0144czowie, Dynowie, Kolbuszowej i Mielcu oraz plenerach organizowanych przez oba stowarzyszenia. Bra\u0142 udzia\u0142 w konkursach o zasi\u0119gu regionalnym i og\u00f3lnopolskim, uzyskuj\u0105c nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia, m.in. w Wojew\u00f3dzkim Biennale Rze\u017aby Nieprofesjonalnej im. Antoniego Rz\u0105sy w Rzeszowie oraz konkursie \u201ePtaszki \u2013 ptaki \u2013 ptaszyska\u201d w Krakowie. Jego prace o tematyce religijnej umieszczone s\u0105 w ko\u015bcio\u0142ach, m.in. w Chicago i Ostrowach Baranowskich oraz w Mielcu \u2013 krzy\u017c przy ko\u015bciele dolnym Ducha \u015awi\u0119tego i figura Matki Bo\u017cej (R\u00f3\u017ca Duchowna) w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Odrestaurowa\u0142 te\u017c mocno podniszczone drewniane rze\u017aby \u015bwi\u0119tych w ko\u015bciele \u015bw. Mateusza. Rze\u017aby o tematyce \u015bwieckiej znajduj\u0105 si\u0119 w licznych muzeach, m.in. w Mielcu, Toruniu, \u0141\u0119czycy, Rzeszowie i Kolbuszowej, a tak\u017ce w licznych zbiorach prywatnych w kraju i poza jego granicami. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Jubileuszow\u0105 z okazji 40 \u2013lecia TMZM, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Narodowej\u201d i Nagrod\u0105 \u201eALBERTUS\u201d. W 2008 r. i 2010 r. zosta\u0142 nagrodzony na \u00a0Wojew\u00f3dzkim Biennale Rze\u017aby Nieprofesjonalnej im. Antoniego Rz\u0105sy w Rzeszowie. Swoje prace rze\u017abiarskie wystawia\u0142 indywidualnie i na wystawach zbiorowych m.in. w Rzeszowie, Mielcu, Chorzelowie, Woli Mieleckiej, Rzemieniu, Chrz\u0105stowie, Kolbuszowej, Przec\u0142awiu i Podleszanach. Jego pracownia rze\u017abiarska przy ul. Ogrodowej zosta\u0142a w\u0142\u0105czona do Szlaku Tradycyjnego Rzemios\u0142a Podkarpacia. Wyr\u00f3\u017cniony Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Narodowej\u201d. Zmar\u0142 23 XI 2024 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZKLARSKA JANINA (z domu MAZUR)<\/strong>, urodzona 7 III 1930 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Weroniki. W czasie okupacji hitlerowskiej uczestniczy\u0142a w dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej Stowarzyszenia Szarych Szereg\u00f3w w Mielcu jako sanitariuszka \u201eSzarotka 3\u201d w zast\u0119pie \u201eSzarotek\u201d. W 1948 r. uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwowe Gimnazjum im. S. Konarskiego i kontynuowa\u0142a nauk\u0119 w Liceum Handlowym i Administracji w Mielcu, gdzie zda\u0142a matur\u0119 w 1950 r. W latach szkolnych bra\u0142a czynny udzia\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej. \u015apiewa\u0142a w ch\u00f3rze \u201eMelodia\u201d. Gra\u0142a rol\u0119 Aliny w spektaklu \u201eBalladyna\u201d J. S\u0142owackiego, przygotowanym przez prof. E. Krymskiego i wystawianym dla spo\u0142ecze\u0144stwa mieleckiego. Po maturze rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 w Szpitalu Miejskim w Mielcu jako ksi\u0119gowa, a p\u00f3\u017aniej zosta\u0142a zast\u0119pc\u0105 g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego. 1 I 1970 r. powierzono jej funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego w Wydziale Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej PPRN w Mielcu. Bra\u0142a udzia\u0142 w tworzeniu struktur Zespo\u0142u Opieki Zdrowotnej w Mielcu i 1 X 1972 r. obj\u0119\u0142a stanowisko g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego w ZOZ Mielec. By\u0142a cz\u0142onkiem Komisji Rewizyjnej w rzeszowskim Okr\u0119gu Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia. Przez 3 kadencje pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 \u0142awnika w S\u0105dzie Rejonowym w Mielcu. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Spo\u0142ecznego Komitetu Przeciwalkoholowego. 31 XII 1981 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Od lipca 1984 r. pracowa\u0142a w Dziale Organizacji i Nadzoru ZOZ w Mielcu w niepe\u0142nym wymiarze godzin. W 1986 r. zosta\u0142a wybrana wiceprzewodnicz\u0105c\u0105 ZZ Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia w Mielcu i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do grudnia 1991 r. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Walki o Niepodleg\u0142o\u015b\u0107, Krzy\u017cem Niez\u0142omnych, Kombatanckim Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Krzy\u017cem Armii Krajowej, Z\u0142ot\u0105 Odznaka Zwi\u0105zkow\u0105 ZZ Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Ruchu Przeciwalkoholowym\u201d. 19 III 2004 r. zosta\u0142a mianowana porucznikiem rezerwy za dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 w latach II wojny \u015bwiatowej. Zmar\u0142a 12 X 2016 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKLARZ W\u0141ADYS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 18 XII 1903 r. w Padwi, powiat mielecki, syn J\u00f3zefa i Barbary z domu Mys\u0142ek. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 oraz szereg kurs\u00f3w specjalistycznych, m.in. finansowych i handlowych. Pocz\u0105tkowo pomaga\u0142 w rodzinnym gospodarstwie, a p\u00f3\u017aniej by\u0142 m.in. kasjerem Sp\u00f3\u0142dzielni Mleczarskiej \u201eZgoda\u201d w Padwi (1938-1940). Od m\u0142odo\u015bci dzia\u0142a\u0142 spo\u0142ecznie. W latach 20. wraz ze swoim koleg\u0105 Wilhelmem Lotzem za\u0142o\u017cyli oddzia\u0142 Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Padwi, a w latach 30. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej \u201eWici\u201d w Padwi. By\u0142 tak\u017ce dzia\u0142aczem Stronnictwa Ludowego, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcje prezesa Zarz\u0105du Gminnego w Padwi i zast\u0119pcy prezesa Powiatowego Komitetu \u00a0w Mielcu. W czasie okupacji hitlerowskiej bra\u0142 udzia\u0142 w tworzeniu Tr\u00f3jek Politycznych, Stra\u017cy Ch\u0142opskiej (\u201eCh\u0142ostry\u201d) i oddzia\u0142\u00f3w Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami: \u201eWiniarski\u201d, \u201eKruk\u201d i \u201ePies\u201d. Po scaleniu BCh z ZWZ-AK uczestniczy\u0142 w walkach o przycz\u00f3\u0142ek sandomierski. Po wojnie nale\u017ca\u0142 do Stronnictwa Ludowego i w latach 1945-1946 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 w\u00f3jta Padwi. W czasie atak\u00f3w nowej w\u0142adzy na SL w ca\u0142ym kraju, tak\u017ce i jego aresztowano i skazano na dwa lata wi\u0119zienia (1946-1947). Po wyj\u015bciu z wi\u0119zienia uda\u0142o mu si\u0119 podj\u0105\u0107 prac\u0119 zaopatrzeniowca w Powszechnej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w w Le\u017cajsku (1947-1955), a w 1955 r. zosta\u0142 zatrudniony w le\u017cajskim oddziale Polskiego Zwi\u0105zku G\u0142uchych. Pod koniec lat 50. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie w plac\u00f3wkach sp\u00f3\u0142dzielczych, m.in. w Powiatowym Zwi\u0105zku Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d, pracowa\u0142 do przej\u015bcia na emerytur\u0119. Spo\u0142eczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 ograniczy\u0142 do cz\u0142onkostwa w ZSL i ZBoWiD oraz pomagania Ludowemu Zespo\u0142owi Sportowemu w Padwi Narodowej. Wyr\u00f3\u017cniony Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 LZS. Zmar\u0142 15 X 1981 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Padwi Narodowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKOLENIE KIEROWC\u00d3W<\/strong>, w spos\u00f3b zorganizowany prowadzone by\u0142o w Mielcu od pocz\u0105tku lat 50. XX w. przez Polski Zwi\u0105zek Motorowy (powsta\u0142y w 1950 r.) i Lig\u0119 Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza (powsta\u0142\u0105 w 1950 r.). Najbardziej popularnymi pojazdami w tym czasie by\u0142y motocykle. Najlepiej wyszkoleni motocykli\u015bci startowali w licznych rajdach i crossach, a zawodnicy sekcji motorowych Stali Mielec i LP\u017b Mielec odnosili sukcesy w rywalizacji okr\u0119gowej. Coraz bardziej rozwijaj\u0105ca si\u0119 motoryzacja sk\u0142oni\u0142a dzia\u0142aczy Ligi Obrony Kraju (powsta\u0142a w 1962 r. z przekszta\u0142cenia LP\u017b) do powo\u0142ania w Mielcu w 1962 r. O\u015brodka Szkolenia Zawodowego Kierowc\u00f3w LOK. Jego organizatorem i kierownikiem by\u0142 Leon Homentowski. LOK i PZMot na d\u0142ugie lata zdominowa\u0142y system szkolenia kierowc\u00f3w pojazd\u00f3w. (Ponadto wielu m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn zdobywa\u0142o prawo jazdy w czasie odbywania zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej.) Ustawa o dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej z 1988 r. umo\u017cliwi\u0142a tworzenie prywatnych o\u015brodk\u00f3w i szk\u00f3\u0142 nauki jazdy na r\u00f3\u017cnych pojazdach. R\u00f3wnocze\u015bnie dynamicznie rozwija\u0142a si\u0119 motoryzacja i gwa\u0142townie ros\u0142o zapotrzebowanie na kierowc\u00f3w. W latach 90. powsta\u0142o szereg szk\u00f3\u0142 jazdy, ale cz\u0119\u015b\u0107 z nich wkr\u00f3tce zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107. Na pocz\u0105tku XXI w. funkcjonowa\u0142y nast\u0119puj\u0105ce o\u015brodki szkolenia kierowc\u00f3w: \u201eAUTO-PERFEKT\u201d Bu\u0142awa Bogus\u0142aw, ul. A. Asnyka 3; LOK, ul. Warszawska 5; \u201eMOTOS\u201d Konieczny Andrzej, ul. H. Sienkiewicza 50\/5 i G\u0142owackiego 8, \u201ePOLONEZ\u201d Chmura Stanis\u0142aw, al. Niepodleg\u0142o\u015bci 12\/23; \u201eVIVA MOT\u201d, ul. Krakowska 7. Ponadto kilka innych tego typu o\u015brodk\u00f3w mia\u0142o swoje siedziby w pobli\u017cu Mielca i prowadzi\u0142o nauk\u0119 jazdy na ulicach miasta. W kolejnych latach nast\u0119powa\u0142y znaczne zmiany i w 2011 r. szkolenie kierowc\u00f3w prowadzi\u0142y: Firma Us\u0142ugowo-Handlowa \u201eWIRA\u017b\u201d Eryk Wojdan, ul. A. Mickiewicza 42; O\u015brodek Szkolenia Kierowc\u00f3w \u201eAUTOMOBILEK\u201d Przemys\u0142aw Zato\u0144ski, ul. L. Solskiego 1\/3; O\u015brodek Szkolenia Kierowc\u00f3w ET.H. \u201eAUTO-MOTO\u201d Robert K\u0142oda, Magdalena Krawczyk S.C., ul. B. G\u0142owackiego 23; O\u015brodek Szkolenia Kierowc\u00f3w \u201eKRAK\u201d Krzysztof Cicho\u0144, ul. Osiedlowa 45; O\u015brodek Szkolenia Kierowc\u00f3w \u201eMOTOS\u201d Bogus\u0142awa Konieczna, ul. J. Tuwima 51; Szko\u0142a Nauki Jazdy \u201eEL-KA\u201d Jacek B\u0142achowicz, ul. Nowa 57a; Szko\u0142a Nauki Jazdy \u201eKO\u0141O-MOBIL\u201d Jan Gancarz, ul. Kwiatowa 3.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKOLNA<\/strong>, kr\u00f3tka (70 m) uliczka miejska na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Jest boczn\u0105 ul. Ko\u015bcielnej. Stanowi drog\u0119 dojazdow\u0105 do podw\u00f3rka Szko\u0142y Podstawowej nr 2 im. T. Ko\u015bciuszki oraz kilku dom\u00f3w, wybudowanych na zapleczu Rynku po po\u017carach na pocz\u0105tku XX w. Od 1998 r. ma nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki brukowej w kolorach szarym i czerwonym.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa SZKOLNA przyj\u0119\u0142a si\u0119 zwyczajowo od placu szkolnego, na kt\u00f3rym od setek lat powstawa\u0142y i niszcza\u0142y kolejne drewniane budynki szkolne. Dopiero solidny murowany budynek z 1873 r. przetrwa\u0142 do naszych czas\u00f3w, cho\u0107 tak\u017ce by\u0142 i zniszczony, i spalony.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKOLNY KLUB FILMOWY XYZ<\/strong>, dzia\u0142aj\u0105cy w latach 1993\u20131999 w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym klub filmowy, kt\u00f3rego ide\u0105 by\u0142o przybli\u017cenie mi\u0142o\u015bnikom kina najwybitniejszych dzie\u0142 kinematografii \u015bwiatowej. Inicjatorami przedsi\u0119wzi\u0119cia byli ucze\u0144 szko\u0142y Bart\u0142omiej Mazurek, pierwszy przewodnicz\u0105cy, i nauczyciel Witold Stachnik, kt\u00f3ry zosta\u0142 opiekunem m\u0142odzie\u017cy. Opiekunem klubu by\u0142 r\u00f3wnie\u017c nauczyciel Lech Adamczyk. XYZ dzia\u0142a\u0142 we wsp\u00f3\u0142pracy z Mieleckim O\u015brodkiem Kultury, reprezentowanym przez Ma\u0142gorzat\u0119 Klaus. W latach 1994\u20131997 ukaza\u0142o si\u0119 20 numer\u00f3w gazetki, kt\u00f3r\u0105 klub wydawa\u0142 dla swoich cz\u0142onk\u00f3w. Klub Filmowy odni\u00f3s\u0142 kilka sukces\u00f3w w konkursach, tak\u017ce poza Mielcem. Najwi\u0119kszy z nich to udzia\u0142 w 1994 roku Ma\u0142gorzaty \u0141uszczki i Anny Ka\u017amierczak w finale VI Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Wiedzy o Filmie w Gda\u0144sku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKOLNICTWO I O\u015aWIATA<\/strong>, historia zorganizowanej dzia\u0142alno\u015bci dydaktyczno-wychowawczej w formie szk\u00f3\u0142 na terenie Polski wi\u0105\u017ce si\u0119 nierozerwalnie z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Statut synodu \u0142\u0119czyckiego z 16 X 1287 r., uznawany p\u00f3\u017aniej za pierwsz\u0105 polsk\u0105 ustaw\u0119 szkoln\u0105, okre\u015bli\u0142 obowi\u0105zki duchowie\u0144stwa polskiego w zakresie prowadzenia szk\u00f3\u0142: \u201e… Postanawiamy, by wszyscy zarz\u0105dcy ko\u015bcio\u0142\u00f3w i proboszczowie oraz inni prze\u0142o\u017ceni w obr\u0119bie wszystkich diecezji polskiego narodu, ku czci swych ko\u015bcio\u0142\u00f3w i dla chwa\u0142y bo\u017cej maj\u0105c sobie powierzone szko\u0142y, nie ustanawiali do ich zarz\u0105du Niemc\u00f3w, chyba \u017ce s\u0105 dostatecznie przygotowani w zakresie polszczyzny, by wyk\u0142adali ch\u0142opcom autor\u00f3w i \u0142acin\u0119 w j\u0119zyku polskim…\u201d. W rezultacie tych i wielu innych stanowczych zalece\u0144 polskich w\u0142adz ko\u015bcielnych w p\u00f3\u017aniejszych latach, w XIII i XIV w. powstawa\u0142a na terenie pa\u0144stwa polskiego sie\u0107 szk\u00f3\u0142 parafialnych, a regu\u0142\u0105 sta\u0142o si\u0119 tworzenie szko\u0142y parafialnej przy ka\u017cdej nowo zak\u0142adanej parafii rzymskokatolickiej.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1373-1772<\/strong>\u00a0Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce szko\u0142a parafialna (lub przynajmniej jej zal\u0105\u017cek) powsta\u0142a przy parafii w Mielcu, czyli oko\u0142o 1373 r. O dzia\u0142alno\u015bci mieleckiej parafii w XIV i XV w. wiemy niewiele. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce \u00a0i o istniej\u0105cej przy niej szkole, co w tamtym okresie uznawano za spraw\u0119 oczywist\u0105, nie mamy \u017cadnych pewnych wiadomo\u015bci. Milczy te\u017c na jej temat akt lokacyjny miasta Mielca z 1470 r., bowiem nie porusza on, poza op\u0142atami na rzecz rektora ko\u015bcio\u0142a parafialnego i nadaniem targ\u00f3w rocznych, \u017cadnych spraw zwi\u0105zanych z funkcjonowaniem mieleckiej parafii. Pewnym dowodem dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y jest pojawienie si\u0119 w 1494 r. na Akademii Krakowskiej dw\u00f3ch pierwszych \u017cak\u00f3w z Mielca: Miko\u0142aja – syna Klemensa i Walentego – syna Stanis\u0142awa, a nast\u0119pnie w 1495 r. Micha\u0142a – syna Micha\u0142a. Istnienie szko\u0142y w Mielcu potwierdzaj\u0105 natomiast dokumenty z 1513 r., 1517 r. i 1526 r. W tre\u015bci o utworzeniu prepozytury w Mielcu (1526) om\u00f3wiono prawa, obowi\u0105zki i podstawy materialne szko\u0142y parafialnej. Pocz\u0105tkowo g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 pe\u0142ni\u0142 jej kierownik, nazywany rektorem szko\u0142y (rector scholae) albo nauczyciel (m.in. magister, baccalarius, minister scholae), a rol\u0119 pomocnicz\u0105 spe\u0142nia\u0142 kantor. Do szko\u0142y ucz\u0119szczali wy\u0142\u0105cznie ch\u0142opcy. Kierownik szko\u0142y \u0107wiczy\u0142 ich \u201ew obyczajach, cnocie i nauce\u201d, a kantor kszta\u0142ci\u0142 w \u015bpiewie ko\u015bcielnym. Uczono \u0142aciny (bardzo uproszczonej), pisania i czytania, wiadomo\u015bci pocz\u0105tkowych i elementarnych oraz gramatyki i literatury. Szczeg\u00f3lnie du\u017co uwagi po\u015bwi\u0119cano Ewangelii i dziesi\u0119ciu przykazaniom oraz nauce hymn\u00f3w i sekwencji. Podstawowym zadaniem szko\u0142y by\u0142o bowiem przygotowanie ch\u0142opc\u00f3w do ko\u015bcielnej pos\u0142ugi. W p\u00f3\u017aniejszych latach omawiano m.in. listy \u015bw. Paw\u0142a, Katona, wiersze moralne, Sokratesa, officia \u015bw. Ambro\u017cego, dzie\u0142a Cycerona, Wergiliusza, Ezopa, Seneki oraz innych m\u00f3wc\u00f3w i poet\u00f3w aprobowanych przez Ko\u015bci\u00f3\u0142. Zakres wiadomo\u015bci by\u0142 jednak uzale\u017cniony od poziomu wykszta\u0142cenia oraz sumienno\u015bci nauczyciela i kantora. Bywa\u0142y okresy w historii szko\u0142y, \u017ce wa\u017cniejsz\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142 kantor, bowiem na szko\u0142\u0119 nak\u0142adano liczne obowi\u0105zki zwi\u0105zane z ubogacaniem ceremonii ko\u015bcielnych. Z biegiem lat zmienia\u0142y si\u0119 te\u017c programy nauczania. Protoko\u0142y z wizytacji szk\u00f3\u0142 wymieniaj\u0105 nazwiska i imiona niekt\u00f3rych kierownik\u00f3w mieleckiej szko\u0142y parafialnej. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142nili m.in.: Jakub (1577), Piotr z Kra\u015bnika (1594-1595), Jan Kijanowicz Rossowski (1595-1602), Filip Orlicz (1602), Wawrzyniec \u015anieszkowski (1677-1678), Jakub Ko\u017cuchowski (1681), Sebastian W\u0119z\u0142owicz (1682-1685), Jan Pretfic (1685-1691), Pawe\u0142 Krupecki (1691-1693), Wojciech Machocki (1699-1700), Maciej Podrodzki (1704-1707), Kazimierz Polecki (1708), Maciej Janigowski (1770-1772). Bardzo r\u00f3\u017cnie dbano o mieleck\u0105 szko\u0142\u0119. W czasach zarz\u0105dzania miastem przez Mieleckich by\u0142a ona bogato uposa\u017cona. Mie\u015bci\u0142a si\u0119 w drewnianym budynku obok fary. By\u0142 on \u2013 jak oceniono w protokole wizytacyjnym w 1595 r. \u2013 \u201edobrze zbudowany\u201d. Du\u017ce zas\u0142ugi w tym zakresie mieli proboszczowie mieleccy, kt\u00f3rzy wzorowo wype\u0142niali obowi\u0105zki prepozyta. Wymownym rezultatem dobrej pracy szko\u0142y by\u0142a obecno\u015b\u0107 niema\u0142ej grupy student\u00f3w na studiach w Krakowie. Sytuacja szko\u0142y wyra\u017anie pogorszy\u0142a si\u0119 od po\u0142owy XVII w., po najazdach wojsk szwedzkich i oddzia\u0142\u00f3w ksi\u0119cia Rakoczego. W\u0142a\u015bciciele Mielca (Ossoli\u0144scy) niemal zupe\u0142nie wycofali si\u0119 z obowi\u0105zk\u00f3w wobec szko\u0142y i \u00f3wczesny proboszcz mielecki ks. Wojciech Karol Wo\u015bniewski przez szereg lat by\u0142 zmuszony walczy\u0107 (tak\u017ce w s\u0105dzie) o przywr\u00f3cenie gwarantowanych prawem dawnych przywilej\u00f3w. W p\u00f3\u017aniejszej historii mieleckiej szko\u0142y parafialnej by\u0142o jeszcze gorzej, bowiem zdarza\u0142y si\u0119 nawet okresy zaniku dzia\u0142alno\u015bci, co mog\u0142o by\u0107 rezultatem braku zainteresowania ze strony proboszcza, w\u0142a\u015bcicieli miasta i samych mieszczan. Mo\u017ce te\u017c brakowa\u0142o nauczycieli, kt\u00f3rych \u00f3wczesne wynagrodzenie by\u0142o niewielkie. W 1721 r. ko\u015bcielny wizytator szk\u00f3\u0142 stwierdzi\u0142 brak dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y w Mielcu i potwierdzili to mieleccy mieszczanie (\u201e\u0179le bardzo bez dyrektora, nie ma kto uczy\u0107 dzieci nasze…\u201d). Tak\u017ce nieu\u017cytkowany budynek szkolny znajdowa\u0142 si\u0119 w z\u0142ym stanie. Wizytator zaleci\u0142 wi\u0119c proboszczowi zatrudnienie kierownika szko\u0142y i napraw\u0119 budynku.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1772-1918<\/strong>\u00a0Po I rozbiorze Polski w 1772 r., kiedy Mielec znalaz\u0142 si\u0119 pod panowaniem austriackim, zreformowano szkolnictwo i wprowadzono zwierzchno\u015b\u0107 pa\u0144stwa. W 1774 r. na mocy regulaminu Felbigera wprowadzono m.in. now\u0105 struktur\u0119 szkolnictwa, organizacj\u0119 i finansowanie szk\u00f3\u0142, system dydaktyczno-wychowawczy oraz powszechny obowi\u0105zek szkolny dla dzieci obu p\u0142ci w wieku 5-12 lat. Dla Mielca zatwierdzono w 1791 r. funkcjonowanie szko\u0142y trzyletniej (trywialnej). Mie\u015bci\u0142a si\u0119 ona od 1792 r. w murowanym budynku w pobli\u017cu ko\u015bcio\u0142a parafialnego. Pocz\u0105tkowo w nauce obowi\u0105zywa\u0142 j\u0119zyk niemiecki, co ma\u0142ym dzieciom przysparza\u0142o wielu k\u0142opot\u00f3w i dawa\u0142o mizerne rezultaty. Od 1848 r. nauczano ju\u017c po polsku, za\u015b j\u0119zyk niemiecki pozosta\u0142 jako jeden z przedmiot\u00f3w. Opiek\u0119 nad szko\u0142\u0105 sprawowa\u0107 mieli \u201emonarcha i dziedzic\u201d. Pocz\u0105tkowo system ten sprawdza\u0142 si\u0119, p\u00f3\u017aniej jednak pa\u0144stwo przerzuca\u0142o coraz wi\u0119cej obowi\u0105zk\u00f3w na dw\u00f3r, a ten z kolei na gmin\u0119 miejsk\u0105. Uwidoczni\u0142o si\u0119 to w 1823 r. po po\u017carze budynku szkolnego, bowiem jego odbudowa trwa\u0142a a\u017c kilkana\u015bcie lat. Nauka odbywa\u0142a si\u0119 w\u00f3wczas w pomieszczeniu zast\u0119pczym. Oddany do u\u017cytku nowy budynek szkolny by\u0142 drewniany i niewielki \u2013 posiada\u0142 tylko jedn\u0105 sal\u0119 do nauczania. Nauczycielami w tym okresie byli m.in.: Fryderyk Klein (wymieniony w 1793 r.), Miko\u0142aj Lewicki (1797-1801), Pawe\u0142 Lalewicz (1802-1803), N. Gutowski (1817), Josefat Kobany (1836), Micha\u0142 Sto\u017cek (1836, 1853), Dymitr Thalpalar (1854), Franciszek Krzyska (1856), Jan Bernadzikiewicz (1864) i Roman Andrusikiewicz (1866). Sporo zmian w szkolnictwie nast\u0105pi\u0142o w 1868 r. po uzyskaniu przez Galicj\u0119 autonomii. Przesz\u0142o ono pod opiek\u0119 i nadz\u00f3r w\u0142adz krajowych we Lwowie, reprezentowanych przez terenowe Rady Szkolne Okr\u0119gowe, w tym tak\u017ce w Mielcu od 1877 r. (Nadzorowa\u0142a ona wszystkie szko\u0142y w powiecie.) \u00a0Na ich czele stali z regu\u0142y starostowie mieleccy, co mia\u0142o pozytywny wp\u0142yw na rozw\u00f3j szkolnictwa. Ponadto utworzono Rad\u0119 Szkoln\u0105 Miejscow\u0105, kt\u00f3ra nadzorowa\u0142a szko\u0142y na terenie miasta. Dokonywano tak\u017ce zmian w organizacji nauczania. W 1868 r. powo\u0142ano w Mielcu dwie szko\u0142y ludowe (mieszane) z jednym nauczycielem. Oddanie do u\u017cytku w 1873 r. nowego i okaza\u0142ego budynku murowanego (zwanego p\u00f3\u017aniej \u201epod zegarem\u201d) sprawi\u0142o, \u017ce umieszczono w nim Szko\u0142\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105 4-klasow\u0105, kt\u00f3ra skupi\u0142a ch\u0142opc\u00f3w i dziewcz\u0119ta z obu wspomnianych szk\u00f3\u0142. W 1891 r. Rada Szkolna Krajowa we Lwowie zaleci\u0142a organizowanie oddzielnych szk\u00f3\u0142 \u017ce\u0144skich. W Mielcu podj\u0119to wi\u0119c decyzj\u0119 o budowie drugiego budynku, po drugiej stronie ulicy T. Ko\u015bciuszki, gdzie poza szko\u0142\u0105 planowano umie\u015bci\u0107 siedzib\u0119 w\u0142adz gminnych i koszary \u017candarmerii. Budynek oddano do u\u017cytku w 1892 r. 25 VII 1893 r. rozporz\u0105dzeniem c.k. Rady Krajowej we Lwowie, pi\u0119cioklasowa szko\u0142a mieszana w Mielcu zosta\u0142a rozdzielona na dwie r\u00f3wnorz\u0119dne \u2013 m\u0119sk\u0105 i \u017ce\u0144sk\u0105. Szko\u0142a m\u0119ska pozosta\u0142a w u\u017cytkowanym dotychczas budynku, a \u017ce\u0144sk\u0105 umieszczono w nowym budynku gminnym. Program szkolny obejmowa\u0142 przedmioty: religi\u0119, czytanie, pisanie, j\u0119zyk polski, j\u0119zyk niemiecki, rachunki w po\u0142\u0105czeniu z nauk\u0105 o formach geometrycznych, wiadomo\u015bci z geografii i historii, wiadomo\u015bci z historii naturalnej i fizyki, rysunki, \u015bpiew, roboty r\u0119czne i gimnastyk\u0119. Oceniano tak\u017ce obyczaje (zachowanie) i pilno\u015b\u0107. W 1892 r. zako\u0144czono te\u017c budow\u0119 szko\u0142y fundacji \u017cydowskiego barona Maurycego Hirscha przy ul. Pa\u0144skiej dla dzieci \u017cydowskich. Funkcjonowa\u0142a do 1913 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142a rozwi\u0105zana z powodu braku funduszy. W 1893 r. powsta\u0142o te\u017c Towarzystwo Szko\u0142y Ludowej w Mielcu, kt\u00f3rego celami by\u0142y m.in. zwalczanie analfabetyzmu oraz szerzenie o\u015bwiaty i wiedzy. Od 1896 r. rozpocz\u0119to starania (m.in. specjalna komisja Rady Miejskiej, pos\u0142owie F. Krempa i M. Rey, prezes Wydzia\u0142u Powiatowego S. S\u0119kowski) o utworzenie gimnazjum w Mielcu. Mimo wielu trudno\u015bci szko\u0142a ta pod nazw\u0105 c.k. Gimnazjum Pa\u0144stwowe (klasyczne) zosta\u0142a uruchomiona 1 IX 1905 r. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 gimnazjum by\u0142 budynek gminny przy ul. T. Ko\u015bciuszki, a od 3 XII 1912 r. rozpocz\u0119to nauk\u0119 we w\u0142asnym nowym budynku przy ul. J. Kili\u0144skiego, jednym z najwi\u0119kszych i najpi\u0119kniejszych w Galicji. Wtedy te\u017c oddano do u\u017cytku burs\u0119 gimnazjaln\u0105, kt\u00f3rej utworzenie i budow\u0119 zainicjowa\u0142 b\u0142. ks. Roman Sitko. Nieco wcze\u015bniej (1911) rozpocz\u0119\u0142a funkcjonowanie wieczorowa Szko\u0142a Przemys\u0142owa Uzupe\u0142niaj\u0105ca, przygotowuj\u0105ca starsz\u0105 m\u0142odzie\u017c do prowadzenia dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej. Zaj\u0119cia odbywa\u0142y si\u0119 w budynku szko\u0142y m\u0119skiej. Z inicjatywy nauczycieli gimnazjum 12 XI 1913 r. rozpocz\u0119to prywatne nauczycielskie kursy seminaryjne dla dziewcz\u0105t, w celu przygotowania kadry dla szkolnictwa podstawowego. Nauka odbywa\u0142a si\u0119 w kilku budynkach na terenie miasta. W czasie I wojny \u015bwiatowej (1914-1918) szko\u0142y prowadzi\u0142y nauk\u0119 z przerwami i wieloma problemami, bowiem w czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych w Mielcu (1914-1915) budynki szkolne i ich wyposa\u017cenia zosta\u0142y w du\u017cym stopniu zniszczone.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1918-1939<\/strong>\u00a0W listopadzie 1918 r. powsta\u0142a w Mielcu Polska Rada Szkolna Okr\u0119gowa (przemianowana wkr\u00f3tce na Rad\u0119 Szkoln\u0105 Powiatow\u0105), kt\u00f3ra przej\u0119\u0142a nadz\u00f3r pedagogiczny i dydaktyczny nad szko\u0142ami powszechnymi, plac\u00f3wkami przedszkolnymi i plac\u00f3wkami o\u015bwiaty pozaszkolnej oraz prowadzenie spraw finansowych i personalnych wymienionych szk\u00f3\u0142 i plac\u00f3wek. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci we wszystkich szko\u0142ach i innych plac\u00f3wkach o\u015bwiatowych odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci, a nauczyciele i wychowawcy z\u0142o\u017cyli specjaln\u0105 przysi\u0119g\u0119 Odrodzonej Ojczy\u017anie. 10 VIII 1921 r. powo\u0142ano Rad\u0119 Szkoln\u0105 Miejscow\u0105, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnymi zadaniami by\u0142o zarz\u0105dzanie maj\u0105tkiem szkolnym i zabezpieczanie szko\u0142om odpowiednich warunk\u00f3w dla funkcjonowania. Dla szkolnictwa podstawowego wprowadzono jednolit\u0105 nazw\u0119 \u201eszko\u0142a powszechna\u201d. Mimo wielu zmian organizacyjnych do ko\u0144ca roku szkolnego 1938\/1939 funkcjonowa\u0142y w Mielcu 3 szko\u0142y powszechne \u2013 2 \u017ce\u0144skie: im. B\u0142. Kingi (przy ul. T. Ko\u015bciuszki) i M. Konopnickiej (przy ul. Pa\u0144skiej, p\u00f3\u017aniej J. Pi\u0142sudskiego) oraz m\u0119ska (przy ul. T. Ko\u015bciuszki, \u201epod zegarem\u201d). W latach 1938-1939 planowano szko\u0142\u0119 na buduj\u0105cym si\u0119 osiedlu fabrycznym, ale II wojna \u015bwiatowa nie pozwoli\u0142a na zrealizowanie tego planu. Program szko\u0142y powszechnej siedmioklasowej obejmowa\u0142 religi\u0119, j\u0119zyk polski, j\u0119zyk obcy (niemiecki), rachunki z geometri\u0105, przyrod\u0119 (przyroda \u017cywa, fizyka, chemia, higiena), geografi\u0119 i nauk\u0119 o Polsce wsp\u00f3\u0142czesnej, histori\u0119, rysunki, roboty r\u0119czne, \u015bpiew, \u0107wiczenia cielesne i roboty kobiece. Ponadto wystawiano ocen\u0119 \u201eze sprawowania si\u0119\u201d. Najwa\u017cniejsz\u0105 plac\u00f3wk\u0105 mieleckiego szkolnictwa pozostawa\u0142o Gimnazjum Pa\u0144stwowe, od 1925 r. imienia S. Konarskiego, a od 1932 r. \u2013 Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego. Kontynuowa\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107: Publiczna Szko\u0142a Dokszta\u0142caj\u0105ca Zawodowa (od 1936 r. tak\u017ce dla dziewcz\u0105t), prywatne Seminarium Nauczycielskie \u017be\u0144skie, od 1928 r. we w\u0142asnym budynku przy ul. J. Kili\u0144skiego 33 (p\u00f3\u017aniej 37). Na pocz\u0105tku lat 30., w zwi\u0105zku z brakiem ofert pracy dla nauczycieli, dzia\u0142alno\u015b\u0107 Seminarium os\u0142ab\u0142a i zosta\u0142a zako\u0144czona. W l930 r. w tym samym budynku uruchomiono Koncesjonowane Gimnazjum Prywatne \u017be\u0144skie im. E. Plater, kt\u00f3re funkcjonowa\u0142o do 1935 r. W zwi\u0105zku z powi\u0119kszaj\u0105cym si\u0119 bezrobociem, zw\u0142aszcza w\u015br\u00f3d kobiet, zintensyfikowano starania o r\u00f3\u017cne formy kszta\u0142cenia zawodowego. W 1935 r. prowadzono kursy gospodarstwa domowego, w 1936 r. otwarto Prywatn\u0105 \u017be\u0144sk\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 Krawiecko-Bieli\u017aniarsk\u0105, a od roku szkolnego 1937\/1938 uruchomiono Prywatne Gimnazjum Krawieckie i Prywatne Gimnazjum Kupieckie. Wszystkie wymienione szko\u0142y, opr\u00f3cz prowadzenia codziennej pracy dydaktyczno-wychowawczej, organizowa\u0142y r\u00f3\u017cne formy o\u015bwiatowe i artystyczne w \u015brodowisku, a tak\u017ce w\u0142\u0105cza\u0142y si\u0119 w organizacj\u0119 miejskich uroczysto\u015bci i akcji spo\u0142ecznych. Znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w rozwijaniu o\u015bwiaty i szkolnictwa w tym okresie pe\u0142ni\u0142y mieleckie stowarzyszenia: Towarzystwo Nauczycielskie Szk\u00f3\u0142 Wy\u017cszych (1921), Towarzystwo Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego (od 1924 r.), przekszta\u0142cone na Stowarzyszenie Popierania Szk\u00f3\u0142 Zawodowych oraz \u00a0Towarzystwo Popierania Budowy Publicznych Szk\u00f3\u0142 Powszechnych (1933).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Okupacja hitlerowska (1939-1944)<\/strong>\u00a0Program likwidacji polskiej inteligencji i sprowadzenia polskiego narodu do bezwolnego wykonawcy rozkaz\u00f3w hitlerowskich \u201enadludzi\u201d realizowano od pierwszych dni okupacji. Zezwolono na nauk\u0119 jedynie w 2 szko\u0142ach powszechnych (szko\u0142y \u017ce\u0144skie po\u0142\u0105czono), ale wyrzucono je ze swoich budynk\u00f3w. Tu\u0142a\u0142y si\u0119 po wynajmowanych prywatnych lokalach. Cz\u0119sto te\u017c przerywano zaj\u0119cia, a program nauki sprowadzono do minimum. Nie pozwolono na uruchomienie szk\u00f3\u0142 \u015brednich, a cz\u0119\u015b\u0107 kadry nauczycielskiej wywieziono do oboz\u00f3w koncentracyjnych. Jedynymi szko\u0142ami dla m\u0142odzie\u017cy by\u0142y Szko\u0142a Dokszta\u0142caj\u0105ca Zawodowa i Miejska Szko\u0142a Handlowa, funkcjonuj\u0105ce tak\u017ce z wieloma trudno\u015bciami. Uruchomiono natomiast szko\u0142\u0119 dla dzieci niemieckich i folksdeutsch\u00f3w i przeznaczono dla niej cz\u0119\u015b\u0107 gmachu gimnazjalnego. Niemal od pocz\u0105tku okupacji mieleccy nauczyciele organizowali polskie tajne nauczanie na poziomie szko\u0142y powszechnej i szko\u0142y \u015bredniej, pocz\u0105tkowo w spos\u00f3b nieskoordynowany, a od wiosny 1940 r. w uporz\u0105dkowanym systemie. Inspiratorem i koordynatorem tej bardzo niebezpiecznej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142a tajna Powiatowa Komisja O\u015bwiaty i Kultury w Mielcu, podporz\u0105dkowana tajnemu Okr\u0119gowemu Biuru Szkolnemu w Krakowie. Udzia\u0142 uczni\u00f3w w tajnym nauczaniu i zdane egzaminy zosta\u0142y potwierdzone po wojnie przez w\u0142adze o\u015bwiatowe.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata 1944-1999\u00a0<\/strong>29 VIII 1944 r. utworzono Powiatowy Inspektorat Szkolny, kt\u00f3ry natychmiast rozpocz\u0105\u0142 organizowanie sieci szkolnej i jeszcze we wrze\u015bniu 1944 r. doprowadzi\u0142 do wznowienia nauki w 3 szko\u0142ach podstawowych (m\u0119skiej i \u017ce\u0144skiej na Starym Mielcu i koedukacyjnej na Osiedlu Fabrycznym), 2 \u015brednich: Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego (z filiami w Tuszowie Narodowym i Przec\u0142awiu) oraz Pa\u0144stwowym Koedukacyjnym Gimnazjum i Liceum Kupieckim (dzia\u0142a\u0142o do 1950 r.), a tak\u017ce w Publicznej Szkole Dokszta\u0142caj\u0105cej Zawodowej (tzw. \u201eprzemys\u0142\u00f3wce\u201d). Ponadto na terenie Mielca i powiatu mieleckiego rozpocz\u0119to tworzenie systemu szkolnictwa dla doros\u0142ych. \u00a0Po\u017car szko\u0142y m\u0119skiej oraz tragiczna w skutkach eksplozja pocisku niemieckiego w bursie gimnazjalnej spowodowa\u0142y przerwanie nauki w szko\u0142ach podstawowych na terenie Starego Mielca do stycznia 1945 r. i przeniesienie nauki obu szk\u00f3\u0142 \u015brednich do budynku szkolnego na Osiedlu Fabrycznym. Po odej\u015bciu frontu w kierunku zachodnim powr\u00f3cono do w\u0142asnych budynk\u00f3w i mimo bardzo trudnych warunk\u00f3w przywr\u00f3cono systematyczn\u0105 prac\u0119 dydaktyczno-wychowawcz\u0105. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej dynamiczny rozw\u00f3j PZL (p\u00f3\u017aniej WSK) i mieleckiego o\u015brodka przemys\u0142owego oraz samego miasta (od ok. 10 tys. mieszka\u0144c\u00f3w w 1946 r. do ok. 65 tys. w 1998 r.) determinowa\u0142 systematyczny rozw\u00f3j sieci szk\u00f3\u0142 podstawowych i \u015brednich (og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych i zawodowych) oraz punkt\u00f3w konsultacyjnych wy\u017cszych uczelni. Obok Szko\u0142y Podstawowej nr 1 (m\u0119skiej) przy ul. J. Kili\u0144skiego (okresowo pe\u0142ni\u0105cej funkcj\u0119 Zbiorczej Szko\u0142y Gminnej) i SP nr 2 (\u017ce\u0144skiej) przy ul. T. Ko\u015bciuszki oraz Szko\u0142y TPD (podstawowa i liceum) przy ul. E. Biernackiego \u2013 powstawa\u0142y kolejno: SP nr 3 przy ul. S. \u017beromskiego (1957), SP nr 5 (przy ul. E. Biernackiego, po rozdziale z liceum, 1961), SP nr 6 (przy ul. L. Solskiego, 1962), SP nr 7 (przy ul. Grunwaldzkiej, 1966), SP nr 8 (przy ul. Cz. Ta\u0144skiego, 1981) i SP nr 9 (w budynku ZST, 1985, w budynku w\u0142asnym przy ul. Drzewieckiego, 1986). Po rozszerzeniu granic Mielca w 1985 r. przyby\u0142y szko\u0142y na osiedlach: Wojs\u0142aw – nr 10 (przy ul. Wojs\u0142awskiej), Smoczka – nr 11 (przy ul. Wolno\u015bci, 1985) i Rzoch\u00f3w \u2013 nr 12 (przy ul. Wandy), a ponadto wybudowano szko\u0142\u0119 nr 13 na osiedlu Dziubk\u00f3w (przy ul. \u0141\u0105kowej, 1990). W latach 2000-2001, na skutek wyra\u017anego zmniejszania si\u0119 ilo\u015bci uczni\u00f3w w Wojs\u0142awiu, zamkni\u0119to szko\u0142\u0119 nr 10 \u00a0i przeniesiono uczni\u00f3w do szko\u0142y nr 2, a na buduj\u0105cym si\u0119 osiedlu Smoczka oddano do u\u017cytku nowy kompleks obiekt\u00f3w szko\u0142y nr 11 (przy ul. ks. kard. S. Wyszy\u0144skiego), za\u015b dotychczasowy budynek szkolny przy ul. Wolno\u015bci przekazano na inne cele. Obowi\u0105zkowy program nauczania, realizowany od 1944 r. do 1966 r. w 7 latach (kl. I-VII), obejmowa\u0142 przedmioty: j\u0119zyk polski, j\u0119zyk rosyjski, histori\u0119, biologi\u0119, geografi\u0119, matematyk\u0119, fizyk\u0119, chemi\u0119, rysunek, prac\u0119 r\u0119czn\u0105, \u015bpiew i wychowanie fizyczne. Obowi\u0105zkowo oceniano tak\u017ce sprawowanie. Od roku szkolnego 1966\/1967 przed\u0142u\u017cono nauk\u0119 o rok (klasa VIII), a do programu do\u0142\u0105czono nowy przedmiot – wychowanie obywatelskie. Zmianom w tre\u015bciach i metodach nauczania towarzyszy\u0142y zmiany nazw przedmiot\u00f3w; prace r\u0119czne przemianowano na zaj\u0119cia praktyczno-techniczne, rysunek na wychowanie plastyczne i \u015bpiew na wychowanie muzyczne. W latach 70. i 80. wprowadzono kolejne zmiany nazw i tre\u015bci, m.in. wychowanie obywatelskie zmieniono na wiedz\u0119 o spo\u0142ecze\u0144stwie, biologi\u0119 na biologi\u0119 z higien\u0105, wychowanie muzyczne na muzyk\u0119, wychowanie plastyczne na plastyk\u0119 i zaj\u0119cia praktyczno-techniczne na technik\u0119. W latach 90. wprowadzono religi\u0119 (etyk\u0119), j\u0119zyk angielski (zamiast j. rosyjskiego) i elementy informatyki. Ten ostatni przedmiot zwi\u0105zany by\u0142 z upowszechnianiem komputer\u00f3w i ich coraz szerszym stosowaniem. Systematyczny rozw\u00f3j program\u00f3w szkolnych powodowa\u0142 wzrost wymaga\u0144 wobec nauczycieli, st\u0105d ju\u017c w latach 70. i 80. masowo podejmowali oni nauk\u0119 na studiach wy\u017cszych, a w latach 90. w mieleckich szko\u0142ach podstawowych uko\u0144czenie nauczycielskich studi\u00f3w magisterskich sta\u0142o si\u0119 wymagan\u0105 norm\u0105. Poza obowi\u0105zkow\u0105 nauk\u0105 pracowano z uzdolnionymi uczniami, prowadz\u0105c liczne ko\u0142a zainteresowa\u0144. Od lat 50. uczestniczono z powodzeniem w wojew\u00f3dzkich konkursach artystycznych i zawodach sportowych. Pod koniec lat 70. zosta\u0142y wprowadzone olimpiady przedmiotowe na szczeblu wojew\u00f3dzkim, przemianowane p\u00f3\u017aniej na konkursy przedmiotowe. Ju\u017c na pocz\u0105tku lat 80. uczniowie mieleckich szk\u00f3\u0142 zdobywali tytu\u0142y laureat\u00f3w w r\u00f3\u017cnych przedmiotach, a w latach 90. systematycznie pomna\u017cano te osi\u0105gni\u0119cia. R\u00f3wnie dynamicznie rozwija\u0142o si\u0119 szkolnictwo \u015brednie, zw\u0142aszcza zawodowe. Od roku szkolnego 1945\/1946 rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u00a0Publiczna \u015arednia Szko\u0142a Zawodowa (istnia\u0142a do 1952 r.) i Gimnazjum Przemys\u0142owe Pa\u0144stwowych Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych (dzia\u0142a\u0142o do 1950 r.). W 1947 r. powo\u0142ano Liceum Pedagogiczne, kt\u00f3rego siedzib\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 od 1951 r. sta\u0142 si\u0119 gmach gimnazjalny przy ul. J. Kili\u0144skiego. Szko\u0142a ta funkcjonowa\u0142a do 1970 r., wype\u0142niaj\u0105c misj\u0119 przygotowania kadry dla szkolnictwa w powiecie mieleckim i powiatach o\u015bciennych. (Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105c\u0105 Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego przeniesiono w 1951 r. do budynku gminnego przy ul. T. Ko\u015bciuszki i tam \u2013 jako I LO – znajduje si\u0119 do dzi\u015b.) W 1949 r. utworzono Technikum Mechaniczne i Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Mechaniczn\u0105 oraz przej\u0119to dotychczasowych uczni\u00f3w \u201eprzemys\u0142\u00f3wki\u201d. W 1953 r. w budynku przy ul. E. Biernackiego rozpocz\u0119\u0142a funkcjonowanie klasa VIII 11-letniej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Podstawowego i Licealnego, b\u0119d\u0105ca pocz\u0105tkiem Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej II LO). W 1961 r. rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 Technikum Ekonomiczne (od 1968 r. Liceum Ekonomiczne). Tak\u017ce w 1961 r. uruchomiono Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105, kszta\u0142c\u0105c\u0105 pracownik\u00f3w fizycznych w r\u00f3\u017cnych zawodach. W 1967 r. otwarto Technikum Elektryczne i przeznaczono dla\u0144 budynek gimnazjalny przy ul. J. Kili\u0144skiego, po ko\u0144cz\u0105cym dzia\u0142alno\u015b\u0107 Liceum Pedagogicznym. W 1974 r. utworzono Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Elektryczn\u0105. Potrzeba powo\u0142ywania wielu szk\u00f3\u0142 zawodowych o podobnej bran\u017cy, ale r\u00f3\u017cnym charakterze i czasie trwania nauki, przy du\u017cych problemach z baz\u0105, kadr\u0105 i kosztami, wymusi\u0142a tworzenie zespo\u0142\u00f3w szk\u00f3\u0142. Powstawa\u0142y kolejno: Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Zawodowych MPC (1967, od 1974 – Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych WSK \u201ePZL-Mielec\u201d), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 (1974), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych (1976), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Medycznych (1994) i Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Budowlanych. W ich ramach, obok 4\u2013letnich lice\u00f3w lub technik\u00f3w i 3\u2013letnich szk\u00f3\u0142 zasadniczych dziennych, z regu\u0142y tworzono szko\u0142y tego typu dla pracuj\u0105cych (wieczorowe) oraz szko\u0142y pomaturalne. Norm\u0105 w szko\u0142ach \u015brednich by\u0142o wykszta\u0142cenie wy\u017csze magisterskie, nierzadko uzupe\u0142niane studiami podyplomowymi. Zapotrzebowanie na kadr\u0119 z wykszta\u0142ceniem pomaturalnym by\u0142o jednym z g\u0142\u00f3wnych czynnik\u00f3w utworzenia w 1995 r. Mieleckiej Szko\u0142y Biznesu i Niepublicznej Szko\u0142y Biznesu, posiadaj\u0105cych status policealnego studium zawodowego dla doros\u0142ych. W 1997 r. powsta\u0142o natomiast Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego organizuj\u0105ce m.in. szkolenia i kursy o r\u00f3\u017cnorodnej tematyce, na zlecenia instytucji i firm.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W zakresie szkolnictwa wy\u017cszego du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem (g\u0142\u00f3wnie dyrekcji WSK i w\u0142adz powiatu) by\u0142o uruchomienie w Mielcu kilku punkt\u00f3w konsultacyjnych wy\u017cszych uczelni: Politechniki Krakowskiej (1961), Politechniki Warszawskiej (1972), Politechniki Rzeszowskiej (1974), Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie (1973), Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie (1973) i UMCS w Lublinie (1978). Ich dzia\u0142alno\u015b\u0107 trwa\u0142a po kilka lat, a rezultatem by\u0142 wyra\u017any wzrost ilo\u015bci kadry z wy\u017cszym wykszta\u0142ceniem w Mielcu i okolicy. Wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w kszta\u0142ceniu zawodowym, uzupe\u0142niaj\u0105c\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 szk\u00f3\u0142, spe\u0142nia\u0142y O\u015brodek Szkolenia Zawodowego WSK \u201ePZL\u2013Mielec\u201d oraz Zak\u0142ad Doskonalenia Zawodowego. Popularyzacj\u0105 wiedzy w r\u00f3\u017cnych dziedzinach zajmowa\u0142o si\u0119 Towarzystwo Wiedzy Powszechnej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Szkolnictwo artystyczne Od 1 IX 1970 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 Pa\u0144stwowa Szko\u0142a Muzyczna I stopnia (powsta\u0142a na bazie Pa\u0144stwowego Ogniska Muzycznego), a w 1990 r. zosta\u0142a przekszta\u0142cona w Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I i II stopnia. Szkolnictwo specjalne W grudniu 1958 r. utworzono Pa\u0144stwowy Zak\u0142ad Wychowawczy (internat i szko\u0142\u0119) dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy upo\u015bledzonych umys\u0142owo w stopniu lekkim i \u015brednim. Na jego siedzib\u0119 przeznaczono zesp\u00f3\u0142 pawilon\u00f3w w Smoczce, zbudowany w czasie II wojny \u015bwiatowej. Od roku szkolnego 1958\/1959 uruchomiono szko\u0142\u0119 filialn\u0105 w Mielcu, kt\u00f3ra wkr\u00f3tce usamodzielni\u0142a si\u0119 i otrzyma\u0142a nazw\u0119: Szko\u0142a Podstawowa nr 4.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Lata<\/strong>\u00a01999-2016<\/strong>\u00a0 Na podstawie reformy o\u015bwiaty od roku szkolnego 1999\/2000 powsta\u0142y: 6-letnie szko\u0142y podstawowe i 3\u2013letnie gimnazja (prowadzone przez Gmin\u0119 Miejsk\u0105) oraz 3-letnie licea i technika (prowadzone przez Starostwo Powiatowe). W sieci szk\u00f3\u0142 podstawowych pozostawiono: Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 1 im. W. Szafera (przy ul. J. Kili\u0144skiego), Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 2 im. T. Ko\u015bciuszki (ul. T. Ko\u015bciuszki 4), Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 3 im. Wojska Polskiego (ul. S. \u017beromskiego 30), Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 6 im. F. \u017bwirki i S. Wigury (ul. L. Solskiego 8), Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 9 im. W. Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d (ul. S. Drzewieckiego 12), Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 11 (ul. Ks. Kard. S. Wyszy\u0144skiego), Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 12 im. H. Sienkiewicza (ul. Wandy) i Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 13 im. Janka Bytnara \u201eRudego\u201d \u2013 razem 8 szk\u00f3\u0142 podstawowych. W roku szkolnym 2002\/2003 ucz\u0119szcza\u0142o do nich 5034 uczennic i uczni\u00f3w, w r. szk. 2004\/2005 \u2013 4202, a w r. szk. 2006\/2007 \u2013 3596. Sie\u0107 gimnazj\u00f3w utworzy\u0142y: Gimnazjum nr 1 (ul. E. Biernackiego 6), Gimnazjum nr 2 (ul. Grunwaldzka 7), Gimnazjum nr 3 (w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1, ul. Cz. Ta\u0144skiego 3) i Gimnazjum nr 4 (ul. \u0141\u0105kowa 6) \u2013 razem 4 gimnazja. W r. szk. 2002\/2003 mia\u0142y \u0142\u0105cznie 3308 uczennic i uczni\u00f3w, w r. szk. 2004\/2005 \u2013 3006, a w r. szk. 2006\/2007 \u2013 2519. Sie\u0107 szk\u00f3\u0142 ponadgimnazjalnych stanowi\u0142y: I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. S. Konarskiego (ul. J\u0119drusi\u00f3w), II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. M. Kopernika (ul. S. \u017beromskiego), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Budowlanych im. \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej (ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka 3), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych im. B\u0142. ks. Romana Sitki (ul. Warszawska), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Medycznych (ul. T. Ko\u015bciuszki 7), Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych (ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka 3) i Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 im. J. Groszkowskiego (ul. J. Kili\u0144skiego). Ponadto Gmina Miejska utworzy\u0142a w\u0142asny Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych im. st. sier\u017c. pilota S. Dzia\u0142owskiego, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wesz\u0142y: wymienione wcze\u015bniej Gimnazjum nr 3 i V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce. Nadal aktywne pozostawa\u0142y Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego (od 2003 r. \u2013 Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli), Niepubliczna Szko\u0142a Biznesu i Mielecka Szko\u0142a Biznesu. Wydarzeniem o wyj\u0105tkowym znaczeniu dla Mielca by\u0142o utworzenie w 1999 r. Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania \u2013 pierwszej w historii miasta samodzielnej uczelni, kt\u00f3ra na siedzib\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 otrzyma\u0142a budynek po kinie \u201eBajka\u201d przy ul. S. S\u0119kowskiego. Od stycznia 2002 r. w obiektach parafii rzymskokatolickiej Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 edukacyjn\u0105 Katolickie Centrum Edukacji M\u0142odzie\u017cy \u201eKana\u201d. W roku akademickim 2004\/2005 uruchomiono Nauczycielskie Kolegium J\u0119zyk\u00f3w Obcych. Od roku szkolnego 2007\/2008 rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 pierwsze w Mielcu Niepubliczne Gimnazjum. Pocz\u0105tkowo funkcjonowa\u0142o w budynku Szko\u0142y Podstawowej nr 2 przy ul. T. Ko\u015bciuszki, a od roku szkolnego 2012\/2013 \u2013 w \u201eSokolni\u201d przy ul. S. S\u0119kowskiego. Po intensywnych staraniach samorz\u0105du miasta i porozumieniu z w\u0142adzami Akademii G\u00f3rniczo Hutniczej w Krakowie, od roku akademickiego 2009\/2010 uruchomiono w Mielcu Zamiejscowy Oddzia\u0142 Dydaktyczny tej uczelni. Na pocz\u0105tku 2011 r. ZOD przeprowadzi\u0142 si\u0119 do specjalnie wyremontowanego i zmodernizowanego dla\u0144 budynku przy ul. M. Sk\u0142odowskiej Curie. Od roku szkolnego 2013\/2014 rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 pierwsza w Mielcu Niepubliczna Szko\u0142a Podstawowa, maj\u0105ca siedzib\u0119 w nowym budynku przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka 13\/2. \u00a0Systematycznie remontowano i modernizowano obiekty szkolne, m.in. ocieplono je i wykonano nowe elewacje oraz unowocze\u015bniano wn\u0119trza i wyposa\u017cenie. \u015arodki z UE i bud\u017cetu pa\u0144stwa uzyska\u0142 projekt \u201eOd przedszkola do matury: adaptacja bazy edukacyjno-sportowej w Mielcu do kszta\u0142cenia integracyjnego\u201d, zrealizowany w latach 2006-2008. W 2008 r. oddano do u\u017cytku kompleks sportowy \u201eOrlik\u201d przy Szkole Podstawowej nr 9, a w 2010 r. hal\u0119 sportow\u0105 przy Gimnazjum nr 2. Mieleckie szko\u0142y uczestniczy\u0142y w projektach unijnych, m.in. \u201eSzko\u0142a r\u00f3wnych szans\u201d (2007\/2008), \u201ePierwsze uczniowskie do\u015bwiadczenie drog\u0105 do wiedzy\u201d (2008\/2009), \u201eRadosna szko\u0142a\u201d (2009\/2010) i \u201eNauka przez dialog\u201d \u2013 indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczni\u00f3w kl. I-III szk\u00f3\u0142 podstawowych w Gminie Miejskiej Mielec\u201d, \u201eMleko w Szkole\u201d, \u201eOwoce w Szkole\u201d i \u201ePracownie Komputerowe dla Szk\u00f3\u0142\u201d. Wdra\u017cano liczne innowacje pedagogiczne. Od roku szkolnego 2013\/2014 rozpocz\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 Mielecki Uniwersytet Dzieci\u0119cy (patronat UJ i UR w Krakowie) i Politechnika Dzieci\u0119ca (patronat AGH w Krakowie), kt\u00f3rych celem jest popularyzacja wiedzy w\u015br\u00f3d dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 inicjatyw\u0105 sportow\u0105 jest Akademia Siatk\u00f3wki, utworzona w 2010 r. Najlepsi uczniowie i nauczyciele byli wyr\u00f3\u017cniani corocznie przez Prezydenta Miasta na imprezie \u201eM\u0142odzi Nieprzeci\u0119tni\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Od 2017 r.<\/strong> Realizuj\u0105c Ustaw\u0119 z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo o\u015bwiatowe, Rada Miejska w Mielcu podj\u0119\u0142a Uchwa\u0142\u0119 nr XXX\/304\/2017 z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie projektu dostosowania sieci szk\u00f3\u0142 podstawowych i gimnazj\u00f3w w Mielcu do nowego ustroju szkolnego. Na mocy tej i kilku dalszych uchwa\u0142 utworzono now\u0105 sie\u0107 szk\u00f3\u0142 publicznych w Mielcu, prowadzonych przez Gmin\u0119 Miejsk\u0105 Mielec, funkcjonuj\u0105c\u0105 od 1 wrze\u015bnia 2017 r. Now\u0105 sie\u0107 stanowi 10 szk\u00f3\u0142 podstawowych, w tym 4 szko\u0142y podstawowe z oddzia\u0142ami gimnazjalnymi (do tzw. wygaszenia). S\u0105 to: Szko\u0142a Podstawowa nr 1 im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu (ul. J. Kili\u0144skiego 37), Szko\u0142a Podstawowa nr 2 im. Tadeusza Ko\u015bciuszki w Mielcu (ul. T. Ko\u015bciuszki 4), Szko\u0142a Podstawowa nr 3 im. Wojska Polskiego w Mielcu (ul. S. \u017beromskiego 30), Szko\u0142a Podstawowa nr 6 im. Franciszka \u017bwirki i Stanis\u0142awa Wigury z Oddzia\u0142ami Integracyjnymi i Sportowymi w Mielcu (ul. L. Solskiego 8), Szko\u0142a Podstawowa nr 7 wraz z Oddzia\u0142ami Gimnazjum nr 2 w Mielcu, Szko\u0142a Podstawowa nr 8 z Oddzia\u0142ami Integracyjnymi w Mielcu wraz z Oddzia\u0142ami Gimnazjum nr 3 w Mielcu w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 im. st. sier\u017c. pilota Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego w Mielcu (ul. Cz. Ta\u0144skiego 3), Szko\u0142a Podstawowa nr 9 z Oddzia\u0142ami Mistrzostwa Sportowego im. W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego „J\u0119drusia” w Mielcu (ul. S. Drzewieckiego 11), Szko\u0142a Podstawowa nr 11 z Oddzia\u0142ami Integracyjnymi im. \u015bw. Jana Paw\u0142a II w Mielcu (ul. W. Warne\u0144czyka), Szko\u0142a Podstawowa nr 12 im. Henryka Sienkiewicza w Mielcu (ul. Wandy 11) i Szko\u0142a Podstawowa nr 13 im. Jana Bytnara „Rudego” w Mielcu z Oddzia\u0142ami Gimnazjum nr 4 w Mielcu. W\u00a0 2018 r. do 10 szk\u00f3\u0142 prowadzonych przez Gmin\u0119 Miejsk\u0105 Mielec ucz\u0119szcza\u0142o 5 105 uczni\u00f3w, a do 2 niepublicznych 171. W 2018 r. przeprowadzono modernizacj\u0119 sieci teleinformatycznej w ramach projektu eMiasto. Po zako\u0144czeniu roku szkolnego 2018\/2019 gimnazja zako\u0144czy\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107. Wymienione szko\u0142y uczestniczy\u0142y w projektach edukacyjnych krajowych i mi\u0119dzynarodowych, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c ze szko\u0142ami w r\u00f3\u017cnych pa\u0144stwach Unii Europejskiej. W miesi\u0105cach wiosennych 2020 r. dotar\u0142a do Polski niezwykle gro\u017ana choroba \u2013 COVID-19. (Wiele zgon\u00f3w, zw\u0142aszcza os\u00f3b starszych.) Obostrzenia sanitarne, jakie z konieczno\u015bci wprowadzi\u0142y w\u0142adze pa\u0144stwowe, na pewien czas zdezorganizowa\u0142y prac\u0119 szk\u00f3\u0142, kt\u00f3re zosta\u0142y zamkni\u0119te i musia\u0142y prowadzi\u0107 nauk\u0119 w trybie zdalnym. Pocz\u0105tkowo ani nauczyciele, ani uczniowie nie byli na to przygotowani, ale z czasem sytuacja sukcesywnie poprawia\u0142a si\u0119. Tak\u017ce w roku szkolnym 2020\/2021 i do p\u00f3\u0142rocza roku szkolnego 2021\/2022 prowadzono nauk\u0119 zdaln\u0105 w klasach starszych (z niewielkimi przerwami). Od 21 II 2022 r. uczniowie wszystkich klas powr\u00f3cili do nauki stacjonarnej i tak ju\u017c pozosta\u0142o do ko\u0144ca roku szkolnego. W tym samym czasie (24 II 2022 r.) rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wojna rosyjsko-ukrai\u0144ska i nied\u0142ugo potem do Polski zacz\u0119\u0142a nap\u0142ywa\u0107 fala uchod\u017ac\u00f3w z Ukrainy. Tak\u017ce w Mielcu znalaz\u0142o si\u0119 wiele ukrai\u0144skich rodzin z dzie\u0107mi, kt\u00f3re zosta\u0142y przyj\u0119te do szk\u00f3\u0142 i innych plac\u00f3wek opieku\u0144czych. Przed zako\u0144czeniem roku szkolnego 2021\/2022, doceniaj\u0105c prac\u0119 i sukcesy zespo\u0142owe i indywidualne szk\u00f3\u0142 \u2013 Prezydent Miasta Mielca, podobnie jak w latach ubieg\u0142ych,\u00a0 wyr\u00f3\u017cni\u0142 najlepsze szko\u0142y i najlepszych uczni\u00f3w tytu\u0142ami \u201eNieprzeci\u0119tna Szko\u0142a\u201d i \u201eNieprzeci\u0119tni Uczniowie\u201d na uroczystej gali w Domu Kultury SCK. W latach 20. XXI w. systematycznie przystosowywano pomieszczenia w szko\u0142ach podstawowych nr 6, 8 i 11 w celu eliminowania barier i udost\u0119pnienia urz\u0105dze\u0144 dla os\u00f3b ze szczeg\u00f3lnymi potrzebami. W roku szkolnym 2022\/2023 do 10 szk\u00f3\u0142 podstawowych publicznych ucz\u0119szcza\u0142o 4 416 uczni\u00f3w (212 oddzia\u0142\u00f3w), a do 1 szko\u0142y podstawowej niepublicznej – 239 uczni\u00f3w (15 oddzia\u0142\u00f3w). Pewn\u0105 miar\u0105 poziomu nauczania w mieleckich szko\u0142ach podstawowych s\u0105 wyniki egzaminu \u00f3smoklasisty po roku szkolnym 2021\/22. *J\u0119zyk polski:\u00a0 wska\u017anik w Polsce – 60 %, wska\u017anik woj. podkarpackiego – 61 %, wska\u017anik w Mielcu – 63 %; *matematyka: wska\u017anik w Polsce – 57 %, wska\u017anik woj. podkarpackiego – 59 %, wska\u017anik w Mielcu – 61,4 %; *j\u0119zyk angielski: wska\u017anik w Polsce – 67 %, wska\u017anik woj. podkarpackiego – 66 %, wska\u017anik w Mielcu – 75 %.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A \u0106WICZE\u0143 PRZY LICEUM PEDAGOGICZNYM<\/strong>, powsta\u0142a w roku szkolnym 1951\/1952 jako integralna cz\u0119\u015b\u0107 Liceum Pedagogicznego. Jej siedzib\u0105 by\u0142 budynek Liceum (dawniej Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego) przy ul. J. Kili\u0144skiego 24. Realizowa\u0142a nie tylko zwyk\u0142y program szko\u0142y podstawowej, ale tak\u017ce odbywa\u0142y si\u0119 w niej lekcje pokazowe dla uczni\u00f3w LP oraz lekcje prowadzone przez samych uczni\u00f3w LP. Od 1966 r. do 1970 r., r\u00f3wnocze\u015bnie z likwidacj\u0105 liceum, zmniejszano ilo\u015b\u0107 oddzia\u0142\u00f3w. Pozostawiono najm\u0142odsze klasy, a starsze w\u0142\u0105czano sukcesywnie do pobliskiej Szko\u0142y Podstawowej nr 1. W 1970 r. szko\u0142a zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy:<\/strong>\u00a0Andrzej Maziarzewski (1951-1953), Paulina Wilkowicz (1953), Stefania Madej (1953-1957), Piotr Morycz (1957-1970).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele:<\/strong>\u00a0Jadwiga Achtyl, Stefania Buda, Stanis\u0142awa Dukata, Stefania Koryl, Ryszard Krupa, Jan Kurdziel, Stefania Madej, Andrzej Maziarzewski, Stanis\u0142awa Modelska, Piotr Morycz, Janina Pomorska, Irena Stok\u0142osa, Teresa Tapkowska, Stefania Tychanowicz, Paulina Wilkowicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A G\u0141\u00d3WNA 4-KLASOWA (M\u0118SKA, MIESZANA, SZKO\u0141A LUDOWA POSPOLITA)<\/strong>\u00a0powsta\u0142a w 1873 r. po wybudowaniu budynku szkolnego (nazwanego p\u00f3\u017aniej szko\u0142\u0105 \u201epod zegarem\u201d), na terenie szkolnym obok ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza. Du\u017ce zas\u0142ugi w pozyskaniu projektu budowlanego szko\u0142y i realizacji jej budowy mia\u0142 starosta Eugeniusz Beneszek, za co Rada Gminna w Mielcu przyzna\u0142a mu godno\u015b\u0107 Honorowego Obywatela Miasta Mielca. Do szko\u0142y ucz\u0119szcza\u0142y dzieci i m\u0142odzie\u017c obojga p\u0142ci. Pierwszym kierownikiem i organizatorem plac\u00f3wki by\u0142 Roman Andrusikiewicz. Pocz\u0105tkowo nazywano j\u0105 m\u0119sk\u0105, ale od 1877 r. przemianowano na mieszan\u0105. Szko\u0142a dysponowa\u0142a 8 klasami, po 4 dla dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w. Odr\u0119bne pomieszczenie zajmowa\u0142a biblioteka szkolna. Ponadto w budynku szkolnym znajdowa\u0142o si\u0119 mieszkanie kierownika szko\u0142y. Program nauczania obejmowa\u0142 przedmioty: religi\u0119, czytanie i pisanie w j\u0119zyku polskim, rachunki z nauk\u0105 o formach geometrycznych, podstawy historii naturalnej, fizyk\u0119, histori\u0119, rysunki, \u015bpiew, r\u0119czne roboty kobiece dla dziewcz\u0105t oraz gimnastyk\u0119 obowi\u0105zkow\u0105 dla ch\u0142opc\u00f3w i nadobowi\u0105zkow\u0105 dla dziewcz\u0105t.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy i nauczyciele kieruj\u0105cy:<\/strong>\u00a0Roman Andrusikiewicz (1873-1878), Ignacy Seuchter (1878-1879), Sebastian Ko\u0142odziej (1879-1881), J\u00f3zef \u015awider (1881-1883), J\u00f3zef Droba (1883-1893).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1873-1893:<\/strong>\u00a0Magdalena Andrusikiewicz, Ludwik Bittner, J\u00f3zef Droba, Karolina Hill\u00f3wna (Hoszard), Edward Hoszard, Szymon Kogut, Zofia Kolasi\u0144ska, Henryk Kolman, Joanna Ko\u0142odziej, Sebastian Ko\u0142odziej, Teofila Ko\u0142odziej, Jan Kr\u0119pa, Stanis\u0142aw Ksi\u0105\u017ckiewicz, Emilia \u0141abuzi\u0144ska, Ksawera Pawlikowska, Anna Piotrowska, Leon Piotrowski, Stanis\u0142aw Rydarowski, Franciszek Stabrawa, J\u00f3zef \u015awider, Florentyna Tatarczuch, Stanis\u0142aw Wilga, Hipolit Wodecki, J\u00f3zefa W\u00f3jcikiewicz, Stanis\u0142aw Wro\u0144ski, Zofia Zaleska, Jan Zieli\u0144ski, Wojciech \u017beglicki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Katecheci rzymskokatoliccy w latach 1873-1893:<\/strong>\u00a0ks. J\u00f3zef Bobi\u0144ski, ks. Jan G\u00f3rnik, ks. Piotr Kapa\u0142a, ks. J\u00f3zef Knutelski, ks. J\u00f3zef Kowalski, ks. Andrzej Niemiec, ks. Franciszek Szablowski.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele religii moj\u017ceszowej w latach 1873-1893:<\/strong>\u00a0Moj\u017cesz Attermann, J\u00f3zef Friedmann.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A KOSZYKARSKA (KRAJOWA SZKO\u0141A KOSZYKARSKA) W WOJS\u0141AWIU<\/strong>, zosta\u0142a za\u0142o\u017cona i zorganizowana w 1900 r. na podstawie przepis\u00f3w z 7 VII 1896 r. Uczy\u0142a m\u0142odzie\u017c wytwarzania przedmiot\u00f3w z wikliny. Jej instruktorem by\u0142 Andrzej Fudali, a kuratorem Stefan S\u0119kowski. Po roku szkolnym 1906\/1907 zosta\u0142a rozwi\u0105zana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A IZRAELICKA FUNDACJI BARONA M. HIRSCHA (PRYWATNA)<\/strong>, powsta\u0142a w 1892 r. i rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w roku szkolnym 1892\/1893. Jej siedzib\u0105 by\u0142 budynek przy g\u0142\u00f3wnej ulicy miasta (p\u00f3\u017aniej ul. Pa\u0144skiej, aktualnie ul. A. Mickiewicza 17), wybudowany ze \u015brodk\u00f3w finansowych Fundacji Barona M. Hirscha (\u017byda). Ucz\u0119szcza\u0142y do niej dzieci \u017cydowskie. Funkcjonowa\u0142a do 1913 r., a nast\u0119pnie przerwa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy, nauczyciele kieruj\u0105cy:<\/strong>\u00a0Micha\u0142 Kriwer (1892-1896?), Ascher Herschkowitz (1896?-1901), Abraham Offner (1901-1906), Jesser Klapper (1906-1913).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1892-1913:<\/strong>\u00a0Ascher Herschkowitz, Jesser Klapper, Aron Komithe, Micha\u0142 Kriwer, Herman L\u00f6wenthal, Famy Luft, Leon Mahler, Maksymilian Messing, Ernestyna M\u00fcller, Abraham Offner, Eisig Rosenberg, Edmund Schechtel, Tewel Schutzmann, Akiba Silber, Jak\u00f3b Wachtel, Akiwa Weiner.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A LUDOWA M\u0118SKA (M\u0118SKA PUBLICZNA SZKO\u0141A POWSZECHNA, SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 1 IM. PROF. W\u0141ADYS\u0141AWA SZAFERA)<\/strong>, powsta\u0142a 25 VII 1893 r. na podstawie rozporz\u0105dzenia c.k. Rady Krajowej we Lwowie. W\u00f3wczas to rozdzielono dotychczasow\u0105 szko\u0142\u0119 mieszan\u0105 w Mielcu na dwie r\u00f3wnorz\u0119dne szko\u0142y \u2013 m\u0119sk\u0105 i \u017ce\u0144sk\u0105. Pocz\u0105tkowo by\u0142a sukcesorem szko\u0142y mieszanej, bowiem to ona zosta\u0142a w dotychczas u\u017cywanym budynku \u201ez zegarem\u201d. Pierwszym kierownikiem i organizatorem szko\u0142y by\u0142 J\u00f3zef Droba, a pierwsze grono nauczycielskie stanowili: Stanis\u0142aw Ko\u0142odziej, Jan Krawiec, Bronis\u0142awa Nowak, Franciszek Stabrawa, ks. Julian Trybowski (katecheta) i J\u00f3zef Friedman (nauczyciel religii moj\u017ceszowej). W 1895 r. kierownictwo szko\u0142y przej\u0105\u0142 Wincenty \u015awitalski, a w 1904 r. Stanis\u0142aw Jaworski. W tym czasie w plac\u00f3wce nie wydarzy\u0142o si\u0119 nic szczeg\u00f3lnego, poza zmianami w gronie nauczycielskim. 1 VIII 1905 r. funkcj\u0119 kierownika szko\u0142y powierzono Janowi \u015al\u00f3sarkowi, kt\u00f3ry do nobliwego budynku wprowadzi\u0142 du\u017ce o\u017cywienie. M.in. z jego inspiracji 12 XII 1911 r. Rada Szkolna Okr\u0119gowa w Mielcu otworzy\u0142a szko\u0142\u0119 przemys\u0142ow\u0105 uzupe\u0142niaj\u0105c\u0105. Kierownikiem nowej szko\u0142y zosta\u0142 J. \u015al\u00f3sarek, a uczyli w niej nauczyciele szko\u0142y m\u0119skiej. By\u0142 to pocz\u0105tek szkolnictwa zawodowego w Mielcu. Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142o otwarcie szkolnej biblioteki (22 III 1914 r.). Wybuch I wojny \u015bwiatowej i czterokrotnie przej\u015bcie frontu wojennego przez Mielec w latach 1914-1915 uniemo\u017cliwi\u0142y prowadzenie zaj\u0119\u0107 szkolnych. Budynek zajmowa\u0142y kolejno oddzia\u0142y wojskowe obu walcz\u0105cych stron. Po odej\u015bciu frontu na wsch\u00f3d powr\u00f3cili do Mielca urz\u0119dnicy i inni pracownicy pa\u0144stwowi, m.in. J. \u015al\u00f3sarek. Dzi\u0119ki jego staraniom 27 VII 1915 r. rozpocz\u0119to rok szkolny 1915\/1916, ale nauk\u0119 prowadzono w budynkach kasyna powiatowego i miejskiego, Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i prywatnych Antoniego D\u0119bickiego, gdy\u017c w budynku szkolnym znajdowa\u0142 si\u0119 szpital wojskowy. Po wyprowadzeniu si\u0119 szpitala (4 IX 1915 r.) i dokonaniu niezb\u0119dnych napraw szko\u0142a powr\u00f3ci\u0142a do swojej siedziby. Niestety, zniszczeniu uleg\u0142a du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 wyposa\u017cenia, a biblioteka szkolna i akta szkolne zosta\u0142y zdekompletowane. Energiczne dzia\u0142ania kierownika i nauczycieli, przy wsparciu \u015brodowiska, pozwoli\u0142y na przywr\u00f3cenie szkole normalnego funkcjonowania, a 10 I 1917 r. wizytuj\u0105cy szko\u0142\u0119 c.k. Radca Szkolny Krajowy dobrze oceni\u0142 prowadzon\u0105 przez ni\u0105 nauk\u0119. 11 XI 1918 r., dla uczczenia \u201epowstania zjednoczonej Polski\u201d zorganizowano specjaln\u0105 uroczysto\u015b\u0107 z nabo\u017ce\u0144stwem i \u015bpiewaniem pie\u015bni patriotycznych. Dobre oceny szko\u0142y wp\u0142yn\u0119\u0142y na przyznanie jej przez Rad\u0119 Szkoln\u0105 Krajow\u0105 sz\u00f3stej (25 III 1919 r.), a nast\u0119pnie si\u00f3dmej (22 X 1919 r.) klasy nadetatowej. Latem 1919 r. uporz\u0105dkowano teren wok\u00f3\u0142 szko\u0142y, a z funduszy Centrali Odbudowy Kraju wykonano ogrodzenie i schody od frontu oraz wysypano szutrem podw\u00f3rze. Wyrazem uznania dla bardzo dobrego poziomu szko\u0142y by\u0142o przyznanie przez Ministerstwo Wyzna\u0144 Religijnych i O\u015bwiecenia Publicznego w Warszawie tytu\u0142u dyrektora Janowi \u015al\u00f3sarkowi. Rok 1924 r. przyni\u00f3s\u0142 kilka znacz\u0105cych wydarze\u0144. 14 I w czasie konferencji nauczycielskiej w budynku szkolnym, jako pierwszym obiekcie publicznym w Mielcu, zab\u0142ys\u0142o \u015bwiat\u0142o elektryczne. Instalacj\u0119 wykona\u0142a firma Zygmunta Rymanowskiego z Mielca. 4 VI biskup tarnowski ks. Leon Wa\u0142\u0119ga po\u015bwi\u0119ci\u0142 sztandar szko\u0142y, ufundowany przez rodzic\u00f3w, nauczycieli i inne osoby prywatne. 8 XI uruchomiono nowy zegar na budynku szkolnym. Z dniem 1 I 1925 r. plac\u00f3wka otrzyma\u0142a status szko\u0142y 7-klasowej. W latach 1927-1928 wybudowano skrzyd\u0142o szko\u0142y od strony ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza, co znacznie polepszy\u0142o warunki nauczania. W 1928 r. uczestniczono w uroczysto\u015bciach patriotycznych z okazji 10-lecia niepodleg\u0142o\u015bci Polski, a 23 VII 1929 r. uroczy\u015bcie witano przybywaj\u0105cego do Mielca prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej prof. Ignacego Mo\u015bcickiego. W latach 30. zintensyfikowano prac\u0119 wychowawcz\u0105, a zw\u0142aszcza wychowanie patriotyczne. Powsta\u0142y kolejno: III Dru\u017cyna Harcerska im. Kazimierza Pu\u0142askiego (23 V 1931 r.), \u015bwietlica szkolna (12 II 1932 r.), Szkolne Ko\u0142o Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (23 V 1932 r.), Sp\u00f3\u0142dzielnia Uczniowska \u201ePszcz\u00f3\u0142ka\u201d (1 II 1933 r.) i Ko\u0142o M\u0142odzie\u017cowe PCK (II 1933 r.). Dla \u015bci\u015blejszej wsp\u00f3\u0142pracy szko\u0142y z rodzicami powo\u0142ano po raz pierwszy komitet rodzicielski (24 I 1932 r.). Uczestniczono we wszystkich wa\u017cniejszych uroczysto\u015bciach miejskich z okazji \u015bwiat i rocznic pa\u0144stwowych. Szczeg\u00f3lnym wydarzeniem by\u0142 udzia\u0142 szko\u0142y w \u201eAkcie po\u015bwi\u0119cenia kamienia w\u0119gielnego pod budow\u0119 przysz\u0142ych fabryk w Cyrance\u201d, zorganizowanym w 19. rocznic\u0119 odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci (11 XI 1937 r.). W roku szkolnym 1938\/1939 znacznie wzbogacono bibliotek\u0119 szkoln\u0105, pracowni\u0119 przyrodnicz\u0105 i pracowni\u0119 zaj\u0119\u0107 praktycznych. W lecie 1939 r. przeprowadzono remont. W czasie okupacji hitlerowskiej w Mielcu (IX 1939 r. \u2013 VIII 1944 r.) kontynuowano nauk\u0119, ale z olbrzymimi k\u0142opotami. Co prawda na pocz\u0105tku roku szkolnego (od XI) 1939\/1940 \u00a0uczono si\u0119 we w\u0142asnym budynku, ale ju\u017c w zimie przerwano nauk\u0119 ze wzgl\u0119du na brak opa\u0142u, a nast\u0119pnie budynek zaj\u0119\u0142o wojsko i p\u00f3\u017aniej urz\u0119dy okupacyjne. Niemcy zakazali nauki historii i geografii, a nauk\u0119 j\u0119zyka polskiego ograniczali do minimum. Pr\u00f3bowali te\u017c wprowadzi\u0107 nauk\u0119 j\u0119zyka niemieckiego, ale po roku wycofali j\u0105. Aby utrzyma\u0107 funkcjonowanie szko\u0142y, jej kierownik lokowa\u0142 zaj\u0119cia w r\u00f3\u017cnych pomieszczeniach na terenie Starego Mielca, m.in. w ochronce i bursie oraz domach prywatnych. W tej sytuacji wyst\u0119powa\u0142y przerwy w nauce, a wielokrotnie przenoszone resztki sprz\u0119tu niszcza\u0142y. (Najlepsze cz\u0119\u015bci wyposa\u017cenia zarekwirowano dla szko\u0142y niemieckiej). W 1943 r. powr\u00f3cono z nauk\u0105 do macierzystego budynku, poniewa\u017c w\u0142adze okupacyjne zezwoli\u0142y na zaj\u0119cia szkolne w 4 salach. Poza oficjaln\u0105 nauk\u0105 w szkole powszechnej mieleccy nauczyciele organizowali tajne nauczanie z j\u0119zykiem polskim, histori\u0105 i geografi\u0105, w oparciu o zakazane podr\u0119czniki. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) nie usta\u0142o niebezpiecze\u0144stwo, bowiem Niemcy z linii frontu w okolicach Radomy\u015bla Wielkiego ostrzeliwali regularnie Mielec, a zw\u0142aszcza obiekty, w kt\u00f3rych mog\u0142o stacjonowa\u0107 wojsko radzieckie. Po jednym z takich ostrza\u0142\u00f3w 15 IX 1944 r. budynek szkolny zosta\u0142 trafiony pociskiem zapalaj\u0105cym i w du\u017cej cz\u0119\u015bci sp\u0142on\u0105\u0142. Mimo wielkiego niebezpiecze\u0144stwa ju\u017c 2 X rozpocz\u0119to rok szkolny 1944\/1945. Zaj\u0119cia odbywa\u0142y si\u0119 w pobliskim budynku szko\u0142y \u017ce\u0144skiej przy ul. T. Ko\u015bciuszki, a ucz\u0119szcza\u0142o na nie oko\u0142o 510 ch\u0142opc\u00f3w w 13 oddzia\u0142ach. Powtarzaj\u0105ce si\u0119 ostrza\u0142y Mielca spowodowa\u0142y przerwanie nauki, kt\u00f3r\u0105 wznowiono dopiero w styczniu 1945 r., ju\u017c po ofensywie radzieckiej i odej\u015bciu frontu na zach\u00f3d. Przez pierwsze powojenne lata starano si\u0119 przywr\u00f3ci\u0107 normalne funkcjonowanie plac\u00f3wki, a wi\u0119c remontowano zniszczone w czasie wojny pomieszczenia, wyposa\u017cano klasy w niezb\u0119dny sprz\u0119t i uruchomiono bibliotek\u0119. Wznowiono dzia\u0142alno\u015b\u0107 szkolnych organizacji, m.in. po\u015bwi\u0119cono sztandary szkolnej dru\u017cyny PCK (4 XI 1945 r.) i V Szkolnej Dru\u017cyny Harcerskiej (13 I 1946 r.). Uczestniczono w obchodach \u015bwiat i rocznic pa\u0144stwowych. W latach 1947-1948 odbudowano zniszczony w 1944 r. budynek \u201epod zegarem\u201d i powr\u00f3cono do macierzystej siedziby. Od roku szkolnego 1950\/1951 rozpocz\u0119to wprowadzanie nowego programu edukacyjno-wychowawczego, nasyconego tre\u015bciami socjalistycznymi i internacjonalistycznymi. Utworzenie Liceum Pedagogicznego w Mielcu i rozw\u00f3j tej szko\u0142y wymusi\u0142 powa\u017cne zmiany w sieci mieleckich plac\u00f3wek o\u015bwiatowych. Latem 1951 r. Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 M\u0119sk\u0105 (p\u00f3\u017aniej nr 1) przeniesiono czasowo do budynku by\u0142ej fundacji barona M. Hirscha przy ul. I. Daszy\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej J. Stalina i A. Mickiewicza), a jej miejsce w budynku \u201epod zegarem\u201d zaj\u0119\u0142a Szko\u0142a Podstawowa \u017be\u0144ska (p\u00f3\u017aniej nr 2). Warunki nauki w nowym miejscu wymusi\u0142y nauk\u0119 na zmiany. Brakowa\u0142o te\u017c boiska sportowego do gier zespo\u0142owych, bardzo potrzebnego w szkole m\u0119skiej. Kolejny raz, tym razem do docelowej siedziby przy ul. J. Kili\u0144skiego 33, przeniesiono szko\u0142\u0119 w czasie ferii zimowych 1955\/1956, a wkr\u00f3tce potem (VIII-X 1957 r.) przeprowadzono remont budynku. Po \u201eodwil\u017cy\u201d w 1956 r. z programu wychowawczego usuni\u0119to szereg tre\u015bci zwi\u0105zanych z kultem J. Stalina i B. Bieruta oraz obyczajowo\u015bci\u0105 pionier\u00f3w radzieckich. W czasie rewolucji w\u0119gierskiej zorganizowano zbi\u00f3rk\u0119 dar\u00f3w dla dzieci w\u0119gierskich. Do kalendarza imprez wprowadzono na sta\u0142e m.in. Dzie\u0144 Matki, Dzie\u0144 Dziecka i Dzie\u0144 Nauczyciela, a od 1960 r. realizowano szkolny plan obchod\u00f3w 1000-lecia Pa\u0144stwa Polskiego. W cz\u0119\u015bci artystycznej g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142 ch\u00f3r szkolny prowadzony przez Wac\u0142awa Kurgana. Tradycj\u0105 sta\u0142y si\u0119 te\u017c coroczne atrakcyjne wycieczki krajoznawcze dla najlepszych uczni\u00f3w. Sukcesy w skali wojew\u00f3dzkiej odnosi\u0142y szkolne reprezentacje pi\u0142ki r\u0119cznej i palanta, kt\u00f3rych opiekunem by\u0142 J\u00f3zef Korpanty. W roku szkolnym 1960\/1961 zamontowano radiofoniczny system komunikacji poprzez radiol\u0119 w sekretariacie. Od roku szkolnego 1961\/1962 rozpocz\u0119to realizacj\u0119 8-klasowej szko\u0142y podstawowej. We wrze\u015bniu 1962 r. zn\u00f3w pogorszy\u0142y si\u0119 warunki uczenia, poniewa\u017c do budynku wprowadzono szko\u0142y ponadpodstawowe: Technikum Ekonomiczne, Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Handlow\u0105 i Przyzak\u0142adow\u0105 Szko\u0142\u0119 Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych. Odt\u0105d a\u017c do ko\u0144ca roku szkolnego 1966\/1967, w zwi\u0105zku z rozwojem tych szk\u00f3\u0142 sytuacja lokalowa systematycznie si\u0119 pogarsza\u0142a. W tych warunkach trudno by\u0142o prowadzi\u0107 zaj\u0119cia pozalekcyjne, ale mimo tego du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 wykazywa\u0142o Szkolne Ko\u0142o Ligi Ochrony Przyrody. Dopiero od 1 IX 1967 r., po wyprowadzeniu si\u0119 szk\u00f3\u0142 ponadpodstawowych do obiekt\u00f3w po likwidowanym Liceum Pedagogicznym, warunki znacznie si\u0119 poprawi\u0142y. Ponadto w 1969 r. oddano do u\u017cytku now\u0105 sal\u0119 gimnastyczn\u0105, w budowie kt\u00f3rej du\u017c\u0105 rol\u0119 odegrali rodzice ze Stanis\u0142awem Kremp\u0105 na czele. Przy tej okazji pozyskano 2 sale lekcyjne i lokal na bibliotek\u0119. W latach 1970-1971 ponownie powi\u0119kszono baz\u0119 szkoln\u0105, buduj\u0105c pawilon do zaj\u0119\u0107 technicznych oraz dla administracji szkolnej. W ramach reorganizacji szkolnictwa podstawowego od 1 I 1973 r. SP 1 powierzono funkcj\u0119 Zbiorczej Szko\u0142y Gminnej dla szk\u00f3\u0142 gminy wiejskiej Mielec. W latach 70. zintensyfikowano prac\u0119 wychowawcz\u0105, wprowadzaj\u0105c m.in. \u015awi\u0119to Szko\u0142y, r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci ZHP i szereg wyr\u00f3\u017cnie\u0144 dla najlepszych uczni\u00f3w. Po kilku latach przygotowa\u0144 10 VI 1981 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 nadania Zbiorczej Szkole Gminnej w Mielcu imienia W\u0142adys\u0142awa Szafera. Odt\u0105d do dzi\u015b w programach dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y uwzgl\u0119dnia si\u0119 tre\u015bci zwi\u0105zane z ochron\u0105 przyrody, kt\u00f3rej prekursorem by\u0142 ten wybitny uczony – wychowanek tej szko\u0142y. Lata 80. obfitowa\u0142y w liczne sukcesy indywidualne uczni\u00f3w w wojew\u00f3dzkich konkursach przedmiotowych, zw\u0142aszcza w chemii i historii oraz w konkursach recytatorskich. W 1984 r. przywr\u00f3cono nazw\u0119 Szko\u0142a Podstawowa nr 1 (im. W. Szafera). 18 XI 1989 r. na specjalnej uroczysto\u015bci wr\u0119czono szkole sztandar, a dwa dni p\u00f3\u017aniej po\u015bwi\u0119cono go w czasie Mszy \u015bw. w kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki. W latach 90., kiedy funkcj\u0119 dyrektora powierzono Markowi Paprockiemu, systematycznie remontowano i unowocze\u015bniano szko\u0142\u0119 poprzez m.in. uruchomienie pracowni komputerowej (XI 1991 r.), wykonanie instalacji \u201eAZART\u201d oraz sukcesywn\u0105 wymian\u0119 urz\u0105dze\u0144 technicznych. \u00a0W tym okresie, obok k\u00f3\u0142 przedmiotowych, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cymi si\u0119 formami dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y: Zesp\u00f3\u0142 Piosenki i Ruchu \u201eSmerfy\u201d, ch\u00f3r szkolny, zesp\u00f3\u0142 wokalno-instrumentalny, ko\u0142o szachowe i gazetka szkolna \u201eNowinki z Jedynki\u201d. Ca\u0142oroczna praca pozalekcyjna owocowa\u0142a wieloma sukcesami, m.in. kolejnymi tytu\u0142ami laureat\u00f3w w konkursach przedmiotowych i artystycznych. SP 1 zainicjowa\u0142a te\u017c coroczn\u0105 Mi\u0119dzyszkoln\u0105 Mini List\u0119 Przeboj\u00f3w (p\u00f3\u017aniej \u201e\u015apiewa\u0107 ka\u017cdy mo\u017ce\u201d, \u201eMielecka szansa na sukces\u201d), a wkr\u00f3tce potem Mi\u0119dzyszkolny Konkurs Recytatorski \u201eW kr\u0119gu poezji dzieci\u0119cej\u201d. W czasie wakacji 1993 r. przeprowadzono remont kapitalny obiekt\u00f3w szkolnych. 4 XII 1993 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 100. rocznicy powstania szko\u0142y, m.in. ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105, kt\u00f3r\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0142 biskup J\u00f3zef Gucwa. Ukaza\u0142o si\u0119 te\u017c pierwsze ksi\u0105\u017ckowe opracowanie historii szko\u0142y autorstwa El\u017cbiety Witek. 8 III 1995 r. za\u0142o\u017cono UKS \u201eJedynka\u201d. Od 1999 r. samorz\u0105d uczniowski rozpocz\u0105\u0142 honorowanie os\u00f3b zas\u0142u\u017conych dla szko\u0142y \u201eSzkolnym Orderem U\u015bmiechu\u201d. \u0141\u0105czono to ze specjalnymi uroczysto\u015bciami. W wyniku wprowadzenia reformy o\u015bwiatowej w 1999 r. SP 1 sta\u0142a si\u0119 szko\u0142\u0105 6-klasow\u0105. W 2003 r. zorganizowano 110 rocznic\u0119 powstania szko\u0142y. Prowadzone w tych latach r\u00f3\u017cne zespo\u0142y artystyczne (ch\u00f3r, zespo\u0142y taneczne) sk\u0142oni\u0142y dyrekcj\u0119 szko\u0142y do pokazania tego dorobku w sali widowiskowej SCK oraz na imprezach plenerowych, zorganizowanych wsp\u00f3lnie z SCK i innymi szko\u0142ami, m.in. na pikniku \u201eZachowaj trze\u017awy umys\u0142\u201d na placu AK (5 VI 2005 r.) i \u201eFestynie Rodzinnym\u201d na placu AK (1 VI 2006 r.). Systematycznie unowocze\u015bniano wyposa\u017cenie, tworz\u0105c m.in. klasopracowni\u0119 informatyczn\u0105 z tablic\u0105 interaktywn\u0105 (2004\/2005) i Multimedialne Centrum Informacyjne (2005\/2006). Od roku szkolnego 2005\/2006 szko\u0142a organizuje mi\u0119dzyszkolny konkurs matematyczny klas czwartych. W ostatnich latach zanotowano szereg sukces\u00f3w uczni\u00f3w w konkursach wojew\u00f3dzkich. W roku szkolnym 2006\/2007 do 18 oddzia\u0142\u00f3w ucz\u0119szcza\u0142o 387 uczni\u00f3w. We wsp\u00f3\u0142pracy z SCK utworzono dwie klasy o profilu tanecznym. Wykonano szereg prac remontowych. Urz\u0105dzono dwie nowe pracownie komputerowe. W ramach programu \u201eRadosna szko\u0142a\u201d na terenie przyszkolnym w 2012 r. zbudowano plac zabaw. W 2013 r. realizowano projekt unijny pn. \u201eNauka przez dialog\u201d \u2013 indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczni\u00f3w kl. I-III szk\u00f3\u0142 podstawowych w Gminie Miejskiej Mielec\u201d. Zespo\u0142y artystyczne oparte na klasach o profilu tanecznym zdoby\u0142y szereg nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144. Indywidualnie uczniowie zostali laureatami kilku og\u00f3lnopolskich konkurs\u00f3w literackich, recytatorskich, plastycznych i muzycznych. Kolejn\u0105 form\u0105 artystyczn\u0105, zainicjowan\u0105 przez Szko\u0142\u0119, by\u0142 powiatowy konkurs piosenki \u201eSzcz\u0119\u015bliwym by\u0107\u201d, organizowany corocznie w sali widowiskowej KCEM \u201eKana\u201d. Rozwijano kontakty mi\u0119dzynarodowe, m.in. zesp\u00f3\u0142 wokalno-taneczny wyst\u0119powa\u0142 w krajach Beneluxu i Bu\u0142garii. W 2012 r. nawi\u0105zano kontakt ze Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 w Czajkowce (Ukraina) i w 2013 r. podpisano porozumienie o wsp\u00f3\u0142pracy dydaktyczno-wychowawczej, kulturalnej i sportowej. W 2014 r. po raz 20. organizowano (wsp\u00f3lnie z SCK) Festyn Rodzinny na placu Armii Krajowej. Za najwy\u017cszy wynik egzamin\u00f3w kl. VI w roku szkolnym 2014\/2015 i wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 artystyczn\u0105 SP 1 otrzyma\u0142a stauetk\u0119 \u201eNieprzeci\u0119tna Szko\u0142a\u201d. Od 1 IX 2015 r. wprowadzono dziennik elektroniczny. Corocznie uczestniczono w projekcie j\u0119zykowym Insta.Ling. Uroczy\u015bcie obchodzono „Rok Szaferowski 2016”, a fina\u0142em by\u0142a akademia, zorganizowana przez „Jedynk\u0119” 14 XII 2016 r. w sali widowiskowej DK SCK. W wyniku reformy o\u015bwiatowej w 2017 r. Szko\u0142a nie zmieni\u0142a swojego statusu. W lutym 2018 r. dyrektor M. Paprocki i grupa sponsor\u00f3w Szko\u0142y go\u015bcili w zaprzyja\u017anionej Szkole Misyjnej w Pirapo (Paragwaj) i przekazali dary dla uczni\u00f3w – \u015brodki pieni\u0119\u017cne i sprz\u0119t. 12 XII 2018 r. w sali widowiskowej DK SCK odby\u0142a si\u0119 uroczysta akademia z okazji 125-lecia Szko\u0142y. Z tej okazji m.in. wydano album-monografi\u0119 125 lat Szko\u0142y Podstawowej nr 1 im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu (1893-2018)<\/em> w opracowaniu El\u017cbiety Witek. Budynek szkolny by\u0142 poddawany systematycznym remontom, a 6 XII 2021 r. oficjalnie otwarto wyremontowan\u0105 sal\u0119 gimnastyczn\u0105 z profesjonaln\u0105 pod\u0142og\u0105 sportow\u0105, now\u0105 stolark\u0105 okienn\u0105 i drzwiow\u0105, wymienion\u0105 instalacj\u0105 elektryczn\u0105 i pokryciem dachu. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 edukacyjn\u0105 i kulturaln\u0105 Szko\u0142y wspiera Stowarzyszenie Przyjaci\u00f3\u0142 Szko\u0142y Podstawowej nr 1 im. W\u0142adys\u0142awa Szafera \u201eNasza Jedynka\u201d. Za szczeg\u00f3lne zas\u0142ugi dla Szko\u0142y przyznawane s\u0105 honorowe wyr\u00f3\u017cnienia: Szkolny Order U\u015bmiechu oraz tytu\u0142 i odznaka \u201eZas\u0142u\u017cony dla Szko\u0142y\u201d.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy zespo\u0142owe \u00a0Szko\u0142y: <\/strong>tytu\u0142y Nieprzeci\u0119tnej Szko\u0142y w 2015 r., 2016 r. i 2021 r., liczne sukcesy zespo\u0142\u00f3w artystycznych i dru\u017cyn sportowych.\u00a0<\/p>\r\n

Sukcesy indywidualne<\/strong>: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych; miejsca na podium w zawodach lekkoatletycznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy w latach 1893-1971:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef Droba (1893-1895), Wincenty \u015awitalski (1895-1904), Stanis\u0142aw Jaworski (1904-1905), Jan \u015al\u00f3sarek (1905-1931, w tym jako dyrektor 1922-1931), Wojciech G\u00f3rkiewicz (1931-1932), Stanis\u0142aw Biernacki (1932-1944), W\u0142adys\u0142aw Micek (1944-1949), Andrzej Maziarzewski (1949-1951), Paulina Wilkowicz (1951-1971).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Dyrektorzy w latach 1971-2022<\/strong> (w latach 1973-1984 r\u00f3wnocze\u015bnie gminni dyrektorzy szk\u00f3\u0142): Jan Leyko (1971-1972), Paulina Wilkowicz (1972-1973), Jan Jemio\u0142o (1973-1982), Stanis\u0142aw Str\u0105k (1982-1984), Maria Mo\u017adzierz (1984-1987), Andrzej Madej (1987-1988), Anna Put (1988-1990), Alina Jasi\u0144ska (1990-1991), Marek Paprocki (1991-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy kierownik\u00f3w w latach 1958-1971:<\/strong>\u00a0Franciszek Marnik (1958-1962), Jan Leyko (1966-1971).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy dyrektor\u00f3w, wicedyrektorzy w latach 1972-2022: <\/strong>Jan Leyko (1972-1983), Paulina Wilkowicz (1973-1974), J\u00f3zef Korpanty (1974-1980), Maria Mo\u017adzierz (1982-1983), Andrzej Madej (1983-1987), Anna Put (1987-1988), Alina Jasi\u0144ska (1988-1990), Alina Szklarz (1990-1991), Halina Kania (1991-1996), Ma\u0142gorzata Wac\u0142awska (1996-1999), Bo\u017cena Paj\u0105k (1999-2002), Beata Pszeniczna (2002-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1893-2022:<\/strong> Jadwiga Achtyl, Stefan Adamczyk, \u0141ucja Adamska, Ma\u0142gorzata Aleksandrowicz, Antoni Anders, J\u00f3zefa Anders, Roman Anders, Maria Arabasz, Janina Ba\u0107, Dagmara Barbarzak, Ewa Barczy\u0144ska, Bronis\u0142aw Barger, Maria Batko, ks. Mariusz Bawo\u0142ek, ks. Tomasz Bazu\u0142a, Jan Bednarski, Gra\u017cyna Bezak, Rudolf B\u0119bynek, Janina Bieli\u0144ska, Walenty Bieli\u0144ski, W. Bierczy\u0144ska, Stanis\u0142aw Bierczy\u0144ski, Stanis\u0142aw Biernacki, Bogumi\u0142a Bie\u015b, ks. Stanis\u0142aw Biskup, Lidia B\u0142achowicz, ks. Andrzej Bogacz, Anna Bogusiak, Marta Borowiec, Wies\u0142aw Buda, Stanis\u0142awa Bundyra, Adriana Burek, Karol Burghardt, Olga Buszko, Helena Buziak-Dzbuk, Krzysztof Chmielowski, Janina Chor\u0105zka, Jan Chudzi\u0144ski, El\u017cbieta Ciejka, El\u017cbieta Cierpia\u0142, Paulina Cioch-Pietryka, Antonina Cis\u0142o, Cecylia Czachor, El\u017cbieta Czaja, Gra\u017cyna Czajka, Marzena Czubecka, Jan Czyhin-Kaniuka, Cecylia \u0106wieka, W\u0142adys\u0142awa Damse, Micha\u0142 D\u0105browski, ks. Jan Dec, Ewa Dolot, s. Dominika, Bogumi\u0142 Drewniak, Karol Drezi\u0144ski, J\u00f3zef Droba, Jolanta Drzewiecka, ks. Krzysztof Duda, Jolanta Dudzik, Wojciech Dudzik, Stanis\u0142awa Dukata, Roman Dusza, Teofil Duszkiewicz, Anna Dziadyk, Jerzy Dzia\u0142owski, Renata Dziewit, W\u0142adys\u0142aw Dziubek, Aleksander Flisek, J\u00f3zef Friedmann, Stanis\u0142awa Gajda, Ewa Gardulska, ks. Piotr Gawe\u0142da, Wojciech G\u0105ska, ks. Jaros\u0142aw Gieniec, Jehude Gl\u00fccksmann, Helena G\u0142odzik, Stefania G\u0142owacka, Aleksandra Go\u0142\u0119biowska-Mroczek, J\u00f3zef Gorlach, Wojciech G\u00f3rkiewicz vel Pezda, Agata Gr\u0119bosz, Beata Gruszecka, Jan Gruszecki, Edyta Gruszka, Franciszek Gutwi\u0144ski, Maria Gwo\u017adziowska, Andrzej Hajduk, Zofia Ha\u0142adej, Maria Hammer, Renata Hammer, Zbigniew Hammer, J\u00f3zef Herchel, A. Herczkowicz, Zofia Ho\u0142ojuch, ks. Rafa\u0142 Igielski, Janina Jagie\u0142ko, W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko, Antoni Jakubas, Micha\u0142 Janczura, Helena Jaracz, Ewa Jaracz-Misiak, Ma\u0142gorzata Jarosz, Alina Jasi\u0144ska (Pier\u00f3g), Helena Jasi\u0144ska, Piotr Jasi\u0144ski, Katarzyna Jaszcz, Ma\u0142gorzata Ja\u015bkiewicz, Maria Jawor, Maria Jaworska, Stanis\u0142aw Jaworski, Jan Jemio\u0142o, J\u00f3zef Jenko\u0142a, Danuta Kaczor, Janina Kahl, Emilia Kalita, Stanis\u0142aw Kamuda, Halina Kania, Les\u0142awa Kania, Marzena Kapinos, Agnieszka Kapustka, Urszuka Kapu\u015bci\u0144ska, Janusz Kapu\u015bci\u0144ski, Anna Kara, Agnieszka Kardy\u015b, Janina Kawa, Monika Kawecka – Cyran, Kazimiera Kaysiewicz, Jadwiga Klaus, Jolanta Klaus, Stanis\u0142aw Klehr, Stefania Klehr, Renata Kmiecik, Jolanta Kobos, Stefania Kobyla\u0144ska, Bronis\u0142aw Ko\u0142odziej, Aron Komithe, Teresa Kopacz, Zofia Koper, Sabina Kopera, Franciszka Korpanty, J\u00f3zef Korpanty, Stefania Koryl, J\u00f3zefa Kosiba, Janina Kosi\u0144ska, Janusz Kotarba, s. Monika Kotwica, Halina Kotwicka, Danuta Kozacka, Katarzyna Kozak, Maria Kozd\u0119ba, Bo\u017cena Kozio\u0142, Bronis\u0142awa Kozio\u0142, Edyta Kozio\u0142, Barbara Koz\u0142owska, Jan Krawiec, Mariola Kr\u0119pa, Tadeusz Kr\u0119pa, Augusta Kruczek, ks. Piotr Kruczy\u0144ski, Zofia Krudysz, Alicja Krupa, Bogus\u0142awa Krupi\u0144ska, Jadwiga Kubik, Anna Kuczewska, Zofia Kupiec, Wac\u0142aw Kurgan, Adam Ku\u015b, ks. Karol Ku\u017ama, Marta Kwa\u015bniewska, Agnieszka Kwiatkowska, ks. Jan Kwiatkiewicz, Leon Lachnit, Urszula Langer, Helena Leszczak, Helena Le\u015bniak, Aniela Lewicka, Czes\u0142awa Leyko, Helena Leyko, Jan Leyko, Marek Linke, Jan Lisiewicz, Anna Litwin, Gra\u017cyna Loc, El\u017cbieta Lodarska, Wilhelm Lotz, Zofia Lubaska, Danuta \u0141az, Ewelina Machnik, Irena Macura, Andrzej Madej, Jan Madej, Stefania Madej, Joanna Maj, Anna Ma\u0142odzi\u0144ska – Witwicka, Janina Marczewska, Franciszek Marnik, s. Mathya, Izabela Matuszek, Andrzej Maziarzewski, Honorata Madry, Maria Micek, W\u0142adys\u0142aw Micek, Maria Michalik, Maria Mierzwowicz, Ma\u0142gorzata Mira\u015b, Danuta Misiewicz, Teresa Mitura, Maciej M\u0142yniec, Stanis\u0142awa Modelska, W\u0142adys\u0142aw Modelski, Antoni Morkisz, Stefania Morycz, Bronis\u0142awa Matyka, Maria Mo\u017adzierz, Ma\u0142gorzata Mr\u00f3z, Aleksander Mucha, Olga Muniak, ks. Dariusz Nawalaniec, Robert Nie\u0107, J\u00f3zefa Niedba\u0142a, Irena Nigbor, Wies\u0142aw Nizio\u0142ek, Bronis\u0142awa Nowak, Anna Nowosiad\u0142o, Krystyna Ochab, Stanis\u0142aw Ochalik, Wies\u0142awa Ogonowska, Artur Olchawa, Janina Opyrcha\u0142, s. Teresa Or\u0142\u00f3w, Marian Ortyl, Ma\u0142gorzata Osmola, El\u017cbieta Ozimek-Szaknis, ks. Jan Pabian, ks. Antoni Paciorek, Bo\u017cena Paj\u0105k, Katarzyna Pa\u0142ach, Andrzej Pa\u0142ys, ks. Miros\u0142aw Papier, Ewa Paprocka, Marek Paprocki, Beata Paterak (Pi\u0105tek), Marian Pawe\u0142ek, Krystyna Pazdro, Romuald Pezacki, Janina P\u0119k, Jolanta Piaskowska, Janusz Pie\u0144czewski, Alina Pier\u00f3g, Anna Pier\u00f3g, Antonina Pietro\u0144, Henryk Pietrzak, ks. Franciszek Pi\u0119ko\u015b, Lucyna P\u0142oszaj, J\u00f3zef Pociej, s. Agnieszka Podles, Maria Podolska, Teresa Pogoda, ks. Ryszard Polek, Stanis\u0142aw Polek, Janina Pomorska, Ewa Pomyka\u0142a, Katarzyna Pru\u015b, Stanis\u0142awa Pryga, Lucyna Przyby\u0142o, Beata Pszeniczna, Anna Put, Ewa Pyrzy\u0144ska, Helena Raku\u015b, Renata Rdzak, Kazimiera Regner, Stanis\u0142aw Regner, Karol Rekli\u0144ski, Helena Rink, Maria Rink, J\u00f3zefa Roguz, Celina Rojowska, Bo\u017cena Rokosz, Kazimierz Rudnicki, Helena Rusek, J\u00f3zefa Rusek, Kazimierz Rusek, Lucyna Rybak, Maria Rydzowska, Sylwia Rygu\u0142a, Lilianna Ryniewicz, ks. Tomasz Rzepka, Ma\u0142gorzata Rzucek, Aneta Sajda, W\u0142adys\u0142aw Sajdak, s. Salwatoriana, Danuta Sanecka, J\u00f3zef Sanecki, Walenty Sanecki, Marek Sasor, Franciszek Sawicki, Jolanta Skowron, Aleksandra Sobut, ks. Antoni Sowa, Magdalena Sroczy\u0144ska-Kieszek, ks. Kazimierz Sroka, Alicja Stachura, Kazimiera Stalec, ks. Jan Stasiowski, ks. Adam Stefa\u0144ski, Bronislawa Stochel, Franciszek Stabrawa, Stanislaw Str\u0105k, Anna Stru\u015b, Marek Sypek, Danuta Szady, Joanna Szady, Zofia Szady, Zofia Sza\u0142ajko, Monika Szczebak, Alina Szklarz, Anna Szl\u0119zak, Stanis\u0142awa Sztuka, Anna Szwaja, Ewa Szyler, Maria \u015aciora, Maria \u015al\u0119czkowska, Jan \u015al\u00f3sarek, Stefania \u015al\u00f3sarek, Anna \u015alusarek, ks. Stanis\u0142aw \u015awi\u0105tek, El\u017cbieta \u015awistro-Cierpia\u0142, Wincenty \u015awitalski, ks. Kazimierz Talarek, Ma\u0142gorzata Toczy\u0144ska, Anna Tomczyk, Beata Tomczyk, s. Maria Treffo\u0144, Lubomira Trela, Karol Trojanowski, ks. Julian Trybowski, Leon Turaj, Maria Turczyn, Anna Turczyn, Anna Turska, Stefania Tychanowicz, Maria Tyczy\u0144ska, Maria Tylko, Mateusz Tyniec, Sabina Ulatowska, Rafa\u0142 Ungiert, ks. Janusz Urbaniak, Maria Urba\u0144ska, W\u0142adys\u0142aw Urba\u0144ski, Lucyna Vanous (d. Ba\u0142dos), Ma\u0142gorzata Wac\u0142awska, J\u00f3zef Wadowski, Pawe\u0142 Wa\u0142ek, Teresa War\u0119da, ks. Stanis\u0142aw W\u0105cha\u0142a, ks. Walenty Wcis\u0142o, Helena Wiatrowska, ks. Pawe\u0142 Wieczorek, Bo\u017cena Wielgosi\u0144ska, Alina Wilk, J\u00f3zef Wilk, Marek Wilk, Stanis\u0142aw Wilk, Paulina Wilkowicz, Leon Winiarz, El\u017cbieta Witek, ks. Jan Witek, Jolanta Witek, Jerzy Witek, J\u00f3zef Witek, Zofia Witek, Danuta Wiszy\u0144ska, Stanis\u0142aw Wolak, Jolanta Woszczy\u0144ska, Celina W\u00f3jcik, Maria W\u00f3jcik, Maria W\u00f3jcik-Markiewicz, Wiktoria W\u00f3jcik, Aleksandra Wra\u017ce\u0144, Agnieszka Wro\u0144ska, Agnieszka Wr\u00f3bel, Emilia Wr\u00f3bel, s. Maria Wr\u00f3blewska, ks. Pawe\u0142 Wrzos, Urszula Wyst\u0119pek, Irena Wywrocka, Zofia Wyzga, Ewa Zacharska, Kazimierz Zaj\u0105c, Mateusz Za\u0142ucki, Karolina Zarzyczna (Cieloch), Kamil Zaskalski. Zofia Zawisza, Bronis\u0142awa Zi\u0119ba, El\u017cbieta Ziobro\u0144, Anna Ziomek, Bronis\u0142awa Znamierowska, Helena \u017belasko, Maria \u017belasko, Ryszard \u017belasko.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wydawnictwa o Szkole:\u00a0Witek El\u017cbieta, Szko\u0142a Podstawowa nr 1 im. prof. W. Szafera w Mielcu w latach 1893-1993, Mielec 1993; Witek El\u017cbieta, Szko\u0142a Podstawowa nr 1 im. prof. W. Szafera w Mielcu w latach 1893-2003, Mielec 2003; Witek El\u017cbieta, Szko\u0142a Podstawowa nr 1 im. prof. W. Szafera w Mielcu (1893-2018), Mielec 2018;\u00a0\u00a0<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A LUDOWA \u017bE\u0143SKA (\u017bE\u0143SKIE PUBLICZNE SZKO\u0141Y POWSZECHNE IM. B\u0141. KINGI I M. KONOPNICKIEJ, SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 2 IM. TADEUSZA KO\u015aCIUSZKI)<\/strong>, powsta\u0142a w 1893 r. na podstawie rozporz\u0105dzenia Rady Szkolnej Krajowej w sprawie rozdzielenie szko\u0142y m\u0119skiej i \u017ce\u0144skiej. Otrzyma\u0142a status szko\u0142y etatowej 5-klasowej. Umieszczono j\u0105 w pobliskim nowym budynku gminnym przy ul. T. Ko\u015bciuszki (naprzeciw ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza, dzi\u015b siedziba I LO), oddanym do u\u017cytku w 1892 r. Nauczycielem kieruj\u0105cym szko\u0142\u0105 i organizatorem jej pracy by\u0142a Janina Ko\u0142odziej. W 1905 r., w zwi\u0105zku z oddaniem budynku dla nowopowsta\u0142ego c.k. Gimnazjum, szko\u0142a \u017ce\u0144ska zosta\u0142a przeniesiona do budynku izraelickiej szko\u0142y fundacji barona M. Hirscha przy ul. Pa\u0144skiej. W 1912 r. rozpocz\u0119to realizacj\u0119 programu z planowan\u0105 sz\u00f3st\u0105 klas\u0105. Program nauczania obejmowa\u0142 przedmioty jak w szkole g\u0142\u00f3wnej oraz j\u0119zyk ruski lub niemiecki. W pierwszych latach I wojny \u015bwiatowej (1914-1915), kiedy front czterokrotnie przetoczy\u0142 si\u0119 przez Mielec, szko\u0142a nie by\u0142a czynna, poniewa\u017c budynek zajmowa\u0142y kolejno wojska obu walcz\u0105cych stron.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy \u00a0i nauczyciele kieruj\u0105cy:<\/strong>\u00a0Janina Ko\u0142odziej (1893-1911), W\u0142adys\u0142aw Urba\u0144ski (1911-1912), Zofia Machalska (1912-1914, 1916-1918).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1893-1914:<\/strong>\u00a0Zofia Aleksandrowicz, Wanda Bierczy\u0144ska, Zofia Chudobowa, Waleria D\u0105bk\u00f3wna, Jadwiga Drobianka, Helena G\u0142aszowa, Irena G\u0142owacka, Genowefa Go\u0142\u0119biowska, Honorata Januszewska, Amalia Jasiewicz\u00f3wna, Zofia Kolasi\u0144ska, Teofila Ko\u0142odziej, Aniela Lewicka, Emilia \u0141abuzi\u0144ska, Stefania Mielecka, Ksawera Pawlikowska, Aniela Rink, Maria Szura, Maria Szymberska, Anna Turska (po m\u0119\u017cu Dziadyk), Janina Tyrowicz, J\u00f3zefa W\u00f3jakiewicz, Maria Zbijewska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Katecheci rzymskokatoliccy:<\/strong>\u00a0ks. Jan Kwiatkiewicz, ks. Jan Pabian, ks. Walenty Wcis\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Religia moj\u017ceszowa:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef Friedman, Lea Weiner.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u017bE\u0143SKA PUBLICZNA SZKO\u0141A POWSZECHNA (IM. MARII KONOPNICKIEJ),<\/strong>\u00a0powsta\u0142a w listopadzie 1918 r. i przej\u0119\u0142a \u00a0sukcesj\u0119 po przedwojennej Szkole Ludowej \u017be\u0144skiej. Jej siedzib\u0105 by\u0142 nadal ten sam budynek przy ul. Pa\u0144skiej (po by\u0142ej Fundacji Hirscha). \u00a0Organizacj\u0119 nowej plac\u00f3wki powierzono Zofii Machalskiej – by\u0142ej kierownik Szko\u0142y Ludowej \u017be\u0144skiej, a przedwojenne nauczycielki stanowi\u0142y wi\u0119kszo\u015b\u0107 grona nowej szko\u0142y. Ucz\u0119szcza\u0142y do niej dziewcz\u0119ta obu dominuj\u0105cych w Mielcu wyzna\u0144 \u2013 rzymskokatolickiego i moj\u017ceszowego. 14 VI 1921 r. Rada Gminna w Mielcu podj\u0119\u0142a uchwa\u0142\u0119 o nadaniu szkole imienia Marii Konopnickiej. Znacz\u0105cymi wydarzeniami w \u017cyciu szko\u0142y by\u0142y wizyty dostojnych go\u015bci, m.in. biskup\u00f3w tarnowskich, w\u0142adz miasta i inspektor\u00f3w szkolnych. Szko\u0142a uczestniczy\u0142a te\u017c we wszystkich wa\u017cniejszych uroczysto\u015bciach miejskich z okazji \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych. W czasie okupacji hitlerowskiej, ze wzgl\u0119du na braki lokalowe, warunki nauki by\u0142y bardzo trudne. Ponadto program nauczania zosta\u0142 zredukowany do minimum. Kierownikiem obu szk\u00f3\u0142 \u017ce\u0144skich by\u0142 Stanis\u0142aw Kowalczyk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy:<\/strong>\u00a0Zofia Machalska, Anna Gurak, Stanis\u0142aw Kowalczyk (okupacja hitlerowska).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1918-1944:<\/strong>\u00a0\u0141ucja Adamska, Piotr Adamski, Jadwiga Aleksandrowicz (z domu Droba), J\u00f3zefa Anders (z d. Dziadyk), ks. Jan Dec, Jadwiga Droba, Zofia Droba, ? Gajda, Zofia Figwer, Zofia Fiutowska, Helena Glaszowa, Irena G\u0142owacka, Anna Gurak, Maria Gwo\u017adziowska, Aniela Hajduk, Maria Jawor, Stefania Kaysiewicz (z d. \u015al\u00f3sarek), Maria Ko\u0142odziej, Jadwiga Kosiba, Leon Lachnit, Janina Murkoci\u0144ska (z d. G\u0142owacka), Ksawera Pawlikowska, Wawrzyna Pawlikowska (z d. Sm\u00f3lska), Aniela Sobo\u0144 (z d. Rink), Zofia Sza\u0142ajko, Anna \u015alusarek, Kornelia Terlecka.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u017bE\u0143SKA PUBLICZNA SZKO\u0141A POWSZECHNA IM. B\u0141. KINGI,<\/strong>\u00a0powsta\u0142a w 1923 r., w zwi\u0105zku z przepe\u0142nieniem Szko\u0142y \u017be\u0144skiej im.\u00a0M. Konopnickiej przy ul. Pa\u0144skiej, do kt\u00f3rej ucz\u0119szcza\u0142y dziewcz\u0119ta zar\u00f3wno wyznania rzymskokatolickiego jak i moj\u017ceszowego. Jej siedzib\u0105 by\u0142 budynek przy ul. T. Ko\u015bciuszki, zbudowany w 1892 r. (Dzi\u015b siedziba I LO). W pierwszym roku uczy\u0142o si\u0119 w niej 429 uczennic, w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci przepisanych ze Szko\u0142y \u017be\u0144skiej im. M. Konopnickiej. Z biegiem lat ilo\u015bci uczennic w obu szko\u0142ach wyr\u00f3wna\u0142y si\u0119 i np. w roku szkolnym wynosi\u0142y po 331. Od 1932 r., na podstawie reformy j\u0119drzejewiczowskiej by\u0142a \u017ce\u0144sk\u0105 publiczn\u0105 szko\u0142\u0105 powszechn\u0105 7-klasow\u0105. O\u017cywieniem \u017cycia szko\u0142y by\u0142y wizyty wa\u017cnych os\u00f3b, m.in. biskup\u00f3w tarnowskich, w\u0142adz miasta i inspektor\u00f3w szkolnych. Uczestniczono te\u017c we wszystkich wa\u017cniejszych uroczysto\u015bciach miejskich z okazji \u015bwiat i rocznic pa\u0144stwowych. W czasie okupacji hitlerowskiej budynek szkolny zosta\u0142 okresowo zaj\u0119ty przez wojsko niemieckie. W tej sytuacji szukano lokali zast\u0119pczych, aby utrzyma\u0107 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 pracy szko\u0142y. Jej kierownikiem, podobnie jak w drugiej \u017ce\u0144skiej szkole, by\u0142 Stanis\u0142aw Kowalczyk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy:<\/strong>\u00a0Aniela Hajduk z d. Lewicka (1923-1934), Zofia Hebenstreit (1934-1939), Stanis\u0142aw Kowalczyk (lata okupacji hitlerowskiej).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1923-1944:<\/strong>\u00a0Antonina Cis\u0142o, W\u0142adys\u0142awa Dam\u015be, Zofia Figwer, Bronis\u0142awa Filipowska, Maria Jawor, Irena G\u0142owacka, Stefania Kaysiewicz (z d. \u015al\u00f3sarek), Wawrzyna Pawlikowska (z d. Sm\u00f3lska), ks. Adam Stefa\u0144ski, Wac\u0142awa Wierzbicka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 2 IM. TADEUSZA KO\u015aCIUSZKI,<\/strong>\u00a0sukcesorka obu szk\u00f3\u0142 \u017ce\u0144skich, rozpocz\u0119\u0142a funkcjonowanie od wrze\u015bnia 1944 \u00a0r. jako Publiczna Szko\u0142a Powszechna \u017be\u0144ska. Jej pierwsz\u0105 siedzib\u0105 by\u0142 budynek szkolny przy ul. T. Ko\u015bciuszki, wcze\u015bniej siedziba \u017be\u0144skiej Szko\u0142y im. B\u0142. Kingi. W 1951 r., w zwi\u0105zku z konieczno\u015bci\u0105 przeniesienia do tego budynku szko\u0142y licealnej (p\u00f3\u017aniej LO 26 i I LO), zosta\u0142a przeniesiona do szko\u0142y \u201epod zegarem\u201d. (Szko\u0142a m\u0119ska zosta\u0142a przeniesiona do budynku b. fundacji barona M. Hirscha.) Na pocz\u0105tku lat 50. otrzyma\u0142a nr 2. W tych latach rozwini\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 pozalekcyjn\u0105. Funkcjonowa\u0142y m.in.: Sp\u00f3\u0142dzielnia Uczniowska, ko\u0142a PCK i SKO, ch\u00f3r i k\u00f3\u0142ka zainteresowa\u0144. W latach 60. wybudowano, przy du\u017cym zaanga\u017cowaniu rodzic\u00f3w, trzecie skrzyd\u0142o szko\u0142y (od ulicy Ko\u015bcielnej), w kt\u00f3rym urz\u0105dzono sal\u0119 gimnastyczn\u0105, \u015bwietlic\u0119 i m.in. siedzib\u0119 dyrekcji. W tym czasie wprowadzono klasy koedukacyjne i zaprzestano u\u017cywania w nazwie s\u0142owa \u017ce\u0144ska. W latach 70. powr\u00f3cono do sprawy patrona. W czasie przygotowa\u0144 do tej uroczysto\u015bci nie tylko zapoznano uczni\u00f3w z przysz\u0142ym patronem \u2013 Tadeuszem Ko\u015bciuszk\u0105, ale tak\u017ce wyra\u017anie podniesiono standard wn\u0119trza szko\u0142y i jej wyposa\u017cenia. Uroczysto\u015b\u0107 nadania Szkole imienia T. Ko\u015bciuszki i wr\u0119czenia sztandaru odby\u0142a si\u0119 20 V 1978 r. W warunkach g\u0142\u0119bokiego kryzysu spo\u0142eczno-gospodarczego pa\u0144stwa (prze\u0142om lat 70. i 80.) starano si\u0119 o zapewnienie szkole prawid\u0142owych warunk\u00f3w do funkcjonowania. W roku szkolnym 1986\/1987 za\u0142o\u017cono Lokalny Komitet Czynu Pomocy Szkole, a 3 IV 1987 r. podpisano porozumienie o patronacie Rejonu Dr\u00f3g Publicznych nad szko\u0142\u0105. W tym czasie plac\u00f3wka ta liczy\u0142a 573 uczni\u00f3w w 18 oddzia\u0142ach i 33 nauczycieli. 27 XI 1987 r. zorganizowano konferencj\u0119 rejonow\u0105 nauczycieli, przedstawiaj\u0105c przy tej okazji dotychczasowy dorobek szko\u0142y. 11 III 1988 r. otrzymano od WSK \u201ePZL-Mielec\u201d nieodp\u0142atnie towarowy pojazd elektryczny \u201eMelex\u201d. Wydarzeniami r. szk. 1988\/1989 by\u0142y: akcja pomocy dla zniszczonej trz\u0119sieniem ziemi Armenii i podpisanie porozumienia o wsp\u00f3\u0142pracy ze Szko\u0142\u0105 nr 80 we Lwowie. Efektem tej wsp\u00f3\u0142pracy by\u0142a wielokrotna wymiana grup nauczycieli i uczni\u00f3w z obu szk\u00f3\u0142. Na pocz\u0105tku lat 90. rozpocz\u0119to m.in. organizowanie \u201ezielonej szko\u0142y\u201d w atrakcyjnych miejscowo\u015bciach uzdrowiskowych oraz wydawanie gazetek klasowych (\u201ePod Zegarem\u201d, \u201eGlobus\u201d, \u201eTadzik\u201d). W r. szk. 1992\/1993 odnotowano sporo indywidualnych sukces\u00f3w w konkursach przedmiotowych na szczeblu wojew\u00f3dzkim. Z kolei dzie\u0144 2 XI 1993 r. zapisa\u0142 si\u0119 w historii szko\u0142y czarnymi literami, bowiem ok. godz. 17. na strychu szko\u0142y wybuch\u0142 po\u017car i ugaszono go dopiero ok. godz. 22. W akcji bra\u0142o udzia\u0142 8 jednostek ga\u015bniczych z Mielca, D\u0119bicy i Kolbuszowej. Dzi\u0119ki szybkiej i wydatnej pomocy samorz\u0105dowych w\u0142adz miasta, w kr\u00f3tkim czasie doprowadzono budynek do normalnego funkcjonowania. W r. szk. 1995\/1996, z udzia\u0142em historyk\u00f3w spoza Mielca, zainaugurowano przygotowania do obchod\u00f3w 500-lecia szkolnictwa w Mielcu. (Rocznica ta jest wielce kontrowersyjna, bowiem wi\u0105\u017ce si\u0119 jedynie z zapisaniem pierwszych student\u00f3w z Mielca na uniwersytet w Krakowie. Szk\u00f3\u0142ka parafialna, zgodnie z zaleceniem w\u0142adz ko\u015bcielnych, musia\u0142a by\u0107 za\u0142o\u017cona po powstaniu mieleckiej parafii ok. 1373 r., przy ko\u015bciele parafialnym ju\u017c w latach 70. XIV w., czyli ponad 600 lat temu.) Uroczy\u015bcie obchodzono tak\u017ce \u015awi\u0119to Patrona Szko\u0142y z okazji 250. rocznicy urodzin Tadeusza Ko\u015bciuszki. 28 X 1996 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 kontrowersyjnego 500-lecia o\u015bwiaty w Mielcu. Wzi\u0119li w niej udzia\u0142 m.in.: przedstawiciele parlamentu, w\u0142adz wojew\u00f3dzkich i samorz\u0105dowych miasta. Uroczysto\u015bciom w ko\u015bciele \u015bw. Mateusza przewodniczy\u0142 biskup pomocniczy J\u00f3zef Gucwa. Ods\u0142oni\u0119to i po\u015bwi\u0119cono tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105. W 2. po\u0142. lat 90. szko\u0142a podj\u0119\u0142a szereg dzia\u0142a\u0144 proekologicznych i kontynuowa\u0142a je w pierwszych latach XXI w. Systematycznie uczestniczy\u0142a w akcji \u201eSprz\u0105tania \u015awiata\u201d, organizowa\u0142a \u201eEkospotkania\u201d oraz jako jedyna w Mielcu szko\u0142a podstawowa rozpocz\u0119\u0142a realizacj\u0119 programu \u201eCzysta Wis\u0142a i rzeki Przymorza\u201d, pod kierunkiem nauczycielki Bo\u017ceny Burdy. Rozwini\u0119to tak\u017ce dzia\u0142alno\u015b\u0107 teatraln\u0105. Tradycj\u0105 sta\u0142o si\u0119 coroczne przygotowywanie \u201eJase\u0142ek\u201d i \u201eMisteri\u00f3w Wielkanocnych\u201d i wielokrotne prezentowanie ich w \u015brodowisku, a sztuk\u0119\u00a0Go\u015b\u0107 oczekiwany<\/em>\u00a0w re\u017c. s. Ignis wystawiono dwukrotnie w Mielcu oraz w O\u015brodku dla Niewidomych w Laskach ko\u0142o Warszawy. Przed rokiem szkolnym 1999\/2000 przyj\u0119to dzieci ze zlikwidowanej Szko\u0142y Podstawowej nr 10 w osiedlu Wojs\u0142aw oraz fili\u0119 Miejskiej Biblioteki Publicznej SCK. Filia ta rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 10 IX 1999 r. i poza obowi\u0105zkami wynikaj\u0105cymi z charakteru plac\u00f3wki og\u00f3lnodost\u0119pnej, wnios\u0142a do dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y du\u017ce o\u017cywienie w zakresie r\u00f3\u017cnych form zwi\u0105zanych z ksi\u0105\u017ck\u0105 i czytelnictwem. W pierwszych latach XXI w. odnotowano szereg sukces\u00f3w w wojew\u00f3dzkich konkursach przedmiotowych. W roku szkolnym 2006\/2007 do SP 2 ucz\u0119szcza\u0142o 317 uczennic i uczni\u00f3w. W latach 2008-2017 przeprowadzono szereg remont\u00f3w, m.in. sali gimnastycznej, dachu i ogrodzenia, wymieniono cz\u0119\u015b\u0107 instalacji oraz unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie (wewn\u0119trzna sie\u0107 informatyczna, sprz\u0119t multimedialny, serwer). Uczestniczono w projektach unijnych, m.in. \u201eSzko\u0142a r\u00f3wnych szans\u201d (2007\/2008), \u201ePierwsze uczniowskie do\u015bwiadczenie drog\u0105 do wiedzy\u201d (2008\/2009), \u201eRadosna szko\u0142a\u201d (2009\/2010) i \u201eNauka przez dialog\u201d \u2013 indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczni\u00f3w kl. I-III szk\u00f3\u0142 podstawowych w Gminie Miejskiej Mielec\u201d (2012\/2013). Za osi\u0105gni\u0119cia w konkursach przedmiotowych w 2010 r. szko\u0142a otrzyma\u0142a tytu\u0142y \u201eSzko\u0142y przyjaznej utalentowanym uczniom\u201d i \u201eNieprzeci\u0119tna Szko\u0142a\u201d. Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 edukacyjno-wychowacz\u0105 szko\u0142a jest osiedlowym o\u015brodkiem kulturalnym, m.in. jest wsp\u00f3\u0142organizatorem corocznych \u201eSpotka\u0144 op\u0142atkowych dla najstarszych mieszka\u0144c\u00f3w Star\u00f3wki\u201d, spotka\u0144 mieszka\u0144c\u00f3w i jubileuszy oraz imprez okoliczno\u015bciowych, np. Wojew\u00f3dzkich Do\u017cynek 2013. W latach 1998-2013 udost\u0119pnia\u0142a lokal Filii Miejskiej Biblioteki Publicznej. Po wprowadzeniu zmian wynikaj\u0105cych z\u00a0Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo o\u015bwiatowe<\/em> zachowa\u0142a sw\u00f3j dotychczasowy status. W latach 2016-2017 przeprowadzono kompleksowy remont budynku szkolnego.\u00a0 W pierwszym etapie modernizacji urz\u0105dzono kot\u0142owni\u0119 wyposa\u017con\u0105 w kocio\u0142 gazowy i dwie pompy ciep\u0142a woda-powietrze oraz przeprowadzono remont instalacji centralnego ogrzewania, gazowej i wentylacyjnej. W drugim etapie wykonano m.in. kompleksowe docieplenie \u015bcian i now\u0105 elewacj\u0119, wymieniono okna, drzwi i pod\u0142ogi\u00a0 oraz\u00a0 wyremontowano klasy i inne pomieszczenia, korytarze i klatki schodowe. Po wprowadzeniu w \u017cycie Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. \u2013 Prawo o\u015bwiatowe \u00a0<\/em>nazwa szko\u0142y nie uleg\u0142y zmianie, ale zmieniono jej status z sze\u015bcioletniej na o\u015bmioletni\u0105. W zwi\u0105zku z tym utworzono pracownie przedmiotowe: fizyczno-chemiczna i biologiczno-geograficzn\u0105 oraz zmodernizowano pracowni\u0119 komputerow\u0105 i wyposa\u017cono klasopracownie w sprz\u0119t multimedialny.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy zespo\u0142owe Szko\u0142y od 2014 r.: <\/strong>Krajowa Odznaka Jako\u015bci \u2013 eTwinning Quality Label za zrealizowanie mi\u0119dzynarodowego projektu eTwinning pt. \u201eAll About Music\u201d (koordynator \u2013 Katarzyna Pluta). Tak\u0105 odznak\u0119 zdoby\u0142a Szko\u0142a trzykrotnie.<\/p>\r\n

Sukcesy indywidualne<\/strong>: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych; miejsca na podium w zawodach lekkoatletycznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Kowalczyk (1944-1946?), Irena G\u0142owacka (p.o. 1946), W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko (1946-1950), Andrzej Maziarzewski (1951-1960), W\u0142adys\u0142aw Modelski (1960-1968), Anna B\u0142a\u017a (1968-1971), Jan Torba (1971-1973).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Dyrektorzy w latach 1973-2022:<\/strong> Jan Torba (1973-1974), Bronis\u0142aw Patyk (1974-1981), Jan \u0141owczyk (1981-1986), Stanis\u0142awa Rze\u017anik (1986-2007), Daria Warzecha (2007-2026).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy kierownik\u00f3w:<\/strong>\u00a0Leonard Nowak, Anna B\u0142a\u017a, Stanis\u0142awa Rze\u017anik.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Wicedyrektorzy:<\/strong> Stanis\u0142awa Rze\u017anik, Stanis\u0142awa Ratusznik, Genowefa Kraso\u0144, Bo\u017cena Burda, Ewa Ma\u0142ek (2008-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele (w latach 1944-2012):<\/strong> Agnieszka Augustyn – Kr\u0119cig\u0142owa, Ma\u0142gorzata Babula, Ma\u0142gorzata Ba\u0144ko, \u0141ukasz Baran, Marcin Basiak, Maria Bie\u0144, Danuta B\u0142ach, Wojciech B\u0142ach, Anna B\u0142a\u017a, Natalia Bobryk, Marian Bogusiak, Elwira Borkowska, \u0141ucja Borowiec, Zyta Borowiec, Rafa\u0142 Budzik, Bo\u017cena Burda, Adrianna Burek, s. El\u017cbieta Burzy\u0144ska, Kazimiera Chlebowska, Mieczys\u0142aw Cicho\u0144, Paulina Cioch-Pietryka, Renata Cisowska, Anna Czuchra, El\u017cbieta \u0106wiertnia, Matylda \u0106wi\u0119ka, W\u0142adys\u0142awa Damse, Teofila Deptu\u0142a, Barbara Dobrowolska, Zbigniew Doma\u0144ski, Zuzanna Dubiel, Wojciech Dudek, Anna Dugie\u0142\u0142o, Maria Dusberger, El\u017cbieta Duszkiewicz, Wanda Dutkiewicz, Monika Dydo, Halina Dygdo\u0144, Teresa Dziekan, Zofia Figwer, Maria Fija\u0142, Bronis\u0142awa Filipowska, Lucyna Fio\u0142ek, Maria Gabrielska, Bogus\u0142awa Gacek, Karolina Gajek, Teresa Ga\u0142da, Danuta Gawryjo\u0142ek, Teresa Giec, Stefania Gli\u0144ska, Irena G\u0142owacka, Anna Gonet, Monika Grelewska, Joanna Grzech, Piotr Grzesik, Grzegorz Gudz,\u00a0 Lucyna Gudz, Anna Gurak, Maja Gustaw, Maria Gwo\u017adziowska, Zofia Hebenstreit, Urszula Herman, Ma\u0142gorzata Homentowska, s. Ignis, Anna Hyjek, Aneta Hyjek, Izydor Ingram, Janusz Ingram, Ma\u0142gorzata Ingram, Maria Ingram, Janina Jagie\u0142ko, W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko, Maria Jankowska, Helena Jaracz, Maria Jawor, Anna J\u0119drzejowska, Maria Junikiewicz, Elwira Juras, ks. Stanis\u0142aw Jurek, Iwona Kafel, Barbara Kapusta, Janusz Kapu\u015bci\u0144ski, Anna Kawecka, Kazimiera Kaysiewicz, Stefania Kaysiewicz, Karolina K\u0119dzior, Stanis\u0142aw Klehr, ks. Janusz K\u0142\u0119czek, ks. Zbigniew Kmiecik, Maria Kolano, Stanis\u0142awa Kopacz, Halina Koper, Zofia Koper, Barbara Kopera, Justyna Korona, Janina Kosi\u0144ska, Maciej Koszty\u0142a, Mariola Kowalska, Danuta Kozacka, s. Kazimiera Kozak, Maria Koziara, Karolina Kozio\u0142, Helena Koz\u0142owska, \u0141ukasz Ko\u017clik, Agnieszka Krajewska, Jadwiga Krajewska, Genowefa Kraso\u0144, El\u017cbieta Krawczyk, Katarzyna Krawiec, Agnieszka Kr\u0119\u017cel, ks. Piotr Kruczy\u0144ski, Dariusz Krupi\u0144ski, Zofia Kru\u017cel, Romualda Kukulska, Franciszek Kukulski, ks. Wies\u0142aw Kulka, El\u017cbieta Ku\u0142aga, J\u00f3zefa Kusek, Teresa Kusak, El\u017cbieta Lazur, Bo\u017cena Lenartowicz, Maria Lubacz, Zofia Lubaska, Ma\u0142gorzata Lubera, Wanda Lubertowicz, Stanis\u0142awa \u0141abaj, Magdalena \u0141anucha, Bernadeta \u0141az, Halina \u0141\u0105cz, Magdalena \u0141\u0105cz, Tatiana \u0141\u0105cz, Bogus\u0142aw \u0141owczyk, Jan \u0141owczyk, Maria \u0141uczak, Emilia \u0141yczak, Emilia Machnik, Maria Madej, Katarzyna Ma\u0142ecka, Ewa Ma\u0142ek, Roman Manijak, Zofia Martynuska, Mieczys\u0142awa Matusiewicz, Bernadetta Marzec, Julia Maziarzewska, Andrzej Maziarzewski, Halina Mazurek, Maria Micek, W\u0142adys\u0142aw Micek, Aleksandra Mikus, ks. Janusz Mi\u0142kowski, Jadwiga Mleczko, Stanis\u0142awa Modelska, W\u0142adys\u0142aw Modelski, Robert Myjak, Joanna Niew\u0119g\u0142owska,\u00a0 Leszek Nowak, Zofia Nowak, Ma\u0142gorzata Oleksiak, Wies\u0142awa Olszewska, Katarzyna Ostrowska, Bronis\u0142aw Patyk, Barbara Pawelec, Stefania Pazdro, Alicja Piechota, Henryk Pietrzak, ks. Franciszek Pi\u0119ko\u015b, Katarzyna Pluta, Lidia P\u0142otnikiewicz, Gabriela Podsiad\u0142o, Zofia Pogoda, El\u017cbieta Poloczek, ks. Piotr Po\u015bli\u0144ski, Teresa Pyzikiewicz, Irena Rachwa\u0142, Stefania Radomiak, Krystyna Rajca, Stanis\u0142awa Ratusznik, Beata R\u0119bisz, Julia R\u00f3g, Zyta Rucka, Magdalena Rumak – Markowska, J\u00f3zefa Rusek, Joanna Rusinowska, Jagoda Rybak, Stanis\u0142awa Rzegocka, Stanis\u0142aw Rze\u017anik, Romualda Sabaj, Teresa Saj, W\u0142adys\u0142aw Sajdak, Franciszek Sarama, Maria Skawi\u0144ska, Jolanta Skotnicka, Tadeusz Skowron, Danuta Smole\u0144, Barbara Smoli\u0144ska, Zofia Smo\u0142a, Alicja Sowizdrza\u0142, Anna Spyra, Magdalena Sroczy\u0144ska-Kieszek, Lech Stacho, Ewa Stanko, Antoni Sta\u0144czyk, Dariusz Stefaniak, Maria Stra\u017cy\u0144ska, Sylwia Strecu\u0142a , Lucyna Strycharz, Katarzyna Surowiec, Joanna Szady, Zofia Sza\u0142ajko, Ewa Szczeci\u0144ska, s. Teresa Szczepan\u00f3w, Antoni Szeser, Krystyna Sz\u0119szo\u0142, Urszula Szrom, Bronis\u0142awa Stochel, Ma\u0142gorzata Szwakop, Maria \u015al\u0119czkowska, Anna \u015alusarek, Genowefa \u015awierk, Lucyna Tara, Bo\u017cena Telega, Monika Tomaszewska, Micha\u0142 Tor, Adela Torba, Jan Torba, Tomasz Torba, Adam Tracz, s. Teresa Trebunia, Maria Tulik, Janina Tychanowicz, Zofia Tychanowicz, El\u017cbieta Walat-S\u0119kowska, Anna EWa\u0142ek – Sitko, Aurelia Wa\u0142ek, Daria Warzecha, ks. Stanis\u0142aw W\u0105cha\u0142a, ks. Piotr W\u0105\u017c, Stanis\u0142aw Weso\u0142owski, Helena Wiech, Jolanta Wieczerzak, Krystyna Wiktor, Emilia Wilk, Maria Wilk, Paulina Wilkowicz, Renata Winiarz, Anna Wi\u015bniewska-Cebula, Eugeniusz Witek, Stefania Wo\u015b, Stanis\u0142awa Zieli\u0144ska, Ewa Ziemba-Z\u0105bek, El\u017cbieta Ziobro\u0144.<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie w latach<\/strong> 2014-2022<\/strong> (w uk\u0142adzie alfabetycznym): Agnieszka Augustyn-Kr\u0119cig\u0142owa, Ma\u0142gorzata Babula, Ma\u0142gorzata Ba\u0144ko, \u0141ukasz Baran, Marcin Basiak, Danuta B\u0142ach, Marian Bogusiak, Elwira Borkowska, Zyta Borowiec, Bo\u017cena Burda, Paulina Cioch-Pietryka, Renata Cisowska, Anna Czuchra, Barbara Dobrowolska, Wojciech Dudek, El\u017cbieta Duszkiewicz, Monika Dydo, Karolina Gajek, Anna Gonet, Monika Grelewska, Joanna Grzech, Piotr Grzesik, Grzegorz Gudz,\u00a0 Lucyna Gudz, Anna Hyjek, Aneta Hyjek (psycholog), Izydor Ingram, Anna J\u0119drzejowska, Iwona Kafel, Karolina K\u0119dzior, ks. Janusz K\u0142\u0119czek, ks. Zbigniew Kmiecik, Stanis\u0142awa Kopacz, Barbara Kopera, Justyna Korona, Maciej Koszty\u0142a, \u0141ukasz Ko\u017alik, Agnieszka Krajewska, Katarzyna Krawiec, Agnieszka Krajewska, Katarzyna Krawiec, Agnieszka Kr\u0119\u017cel, ks. Wies\u0142aw Kulka, Teresa Kusak, Magdalena \u0141anucha, Bernadeta \u0141az, Halina \u0141\u0105cz, Magdalena \u0141\u0105cz (pedagog), Katarzyna Ma\u0142ecka, ks. Janusz Mi\u0142kowski, Jadwiga Mleczko, Joanna Niew\u0119g\u0142owska, Katarzyna Ostrowska, Katarzyna Pluta, Gabriela Podsiad\u0142o, Magdalena Rumak-Markowska, Joanna Rusinowska, Jagoda Rybak, Barbara Smoli\u0144ska, Magdalena Sroczy\u0144ska-Kieszek, Ewa Stanko, Sylwia Strecu\u0142a, Joanna Szady, Ewa Szczeci\u0144ska, Krystyna Sz\u0119szo\u0142, Monika Tomaszewska (logopeda), Micha\u0142 Tor, Zofia Tychanowicz, El\u017cbieta Walat-Sankowska, Anna Wa\u0142ek-Sitko, ks. Piotr W\u0105\u017c, Jolanta Wieczerzak, Renata Winiarz.<\/p>\r\n

Publikacja o Szkole: Andrzej Przybyszewski, V wiek\u00f3w o\u015bwiaty w Mielcu Dzieje Szko\u0142y Podstawowej Nr 2 im. Tadeusza Ko\u015bciuszki w Mielcu,<\/em> Mielec 1996.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A MISTRZOSTWA SPORTOWEGO (NIEPUBLICZNA SZKO\u0141A MISTRZOSTWA SPORTOWEGO IM. GRZEGORZA LATO)<\/strong>, zosta\u0142a utworzona w 2004 r. z inicjatywy Zbigniewa Hariasza i Marka Chamielca. Przy jej organizacji korzystano z do\u015bwiadcze\u0144 centrum szkolenia pi\u0142karskiego w Lievie (Francja), gdzie dyrektorem jest by\u0142y reprezentant Polski Joachim Marx. Rozpocz\u0119\u0142a funkcjonowanie od roku szkolnego 2004\/2005 i zajmuje si\u0119 szkoleniem zawodnik\u00f3w pi\u0142ki no\u017cnej. W Szkole Podstawowej nr 9 im. W. Jasi\u0144skiego skupiono pi\u0142karskie talenty w IV, V i VI klasie, a starsi ucz\u0105 si\u0119 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 im. st. sier\u017c. pil. S. Dzia\u0142owskiego. Dla uczni\u00f3w z innych miejscowo\u015bci z ca\u0142ego kraju zorganizowano burs\u0119 w by\u0142ym internacie I LO przy ul. T. Ko\u015bciuszki. Przebywa w niej oko\u0142o 50 uczni\u00f3w. W weekendy i dni rozgrywek pi\u0142karskich m\u0142odzi pi\u0142karze, zgodnie z wyra\u017con\u0105 wol\u0105, graj\u0105 w zespo\u0142ach \u201eStali\u201d Mielec lub w rodzimych klubach. Nad zdrowiem uczni\u00f3w \u2013 pi\u0142karzy czuwa przychodnia medycyny sportowej. Codzienne treningi, przy znacznie wi\u0119kszym obci\u0105\u017ceniu ni\u017c w zwyk\u0142ych klubach, da\u0142y rezultaty ju\u017c w sezonie 2004\/2005, kiedy niemal wszystkie zespo\u0142y junior\u00f3w i trampkarzy \u201eStali\u201d zdoby\u0142y pierwsze miejsca w rozgrywkach wojew\u00f3dzkich i wyr\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 w rozgrywkach krajowych. W sezonie 2005\/2006 uczniowie SMS \u2013 juniorzy starsi \u201eStali\u201d Mielec wywalczyli III miejsce w Polsce, a juniorzy m\u0142odsi zaj\u0119li 5-8 miejsce, za\u015b w sezonie 2006\/2007 juniorzy starsi zostali wicemistrzami, a juniorzy m\u0142odsi \u2013 mistrzami Polski. M\u0142odzi pi\u0142karze SMS stanowi\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 w juniorskiej kadrze wojew\u00f3dzkiej i coraz cz\u0119\u015bciej s\u0105 powo\u0142ywani do kadry narodowej w swoich kategoriach wiekowych. W 2011 r. zesp\u00f3\u0142 U-13 zdoby\u0142 II miejsce w finale og\u00f3lnopolskich rozgrywek Adidas Football Challenge Cup 2011 w Warszawie, a dru\u017cyna m\u0142odzik\u00f3w (te\u017c U-13) wygra\u0142a mi\u0119dzynarodowy turniej pi\u0142karski \u201eLisboa Cup 2012\u201d (Portugalia) w kategorii B.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W\u0142a\u015bciciele:<\/strong>\u00a0Marek Chamielec, Zbigniew Hariasz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kadra pedagogiczna sportowa:<\/strong>\u00a0Janusz Bia\u0142ek, Roman Borawski, Marek Chamielec, W\u0142odzimierz G\u0105sior, Zbigniew Hariasz, Witold Kara\u015b, Jakub Kula, Mariusz \u0141uc, Jerzy Stanis\u0142aw P\u0142aneta, Bogdan Mokrzycki, Pawe\u0142 Mrozik i Tomasz Tu\u0142acz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PILOTA\u017bU ROYAR STAR<\/strong>, firma prowadzona przez Krzysztofa Pawe\u0142ka od 2004 r. na terenie lotniska w Mielcu. Prowadzi kursy zwi\u0105zane ze szkoleniem pilot\u00f3w. W latach 2004-2005 wykszta\u0142cono oko\u0142o 200 os\u00f3b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 3<\/strong>, powsta\u0142a w 1957 r., ale jej pocz\u0105tki, podobnie jak SP nr 5, nale\u017cy wi\u0105za\u0107 z organizacj\u0105 szko\u0142y powszechnej na osiedlu fabrycznym w 1939 r., co zniweczy\u0142a wojna, a nast\u0119pnie z utworzon\u0105 w 1944 r. i kilkakrotnie przenoszon\u0105 szko\u0142\u0105 podstawow\u0105 na tym osiedlu. Ostatecznie od 1953 r. plac\u00f3wk\u0119 umieszczono w budynku Szko\u0142y TPD (p\u00f3\u017aniej SP 5, dzi\u015b Gimnazjum nr 1). Po wybudowaniu obiektu dla Szko\u0142y Podstawowej nr 3 przy ul. S. \u017beromskiego 30, w 1957 r. przeniesiono do niego du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 uczni\u00f3w i nauczycieli ze Szko\u0142y Podstawowej nr 5. (St\u0105d wsp\u00f3lny rodow\u00f3d obu szk\u00f3\u0142.) Rok szkolny 1957\/1958 rozpocz\u0119\u0142o 789 uczni\u00f3w w 24 oddzia\u0142ach Szybki rozw\u00f3j Mielca spowodowa\u0142, \u017ce obszerna i nowoczesna szko\u0142a szybko zape\u0142ni\u0142a si\u0119 uczniami. W roku szkolnym 1962\/1963 by\u0142o ich 1300 w 36 oddzia\u0142ach, a dwa lata p\u00f3\u017aniej \u2013 1439 w 41 oddzia\u0142ach. Uczono wi\u0119c na trzy zmiany. R\u00f3wnocze\u015bnie wyposa\u017cano szko\u0142\u0119 w sprz\u0119t audiowizualny oraz \u00a0urz\u0105dzano rozleg\u0142y teren przyszkolny: boiska do r\u00f3\u017cnych gier sportowych i ogr\u00f3dek. Od 1967 r. przygotowywano si\u0119 do przyj\u0119cia przez szko\u0142\u0119 imienia gen. Karola \u015awierczewskiego. Wykonano szereg prac dla poprawienia estetyki wn\u0119trza i otoczenia obiektu, m.in. zbudowano \u201e\u015acian\u0119 Genera\u0142a Waltera\u201d, trybun\u0119 przy boisku asfaltowym i kwietniki, a w budynku urz\u0105dzono m.in. harc\u00f3wk\u0119. 14 IX 1973 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 nadania szkole imienia Genera\u0142a Karola \u015awierczewskiego \u201eWaltera\u201d i wr\u0119czenia sztandaru. Jeszcze w tym samym roku szkolnym (30 IV 1974 r.) otwarto szkoln\u0105 Izb\u0119 Pami\u0119ci Narodowej z cennymi pami\u0105tkami historycznymi. Do kalendarza cyklicznych uroczysto\u015bci szkolnych wprowadzono systematyczne spotkania z weteranami LWP. W 1982 r. przeprowadzono modernizacj\u0119 budynku szkolnego i jego otoczenia. W tym czasie cz\u0119\u015b\u0107 sal w godzinach popo\u0142udniowych udost\u0119pniano Punktowi Konsultacyjnemu Politechniki Krakowskiej. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 w skali wojew\u00f3dztwa praca dydaktyczno-wychowawcza zosta\u0142a doceniona przez Kuratorium O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie przez powierzenie mieleckiej SP 3 organizacji wojew\u00f3dzkiej inauguracji roku szkolnego 1983\/84. W latach 80. ilo\u015b\u0107 uczni\u00f3w systematycznie ros\u0142a: 1980\/1981 \u2013 1010 w 32 oddzia\u0142ach, 1985\/1986 \u2013 1244 w 41 oddzia\u0142ach, a w 1989\/1990 \u2013 1361 w 42 oddzia\u0142ach. \u00a0W 1988 r. rozpocz\u0119to \u00a0wsp\u00f3\u0142prac\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105, nawi\u0105zuj\u0105c kontakt ze szko\u0142\u0105 podstawow\u0105 w w\u0119gierskim mie\u015bcie Kisvarda, a w 1989 r. goszczono m\u0142odzie\u017c ze Lwowa. W latach 90. kontakty z Kisvard\u0105 przerodzi\u0142y si\u0119 w systematyczn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 kontynuowan\u0105 do dzi\u015b, m.in. poprzez wymian\u0119 m\u0142odzie\u017cy szkolnej. \u00a0Najlepsi uczniowie szko\u0142y maj\u0105 okazj\u0119 odpoczywa\u0107 na kolonii organizowanej na W\u0119grzech. W 1991 r., \u00a0w zwi\u0105zku z trudno\u015bciami lokalowymi, pozyskano pomieszczenia dla nauczania pocz\u0105tkowego po zlikwidowanym Przedszkolu nr 5 w budynku przy ul. F. Chopina. W nast\u0119pstwie przemian ustrojowych postanowiono wyst\u0105pi\u0107 do w\u0142adz o nadanie szkole imienia Wojska Polskiego. Po blisko dwuletnich przygotowaniach i pracy dydaktyczno-wychowawczej 18 V 1996 r. odby\u0142a si\u0119 religijno-patriotyczna uroczysto\u015b\u0107 nadania szkole imienia Wojska Polskiego i sztandaru, po\u0142\u0105czona z ods\u0142oni\u0119ciem nowej \u201e\u015aciany Pami\u0119ci Narodowej\u201d i otwarciem Izby Tradycji Szko\u0142y \u2013 muzeum prezentuj\u0105cym eksponaty zwi\u0105zane z histori\u0105 szkolnictwa mieleckiego. Pocz\u0105tek XXI w. to pasmo sukces\u00f3w SP 3 na forum powiatu i wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. W rankingu szk\u00f3\u0142 podstawowych, prowadzonym przez Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie, uplasowa\u0142a si\u0119 w roku szkolnym 2005\/2006 na I miejscu w wojew\u00f3dztwie pod wzgl\u0119dem liczebno\u015bci laureat\u00f3w i finalist\u00f3w konkurs\u00f3w wojew\u00f3dzkich organizowanych przez t\u0105 instytucj\u0119, a w roku 2006\/2007 \u2013 I miejsce pod wzgl\u0119dem liczebno\u015bci laureat\u00f3w konkurs\u00f3w przedmiotowych i interdyscyplinarnych. Pocz\u0105tek wieku to r\u00f3wnie\u017c remont elewacji i sali gimnastycznej. Szko\u0142a, poza wysok\u0105 efektywno\u015bci\u0105 nauczania, zapewnia swoim wychowankom bezp\u0142atne korzystanie z zaj\u0119\u0107 specjalistycznych w gabinecie logopedycznym oraz zaj\u0119cia z gimnastyki korekcyjnej. Organizowane s\u0105 corocznie \u201ezielone szko\u0142y\u201d, kolonie krajowe i zagraniczne oraz obozy narciarskie. Plac\u00f3wka nale\u017cy do Klubu Przoduj\u0105cych Szk\u00f3\u0142 oraz posiada certyfikat \u201eSzko\u0142y z klas\u0105\u201d. W roku szkolnym 2006\/2007 liczy\u0142a 643 uczennic i uczni\u00f3w. W ramach programu \u201eRadosna szko\u0142a\u201d zbudowano plac zabaw. Nawi\u0105zuj\u0105c do imienia Wojska Polskiego, priorytetowym zadaniem wychowawczym w szkole by\u0142o nadal kszta\u0142towanie postawy patriotyzmu, to\u017csamo\u015bci regionalnej i kultywowanie tradycji szko\u0142y. Dzia\u0142ania te prowadzono m.in. w oparciu o funkcjonuj\u0105c\u0105 w szkole Izb\u0119 Tradycji Szko\u0142y i Izb\u0119 Pami\u0119ci Narodowej oraz tablice upami\u0119tniaj\u0105ce walki \u017co\u0142nierzy polskich na frontach II wojny \u015bwiatowej. Za t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 szko\u0142a zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w Rzeczypospolitej Polskiej i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych\u201d, a sztandar szko\u0142y \u2013 Medalem \u201ePro Memoria\u201d. R\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 innych dzia\u0142a\u0144 i realizowanych program\u00f3w zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona tak\u017ce awansem do Klubu Przoduj\u0105cych Szk\u00f3\u0142, tytu\u0142em \u201eSzko\u0142a z Klas\u0105\u201d, Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla \u0141owiectwa\u201d oraz wpisem do Wojew\u00f3dzkiej Sieci Szk\u00f3\u0142 Promuj\u0105cych Zdrowie. Posiada certyfikaty udzia\u0142u w akcjach Podziel si\u0119 posi\u0142kiem i Dzie\u0144 wiosny w Europie. W szkole realizowane s\u0105 te\u017c nowatorskie projekty i programy UE, np. \u201ePierwsze uczniowskie do\u015bwiadczenia drog\u0105 do wiedzy\u201d, Rz\u0105dowy programem wyr\u00f3wnywania szans edukacyjnych dzieci i m\u0142odzie\u017cy, Kreatywna szko\u0142a to tw\u00f3rczy ucze\u0144 \u2013 Internet i technologie informacyjne w nauczaniu przedmiotowym. Szko\u0142a, jako jedna z pierwszych w wojew\u00f3dztwie, wdro\u017cy\u0142a wykorzystanie w procesie nauczania mobilnej pracowni komputerowej – NTT system, posiada tak\u017ce dwie pracownie komputerowe, Centrum Informacji Multimedialnej oraz w\u0142asn\u0105 stron\u0119 internetow\u0105. W roku 2011 za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktyczno \u2013 wychowawczej szko\u0142a otrzyma\u0142a tytu\u0142 \u201eSzko\u0142a odkrywc\u00f3w talent\u00f3w\u201d (przyznany przez ministra edukacji narodowej), tytu\u0142 \u201eSzko\u0142a przyjazna utalentowanym uczniom\u201d (przyznany przez kuratora o\u015bwiaty) oraz tytu\u0142y i statuetki \u201eNieprzeci\u0119tna szko\u0142a 2011\u201d i \u201eNieprzeci\u0119tna szko\u0142a 2012\u201d (przyznane przez prezydenta miasta Mielca). W roku szkolnym 2013\/2014 mielecka SP 3 zaj\u0119\u0142a 2. miejsce w wojew\u00f3dztwie podkarpackim pod wzgl\u0119dem liczby uczni\u00f3w (laureat\u00f3w i finalist\u00f3w) w przedmiotowych konkursach kuratoryjnych. Po wprowadzeniu w \u017cycie\u00a0Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo o\u015bwiatowe<\/em> status SP 3 nie zmieni\u0142 si\u0119.\u00a019 X 2017 r. zorganizowano uroczysto\u015bci 60-lecia powstania i dzia\u0142alno\u015bci Szko\u0142y. Jubileusz ten zosta\u0142 ubogacony po\u015bwi\u0119ceniem i oddaniem do u\u017cytku nowej sali gimnastycznej. Nale\u017cy doda\u0107, \u017ce sal\u0119 i parterowy pawilon po\u0142\u0105czono z g\u0142\u00f3wnym budynkiem specjalnym \u0142\u0105cznikiem. Od 2017 r. prowadzona jest klasa taneczna. W 2020 r., w ramach realizacji zwyci\u0119skich projekt\u00f3w w konkursie Miejskiego Bud\u017cetu Obywatelskiego, wykonano remont i modernizacj\u0119 boisk przy szkole. Zbudowano nowe boisko wielofunkcyjne o nawierzchni poliuretanowej wraz z wyposa\u017ceniem, odwodnieniem i pi\u0142kochwytami. Przebudowano trybuny i zbudowano o\u015bwietlenie boiska. Zadanie to zrealizowa\u0142a firma SOLID-STET Sp. z o.o. Sp. k. w Szczecinie. W zwi\u0105zku z wojn\u0105 na terenie Ukrainy w roku szkolnym 2021\/2022 przyj\u0119to oko\u0142o 30 uczni\u00f3w z Ukrainy.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy zespo\u0142owe Szko\u0142y od 2014 r.:<\/strong> Certyfikat Szko\u0142a Przyjazna Utalentowanym Uczniom (2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021); Szko\u0142a Odkrywc\u00f3w Talent\u00f3w, Szko\u0142a z Klas\u0105, Szko\u0142a Promuj\u0105ca Zdrowie, 2. miejsce w wojew\u00f3dztwie podkarpackim – 17 tytu\u0142\u00f3w laureata konkurs\u00f3w przedmiotowych kuratoryjnych (2020 r.); tytu\u0142 i statuetka \u201eNieprzeci\u0119tna Szko\u0142a\u201d w 2014 r., 2015 r., 2016 r., 2017 r., 2018 r., 2019 r., 2020 r., 2021 r., 2022 r. i 2023 r.<\/p>\r\n

Sukcesy indywidualne<\/strong>: liczni laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; liczni laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych oraz sportowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Dyrektorzy w latach 1957-2022:<\/strong>\u00a0Feliks Starosielec (1957-1971), Stefan Kulig (1971-1973), Kazimierz Cygan (1973-1975), Stefan Kulig (1975-1985), Adam Jastrz\u0105b (1985-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy dyrektor\u00f3w w latach 1957-2022:<\/strong> Stanis\u0142awa Komaniecka (1957-1958), W\u0142adys\u0142aw Modelski (1958-1960), Leonard Nowak (1958-1961), Zofia Krawiec (1960-1961), Zofia Koper (1960-1961), Hanna Lewicka (1960-1961), Honorata Madura (1961-1988), Maria Warcho\u0142 (1961-1964), Janina Bajor (1964-1971), Stanis\u0142awa Kmiecik (1971-1974), Danuta Sokalska (1974-1976), Zofia Roma\u0144czuk (1978-1980), Maria Wra\u017ce\u0144 (1981-2001), Bogus\u0142awa Trondowska (1988-2000), El\u017cbieta Lewandowska (2001-nadal), Edwin Maziarz (2000-2017), Miros\u0142aw Kapinos (2017-2019), Joanna Dul-Wolanin (2019-nadal), Wanda Buka\u0142a (2020-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1957-2022:<\/strong> Jadwiga Achtyl, Ma\u0142gorzata Adamczyk-Klaus, Ma\u0142gorzata Ambro\u017cy, Gra\u017cyna Anto\u0144, Maria Arabasz, Janina Bajor, Monika Bajor, Beata Baran, Jerzy Baran, Janina Baranowska, Jadwiga Basztura, Rozalia Basztura, Paulina Bawo\u0142, Bo\u017cena Betlej, J\u00f3zef Betlej, ks. Stanis\u0142aw Betlej, Iwona Bia\u0142ek, Zdzis\u0142aw Bia\u0142orudzki, Anna Bielaska-Furman, Stefania Bielat, Marta Biernat, Gra\u017cyna Bi\u0144kowska, Danuta B\u0142ach, Anna B\u0142a\u017a, Wioletta Bober, Edyta Bogdan-Czernik, Helena Bogda\u0144ska, Renata Bonarska, Ma\u0142gorzata Boraczy\u0144ska, Angelika Borowska, Gabriela Borowska, Kazimiera B\u00f3l, Wanda Buka\u0142a, ks. J\u00f3zef Bukowiec, Krystyna Bula, Alina Burghardt, Ewelina Bylicka, Witold Celi\u0144ski, Beata Cetnar, Rafa\u0142 Ch\u0119ciek, W\u0142adys\u0142awa Chmiel, Modesta Chmielowiec, Stanis\u0142awa Chmielowska, ks. Stanis\u0142aw Chudy, Marzena Chudzik, Grzegorz Cibicki, Barbara Cis\u0142o, Kazimierz Cygan, Barbara Czaja, Irena Czaja, Maria Czapla, Eleonora Czauderna, Edyta Czernik, Anna Czuchra, Renata \u0106wi\u0119ka\u0142a, ks. Jacek Daniel, Bronis\u0142awa Drozd, Joanna Dul-Wolanin, Maria Krystyna Dzia\u0142o, Jerzy Dzia\u0142owski, Stefania Dziarmaga, Teresa Dziedzic, Halina Dzija, Janina Feret, Helena Forczek, Urszula Frankiewicz, Jadwiga Fr\u0105czek, Anna Furman, Zofia Gaj, Helena Gajda, Paulina Galemba, Aleksandra Gawry\u015b, Krzysztof Gil, Ewa Ginter, ks. J\u00f3zef G\u0142owa, Ewa G\u0142owacka-Balon, J\u00f3zefa Go\u0142\u0119biowska, Barbara G\u00f3ral, Anna G\u00f3recka, Renata G\u00f3rka, Ma\u0142gorzata G\u00f3rnik, Rafa\u0142 Gromny, Aleksandra Grzelak, Ewa Gu\u0142a-Dzia\u0142o, ks. Mateusz Gurbisz, ks. Bogus\u0142aw Hajdas, Bogus\u0142awa Hajnas-Wi\u0105cek, Krystyna Hanulak, Alina Hapta\u015b, Maria Hapta\u015b, Ewa Hariasz, Teresa Hawro, Joanna Herba – Kosiba, Katarzyna Hudela, Janina Hyjek, Beata Irla, Teresa Jab\u0142o\u0144ska-Kami\u0144ska, Jan Janczar, Maria Jankowska, Mieczys\u0142awa Jankowska, Janina Jarosz, Halina Jask\u00f3\u0142ka, Adam Jastrz\u0105b, Irena Jastrz\u0105b, Katarzyna Jaszcz, Maria Jaworska, Ewelina Jemio\u0142o, Genowefa J\u0119drzejowska, Marta Kaczor, Maria Kahl, Ma\u0142gorzata Kalicka, Stanis\u0142awa Kamieniecka, Alina Kami\u0144ska, Ewa Kami\u0144ska, Joanna Kami\u0144ska, Teresa Kami\u0144ska, Wac\u0142aw Kami\u0144ski, Janina Kapinos, Miros\u0142aw Kapinos, Urszula Kapu\u015bci\u0144ska\u00a0 – Kopacz, Zofia Karbowska, Emilia Karp, Helena K\u0105kolewska, El\u017cbieta Kieszek, Franciszka Kipa, ks. Marek Kluz, Maria K\u0142os, Stanis\u0142awa Kmiecik, Janina Kmie\u0107, Urszula Kolano, Natalia Kolin, Ma\u0142gorzata Kolisz, Jan Ko\u0142odziej, Monika Ko\u0142odziej, Maria Komaniecka, Jerzy Kom\u0119za, Maria Komisarz, Cecylia Kopci\u0144ska, Zofia Koper, Magdalena Kopy\u015b, Maria Korbiel, Dominika Korczak – Hyjek, Aleksandra Korczy\u0144ska-Prokop, Urszula Ko\u015bla, Renata Kowalczyk, Zofia Kowalska, Teresa Kozik-Kusak, Maria Koz\u0142owska, Wies\u0142awa Koz\u0142owska, Stefania Krajewska, Tadeusz Krajewski, Zofia Krawiec, Ma\u0142gorzata Kr\u0119cig\u0142owa, Bogumi\u0142a Kr\u0119\u017cel, Ewa Kr\u00f3l, Maria Kru\u017cel, ks. Robert Krzyszkowski, Helena Kucharska, Franciszek Kukulski, Maciej Kuku\u0142ka, Janina Kulig, Marianna Kulig, Stefan Kulig, Adela Ku\u0142aga, ks. Damian Kurek,\u00a0 Janusz Kusak, Teresa Kusak, Beata Kusak\u2013Irla, W\u0142adys\u0142awa Ku\u017cd\u017ca\u0142, Agnieszka Lamot-Kulawiec, Alicja Lechowicz, Jolanta Legi\u0119cka-Stan, Beata Le\u015bniak, ks. Stanis\u0142aw Le\u015bniak, El\u017cbieta Lewandowska, Hanna Lewicka, Helena Leyko, Joanna Leyko, Agnieszka Lis – Rusinowska, Joanna Lonczak, Maria Lubacz, Wanda Lubertowicz, Krystyna \u0141aszyca, Adela \u0141owczyk, Joanna \u0141ukasik, Danuta Mach, Emilia Machnik, Jolanta Machnik, Honorata Madura, Maria Ma\u0142ysz, Mieczys\u0142awa Marchut, Ewa Marci\u0144czak-Sk\u00f3rska, Danuta Marek-Maziarz, Alina Martyka, Zofia Martynuska, ks. Emil Matysik, Danuta Maziarz, Edwin Maziarz, Anna Maziarz-Wra\u017ce\u0144, Agata Mazur \u00a0Barbara Mazur, Bo\u017cena Mazur, Janina Mazur, Leokadia Mazur, Barbara M\u0105dra, Stanis\u0142aw Michalik, Zofia Michna, Zofia Midura, Maria Mierzowicz, Anna Miko\u015b, s. Jadwiga Milewska, Krystyna Mi\u0142o\u015b, Danuta Miro\u0144ska, W\u0142adys\u0142aw Modelski, Stefania Morycz, Janina Mucha, Krystyna Musialik, Agnieszka Mys\u0142ek, Ewelina Nicpo\u0144 – Bogacz, J\u00f3zefa Niedba\u0142a, Anna Nie\u015bci\u00f3r, J\u00f3zef Nita, Dorota Nosal, Leonard Nowak, Robert Nowak, Urszula Orlea\u0144ska, Artur Olchawa, Waldemar Ozga, Teresa Padwi\u0144ska, Natalia Paluch, Helena Paluchowska, Genowefa Pa\u0142ucka, Wies\u0142awa Panek, Kacper Paprocki, Beata Parys, El\u017cbieta Pasko, Helena Pastu\u0142a, Bronis\u0142aw Patyk, Krystyna Pazdro, Joanna Pazdro-W\u0105sowicz, Zuzanna Pazdro, Anna Per\u0142owska, Wojciech Perski, Urszula Pezda, Jadwiga Piaskowska, Anna Pi\u0105tek, Marta Pieprzna, Renata Pietras, Ma\u0142gorzata Pietrzak, Halina Pisarska, Jadwiga Piskor, Krystyna P\u0142ocicka, Bo\u017cena Pociask, Renata Pod\u0142aszczyk, Krystyna Podp\u0142omyk, Maria Pogoda, Henryk Pokrzywi\u0144ski, Dorota Polczak – Jaszcz, Janina Pomorska, Regina Por\u0119bska, Janina Progorowicz, Zbigniew Pyp\u0142acz, Barbara Pyrz, Kamila Pyzikiewicz, Zofia Radwa\u0144ska,\u00a0 El\u017cbieta Rak-Kasza, Stanis\u0142awa Ratusznik, Barbara Reichert-Mazur, Beata R\u0119bisz, Halina Robisz, Urszula Rokicka, Barbara Rokosz, Anna Rokosz-Pi\u0105tek, Zofia Roma\u0144czuk, Walentyna Rowbiel, J\u00f3zefa Rusin, Jan Rybak, Wies\u0142awa Rybak, Anna Rybska, s. Jadwiga Rydzewska, Maria Rydzowska, Jadwiga Rz\u0105dzka, Anna Rzegocka, Anna Rze\u017anik, Mieczys\u0142aw Rze\u017anik, Joanna Sa\u0142agaj, El\u017cbieta Sarecka, Barbara Sawicka, Monika Seferynowicz, Wanda S\u0119k, Weronika Siek, Janina Siemko, Teresa Skawi\u0144ska, Maria Skawi\u0144ska-Tulik, Maria Skaza, Gra\u017cyna Skowron, Agnieszka Skrok, Mariola S\u0142\u0105ba, Wojciech Snopkowski, Roman Sobucki, Danuta Sokalska, Bogus\u0142aw Sole\u0144ski, Bronis\u0142awa So\u0142tys, Kazimierz Sowa, Alicja Stachura-Malczy\u0144ska, Domicella Staniszewska, Anna Staro\u0144., Feliks Starosielec, Janina Starosielec, Aleksandra Starzec, Agnieszka Stawecka, Janina Strzelecka, Andrzej Strz\u0119pka, El\u017cbieta Sudek, Barbara Surdej, Lucyna Surowiec, Bo\u017cena Switek, J\u00f3zef Switek, Marian Switek, Monika Sypek, Joanna Szadkowska, Joanna Szady, Stanis\u0142awa Szczerbi\u0144ska, J\u00f3zefa Szcz\u0119\u015bniak, Aurelia Szczurek, Katarzyna Szel\u0105g, Maria Szkotnicka, Weronika Szot, Agnieszka Szumilas, Aleksandra Szumi\u0144ska, Zbigniew Szyma\u0144ski, ks. S\u0142awomir Szyszka, Anna \u015alusarek, ks. Kazimierz \u015awi\u0119tek, Bo\u017cena \u015awiszcz, Joanna Tarnowska-Leyko, Marta Tomk\u00f3w, Lubomira Trela, Bogus\u0142awa Trondowska, Urszula Trzpis, Lidia Tylutki, Alicja Ungeheuer, Eugenia Ungiert, Ewelina Wac\u0142awska, Stefania Wac\u0142awska, Mieczys\u0142aw Wais (asystent dzieci romskich), Edmund Wa\u0142ek, Marek Wanic, Maria Warcho\u0142, Leokadia Wasil, Maria Wasil, Leokadia W\u0105sik, Helena Wery\u0144ska, Janina Wery\u0144ska, J\u00f3zef W\u0119grzyn, Zofia W\u0119grzyn, Bogus\u0142awa Wi\u0105cek, ks. Bogdan Wi\u0119cek, Danuta Wilczek, Andrzej Wilczy\u0144ski, Barbara Wilkowicz, Monika Winiarz, Katarzyna Winnicka, Bogumi\u0142a Witas, Andrzej Witek, J\u00f3zef Witek, Ma\u0142gorzata Wojciechowska, Stanis\u0142aw Wolak, Irena Wo\u0142oszyn, Krystyna Woszczyna, Aleksander Wo\u017aniak, \u00a0Anna W\u00f3jcik, Alicja W\u00f3jtowicz, Agnieszka Wra\u017ce\u0144, Maria Wra\u017ce\u0144, Jan Wr\u00f3blewski, Alicja Zabrzejewska-Kami\u0144ska, J\u00f3zef Zadora, Natalia Zadora, Bronis\u0142awa Zagraba, J\u00f3zefa Zaj\u0105c, Kazimierz Zaj\u0105c, Marta Za\u0142ucka, Mateusz Za\u0142ucki, Jakub Zaskalski, Ewa Zieli\u0144ska, Stanis\u0142awa Zieli\u0144ska, Lucyna Ziemi\u0144ska, Ewa Zi\u0119tek, Krystyna \u017buczek.<\/p>\r\n

Publikacje o Szkole: Szko\u0142a Podstawowa nr 3 w Mielcu w latach 1957-1996<\/em>, oprac. zbiorowe, Mielec 1996; Min\u0119\u0142o kolejne 10 lat … Jubileusz 60-lecia Szko\u0142y Podstawowej nr 3 im. Wojska Polskiego w Mielcu,<\/em> oprac zbiorowe, Mielec 2017.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 5 IM. W\u0141ADYS\u0141AWA BRONIEWSKIEGO<\/strong>, najstarsza szko\u0142a podstawowa na terenie Osiedla Fabrycznego WSK. Jej uruchomienie planowano ju\u017c w 1939 r. w budynku przy G\u00f3rze Cyranowskiej, a jej kierownikiem mianowano Romana Ochalika. II wojna \u015bwiatowa zniweczy\u0142a te plany. Powr\u00f3cono do nich po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej. Kierownictwo szko\u0142y i jej zorganizowanie powierzono ponownie Romanowi Ochalikowi. Nauk\u0119 rozpocz\u0119to jesieni\u0105 1944 r. Zapisano do niej 511 uczni\u00f3w, kt\u00f3rych umieszczono w 12 oddzia\u0142ach z VII klas\u0105 w\u0142\u0105cznie. W 1953 r. wybudowano nowy budynek w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci Osiedla WSK, obok szpitala (od 1958 r. przy ul. E. Biernackiego). Od roku szkolnego 1954\/1955 rozpocz\u0119to realizacj\u0119 szko\u0142y jedenastoletniej (Szko\u0142a Podstawowa i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci). W 1957 r. oddano do u\u017cytku obiekty drugiej szko\u0142y podstawowej (nr 3) na Osiedlu WSK i do tej plac\u00f3wki przeniesiono cz\u0119\u015b\u0107 uczni\u00f3w. Od 1961 r. rozdzielono szko\u0142\u0119 podstawow\u0105, podlegaj\u0105c\u0105 nadzorowi inspektora szkolnego, od liceum, kt\u00f3re otrzyma\u0142o nr 27 i podlega\u0142o Kuratorium O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie. Po tym rozdziale w SP 5 by\u0142o 361 uczni\u00f3w w 10 oddzia\u0142ach. W szkole za\u0142o\u017cono szereg k\u00f3\u0142 organizacji spo\u0142ecznych, m.in. PCK, LOP i \u00a0ZHP. Prowadzono k\u00f3\u0142ka przedmiotowe, m.in. ko\u0142o plastyczne i ch\u00f3r. Warto\u015bciowe sukcesy odnoszono w grach zespo\u0142owych. Dru\u017cyny szkolne pi\u0142ki r\u0119cznej wielokrotnie wygrywa\u0142y mistrzostwa wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego, a sukcesy w rywalizacji wojew\u00f3dzkiej odnotowywano tak\u017ce w siatk\u00f3wce, p\u0142ywaniu i lekkoatletyce. Od 1979 r. szko\u0142a przygotowywa\u0142a si\u0119 do przyj\u0119cia za patrona W\u0142adys\u0142awa Broniewskiego \u2013 \u017co\u0142nierza i poety, ale wprowadzenie stanu wojennego sprawi\u0142o, \u017ce uroczysto\u015b\u0107 ta odby\u0142a si\u0119 dopiero \u00a04 VI 1983 r. Wtedy te\u017c Szko\u0142a otrzyma\u0142a sztandar, kt\u00f3ry zosta\u0142 ufundowany przez zak\u0142ad opieku\u0144czy \u2013 Miejski Zarz\u0105d Budynk\u00f3w Mieszkalnych i Komitet Rodzicielski SP 5. Ods\u0142oni\u0119to tak\u017ce pami\u0105tkow\u0105 tablic\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 Patronowi Szko\u0142y. W latach 90. unowocze\u015bniano plac\u00f3wk\u0119, m.in. modernizuj\u0105c klasopracownie i wprowadzaj\u0105c komputery. Obj\u0119to specjaln\u0105 opiek\u0105 dzieci i m\u0142odzie\u017c romsk\u0105 (cyga\u0144sk\u0105), zamieszkuj\u0105c\u0105 w granicach obwodu szkolnego i uruchomiono oddzieln\u0105 klas\u0119 romsk\u0105. Corocznie organizowano wyjazd w ramach og\u00f3lnopolskiej pielgrzymki Rom\u00f3w do Limanowej po\u0142\u0105czonej z prezentacj\u0105 romskich zespo\u0142\u00f3w artystycznych. Wydawano szkoln\u0105 gazetk\u0119 \u201ePiontka\u201d. Dorobek plac\u00f3wki prezentowano w \u015brodowisku, m.in. w ramach \u015awi\u0119ta Szko\u0142y w mieleckim MOK \u2013 specjalny program artystyczny w sali widowiskowej i wystaw\u0119 plastyczn\u0105 w galerii (11 VI 1995 r.). P\u00f3\u017aniej prezentowano kolejne wystawy plastyczne, m.in. w Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie (1996) oraz Galerii MOK (1996) i SCK (1999). W roku szkolnym 1995\/1996 w 33 oddzia\u0142ach uczy\u0142o si\u0119 873 dzieci, w tym 66 Rom\u00f3w. Grono nauczycielskie liczy\u0142o 53 osoby, a obs\u0142uga \u2013 16 os\u00f3b. W zwi\u0105zku z wprowadzeniem reformy szkolnej i nowej sieci plac\u00f3wek szkolnych w Mielcu, po roku szkolnym 1998\/1999 Szko\u0142a Podstawowa nr 5 zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107, a baz\u0119, kt\u00f3r\u0105 u\u017cytkowa\u0142a, przej\u0119\u0142o Gimnazjum nr 1.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy i dyrektorzy w latach 1944-1999:<\/strong>\u00a0Roman Ochalik (1944-1953), Feliks Starosielec (1953-1955), Jan Armatys (1955-1961), Henryka Rusin (1961-1974), Kazimierz Ozga (1974-1986), Aniela Wiewi\u00f3ra (1986-1992), Maria Wrona (1992-1996), Wies\u0142awa Korze\u0144 (1996-1999).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy kierownik\u00f3w i dyrektor\u00f3w w latach 1944-1999:<\/strong>\u00a0Zofia Krudysz, Alicja Drabek, Kamila Pyzikiewicz, Barbara Gocy\u0142a, Aniela Wiewi\u00f3ra, Maria Wrona, Krystyna Ortyl, Jadwiga Rajpold, Wies\u0142awa Korze\u0144, El\u017cbieta Wo\u0142oszyn.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1944-1999:<\/strong>\u00a0Czes\u0142aw Babiarz, Maria Babiarz, Teresa Babiec, Ewa Bialic, Barbara Bednarz, Halina Bia\u0142orucka, Anna Bogusiak, Agnieszka Cichowska, Ewa Czeczot, Alina Czepi\u017cak, Wioletta \u0106wi\u0119ka, Jadwiga Doma\u0144ska, Krystyna Dorociak, Agnieszka Drozdowska, Iwona Drzyzga, Krystyna Dub, Ewa Dworkiewicz, Kazimiera Dziaduch, Teresa Dziedzic, Marek Dziedzicki, Beata Feret, Ewa Fr\u0105cz, Maria Gaj, \u00a0Barbara Gocy\u0142a, Renata Godek, Danuta Go\u0142\u0119biowska, Teresa Grabiec, Helena Groele, Halina Grzyb, ks. Henryk Homoncik, Janina Hyjek, Tadeusz Jakubowski, Zofia J\u0119drychowska, Irena Kamuda, Bogus\u0142awa Kaszczyszyn, Maria Kawalec, Lidia Kidacka, Grzegorz Kipa, Henryka K\u0142apot, \u00a0Janina Kmie\u0107, Zofia Kmie\u0107, Mariola Kobos, Joanna Ko\u0142ek, Ewa Krawczyk, Wies\u0142awa Korze\u0144 (z d. Zieli\u0144ska), Kazimiera Kurdziel, Janina Kusak, Ma\u0142gorzata Leyko, Barbara Lis, Danuta \u0141akomska (z d. Pazdyk), Klotylda \u0141akomy, Alicja \u0141azorko, Barbara M\u0105dro, Jadwiga Mejza, Janina Mi\u0119ko\u015b, Zofia Mleczko, Helena Mysona, Anna Oko\u0144, Adrianna Oparowska, Krystyna Ortyl, Mariola Ozga, Wiktoria Ozga, Janusz Pacholec, Janina Pastuszenko, Aleksandra Pezda, Tadeusz Pezda, Anna Pi\u0105tek, Renata Pie\u0144czewska, Rafa\u0142 Pod\u0142aszczyk, Janina Progorowicz, Kamila Pyzikiewicz, Jadwiga Rajtar, Anna Rokosz, Zofia Ryka\u0142a, Anna Seku\u0142a, Ewa Skalska, El\u017cbieta Skawi\u0144ska, Renata S\u0142aby, Stefania Sobota, El\u017cbieta Solecka, Katarzyna Stopa, Teresa Stala, Beata Str\u0105k, Janina Struga\u0142a, Stefania Sz\u0119dzio\u0142, Anna Szpakowska, Jadwiga Szuban, Celina Szyma\u0144ska, ks. Kazimierz \u015awi\u0119tek, Urszula Trzpis, Anna Ungeheuer, Stanis\u0142awa Wieczorek, Aniela Wiewi\u00f3ra, Aleksandra Wo\u0142oszyn, El\u017cbieta Wo\u0142oszyn, Barbara W\u00f3jcik, Maria Wrona, Bronis\u0142awa Zagraba, Agnieszka Zaj\u0105c, Helena Zaj\u0105c.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 6 (IM. FRANCISZKA \u017bWIRKI I STANIS\u0141AWA WIGURY)<\/strong>, powsta\u0142a w ramach akcji \u201eTysi\u0105c Szk\u00f3\u0142 na Tysi\u0105clecie\u201d na terenie przy ul. L. Solskiego. Budow\u0119 zespo\u0142u obiekt\u00f3w szkolnych rozpocz\u0119to w lipcu 1960 r., akt erekcyjny wmurowano 15 IX tego roku. Uroczyste oddanie mieleckiego \u201ePomnika Tysi\u0105clecia\u201d do u\u017cytku nast\u0105pi\u0142o 3 IX 1962 r. W roku szkolnym 1962\/1963 szko\u0142a liczy\u0142a oko\u0142o 1200 uczni\u00f3w w 33 oddzia\u0142ach i 38 nauczycieli. W pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci wyposa\u017cano \u00a0klasopracownie w potrzebne urz\u0105dzenia i pomoce dydaktyczne oraz zagospodarowano teren wok\u00f3\u0142 szko\u0142y. Rozw\u00f3j demograficzny miasta spowodowa\u0142, \u017ce w 1964 r. wprowadzono nauk\u0119 na trzy zmiany. Oddanie do u\u017cytku pobliskiej Szko\u0142y Podstawowej nr 7 w 1966 r. z\u0142agodzi\u0142o problem i od 1967 r. nauk\u0119 odbywano na dwie zmiany. W roku szkolnym 1970\/1971 zorganizowano klasy z rozszerzonym programem wychowania fizycznego. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 wyniki sportowe oraz wysoka ocena pracy dydaktyczno-wychowawczej plac\u00f3wki sprawi\u0142y, \u017ce jej starania o uzyskanie statusu szko\u0142y sportowej, poparte wnioskiem Kuratorium Okr\u0119gu Szkolnego w Rzeszowie, \u00a0zako\u0144czy\u0142y si\u0119 powodzeniem w 1974 r. W zwi\u0105zku z pozytywn\u0105 decyzj\u0105 Ministerstwa O\u015bwiaty i Wychowania \u2013 22 VIII 1974 r. podpisano umow\u0119 z zarz\u0105dem Fabrycznego Klubu Sportowego \u201eStal\u201d Mielec o patronacie klubu nad sportow\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 szko\u0142y. Zorganizowano klasy specjalizuj\u0105ce si\u0119 w trenowaniu p\u0142ywania, pi\u0142ki no\u017cnej, siatk\u00f3wki i lekkoatletyki oraz klas\u0105 taneczn\u0105. Wsp\u00f3\u0142praca ta zaowocowa\u0142a wychowaniem wielu wysokiej klasy sportowc\u00f3w \u2013 medalist\u00f3w Mistrzostw Polski i reprezentant\u00f3w Polski w r\u00f3\u017cnych dyscyplinach i kategoriach wiekowych. Du\u017cym sukcesem by\u0142o zaj\u0119cie II miejsca w og\u00f3lnopolskim wsp\u00f3\u0142zawodnictwie o tytu\u0142 najbardziej usportowionej szko\u0142y w roku szkolnym 1976\/1977, zorganizowanym w ramach VIII Og\u00f3lnopolskich Letnich Igrzysk M\u0142odzie\u017cy Szkolnej w Poznaniu. 22 X 1977 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wr\u0119czenia szkole sztandaru, ufundowanego przez WSK Mielec. R\u00f3wnocze\u015bnie sztandar ten zosta\u0142 udekorowany Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201eStal\u201d Mielec za ca\u0142okszta\u0142t wsp\u00f3\u0142pracy i sukcesy sportowe uczni\u00f3w. Przy wydatnej pomocy WSK Mielec w 1984 r. oddano do u\u017cytku dobrze wyposa\u017cony pawilon medyczno-rehabilitacyjny. Ponadto w latach 80. zak\u0142ad opieku\u0144czy pomaga\u0142 szkole poprzez przekazywanie potrzebnego sprz\u0119tu. W 1991 r. rozpocz\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Towarzystwem Przyjaci\u00f3\u0142 Polski w Morlaix (Francja). Odt\u0105d wielokrotnie ekipa m\u0142odych sportowc\u00f3w \u2013 uczni\u00f3w SP 6 wyje\u017cd\u017ca wiosn\u0105 na turnieje pi\u0142ki no\u017cnej do Morlaix, a nast\u0119pnie go\u015bci m\u0142odzie\u017c z Morlaix w Mielcu i tradycyjnym punktem programu jest tak\u017ce turniej pi\u0142ki no\u017cnej. Obie strony dbaj\u0105 te\u017c o atrakcyjny program towarzysz\u0105cy. Po wej\u015bciu w \u017cycie reformy o\u015bwiaty w 1999 r. SP 6 sta\u0142a si\u0119 sze\u015bcioletni\u0105 plac\u00f3wk\u0105 o\u015bwiatow\u0105. Pozosta\u0142a te\u017c, podobnie jak w poprzednich latach, jedn\u0105 z najwi\u0119kszych szk\u00f3\u0142 podstawowych pod wzgl\u0119dem liczebno\u015bci uczni\u00f3w. Szko\u0142a wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 wynikami w dziedzinie nauki, a jej uczniowie zdobyli szereg czo\u0142owych lokat w konkursach og\u00f3lnopolskich i wojew\u00f3dzkich. Najwi\u0119kszymi sukcesami SP 6 by\u0142o uzyskanie III miejsca w roku szkolnym 2002\/2003 i I miejsca w roku szkolnym 2003\/2004 w woj. podkarpackim pod wzgl\u0119dem ilo\u015bci laureat\u00f3w i osi\u0105gni\u0119tych punkt\u00f3w w wojew\u00f3dzkich konkursach interdyscyplinarnych. Uczniowie SP 6 osi\u0105gali te\u017c liczne sukcesy sportowe i artystyczne, zw\u0142aszcza w muzyce, ta\u0144cu i plastyce. Nieprzerwanie od lat funkcjonuj\u0105 klasy sportowe o profilu p\u0142ywackim. Od 2005 r. Szko\u0142a jest organizatorem Mi\u0119dzyszkolnego Turnieju Tanecznego \u201eO Puchar Dyrektora SP 6\u201d. W roku szkolnym 2006\/2007 powsta\u0142a pierwsza klasa integracyjna. W latach 2006-2008 wykonano remont i modernizacj\u0119 jej obiekt\u00f3w w ramach projektu \u201eOd przedszkola do matury; adaptacja bazy edukcacyjno-sportowej w Mielcu do kszta\u0142cenia integracyjnego\u201d. Pierwszy oddzia\u0142 integracyjny powsta\u0142 w roku szkolnym 2006\/2007. Tradycyjnie szko\u0142a osi\u0105ga liczne sukcesy sportowe, g\u0142\u00f3wnie w lekkoatletyce, pi\u0142ce no\u017cnej, p\u0142ywaniu i siatk\u00f3wce (m.in. projekt \u201eAkademia siatk\u00f3wki\u201d). Od 2003 r. (z inicjatywy nauczycielki Marioli Drewniak) corocznie organizuje Dzieci\u0119c\u0105 Rad\u0119 Miasta, w kt\u00f3rej bior\u0105 udzia\u0142 przedstawiciele wszystkich szk\u00f3\u0142. Uczestniczy w programach unijnych i rz\u0105dowych, m.in. \u201eCyfrowa szko\u0142a\u201d. Jako wsp\u00f3\u0142organizator Stowarzyszenia Przyjaci\u00f3\u0142 Francji, wsp\u00f3\u0142pracuje z bli\u017aniaczym stowarzyszeniem w p\u00f3\u0142nocnej Francji (Morleaix i okolice). 10 X 2012 r. zorganizowano uroczysto\u015bci 50-lecia szko\u0142y. Z tej okazji wydano ksi\u0105\u017ck\u0119\u00a0Monografia Szko\u0142y Podstawowej nr 6 im. \u017bwirki i Wigury w Mielcu (Mielec 2012).<\/em>\u00a0Po wprowadzeniu w \u017cycie\u00a0Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo o\u015bwiatowe\u00a0<\/em>nazw\u0119 SP 6 zmieniona na: SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 6 IM. F. \u017bWIRKI I S. WIGURY W MIELCU Z ODDZIA\u0141AMI INTEGRACYJNYMI I SPORTOWYMI. Funkcjonowanie w nowych ramach organizacyjnych rozpocz\u0119to od roku szkolnego 2017\/2018. Po likwidacji Gimnazjum nr 1 samorz\u0105dowe w\u0142adze miasta Mielca przekaza\u0142y Szkole obiekty szkolne przy ul. E. Biernackiego. Tym samym SP 6, jako jedyna w Mielcu, prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 w dw\u00f3ch oddalonych od siebie budynkach – przy ul. L. Solskiego i E. Biernackiego. Nowo\u015bci\u0105 jest utworzenie klasy mistrzostwa sportowego w p\u0142ywaniu. 19 X 2023 r. odby\u0142o si\u0119 uroczyste ods\u0142oni\u0119cie muralu o tematyce lotniczej na \u015bcianie budynku szkolnego od strony ul. Grunwaldzkiej, jako formy upami\u0119tnienia patron\u00f3w Szko\u0142y: Franciszka \u017bwirki i Stanis\u0142awa Wigury.<\/p>\r\n

,<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy zespo\u0142owe: <\/strong>czo\u0142owe miejsca dru\u017cyn sportowych w rozgrywkach ponadregionalnych.<\/p>\r\n

Sukcesy indywidualne<\/strong>: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych; miejsca na podium w zawodach sportowych, najcz\u0119\u015bciej lekkoatletycznych (w tym medale na mistrzostwach Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy w latach 1962-2022:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Tuleja (1962-1963), Zofia Koper (1963-1974), Urszula Skowro\u0144ska (1974-1986), Halina Jask\u00f3\u0142ka (1986-1989), Cecylia Naprawa (p.o., 1989-1990), Lech Stacho (1990-2012), Grzegorz Tychanowicz (2012-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy dyrektor\u00f3w:<\/strong>\u00a0Zofia Krudysz (1962-1966), Adam Tracz (1962-1963), Zofia Koper (1974-1981), Zofia Martynuska (1963-1974), Helena Gorzelany (1965-1974), W\u0142odzimierz Krupi\u0144ski (1978-1984), Halina Jask\u00f3\u0142ka (1981-1986), Tadeusz Rogowski (1985-1986), Teresa Ku\u015bnierz (1986-1990), Dariusz Krupi\u0144ski (1986-1987), Cecylia Naprawa (1987-1989), Danuta Stycze\u0144 (1990-nadal), Witold Celi\u0144ski (1990-1999), Teresa Lorek (1999-2002), El\u017cbieta Wo\u0142oszyn (1999-nadal), Marzena Rybak (2000-nadal), Beata Czarnota (2016-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1962-2022:<\/strong> ks. Tomasz Abram, Joanna Albigowska, Ma\u0142gorzata Augustyn-Ro\u017cnia\u0142, Marcin Babi\u0144ski, Agnieszka Bajor, ks. Andrzej Bajorek, Emilia Bajorek, Jerzy Baran, Janina Baranowska, Marek Baranowski, Jadwiga Barna\u015b, Janina Bartnik, Barbara Bauer, Justyna Bednarczyk-\u015amist, ks. Mariusz Berko, Ewa Bialic, Ewa Bia\u0142ynicka, Wojciech Bielewicz, Stanis\u0142awa Biernacka, Anna Bogusiak, Roma Borz\u0119cka, Jerzy Borz\u0119cki, Bronis\u0142awa Bro\u017cyna, Agnieszka Brunecka, Zbigniew Brunecki, Ewa Bry\u0142a, Dorota Buczek-Kolanko, Irena Burdzel, Witold Celi\u0144ski, Beata Cetnar, Dorota Chmura, Zenon Chojnicki, Danuta Chru\u015bciel, Janusz Cicho\u0144, Natalia Cicho\u0144, El\u017cbieta Ci\u0119\u017cad\u0142o, Edyta Cisi\u0144ska, Lucyna Cisowska, Beata Czarnota, Ewa Czeczot, ks. Kazimierz Czesak, Monika \u0106wiok, Micha\u0142 D\u0105browski, Zofia Dec, Pelagia D\u0119bicka, Piotr Dobrowolski, \u0141ukasz Do\u0142owacki, Emilia Drabik, Mariola Drewniak, Agnieszka Drozdowska, Iwona Drzyzga, Krystyna Dub, Bo\u017cena Dudek, Magdalena Dudek, Anna Dugie\u0142\u0142o, Anna Dul, Barbara Dulik, Ewa Dworkiewicz, Justyna Dyka-Szyma\u0144ska, Jerzy Dzia\u0142owski, Stefania Dziarmaga, Marek Dziedzicki, Beata Feret, Jadwiga Foremna, Jadwiga Fr\u0105czek, Kazimierz Fronk, Aleksandra Frysztak, Helena Gajda, Krystyna Ga\u0142a\u015b, Janina Ga\u0142\u0105zka, Bo\u017cena Gan, Joanna Gil, Agnieszka Gliwa, Renata Godek, Urszula Go\u0142da, Danuta Go\u0142\u0119biowska-Kornecka, Anna Gonet, Helena Gorzelany, Agata Graniczka, Marta Gromny, Janina Gronek, Minika Gruszecka, Halina Grzyb, Bronis\u0142awa Grzywacz, Grzegorz Gudz, Czes\u0142awa Gwo\u017adziowska, Maria Halik, Krystyna Hanulak, Izabela Hapta\u015b, Krzysztof Hapta\u015b, Marek Hapta\u015b, Zbigniew Hariasz, Zofia Ho\u0142ojuch, ks. Henryk Homoncik, Izydor Ingram, Renata Irla-Wawrzy\u0144ska, Alicja Jagodzi\u0144ska, Halina Jakubowska, ks. Edward Janikowski, Jadwiga Jankowska, Alicja Jasi\u0144ska, Anna Jasi\u0144ska, Halina Jask\u00f3\u0142ka, Iwona Jask\u00f3\u0142ka, Renata Ja\u015bkiewicz, Beata Jele\u0144, Bronis\u0142awa J\u0119drychowska, Stefania Jo\u0144ca, Agnieszka Jurasz, Kacper Jurek, Ewa Kr\u00f3l, Danuta Kaczor, Dorota Ka\u0142awaj, Ewa Kandzior, Janina Kaniewska, Jan Kapinos, Joanna Kapusta, Maciej Karasi\u0144ski, Henryka Kardy\u015b, Maria Kardy\u015b, Maria Kasprzak, Bogus\u0142awa Kaszczyszyn, Maria Kawalec, El\u017cbieta Kipa, Grzegorz Kipa, Zbigniew Klehr, Ma\u0142gorzata Klich, Sylwia Kluza, Henryka K\u0142apot, Janina Kmie\u0107, Mariola Kobos, Janina Kobzdej, Teresa Koco\u0144, Joanna Ko\u0142ek, El\u017cbieta Komaniecka, Beata Kope\u0107, El\u017cbieta Kope\u0107, Zofia Koper, Iwona Kopera-Marzec, Anna Korczak, Anna Korycka, Bo\u017cena Kosi\u0144ska, Zofia Kotarska, Jan Kowalik, Maria Kowalska, Maria Koziara-Czapla, Urszula Kozik, Aneta Kozio\u0142, \u0141ukasz Ko\u017alik, Ewa Krawczyk-Pawlak, Katarzyna Krawiec, Emilia Kreid, Tadeusz Kr\u0119pa, Ewa Kr\u00f3l, Zofia Krudysz, Dariusz Krupi\u0144ski, W\u0142odzimierz Krupi\u0144ski, Maria Kru\u017cel, Zofia Kru\u017cel, Anna Kuczewska, Romualda Kukulska, Marzena Kulig, Stefan Kulig, Edyta Kuli\u0144ska, ks. Stanis\u0142aw Kurczab, Teresa Ku\u015bnierz, Alicja Ku\u017cd\u017ca\u0142, Alicja Kwa\u015bnik, El\u017cbieta Kwiecie\u0144, Agnieszka Lamot-Kulawiec, Bo\u017cena Lenartowicz, Agnieszka Le\u015b, Hanna Lewicka, Bronis\u0142aw Leyko, Maria Lipska, Stanis\u0142awa Loc, Renata Irla-Wawrzy\u0144ska, Teresa Lorek,Klotylda \u0141akomy, Leszek \u0141anucha, Magdalena \u0141anucha, Krzysztof \u0141apa, Bernadeta \u0141az, Dorota \u0141az, Alicja \u0141azorko, Anna \u0141\u0105czak, Stanis\u0142awa \u0141\u0105czak, Anna \u0141uczak, Ma\u0142gorzata Madejczyk, Barbara Maciejowska, Barbara Maj, Joanna Majcher, Anna Majocha, Katarzyna Ma\u0142ecka, Anna Ma\u0142odzi\u0144ska-Witwicka, Katarzyna Ma\u0142ecka, Alina Martyka, Zofia Martynuska, Czes\u0142awa Marusiak, Iwona Marzec-Kopera, Genowefa Mazur, Dorota Mazurek, Barbara M\u0105dro, Teresa Mi\u0105sik, Ewa Michna, Zofia Midura, Karolina Mielnicka, Wojciech Mieszkowicz, Teresa Mieszkowicz-Sowa, Janina Mi\u0119ko\u015b, Magdalena Migryt, Danuta Mirek, Jolanta Misiak, Jadwiga Mleczko, Halina Moll, Zofia Mroczek,\u00a0 ks. Bart\u0142omiej Musia\u0142, Danuta Muszy\u0144ska, El\u017cbieta Mysi\u0144ska, Anastazja Mytych, Cecylia Naprawa, Dorota Narowska, Anna Nar\u00f3g, ks. J\u00f3zef Nita, Maria Nizio\u0142ek, Aneta Nosek, ks. Ryszard Nowak, Maria Nowakowska, Tomasz Nowakowski, Lidia Ochalik, Anna Oko\u0144, Bogdan Omiotek, Ma\u0142gorzata Ortyl, Krystyna Oskroba, Joanna Osnowska, Wojciech Ostrowski, Anna Ozga, Norbert Ozimek, Janina Pastuszenko, Joanna Pawlik-Marek, Ma\u0142gorzata Pazdro, Aleksandra Pezda, Tadeusz Pezda, Beata P\u0119kala, Anna Pi\u0105tek, Renata Pie\u0144czewska, Anna Pier\u00f3g, Maria Pier\u00f3g, J\u00f3zefa Pietras, Ma\u0142gorzata Pietrzak, Renata Pietrzyk, Krystyna Pi\u0119ko\u015b, Stanis\u0142aw Piwnica, Natalia Piziak, Zofia Plaucha, Stanis\u0142aw P\u0142aneta, Iwona Podg\u00f3rska, Helena Pogoda, ks. Stanis\u0142aw Por\u0119bski, Martyna Przyby\u0142o, Anna Putaj, Barbara Pyrz, Helena Rachowicz, Irena Rachwa\u0142, Gabriela Rohde, Tadeusz Rogowski, Lucyna Rog\u00f3\u017c, Gabriela Rohde, Janina Rojowska, Urszula Rokicka, Magdalena Rumak-Markowska, Marta Rumszewicz, Joanna Rusek I, Joanna Rusek II, Krystyna Rusin, Marzena Rybak, Angelika Rybak-Pietryka, Anna Rze\u017anik, Jolanta S\u0105siadek, ks. Grzegorz Skalniak, Ewa Skalska, El\u017cbieta Skawi\u0144ska, Maria Skaza, Urszula Skowro\u0144ska, Andrzej Sk\u00f3ra, Janina Sk\u00f3rzak, Zofia Skrzyniarz, Wojciech Snopkowski, El\u017cbieta Sobczyk, Danuta Sokalska, Marta Spania\u0142-Skrzypek, Jan Spycha\u0142a, Lech Stacho, Teresa Stala, Alina Stanis\u0142awska, Katarzyna Stefaniak, Aneta Stroko\u0144, Ewa Struga\u0142a, Emilia Stryczek, Adela Strza\u0142a, Danuta Stycze\u0144, Teresa Styga, Urszula Styga, Albina Sudo\u0142, Katarzyna Surowiec, Bo\u017cena Switek, Bernadetta Szatkowska, Stanis\u0142awa Szczerbi\u0144ska, Stefania Sz\u0119dzio\u0142, Anna Szpakowska, Bogumi\u0142a Szteliga, Zbigniew Szyma\u0144ski, Aleksandra Szyszka, Maria \u015aliwa, Katarzyna \u015apiewak, Beata \u015awi\u0105tek, Krystyna Tabasz, Urszula Tarnawska, Stefania Tomas, Micha\u0142 Tor, Adam Tracz, Stefania Tracz, Magdalena Trela, Lilianna Tr\u0119bska, Stanis\u0142aw Tuleja, Grzegorz Tychanowicz, Maria Tyczy\u0144ska, Les\u0142awa Tyniec, Anna Ungeheuer, El\u017cbieta Walat-Sankowska, Antoni Walerowski, Bogus\u0142aw Walerowski, Anna Wa\u0142ek – Sitko, Marek Wanic, Joanna Warunek-Bielewicz, Bartosz Warzecha, Marek Weso\u0142owski, Ma\u0142gorzata Wiech, Mariola Wiechowska, Jolanta Wieczerzak, Dorota Wieczorek, Robert Wieczorek, Irena Wilk, Maria Wilk, Stanis\u0142aw Wilk, Monika Winiarz, Teresa Wi\u015bniewska, Bogumi\u0142a Witas, El\u017cbieta Witek, Bogus\u0142awa Witkowska, Helena Witkowska, ks. Dawid W\u0142odarczyk, Bogus\u0142awa Wojdon-Krupi\u0144ska, Monika Wojtuszewska, ks. Antoni Wolak, Antoni Wolanin, Ma\u0142gorzata Woli\u0144ska, Aleksandra Wo\u0142oszyn, El\u017cbieta Wo\u0142oszyn, Regina Wo\u0142owiec, Genowefa Wo\u015b, Matylda Wo\u015b, Aleksander Wo\u017aniak, Anna Wo\u017aniak, Barbara W\u00f3jcik, Alicja W\u00f3jtowicz, Maria W\u00f3jtowicz, Agnieszka Wro\u0144ska, Zofia Wr\u00f3blewska, Agnieszka Zaj\u0105c, Marta Za\u0142ucka, ks. S\u0142awomir ZAranek, Katarzyna Zemmel, Agnieszka Zieli\u0144ska, Lidia Zieli\u0144ska, Teresa Zieli\u0144ska, Zbigniew Zieli\u0144ski, Ma\u0142gorzata Ziobro\u0144, Mariola Zuch, Ma\u0142gorzata \u017bak, Renata \u017bak, W\u0142adys\u0142awa \u017burek.<\/p>\r\n

Publikacje o Szkole: Monografia Szko\u0142y Podstawowej nr 6 im. \u017bwirki i Wigury w Mielcu 1962-2012<\/em>, oprac. zbiorowe, Mielec 2012; Monografia Szko\u0142y Podstawowej nr 6 im. \u017bwirki i Wigury z Oddzia\u0142ami Integracyjnymi i Sportowymi w Mielcu 2012-2022, opr. Beata Czarnota, Angelika Rybak – Pietryka, Mielec 2022.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 7 (IM. IGNACEGO \u0141UKASIEWICZA)<\/strong>, rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 od roku szkolnego 1966\/1967. Jej budynek przy ul. Grunwaldzkiej zosta\u0142 zbudowany w latach 1964-1966 i oddany do u\u017cytku 31 VIII 1966 r. W tym czasie zbudowano te\u017c zesp\u00f3\u0142 boisk szkolnych i ca\u0142o\u015b\u0107 ogrodzono. Pierwszym kierownikiem szko\u0142y i jej organizatorem by\u0142a Zofia Krudysz, przy pomocy zast\u0119pc\u00f3w kierownika \u2013 Alicji Drabek i Marii Syper oraz grona pedagogicznego, licz\u0105cego 47 nauczycieli. Do szko\u0142y zapisano 1240 uczni\u00f3w. Utworzono 36 oddzia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re uczy\u0142y si\u0119 w 18 salach na dwie zmiany. Patronat nad szko\u0142\u0105 obj\u0119\u0142a Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. Jednym z jej pierwszych dar\u00f3w dla szko\u0142y by\u0142a konsoleta radiofoniczna, kt\u00f3ra s\u0142u\u017cy\u0142a przez ponad 30 lat. Od pocz\u0105tku funkcjonowania czynna by\u0142a biblioteka szkolna, kt\u00f3rej zal\u0105\u017cek stanowi\u0142 ksi\u0119gozbi\u00f3r przekazany po likwidowanym Liceum Pedagogicznym i Szkole \u0106wicze\u0144. Tak\u017ce od pocz\u0105tku dzia\u0142a\u0142 samorz\u0105d uczniowski. W 1967\/1968 uruchomiono \u015bwietlic\u0119 szkoln\u0105. Wydarzeniem roku 1968\/1969 by\u0142o zorganizowanie w szkolnej sali gimnastycznej Wystawy Post\u0119pu Pedagogicznego. W roku szkolnym 1971\/1972 SP 7, jako pierwsza szko\u0142a w Mielcu, wprowadzi\u0142a uroczyste \u201epasowanie pierwszoklasist\u00f3w na uczni\u00f3w\u201d. 6 X 1973 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wr\u0119czenia szkole sztandaru ufundowanego przez Komitet Rodzicielski. Zako\u0144czenie roku szkolnego 1973\/1974 u\u015bwietniono uroczysto\u015bci\u0105 nadania szkole imienia Ignacego \u0141ukasiewicza. Wtedy te\u017c po raz pierwszy oficjalnie wykonano hymn szko\u0142y. Odt\u0105d organizowano spotkania z m\u0142odzie\u017c\u0105 innych szk\u00f3\u0142 posiadaj\u0105cych imi\u0119 I. \u0141ukasiewicza. Od 1974 r. zainaugurowano spotkania z nauczycielami emerytami. W roku szkolnym nauczyciel muzyki Ryszard Krupa za\u0142o\u017cy\u0142 zesp\u00f3\u0142 muzyczny \u201e\u017bacy\u201d, kt\u00f3ry w 1980 r. zdoby\u0142 \u201eHarf\u0119 Eola\u201d \u2013 nagrod\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Kameralnych Zespo\u0142\u00f3w Muzyki Dawnej \u201eSchola Cantorum\u201d w Kaliszu. Kontynuacj\u0105 tej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142 Zesp\u00f3\u0142 Muzyki Dawnej \u201eMuzyczna Gromada\u201d, za\u0142o\u017cony w 1993 r. przez Tomasza Nowakowskiego. By\u0142 on wielokrotnie laureatem wojew\u00f3dzkich przegl\u0105d\u00f3w szkolnych zespo\u0142\u00f3w artystycznych oraz uczestnikiem przegl\u0105d\u00f3w og\u00f3lnopolskich w Kaliszu i \u015awieradowie. Od 1977 r. uczniowie SP 7 zdobywali tytu\u0142y laureat\u00f3w wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych, regularnie w r\u00f3\u017cnych przedmiotach. W latach 80. mno\u017cy\u0142y si\u0119 sukcesy sportowe, g\u0142\u00f3wnie w siatk\u00f3wce dziewcz\u0105t. D\u0142ugoletnia praca nauczycieli \u2013 trener\u00f3w siatk\u00f3wki zaowocowa\u0142a zwyci\u0119stwami w Wojew\u00f3dzkich Igrzyskach M\u0142odzie\u017cy Szkolnej (1993-1996) i Makroregionalnych IMS (1994) oraz udzia\u0142em w Centralnych IMS (1994). Zdarza\u0142y si\u0119 te\u017c sukcesy w innych dyscyplinach sportowych. W 1983 r. powsta\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielnia Uczniowska \u201eIgna\u015b\u201d, a jej dobra praca zosta\u0142a doceniona ju\u017c w 1985 r. przez delegowanie jej przedstawicieli na II Og\u00f3lnopolski Zjazd Sp\u00f3\u0142dzielni Uczniowskich w Parczynie. W 1987 r. rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 Szkolne Ko\u0142o Turystyczno-Krajoznawcze. Sukcesy w konkursach przedmiotowych, przegl\u0105dach artystycznych i zawodach sportowych sprawi\u0142y, \u017ce \u201esi\u00f3demka\u201d zosta\u0142a uznana za jedn\u0105 z najlepszych plac\u00f3wek szkolnych w Mielcu. \u017bycie szko\u0142y opisywa\u0142y i upami\u0119tnia\u0142y gazetki szkolne \u201ePrymus\u201d i \u201eKuryer\u201d. W 1993 r. za\u0142o\u017cono Klub Ekologiczny \u201eOikos\u201d, kt\u00f3ry popularyzowa\u0142 wiedz\u0119 ekologiczn\u0105 i mobilizowa\u0142 do uczestnictwa w akcjach ekologicznych, m.in. \u201eM\u00f3j las\u201d, \u201eKampania Ozonowa\u201d i \u201eSprz\u0105tanie \u015awiata\u201d. Okazj\u0105 do podsumowania pracy dydaktyczno-wychowawczej szko\u0142y by\u0142y uroczysto\u015bci 30-lecia w 1996 r. Wtedy te\u017c wydano okoliczno\u015bciow\u0105 broszur\u0119 o historii i osi\u0105gni\u0119ciach szko\u0142y. W latach 1966-1999 Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 7 uko\u0144czy\u0142o oko\u0142o 4 300 uczni\u00f3w. Po roku szkolnym 1998\/1999, w zwi\u0105zku z reform\u0105 o\u015bwiaty, szko\u0142a zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107, a jej obiekty przej\u0119\u0142o Gimnazjum nr 2.(oddzielne has\u0142o)\u00a0<\/em>Po wprowadzeniu w \u017cycie\u00a0Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo o\u015bwiatowe<\/em>\u00a0powr\u00f3cono\u00a0<\/em>do o\u015bmioklasowej SP 7 i nadano jej nazw\u0119: SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 7 Z ODDZIA\u0141AMI GIMNAZJALNYMI. Funkcjonowanie w nowych ramach organizacyjnych rozpocz\u0119to od roku szkolnego 2017\/2018. Gimnazjum nr 2 jako odr\u0119bna plac\u00f3wka o\u015bwiatowa przesta\u0142o istnie\u0107 od 1 IX 2017 r., a funkcjonuj\u0105ce klasy gimnazjalne\u00a0 (dwa roczniki) zosta\u0142y w\u0142\u0105czone w struktur\u0119 organizacyjn\u0105 nowo utworzonej Szko\u0142y Podstawowej nr 7 w Mielcu. Zorganizowanie szko\u0142y od podstaw by\u0142o du\u017cym wysi\u0142kiem organizacyjnym. M. in. zorganizowano klasopracownie do przedmiot\u00f3w w klasach VII i VIII. Ostatnie klasy gimnazjalne opu\u015bci\u0142y szko\u0142\u0119 w roku szkolnym 2018\/2019. W dniu zako\u0144czenia roku szkolnego 2021\/2022, przed rozdaniem \u015bwiadectw odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 nadania szkole imienia Ignacego \u0141ukasiewicza oraz wr\u0119czenia nowego sztandaru. Aktu tego dokona\u0142 prezydent miasta Jacek Wi\u015bniewski.<\/p>\r\n

Najwa\u017cniejsze sukcesy zespo\u0142owe:<\/strong> *2019\/2020 \u2013 Certyfikat Szko\u0142a Przyjazna Utalentowanym Uczniom; 7. miejsce szko\u0142y w wojew\u00f3dztwie podkarpackim (5 tytu\u0142\u00f3w laureata konkurs\u00f3w przedmiotowych kuratoryjnych); miejski tytu\u0142 i statuetka \u201eNieprzeci\u0119tna Szko\u0142a\u201d w 2018 r., 2019 r. i 2020 r.<\/p>\r\n

Sukcesy indywidualne<\/strong>: liczni laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych; miejsca na podium w zawodach sportowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Zofia Krudysz (1966-1977), Franciszek Wa\u0142ek (1977-1981), Maria Syper (1981-1987), Barbara Gadomska (1987-1992), Weronika Grzech (1992-1999), Ma\u0142gorzata Wac\u0142awska (2017-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy dyrektora:<\/strong>\u00a0Maria Syper (1966-1981), Alicja Drabek (1966-1977), Stanis\u0142awa Wit (1977-1992), Alina Stanis\u0142awska (1977-1985), Barbara Gadomska (1981-1987), Weronika Grzech (1987-1992), Janina Ga\u0142\u0105zka (1992-1996), Halina Kubica (2017-nadal)\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1966-1999 i 2017-2022:<\/strong> Teresa Babiec, Wac\u0142aw Barszcz, Rozalia Basztura, Barbara Bauer, Barbara Bednarz, Hanna Bia\u0142orucka, Ewa Bry\u0142a, Irena Burdzel, Zbigniew Burek, Lidia B\u0142achowicz, Witold Celi\u0144ski, Maciej Chlebowski, ks. Adam Chmiel, Grzegorz Cibicki, Mirella Cibicka, Antonina Cichocka, El\u017cbieta Ci\u0119\u017cad\u0142o, Lucyna Cisowska, ks. Rafa\u0142 Cisowski, Cecylia Czachor, Maria Czapla, Agnieszka Czepi\u017cak, Pawe\u0142 \u0106wi\u0119ka, Barbara Dobrowolska, Piotr Dobrowolski, Mariola Drewniak, Krystyna Dub, Zuzanna Dubiel, s. Bo\u017cena Dudziak, Ewa Dworkiewicz, Wies\u0142aw Dziewit, Aneta Dziubi\u0144ska, Teresa Falkowska, Jadwiga Foremna, Aleksandra Frysztak, Barbara Gadomska, Janina Ga\u0142\u0105zka, Agnieszka Gardulska, Regina Gardulska, Jan Garga\u0142a, ks. J\u00f3zef G\u0142owa, Maria G\u0142owacka, Barbara G\u0142owacz, Ma\u0142gorzata G\u00f3rska, Agata Graniczka, Janina Gronek, Weronika Grzech, Arleta G\u0105sowska, Ma\u0142gorzata Gadomska, Dorota G\u0142owacka, Zofia Gancarz, Izabela Hapta\u015b, Zofia Ho\u0142ojuch, Marta Horeczy, Janina Hyjek, Janusz Ingram, Edmund Jakubowski, Halina Jakubowska, Jadwiga Jankowska, Maria Je\u017c, Bronis\u0142awa J\u0119drychowska, Zofia J\u0119drychowska, Dorota Ka\u0142awaj, \u00a0Maria Karkut, Maria Kawalec, Danuta Kassabachi, ks. Janusz K\u0142\u0119czek, Teresa Koco\u0144, Maria Kolisz, Antonina Ko\u0142cz, Bo\u017cena Kosi\u0144ska, Zofia Kotowska, Barbara Kozik, Tadeusz Krajewski, Emilia Kreid, Maria Kr\u0119pa, Renata Kr\u0119pa, Romualda Kr\u0119pa, Maria Kr\u00f3l, Ryszard Krupa, Bo\u017cena Kru\u017cel, Irena Krzemie\u0144, Stefan Kulig, Franciszek Kukulski, Anna Kulikowska, Janina Kura\u015b, Henryka Kucharska, Alicja Ku\u017cd\u017ca\u0142, El\u017cbieta Kwiecie\u0144, Teresa Kwolek, Anna Lewicka, Aleksandra Lipska, Iwona Litwi\u0144ska – Robak, Stanis\u0142awa Loc, Teresa Lorek, Felicja Lulek, Danuta Mach, Danuta Maciuba, Ewa Maj, Maciej Maj, Teresa Makso\u0144, Iryda Matras, Ludmi\u0142a Mleczko, Zbigniew Modras, Halina Moll, Anna Morytko, ks. Eugeniusz Mro\u017cek, El\u017cbieta Mysi\u0144ska, Helena Mysona, Dorota Narowska, Maria Nawracaj, Tomasz Nowakowski, ks.\u00a0 Krzysztof Olszak, Anna Ozga, Marek Paduch, Ewa Pa\u0142asz, Janina Pastuszenko, Maria Pawlak, Zuzanna Pazdro, Joanna P\u0119cak (pedagog),\u00a0 Janina P\u0119k, Janina Pietrucha, Zofia Pi\u0119ko\u015b, Apolonia Pisarczyk, Ewa Podg\u00f3rska, Lidia Podraza, Zofia Pogoda, Ryszard Pot\u0119pa, Lucyna Przyby\u0142o, Kamila Pyzikiewicz, Jadwiga Rajtar, Zofia Rodzinka, Krystyna Rusin, Izabela Rutkowska, \u0141ukasz Rybak, Anna Rybska, Anna Rzegocka, Danuta Sanecka, Maria Sieros\u0142awska, El\u017cbieta Sikora, Lidia S\u0142owik, Zofia Smo\u0142a, Henryka Sowa, Edward Spilarewicz, Zdzis\u0142aw Stelmach, Teresa Starzyk, Jadwiga Stelmachowicz, Agnieszka Stra\u017c, Janina Streb, Emilia Stryczek, Adela Strza\u0142a, El\u017cbieta Stycze\u0144, Krystyna Sumiec, Zygmunt Sumiec, Krystyna Szeser, Krystyna Szkaradzi\u0144ska, Dorota Szyma\u0144ska – Bar, Zbigniew Szyma\u0144ski, Edward \u015awi\u0105tek, Dorota \u015awist, Urszula Tarnawska, Wanda Tracz, Franciszek Wa\u0142ek, S\u0142awomir Wa\u0142ek, Marek Wanic, Renata Wawrzy\u0144ska, ks. J\u00f3zef W\u0119grzyn, Mariola Wiechowska, Dorota Wieczorek, Stanis\u0142awa Wieczorek, Mariola Wiechowska, Stanis\u0142awa Wit, Jolanta Witek, Genowefa Witkowska, Irena Wilk, Ma\u0142gorzata Woli\u0144ska, Genowefa Wo\u015b, ks. Zbigniew W\u00f3jcik, Maria Wyka, Natalia Zadora, Bronis\u0142awa Zagraba, Karol Zarzyczny, Irena Zaj\u0105c, Teresa Zieli\u0144ska, Zofia Zi\u0119ba, Renata \u017bak, Anna \u017bar\u00f3w.<\/p>\r\n

Publikacja o Szkole: XXX lat „Si\u00f3demki” Monografia Szko\u0142y Podstawowej Nr 7 w Mielcu im. Ignacego \u0141ukasiewicza<\/em>, oprac. zbiorowe, Mielec 1996<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 8 IM. ST. SIER\u017b. PILOTA STANIS\u0141AWA DZIA\u0141OWSKIEGO<\/strong>, powsta\u0142a w latach 1981-1984 przy ul. Cz. Ta\u0144skiego, w zwi\u0105zku z budow\u0105 osiedla budynk\u00f3w wielorodzinnych MSM w p\u00f3\u0142nocno-zachodniej cz\u0119\u015bci miasta, p\u00f3\u017aniej nazwanym osiedlem Janka Krasickiego, a od 1990 r. \u2013 osiedlem Lotnik\u00f3w. Prace budowlane rozpocz\u0119\u0142o Mieleckie Przedsi\u0119biorstwo Budowlane na wiosn\u0119 1981 r., a pod koniec sierpnia 1981 r. oddano do u\u017cytku pierwszy segment. Du\u017cej pomocy przy r\u00f3\u017cnych pracach udzielili rodzice. 1 IX 1981 r. odby\u0142a si\u0119 pierwsza inauguracja roku szkolnego dla 571 dzieci w 20 oddzia\u0142ach klas I-III i 2 oddzia\u0142ach przedszkolnych. Dyrektorem szko\u0142y mianowano Leszka Szelca, a wicedyrektorem \u2013 Helen\u0119 Gajd\u0119. Na pierwszej uroczysto\u015bci z okazji Dnia Nauczyciela wyst\u0105pi\u0142 szkolny zesp\u00f3\u0142 \u201ePloteczka\u201d prowadzony przez Barbar\u0119 Wilczy\u0144sk\u0105. Rok szkolny 1982\/1983 rozpocz\u0119to ju\u017c w trzech segmentach. Do szko\u0142y ucz\u0119szcza\u0142o ju\u017c 1300 uczni\u00f3w. Powsta\u0142a m.in. dru\u017cyna ZHP pod opiek\u0105 pwd Ireny Szadkowskiej. W kolejnym roku szkolnym uczono w czterech segmentach. Powsta\u0142y: ch\u00f3r, ko\u0142o polonistyczne i Klub M\u0142odego Plastyka oraz rozwini\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 innych szkolnych organizacji, m.in.: PCK, LOP, SKS i TPD. Przed rokiem szkolnym 1984\/1985 zako\u0144czono budow\u0119 szko\u0142y, oddaj\u0105c do u\u017cytku pi\u0105ty segment – sportowy i boisko szkolne. Mimo powstania du\u017cego kompleksu obiekt\u00f3w, ilo\u015b\u0107 pomieszcze\u0144 by\u0142a nadal niewystarczaj\u0105ca, bowiem przyj\u0119to 2400 uczni\u00f3w. W 1985 r. zanotowano pierwszy wi\u0119kszy sukces sportowy \u2013 I miejsce w finale wojew\u00f3dzkim gier i zabaw sportowych w Rzeszowie. 6 V 1985 r. podpisano umow\u0119 o patronacie Zak\u0142adu Produkcji Lotniczej nad Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 nr 8. Rozpocz\u0119to te\u017c przygotowania do przyj\u0119cia imienia st. sier\u017c. pilota Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego. Szkolny zesp\u00f3\u0142 teatralny pod kierunkiem Janiny Tychanowicz wystawi\u0142 sztuk\u0119 Balladyna wg J. S\u0142owackiego, a doch\u00f3d z bilet\u00f3w przeznaczono na wydatki zwi\u0105zane z nadaniem imienia. W dniach 26-28 IV 1987 r. m\u0142odzie\u017c szkolna uczestniczy\u0142a w M\u0142odzie\u017cowym Czynie Obywatelskim, porz\u0105dkuj\u0105c tereny wok\u00f3\u0142 swojej szko\u0142y, na osiedlu oraz sadz\u0105c las na terenach Nadle\u015bnictwa Mielec. Na rok szkolny 1987\/1988 zapisano 2 251 dzieci. Dominant\u0105 dzia\u0142alno\u015bci dydaktyczno-wychowawczej by\u0142o przygotowanie si\u0119 do nadania Szkole Podstawowej nr 8 imienia st. sier\u017c. Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego i wr\u0119czenia sztandaru. Uroczysto\u015b\u0107 ta odby\u0142a si\u0119 4 VI 1988 r. na placu szkolnym z udzia\u0142em w\u0142adz wojew\u00f3dzkich i miejskich. W roku szkolnym 1988\/1989 szczeg\u00f3lnymi wydarzeniami by\u0142y: wizyta m\u0142odych tw\u00f3rc\u00f3w i artyst\u00f3w ze Lwowa (27 IX), wystawienie sztuki Miko\u0142aj Gwiazdor przez szkolne k\u00f3\u0142ko dramatyczne \u201eBaja\u201d (J. Tychanowicz), sukcesy artystyczne \u201ePloteczki\u201d (B. Wilczy\u0144ska) i ch\u00f3ru (Jacek Tejchma) w przegl\u0105dach wojew\u00f3dzkich w Rzeszowie, podpisanie porozumienia o wsp\u00f3\u0142pracy ze Szko\u0142\u0105 nr 72 ze Lwowa, wizyta matek chrzestnych polskich statk\u00f3w (18 V) i I miejsce w konkursie \u201eM\u0142odo\u015b\u0107\u2013Trze\u017awo\u015b\u0107\u201d na szczeblu wojew\u00f3dzkim. W latach 90. liczba uczni\u00f3w systematycznie spada\u0142a, zmniejsza\u0142o si\u0119 tak\u017ce grono pedagogiczne. W r. szk. 1992\/1993 szko\u0142a liczy\u0142a: 1 798 uczni\u00f3w i 98 nauczycieli, w r. szk. 1994\/1995 – 1365 uczni\u00f3w i 81 nauczycieli, a w r. szk. 1995\/1996 \u2013 1152 uczni\u00f3w i 69 nauczycieli. W tym okresie odniesiono kilka licz\u0105cych si\u0119 sukces\u00f3w. Ch\u00f3r szkolny kilkakrotnie zwyci\u0119\u017ca\u0142 w konkursie wojew\u00f3dzkim i zdoby\u0142 II miejsce w Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Ch\u00f3r\u00f3w Szkolnych w Tarnowie (13 III 1993 r.), a tak\u017ce \u00a0odnotowano te\u017c liczne indywidualne sukcesy sportowe. W roku 1993\/1994 utworzono Uczniowski Klub Sportowy \u201eOrlik\u201d \u2013 pierwszy tego typu klub w Mielcu. W I Korczy\u0144skich Spotkaniach z Fredr\u0105 \u2013 ko\u0142o teatralne (A. Jasi\u0144ska i A. Burghardt) uzyska\u0142o III miejsce za fragment sztuki Wielki cz\u0142owiek do ma\u0142ych interes\u00f3w. Od r. szk. 1994\/1995 rozpocz\u0119to organizowanie corocznego Biegu Ulicznego \u201eOrlika\u201d z udzia\u0142em reprezentacji mieleckich szk\u00f3\u0142. W finale Og\u00f3lnopolskiego Konkursu \u201eM\u0142odo\u015b\u0107\u2013Trze\u017awo\u015b\u0107\u201d (Lublin, 9 XII 1995 r.) mielecka SP 8 znalaz\u0142a si\u0119 na III miejscu. Udanymi nowo\u015bciami by\u0142y imprezy: mi\u0119dzyszkolna I Biesiada Poetycka \u201996 i sesja naukowa w 150 rocznic\u0119 urodzin Henryka Sienkiewicza, w programie kt\u00f3rej wnuczka pisarza \u2013 Maria Sienkiewicz z Warszawy przedstawi\u0142a monodram M\u00f3j dziad – Henryk. Najwa\u017cniejszym wydarzeniem roku 1996\/1997 by\u0142o utworzenie V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego i po\u0142\u0105czenie go ze Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 nr 8 w Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1. W nast\u0119pstwie wprowadzenia \u201eReformy systemu edukacji\u201d i zmian w sieci plac\u00f3wek szkolnych w Mielcu, po roku szkolnym 1998\/1999 Szko\u0142a Podstawowa nr 8 zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107, a do obiekt\u00f3w wprowadzono Gimnazjum nr 3 i po\u0142\u0105czono je z istniej\u0105cym V LO w Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych Nr 1 im. st. sier\u017c. pilota Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego. Po wprowadzeniu w \u017cycie Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. \u2013 Prawo o\u015bwiatowe <\/em>zlikwidowano Gimnazjum nr 3, a powo\u0142ano Szko\u0142\u0119 Podstawowa nr 8. Klasy gimnazjalne prowadzono jeszcze przez dwa lata, do ko\u0144ca roku szkolnego 2018\/2019. Organizacja nowej szko\u0142y by\u0142a du\u017cym wysi\u0142kiem organizacyjnym. Ostatnie klasy gimnazjalne opu\u015bci\u0142y szko\u0142\u0119 w roku szkolnym 2018\/2019.<\/p>\r\n

Sukcesy indywidualne<\/strong>: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, religijnych, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych, informatycznych; miejsca na podium w zawodach sportowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Dyrektorzy(1981-2022):<\/strong> Leszek Szelc (1981-1999); od 2016 r. – Jacek Wi\u015bniewski (2016-2018), Joanna G\u0142adyszewska (2018-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy dyrektora w latach 1981-1999 i 2017-2022:<\/strong> Helena Gajda, Antonina Ko\u0142cz, Maria Kr\u0119pa, Maria Kolasa, Arkadiusz Ga\u0142kowski, Zbigniew Zieli\u0144ski; od 2016 r. – Aurelia Skarbek-Kokoszka, Ma\u0142gorzata El\u017cbieta Herchel, Mariusz \u0141ukaszek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Nauczyciele w latach 1981-1999 i 2017-2022:<\/strong> s. Agnia (El\u017cbieta Grzegorczyk), Olga Apollo, Halina Augustyn, El\u017cbieta Bajor, Magdalena Bara, Joanna Barna\u015b, Wac\u0142aw Barszcz, Teresa B\u0105czek, Ewa Basiak, Barbara Bednarz – Kondrat (pedagog), Gra\u017cyna Bezak, Stefania Bielat, Ma\u0142gorzata B\u0142ach, \u00a0Marta B\u0142achowicz, Edyta Bodziony, Jerzy Borz\u0119cki, Ma\u0142gorzata Buczek, Joanna Buller, Stanis\u0142awa Chmielowiec, Marta Chrab\u0105szcz, Kacper Ciepiela, El\u017cbieta Ci\u0119\u017cad\u0142o, Lucyna Cisowska, Danuta Cypara, Cecylia Czachor, El\u017cbieta Czaja, Barbara Czajowska, Anna Czerwi\u0144ska, Piotr Dobrowolski, Ewa Domaga\u0142a, Mariola Drewniak, Ewa Dworkiewicz, Ewa Dygdo\u0144, Anna Dy\u0142o, Ewa Dzia\u0142owska, Wies\u0142aw Dziewit, s. Janina Ferdu\u0142a, Izabela Fic, Renata Foremniak, Lidia Gacek, Arkadiusz Ga\u0142kowski, Bo\u017cena G\u0142odek, Urszula Goszty\u0142a, Ewa Gryczman, Bronis\u0142awa Grzywacz, Halina Hajduk, Wies\u0142awa Hajduk, Bo\u017cena Halota, s. Inga, s. Jana, Halina Jakubowska, Beata Jarosz, Marta Jemio\u0142o, Krystyna Jakubowicz, Maria Je\u017c, Lucyna Jo\u0144ca, s. Z. Kaczmarczyk, \u00a0Alicja Kamieniecka, El\u017cbieta Kania, Danuta Kapinos, Miros\u0142awa Kapinos, Urszula Kapu\u015bci\u0144ska – Kopacz, Janina Kawa, Barbara K\u0105dzielawa, ks. Marek K\u0105dzielawa, Gra\u017cyna K\u0119dzior, Daria Kijak – Kotwica, Bernadeta Kilian, Zofia Knap, Renata Kobyra, Ewa Kokot, Maria Kolasa, Jolanta Ko\u0142ek, Halina Koper, Anna Korycka-Lutak, Urszula Ko\u015bla, Bogus\u0142awa Kowal, Barbara Koz\u0142owska, Marek Koz\u0142owski, Tadeusz Krajewski, Anita Krazi\u0144ska, Maria Kr\u0119pa, Wioletta Kr\u00f3l, Ryszard Krupa, Bo\u017cena Kru\u017cel, Magorzata Kru\u017cel, Halina Kubica, s. Halina Kucia, Ewa Kusek, Alina Ku\u017cd\u017ca\u0142, J\u00f3zefa Laska, Sylwia Le\u015bniowska-Szczerba, Tatiana \u0141\u0105cz, Bo\u017cena \u0141\u0105czak, Mariusz \u0141ukaszek, Bartosz Machnik, Marianna Magda, Maria Majcher, Zofia Ma\u0142ecka, Barbara Mamcarz,\u00a0 Agnieszka Marek, Krystyna Marusiak, Mieczys\u0142awa Matusiewicz, Stefania Matuszkiewicz, Antoni Maziarski, Urszula Maziarz, Jolanta Mazur, Marta Mazur, Agnieszka Michna, Przemys\u0142aw Michna, Bo\u017cena Mielczarek, Janina Mi\u0119ko\u015b, Sylwia Mi\u0119ko\u015b, Magdalena Migryt, Bo\u017cena Misiak, Zbigniew Modras, s. Anna Mucha, Maria Mucha, El\u017cbieta Mysi\u0144ska, Cecylia Myszkowska, Dorota Narowska, ks. Dariusz Nawalaniec, \u00a0Anna Nie\u015bci\u00f3r, Wojciech Nie\u015bci\u00f3r,\u0141ukasz Nowak, Ingrid Nowakowska, Maria Nowakowska, Tomasz Nowakowski, Urszula Ochalik, Waleria Olszewska, Urszula Orlea\u0144ska, Miros\u0142awa Or\u0142owska, Apolonia Owcarz, Katarzyna Pacholec, Wies\u0142awa Papie\u017c, Kazimiera Pazdro, Halina Pi\u0105tkowska, Alina Pietras, Bo\u017cena Pietryka, Henryk Pietrzak, Renata Pietrzyk, ks. Krzysztof Pikul, Lucyna Piskor, Ryszarda Popera, Ewa Popio\u0142ek, Stanis\u0142aw Puzio, Zofia Puzio, ks. Miros\u0142aw Rabijasz, Krystyna Rajca, s. Alicja R\u0105czka, Renata Reczko, Dorota Rewak, Ma\u0142gorzata Rojkowicz, Danuta Rusin, Kazimiera Rybak, Ewa Rybska, Jadwiga Rysiak, Halina Rzeszuci\u0144ska, Bo\u017cena Salamaga, Zdzis\u0142awa Sanetra, Romuald Serwatka, El\u017cbieta Siedl\u0119czka, Aurelia Skarbek, Gra\u017cyna Skowron, Renata Skowron, Tadeusz Skowron, ks. Wies\u0142aw Skrabacz, Gra\u017cyna Skrobecka, Cecylia Skubisz, Lidia S\u0142owik, \u00a0Zofia Smo\u0142a, Barbara Snopek, Maria Sobczak, Tomasz Sondej, Stanis\u0142aw Starzyk, Agnieszka Stawecka, Wies\u0142aw Stawicki, Grzegorz Stocerz, Teresa Stopa, Anna Stru\u015b, Marta Strycharz, Zygmunt Sumiec, Ma\u0142gorzata Surowiec, Barbara Sypek, Irena Szadkowska, Danuta Szady, Magdalena SZendo\u0142 (logopeda), Beata Szeser, Leszek Szot, Jolanta Szuba, ks. Stanis\u0142aw Szufnara, Ma\u0142gorzata Szwakop, Dorota Szyma\u0144ska, Zbigniew Szyma\u0144ski, Miros\u0142awa Szypu\u0142a, ks. Stanislaw \u015awi\u0105tek, Dorota \u015aciora, Maria \u015awist, J\u00f3zefa \u015awitek, Lucyna Tara, Urszula Tarnawska, Jacek Tejchma, Robert Tetlak, Ma\u0142gorzata Tomczak, Anna Tomczyk, Anna Tomza, Jadwiga Tor, Jan Torba, Barbara Trybulec, Alina Turbak, Grzegorz Tychanowicz, \u00a0Janina Tychanowicz, Les\u0142awa Tyniec, ks. Janusz Ul, Agnieszka Uzar, S\u0142awomir Wa\u0142ek, Sylwia Warcho\u0142, Maria Warzecha, Helena Wiech, Ma\u0142gorzata Wiech, Barbara Wilczy\u0144ska, Maria Witek, Barbara Wilczy\u0144ska, Emilia Wilk, Stanis\u0142awa Wit, Dorota Witek, Krystyna Wojtaszko, Irena Wo\u0142oszyn, Kazimierz Wo\u0142oszyn, ? W\u00f3jcikowska, Monika Wyst\u0119pek, Agnieszka Zaj\u0105c, Agnieszka Zaj\u0105czkowska, Monika Zarzyczna (pedagog), Halina Zendalska, Ma\u0142gorzata Zieli\u0144ska, Zbigniew Zieli\u0144ski, El\u017cbieta Ziobro\u0144, Renata Zi\u00f3\u0142kowska, Beata Zubiel, Adam \u017bala, El\u017cbieta \u017buchowska – Pezda, Krystyna \u017buczek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 9 IM. W\u0141ADYS\u0141AWA JASI\u0143SKIEGO \u201eJ\u0118DRUSIA\u201d<\/strong>, zosta\u0142a zorganizowana w 1985 r. i podj\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 dydaktyczno-wychowawcz\u0105 od roku szkolnego 1985\/1986. Jej pierwsz\u0105, tymczasow\u0105 siedzib\u0105 by\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 obiektu Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka 3. Pierwszym dyrektorem i organizatorem szko\u0142y by\u0142a Alina Stanis\u0142awska. W pierwszym roku do szko\u0142y ucz\u0119szcza\u0142o 449 uczni\u00f3w (klasy V-VI), a pierwsze grono nauczycielskie liczy\u0142o 16 os\u00f3b. Rok szkolny 1986\/1987 rozpocz\u0119to ju\u017c w pierwszym w\u0142asnym segmencie obiektu przy ul. S. Drzewieckiego 11 i tu 5 XI 1986 r. odby\u0142a si\u0119 pierwsza uroczysto\u015b\u0107 pasowania na ucznia klasy pierwszej. W \u00a0nast\u0119pnym roku szkolnym plac\u00f3wka, kt\u00f3r\u0105 projektowano na 900 uczni\u00f3w, \u00a0musia\u0142a pomie\u015bci\u0107 1230 uczni\u00f3w, tote\u017c warunki dla dzia\u0142alno\u015bci dydaktyczno-wychowawczej by\u0142y trudne. Mimo to tworzono ko\u0142a zainteresowa\u0144 i rozwijano r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci pozalekcyjnej. 24 IV szkolnemu szczepowi harcerskiemu nadano imi\u0119 \u201eJ\u0119drusi\u00f3w\u201d \u2013 legendarnego, zwi\u0105zanego z Mielcem oddzia\u0142u partyzanckiego w czasie II wojny \u015bwiatowej. Przed rokiem szkolnym 1988\/1989 oddano do u\u017cytku sal\u0119 gimnastyczn\u0105. Wydarzeniem roku by\u0142o nawi\u0105zanie wsp\u00f3\u0142pracy ze Szko\u0142\u0105 nr 9 we Lwowie i p\u00f3\u017aniejsza wymiana grup nauczycieli i uczni\u00f3w. W tym okresie zapisano pierwsze sukcesy w konkursach przedmiotowych i zawodach sportowych. Rok szkolny 1989\/1990 zapisa\u0142 si\u0119 rekordem ilo\u015bci uczni\u00f3w w szkole \u2013 1234 w 39 oddzia\u0142ach. 1 VI 1990 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 nadania szkole imienia W\u0142adyslawa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d oraz po\u015bwi\u0119cenia i wr\u0119czenia sztandaru. Honorowymi go\u015b\u0107mi byli \u017co\u0142nierze oddzia\u0142u \u201eJ\u0119drusie\u201d oraz syn W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u2013 Andrzej, od kt\u00f3rego imienia nazwano oddzia\u0142. Uroczysto\u015bciom w ko\u015bciele Ducha \u015aw. przewodniczy\u0142 ks. biskup J\u00f3zef Gucwa, a akt nadania imienia wr\u0119czy\u0142 dyrektor A. Stanis\u0142awskiej kurator Jan Stanisz. W czasie uroczysto\u015bci ch\u00f3r szkolny wykona\u0142 po raz pierwszy hymn szko\u0142y autorstwa nauczycielek: Emilii Bajorek \u2013 s\u0142owa i Z. Nie\u0107ko \u2013 muzyka. Odt\u0105d dzia\u0142alno\u015b\u0107 W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego i oddzia\u0142u \u201eJ\u0119drusie\u201d jest sta\u0142ym punktem programu dzia\u0142alno\u015bci dydaktyczno-wychowawczej szko\u0142y. W 1991 r. wydano pierwszy numer gazetki szkolnej \u201eTrzy po Trzy czyli 9 na 6\u201d. W 1995 r. otrzyma\u0142a ona II nagrod\u0119 (komputer) w I edycji Wojew\u00f3dzkiego Konkursu na Najlepsz\u0105 Gazetk\u0119 Szkoln\u0105. Od pocz\u0105tku roku szkolnego 1990\/1991 rozpocz\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 dwa kolejne zespo\u0142y artystyczne \u2013 \u201eAncora\u201d i \u201eDziewi\u0105tka\u201d. Oba wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142y w \u015brodowisku i odnios\u0142y szereg sukces\u00f3w w konkursach i przegl\u0105dach. \u00a0Powsta\u0142o tak\u017ce k\u00f3\u0142ko teatralne przy bibliotece szkolnej, kt\u00f3re wystawi\u0142o szereg sztuk dla dzieci oraz uczestniczy\u0142o w konkursach. W maju 1995 r. zorganizowano I Tydzie\u0144 Rodziny i ten cykl imprez kontynuowany jest do dzi\u015b. Tak\u017ce w 1995 r. powo\u0142ano UKS \u201eSprinter\u201d, a w jego ramach cztery sekcje: pi\u0142ki no\u017cnej, siatk\u00f3wki, koszyk\u00f3wki i lekkoatletyki. Sukcesy sportowe, tak\u017ce w skali wojew\u00f3dzkiej, pojawi\u0142y si\u0119 zreszt\u0105 niemal od pocz\u0105tku funkcjonowania szko\u0142y, a w latach 90. praca nauczycieli wychowania fizycznego \u00a0pozwoli\u0142a na wyselekcjonowanie grupy m\u0142odzie\u017cy, kt\u00f3ra zdobywa\u0142a p\u00f3\u017aniej medale Mistrzostw Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych i senior\u00f3w. 14 V 1997 r. odby\u0142o si\u0119 w szkole I Forum Samorz\u0105dno\u015bci Uczniowskiej, \u201eO nale\u017cyte wype\u0142nianie kompetencji ustawowych samorz\u0105du uczniowskiego\u201d \u2013 pierwsza tego typu forma wymiany do\u015bwiadcze\u0144 samorz\u0105d\u00f3w w wojew\u00f3dztwie. Tak\u017ce w 1997 r. szkoln\u0105 gazetk\u0119 nazwano \u201e\u015amietnik\u201d z podtytu\u0142em \u201eMagazyn Spo\u0142eczno\u015bci Uczniowskiej\u201d. Spo\u015br\u00f3d k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144 wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 Klub Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Stref Polarnych, prawdopodobnie jedyny tego typu w kraju. Korespondowa\u0142 z bazami polarnymi, spotka\u0142 si\u0119 z uczestnikiem wyprawy na Spitsbergen. Od roku szkolnego 1999\/2000, zgodnie z reform\u0105 o\u015bwiatow\u0105, SP 9 sta\u0142a si\u0119 szko\u0142\u0105 podstawow\u0105 sze\u015bcioklasow\u0105. W pierwszych latach XXI w. dobr\u0105 tradycj\u0105 sta\u0142y si\u0119 coroczne wyjazdy na \u201ezielone szko\u0142y\u201d, tak\u017ce za granic\u0119 (W\u0142ochy, Francja, Hiszpania). 26 II 2002 r. zorganizowano imprez\u0119 patriotyczn\u0105 \u201eJ\u0119drusi\u00f3w my spadkobiercy\u201d z udzia\u0142em kombatant\u00f3w, w\u0142adz miasta i delegacji szk\u00f3\u0142. Wydarzeniami roku szkolnego 2003\/2004 by\u0142y: otrzymanie certyfikatu \u201eSzko\u0142y z klas\u0105\u201d oraz wizyta przedstawicieli redakcji telewizji Cartoon Network. W 2006 r. odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci 20-lecia dzia\u0142alno\u015bci szko\u0142y. Z tej okazji wydano publikacj\u0119\u00a0Dwie dekady \u201eDziewi\u0105tki\u201d<\/em>, kt\u00f3r\u0105 opracowa\u0142a Krystyna Gargas\u2013G\u0105siewska. W roku szkolnym 2006\/2007 do SP 9 ucz\u0119szcza\u0142o 469 uczennic i uczni\u00f3w. W latach 2007-2013 wykonano szereg remont\u00f3w i modernizacji, m.in. remont dachu, wymian\u0119 stolarki okiennej i drzwiowej oraz \u015blusarki wej\u015bciowej, a tak\u017ce termomodernizacj\u0119 budynku. Zbudowano kompleks sportowy \u201eOrlik\u201d (boisko do pi\u0142ki no\u017cnej i boisko do innych gier zespo\u0142owych) z zapleczem (2008 r.), plac zabaw w ramach rz\u0105dowego programu \u201eRadosna Szko\u0142a\u201d (2011 r.) i parking dla samochod\u00f3w osobowych. Szko\u0142a uczestniczy w projektach unijnych: \u201ePierwsze uczniowskie do\u015bwiadczenia drog\u0105 do wiedzy\u201d oraz \u201eNauka przez dialog\u201d \u2013 Indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczni\u00f3w klas I-III szk\u00f3\u0142 podstawowych w Gminie Miejskiej Mielec.\u00a0 Liczne sukcesy sportowe i dobra wsp\u00f3\u0142praca z mieleckimi klubami sportowymi zach\u0119ci\u0142y dyrekcj\u0119 do wyst\u0105pienia o rozszerzenie struktury organizacyjnej Szko\u0142y o klasy sportowe i ta propozycja zosta\u0142a zaakceptowana przez w\u0142adze o\u015bwiatowe. Po wprowadzeniu w \u017cycie Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. \u2013 Prawo o\u015bwiatowe <\/em>nazwa szko\u0142y nie uleg\u0142a zmianie, ale jej status zmieniono z sze\u015bcioletniej na o\u015bmioletni\u0105. Ciekaw\u0105 inicjatyw\u0105\u00a0 jest za\u0142o\u017cenie szkolnego \u201eMinisadu\u201d z 11 szlachetnymi odmianami wi\u015bni.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy zespo\u0142owe Szko\u0142y od 2014 r.: <\/strong>Certyfikat Jako\u015bci Kszta\u0142cenia (2021), tytu\u0142y: Szko\u0142a z Klas\u0105, Szko\u0142a bez Przemocy, sukcesy sportowe.<\/p>\r\n

Sukcesy indywidualne<\/strong>: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych; liczne miejsca na podium w zawodach sportowych.<\/p>\r\n

Po wprowadzeniu w \u017cycie\u00a0Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo o\u015bwiatowe<\/em>\u00a0oraz zgodzie Gminy Miejskiej Mielec na utworzenie Oddzia\u0142\u00f3w Mistrzostwa Sportowego, SP nr 9 rozpocz\u0119\u0142a od roku szkolnego 2017\/2018 funkcjonowanie pod nazw\u0105: SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 9 Z ODDZIA\u0141AMI MISTRZOSTWA SPORTOWEGO IM. W\u0141ADYS\u0141AWA JASI\u0143SKIEGO. W latach 2018-2019 r. zakupiono i zamontowano hal\u0119 pneumatyczn\u0105 nad boiskiem „Orlik”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy w latach 1985-2022:<\/strong>\u00a0Alina Stanis\u0142awska (1985-2000), Andrzej Wilk (2000-2020), Jacek Mleczko (2020-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy w latach 1985-2022:<\/strong> Barbara G\u0142owacz, Teresa Lubacz, Danuta Szady, El\u017cbieta Cis\u0142o-Kowieska (1999-2020), Teresa G\u00f3rska, Agnieszka Torba (2020-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1985-2018:<\/strong> Anna Adamczyk, Maria Adamczyk, Gra\u017cyna Anto\u0144, Regina Anusz, Halina Augustyn, Marcin Babi\u0144ski, Ewa Babula, Emilia Bajorek, Jerzy Baran, Ewa Barczy\u0144ska, Barbara Barszcz, Ewa Basiak, ks. Tomasz Bazu\u0142a, ks. Mariusz Berko, Halina Bia\u0142orudzka, El\u017cbieta Bielska, ks. Zbigniew Biernat, Agnieszka Bie\u015b, Sylwia Bik, Danuta B\u0142ach, Stanis\u0142aw Bojcetta, Anna Bo\u017cek, Wies\u0142aw Bo\u017cek, Agnieszka Bro\u017cyna, Ma\u0142gorzata Byrska,Ewa Chajda\u015b, Bo\u017cena Charlak, Magdalena Charyga, W\u0142adys\u0142awa Chmiel, Dorota Chmura, Joanna Chojecka, Magdalena Chojecka, Zenon Chojnicki, Marta Chrab\u0105szcz, Karolina Cieloch, El\u017cbieta Cis\u0142o – Kowieska, Maria Czapla, Anna Czarnecka, Bogdan Czerniakowski, Anna Czerwi\u0144ska, Dariusz Dudek, Ma\u0142gorzata Dudek, Jolanta Dudzik, Joanna Durak, Maria Dzia\u0142o, Jerzy Dzia\u0142owski, Krystyna Dziekan, Renata Dziewit, Urszula Dziewit, Jan Gajda, Bo\u017cena Gan, Bo\u017cena Gancarz,\u00a0 Krystyna Gargas-G\u0105siewska, ks. Jaros\u0142aw Gieniec, Beata Goco\u0142, Barbara G\u00f3ral-Kozio\u0142, Teresa G\u00f3rska, Janusz Grde\u0144, Janina Gronek, Grzegorz Gudz, Halina Hajduk, Bo\u017cena Halota, Maria Hammer, Krystyna Hanulak, Anna Hapta\u015b, Bo\u017cena Harchut, Zbigniew Hariasz, Halina Harla, Agnieszka Hyjek, ks. Rafa\u0142 Igielski, Agnieszka Iskra, Ma\u0142gorzata Jagoda, Henryk Ja\u0142ocha, Krystyna Januszewska-Podp\u0142omyk, Maria Jaros\u0142awska, s. Renata Jasi\u0144ska, ks. J\u00f3zef Jeziorek, Bronis\u0142awa J\u0119drychowska, Urszula Juras, Ma\u0142gorzata Kaczor, Janina Kaniewska, Danuta Kapinos, Miros\u0142awa Kapinos-Kotula, Edyta Karnasiewicz, Izydor Kasza, Franciszka Kipa, Ewa Kisiel, Agnieszka Knap, Zofia Knap, Ewa Kokot, Urszula Kolano, Krystyna Kolis, Danuta Kolis-Szantula, Barbara Kolisz, Ewa Ko\u0142acz, Anna Ko\u0142c, Mariola Kominek, Beata Kope\u0107 (pedagog), Jakub Korczykowski, Justyna Korze\u0144, Helena Kosior, ks. Damian Kostrzewa, Miros\u0142awa Kotula, Bogus\u0142awa Kowal, Maria Kozd\u0119ba, Katarzyna Krawiec, Maria Kr\u0119pa, ks. Mariusz Kr\u00f3l, Zofia Kru\u017cel, Kamil Kucharski, Renata Kuczy\u0144ska, Krystyna Kunert, Paulina Kuro\u0144, Ewa Kusek, Ewa Kwolek, Anna Lasek, ks. Marek Lasek, Agnieszka Leszkiewicz, Marcin Le\u015b, Beata Le\u015bniak, Stanis\u0142aw Le\u015bniak, El\u017cbieta Linke, Ma\u0142gorzata Lubieniecka, Danuta \u0141akomska, Bernadeta \u0141az, Wies\u0142aw \u0141az, Agnieszka \u0141\u0105cz, Dorota \u0141obarzewska, Jadwiga Makso\u0144, Tomasz Malczy\u0144ski, Agnieszka Marek, El\u017cbieta Marek, Krystyna Maruniak, Karolina Masajada, Maria Matyka, Urszula Maziarz, Edyta Mazurek, Piotr Mazurkiewicz, Bo\u017cena Mielczarek, Marlena Mioduna, Maria Mleczko, Dariusz Momot, Janusz Morytko, Halina Mroczek, Maria Mucha, Bart\u0142omiej Musia\u0142, Danuta Muszy\u0144ska, ks. Dariusz Nawalaniec, Zofia Nie\u0107ko, Wojciech Nie\u015bci\u00f3r, Bogus\u0142aw Omiotek, Jan Ostrowski, Apolonia Owcarz, Ma\u0142gorzata Pach, ks. Pawe\u0142 Paj\u0105k, Renata Paku\u0142a, Wies\u0142awa Papie\u017c, Sabina Patocka, Danuta Pazdro, ks. Andrzej Pecka, Ewa Piegdo\u0144, Izabela Pietras, Jadwiga Pietryka, Bo\u017cena Pipa\u0142a, s. Agnieszka Podles, Ewa Popio\u0142ek, Sabina Potocka, Tomasz P\u00f3\u0142brat, Janina Pryga, Agata Przyby\u0142o-Olszewska (kierownik \u015bwietlicy), Stanis\u0142aw Puzio, Kamila Pyzikiewicz, Jolanta Rajca, Alicja Rajchel, Robert Rak, Helena Raku\u015b, Ma\u0142gorzata Rojkowicz, Micha\u0142 Rosa, Halina Ros\u00f3\u0142, Stanis\u0142awa Ro\u017cnia\u0142, Pawe\u0142 Rzeszuci\u0144ski, Dorota Rze\u017anik, Romana R\u017cany, Anna Seku\u0142a, Stanis\u0142aw Sikora, Ma\u0142gorzata Siry, Urszula Skowro\u0144ska, Maria Skrzypczak, Teresa Smole\u0144, Mariola S\u0142\u0105bva,Zofia Stachowicz, Kinga Stan, Katarzyna Starzyk – Staniszewska, Katarzyna Stelmach, Katarzyna Stopa, Bo\u017cena Stryjnik, Urszula Styga, Arleta Surowiec, Iwona Symko, Barbara Sypek, Danuta Sypek, Miros\u0142aw Sz\u0119dzio\u0142, Izabela Sz\u0142ui\u0144ska, Ma\u0142gorzata Szuba, Teresa Szumny, Ma\u0142gorzata Szwakop, Eliza Szyprowska, Janusz \u015awi\u0119to\u0144, ks. Kazimierz Talarek, Ewa Tkaczyk, Marta Tomk\u00f3w, Stanis\u0142aw Tomza, Agnieszka Torbva, s. Maria Treffo\u0144, Alina Turbak, Anna Turek, Maria Tyczy\u0144ska, Les\u0142awa Tyniec, ks. Janusz Urbaniak, Ma\u0142gorzata Weso\u0142owska, Marek Weso\u0142owski, Zdzis\u0142awa W\u0119grzyn, Beata Wi\u0105cek, Bo\u017cena Wielgosi\u0144ska, Andrzej Wilk, Monika Winiarz, Maria Wit, Dorota Witkowska, J\u00f3zef Witek, Ma\u0142gorzata Wojtala, Agata Wojtaszek, Krystyna Wojtaszko, Antonina Wolak, Aleksandra Wo\u0142oszyn, Beata W\u00f3jcik, Renata W\u00f3jtowicz, Maria Wyka, Maria Zag\u00f3rna, Anna Zaj\u0105c, Bo\u017cena Zi\u0119ba, Renata Zi\u00f3\u0142kowska, Ewelina \u017bak, Magdalena \u017b\u0105d\u0142o.<\/p>\r\n

Publikacja o Szkole: Dwie dekady „Dziewi\u0105tki” Jubileusz 20-lecia Szko\u0142y Podstawowej nr 9 im. W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego „J\u0119drusia” w Mielcu,<\/em> red. Krystyna Gargas – G\u0105siewska oraz zesp\u00f3\u0142, Mielec 2002<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 10 (OSIEDLE WOJS\u0141AW)<\/strong>, zosta\u0142a za\u0142o\u017cona przez w\u0142a\u015bciciela d\u00f3br wojs\u0142awskich hr. Franciszka Wiesio\u0142owskiego w 1853 r. \u00a0jako jednoklasowa szko\u0142a parafialna filialna w ramach parafii \u015bw. Mateusza. W\u0142a\u015bciciel Wojs\u0142awia przekaza\u0142 na cele szko\u0142y cz\u0119\u015b\u0107 teren\u00f3w dworskich i drewno na budow\u0119 pierwszego budynku szkolnego, a tak\u017ce utrzymywa\u0142 nauczyciela. R\u00f3wnie dobrymi opiekunami szko\u0142y byli S\u0119kowscy, w\u0142a\u015bciciele Wojs\u0142awia od 1855 r. Pierwszym znanym z nazwiska nauczycielem by\u0142 Karol Borodzic, a drugim K. Binduchowski, wzmiankowany w 1864 r. W 2. po\u0142owie XIX w. do wojs\u0142awskiej szko\u0142y trywialnej ucz\u0119szcza\u0142o 50-70 uczni\u00f3w, a ponadto do szko\u0142y niedzielnej 10-20 uczni\u00f3w. Pod koniec XIX w. uczy\u0142a w niej Zofia Fiutowska, a w 1906 r. nauczycielem by\u0142 Franciszek Smolka. Prawdopodobnie w\u00f3wczas wybudowano w pobli\u017cu dworu nowy murowany budynek szkolny z dwiema salami lekcyjnymi i mieszkaniem dla nauczyciela. Po reformie j\u0119drzejewiczowskiej w 1932 r. szko\u0142a wojs\u0142awska otrzyma\u0142a status szko\u0142y 5-klasowej. Prawdopodobnie w\u00f3wczas rozbudowano szko\u0142\u0119, uzyskuj\u0105c dwa dodatkowe pomieszczenia klasowe, korytarz i pok\u00f3j nauczycielski. Jej kierownikiem by\u0142 w\u00f3wczas W\u0142adys\u0142aw W\u00f3jtowicz. W czasie okupacji hitlerowskiej szko\u0142\u0105 kierowa\u0142a najpierw Irena Nigbor, a od 1942 r. J\u00f3zef Jankowski. Prowadzi\u0142 on tak\u017ce tajne nauczanie oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dow\u00f3dcy oddzia\u0142u AK. On te\u017c by\u0142 pierwszym kierownikiem szko\u0142y podstawowej po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej, w latach 1944-1950. Na pocz\u0105tku lat 50. wojs\u0142awska szko\u0142a uzyska\u0142a status plac\u00f3wki 7-klasowej, za\u015b w 1966 r., po kolejnej reformie o\u015bwiatowej, sta\u0142a si\u0119 szko\u0142\u0105 8-klasow\u0105. Rozwini\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 k\u00f3\u0142 zainteresowa\u0144 i szkolnych organizacji. W wyniku wsp\u00f3\u0142pracy z miejscowym Klubem \u201eM\u0142odego Rolnika\u201d, a nast\u0119pnie z Gminnym O\u015brodkiem Kultury Gminy Mielec (lata 70. i 80.) i Miejskim O\u015brodkiem Kultury (lata 80.) dzia\u0142aj\u0105cych w wojs\u0142awskim Domu Ludowym, dobrze funkcjonowa\u0142y r\u00f3\u017cne zespo\u0142y i ko\u0142a artystyczne. W latach 1973-1976 rozbudowano szko\u0142\u0119, przemy\u015blnie \u0142\u0105cz\u0105c j\u0105 z nowym jednopi\u0119trowym budynkiem. W\u00f3wczas to, pod naciskiem wojew\u00f3dzkich w\u0142adz o\u015bwiatowych, nadano szkole imi\u0119 Boles\u0142awa Bieruta, ale ju\u017c w latach 80. zrezygnowano z umieszczania go w nazwie. Do o\u015bmiu oddzia\u0142\u00f3w ucz\u0119szcza\u0142o w tym czasie 160-180 uczni\u00f3w, najwi\u0119cej w roku szkolnym 1979\/1980 \u2013 189. W latach 80. uruchomiono na wakacjach schronisko m\u0142odzie\u017cowe, w kt\u00f3rym corocznie go\u015bci\u0142o po kilkadziesi\u0105t grup turystycznych. Opr\u00f3cz osi\u0105gni\u0119\u0107 w konkursach przedmiotowych i artystycznych pojawi\u0142y si\u0119 sukcesy w tenisie sto\u0142owym. Przez szereg lat m\u0142odzi wojs\u0142awianie przodowali w Mielcu, a tak\u017ce osi\u0105gali dobre wyniki w rywalizacji wojew\u00f3dzkiej. Po roku szkolnym 1998\/1999, w zwi\u0105zku z reform\u0105 o\u015bwiatow\u0105, spadkiem ilo\u015bci uczni\u00f3w i wzgl\u0119dami ekonomicznymi, szko\u0142a zosta\u0142a wytypowana przez samorz\u0105dowe w\u0142adze miejskie do likwidacji. W obronie szko\u0142y zaprotestowali na pocz\u0105tku 1999 r. mieszka\u0144cy osiedla Wojs\u0142aw, przedk\u0142adaj\u0105c pisma z argumentami historycznymi i spo\u0142ecznymi do w\u0142adz miasta oraz interweniuj\u0105c na sesji Rady Miejskiej. Ostatecznie Rada przekszta\u0142ci\u0142a \u201e…z dniem 31 VIII 1999 r. Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 10 w Mielcu przy ul. Wojs\u0142awskiej 278 o strukturze organizacyjnej klas I-VIII w sze\u015bcioletni\u0105 Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 o strukturze organizacyjnej klas I-VI\u201d i zlikwidowa\u0142a z dniem 31 VIII 2000 r. Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 10 w Mielcu, a po roku szkolnym 2000\/2001 zlikwidowa\u0142a tak\u017ce szko\u0142\u0119 sze\u015bcioklasow\u0105. Niemal wszyscy uczniowie by\u0142ej szko\u0142y wojs\u0142awskiej przeszli do Szko\u0142y Podstawowej nr 2 w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy:<\/strong>\u00a0Karol Borodzic (XIX w.), K. Binduchowski (XIX w.), Zofia Fiutowska (XIX w.), W\u0142adys\u0142aw W\u00f3jtowicz (lata 30. XX w.), Irena Nigbor (? -1941), J\u00f3zef Jankowski (1942-1950), W\u0142adys\u0142awa Jankowska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Wanda Lubertowicz (?-1974), Emilia Jemio\u0142o (1974-1977), Zdzis\u0142aw Pietras (1977-1988), Maria Nizio\u0142ek (1988-1989), Zbigniew Giza (1989-1990), Danuta Wilk (1990-1999), Maria Madej (1999-2000).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele:<\/strong>\u00a0Maria(?) Barszcz, Maria Bie\u0144, Bogumi\u0142a Bie\u015b, ks. J\u00f3zef Bogusz, Bro\u017conowicz, Robert Filar, Janina Furman, Bogus\u0142awa Garbacz, Zbigniew Giza, Maria G\u00f3ral, Maria Grzanka, Jadwiga Jankowska, Ewa Jantas (Legaj), Emilia Jemio\u0142o, Kazimierz Kamecki, El\u017cbieta Krawczyk, Grzegorz Langer, ks. Edward Lazarowicz, Maria Lirowska, Maria Lubaska, Maria Madej, Janina Marczewska, Mazurkiewicz-Kosowska, Irena Nigbor, J\u00f3zefa Osmola, Anna Pantera, Krystyna Piechota, J\u00f3zefa Pietras, Maria Roman, Julia R\u00f3g, ks. Tomasz Rzepka, Kazimiera Stalec, Renata Sz\u0119szo\u0142, ks. Adam \u015amietana, Apolonia Torba, Zofia Urban, Danuta Wilk, Aleksandra(?) Witkowska, Kamila Wojtu\u0144, Stanis\u0142aw \u017belasko, Ma\u0142gorzata \u017bmuda.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 11 Z ODDZIA\u0141AMI INTEGRACYJNYMI IM. \u015aW. JANA PAW\u0141A II (OSIEDLE SMOCZKA)<\/strong>, jest kontynuatorem dzia\u0142alno\u015bci Szko\u0142y Powszechnej w Smoczce. Plac\u00f3wka ta powsta\u0142a na pocz\u0105tku lat 20. XX w. W czasie okupacji hitlerowskiej nie funkcjonowa\u0142a, gdy\u017c w pobliskim lesie Niemcy urz\u0105dzili poligon wojskowy, a po\u0142udniowo-wschodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wsi zburzyli i zbudowali tam ob\u00f3z pracy. W roku szkolnym 1944\/1945, ju\u017c po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej, dzieci ze Smoczki dochodzi\u0142y przez pewien czas do szko\u0142y w Wojs\u0142awiu. W 1945 r. uda\u0142o si\u0119 znale\u017a\u0107 budynek na terenie Smoczki i dostosowa\u0107 go do prowadzenia lekcji. Od roku szkolnego 1946\/1947 szko\u0142a wprowadzi\u0142a si\u0119 do cz\u0119\u015bci poniemieckich budynk\u00f3w, a wi\u0119kszo\u015b\u0107 jej uczni\u00f3w stanowili wychowankowie Pa\u0144stwowego Domu Dziecka, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 pozosta\u0142e poniemieckie obiekty. W zwi\u0105zku ze zwi\u0119kszaj\u0105c\u0105 si\u0119 liczb\u0105 uczni\u00f3w \u2013 dwie klasy umieszczono w miejscowym Domu Ludowym. Od 1952 r., po przeniesieniu Domu Dziecka do Jaros\u0142awia i wprowadzeniu wojska do wymienionych obiekt\u00f3w, Szko\u0142a Podstawowa mie\u015bci\u0142a si\u0119 w budynku przy drodze do Kolbuszowej (p\u00f3\u017aniej ul. Wolno\u015bci). W 1964 r. przeniesiono si\u0119 do nowego budynku szkolnego, zbudowanego w pobli\u017cu starej szko\u0142y. Co prawda wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u015brodk\u00f3w na t\u0119 inwestycj\u0119 uzyskano ze Spo\u0142ecznego Funduszu Budowy Szk\u00f3\u0142 i Internat\u00f3w, ale du\u017co pracy spo\u0142ecznej wykonali mieszka\u0144cy Smoczki. W 1985 r. miejscowo\u015b\u0107 Smoczka zosta\u0142a w\u0142\u0105czona w granice miasta Mielca i sta\u0142a si\u0119 jego osiedlem, a szkole \u00a0nadano nazw\u0119: Szko\u0142a Podstawowa nr 11 w Mielcu. Rozw\u00f3j budownictwa mieszkaniowego na tym terenie spowodowa\u0142 szybkie przepe\u0142nienie szko\u0142y i konieczno\u015b\u0107 szukania nowych pomieszcze\u0144 do nauki. Uda\u0142o si\u0119 przystosowa\u0107 jeden z budynk\u00f3w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej przy ul. Kard. S. Wyszy\u0144skiego, ale i to wkr\u00f3tce nie wystarcza\u0142o, tote\u017c dowo\u017cono uczni\u00f3w klas VII i VIII do Szko\u0142y Podstawowej nr 5. Mimo trudnych warunk\u00f3w SP 11 uczestniczy\u0142a we wszystkich formach wsp\u00f3\u0142zawodnictwa mi\u0119dzyszkolnego oraz organizowa\u0142a w\u0142asne uroczysto\u015bci. Od roku szkolnego 1994\/1995 wynajmowano 6 sal w Szkole Podstawowej nr 13, a najstarsi uczniowie powr\u00f3cili do budynku g\u0142\u00f3wnego. Wa\u017cnym wydarzeniem tego okresu by\u0142a prezentacja uczniowskich prac plastycznych w Galerii Mieleckiego O\u015brodka Kultury (p\u00f3\u017aniej SCK), zainaugurowana uroczystym otwarciem 27 X 1996 r. Staraniem samorz\u0105dowych w\u0142adz miasta Mielca i z bud\u017cetu miejskiego w 1997 r. rozpocz\u0119to budow\u0119 zespo\u0142u obiekt\u00f3w SP 11 przy ul. Kardyna\u0142a S. Wyszy\u0144skiego i ul. Warne\u0144czyka. 30 IX 1997 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wmurowania kamienia w\u0119gielnego, a 4 I 1999 r. otwarto pierwszy segment szkolny. Do nowoczesnego i funkcjonalnego obiektu przeniesiono nie tylko wszystkich uczni\u00f3w, zwalniaj\u0105c budynek przy ul. Wolno\u015bci i inne wynajmowane sale, ale tak\u017ce powo\u0142ano klasy integracyjne, do kt\u00f3rych przyj\u0119to pierwszych uczni\u00f3w niepe\u0142nosprawnych. Odt\u0105d co roku ich liczba systematycznie si\u0119 zwi\u0119ksza\u0142a. 27 II 2002 r. zako\u0144czono II etap budowy szko\u0142y, oddaj\u0105c segment \u017cywieniowy. 6 V 2003 r., z okazji Europejskiego Dnia Godno\u015bci Os\u00f3b z Niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 Intelektualn\u0105, uczniowie SP 11, Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Specjalnych, Specjalnego O\u015brodka Szkolno-Wychowawczego i O\u015brodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego wyst\u0105pili na scenie SCK w Mielcu ze specjalnym programem artystycznym. 31 V 2003 r. goszczono mi\u0119dzynarodowe grono naukowc\u00f3w i nauczycieli \u2013 uczestnik\u00f3w V Forum Techniki Informacyjnej, kt\u00f3rzy na sesji specjalnej wymienili do\u015bwiadczenia w wykorzystaniu komputer\u00f3w w nauczaniu dzieci niepe\u0142nosprawnych. 28 I 2004 r. uroczy\u015bcie otwarto hal\u0119 sportow\u0105, kt\u00f3ra odt\u0105d s\u0142u\u017cy nie tylko szkole, ale tak\u017ce \u015brodowisku i mieleckim klubom sportowym. Ponadto w czerwcu 2004 r. zako\u0144czono zagospodarowywanie terenu na zewn\u0105trz. 20 X 2005 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 nadania Szkole imienia Jana Paw\u0142a II, po\u0142\u0105czon\u0105 z ods\u0142oni\u0119ciem tablicy z wizerunkiem patrona i przekazaniem sztandaru. 20 IX 2006 r. delegacja SP 11 po raz pierwszy uczestniczy\u0142a w Diecezjalnym Spotkaniu Szk\u00f3\u0142 im. Jana Paw\u0142a II. W roku szkolnym 2006\/2007 SP 11 liczy\u0142a 560 uczennic i uczni\u00f3w w 25 oddzia\u0142ach. W latach 2007-2013 jako \u201eSzko\u0142a Promuj\u0105ca Zdrowie\u201d (certyfikat \u00a0w roku szkolnym 2007\/2008) prowadzi\u0142a r\u00f3\u017cne dzia\u0142ania prozdrowotne, m.in. projekt \u201eSzko\u0142a kr\u0119gos\u0142upa\u201d, programy edukacyjne \u201eWolno\u015b\u0107 oddechu \u2013 zapobiegaj astmie\u201d, \u201eSerce na start\u201d, \u201eTrzymaj form\u0119\u201d i \u201eEuropejski program walki z rakiem\u201d oraz akcje \u201eSzklanka mleka\u201d i \u201eOwoce w szkole\u201d. Uczestniczy\u0142a w og\u00f3lnopolskiej kampanii \u201eZachowaj trze\u017awy umys\u0142\u201d. Wdra\u017ca\u0142a innowacje pedagogiczne, m.in. program j\u0119zyka polskiego dla dzieci dyslektycznych i program zaj\u0119\u0107 szkolnego ko\u0142a aktywno\u015bci tw\u00f3rczej. Organizowa\u0142a cykl uroczysto\u015bci zwi\u0105zanych z patronem szko\u0142y b\u0142. Janem Paw\u0142em II oraz prowadzi\u0142a akcj\u0119 \u201eDzie\u0142o Nowego Tysi\u0105clecia\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a ze szko\u0142ami w Macedonii (Bitolia, Prilep) i Rumunii (Mangalia). Nauczyciele brali udzia\u0142 w programie \u201eUczenie si\u0119 przez ca\u0142e \u017cycie\u201d Comenius poprzez szkolenie na Malcie i w Anglii. Realizowano tak\u017ce miejskie programy unijne. Corocznie szko\u0142a organizowa\u0142a koloni\u0119 wypoczynkowo-terapeutyczn\u0105 w miejscowo\u015bciach g\u00f3rskich lub nadmorskich. W latach 2015-2020 wdra\u017cano innowacje metodyczne i programowe z wykorzystaniem m.in. nowoczesnych technologii ITC oraz tworzono na platformie eTwinning autorskie projekty we wsp\u00f3\u0142pracy ze szko\u0142ami w Rumunii, Hiszpanii i Turcji. Projekt \u201eI care of my Health in the Winter-time\u201d uzyska\u0142 krajow\u0105 i europejsk\u0105 odznak\u0119 jako\u015bci oraz list gratulacyjny z Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji w Warszawie. W latach 2016-2018 realizowano projekt Erazmus + \u201eNext Step-ICT w pracy nauczycieli SP 11, a w jego ramach 6 nauczycieli doskonali\u0142o kompetencje w zakresie korzystania z nowoczesnych technik ICT w trakcie procesu dydaktycznego w Barcelonie, Bolonii i Malcie w Europass Teacher Academy. Zdobyt\u0105 wiedz\u0119 przekazywali na warsztatach innym nauczycielom Szko\u0142y i ch\u0119tnym z innych szk\u00f3\u0142. Po wprowadzeniu w \u017cycie Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. \u2013 Prawo o\u015bwiatowe <\/em>status szko\u0142y podstawowej nie zmieni\u0142 si\u0119, ale sta\u0142a si\u0119 szko\u0142\u0105 o\u015bmioklasow\u0105. W latach 2017-2018 realizowano projekt innowacyjny \u201eSzko\u0142a M\u0142odych Patriot\u00f3w\u201d. W ramach programu uroczysto\u015bci zwi\u0105zanych z Patronem Szko\u0142y 17 X 2018 r. ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 40. rocznic\u0119 wyboru ks. kardyna\u0142a Karola Wojty\u0142y na Stolic\u0119 Apostolsk\u0105 i 13. rocznic\u0119 zasadzenia wadowickiego d\u0119bu \u201eLolek\u201d. Tak\u017ce w 2018 r. zrealizowano projekt \u201eBankowcy naszych czas\u00f3w \u2013 czyli sk\u0105d bior\u0105 si\u0119 pieni\u0105dze\u201d i otrzymano stosowny certyfikat. Od 2021 r. realizowany jest projekt \u201eDost\u0119pna Szko\u0142a \u2013 Mieleckie Szko\u0142y bez Barier\u201d, wsp\u00f3\u0142finansowany ze \u015brodk\u00f3w Europejskiego Funduszu Spo\u0142ecznego w ramach projektu \u201eDost\u0119pna Szko\u0142a\u201d. (Zako\u0144czenie projektu w 2023 r.) Ponadto w ramach wsp\u00f3\u0142pracy ze \u015brodowiskiem Szko\u0142a udost\u0119pnia szkoln\u0105 hal\u0119 sportow\u0105 na uroczysto\u015bci i imprezy lokalne oraz m.in. na coroczny Og\u00f3lnopolski Turniej Ta\u0144ca Towarzyskiego o Puchar Prezydenta Miasta Mielca. W 2022 r. przeprowadzono modernizacj\u0119 boiska do pi\u0142ki r\u0119cznej i bie\u017cni lekkoatletycznej z nawierzchni\u0105 poliuretanow\u0105.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy zespo\u0142owe Szko\u0142y po 2014 r.:<\/strong> Europejska Odznaka Jako\u015bci eTwinning (22.10.2018 r.), krajowy certyfikat \u201eSzko\u0142a M\u0142odych Patriot\u00f3w\u201d. W 2019 r. zesp\u00f3\u0142 pi\u0142ki r\u0119cznej ch\u0142opc\u00f3w zaj\u0105\u0142 8. miejsce w finale Og\u00f3lnopolskich Igrzysk Dzieci w G\u0142ucho\u0142azach.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy indywidualne Szko\u0142y po 2014 r<\/strong>.: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych; miejsca na podium w zawodach sportowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy i dyrektorzy (1985-2022):<\/strong>\u00a0J\u00f3zefa Gawlik (1945-1952), Zofia Lubaska (1952-1957), J\u00f3zefa Gawlik (1957-1971), Micha\u0142 Kowalski (1971-1986), Jadwiga Stelmachowicz (1986-1997), Andrzej Bry\u0142a (1997-1999), Bogus\u0142awa Czarny (1999-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy dyrektora (1987-2022):<\/strong> Helena Rad\u0142owska (1987-1999), Anna Foltman (1989-nadal), Anna Pietrzyk (1994-1999), El\u017cbieta Soja (1999-nadal), Jacek Mleczko (2015-2020), Anna Ptak (2020-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele (1945-2012):<\/strong> Krystyna Anton\u00f3w, Joanna Babiec, Diana Babula, Dorota Baltyzar, Urszula Bar, Maria Barszczewska, Teresa B\u0105czek, Maria B\u0105k, Stanis\u0142aw Belcarz, Anna Bernat, Danuta B\u0142ach, Lidia B\u0142achowicz, Artur Bodziony, Lucyna Bolecha\u0142a, Renata Bonarska, Marta Borek, Katarzyna Borko0wska – Bolecha\u0142a, Ma\u0142gorzata Brach, Andrzej Bry\u0142a, ks. Jan Burdek, Marta Burek, Katarzyna Burkot , Maria Bystrowska, Bo\u017cena Chlebicka, Paulina Chmaj, Dorota Chomiuk, Barbara Chynowska, \u00a0Janina Cichowska, ks. J\u00f3zef Ciejka, Gra\u017cyna Ciepiela, S\u0142awomir Cisi\u0144ski, Barbara Czajowska, Bogus\u0142awa Czarny, Ewa Czeczot, Sylwester Czekaj, Ewa Czeczot, Ewa Czerwonka, ks. Mariusz Czosnyka, Bo\u017cena \u0106wik, Ewa Domaga\u0142a, Renata Dragan, Bogumi\u0142 Drewniak, Ewa Drewniak, Anna Dr\u0119ga, Agnieszka Drozdowska, Jolanta Drozdowska, Jadwiga Dro\u017cd\u017cowska, ks. Sylwester Duda, Katarzyna Dul, W\u0142adys\u0142awa Dunaj, Joanna Durak, ks. Leszek Durlak, Iwona Dusza, Julia Duszkiewicz, Agnieszka Dziuba, ks. Piotr Fela, Grzegorz Fija\u0142kowski, Zofia Fija\u0142kowski, Anna Foltman, ks. Grzegorz Franczyk, Zdzis\u0142aw Frankiewicz, Helena Gajda, J\u00f3zefa Gawlik, Jadwiga Gil, Jadwiga G\u0142adysz, El\u017cbieta G\u0142uchowska, Renata Godek, Ewa Gola, Klaudia Golba, Agnieszka Golemo, Renata Go\u0142\u0105b, Aleksandra Go\u0142\u0119biowska, Anna Gorczyca, Anna G\u00f3rska, Dorota Grabiec, Agata Graniczka, Angelika Gr\u0105dzka, Marta Gromny, Monika Gruszecka, Joanna Grzebyk, Maria Gurba, Leopold Hajduk, Renata Halaburda, Gabriela Harla, Lucyna Harla, Teresa Hawron – Cygan, Jaros\u0142aw Herbert, Jadwiga Herchel, Lucyna Herchel, Kinga Hill, Andrzej Hudy, Izydor Ingram, Ma\u0142gorzata Ingram, Renata Irla-Wawrzy\u0144ska, Dorota Jacak, Jadwiga Jagie\u0142ko, Ewa Jaracz-Misiak, Irena Jastrz\u0105b, Anna Jaworska, Bo\u017cena J\u0119drychowska, Genowefa J\u0119drychowska, Ewa Juwa, Robert Kagan, Krzysztof Kajpust, Janusz Kaleta, Ma\u0142gorzata Kami\u0144ska, Les\u0142awa Kania, El\u017cbieta Kapa\u0142a, Marzena Kapinos, Magdalena Karasi\u0144ska, Ma\u0142gorzata K\u0142oda, Renata Kmiecik, Janina Kmie\u0107, Izabela Kobylarz, Urszula Kobylarz, Magdalena Kokoszka, Piotr Kokoszka, Urszula Kolano, Katarzyna Kolis, Ewa Ko\u0142acz, Jolanta Kondrat, Stefan Kopacz, Helena Kope\u0107, Teresa Kosiorowska,\u00a0 Maryla Kotwica, ks. Bronis\u0142aw Kowalik, Jan Kowalik, Micha\u0142 Kowalski, Renata Kozak, Beata Kramek, Katarzyna Kr\u00f3l, El\u017cbieta Krukowska, Maria Kruszy\u0144ska Bo\u017cena Kru\u017cel, Danuta Krzemi\u0144ska, Monika Krzempek, Gra\u017cyna Kucharska, Anna Kuczewska, Barbara Kudyba, Beata Kudyba, Anna Kurdziel – Rokita, Monika Kuro\u0144, Maria Kusak, Piotr Kusek, Katarzyna Kuzara, Alicja Kwa\u015bnik, Ryszard Lasek, Teresa Lechoci\u0144ska-Ciupa, Alicja Lechowicz, Celina Le\u015bniak, El\u017cbieta Lodarska, Izabela Lonczak, Zofia Lubaska, Iwona Luberda, Ma\u0142gorzata Lubieniecka, Emilia \u0141yczak, Stefania Maciejak, Barbara Madera, Sylwia Madycka, Marta Majka-Przywara, Ryszarda Makarewicz, Bronis\u0142awa Ma\u0142ek, Ewa Ma\u0142ek, Agnieszka Marek, Magdalena Marty\u0144ska, El\u017cbieta Mazur, Monika Miara, Bogus\u0142awa Michalcewicz, Bo\u017cena Midura, Gra\u017cyna Miga, Ewa Mikrut, Czes\u0142aw Misiak, Jacek Mleczko, Jadwiga Mleczko (pedagog), Sabina Moczarska, Halina Moll, ks. Stanis\u0142aw Mora\u0144da, Tadeusz Morytko, ks. Piotr Nalepa, Aleksandra Nickowski, Beata Niezgoda,\u00a0 Renata Nizio\u0142ek, Renata Nowak, Robert Nowak, Anna Oko\u0144, Ma\u0142gorzata Oleksiak, Gra\u017cyna Olszowska, Janina Oluchowicz, Gabriela Ortyl, Mariola Ortyl, Waldemar Ozga, Norbert Ozimek, Ewa Pa\u0142asz, ks. Andrzej Papie\u017c, Edyta Pawlik, Kamil Pawlik, Ma\u0142gorzata Pazdro, Robert P\u0119giel, Halina Piechota, El\u017cbieta Piekarska, Krystyna Pier\u00f3g, Lidia Pier\u00f3g, Bo\u017cena Pietryka-Klecha, Alicja Piechota, Anna Pietrzyk, Cecylia Pi\u0142at, Lidia Podraza, Janina Pos\u0142uszny, Kinga Przeworska (psycholog), Anna Ptak, Lidia Py\u017a (pedagog), Helena Rad\u0142owska, Alina Rajpold, Edyta Rembisz, Lucyna Rog\u00f3\u017c, Karolina Rostkowska, Magdalena Rumak-Markowska, Joanna Rusek, Monika Rusin, Ma\u0142gorzata Ryba, Ewa Rzeszutek, Dariusz R\u017cany, Agnieszka Sanecka, ks. Antoni Sawina, Maria Skarbek, Wies\u0142awa Skaza, Agnieszka Sk\u00f3rska, ks. Mieczys\u0142aw Smole\u0144, Aleksandra Sobut, El\u017cbieta Soja, Aneta Soja-Z\u0105bek, ks. Kazimierz Sole\u0144ski, Monika So\u0142tys, Barbara Stachnik, Janina Stafiej, Kinga Stan, Maria Stankiewicz, Stanis\u0142awa Stankiewicz, Ewa Stanko, Ma\u0142gorzata Stefaniak, Jadwiga Stelmachowicz, Lucyna Strzelczyk, Urszula Styga, Patrycja Suchy, Krystyna Sumiec, Barbara Surdej, Maria Surdej, Wanda Surdej, Lucyna Sypek, Maria Syper, Antoni Szeser, Leszek Szot, Ireneusz Szume\u0142da, Renata Szume\u0142da, Miros\u0142awa Szypu\u0142a, Krystyna \u015aledziona, Ma\u0142gorzata \u015amist, Anna \u015apiewak, Genowefa \u015awierk, El\u017cbieta \u015awistro, ks. Karol Tokarczyk, Agnieszka Torba, Jadwiga Trela, Lubomira Trela, Marta Trelska, Barbara Tutro, Maria Tyczy\u0144ska, Urszula Uminowicz, Ryszard Vox, Monika Wa\u0142ek, El\u017cbieta W\u0105\u017c, Karolina Wdowiarz, Beata Wi\u0105cek, El\u017cbieta Wi\u0105cek, Barbara Wilczy\u0144ska, Genowefa Witkowska, Agata Wojtowicz-Bu\u015b, Kamila Wojtun, Angelika Wolan, Agnieszka Woli\u0144ska-Ku\u015bnierz, Zofia Wo\u0142owiec, Anna Wo\u017aniak, Ma\u0142gorzata Wo\u017aniak, Marta Wo\u017aniak, Aleksandra Wra\u017ce\u0144, Wies\u0142awa Wrona, Agata Wr\u00f3blewska, Miros\u0142awa Wydro, El\u017cbieta Wypar\u0142o, Piotr Wysocki, Beata Wyzga, Aleksandra Zaj\u0105c, Bogus\u0142awa Zieli\u0144ska, Ewa Ziemba-Z\u0105bek, Karolina Ziobro\u0144,\u00a0 Iwona Zygmunt, ks. Miros\u0142aw \u017buchowski.<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie w latach 2014-2022 (w uk\u0142adzie alfabetycznym)<\/strong>: Krystyna Anton\u00f3w, Joanna Babiec, Diana Babula, Dorota Baltyzar, Urszula Bar, Teresa B\u0105czek, Danuta B\u0142ach, Lidia B\u0142achowicz, Artur Bodziony, Lucyna Bolecha\u0142a, Marta Borek, Katarzyna Borkowska-Bolecha\u0142a, Katarzyna Burkot, Paulina Chmaj, Dorota Chomiuk, S\u0142awomir Cisi\u0144ski, Bogus\u0142awa Czarny, Ewa Czeczot, Ewa Czerwonka, Mariusz Czosnyka, Ewa Domaga\u0142a, Bogumi\u0142 Drewniak, Ewa Drewniak, Anna Dr\u0119ga, ks. Sylwester Duda, Iwona Dusza, Agnieszka Dziuba, Anna Foltman, Jadwiga Gil, Jadwiga G\u0142adysz, El\u017cbieta G\u0142uchowska, Ewa Gola, Klaudia Golba, Renata Go\u0142\u0105b, Anna Gorczyca, Anna G\u00f3rska, Dorota Grabiec, Agata Graniczka, Angelika Gr\u0105dzka, Maria Gurba, Lucyna Harla, Teresa Hawron-Cygan, Jadwiga Herchel, Kinga Hill, Ma\u0142gorzata Ingram, Renata Irla-Wawrzy\u0144ska, Dorota Jacak, Magdalena Jaskulska, Magdalena Karasi\u0144ska, Anna Karwacka, Bo\u017cena Knap (kierownik \u015bwietlicy), Piotr Kokoszka, Teresa Kosiorowska, Maryla Kotwica, Jan Kowalik, Renata Kozak, Beata Kramek, Barbara Kudyba, Beata Kudyba, Anna Kurdziel-Rokita, Monika Kuro\u0144, Maria Kusak, Katarzyna Kuzara, Alicja Kwa\u015bnik, Celina Le\u015bniak, Izabela Lonczak, Iwona Luberda, Sylwia Madycka, Marta Majka-Przywara, Agnieszka Marek, Magdalena Marty\u0144ska, El\u017cbieta Mazur, Monika Miara, Ewa Mikrut, Jacek Mleczko, Jadwiga Mleczko (pedagog), Aleksandra Nickowski,\u00a0 Beata Niezgoda, Renata Nowak, Robert Nowak, Mariola Ortyl, Waldemar Ozga, Norbert Ozimek, Ewa Pa\u0142asz,\u00a0 Kamil Pawlik, Ma\u0142gorzata Pazdro, Lidia Pier\u00f3g, Bo\u017cena Pietryka-Klecha, Lidia Podraza, Kinga Przeworska (psycholog), Anna Ptak, Lidia Py\u017a (pedagog), Karolina Rostkowska, Magdalena Rumak-Markowska, Joanna Rusek, Monika Rusin, Ma\u0142gorzata Ryba, Wies\u0142awa Skaza, Agnieszka Sk\u00f3rska, Ewa S\u0142\u0105ba, El\u017cbieta Soja, Monika So\u0142tys, Urszula Styga, Patrycja Suchy, Leszek Szot, Ireneusz Szume\u0142da, Miros\u0142awa Szypu\u0142a, Ma\u0142gorzata \u015amist, Genowefa \u015awierk, ks. Karol Tokarczyk, Agnieszka Torba, Jadwiga Trela, Marta Trelska, Marta Tyczy\u0144ska, Monika Wa\u0142ek, El\u017cbieta W\u0105\u017c, Karolina Wdowiarz, Beata Wi\u0105cek, Agata Wojtowicz-Bu\u015b, Angelika Wolan, Marta Wo\u017aniak, Aleksandra Wra\u017ce\u0144, Wies\u0142awa Wrona, El\u017cbieta Wypar\u0142o, Aleksandra Zaj\u0105c, Karolina Ziobro\u0144, Iwona Zygmunt.<\/p>\r\n

Publikacja o Szkole: Echo z mieleckiej jedenastki, oprac. zbiorowe,<\/em> Mielec 2003<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 12 IM. HENRYKA SIENKIEWICZA (OSIEDLE RZOCH\u00d3W)<\/strong>, jako szk\u00f3\u0142ka parafialna powsta\u0142a prawdopodobnie w pierwszych latach funkcjonowania parafii rzymskokatolickiej w Rzochowie, mo\u017ce jeszcze w latach 70. XIV w., bowiem takie by\u0142y zalecenia \u00f3wczesnych w\u0142adz ko\u015bcielnych. Pierwszy student z Rzochowa (Benedykt) pojawi\u0142 si\u0119 na Uniwersytecie w Krakowie ju\u017c w 1412 r., drugi (Stanis\u0142aw) \u2013 w 1444 r., a trzeci (Miko\u0142aj s. Jana) \u2013 w 1452 r. \u00a0Oficjalne powstanie szko\u0142y parafialnej nale\u017cy jednak wi\u0105za\u0107 z erekcj\u0105 prepozytury 7 II 1515 r. przez bpa krakowskiego Jana Konarskiego. Jej budow\u0119 i wyposa\u017cenie sfinansowa\u0142 Stanis\u0142aw Tarnowski, \u00f3wczesny w\u0142a\u015bciciel d\u00f3br rzochowsko\u2013rzemie\u0144skich. W szkole uczono \u0142aciny, katechizmu, czytania i pisania, rachunk\u00f3w i \u015bpiewania. G\u0142\u00f3wnym zadaniem szko\u0142y by\u0142o przygotowanie ch\u0142opc\u00f3w do pos\u0142ugi ko\u015bcielnej i \u015bpiewania na ch\u00f3rze w czasie Mszy \u015aw. i innych nabo\u017ce\u0144stw. Zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce bogatsi mieszczanie, p\u0142ac\u0105c wi\u0119ksze sumy na ko\u015bci\u00f3\u0142, cz\u0105stk\u0119 przeznaczali na \u015bpiew. Niekt\u00f3rzy wychowankowie szko\u0142y po studiach w Krakowie podejmowali prac\u0119 nauczycielsk\u0105. W Szebniach ko\u0142o Jas\u0142a uczy\u0142 Jakub z Rzochowa (1595), a w Rani\u017cowie kierowa\u0142 szko\u0142\u0105 Jan z Rzochowa (1604). W wyniku I rozbioru Polski, kiedy Rzoch\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 pod zaborem austriackim, w szkole zamiast \u0142aciny wprowadzono j\u0119zyk niemiecki. Rzochowska szko\u0142a parafialna funkcjonowa\u0142a do 1860 r., a nast\u0119pnie powo\u0142ano szko\u0142\u0119 trywialn\u0105. Ucz\u0119szcza\u0142o do niej oko\u0142o 60\u201380 uczni\u00f3w z Rzochowa i okolicznych wsi, co stanowi\u0142o tylko niewielk\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 najm\u0142odszego pokolenia. Apele proboszcza ks. Adama Gr\u0119bosza powi\u0119kszy\u0142y ilo\u015b\u0107 uczni\u00f3w do 120 (1886). Do 1900 r. by\u0142a to szko\u0142a jednoklasowa z jednym nauczycielem, ale wkr\u00f3tce potem utworzono drug\u0105 klas\u0119 z drugim nauczycielem. Dotychczasowy budynek szkolny przy rynku by\u0142 w bardzo z\u0142ym stanie, dlatego w latach 1911-1914 wybudowano nowy budynek szkolny na tzw. \u201eR\u00f3\u017ca\u0144c\u00f3wce\u201d, zakupionej od ks. A. Gr\u0119bosza. Stary dom przeznaczono na budynek gospodarczy. Wojna przerwa\u0142a rozpocz\u0119ty 1 IX rok szkolny. Po odej\u015bciu frontu na wsch\u00f3d \u2013 od 1 VII 1915 r. wznowiono zaj\u0119cia, ale w listopadzie 1915 r. zmar\u0142 J. Duszkiewicz. W rezultacie konkursu 1 III 1916 r. rozpocz\u0119\u0142o prac\u0119 nauczycielskie ma\u0142\u017ce\u0144stwo Bronis\u0142aw i Maryla Greissowie. Nowy kierownik B. Greiss ju\u017c w pierwszych miesi\u0105cach pracy w Rzochowie sta\u0142 si\u0119 liderem \u017cycia spo\u0142eczno-gospodarczego miasteczka. Doprowadzi\u0142 do uporz\u0105dkowania szko\u0142y i jej otoczenia (m.in. zlikwidowano prowizoryczny cmentarz wojenny i przeniesiono trumny ze zw\u0142okami \u017co\u0142nierzy na cmentarz w Bia\u0142ym Borze), urz\u0105dzi\u0142 ogr\u00f3d przyszkolny. Zbudowa\u0142 budynek gospodarczy przy szkole i doprowadzi\u0142 do wybudowania drogi do szko\u0142y. \u00a0Zainspirowa\u0142 \u00a0budow\u0119 domu gminnego przy rynku oraz stra\u017cnicy z wie\u017c\u0105 i wspinalni\u0105 i czuwa\u0142 nad realizacj\u0105 tych inwestycji. Jego pomys\u0142em by\u0142o przeniesienie figury \u00a0 Matki Bo\u017cej na \u015brodek rynku i urz\u0105dzenie jej otoczenia. Za\u0142o\u017cy\u0142 bibliotek\u0119, zesp\u00f3\u0142 teatralny, orkiestr\u0119 d\u0119t\u0105 i organizacje m\u0142odzie\u017cowe. Do wielu prac, a zw\u0142aszcza porz\u0105dkowych i sadzenia zieleni w\u0142\u0105cza\u0142 m\u0142odzie\u017c szkoln\u0105. W latach 1922-1928 by\u0142 pos\u0142em na Sejm RP, a w\u00f3wczas szko\u0142\u0105 kierowa\u0142a jego \u017cona. Plac\u00f3wka by\u0142a prowadzona wzorowo, tote\u017c 28 XI 1924 r. przybyli do niej m.in. kurator okr\u0119gu szkolnego Jan Owi\u0144ski i wicekurator dr. Micha\u0142 Pollak, aby zapozna\u0107 si\u0119 z jej dokonaniami. W lipcu 1929 r. m\u0142odzie\u017c szkolna uczestniczy\u0142a w uroczystym powitaniu prezydenta RP prof. Ignacego Mo\u015bcickiego, przeje\u017cd\u017caj\u0105cego przez Rzoch\u00f3w do Mielca. W 1932 r. w rzochowskiej szkole odby\u0142a si\u0119 rejonowa konferencja nauczycielska, a pokazow\u0105 lekcj\u0119 przeprowadzi\u0142 B. Greiss. W wyniku reformy szkolnej w 1932 r. uzyskano status szko\u0142y 4-klasowej. \u00a0W 1933 r. za\u0142o\u017cono harcersk\u0105 dru\u017cyn\u0119 \u201eZuch\u00f3w\u201d, a rok p\u00f3\u017aniej szkoln\u0105 kas\u0119 oszcz\u0119dno\u015bci, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c\u0105 z PKO. 30 V 1936 r. odby\u0142o si\u0119 uroczyste nadanie Szkole Powszechnej w Rzochowie imienia Henryka Sienkiewicza. W programie m.in. m\u0142odzie\u017c przedstawi\u0142a Latarnika H. Sienkiewicza, w adaptacji i re\u017cyserii B. Greissa. Kierownik u\u0142o\u017cy\u0142 te\u017c na t\u0119 okoliczno\u015b\u0107 Hymn szko\u0142y. Nadmieni\u0107 nale\u017cy, \u017ce w okresie mi\u0119dzywojennym szkolne k\u00f3\u0142ko teatralne wyst\u0119powa\u0142o \u00a0wiele razy z r\u00f3\u017cnymi sztukami, a doch\u00f3d z bilet\u00f3w przeznaczano zawsze na cele spo\u0142eczne. Tak by\u0142o tak\u017ce 13 XI 1938 r., kiedy rzochowska szko\u0142a, jako pierwsza w powiecie mieleckim, przekaza\u0142a doch\u00f3d z przedstawienia na \u201efundusz dozbrojenia Armii\u201d i w 1939 r. jeszcze dwukrotnie przekaza\u0142a na ten cel kilkudziesi\u0119cioz\u0142otowe dochody z przedstawie\u0144 teatralnych. W czasie okupacji hitlerowskiej szko\u0142a funkcjonowa\u0142a nadal, ale z narzuconym przez okupanta mocno okrojonym programem. Ponadto Greissowie i ich zi\u0119\u0107 Antoni Marci\u0107kiewicz prowadzili tajne nauczanie. W czasie walk o Rzoch\u00f3w w pierwszych dniach sierpnia 1944 r. budynki szkolne mocno ucierpia\u0142y. Rok szkolny 1944\/45 rozpocz\u0119to wi\u0119c z olbrzymimi problemami, ale mimo to planowo, w podwy\u017cszonym stopniu organizacyjnym, jako 7-klasowa szko\u0142a podstawowa. W ci\u0105gu roku szkolnego wykonano wiele prac porz\u0105dkowych, a w roku szkolnym 1945\/1946 wykonano remont szko\u0142y i pozyskano niezb\u0119dne wyposa\u017cenie. Uruchomiono te\u017c kursy wieczorowe dla doros\u0142ych. Po zako\u0144czeniu roku szkolnego B. Greiss przeszed\u0142 na emerytur\u0119, a nowym kierownikiem zosta\u0142 Jan Garga\u0142a. Doko\u0144czy\u0142 porz\u0105dki wok\u00f3\u0142 szko\u0142y i doprowadzi\u0142 do ogrodzenie szkolnego terenu. Podtrzyma\u0142 tak\u017ce tradycje teatralne, przygotowuj\u0105c kolejne przedstawienia. Na pocz\u0105tku lat 50. da\u0142o si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 du\u017ce zainteresowanie rzochowskich uczennic zawodem nauczycielskim, bowiem wiele z nich podj\u0119\u0142o nauk\u0119 w Liceum Pedagogicznym w Mielcu. W tym czasie, staraniem nauczycielki Zenony \u015awiniuch, wznowi\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 harcerstwo. Nieco p\u00f3\u017aniej, ju\u017c za kierownictwa Genowefy Beffniger, rozpocz\u0119to organizowanie wycieczek szkolnych. Pierwsze by\u0142o Zakopane (1954), a potem co roku zapoznawano najstarsze klasy z innymi atrakcyjnymi miejscami w r\u00f3\u017cnych stronach kraju. Jesieni\u0105 1956 r. szko\u0142a uczestniczy\u0142a w akcji polskiej pomocy materialnej i sanitarnej dla narodu w\u0119gierskiego, walcz\u0105cego o wyzwolenie si\u0119 spod dominacji radzieckiej. W kwietniu 1958 r. po raz pierwszy zab\u0142ys\u0142o \u015bwiat\u0142o elektryczne w budynku szkolnym. Wydarzeniami roku 1966 by\u0142y uroczysto\u015bci z okazji 1000-lecia Pa\u0144stwa Polskiego i 50 rocznicy \u015bmierci Henryka Sienkiewicza \u2013 patrona rzochowskiej szko\u0142y. Bardzo korzystne okaza\u0142o si\u0119 przyj\u0119cie patronatu nad szko\u0142\u0105 przez Oddzia\u0142 PKS w Mielcu, bowiem w latach 60., 70. i 80. otrzymywano m.in. nieodp\u0142atnie autobusy na wycieczki szkolne. W czasie prowadzenia szko\u0142y przez Aniel\u0119 Wydro i Jana Marchlika rozwin\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 szkolne organizacje: PCK, LOP, Sp\u00f3\u0142dzielnia Uczniowska, ZHP i SKO. Kontynuowano dzia\u0142alno\u015b\u0107 teatraln\u0105 i wykonywano szereg prac spo\u0142ecznych, m.in. zadrzewianie \u201eKawa\u0142ka\u201d (b\u0142onia nad Wis\u0142ok\u0105). 1 I 1985 r. Rzoch\u00f3w zosta\u0142 przy\u0142\u0105czony do Mielca i sta\u0142 si\u0119 jednym z jego osiedli, a rzochowska szko\u0142a otrzyma\u0142a nazw\u0119: Szko\u0142a Podstawowa nr 12 im. H. Sienkiewicza w Mielcu. Wydarzenie to niemal zbieg\u0142o si\u0119 z podj\u0119ciem stara\u0144 nowego dyrektora Adama \u017bali o budow\u0119 nowej szko\u0142y, odpowiadaj\u0105cej standardom wsp\u00f3\u0142czesnej plac\u00f3wki o\u015bwiatowej. Powsta\u0142 Spo\u0142eczny Komitet Rozbudowy Szko\u0142y, a inicjatyw\u0119 wspar\u0142y w\u0142adze miejskie. Zakupiono dwie dzia\u0142ki, powi\u0119kszaj\u0105c teren szkolny o 0,22 ha. Projekt techniczny wykona\u0142 mgr in\u017c. arch. Jerzy Hiedo (Kiedo?), a wykonawcami – firma \u201eEdal\u201d i Zak\u0142ad Us\u0142ugowo-Budowlany SBUD z Mielca. Inwestorem by\u0142 Miejski Zesp\u00f3\u0142 Ekonomiczno\u2013Administracyjny Szk\u00f3\u0142 w Mielcu. Wydatnej niedp\u0142atnej pomocy udzieli\u0142y: PKS, WSK i KRUSZGEO. Uda\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 tak\u017ce \u015brodki finansowe z MEN. Ponadto spo\u0142eczno\u015b\u0107 szko\u0142y sama gromadzi\u0142a \u015brodki na budow\u0119 i wyposa\u017cenie wn\u0119trza, organizuj\u0105c w tym celu szereg akcji w \u015brodowisku. Oficjalna uroczysto\u015b\u0107 oddania do u\u017cytku i po\u015bwi\u0119cenia nowego budynku szkolnego odby\u0142a si\u0119 4 IX 1993 r. Uczestniczyli w niej m.in. Biskup Tarnowski dr J\u00f3zef \u017byci\u0144ski, kt\u00f3ry dokona\u0142 aktu po\u015bwi\u0119cenia, kurator o\u015bwiaty Jan Stanisz, przewodnicz\u0105cy Rady Miejskiej Andrzej Osnowski i prezydent miasta W\u0142adys\u0142aw Bieniek. W 1995 r. przekazano do u\u017cytku sal\u0119 gimnastyczn\u0105, ko\u0144cz\u0105c tym rozbudow\u0119 szko\u0142y. Zdecydowanie lepsze warunki pracy wp\u0142yn\u0119\u0142y pozytywnie na aktywno\u015b\u0107 szko\u0142y, kt\u00f3rej najlepsi uczniowie z powodzeniem startowali w r\u00f3\u017cnych konkursach, a k\u00f3\u0142ko teatralne i zesp\u00f3\u0142 \u015bpiewaczy wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 w mieleckich przegl\u0105dach artystycznych: Przegl\u0105dzie Kol\u0119d i Pastora\u0142ek oraz \u201eScena\u017cerii\u201d. R\u00f3wnocze\u015bnie starano si\u0119 o unowocze\u015bnienie wyposa\u017cenia szko\u0142y. W roku szkolnym 1996\/1997 otrzyma\u0142a ona stacjonarny aparat telefoniczny (wcze\u015bniej \u0142\u0105czono si\u0119 przez centralk\u0119 pocztow\u0105), a w 1997\/1998 zakupiono komputery ze sk\u0142adek mieszka\u0144c\u00f3w osiedla Rzoch\u00f3w. Innymi znacz\u0105cymi wydarzeniami tego roku by\u0142a wystawa \u201eRzoch\u00f3w w starej fotografii\u201d oraz wystawienie sztuki \u201eBo\u017ce Narodzenie Marcina\u201d wed\u0142ug Lwa To\u0142stoja. W wyniku wprowadzenia reformy o\u015bwiatowej po roku szkolnym 1999\/2000 po\u017cegnano ostatni\u0105 klas\u0119 VIII, a od roku szkolnego 2000\/2001 r. rozpocz\u0119to prac\u0119 z sze\u015bcioma klasami. W pierwszych latach XXI w. \u2013 ju\u017c z inspiracji dyrektor Ewy Kwolek – wprowadzono kolorowy wystr\u00f3j wn\u0119trza i rozwijano komputeryzacj\u0119 szko\u0142y. W roku szkolnym 2006\/2007 SP 12 mia\u0142a 80 uczennic i uczni\u00f3w. W latach 2010-2012 wykonano m.in. \u015bwietlic\u0119 szkoln\u0105, termoizolacj\u0119 i tynkowanie budynku oraz plac przed szko\u0142\u0105. Cz\u0119\u015b\u0107 budynku wynaj\u0119to O\u015brodkowi Rehabilitacyjnemu. W 2010 r. na placu przyszkolnym odby\u0142a si\u0119 patriotyczna uroczysto\u015b\u0107 zasadzenia \u201eD\u0119bu Pami\u0119ci\u201d, upami\u0119tniaj\u0105cego Tomasza Wo\u0142ka, zamordowanego przez NKWD w Bykowni w 1940 r. Szko\u0142a pe\u0142ni funkcj\u0119 centrum osiedlowego, m.in. w niej urz\u0105dzane s\u0105 lokale wyborcze, a w czasie powodzi w 2010 r. by\u0142a baz\u0105 dla stra\u017cak\u00f3w ratuj\u0105cych ludzi i mienie. Realizowano programy unijne, m.in. \u201ePracownie komputerowe dla szk\u00f3\u0142\u201d, miejski \u201eNauka przez dialog \u2013 indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczni\u00f3w klas I – III szk\u00f3\u0142 podstawowych w Gminie Miejskiej Mielec\u201d oraz \u201eRadosna Szko\u0142a\u201d. W 2012 r. wykonano termoizolacj\u0119 budynku szko\u0142y. W roku szkolnym 2013\/2014 zorganizowano uroczysto\u015bci zwi\u0105zane z ods\u0142oni\u0119ciem tablicy pami\u0119ci \u017bo\u0142nierzy Wojska Polskiego z Rzochowa \u2013 uczestnik\u00f3w II wojny \u015bwiatowej. Od 2014 r. spo\u0142eczno\u015b\u0107 szkolna nieprzerwanie uczestniczy w programach: \u201eTwoje miasto bez elektro\u015bmieci\u201d i \u201eMleko i owoce w szkole\u201d. Po wprowadzeniu w \u017cycie Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. \u2013 Prawo o\u015bwiatowe<\/em> status szko\u0142y nie zmieni\u0142 si\u0119, ale sta\u0142a si\u0119 szko\u0142\u0105 o\u015bmioklasow\u0105. W zwi\u0105zku z tym w budynku szkolnym prowadzono prace remontowe i modernizacyjne. Powsta\u0142y pracownie: fizyczna, biologiczna i chemiczna, a w latach 2019-2020 \u2013 kolejne sale lekcyjne. Od 2020 r. uruchomiono sto\u0142\u00f3wk\u0119 szkoln\u0105. W pomieszczeniu po o\u015brodku rehabilitacyjnym, kt\u00f3ry wyprowadzi\u0142 si\u0119 z budynku szkolnego w 2021 r., tworzona jest sala do techniki z programu \u201eLaboratoria przysz\u0142o\u015bci\u201d. Uzupe\u0142niano sprz\u0119t; aktualnie szko\u0142a posiada m.in. 3 tablice interaktywne i 4 monitory interaktywne. Dla uczni\u00f3w z odleg\u0142ych ulic uruchomiono autobus. Powi\u0119kszono dzia\u0142k\u0119 szkoln\u0105 i zbudowano parking przy szkole. Na dzia\u0142ce szkolnej zasadzono drzewa i krzewy ozdobne z programu \u201eTu mieszkam, tu \u017cyj\u0119 EKO\u201d. Jedno z drzew posadzono na skwerze Rynku Rzochowskiego dla upami\u0119tnienia 550-lecia lokacji miasta Mielca. Dzi\u0119ki zatwierdzonemu projektowi do Mieleckiego Bud\u017cetu Obywatelskiego na terenie dzia\u0142ki szkolnej w 2022 r. powsta\u0142o boisko do streetballa (koszyk\u00f3wka 3×3). Ponadto w 2022 r. oddano do u\u017cytku boisko wielofunkcyjne o wymiarach 43 m x 26 m (pi\u0142ka siatkowa, pi\u0142ka r\u0119czna, badminton, koszyk\u00f3wka) o powierzchni poliuretanowej. Tak\u017ce w 2022 r. Gmina Miejska Mielec realizowa\u0142a w SP nr 12 rz\u0105dowy program „Szko\u0142a jest fajna – wspomaganie integracji dzieci romskich” z udzia\u0142em 29 uczni\u00f3w w tym 12 uczni\u00f3w romskich.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy indywidualne Szko\u0142y po 2014 r<\/strong>.: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych; miejsca na podium w zawodach sportowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Kierownicy:<\/strong>\u00a0Wojciech z Wojnicza (ok. 1595), Stanis\u0142aw Pasowicz z Rzochowa (1635), Piotr Pe\u0142zaczy\u0144ski (ok. 1844\u20131860), Jan Sieros\u0142awski (ok. 1860\u20131880), Antoni Iwa\u0144ski (ok. 1880\u20131886), Andrzej Polek (ok. 1886\u20131900), Walenty Kaplit (ok. 1900\u20131912), J\u00f3zef Duszkiewicz (1912\u20131915), Bronis\u0142aw Greiss (1916\u20131922), Maryla Greiss (1922-1928), Bronislaw Greiss (1928-1946), Jan Garga\u0142a (1946-1953), Genowefa Beffniger (1953-1958), p.o. Genowefa Pyzikiewicz (1958-1959), Stefan Marczewski (1959-1962), Bronis\u0142aw Patyk (1962-1963), Aniela Wydro (1963-1969), Jan Marchlik (1969-1973).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Dyrektorzy (od 1973 r.):<\/strong> Jan Marchlik (1973-1984), Adam \u017bala (1984-2000), Ewa Kwolek (2000-2023), ….<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1900-2012:<\/strong> ks. Piotr Abram, Agnieszka Adamczyk, Dorota Adamus, Ma\u0142gorzata Babula, Piotr Babula, Janina Ba\u0107, Urszula B\u0105k, s. Berenika, Anna Bogusiak, Renata Bonarska, Zyta Borowiec, Rafa\u0142 Ch\u0119ciak, Marta Chmielowiec, S\u0142awomir Cisi\u0144ski, Krzysztof Czaja, Barbara Czajowska, Edyta Czernik, Helena Czudec, Waleria D\u0105bkowska,Kinga Demkiw, Maria Dragan – Michalak,\u00a0 Jolanta Drzewiecka, s. Flawiana (Bo\u017cena Ksi\u0105\u017ckiewicz), ks. Przemys\u0142aw Gabik, Renata Godek, Katarzyna Gorzelany, Maryla Greiss, Kamila Grochot, Monika Gruszecka, Barbara Ha\u0144derek, Jadwiga Janczar, ks. J\u00f3zef Jaworski, s. Juliusza (El\u017cbieta \u015awierkosz), Witold Jurczak,\u00a0 Halina Kara\u015b, Bo\u017cena Karczmarczyk (Betlej), Zofia Karkut, ks. Marek K\u0105dzielawa, Tadeusz Klecha, Bo\u017cena Knap, Barbara Knutelska, Maria Kobierska, Edward Kocia\u0144ski, Dorota Kokoszka, Anna Kornatowska – Grzywacz, H. Kozik, Jolanta Kozio\u0142, Ma\u0142gorzata Krawczyk, Katarzyna Kruk, Anna KUczewska, ks. Jacek Kurcz, J\u00f3zef Ku\u017cd\u017ca\u0142, Hanna Lewicka, S\u0142awomir Lisi\u0144ski, Danuta \u0141akomska, Stanis\u0142awa \u0141akomy, Beata \u0141anocha, Bernadetta \u0141az, Anna Marchlik, Wanda Marchlik, Janina Marczewska, Alina Martyka, Aniela Matuszkiewicz, Edyta Mazurek, Anna Nar\u00f3g, Zofia Nie\u0107ko, Alicja Niedba\u0142a, Joanna Niew\u0119g\u0142owska, Maria Nowicka, Joanna Ochalik, Miros\u0142awa Or\u0142owska, Gra\u017cyna Paduch, Agnieszka Panek, Wies\u0142awa Pa\u015bko, Bronis\u0142aw Patyk, Anna Pawe\u0142czak, Edyta Pawlik, Barbara Pezda, Michalina Podkasana, Henryk Pokrzywi\u0144ski, Tomasz P\u00f3\u0142brat, ks. Janusz Psonak, Anna Ptak, ks. Jerzy Ptak, Genowefa Pyzikiewicz, Wanda Radomska, Waleria Roman, Agnieszka R\u00f3g, Eugenia Rybak, Maria Rybak, Jadwiga Rz\u0105dzka, Lucyna Rzegocka, El\u017cbieta Sobczak, Maria Stanek, Teresa Stopa, El\u017cbieta Stycze\u0144, Bo\u017cena Stryjnik, Marta Sypie\u0144, Helena Sypowska, Ma\u0142gorzata Szrom, Maria \u015awierczek, Halina \u015awiniuch, Zenona \u015awiniuch (po m\u0119\u017cu Przytuli\u0144ska), Maria Turczyn, Maria Walewicz, Anna Wa\u0142ek, Anna W\u0119grzyn, Beata Wi\u0105cek, Alicja W\u00f3jtowicz, Maria Wra\u017ce\u0144, Aniela Wydro, Agnieszka Zborowska, Aldona Zbrze\u017any, Ma\u0142ogorzata \u017bak.<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie w latach 2012-2022 (w uk\u0142adzie alfabetycznym): <\/strong>ks. Piotr Abram, Urszula B\u0105k, Anna Bogusiak, Rafa\u0142 Ch\u0119ciek, Krzysztof Czaja, Edyta Czernik, Kinga Demkiw, Maria Dragan-Michalak, Katarzyna Gorzelany, Witold Jurczak, Bo\u017cena Knap, Edward Kocia\u0144ski, Dorota Kokoszka, Anna Kornatowska-Grzywacz, Anna Kuczewska, ks. Jacek Kurcz, Bernadetta \u0141az, Alina Martyka, Joanna Niew\u0119g\u0142owska, Joanna Ochalik, Agnieszka Panek, ks. Janusz Psonak, Teresa Stopa, El\u017cbieta Stycze\u0144, Ma\u0142gorzata Szrom, Beata Wi\u0105cek, Alicja W\u00f3jtowicz, Agnieszka Zborowska, Ma\u0142gorzata \u017bak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0SZKO\u0141A PODSTAWOWA NR 13 IM. JANA BYTNARA \u201eRUDEGO\u201d<\/strong>, zosta\u0142a zbudowana przy ul. \u0141\u0105kowej na terenie osiedla Dziubk\u00f3w w latach 1989-1998. W tym czasie budownictwo mieszkaniowe na tym terenie rozwija\u0142o si\u0119 intensywnie i zapotrzebowanie na szko\u0142\u0119 by\u0142o bardzo du\u017ce. Pierwszy segment Szko\u0142y oddano do u\u017cytku w 1990 r. i od roku szkolnego 1990\/1991 rozpocz\u0119\u0142o w nim nauk\u0119 oko\u0142o 670 dzieci w 33 oddzia\u0142ach klas 0-III. Pierwszym dyrektorem i organizatorem funkcjonowania szko\u0142y by\u0142a Barbara Brudniak. W latach 1991-1992 oddano i urz\u0105dzono nast\u0119pne segmenty: dla uczni\u00f3w starszych klas, rekreacyjny, \u017cywieniowy i administracyjny oraz pracownie. Po wprowadzeniu do szko\u0142y wszystkich klas ilo\u015b\u0107 uczni\u00f3w wzros\u0142a dwukrotnie, a w rekordowym r. szk. 1994\/1995 wynosi\u0142a 1483. Uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia Szko\u0142y odby\u0142a si\u0119 5 X 1991 r. \u00a0Niemal od pocz\u0105tku funkcjonowania Szko\u0142a wykazywa\u0142a du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107, m.in. 16 I 1993 r. zorganizowa\u0142a I Mi\u0119dzyszkolny Przegl\u0105d Kol\u0119d i Pastora\u0142ek, kt\u00f3ry w p\u00f3\u017aniejszych latach przerodzi\u0142 si\u0119 w imprez\u0119 coroczn\u0105, organizowan\u0105 kolejno przez wszystkie mieleckie szko\u0142y. W r. szk. 1993\/1994 rozpocz\u0119to wydawanie gazetki \u201eTrzynastka\u201d. W r. szk. 1997\/1998 oddano do u\u017cytku segment sportowy z dwiema salami gimnastycznymi i zapleczem sanitarnym przystosowanym tak\u017ce dla os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych. Na terenie przyszkolnym wybudowano zesp\u00f3\u0142 boisk i urz\u0105dze\u0144 sportowych. W dniu 26 IV 1997 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 nadania Szkole imienia Jana Bytnara \u201eRudego\u201d. W czasie uroczysto\u015bci ods\u0142oni\u0119to popiersie Patrona Szko\u0142y, umieszczone w hallu g\u0142\u00f3wnym. Wtedy te\u017c spo\u0142eczno\u015b\u0107 Szko\u0142y podj\u0119\u0142a decyzj\u0119 o przyj\u0119ciu Hymnu Dru\u017cyn Rudego (s\u0142owa \u2013 Boles\u0142aw Leonhard, muzyka \u2013 Jacek Targosz) jako hymnu Szko\u0142y. Utw\u00f3r nawi\u0105zuje do wydarze\u0144 II wojny \u015bwiatowej, m.in. do bohaterskiej akcji pod Arsena\u0142em, w kt\u00f3rej z r\u0105k gestapowc\u00f3w zosta\u0142 odbity Jan Bytnar \u201eRudy\u201d. Ponadto wydano Pami\u0119tnik Matki \u2013 wspomnienia o Janku Bytnarze, spisane przez jego matk\u0119. Od tego wydarzenia do programu corocznych sta\u0142ych uroczysto\u015bci szkolnych wprowadzono szereg form zwi\u0105zanych z postaci\u0105 Jana Bytnara, m.in. okoliczno\u015bciowe akademie, imprezy, wystawy i wycieczki. Szczeg\u00f3lnie uroczyste by\u0142y Dni Patrona Szko\u0142y w roku szkolnym 2002\/2003, kt\u00f3re przebiega\u0142y pod has\u0142em \u201eNosi\u0142 p\u0142omienn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny w sercu, dla niej \u017cy\u0142, uczy\u0142 si\u0119 i dzia\u0142a\u0142\u201d. W akademii 27 III 2003 r. uczestniczyli m.in. senator Gra\u017cyna Staniszewska i biskup Tadeusz Pieronek, a 5 IV odby\u0142o si\u0119 spotkanie literackie z Barbar\u0105 Wachowicz. Zorganizowano tak\u017ce k\u0105cik Pami\u0119ci Narodowej, w kt\u00f3rym gromadzone s\u0105 eksponaty z okresu II wojny \u015bwiatowej. Du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o zaj\u0119cie IV miejsca w og\u00f3lnopolskim konkursie na najlepsz\u0105 szkoln\u0105 stron\u0119 internetow\u0105, zorganizowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej (1998\/1999). Dynamicznie rozwijaj\u0105c\u0105 si\u0119 plac\u00f3wk\u0119 odwiedzi\u0142a 25 III 1999 r. wiceminister edukacji Irena Dzierzgowska. Dnia 9 IV 2002 r. Szko\u0142a Podstawowa nr 13 jako pierwsza w Polsce zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona Znakiem Jako\u015bci Interkl@sa na okres dw\u00f3ch lat. Otrzyma\u0142a r\u00f3wnie\u017c certyfikat EUROPRIX \u2013 europejski odpowiednik znaku Interkl@sa. (Te presti\u017cowe wyr\u00f3\u017cnienia uzyskuj\u0105 szko\u0142y, kt\u00f3re przygotowuj\u0105 uczni\u00f3w do swobodnego funkcjonowania w spo\u0142ecze\u0144stwie informacyjnym, zgodnie z najwy\u017cszymi standardami europejskimi. Uroczyste wr\u0119czenia wyr\u00f3\u017cnie\u0144 odbywa\u0142y si\u0119 w gmachu Sejmu RP w Warszawie.) Ponownie znak Interkl@sa otrzymano 14 VI 2004 r. na kolejne dwa lata. W roku szkolnym 2001\/2002 zorganizowano Klub Opieki Pozalekcyjnej (KOP), w ramach kt\u00f3rego na zasadzie wolontariatu nauczyciele prowadz\u0105 zaj\u0119cia uwzgl\u0119dniaj\u0105ce indywidualne potrzeby ucznia maj\u0105cego trudno\u015bci w nauce. W styczniu 2002 r. otrzymano list od papie\u017ca Jana Paw\u0142a II, b\u0119d\u0105cy odpowiedzi\u0105 na list uczni\u00f3w SP 13. W dniu 13 V 2002 r. Szko\u0142a, jako jedna z pi\u0119ciuset w \u015bwiecie i trzech w Polsce, uczestniczy\u0142a w mi\u0119dzynarodowej akcji przeprowadzonej z okazji \u201eDnia Kosmosu\u201d. Punktem kulminacyjnym by\u0142o sk\u0142adanie podpis\u00f3w na plakacie, kt\u00f3ry zosta\u0142 przes\u0142any do Stan\u00f3w Zjednoczonych i tam sfotografowany, a jego negatyw wys\u0142any wraz z za\u0142og\u0105 promu kosmicznego w Kosmos (lot STS-113). W dniach 30-31 V 2003 r. Szko\u0142a by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem V Og\u00f3lnopolskiego Forum Koordynator\u00f3w Technologii Informacyjnej. W latach 2002-2006 realizowano projekty edukacyjne, posiadaj\u0105ce tak\u017ce wiele walor\u00f3w wychowawczych, m.in. projekty o zasi\u0119gu mi\u0119dzynarodowym \u201eS\u0142awni ludzie\u201d programu Socrates Comenius 2004-2005 i 2005-2006. W r. szk. 2004\/2005 obowi\u0105zki dyrektora Szko\u0142y przej\u0105\u0142 Andrzej Bry\u0142a, a w nast\u0119pnym roku SP 13 zosta\u0142a po\u0142\u0105czona z Gimnazjum nr 4 w Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 nr 2, a jego dyrektorem mianowano Andrzeja Bry\u0142\u0119. W dniach 18-19 XI 2006 r. w murach Szko\u0142y odby\u0142a si\u0119 konferencja dla rodzic\u00f3w i wychowawc\u00f3w o zasi\u0119gu og\u00f3lnopolskim nt. \u201eWychowanie dzieci\u201d, kt\u00f3r\u0105 prowadzili M. i W. Grabowscy \u2013 wsp\u00f3\u0142autorzy ksi\u0105\u017cki\u00a0Zanim wybierzesz<\/em>. W roku szkolnym 2006\/2007 do SP 13 ucz\u0119szcza\u0142o 252 uczni\u00f3w \u2013 dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w. Po raz trzeci otrzymano Znak Jako\u015bci Interkl@sa, a jego uroczyste wr\u0119czenie odby\u0142o si\u0119 11 VI 2007 r. w Sali Kolumnowej Sejmu RP w Warszawie. W roku szkolnym 2008\/2009 realizowano zaj\u0119cia dydaktyczno-wyr\u00f3wnawcze \u201eR\u00f3wne szanse\u201d w ramach programu wsp\u00f3\u0142finansowanego przez Uni\u0119 Europejsk\u0105. W celu zapewnienia bezpiecznych warunk\u00f3w nauki, wychowania i opieki w klasach I \u2013 III szk\u00f3\u0142 uczestniczono w programie rz\u0105dowym \u201eRadosna szko\u0142a\u201c (2010 r.). Od 2009 r. do 2012 r. przeprowadzono projekt \u201ePierwsze uczniowskie do\u015bwiadczenia drog\u0105 do wiedzy\u201d. W ramach programu unijnego Comenius w latach szkolnych 2009\/2010 i 2010\/2011 realizowano projekt \u201eUroczysto\u015bci szkolne \u017ar\u00f3d\u0142em wiedzy i rozrywki\u201d. Uczestniczono te\u017c w projekcie miejskim \u201eNauka przez dialog \u2013 indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczni\u00f3w klas I \u2013 III szk\u00f3\u0142 podstawowych w Gminie Miejskiej Mielec\u201d (2012\/2013) oraz w Partnerskim Projekcie Szk\u00f3\u0142 \u201eZmieniaj\u0105ce si\u0119 zwyczaje w\u015br\u00f3d nowego pokolenia Europejczyk\u00f3w\u201d w ramach Programu \u201eUczenie si\u0119 przez ca\u0142e \u017cycie\u201d (2012\/2013). W roku szkolnym 2012\/2013 Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 nr 2 otrzyma\u0142 statuetk\u0119 \u201eNieprzeci\u0119tnej Szko\u0142y\u201d. Do 2017 r. wchodzi\u0142a w sk\u0142ad Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 nr 2, kt\u00f3ry by\u0142 jedn\u0105 z najlepszych szk\u00f3\u0142 w Mielcu. Po wprowadzeniu w \u017cycie Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. \u2013 Prawo o\u015bwiatowe <\/em>sta\u0142a si\u0119 szko\u0142\u0105 o\u015bmioklasow\u0105.<\/em> Ona te\u017c przej\u0119\u0142a ostatnie klasy gimnazjalne Gimnazjum nr 4 i prowadzi\u0142a je do zako\u0144czenia nauki wed\u0142ug programu gimnazjalnego w 2019 r. Realizowano projekty unijne: Socrates Comenius i Comenius, w ramach kt\u00f3rych wsp\u00f3\u0142pracowano ze szko\u0142ami z Walii, Rumunii i Francji oraz Estonii, Hiszpanii i W\u0142och. W 2020 r., w ramach realizacji zwyci\u0119skich projekt\u00f3w w Mieleckim Bud\u017cecie Obywatelskim, przy szkole zmodernizowano plac zabaw \u201eFrajda\u201d. M.in. po\u0142o\u017cono bezpieczn\u0105 nawierzchni\u0119, zamontowano nowe zestawy zabawowe, hu\u015btawk\u0119 \u201ebocianie gniazdo\u201d, hu\u015btawki spr\u0119\u017cynowe i kilka urz\u0105dze\u0144 si\u0142owni zewn\u0119trznej.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy zespo\u0142owe Szko\u0142y od 2014 r.: <\/strong>tytu\u0142 i statuetka \u201eNieprzeci\u0119tna Szko\u0142a\u201d w 2016 i 2017 (jako ZS nr 2), 2018, 2019, 2022; Szko\u0142a Przyjazna Utalentowanym Uczniom (6 razy), liczne certyfikaty.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy indywidualne Szko\u0142y<\/strong>: laureaci i finali\u015bci wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w przedmiotowych; laureaci i finali\u015bci innych konkurs\u00f3w: mi\u0119dzynarodowych lub og\u00f3lnopolskich, w tym: literackich, recytatorskich, piosenkarskich, j\u0119zykowych, historycznych, matematycznych, przyrodniczych i informatycznych; miejsca na podium w zawodach sportowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Barbara Brudniak (1990-2004), Andrzej Bry\u0142a (2004-2010), Teresa Lechoci\u0144ska – Ciupa (2010-2021), Dorota Buczek – Kolanko (2021 – nadal)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy:<\/strong> Irena O\u017c\u00f3g (1990-2002), Zofia Stachowicz (1991-2000), Maria Kijak (1994-), Maria Greczka (2007-2020), Beata Machnik – Babula (2010-2021), Marta Kandzior (2021-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1990-2006:<\/strong> El\u017cbieta Adamczyk, ks. Tomasz At\u0142as, Krystyna Bajer, Urszula Bar, Ewa Bednarz, Lidia B\u0142achowicz, Marek Broniewski, J\u00f3zefa Brzd\u0119k, Barbara Brudniak, Dorota Buczek – Kolanko (pedagog), ks. Jan Burdek, Alina Burghardt, Agnieszka Cerefin, Bo\u017cena Chmielowiec, Mariola Cicho\u0144, Teresa Czekaj, Ewa Czepi\u017cak, Ma\u0142gorzata Cz\u00f3\u0142no, Bo\u017cena \u0106wik, Bogumi\u0142 Drewniak, Aleksandra Drozdowska, Dariusz Dudek, Magdalena Dumanowska, W\u0142adys\u0142awa Dunaj, Teresa Duracz, Agata Durej, Janina Duszkiewicz-Kret, Renata Dybska, Marek Dziedzicki, Krystyna Dziekan, Renata Dziewit, Grzegorz Fija\u0142kowski, El\u017cbieta Flis, Jolanta Gackiewicz-Madej, Ryszard G\u0105bka, Lidia G\u0105ga\u0142a-My\u015bliwiec, Ma\u0142gorzata G\u0142odzik, Agnieszka G\u0142owacka, Beata Gola, Urszula Goszty\u0142a, Anna Gotfryd, Maria Greczka, Renata Grochocka, Joanna Grzebyk, Piotr Grzesik, S\u0142awomir Gumienny, Zofia Ho\u0142ojuch, Andrzej Hudy, El\u017cbieta Jaracz, Justyna Jarecka-Chmielowska, Irena Jastrz\u0105b, Wiktor Je\u017c, Lucyna Kalkowska, Ewa Kandzior, Marta Kandzior, El\u017cbieta Kapa\u0142a, Robert Karnasiewicz, Jolanta Kasprzak, Teresa Kawiorska, Barbara K\u0105dzielawa, Maria Kijak, Grzegorz Kipa, Anna K\u0142oda, Janina Kmie\u0107, ks. Ryszard Ko\u0142odziej, El\u017cbieta Komaniecka, Renata Konefa\u0142, Maria Kope\u0107, Maria Kos, Andrzej Kosi\u0144ski, Patrycja Kos – Laskowska, Lucyna Kostecka, ks. Bronis\u0142aw Kowalik, Katarzyna Kozak, Barbara Kozik, Marek Koz\u0142owski, Ma\u0142gorzata Krawiec, Maria Kr\u0119pa, Agnieszka Kubik, Gra\u017cyna Kulpa, Aleksandra Kurowska, Apolonia Kusak, Maria Kuzara, Danuta \u0141akomska, Emilia Machnik, Beata Machnik-Babula, ks. Stanis\u0142aw Madeja, Alina Martyka, Dorota Maryniak, s. Mathia Katarzyna Kozak, \u00a0El\u017cbieta Maziarz, Czes\u0142aw Misiak, Halina Mieszkowicz, Teresa Mitura, Zofia Moskal, ks. Antoni Mulka,ks. Jaros\u0142aw Musia\u0142, Marta Nagadu\u015b-Dziekan, Robert Nie\u0107, Ewelina Niedba\u0142a, Robert Nowak, Aleksandra Obuchowicz-Michno, W\u0142adys\u0142awa Ogonowska, Anna Oko\u0144, Artur Olchawa, Gra\u017cyna Olszowska, Irena O\u017c\u00f3g, El\u017cbieta Palej, Ewa Pa\u0142asz, ks. Andrzej Papie\u017c, Dominika Party\u0144ska – Salamaga, Kazimiera Pazdro, Ma\u0142gorzata Pazdro, Jolanta Piekarska, Zenon Polak, Stanis\u0142awa Pryga, Katarzyna Pycior, Barbara Pyrz, Wincenta Reichel, Beata Richl, Ma\u0142gorzata Robak, Anna Rog\u00f3\u017c, Celina Rojowska, Barbara Rokosz, Karolina Rostkowska, Barbara Rusin, ks. Krzysztof Rybski, Ewa Rzeszutek, Anna Rzeszutek, Halina Saj, Ma\u0142gorzata Siry,Maria Siwiec, Teresa Skawi\u0144ska, J\u00f3zefa Skop, Ewa S\u0142\u0105ba, Jadwiga S\u0142onina, Milena Sobo\u0144 (psycholog), Zofia Stachowicz, Barbara St\u0119pie\u0144, Paulina Sum, Jaros\u0142aw Surowiec, Bo\u017cena Switek, Katarzyna Renata Sykulska, Danuta Szczepa\u0144ska, Zofia Szcz\u0119sna, Lucyna Szczutko, Miros\u0142awa Szypu\u0142a, Ma\u0142gorzata \u015awi\u0119to\u0144, Agata Tarczo\u0144, Witold Targosz, Alicja Tomczyk, Anna Tomczyk (pedagog), Maria Tomk\u00f3w, Zofia Tychanowicz, Maria Tyczy\u0144ska, ks. Krzysztof Wa\u015bko, Grzegorz Wawrzy\u0144ski, El\u017cbieta W\u0105\u017c,\u00a0 Joanna Wiatrak, Danuta Wilk, Danuta Wiszy\u0144ska, Bogumi\u0142a Witas, Anna Wodzis\u0142awska, Barbara Wojciechowska, Waldemar Wojciechowski, Ma\u0142gorzata Woli\u0144ska, Zofia Woli\u0144ska, Helena Wolska, Kazimierz Wo\u0142oszyn, Jan Wozowicz, Adam Wydro, Miros\u0142awa Wydro, Edward Zachariasz, Magdalena Zaloty\u0144ska, Aldona Zbrzezny, Katarzyna Zemmel, Agnieszka Zieli\u0144ska, Dorota Zieli\u0144ska, Wies\u0142aw Zieli\u0144ski, Ewa Ziemba-Z\u0105bek, Janina Zi\u0119ba, El\u017cbieta Ziobro\u0144, Bronis\u0142awa Znamirowska, Renata \u017bak, Anna \u017bmuda, Iwona \u017bola.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wykaz nauczycieli niewymienionych \u00a0i ze zmianami w nazwiskach znajduje si\u0119 przy ha\u015ble Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 nr 2.<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie w latach 2014-2022 (w uk\u0142adzie alfabetycznym):<\/strong> Urszula Bar, Dorota Buczek-Kolanko (pedagog), Bogumi\u0142 Drewniak, Agata Durej, Renata Dybska, Krystyna Dziekan, Beata Gola, Maria Greczka, Renata Grochocka, Joanna Grzebyk, El\u017cbieta Jaracz, Wiktor Je\u017c, Lucyna Kalkowska, Marta Kandzior, El\u017cbieta Kapa\u0142a, Robert Karnasiewicz, Grzegorz Kipa, Lucyna Kostecka, Patrycja Kos-Laskowska, Katarzyna Kozak, Marek Koz\u0142owski, Agnieszka Kubik, Aleksandra Kurowska, Beata Machnik-Babula, ks. Jaros\u0142aw Musia\u0142, Marta Nagadu\u015b-Dziekan, Ewelina Niedba\u0142a, Robert Nowak, Dominika Party\u0144ska-Salamaga, Ma\u0142gorzata Pazdro, Barbara Pyrz, Ma\u0142gorzata Robak, Anna Rog\u00f3\u017c, Celina Rojowska, Barbara Rokosz, Karolina Rostkowska, Ewa Rzeszutek, Ma\u0142gorzata Siry, Ewa S\u0142\u0105ba, Milena Sobo\u0144 (psycholog), Barbara St\u0119pie\u0144, Paulina Sum, Jaros\u0142aw Surowiec, Miros\u0142awa Szypu\u0142a, Agata Tarczo\u0144, Witold Targosz, Anna Tomczyk (pedagog), Maria Tyczy\u0144ska, El\u017cbieta W\u0105\u017c, Barbara Wojciechowska, Waldemar Wojciechowski, Helena Wolska, Katarzyna Zemmel, Ewa Ziemba-Z\u0105bek, Agnieszka Zieli\u0144ska, Wies\u0142aw Zieli\u0144ski, Anna \u017bmuda.<\/p>\r\n

Publikacja o Szkole: 10 lat Szko\u0142y Podstawowej nr 13 im. Jana Bytnara „Rudego” w Mielcu<\/em>, oprac. zbiorowe, Mielec 2000.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A PRZEMYS\u0141OWA UZUPE\u0141NIAJ\u0104CA (PUBLICZNA SZKO\u0141A DOKSZTA\u0141CAJ\u0104CA ZAWODOWA)<\/strong>, pierwsza szko\u0142a zawodowa w Mielcu, utworzona na podstawie rozporz\u0105dzenia c.k. Rady Szkolnej Okr\u0119gowej w Mielcu z dnia 12 XII 1911 r. Rekrutacj\u0119 uczni\u00f3w, spo\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy terminuj\u0105cej w mieleckim rzemio\u015ble, przeprowadzi\u0142 kierownik szko\u0142y m\u0119skiej Jan \u015al\u00f3sarek i jemu powierzono kierownictwo nowej szko\u0142y. Budynek szko\u0142y m\u0119skiej sta\u0142 si\u0119 siedzib\u0105 nowej plac\u00f3wki, a nauczyciele \u00a0szko\u0142y m\u0119skiej \u2013 pierwsz\u0105 kadr\u0105 \u201eprzemys\u0142\u00f3wki\u201d. Uroczysta inauguracja dzia\u0142alno\u015bci odby\u0142a si\u0119 29 XII 1911 r., a zaj\u0119cia szkolne rozpocz\u0119to 2 I 1912 r. Nauka odbywa\u0142a si\u0119 wieczorami (po pracy) od poniedzia\u0142ku do pi\u0105tku i trwa\u0142a trzy lata. Program obejmowa\u0142 przedmioty og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce i zawodowe, m.in. nauk\u0119 o organizacji zawodu, technologie i szkicowanie. Uczniowie reprezentowali kilkadziesi\u0105t zawod\u00f3w, tote\u017c prowadzenie wsp\u00f3lnych zaj\u0119\u0107, zw\u0142aszcza zawodowych, by\u0142o trudne. \u00a0W celu podniesienia poziomu nauczania kierowano nauczycieli na kursy specjalistyczne, m.in. przemys\u0142owo-rysunkowe. Kompletowano te\u017c potrzebne pomoce naukowe. Pocz\u0105tkowo do szko\u0142y ucz\u0119szcza\u0142a niemal wy\u0142\u0105cznie m\u0142odzie\u017c katolicka, ale z biegiem lat przybywa\u0142o tak\u017ce uczni\u00f3w z warsztat\u00f3w \u017cydowskich. Dzia\u0142ania wojenne w okresie od jesieni 1914 r. do wiosny 1915 r. uniemo\u017cliwi\u0142y prac\u0119 szko\u0142y, a ponadto w czasie kilkakrotnego pobytu r\u00f3\u017cnych wojsk w budynku szkolnym jego wyposa\u017cenie (m.in. pomoce naukowe, przybory, biblioteka i sprz\u0119t) niemal ca\u0142kowicie zosta\u0142o zniszczone. Po odej\u015bciu frontu na wsch\u00f3d, od 1 X 1915 r. wznowiono nauk\u0119, ale jeszcze przez kilka nast\u0119pnych lat wyposa\u017cano szko\u0142\u0119 w potrzebny sprz\u0119t. Starano si\u0119 te\u017c o wychowanie m\u0142odzie\u017cy, uczestnicz\u0105c z ni\u0105 we wszystkich uroczysto\u015bciach i organizuj\u0105c w\u0142asne imprezy. Niekt\u00f3rzy uczniowie nale\u017celi do harcerskiej Dru\u017cyny Rzemie\u015blniczej im. J. Kili\u0144skiego, za\u0142o\u017conej przez Edwarda Krymskiego w 1918 r. Prawdopodobnie w ramach wdra\u017cania tzw. reformy j\u0119drzejewiczowskiej od roku szkolnego 1932\/1933 wprowadzono now\u0105 nazw\u0119: Publiczna Szko\u0142a Dokszta\u0142caj\u0105ca Zawodowa. Od roku szkolnego 1936\/1937 podj\u0119\u0142y nauk\u0119 dziewcz\u0119ta i dla nich utworzono odr\u0119bn\u0105 klas\u0119 \u017ce\u0144sk\u0105. Wybuch II wojny \u015bwiatowej przerwa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 szko\u0142y.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy: Jan \u015al\u00f3sarek (1911-1931), Wojciech G\u00f3rkiewicz (1931-1932), Stanis\u0142aw Biernacki (1932-1939).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1912-1939: Stanis\u0142aw Biernacki, Jehuda Gl\u00fcksman, Wojciech G\u00f3rkiewicz, Andrzej Hajduk, W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko, Leon Lachnit, ks. Jan Pabian, J\u00f3zef Pociej, Kazimierz Rusek, ks. Adam Stefa\u0144ski, Jan \u015al\u00f3sarek, W\u0142adys\u0142aw Urba\u0144ski, J\u00f3zef Wadowski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141A ZAWODOWA DLA RZEMIE\u015aLNIK\u00d3W (PUBLICZNA SZKO\u0141A ZAWODOWA DLA UCZNI\u00d3W RZEMIOS\u0141A, BERUFSFACHSCHULE F\u00dcR HANDWERKER)<\/strong>, zosta\u0142a utworzona przez okupacyjne w\u0142adze niemieckie w pa\u017adzierniku 1941 r. Zadanie zorganizowania szko\u0142y i jej kierownictwo powierzono Andrzejowi Wilko\u0144skiemu \u2013 nauczycielowi przesiedlonemu z Poznania do Mielca. Na siedzib\u0119 szko\u0142y wyznaczono budynek szko\u0142y m\u0119skiej. Zadaniem plac\u00f3wki by\u0142o przygotowywanie wykwalifikowanych robotnik\u00f3w do miejscowych zak\u0142ad\u00f3w lotniczych (Flugzeugwerk Mielec). Nauka trwa\u0142a rok i odbywa\u0142a si\u0119 6 dni w tygodniu, z czego 3 dni uczono si\u0119 zawodu. Uczono: religii, nauki o zawodzie, rysunku, rachunk\u00f3w i korespondencji. Pocz\u0105tkowo spora cz\u0119\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cy nie zapisywa\u0142a si\u0119 do szko\u0142y, obawiaj\u0105c si\u0119 wywiezienia do Niemiec na roboty przymusowe. Kiedy jednak okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nauka wi\u0105\u017ce si\u0119 z prac\u0105 w miejscowej fabryce i to chroni przed wyw\u00f3zk\u0105, ju\u017c bez wi\u0119kszych opor\u00f3w zg\u0142aszano si\u0119 do szko\u0142y. W 7 oddzia\u0142ach uczy\u0142o si\u0119 ponad 220 ch\u0142opc\u00f3w. Ponadto spora grupa doros\u0142ych pracownik\u00f3w FWM (65) zda\u0142a w latach 1942-1944 eksternistycznie egzaminy z zakresu programu szko\u0142y zawodowej. Komisj\u0119 egzaminacyjn\u0105 stanowili: A. Wilko\u0144ski, Irena Filaczy\u0144ska i ks. Tomasz Rzepka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZKO\u0141Y J\u0118ZYK\u00d3W OBCYCH<\/strong>, niepubliczne plac\u00f3wki o\u015bwiatowe. Powsta\u0142y w latach 90. XX w., a rozwin\u0119\u0142y si\u0119 w pierwszych latach XXI w. w zwi\u0105zku z rosn\u0105c\u0105 migracj\u0105 ludno\u015bci i wej\u015bciem Polski do Unii Europejskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*British School \u2013 Og\u00f3lnopolska Szko\u0142a J\u0119zykowa, powsta\u0142a w 1996 r. w Olsztynie. W 2012 r. liczy\u0142a ponad 60 oddzia\u0142\u00f3w w r\u00f3\u017cnych miastach Polski, w tym tak\u017ce w Mielcu. Prowadzi nauk\u0119 j\u0119zyk\u00f3w: angielskiego, niemieckiego, w\u0142oskiego, hiszpa\u0144skiego i francuskiego. Siedzib\u0105 mieleckiego oddzia\u0142u s\u0105 pomieszczenia w budynku przy al. Niepodleg\u0142o\u015bci 12, a ponadto zaj\u0119cia odbywaj\u0105 si\u0119 w budynku przy ul. S. Batorego 12.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Szko\u0142a J\u0119zyk\u00f3w Obcych \u201eAccent\u201d, powsta\u0142a w Mielcu w 2009 r. Jej siedziba znajduje si\u0119 przy ul. Sienkiewicza 57\/2. Prowadzi nauk\u0119 j\u0119zyk\u00f3w: angielskiego, niemieckiego, hiszpa\u0144skiego, francuskiego, w\u0142oskiego i rosyjskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Szko\u0142a J\u0119zyk\u00f3w Obcych \u201eEureka\u201d, funkcjonuje na terenie wojew\u00f3dztwa podkarpackiego od 1991 r. Prowadzi nauk\u0119 j\u0119zyk\u00f3w: angielskiego, francuskiego, hiszpa\u0144skiego, niemieckiego, rosyjskiego i w\u0142oskiego. Mielecka plac\u00f3wka znajduje si\u0119 przy ul. Sikorskiego 2A.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZKOTNICKI RYSZARD<\/strong>, urodzony 23 III 1952 r. w D\u0105br\u00f3wce Osuchowskiej, pow. mielecki, syn Franciszka i Janiny z domu Kulig. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1971 r. W latach 1971-1982 pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowisku \u015blusarza, a p\u00f3\u017aniej frezera i konstruktora. Od 1 VI 1982 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Milicji Obywatelskiej jako posterunkowy na Posterunku MO w Tuszowie Narodowym. Po uko\u0144czeniu Szko\u0142y Podoficerskiej MO w S\u0142upsku w 1983 r. zosta\u0142 skierowany do Sekcji Kryminalnej RUSW w Mielcu na stanowisko referenta operacyjno-dochodzeniowego, a w 1984 r. otrzyma\u0142 awans na stanowisko inspektora w tej\u017ce Sekcji. W latach 1990-1991 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy naczelnika Sekcji Kryminalnej, a w latach 1991-1995 jako naczelnik kierowa\u0142 prac\u0105 tej Sekcji. Z dniem 1 IV 1995 r. przeniesiono go do Komendy Wojew\u00f3dzkiej Policji w Rzeszowie na stanowisko naczelnika Wydzia\u0142u do Walki z Przest\u0119pczo\u015bci\u0105 Zorganizowan\u0105. Od 1 VI 1999 r. do 31 III 2002 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta wojew\u00f3dzkiego Policji w Rzeszowie. 1 V 2002 r. zosta\u0142 mianowany komendantem powiatowym Policji w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Spraw Wewn\u0119trznych w Szczytnie oraz studia na Wydziale Nauk Spo\u0142ecznych Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego (kierunek: politologia) i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Kilkakrotnie awansowany, posiada stopie\u0144 inspektora. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce do dzia\u0142alno\u015bci samorz\u0105dowej. W kadencji 1994-1998 by\u0142 radnym Rady Gminy Mielec. Jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 pozostaje sport. Jako junior uprawia\u0142 boks i gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105. P\u00f3\u017aniej wielokrotnie uczestniczy\u0142 w zawodach sportowo-rekreacyjnych i spartakiadach, odnosz\u0105c szereg zwyci\u0119stw w konkurencji podnoszenia ci\u0119\u017carka. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Policjant\u201d. W latach 2008-2009 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta wojew\u00f3dzkiego w Kielcach, a w maju 2009 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko komendanta mazowieckiej policji. 15 VIII 2010 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 nadinspektora (genera\u0142a). W styczniu 2012 r., w zwi\u0105zku z przej\u015bciem na emerytur\u0119, z\u0142o\u017cy\u0142 rezygnacj\u0119 ze stanowiska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZKOTNICKI TADEUSZ WOJCIECH<\/strong>, urodzony 27 X 1947 r. w D\u0105br\u00f3wce Osuchowskiej, powiat mielecki, syn Stanis\u0142awa i Amalii z domu Trybulec. Absolwent Technikum Ekonomicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1966 r. Studia na Wydziale Ekonomiki Handlu Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1970 r. z tytu\u0142em magistra ekonomii. Od 2 XI 1970 r. do 16 IX 1998 r. pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowiskach: ekonomista w dziale eksportu (1970-1974), kierownik sekcji planowania zaopatrzenia i gospodarki materia\u0142owej (1974-1980), kierownik dzia\u0142u ekonomiczno-handlowego w Zak\u0142adzie Pr\u00f3b w Locie i Us\u0142ug Agrolotniczych (1980-1981), kierownik sekcji zbytu w Zak\u0142adzie Us\u0142ug Socjalno-Bytowych (1981-1982), kierownik dzia\u0142u og\u00f3lno-ekonomicznego w WSK (1982-1984), kierownik dzia\u0142u planowania zatrudnienia i p\u0142ac w WSK (1984-1991), handlowiec w dziale wymiany barterowej w WSK (1991-1993), kierownik sekcji w dziale restrukturyzacji WSK (1993-1994), kierownik dzia\u0142u analiz w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d SA (1994-1995), kierownik biura koordynacji nadzoru w\u0142a\u015bcicielskiego Holdingu WSK \u201ePZL-Mielec\u201d SA i sekretarz Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142ki WSK \u201ePZL-Mielec\u201d SA (1995) oraz cz\u0142onek Zarz\u0105du i dyrektor ekonomiczno-finansowy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d SA. Podczas pracy zawodowej uko\u0144czy\u0142 m.in. kurs pedagogiczny oraz kurs na naczelnik\u00f3w i sekretarzy gmin oraz szkolenia z zakresu analizy warto\u015bci i zarz\u0105dzania. W okresie od III do X 1999 r. pracowa\u0142 jako ekonomista w Zak\u0142adzie Narz\u0119dziowym \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. i przeszed\u0142 na tzw. wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119 \u2013 \u015bwiadczenia emerytalne. W sierpniu 2012 r. zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku koordynatora kontroli zarz\u0105dczej. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. w Kole Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Oddzia\u0142u Wojew\u00f3dzkiego PTE w Rzeszowie. Ponadto przez wiele lat by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Osiedla Wolno\u015bci w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Polskiego Przemys\u0142u Maszynowego\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego\u201d.<\/p>\r\n

SZLACHTOWSKI FELIKS,<\/b> urodzony 20 XI 1820 r. we Lwowie. Po szko\u0142ach lwowskich ni\u017cszego szczebla studiowa\u0142 prawo na Uniwersytecie Lwowskim i uko\u0144czy\u0142 je w 1842 r., a nast\u0119pnie uzyska\u0142 tytu\u0142 doktora obojga praw w 1845 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako urz\u0119dnik s\u0105dowy we Lwowie, a p\u00f3\u017aniej w Czerniowcach i Z\u0142oczowie. W 1861 r., po nominacji na adwokata krajowego, przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krakowa i rozpocz\u0105\u0142 prywatn\u0105 praktyk\u0119 adwokack\u0105. Ponadto w latach 1862-1870, jako profesor, wyk\u0142ada\u0142 nauki prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. W tym okresie zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w \u017cycie spo\u0142eczne Krakowa i w 1966 r. zosta\u0142 wybrany na cz\u0142onka Rady Miejskiej, a nast\u0119pnie na wiceprezydenta Krakowa (1869-1873). Zosta\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem Akademii Umiej\u0119tno\u015bci (1872 r.). Po zako\u0144czeniu pracy na stanowisku wiceprezydenta piastowa\u0142 r\u00f3\u017cne presti\u017cowe funkcje spo\u0142eczne. By\u0142 wiceprezesem (1879-1885) i prezesem (1885-1892) Kasy Oszcz\u0119dno\u015bci w Krakowie, prezesem Towarzystwa Muzycznego w Krakowie (od 1887 r.), cz\u0142onkiem Rady Nadzorczej Galicyjskiego Banku dla Handlu i Przemys\u0142u\u00a0 oraz cz\u0142onkiem w\u0142adz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. W 1884 r. powierzono mu funkcj\u0119 prezydenta Krakowa, a po udanej pierwszej kadencji, ponownie w 1890 r. W czasie jego prezydentury w Krakowie wybudowano Teatr Miejski (p\u00f3\u017aniej im. Juliusza S\u0142owackiego), budynek Collegium Novum UJ, urz\u0105d pocztowy (p\u00f3\u017aniej Poczta G\u0142\u00f3wna) i budynek Drukarni Uniwersyteckiej; sprowadzono do katedry na Wawelu prochy Adama Mickiewicza i urz\u0105dzono Park Miejski im. dr. Henryka Jordana. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. tytu\u0142em szlacheckim od cesarza Franciszka J\u00f3zefa I, honorowym obywatelstwem miasta Krakowa i cz\u0142onkostwem honorowym Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Krakowie. 10 V 1893 r. zrezygnowa\u0142 z funkcji prezydenta Krakowa. Mia\u0142 silne zwi\u0105zki z ziemi\u0105 mieleck\u0105, bowiem jego c\u00f3rka Karolina wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Stefana S\u0119kowskiego, w\u0142a\u015bciciela Wojs\u0142awia ko\u0142o Mielca, pos\u0142a i starost\u0119 powiatu mieleckiego. Zmar\u0142 11 III 1896 r. w czasie jednej z wizyt u S\u0119kowskich w Wojs\u0142awiu. Pochowany pocz\u0105tkowo na cmentarzu parafialnym w Rzochowie ko\u0142o Mielca, a p\u00f3\u017aniej ekshumowany i pochowany na cmentarzu Rac\u0142awickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZ\u0141APA MARIA (z domu PIETRAS)<\/strong>, urodzona 1 XI 1934 r. w Brniu Osuchowskim, pow. mielecki, c\u00f3rka Karola i Bronis\u0142awy z domu Czepiel. Absolwentka Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO), matur\u0119 zda\u0142a w 1953 r. We wrze\u015bniu 1953 r. zosta\u0142a przyj\u0119ta do WSK Mielec i pracowa\u0142a na Wydziale 56, a nast\u0119pnie w O\u015brodku Organizacji. W latach 50. nale\u017ca\u0142a do amatorskiego zespo\u0142u teatralnego Zak\u0142adowego Domu Kultury i zagra\u0142a w kilku sztukach. W 1963 r. podj\u0119\u0142a wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z redakcj\u0105 gazety zak\u0142adowej WSK Mielec \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d, a w 1974 r. przesz\u0142a na etat redaktorski w tej gazecie. Uko\u0144czy\u0142a kurs dla dziennikarzy prasy zak\u0142adowej i lokalnej na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W artyku\u0142ach porusza\u0142a problemy utrudniaj\u0105ce prac\u0119, podejmowa\u0142a interwencje w trudnych sprawach ludzkich, prezentowa\u0142a sylwetki i dzia\u0142alno\u015b\u0107 szeregowych pracownik\u00f3w WSK, przedstawia\u0142a miejskie instytucje i zak\u0142ady pracy na terenie miasta oraz publikowa\u0142a wywiady z artystami goszcz\u0105cymi w Mielcu. Ponadto z ramienia redakcji zajmowa\u0142a si\u0119 problematyk\u0105 opieki WSK nad dzie\u0107mi w Domach Dziecka, g\u0142\u00f3wnie w Domu Dziecka w Skopaniu. By\u0142a cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W 1991 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Odznaczona m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZMIDTKE ZENON<\/strong>, urodzony 5 XII 1955 r. w Mielcu, syn Ryszarda i Ireny z Kaczmarskich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu. Po maturze w 1974 r. podj\u0105\u0142 studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie. Zrezygnowa\u0142 z tych studi\u00f3w i przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Medycznego Studium Zawodowego w Lublinie, kt\u00f3re uko\u0144czy\u0142 w 1980 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 technika analityki medycznej. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Zespole Opieki Zdrowotnej w \u015awidniku jako technik analityki medycznej (1980-1981), a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Kopalni W\u0119gla Kamiennego \u201eStaszic\u201d w Katowicach jako m\u0142odszy g\u00f3rnik (1981-1983). W latach 1983-1985 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Od 1985 r. do 1989 r. by\u0142 technikiem analityki medycznej w Szpitalu G\u00f3rniczym w Katowicach-Murckach. W 1989 r. zosta\u0142 zatrudniony w Muzeum Historii Katowic jako przewodnik muzealny i adiunkt. Podj\u0105\u0142 studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1996 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra historii. W 1997 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Fundacji \u201eElementarz\u201d w Katowicach, gdzie jako nauczyciel historii pracowa\u0142 do 2000 r. Uko\u0144czy\u0142 studia doktoranckie na \u00a0Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 2003 r. na podstawie rozprawy \u201eSkarboferm\u201d 1922\u20131939. Zwi\u0105zki polityki z gospodark\u0105 otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktor nauk humanistycznych w zakresie historii. (Rozprawa ta w postaci ksi\u0105\u017cki zosta\u0142a wydana przez Pa\u0144stwowy Instytut Naukowy \u2013 Instytut \u015al\u0105ski w Opolu w 2005 r.) Od 2004 r. pracuje na stanowisku kustosza w Muzeum G\u00f3rnictwa W\u0119glowego w Zabrzu. (Od 2 kwietnia 2013 r. Muzeum stanowi jeden podmiot, powsta\u0142y po po\u0142\u0105czeniu Zabytkowej Kopalni W\u0119gla Kamiennego \u201eGuido\u201d i dotychczasowego Muzeum G\u00f3rnictwa W\u0119glowego.) W 2005 r. by\u0142 komisarzem wystawy sta\u0142ej (i autorem scenariusza) o charakterze G\u00f3rniczej Izby Tradycji w Kompanii W\u0119glowej S.A. w Katowicach, w 2006 r. – wsp\u00f3\u0142autorem wystawy czasowej w Muzeum G\u00f3rnictwa W\u0119glowego w Zabrzu Grudzie\u0144 1981 w g\u00f3rnictwie \u015bl\u0105skim, a w 2008 r.- wsp\u00f3\u0142autorem wystawy Polskie aparaty ratownicze na \u015awiatowej Wystawie G\u00f3rniczej MINING EXPO 2008 w Sosnowcu. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142autorem Krajowej Izby Pami\u0119ci Represjonowanych Politycznie \u017bo\u0142nierzy-G\u00f3rnik\u00f3w w Zabytkowej Kopalni W\u0119gla Kamiennego \u201eGuido\u201d (2009 r.) Ponadto od 2007 r. jest cz\u0142onkiem redakcji Zeszyt\u00f3w Naukowych Muzeum G\u00f3rnictwa W\u0119glowego w Zabrzu \u201eG\u00f3rnik Polski\u201d. W jego dorobku naukowym znajduj\u0105 si\u0119 \u00a0liczne referaty. Do wa\u017cniejszych opublikowanych nale\u017c\u0105: Proces zmian w g\u00f3rnictwie zainicjowany przez katastrof\u0119 w Courri\u00e8res w 1906 r. i jego polskie aspekty (Polski Kongres G\u00f3rniczy w Krakowie w 2007 r.), \u201eSkarboferm\u201d 1922\u20131939. Innowacje techniczne i technologiczne wprowadzone przez koncern oraz jego ekspansja handlowa na rynkach \u015bwiatowych. (XXI \u015awiatowy Kongres G\u00f3rniczy Krak\u00f3w \u2013 Katowice w 2008 r.) i Bernard Bugdo\u0142 \u2013 od r\u0119bacza do dyrektora kopalni (Mi\u0119dzynarodowa konferencja naukowa Status socjalny g\u00f3rnik\u00f3w w\u0119glowych na \u015bwiecie, Centre Historique Minier w Lewarde, Francja, 2010 r.). Anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie. Od 1980 r. jest cz\u0142onkiem NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Pe\u0142ni\u0142 funkcje cz\u0142onka Komisji Rewizyjnej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Muzeum Historii Katowic (1989-1994) i cz\u0142onka Komisji Rewizyjnej Mi\u0119dzyzak\u0142adowej Komisji Zwi\u0105zkowej Muze\u00f3w Zabrza\u0144skich NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d (2006-2010). Od 2010 r. jest cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Mi\u0119dzyzak\u0142adowej Komisji Zwi\u0105zkowej Muze\u00f3w Zabrza\u0144skich NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Bra\u0142 udzia\u0142 w strajku w kopalni \u201eStaszic\u201d oraz by\u0142 \u015bwiadkiem brutalnej pacyfikacji Dom\u00f3w G\u00f3rnika w grudniu 1981 r., podczas stanu wojennego (Z. Szmidtke, Relacja z pacyfikacji Dom\u00f3w G\u00f3rnika KWK \u201eStaszic\u201d w Katowicach w dniu 15 \u00a0grudnia 1981 roku, \u201eG\u00f3rnik Polski\u201d 2007, nr 1). Od 1989 r. jest cz\u0142onkiem Spo\u0142ecznego Komitetu Budowy Pomnika ku Czci G\u00f3rnik\u00f3w KWK \u201eWujek\u201d w Katowicach Poleg\u0142ych 16 grudnia 1981 r. (od 1994 r. Spo\u0142eczny Komitet Pami\u0119ci G\u00f3rnik\u00f3w KWK \u201eWujek\u201d Poleg\u0142ych 16 grudnia 1981 r.). Przez ten\u017ce Komitet zosta\u0142 odznaczony Medalem Pami\u0105tkowym w uznaniu dotychczasowego wk\u0142adu w dzie\u0142o utrwalania pami\u0119ci (1996 r.), Medalem Upami\u0119tniaj\u0105cym 25 Rocznic\u0119 Pacyfikacji KWK \u201eWujek\u201d (2006 r.) oraz statuetk\u0105 \u201eUtrwalaj\u0105cy Pami\u0119\u0107 Ofiar Wujka 1981\u201d (2011 r.). Ponadto od 2005 r. jest cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Nautologicznego w Gdyni.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZMIGIELSKA-SIUTA BARBARA DOROTA (z domu SZMIGIELSKA)<\/strong>, urodzona 6 II 1953 r. w Mielcu, c\u00f3rka Czes\u0142awa i Janiny z domu Stolle. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (p\u00f3\u017aniej im. S. Konarskiego) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1972 r. W latach 70. nale\u017ca\u0142a do ZHP i otrzyma\u0142a stopie\u0144 przewodnika. Bra\u0142a udzia\u0142 w letnich obozach harcerskich, m.in. w Karwi i Narolu, pe\u0142ni\u0105c funkcje obo\u017anej i dru\u017cynowej. Studia z psychologii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1977 r. z tytu\u0142em magistra. Po studiach zosta\u0142a zatrudniona na Wydziale Filozoficznym (Instytut Psychologii) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego. Stopie\u0144 doktora otrzyma\u0142a w 1985 r. na podstawie rozprawy: Ocena wp\u0142ywu czynnik\u00f3w wewn\u0119trznych i zewn\u0119trznych na wyniki w\u0142asnych dzia\u0142a\u0144 u dzieci w wieku przedszkolnym, a habilitacj\u0119 uzyska\u0142a w 2003 r. (tytu\u0142 rozprawy: Marzenia senne dzieci). W 2010 r. otrzyma\u0142a stanowisko profesora nadzwyczajnego UJ, a w 2013 r. \u2013 tytu\u0142 naukowy profesora. W pracy badawczej zajmuje si\u0119 psychologi\u0105 edukacji, psychologi\u0105 marze\u0144 sennych oraz psychologi\u0105 internetu. Poza prac\u0105 dydaktyczn\u0105 i naukow\u0105 pe\u0142ni r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. by\u0142a kierownikiem \u00a0studi\u00f3w podyplomowych w Instytucie Psychologii (2000-2013), za\u0142o\u017cy\u0142a Pracowni\u0119 Psychologii Edukacji i kierowa\u0142a ni\u0105 w latach 2005-2010, a od 2013 r. kieruje za\u0142o\u017con\u0105 przez siebie pierwsz\u0105 w Polsce Pracowni\u0105 Psychologii Snu i Marze\u0144 Sennych. Rezultaty bada\u0144 i do\u015bwiadcze\u0144 opublikowa\u0142a w kilkudziesi\u0119ciu artyku\u0142ach naukowych \u00a0w renomowanych czasopismach polskich i zagranicznych. Jest te\u017c autorem dziesi\u0119ciu ksi\u0105\u017cek, m.in. Skala Poczucia Kontroli u Dzieci Przedszkolnych: SPK-DP (Warszawa 1996, 1999), Marzenia senne dzieci (Wroc\u0142aw 2002), Ca\u0142e \u017cycie w Sieci (red., Krak\u00f3w 2008), Psychologiczne konteksty internetu (red., Krak\u00f3w 2009), Children\u2019s dreams (New York 2010) i Marzenia senne. Geneza i funkcje (z M. Ho\u0142d\u0105, Krak\u00f3w 2011). Wyg\u0142asza\u0142a referaty na ponad stu konferencjach krajowych i zagranicznych. Dotychczas wypromowa\u0142a pi\u0119ciu doktor\u00f3w oraz by\u0142a promotorem ponad 200 prac magisterskich i 150 prac dyplomowych. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej i Sportu oraz wielokrotnie nagrodami Rektora UJ. Utrzymuje kontakty z Mielcem. W 2007 r., w ramach uroczysto\u015bci z okazji 40-lecia Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Mielcu, wyg\u0142osi\u0142a wyk\u0142ad na temat: Psychologia wobec wyzwa\u0144 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. Perspektywa psychologii biegu \u017cycia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZNAJDER J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 21 VIII 1949 r. w Maniowie, woj. krakowskie, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Kubat. Absolwent III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. K. Brodzi\u0144skiego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1967 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1973 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 lekarza medycyny. Sta\u017c odby\u0142 w Szpitalu Powiatowym w I\u0142\u017cy (1973-1974). Od 1 X 1974 r. pracuje w Szpitalu Powiatowym (Rejonowym) w Mielcu. Ponadto pracowa\u0142 w O\u015brodku Zdrowia w Rzemieniu (1974-1976) i O\u015brodku Zdrowia w Przec\u0142awiu (1976-1989) oraz w szpitalu w Tobruku (Libia, 1989-1991). Uzyska\u0142 stopnie specjalizacji zawodowej: I (Rzesz\u00f3w,1978) i II (Krak\u00f3w, 1983) z zakresu pediatrii oraz II z zakresu chor\u00f3b zaka\u017anych (Krak\u00f3w, 1987). Od 1991 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 ordynatora Oddzia\u0142u Obserwacyjno-Zaka\u017anego Szpitala Powiatowego w Mielcu. Po remoncie generalnym budynku oddzia\u0142u urz\u0105dza\u0142 i reorganizowa\u0142 jego funkcjonowanie. Pod jego kierunkiem kilku lekarzy uzyska\u0142o specjalizacj\u0119 zawodow\u0105. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe \u201ePlanowanie i zarz\u0105dzanie w ochronie zdrowia\u201d w Mi\u0119dzynarodowej Szkole Menad\u017cer\u00f3w Wy\u017cszej Szko\u0142y Handlu i Finans\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych w Warszawie. Jest wsp\u00f3\u0142autorem pracy naukowej Ropnie m\u00f3zgu – diagnostyka i leczenie (wsp\u00f3lnie z J. Cabanem i L. Sykutem), wydanej w Krakowie w 1980 r. Uczestniczy w krajowych konferencjach i seminariach specjalistycznych. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz Polskiego Towarzystwa Lekarzy Chor\u00f3b Zaka\u017anych i m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Wojew\u00f3dzkiej Komisji Rewizyjnej tego Towarzystwa w Rzeszowie. Od 1980 r. jest cz\u0142onkiem Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201eKnieja\u201d i Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201eDiana\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Medalem Zas\u0142ugi \u0141owieckiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZNEE ROMAN,<\/strong> urodzony 25 III 1912 r. w stanicy Ust\u0142abinskaja (Rosja), syn Micha\u0142a i Aliny z Szulakowskich. W 1923 r. uciek\u0142 z rodzin\u0105 do Polski. Absolwent gimnazjum w Wilnie z matur\u0105 w 1930 r. W wieku szkolnym prowadzi\u0142 lotnicz\u0105 modelarni\u0119 modeli redukcyjnych. W 1930 r. rozpocz\u0105\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej i pracowa\u0142 w firmie S.A. Gazolina. W lutym 1935 r. uko\u0144czy\u0142 I Zimowy Kurs Szybowcowy w Krzemie\u0144cu. Kolejne miejsca pracy to: Instytut Techniki Szybownictwa i Motoszybownictwa we Lwowie (1937) i Lwowskie Warsztaty Szybowcowe (1937-1938). W 1938 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera o specjalno\u015bci lotniczej i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w biurze konstrukcyjnym Podlaskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w w Bia\u0142ej Podlaskiej. W latach 1939-1944 powr\u00f3ci\u0142 do firmy SA Gazolina we Lwowie i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Stacji Obs\u0142ugi Gazoci\u0105gi w Rozwadowie nad Dniestrem. W obawie przed represjami nacjonalist\u00f3w ukrai\u0144skich wywi\u00f3z\u0142 rodzin\u0119 w okolice Radomia. W latach 1945-1947 pracowa\u0142 na terenie G\u00f3rnego \u015al\u0105ska. Od 11 IX 1947 r. zosta\u0142 zatrudniony w Centralnym Studium Samolot\u00f3w w Warszawie na Ok\u0119ciu przy projektowaniu samolotu szkolno-akrobacyjnego CSS-11 i samolotu pasa\u017cerskiego CSS-12 (projekty: in\u017c. Leszek Dul\u0119ba), a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w PZL Mielec (p\u00f3\u017aniej WSK), gdzie m.in. t\u0142umaczy\u0142 i przygotowywa\u0142 dokumentacj\u0119 remontow\u0105 samolot\u00f3w produkcji ZSSR Pe-2. Po powrocie do Warszawy pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 szefa zak\u0142adowej kontroli technicznej WSK Nr 4 Ok\u0119cie i zorganizowa\u0142 laboratorium. 1 XI 1953 r. zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo w\u0142\u0105czony do zespo\u0142u in\u017c. Tadeusza So\u0142tyka w Instytucie Lotnictwa i bra\u0142 udzia\u0142 w projektowaniu samolotu TS-8, produkowanego p\u00f3\u017aniej przez WSK Mielec. Po przeniesieniu zespo\u0142u T. So\u0142tyka do O\u015brodka Konstrukcji Lotniczych przy WSK Ok\u0119cie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy g\u0142\u00f3wnego konstruktora biura OKP-1. W tym czasie bra\u0142 udzia\u0142 w projektowaniu m.in. odrzutowego samolotu szkolno-treningowego TS-11 Iskra, p\u00f3\u017aniejszego sztandarowego produktu WSK Mielec, a ponadto samolotu nadd\u017awi\u0119kowego TS-16 Grot i samolotu rolniczego TS-17 Pelikan. W latach 1967-1970 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 g\u0142\u00f3wnego konstruktora i kierownika biur OKL-u, a nast\u0119pnie kr\u00f3tko pracowa\u0142 w Instytucie Lotnictwa. 1 XII 1970 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do O\u015brodka Badawczo-Rozwojowego Elektroniki Pr\u00f3\u017cniowej w Warszawie i tam powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Zak\u0142adu Dokumentacji. 28 II 1981 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Medalem za Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju i tytu\u0142em \u201eMistrza Techniki 1962\u201d za samolot TS-11 Iskra. Zmar\u0142 w 2005 r.\u00a0<\/p>\r\n

SZOBAK JAN W\u0141ADYS\u0141AW, <\/b>urodzony 22 VI 1954 r. w Przebendowie, powiat mielecki, syn Leopolda i Zofii z domu Kozaczka. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego dla Pracuj\u0105cych w Mielcu z matur\u0105 w 1974 r. Pracowa\u0142 w WSK Mielec w Zak\u0142adzie Aparatury Paliwowej. Odby\u0142 te\u017c zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. By\u0142 zaanga\u017cowanym dzia\u0142aczem politycznym (ZMS, ZSMP, PZPR) i spo\u0142ecznym. W 1979 r. zosta\u0142 wybrany na wiceprzewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Miejskiego ZSMP w Mielcu, a w latach 80.\u00a0 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 I sekretarza KG PZPR w Borowej. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 by\u0142a spo\u0142eczna dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Aeroklubie Mieleckim. Uzyska\u0142 kwalifikacje pilota szybowcowego i skoczka spadochronowego. Pe\u0142ni\u0142 spo\u0142eczne funkcje wiceprzewodnicz\u0105cego Ko\u0142a ZMS w AM i przewodnicz\u0105cego sekcji spadochronowej AM, a od 1990 r. pracowa\u0142 jako dyrektor AM. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu imprez na lotnisku w Mielcu, m.in. Mistrzostw Polski w Wieloboju Spadochronowym. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zow\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eM\u0142odzie\u017c dla post\u0119pu\u201d, Odznak\u0105 \u201ePrzodownik czynu m\u0142odzie\u017cowego\u201d.\u00a0 Zmar\u0142 16 VI 2014 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZOBAK LEOPOLD<\/strong>, urodzony 15 V 1933 r. w Borszczowie, woj. tarnopolskie (aktualnie Ukraina), syn W\u0142adys\u0142awa i Kamili z domu Stachowicz. \u015amier\u0107 matki spowodowa\u0142a, \u017ce wychowywa\u0142 si\u0119 u rodziny w Borowej, pow. mielecki. W 1951 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Koedukacyjn\u0105 Szko\u0142\u0119 Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu z przygotowaniem pedagogicznym. Matur\u0119 zdawa\u0142 z dodatkowym egzaminem z pedagogiki. Od 1 VII 1951 r. pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej w Wadowicach G\u00f3rnych, pow. mielecki, jako nauczyciel, a od 1 IX 1954 r. do 30 XI 1963 r. jako kierownik szko\u0142y. W tym czasie doprowadzi\u0142 do wybudowania nowego budynku szko\u0142y. Zorganizowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 teatralny. By\u0142 radnym GRN w Wadowicach G\u00f3rnych. Z dniem 1 XII 1963 r. zosta\u0142 przeniesiony do Komitetu Powiatowego PZPR w Mielcu na stanowisko kierownika Powiatowego O\u015brodka Propagandy Partyjnej, a 1 II 1970 r. wybrano go sekretarzem propagandy. W 1972 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Od 1 IX 1972 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Liceum Ekonomicznego w Mielcu, a od 1 IX 1976 r. by\u0142 dyrektorem Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych. W 1980 r. uko\u0144czy\u0142 Studia Podyplomowe Organizacji i Zarz\u0105dzania O\u015bwiat\u0105 w Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Kaliszu. Posiada\u0142 stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do wybudowania nowego budynku szko\u0142y oraz jego wyposa\u017cenia, a nast\u0119pnie doprowadzi\u0142 do przej\u0119cia budynku internatu (dawnej bursy gimnazjalnej) i jego wyremontowania dla potrzeb ZSE. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z mieleckimi organizacjami m\u0142odzie\u017cowymi i spo\u0142ecznymi. By\u0142 \u0142awnikiem S\u0105du Rejonowego w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, a w latach 1978-1980 by\u0142 prezesem Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu. Ze wzgl\u0119du na stan zdrowia 31 VIII 1986 r. przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. Pracowa\u0142 jednak nadal w ZSE jako nauczyciel w niepe\u0142nym wymiarze godzin. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Tysi\u0105clecia Pa\u0144stwa Polskiego, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 ZG TPPR, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 ZG ZMW, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LOK\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa i Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania II stopnia. Zmar\u0142 26 II 1989 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZOJA PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 15 I 1895 r. w Zarzeczu ko\u0142o Niska, syn Bart\u0142omieja i Marii z domu Maziarz. Absolwent c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1914 r. W latach 1911-1914 nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Strzeleckiego w Mielcu, pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eBogus\u0142awski\u201d. Ochotniczo wst\u0105pi\u0142 do Legion\u00f3w (6 IX 1914 r.) i zosta\u0142 przydzielony do 3. plutonu 3. kompanii II batalionu w 3. pu\u0142ku piechoty p\u0142k. Homi\u0144skiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w walkach na W\u0119grzech, m.in. pod Kracsfaln, Marmaros-Sziget i Vissow\u00f6lgy, a nast\u0119pnie walczy\u0142 pod Nadw\u00f3rn\u0105, Stanis\u0142awowem, Zielon\u0105, Pasieczn\u0105, Pniowem, Mo\u0142otkowem i Rafaj\u0142ow\u0105. W maju i czerwcu 1915 r. uczestniczy\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych nad Dniestrem i Prutem, a p\u00f3\u017aniej na granicy Bukowiny i Besarabii. W pa\u017adzierniku 1915 r., po przemieszczeniu II Brygady na Wo\u0142y\u0144, bra\u0142 udzia\u0142 m.in. w bitwie pod Kostiuchn\u00f3wk\u0105 (16-24 XI). W zwi\u0105zku z utworzeniem Polskiej Si\u0142y Zbrojnej z Legion\u00f3w Polskich (IV 1917 r.) znalaz\u0142 si\u0119 pod Warszaw\u0105, a po kryzysie przysi\u0119gowym (VIII 1917 r.) zosta\u0142 umieszczony w obozie w Pruszkowie, a w maju 1918 r. w twierdzy brzeskiej. W listopadzie 1918 r., kiedy PSZ zosta\u0142y w\u0142\u0105czone do tworz\u0105cego si\u0119 Wojska Polskiego, w stopniu podporucznika pozosta\u0142 w wojsku i uczestniczy\u0142 w walkach z bolszewikami. Zgin\u0105\u0142 30 XI 1918r. pod \u0141ukowem. Po\u015bmiertnie odznaczony zosta\u0142 \u00a0Srebrnym Krzy\u017cem Virtuti Militari i Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci. Jego prochy z\u0142o\u017cono na cmentarzu parafialnym w Rac\u0142awicach ko\u0142o Niska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZORTYKA ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 10 XII 1957 r., syn Edwarda i Genowefy z Matuszewskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Lubra\u0144cu, powiat w\u0142oc\u0142awski. Studiowa\u0142 na Wydziale Handlu Zagranicznego Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Planowania i Statystyki w Warszawie (aktualnie \u2013 Szko\u0142a G\u0142\u00f3wna Handlowa) i w 1982 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1981 r. w Urz\u0119dzie Miasta w Rzeszowie, m.in. w Miejskiej Komisji Planowania. W latach 1983-1992 pracowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie na stanowisku starszego asystenta. Jednocze\u015bnie w latach 1990-1992 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z firmami Polexpert Sp. z o.o. i Warszawsk\u0105 Grup\u0105 Konsultingow\u0105 przy realizacji szeregu projekt\u00f3w. Ponadto od 1991 r. do 1999 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa zarz\u0105du Rzeszowskiej Grupy Konsultingowej Sp. z o.o. w Rzeszowie oraz wykona\u0142 ponad 100 projekt\u00f3w obejmuj\u0105cych restrukturyzacj\u0119 przedsi\u0119biorstw sektora zbrojeniowego (Polskie Zak\u0142ady Lotnicze Sp. z o.o. w Mielcu, Huta Stalowa Wola SA), analizy stanu i perspektyw przedsi\u0119biorstw oraz ich wyceny, przygotowywanie i ocen\u0119 projekt\u00f3w inwestycyjnych. Projekty te obj\u0119\u0142y wi\u0119kszo\u015b\u0107 du\u017cych i \u015brednich firm z Polski po\u0142udniowo-wschodniej, a by\u0142y te\u017c zlecenia z innych cz\u0119\u015bci kraju i zagranicy. W 1999 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem zarz\u0105du i dyrektorem finansowym w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu, a w latach 2003-2005 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa tego najwi\u0119kszego w Polsce producenta samolot\u00f3w. Kolejnymi firmami, kt\u00f3rymi kierowa\u0142, by\u0142y: Zak\u0142ady Automatyki POLNA SA w Przemy\u015blu (prezes zarz\u0105du, 2003-2005), Zak\u0142ad Ceramiki Budowlanej Sp. z o.o. w Hadyk\u00f3wce (prezes zarz\u0105du, 2005) i Centrum Zarz\u0105dzania Podkarpackim Parkiem Naukowo-Technologicznym w Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego SA (2006-2008). W 2008 r. powierzono mu funkcj\u0119 cz\u0142onka zarz\u0105du Agencji Rozwoju Przemys\u0142u SA w Warszawie i nadzoruje m.in. przedsi\u0119biorstwa przemys\u0142u zbrojeniowego podleg\u0142e ARP. R\u00f3wnolegle do pe\u0142nionych funkcji kierowniczych zasiada w Radach Nadzorczych firm: Cukrownia Ropczyce SA (1996-2002, cz\u0142onek), Magnezyty Ropczyce SA (1997-1999, cz\u0142onek), Korporacja Polskie Stocznie SA w Warszawie (2008-2009, przewodnicz\u0105cy), Radmor SA w Gdyni (2008-nadal, przewodnicz\u0105cy) i MS Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych SA w Warszawie (2009-nadal, przewodnicz\u0105cy).<\/p>\r\n

SZOSTAK KRZYSZTOF<\/b>, urodzony 11 VII 1981 w Mielcu , syn Ferdynanda i Janiny. Absolwent Technikum Budowlanego im. \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Ekonomii (kierunek \u2013 handel i sp\u00f3\u0142dzielczo\u015b\u0107) Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie z tytu\u0142em in\u017cyniera (2005 r.) oraz studia podyplomowe w Wy\u017cszej Szkole Biznesu \u2013 National Louis University w Nowym S\u0105czu z tytu\u0142em Master of Business Administration (2020 r.). Od 2000 do 2018 r. prowadzi\u0142 w\u0142asne biuro projektowe (bran\u017ca budowlana) oraz wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z innymi biurami projektowymi. Dodatkowo od 2007 do 2010 r. pracowa\u0142 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych na stanowisku kupiec. W latach 2018-2024 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Zak\u0142adu Gospodarki w Przec\u0142awiu Sp. z o.o. M.in. doprowadzi\u0142 do gruntownej modernizacji wraz rozbudow\u0105 stacji uzdatniania wody w Tuszymie (z jednostopniowej stacji uzdatniania do dwustopniowej), co wp\u0142yn\u0119\u0142o na polepszenie parametr\u00f3w wody uzdatnionej, a tak\u017ce zabezpieczy\u0142 nieprzerwan\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 dostaw wody dla mieszka\u0144c\u00f3w gminy Przec\u0142aw. W wyborach samorz\u0105dowych by\u0142 wybierany z ramienia Prawa i Sprawiedliwo\u015bci na radnego Rady Miejskiej w Mielcu w kadencjach: 2010-2014, 2014-2018, 2018-2024 i 2024-2029. W kadencji 2014-2018 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Budownictwa i Gospodarki Komunalnej tej\u017ce Rady. Z jego inicjatywy komisja doprowadzi\u0142a do powo\u0142ania zespo\u0142u do opracowania programu funkcjonalno-u\u017cytkowego\u00a0 budowy nowej hali widowiskowo-sportowej w Mielcu, co umo\u017cliwi\u0142o otwarcie ca\u0142ego procesu inwestycyjnego. \u00a0 Inicjator i wsp\u00f3\u0142organizator r\u00f3\u017cnych mieleckich form upami\u0119tniaj\u0105cych historyczne wydarzenia, m.in. pierwszych obywatelskich obchod\u00f3w Narodowego Dnia Pami\u0119ci \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych, rekonstrukcji rozbicia wi\u0119zienia mieleckiego w czasie okupacji hitlerowskiej (29 III 1943 r.) oraz nadania jednemu z mieleckich rond imienia \u201e\u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych\u201d. Wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel komitetu budowy pomnika upami\u0119tniaj\u0105cego ofiary \u201eRzezi Wo\u0142y\u0144skiej\u201d, kt\u00f3ry ma powsta\u0107 przy ko\u015bciele pw. Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. Od wielu lat jest cz\u0142onkiem kilku stowarzysze\u0144 i organizacji pozarz\u0105dowych, m.in. Rycerzy \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a Wielkiego oraz cz\u0142onkiem Parafialnej Rady Duszpasterskiej parafii pw. Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. W 2024 r. prezydent miasta Mielca Rados\u0142aw Sw\u00f3\u0142 powierzy\u0142 mu funkcj\u0119 pierwszego zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca w kadencji 2024-2029, w zwi\u0105zku z czym z\u0142o\u017cy\u0142 rezygnacj\u0119 z funkcji radnego. Uhonorowany Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dawca Przeszczepu\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

S\"\"ZOSTEK EDWARD WALENTY<\/strong>, urodzony 13 X 1968 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Marii z Rojowskich. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 dla Pracuj\u0105cych. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1984 r. w WSK Mielec, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w PPUH \u201eFamilia\u201d Giba\u0142a w Podleszanach oraz \u201eMECH-GO\u201d i \u201eTechmix\u201d w Mielcu (do 2002 r.). W latach 2002-2007 przebywa\u0142 na bezrobociu. Od 2007 r. pracuje w mieleckiej firmie \u201eMelex\u201d A.D. Tyszkiewicz Sp.J. Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1987 r. i do maja 2011 r. odda\u0142 37 450 ml krwi. Od 1998 r. nale\u017cy do Ko\u0142a HDK przy PCK w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZOT LEON (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 14 II 1963 r. w Mielcu, syn Franciszka i Genowefa z domu Babiec. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1982 r. Studia w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym Metropolii Warmi\u0144skiej \u201eHosianum\u201d uko\u0144czy\u0142 w 1988 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Tak\u017ce w 1988 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach w Mr\u0105gowie (1988) i K\u0119trzynie (1989-1992). W latach 1992-1993 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora Warmi\u0144skiego Wydawnictwa Diecezjalnego. Od 1993 r. do 1998 r. pracowa\u0142 jako kapelan: Garnizonu Wejherowo (1993-1994), Akademii Marynarki Wojennej (1994-1996), 3 Flotylli Okr\u0119t\u00f3w w Gdyni (1996-1997) i Polskiego Kontyngentu Wojskowego UNIFIL w Libanie (1997-1998). R\u00f3wnocze\u015bnie odby\u0142 studia doktoranckie na Wydziale Nauk Historycznych i Spo\u0142ecznych Uniwersytetu Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego w Warszawie i w 1998 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy: Spo\u0142eczne uwarunkowania ruchu hospicyjnego w Polsce. W 1998 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem Garnizonu Wojskowego Pu\u0142awy, a w 2000 r. \u2013 proboszczem Garnizonu Rzesz\u00f3w. W 2004 r. powierzono mu funkcj\u0119 kanclerza Kurii Polowej Wojska Polskiego i sprawuje j\u0105 nadal. Posiada tytu\u0142 pra\u0142ata i stopie\u0144 komandora. W ramach dzia\u0142alno\u015bci pozazawodowej by\u0142 m.in. wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Klubu Sportowego \u201eBobry-K\u0119trzyn\u201d i Klubu Sportowego \u201eKomandoria-Rzesz\u00f3w\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Medalem \u201eW S\u0142u\u017cbie Pokoju\u201d, dwoma Br\u0105zowymi Medalami \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d i Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju\u201d. Funkcj\u0119 kanclerza Kurii Polowej Wojska Polskiego pe\u0142ni\u0142 do 2011 r. Ponadto w 2007 r. zosta\u0142 mianowany naczelnym kapelanem S\u0142u\u017cby Celnej RP i kapelanem Agencji Nieruchomo\u015bci Rolnych, w 2009 r. kapelanem Agencji Bezpiecze\u0144stwa Wewn\u0119trznego, a w 2011 r. naczelnym kapelanem Stra\u017cy Ochrony Kolei. \u00a0Od 2009 r. jest referentem ds. trze\u017awo\u015bci przy Konferencji Episkopatu Polski oraz sekretarzem generalnym I Synodu Ordynariatu Polowego. W 2011 r. powierzono mu funkcj\u0119 proboszcza parafii wojskowej \u015bw. O. Rafa\u0142a Kalinowskiego w Rembertowie. Kontynuuje dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukowo-dydaktyczn\u0105. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim Jana Paw\u0142a II (2006-2008), Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0105 Finans\u00f3w i Handlu Mi\u0119dzynarodowego im. Fryderyka Skarbka w Warszawie (2008-2009), Pa\u0144stwow\u0105 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0105 Techniczno-Ekonomiczn\u0105 im. ks. Bronis\u0142awa Markiewicza w Jaros\u0142awiu (od 2010 r.). Pracuje na Uniwersytecie Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego w Warszawie i od 2009 r. jest adiunktem \u2013 zast\u0119pc\u0105 dyrektora w Instytucie Socjologii w Katedrze Wychowania i Edukacji. Otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora UKSW. Jest doktorem habilitowanym nauk spo\u0142ecznych V\u0160ZaSP Bratys\u0142awa 2011. Prowadzi projekty badawcze, m.in. Stereotypy islamu i jego wyznawc\u00f3w w \u015bwiadomo\u015bci \u017co\u0142nierzy zawodowych. Diagnoza i koncepcje oddzia\u0142ywa\u0144 w hierarchii ich zmiany (2010-2011), Ekumenick\u00fd aspekt \u017eivota a diela profesora Mikul\u00e1\u0161a Russn\u00e1ka v kontexte s\u00fa\u010dasn\u00e9ho medzin\u00e1bo\u017eensk\u00e9ho dial\u00f3gu (S\u0142owacja, 2010-2012) oraz Formy zapobiegania agresji w \u015brodowisku m\u0142odzie\u017cy (2012-2014). Wa\u017cniejsze publikacje: Obecni do ko\u0144ca (Warszawa 2010), Znaczenie wsparcia spo\u0142ecznego w pozytywnej readaptacji os\u00f3b wchodz\u0105cych w konflikt z prawem. Studium z pracy socjalnej (Lublin 2011), Pomoc humanitarna w obliczu konfliktu zbrojnego, w: Ludzie ubodzy i ofiary wojny jako odbiorcy pomocy charytatywno \u2013 humanitarnej (red. Leon Szot, Warszawa 2010), Zasoby adaptacyjne zagro\u017conej alkoholizmem m\u0142odzie\u017cy wiejskiej, w: Skazani na wykluczenie (red. M. Kalinowski, I. Niewiadomska, Lublin 2010), Accepting the Fortunes of life, w: Paths to the person. Community assignments in Achieving individual prevention goals (red. M. Kalinowski, I. Niewiadomska, Lublin \u2013 Rzym 2010). Ponadto jest wsp\u00f3\u0142redaktorem 6 ksi\u0105\u017cek oraz autorem ponad 50 artyku\u0142\u00f3w naukowych i oko\u0142o 20 popularnonaukowych. Wchodzi w sk\u0142ad komitetu redakcyjnego pisma Studium spo\u0142eczne. Kultura, spo\u0142ecze\u0144stwo, warto\u015bci oraz komitetu redakcyjnego Rocznik\u00f3w Caritas Polska. Ekspert Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Uhonorowany godno\u015bciami: pra\u0142ata, kanonika gremialnego Kapitu\u0142y Katedralnej Ordynariatu Polowego oraz kanonika gremialnego Kapitu\u0142y \u015bw. Jerzego w K\u0119trzynie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Medalem ONZ za S\u0142u\u017cb\u0119 w Libanie, Srebrnym Medalem Si\u0142y zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczy\u017anie, Morskim Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Medalem Za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Medalem Pro Memoria, Z\u0142otym i Srebrnym Medalem Za Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa, Medalem Zas\u0142ugi Za Dzia\u0142alno\u015b\u0107 na Rzecz \u017bo\u0142nierzy G\u00f3rnik\u00f3w, Br\u0105zowym Medalem Za Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju, Medalem Milito Pro Christo (2010) i tytu\u0142em Honorowy Podhala\u0144czyk. Jest laureatem dorocznej nagrody Miva Polska \u201eZ\u0142ota Kierownica \u015bw. Krzysztofa\u201c w 2012 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZOT LESZEK<\/strong>, urodzony 10 IX 1959 r. w Mielcu, syn Adama i Marii z domu Skrzyniarz. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce Policealne Studium Zawodowe Ministerstwa Przemys\u0142u Chemicznego przy Zak\u0142adach Azotowych w Tarnowie (specjalno\u015b\u0107: technologia proces\u00f3w chemicznych) w 1980 r. i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Mieleckich Zak\u0142adach Rejonowych Gaz\u00f3w Technicznych \u201ePolgaz\u201d. W 1981 r. zosta\u0142 zatrudniony jako nauczyciel w Zbiorczej Szkole Gminnej w Wadowicach G\u00f3rnych. Kwalifikacje do nauczania w szko\u0142ach podstawowych uzyska\u0142 w 1982 r. poprzez uko\u0144czenie studium pedagogicznego w ODN w Tarnowie. W latach 1986-1989 uczy\u0142 w Szkole Podstawowej nr 89 im. p\u0142k. Zbigniewa Za\u0142uskiego, po czym wr\u00f3ci\u0142 do Mielca i w roku szkolnym 1989\/1990 pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej nr 8 im. st. sier\u017c. pil. Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego. Od wrze\u015bnia 1990 r. jest nauczycielem Szko\u0142y Podstawowej nr 11 im. Jana Paw\u0142a II. Studia w Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1993 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra historii. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142alno\u015bci zwi\u0105zkowej i badaniom historii regionu. Pocz\u0105tkowo nale\u017ca\u0142 do NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w \u201ePolgazie\u201d (1980-1981). Od 1983 r. jest cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego i pe\u0142ni szereg funkcji, m.in: od 1992 r. jest prezesem Ogniska przy Szkole Podstawowej nr 11 i od 1994 r. cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Oddzia\u0142u w Mielcu. Ponadto by\u0142 prezesem Zarz\u0105du Oddzia\u0142u (1996-1998) i wiceprezesem (1998-2002) oraz cz\u0142onkiem Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli w Rzeszowie (1995-1997). Od 2000 r. nale\u017cy do Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. prof. W. Szafera, a od 2003 r. jest cz\u0142onkiem Zarz\u0105du TMZM. W 2002 r. zosta\u0142 wybrany radnym Rady Miejskiej na kadencj\u0119 2002-2006. Autor przewodnika historyczno\u2013geograficznego \u201eGmina Wadowice G\u00f3rne\u201d (Krosno 1999) oraz artyku\u0142\u00f3w w periodyku TMZM \u201eMieleckie Zapiski\u201d i kwartalniku spo\u0142eczno\u2013kulturalnym \u201eNadwis\u0142ocze\u201d. Opracowa\u0142 rys historyczny fundacji Ossolineum w Zg\u00f3rsku i wiosek powiatu mieleckiego w XIX w. Jest tak\u017ce wsp\u00f3\u0142autorem publikacji o Szkole Podstawowej nr 11 w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Jubileuszow\u0105 z okazji 40-lecia TMZM. Pomaga\u0142 w zbieraniu materia\u0142\u00f3w do niniejszej Encyklopedii miasta Mielca<\/em>.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZOT PIOTR<\/strong>, urodzony 22 I 1934 r. w Woli Wadowskiej, pow. mielecki, syn Jana i Julii z domu Niedba\u0142a. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105, a nast\u0119pnie Technikum Ekonomiczne z matur\u0105 w Mielcu. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Rzemie\u015blniczej Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy Wielobran\u017cowej \u201ePok\u00f3j\u201d w Mielcu w 1952 r. W latach 1953-1954 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, po czym wr\u00f3ci\u0142 do pracy w RSWP \u201ePok\u00f3j\u201d. W 1971 r. zosta\u0142 zatrudniony w Powiatowym Sztabie Wojskowym w Mielcu. W zwi\u0105zku z zapowiadan\u0105 reorganizacj\u0105 Powiatowych Sztab\u00f3w Wojskowych,\u00a0 wynikaj\u0105c\u0105 z likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r.,\u00a0 5 III 1975 r. przeszed\u0142 do tworzonego\u00a0 Inspektoratu Mielec w ramach Oddzia\u0142u Zak\u0142adu Ubezpiecze\u0144 Spo\u0142ecznych w Rzeszowie. By\u0142 jego pierwszym kierownikiem i organizatorem od podstaw. Pierwsz\u0105 siedzib\u0119 Inspektoratu ulokowa\u0142 w budynku Administracji Dom\u00f3w Mieszkalnych nr 1 przy ul. E. Biernackiego. Po kilku latach, w zwi\u0105zku z rosn\u0105cym zakresem zada\u0144, przeni\u00f3s\u0142 Inspektorat do wi\u0119kszego lokalu w budynku przy ul. M. Reja 1. Mieleck\u0105 plac\u00f3wk\u0105 ZUS kierowa\u0142 do 31 XII 1990 r. Z dniem 1 I 1991 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

6 SIERPNIA (ULICA)<\/strong>, \u201e\u015blepa\u201d ulica miejska (d\u0142ugo\u015b\u0107 \u2013 270 m) na osiedlu J. Kili\u0144skiego. Prowadzi od ul. M. Reja do grupy dom\u00f3w jednorodzinnych wybudowanych w ostatnim \u0107wier\u0107wieczu XX w. na dawnych polach mieszcza\u0144skich. Dalej wznosz\u0105 si\u0119 wielorodzinne budynki osiedla Lotnik\u00f3w (MSM). Przez setki lat t\u0119dy bieg\u0142a droga polna, od lat mi\u0119dzywojennych do lat 70. XX w. jako ul. Dekerta, dochodz\u0105ca a\u017c do ul. H. Sienkiewicza. Budowa osiedla Lotnik\u00f3w wymusi\u0142a likwidacj\u0119 tej ulicy. Nowy kszta\u0142t i nazw\u0119 otrzyma\u0142a 19 VI 1970 r. Od niej wychodzi\u0142y dwie niewielkie \u201e\u015blepe\u201d uliczki: I. Daszy\u0144skiego i J. Wysockiego. Wszystkie otrzyma\u0142y nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa ulicy zwi\u0105zana jest z dat\u0105 6 VIII 1944 r. – pierwszym dniem po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej. W pierwszych dniach sierpnia wojska radzieckie I Frontu Ukrai\u0144skiego szybko przemieszcza\u0142y si\u0119 w kierunku Mielca, prze\u0142amuj\u0105c op\u00f3r niemiecki od p\u00f3\u0142nocy, wschodu i po\u0142udnia miasta. R\u00f3wnocze\u015bnie miejscowe oddzia\u0142y AK i BCh stoczy\u0142y zwyci\u0119skie potyczki z mniejszymi oddzia\u0142ami niemieckimi w rejonach Blizny, Woli Mieleckiej, Schabowca, Piku\u0142\u00f3wki i K\u0119b\u0142owa i te\u017c zbli\u017ca\u0142y si\u0119 do Mielca. 4 sierpnia Niemcy gro\u017anie kontratakowali i doszli a\u017c do Padwi, ale po niepowodzeniach w kolejnych starciach z Armi\u0105 Radzieck\u0105 w Czajkowej i Grochowem wycofali si\u0119 za Wis\u0142ok\u0119, pozostawiaj\u0105c tylko oddzia\u0142y do obrony lotniska i fabryki samolot\u00f3w. W nocy z 5 na 6 VIII jeden z oddzia\u0142\u00f3w radzieckich zaatakowa\u0142 Niemc\u00f3w od strony Staw\u00f3w Cyranowskich, czego raczej nie spodziewano si\u0119 ze wzgl\u0119du na trudne warunki terenowe (woda, b\u0142otnisty i grz\u0105ski teren) i po zaci\u0119tej walce zdoby\u0142 lotnisko i fabryk\u0119. Nieliczni ocaleni z pogromu Niemcy uciekli za Wis\u0142ok\u0119 i do\u0142\u0105czyli do przygotowuj\u0105cych si\u0119 do obrony wojsk niemieckich. Kiedy rankiem 6 VIII najodwa\u017cniejsi mielczanie wyszli z piwnic i kryj\u00f3wek – Niemc\u00f3w w mie\u015bcie ju\u017c nie by\u0142o. Oko\u0142o po\u0142udnia pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze czujki radzieckie i po otrzymaniu wiadomo\u015bci o ucieczce Niemc\u00f3w uda\u0142y si\u0119 w kierunku Wis\u0142oki. Za nimi pod\u0105\u017cy\u0142y g\u0142\u00f3wne si\u0142y radzieckie omijaj\u0105c centrum miasta. Tylko jeden z oddzia\u0142\u00f3w radzieckich i przyby\u0142y od strony Chorzelowa cz\u0119\u015b\u0107 oddzia\u0142u AK pod dow\u00f3dztwem W\u0142adys\u0142awa Ka\u0142onia oraz nieliczni mielczanie wzi\u0119li udzia\u0142 w symbolicznej uroczysto\u015bci wyzwolenia, zorganizowanej u zbiegu ulic Ko\u015bciuszki i Pi\u0142sudskiego (dzi\u015b A. Mickiewicza). Co chwil\u0119 wybucha\u0142y pociski wystrzeliwane z niemieckich dzia\u0142 zza Wis\u0142oki. Jeszcze tego samego dnia oddzia\u0142 W. Ka\u0142onia uda\u0142 si\u0119 na teren osiedla fabrycznego i zosta\u0142 tam entuzjastycznie powitany. W nast\u0119pnym dniu przyby\u0142a reszta oddzia\u0142u AK pod dow\u00f3dztwem komendanta Obwodu AK Mielec Konstantego \u0141ubie\u0144skiego i przej\u0119\u0142a kontrol\u0119 nad miastem, fabryk\u0105 i lotniskiem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W ramach realizacji Ustawy dekomunizacyjnej z dnia 1 IV 2016 r. Zarz\u0105dzeniem zastepczym nr P.II.4131.2.249.2017 z dnia 13 grudnia 2017 r. poz. 4392 Wojewody Podkarpackiego zmieniono nazw\u0119 uli na ul.\u00a0ZWI\u0104ZKU STRZELECKIEGO.\u00a0<\/strong>ZWI\u0104ZEK STRZELECKI, organizacja o charakterze spo\u0142eczno-wychowawczym i paramilitarnym, powsta\u0142a 23 IV 1910 r. we Lwowie z inicjatywy J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Oddzia\u0142 w Mielcu powsta\u0142 w 1912 r. W czasie I wojny \u015bwiatowej jego cz\u0142onkowie walczyli w Legionach Polskich J. Pi\u0142sudskiego. W 1927 r. ponownie utworzono oddzia\u0142 Zwi\u0105zku Strzelecki w Mielcu. (Szerzej w oddzielnym ha\u015ble w niniejszej Encyklopedii.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZPITAL POWIATOWY (SZPITAL REJONOWY, SZPITAL SPECJALISTYCZNY IM. E. BIERNACKIEGO)<\/strong>, jego budow\u0119 rozpocz\u0119to wraz z budow\u0105 Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL na Cyrance i osiedlem fabrycznym w Mielcu pod koniec lat 30. \u00a0Pierwszy obiekt szpitalny (dzi\u015b przy ul. E. Biernackiego), mieszcz\u0105cy 60 \u0142\u00f3\u017cek, zbudowano w 1939 r., ale jego oddanie do u\u017cytku nast\u0105pi\u0142o w czasie okupacji hitlerowskiej i korzystali ze\u0144 tylko okupanci: \u017co\u0142nierze, funkcjonariusze i urz\u0119dnicy oraz ludno\u015b\u0107 cywilna niemiecka. Po wyzwoleniu miasta spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) w szpitalu leczono \u017co\u0142nierzy radzieckich, ale wkr\u00f3tce zorganizowano wojskowy szpital polowy na terenie Por\u0119b\u00f3w Wojs\u0142awskich i mielecki szpital oddano polskiej s\u0142u\u017cbie zdrowia, ale bez niezb\u0119dnego wyposa\u017cenia. W 1945 r., mimo ogromnych trudno\u015bci z zaopatrzeniem w odpowiedni sprz\u0119t i medykamenty, uda\u0142o si\u0119 uruchomi\u0107 oddzia\u0142y: chirurgiczny (45 \u0142\u00f3\u017cek), ginekologiczny (5), wewn\u0119trzny (25) i zaka\u017any (25) o \u0142\u0105cznej ilo\u015bci 100 \u0142\u00f3\u017cek. W tym czasie szczeg\u00f3lnie gro\u017ane by\u0142y epidemie chor\u00f3b zaka\u017anych: tyfusu brzusznego, czerwonki, dyfterii i tyfusu plamistego. Pierwszym dyrektorem (przez kilka miesi\u0119cy w 1945 r.) by\u0142 dr W\u0142adys\u0142aw Ziemnowicz, a drugim dr Klaudiusz Jan Lipski \u2013 chirurg. Kierownikiem oddzia\u0142u zaka\u017anego by\u0142 dr Tadeusz Kasprowicz, a asystentem \u2013 lekarz Eugeniusz Somol. Ponadto pracowa\u0142o 6 piel\u0119gniarek. Wzrost liczby mieszka\u0144c\u00f3w miasta spowodowa\u0142, \u017ce na pocz\u0105tku lat 50. przekazano dla szpitala drugi budynek u podn\u00f3\u017ca G\u00f3ry Cyranowskiej (dzi\u015b przy ul. M. Curie-Sk\u0142odowskiej). Umieszczono tam oddzia\u0142y: dzieci\u0119cy, wewn\u0119trzny i zaka\u017any. W pierwszym budynku pozostawiono oddzia\u0142y: chirurgiczny, ginekologiczno-po\u0142o\u017cniczy i p\u0142ucny. W tym czasie personel szpitala liczy\u0142 24 pracownik\u00f3w, w tym 11 lekarzy. Dalszy dynamiczny rozw\u00f3j miasta i regionu sprawi\u0142, \u017ce baza i kadra stawa\u0142y si\u0119 coraz bardziej niewystarczaj\u0105ce. Podj\u0119to wi\u0119c decyzj\u0119 o budowie szpitala powiatowego na terenach przy ul. S. \u017beromskiego. Pocz\u0105tkowo planowano powierzchni\u0119 na 200 \u0142\u00f3\u017cek, ale po zmianach i korektach uzyskano mo\u017cliwo\u015bci ulokowania oko\u0142o 430 \u0142\u00f3\u017cek. Oddanie do u\u017cytku zespo\u0142u nowych obiekt\u00f3w nast\u0105pi\u0142o w 1964 r. W budynku g\u0142\u00f3wnym umieszczono oddzia\u0142y: chirurgiczny (76 \u0142\u00f3\u017cek), wewn\u0119trzny (68) i dzieci\u0119cy (60), w pawilonie przy budynku g\u0142\u00f3wnym \u2013 oddzia\u0142 ginekologii i po\u0142o\u017cnictwa (65), a w oddzielnym budynku \u2013 oddzia\u0142 zaka\u017any (40). W budynku przy ul. E. Biernackiego pozosta\u0142 oddzia\u0142 p\u0142ucny (45), a ponadto uruchomiono oddzia\u0142 dermatologiczny (25). W budynku przy ul. M. Curie-Sk\u0142odowskiej, po wyprowadzeniu si\u0119 oddzia\u0142\u00f3w szpitalnych, umieszczono poradnie specjalistyczne. Na pocz\u0105tku lat 80. oddzia\u0142 dermatologiczny przeniesiono do budynku (po zlikwidowanym \u017c\u0142obku) przy ul. Sp\u00f3\u0142dzielczej i ponadto uruchomiono tam pododdzia\u0142 dla przewlekle chorych (12 \u0142\u00f3\u017cek). W zwolnionej cz\u0119\u015bci budynku szpitalnego przy ul. E. Biernackiego zorganizowano oddzia\u0142 neurologiczny (25). Dalszy dynamiczny rozw\u00f3j miasta i regionu spowodowa\u0142, \u017ce z biegiem lat mielecka baza szpitalna okaza\u0142a si\u0119 dalece niewystarczaj\u0105ca i coraz bardziej odleg\u0142a od obowi\u0105zuj\u0105cych standard\u00f3w. Mimo narastaj\u0105cego kryzysu spo\u0142eczno-gospodarczego pa\u0144stwa w 1979 r. uda\u0142o si\u0119 wprowadzi\u0107 zadanie \u201eRozbudowa i modernizacja Szpitala Rejonowego w Mielcu\u201d do centralnego indeksu zada\u0144 inwestycyjnych, a nast\u0119pnie opracowa\u0107 za\u0142o\u017cenia techniczno-ekonomiczne, kt\u00f3re zosta\u0142y zatwierdzone w grudniu 1981 r. przez Komisj\u0119 Programowo-Techniczn\u0105 przy Ministerstwie Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej. W latach 1982-1991 zbudowano i oddano do u\u017cytku cz\u0119\u015b\u0107 infrastruktury technicznej szpitala, m.in.: kot\u0142owni\u0119, pralni\u0119, portierni\u0119 i stacj\u0119 trafo oraz w stanie surowym g\u0142\u00f3wny budynek \u0142\u00f3\u017ckowy. W 1991 r., decyzj\u0105 w\u0142adz pa\u0144stwowych, wstrzymano inwestycj\u0119. Nie zaprzestano jednak dzia\u0142a\u0144 maj\u0105cych na celu rozw\u00f3j organizacyjny szpitala, m.in. poprzez tworzenie nowych oddzia\u0142\u00f3w. W 1992 r., po przeprowadzeniu remontu budynku po \u017c\u0142obku przy ul. ks. P. Skargi, uruchomiono Zak\u0142ad Opieku\u0144czo-Leczniczy (32), kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej przekszta\u0142cono na Zak\u0142ad Piel\u0119gnacyjno\u2013Opieku\u0144czy. W 1994 r. utworzono oddzia\u0142 anestezjologii i intensywnej terapii (8), a w 1995 r. oddzia\u0142 opieki paliatywnej (7). W tym czasie energiczne starania, g\u0142\u00f3wnie parlamentarzyst\u00f3w zwi\u0105zanych z Mielcem, doprowadzi\u0142y do wznowienia prac w siedzibie g\u0142\u00f3wnej szpitala i oddania do u\u017cytku budynk\u00f3w: tlenowni, hydroforni ze zbiornikami wody i kuchni oraz studni i infrastruktury towarzysz\u0105cej tym obiektom. Zako\u0144czeniem kolejnego etapu inwestycji by\u0142o oddanie do u\u017cytku g\u0142\u00f3wnego budynku \u0142\u00f3\u017ckowego, budynku pomocy dora\u017anej, budynk\u00f3w blok\u00f3w operacyjnych, centralnej sterylizatorni w bloku operacyjnym nr 1 i studni g\u0142\u0119binowej oraz infrastruktury przy tych obiektach. W ramach realizacji ostatniego etapu projektu rozbudowy i modernizacji mieleckiego szpitala, zwi\u0105zanego z g\u0142\u00f3wnym budynkiem szpitalnym, powsta\u0142y mo\u017cliwo\u015bci rozszerzenia zakresu leczenia szpitalnego. W pierwszych latach XXI w. utworzono m.in. Oddzia\u0142 Rehabilitacyjny, Pracowni\u0119 Hemodynamiki oraz Oddzia\u0142 Kardiologii Inwazyjnej i Angiologii. W rankingu Centrum Monitorowania Jako\u015bci w Ochronie Zdrowia, opublikowanym w dzienniku \u201eRzeczpospolita\u201d, w kategorii szpitali publicznych wielospecjalistycznych, w 2005 r. Szpital Powiatowy w Mielcu otrzyma\u0142 67. miejsce, w 2006 r. \u2013 33 w kraju i 1. w wojew\u00f3dztwie podkarpackim, a w 2007 r. \u2013 22 w kraju i 1 na Podkarpaciu. W latach 2008-2012 mielecki Szpital nadal rozwija\u0142 si\u0119 i utrzymywa\u0142 miejsce w czo\u0142\u00f3wce polskich szpitali wg rankingu dziennika \u201eRzeczpospolita\u201d. 5 III 2008 r. zako\u0144czono sp\u00f3r zbiorowy \u00a0nielekarskich grup zawodowych (w tym piel\u0119gniarek) z dyrekcj\u0105 ws. podwy\u017cek p\u0142ac. W rankingu polskich szpitali wed\u0142ug dziennika \u201eRzeczpospolita\u201d zaj\u0105\u0142 21. miejsce (1. miejsce w wojew\u00f3dztwie podkarpackim). W 2009 r. wyleczono pierwsz\u0105 w Polsce \u00a0osob\u0119 chor\u0105 na \u201e\u015bwi\u0144sk\u0105 gryp\u0119\u201d. W tym samym czasie szpital wizytowa\u0142a minister zdrowia Ewa Kopacz. 17 III 2010 r. przeprowadzono pierwszy w Polsce zabieg wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego z panewk\u0105 nowego typu. Wykona\u0142 go ordynator Oddzia\u0142u Ortopedyczno-Urazowego lek. med. Miros\u0142aw Midura. 24 III 2010 r. po raz pierwszy wykonano zabieg podnoszenia zapadni\u0119tego kr\u0119gu z pomoc\u0105 specjalnego balonu. Operacje przeprowadzi\u0142 dr Bogdan Bakalarek. W marcu 2012 r. uruchomiono Oddzia\u0142 Chirurgii Naczyniowej. Jego pierwszym ordynatorem zosta\u0142 Marek Wilczy\u0144ski. 8 VI 2012 r. na nowo wybudowanym przyszpitalnym heliporcie po raz pierwszy wyl\u0105dowa\u0142 \u015bmig\u0142owiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego z pacjentem.\u00a0 W maju 2013 r. po raz pierwszy w Mielcu pobrano od zmar\u0142ej osoby narz\u0105dy przeznaczone do przeszczepu. W grudniu 2014 r. utworzono Oddzia\u0142 Okulistyczny \u2013 Jednego Dnia i od 16 XII tego roku rozpocz\u0119to operacje za\u0107my. […] W listopadzie 2018 r. utracono Akredytacj\u0119 Centrum Monitoringu Jako\u015bci (CMJ). W ramach dalszej rozbudowy i modernizacji obiekt\u00f3w szpitalnych wykonano: dodatkowe sale na bloku operacyjnym (2018 r.), nowe pomieszczenia dla Oddzia\u0142u Anastezjologii i Intensywnej Terapii (2019 r.). Przeniesiono Przychodni\u0119 Nocnej i \u015awi\u0105tecznej Opieki Ambulatoryjunej w pobli\u017ce SOR. W grudniu 2020 r. Mi\u0119dzynarodowa Inicjatywa Angels przyzna\u0142a Oddzia\u0142owi Neurologicznemu i Udarowemu Platynowy Status Angels za stosowanie wymaganych standard\u00f3w. W marcu 2021 r. ponownie uzyskano Akredytacj\u0119 CMJ za m.in. wprowadzenie nowoczesnej technologii w dokumentacji. W grudniu 2025 r. Prezes NFZ podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o autoryzacji udzielania \u015bwiadcze\u0144 opieki zdrowotnej dla poszczeg\u00f3lnych oddzia\u0142\u00f3w mieleckiego szpitala. Autoryzacja obejmuje okres od 15 XII 2025 r. do 15 XII 2030 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy szpitala (ZOZ i szpitala) w latach 1944-2021<\/strong> W\u0142adyslaw Ziemnowicz (1944-1945), Klaudiusz Jan Lipski (1945-1947), Tadeusz Franciszek Starostka 1947-1948), Mieczys\u0142aw Henryk Sidor ( 1948-1950?), Jan Figas (1950?-1952), Tadeusz Magiera (1952-1974), Mieczys\u0142aw Muszy\u0144ski (1974-?), Marian \u017burawski (?-?), Zbigniew \u0141aszyca (?-1985), Stanis\u0142aw Kowal (1985-1989), Lucjan Mazurek (1989-1999), Mariusz Koc\u00f3j (IX 2000 – VIII 2001), Leszek Ko\u0142acz (2001-2016), Ewa Korpanty (V – XI 2016), Leszek Kwa\u015bniewski (XII 2016 – II 2019), J\u00f3zef Wi\u0119c\u0142aw (IV 2019 – IV 2020), Zbigniew Torbus (p.o., V 2020 – 6 X 2020), Zbigniew Torbus (7 X – 7 XII 2020), Zbigniew Torbus (p.o., 8 XII 2020 – VII 2021), Jaros\u0142aw Kolendo (7 VII 2021-II 2023), Pawe\u0142 Pazdan (13 II 2023 – nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u wewn\u0119trznego: Tadeusz Kasprowicz, Bo\u017cena Polak-Korkus, Eugeniusz Janicki, Artur Koz\u0142owski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u chirurgicznego (chirurgii og\u00f3lnej): Klaudiusz Jan Lipski, Mieczys\u0142aw H. Sidor, Tadeusz Magiera, Marian \u017burawski, Andrzej Surowiec, Wies\u0142aw Kazimierz Grzegorczyk, Bogumi\u0142 Grabowski, Andrzej Komorowski, …<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u chirurgii naczyniowej: Piotr Gembal.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u ginekologiczno-po\u0142o\u017cniczego: Marian Ciasto\u0144, Kazimierz \u015alaski, Zofia Bar\u0142owska, Krzysztof Cebulak, Marek Paj\u0105k, Grzegorz B\u0142aszczak, Maciej Kowalczyk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u zaka\u017anego (p\u00f3\u017aniej obserwacyjno-zaka\u017anego): Tadeusz Kasprowicz, Irena Micho\u0144ska, J\u00f3zef Sznajder, Magdalena Kr\u0119pa..\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u dzieci\u0119cego: Tomasz Chmielewski, Stanis\u0142aw Ryszard G\u0142\u0119bocki, Julian Roma\u0144czuk, Anna Ga\u0142ka, Beata Piotrowska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u p\u0142ucnego (p\u00f3\u017aniej gru\u017alicy i chor\u00f3b p\u0142uc): Wac\u0142aw Piskozub, Janusz Gardulski, Bogus\u0142aw Warzecha, Wioletta \u017belazko.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u dermatologicznego: Edward Janiszewski, Urszula Wasiluk, Jolanta Nycek-Jer.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u neurologicznego: Irena Mo\u015bcicka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u anestezjologii i intensywnej opieki medycznej (od 1994 r.): Marzanna Nykiel.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u noworodkowego (neonatologicznego): El\u017cbieta Belejec, Anna Klecha.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u opieki paliatywnej (od 1995 r.): Zbigniew Majsak, Wies\u0142aw Szypu\u0142a-Krupa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ordynatorzy oddzia\u0142u rehabilitacyjnego (od 2005 r.): Darian \u015apiewak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy Zak\u0142adu Opieku\u0144czo-Leczniczego (p\u00f3\u017aniej Zak\u0142ad Piel\u0119gnacyjno-Opieku\u0144czy): Urszula Liga, …<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lekarze w Szpitalu Powiatowym w 2008 r.: Bo\u017cena Aleksandrowicz, Kazimiera Babiec, Bogdan Bakalarek, El\u017cbieta Belejec, Ma\u0142gorzata Biesiadecka-Kotarba, Marek B\u0142achowicz, Grzegorz B\u0142aszczak, Krzysztof Cebula, Marta Chmielowiec, Ewa Cisowska-Drozd, Piotr Cwenar, Agnieszka Czepiel, Abdul Dabwan, Janusz Duszkiewicz, Monika Duszkiewicz-Rzepka, Tomasz Fudali, Jacek Gamrot, Andrzej Gardian, Rafa\u0142 Garlewicz, Zbigniew Gawryjo\u0142ek, Piotr Gembal, Grzegorz Gola, Wojciech Gontaszewski, Bogumi\u0142 Grabowski, Andrzej Graca, Wioletta Graniczka-Dabwan, Anna Graniczka-Pazdro, Jerzy Gruszecki, Wies\u0142aw Grzegorczyk, Joanna Hadro, Miros\u0142aw Janicki, Joanna Jankowska-Fietko, Waldemar Jurczak, Magdalena Kamler-Pado, Ma\u0142gorzata K\u0119pka, Tomasz Klar, Anna Klecha, Piotr Kokot, Agnieszka Ko\u0142odziej-Ziarko, Bogdan Kopacz, Norbert Kope\u0107, Katarzyna Kope\u0107-Gajek, Marek Kossowski, Andrzej Kosydar, Wioletta Kowalewska, Robert Kowalik, Lidia Kowalska, Artur Koz\u0142owski, El\u017cbieta Krakowska, Barbara Krawczyk, Magdalena K\u0119pa, Andrzej Kr\u00f3l, Agnieszka Kubik, Halina Kurdziel, Maria Kurpiel-Oleksiewicz, Patrycja Lisiecka-Bart\u0142omowicz, Alicja \u0141azarz-Krejcz, Tomasz \u0141ogin, Magdalena \u0141opuszy\u0144ska, Bogus\u0142awa Marzec, Krystyna Merska-Dziuban, Miros\u0142aw Midura, Krzysztof Milik, Lechos\u0142aw Milik, Zygmunt Mi\u0142o\u015b, Irena Mo\u015bcicka, Wojciech Mo\u015bcicki, Pawe\u0142 Mrzyg\u0142\u00f3d, El\u017cbieta Myjkowska, Jolanta Nycek-Jer, Marzanna Nykiel, Miros\u0142aw Pacia, Marek Paj\u0105k, Andrzej Pawe\u0142czak, Lucyna Pawlaczyk, Ernest Pi\u0119ko\u015b, Beata Piotrowska, Wac\u0142aw Pokrywka, Ma\u0142gorzata Pulter-Krawczyk, Grzegorz Rachwa\u0142, Alicja Rodzo\u015b-Grabowska, Dorota Rog\u00f3\u017c-Mroczek, Rados\u0142aw Rola, Grzegorz Rybak, Krzysztof Rzeszutek, Robert Sikora, Joanna Skiba, Stanis\u0142aw Skowron, Ewa Skrzy\u0144ska, Konrad Stachowicz, Andrzej Synowiec, J\u00f3zef Sznajder, Wies\u0142awa Szypu\u0142a-Krupa, Sylwia \u015aliwoniak, Darian \u015apiewak, Danuta \u015awiderek, Bart\u0142omiej To\u0142pa, Magdalena Turek-Zi\u0119ba, Pawe\u0142 Tyniec, Dominik Ungeheuer, Marzena Ura, Bogus\u0142aw Warzecha, Urszula Wasiluk, Marek Wasiluk, Arkadiusz Widuli\u0144ski, Rafa\u0142 Wojas, Andrzej Wrona, Marian Wykr\u0119t, Tomasz Zawadzki, Janusz Zdzieb\u0142o, Jaros\u0142aw Zgajewski, Olaf \u017burawski, Witold \u017burawski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lekarze w 2012 r. (niewymienieni wcze\u015bniej i ze zmianami w nazwiskach): Magdalena Bali\u0144ska, Katarzyna Br\u0105giel, Wojciech Burkot, Renata Celarek, Raqeeb Dabwan, Stanis\u0142aw Dec, Anna Dziedzic, Wojciech Fitas, Piotr Fussek, Jan G\u0105dek, Pawe\u0142 Jamr\u00f3g, Alicja J\u0119draszek, Piotr Kokot, Dariusz Komorowski (ordynator), Ma\u0142gorzata Korna\u015b, Piotr Kozio\u0142, Ireneusz Krejcz, Mariusz Krempa, Andrzej Kr\u00f3l, Agnieszka Lampart, Micha\u0142 Lipka, Agnieszka Lonc, Anna \u0141opatecka, Joanna \u0141udzik, Edyta Makso\u0144, Jacek Marczy\u0144ski, S\u0142awomir Mrzyg\u0142\u00f3d, Jakub Orze\u0142, Marek Piotrowski, Pawe\u0142 Pyszny, Alicja Ruman-Petrenko (zast\u0119pca ordynatora), Agnieszka Serafin-Wilga, Agnieszka S\u0142ocka, Mateusz Sumara, Marek Szpunar, Magdalena Szymala-Lipka, Damian \u015anie\u017cek, Marzena Ura, Dagmara Vanous, Tomasz Wiatr, Marek Wilczy\u0144ski (ordynator), Jan Witkowski, Sabina Zaborniak, Patrycja \u017buraw.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy laboratori\u00f3w: Zofia Miko\u0142ajczyk, Danuta Nieznaj.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy pracowni: Barbara Lipska oraz lekarze z oddzia\u0142\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W latach 2008-2014 mielecki Szpital nadal rozwija\u0142 si\u0119 i utrzymywa\u0142 miejsce w czo\u0142\u00f3wce polskich szpitali wg rankingu dziennika \u201eRzeczpospolita\u201d. 5 III 2008 r. zako\u0144czono sp\u00f3r zbiorowy nielekarskich grup zawodowych (w tym piel\u0119gniarek) z dyrekcj\u0105 ws. podwy\u017cek p\u0142ac. W rankingu polskich szpitali wed\u0142ug dziennika \u201eRzeczpospolita\u201d zaj\u0105\u0142 21. miejsce (1. miejsce w wojew\u00f3dztwie podkarpackim). W 2009 r. wyleczono pierwsz\u0105 w Polsce osob\u0119 chor\u0105 na \u201e\u015bwi\u0144sk\u0105 gryp\u0119\u201d. W tym samym czasie szpital wizytowa\u0142a minister zdrowia Ewa Kopacz. 17 III 2010 r. przeprowadzono pierwszy w Polsce zabieg wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego z panewk\u0105 nowego typu. Wykona\u0142 go ordynator Oddzia\u0142u Ortopedyczno-Urazowego lek. med. Miros\u0142aw Midura. 24 III 2010 r. po raz pierwszy wykonano zabieg podnoszenia zapadni\u0119tego kr\u0119gu z pomoc\u0105 specjalnego balonu. Operacje przeprowadzi\u0142 dr Bogdan Bakalarek. W marcu 2012 r. uruchomiono Oddzia\u0142 Chirurgii Naczyniowej. Jego pierwszym ordynatorem zosta\u0142 Marek Wilczy\u0144ski. 8 VI 2012 r. na nowo wybudowanym przyszpitalnym heliporcie po raz pierwszy wyl\u0105dowa\u0142 \u015bmig\u0142owiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego z pacjentem. W maju 2013 r. po raz pierwszy w Mielcu pobrano od zmar\u0142ej osoby narz\u0105dy przeznaczone do przeszczepu. W grudniu 2014 r. utworzono Oddzia\u0142 Okulistyczny \u2013 Jednego Dnia i od 16 XII tego roku rozpocz\u0119to operacje za\u0107my.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W 2015 r. w ramach Szpitala dzia\u0142a\u0142y nast\u0119puj\u0105ce jednostki (w nawiasie ordynator – lekarz kieruj\u0105cy):<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Oddzia\u0142y: Anestezjologii i Intensywnej Terapii (Marzanna Nykiel), Chirurgii Naczyniowej (Marek Wilczy\u0144ski), Chirurgii Og\u00f3lnej (Wies\u0142aw Kazimierz Grzegorczyk), Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych i Kardiologii (Artur Koz\u0142owski), Dermatologiczny (Urszula Wasiluk), Dzieci\u0119cy (Beata Piotrowska), Ginekologiczno-Po\u0142o\u017cniczy (p.o. Grzegorz B\u0142aszczak), Gru\u017alicy i Chor\u00f3b P\u0142uc (Bogus\u0142aw Warzecha), Medycyny Paliatywnej (Wies\u0142awa Szypu\u0142a-Krupa), Neurochirurgii (Wac\u0142aw Pokrywka), Neurologii\/Udarowy (Irena Mo\u015bcicka), Noworodkowy (Anna Klecha), Obserwacyjno-Zaka\u017any i Chor\u00f3b W\u0105troby (J\u00f3zef Sznajder), Urologii Og\u00f3lnej i Onkologicznej (Andrzej Wrona), Rehabilitacyjny\/Rehabilitacji Neurochirurgicznej (Darian \u015apiewak), Szpitalny Oddzia\u0142 Ratunkowy (Andrzej Graca), Stacja Dializ \u2013 Pododdzia\u0142 Oddzia\u0142u Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych i Kardiologii, Urazowo-Ortopedyczny (Miros\u0142aw Midura).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Poradnie: Chor\u00f3b Zaka\u017anych, Gru\u017alicy i Chor\u00f3b P\u0142uc, Nefrologiczna, Neurochirurgii, Neurologiczna, Okulistyczna, Urazowo-Ortopedyczna, Urologiczna.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Laboratoria: Analityczne, Mikrobiologiczne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pracownie: Bank Krwi z Pracowni\u0105 Serologii, Cytologiczna, Densytometryczna, Endoskopii, Ultrasonografii.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ponadto w Szpitalu funkcjonowa\u0142y: Blok Operacyjny, Zak\u0142ad Diagnostyki Obrazowej, Rezonans Magnetyczny, V Oddzia\u0142 Kardiologii Inwazyjnej i Angiologii, Centralna Styrylizacja, Stacja \u0141\u00f3\u017cek i Kaplica Szpitalna.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lekarze w 2015 r.(w uk\u0142adzie alfabetycznym): Katarzyna Adamowicz, Bo\u017cena Aleksandrowicz, Leszek Argasi\u0144ski, Magdalena Bali\u0144ska, Robert Ba\u0142dos, Wies\u0142aw Bana\u015b, Robert Bargie\u0142, Wies\u0142aw B\u0105ba, Marek B\u0142achowicz, Grzegorz B\u0142aszczak, Katarzyna Br\u0105giel, Wojciech Burkot, Krzysztof Cebula, Renata Celarek, Dominik Chodor, Tomasz Chor\u0105giewicz, \u0141ukasz Cwalina, Abdul Dabwan, Stanis\u0142aw Dec, Paulina Dura, Janusz Duszkiewicz, Anna Dziedzic, \u0141ukasz Fedorczak, Wojciech Fitas, Tomasz Fudali, Jacek Gamrot, Andrzej Gardian, Rafa\u0142 Garlewicz, Zbigniew Gawryjo\u0142ek, Piotr Gembal, Mariusz Gil, Grzegorz Gola, Monika Go\u0142\u0119biowska, Bogumi\u0142 Grabowski, Andrzej Graca, Wioletta Graniczka, Anna Graniczka-Pazdro, Marcin Grela, Jerzy Gromny, Jerzy Gruszecki, Micha\u0142 Grybo\u015b, Wies\u0142aw Grzegorczyk, Aleksandra Gumi\u0144ska, Artur Gwo\u017adziowski, Joanna Hadro, Martyna Halak, Miros\u0142aw Janicki, Alicja J\u0119draszek, Aleksandra Jurczak, Anna Jurek, Bartosz Kad\u0142ubicki, Ma\u0142gorzata K\u0119pka, Anna Klecha, Piotr Kokot, Agnieszka Ko\u0142odziej Ziarko, Bogdan Kopacz, Pawe\u0142 Kopcza, Norbert Kope\u0107, Katarzyna Kope\u0107 Gajek, Marek Kossowski, Andrzej Kosydar, Piotr Kozio\u0142, Artur Koz\u0142owski, El\u017cbieta Krakowska, Barbara Krawczyk, Ireneusz Krejcz, Mariusz Krempa, Magdalena Kr\u0119pa, Andrzej Kr\u00f3l, Agnieszka Kubik, Pawe\u0142 Kuku\u0142ka, Halina Kurdziel, Agnieszka Lampart, Urszula Lampart, Micha\u0142 Lipka, Patrycja Lisiecka Bart\u0142omowicz, Agnieszka Lonc, Alicja \u0141azarz Krejcz, Anna \u0141opatecka, Jolanta \u0141udzik, Edyta Makson, Krzysztof Marchlik, Krystyna Merska Dziuban, Anna Matysiak, Miros\u0142aw Midura, Krzysztof Milik, Irena Mo\u015bcicka, Wojciech Mo\u015bcicki, S\u0142awomir Mrzyg\u0142\u00f3d, Pawe\u0142 Muniak, Monika Niemiec, Katarzyna Nowomiejska, Jolanta Nycek-Jer, Marzanna Nykiel, Jakub Orze\u0142, Miros\u0142aw Pacia, Arkadiusz Paul, Andrzej Pawe\u0142czak, \u00a0Lucyna Pawlaczyk, Ernest Pi\u0119ko\u015b, Ma\u0142gorzata Pilter Krawczyk, Beata Piotrowska, Marek Piotrowski, Wac\u0142aw Pokrywka, Ma\u0142gorzata Pulter-Krawczyk, Pawe\u0142 Pyszny, Rafa\u0142 Rejdak, Edyta Robak, Alicja Rodzo\u015b Grabowska, Dorota Rog\u00f3\u017c Mroczek, Rados\u0142aw Rola, Alicja Ruman Petrenko, Grzegorz Rybak, Monika Rzepka-Duszkiewicz, Krzysztof Rzeszutek, Agnieszka Serafin-Wilga, Robert Sikora, Krzysztof Siudzi\u0144ski, Stanis\u0142aw Skowron, Ewa Skrzy\u0144ska, Agnieszka S\u0142ocka, Konrad Stachowicz, Anna Stec, Piotr St\u0119pie\u0144, Ma\u0142gorzata Stok\u0142osa, Mateusz Sumara, Marek Synowiec, J\u00f3zef Sznajder, Magdalena Szymala-Lipka, Wies\u0142awa Szypu\u0142a Krupa, Sylwia \u015aliwonik, Damian \u015anie\u017cek, Darian \u015apiewak, Danuta \u015awiderek, Bart\u0142omiej To\u0142pa, Pawe\u0142 Tyniec, Dominik Ungeheuer, Marzena Ura, Bogus\u0142aw Warzecha, Marek Wasiluk, Urszula Wasiluk, Marek Wilczy\u0144ski, Jan Witkowski, Jaros\u0142aw Wojnarowski, Rafa\u0142 Wojnarowski, Jakub Wo\u017aniak, Andrzej Wrona, Jacek Wro\u0144ski, Marian Wykr\u0119t, Sabina Zaborniak, Beata Zakr\u0119cka, Tomasz Zawadzki, Janusz Zdzieb\u0142o, Jaros\u0142aw Zgajewski, Agnieszka Zorzycka, Patrycja \u017buraw, Olaf \u017burawski, Witold \u017burawski.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W latach 2017-2019 nast\u0105pi\u0142o szereg zmian w\u015br\u00f3d ordynator\u00f3w i lekarzy kieruj\u0105cych oddzia\u0142ami. Ordynatorami zostali: Szpitalnego Oddzia\u0142u Ratunkowego (SOR) – Monika Go\u0142\u0119biowska, O. Ginekologiczno-Po\u0142o\u017cniczego – Grzegorz B\u0142aszczak, O. Chirurgii Og\u00f3lnej – Bogumi\u0142 Grabowski, O. Dzieci\u0119cego – Robert Sikora, O. Neurologiczno-Udarowego – Ma\u0142gorzata K\u0119pka i O. Dermatologicznego – Joanna Nycek-Jer.\u00a0 Po \u015bmierci Bogus\u0142awa Warzechy (2019) przez pewien czas nie by\u0142o ordynatora O. Gru\u017alicy i Chor\u00f3b P\u0142uc.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZPITALE DLA UBOGICH<\/strong>, plac\u00f3wki opieku\u0144cze dla ludzi ubogich, kalek, niepe\u0142nosprawnych umys\u0142owo i starc\u00f3w. W Mielcu pierwszy tego typu szpital i ko\u015bci\u00f3\u0142 szpitalny \u015bw. Ducha zosta\u0142 zbudowany przez parafi\u0119 rzymsko-katolick\u0105 \u015bw. Mateusza, prawdopodobnie w XVI w., a by\u0107 mo\u017ce jeszcze wcze\u015bniej. Od 1557 r. dokumenty informuj\u0105 o darowiznach mieszczanina Lorensa W\u0105sza na rzecz szpitala ubogich, a potwierdzaj\u0105 jego dalsze istnienie zapisy o darowiznach w XVII i XVIII w. W Rzochowie ko\u015bci\u00f3\u0142 szpitalny \u015bw. Anny i szpital dla ubogich zosta\u0142y ufundowane przez Stanis\u0142awa Tarnowskiego w II po\u0142. XVI w., a dokumenty z XVII i XVIII w. informuj\u0105 o dalszych dobroczy\u0144cach ko\u015bcio\u0142a i szpitala, m.in. o hr. J\u00f3zefie Lubomirskiej (1754). W XIX w. rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Zak\u0142ad Szpitalny im. Pinkasa Kranza przy ul. Sandomierskiej (p\u00f3\u017aniej S. S\u0119kowskiego). Przyjmowa\u0142 na leczenie ubogich i pozbawionych opieki \u017byd\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce katolik\u00f3w. Finansowa\u0142y go kasy ubogich: izraelicka i katolicka. W okresie mi\u0119dzywojennym zbudowano dom – przytu\u0142ek dla ubogich (zwany powszechnie szpitalem) u zbiegu ul. H. Sienkiewicza i ul. S. S\u0119kowskiego. W latach 70., w zwi\u0105zku z poszerzeniem ul. H. Sienkiewicza, mieszka\u0144cy przytu\u0142ku zostali przeniesieni do innych mieszka\u0144, najwi\u0119cej przy ul. J. Kochanowskiego, a budynek mieszkalny i dwa niewielkie budynki gospodarcze zosta\u0142y rozebrane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZTELIGA-POMYKA\u0141A JOANNA<\/strong>\u00a0(z domu SZTELIGA), urodzona 8 XII 1978 r. w Mielcu, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Wies\u0142awy z domu Lubera. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1997 r. Studia na Wydziale Zarz\u0105dzania i Marketingu (kierunek: zarz\u0105dzanie i marketing w zakresie zarz\u0105dzania i administracji) Ma\u0142opolskiej Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Tarnowie uko\u0144czy\u0142a w 2004 r. z tytu\u0142em magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 podj\u0119\u0142a w 1998 r. w jednej z firm w SSE EURO-PARK MIELEC. Pracowa\u0142a na stanowiskach: referenta ds. rozlicze\u0144 (1998-1999), specjalisty ds. zakup\u00f3w (1999-2006) i specjalisty ds. sprzeda\u017cy (2006-2016).W lutym 2016r. zosta\u0142a zatrudniona w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku podinspektora w Biurze Promocji i Obs\u0142ugi Inwestora, a po jego przekszta\u0142ceniu na Biuro Promocji i Sportu pracowa\u0142a na stanowisku inspektora. 1 X 2019 r. powierzono jej funkcj\u0119 kierownika Biura Promocji i Sportu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZTORC ROMAN,<\/strong> urodzony 2 I 1945 r. w Borowej, pow. mielecki, syn Romana i Zofii z domu Wi\u0105cek. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1963 r. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako elektromechanik p\u0142atowcowy, a p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 na stanowiskach konstruktora i technologa. W 1977 r. przeszed\u0142 do po\u017carnictwa, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 oficera specjalisty. Studiowa\u0142 mechanik\u0119 \u2013 technologi\u0119 maszyn na Politechnice Krakowskiej w Krakowie i w 1979 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W 1984 r. uko\u0144czy\u0142 kurs podyplomowy Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej S\u0142u\u017cby Po\u017carniczej w Warszawie. W latach 1993-1997 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta rejonowego Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 w stan spoczynku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZTUKA KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 18 V 1923 r. w Glinach Ma\u0142ych, pow. mielecki, syn \u00a0Franciszka i Marii z Dziadkiewicz\u00f3w. W 1947 r. zosta\u0142 zatrudniony w PZGS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Mielcu i pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa. W 1958 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko dyrektora Miejskiego Zarz\u0105du Budynk\u00f3w Mieszkalnych w Mielcu. Dba\u0142 o wszechstronny rozw\u00f3j tego przedsi\u0119biorstwa i utrzymywanie w dobrym stanie powierzonego mu mienia komunalnego. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142eczno-politycznej, m.in. jako cz\u0142onek i lektor KP PZPR, cz\u0142onek WKKP w Rzeszowie i przewodnicz\u0105cy Sk\u0142adu Orzekaj\u0105cego Kolegium Karno-Administracyjnego. Inicjowa\u0142 i by\u0142 jednym z organizator\u00f3w czyn\u00f3w spo\u0142ecznych na rzecz \u015brodowiska, m.in. urz\u0105dzania teren\u00f3w przyblokowych. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1981 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zkow\u0105 , Honorow\u0105 Odznak\u0105 PCK III stopnia, Br\u0105zowa Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Porz\u0105dku Publicznego\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz FJN\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Gospodarki Terenowej i Ochrony \u015arodowiska, Odznaka \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz TPD\u201d, Odznak\u0105 ORMO, Odznak\u0105 \u201eX Lat w S\u0142u\u017cbie Narodu\u201d i Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d w 1985 r. Zmar\u0142 13 X 1985 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZTUKA MIECZYS\u0141AW J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 5 VI 1934 r. w Pary\u017cu, syn W\u0142adys\u0142awa i Stanis\u0142awy z \u0141ukawskich. Absolwent Technikum Mechanicznego MPM w Mielcu. Po maturze w 1953 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako traser. R\u00f3wnocze\u015bnie trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w \u201eStali\u201d Mielec i gra\u0142 jako bramkarz I zespo\u0142u. W 1955 r. przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu \u201eStali\u201d do II ligi i do 1957 r. by\u0142 jednym z jej najlepszych zawodnik\u00f3w. W latach 1958-1961 studiowa\u0142 na Politechnice Krakowskiej i gra\u0142 w I-ligowej \u201eCracovii\u201d. Od 1961 r. kontynuowa\u0142 studia na Wydziale Budownictwa Wodno-Melioracyjnego Politechniki Gda\u0144skiej i w 1965 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. R\u00f3wnocze\u015bnie wyst\u0119powa\u0142 w bramce I-ligowej \u201eLechii\u201d Gda\u0144sk. Powo\u0142ywano go do kadry narodowej. Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej powierzono mu szkolenie m\u0142odzie\u017cy i w tej pracy r\u00f3wnie\u017c odnosi\u0142 sukcesy. W latach 1965-1973 pracowa\u0142 w Gda\u0144skim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Przemys\u0142owego jako in\u017cynier budowy. W 1973 r. zosta\u0142 dyrektorem technicznym w Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Komunalnego nr 1 w Gda\u0144sku, a w 1983 r. powierzono mu funkcj\u0119 dyrektora naczelnego Przedsi\u0119biorstwa Budownictwa Komunalnego w Sopocie i sprawowa\u0142 j\u0105 do 1998 r. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j budownictwa komunalnego w Tr\u00f3jmie\u015bcie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony dla Miasta Gda\u0144ska\u201d i wieloma nagrodami resortowymi. Zmar\u0142 8 XI 2009 r. Spoczywa na cmentarzu katolickim w Sopocie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZTUKA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 18 IV 1948 r. w Glinach Ma\u0142ych, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Felicji z domu Rusek. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej II LO), matur\u0119 zda\u0142 w 1966 r. W latach 1967\u20131978 pracowa\u0142 w Centrali Nasiennej w Mielcu na r\u00f3\u017cnych stanowiskach, m.in. zast\u0119pcy dyrektora. W 1975 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Rolnym Akademii Rolniczej w Lublinie i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. W latach 1978-1979 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora Sp\u00f3\u0142dzielni K\u00f3\u0142ek Rolniczych w Czerminie, w latach 1979-1985 \u2013 dyrektorem Oddzia\u0142u \u201eIgloopolu\u201d w Trzcianie, a w latach 1985-1990 \u2013 zast\u0119pc\u0105 dyrektora Pa\u0144stwowego Gospodarstwa Ogrodniczego w Mielcu. Od 1990 r. prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w Mielcu, a od 2002 r. do 2020 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Hali Targowej Sp. z o.o. w Mielcu. Zmar\u0142 10 XII 2020 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZUBERTOWSKA EL\u017bBIETA BOGUMI\u0141A<\/strong>, urodzona 23 VIII 1941 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jakuba i Stefanii z domu Ba\u0142ka. Przez ca\u0142\u0105 okupacj\u0119 hitlerowsk\u0105 mieszka\u0142a z rodzicami w Mielcu, gdzie ojciec w latach 1940-1945 prowadzi\u0142 zak\u0142ad fotograficzny oraz sklep z materia\u0142ami fotograficznymi. Absolwentka Pa\u0144stwowego Liceum Muzycznego w Bydgoszczy z matur\u0105 w 1960 r. Studiowa\u0142a w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Muzycznej w Sopocie (kierunki: dyrygentura i fortepian) i w 1966 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra sztuki. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1960 r. jako nauczyciel wychowania muzycznego w Szkole Podstawowej nr 13 w Bydgoszczy i nauczyciel gry na fortepianie w Spo\u0142ecznym Ognisku Muzycznym w Szubinie. Kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: Studium Nauczycielskie w Toruniu (1967-1971, nauczyciel muzyki), Liceum Pedagogiczne Wychowawczy\u0144 Przedszkoli w Toruniu (1971-1972, nauczyciel muzyki), Kolegium Nauczycielskie w Wa\u0142czu (1994-2003, starszy wyk\u0142adowca) i Wy\u017csza Szko\u0142a Nauczycielska w Bydgoszczy (p\u00f3\u017aniej WSP i Akademia Bydgoska, 1972-2006, nauczyciel akademicki, starszy wyk\u0142adowca). W 1987 r. otrzyma\u0142a stopie\u0144 naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie teorii muzyki na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, a w 2007 r. – stopie\u0144 naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestniczy\u0142a te\u017c w wielu seminariach i innych formach dokszta\u0142cania. Od 2007 r. do 2016 r. pracowa\u0142a jako profesor nadzwyczajny na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy (wcze\u015bniej Akademia Bydgoska), a ponadto, tak\u017ce jako profesor nadzwyczajny, w Bydgoskiej Szkole Wy\u017cszej (2012-2015) i Wy\u017cszej Szkole Techniczno-Humanistycznej w Poznaniu (2013-2015) oraz od 2016 r. w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy. Pe\u0142ni\u0142a r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. kierownika Zak\u0142adu Praktyki Instrumentalnej Instytutu Wychowania Muzycznego w Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego. By\u0142a promotorem ponad 300 prac dyplomowych i magisterskich. Uczestniczy\u0142a w kilkudziesi\u0119ciu konferencjach naukowych i wyg\u0142asza\u0142a referaty naukowe. Go\u015bci\u0142a z wyk\u0142adami na r\u00f3\u017cnych uczelniach, m.in. na Uniwersytecie Mateja Bela w Ba\u0144skiej Bystrzycy. By\u0142a organizatorem lub wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu imprez muzycznych, m.in. zwi\u0105zanych z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Fryderyka Chopina. Autorka 7 ksi\u0105\u017cek naukowych i oko\u0142o 150 publikacji, m.in. rozdzia\u0142\u00f3w w ksi\u0105\u017ckach, artyku\u0142\u00f3w naukowych i recenzji. Jest cz\u0142onkiem Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego i przewodnicz\u0105c\u0105 jego Komisji Sztuki, cz\u0142onkiem rad naukowych i komisji naukowych konferencji w kilku polskich uczelniach. Z du\u017cym powodzeniem i sukcesami prowadzi\u0142a szereg ch\u00f3r\u00f3w dzieci\u0119cych, m\u0142odzie\u017cowych i seniorskich. Na potrzeby tych zespo\u0142\u00f3w napisa\u0142a ponad 20 pie\u015bni (tekst i muzyk\u0119) oraz aran\u017cowa\u0142a wiele utwor\u00f3w. Szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia uzyska\u0142a z ch\u00f3rem mieszanym im. \u015aw. Jana Paw\u0142a II w Szubinie w latach 1981-2019. Spo\u015br\u00f3d oko\u0142o 800 wyst\u0119p\u00f3w z r\u00f3\u017cnych okazji najwa\u017cniejszymi by\u0142y: muzyczna oprawa Mszy \u015awi\u0119tej (radiowej) w ko\u015bciele \u015bw. Krzy\u017ca w Warszawie (1983 r.) i Mszy \u015awi\u0119tej odprawianej przez Jana Paw\u0142a II w Castel Gandolfo (1990 r.), koncerty dla uczczenia Jana Paw\u0142a II w ramach projektu \u201e\u015aladami Patrona\u201d w kilku polskich miastach i miejscowo\u015bciach oraz koncerty zagraniczne w Holandii, W\u0142oszech, Austrii, Norwegii i na Litwie. Wyst\u0119powa\u0142a tak\u017ce jako solistka \u2013 pianistka i akompaniatorka, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z orkiestrami i \u015bpiewakami. By\u0142a cz\u0142onkiem jury wielu konkurs\u00f3w i przegl\u0105d\u00f3w muzycznych. Odznaczona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury oraz medalami honorowymi miasta Bydgoszczy i gminy Szubin. W 2021 r. odwiedzi\u0142a Mielec \u2013 miejsce swoich urodzin.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZUBERTOWSKI JAKUB<\/strong>, urodzony 22 VII 1909 r. w P\u0119ckowie, powiat szamotulski, syn Micha\u0142a i Katarzyny z domu Nowak. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej (w j\u0119zyku niemieckim) w Ma\u0142ym Gaju pracowa\u0142 jako kierowca w ordynacji hr. J\u00f3zefa Raczy\u0144skiego, p\u00f3\u017aniejszego ministra rolnictwa. Startowa\u0142 w zawodach kolarskich. Pasjonowa\u0142 si\u0119 fotografi\u0105. Praktykowa\u0142 u fotografa B\u0142ochowiaka w Poznaniu. W 1933 r. uruchomi\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad fotograficzny w Skokach, a w 1935 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z zak\u0142adem do Szubina. W 1938 r. Izba Rzemie\u015blnicza w Poznaniu nada\u0142a mu tytu\u0142 i uprawnienia mistrza fotografii. Po naje\u017adzie Niemiec na Polsk\u0119 (1 IX 1939 r.) i rozpocz\u0119ciu okupacji, w grudniu 1939 r. wraz z \u017con\u0105, c\u00f3rk\u0105 Danut\u0105 i te\u015bciow\u0105 zostali wygnani do Mielca w Generalnej Guberni. W Mielcu prowadzi\u0142 w latach 1940-1945 zak\u0142ad fotograficzny oraz sklep z materia\u0142ami fotograficznymi w domu przy ul. Pi\u0142sudskistrasse (ul. J. Pi\u0142sudskiego) 11. Zatrudnia\u0142 kilka os\u00f3b, w tym \u017byd\u00f3wk\u0119 Mari\u0119 Eksstein, a bywa\u0142o, \u017ce te\u017c (fikcyjnie) ukrywaj\u0105cych si\u0119 Polak\u00f3w. Pomaga\u0142 je\u0144com z Oflagu VII A w Murnau, wysy\u0142aj\u0105c paczki \u017cywno\u015bciowe. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do Szubina. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Ministerstwem Sprawiedliwo\u015bci i G\u0142\u00f3wn\u0105 Komisj\u0105 Badania Zbrodni Hitlerowskich w Warszawie, przesy\u0142aj\u0105c zdj\u0119cia dokumentuj\u0105ce zbrodnie hitlerowskie. Sporz\u0105dzi\u0142 dokumentacj\u0119 fotograficzn\u0105 do ksi\u0105\u017cki \u201eSwastyka nad Szubinem\u201d J. Jankowskiego i albumu z okazji 600-lecia Szubina w 1965 r. W zawodzie fotografa przepracowa\u0142 50 lat. Nale\u017ca\u0142 do Stronnictwa Demokratycznego, Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca i Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem Ogniska Muzycznego w Szubinie. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w radzie parafialnej w Szubinie. Zmar\u0142 19 VII 1994 r. Pochowany na cmentarzu w Szubinie.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZUMIEL BRONIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 V 1919 r. w Augustowie, syn Micha\u0142a i Anny. W wieku 19 lat zg\u0142osi\u0142 si\u0119 jako ochotnik do Wojska Polskiego i zosta\u0142 wcielony do 1 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w Krechowieckich w Augustowie, wchodz\u0105cego w sk\u0142ad Suwalskiej Brygady Kawalerii.. Najazd Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 1 IX 1939 r. zasta\u0142 jego jednostk\u0119 w Raczkach ko\u0142o Suwa\u0142k. Stamt\u0105d wyruszy\u0142a w kierunku Grodna i stoczy\u0142a z Niemcami potyczk\u0119 w rejonie Bia\u0142egostoku, a nast\u0119pnie bitw\u0119 pod Wizn\u0105. Tam zmieniono plany i skierowano si\u0119 do Warszawy, aby wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w jej obronie. 13 IX w czasie bitwy pod Olszewem poniesiono du\u017ce straty, a B. Szumiel zosta\u0142 ranny. Resztki polskiej brygady zosta\u0142y okr\u0105\u017cone i w tej sytuacji dow\u00f3dztwo podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o przebiciu si\u0119 w kierunku Litwy i rozpuszczeniu \u017co\u0142nierzy. Losy wojenne rzuci\u0142y B. Szumiela na wsch\u00f3d W 1941 r. zosta\u0142 wcielony do Armii Radzieckiej, a w 1943 r. przeniesiony do I Korpusu Pancernego Wojska Polskiego, z kt\u00f3rym przeszed\u0142 wojenny szlak a\u017c do \u0141aby. W czasie bitew kilkakrotnie by\u0142 ranny, ale to nie uniemo\u017cliwia\u0142o mu dalszego udzia\u0142u w dzia\u0142aniach wojennych. Po wojnie, w stopniu podporucznika, s\u0142u\u017cy\u0142 w WOP na Ziemiach Zachodnich, a nast\u0119pnie by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 dw\u00f3ch plac\u00f3wek WOP w Bieszczadach. W 1953 r. zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec. Pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji spo\u0142ecznych, m.in. by\u0142 prezesem ZZ ZBoWiD w WSK Mielec. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Krzy\u017cem Walecznych, Br\u0105zowym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony na Polu Chwa\u0142y\u201d, Medalem \u201eZa Berlin, Odr\u0119, Nys\u0119 i Ba\u0142tyk\u201d oraz Br\u0105zowym Medalem Si\u0142 Zbrojnych \u2013 S\u0142u\u017cba Ojczy\u017anie\u201d. Zmar\u0142 3 VII 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZURA STANIS\u0141AW,<\/strong> urodzony 27 X 1887 r. Po odbyciu zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej (1908-1910) w pozosta\u0142 w armii austriackiej i awansowa\u0142 na stopie\u0144 porucznika. W Wojsku Polskim s\u0142u\u017cy\u0142 w \u017candarmerii. Z pocz\u0105tkiem maja 1920 r. zosta\u0142 mianowany komendantem powiatowym Policji Pa\u0144stwowej w Mielcu i w randze komisarza pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 10 V 1922 r. Kolejnym miejscem s\u0142u\u017cby by\u0142 Krak\u00f3w, gdzie pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje w s\u0142u\u017cbie \u015bledczej. W 1929 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia nadkomisarza. W 1932 r. zosta\u0142 przeniesiony do Komendy Wojew\u00f3dzkiej Policji Pa\u0144stwowej w Toruniu, a w 1933 r. obj\u0105\u0142 stanowisko komendanta powiatowego PP w Tczewie. W latach 1935-1937 pracowa\u0142 ponownie w Komendzie Wojew\u00f3dzkiej w Toruniu, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Komendy Wojew\u00f3dzkiej w Krakowie. Autor m.in. artyku\u0142u \u201eO ekonomi\u0119 czasu i pracy policjanta w rejonie wiejskim\u201d w Przegl\u0105dzie Policyjnym nr 4\/1938. W maju 1939 r. przeniesiono go do Komendy Wojew\u00f3dzkiej w Poznaniu. W czasie okupacji hitlerowskiej s\u0142u\u017cy\u0142 w policji granatowej. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZURA ZBIGNIEW JAN<\/strong>, urodzony 9 XI 1952 r. w \u0141awnicy, pow. mielecki, syn Stefana i Krystyny z domu Sowa. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1972 r. Studia w Wy\u017cszej Szkole Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu uko\u0144czy\u0142 w 1976 r., otrzymuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera i stopie\u0144 podporucznika. W latach 1976-1978 by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 plutonu czo\u0142g\u00f3w, a w latach 1979-1982 dow\u00f3dc\u0105 kompanii czo\u0142g\u00f3w 73 pu\u0142ku czo\u0142g\u00f3w. W tym okresie uzyska\u0142 awanse na stopnie porucznika i kapitana. W 1985 r. uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Sztabu Generalnego Wojska Polskiego jako oficer dyplomowany i jeszcze w tym samym roku zosta\u0142 pracownikiem dydaktyczno\u2013naukowym w tej uczelni. Kolejnymi funkcjami, kt\u00f3re pe\u0142ni\u0142, by\u0142y: oficer sztabu w 5 Dywizji Pancernej w Gubinie (1986), szef sztabu 27 pu\u0142ku czo\u0142g\u00f3w (1987-1988, major), dow\u00f3dca 13 pu\u0142ku zmechanizowanego w Ko\u017cuchowie (1989-1991, podpu\u0142kownik), zast\u0119pca dow\u00f3dcy 11 Dywizji Pancernej w \u017baganiu (1991-1993) i dow\u00f3dca 11 Dywizji Kawalerii Pancernej (1993-1994, pu\u0142kownik). W latach 1994-1995 by\u0142 s\u0142uchaczem Podyplomowych Studi\u00f3w Operacyjno\u2013Strategicznych na Akademii Sztabu Generalnego w Warszawie. W 1996 r. powierzono mu stanowisko szefa Oddzia\u0142u Operacyjnego \u015al\u0105skiego Okr\u0119gu Wojskowego, a w 1997 r. zosta\u0142 mianowany dow\u00f3dc\u0105 4 Dywizji Zmechanizowanej w Kro\u015bnie Odrza\u0144skim i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2001 r. W 2000 r. awansowano go na stopie\u0144 genera\u0142a brygady. Od 2001 r. do 2005 r. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy 2 Korpusu Zmechanizowanego w Krakowie. W 2006 r. uczestniczy\u0142 jako s\u0142uchacz w kursach specjalistycznych przygotowuj\u0105cych do obj\u0119cia obowi\u0105zk\u00f3w zast\u0119pcy dow\u00f3dcy Korpusu Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO w Istambule. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 pe\u0142ni\u0142 funkcje spo\u0142eczne, m.in. by\u0142 dyrektorem Biura Organizacyjnego Mi\u0119dzynarodowego Festiwalu Orkiestr Wojskowych w Krakowie w latach 2001\u20132005 oraz bra\u0142 udzia\u0142 w zabezpieczeniu wizyty Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II w Krakowie w 2002 r. W 2006 r. zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy. Pe\u0142ni funkcje: prezesa Zarz\u0105du Federacji Organizacji Polskich Pancerniak\u00f3w z siedzib\u0105 w \u017baganiu (powsta\u0142a w 2008 r.), prezesa Zarz\u0105du powsta\u0142ego w 2012 r. Stowarzyszenia \u201eKatastrofa Lotnicza \u2013 Gibraltar 1943\u201d w Zielonej G\u00f3rze, prezesa Rady Pami\u0119ci przy Urz\u0119dzie Marsza\u0142kowskim w Zielonej G\u00f3rze i prezesa Stowarzyszenia SATEM By\u0142ych Absolwent\u00f3w Technikum Elektrycznego w Mielcu. 12 X 2012 r. uczestniczy\u0142 w uroczysto\u015bciach 100-lecia Gmachu Szko\u0142y i 45-lecia Technikum Elektrycznego w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju i Z\u0142otym Medalem Si\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZURMIAK FRANCISZEK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 12 VIII 1836 r. w \u0141\u0105czkach Jagiello\u0144skich ko\u0142o Jas\u0142a. Do gimnazjum ucz\u0119szcza\u0142 i matur\u0119 zda\u0142 prawdopodobnie w Ja\u015ble. Po studiach teologicznych w Tarnowie w 1864 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w Lisiej G\u00f3rze i katedrze tarnowskiej oraz jako katecheta w ochronce sierot w Tarnowie. W 1870 r. powierzono mu funkcje prefekta Seminarium Duchownego oraz profesora prawa i historii Ko\u015bcio\u0142a, w nast\u0119pnym roku \u2013 ojca duchownego i wyk\u0142adowcy liturgiki, a w 1873 r. \u2013 wicedyrektora seminarium. Prowadzi\u0142 rozbudow\u0119 kaplicy seminaryjnej \u00a0oraz pomaga\u0142 w budowie ko\u015bcio\u0142a i klasztoru ksi\u0119\u017cy filipin\u00f3w. Jako bardzo dobry kaznodzieja g\u0142osi\u0142 kazania w katedrze tarnowskiej i wielu okolicznych ko\u015bcio\u0142ach. W 1878 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Czerminie. Doprowadzi\u0142 do rozbudowy oraz remontu zewn\u0119trznego i wewn\u0119trznego ko\u015bcio\u0142a, a tak\u017ce innych zabudowa\u0144 parafialnych. Popar\u0142 budow\u0119 szko\u0142y w Czerminie, przekazuj\u0105c na ten cel cz\u0119\u015b\u0107 terenu parafialnego (za stary budynek szko\u0142y). By\u0142 te\u017c rzecznikiem wydzielenia z parafii Czermin nowej parafii w G\u00f3rkach oraz odda\u0142 Wol\u0119 P\u0142awsk\u0105 innej nowej parafii w Rz\u0119dzianowicach. Wielk\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105, gorliw\u0105 prac\u0105 duszpastersk\u0105, altruizmem i wieloma innymi pozytywnymi cechami charakteru zdoby\u0142 sobie wielki autorytet. Nazywano go \u201ebiskupem nadwi\u015bla\u0144skim\u201d i powierzano mu liczne urz\u0119dy, m.in. w dekanacie radomyskim by\u0142 notariuszem (1881), wicedziekanem (1882) i dziekanem (1887), a po zmianach granic dekanat\u00f3w \u2013 dziekanem dekanatu mieleckiego (1892-1911) i egzaminatorem posynodalnym (1889). Odznaczony zosta\u0142 EC i RM, otrzyma\u0142 godno\u015bci honorowego kanonika kapitu\u0142y tarnowskiej i szambelana papieskiego. Zmar\u0142 6 I 1932 r. Spocz\u0105\u0142 w podziemiach kaplicy cmentarnej. W czasie II wojny \u015bwiatowej jego doczesne szcz\u0105tki zosta\u0142y usuni\u0119te z trumny, bowiem pochowano w niej wysokiego rang\u0105 oficera radzieckiego. Po wojnie zosta\u0142 ponownie pochowany z nale\u017cytym szacunkiem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZWAJ ZBYS\u0141AW<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 2 I 1932 r. w Bia\u0142ej Podlaskiej, syn Franciszka i Zofii. Absolwent Liceum Budowy Silnik\u00f3w Lotniczych w Warszawie, matur\u0119 zda\u0142 w 1952 r. Studia na Wydziale Mechaniczno-Konstrukcyjnym Politechniki Warszawskiej w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 1957 r. z tytu\u0142em in\u017cyniera. W latach 1957-1958 pracowa\u0142 w Warszawskiej Fabryce Motocykli. W 1958 r. przeszed\u0142 do Centralnego Laboratorium Ochrony Radiologicznej w Warszawie i do 1983 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Dzia\u0142u Konstrukcyjno-Technologicznego. W tym czasie by\u0142 autorem szeregu opracowa\u0144 i patent\u00f3w. Najwa\u017cniejsze z nich to: spektometr Alfa \u2013 urz\u0105dzenie do pomiaru cz\u0105stek Alfa, kaseta dozymetryczna \u2013 miernik osobistego napromieniowania (nadal u\u017cywany), scyntygraf tarczycy (pierwszy polskiej konstrukcji), urz\u0105dzenie do pomiaru ska\u017cenia radioaktywnego \u017cywno\u015bci, chwytacz planktonu \u2013 urz\u0105dzenie do oceny nat\u0119\u017cenia opad\u00f3w radioaktywnych i ska\u017cenia radioaktywnego m\u00f3rz i zbiornik\u00f3w wodnych, grzejniki do wtryskarek \u2013 urz\u0105dzenie wykorzystywane w przemy\u015ble tworzyw sztucznych, adapter kolimacyjny \u2013 urz\u0105dzenie do badania kierunku i si\u0142y w\u00f3d zalewajacych kopalnie, urz\u0105dzenia fotograficzne \u2013 system statyw\u00f3w, maskownice, powi\u0119kszalnik fotografii kolorowej, pojemniki czaszowe, miseczki pomiarowe, domek \u201eColar A\u201d i \u201eColar B\u201d oraz wsp\u00f3lnie z Jackiem Karpi\u0144skim \u2013 opracowanie mechanicznej strony oraz wygl\u0105du zewn\u0119trznego pierwszego polskiego systemu minikomputera K-202. Ponadto – w ramach zaj\u0119\u0107 hobbystycznych – rekonstruowa\u0142 stare, zabytkowe samochody: Jaguar SS 100, Citroen \u2013 rocznik 1938, MG-TF, Mercedes 230 SL, MG-B, Jaguar E-type i MDTF. W 1989 r. zosta\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Studia Samochodowego \u201eGepard\u201d z siedzib\u0105 w Warszawie. Zaprojektowa\u0142, skonstruowa\u0142 i nadzorowa\u0142 sw\u00f3j pierwszy samoch\u00f3d \u201eGepard\u201d. Jego pierwszy egzemplarz pokazano na Mi\u0119dzynarodowych Targach w Poznaniu w lipcu 1990 r. W 1992 r. doprowadzi\u0142 do przeniesienia firmy do Mielca i uruchomienia jej pod nazw\u0105: Fabryka Samochod\u00f3w \u201eGepard\u201d z siedzib\u0105 w Mielcu. Tu nast\u0105pi\u0142o wdro\u017cenie samochodu \u201eGepard\u201d do produkcji. Ponadto \u201eGepard\u201d zosta\u0142 poddany testom homologacyjnym w Instytucie MIRA w Anglii. Uda\u0142o si\u0119 te\u017c za\u0142o\u017cyc Klub Entuzjast\u00f3w Samochodu Gepard w Szwecji. W tym okresie opracowa\u0142 m.in.: obudow\u0119 i szuflady do rejestruj\u0105cych kas fiskalnych, dwuko\u0142ow\u0105 przyczepk\u0119 rowerow\u0105 (3 wersje) i aluminiow\u0105 ram\u0119 rowerow\u0105 \u201eGepard\u201d. W 1995 r. zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 firmy \u201eGepard\u201d, a w 1996 r. zosta\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem firmy Leopard Automobile Sp. z o.o. z siedzib\u0105 w Warszawie. Zaprojektowa\u0142, skonstruowa\u0142 i zbudowa\u0142 nowy samoch\u00f3d sportowy \u201eLeopard\u201d. W 2000 r. zn\u00f3w przeniesiono firm\u0119 do Mielca i tu otrzyma\u0142a nazw\u0119: Leopard Automobile-Mielec Sp. z o.o. z siedzib\u0105 w Mielcu. W latach 2000-2006 nast\u0105pi\u0142 jej rozw\u00f3j, zbudowano kolejne egzemplarze samochodu \u201eLeopard\u201d oraz prowadzono prace homologacyjne i badania w Instytucie Prodrive w Anglii. Dwa samochody \u201eLeopard\u201d prezentowano na wystawie w Pary\u017cu. Uznanie dla samochodu wyrazi\u0142 m.in. kr\u00f3l Szwecji Karol XVI Gustaw. Drugim wyrobem konstrukcji Z. Szwaja jest wdro\u017cony do produkcji skuter elektryczny dla niepe\u0142nosprawnych, wykonany w 3 wersjach na zlecenie szwedzko-holenderskiej firmy Permobil. Z. Szwaj otrzyma\u0142 szereg wyr\u00f3\u017cnie\u0144 i nagr\u00f3d, m.in.: Nagrod\u0119 Ministra Szkolnictwa Wy\u017cszego i Techniki za udzia\u0142 w realizacji pracy z dziedziny obronno\u015bci kraju pn. \u201eSoplica\u201d (1972), wyr\u00f3\u017cnienie za najciekawszy samoch\u00f3d na Mi\u0119dzynarodowych Targach w Poznaniu, Wyr\u00f3\u017cnienia w ramach Podkarpackiej Nagrody Gospodarczej w 2003 i 2006 r., Nagrod\u0119 I stopnia NOT za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie techniki za \u201eZaprojektowanie i techniczne przygotowanie produkcji samochodu Leopard\u201d (2006) oraz Z\u0142oty Medal Polskiej Akademii Sukcesu (2007). Wyjecha\u0142 z Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZWAJKOP (SZWAKOP?) ANTONI<\/strong>, mieszkaniec Mielca, uczestnik powstania styczniowego 1863 r. W czasie walk w Kr\u00f3lestwie zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Rosjan do niewoli i zes\u0142any do guberni permskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZWAKOP BRONIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 11 I 1897 r. w Mielcu, syn Wojciecha i Marii z Krymskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum w Mielcu, ale w 1913 r. przerwa\u0142 nauk\u0119 i zaj\u0105\u0142 si\u0119 handlem. W listopadzie 1914 r. wst\u0105pi\u0142 do Legion\u00f3w Polskich. Wkr\u00f3tce potem z nieznanych przyczyn leczy\u0142 si\u0119 przez 5 miesi\u0119cy w jednym z czeskich szpitali. Po wyleczeniu w maju 1915 r. zosta\u0142 skierowany do 4 pu\u0142ku piechoty, a od sierpnia 1915 r. do sierpnia 1917 r. walczy\u0142 w VI batalionie I Brygady Legion\u00f3w. W lutym 1917 r. zosta\u0142 ranny i leczy\u0142 si\u0119 w Zambrowie na Wile\u0144szczy\u017anie. Po kryzysie przysi\u0119gowym w sierpniu 1917 r. zosta\u0142 wcielony do armii austriackiej i wys\u0142any na front w\u0142oski. Do Mielca powr\u00f3ci\u0142 w listopadzie 1918 r. i zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do mieleckiej kompanii asystencyjnej Wojska Polskiego. P\u00f3\u017aniej s\u0142u\u017cy\u0142 w jednostkach wojskowych w Rzeszowie i Krakowie, a w latach 1919-1920 w za\u0142odze twierdzy w Grodnie. Tam otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 sier\u017canta sztabowego. W 1923 r. w stopniu chor\u0105\u017cego przeszed\u0142 do rezerwy z przydzia\u0142em do 7 kompanii strzeleckiej 7 Pu\u0142ku Piechoty w Rzeszowie. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i pomaga\u0142 matce w prowadzeniu stolarni. W latach 1934-1946 pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Skarbowym w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W latach 20. grywa\u0142 w dru\u017cynie pi\u0142karskiej Kruki Mielec. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Legionowym. Zmar\u0142 9 III 1946 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZWARC-BRONIKOWSKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 III 1917 r. w G\u00f3rkach, powiat sandomierski, syn Stanis\u0142awa i Stefanii z Gabrysiewicz\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum i Liceum im. St. Konarskiego w Mielcu, a nast\u0119pnie do gimnazjum w Sandomierzu i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1936 r. Studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Wy\u017cszej Szkole Dziennikarskiej przerwa\u0142a wojna w 1939 r. Ju\u017c w pierwszych miesi\u0105cach okupacji hitlerowskiej w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 ZWZ, przyjmuj\u0105c pseudonim \u201eRoman\u201d. Zainicjowa\u0142 wydawanie w Klimontowie konspiracyjnego pisma \u201eKomunikat\u201d, kt\u00f3re pod zmienionymi tytu\u0142ami (\u201eNa Posterunku\u201d, \u201eStra\u017cnica\u201d) sta\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017aniej tygodnikiem \u2013 lokalnym organem ZWZ. W latach 1940-1943 dzia\u0142a\u0142 (w randze podchor\u0105\u017cego) w komendzie obwodu Armii Krajowej Sandomierz jako dow\u00f3dca oddzia\u0142u dywersyjnego, a od sierpnia 1943 r. zosta\u0142 przydzielony do obwodu AK Opat\u00f3w. W czerwcu nast\u0119pnego roku powierzono mu funkcj\u0119 szefa referatu VI Biura Informacji i Propagandy (BiP) obwodu AK Sandomierz. Uczestniczy\u0142 w akcji \u201eBurza\u201d jako oficer o\u015bwiatowy w komendzie 2. pu\u0142ku piechoty Legion\u00f3w AK. Opracowywa\u0142 i wydawa\u0142 pismo \u201eWiadomo\u015bci codzienne\u201d, a p\u00f3\u017aniej pismo \u201eNa Szlaku\u201d. W listopadzie 1944 r. przeniesiony zosta\u0142 do BiP przy sztabie Okr\u0119gu Kielecko-Radomskiego AK \u201eJod\u0142a\u201d. Za uratowanie uczestnik\u00f3w spotkania angielskiej misji wojskowej z przedstawicielami dow\u00f3dztwa okr\u0119gu i Komendy G\u0142\u00f3wnej AK przed niespodziewanym atakiem niemieckiej \u017candarmerii odznaczony zosta\u0142 Krzy\u017cem Virtuti Militari V klasy. Zagro\u017cony aresztowaniem przez UB w 1945 r. zmieni\u0142 nazwisko na \u201ePawe\u0142 Bronikowski\u201d (po zmar\u0142ym koledze z partyzantki). W latach 1945-1956 wielokrotnie zmienia\u0142 miejsca pracy i zamieszkania oraz dzia\u0142a\u0142 w opozycji (m.in. w organizacji \u201eWolno\u015b\u0107 i Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 \u2013 WiN). By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem \u201eWiadomo\u015bci Mazurskich\u201d, pierwszego powojennego dziennika Warmii i Mazur. Trzykrotnie aresztowano go i dwukrotnie wi\u0119ziono. Po \u201eodwil\u017cy\u201d w 1956 r. wyszed\u0142 na wolno\u015b\u0107, uprawomocni\u0142 podw\u00f3jne nazwisko Szwarc-Bronikowski i odt\u0105d wzgl\u0119dnie spokojnie m\u00f3g\u0142 realizowa\u0107 swe pasje \u017cyciowe. W latach 1956-1960 pracowa\u0142 jako reporter, a nast\u0119pnie redaktor dzia\u0142u popularyzacji nauki tygodnika \u201eDooko\u0142a \u015awiata\u201d, m.in. w 1958 r. nakr\u0119ci\u0142 materia\u0142y filmowe w Grecji i Turcji. Udane debiuty zach\u0119ci\u0142y go do dalszych realizacji filmowych. W 1960 r. zosta\u0142 zatrudniony w Telewizji Polskiej i pracowa\u0142 nieprzerwanie do 1995 r. Zrealizowa\u0142 (jako re\u017cyser i autor tekst\u00f3w) m.in. ponad 100 film\u00f3w popularnonaukowych o r\u00f3\u017cnej tematyce z wielu kraj\u00f3w na wszystkich kontynentach. Emitowano je w serialach TVP, m.in.: Wyspy Karaibskiego Morza, Mongolskie ballady, W cztery strony \u015bwiata, Pi\u00f3ropusze i ostrogi, Z Alaski do Colorado, zar\u00f3wno w kraju jak i za granic\u0105. Pisa\u0142 te\u017c reporta\u017ce, kt\u00f3re publikowano w czasopismach krajowych i zagranicznych. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 skupi\u0142 si\u0119 na pisaniu ksi\u0105\u017cek. Wyda\u0142 dot\u0105d cztery ksi\u0105\u017cki \u2013 albumy: Poszukiwanie zagubionych \u015bwiat\u00f3w (1995), Testament wiek\u00f3w (1997), \u017bywy symbol Kosmosu (2000) i \u015awiadkowie naszych dziej\u00f3w (2000). Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 by\u0142a nagradzana w Polsce m.in. \u201eZ\u0142otym Ekranem\u201d (1973), dwukrotnie na Festiwalu Ekofilm \u2013 Grand Prix (1992) i Nagrod\u0105 Specjaln\u0105 (1994), I nagrod\u0105 w konkursie LOP w TVP (1987, 1990) i nagrodami Przewodnicz\u0105cego Komitetu do spraw Radia i Telewizji (1970, 1974, 1977, 1990) oraz za granic\u0105, m.in. pierwszymi nagrodami na festiwalach w La Chapelle \u2013 Vercour (Francja, 1988) i Barcelonie (Hiszpania, 1989). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 w organizacjach spo\u0142ecznych. Za\u0142o\u017cy\u0142 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Mieszkaniow\u0105 \u201eDziennikarz\u201d i by\u0142 jej pierwszym prezesem. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy AK, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, ZAIKS-u i Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Filozofii Ekologicznej oraz stowarzysze\u0144 mi\u0119dzynarodowych: One World, The Explorers Club i National Geographic Society. Odznaczony zosta\u0142 m.in.: Orderem Virtuti Militari V klasy, Krzy\u017cem Walecznych, Krzy\u017cem Armii Krajowej, Odznak\u0105 Pami\u0105tkow\u0105 \u201eAkcji Burza\u201d i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz tytu\u0142em \u201eSuper Kolos\u201d za ca\u0142okszta\u0142t dokona\u0144 (2003 r.) i Nagrod\u0105 Grand Prix National Geographic Travery za wk\u0142ad w poznawanie obcych kultur. Zmar\u0142 8 I 2010 r. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYBOWCOWA (ULICA)<\/strong>, miejska ulica na osiedlu Cyranka. Biegnie od ul. Kosmonaut\u00f3w przy bramie berdechowskiej lotniska, pomi\u0119dzy polami uprawnymi i grup\u0105 dom\u00f3w jednorodzinnych, do ul. Orlej. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a 28 III 1973 r. Ma 590 m d\u0142ugo\u015bci. W latach 2011-2012 przeprowadzono remont ulicy, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105. Nazwa powsta\u0142a z przyj\u0119tego dla ulic przy lotnisku klucza lotniczego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYD\u0141OWIECKA<\/strong>, naturalna, krystalicznie czysta woda \u017ar\u00f3dlana, wydobywana w podmieleckim lesie sosnowym w Szyd\u0142owcu. Uzyska\u0142a wysokie oceny specjalist\u00f3w krajowych i zagranicznych. Pozyskiwaniem wody i uruchomieniem produkcji zaj\u0119\u0142a si\u0119 firma WAW Uj\u0119cie Wody \u201eSzyd\u0142owiec\u201d Sp. z o.o. 12 V 2006 r. uroczy\u015bcie uruchomiono lini\u0119 produkcyjn\u0105, a hal\u0119 produkcyjn\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0142 ks. Wojciech Choch\u00f3\u0142 – proboszcz parafii \u015bw. Wojciecha w Trze\u015bni.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYFNER EUGENIUSZ,<\/strong> urodzony 29 XII 1922 r. w Tarnowie, syn J\u00f3zefa i Katarzyny z domu Migut. W 1939 r. uko\u0144czy\u0142 Publiczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Powszechn\u0105 stopnia III w Spytkowicach. W czasie okupacji hitlerowskiej (1939-1945) mieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Chorzelowie ko\u0142o Mielca i pracowa\u0142 jako robotnik rolny, a p\u00f3\u017aniej jako dozorca w maj\u0105tku ziemskim hr. Karola Stanis\u0142awa Tarnowskiego. Od likwidacji gminy \u017cydowskiej (9 III 1942 r.) do wyzwolenia spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) przechowywa\u0142 w ukryciu 9 \u017byd\u00f3w: 5-osobow\u0105 rodzin\u0119 Heller\u00f3w, Maksymiliana Grossa, ma\u0142\u017ce\u0144stwo Matyld\u0119 i Dawida Zuckerbrodt\u00f3w oraz ich c\u00f3rk\u0119. W 1943 r. zosta\u0142 aresztowany i brutalnie przes\u0142uchiwany przez 2 tygodnie, ale nie wyda\u0142 ukrywaj\u0105cych si\u0119 \u017byd\u00f3w. Po II wojnie \u015bwiatowej podj\u0105\u0142 nauk\u0119 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 w 1948 r., a nast\u0119pnie zda\u0142 matur\u0119 w Liceum Handlowym w Mielcu. W 1947 r. zosta\u0142 zatrudniony w Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych \u2013 Przedsi\u0119biorstwie Pa\u0144stwowym Wyodr\u0119bnionym \u2013 Zak\u0142ad nr 1 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego PZL-Mielec) jako ksi\u0119gowy, a nast\u0119pnie starszy ksi\u0119gowy, kierownik sekcji, starszy ekonomista, samodzielny referent ds. inwentaryzacji, samodzielny referent ekonomiczny i specjalista gospodarki materia\u0142owej. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142 wy\u017csze zawodowe studia administracyjne na UMCS w Lublinie, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 zaocznie prawo na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Odby\u0142 szkolenie edukacyjne w O\u015bwi\u0119cimiu, a nast\u0119pnie w latach 1966-2000 organizowa\u0142 wycieczki do oboz\u00f3w zag\u0142ady \u017byd\u00f3w. W 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Za d\u0142ugoletni\u0105 prac\u0119 zawodow\u0105 i dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 otrzyma\u0142 m.in.: Medal 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0119 Zas\u0142u\u017conego Pracownika WSK Mielec, Odznak\u0119 Zas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego, Medal XXV-lecia PTTK i Srebrn\u0105 Regionaln\u0105 Odznak\u0119 PTTK Ziemi Rzeszowskiej. 6 XI 1996 r. zosta\u0142 uhonorowany Medalem i Tytu\u0142em Sprawiedliwego W\u015br\u00f3d Narod\u00f3w \u015awiata (za wspomniane uratowanie 9 \u017byd\u00f3w), a w 2016 r. zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmar\u0142 18 III 2017 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYGA\u0143SKI JAKUB<\/strong>, faktor Sebastiana Mieleckiego (XVI w.), zajmowa\u0142 si\u0119 eksportem towar\u00f3w wyprodukowanych we w\u0142o\u015bciach mieleckich drog\u0105 wodn\u0105 \u2013 Wis\u0142ok\u0105 i Wis\u0142\u0105 \u2013 w kierunku Gda\u0144ska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYMANOWSKA W\u0141ADYS\u0141AWA (po m\u0119\u017cu KIELAWA)<\/strong>, urodzona 26 V 1923 r. w Ostrowie Wielkopolskim, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Marii. W czasie nauki w Szkole Powszechnej im. Kr\u00f3lowej Jadwigi w Ostrowie Wlkp. wst\u0105pi\u0142a do ZHP. Nauk\u0119 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. Emilii Szczanieckiej w Ostrowie Wlkp. przerwa\u0142a wojna. W czasie okupacji hitlerowskiej przebywa\u0142a z rodzicami w Mielcu. Tu uczestniczy\u0142a w tworzeniu i dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnego harcerstwa \u2013 Szarych Szereg\u00f3w. Pos\u0142ugiwa\u0142a si\u0119 pseudonimem \u201eDzina\u201d. Po wojnie wyjecha\u0142a z Mielca. Zamieszka\u0142a w Gda\u0144sku, tam uko\u0144czy\u0142a szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105 i pracowa\u0142a jako urz\u0119dniczka. Zmar\u0142a 20 XII 2014 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"SZYMANOWSKI W\u0141ODZIMIERZ<\/strong>, urodzony w 1921 r. Od 1931 r. nale\u017ca\u0142 do ZHP. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum i Liceum w Ostrowie Wielkopolskim i w latach 1937-1939 by\u0142 dru\u017cynowym gimnazjalnej Dru\u017cyny Harcerskiej im. H. D\u0105browskiego. W styczniu 1940 r. pr\u00f3bowa\u0142, ale bez powodzenia, przedosta\u0107 si\u0119 do Francji. Przez pewien czas przebywa\u0142 w Krakowie i Skale, a nast\u0119pnie w 1941 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca. Nawi\u0105za\u0142 kontakt z miejscowym ruchem oporu i konspiracyjnym harcerstwem. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eSamotny \u0141o\u015b\u201d. W pracy konspiracyjnej szczeg\u00f3lnie wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 harcerzom z zast\u0119p\u00f3w \u201eRysie\u201d i \u201eOr\u0142y\u201d. W kwietniu 1944 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Warszawy, a w maju zosta\u0142 mianowany podharcmistrzem. Uczestniczy\u0142 w powstaniu warszawskim. Po wojnie studiowa\u0142 na politechnice i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera architekta. Pracowa\u0142 w Gda\u0144sku w dziedzinie budownictwa. Zmar\u0142 19 I 1995 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYMANOWSKIEGO KAROLA<\/strong>, miejska ulica w po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci osiedla Wolno\u015bci. Biegnie od ul. W. Broniewskiego, pomi\u0119dzy posesjami prywatnymi z domami i urz\u0105dzon\u0105 zieleni\u0105, do ul. X. Dunikowskiego. Ponadto gdzie\u015b w po\u0142owie krzy\u017cuje si\u0119 z ul. C. K. Norwida. Ma 404 m d\u0142ugo\u015bci, asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z p\u0142ytek. Powsta\u0142a na pocz\u0105tku lat 70., kiedy na tym terenie zwanym G\u00f3rk\u0105 Wojs\u0142awsk\u0105 rozpocz\u0119to intensywn\u0105 budow\u0119 osiedla. Patrona nadano jej 28 III 1973 r. W 2011 r. wykonano prace modernizacyjne, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105. \u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: KAROL SZYMANOWSKI (1882-1937) to jeden z najwybitniejszych kompozytor\u00f3w polskich, uznany tw\u00f3rca europejski, znakomity wykonawca muzyki i pedagog. Tw\u00f3rca m.in.: symfonii, oper Hagith i Kr\u00f3l Roger, baletu Harnasie, koncert\u00f3w orkiestrowych, utwor\u00f3w na zespo\u0142y kameralne, utwor\u00f3w fortepianowych i pie\u015bni. Inspiracj\u0105 dla wielu z nich by\u0142 polski folklor. W latach 30. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 rektora konserwatorium w Warszawie. Otrzyma\u0142 szereg nagr\u00f3d i tytu\u0142 doktora h.c. Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYMA\u0143SKI ADAM<\/strong>, urodzony 3 VI 1953 r. w Skar\u017cysku Kamiennej, syn Jana i Teofili z Cholewi\u0144skich. Ukonczy\u0142 Technikum Budowlane w Skar\u017cysku Kamiennej. Pracowa\u0142 w firmach budowlanych, m.in. w Mieleckim Przedsiebiorstwie Budowlanym. Przebywa\u0142 te\u017c na kontraktach zagranicznych, m.in. w Libii. Uprawia\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe. W zwi\u0105zku z powa\u017cn\u0105 chorob\u0105 sercow\u0105 8 VIII 1993 r. podda\u0142 si\u0119 operacji przeszczepienia serca. Po okresie rekonwalescencji powr\u00f3ci\u0142 do pracy. Zalo\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119 w bran\u017cy budowlanej \u201eMalbud\u201d. Powr\u00f3ci\u0142 rez do uprawiania sportu. By\u0142 wielokrotnym reprezentantem Polski w zawodach transplantant\u00f3w, m.in. na dw\u00f3ch Olimpiadach Transplantant\u00f3w (ludzi po transplantacji serca i p\u0142uc) w Lozannie (Szwajcaria) i Tisanjvaros (Wegry). W Lozannie zdoby\u0142 z\u0142oty medal w tenisie sto\u0142owym oraz br\u0105zowe medale w deblu tenisowym, skoku wzwy\u017c i siatk\u00f3wce, a w Tisanjvaros \u2013 srebrny w tenisie sto\u0142owym i br\u0105zowy w szachach. Zmar\u0142 17 III 2005 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYMA\u0143SKI JAN MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 15 VIII 1940 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca, syn Jana i Weroniki z domu Zagrodnik. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC (specjalno\u015b\u0107 \u2013 budowa p\u0142atowc\u00f3w), matur\u0119 zda\u0142 w 1958 r. Zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako \u015blusarz i monter samochod\u00f3w ma\u0142olitra\u017cowych, a nast\u0119pnie by\u0142 laborantem urz\u0105dze\u0144 energetycznych. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w Obronie Powietrznej Kraju. Po powrocie do pracy w WSK zosta\u0142 konstruktorem oprzyrz\u0105dowania, m.in. w produkcji lotniczej. W latach 1968-1970 pracowa\u0142 w WSK D\u0119bica jako kierownik sekcji. W 1969 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w Krakowie (kierunek: samochody i ci\u0105gniki) i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. W 1970 r. powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec i pracowa\u0142 na stanowiskach: konstruktora, kierownika sekcji i kierownika pracowni. Ponadto w latach 1981\u20131984 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 konsultanta technicznego Politechniki Rzeszowskiej. W latach 1988\u20131989 by\u0142 dyrektorem Przedsi\u0119biorstwa Zagranicznego \u201eEdal\u201d w Mielcu. Na fali przemian ustrojowych w 1989 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem naczelnym WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1991 r. W latach 1991-1995 by\u0142 prezesem Zarz\u0105du Agencji Kooperacji Gospodarczej AKG \u2013 Mielec Sp. z o.o., a w latach 1992\u20132002 pracowa\u0142 w Przedsi\u0119biorstwie Innowacyjno\u2013Wdro\u017ceniowym \u201eENPOL\u201d Sp. z o.o. w Gliwicach na stanowisku dyrektora Oddzia\u0142u w Partyni; od 2003 r. jest doradc\u0105 Zarz\u0105du. Ponadto w 1999 r. zosta\u0142 wiceprezesem Zarz\u0105du i dyrektorem Oddzia\u0142u Produkcyjnego w Rzemieniu firmy \u201eMetkan\u201d Sp. z o.o. w Katowicach. W czasie pracy w WSK by\u0142 m.in. laureatem V Wojew\u00f3dzkiego Forum Wynalazc\u00f3w i Racjonalizator\u00f3w oraz M\u0142odym Mistrzem Techniki w 1977 r. Opracowa\u0142 26 opatentowanych rozwi\u0105za\u0144 technicznych, kt\u00f3re zastosowano m.in. w Anglii, Austrii, Czechos\u0142owacji i Niemczech. Opublikowa\u0142 kilkana\u015bcie artyku\u0142\u00f3w techniczno-naukowych oraz by\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem ksi\u0105\u017cki, wydanej przez Wydawnictwo Komunikacji i \u0141\u0105czno\u015bci w 1979 r. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W m\u0142odo\u015bci uprawia\u0142 lekkoatletyk\u0119. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w biegach d\u0142ugich i odnosi\u0142 sukcesy w kategorii junior\u00f3w, m.in. by\u0142 wicemistrzem okr\u0119gu rzeszowskiego w biegu na 3000 m (1959). W latach 1980-1981 dzia\u0142a\u0142 aktywnie w Radzie Pracowniczej WSK i Zarz\u0105dzie NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d WSK Mielec. By\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Klubu Inteligencji Katolickiej w Mielcu (26 I 1981 r.), cz\u0142onkiem zarz\u0105du i prezesem Klubu w stanie wojennym. W dniu og\u0142oszenia stanu wojennego (13 XII 1981 r.) zosta\u0142 internowany i w zak\u0142adzie karnym w Za\u0142\u0119\u017cu ko\u0142o Rzeszowa przebywa\u0142 do 12 II 1982 r. W 1994 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem tygodnika \u201eWizjer Regionalny\u201d i przez pewien czas jego wydawc\u0105, w ramach organizacyjnych Agencji Kooperacji Gospodarczej AKG Mielec Sp. z o.o. w Mielcu. Na \u0142amach tej gazety opublikowa\u0142 kilkadziesi\u0105t felieton\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 4 IX 2019 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. W 2021 r. po\u015bmiertnie odznaczony Krzy\u017cem Wolno\u015bci i Solidarno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYMA\u0143SKI J\u00d3ZEF<\/strong>, inspektor szkolny w latach 1884\u20131889, w okr\u0119gu mielecko\u2013tarnobrzeskim (do 1888) i mieleckim (do 1889).<\/p>\r\n

\"\"SZYMA\u0143SKI ZBIGNIEW<\/b>, urodzony 3 IX 1954 r. we Lwowie, syn Henryka i Cecylii z domu Gondek.\u00a0 W szkole podstawowej trenowa\u0142 biegi w Mi\u0119dzyszkolnym Klubie Sportowym i startowa\u0142 w zawodach. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1974 r. Ponadto uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I stopnia w Mielcu w klasie akordeonu. W II LO gra\u0142 w zespole muzycznym (akordeon, gitara basowa). Ponadto od 1969 r. nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego i uzyska\u0142 stopie\u0144 przewodnika. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 instruktora ZHP i opiekuna dru\u017cyny harcerskiej. By\u0142 organizatorem wielu harcerskich form artystycznych i turystycznych. Wielokrotnie wyje\u017cd\u017ca\u0142 z m\u0142odzie\u017c\u0105 na kolonie i letnie obozy harcerskie. Studiowa\u0142 na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Marii Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie\u00a0 i\u00a0 w 1979 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra techniki. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w roku szkolnym 1979\/1980 jako nauczyciel techniki w Szkole Podstawowej nr 7 w Mielcu i dodatkowo (1 rok) w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu. W 1980 r. zosta\u0142 powo\u0142any do wojska na roczne przeszkolenie oficer\u00f3w rezerwy (SOR) w specjalno\u015bci obrona przeciwlotnicza i po szkoleniu otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 podporucznika rezerwy. Po powrocie z wojska pracowa\u0142 w Szkole Podstawowej nr 7 do 1999 r. Ponadto prowadzi\u0142 zaj\u0119cia pozalekcyjne dla m\u0142odzie\u017cy – nauk\u0119 gry na instrumentach muzycznych. W 1989 r. za\u0142o\u017cy\u0142 nauczycielski zesp\u00f3\u0142 muzyczny \u201eQuena\u201d w Mielcu, kt\u00f3ry wyst\u0119powa\u0142 przez 10 lat na r\u00f3\u017cnego typu imprezach. W 1995 roku uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z informatyki na Politechnice Warszawskiej. Od 1998 r. do 2008 r. pracowa\u0142 dodatkowo na stanowisku instruktora w Domu Kultury w Tuszowie Narodowym z siedzib\u0105 w Grochowem. Prowadzi\u0142 zespo\u0142y muzyczne i komponowa\u0142 piosenki do przedstawie\u0144 teatralnych, a prowadzone przeze\u0144 zespo\u0142y\u00a0 zdobywa\u0142y nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia w konkursach i przegl\u0105dach na szczeblu powiatowym i wojew\u00f3dzkim. R\u00f3wnocze\u015bnie podj\u0105\u0142 dodatkow\u0105 prac\u0119 w Szkole Podstawowej w Tuszowie Narodowym, zorganizowa\u0142 szkoln\u0105 pracowni\u0119 komputerow\u0105 i by\u0142 animatorem\u00a0 komputeryzacji tej plac\u00f3wki. Jako wolontariusz kilkakrotnie wyje\u017cd\u017ca\u0142 w charakterze wychowawcy na kolonie letnie oraz by\u0142 kierownikiem oboz\u00f3w zimowych i letnich. Po uko\u0144czeniu szkolenia dla spo\u0142ecznych inspektor\u00f3w pracy pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 spo\u0142ecznego inspektora pracy w SP 7 i od 2001 r. w Zespole Szk\u00f3\u0142 Specjalnych w Mielcu. Po reformie szkolnictwa i likwidacji SP nr 7 – od 2000 r. zosta\u0142 zatrudniony w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 w Mielcu jako nauczyciel informatyki. W tym czasie prowadzi\u0142 r\u00f3\u017cnorakie szkolenia dla nauczycieli, m. in. jako lider w og\u00f3lnopolskim programie \u201eIntel \u2013 nauczanie ku przysz\u0142o\u015bci\u201d. Uczestniczy\u0142 te\u017c w licznych szkoleniach specjalistycznych i zosta\u0142 egzaminatorem Europejskiego Certyfikatu Umiej\u0119tno\u015bci Komputerowych.\u00a0 Pe\u0142ni\u0142 rol\u0119 opiekuna ko\u0142a komputerowego dla uczni\u00f3w i pomaga\u0142 nauczycielom we wdra\u017caniu TI.\u00a0 Uzyska\u0142 I i\u00a0 II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej, a w 2002 r. stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Przygotowywani przeze\u0144 uczniowie zdobywali nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia w konkursach z zakresu ruchu drogowego, techniki i informatyki, organizowanych przez Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie.\u00a0 Prowadzi\u0142 pozalekcyjne kursy komputerowe dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy oraz szkolenia komputerowe dla doros\u0142ych. W tym zakresie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia\u00a0 Nauczycieli w Mielcu. Bra\u0142 udzia\u0142 w projektach na rzecz integracji spo\u0142eczno-zawodowej, prowadz\u0105c wyk\u0142ady dla bezrobotnych z Mielca i okolic. W latach 2006 \u2013 2019 pracowa\u0142 dodatkowo w Szkole Mistrzostwa Sportowego im. Grzegorza Laty w Mielcu oraz w Mieleckiej Szkole Biznesu i \u201eTwojej Szkole\u201d jako wyk\u0142adowca nauk informatycznych.\u00a0 W czasie pracy nauczycielskiej nale\u017ca\u0142 do Stronnictwa Demokratycznego, Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, Ch\u00f3ru Nauczycielskiego Akord przy ZNP i SCK, Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci oraz do mieleckich k\u00f3\u0142 Polskiego Zwi\u0105zku Filatelistycznego i Polskiego Zwi\u0105zku Numizmatycznego. Ze wzgl\u0119d\u00f3w zdrowotnych w 2007 r. przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119, ale pracowa\u0142 nadal, g\u0142\u00f3wnie na czasowych zast\u0119pstwach, w mieleckich szko\u0142ach podstawowych, \u015brednich i gimnazjach, w niepe\u0142nym wymiarze godzin. Ostatecznie zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w 2021 roku. Jest nadal cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Informatyk\u00f3w Rzeszowskich i egzaminatorem Europejskiego Certyfikatu Umiej\u0119tno\u015bci Komputerowych. By\u0142 wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniany nagrodami w\u0142adz samorz\u0105dowych i szkolnych, w tym Kuratora O\u015bwiaty. Jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 s\u0105: fotografia, podr\u00f3\u017ce i jazda na rowerze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYMBERSKI MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony w 1846 r. w Baranowie Sandomierskim. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Rzeszowie. Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. jako \u017co\u0142nierz w oddziale Dionizego Czachowskiego. Od 1885 r. prowadzi\u0142 interesy handlowe na terenie powiatu mieleckiego. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Towarzystwa Zaliczkowego w Mielcu. Zmar\u0142 ok. 1910 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYMBERSKI TADEUSZ LUCJAN<\/strong>, urodzony 13 XII 1881 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa \u2013 majora armii austriackiej. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 ludow\u0105 w Mielcu?, a nast\u0119pnie szko\u0142\u0119 realn\u0105. Po maturze w 1902 r. studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego. Jego poetyckim debiutem by\u0142 utw\u00f3r O wolno\u015bci w pi\u015bmie \u201eW dal\u201d (1906). W 1910 r. wyda\u0142 dramat Atessa. Scen cztery. Przyja\u017ani\u0142 si\u0119 z T. Mici\u0144skim, B. Malinowskim, T. Nalepi\u0144skim, L. Chwistkiem i S. I. Witkiewiczem. Od 1912 r. zamieszka\u0142 w Pary\u017cu. W latach 1926-1939 pracowa\u0142 w Bibliotece Polskiej w Pary\u017cu. W 1936 r. opublikowa\u0142 dramat S\u0105dy, Kompozycja sceniczna. W 1940 r., po kapitulacji Francji, uda\u0142o mu si\u0119 przedosta\u0107 do tzw. \u201ewolnej strefy\u201d i na terenie Sabaudii znalaz\u0142 schronienie w schronisku PCK dla uchod\u017ac\u00f3w. Zmar\u0142 2 XI 1943 r. Pochowany zosta\u0142 na cmentarzu w Aix-le-Bains.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYMCZAK WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 17 IV 1949 r. w Mielcu, syn Micha\u0142a i Janiny z domu Kusik. Absolwent Technikum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1968 r. W latach 1968-1981 pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowej Komunikacji Samochodowej Oddzia\u0142 w Mielcu i Rejonie Dr\u00f3g Publicznych w Mielcu. W tym okresie odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i uko\u0144czy\u0142 kurs podchor\u0105\u017cych rezerwy w korpusie osobowym logistyki. W 1981 r. zosta\u0142 pracownikiem Komendy Wojew\u00f3dzkiej Ochotniczych Hufc\u00f3w Pracy w Rzeszowie, a we wrze\u015bniu 1982 r. mianowano go komendantem OHP 34-2d (dla m\u0142odocianych dochodz\u0105cych) przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i funkcj\u0119 t\u0119 sprawowa\u0142 do czerwca 1991 r., kiedy to rozwi\u0105zano OHP. W okresie dowodzenia Hufcem znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do uzyskania przeze\u0144 pozytywnych ocen pracy zawodowej oraz wielu sukces\u00f3w sportowych, w tym na szczeblu krajowym, a tak\u017ce w przegl\u0105dach dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej w ramach akcji \u201eWiosna Kulturalna OHP\u201d. Od IX 1991 r. pracuje w Specjalnym O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym w Mielcu jako wychowawca oraz nauczyciel przysposobienia obronnego. Systematycznie kszta\u0142ci\u0142 si\u0119, ko\u0144cz\u0105c studia w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie (kierunek \u2013 pedagogika specjalna w zakresie rewalidacji upo\u015bledzonych umys\u0142owo) z tytu\u0142em magistra (1995), studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 i przedsi\u0119biorczo\u015bci w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (2001) oraz studia podyplomowe w zakresie wychowania obronnego na Uniwersytecie Rzeszowskim w Rzeszowie (2003). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla OHP\u201d.<\/p>\r\n

SZYMCZYK ZDZIS\u0141AW<\/b>, urodzony 13 VI 1962 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Zofii z domu Kapel. Absolwent Liceum Muzycznego w Rzeszowie z matur\u0105 w 1981 r. Od roku szkolnego 1981\/1982 pracuje jako nauczyciel w Pa\u0144stwowej Szkole Muzycznej w Mielcu, najpierw I stopnia, a od 1 IX 1990 r. – I i II stopnia. W latach 1996-2002 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika sekcji akordeonu, a w latach 2007-2017 \u2013 funkcj\u0119 kierownika sekcji fortepianu. Ponadto w latach 2005-2006 pracowa\u0142 dodatkowo w PSM I stopnia w D\u0119bicy. R\u00f3wnocze\u015bnie systematycznie si\u0119 dokszta\u0142ca\u0142. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra sztuki, a nast\u0119pnie studia podyplomowe w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu\u00a0 – kierunek: organizacja i zarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105. Jako ucze\u0144, a p\u00f3\u017aniej nauczyciel utalentowanych uczni\u00f3w odni\u00f3s\u0142 szereg sukces\u00f3w, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych na szczeg\u00f3lne wyr\u00f3\u017cnienie zas\u0142uguje III nagroda w konkursie akordeonowym w Wiedniu w 1977 r. Poza prac\u0105 nauczycielsk\u0105 gra\u0142 w wielu zespo\u0142ach muzycznych i wyst\u0119powa\u0142 w kraju i za granic\u0105 (S\u0142owacja, W\u0119gry). Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYPU\u0141A-KRUPA WIES\u0141AWA (z domu SZYPU\u0141A)<\/strong>, urodzona 15 V 1957 r. w Kolbuszowej, c\u00f3rka Zdzis\u0142awa i W\u0142adys\u0142awy z domu Kope\u0107. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Jana Bytnara w Kolbuszowej, matur\u0119 zda\u0142a w 1976 r. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142a do harcerstwa oraz reprezentowa\u0142a szko\u0142\u0119 w konkursach artystycznych i zespo\u0142owych grach sportowych (pi\u0142ka r\u0119czna, koszyk\u00f3wka). Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gda\u0144sku i w 1983 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 lekarza medycyny. W czasie studi\u00f3w kilkakrotnie uczestniczy\u0142a w harcerskiej operacji \u201eBieszczady 40\u201d oraz nadal uprawia\u0142a sport (koszyk\u00f3wka, siatk\u00f3wka). Od 15 X 1983 r. do 31 V 1985 r. odby\u0142a sta\u017c w Szpitalu Miejskim w Nowej D\u0119bie. 1 II 1985 r. rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 w Zak\u0142adzie Opieki Zdrowotnej w Mielcu na Oddziale Zaka\u017anym Szpitala Rejonowego. W 1987 r. uzyska\u0142a I stopie\u0144, a w 1991 r. \u2013 II stopie\u0144 specjalizacji z zakresu chor\u00f3b zaka\u017anych. W latach 1991-2001 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pcy ordynatora Oddzia\u0142u Zaka\u017anego mieleckiego szpitala. Pracowa\u0142a tak\u017ce w Poradniach Rejonowych nr 2 i 3, prowadz\u0105c Poradni\u0119 Schorze\u0144 Jelitowych i Punkt Konsultacyjny AIDS. W latach 90. prowadzi\u0142a Poradni\u0119 Chor\u00f3b Zaka\u017anych w Medi-Centrum przy ul. A. Mickiewicza oraz poradni\u0119 przy szpitalnym Oddziale Zaka\u017anym, w kt\u00f3rej pracuje nadal. Od 2005 r. (raz w tygodniu) przyjmuje pacjent\u00f3w w Poradni Chor\u00f3b Zaka\u017anych w Wojew\u00f3dzkim Zespole Specjalistycznym w Rzeszowie oraz w Centrum Medycyny Sportu w Mielcu przy ul. L. Solskiego. Od stycznia 2008 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 ordynatora Oddzia\u0142u Medycyny Paliatywnej w Szpitalu Powiatowym. Uczestniczy w r\u00f3\u017cnych formach podnoszenia kwalifikacji zawodowych: konferencjach, zjazdach, kursach i sympozjach w zakresie hepatologii, neuroinfekcji, gastroenterologii, zaka\u017ce\u0144 szpitalnych, AIDS, psychoonkologii klinicznej, leczenia b\u00f3lu nowotworowego i ultrasonografii. Uzyska\u0142a szereg certyfikat\u00f3w i specjalizacj\u0119 I stopnia z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych (2002), a w 2003 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe (kierunek: zarz\u0105dzania w S\u0142u\u017cbie Zdrowia) w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. W maju 2008 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem warsztat\u00f3w po\u015bwi\u0119conych opiece paliatywnej z udzia\u0142em prof. Jacka \u0141uczaka \u2013 za\u0142o\u017cyciela pierwszego hospicjum w Polsce. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego (m.in. 2 kadencje w komisji rewizyjnej), Polskiego Towarzystwa Epidemiologicznego i Chor\u00f3b Zaka\u017anych, Polskiego Towarzystwa Hepatologicznego, Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej i Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego, a ponadto w latach 1994-2005 by\u0142a cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYPU\u0141A ZBIGNIEW JERZY<\/strong>, urodzony 24 V 1963 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i J\u00f3zefy z domu Ogiba. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1982 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej im. H. Ko\u0142\u0142\u0105taja w Krakowie i w 1990 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera melioracji wodnych. 11 III 1992 r. zosta\u0142 zatrudniony w Rejonowym Biurze Pracy w Mielcu (od 1993 r. \u2013 Rejonowy Urz\u0105d Pracy, od 1999 r. \u2013 Powiatowy Urz\u0105d Pracy). W 1994 r., po odbyciu aplikacji, otrzyma\u0142 mianowanie na urz\u0119dnika pa\u0144stwowego. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: kierownika Dzia\u0142u ds. Ewidencji, \u015awiadcze\u0144 i Informacji (1996-1998), zast\u0119pcy kierownika Powiatowego Urz\u0119du Pracy (1999-2004) oraz zast\u0119pcy dyrektora Powiatowego Urz\u0119du Pracy (2004-2010) i pe\u0142nomocnika ds. jako\u015bci (2006-2010), a od 2010 r. do 2014 r. zast\u0119pcy dyrektora Powiatowego Urz\u0119du Pracy ds. Centrum Aktywizacji Zawodowej. Uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe \u201eIntegracja Europejska \u2013 Fundusze i Przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107\u201d w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (2004), studia doktoranckie na Wydziale Nauk Spo\u0142ecznych Uniwersytetu Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego w Warszawie (2006) i studia podyplomowe \u201eDoradztwo Zawodowe\u201d w Wy\u017cszej Szkole Ekonomii i Innowacji w Lublinie (2007). Ponadto uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w i szkole\u0144 doskonal\u0105cych. Od 2005 r. dzia\u0142a w stowarzyszeniu Powiatowy Ruch Obywatelski \u2013 Razem dla Ziemi Mieleckiej i od 2007 r. jest cz\u0142onkiem zarz\u0105du. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Rady w latach 2010-2014.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYSZKA ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 6 V 1956 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Janiny z domu Pazdro. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. Pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Energetycznym w Mielcu (1977-1979, referent), Zak\u0142adzie Lotniczym WSK (1979-1980, monter p\u0142atowc\u00f3w) i Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych w Mielcu (1980-1997, nauczyciel). W tym okresie uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Od 1 IX 1997 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel przedmiot\u00f3w zawodowych w Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego (od 2003 r. \u2013 Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli) w Mielcu. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z informatyki na Politechnice Warszawskiej, a nast\u0119pnie studia podyplomowe z zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. W 2004 r. zosta\u0142 doradc\u0105 metodycznym przedmiot\u00f3w zawodowych w szko\u0142ach ponadgimnazjalnych oraz rozpocz\u0105\u0142 studia doktoranckie z dziedziny nauk spo\u0142ecznych na Uniwersytecie Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego w Warszawie. Ponadto uzyska\u0142 szereg certyfikat\u00f3w, w tym Certyfikat Angielskich Narodowych Standard\u00f3w Kwalifikacji Zawodowych NVQ w Anglii (2000 r.). Zweryfikowany przez Wojew\u00f3dzki Urz\u0105d Pracy w Rzeszowie i Polsk\u0105 Agencj\u0119 Rozwoju Przemys\u0142u w Warszawie jako trener na kursach dla doros\u0142ych w ramach europejskich program\u00f3w Rozwoju Zasob\u00f3w Ludzkich. W ramach funkcji doradcy metodycznego uczestniczy\u0142 w og\u00f3lnopolskich seminariach i konferencjach zawodowych oraz bra\u0142 udzia\u0142 w opracowaniu \u201eStandard\u00f3w kwalifikacji zawodowych, standard\u00f3w egzaminacyjnych, modu\u0142owych program\u00f3w nauczania i krajowych ram kwalifikacji zawodowych\u201d. By\u0142 koordynatorem podkarpackiego Regionalnego O\u015brodka Wspierania Egzamin\u00f3w Zawodowych Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie w zawodach informatycznych. Okresowo pe\u0142ni\u0142 funkcje organizatora i kierownika r\u00f3\u017cnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 z zakresu kszta\u0142cenia zawodowego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. Od 1986 r. by\u0142 prezesem Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w osiedlu Wojs\u0142aw. W latach 1987-1989 by\u0142 spo\u0142ecznym inspektorem pracy przy ZNP w Mielcu, w latach 1994-1999 \u0142awnikiem S\u0105du Rejonowego w Mielcu, a w latach 2006-2010 przewodnicz\u0105cym osiedla Wojs\u0142aw. Wybierano go na radnego Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu (1988-1990) i radnego Rady Powiatu Mieleckiego (2002-2006) oraz radnego Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2010-2014, w kt\u00f3rej przewodniczy\u0142 Komisji O\u015bwiaty i Kultury. Wyr\u00f3\u017cniony Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP. Zmar\u0142 30 XII 2023 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYSZKA EUGENIUSZ (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 5 VII 1962 r. w Mielcu, syn Franciszka i Zofii z domu Lubacz. Absolwent Liceum Zawodowego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1981 r. Studia w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1987 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. W czasie nauki w seminarium nale\u017ca\u0142 do grupy misyjnej. W latach 1987-1990 pracowa\u0142 jako wikariusz w parafiach diecezji tarnowskiej. W 1990 r. podj\u0105\u0142 nauk\u0119 w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie, a nast\u0119pnie uczy\u0142 si\u0119 j\u0119zyka francuskiego w Pary\u017cu. Od 1 XI 1991 r. pracowa\u0142 na misjach w Republice \u015arodkowoafryka\u0144skiej, w parafii \u015bw. Antoniego z Padwy w Bangii (stolicy pa\u0144stwa). W 1993 r., w zwi\u0105zku z zachorowaniem na malari\u0119 i innymi powik\u0142aniami chorobowymi, leczy\u0142 si\u0119 w Pary\u017cu i Krakowie. W styczniu 1994 r. powr\u00f3ci\u0142 do Republiki \u015arodkowoafryka\u0144skiej i pracowa\u0142 w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci kraju, w diecezji Buar. W 1997 r., na pro\u015bb\u0119 biskupa diecezji Buar, podj\u0105\u0142 prac\u0119 w miejscowym ni\u017cszym seminarium duchownym, przygotowuj\u0105cym do wy\u017cszego seminarium. Powr\u00f3ci\u0142 do Polski, a od 2002 r. pracuje jako sekretarz PDRW w Warszawie. Pe\u0142ni\u0142 funkcje sekretarza krajowego Papieskiego Dzie\u0142a Rozkrzewiania Wiary (PDRW) i Papieskiego Dzie\u0142a \u015bw. Piotra Aposto\u0142a (PDPA) w Warszawie, a nast\u0119pnie obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 sekretarza generalnego Polskiej Misji Katolickiej w Pary\u017cu. W 2011 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii rzymsko-katolickiej w Corbeil-Essonnes (Francja). Wyr\u00f3\u017cniony EC.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

SZYSZKA JAN (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 16 V 1914 r. w Trzcianie ko\u0142o Mielca, syn Walentego i Stefanii z domu W\u0119grzyn. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1938 r. Studia teologiczne odby\u0142 w Tarnowie. W 1944 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwiecenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w S\u0119dziszowie, Brze\u017anicy ko\u0142o D\u0119bicy i \u0141\u0105czkach Kucharskich. W 1950 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 administratora w Bogdan\u00f3wce ko\u0142o Wa\u0142brzycha (diecezja wroc\u0142awska). Zmar\u0142 8 X 1964 r. Spoczywa na cmentarzu w rodzinnej Trzcianie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"SZYSZKA WALDEMAR<\/strong>, urodzony 29 VIII 1956 r. w Mielcu, syn Mieczys\u0142awa i Krystyny z domu Bie\u017canek. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Humanistycznym (kierunek: filologia polska) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie i w 1982 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Z dniem 1 IX 1982 r. zosta\u0142 zatrudniony w Szkole Podstawowej im. I. \u0141ukasiewicza w Padwi Narodowej (powiat mielecki) i jako nauczyciel j\u0119zyka polskiego pracowa\u0142 do 1991 r. Spektakularnym efektem tej pracy by\u0142o m.in. wychowanie laureat\u00f3w konkurs\u00f3w wojew\u00f3dzkich z j\u0119zyka polskiego. W latach 1991-1999 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora szko\u0142y w Padwi N. i przyczyni\u0142 si\u0119 do jej rozwoju. Przed rokiem szkolnym 1999\/2000 zosta\u0142 mianowany dyrektorem nowo utworzonego Publicznego Gimnazjum im. F. Krempy w Padwi Narodowej. Zorganizowa\u0142 t\u0119 plac\u00f3wk\u0119 i \u00a0rozwin\u0105\u0142 jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 w \u015brodowisku. Ostatnio otrzyma\u0142 powo\u0142anie na dyrektora do 31 VIII 2017 r. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 z dniem 31 I 2018 r. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do r\u00f3\u017cnych form dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 instruktorem ZHP w stopniu podharcmistrza. W latach 1998-2002 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cz\u0142onka Zarz\u0105du Gminy Padew Narodowa. \u00a0Jest wsp\u00f3\u0142organizatorem r\u00f3\u017cnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 w \u015brodowisku, m.in. uroczysto\u015bci gminnych, imprez turystycznych i akcji charytatywnych.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

STUDIA REGIONALNE, czasopismo naukowe wydawane przez Agencj\u0119 Wydawnicz\u0105 \u201ePromocja\u201d \u2013 W\u0142odzimierz G\u0105siewski w Mielcu. Pierwszy numer (1\/2007) ukaza\u0142 si\u0119 na wiosn\u0119 2008 r. Funkcj\u0119 redaktora naczelnego pisma powierzono ks. dr. hab. Januszowi Kr\u00f3likowskiemu \u2013 profesorowi Papieskiej Akademii Teologicznej (aktualnie Uniwersytet Papieski Jana Paw\u0142a II) w Krakowie. Sk\u0142ad pierwszego zespo\u0142u redakcyjnego stanowili: Jacek Krzysztof Danel, Irena […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4090","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4090","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4090"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4090\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4090"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4090"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4090"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}