{"id":4089,"date":"2022-11-27T18:49:20","date_gmt":"2022-11-27T17:49:20","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4089"},"modified":"2025-12-18T08:22:50","modified_gmt":"2025-12-18T07:22:50","slug":"litera-r-rab-reb","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4089","title":{"rendered":"Litera R (RAB-R\u0118B)"},"content":{"rendered":"\r\n

RABACJA CH\u0141OPSKA<\/strong>, powstanie ch\u0142opskie w Galicji w lutym 1846 r., spowodowane m.in. trudnym po\u0142o\u017ceniem ch\u0142op\u00f3w i kl\u0119skami \u017cywio\u0142owymi (powodzie, susza), a tak\u017ce celowym inspirowaniem ch\u0142op\u00f3w przez w\u0142adze austriackie do rozprawy ze szlacht\u0105, w celu sparali\u017cowania przygotowa\u0144 do powstania og\u00f3lnonarodowego. Na ziemi mieleckiej rabacja trwa\u0142a od 18 do 25 II 1846 r. i obj\u0119\u0142a zasi\u0119giem 34 wsie, g\u0142\u00f3wnie po\u0142o\u017cone po lewej stronie rzeki Wis\u0142oki. Spalono lub zniszczono 27 dwor\u00f3w, zamordowano kilkadziesi\u0105t os\u00f3b: w\u0142a\u015bcicieli ziemskich i ich krewnych, duchownych i szereg innych os\u00f3b staj\u0105cych w ich obronie. Wielu ziemian wraz z najbli\u017cszymi schroni\u0142o si\u0119 w Mielcu. 20 i 21 II pierwsze grupy ch\u0142op\u00f3w pojawi\u0142y si\u0119 w okolicy Mielca na lewym brzegu Wis\u0142oki, kt\u00f3ra jednak by\u0142a powa\u017cn\u0105 i gro\u017an\u0105 przeszkod\u0105 dla nawet najbardziej agresywnych ch\u0142op\u00f3w. 22 II przedstawiciele miasta i gminy \u017cydowskiej wys\u0142ali do Kancelarii Nadwornej w Wiedniu petycj\u0119, w kt\u00f3rej prosili o szybkie nades\u0142anie zbrojnej pomocy. W nocy z 22 na 23 II, po nadej\u015bciu kolejnych ch\u0142opskich grup, pr\u00f3bowano przedosta\u0107 si\u0119 przez rzek\u0119 do miasta. Zdecydowana postawa mieszczan, dowodzonych przez jednego z w\u0142a\u015bcicieli Mielca, udaremni\u0142a jednak wszelkie pr\u00f3by ataku. Strzelano z broni, rani\u0105c napastnik\u00f3w. Z\u0142apanych wywiadowc\u00f3w ch\u0142opskich wi\u0105zano i zamykano w wi\u0119zieniu. Udawano przy tym, \u017ce nadesz\u0142o wojsko, maszeruj\u0105c po zaro\u015blach i ha\u0142asuj\u0105c tr\u0105bami i b\u0119bnami. W kolejnym dniu ch\u0142opi za\u017c\u0105dali, aby wydano im przebywaj\u0105cych w mie\u015bcie ziemian. Groza sytuacji spowodowa\u0142a, \u017ce niekt\u00f3rzy mieszczanie sk\u0142aniali si\u0119 do spe\u0142nienia tych \u017c\u0105da\u0144, ale w\u0142a\u015bciciel miasta pozosta\u0142 nieugi\u0119ty. Rozw\u015bcieczony tym t\u0142um napad\u0142 na dw\u00f3r w Podleszanach i zniszczy\u0142 go. Nied\u0142ugo potem dotar\u0142 do Mielca oddzia\u0142 kirasjer\u00f3w z komisarzem Walentym Bartma\u0144skim. Ostatecznie ch\u0142opi odst\u0105pili od wtargni\u0119cia do miasta i wkr\u00f3tce potem rozeszli si\u0119 do dom\u00f3w, ale jeszcze tu i \u00f3wdzie zdarza\u0142y si\u0119 gro\u017ane incydenty. Do Mielca przyby\u0142a kompania piechoty dowodzona przez kapitana Maurera i to ostatecznie roz\u0142adowa\u0142o atmosfer\u0119 napi\u0119cia i niepewno\u015bci w mie\u015bcie. Ch\u0142opi za\u015b 24 III powr\u00f3cili do pracy, o czym w\u0142adze we Lwowie zosta\u0142y poinformowane przez komisarza Bernda z Tarnowa. Krwawe wydarzenia galicyjskie wstrz\u0105sn\u0119\u0142y spo\u0142ecze\u0144stwem, ale r\u00f3wnocze\u015bnie pokaza\u0142y, jak wielka mo\u017ce by\u0107 determinacja uciskanego ch\u0142opa. 22 IV 1848 r. w czasie Wiosny Lud\u00f3w z polecenia cesarza austriackiego 22 IV gubernator lwowski hr. Franz von Stadion og\u0142osi\u0142 zako\u0144czenie pa\u0144szczyzny, zniesienie podda\u0144stwa i uw\u0142aszczenie ch\u0142op\u00f3w na terenie Galicji od dnia 15 V 1848 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RABKA AGNIESZKA MARTA (z domu \u015aRUTOWSKA),<\/strong> urodzona 30 VIII 1978 r. w Krakowie, c\u00f3rka Andrzeja i Gra\u017cyny z domu Mazgaj. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Mistrzostwa Sportowego w Krakowie z matur\u0105 w 1997 r. W szkole rozpocz\u0119\u0142a trenowanie pi\u0142ki siatkowej. Specjalizowa\u0142a si\u0119 na pozycji rozgrywaj\u0105cej i przez ca\u0142\u0105 karier\u0119 zawodnicz\u0105 by\u0142a jedn\u0105 z najlepszych polskich rozgrywaj\u0105cych. Pierwszym jej klubem by\u0142a Wis\u0142a Krak\u00f3w. P\u00f3\u017aniej wyst\u0119powa\u0142a w czo\u0142owych klubach polskich i kr\u00f3tko w dw\u00f3ch zagranicznych. Wnios\u0142a znacz\u0105cy wk\u0142ad w wiele sukces\u00f3w tych dru\u017cyn. Oto one: KPSK Stal Mielec (1998-2001; 1999 \u2013 br\u0105z Mistrzostw Polski, 2000 \u2013 srebro MP), SCU Emlichheim (2001-2002), KPSK Stal Mielec (2002-2004; 2004 – br\u0105z MP), BKS Stal Bielsko-Bia\u0142a (2004-2005), Centrostal Bydgoszcz (2005-2007), Muszynianka Fakro Muszyna (2007-2012; 2008 i 2009 \u2013 z\u0142oto MP, 2009 \u2013 Superpuchar Polski, 2010 \u2013 srebro MP, 2011 \u2013 z\u0142oto MP, SPP i Puchar Polski, 2012 \u2013 srebro MP), PSPS Chemik Police (2012-2013), KPS Chemik Police (2014-2015; 2014 \u2013 SPP, 2015 \u2013 z\u0142oto MP), Trabzon Idmanocagi (2015-2016; 2016 \u2013 Puchar Challenge), Polski Cukier Muszynianka (2016-2017), KSZO Ostrowiec \u015awi\u0119tokrzyski (2017-2018) i KS DevelopRes Rzesz\u00f3w (2018-2019; 2019 \u2013 br\u0105z MP). Ponadto dwukrotnie wyst\u0105pi\u0142a w reprezentacji Polski. W czasie kariery zawodniczej uko\u0144czy\u0142a studia licencjackie w zakresie wychowania fizycznego na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy (2007 r.) oraz studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie z tytu\u0142em magistra wychowania fizycznego (2009 r.). Jako trener prowadzi\u0142a \u017ce\u0144ski zesp\u00f3\u0142 Wis\u0142y Warszawa (X-XII 2019 r.), a od 7 I 2020 r. do 15 XII 2020 r. by\u0142a I trenerem dru\u017cyny Stali Mielec.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RACHOWICZ JULIAN<\/strong>, urodzony 15 VII 1931 r. we Wr\u00f3blowej ko\u0142o Jas\u0142a, syn J\u00f3zefa i Katarzyny z domu Szot. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego w Ko\u0142aczycach z matur\u0105 w 1950 r. Studia I stopnia z filologii roma\u0144skiej na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1953 r. Od roku szkolnego 1953\/1954 do 31 VIII 1969 r. pracowa\u0142 w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. Wojciecha K\u0119trzy\u0144skiego w Gi\u017cycku jako nauczyciel j\u0119zyka francuskiego, a ponadto w latach 1964-1967 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora szko\u0142y i opiekowa\u0142 si\u0119 organizacjami m\u0142odzie\u017cowymi. W 1967 r. uko\u0144czy\u0142 studia II stopnia na Uniwersytecie Warszawskim i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Z dniem 1 IX 1969 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka francuskiego. Prowadzi\u0142 k\u00f3\u0142ko j\u0119zyka francuskiego, a jego najlepsi uczniowie startowali z powodzeniem w Olimpiadach J\u0119zyka Francuskiego. Sam doskonali\u0142 j\u0119zyk francuski poprzez udzia\u0142 w kursach j\u0119zykowych we Francji. Uko\u0144czy\u0142 te\u017c podyplomowe studium j\u0119zyka francuskiego przy Sorbonie w Pary\u017cu. By\u0142 poliglot\u0105, opr\u00f3cz j\u0119zyka francuskiego zna\u0142 j\u0119zyki: niemiecki, hiszpa\u0144ski i rosyjski. Zar\u00f3wno w Gi\u017cycku jak i w Mielcu by\u0142 aktywnym dzia\u0142aczem Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w \u0107wiczeniach wojskowych i posiada\u0142 stopie\u0144 podporucznika rezerwy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Nagrod\u0105 II st. Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 z dniem 31 VIII 1984 r. Zmar\u0142 27 VII 2018 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RACHWA\u0141 LEON JAN<\/strong>, urodzony 23 X 1910 r. w Mielcu, syn Franciszka i Heleny z Krzemi\u0144skich. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1929 r. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142 do harcerstwa. Studia medyczne odby\u0142 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1934 r. uzyska\u0142 absolutorium, a w 1937 r. dyplom lekarza medycyny. W latach 1935-1936 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Centrum Wyszkolenia Wojskowego w Warszawie i jako m\u0142odszy lekarz w 75 pu\u0142ku piechoty w Chorzowie. Od 9 X 1937 r. odbywa\u0142 sta\u017c i nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako lekarz w Szpitalu \u015bw. \u0141azarza w Krakowie. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. jako lekarz 38 pu\u0142ku piechoty w Przemy\u015blu i przeszed\u0142 z nim szlak bojowy od pozycji obronnych nad Dunajcem w okolicach Tuchowa do obrony Lwowa w dniach 17-22 IX 1939 r. Po powierzeniu rannych \u017co\u0142nierzy lekarzom lwowskim powr\u00f3ci\u0142 do Szpitala \u015bw. \u0141azarza w Krakowie, a nast\u0119pnie do rodzinnego Mielca (1 I 1940 r.). Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 w gabinecie dr. L. Gawendy, a nast\u0119pnie zosta\u0142 zatrudniony na stanowiskach lekarza miejskiego przy Zarz\u0105dzie Miejskim i lekarza s\u0105dowego przy S\u0105dzie Grodzkim. G\u0142\u00f3wnym problemem \u00f3wczesnych czas\u00f3w by\u0142y wybuchaj\u0105ce epidemie chor\u00f3b zaka\u017anych, kt\u00f3rych opanowanie przy skromnych mo\u017cliwo\u015bciach (ma\u0142o lekarstw, brak specjalistycznego szpitala) wymaga\u0142o olbrzymiego zaanga\u017cowania skromnej s\u0142u\u017cby medycznej. Poza tym udziela\u0142 potajemnie pomocy lekarskiej partyzantom i ukrywaj\u0105cym si\u0119 \u017bydom. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) uczestniczy\u0142 w zorganizowaniu szpitala w o\u015brodku zdrowia przy ul. H. Sienkiewicza i by\u0142 jego pierwszym lekarzem. 6 I 1945 r. zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej i pracowa\u0142 w r\u00f3\u017cnych jednostkach wojskowych. Ostatni\u0105 by\u0142 104 Szpital Garnizonowy w Przemy\u015blu, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 ordynatora Oddzia\u0142u Sk\u00f3rno-Wenerologicznego. 23 X 1957 r. przeniesiono go w stopniu podpu\u0142kownika do rezerwy. Od 15 V 1957 r. pracowa\u0142 w Przychodni Lekarskiej przy Zak\u0142adach Automatyki \u201eMera-Polna\u201d w Przemy\u015blu. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 28 II 1982 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Zmar\u0142 28 XII 1992 r. Spoczywa na cmentarzu w Przemy\u015blu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RACHWA\u0141 RYSZARD<\/strong>, urodzony 1 I 1939 r. w Rzeszowie, syn J\u00f3zefa i Anny z domu Jackiw. Absolwent Technikum Mechanicznego w Rzeszowie. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w 1956 r. w Resovii i gra\u0142 w niej do 1961 r. W 1962 r. zasili\u0142 Stal Mielec i wyst\u0119powa\u0142 w jej barwach do 1972 r. Przyczyni\u0142 si\u0119 do powstania silnego zespo\u0142u Stali, kt\u00f3ry awansowa\u0142 z III ligi do II ligi (1968\/1969), a nast\u0119pnie do ekstraklasy (1969\/1970). Przyczyni\u0142 si\u0119 do uplasowania si\u0119 Stali w czo\u0142\u00f3wce ekstraklasy (5. miejsce) w sezonie 1971\/1972. By\u0142 w\u00f3wczas ostatnim zawodnikiem, kt\u00f3ry gra\u0142 w dru\u017cynie Stali jeszcze w pierwszym pobycie w I lidze. Zagra\u0142 m.in. w 53 meczach w I lidze i oko\u0142o 130 w II lidze. W 1972 r. zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 zawodnicz\u0105. Studia na AWF w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 1978 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142y magistra sportu i trenera II klasy pi\u0142ki no\u017cnej. Przez kilka lat trenowa\u0142 dru\u017cyny ni\u017cszych klas rozgrywkowych z okolic Mielca, a nast\u0119pnie wyjecha\u0142 do Kanady. Zmar\u0142 7 X 2019 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RACHWA\u0141 TADEUSZ<\/strong>, urodzony 24 VIII 1935 r. w Zmys\u0142\u00f3wce ko\u0142o \u0141a\u0144cuta, syn Franciszka i Wiktorii z domu Kurek. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1953 r. w Zak\u0142adach \u201ePolska We\u0142na\u201d w Zielonej G\u00f3rze, a po roku przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego na stanowisku grawera. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne (budowa p\u0142atowc\u00f3w) w Mielcu. Wykona\u0142 szereg prac grawerskich, m.in. medali okoliczno\u015bciowych i odznak. W 1979 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowej\u201d w Mielcu i prowadzi\u0142 zak\u0142ad mechaniki pojazdowej. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w produkcji z\u0142\u0105cza k\u0105towego nap\u0119du tachografu, a nast\u0119pnie wytwarza\u0142 lusterka samochodowe. Pe\u0142ni\u0142 funkcje spo\u0142eczne, m.in. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego Rady Sp\u00f3\u0142dzielni i przewodnicz\u0105cym Komisji Rewizyjnej (VI 1979 r. \u2013 V 1982 r.), przewodnicz\u0105cym Rady Sp\u00f3\u0142dzielni (V 1982 r. \u2013 VI 1985 r.) i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142dzielni (VI 1985 r. \u2013 VI 1989 r.). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142otym Medalem im. Jana Kili\u0144skiego. Zmar\u0142 13 V 2017 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RACHWA\u0141 TADEUSZ<\/strong>, urodzony 4 II 1946 r. w D\u0119bicy, syn W\u0142adys\u0142awa i Heleny z domu Urbanek. Absolwent Technikum Elektrycznego w Krakowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1964 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Elektrycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y In\u017cynierskiej w Rzeszowie i w 1968 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w Technikum Elektrycznym w Mielcu jako pierwszy etatowy nauczyciel przedmiot\u00f3w elektrycznych. W latach 1974-1981 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 w Mielcu. W 1983 r. uko\u0144czy\u0142 studia magisterskie w zakresie elektrotechniki na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie. Przygotowywa\u0142 (z powodzeniem) m\u0142odzie\u017c do og\u00f3lnopolskich konkurs\u00f3w przedmiotowych. Opracowywa\u0142 projekty u\u017cytkowe dla zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych. Jeden z jego projekt\u00f3w \u2013 urz\u0105dzenie do automatycznej kontroli wymiar\u00f3w liniowych \u2013 otrzyma\u0142 \u015bwiadectwo autorskie i zosta\u0142 opatentowany jako wynalazek. W latach 70. \u015bpiewa\u0142 w ch\u00f3rze m\u0119skim \u201eMelodia\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Zmar\u0142 11 IV 2004 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RACIBORSKIEGO MARIANA (ULICA)<\/strong>, ulica o d\u0142ugo\u015bci 200 m na osiedlu W. Szafera. \u0141\u0105czy ulic\u0119 W. Szafera z ul. Metalowc\u00f3w i jest drog\u0105 dojazdow\u0105 do budynk\u00f3w wielorodzinnych w \u00a0p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci osiedla Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Powsta\u0142a w po\u0142owie lat 80., patrona otrzyma\u0142a 26 IX1984 r. Mia\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki. W 2006 r. zosta\u0142a przebudowana, otrzyma\u0142a now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: MARIAN RACIBORSKI (1863-1917) to jeden z wybitnych polskich botanik\u00f3w prze\u0142omu XIX i XX w. By\u0142 za\u0142o\u017cycielem Instytutu Biologiczno-Botanicznego na Uniwersytecie Lwowskim i Instytutu Botanicznego na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. Opublikowa\u0142 oko\u0142o 180 prac z zakresu paleobotaniki, morfologii, cytologii, anatomii i fizjologii ro\u015blin. Pracowa\u0142 nad usystematyzowaniem ca\u0142okszta\u0142tu wiadomo\u015bci o florze kopalnej Polski i rezultaty tej pracy pozostawi\u0142 w r\u0119kopisie. Zainicjowa\u0142 wydanie monumentalnego dzie\u0142a Flora Polski, kt\u00f3re ukaza\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017aniej pod redakcj\u0105 W. Szafera. By\u0142 jednym z prekursor\u00f3w ruchu ochrony przyrody.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RAC\u0141AWICKA (ULICA)<\/strong>, ulica na osiedlu T. Ko\u015bciuszki, ma 546 m d\u0142ugo\u015bci. Biegnie od ul. Wojs\u0142awskiej w kierunku p\u00f3\u0142nocno-wschodnim do tor\u00f3w kolejowych, ale do nich nie dochodzi i skr\u0119caj\u0105c w prawo pod katem prostym biegnie w kierunku po\u0142udniowym, niemal r\u00f3wnolegle do tor\u00f3w. Mia\u0142a nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i w niewielkiej cz\u0119\u015bci betonow\u0105 oraz chodnik po jednej stronie. W 2009 r. przeprowadzono remont, po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patronuj\u0105ce ulicy RAC\u0141AWICE (miejscowo\u015b\u0107 w powiecie miechowskim) wpisane zosta\u0142y do historii Polski jako miejsce zwyci\u0119skiej bitwy wojsk polskich pod dow\u00f3dztwem T. Ko\u015bciuszki z wojskami rosyjskimi 4 IV 1794 r. Decyduj\u0105c\u0105 rol\u0119 w ko\u0144c\u00f3wce bitwy odegrali ch\u0142opi \u2013 kosynierzy, kt\u00f3rzy brawurowo uderzyli w stanowiska artylerii rosyjskiej, a nast\u0119pnie rozgromili piechot\u0119. Bitwa pod Rac\u0142awicami sta\u0142a si\u0119 jednym z symboli bohaterstwa ludu polskiego.<\/p>\r\n

RACZY\u0143SKI STANIS\u0141AW<\/b>, urodzony 18 II 1917 r. w Bzowie, syn Bart\u0142omieja i Marty. W\u00a0 1936 r. zosta\u0142 zatrudniony w firmie w Katowicach, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Por\u0119bie i ponownie w Katowicach. Do Mielca przyby\u0142 w 1951 r. i zosta\u0142 zatrudniony w WSK na Wydziale 06 jako pracownik fizyczny. Wykazywa\u0142 zdolno\u015bci pedagogiczne, tote\u017c awansowano go na brygadzist\u0119, a nast\u0119pnie na mistrza. W 1973 r. przeszed\u0142 do O\u015brodka Bada\u0144 Rozwojowych Sprz\u0119tu Komunikacyjnego i tam pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 mistrza w OLB-3. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w wychowanie wielu m\u0142odych pracownik\u00f3w. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie. Uhonorowany Odznak\u0105 ZW ZSMP \u201eZas\u0142u\u017cony mistrz, nauczyciel i wychowawca m\u0142odzie\u017cy\u201d. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1980 r. Zmar\u0142 23 XII 1981 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADA MIEJSKA (RADA GMINNA MIELCA, RADA AUTONOMICZNA, MIEJSKA RADA NARODOWA)<\/strong>,<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1470-1867<\/strong>\u00a0Rada Miejska funkcjonowa\u0142a zapewne od pocz\u0105tku za\u0142o\u017cenia miasta, zgodnie z prawem magdeburskim obowi\u0105zuj\u0105cym w Mielcu. Pocz\u0105tkowo stanowili j\u0105 prawdopodobnie czterej burmistrzowie, a p\u00f3\u017aniej burmistrz i rajcy. By\u0142a drugim, po w\u00f3jcie s\u0105dowym i \u0142awnikach, organem samorz\u0105du miejskiego. Wybierano j\u0105 najcz\u0119\u015bciej na pocz\u0105tku roku, uroczy\u015bcie i drog\u0105 elekcji, wi\u0119kszo\u015bci\u0105 g\u0142os\u00f3w. Wybory poprzedzano rozliczeniem finansowym czyli kalkulacj\u0105. Zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce niekt\u00f3rych burmistrz\u00f3w powo\u0142ywali w\u0142a\u015bciciele miasta. Siedzib\u0105 samorz\u0105du miejskiego by\u0142 ratusz, kt\u00f3ry sta\u0142 na rynku. G\u0142\u00f3wnymi zadaniami rady by\u0142y: administrowanie miastem, dba\u0142o\u015b\u0107 o zabudow\u0119 i ulice, organizowanie obrony przed wrogami, ochrona przeciwpo\u017carowa, egzekwowanie obowi\u0105zk\u00f3w mieszka\u0144c\u00f3w wobec w\u0142a\u015bciciela i miasta, utrzymywanie porz\u0105dku i \u0142adu, czuwanie nad stanem sanitarnym oraz opieka nad najbiedniejszymi. Realizuj\u0105c te zadania, wydawano m.in. zarz\u0105dzenia, respektuj\u0105c jednak\u017ce postanowienia aktu lokacyjnego i inne decyzje w\u0142a\u015bciciela dotycz\u0105ce wa\u017cnych spraw miasta. Wiele zada\u0144 i kompetencji, mimo rozdzia\u0142u rady od s\u0105du, oba organy samorz\u0105du miasta nierzadko wykonywa\u0142y razem. \u015awiadcz\u0105 o tym liczne zapisy w ksi\u0119dze w\u00f3jtowsko-\u0142awniczej. W bardziej skomplikowanych przypadkach decydowali w\u0142a\u015bciciele lub ich pe\u0142nomocnicy zwani starostami lub faktorami. Sytuacji trudnych by\u0142o wiele, gdy\u017c od 1548 r. miasto by\u0142o podzielone na trzy cz\u0119\u015bci, kt\u00f3rych w\u0142a\u015bciciele mieli nierzadko r\u00f3\u017cne koncepcje w sprawach rozwoju miasta i jego funkcjonowania. By\u0142o to szczeg\u00f3lnie odczuwalne w czasie wojen i kl\u0119sk \u017cywio\u0142owych, a nast\u0119pnie przy usuwaniu skutk\u00f3w tych nieszcz\u0119\u015b\u0107. Nie odnotowano jednak powa\u017cniejszych zatarg\u00f3w samorz\u0105du miasta z w\u0142a\u015bcicielami. Po I rozbiorze Polski (1772), kiedy Mielec znalaz\u0142 si\u0119 pod zaborem austriackim, sytuacja ta pocz\u0105tkowo niewiele si\u0119 zmienia\u0142a, ale potem stopniowo ulega\u0142a pogorszeniu. Na miasto nak\u0142adano bowiem dodatkowe obci\u0105\u017cenia podatkowe i liczne obowi\u0105zki na rzecz wojska austriackiego. Po 1795 r. niedobrze uk\u0142ada\u0142y si\u0119 tak\u017ce stosunki z w\u0142a\u015bcicielem miasta, kt\u00f3rym by\u0142 Jan Odrow\u0105\u017c Pieni\u0105\u017cek, permanentnie nadu\u017cywaj\u0105cy swoich praw i ograniczaj\u0105cy uprawnienia samorz\u0105du miejskiego. Szczeg\u00f3lnym aktem bezprawia by\u0142o zatrzymanie si\u0142\u0105 w\u00f3jta Bro\u017cynowicza i zabranie z jego domu do dworu ksi\u0105g miejskich, a nast\u0119pnie pobieranie op\u0142at za korzystanie z nich. Wiele lat trwa\u0142 sp\u00f3r miasta z dworem o korzystanie z pastwisk i ostatecznie zako\u0144czy\u0142 si\u0119 w 1839 r. przyznaniem wi\u0119kszo\u015bci pastwisk miastu, ale okupiono to zap\u0142aceniem zalegaj\u0105cego od wielu lat podatku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Burmistrze w okresie od XV w. do powstania samorz\u0105du miejskiego w 1867 r.:<\/strong>\u00a0Miko\u0142aj Wolski (wzmiankowany w 1607 r.), Wojciech Rojek (1619), Kilian Piechowicz (1663), Kazimierz Polak vel Rynnowic (1705-1711), \u0141ukasz Bro\u017conowicz (1717-1743), Antoni Wi\u015bniewski (1785), Pawe\u0142 Rynnowic vel Polak (1791-1794), Jan Kozana (1793).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1867-1914<\/strong>\u00a0Znacznie wi\u0119ksz\u0105 niezale\u017cno\u015b\u0107 i kompetencje otrzyma\u0142a Rada Gminna Mielca po uchwaleniu przez Sejm Galicyjski ustawy o samorz\u0105dzie gminnym (12 VIII 1866 r.). Jej podstawowym zadaniem by\u0142o sprawowanie w\u0142adzy uchwa\u0142odawczej i nadzorczej na terenie gminy. Ustawa okre\u015bla\u0142a to w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: \u201e…Rada Gminna zast\u0119puje gmin\u0119 w wykonywaniu jej praw i obowi\u0105zk\u00f3w, wydaje w granicach ustawami oznaczonych imieniem gminy postanowienia obowi\u0105zuj\u0105ce i uchwala spos\u00f3b ich wykonania. Ona jest w\u0142adz\u0105 zwierzchni\u0105 gminy we wszystkich sprawach gminy, obowi\u0105zana strzec dobra gminy i stara\u0107 si\u0119 o zaspokojenie jej potrzeb…\u201d \u00a0Dzia\u0142alno\u015b\u0107 rozpocz\u0119to 11 II 1867 r., upami\u0119tniaj\u0105c to zapisem w ksi\u0119dze protoko\u0142\u00f3w: \u201eW imi\u0119 Bo\u017ce rozpocz\u0119li\u015bmy na dniu 11 i 12 Lutego 1867 r. na zasadzie przez Najja\u015bniejszego Pana Franciszka J\u00f3zefa I Cesarza Austriackiego a kr\u00f3la naszego najmi\u0142o\u015bciwiej nam panuj\u0105cego, udzielonej dla swych kraj\u00f3w koronnych autonomiji, a w skutek niej przez Wys. Sejm uchwalonej Ustawy gminnej i ordynacji wyborczej z dnia 12 sierpnia 1866 wydanej i rozes\u0142anej 1 listopada 1866 r. pierwsze urz\u0119dowanie w miasteczku naszem, w obecno\u015bci licznie zgromadzonych cz\u0142onk\u00f3w gminnych…\u201d W tym dniu zosta\u0142a wybrana Rada, z\u0142o\u017cona z 24 radnych i 12 zast\u0119pc\u00f3w radnych. Z kolei Rada wybra\u0142a naczelnika gminy (burmistrza) i jego zast\u0119pc\u0119 oraz 5 asesor\u00f3w. Stanowili oni Zwierzchno\u015b\u0107 Gminn\u0105 zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 bie\u017c\u0105cym zarz\u0105dzaniem miastem. Kadencja Rady trwa\u0142a 6 lat, ale po 3 latach nast\u0119powa\u0142a wymiana cz\u0119\u015bci radnych drog\u0105 wybor\u00f3w uzupe\u0142niaj\u0105cych. W sk\u0142ad Rady wchodzili katolicy i przedstawiciele ludno\u015bci \u017cydowskiej. Ponadto obie grupy radnych tworzy\u0142y odr\u0119bne Rady: Rad\u0119 Gminn\u0105 Chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 i Rad\u0119 Gminn\u0105 Izraelick\u0105, kt\u00f3rych zadaniami by\u0142y m.in.: za\u0142atwianie spraw w\u0142a\u015bciwych tylko dla swojej spo\u0142eczno\u015bci oraz uzgadnianie jednolitego stanowiska na forum Rady Gminnej. Uwolnienie si\u0119 od feudalnej zale\u017cno\u015bci od w\u0142a\u015bcicieli miasta i powstanie nowoczesnego samorz\u0105du miejskiego powitano \u00a0uroczysto\u015bci\u0105 21 III 1867 r., na kt\u00f3rej program z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119: przyrzeczenie Zwierzchno\u015bci Gminnej, nabo\u017ce\u0144stwo w ko\u015bciele \u015bw. Mateusza i festyn z iluminacj\u0105. Rada spotyka\u0142a si\u0119 na posiedzeniach przeci\u0119tnie raz w miesi\u0105cu. Przewodniczy\u0142 jej burmistrz, a w przypadku jego nieobecno\u015bci zast\u0119pca burmistrza. Posiedzenia odbywa\u0142y si\u0119 wieczorami. W pierwszych latach funkcjonowania nowe w\u0142adze Mielca podejmowa\u0142y energiczne starania o zmian\u0119 wizerunku drewnianego i b\u0142otnistego miasteczka, zaniedbanego przez w\u0142a\u015bcicieli i w\u0142adze zaborcze. Niewielkie dochody miasteczka (administracja austriacka wprowadzi\u0142a podzia\u0142 na miasta i miasteczka) nie pozwala\u0142y jednak na wi\u0119ksze inwestycje, a zrealizowanie nawet podstawowych wydatk\u00f3w powodowa\u0142o corocznie niedob\u00f3r w bud\u017cecie miejskim. Pokrywano go z zaci\u0105ganych po\u017cyczek, co tworzy\u0142o narastaj\u0105ce zad\u0142u\u017cenie miasta. Starano si\u0119 te\u017c o uzyskanie pomocy finansowej od w\u0142adz powiatowych. Na posiedzenia zapraszano starost\u0119 powiatowego i zapoznawano go z aktualnymi problemami \u015brodowiska. Wizyty starost\u00f3w, zw\u0142aszcza Jana Rudolfa Kasparka i Eugeniusza Beneszka, wydatnie pomog\u0142y wybudowa\u0107 w 1872 r. murowany budynek szkolny obok ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza. Wtedy te\u017c Rada przyzna\u0142a staro\u015bcie Beneszkowi pierwszy tytu\u0142 \u201eHonorowego Obywatela Miasta Mielca\u201d. Poza realizacj\u0105 zada\u0144 w\u0142asnych starano si\u0119 o zapewnienie miastu lepszych warunk\u00f3w dla dalszego rozwoju, m.in. w pa\u017adzierniku 1882 r. wys\u0142ano do Lwowa delegacj\u0119 w sk\u0142adzie: ks. J. Knutelski, burmistrz J. K\u0142os i dr H. Brandt w sprawie poparcia budowy kolei z Tarnowa do Tarnobrzega, a od 1898 r. starano si\u0119 o za\u0142o\u017cenie gimnazjum. W tych sprawach wsp\u00f3\u0142pracowano z samorz\u0105dowymi w\u0142adzami powiatu. Niemal regu\u0142\u0105 by\u0142 w\u00f3wczas udzia\u0142 starosty lub marsza\u0142ka powiatu w posiedzeniach Rady. Nie zapominano o dobrze w\u00f3wczas widzianych podda\u0144czych gestach wobec dworu austriackiego, np. 14 VIII 1900 r. odby\u0142o si\u0119 nadzwyczajne posiedzenie Rady pod przewodnictwem zast\u0119pcy burmistrza M. Horowitza z okazji 70-lecia urodzin cesarza Franciszka J\u00f3zefa I. Rok 1900 zapisa\u0142 si\u0119 te\u017c w historii dzia\u0142alno\u015bci Rady uchwaleniem bud\u017cetu bez niedoboru, a nawet niewielk\u0105 nadwy\u017ck\u0105 535 z\u0142r (dochody \u2013 11 816 z\u0142r, rozchody \u2013 11 281 z\u0142r) i odt\u0105d uchwalano bud\u017cet zr\u00f3wnowa\u017cony. Aby to zrealizowa\u0107, zaci\u0105gano kolejne po\u017cyczki. Niestety, wielki po\u017car centralnej cz\u0119\u015bci drewnianego Mielca w 1900 r. strawi\u0142 oko\u0142o trzy czwarte zabudowy i spowodowa\u0142 dodatkowe powa\u017cne wydatki. Z wielkiego nieszcz\u0119\u015bcia miasta wyci\u0105gni\u0119to jednak pozytywne wnioski. W 1901 r. Rada Gminna postanowi\u0142a, \u017ce \u201e…rynek, \u015br\u00f3dmie\u015bcie, przyleg\u0142e place \u00a0i ulice maj\u0105 by\u0107 zbudowane z twardego materia\u0142u, tj. murowane i ogniotrwale kryte…\u201d, a decyzj\u0119 t\u0119 zatwierdzi\u0142 uchwa\u0142\u0105 Wydzia\u0142 Powiatowy w Mielcu w czerwcu 1901 r. Starano si\u0119 te\u017c u Namiestnika Galicji o bezzwrotn\u0105 zapomog\u0119 i ostatecznie otrzymano j\u0105 w wysoko\u015bci 12 000 koron. Wkr\u00f3tce spalone centrum miasta zacz\u0119\u0142o si\u0119 odbudowywa\u0107. Dla czynno\u015bci kontrolnych Rady i wykonywania okre\u015blonych zada\u0144 powo\u0142ywano komisje. R\u00f3wnocze\u015bnie jednak o\u017cywiona dzia\u0142alno\u015b\u0107 inwestycyjna wywo\u0142ywa\u0142a \u017cywe dyskusje na posiedzeniach Rady , a nawet wzajemne oskar\u017canie si\u0119. Zarzuty dotycz\u0105ce z\u0142ego nadzoru oraz podejrzenia o nadu\u017cycia i korupcj\u0119 sk\u0142oni\u0142y marsza\u0142ka powiatu mieleckiego Stefana S\u0119kowskiego do sporz\u0105dzenia wniosku do Namiestnictwa we Lwowie o rozwi\u0105zanie Rady Gminnej w Mielcu. Nie czuj\u0105c si\u0119 winn\u0105, Rada protestowa\u0142a, ale bez skutku. Po rozwi\u0105zaniu Rady od 21 VI 1901 r. administrowanie miastem przej\u0105\u0142 komisarz rz\u0105dowy Adam Wagner, kt\u00f3remu pomaga\u0142a Rada Doradcza. Od 28 VIII 1902 r. temu szczeg\u00f3lnemu zarz\u0105dowi miasta przewodniczy\u0142 zast\u0119pca komisarza rz\u0105dowego Roman D\u0119bicki, a od 12 II 1903 r. komisarz rz\u0105dowy Kazimierz Spalke. Na pocz\u0105tku czerwca 1903 r. przywr\u00f3cono gminie autonomi\u0119 i od 9 VI rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 nowa Rada Gminna. \u201e…burmistrz otwar\u0142 posiedzenie o godz. 5,30 stosown\u0105 przemow\u0105 i w duchu wdzi\u0119czno\u015bci za przywr\u00f3con\u0105 gminie autonomi\u0119 wzni\u00f3s\u0142 na cze\u015b\u0107 Najja\u015bniejszego Pana Cesarza Franciszka J\u00f3zefa I okrzyk \u201eNiech \u017cyje\u201d, kt\u00f3ry to okrzyk Rada z miejsc swoich powstawszy trzykrotnie \u00a0powt\u00f3rzy\u0142a\u201d. Lata 1903-1914 charakteryzowa\u0142y si\u0119 du\u017c\u0105 aktywno\u015bci\u0105 Rady, zw\u0142aszcza w zakresie inwestycji o\u015bwiatowych i estetyzacji miasta. Wybudowano w\u00f3wczas okaza\u0142y gmach gimnazjum, burs\u0119 gimnazjaln\u0105 i sal\u0119 gimnastyczn\u0105, kana\u0142 oczyszczaj\u0105cy na polach przy G\u00f3rze Cyranowskiej. Brukowano ulice, szutrowano place, uk\u0142adano chodniki, sadzono drzewka. Dla realizacji tych zada\u0144 zaci\u0105gano kolejne po\u017cyczki, powi\u0119kszaj\u0105c i tak ju\u017c olbrzymie zad\u0142u\u017cenie miasta (w 1912 r. \u2013 oko\u0142o 300 000 koron). Sporo czasu na posiedzeniach Rady przeznaczano tak\u017ce na sprawy budownictwa indywidualnego, pomocy spo\u0142ecznej i zezwole\u0144 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 lokali gastronomicznych, a zw\u0142aszcza prowadz\u0105cych sprzeda\u017c alkoholu. Wybuch wojny \u015bwiatowej spowodowa\u0142, \u017ce reskryptem Prezydium c.k. Namiestnictwa w Bia\u0142ej (ewakuowanego ze Lwowa) rozwi\u0105zano rady miejskie, w tym tak\u017ce Rad\u0119 Gminn\u0105 w Mielcu i 28 X 1914 r. przekazano obowi\u0105zki zarz\u0105dcy miasta delegatowi rz\u0105dowemu W\u0142adys\u0142awowi Zaczykowi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Naczelnicy gminy (burmistrze) w latach 1867-1914:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Satkowski (1867-1870), J\u00f3zef K\u0142os (1870-1873), Micha\u0142 D\u0119bicki (1873-1876), J\u00f3zef Bro\u017conowicz (1876-1879), J\u00f3zef K\u0142os (1879-1886), Tomasz Ryniewicz (1886-1901), komisarz rz\u0105dowy Adam Wagner (1901-1902, komisarz rz\u0105dowy Roman D\u0119bicki (1902-1903), komisarz rz\u0105dowy Kazimierz Spalke (1903), Feliks Leyko (1903-1908), Feliks Bro\u017conowicz (1908-1910), p.o. wiceburmistrz Andrzej Pawlikowski (1910-1913), Andrzej Pawlikowski (1913-1914).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy naczelnik\u00f3w (wiceburmistrzowie):<\/strong>\u00a0J\u00f3zef K\u0142os (1867-1870), J\u00f3zef Bro\u017conowicz (1870-1873), Maciej Maziarski (1873-1876), Micha\u0142 D\u0119bicki (1876-1882), Tomasz Ryniewicz (1882-1886), Feliks Leyko (1886-1990), Markus Horowitz (1900-1901), Andrzej Pawlikowski (1905-1913), J\u00f3zef Kolasi\u0144ski (1913-1914).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni Rady Gminnej (Miejskiej) w latach 1867 \u2013 1914:<\/strong>\u00a0Roman Andrusikiewicz, Abraham Anisfeld, Mozes Aschheim, Antoni Bartosi\u0144ski, Bronis\u0142aw Bigo, Alter Blatberg, Jakub Blattberg, Leib Blattberg, Leisor Blatberg, Henryk Brandt, Ascher Braudman, Szymon Braudman, Andrzej Bro\u017conowicz, J\u00f3zef Bro\u017conowicz, Feliks Bro\u017conowicz, Wojciech Bu\u015b, Jan Demkow, Antoni D\u0119bicki, Micha\u0142 D\u0119bicki, Roman D\u0119bicki, J\u00f3zef Droba, Antoni Fibich, Aureliusz Fiutowski, Alter Fortgang, Apolinary Frank, J\u00f3zef Fuchs, Adolf Galicauer, Kalikst Gasparski, Naftali Goldberg, Lejzor Gross, Mechel Gros, Nathan Gross, Franciszek Gwo\u017adziowski, J\u0119drzej Gwo\u017adziowski, Abraham Haber, Jan Ha\u0142adej, Beniamin Hermele, Izrael Hermele, Bodner Hirsch, Markus Horowitz, Oskar Isenberg, Franciszek Jaglarz, Jan Je\u017c, Szulim Jochnowicz, Henryk Kaczorowski, N. Kalman, Aron Kanner, Oser (Ozer) Kanner, Mendel Kanner, Piotr Kazana, B\u0142a\u017cej Kijas, Chaim Klein, Izaak Klein, Abraham Kleinman, Akiwa Kleinmann, Fiszel Kleinmann, Markus Kleinmann, Samuel Kleinmann, Jan K\u0142os, J\u00f3zef K\u0142os, ks. J\u00f3zef Knutelski, Juda Kohn, Andrzej Kolasi\u0144ski, J\u00f3zef Kolasi\u0144ski, Walenty Kolasi\u0144ski, Markus Koller, Kazimierz Korpanty, Micha\u0142 Korpanty, Walenty Korpanty, Ignacy Kosi\u0144ski, Franciszek Kradyna, Ferdynand Kriegseisen, Kazimierz Kropaczek, Jan Feliks Krymski, Maurycy Landes, Feliks Leyko, Bronis\u0142aw Leszczycki, Jan Pawe\u0142 Leyko, Kazimierz Lubaska, Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz, J\u00f3zef \u0141ojczyk, Karol Madejski, Szymon Massinger, Chiel Mechlowicz, ks. Franciszek Miklasi\u0144ski, \u00a0ks. Andrzej Niemiec, Jan Nowak, Stanis\u0142aw Nowaczy\u0144ski, Dawid Nusbaum, Henoch Nusbaum, Izaak Ostrau, Jan Ostrowski, J\u00f3zef Padawer, Tomasz Pancerz, Andrzej Pawlikowski, Kazimierz Pi\u0105tkowski, J\u00f3zef Piechoci\u0144ski, Szymon Radomy\u015bler, Antoni Rataj, Chaim J\u00f3zef Rebhun, Ascher Reich, Izrael Reicher, Antoni Rink, Tomasz Ruczka, J\u00f3zef Rymanowski, J\u0119drzej Ryniewicz, Mateusz Ryniewicz, Tomasz Ryniewicz, Leizor Salpeter, W\u0142adys\u0142aw Satkowski, Emanuel Schabus, Stanis\u0142aw Schabbus, Rudolf Schrom, Wandie Silber, ks. J\u00f3zef Smetana, Markus Storch, Mateusz Szczerbicki, Jan \u015al\u00f3sarek, Juda Tugenthaft, Leisor Verstandig, Szymon Wanderer, Pawe\u0142 Wery\u0144ski, J\u00f3zef Wioch, Julian Wronka, Marcin Wycza\u0142ek, Pawe\u0142 Wydro.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy radnych w latach 1867-1914:<\/strong>\u00a0Izrael Berger, Micha\u0142 Borz\u0119cki, J\u00f3zef Cytryn, Samuel Dienstag, Alter Fortgang, Kallmann Galicer, Jak\u00f3b Geldzahler, Naftali Goldberg, Franciszek Gwo\u017adziowski, J\u0119drzej Gwo\u017adziowski, Leizor Herz, Jan Je\u017c, Mendel Kanner, Jochene Keller, Rafael Klein, Samuel Kleinmann, Alter Kmito, Walenty Kolasi\u0144ski, Leyko, Maksymilian Listkiewicz, Kazimierz Lubaska, Jak\u00f3b Margulie\u0161, Miel Mechlowicz, Tomasz Pancerz, Schewach Pomerang, J\u00f3zef Rebhuhn, Tomasz Ruczka, Karol Schreyer, J\u00f3zef Solarski, Jak\u00f3b Spalter, Schyja Steuer, Moj\u017cesz Dawid Strobing, Mateusz Szczebicki, Feiwel Sz\u00f6nwald, Jan \u015al\u00f3sarek,Wojciech \u015awitkowski, Szymon Wanderer, ks. Walenty Wcis\u0142o, \u0141ukasz Wery\u0144ski, Tomasz Wo\u017aniak, Marcin Wycza\u0142ek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Pracownicy Urz\u0119du Miejskiego w latach 1867-1914:<\/strong>\u00a0Bronis\u0142aw Bigo (budowniczy), Alter Blatberg (kasjer), Andrzej Bro\u017conowicz (sekretarz), Micha\u0142 D\u0119bicki (kasjer), Micha\u0142 Gali\u0144ski (sekretarz i rewizor policji miejskiej), Bazyli Goro\u0144 (inspektor policji miejskiej), Nusbaum Henach (kontroler), J. Hingler (kontroler), B\u0142a\u017cej Kijas (lekarz miejski), J\u00f3zef Knutelski (kasjer), J\u00f3zef Kozicki (sekretarz i rewizor policji miejskiej), Benjamin Landes (lekarz miejski), Maurycy Landes (kontroler), Feliks Lejko (kasjer), Andrzej Pawlikowski (kasjer), Stefan Przyby\u0142kiewicz (weterynarz miejski), Marcin Sadowski (budowniczy), Emmanuel Schabbus (lekarz miejski), Rudolf Schrom (kontroler), Jan Siero\u0144 (kancelista), J\u00f3zef Sternberg (lekarz miejski), Markus Storch (kontroler), W\u0142adys\u0142aw Szafer (lekarz miejski), Leon Teitelbaum (weterynarz m.) Aleksander Warczewski (weterynarz m.). Ponadto zatrudniano: akuszerki (3-4), policjant\u00f3w miejskich (4-6), lampiarzy (3-4), dro\u017cnika, polowego i le\u015bnego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1914 \u2013 1918<\/strong>\u00a0\u00a0Wojna \u015bwiatowa, kt\u00f3ra wybuch\u0142a 1 VIII 1914 r., szybko wp\u0142yn\u0119\u0142a na \u017cycie Mielca. Rada i Zwierzchno\u015b\u0107 Gminna z najwy\u017cszym trudem utrzymywa\u0142y \u0142ad i porz\u0105dek, ale nie by\u0142y w stanie zapewni\u0107 miastu zaopatrzenia w najpotrzebniejsze artyku\u0142y oraz powstrzyma\u0107 spekulacji handlarzy i rosn\u0105cej dro\u017cyzny. Ju\u017c 21 IX, po wycofaniu si\u0119 wojsk austriackich za Wis\u0142ok\u0119, do Mielca wkroczy\u0142y wojska rosyjskie i dopuszcza\u0142y si\u0119 do rozboj\u00f3w i rozbijania sklep\u00f3w. Po kilku dniach rosyjski komendant wojenny opanowa\u0142 sytuacj\u0119 i wyrazi\u0142 wol\u0119 wsp\u00f3\u0142pracy z dotychczasowymi w\u0142adzami miasta. Wzgl\u0119dny porz\u0105dek trwa\u0142 do 6 X, ale wtedy kontrofensywa niemiecko-austriacka wypar\u0142a Rosjan z Mielca. Zn\u00f3w powt\u00f3rzy\u0142y si\u0119 akty agresji wojska, wobec kt\u00f3rych Rada Gminna by\u0142a bezsilna. Na posiedzeniu 28 X 1914 r. odczytano reskrypt c.k. Starostwa w Mielcu z dn. 28 X 1914r. o rozwi\u0105zaniu Rady na podstawie reskryptu Prezydium c.k. Namiestnictwa w Bia\u0142ej z dn. 24 X 1914 r. w zwi\u0105zku z dzia\u0142aniami wojenymi na terenie Galicji. W\u0142adz\u0119 w mie\u015bcie przej\u0105\u0142 W\u0142adys\u0142aw Zaczek \u2013 c.k. komisarz powiatowy i przedstawiciel rz\u0105du, a do pomocy powo\u0142ano Rad\u0119 Przyboczn\u0105 w sk\u0142adzie: Roman D\u0119bicki, Leizor Salpeter, ks. Franciszek Pawlikowski, Jan Ha\u0142adej i Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz. Trwa\u0142o to kr\u00f3tko, bowiem kilka dni potem przez Mielec po raz trzeci przetoczy\u0142 si\u0119 front i od 7 XI rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 druga okupacja rosyjska, a miastem ponownie rz\u0105dzi\u0142 rosyjski komendant wojenny. Druga kontrofensywa niemiecko-austriacka wyrzuci\u0142a Rosjan z Mielca 11 V 1915 r., tym razem ju\u017c definitywnie. Nowym komisarzem rz\u0105dowym mianowano Ludwika Freindla, za\u015b sk\u0142ad Rady Przybocznej Gminnej pozosta\u0142 bez zmian. Po staraniach uzyskano od rz\u0105du bezprocentow\u0105 po\u017cyczk\u0119 w wysoko\u015bci 5 000 koron na najpilniejsze wydatki zwi\u0105zane ze zniszczeniami i stratami wojennymi. Mimo biedy wojennej, restrykcyjnej dzia\u0142alno\u015bci wojska austriackiego i wielu ogranicze\u0144 – w\u0142adze miasta stara\u0142y si\u0119 nie dopu\u015bci\u0107 do jego degradacji, a nawet zwi\u0119ksza\u0142y dochody i wydatki bud\u017cetowe (r\u00f3wnowa\u017c\u0105ce si\u0119), g\u0142\u00f3wnie z podatk\u00f3w i op\u0142at targowych. W 1916 r. wynosi\u0142y one 398 140 koron 25 halerzy, a w 1917 r. \u2013 469 145 kor. 75 hal. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do tego kolejny (od 1916 r.) komisarz rz\u0105dowy Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz. Rozporz\u0105dzeniem Prezydium c.k. Namiestnictwa w Bia\u0142ej z dn. 9 V 1917 r. i reskryptem c.k. Starostwa w Mielcu z 22 V 1917 r. rozszerzono sk\u0142ad \u00a0Rady Przybocznej do 13 os\u00f3b. Wraz z komisarzem stanowi\u0142a Tymczasowy Zarz\u0105d Gminy. Ponadto dla rozwi\u0105zywania kluczowych problem\u00f3w miasta powo\u0142ano komisje: finansowo-rachunkow\u0105, budowlan\u0105 i sanitarn\u0105. Tak\u0105 w\u0142a\u015bnie gradacj\u0119 spraw wymusi\u0142y: konieczno\u015b\u0107 zabezpieczenia finans\u00f3w na najpilniejsze potrzeby miasta, wzmo\u017cony ruch budowlany zwi\u0105zany z likwidacj\u0105 zniszcze\u0144 wojennych oraz nat\u0142ok problem\u00f3w z inwalidami wojennymi i d\u0105\u017cenia do poprawienia stanu sanitarnego miasta.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Komisarze rz\u0105dowi w latach 1914-1918:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Zaczek (1914-1915), Ludwik Freindl (1915-1916), Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz (1916-1918).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni Rady Przybocznej w latach 1914-1918:<\/strong>\u00a0Roman D\u0119bicki, Piotr Gardulski, Jan Ha\u0142adej, Franciszek Jaglarz, Piotr Kazana, Jan Pawe\u0142 Leyko, Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz, Karol Madejski, Henryk Matuzi\u0144ski, ks. Franciszek Pawlikowski, Tomasz Ryniewicz, Leizor Salpeter, Jak\u00f3b Wanatowicz .<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1918-1939<\/strong>\u00a0Od pocz\u0105tku listopada 1918 r. w\u0142adz\u0119 w Galicji Zachodniej przej\u0119\u0142a PKL w Krakowie. Po otrzymaniu tej wiadomo\u015bci 2 XI komisarz S. \u0141ojasiewicz zebra\u0142 Rad\u0119 Przyboczn\u0105 i po uzyskaniu jej akceptacji jeszcze tego samego dnia przekaza\u0142 w\u0142adz\u0119 w mie\u015bcie ostatniemu przedwojennemu burmistrzowi Andrzejowi Pawlikowskiemu i Radzie Autonomicznej w sk\u0142adzie Rady Gminnej z 1914 r. Zwolennicy innego rozwi\u0105zania wybrali natomiast tzw. Rad\u0119 Ludow\u0105. Ostatecznie 5 radnych z Rady Ludowej w\u0142\u0105czono do Rady Autonomicznej (Gminnej). Tak tymczasowo skonstruowany samorz\u0105d miejski podj\u0105\u0142 si\u0119 trudu zarz\u0105dzania miastem po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci. Najpowa\u017cniejszym zadaniem Rady by\u0142o zapewnienie bezpiecze\u0144stwa mieszka\u0144com miasta, bowiem zdarza\u0142y si\u0119 napady na sklepy \u017cydowskie i inne incydenty, g\u0142\u00f3wnie z udzia\u0142em ludno\u015bci wiejskiej i powracaj\u0105cych do dom\u00f3w by\u0142ych \u017co\u0142nierzy armii austriackiej. R\u00f3wnie powa\u017cnymi sprawami by\u0142y pomoc spo\u0142eczna dla najbiedniejszych i opieka nad sierotami. Olbrzymim problemem by\u0142o tak\u017ce du\u017ce zniszczenie miasta po dzia\u0142aniach wojennych 1914-1915. Znacz\u0105c\u0105, ale dalece niewystarczaj\u0105c\u0105 pomoc\u0105 by\u0142o otrzymanie 94 tys. koron odszkodowa\u0144 wojennych (z nale\u017cnych 470 tys. koron). Z kolei olbrzymie d\u0142ugi Mielca, po zaci\u0105gni\u0119ciu kredyt\u00f3w m.in. w banku w Wiedniu przed wojn\u0105, zosta\u0142y niemal w ca\u0142o\u015bci skasowane po rozpadzie monarchii habsburskiej. 9 XI 1918 r. na posiedzeniu Rady zrezygnowa\u0142 burmistrz A. Pawlikowski zrezygnowa\u0142 z funkcji, a przewodniczenie Radzie powierzono wiceburmistrzowi J\u00f3zefowi Kolasi\u0144skiemu. Problem bezpiecze\u0144stwa uda\u0142o si\u0119 za\u0142atwi\u0107 poprzez doprowadzenie do zwi\u0119kszenia garnizonu wojskowego w Mielcu i zorganizowanie komisariatu policji pa\u0144stwowej, a ponadto wielu m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn powo\u0142ano do wojska. Po interwencjach organizacji politycznych, upominaj\u0105cych si\u0119 o wi\u0119ksz\u0105 reprezentacj\u0119 w Radzie, 23 XII 1919 r. dosz\u0142o do wybor\u00f3w uzupe\u0142niaj\u0105cych, w rezultacie czego sk\u0142ad Rady powi\u0119kszy\u0142 si\u0119 do 48 os\u00f3b. Po posiedzeniach 27 XII i 29 XII 1919 r. ukonstytuowa\u0142 si\u0119 nowy sk\u0142ad Zwierzchno\u015bci Gminnej. Burmistrzem wybrano Romana D\u0119bickiego, wiceburmistrzem \u2013 J\u00f3zefa Kolasi\u0144skiego, a asesorami – 3 radnych. \u017bywot Rady potrwa\u0142 ledwie nieca\u0142y miesi\u0105c, bowiem na skutek wojny polsko-bolszewickiej zosta\u0142a rozwi\u0105zana reskryptem Namiestnictwa z 20 I 1920 r. W\u0142adz\u0119 w mie\u015bcie powierzono komisarzowi Romanowi D\u0119bickiemu i Radzie Gminnej Przybocznej. W jej sk\u0142ad wchodzili: zast\u0119pca komisarza Jan Pawe\u0142 Leyko, asesorzy Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz i Jan Ha\u0142adej oraz 13 radnych, kt\u00f3rych sk\u0142ad w nast\u0119pnych latach zmienia\u0142 si\u0119. Problematyka podejmowana przez Rad\u0119 Przyboczn\u0105, formy i styl pracy nie zmieni\u0142y si\u0119. Posiedzenia odbywa\u0142y si\u0119 przeci\u0119tnie raz w miesi\u0105cu, a do za\u0142atwienia wi\u0119kszych spraw, zgodnie z dotychczasow\u0105 praktyk\u0105, powo\u0142ywano specjalne komisje. Mimo pi\u0119trz\u0105cych si\u0119 k\u0142opot\u00f3w z zapewnieniem miastu normalnego funkcjonowania, z regu\u0142y pozytywnie odpowiadano na apele o sk\u0142adki og\u00f3lnokrajowe, m.in. na flot\u0119 polsk\u0105, obron\u0119 Kres\u00f3w i dar narodowy Naczelnika Pi\u0142sudskiego. Po rezygnacji \u00a0R. D\u0119bickiego ze wzgl\u0119d\u00f3w zdrowotnych (21 XII 1921 r.) komisarzem rz\u0105dowym mianowano Jana Paw\u0142a Leyk\u0119. Mimo ograniczenia samorz\u0105dno\u015bci i trudnej sytuacji pa\u0144stwa (m.in. walki polityczne, kryzys gospodarczy, galopuj\u0105ca inflacja) \u2013 starano si\u0119 unowocze\u015bni\u0107 funkcjonowanie miasta. Budowano nowe ulice i kanalizacj\u0119, wspierano budow\u0119 sieci elektrycznej. Przywr\u00f3cenie funkcjonowania kompletnej Rady Gminnej nast\u0105pi\u0142o 18 II 1927. Wtedy to bowiem mia\u0142o odby\u0107 si\u0119 pierwsze posiedzenie nowo wybranej 48-osobowej Rady, ale ze wzgl\u0119du na brak quorum nie odby\u0142o si\u0119. Uda\u0142o si\u0119 natomiast zgromadzi\u0107 radnych 24 III i wybrano w\u00f3wczas burmistrza \u2013 Franciszka Jaglarza oraz wiceburmistrza \u2013 Franciszka Kazan\u0119, a tak\u017ce 6 asesor\u00f3w. Starosta, korzystaj\u0105c ze swych kompetencji, nie zatwierdzi\u0142 wyboru burmistrza, ale po ponownym wyborze F. Jaglarza zatwierdzi\u0142 ten wyb\u00f3r. 16 VII 1929 r. wojewoda krakowski rozwi\u0105za\u0142 Rad\u0119 i Zwierzchno\u015b\u0107 Gminn\u0105, a powo\u0142a\u0142 komisarza Jana Ha\u0142adeja i Tymczasowy Zarz\u0105d Miejski. Sytuacja ta trwa\u0142a do grudnia 1930 r. 13 XII zebra\u0142a si\u0119 nowo wybrana 48-osobowa Rada Gminna, kt\u00f3ra dokona\u0142a wyboru Zwierzchno\u015bci Miejskiej. Funkcj\u0119 burmistrza powierzono Janowi Paw\u0142owi Leyce, wiceburmistrza \u2013 Franciszkowi Kazanie, a asesorami zosta\u0142o 5 radnych. Po uchwaleniu przez sejm ustawy o cz\u0119\u015bciowej zmianie ustroju samorz\u0105du terytorialnego i wzmocnieniu nadzoru administracji pa\u0144stwowej (23 III 1933 r.) oraz ukazaniu si\u0119 rozporz\u0105dze\u0144 wykonawczych \u2013 18 VI 1934 r. odby\u0142a pierwsze posiedzenie nowa 16-osobowa Rada Miejska, a 23 VI wybrano Zarz\u0105d Miejski: burmistrza – Franciszka Kazan\u0119 i zast\u0119pc\u0119 burmistrza Jana Paw\u0142a Leyk\u0119 oraz 3 \u0142awnik\u00f3w. Kolejne lata samorz\u0105du miejskiego to intensywne starania o unowocze\u015bnienie centrum Mielca, cho\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 radnych nie popiera\u0142a tych d\u0105\u017ce\u0144. Mimo to w m.in. wyprowadzono uci\u0105\u017cliw\u0105 sprzeda\u017c z woz\u00f3w z Rynku. W 1938 r. zbudowano chodniki i now\u0105 nawierzchni\u0119 rynku oraz zasadzono drzewa. Rozbudowano sieci kanalizacyjn\u0105 i elektryczn\u0105. Po podj\u0119ciu samodzielnej decyzji o uporz\u0105dkowaniu rynku przez burmistrza F. Kazan\u0119, radni w 1938 r. nie przychodzili na kilka kolejnych sesji i poskutkowa\u0142o dopiero ostrze\u017cenie wojewody o rozwi\u0105zaniu Rady. Zobowi\u0105zano jednak burmistrza do informowania Rady o zamierzeniach inwestycyjnych, a zw\u0142aszcza o rozwi\u0105zaniach dotycz\u0105cych handlu i rzemios\u0142a, bowiem wielu radnych wywodzi\u0142o si\u0119 z tych \u015brodowisk. Po rozpocz\u0119ciu budowy Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w w pobliskiej Cyrance i podj\u0119ciu przeze\u0144 produkcji lotniczej pojawi\u0142y si\u0119 problemy towarzysz\u0105ce gwa\u0142townemu rozwojowi Mielca (przyby\u0142o oko\u0142o 3 tysi\u0105ce nowych mieszka\u0144c\u00f3w), m.in. brak mieszka\u0144, konieczno\u015b\u0107 poprawy zaopatrzenie i rozbudowy infrastruktury komunalnej. Niemal w tym samym sk\u0142adzie (w 1937 r. wiceburmistrzem zosta\u0142 Piotr \u017belasko) Rada funkcjonowa\u0142a do napa\u015bci Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119. 7 IX 1939 r., tu\u017c przed wej\u015bciem wojsk niemieckich do Mielca burmistrz Franciszek Kazana przekaza\u0142 obowi\u0105zki radnemu J\u00f3zefowi Bory\u0144skiemu, a ten na zebraniu Rady Przybocznej 16 IX doprowadzi\u0142 do wyboru burmistrza Apolinarego Franka, kt\u00f3ry dobrze zna\u0142 j\u0119zyk niemiecki. Tak\u017ce niemiecki komendant wojenny Mielca zatwierdzi\u0142 ten wyb\u00f3r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Burmistrze w latach 1918-1939:<\/strong>\u00a0Andrzej Pawlikowski (1918), J\u00f3zef Kolasi\u0144ski (1918-1919), Roman D\u0119bicki (1919-1920), komisarze (1920-1927), Franciszek Jaglarz (1927-1929), Jan Pawe\u0142 Leyko (1930-1934), Franciszek Kazana (1934-1939), J\u00f3zef Bory\u0144ski (p.o. 1939), Apolinary Frank (p.o. 1939).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Wiceburmistrze w latach 1918-1939:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef Kolasi\u0144ski (1918-1920), Franciszek Kazana (1927-1929 i 1930-1934), Jan Pawe\u0142 Leyko (1934-1937), Piotr \u017belasko (1937-1939).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Komisarze rz\u0105dowi \u2013 kierownicy Zarz\u0105du Gminnego w latach 1920 \u2013 1927:<\/strong>\u00a0Roman D\u0119bicki (1920-1921), Jan Pawe\u0142 Leyko (1921-1927), Jan Ha\u0142adej (1929-1930).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni Rady Miejskiej w latach 1918-1939:<\/strong>\u00a0Mozes Aschheim, Aleksander Atlas, Benjamin Berger, Izrael Berger, Stanis\u0142aw Biernacki, Leib Blatberg, Schulim Blattberg, J\u00f3zef Bory\u0144ski, Mateusz Borz\u0119cki, Micha\u0142 Borz\u0119cki, Abraham Brodh, Stefan Chciuk, Jan Chru\u015bciel, Eugeniusz D\u0119bicki, Roman D\u0119bicki, Andrzej Dziadyk, Tobjas Ehrenreich, Abraham Feit, Maksymilian Fia\u0142kowski, J\u00f3zef Fink, Alter Fortgang, Apolinary Frank, Chaim Friedman, Piotr Gardulski, Abraham Gettinger, Karol Gotowicki, Jan Ha\u0142adej, Benjamin Hermele, Chaim Hermele starszy, Chaim Hermele m\u0142odszy, Eisik Hermele, Izrael Hermele, Albin Hochhaus, Psachie Honig, Markus Horowitz, J\u00f3zef Indyk, Oskar Isenberg, Franciszek Jaglarz, Maria Jaworowa, Ludwik Je\u017c, W\u0142adys\u0142aw Kania, Leisor Kartagener, Tomasz Kawa, W\u0142adys\u0142aw Kawa, Franciszek Kazana, Piotr Kazana, Lejzor Keitelman, Chaim Keller, Mejer Keller, Jan K\u0142os, Mozes Knobel, Juda Kohn, J\u00f3zef Kolasi\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Kopa, Jan Korpanty, \u00a0Ludwik Korpanty, Ignacy Kosi\u0144ski, J\u00f3zef Kradyna, Franciszek Krymski, Jan Krymski, Stanis\u0142aw Kutrzeba, Leon Lachnit, Andrzej Leyko, Tomasz Lejko, Jan Pawe\u0142 Leyko, Getzel Lindenbl\u00fcth, Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz, Klemens Marcinek, Chaim Mermele, ks. Leon Mucha, Izaak Nussen, ks. Micha\u0142 Nawalny, Markus Neuman, \u00a0Zygmunt Neustein, J\u00f3zef Niemiec, Stanis\u0142aw Nowaczy\u0144ski, Stanis\u0142aw Nowak, Hersch Obstfeld, Franciszek Olszewski, Karol Olszewski, J\u00f3zef Padawer, Andrzej Pawlikowski, ks. Franciszek Pawlikowski, Boles\u0142aw Prinz, Eliasz Reich, Franciszek Rink, Andrzej Ryniewicz, Tomasz Ryniewicz, \u00a0Marcin Sadowski, Lejzor Salpeter, Sissel Schmidt, Leib Schreier, Herman Seiden (Sender?), Efraim Semmel, ks. Roman Sitko, Aleksander Stempler, Leon Straus, Hersch Szpirn, Jan \u015al\u00f3sarek, Stanis\u0142aw \u015awiatowiec, Hirsch Tannenbaum, Joachim Taffler, Wincenty Tyran, Adam Ungeheuer, Lejzor Verstandig, Boruch Vorschirm, Antoni Wanatowicz, Stanis\u0142aw Wanatowicz, Tadeusz Wanatowicz, Samuel Weksler, Mateusz Wery\u0144ski, Jan Wolny, Tadeusz Wo\u017aniak, Julian Wronka, Stefan Zapa\u0142a, Piotr \u017belasko.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zast\u0119pcy radnych Rady Miejskiej w latach 1928-1939:<\/strong>\u00a0Liber Brenner, Juda Leib Gastwirth, J\u00f3zef Korzennik, Marcin Pacyna, Salamon Maurer, Tadeusz Wanatowicz, Izaak Zukerbroot.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni Rady Gminnej Przybocznej w latach 1920-1927:<\/strong>\u00a0Stefan Bogusz, Stefan Chciuk, Maksymilian Fia\u0142kowski, Karol Gostwicki, Jan Ha\u0142adej, Izrael Hermele, Oskar Isenberg, Franciszek Jaglarz, Tomasz Kawa, Piotr Kazana, Jan K\u0142os, J\u00f3zef Kolasi\u0144ski, Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz, Wanda Madejska, Henryk Matuzi\u0144ski, Lejzor Salpeter, Stanis\u0142aw Stankiewicz, Lejzor Verstandig, Piotr \u017belasko.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni Rady Gminnej Przybocznej w latach 1929-1930:<\/strong>\u00a0Mozes Aschheim, Jan Chru\u015bciel, Apolinary Frank, Walerian Gajewski,\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Albin Hochhaus, Oskar Isenberg, W\u0142adys\u0142aw Kania, Tomasz Kawa, Franciszek Kazana (zast\u0119pca kierownika), J\u00f3zef Kolasi\u0144ski,\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

M. Korpanty, J\u00f3zef Kradyna, Klemens Marcinek, \u00a0Franciszek Olszewski, ks. Franciszek Pawlikowski, Lejzor Salpeter, Aleksander Stempler, Lejzor Verstandig, Stanis\u0142aw Wanatowicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Okres od IX 1939 do 5 VIII 1944 r.<\/strong>\u00a0W czasie okupacji hitlerowskiej Rada Miejska nie funkcjonowa\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Burmistrz:<\/strong>\u00a0Apolinary Frank (1939-1941).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Der B\u00fcrgermaister:<\/strong>\u00a0Johann Zimmermann (1941-1944).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1944 \u2013 1990<\/strong>\u00a0Na podstawie dekretu PKWN z 21 VIII 1944 r. o powo\u0142aniu w\u0142adz administracyjnych w wyzwalanych spod okupacji hitlerowskiej miastach rol\u0119 przedwojennych Rad Gminnych podejmowa\u0142y Miejskie Rady Narodowe. By\u0142y one r\u00f3wnocze\u015bnie terenowymi organami w\u0142adzy pa\u0144stwowej oraz podstawowymi organami samorz\u0105du spo\u0142ecznego w zakresie planowania i kontroli spo\u0142ecznej, a tak\u017ce organami uchwa\u0142odawczymi. MRN w Mielcu zosta\u0142a skompletowana 14 IX 1944 r., a 15 IX odby\u0142a pierwsze posiedzenie. Radnych desygnowa\u0142y partie polityczne: PPS, PPR i SL, a ponadto wybrano bezpartyjnych \u2013 z regu\u0142y osoby powszechnie znane i szanowane. Pierwszym przewodnicz\u0105cym Prezydium MRN zosta\u0142 burmistrz Antoni Droba (PPS), zast\u0119pcami – wiceburmistrze Jan Chru\u015bciel (PPS) i Micha\u0142 G\u0142uch (PPS), a sekretarzem \u2013 J\u00f3zef Umi\u0144ski (bezpartyjny). Nowa w\u0142adza stan\u0119\u0142a przed ogromem zada\u0144 zwi\u0105zanych z tragicznymi skutkami wojny i okupacji niemieckiej, a do tego w klimacie bezwzgl\u0119dnej walki politycznej. Pocz\u0105tkowo zaj\u0119to si\u0119 aprowizacj\u0105 miasta, napraw\u0105 dr\u00f3g i zagospodarowaniem przej\u0119tych prywatnych zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych, a nast\u0119pnie odbudow\u0105 i rozbudow\u0105 infrastruktury miejskiej. Do planowania zada\u0144 w poszczeg\u00f3lnych dziedzinach \u017cycia miasta i kontroli ich realizacji powo\u0142ywano specjalne komisje. W latach 1944-1950 powsta\u0142y nast\u0119puj\u0105ce komisje: 1) Kontrolna przydzia\u0142\u00f3w \u015brodk\u00f3w \u017cywno\u015bciowych, 2) Budowlana, 3) Administracyjna, 4) Przedsi\u0119biorstw, 5) Samorz\u0105dowa, 6) Szacunkowa, 7) O\u015bwiatowa, 8) Przesiedle\u0144czo-osiedle\u0144cza, 9) Kontroli, 10) Biblioteczna, 11) Kontroli spo\u0142ecznej akcji przemys\u0142u dla wsi, 12) Szacunkowo \u2013 mieszkaniowa, 13) Oszcz\u0119dno\u015bciowa, 14) Dyscyplinarna, 15) Upi\u0119kszania miasta, 16) Zdrowia, 17) Nadzwyczajna ds. polepszania warunk\u00f3w komunalnych bytu klasy robotniczej. Komisje dzia\u0142a\u0142y z r\u00f3\u017cn\u0105 aktywno\u015bci\u0105 i na posiedzeniach Rady wielokrotnie oceniano ich zaanga\u017cowanie, a bywa\u0142o, \u017ce negatywnie. Podejmowano te\u017c uchwa\u0142y w sprawach nietypowych, ale wa\u017cnych dla miasta, m.in.: 28 XI 1947 r. o wprowadzeniu z dniem 1 X 1948 r. p\u0142atnego pogotowia Stra\u017cy Po\u017carnej, 28 II 1948 r. – o odst\u0105pieniu po\u0142owy hektara b\u0142onia miejskiego przy drodze do Kolbuszowej na cmentarz wojenny, 11 VI 1948 r. – o poparciu stara\u0144 o przekazanie by\u0142ego kasyna powiatowego na cele RTPD (w efekcie powsta\u0142o pierwsze \u015bwieckie przedszkole \u2013 dzi\u015b nr 1), 7 VIII 1948 r. – o wydatkach na budow\u0119 \u0142a\u017ani i ch\u0142odni, doko\u0144czenie remontu spalonej szko\u0142y \u201epod zegarem\u201d i kapitalny remont \u201eszko\u0142y im. Kingi\u201d, 30 IX 1949 – o przeniesieniu z Rynku Zbo\u017cowego na ul. Szerok\u0105 i przyleg\u0142y plac kupna i sprzeda\u017cy nabia\u0142u oraz jarzyn w drobnej sprzeda\u017cy. W cieniu problem\u00f3w miejskich toczono ostr\u0105 walk\u0119 o polityczne oblicze Rady. Na posiedzeniu 18 VIII 1947 r. uniewa\u017cniono dwa mandaty opozycyjnego PSL, uzasadniaj\u0105c decyzj\u0119 zawieszeniem dzia\u0142alno\u015bci tej partii w Mielcu. Stopniowo usuwano ze sk\u0142adu Rady osoby bezpartyjne i cz\u0142onk\u00f3w PPS przeciwnych po\u0142\u0105czeniu si\u0119 z PPR, a wprowadzano kolejnych dzia\u0142aczy PPR i po zjednoczeniu – PZPR. Wymownym znakiem czasu by\u0142o wprowadzenie nowych patron\u00f3w i nazw ulic, m.in. I. Daszy\u0144skiego za J. Pi\u0142sudskiego, B. Limanowskiego za Oborskiego, K. Marksa za Piusa XI, 1 Maja za Legion\u00f3w i 15 Grudnia za 3 Maja. 20 XII 1949 r. zorganizowano specjalne posiedzenie dla uczczenia 70. rocznicy urodzin Generalissimusa Stalina. Uchwalono wys\u0142a\u0107 \u201eadres ho\u0142downiczy\u201d i od\u015bpiewano \u201eMi\u0119dzynarod\u00f3wk\u0119\u201d. (Pie\u015b\u0144 t\u0119 \u015bpiewano tak\u017ce na zako\u0144czenie innych posiedze\u0144 Rady.) Do dzi\u015b nie wyja\u015bniono nag\u0142ej rezygnacji Zdzis\u0142awa Grabowskiego (PPS) z funkcji przewodnicz\u0105cego MRN (16 X 1948 r.) oraz przyczyn jego aresztowania w 1950 r., kiedy pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa PSS w Mielcu, a nast\u0119pnie nag\u0142ego zgonu. W 1950 r. na mocy ustawy MRN zosta\u0142a przekszta\u0142cona w terenowy organ jednolitej w\u0142adzy pa\u0144stwowej. By\u0142a nadal organem uchwa\u0142odawczym i kontrolnym, a jej organem wykonawczym i zarz\u0105dzaj\u0105cym by\u0142o Prezydium MRN. Rada liczy\u0142a 32 radnych, a Prezydium sk\u0142ada\u0142o si\u0119 z czterech os\u00f3b wybranych przez Rad\u0119. Na czele obu organ\u00f3w sta\u0142 przewodnicz\u0105cy PMRN. Zlikwidowano natomiast urz\u0105d burmistrza i Zarz\u0105d Miejski. Pierwsze posiedzenie nowo wybranej MRN odby\u0142o si\u0119 16 VI 1950 r. Rozpocz\u0119to je polskim \u201eHymnem pa\u0144stwowym\u201d, a w dalszej cz\u0119\u015bci \u015bpiewano \u201eHymn ZSRR\u201d (\u201ena cze\u015b\u0107 J. Stalina\u201d) i \u201eMi\u0119dzynarod\u00f3wk\u0119\u201d. Zadania Rady pozosta\u0142y niemal bez zmian i skupia\u0142y si\u0119 na kierowaniu dzia\u0142alno\u015bci\u0105 gospodarcz\u0105, komunaln\u0105, spo\u0142eczn\u0105 i kulturaln\u0105 na terenie miasta. Uchwalano plany i bud\u017cety, nadzorowano ich wykonanie oraz sprawowano kontrol\u0119 nad Prezydium MRN i jego aparatem urz\u0119dniczym, a tak\u017ce nad przedsi\u0119biorstwami komunalnymi. Do bie\u017c\u0105cej realizacji tych zada\u0144 powo\u0142ano komisje: 1) Zdrowia, Pracy i Pomocy Spo\u0142ecznej, 2) Finansowo-Bud\u017cetow\u0105, 3) Gospodarki Drogowej, 4) O\u015bwiaty i Kultury, 5) Urz\u0105dzenia Osiedli, 6) Mieszkaniow\u0105. W sprawach wykraczaj\u0105cych poza kompetencje MRN odbywano wsp\u00f3lne posiedzenia z Powiatow\u0105 Rad\u0105 Narodow\u0105. Ponadto regu\u0142\u0105 by\u0142 udzia\u0142 przedstawicieli PPRN w posiedzeniach MRN, kt\u00f3re odbywa\u0142y si\u0119 przeci\u0119tnie raz na miesi\u0105c. Nieustaj\u0105cymi problemami lat 50. i 60. by\u0142o dostosowywanie funkcjonowania miasta, a zw\u0142aszcza jego infrastruktury komunalnej, do dynamicznego rozwoju WSK i innych przedsi\u0119biorstw oraz rosn\u0105cego nap\u0142ywu ludno\u015bci z r\u00f3\u017cnych stron kraju. Mno\u017cy\u0142y si\u0119 uwagi radnych o k\u0142opotach mieszkaniowych, z\u0142ej jako\u015bci wody, skromnej ofercie sieci handlowej i niskim poziomie us\u0142ug. Pozyskanie z bud\u017cetu centralnego specjalnych \u015brodk\u00f3w finansowych pozwoli\u0142o na przy\u015bpieszenie wielu prac i dzia\u0142a\u0144 na terenie Mielca. M.in.: w 1951 r. doprowadzono do opracowania \u201eOg\u00f3lnego planu zagospodarowania miasta\u201d i powo\u0142ano przedsi\u0119biorstwo handlowe \u201eMiejski Handel Detaliczny\u201d, w 1954 r. oddano nowe wodoci\u0105gi miejskie (odt\u0105d systematycznie rozbudowywano sie\u0107 wodoci\u0105gow\u0105) i powo\u0142ano Miejskie Przedsi\u0119biorstwo Gospodarki Komunalnej, w 1956 r. postanowiono zacie\u015bni\u0107 kontakty Rady z mieszka\u0144cami poprzez przydzielenie Komitetom Blokowym grup radnych do pomocy, w 1957 r. przej\u0119to od WSK administracj\u0119 Osiedla Fabrycznego i przekazano je Miejskiemu Zarz\u0105dowi Budynk\u00f3w Mieszkalnych oraz nadano nazwy ulicom osiedlowym, w 1959 r. rozpocz\u0119to gazyfikacj\u0119 miasta, a w 1961 r. uruchomiono Miejsk\u0105 Komunikacj\u0119 Samochodow\u0105 i utworzono Zak\u0142ad Zieleni Miejskiej. Ponadto inicjowano budow\u0119 szk\u00f3\u0142 i przedszkoli, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ano przy zatwierdzaniu plan\u00f3w zagospodarowania nowych osiedli oraz powo\u0142ywaniu terenowych plac\u00f3wek r\u00f3\u017cnych instytucji pa\u0144stwowych i sp\u00f3\u0142dzielni o r\u00f3\u017cnych profilach dzia\u0142alno\u015bci, g\u0142\u00f3wnie w zakresie lokalizacji i towarzysz\u0105cej im infrastruktury. Cz\u0119stym i budz\u0105cym emocje punktem posiedze\u0144 by\u0142o nadawanie nazw ulicom. Na pocz\u0105tku lat 50. mia\u0142y one polityczny charakter \u2013 m.in. wprowadzono w 1952 r. alej\u0119 J. Stalina za ul. I. Daszy\u0144skiego (od 1956 r. \u2013 ul. A. Mickiewicza), ul. F. Dzier\u017cy\u0144skiego za S. S\u0119kowskiego, ul. 22 Lipca za A. K\u0119dziora, a w 1953 r. ul. L. Wary\u0144skiego za Sandomiersk\u0105 i ul. H. Sawickiej za Kolejow\u0105. Zdecydowany zwrot w nadawaniu nazw ulic nast\u0105pi\u0142 po wydarzeniach w 1956 r. i odt\u0105d patronami stawali si\u0119 s\u0142ynni dow\u00f3dcy, ludzie nauki lub kultury. Zaprzestano te\u017c \u015bpiewania \u201eMi\u0119dzynarod\u00f3wki\u201d. Kolejna reforma, przeprowadzona w Polsce w latach 1972-1975, rozdzieli\u0142a terenowe organy uchwa\u0142odawcze i kontrolne (MRN) od organ\u00f3w wykonawczych i zarz\u0105dzaj\u0105cych (naczelnik miasta z urz\u0119dem miejskim). W wyniku kolejnego etapu reformy administracyjnej kraju z dniem 30 VI 1975 r. zniesiono powiaty, w tym mielecki, a miasto Mielec zosta\u0142o oddzieln\u0105 jednostk\u0105 administracyjn\u0105 w ramach wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Przez lata 70. i 80., kiedy nadal ilo\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w szybko ros\u0142a, g\u0142\u00f3wnymi problemami MRN by\u0142y: bud\u017cet miasta (dalece niewystarczaj\u0105cy, czyniono wiele stara\u0144 o jego powi\u0119kszenie), gospodarka komunalna oraz budownictwo mieszkaniowe (nawet oddanie 600 mieszka\u0144 w roku zaspokaja\u0142o ledwie cz\u0119\u015b\u0107 potrzeb) i infrastruktury towarzysz\u0105cej. Nowi mieszka\u0144cy Mielca domagali si\u0119 plac\u00f3wek handlowych i us\u0142ugowych, szk\u00f3\u0142, przedszkoli, \u017c\u0142obk\u00f3w, przychodni zdrowia, plac\u00f3wek kultury, plac\u00f3w zabaw i gier sportowych. Zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych postulat\u00f3w realizowano, ale nierzadko z op\u00f3\u017anieniami. W celu polepszenia wsp\u00f3\u0142pracy Rady z mieszka\u0144cami poszczeg\u00f3lnych cz\u0119\u015bci miasta \u2013 na sesji 14 IV 1978 r. podzielono Mielec na 12 osiedli, a wkr\u00f3tce potem w ka\u017cdym osiedlu wybrano samorz\u0105d mieszka\u0144c\u00f3w \u2013 Komitet Osiedlowy. Z roku na rok coraz bardziej uci\u0105\u017cliwym problemem stawa\u0142 si\u0119 rosn\u0105cy ruch ko\u0142owy, a zw\u0142aszcza tworzenie si\u0119 olbrzymich kolejek przed przejazdami kolejowymi. Intensywne starania w\u0142adz miejskich, wsparte interwencjami partyjnymi i naciskami wp\u0142ywowych mielczan pracuj\u0105cych w kilku ministerstwach, doprowadzi\u0142y do wybudowania wiaduktu nad torami kolejowymi. Po\u0142\u0105czy\u0142 on Stary Mielec i Osiedle oraz zdecydowanie poprawi\u0142 p\u0142ynno\u015b\u0107 ruchu w centrum miasta. Innymi usprawnieniami dla ruchu pojazd\u00f3w by\u0142y: wykonanie przed\u0142u\u017cenia ul. Wojs\u0142awskiej do ul. H. Sienkiewicza i zamontowanie tam sygnalizacji \u015bwietlnej oraz wybudowanie ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. Kolejne zmiany w funkcjonowaniu rad narodowych nast\u0105pi\u0142y po odwo\u0142aniu stanu wojennego. Ustawa z 20 VII 1983 r. nada\u0142a radom charakter przedstawicielskich organ\u00f3w w\u0142adzy pa\u0144stwowej i podstawowych organ\u00f3w samorz\u0105du spo\u0142ecznego oraz r\u00f3wnocze\u015bnie organ\u00f3w samorz\u0105du terytorialnego ludno\u015bci. Podtrzyma\u0142a tak\u017ce rozdzia\u0142 terenowych organ\u00f3w uchwa\u0142odawczych i kontrolnych (MRN) od wykonawczych i zarz\u0105dzaj\u0105cych (naczelnik i od 1985 r. prezydent miasta oraz urz\u0105d miejski). Organem inicjuj\u0105cym i organizuj\u0105cym prac\u0119 MRN by\u0142o prezydium, w kt\u00f3rego sk\u0142ad wchodzili: przewodnicz\u0105cy, zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego i przewodnicz\u0105cy sta\u0142ych komisji. Nadal g\u0142\u00f3wnymi formami pracy by\u0142y: sesje, posiedzenia prezydium i komisji oraz spotkania radnych z mieszka\u0144cami. Kadencja rad narodowych trwa\u0142a 4 lata, z wyj\u0105tkiem kadencji 6-letniej 1978-1984, przed\u0142u\u017conej z powodu stanu wojennego (1981-1983) i 2-letniej kadencji 1988-1990, skr\u00f3conej w zwi\u0105zku z przebudow\u0105 ustroju pa\u0144stwa i now\u0105 ustaw\u0105 o samorz\u0105dzie terytorialnym (8 III 1990 r.). W nadal dynamicznie rozwijaj\u0105cym si\u0119 Mielcu obok dotychczasowych spraw i problem\u00f3w (plany zagospodarowania przestrzennego, mieszkania, infrastruktura) pojawi\u0142y si\u0119 nowe, zwi\u0105zane z narastaj\u0105cym kryzysem gospodarczo-spo\u0142ecznym pa\u0144stwa, m.in. olbrzymie k\u0142opoty z zaopatrzeniem miasta w artyku\u0142y \u017cywno\u015bciowe i przemys\u0142owe. Powi\u0119ksza\u0142 si\u0119 tak\u017ce niedob\u00f3r wody w sieci wodoci\u0105gowej, a ponadto cz\u0119sto wy\u0142\u0105czano sie\u0107 z powodu zatru\u0107 chemicznych rzeki Wis\u0142oki. Po jednym z kolejnych zatru\u0107 18 XI 1988 r. odby\u0142a si\u0119 nadzwyczajna sesja z udzia\u0142em wojewody rzeszowskiego H. Ficka i przedstawicieli innych instytucji wojew\u00f3dzkich. Wystosowano w\u00f3wczas protesty do przewodnicz\u0105cego Rady Pa\u0144stwa gen. W. Jaruzelskiego i premiera M. Rakowskiego. Problem ilo\u015bciowego zaopatrzenia miasta w wod\u0119 za\u0142atwiono ostatecznie w marcu 1990 r. poprzez oddanie do u\u017cytku nowego Zak\u0142adu Uzdatniania Wody. Mieszka\u0144cy \u00a0zg\u0142aszali te\u017c wiele pilnych wniosk\u00f3w dotycz\u0105cych poprawienia infrastruktury na terenach przy\u0142\u0105czonych do Mielca w 1985 r.: Smoczki, Mo\u015bcisk, Wojs\u0142awia i Rzochowa. Ponadto wiele czasu po\u015bwi\u0119cano o\u015bwiacie, a osi\u0105gni\u0119ciem lat 80. by\u0142o wybudowanie du\u017cych obiekt\u00f3w dla szk\u00f3\u0142 podstawowych nr 8 i 9. Ostatnia sesja MRN odby\u0142a si\u0119 25 IV 1990 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Przewodnicz\u0105cy Miejskiej Rady Narodowej w latach 1944-1990:<\/strong>\u00a0Antoni Droba (1944), Jan Chru\u015bciel (1945-1948), Zdzis\u0142aw Grabowski (1948), Jan Tadeusz Sobusiak (1948-1950), Mieczys\u0142aw Gebel (1950-1951), W\u0142adys\u0142aw Majewski (1951-1953), Stanis\u0142aw Ciach (1953-1955), Jan Wirth (1955-1957), Jan Sieprawski (1957-1960), Antoni Wr\u00f3bel (1960-1971), Stanis\u0142aw Ciach (1971-1972), Jerzy Korz\u0119pa (1972-1973), Jan Szwakop (1973-1975), Stefan Kucharski (1975-1990).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni Miejskiej Rady Narodowej w latach 1944 \u2013 1990:<\/strong>\u00a0Jan Achtyl, Piotr Achtyl, Piotr Adamski, Stefan Antczak, Antoni Anuszewski, Zygmunt Anyszewski, Edward Banasik, Adela Baran, Jan Baran, J\u00f3zef Bara\u0144ski, Kazimierz Barch\u00f3lski, Czes\u0142aw Barczy\u0144ski, Augustyn Barleski, Andrzej Barszcz, Wawrzyniec Bartlewicz, Zofia Bartuzi, Janina B\u0105k, Marian B\u0105k, Stanis\u0142aw Belczyk, Eugeniusz Berger, Gra\u017cyna B\u0119dkowska, J\u00f3zef Bia\u0142as, Stanis\u0142aw Bia\u0142ek, Marek Bieganowski, Bogdan Bieniek, Stanis\u0142aw Biernacki, J\u00f3zef Bik, Tomasz B\u0142aszczyk, Tadeusz Bogdanowski, Henryk B\u00f6hmer, Jan Bo\u0144czak, Kazimierz Borch\u00f3lski, Wincenty Boryczko, Maria Bo\u017cek, Piotr Bo\u017cek, Anna Bratek, Oskar Brudys, Jolanta Brzeska, J\u00f3zef Buczek, Stanis\u0142aw Bury, Tomasz Bu\u015b, Anna Chmara, J\u00f3zef Chmara, Zofia Chmielowska, Adam Chmura, W\u0142adys\u0142aw Chocho\u0142owski, Jan Chru\u015bciel, Janusz Cichocki, Wojciech Cis\u0142o, Anna Cyran, Micha\u0142 Czachor, Stanis\u0142aw Czachor, Janusz Czajowski,Wiktor Czekaj, Jan Czyhin, Teofil Czy\u017c, Stanis\u0142aw Damse, Michalina D\u0105bal, Danuta Dobosz, Stanis\u0142aw Dolina, Jerzy Doma\u0144ski, Antoni Droba, J\u00f3zef Duszkiewicz, Franciszek Duszlak, Maria Dworak, Bronis\u0142awa Dybska, Janina Dziadzio, Jan Dziedzic, Jan Dziewit, Fryderyk Ferenc, Maria Flis, J\u00f3zefa Fornal, Apolinary Frank, Stanis\u0142aw Frask, Adfolf Furman, Zbigniew Gajda, Bogus\u0142aw Gajek, Stanis\u0142aw Gajewski, W\u0142adys\u0142aw Gajowiec, J\u00f3zef Ga\u0142a\u015b, Stefan Ga\u0142ka, Mieczys\u0142aw Gebel, J\u00f3zef Giera, Aleksandra G\u0142ogowska, Aleksander G\u0142owala, Micha\u0142 G\u0142uch, Tadeusz G\u0142uszak, Jan Goc, Stanis\u0142aw Gomo\u0142a, Stefan Gordon, Roman G\u00f3rnisiewicz, Zdzis\u0142aw Grabowski, Maria Graniczka, Roman Grudnik, W\u0142adys\u0142aw Gryndzia, Barbara Grzelak, Jan Halik, Mieczys\u0142aw Ha\u0144derek, Halina Harla, Stanis\u0142aw Herchel, Leon Homentowski, W\u0142adys\u0142aw Hubicki, Jan Hudy, Maciej Hyjek, Janina Indyk, Konstanty Jab\u0142o\u0144ski, J\u00f3zef Jachym, Jan Jachyra, J\u00f3zef Jachyra, Urszula Jadach, W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko, Maria Janicka, Stefan Jaroch, Mieczys\u0142aw Jarosz, Stefan Jarosz, J\u00f3zef Jaworski, Bogus\u0142aw Jemio\u0142o, Helena J\u0119drzejowska, Adolf Kaczmarczyk, \u00a0Eugeniusz Kahl, Witold Kalicki, Helena Kania, Franciszka Karaszewska, Stanis\u0142aw Kardy\u015b, Kazimierz Kar\u0142owicz, W\u0142adys\u0142aw Karwowski, Tadeusz Kaspr\u00f3w, Jan Kasprzak, Kazimierz Kasprzak, \u00a0Hieronim Kaysiewicz, Janusz Kaysiewicz, Edward Kazimierski, Maria Kciuk, Zenon Klar, Helena Klich, Edward Kli\u015b, Roman Kobos, Adam Kochman, Anna Kolisz, Stefan Konaszewski, Alina Kope\u0107, J\u00f3zef Koper, Roman Koper, Czes\u0142aw Korpanty, Jan Korpanty, Mateusz Korpanty, W\u0142adys\u0142aw Korpanty, Zdzis\u0142aw Korpanty, Danuta Kotkowicz, Stanis\u0142aw Kowal, Henryk Kowalik, Stanis\u0142aw Kozd\u0119ba, Jan Koz\u0142owski, Henryk Kozyra, Jan Krempa, J\u00f3zef Krempa, Stanis\u0142aw Krempa, Franciszek Kr\u0119\u017cel, Julian Kr\u0119\u017cel, Piotr Kr\u0119\u017cel, J\u00f3zef Kr\u00f3l, Zdzis\u0142aw Kru\u017cel, Kazimierz Krzewi\u0144ski, Stefan Krzy\u017cewski, Stanis\u0142aw Kucharski, Stefan Kucharski, Stanis\u0142aw Kuciapa, Jerzy Kuczewski, Bronis\u0142aw Kukli\u0144ski, Alojzy Kula, Urszula Kula\u015b, Tadeusz Kulczy\u0144ski, Eugeniusz Kuligowski, Jan Kurgan, Julian Kurgan, W\u0142adys\u0142awa Kuro\u0144, Marian Kury\u0142owicz, Antonina Kusak, Jan Kusak, Mieczys\u0142aw Kusak, Zbigniew Kusibab, Boles\u0142aw Kwa\u015bniewski, J\u00f3zef Kwa\u015bniewski, Tadeusz Laska, Franciszek Le\u015b, W\u0142adys\u0142awa Le\u015b, J\u00f3zef Le\u015bniak, Zofia Lewandowska, Eugeniusz Lewandowski, Kamil Leyko, Ma\u0142gorzata Leyko, Stanis\u0142aw Lubaska, Piotr \u0141agudza, Emilia \u0141ata, Antoni \u0141az, Marian \u0141\u0105czak, Lucjan \u0141och, Karol \u0141ojczyk, W\u0142adys\u0142aw \u0141uc, Mieczys\u0142aw \u0141uszczyn, Tadeusz Madera, W\u0142adys\u0142aw Majewski, Stanis\u0142aw Makuch, Bronis\u0142aw Malec, Stanis\u0142awa Ma\u0142aszewicz, Czes\u0142aw Ma\u0142ek, Stanis\u0142aw Ma\u0142ek, J\u00f3zef Maro\u0144, Stanis\u0142awa Martyka, Adam Mas\u0142owiec, Stanis\u0142aw Mazgaj, Feliks Maziarski, Jerzy Maziarz, Czes\u0142aw Mazur, Jan Mazur, J\u00f3zef Mazur, Andrzej Mazurek, Roman Mazurek, W\u0142adys\u0142aw Micek, Irena Micho\u0144ska, Jan Midura, Aleksandra Miela, \u00a0Zbigniew Mierzwi\u0144ski, Helena Misiak, W\u0142adys\u0142aw Misiak, Stanis\u0142aw M\u0142y\u0144czak, J\u00f3zef Mojek, Stanis\u0142aw Moralski, Bronis\u0142aw Mordarski, Krzysztof Moskal, Jan Mroczek, Ryszard Muniak, Teresa Mykietiuk, Zofia Mys\u0142ek, J\u00f3zef Naga\u015b, Zofia Naga\u015b, J\u00f3zef Napieracz, ks. Micha\u0142 Nawalny, Eugenia Niedba\u0142a, \u00a0Helena Niedba\u0142a, Ryszard Niedzia\u0142kowski, Wies\u0142aw Nizio\u0142ek, Zygmunt Nosal, Andrzej Nosek, J\u00f3zef Nowak, Irena Nowakowska, J\u00f3zef Olszewski, Tomasz Olszewski, Kazimierz Or\u0142owski, Maria Ortyl, Mieczys\u0142aw Osmola, W\u0142adys\u0142aw Osmola, Tadeusz Ostrowski, Tadeusz Paku\u0142a, Kazimierz Paluch, Paulina Papaj, Roman Partyka, Stefan Partykowski, Alfred Pasternak, Franciszek Pawlak, Gra\u017cyna Per\u0142owska, Marian Perzy\u0144ski, Romuald Pezacki, Wojciech Piekarz, Andrzej Pie\u0144czewski, Marian Pietralik, Zofia Piotrowska, Kazimierz Plaskota, Maria Podolska, Janusz Podolski, \u00a0Edmund Podziemski, Zbigniew Pogoda, Edward Po\u0142czy\u0144ski, Czes\u0142aw Po\u0142czy\u0144ski, J\u00f3zef Przygoda, Antoni Ptak, W\u0142adys\u0142aw Ptak, Wojciech Pyzikiewicz, Irena Rachwa\u0142, \u00a0J\u00f3zef Rajpold, Boles\u0142aw Rarus, W\u0142adys\u0142aw Rarus, Antoni Ratusi\u0144ski, Stanis\u0142awa Ratusznik, Zbigniew R\u0105czka, Henryk Reinhold, Maria Remiszewska, Franciszek Rink, Leonard Rjatin, Micha\u0142 Rogalski, Teresa Rog\u00f3\u017c, Stanis\u0142aw Rogucki, Ryszard Roguz, Ferdynand Rokoszak, Janusz Rosiewicz, Jan Rusek, Jan Rymanowski, Anna Ryniewicz, W\u0142adys\u0142aw Rz\u0105dzki, Michalina Rzegocka, J\u00f3zef Rzegocki, W\u0142adys\u0142aw Rzeszutek, Stanis\u0142aw Sadowski, Jan Sanecki, Julian Sarama, Edmund Sarnecki, Maciej Sarnowski, Zenon Salwierz, Maria Seku\u0142a, Jan Sieprawski, Zygmunt Sieros\u0142awski, Julia Siewierska, Mieczys\u0142aw Sikora, Edward Siod\u0142ak, Gra\u017cyna Sitko, Wawrzyniec Ska\u0142acki, J\u00f3zef Skopek, Grzegorz Skowron, Jerzy Skrzypek, J\u00f3zef S\u0142\u0105ba, Wojciech S\u0142onina, Edward Smagacz, Marianna Sobczak, Eugeniusz Sobol, Janina Sobusiak, Jan Tadeusz Sobusiak, Roman Sobu\u015b, Edward Soja, Maria Sok\u00f3\u0142, Stanis\u0142aw Sok\u00f3\u0142, Adam Stach, Tadeusz Stachowicz, Franciszek Stachura, Tadeusz Stafiej, Franciszek Stala, Alina Stanis\u0142awska, Jan Stankiewicz, W\u0142adys\u0142aw Starzyk, El\u017cbieta Stawicka, Stanis\u0142aw St\u0105por, J\u00f3zef Stec, Urszula Stefa\u0144ska, Eugeniusz Stefa\u0144ski, Jan Strojek, Franciszek Stryczek, Stefan Strzelczyk, Krystyna Surowiec, Genowefa Szczepanik, Stanis\u0142aw Szelest, Kazimierz Sztorc, Jan Szwakop, Stanis\u0142aw Szwakop, Zofia Szymoniak, Andrzej Szyszka, Franciszek \u015aliwa, Adam \u015amist, Krystyna \u015awiatowiec, Stanis\u0142aw \u015awiatowiec, \u00a0W\u0142adys\u0142aw \u015awiatowiec, Stanis\u0142aw Tabor, Aleksander Tenerowicz, Franciszek Tobiasz, Edmund Toczek, Edward Tomczyk, \u00a0Zygmunt Toporowski, Stanis\u0142aw Trelski, J\u00f3zef Turbak, J\u00f3zef Umi\u0144ski, Ignacy Urbaniak, Henryk Walczak, Zuzanna Watracz, Leon Wery\u0144ski, Stanis\u0142aw Wery\u0144ski, Zbigniew Wery\u0144ski, Maria Weso\u0142owska, Stefan W\u0119grzynek, Jan Wielgus, Tadeusz Wilk, Paulina Wilkowicz, Jan Winiarz, Jan Wirth, Jan W\u0142oszczyna, Michalina Wnuk, Jan Wojciechowski, Tadeusz Wojnarowski, Piotr Wolak, Ryszard Wolak, Marian Wolicki, Jan Wolski, Stanis\u0142aw Worek, Anna Wo\u017aniak, Stanis\u0142aw Wo\u017aniak, Stefan Wo\u017aniak, Tadeusz Wo\u017aniak, \u00a0Danuta W\u00f3jtowicz, Micha\u0142 Wra\u017ce\u0144, Krystyna Wr\u00f3blewska, Zygmunt Zabrzejewski, J\u00f3zef Zadaj, Alfons Zaj\u0105czkowski, J\u00f3zef Zamojski, Krzysztof Za\u0142ucki, Edward Zaskalski, Halina Zendalska, Micha\u0142 Ziemba, Piotr Zwo\u017any, Jan \u017bala, Stanis\u0142aw \u017bo\u0142\u0105d\u017a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1990-2023<\/strong> Jednym z pierwszych akt\u00f3w prawnych w okresie transformacji ustrojowej by\u0142a \u201eUstawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorz\u0105dzie terytorialnym\u201d. W rozumieniu tej ustawy \u00a0gminy w por\u00f3wnaniu z gminami istniej\u0105cymi do 27 V 1990 r. sta\u0142y si\u0119 nowymi instytucjami polityczno-prawnymi. Mielec otrzyma\u0142 status gminy miejskiej. Rada Miejska sta\u0142a si\u0119 organem stanowi\u0105cym i kontrolnym. Jej g\u0142\u00f3wnymi zadaniami by\u0142y m.in.: uchwalanie statutu gminy, wybieranie i odwo\u0142ywanie zarz\u0105du, uchwalanie bud\u017cetu i przyjmowanie sprawozda\u0144 z jego realizacji, uchwalanie miejscowych plan\u00f3w zagospodarowania przestrzennego i program\u00f3w gospodarczych, podejmowanie uchwa\u0142 w sprawach podatk\u00f3w i op\u0142at (w granicach okre\u015blonych w ustawach) oraz w sprawach maj\u0105tkowych gminy okre\u015blonych przez ustaw\u0119, podejmowanie uchwa\u0142 w sprawie przyj\u0119cia zada\u0144 z zakresu administracji rz\u0105dowej oraz kontrolowanie dzia\u0142alno\u015bci zarz\u0105du i podleg\u0142ych mu jednostek. 27 V 1990 r. w wyborach do 36-osobowej Rady Miejskiej Komitet Obywatelski \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d zdoby\u0142 \u00a023 mandaty, Obywatelskie Porozumienie Wyborcze \u2013 5, Chrze\u015bcija\u0144sko-Demokratyczne Stronnictwo pracy \u2013 4, Stronnictwo Demokratyczne \u2013 2 i Konfederacja Polski Niepodleg\u0142ej \u2013 2. Powo\u0142ano 7 komisji: 1) Gospodarki i Finans\u00f3w, 2) Budownictwa, Zaopatrzenia i Rolnictwa, 3) Porz\u0105dku Prawnego, 4) O\u015bwiaty, Kultury, Sportu i Turystyki, 5) Ochrony \u015arodowiska, Zdrowia i Spraw Socjalnych, 6) Mandatowo-Regulaminow\u0105, 7) Rewizyjn\u0105. Pierwsze sesje odby\u0142y si\u0119 12 i 13 VI, a ich rezultatem by\u0142 wyb\u00f3r przewodnicz\u0105cego Rady i 2 wiceprzewodnicz\u0105cych oraz prezydenta miasta. Pierwszy okres funkcjonowania Rady zbieg\u0142 si\u0119 z korzystnie przebiegaj\u0105c\u0105 reorganizacj\u0105 handlu i us\u0142ug (m.in. na podstawie ustaw o sprawach gospodarczych z 23 XII 1988 r.), w rezultacie czego zaopatrzenie w artyku\u0142y spo\u017cywcze i przemys\u0142owe stopniowo si\u0119 poprawia\u0142o, a w kolejnych latach 90. osi\u0105gn\u0119\u0142o zadowalaj\u0105cy poziom. Pojawi\u0142y si\u0119 jednak inne problemy \u2013 zw\u0142aszcza gwa\u0142townie narastaj\u0105ce bezrobocie i k\u0142opoty z gospodark\u0105 komunaln\u0105, m.in. brak odpowiedniego wysypiska odpad\u00f3w komunalnych i niedow\u0142ad organizacyjny miejskich zak\u0142ad\u00f3w komunalnych. O grozie sytuacji na rynku pracy \u015bwiadczy\u0142o zaliczenie Mielca do region\u00f3w zagro\u017conych strukturalnym bezrobociem. Dzia\u0142aj\u0105c na rzecz zahamowania rosn\u0105cego bezrobocia i jego spo\u0142ecznych skutk\u00f3w Rada wspiera\u0142a wszelkie inicjatywy gospodarcze, m.in. wyrazi\u0142a zgod\u0119 na \u00a0utworzenie w Mielcu pierwszej w Polsce specjalnej strefy ekonomicznej, co by\u0142o w\u00f3wczas aktem du\u017cej odwagi, bowiem \u015bwiadomie rezygnowano z cz\u0119\u015bci dochod\u00f3w miasta. W wyborach na kadencj\u0119 1994-1998 poszczeg\u00f3lne partie i ugrupowania uzyska\u0142y nast\u0119puj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 mandat\u00f3w: Forum Wyborcze Lewicy \u2013 9, Koalicja Samorz\u0105dowa Prawicy \u2013 7, Nasz Mielec \u2013 5, Liga Miejska \u2013 5, Komitet Wyborczy Mieszka\u0144c\u00f3w MSM \u2013 5, OSP Smoczka \u2013 1, Ugrupowanie Wyborc\u00f3w Osiedla Lotnik\u00f3w \u2013 1, Ugrupowanie Wyborc\u00f3w Osiedli Niepodleg\u0142o\u015bci, Wolno\u015bci i Kazimierza Wielkiego \u2013 1, SD \u2013 1 i PSL \u2013 1. Odby\u0142o si\u0119 47 sesji \u2013 pierwsza 6 VII 1994 r., a ostatnia 19 VI 1998 r. Dominuj\u0105cymi tematami tego okresu by\u0142y: restrukturyzacja przedsi\u0119biorstw i plac\u00f3wek komunalnych, porz\u0105dkowanie gospodarki komunalnej (m.in. za\u0142atwienie problemu jako\u015bci wody i wysypiska komunalnego), przej\u0119cie szk\u00f3\u0142 i rozpocz\u0119cie budowy Szko\u0142y Podstawowej nr 11 oraz rozw\u00f3j SSE. Na kadencj\u0119 1998-2002 Akcja Wyborcza Solidarno\u015b\u0107 (AWS) wprowadzi\u0142a do Rady 14 cz\u0142onk\u00f3w, Sojusz Lewicy Demokratycznej \u2013 9, Nasz Mielec \u2013 6, Forum Wyborcze Mieszka\u0144c\u00f3w MSM \u2013 5, a Przymierze Mieszka\u0144c\u00f3w Mielca – 2. W kadencji zorganizowano 42 sesje. Pierwsza odby\u0142a si\u0119 3 XI 1998 r., za\u015b ostatnia 3 X 2002 r. Uchwalono \u201eStrategi\u0119 rozwoju Gminy Miejskiej Mielec na lata 2000-2006\u201d i szereg program\u00f3w rozwi\u0105zywania problem\u00f3w spo\u0142ecznych, plan\u00f3w zagospodarowania zwi\u0105zanych z przebudow\u0105 i modernizacj\u0105 uk\u0142adu drogowego w mie\u015bcie oraz budownictwem (g\u0142\u00f3wnie indywidualnym), a tak\u017ce rozpocz\u0119to na du\u017c\u0105 skal\u0119 estetyzacj\u0119 miasta w celu zdecydowanego zmienienia jego wizerunku. W kadencji 2002-2006 sk\u0142ad Rady zosta\u0142 zmniejszony do 23 radnych. Koalicyjny Komitet Wyborczy Sojusz Lewicy Demokratycznej \u2013 Unia Pracy uzyska\u0142 7 mandat\u00f3w, Forum Wyborcze MSM \u2013 4, Komitet Wyborczy Wyborc\u00f3w Nasz Mielec-Nasz Powiat \u2013 4, Komitet Wyborczy Liga Polskich Rodzin \u2013 4, Prawo Rodzina Samorz\u0105dno\u015b\u0107 – 3, a Twoje Miasto – 1. Utworzono 6 Komisji: 1) Gospodarki i Finans\u00f3w, 2) Budownictwa i Gospodarki Komunalnej, 3) O\u015bwiaty, Kultury i Sportu, 4) Ochrony \u015arodowiska, Zdrowia i Spraw Socjalnych, 5) Porz\u0105dku Publicznego i Regulaminowa, 6) Rewizyjna. Pierwsza sesja odby\u0142a si\u0119 19 XI 2002 r. Problemami tej kadencji by\u0142y nadal sprawy zwi\u0105zane z przebudow\u0105 i unowocze\u015bnieniem wewn\u0119trznego uk\u0142adu komunikacyjnego miasta, dalszymi pracami nad estetyzacj\u0105 miasta, podniesieniem standardu miejskich instytucji kulturalnych i sportowo-rekreacyjnych oraz rozpocz\u0119ciem budowy oczyszczalni \u015bciek\u00f3w (najwi\u0119kszej inwestycji po 1990 r.). Wiele czasu po\u015bwi\u0119cono te\u017c programowi inwestycji na lata 2007\u20132013, a zw\u0142aszcza budowie Mieleckiego Parku Przemys\u0142owego oraz przygotowaniu teren\u00f3w pod nowe osiedla budownictwa indywidualnego. Na kadencj\u0119 2006-2010 do Rady wybrano: 7 os\u00f3b z listy KWW Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107, 4 z listy KWW Nasz Mielec-Nasz Powiat, 4 z KWW Razem dla Ziemi Mieleckiej, 2 z KWW Forum Wyborcze MSM, 2 z KWW Liga Prawica Razem, 2 z KWW Mielczanie \u2013 Leszek Deptu\u0142a, 2 z KW Platforma Obywatelska RP. Spore zr\u00f3\u017cnicowanie sympatii politycznych mielczan ujawni\u0142y wybory w 2010 r. Do rady weszli przedstawiciele partii, ugrupowa\u0144 i komitet\u00f3w wyborczych: Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107 \u2013 7, Razem dla Ziemi Mieleckiej \u2013 5, Nasz Mielec \u2013 5, Platforma Obywatelska \u2013 4, Forum Wyborcze MSM \u2013 2. W sk\u0142adzie Rady w kadencji 2014-2018 znalaz\u0142o si\u0119 kilku nowych radnych, g\u0142\u00f3wnie z Prawa i Sprawiedliwo\u015bci. Partia ta uzyska\u0142a 13 mandat\u00f3w, Nasz Mielec \u2013 7, a Razem dla Ziemi Mieleckiej \u2013 3. Wybory 21 X 2018 r. zmieni\u0142y uk\u0142ad si\u0142…\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Przewodnicz\u0105cy Rady Miejskiej w latach 1990\u20132029:<\/strong> Andrzej Osnowski (1990-1994 i 1994-1998), Zdzis\u0142aw Nowakowski (1998-2006 i 2006-2010), Jan My\u015bliwiec (2010-2014), Marian Kokoszka (2014-2018), Bogdan Bieniek (2018 -2024), Robert W\u00f3jcik (2024-2029).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Wiceprzewodnicz\u0105cy Rady Miejskiej w latach 1990-2029:<\/strong> Jan Rusin (1990-1994), Jan Wr\u00f3blewski (1990-1994), Leszek Boraczy\u0144ski (1994-1998), Aleksander Kope\u0107 (1994-1998), Kazimierz Paluch (1998-1999), Lucjan Surowiec (1998-2006), Zbigniew Buczek (1999-2003), Waldemar Pacholec (2003-2006), Barbara Tutro (2006-2010), Aleksander Kope\u0107 (2006-2010), Barbara Tutro (2006-2010), Aleksander Kope\u0107 (2006-2014), Dorota Kotula (2010-2014), Zbigniew Szypu\u0142a (2010-2014), Barbara Tutro (2014-2016), Jakub Cena (2014-2018), Bogdan Bieniek (2015-2018), Andrzej Zemmel (2016-2018), Fryderyk Kapinos (2018-2023), Zbigniew Rze\u017anik (2018-2023), Grzegorz Ziomek (2018-2023). Po wyborze Fryderyka Kapinosa na pos\u0142a RP – na wiceprzewodnicz\u0105cego Rady wybrano Mariana Kokoszk\u0119 (30X 2019 r. – 2024); Jakub Blicharczyk (2024-2029), Damian G\u0105siewski (2024-2029), S\u0142awomir Weso\u0142owski (2024-2029).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni Rady Miejskiej w latach 1990-2006:<\/strong>\u00a0Edward Banasik, J\u00f3zef B\u0105k, Marian B\u0105k, Bogdan Bieniek, W\u0142adys\u0142aw Bieniek, Andrzej Bi\u0144kowski, Leszek Boraczy\u0144ski, Zbigniew Buczek, Franciszek Chmara, Zofia Chmielowska, Janusz Chodorowski, Ryszard Ciesielski, Krzysztof Cis\u0142o, Czes\u0142aw Czyrny, Stanis\u0142aw Dec, Pawe\u0142 D\u0119bicki, Janina Dudzik, Henryk Duszkiewicz, Bogus\u0142aw Gajek, Janusz Gardulski, Waldemar G\u0105ga\u0142a, J\u00f3zef G\u0105ska, Jerzy Gromny, J\u00f3zef Grzesik, Adam Jacak, Mieczys\u0142aw Jakubas, Henryk Ja\u0142ocha, Jan Kapinos, Zygmunt Ko\u0142odziej, Aleksander Kopacz, Aleksander Kope\u0107, Krzysztof Kosiba, Stanis\u0142aw Kowal, Stanis\u0142aw Kozd\u0119ba, Gra\u017cyna Krzemi\u0144ska, Jerzy Kumaniecki, J\u00f3zef Le\u015bniak, Ma\u0142gorzata Leyko, Teresa Lorek, Ma\u0142gorzata Lubieniecka, Grzegorz Lubieniecki, Kazimierz \u0141\u0105czak, Anna \u0141uka, Mieczys\u0142aw \u0141uszczyn, Anna Maciejak, Jacek Matuszkiewicz, Irena Micho\u0144ska, J\u00f3zef Misiarz, Janusz Mojek, Wojciech Mo\u015bcicki, Hieronim Mykietiuk, Jan My\u015bliwiec, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Andrzej Osnowski, Kazimierz Paluch, Anna Paprocka, Krystyna Pastuszenko-Zato\u0144ska, Ryszard Per\u0142owski, Marian Piechota, Krzysztof Podolski, Krzysztof Podp\u0142omyk, Krystyna Pola\u0144ska-Szkutnicka, Krzysztof Popio\u0142ek, Piotr Przyby\u0142o, Wojciech Pyzikiewicz, Zdzis\u0142aw R\u0105czka, Micha\u0142 Rokosz, Jan Rusin, Edward Sawicki, Ryszard Siero\u0144, Marek Skalski, Andrzej Skowron, Ryszard Sk\u00f3ra, Jan Sojka, Stanis\u0142aw Sokalski, Marian Stala, Wies\u0142aw Stawicki, Kazimierz Struga\u0142a, Marian Strycharz, Dominik Surowiec, Lucjan Surowiec, Anna Szklarska, J\u00f3zef Szk\u00f3\u0142ka, Janusz Sznajder, Leszek Szot, Edward \u00a0\u015awi\u0105tek, Izabella \u015awierczy\u0144ska, Barbara Tutro, Wies\u0142aw Wa\u0142ek, Mieczys\u0142aw Wdowiarz, Antoni Wery\u0144ski, Tadeusz Wery\u0144ski, Bronis\u0142aw Wilisowski, Jan Winiarz, Jerzy Winiarz, Jan Wr\u00f3blewski, Mieczys\u0142aw Wszo\u0142ek, Tadeusz Zawada, Zygmunt Zuch, Witold \u017burawski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni wybrani na kadencj\u0119 2006-2010:<\/strong>\u00a0Bogdan Bieniek, J\u00f3zef Piotr Bryl, Janusz Chodorowski, Barbara Gadomska, Krystyna Grzech, Aleksander Kope\u0107, Jerzy Kope\u0107, Dorota Anna Kotula, Zofia Kubiak, Anna Maciejak, Stanis\u0142aw Marek Mieszkowski, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Krzysztof Podp\u0142omyk, Krzysztof Popio\u0142ek, Ryszard Siero\u0144, Andrzej Jan Skowron, Ryszard Antoni Sk\u00f3ra, J\u00f3zef Stala, Dominik Lucjan Surowiec, Lucjan Dominik Surowiec, Barbara Ma\u0142gorzata Tutro, Mieczys\u0142aw J\u00f3zef Wdowiarz, Jerzy J\u00f3zef Winiarz. W zwi\u0105zku z powierzeniem funkcji zast\u0119pc\u00f3w prezydenta Bogdanowi Bie\u0144kowi i Krzysztofowi Popio\u0142kowi \u2013 mandaty radnych otrzymali Krzysztof Le\u015b i Henryk Sowa.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni wybrani na kadencj\u0119 2010-2014:<\/strong>\u00a0Bogdan Bieniek, Wojciech Broda, Janusz Chodorowski, Barbara Gadomska, Krystyna Grzech, Jacek Kopacz, Aleksander Kope\u0107, Jerzy Kope\u0107, Dorota Kotula, Zofia Kubiak, Edward Ma\u0142ek, Jan Misiaszek, El\u017cbieta Moskal, Jan My\u015bliwiec, Waldemar Pacholec, Mariusz Ryniewicz, J\u00f3zef Stala, Dominik Surowiec, Krzysztof Szostak, Zbigniew Szypu\u0142a, Andrzej Szyszka, Barbara Wdowiarz, Mieczys\u0142aw Wdowiarz. W zwi\u0105zku z wyborem Janusza Chodorowskiego na prezydenta miasta i powierzeniem funkcji zast\u0119pc\u00f3w Bogdanowi Bie\u0144kowi i Mieczys\u0142awowi Wdowiarzowi, wymienieni oddali mandaty, a ich miejsca zaj\u0119li: Krzysztof Aleksander Le\u015b, Jolanta Szadkowska i Jacek Micha\u0142 Mleczko. W czasie kadencji (2012 r.) Jolanta Szadkowska zrezygnowa\u0142a z mandatu, a jej miejsce zaj\u0105\u0142 Wies\u0142aw Wa\u0142ek.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni wybrani na kadencj\u0119 2014-2018:<\/strong>\u00a0Bogdan Bieniek, Jakub Blicharczyk, Jakub Cena, Janusz Chodorowski, Krystyna Grzech, Marian Kokoszka, Stanis\u0142aw Marek Mieszkowski, Danuta Pazdro, Mariusz Ryniewicz, Romuald Rzeszutek, Zbigniew Rze\u017anik, Andrzej Skowron, J\u00f3zef Stala, Dominik Surowiec, Krzysztof Szostak, Kazimierz Toto\u0144, Barbara Tutro, Barbara Wdowiarz, Mieczys\u0142aw Wdowiarz, J\u00f3zef Witek, Marek Zaloty\u0144ski, J\u00f3zef Zaskalski, Andrzej Zemmel. W czasie kadencji zmar\u0142a Krystyna Grzech (2016). Na wakuj\u0105ce miejsce wybrano Jolant\u0119 Wolsk\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni wybrani na kadencj\u0119 2018-2023:<\/strong> Bogdan Bieniek, Jakub Blicharczyk, Jakub Cena, Zbigniew G\u0142owacki, Miros\u0142awa Jakubowska, Agnieszka Jastrz\u0119bska, Marian Kokoszka, Krystyna Kowalik, Krzysztof \u0141apa, Urszula Mali\u0144ska,\u00a0 Jacek Mleczko, Jan My\u015bliwiec, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Zbigniew Rze\u017anik, J\u00f3zef Stala, Rados\u0142aw Sw\u00f3\u0142, Jaros\u0142aw Szczerba, Krzysztof Szostak, Magdalena Wery\u0144ska-Zarzecka, Jacek Wi\u015bniewski, Jolanta Wolska, Robert W\u00f3jcik, Grzegorz Ziomek. W czasie kadencji nast\u0105pi\u0142y zmiany. Jacek Mleczko zrzek\u0142 si\u0119 mandatu i mandat zosta\u0142 wygaszony 30 X 2018 r. W tym samym dniu wygaszono mandat Jacka Wi\u015bniewskiego, gdy\u017c zosta\u0142 wybrany na prezydenta miasta Mielca. 14 XI 2018 r. w miejsce wygaszonych mandat\u00f3w wst\u0105pili: Dominik Surowiec i Wies\u0142aw Truniarz. 8 III 2019 r. przyj\u0119to zrzeczenie si\u0119 Jana My\u015bliwca, a w miejsce jego wygaszonego mandatu 22 III 2019 r. wst\u0105pi\u0142 Tomasz R\u00f3g. Po wyborze Fryderyka Kapinosa na pos\u0142a RP – jego wygaszony mandat otrzyma\u0142 Marek Zaloty\u0144ski (30 X 2019 r.). Decyzja w\u0142adz centralnych kadencj\u0119 przed\u0142u\u017cono do wiosny 2024 r.<\/p>\r\n

*Radni wybrani na kadencj\u0119 2024-2029:<\/strong> Bogdan Bieniek, Jakub Blicharczyk, Grzegorz Celarek, Jakub Cena, Agnieszka Ciepli\u0144ska, Damian G\u0105siewski, Miros\u0142awa Gorazd, Jacek Klimek, Marian Kokoszka, Bogus\u0142aw Ko\u0142acz, Adriana Mi\u0142o\u015b, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Andrzej Skowron, J\u00f3zef Stala, Anna Surowiec, Rados\u0142aw Sw\u00f3\u0142, Krzysztof Szostak, Dorota Trzpis, S\u0142awomir Weso\u0142owski, Jolanta Wolska, Robert W\u00f3jcik, Marek Zaloty\u0144ski. W zwiazku z powierzeniem Krzysztofowi Szostakowi funkcji zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca jego mandat zosta\u0142 wygaszony, a na to miejsce mandat otrzyma\u0142a Barbara Wdowiarz (PiS). Po przyj\u0119ciu rezygnacji z mandatu przez Jacka Klimka – jego miejsce zaj\u0119\u0142a Marta Le\u015b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADA POWIATOWA<\/strong>, samorz\u0105d powiatowy, wybierany spo\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w powiatu wed\u0142ug okre\u015blonej ordynacji wyborczej. Pierwsza w historii powiatu mieleckiego Rada Powiatowa zosta\u0142a wybrana w pa\u017adzierniku 1867 r. na podstawie Ustawy z 12 VIII 1866 r. Sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z 26 radnych, wybieranych w trzech kuriach: wi\u0119kszych posiad\u0142o\u015bci ziemskich, gmin miejskich i gmin wiejskich. Czwarta kuria (najwy\u017cej opodatkowani przemys\u0142owcy i handlowcy) nie funkcjonowa\u0142a w powiecie mieleckim. Prawo wybierania posiadali w\u0142a\u015bciciele ziemscy oraz delegaci rad gminnych miejskich i wiejskich. Spo\u015br\u00f3d cz\u0142onk\u00f3w Rady wybierano organ wykonawczy \u2013 Wydzia\u0142 Powiatowy z prezesem (marsza\u0142kiem) na czele. Pocz\u0105tkowo kadencja trwa\u0142a 3 lata, a p\u00f3\u017aniej 6 lat. Zakres zada\u0144 Rady dotyczy\u0142 w zasadzie wszystkich spraw wewn\u0119trznych powiatu. By\u0142y to: \u201e… wszystkie sprawy wewn\u0119trzne, odnosz\u0105ce si\u0119 do wsp\u00f3lnych interes\u00f3w powiatu i jemu przynale\u017cnych, tudzie\u017c prawo nadzoru nad gminami i obszarami dworskimi w my\u015bl ustawy gminnej i ustawy o obszarach dworskich z dnia 12 sierpnia 1866 r.\u201d, a najcz\u0119\u015bciej sprawy rolnictwa, szkolnictwa, opieki spo\u0142ecznej i dr\u00f3g powiatowych. Szczeg\u00f3lnie wiele wysi\u0142ku i \u015brodk\u00f3w w\u0142o\u017cono w realizacj\u0119 programu rob\u00f3t melioracyjnych na terenie powiatu na prze\u0142omie XIX i XX w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cz\u0142onkowie Rady (radni) w latach 1867-1914:<\/strong>\u00a0Mieczys\u0142aw Artwi\u0144ski, Antoni Bartosi\u0144ski, Micha\u0142 Berski, Albert Blatberg, Zdzis\u0142aw Bogusz, Henryk Brandt, Henryk Breza, Antoni Broniewski, Tomasz Buczek, Wojciech Bu\u015b, Franciszek B\u00fchn, J\u00f3zef Czerwi\u0144ski, Adam Duszkiewicz, Antoni Fibich, J\u00f3zef Gardulski, Wac\u0142aw Gardulski, W\u0142adys\u0142aw Geppert, Jan Glaser, Jan Go\u0142\u0105b, ks. J\u00f3zef Grabowski, ks. Adam Gr\u0119bosz, Teofil Gumi\u0144ski, Izrael Hermele, Kazimierz Hyjek, Maciej Indyk, Mateusz Indyk, Walenty Indyk, Jan Jamrozy, Wawrzyniec Jarosz, Jan Kahl, Eisig Kaufman, Tomasz Kielian (Kilian?), J\u00f3zef Kierwi\u0144ski, Abraham Kleinmann, Pawe\u0142 K\u0142oda, Tomasz K\u0142oda, J\u00f3zef K\u0142os, Wojciech Knap, ks. J\u00f3zef Knutelski, Stanis\u0142aw Komalski, ks. Adam Kopyci\u0144ski, Jan Koz\u0142owski, J\u00f3zef Krawczyk, Piotr Krawiec, Franciszek Krempa, Mateusz Kr\u0119pa, Ferdynand Kriegseisen, Kazimierz Kropaczek, J\u00f3zef Kurgan, Piotr Kuro\u0144, Andrzej Kuzara, Aleksander Kwiatkowski, Feliks Kwiatkowski, J\u00f3zef Lis, Stanis\u0142aw Lis, Kazimierz \u0141az, Tomasz \u0141azarz, Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz, Stanis\u0142aw Madej, Nikodem Marcinkiewicz, Aleksander Meszy\u0144ski, J\u00f3zef Micho\u0144ski, Pawe\u0142 Mi\u0142o\u015b, Jan Midura, Tomasz Miodunka, ks. Jan Mleczko, Ludwik Muniak, Gabriel M\u00fchlard, Stanis\u0142aw Nowak, Wojciech Nowak, \u00a0Wac\u0142aw Oborski, Stanis\u0142aw Ochalik, Wincenty Ozajstowicz, Marcin Pastuszak, ks. Aleksander Pers, Adam Pi\u0105tek, Stanis\u0142aw Piechota, Maciej Piekara, Feliks Pietrzycki, J\u00f3zef Pokusi\u0144ski, Micha\u0142 Rado, Mieczys\u0142aw Rey, Mateusz Rogalski, Micha\u0142 Rokoszak, Konstanty Romer, Zygmunt Romer, Jan Rusin, J\u0119drzej Rusinowski, J\u00f3zef Rydel, Roman Rydel, W\u0142adys\u0142aw Rydel, Jan Rz\u0105dzki, Jan Rze\u017anik, W\u0142adys\u0142aw Satkowski, Andrzej Sehn, Karol Sehn, Stefan S\u0119kowski, Naftali Siegel, Jan Sieros\u0142awski, Wojciech Sikora, Marcin Stachura, Maciej Stolarz, Jan Szafer, Gustaw Szaszkiewicz, ks. J\u00f3zef Szklarski, Antoni Szmatka, Mieczys\u0142aw Szymborski, Jan Tarnowski (starszy), Jan Tarnowski (m\u0142odszy) Wac\u0142aw Toczyski, Jak\u00f3b Tomecki, Jak\u00f3b Torba, Aleksander Trzecieski, Wojciech Warzecha, Kazimierz W\u0105\u017c, Kasper Wendeker, Jak\u00f3b Wi\u0105cek, J\u00f3zef Wilk, ks. Ernest Wodzi\u0144ski, J\u00f3zef Wolak, Wawrzyniec Wolak, Eugeniusz Wolski, Jan Za\u0142ucki, Jan \u017bola, W\u0142adys\u0142aw \u017burowski, Seweryn \u017bywicki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Wydzia\u0142 Powiatowy,<\/strong>\u00a01867: prezes (marsza\u0142ek) \u2013 Jan Tarnowski (st.), zast\u0119pca \u2013 Aleksander Trzecieski, cz\u0142onkowie \u2013 A. Bartosi\u0144ski, A. Meszy\u0144ski, M. Stolarz, J. Szafer, E. Wodzi\u0144ski; 1871: prezes \u2013 M. Rey, z-ca \u2013 A. Trzecieski, cz\u0142onkowie \u2013 A. Broniewski, W. Bu\u015b, F. Kriegseisen, W. \u017burowski; 1874: prezes \u2013 M. Rey, z-ca \u2013 W. \u017burowski, cz\u0142onkowie \u2013 ks. J. Knutelski, Konstanty Lipowski, T. Miodunka, ks. A. Pers; 1877: prezes \u2013 A. Trzecieski, z-ca \u2013 M. Brzeski, cz\u0142onkowie \u2013 A. Fibich, J. Kierwi\u0144ski, J. Tarnowski (m\u0142.), W. \u017burowski; 1882: prezes \u2013 M. Rey, z-ca \u2013 M. Artwi\u0144ski, cz\u0142onkowie: Z. Bogusz, G. M\u00fchlrad, J. Rusinowski, J. Tarnowski (m\u0142.), A. Trzecieski; 1885: prezes \u2013 M. Rey, z-ca \u2013 M. Artwi\u0144ski, cz\u0142onkowie \u2013 A. Fibich, G. M\u00fchlrad, J. Tarnowski (m\u0142.), S. S\u0119kowski; 1889: prezes \u2013 M. Rey, z-ca \u2013 S. S\u0119kowski, cz\u0142onkowie: A. Fibich, F. Kwiatkowski, Mieczys\u0142aw Szymberski, J. Tarnowski; \u00a01892: prezes \u2013 S. S\u0119kowski, z-ca \u2013 A. Fibich, cz\u0142onkowie: W. Indyk, ks. A. Kopyci\u0144ski, St. Ochalik, M. Rey, J. Tarnowski; 1897: prezes \u2013 S. S\u0119kowski, z-ca \u2013 J. Tarnowski, cz\u0142onkowie: A. Fibich, F. Krempa, M. Rey, A. Sehn, W. Trzecieski; 1901: prezes \u2013 S. S\u0119kowski, z-ca \u2013 J. Tarnowski, cz\u0142onkowie: A. Fibich, F. Krempa, M. Rey, A. Sehn, W. Trzecieski; 1908: prezes \u2013 S. S\u0119kowski, z-ca \u2013 J. Tarnowski, cz\u0142onkowie: F. Krempa, M. Rey, A. Sehn, W. Trzecieski; 1912: prezes \u2013 J. Tarnowski, z-ca \u2013 J. Rydel, cz\u0142onkowie: J. Glaser, F. Krempa, ks. J. Mleczko, J. Rz\u0105dzki, W. Trzecieski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1918-1939<\/strong>\u00a0Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci i uchwaleniu konstytucji 21 marca 1921 r. unormowano sprawy nowego podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa. Powiat mielecki utrzymano w poprzednich granicach i w\u0142\u0105czono w granice wojew\u00f3dztwa krakowskiego. Powr\u00f3cono te\u017c do samorz\u0105du powiatowego, sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z Rady Powiatowej (nie funkcjonowa\u0142a w czasie wojny) i jej organu wykonawczego \u2013 Wydzia\u0142u Powiatowego. Spo\u015br\u00f3d radnych wybierano prezesa i wiceprezes\u00f3w oraz cz\u0142onk\u00f3w wydzia\u0142u. Do kompetencji Rady nale\u017ca\u0142y m.in.: ustalanie wysoko\u015bci podatk\u00f3w oraz prowadzenie spraw geodezyjnych, drogowych i rolniczych. Ze \u015brodk\u00f3w powiatowych utrzymywano m.in. plac\u00f3wki s\u0142u\u017cby zdrowia i opieki spo\u0142ecznej. Wspierano tak\u017ce szkolnictwo, kt\u00f3rym zarz\u0105dza\u0142 autonomiczny organ Rady \u2013 Rada Szkolna Powiatowa. G\u0142\u00f3wnym problemem pierwszych \u00a0lat niepodleg\u0142o\u015bci by\u0142a likwidacja szk\u00f3d wojennych, m.in. odbudowa wielu dom\u00f3w mieszkalnych i zabudowa\u0144 gospodarczych (ok. 60 %), obiekt\u00f3w przemys\u0142owych i dr\u00f3g. Bardzo absorbowa\u0142y Rad\u0119 tak\u017ce m.in. parcelacja maj\u0105tk\u00f3w, opieka nad sierotami i biedot\u0105, rosn\u0105ce bezrobocie oraz rozw\u00f3j szkolnictwa zawodowego. Nieszcz\u0119\u015bciem by\u0142a wielka pow\u00f3d\u017a w 1934 r., ale przy likwidowaniu jej skutk\u00f3w prac\u0119 znalaz\u0142o wielu bezrobotnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1939 \u2013 1944<\/strong>\u00a0W czasie okupacji hitlerowskiej samorz\u0105d powiatowy nie funkcjonowa\u0142 w \u017cadnej postaci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1944-1975<\/strong>\u00a0Do organizacji samorz\u0105du powiatowego \u2013 Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu – przyst\u0105piono we wrze\u015bniu 1944 r., kiedy jeszcze zachodnia cz\u0119\u015b\u0107 powiatu pozostawa\u0142a w r\u0119kach niemieckich. Po trudnych negocjacjach i uzgodnieniach mi\u0119dzypartyjnych do 48-osobowej Rady wybrano: 20 delegat\u00f3w Stronnictwa Ludowego, 10 – Polskiej Partii Robotniczej, 10 \u2013 Polskiej Partii Socjalistycznej i 8 \u2013 inteligencji demokratycznej. Pierwsze posiedzenie odby\u0142o si\u0119 7 X 1944 r., a jego efektem by\u0142 wyb\u00f3r prezydium. Nowy samorz\u0105d, cho\u0107 z\u0142o\u017cony z przedstawicieli zwalczaj\u0105cych si\u0119 partii, zosta\u0142 zmuszony do natychmiastowego rozwi\u0105zywania wielu pal\u0105cych spraw, m.in. zaopatrzenia ludno\u015bci w \u017cywno\u015b\u0107, zorganizowania opieki nad ofiarami wojny, wprowadzenia w \u017cycie reformy rolnej (parcelacja du\u017cych maj\u0105tk\u00f3w) oraz przywracania funkcjonowania instytucji powiatowych. Pierwsze miesi\u0105ce dzia\u0142alno\u015bci Rady zosta\u0142y ocenione \u017ale przez w\u0142adze wojew\u00f3dzkie. 1 XII 1944 r. dokonano zmian w jej sk\u0142adzie \u2013 PPR, PPS, SL i zwi\u0105zki zawodowe otrzyma\u0142y po 10 miejsc, a gminy \u2013 8 miejsc. Nadal jednak ostre tarcia polityczne nie pozwala\u0142y na podejmowanie wsp\u00f3lnych dzia\u0142a\u0144. Sytuacj\u0119 pogorszy\u0142o votum nieufno\u015bci dla starosty \u2013 cz\u0142onka PPR, uchwalone na posiedzeniu 28 IX 1945 r. g\u0142osami PPS, PSL (zosta\u0142o wzmocnione przez niekt\u00f3rych cz\u0142onk\u00f3w SL) i SD. W listopadzie 1946 r., po intensywnych konsultacjach PPR i PPS, przeprowadzono nast\u0119pn\u0105 reorganizacj\u0119 sk\u0142adu Rady, a nowym przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 cz\u0142onek PPR. Po wyeliminowaniu PSL i powstaniu PZPR \u2013 na posiedzeniu 17 XII 1948 r. 60 \u2013 osobow\u0105 Rad\u0119 utworzyli przedstawiciele: PZPR \u2013 20, Gmin \u2013 11, SL \u2013 10, Zwi\u0105zki Zawodowe \u2013 10, ZHP \u2013 3, SD \u2013 2, Ligi Kobiet – 1, ZSCh \u2013 1, Zwi\u0105zku Walki o Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 i Demokracj\u0119 \u2013 1 i Zwi\u0105zku Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych \u2013 1. Wobec krytyki dotycz\u0105cej s\u0142abej skuteczno\u015bci dzia\u0142ania w styczniu 1950 r. kolejny raz zmieniono proporcje delegat\u00f3w w Radzie. PZPR otrzyma\u0142a 15 mandat\u00f3w, Rady Gminne i Wiejskie \u2013 11, Zwi\u0105zki Zawodowe \u2013 10, ZSL \u2013 8, Zwi\u0105zek \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d \u2013 5, ZMP \u2013 3, SD \u2013 2, Liga Kobiet \u2013 2, ZBoWiD \u2013 2, starosta \u2013 1 i kobieta \u2013 robotnik \u2013 1. Post\u0119puj\u0105ca centralizacja w\u0142adzy w kraju, wyra\u017caj\u0105ca si\u0119 m.in. wprowadzeniem zasady jednolito\u015bci organ\u00f3w w\u0142adzy pa\u0144stwowej, by\u0142a sednem kolejnej ustawy z 20 III 1950 r. o terenowych organach administracyjnych i samorz\u0105dach. Zniesiono urz\u0119dy starost\u00f3w, burmistrz\u00f3w i w\u00f3jt\u00f3w oraz zarz\u0105dy miejskie i gminne. Ich uprawnienia przekazano radom narodowym i ich prezydiom. Powiatowa Rada Narodowa otrzyma\u0142a zadanie kierowania na terenie powiatu dzia\u0142alno\u015bci\u0105 gospodarcz\u0105 i spo\u0142eczn\u0105, m.in. o\u015bwiat\u0105, kultur\u0105, kultur\u0105 fizyczn\u0105, turystyk\u0105, ochron\u0105 zdrowia i opiek\u0105 spo\u0142eczn\u0105, a tak\u017ce czuwa\u0107 nad praworz\u0105dno\u015bci\u0105 i wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0107 w zakresie obronno\u015bci kraju. Dla realizowania tych zada\u0144 9 VII 1950 r. PRN w Mielcu powo\u0142a\u0142a 10 Komisji: 1) Finans\u00f3w, Bud\u017cetu i Planu, 2) O\u015bwiaty i Kultury, 3) Rolnictwa i Le\u015bnictwa, 4) Budownictwa, 5) Komunikacji, 6) Zdrowia, 7) Pracy i Pomocy Spo\u0142ecznej, 8) Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, 9) Handlu, 10) Kontroli Spo\u0142ecznej. Funkcj\u0119 zarz\u0105dzaj\u0105c\u0105 i wykonawcz\u0105 pe\u0142ni\u0142o Prezydium PRN, wybierane i odwo\u0142ywane przez Rad\u0119. Po 1956 r. w 60-osobowej PRN coraz wi\u0119ksz\u0105 rol\u0119 odgrywali pracownicy umys\u0142owi, a zw\u0142aszcza nauczyciele i urz\u0119dnicy, kt\u00f3rzy np. w kadencji 1958-1962 uzyskali 41 mandat\u00f3w. Ponadto wybrano 12 rolnik\u00f3w i 7 robotnik\u00f3w. Ustalono te\u017c ilo\u015b\u0107 mandat\u00f3w dla poszczeg\u00f3lnych partii i stronnictw politycznych, np. w 1969 r. w Radzie zasiada\u0142o 31 cz\u0142onk\u00f3w PZPR, 15 \u2013 ZSL, 2 \u2013 SD oraz 12 bezpartyjnych. G\u0142\u00f3wnym tematem niemal wszystkich sesji by\u0142 rozw\u00f3j spo\u0142eczno \u2013 gospodarczy powiatu w kontek\u015bcie realizacji program\u00f3w partyjnych oraz plan\u00f3w og\u00f3lnopolskich, wojew\u00f3dzkich i lokalnych. Na skutek dynamicznego rozwoju WSK Mielec i Mielca jako o\u015brodka przemys\u0142owo-kulturalnego tak\u017ce powiat mielecki w latach 50., 60. i 70. rozwija\u0142 si\u0119 bardzo szybko i to we wszystkich niemal dziedzinach \u017cycia. Aspiracje i potrzeby mieszka\u0144c\u00f3w (m.in. materia\u0142y budowlane, maszyny rolnicze, sprz\u0119t gospodarstwa domowego) przerasta\u0142y mo\u017cliwo\u015bci ich zaspokojenia przez lokalny rynek, co by\u0142o \u017ar\u00f3d\u0142em wielu interwencji, wniosk\u00f3w i interpelacji. To zjawisko wymusza\u0142o tak\u017ce wi\u0119ksz\u0105 aktywno\u015b\u0107 Rady i jej cz\u0142onk\u00f3w. Powszechnie stosowan\u0105 form\u0105 kontaktu radnych z tzw. terenem by\u0142 cz\u0119sty udzia\u0142 w zebraniach wiejskich i gminnych oraz zebraniach partyjnych (PZPR, ZSL, SD), organizacji m\u0142odzie\u017cowych (ZMS, ZMW) i organizacji spo\u0142ecznych, m.in. Ligi Kobiet, K\u00f3\u0142 Gospody\u0144 Wiejskich i Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych. Tylko w latach 1969-1973 radni brali udzia\u0142 w 1 462 spotkaniach. Z tak pozyskan\u0105 wiedz\u0105 radni aktywnie uczestniczyli w posiedzeniach komisji i na sesjach Rady, omawiaj\u0105c realizacj\u0119 cz\u0105stkowych program\u00f3w rozwoju poszczeg\u00f3lnych dziedzin, m.in. rolnictwa i le\u015bnictwa, budownictwa, gospodarki komunalnej, ochrony zdrowia, o\u015bwiaty, kultury i kultury fizycznej. W ramach nadzoru oceniano prac\u0119 miejskich i gromadzkich rad narodowych w celu podniesienia jej poziomu i polepszenia sprawno\u015bci dzia\u0142ania. Rezultatem tych ocen (cz\u0119sto krytycznych) by\u0142o m.in. kierowanie wielu os\u00f3b na r\u00f3\u017cne formy kszta\u0142cenia, a zw\u0142aszcza na studia zaoczne. Reforma podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa w latach 1972-1975 na pierwszym etapie wprowadzi\u0142a 8 Gminnych Rad Narodowych i Urz\u0119d\u00f3w Gmin na terenie powiatu, a w drugim etapie \u2013 Urz\u0105d Powiatowy w Mielcu jako organ wykonawczy Powiatowej Rady Narodowej. Dostosowuj\u0105c prac\u0119 Rady do nowych uwarunkowa\u0144 powo\u0142ano 5 komisji: 1) Rozwoju Gospodarczego, Komunikacji i \u0141\u0105czno\u015bci, 2) Produkcji Rolnej i Zaopatrzenia Ludno\u015bci, 3) Gospodarki Komunalnej, Zdrowia i Ochrony \u015arodowiska, 4) Wychowania, O\u015bwiaty i Kultury, 5) Przestrzegania Prawa i Porz\u0105dku Publicznego, kt\u00f3re rozpocz\u0119\u0142y prac\u0119 od stycznia 1974 r. W\u015br\u00f3d nowych zada\u0144, kt\u00f3rych potrzeb\u0119 podj\u0119cia wymusi\u0142a sytuacja spo\u0142eczno-gospodarcza kraju i regionu oraz rozw\u00f3j wiedzy i techniki, pojawi\u0142y si\u0119: zaopatrzenie ludno\u015bci, ochrona \u015brodowiska naturalnego, komunikacja i \u0142\u0105czno\u015b\u0107. W rezultacie przeprowadzenia III etapu reformy podzia\u0142u administracyjnego z dniem 30 VI 1975 r. powiaty, w tym r\u00f3wnie\u017c mielecki, przesta\u0142y istnie\u0107, a Powiatowa Rada Narodowa i Urz\u0105d Powiatowy w Mielcu zako\u0144czy\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Przewodnicz\u0105cy Powiatowej Rady Narodowej w latach 1944-1950:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Starzyk (1944-1947), Roman G\u00f3rnisiewicz (1947-1949), W\u0142adys\u0142aw Chmielowiec (1949-1950).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Przewodnicz\u0105cy Prezydium PRN w latach 1950-1975:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Nesterski (1950-1951), Kazimierz Rajchert (1951-1953), W\u0142adys\u0142aw Gazdowicz (1953-1954), Mieczys\u0142aw Marsza\u0142ek (1954-1957), Rudolf Junikiewicz (1957-1970), Zdzis\u0142aw Cichocki (1970-1973).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Przewodnicz\u0105cy PRN w latach 1973-1975:<\/strong>\u00a0Stefan Kucharski (1973-1975).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Radni PRN w latach 1944-1975:<\/strong>\u00a0Micha\u0142 Basztura, Antonina Bednarz, Tadeusz Bogdanowski, Feliks Borodzik, Jakub Borowicz, Adam Bro\u017conowicz, Stanis\u0142aw Cerlich, Ludwik Chmura, Antonina Chomentowska, Marian Chru\u015bciel, Jan Chru\u015bciel, Zdzis\u0142aw Cichocki, W\u0142odzimierz Cicho\u0144, Mieczyslaw Ciejka, Micha\u0142 Cygan, Stanis\u0142aw Czaja, Antoni Czepiel, Barbara Czerw, Stefan Danielecki, Tadeusz Diabelec, Czes\u0142aw D\u0142ugosz, Antoni Droba, Jan Dudek, J\u00f3zef Dul, Stanis\u0142aw Fajfer, Stanis\u0142aw Fedor, Stefan Filas, Zbigniew Gajda, Feliks Ga\u0142da, W\u0142adys\u0142aw Gazdowicz, Mieczys\u0142aw Gebel, Wincenty G\u0142\u00f3d, Tadeusz G\u0142uszak, Jan Goc, Roman G\u00f3rnisiewicz, Zdzislaw Grabowski, Karol Groele, Emil Gros, Mieczys\u0142aw Gruszczy\u0144ski, Mieczys\u0142aw Ha\u0144derek, Kazimierz Hauser, Maciej Hyjek, Maria Hyjek, Janina Indyk, Roman Iwanicz, Jan Jachyra, W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko, Tadeusz Janas, J\u00f3zef Jankowski, Stefan Jaroch, Janina Jarosz, Stefan Jarosz, Stanis\u0142aw Jele\u0144, J\u00f3zef Jemio\u0142o Rudolf Junikiewicz, Eugeniusz Kahl, J\u00f3zef Karkosza, W\u0142adys\u0142aw Karwowski, Tadeusz Kaspr\u00f3w, Zofia Kazanowa, Tomasz K\u0119dzior, Jan K\u0119trzy\u0144ski, Stanislaw Kielian, Andrzej Kolisz, Micha\u0142 Ko\u0142ek, Stefan Konaszewski, Jan Konieczniak, Alina Kope\u0107, J\u00f3zef Koper, Jan Korczak, Stanis\u0142aw Kordy\u015b, Micha\u0142 Kotula, Stanis\u0142aw Kowal, Zofia Kozd\u0119ba, Jan Krempa, J\u00f3zef Krempa, Piotr Kr\u0119\u017cel, Andrzej Krzystyniak, Jan Krzysztoforski, Stanis\u0142aw Ksi\u0105\u017cnicki, Stefan Kucharski, Stanis\u0142aw Kuciapa, Bronis\u0142aw Kukli\u0144ski, Alojzy Kula, Stanis\u0142aw Kulig, Eugeniusz Kuligowski, J\u00f3zef Ku\u0142aga, Adam Kurdziel, J\u00f3zef Le\u015b, Janina Lewandowska, Jan Leyko, Kazimierz Leyko, Kazimierz Lipczy\u0144ski, J\u00f3zefa Lirowska, Wojciech \u0141\u0105cz, Marian \u0141\u0105czak, Micha\u0142 \u0141\u0119pa, Tadeusz Magiera, Stanis\u0142aw Major, Stanis\u0142aw Maraszewski, W\u0142adys\u0142aw Markowski, Mieczys\u0142aw Marsza\u0142ek, Marian Maziarz, Roman Mazurek, W\u0142adys\u0142aw Mazurek, Aleksander Midura, Anna Midura, Stanis\u0142aw M\u0142y\u0144czak, Kazimierz Mrozik, J\u00f3zef Mrozi\u0144ski, Maria Napieracz, J\u00f3zef Nelec, Stanis\u0142aw Nesterski, Edward Nowak, Maria Nowak, Irena Nowakowska, Stanis\u0142aw Ochalik, Stanis\u0142aw Ogorza\u0142ek, Jerzy Olczak, Teresa Osora, Paulina Papaj, Franciszek Pawlak, Wac\u0142aw Permus, El\u017cbieta Podolska, Alojzy Popiel, Edward Pos\u0142uszny, Tadeusz Przywara, Kazimierz Rajchert, Andrzej Rec, Maria Remiszewska, Bronis\u0142aw Rogalski, J\u00f3zef Rokoszak, Henryka Rogala, Zofia R\u00f3\u017ca\u0144ska, Stefania Rusin, Andrzej Rutyna, Antoni Rybak, Irena Ryczak, Anna Ryniewicz, Andrzej Ry\u015b, Katarzyna Rz\u0105dzka, Jan Rze\u017anik, J\u00f3zef Sambor, Jan Sanecki, Grzegorz Sieniutycz, Wincenty Sikorowicz, Edward Siod\u0142ak, Katarzyna Skowron, Jan Skrzypek, Maria Skrzypek, Czes\u0142aw Slany, Jan S\u0142abuszewski, J\u00f3zef Smaczny, Janina Smolarczyk, Honorata Smo\u0142ucha, Edmund Sobczak, Jan Tadeusz Sobusiak, Maria Sok\u00f3\u0142, Mieczys\u0142aw So\u0142owianiuk, Ludwik Stadnik, Franciszek Stala, Roman Stalowski, W\u0142adys\u0142aw Starzyk, Jan Strojek, Wojciech Surowiec, Stanis\u0142aw Sw\u00f3\u0142, Micha\u0142 Szymczuch, Franciszek \u015aliwa, Stanis\u0142aw \u015awiatowiec, W\u0142adys\u0142aw \u015awiatowiec, Roman Tomczyk, Zygmunt Toporowski, J\u00f3zef Turbak, J\u00f3zef Walas, Stefan W\u0105\u015bniewski, Stanis\u0142aw Wery\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw W\u0119grzyn, Stefan W\u0119grzynek, Adolf Wnuk, Adam Wojciechowski, Jan Zakr\u0119cki, J\u00f3zef Zaskalski, J\u00f3zef Zawadzki, El\u017cbieta Ziegler, Micha\u0142 Zi\u0119ba, Czes\u0142aw Ziobro, Stanis\u0142aw Zygmunt, J\u00f3zefa \u017burek, Edward \u017byrkowski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Pracownicy Wydzia\u0142u Powiatowego w 1945 r.:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Starzyk (przewodnicz\u0105cy), Mieczys\u0142aw Babuchowski, Maria Chmara, Franciszek Cie\u015bla, Stanis\u0142aw Damse, Bronis\u0142aw Dybek, W\u0142adys\u0142aw Julek, Jan Kami\u0144ski, Maria Kapinos, Jan Konieczny, Czes\u0142aw Krawczyk, Aniela Kukli\u0144ska, Stanislaw Ku\u017ami\u0144ski, Eugeniusz Mielec, Jerzy Mossakowski, Wac\u0142aw Piskozub, Franciszek Radzik, Feliks Rzeszutek, Leon Sanecki, Aleksandra Swida, Jadwiga Urz\u0119dowska, Adam Wojciechowski, Wra\u017ce\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Pracownicy PPRN i Urz\u0119du Powiatowego w latach 1950-1975:<\/strong>\u00a0Maria Adamczyk, Stanis\u0142aw Adamczyk, Walentyna Babuchowska, Olga Bar, Eugenia Batko, Wanda Baw\u00f3\u0142, Emilia B\u0105k, Jan B\u0105k, Janina Bieniek, Irena Boruta, W\u0142adys\u0142aw Boruta, Henryk Bory\u0144ski, Krystyna Borz\u0119cka, Eugeniusz B\u00f3l, Franciszek Bujak, Leopold Burdzy, Stanis\u0142aw Cerlich, W\u0142adys\u0142aw Chudzik, Zdzis\u0142aw Cichocki, Cicho\u0144, Helena \u0106wiok, Stefan \u0106wiok, Jan D\u0105browski, Tadeusz Diabelec, Augustyn Drabik, Eugenia Drabik, Eugeniusz Dro\u017adziak, Stanis\u0142awa Duboniewicz, Piotr Dudek, Walentyna Duszkiewicz, Czes\u0142aw Dybski, Ludmi\u0142a Flagorowska, Stanis\u0142awa Florek, Helena Gajda, W\u0142adys\u0142aw Ga\u0142ka, W\u0142adys\u0142aw Gazdowicz, Szczepan G\u0105ska, Jan G\u0142az, Janina G\u0142az, Boles\u0142aw Gmyrek, Stefan Graniczka, Wanda Gruchacz, Stanis\u0142aw Gruchalski, Boles\u0142aw Gruszka, Kazimiera Grzelak, Antoni Gw\u00f3\u017ad\u017a, Zofia Hasek, Micha\u0142 Hojniak, Tadeusz Homecki, J\u00f3zef Jachym, J\u00f3zef Jankowski, Jan Jemio\u0142o, Rudolf Junikiewicz, Halina Kania, Lucyna Kapu\u015bci\u0144ska, Albin Karbowski, W\u0142adys\u0142aw Kazana, Stanis\u0142awa K\u0119trzy\u0144ska, Jan K\u0119trzy\u0144ski, Eugeniusz Kie\u0142b, Alicja Kiepek, Zofia Kilian, Stefania K\u0142os, Ko\u0142acz, Jan Ko\u0142odziej, Maria Ko\u0142odziej, Jerzy Kopcewicz, Czes\u0142aw Kopera, W\u0142adys\u0142aw Kopoci\u0144ski, J\u00f3zef Korpanty, Tadeusz Korpanty, Zygmunt Korpanty, Jerzy Korz\u0119pa, Stanis\u0142awa Korz\u0119pa, Kozd\u0119ba, Zdzis\u0142aw Kralisz, Konstanty Kr\u0119pa, Krzysztof Kr\u0119pa, Zofia Krupska, Adamina Krzy\u0144ska (Szyszka), Stefania Krzysztofik, W\u0142adys\u0142aw Kukulski, Stefan Kulig, Irena Kurmaniak, Stanis\u0142aw Ku\u015bnierz, Maria Kwiek, Kazimiera Le\u015b, Krystyna Lubertowicz, Piotr Ludian, Edward \u0141akomy, Wojciech \u0141\u0105cz, Boles\u0142aw \u0141oniewski, Zbigniew Maciuba, Jan Magda, Maj, Stefan Majewski, W\u0142adys\u0142aw Majka, Marian Malczy\u0144ski, Franciszek Marnik, Markiewicz, Adela Marnik, Mieczys\u0142aw Marsza\u0142ek, Jan Marzec, Zuzanna Matusiak, Cecylia Maziarz, J\u00f3zef Maziarz, \u00a0W\u0142adys\u0142awa Maziarz, Wojciech Maziarz, Jan Mazur, W\u0142adys\u0142aw M\u0105dry, Stanis\u0142awa Midura, Zbigniew Mielecki, El\u017cbieta Mierzwi\u0144ska, Jan Mira\u015b, Henryk Momot, J\u00f3zefa Mrozi\u0144ska, Karol Mrozi\u0144ski, Jan Mycek, Antoni Mydlarz, Halina Niechoda, Stanis\u0142aw Niedba\u0142a, Jan Nie\u015bcior, J\u00f3zefa Nie\u015bcior, \u00a0Leonard Nowak, Wiktoria Nowak, Marian Obuchowicz, Krystyna Or\u0142owska, Kazimierz Or\u0142owski, Feliks Ortyl, J\u00f3zef Osmola, Maria Partacz, Ferdynand Pasterczyk, Piotr Pazdro, Romuald Pezacki, Zbigniew P\u0119giel, Franciszek Pieronik, Karol Pietras, W\u0142adys\u0142aw P\u0142achta, Halina Podp\u0142omyk, \u00a0Kazimierz Po\u0142och, \u00a0Edward Potyra\u0142a, Kajetan Przewrocki, Emilia Przydzia\u0142, Wilhelm Przydzia\u0142, Tadeusz Przywara, Wanda Przywara, Czes\u0142awa Pyrzy\u0144ska, Alina Py\u017a, Kazimierz Rajchert, Maria Rak, Lidia R\u0119bacz, Wies\u0142aw R\u0119bacz, Franciszek Rodzik, J\u00f3zef Rusek, J\u00f3zef Rzegocki, Mieczys\u0142aw Rze\u017anik, Stanis\u0142awa Rze\u017anik, Franciszek Saj, Stanis\u0142aw Sasor, Siemek, Jan Sieprawski, Zygmunt Sieros\u0142awski, Stanis\u0142aw Sikora, Helena Sko\u0142ucka, Marian Skopi\u0144ski, J\u00f3zef Skrzypek, Edmund Sobczak, Boles\u0142aw Sobo\u0144, Tadeusz Sobusiak, Zofia Soko\u0142owska, Mieczys\u0142aw Sokulski, Sowi\u0144ski, Krystyna Stachura, Tadeusz Stachura, Stanis\u0142aw Staniszewski, Aleksander Stochmal, Franciszek Streb, Janina Strz\u0119pka, Marian Sypek, Zofia Sypek, J\u00f3zef Syper, Barbara Szczurek, Micha\u0142 Szczygie\u0142, Janina Szklarska, Edward Szyma\u0144ski, Krystyna \u015apiewak, Jan Torba, Maria Trela, Karol Trojanowski, Stanis\u0142aw Tuleja, Mateusz Turkiewicz, Wojciech Tychanowicz, Janina Urz\u0119dowska, Zofia W\u0105tor, Zbigniew W\u0105tr\u00f3bski, J\u00f3zefa Wery\u0144ska, Jan Wnuk, Stanis\u0142aw Wola\u0144ski, Kazimiera Wo\u017aniak, Stanis\u0142aw Wo\u017aniak, Mieczys\u0142aw W\u00f3jtowicz, Zofia Zabrzejewska, Les\u0142aw Zachara, Zofia Zachara, Eugeniusz Zacharczenko, Zdzis\u0142aw Zawrzykraj, Zofia Zawrzykraj, Maria Zieli\u0144ska, Adam Zieli\u0144ski, Micha\u0142 Zi\u0119ba, Stefan Ziomek, Mieczys\u0142aw Zybura, Edward \u017burek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1999-2018<\/strong> Reforma administracyjna pa\u0144stwa, wprowadzona w \u017cycie od 1 I 1999 r., przywr\u00f3ci\u0142a powiat jako szczebel administracji samorz\u0105dowej w dziedzinach \u017cycia wsp\u00f3lnych dla jego terenu, ale bez kompetencji nadzoru nad realizacj\u0105 zada\u0144 w\u0142asnych samorz\u0105d\u00f3w gmin. Jednymi z najbardziej istotnych dla reformy za\u0142o\u017ce\u0144 by\u0142y: u\u0142atwienie obywatelom mo\u017cliwo\u015bci za\u0142atwienia wielu spraw w pobli\u017cu miejsca zamieszkania poprzez przekazanie szeregu kompetencji administracyjnych ze szczebla wojew\u00f3dzkiego do samorz\u0105du powiatowego oraz poddanie lokalnej kontroli spo\u0142ecznej realizowanych zada\u0144. Obszar powiatu mieleckiego ustalono, zgodnie z wol\u0105 mieszka\u0144c\u00f3w oraz uwarunkowaniami historycznymi, gospodarczymi i spo\u0142ecznymi, w granicach powiatu przed likwidacj\u0105 w 1975 r. Organem samorz\u0105dowym stanowi\u0105cym i kontrolnym uczyniono Rad\u0119 Powiatow\u0105 licz\u0105c\u0105 45 radnych, wybieranych przez og\u00f3\u0142 doros\u0142ych mieszka\u0144c\u00f3w powiatu. Funkcj\u0119 organu wykonawczego powierzono Zarz\u0105dowi Powiatu. W kadencji 1998-2002 uzyskano podzia\u0142 mandat\u00f3w: AWS \u2013 22, Sojusz Lewicy Demokratycznej \u2013 15, Przymierze Spo\u0142eczne \u2013 5, Nasz Mielec \u2013 3. Do realizacji zada\u0144 powo\u0142ano nast\u0119puj\u0105ce Komisje: 1) Bezpiecze\u0144stwa i Porz\u0105dku Publicznego, 2) Bud\u017cetu i Finans\u00f3w, 3) Geodezji, Budownictwa, Transportu i Dr\u00f3g Publicznych, 4) Kultury, Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki, 5) Mandatowo-Regulaminow\u0105, 6) Ochrony \u015arodowiska, 7) Ochrony Zdrowia, 8) Ochrony Zdrowia, 9) O\u015bwiaty i Wychowania, 10) Promocji Powiatu i Wspierania Przedsi\u0119biorczo\u015bci, 11) Rewizyjn\u0105, 12) ds. Rodziny i Pomocy Spo\u0142ecznej, 13) Rolnictwa, Le\u015bnictwa i Rybo\u0142\u00f3wstwa \u015ar\u00f3dl\u0105dowego. Po zmianach wprowadzonych decyzjami centralnymi \u2013 w kadencji 2002-2006 Rada Powiatowa w Mielcu liczy\u0142a 25 radnych. Mandaty uzyska\u0142y: Sojusz Lewicy Demokratycznej i Unia Pracy \u2013 7, Liga Polskich Rodzin \u2013 6, PSL \u2013 4, Nasz Powiat-Nasz Mielec \u2013 4, Prawo-Rodzina-Samorz\u0105dno\u015b\u0107 \u2013 3, Samoobrona RP \u2013 1. Najbardziej znacz\u0105cymi efektami dw\u00f3ch pierwszych kadencji by\u0142y: rozbudowa i modernizacja oraz wyposa\u017cenie techniczno-technologiczne Szpitala Powiatowego w Mielcu, oddanie do u\u017cytku Domu Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu, utworzenie i wyposa\u017cenie Powiatowego Centrum Powiadamiania Ratunkowego, modernizacja obiekt\u00f3w szk\u00f3\u0142 \u015brednich w Mielcu, Rzemieniu i Radomy\u015blu Wielkim, przeprowadzenie remontu mostu na Wis\u0142oce w Przec\u0142awiu, budowa i modernizacja obwodnicy wewn\u0119trznej miasta Mielca oraz modernizacja kilkunastu dr\u00f3g na terenie powiatu. Wybory na kadencj\u0119 2006-2010 przynios\u0142y nast\u0119puj\u0105cy podzia\u0142 mandat\u00f3w: Porozumienie Samorz\u0105dowo-Gospodarcze \u2013 8, Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107 \u2013 7, Razem dla Ziemi Mieleckiej \u2013 6, Nasz Mielec \u2013 Nasz Powiat \u2013 3, Porozumienie Samorz\u0105dowe Liga Prawica Razem \u2013 1. W wyborach w 2010 r. mandaty uzyskali: Porozumienie Samorz\u0105dowo-Gospodarcze \u2013 8, Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107 \u2013 8, Platforma Obywatelska \u2013 5, Razem dla Ziemi Mieleckiej \u2013 4. Wybory w 2014 r. ukszta\u0142towa\u0142y sk\u0142ad Rady nast\u0119puj\u0105co: Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107 \u2013 13, Porozumienie Samorz\u0105dowo-Gospodarcze \u2013 5, Razem dla Ziemi Mieleckiej \u2013 4 i Nasz Powiat \u2013 3. W wyborach w 2018 r. Komitety Wyborcze uzyska\u0142y: Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107 – 12 mandat\u00f3w, Razem dla Powiatu Mieleckiego – 9, Nasz Mielec – 4. Sk\u0142ad Rady po wyborach w 2024 r.: KW Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107 – 12, KWW Porozumienie Samorzadowo-Gospodarcze – 8, KWW Nasz Mielec – Nasz Powiat – 5.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy Rady w latach 1999-2023:<\/strong> Kazimierz Popio\u0142ek (1998-2002), Marek Paprocki (2002-2006, 2006-2010,), Henryk Niedba\u0142a (2010-2014, 2014-2018), Marek Paprocki (2018-2024 i 2024-2029).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wiceprzewodnicz\u0105cy Rady w latach 1999-2023:<\/strong> Henryk Niedba\u0142a (1999-2002), Marek Paprocki (1999-2002), Marian B\u0142ach (2002-2006), Stanis\u0142aw Kopacz (2002-2006, 2006-2010), Adam Chrab\u0105szcz (2006-2010), Marek Paprocki (2010-2014), Maciej Jemio\u0142o (2010-2014), Maria Or\u0142owska (2014-2018), Marek Kami\u0144ski (2014-2018), Grzegorz Tychanowicz (2018-2024), Kazimierz Gacek (2018-2024), Tomasz Ortyl (2024-2029), Jacek Tejchma (2024-2029).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Radni w latach 1999-2006:<\/strong>\u00a0W\u0142odzimierz Adamski, Marek B\u0105ba\u0142a, Kazimierz B\u0105k, W\u0142adys\u0142aw Bieniek, Kazimierz Bigda, Marian B\u0142ach, Antoni Bryk, Andrzej Bry\u0142a W\u0142adys\u0142aw Bieniek, Stanis\u0142aw Cha\u0142upnik, Marek Chmiel, Andrzej Chrab\u0105szcz, Zbigniew Dzia\u0142owski, Henryk Gacek, W\u0142adys\u0142aw Ga\u017adziak, Leon Getinger, Stanis\u0142aw G\u0142odzik, Edward Graniczka, J\u00f3zef Grzych, Miros\u0142aw Janicki, Zofia Jarosz-Piejko, Zygmunt Jurasz, Fryderyk Kapinos, Stanis\u0142aw Karwacki, Stanis\u0142aw Kopacz, Jerzy Kope\u0107, Stanis\u0142aw Kowal, Daniel Kozd\u0119ba, Adam Krawiec, Kazimierz Kr\u00f3likowski, Andrzej Kurdziel, Ma\u0142gorzata Kwa\u015bnik, Urszula Mali\u0144ska, W\u0142adys\u0142awa Mazur, Leszek Midura, Bogdan Mikowski, Henryk Niedbala, Antoni Niedzielski, Wiktor Ochalik, Anna Opala, Andrzej Osnowski, Janusz Pacholec, Marek Paprocki, Janusz Pilch, Arkadiusz Pi\u00f3ro, Robert Pluta, Kazimierz Popio\u0142ek, Andrzej Przybyszewski, J\u00f3zef Rusek, Eugeniusz Ryba, J\u00f3zef Rybi\u0144ski, Leon Skiba, J\u00f3zef Smaczny, Wac\u0142aw Soja, Jerzy Studzi\u0144ski, Andrzej Szyszka, Grzegorz \u015awi\u0105tek, Marian Taran, Jan Tarapata, Eugeniusz Trela, Zdzis\u0142aw Tyniec, Krzysztof Wach, Tadeusz Zi\u0119ba, Zofia Gra\u017cyna \u017by\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Radni w kadencji 2006-2010:<\/strong>\u00a0Waldemar Barna\u015b, Antoni Bryk, Andrzej Bry\u0142a, Adam Chrab\u0105szcz, Andrzej Chrab\u0105szcz, Marcin Cie\u015bla, Leon Getinger, Edward Graniczka, Zofia Jarosz-Piejko, Maciej Jemio\u0142o, Stanis\u0142aw Kagan, Fryderyk Kapinos, Stanis\u0142aw Kopacz, Andrzej Kurdziel, Alicja \u0141ab\u0119cka, Ryszard Majda\u0144ski, Jacek Matuszkiewicz, Henryk Niedba\u0142a, Marek Paprocki, Robert Pluta, Eugeniusz Ryba, Zbigniew Jerzy Skrzypczak, J\u00f3zef Smaczny, Zdzis\u0142aw Tyniec, Beata Zakr\u0119cka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Radni w kadencji 2010-2014:<\/strong>\u00a0Waldemar Barna\u015b, Antoni Bryk, Andrzej Bry\u0142a, Andrzej Chrab\u0105szcz, Marcin Cie\u015bla, Micha\u0142 Deptu\u0142a, Micha\u0142 Duszkiewicz, Andrzej G\u0142az, Stanis\u0142aw G\u0142odzik, Maciej Jemio\u0142o, Stanis\u0142aw Kagan, Daniel Kozd\u0119ba, Andrzej Kurdziel, Tadeusz Lipka, Maria Napieracz, Henryk Niedba\u0142a, Andrzej Osnowski, Marek Paprocki, Bogus\u0142aw Peret, Robert Pluta, Eugeniusz Ryba, J\u00f3zef Smaczny, Lech Stacho, Grzegorz Tychanowicz, Beata Zakr\u0119cka. Za Marcina Cie\u015bl\u0119, kt\u00f3ry zosta\u0142 dyrektorem wydzia\u0142u w Starostwie Powiatowym i zrezygnowa\u0142 z mandatu radnego, do Rady wszed\u0142 Daniel Pogoda. W zwi\u0105zku z wyborem na w\u00f3jta Gminy Tusz\u00f3w Narodowy Andrzej G\u0142az zrezygnowa\u0142 z mandatu, a jego miejsce zaj\u0105\u0142 Zbigniew Tymu\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Radni w kadencji 2014-2018:<\/strong>\u00a0Mariusz Barna\u015b, Waldemar Barna\u015b, Andrzej Bry\u0142a, Andrzej Chrab\u0105szcz, Micha\u0142 Deptu\u0142a, Micha\u0142 Duszkiewicz, Andrzej G\u0142az, Maciej Jemio\u0142o, Stanis\u0142aw Kagan, Marek Kami\u0144ski, Daniel Kozd\u0119ba, Zdzis\u0142aw Lasota, Ma\u0142gorzata Lubieniecka, Maria Napieracz, Henryk Niedba\u0142a, W\u0142adys\u0142aw Ochalik, Maria Or\u0142owska, Marek Paprocki, Bogus\u0142aw Peret, J\u00f3zef Pi\u0105tek, Joanna R\u0119bisz, Eugeniusz Ryba, Adam Skawi\u0144ski, J\u00f3zef Smaczny, Zbigniew Tymu\u0142a. Po wyborze Daniela Kozd\u0119by na prezydenta miasta Mielca \u2013 jego mandat przej\u0105\u0142 Adam Jastrz\u0105b. Za J\u00f3zefa Pi\u0105tka, kt\u00f3rego wybrano na w\u00f3jta Gminy Mielec (wiejskiej), radn\u0105 zosta\u0142a Renata Siembab, a za Andrzeja G\u0142aza, kt\u00f3ry zosta\u0142 w\u00f3jtem Tuszowa Narodowego, mandat otrzyma\u0142 Dawid Uzar. Po mianowaniu Renaty Siembab na stanowisko dyrektora PUP w Mielcu, do Rady wszed\u0142 Kazimierz Kopera.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Radni w kadencji 2018-2024:<\/strong> Waldemar Barna\u015b, Andrzej Bry\u0142a, Andrzej Chrab\u0105szcz, Edmund Duszkiewicz, Micha\u0142 Duszkiewicz, Zbigniew Dzia\u0142owski, Kazimierz Gacek, Barbara Jab\u0142o\u0144ska, Adam Jastrz\u0105b, Maciej Jemio\u0142o, Kacper G\u0142az, Stanis\u0142aw Kagan, Marek Kami\u0144ski, Zdzis\u0142aw Lasota, Stanis\u0142aw Lonczak, Maria Nale\u017cna, Krzysztof Olszewski, Maria Or\u0142owska, Marek Paprocki, Bogus\u0142aw Peret, Stefan Rysak, Antoni Skawi\u0144ski, J\u00f3zef Smaczny, Jacek Tejchma, Grzegorz Tychanowicz, Zbigniew Tymu\u0142a, Miros\u0142awa Wyzga, .<\/p>\r\n

Radni w kadencji 2024-2029: <\/strong>Waldemar Barna\u015b, Andrzej Bry\u0142a, Andrzej Chrab\u0105szcz, Edmund Duszkiewicz, Zbigniew Dzia\u0142owski, Kazimierz Gacek, Kacper G\u0142az, Barbara Jab\u0142o\u0144ska, Stanis\u0142aw Kagan, Marek Kami\u0144ski, Maria Nale\u017cna, Maria Napieracz, Wojciech Naprawa, Krzysztof Olszewski, Maria Or\u0142owska, Tomasz Ortyl, Marek Paprocki, J\u00f3zef Rybi\u0144ski, Antoni Skawi\u0144ski, Miko\u0142aj Skrzypiec, J\u00f3zef Smaczny, Jacek Tejchma, Grzegorz Tychanowicz, Miros\u0142awa Wyzga, Zbigniew Tymu\u0142a.
<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADA SZKOLNA MIEJSCOWA<\/strong>, spo\u0142eczna forma nadzoru miejscowego nad szko\u0142ami na terenie danej gminy. W Mielcu zosta\u0142a utworzona w 1871 r. na podstawie rozporz\u0105dzenia c.k. Ministerstwa O\u015bwiaty z dnia 1 XII 1870 r. W jej sk\u0142ad wchodzili przedstawiciele ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego, dworu, Wydzia\u0142u Powiatowego i szko\u0142y (szk\u00f3\u0142). Jej podstawowymi zadaniami by\u0142y: zarz\u0105dzanie funduszami szkolnymi i maj\u0105tkiem szk\u00f3\u0142, dba\u0142o\u015b\u0107 o lokale szkolne i ich wyposa\u017cenie, nadz\u00f3r nad realizacj\u0105 przymusu szkolnego, udzielanie pomocy ubogim uczniom w zakresie zaopatrzenia w ksi\u0105\u017cki i pomoce szkolne, sprawowanie nadzoru nad zachowaniem si\u0119 m\u0142odzie\u017cy szkolnej poza szko\u0142\u0105, za\u0142atwianie spraw nauczycieli dotycz\u0105cych relacji z gmin\u0105 i jej mieszka\u0144cami, czuwanie nad realizacj\u0105 programu nauczania i utrzymywanie kontaktu z Rad\u0105 Szkoln\u0105 Okr\u0119gow\u0105 w zakresie spraw zwi\u0105zanych z jej kompetencjami. Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci Pewne zmiany wprowadzono na podstawie rozporz\u0105dzenia Kuratora KOS we Lwowie 10 VIII 1921 r. Do sk\u0142adu Rady wchodzili: przedstawiciele Rady Gminnej (Miejskiej), przedstawiciele mieszka\u0144c\u00f3w miasta i kierownicy szk\u00f3\u0142. Kompetencje i obowi\u0105zki pozosta\u0142y niemal takie same, a jedyn\u0105 istotn\u0105 nowo\u015bci\u0105 by\u0142o zapewnienie \u015bwiat\u0142a elektrycznego dla szk\u00f3\u0142. Tak\u017ce po tzw. reformie o\u015bwiaty, wprowadzonej ustaw\u0105 z 11 III 1932 r., rola Rady Szkolnej Miejscowej nie zmieni\u0142a si\u0119. Na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADA SZKOLNA OKR\u0118GOWA (POWIATOWA)<\/strong>, spo\u0142eczna forma nadzoru okr\u0119gowego nad szko\u0142ami na terenie danego okr\u0119gu, a od 1888 r. powiatu. Zosta\u0142a powo\u0142ana w 1871 r. w Tarnowie na podstawie rozporz\u0105dzenia c.k. Ministerstwa O\u015bwiaty z dnia 1 XII 1870 r. i sprawowa\u0142a nadz\u00f3r nad szko\u0142ami w 4 powiatach, m.in. mieleckim. Przewodnicz\u0105cym Rady by\u0142 starosta tarnowski. Od 1877 r., po zmianie podzia\u0142u cyrku\u0142u tarnowskiego na okr\u0119gi, siedzib\u0105 Rady Okr\u0119gowej dla powiat\u00f3w mieleckiego i tarnobrzeskiego zosta\u0142 Mielec, a przewodnicz\u0105cym by\u0142 c.k. starosta mielecki. Kolejna reforma (1888) wprowadzi\u0142a jednopowiatowe okr\u0119gi szkolne i stan taki utrzyma\u0142 si\u0119 do 1917 r. Przewodnicz\u0105cymi Rady byli kolejno starostowie: Roman Zdankiewicz (1876-1884), Eugeniusz Kraus (1884-1888), Julian Poki\u0144ski (1885-1896), Seweryn Chrz\u0105szczewski (1897-1902), W\u0142adys\u0142aw Kulikowski (1902-1905), Kazimierz Grabowski (1907-1911) i Jan Tyrowicz (1911-1917). Od listopada 1918 r. funkcjonowa\u0142a Polska Rada Szkolna Okr\u0119gowa, kt\u00f3rej przewodniczy\u0142 starosta Stefan R\u00f3\u017cecki. 10 VIII 1921 r. powo\u0142ano pierwsz\u0105 Rad\u0119 Szkoln\u0105 Powiatow\u0105, powierzaj\u0105c jej przewodniczenie inspektorowi szkolnemu Walerianowi Gajewskiemu. G\u0142\u00f3wnymi zadaniami Rady by\u0142y: zarz\u0105dzanie bud\u017cetem szkolnictwa i o\u015bwiaty, prowadzenie spraw kadrowych oraz nadz\u00f3r pedagogiczny i dydaktyczny nad szko\u0142ami powszechnymi, plac\u00f3wkami o\u015bwiaty przedszkolnej i o\u015bwiaty pozaszkolnej. Organem wykonawczym Rady by\u0142 inspektor szkolny, kt\u00f3ry od 1921 r. by\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie jej przewodnicz\u0105cym. Dzia\u0142a\u0142a do napa\u015bci Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 we wrze\u015bniu 1939 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADIO \u201eDOBRA NOWINA\u201d (DIECEZJALNE RADIO \u201eDOBRA NOWINA\u201d)<\/strong>, powsta\u0142o w 1993 r. w Tarnowie z inicjatywy biskupa ordynariusza dr. J\u00f3zefa \u017byci\u0144skiego. Pierwsza audycja zosta\u0142a wyemitowana w Wigili\u0119. Obok problematyki religijnej wiele antenowego czasu przeznaczono na programy informacyjne, w tym najwi\u0119cej z terenu diecezji tarnowskiej. Po uruchomieniu mocniejszych nadajnik\u00f3w od 14 VIII 1996 r. radio mog\u0142o by\u0107 odbierane tak\u017ce w Mielcu. W\u00f3wczas to postanowiono zorganizowa\u0107 studio terenowe RDN w Mielcu. Ulokowano je przy parafii \u015bw. Mateusza w budynku parafialnym przy ul. Hetma\u0144skiej 31 (p\u00f3\u017aniej ul. B\u0142. ks. Romana Sitki). Opiek\u0119 nad studiem i redakcj\u0105 powierzono ks. W\u0142adys\u0142awowi Burkowi i ks. Piotrowi Lisowskiemu. Po raz pierwszy audycja z mieleckiego studia zosta\u0142a nadana 14 VIII 1996 r. Pocz\u0105tkowo sk\u0142ad redakcji stanowili m\u0142odzi wolontariusze. Z czasem ukszta\u0142towa\u0142 si\u0119 zesp\u00f3\u0142 sta\u0142ych pracownik\u00f3w. Ich aktywno\u015b\u0107 sprawia\u0142a, \u017ce w serwisach informacyjnych sporo miejsca zajmowa\u0142y wiadomo\u015bci z Mielca. W 1999 r. tarnowskie RDN przyst\u0105pi\u0142o do og\u00f3lnopolskiej sieci rozg\u0142o\u015bni katolickich \u201ePLUS\u201d i przyj\u0119\u0142o t\u0119 nazw\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADIO HIT-FM, Sp\u00f3\u0142ka z o.o.<\/strong>\u00a0w Mielcu, za\u0142o\u017cona w 1994 r. Prowadzi\u0142a rozg\u0142o\u015bni\u0119 radiow\u0105 emituj\u0105ca program na teren Mielca i okolic. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 zarz\u0105du i administracji oraz studia by\u0142 lokal przy ul. L. Solskiego 1, pod trybun\u0105 wschodni\u0105 FKS \u201eStal\u201d. Nadawano na cz\u0119stotliwo\u015bci 102,4. Pierwszy program wyemitowano 24 XI 1994 r. Cech\u0105 charakterystyczn\u0105 programu mieleckiego radia by\u0142a znaczna ilo\u015b\u0107 audycji o tematyce lokalnej. Od 1 VI 1996 r. przeniesiono biura do lokalu przy ul. L. Solskiego 10. Po pocz\u0105tkowych sukcesach i dynamicznym rozwoju kondycja Sp\u00f3\u0142ki stawa\u0142a si\u0119 coraz s\u0142absza. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uchwa\u0142\u0105 z 17 II 1999 r. postanowi\u0142a cofn\u0105\u0107 mieleckiej sp\u00f3\u0142ce koncesj\u0119 na nadawanie audycji radiowych. Podstawow\u0105 przyczyn\u0105 podj\u0119cia tej decyzji by\u0142y rosn\u0105ce zaleg\u0142o\u015bci w op\u0142atach za korzystanie z cz\u0119stotliwo\u015bci. Mimo uprawomocnienia si\u0119 decyzji (16 III 1999 r.) Radio HiT-FM funkcjonowa\u0142o nadal. Zako\u0144czono dzia\u0142alno\u015b\u0107 dopiero 9 VII 1999 r., kiedy to ekipa Oddzia\u0142u Pa\u0144stwowej Agencji Radiokomunikacyjnej w Rzeszowie zaplombowa\u0142a urz\u0105dzenia nadawcze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes<\/strong>\u00a0\u2013 Zenon B\u0142a\u017cej Do\u0142bniak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wiceprezesi:<\/strong>\u00a0Edward Ma\u0142ek (do 1995) i Marek Patyk (od 1995).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0ds. programowych \u2013 Gustaw Cygan, ds. technicznych \u2013 Zygmunt \u015apiewak, ds. promocji i reklamy \u2013 Andrzej Drozdowski (1994-1995) i Marek Patyk (1995-1996).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pracownicy w latach 1994-1999:<\/strong> Andrzej Adamczyk, El\u017cbieta Augustyn, S\u0142awomir Basara, Jerzy Krakowski, Waldemar Kruczko, Marek Patyk, Rafa\u0142 Pi\u0119ko\u015b, Alicja Sanecka, Jacek Tarka, Tomasz Tarka, Urszula Wermi\u0144ska, Ma\u0142gorzata Ziemia\u0144ska-Tomala, Janusz \u017bebracki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADIO LELIWA,\u00a0<\/strong>pierwsza radiowa stacja komercyjna w Polsce po\u0142udniowo-wschodniej. Funkcjonuje od 16 X 1992 r. Siedzib\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 stacji jest Tarnobrzeg. Program o profilu muzyczno-informacyjnym nadawany jest na obszarze o promieniu oko\u0142o 80 km od Tarnobrzega, Stalowej Woli i Mielca. Oddzia\u0142 Radia Leliwa w Mielcu zosta\u0142 oficjalnie uruchomiony 24 II 2014 r. z inicjatywy Bogus\u0142awa Szwedo\u00a0 \u2013 prezesa tego\u017c Radia. W mieleckim oddziale pracuj\u0105: Tomasz \u0141\u0119pa \u2013 dziennikarz i redaktor oraz Aneta Bochnak, specjalista ds. marketingu i reklamy. Wsp\u00f3\u0142pracuje z nimi dziennikarz Pawe\u0142 Galek, kt\u00f3ry zajmuje si\u0119 g\u0142\u00f3wnie sprawami Kolbuszowej i powiatu kolbuszowskiego. Siedziba mieleckiego oddzia\u0142u znajduje si\u0119 w budynku przy al. Niepodleg\u0142o\u015bci 12\/37.\u00a0 Radio Leliwa nadaje w Mielcu na cz\u0119stotliwo\u015bci 102,4 MHz, mo\u017cna go r\u00f3wnie\u017c s\u0142ucha\u0107 online na stronie www.leliwa.pl. Wed\u0142ug og\u00f3lnopolskiego badania s\u0142uchalno\u015bci stacji radiowych – Radio Track (wykonywanego przez koncern badawczy\u00a0 Millward Brown SMG\/KRC) Radio Leliwa jest liderem s\u0142uchalno\u015bci w Mielcu i powiecie mieleckim (23,91 % udzia\u0142u w czasie s\u0142uchania za okres czerwiec-sierpie\u0144 2017 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADIO PULS FM<\/strong>, rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 w grudniu 2001 r. Na jego siedzib\u0119 przeznaczono pomieszczenia by\u0142ego Radia HIT FM przy ul. L. Solskiego. Pocz\u0105tkowo starano si\u0119 o uzyskanie popularno\u015bci w\u015br\u00f3d s\u0142uchaczy, podaj\u0105c naj\u015bwie\u017csze wiadomo\u015bci z regionu, kraju i \u015bwiata, a tak\u017ce dostarczaj\u0105c rozrywki w r\u00f3\u017cnych formach, g\u0142\u00f3wnie poprzez muzyk\u0119. Dysponowano samochodami Hunday Atos z radiolini\u0105, co pozwala\u0142o na szybkie docieranie do miejsc wydarze\u0144 w regionie i bezpo\u015brednie relacje. Organizowano te\u017c imprezy plenerowe z udzia\u0142em czo\u0142owych polskich artyst\u00f3w estradowych. W 2003 r. sytuacja finansowa pogorszy\u0142a si\u0119, tote\u017c cz\u0119\u015b\u0107 pracownik\u00f3w odesz\u0142a i zaprzestano nadawania kilku sta\u0142ych audycji. Na pocz\u0105tku 2004 r. nadawano systematycznie tylko przegl\u0105d prasy, reklamy i muzyk\u0119. Ponownie uaktywnienie Radia nast\u0105pi\u0142o w marcu 2004 r. z inicjatywy grupy m\u0142odych os\u00f3b, niekt\u00f3rych z do\u015bwiadczeniem radiowym. Wprowadzono szereg nowych audycji, co znacznie uatrakcyjni\u0142o program. Z powodu narastaj\u0105cego d\u0142ug\u00f3w (w tym wobec UKE), wyga\u015bni\u0119cia koncesji i nakazu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie zaprzestania nadawania programu \u2013 25 I 2008 r. mieleckie Radio Puls FM zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Audycje: serwisy informacyjne, konkursy, Serwis Informacji Lokalnych, Wiadomo\u015bci Sportowe, Flesze Informacyjne, Informacje Kulturalne, Informacje dla Kierowc\u00f3w, Og\u0142oszenia, Przegl\u0105d Prasy, Studio Gazety Prawnej, Zimny Prysznic czyli Poranne Lanie Wody, W Samo Po\u0142udnie, Pisz Masz, Przeboje Wszechczas\u00f3w, Lista DMC, Podg\u0142o\u015bnij!, Tylko po Polsku, Kinomaniak, Radiowe SOS, Gadka Bratka, Wieczorynka FM, Muzyczne Menu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezes<\/strong>\u00a0– Gustaw Cygan.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy<\/strong>\u00a0\u2013 redaktorzy naczelni: Artur G\u0119bski, Krzysztof Urba\u0144ski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

Redaktorzy w latach 2001-2007:<\/strong> Andrzej Adamczyk, S\u0142awomir Basara, Anna Bratek, Aneta Dyka-Urba\u0144ska, S\u0142awomir Grodzi\u0144ski, Rafa\u0142 Gruszka, Ryszard K\u0119trzy\u0144ski, Marta Kozio\u0142, Marcin Nelec, Piotr Sad\u0142o\u0144, Alicja Sanecka, Tomasz Szelongiewicz, Krzysztof Ta\u0144cula, Tomasz Tarka, Sylwia T\u0119cza, Wies\u0142aw Wa\u0142ek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAD\u0141OWSKA MONIKA (z domu JANUS)<\/strong>, urodzona 22 IX 1979 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza i Zofii z domu W\u0119glarz. Absolwentka III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego ZST w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1998 r. Od XI 1999 r. rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 w Powszechnej Kasie Oszcz\u0119dno\u015bci Bank Polski SA w Mielcu. W 2003 r. uko\u0144czy\u0142a studia na kierunku: bankowo\u015b\u0107 i ubezpieczenia w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. Od 15 XII 2008 r. do 25 IV 2010 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora Oddzia\u0142u 3 PKO BP w Mielcu, a od 26 IV 2010 r. jest dyrektorem Oddzia\u0142u 1 PKO BP w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"RAD\u0141OWSKA-WYCZA\u0141EK ANNA HALINA<\/strong>, urodzona 17 V 1929 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, c\u00f3rka Wojciecha i Anieli z domu Pier\u00f3g. Od IV 1941 r. do III 1944 r. pracowa\u0142a przymusowo w ogrodnictwie na poligonie wojskowym Wehrmachtu w Smoczce ko\u0142o Mielca. W czerwcu 1943 r. zosta\u0142a zaprzysi\u0119\u017cona w oddziale partyzanckim Wojciecha Lisa i przyj\u0119\u0142a pseudonim \u201eHalina\u201d. By\u0142a informatorem, a ponadto kilkakrotnie przerzuca\u0142a bro\u0144 do Lasu Pi\u0105tkowskiego (ko\u0142o Mielca). Od czerwca 1944 r. do 1 IV 1946 r. s\u0142u\u017cy\u0142a w I Dywizji im. T. Ko\u015bciuszki (\u0142\u0105czno\u015b\u0107, obserwator artyleryjski) i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dow\u00f3dcy dru\u017cyny. Przesz\u0142a szlak bojowy do Berlina. By\u0142a trzykrotnie ranna. Po wojnie pracowa\u0142a w Szprotawie (kino, fabryka po\u0144czoch). W 1947 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 powiatowej komendantki wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego w powiecie szprotawskim. W 1948 r. zosta\u0142a mianowana dow\u00f3dc\u0105 kompanii w organizacji \u201eS\u0142u\u017cba Polsce\u201d i m.in. odgruzowywa\u0142a Wroc\u0142aw, a w 1949 r. by\u0142a dow\u00f3dc\u0105 kompanii w Szkole Przysposobienia Przemys\u0142owego w Bielawie, powiat dzier\u017coniowski. By\u0142a tak\u017ce wyk\u0142adowc\u0105 przysposobienia wojskowego i prowadzi\u0142a \u0107wiczenia w terenie. W latach 1950-1952 pracowa\u0142a w Zak\u0142adach Naprawczych Taboru Kolejowego w Poznaniu (biuro obrachunkowe, kadry). W maju 1952 r. powr\u00f3ci\u0142a w rodzinne strony i od 12 V podj\u0119\u0142a prac\u0119 w WSK Mielec. Pracowa\u0142a jako: ksi\u0119gowa, pracownik umys\u0142owy w gospodarce narz\u0119dziowej, planistka, dyspozytor u szefa produkcji, konstruktor, kierownik sekcji oraz kierownik w O\u015brodku Informacji Naukowo-Technicznej i Ekonomicznej. W 1958 r. uko\u0144czy\u0142a Technikum Mechaniczne z matur\u0105 (kierunek: obr\u00f3bka skrawaniem), a w 1968 r. studia na Wydziale Historyczno-Socjologicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Nauk Spo\u0142ecznych w Warszawie. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji spo\u0142ecznych, m.in. Ligi Kobiet, ZBoWiD i ZIW. Od 1991 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Oddzia\u0142u Stowarzyszenia Polskich Kombatant\u00f3w, kt\u00f3re wchodzi w sk\u0142ad \u015bwiatowej Federacji. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Medalem 40-lecia Polski Ludowej oraz odznaczeniami wojskowymi i kombatanckimi: Krzy\u017cem Walecznych, Krzy\u017cem Armii Krajowej, Krzy\u017cem Kombatanckim, Br\u0105zowym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony na Polu Chwa\u0142y\u201d, Medalem \u201eZa Warszaw\u0119\u201d, Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Walkach o Berlin\u201d, Medalem \u201eZa Odr\u0119, Nys\u0119 i Ba\u0142tyk\u201d, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Medalem \u201eZa Zwyci\u0119stwo nad Niemcami 1945 r.\u201d, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Honorow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz ZIW\u201d, Medalami 40-lecia i 50-lecia Zwyci\u0119stwa nad Niemcami (radzieckie) i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 SPK (nadan\u0105 przez w\u0142adze federalne w Londynie). Zmar\u0142a 7 VI 2024 r. i zosta\u0142a pochowana w Mielcu na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAD\u0141OWSKI\u00a0 ZBIGNIEW\u00a0 W\u0141ADYS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 2 VI 1942 r. w Chorzelowie, powiat mielecki, syn Piotra i Bronis\u0142awy z G\u00f3rskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO) w Mielcu z matur\u0105 w 1959 r. W latach szkolnych zacz\u0105\u0142 uprawia\u0107\u00a0 lekkoatletyk\u0119 w Mi\u0119dzyszkolnym Klubie Sportowym w Mielcu. W 1959 r. przeszed\u0142 do sekcji lekkoatletycznej Klubu Sportowego Stal Mielec i specjalizowa\u0142 si\u0119 w biegach \u015brednich i d\u0142ugich oraz w biegach z przeszkodami. Nale\u017ca\u0142 do czo\u0142\u00f3wki biegaczy w okr\u0119gu rzeszowskim. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1960 r. w WSK Mielec. W 1965 r. uko\u0144czy\u0142 kurs instruktora\u00a0 lekkoatletyki, a w 1968 r., po uzupe\u0142nieniu wykszta\u0142cenia technicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, uzyska\u0142 tytu\u0142 technika mechanika (specjalno\u015b\u0107: obr\u00f3bka skrawaniem). W 1969 r. zako\u0144czy\u0142 wyczynow\u0105 karier\u0119 sportow\u0105 z rekordami \u017cyciowymi: 1500 m z przeszkodami \u2013 4;17,8; 3000 m z przeszkodami \u2013 8;59,0; 3000 m – 8;31,0. W tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 szkoleniow\u0105 w LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec, a w 1972 r. zosta\u0142 zatrudniony w sekcji lekkoatletycznej FKS \u201eStal\u201d Mielec. W 1975 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela wychowania fizycznego\u00a0 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Akademii Wychowania Fizycznego\u00a0 w Warszawie i w 1977 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra oraz trenera II klasy lekkoatletyki. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce do pracy spo\u0142ecznej, najpierw jako cz\u0142onek Zarz\u0105du Miejskiego Szkolnego Zwi\u0105zku Sportowego, a nast\u0119pnie jako rejonowy organizator szkolnych zawod\u00f3w sportowych w Mielcu. Po restytucji powiat\u00f3w w 1999 r. by\u0142 inicjatorem utworzenia Powiatowego Szkolnego Zwi\u0105zku Sportowego w Mielcu i do 2016 r. by\u0142 jego wiceprzewodnicz\u0105cym oraz powiatowym organizatorem\u00a0 sportu szkolnego. Organizowa\u0142 nie tylko rozgrywki i zawody szkolne w ramach powiatu, ale by\u0142 r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3\u0142organizatorem rejonowych i wojew\u00f3dzkich szkolnych zawod\u00f3w sportowych. Tak\u017ce do 2016 r. pe\u0142ni\u0142\u00a0 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Wojew\u00f3dzkiej Komisji Rewizyjnej Podkarpackiego SZS w Rzeszowie. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 2002 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku\u00a0 Lekkiej Atletyki, Honorow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Sporcie Szkolnym\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105\u00a0 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADNI SEJMIKU SAMORZ\u0104DOWEGO WOJEW\u00d3DZTWA PODKARPACKIEGO Z MIELCA<\/strong>, radni wybrani w wyborach bezpo\u015brednich. *Kadencja 1998\u20132002: Marian B\u0105k, W\u0142adys\u0142aw Ortyl. Kadencja 2002-2006: Jan Bury, W\u0142adys\u0142aw Ortyl. *Kadencja 2006-2010: Leszek Deptu\u0142a (do 2007, p\u00f3\u017aniej pose\u0142 na Sejm RP). *Kadencja 2010-2014: Fryderyk Kapinos, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Jan Tarapata. *Kadencja 2014-2018: W\u0142adys\u0142aw Ortyl, Jan Tarapata. *Kadencja 2018-2023: Mara Napieracz, W\u0142adys\u0142aw Ortyl, Jan Tarapata.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADNI SEJMIKU SAMORZ\u0104DOWEGO WOJEW\u00d3DZTWA RZESZOWSKIEGO Z MIELCA<\/strong>, w latach 1990-1998 \u2013 delegaci Rady Miejskiej, wybrani spo\u015br\u00f3d radnych. Kadencja 1990-1994: Pawe\u0142 D\u0119bicki, Jerzy Komaniecki i po jego \u015bmierci \u2013 Jan Sojka. Kadencja 1994-1998: Marian B\u0105k, Ryszard Sk\u00f3ra.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RADO MICHA\u0141<\/strong>, urodzony w 1859 r. w Kliszowie, pow. mielecki. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y zosta\u0142 zatrudniony w administracji galicyjskiej. Za demonstrowanie postawy patriotycznej zosta\u0142 zwolniony z pracy. Powr\u00f3ci\u0142 do Kliszowa i prowadzi\u0142 niewielkie gospodarstwo rodzinne oraz przez pewien czas zarz\u0105dza\u0142 maj\u0105tkiem ziemskim w Gaw\u0142uszowicach. By\u0142 korespondentem \u201ePrzyjaciela Ludu\u201d. W 1895 r. uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017cycielskim zje\u017adzie PSL w Rzeszowie jako cz\u0142onek delegacji powiatu mieleckiego. Od 1908 r. do 1914 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 radnego Rady Powiatowej w Mielcu. Organizowa\u0142 ko\u0142a PSL na terenie powiatu mieleckiego. Zmar\u0142 w 1926 r. Spoczywa na cmentarzu w Gaw\u0142uszowicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"RADOMSKA KRYSTYNA JADWIGA ( z domu LUBASKA)<\/strong>, urodzona 14 VI 1930 r. w Ubieszynie, pow. przeworski, c\u00f3rka Tadeusza i Antoniny z domu Sternik. Absolwentka Pa\u0144stwowego Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1949 r. Od 3 X 1949 r. do 15 II 1951 r. pracowa\u0142a jako nauczycielka, a nast\u0119pnie kierowniczka Przedszkola WSK nr 1 w Mielcu. Po uko\u0144czeniu Wy\u017cszego Kursu Metodyki Wychowania Przedszkolnego w Warszawie (15 II \u2013 15 VII 1951 r.) zosta\u0142a instruktork\u0105 przedszkoli w Wydziale O\u015bwiaty PPRN w Mielcu, a ponadto prowadzi\u0142a \u0107wiczenia w Przedszkolu Pa\u0144stwowym nr 1 w Mielcu. W 1953 r. kierowa\u0142a nowo zorganizowanym Przedszkolem WSK nr 2. Od 1 I 1954 r. powr\u00f3ci\u0142a do Przedszkola WSK nr 1 i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 jego dyrektorki do sierpnia 1982 r. W 1977 r. otrzyma\u0142a w Warszawie dyplom kwalifikacji r\u00f3wnowa\u017cnych wy\u017cszym studiom zawodowym. Doprowadzi\u0142a do wsp\u00f3\u0142pracy Przedszkola WSK nr 1 z wieloma innymi plac\u00f3wkami o\u015bwiatowymi, instytucjami i organizacjami spo\u0142ecznymi, m.in.: Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 nr 3, Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym nr 27, Technikum Elektrycznym, ZOZ i ZHP. O swoich do\u015bwiadczeniach pisa\u0142a w artyku\u0142ach publikowanych m.in. w czasopi\u015bmie specjalistycznym \u201eWychowanie w Przedszkolu\u201d i zwi\u0105zkowym \u201eG\u0142osie Nauczycielskim\u201d. Nawi\u0105za\u0142a kontakt z Programem I PR, co zaowocowa\u0142o przedstawieniem w \u201eSygna\u0142ach Dnia\u201d przyk\u0142ad\u00f3w wsp\u00f3\u0142pracy Przedszkola WSK nr 1 ze \u015brodowiskiem. W 1976 r. wygra\u0142a og\u00f3lnopolski konkurs \u201eKszta\u0142towanie postaw patriotycznych i internacjonalistycznych w mojej pracy wychowawczej\u201d, zorganizowany przez \u201eG\u0142os Nauczycielski\u201d. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ligi Kobiet i Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w. 1 IX 1982 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Nagrod\u0105 II stopnia Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (1978).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADOSTKA (ksi\u0105dz)<\/strong>, proboszcz parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu w latach ? \u2013 1641.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADO\u015a\u0106 \u017bYCIA<\/strong>, rze\u017aba autorstwa artysty rze\u017abiarza Henryka Burzca z Zakopanego. Powsta\u0142a w ramach I Og\u00f3lnopolskich Spotka\u0144 Rze\u017abiarskich \u201eMielec-1969\u201d w Mielcu. Jest wykonana z masy betonowej z domieszkami innych materia\u0142\u00f3w. Inspirowany dynamik\u0105 rozwoju miasta artysta ukaza\u0142 rado\u015b\u0107 \u017cycia poprzez symboliczn\u0105 posta\u0107 matki wznosz\u0105c\u0105 w g\u00f3r\u0119 swoje ma\u0142e dziecko. Rze\u017aba stoi na ziele\u0144cu pomi\u0119dzy blokami mieszkalnymi pomi\u0119dzy ulicami F. Chopina i M. Konopnickiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RADY OSIEDLI<\/strong>, samorz\u0105dowe organy uchwa\u0142odawcze w poszczeg\u00f3lnych osiedlach. W ich sk\u0142ad wchodz\u0105 cz\u0142onkowie wybrani spo\u015br\u00f3d i przez doros\u0142ych mieszka\u0144c\u00f3w osiedli. Na czele poszczeg\u00f3lnych rad stoj\u0105 przewodnicz\u0105cy i ich zast\u0119pcy, wybrani ze sk\u0142ad\u00f3w poszczeg\u00f3lnych rad. Ka\u017cda rada osiedla wybiera zarz\u0105d osiedla w sk\u0142adzie pi\u0119cioosobowym oraz mo\u017ce powo\u0142a\u0107 komitety mieszka\u0144c\u00f3w dla \u015bci\u015blejszej wsp\u00f3\u0142pracy z mieszka\u0144cami osiedli. Rady i zarz\u0105dy osiedli dzia\u0142aj\u0105 na podstawie \u201eStatutu dla Osiedli w Mielcu\u201d uchwalonego przez Rad\u0119 Miejsk\u0105 w Mielcu 25 II 1999 r. Podstawowymi zadaniami realizowanymi przez obydwa organy samorz\u0105dowe osiedli s\u0105: *przekazywanie Radzie Miejskiej opinii mieszka\u0144c\u00f3w osiedli w istotnych sprawach, a maj\u0105cych by\u0107 przedmiotem uchwa\u0142 Rady Miejskiej, *reprezentowanie interes\u00f3w mieszka\u0144c\u00f3w osiedli przed w\u0142adzami miasta oraz innymi instytucjami dzia\u0142aj\u0105cymi na terenie miasta, *dbanie o gospodarczy i spo\u0142eczny rozw\u00f3j osiedla.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RADZIWI\u0141\u0141 JERZY (kardyna\u0142, herbu Tr\u0105by)<\/strong>, urodzony 31 V 1556 r. w \u0141ukiszkach ko\u0142o Wilna, syn Miko\u0142aja Radziwi\u0142\u0142a Czarnego i El\u017cbiety z Szyd\u0142owieckich. Pocz\u0105tkowo uczy\u0142 si\u0119 w szko\u0142ach kalwi\u0144skich w Wilnie i Nie\u015bwie\u017cu, a w latach 1571-1573 studiowa\u0142 w Lipsku. W 1574 r. przeszed\u0142 na katolicyzm, prawdopodobnie pod wp\u0142ywem ks. Piotra Skargi, a nast\u0119pnie wyjecha\u0142 do Rzymu na studia. W 1581 r. otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 biskupa, w 1583 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie, a w 1586 r. w Rzymie otrzyma\u0142 z r\u0105k papie\u017ca Sykstusa V kapelusz kardynalski. Pe\u0142ni\u0142 liczne funkcje ko\u015bcielne i dyplomatyczne. By\u0142 biskupem wile\u0144skim i od 1591 r. biskupem krakowskim. Dwukrotnie bra\u0142 udzia\u0142 w konklawe (1591 \u2013 wyb\u00f3r na papie\u017ca Innocentego IX i 1592 \u2013 Klemensa VIII). Zosta\u0142 uhonorowany tytu\u0142em kardyna\u0142a prezbitera ko\u015bcio\u0142a San Sisto Vecchio w Rzymie. Wielokrotnie pos\u0142owa\u0142 w sprawach zwi\u0105zanych z mi\u0119dzynarodow\u0105 aktywno\u015bci\u0105 Rzeczypospolitej. Jako biskup krakowski dba\u0142 o religijno\u015b\u0107 i organizacj\u0119 diecezji krakowskiej. M.in. zwo\u0142a\u0142 synod diecezjalny (1592), wprowadza\u0142 reformy Soboru Trydenckiego i przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 parafii. Oko\u0142o 1595 r. utworzy\u0142 dekanat mielecki z siedzib\u0105 w Mielcu. Zmar\u0142 w 1600 r. Pochowany w ko\u015bciele II Gesu w Rzymie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RAFA\u0141 Z TARNOWA<\/strong>, herbu Leliwa, urodzony ok. 1330 r., syn Spycimira z Tarnowa i Stanis\u0142awy. Pe\u0142ni\u0142 funkcje podkomorzego sandomierskiego (od 1355 r.) i kasztelana wi\u015blickiego (od 1368 r.). W 1365 r. otrzyma\u0142 od Pe\u0142ki z Galowa w zastaw cz\u0119\u015b\u0107 Rzochowa i Trze\u015b\u0144. \u017bonaty z Dzier\u017ck\u0105 z Wielowsi, mieli dw\u00f3ch syn\u00f3w Jana i Spytka. Zmar\u0142 ok. 1372\/1373 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAJCHERT KAZIMIERZ,<\/strong>\u00a0urodzony w 1890 r. w \u0141ochowie, powiat w\u0119growski, syn Adama i J\u00f3zefy. Absolwent szko\u0142y zawodowej w Warszawie z dyplomem technika mechanika w 1909 r. Przez trzy lata pracowa\u0142 na kolei warszawsko-wiede\u0144skiej, po czym w 1912 r. zosta\u0142 wcielony do armii carskiej i s\u0142u\u017cy\u0142 w wojskach kolejowych na linii wschodniochi\u0144skiej. Po 9 latach powr\u00f3ci\u0142 do niepodleg\u0142ej ju\u017c Polski. W latach 1921-1937 pracowa\u0142 jako instruktor w Warszawskiej Sp\u00f3\u0142ce Budowy Parowoz\u00f3w, a nast\u0119pnie w szkole g\u00f3rniczo-hutniczej na \u015al\u0105sku. W 1937 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Rzeszowa i pracowa\u0142 w terenowym oddziale Fabryki Obrabiarek H. Cegielski. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w sklepie i dzia\u0142a\u0142 w konspiracji. Nie unikn\u0105\u0142 aresztowania przez Niemc\u00f3w i zosta\u0142 uwi\u0119ziony w obozie pracy w okolicach Krakowa. Uda\u0142o mu si\u0119 prze\u017cy\u0107 i po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do Rzeszowa, gdzie zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 partyjn\u0105 i spo\u0142eczn\u0105.\u00a0 Pracowa\u0142 w administracji pa\u0144stwowej, najpierw w Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim, a nast\u0119pnie jako przewodnicz\u0105cy Miejskiej Rady Narodowej i Powiatowej Rady Narodowej w Rzeszowie. W latach 1951-1953 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w podejmowaniu decyzji dotycz\u0105cych rozbudowy Mielca i rozwoju powiatu mieleckiego. W 1953 r. powr\u00f3ci\u0142 do Rzeszowa i zosta\u0142 urz\u0119duj\u0105cym cz\u0142onkiem Prezydium Wojew\u00f3dzkiej Rady \u0141owieckiej. Organizowa\u0142 lub pomaga\u0142 w organizacji k\u00f3\u0142 \u0142owieckich oraz ich dzia\u0142alno\u015bci. Szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142 w rzeszowskim \u201eTowarzystwie My\u015bliwych\u201d. By\u0142 tak\u017ce aktywnym dzia\u0142aczem innych organizacji spo\u0142ecznych: LP\u017b, PCK, LOP i ZBoWiD. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142omem oraz Odznakami Honorowymi Polskiego Zwi\u0105zku \u0141owieckiego, Ligi Obrony Kraju, Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca i Ligi Ochrony Przyrody. W 1967 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 17 III 1969 r. Pochowany na Wojskowych Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RAJD PO ZIEMI MIELECKIEJ<\/strong>, impreza harcersko-turystyczna organizowana przez Komend\u0119 Hufca ZHP w Mielcu corocznie od 1977 (1978?) r. G\u0142\u00f3wnymi celami rajdu s\u0105: zapoznanie harcerzy z pi\u0119knem ziemi mieleckiej oraz podnoszenie poziomu sprawno\u015bci harcerskiej. Ka\u017cdorazowo uczestniczy w nim kilkuset harcerzy i zuch\u00f3w z Mielca i powiatu mieleckiego oraz go\u015bcinnie z innych hufc\u00f3w. Do 2007 r. odby\u0142o si\u0119 30 rajd\u00f3w. M.in. w dniach 28-30 IX 2012 r. odby\u0142 si\u0119 35. Rajd organizowany przez KH ZHP. Jego trasy przebiega\u0142y przez p\u00f3\u0142nocno-wschodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 powiatu mieleckiego. Wzi\u0119\u0142o w nim udzia\u0142 150 harcerzy (ZHP, ZHR) i 60 zuch\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RAJD \u201eSZLAKIEM P\u0104SOWEJ R\u00d3\u017bY\u201d<\/strong>, impreza patriotyczno-turystyczna, organizowana przez Zarz\u0105d Powiatowy (Miejski) PTTK od 1971 r. \u00a0Jego program turystyczny jest zwi\u0105zany z przej\u015bciem okre\u015blonej trasy zwi\u0105zanej z Miejscem Pami\u0119ci Narodowej w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim lub s\u0105siednich wojew\u00f3dztwach i posadzeniem na tym terenie krzewu p\u0105sowej r\u00f3\u017cy. Projekt rajdu wed\u0142ug pomys\u0142u W\u0142adys\u0142awa Witka (dyrektora Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Mielcu) otrzyma\u0142 nagrod\u0119 specjaln\u0105 Komisji Ministra Kultury i Sztuki podczas II Og\u00f3lnopolskiej Gie\u0142dy Programowej w Toruniu (3-6 II 1971 r.) Z niewielkimi wyj\u0105tkami rajd organizowano corocznie, a miejscami docelowymi by\u0142y m.in.: \u201ePorytowe Wzg\u00f3rze\u201d w Lasach Janowskich (4 razy), ob\u00f3z hitlerowski w Pustkowie (4 razy), cmentarze z I wojny \u015bwiatowej na ziemi gorlickiej (2 razy), Michni\u00f3w, Przewrotne, Krzemienica, Zg\u00f3rsko, Chorzel\u00f3w, Wykus (woj. \u015bwi\u0119tokrzyskie), Biesiadka i P\u0142asz\u00f3w. Rekordow\u0105 frekwencj\u0119 odnotowano w 1988 r. w Zg\u00f3rsku \u2013 oko\u0142o 2 tysi\u0105ce os\u00f3b. Po roku 1990 przeci\u0119tnie uczestniczy oko\u0142o 50 os\u00f3b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAJDA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 14 IX 1958 r. w Su\u0142kowicach, syn Karola i Heleny z domu Walusiak. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Andrychowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. Studia na Wydziale Matematyki i Fizyki (kierunek nauczycielski) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1981 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra matematyki. W 1982 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela w Szkole Podstawowej w Glinach Ma\u0142ych, a od 1987 r. do 1989 r. uczy\u0142 w Szkole Podstawowej w P\u0142awie. W latach 1989-1990 by\u0142 inspektorem o\u015bwiaty w gminie Borowa. Od 1990 r. jest nauczycielem matematyki w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. W 1995 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem Liceum Technicznego w ZST. W 1998 r. uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji zawodowej, w 2000 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu mierzenia jakosci pracy szko\u0142y, ewaluacji i pomiaru dydaktycznego w WSP w Rzeszowie, a w 2002 r. \u2013 kurs kwalifikacyjny dla o\u015bwiatowej kadry kierowniczej. W 2003 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Od 2001 r. posiada uprawnienia egzaminatora egzaminu maturalnego z matematyki. Od 2005 r. jako egzaminator ocenia prace maturalne z matematyki na poziomie rozszerzonym w OKO w Mielcu, Stalowej Woli i Rzeszowie. Z jego inicjatywy w 2006 r. utworzono w Mielcu O\u015brodek Koordynacji Oceniania (OKO) prac maturalnych z matematyki na poziomie podstawowym. Prowadzi\u0142 szkolenia dla nowych egzaminator\u00f3w z matematyki. By\u0142 doradc\u0105 metodycznym z matematyki (2006-2015) oraz pomys\u0142odawc\u0105 i organizatorem Biesiad Matematycznych dla maturzyst\u00f3w z powiatu mieleckiego. Sprawuje funkcje opiekuna pracowni matematycznej, praktyk studenckich i Szkolnej Kasy Oszcz\u0119dno\u015bci, organizuje r\u00f3\u017cne formy turystyki dla uczni\u00f3w i nauczycieli. Jest autorem dw\u00f3ch zbior\u00f3w zada\u0144 do matury ustnej z matematyki oraz wsp\u00f3\u0142autorem publikacji na temat liceum technicznego. W 2001 r. opracowa\u0142 program autorski z matematyki stosowanej, wpisany na list\u0119 program\u00f3w w ZST Mielec. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z wydawnictwami PAZDRO i NOWA ERA.W 2007 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w WSIZ Rzesz\u00f3w. Od 1 IX 2019 r. do 19 I 2020 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki dyrektora ZST w Mielcu, a od 29 I 2020 r. jest wicedyrektorem tej szko\u0142y. Wsp\u00f3\u0142pracuje z innymi plac\u00f3wkami i instytucjami o\u015bwiatowymi, prowadz\u0105c zaj\u0119cia m.in. w Niepublicznej Szkole Biznesu, Mieleckiej Szkole Biznesu, Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli w Mielcu, PCEN w Rzeszowie oraz OKE w Krakowie. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142alno\u015bci w Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, kt\u00f3rego cz\u0142onkiem jest od pocz\u0105tku pracy w szkole. By\u0142 m.in. prezesem Oddzia\u0142u ZNP w gminie Borowa, wiceprezesem i cz\u0142onkiem Prezydium Zarz\u0105du Okr\u0119gu w Rzeszowie (2006-2019), prezesem Ko\u0142a przy ZST w Mielcu, cz\u0142onkiem i od 2005 r. prezesem Oddzia\u0142u w Mielcu. Doprowadzi\u0142 do wykonania generalnego remontu siedziby ZNP w Mielcu przy ul. T. Ko\u015bciuszki 25.\u00a0 Ponadto od 1990 r. jest przewodnicz\u0105cym Mi\u0119dzyzak\u0142adowej Kasy Po\u017cyczkowo-Zapomogowej Pracownik\u00f3w O\u015bwiaty w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem KEN, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Medalem Z\u0142otym Za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 oraz nagrodami Podkarpackiego Kuratora O\u015bwiaty i Starosty Powiatu Mieleckiego. Ponadto w 2017 r. zosta\u0142 uhonorowany lokaln\u0105 statuetk\u0105 Belfer The Best’ia w kategorii: nauczyciel – dydaktyk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAJEWSKA IRENA (z domu G\u0104SIOR)<\/strong>, urodzona 23 VI 1944 r. w Nib\u00fcll ko\u0142o Hamburga (Niemcy), c\u00f3rka Jana i Doroty z domu Zargan. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO) w Mielcu z matur\u0105 w 1962 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim (Oddzia\u0142 Stomatologiczny) \u015al\u0105skiej Akademii Medycznej w Zabrzu i w 1969 r. uzyska\u0142a dyplom lekarza stomatologa. W latach 1969-1970 pracowa\u0142a w Przychodni w Wadowicach Dolnych. Od 1970 r. do 1997 r. pracowa\u0142a w ZOZ Przemys\u0142owym przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i przez pewien czas pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 inspektora (koordynatora) zespo\u0142u lekarzy stomatolog\u00f3w. R\u00f3wnocze\u015bnie prowadzi\u0142a prywatny gabinet stomatologiczny (1970-1999). W tym czasie uzyska\u0142a I stopie\u0144 specjalizacji w zakresie stomatologii og\u00f3lnej. Uczestniczy\u0142a te\u017c w szkoleniach specjalistycznych i otrzyma\u0142a szereg certyfikat\u00f3w. Po likwidacji ZOZ WSK podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Przychodni nr 1 w Mielcu i Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych (1997-1999). W 1999 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. W wieku szkolnym nale\u017ca\u0142a do ZHP i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dru\u017cynowej, a w czasie studi\u00f3w gra\u0142a w koszyk\u00f3wk\u0119 w AZS Zabrze. Nale\u017ca\u0142a do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. By\u0142a cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Izby Lekarskiej w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniona Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Izb Lekarskich\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAJEWSKI ZBIGNIEW MIKO\u0141AJ<\/strong>, urodzony 6 I 1944 r. w Siedlcach, syn Mariana i Jadwigi z domu Giez. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: obr\u00f3bka skrawaniem), matur\u0119 zda\u0142 w 1962 r. W latach 1962-1970 pracowa\u0142 w WSK Mielec jako starszy kontroler w kontroli jako\u015bci. Od lat szkolnych trenowa\u0142 lekkoatletyk\u0119 w MKS przy TM, a nast\u0119pnie w Stali Mielec i specjalizowa\u0142 si\u0119 w biegach przez p\u0142otki. Zdoby\u0142 m.in. mistrzostwo Polski w kategorii m\u0142odzik\u00f3w w biegu na 80 m pp\u0142., i wicemistrzostwo Polski junior\u00f3w w biegu na 200 m pp\u0142. (25,2 sek., Pozna\u0144 1963). Przez wiele lat by\u0142 jednym z najlepszych p\u0142otkarzy okr\u0119gu rzeszowskiego oraz mistrzem i rekordzist\u0105 tego\u017c okr\u0119gu. Przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu Stali do II ligi lekkoatletycznej. Przez kilka lat (do 1964 r.) powo\u0142ywano go do kadry narodowej. Ponadto przez pewien czas gra\u0142 w dru\u017cynie koszyk\u00f3wki Stali. Uzyska\u0142 te\u017c uprawnienia instruktora i s\u0119dziego lekkoatletyki. Sportow\u0105 karier\u0119 wyczynow\u0105 zako\u0144czy\u0142 w 1966 r., ale do dzi\u015b intensywnie uprawia amatorsko r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe, m.in. narciarstwo. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Politechnice Krakowskiej, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. Odt\u0105d do roku 1999 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, w tym od 1986 r. jako wicedyrektor. Uczestniczy\u0142 w modernizowaniu i urz\u0105dzaniu obiekt\u00f3w ZST przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. By\u0142 inspiratorem wielu innowacji w zakresie nauczania przedmiot\u00f3w zawodowych, m.in. zorganizowa\u0142 pracowni\u0119 obrabiarek, wprowadzaj\u0105c po raz pierwszy obrabiarki sterowane numerycznie. Kierowa\u0142 przygotowaniami szko\u0142y do corocznych Turniej\u00f3w M\u0142odych Mistrz\u00f3w Techniki. Organizowa\u0142 r\u00f3\u017cne formy wypoczynku letniego nauczycieli i m\u0142odzie\u017cy. By\u0142 jednym z prekursor\u00f3w videofilmowania w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017ceniu Nauczycielskiego Klubu Narciarskiego \u201e\u015amig\u201d i p\u00f3\u017aniej jego reaktywacji. Aktualnie jest cz\u0142onkiem zarz\u0105du tego Klubu. W ramach w\u0142asnego aktywnego wypoczynku narciarskiego szkoli ch\u0119tnych do uprawiania tego sportu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201ePZL-Stal\u201d Mielec z okazji 50-lecia Klubu oraz Nagrod\u0105 III stopnia Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. W 1999 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAJPOLD J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 24 VII 1932 r. w Cyrance, pow. mielecki syn Micha\u0142a i Anny z Soko\u0142owskich. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej ucz\u0119szcza\u0142 do Zasadniczej Szko\u0142y Og\u00f3lnozawodowej w Mielcu. Ponadto uko\u0144czy\u0142 kursy nitowania p\u0142atowc\u00f3w i \u015blusarski w WSK Mielec. Od 1950 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako \u015blusarz mechanik, a w 1952 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Kopalni WK \u201eBobrek\u201d, gdzie przez p\u00f3\u0142 roku by\u0142 \u015blusarzem maszynowym. Od listopada 1952 r. do kwietnia 1954 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w Marynarce Wojennej na Helu. Po powrocie do Mielca od 15 V 1954 r. pracowa\u0142 w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu jako referent, kierownik referatu wojskowego (1955-1962), starszy referent i inspektor Wydzia\u0142u Og\u00f3lno-Administracyjnego. W 1976 r. przeszed\u0142 na rent\u0119. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej. W m\u0142odo\u015bci nale\u017ca\u0142 do harcerstwa, a p\u00f3\u017aniej do ZMP. W czasie s\u0142u\u017cby wojskowej by\u0142 sekretarzem Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wojskowej Marynarki Wojennej. Uczestniczy\u0142 w V \u015awiatowym Festiwalu M\u0142odzie\u017cy i Student\u00f3w w Warszawie w 1955 r. By\u0142 dzia\u0142aczem Polskiego Komitetu Pomocy Spo\u0142ecznej, Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci, Ligi Obrony Kraju, Spo\u0142ecznego Komitetu Przeciwalkoholowego (przez pewien czas by\u0142 sekretarzem), Komitetu Osiedlowego i cz\u0142onkiem kilku komisji spo\u0142ecznych, a do dzi\u015b pozostaje dzia\u0142aczem ZIW. By\u0142 tak\u017ce s\u0119dzi\u0105 lekkoatletycznym i p\u0142ywackim. Od 2003 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprezesa ds. organizacyjnych Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Oznakami \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz TPD\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla LOK\u201d, Medalem im. Henryka Jordana oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca w 1982 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAKU\u015a JAN<\/strong>, urodzony 14 VIII 1946 r. w Le\u017cajsku, syn Stanis\u0142awa i Pauliny z domu \u015ali\u017c. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Boles\u0142awa Chrobrego w Le\u017cajsku, matur\u0119 zda\u0142 w 1964 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Biologiczno-Geograficznym Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie i w 1970 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra geografii. W latach 1970-1972 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Zespole Szk\u00f3\u0142 Mechanicznych w Tarnowie, a w latach 1972-1974 by\u0142 nauczycielem geografii w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Tuchowie. Od 1 IX 1974 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Powiatowym Zespole Urbanistycznym przy Wydziale Gospodarki Komunalnej, Przestrzennej, Ochrony \u015arodowiska i Komunikacji Urz\u0119du Powiatowego w Mielcu. W zwi\u0105zku z likwidacj\u0105 powiat\u00f3w i instytucji powiatowych 15 VII 1975 r. Zesp\u00f3\u0142 Urbanistyczny w Mielcu zosta\u0142 w\u0142\u0105czony w sk\u0142ad Wojew\u00f3dzkiego Biura Planowania Przestrzennego w Rzeszowie, ale pozosta\u0142 w Mielcu, w budynku 13 przy ul. A. Mickiewicza. W czasie pracy w ZU i WBPP przeszed\u0142 wszystkie szczeble zawodowe w planowaniu przestrzennym \u2013 od asystenta projektanta do starszego projektanta, a po przej\u015bciu na emerytur\u0119 d\u0142ugoletniego kierownika mieleckiego Zespo\u0142u Projektowego, Stefana Majewskiego \u2013 z dniem 1 II 1996 r. zosta\u0142 powo\u0142any na to stanowisko. Od 1 I 1999 r., w zwi\u0105zku z nowym podzia\u0142em administracyjnym, zosta\u0142 kierownikiem Oddzia\u0142u Zamiejscowego w Tarnobrzegu Podkarpackiego BPP w Rzeszowie i nadal pe\u0142ni t\u0119 funkcj\u0119. W dotychczasowej (ponad trzydziestoletniej) pracy w planowaniu przestrzennym uczestniczy\u0142 \u00a0w opracowaniu najwa\u017cniejszych dla Mielca plan\u00f3w, m.in.: III edycji \u201eMiejscowego planu og\u00f3lnego zagospodarowania przestrzennego miasta Mielca\u201d (1979), zmianie w\/w planu (1994), \u201eStudium uwarunkowa\u0144 i kierunk\u00f3w zagospodarowania przestrzennego miasta Mielca\u201d (2000), miejscowych plan\u00f3w zagospodarowania przestrzennego gmin z rejon\u00f3w mieleckiego i kolbuszowskiego (lata 90.), studiach uwarunkowa\u0144 i kierunk\u00f3w zagospodarowania przestrzennego gmin powiat\u00f3w: mieleckiego, tarnobrzeskiego, stalowolskiego i cz\u0119\u015bciowo sandomierskiego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego projektowanej drogi Po\u0142aniec \u2013 Mielec. 15 VIII 2011 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RAMS ANDRZEJ (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 2 V 1958 r. w Por\u0119bie Ma\u0142ej, pow. nowos\u0105decki, syn Antoniego i Marii z domu Sadowy. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Budowlan\u0105, a nast\u0119pnie Technikum Budowlane w Nowym S\u0105czu z matur\u0105 w 1978 r. Studia teologiczne odby\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie, a na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1984 r. Pracowa\u0142 jako wikariusz w parafiach: \u015bw. J\u00f3zefa w Muszynie Zdroju, Narodzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Gorlicach oraz \u015bw. J\u00f3zefa i Matki Bo\u017cej Fatimskiej w Tarnowie. W latach 1991-2001 pracowa\u0142 na misjach, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 proboszcza parafii Strzelczyska (archidiecezja lwowska) na Ukrainie. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j Ko\u015bcio\u0142a katolickiego na tym terenie, zar\u00f3wno w wymiarze duchowym jak i materialnym. Doprowadzi\u0142 do wykonania wielu inwestycji, w tym wybudowania ko\u015bcio\u0142a, plebanii, kompleksu katechetycznego, szko\u0142y, domu si\u00f3str Matki Bo\u017cej Niepokalanie Pocz\u0119tej i stolarni w Strzelczyskach, remontu i rozbudowy ko\u015bcio\u0142a w Krysowicach oraz kapitalnego remontu ko\u015bcio\u0142a Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Lipnikach. Ponadto wsp\u00f3lnie z ks. Andrzejem Maligiem przeprowadzi\u0142 remonty ko\u015bcio\u0142\u00f3w w Radenicach, Czy\u017cowicach i Czy\u017ckach. Jego staraniem powsta\u0142o pierwsze na tych terenach sanktuarium Matki Bo\u017cej Fatimskiej w Krysowicach, co przyczyni\u0142o si\u0119 do znacznego rozwini\u0119cia si\u0119 kultu Maryjnego. Po powrocie do Polski 1 VII 2001 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, obejmuj\u0105cej p\u00f3\u0142nocno-zachodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca. Kontynuuj\u0105c starania swoich poprzednik\u00f3w, doprowadzi\u0142 do erygowania przez biskupa tarnowskiego dr. Wiktora Skworca w ko\u015bciele parafialnym Wszystkich \u015awi\u0119tych w Chorzelowie Sanktuarium Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Rodzin. Uroczysto\u015bci zwi\u0105zane z tym wydarzeniem, po\u0142\u0105czone z 100. rocznic\u0105 konsekracji ko\u015bcio\u0142a i 30. rocznic\u0105 intronizacji obrazu Matki Bo\u017cej Chorzelowskiej Kr\u00f3lowej Rodzin, odby\u0142y si\u0119 w dniach 6-8 IX 2008 r. Rozwin\u0105\u0142 r\u00f3\u017cne formy kultu Matki Bo\u017cej Chorzelowskiej, duszpasterstwa parafialnego i \u017cycia religijnego parafian. Przeprowadzi\u0142 szereg remont\u00f3w w ko\u015bciele chorzelowskim i innych o\u015brodkach kultu na terenie parafii. Naucza religii w Szkole Podstawowej w Maliniu. Pe\u0142ni funkcje dekanalnego notariusza i dekanalnego duszpasterza rodzin.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RA\u015a WIKTORIA,<\/strong> urodzona 14 XI 2000 r. w Tarnobrzegu, c\u00f3rka Wiktora i Agaty z Biernackich. Absolwentka I liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2019 r. Od roku akademickiego 2019\/2020 jest studentk\u0105 Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie \u2013 kierunek: pedagogika wczesnoszkolna i przedszkolna. Od 2013 r. trenuje ch\u00f3d sportowy w LKS Stal Mielec. Najwa\u017cniejsze sukcesy: *2014 r.: Mistrzostwa Polski U-16 (Zielona G\u00f3ra) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie na 3 km (15.35,60); *2015 r.: MP U-16 (Radom) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie na 3 km (15.26,43); *2016 r.: MP U-18 (Wroc\u0142aw) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie na 5 km (25.27,28); *2017 r.: Halowe MP U-18 (Toru\u0144) \u2013 br\u0105zowy medal w chodzie na 3 km (14.47,91), MP U-18 (Warszawa) \u2013 br\u0105zowy medal w chodzie na 5 km (26.33,96); *2018 r.: HMP U-20 (Toru\u0144) \u2013 srebrny medal w chodzie na 3 km (15.15,31), MP U-20 (W\u0142oc\u0142awek) \u2013 srebrny medal w chodzie na 10 km (54.41,11); *2019 r.: HMP U-20 (Toru\u0144) \u2013 srebrny medal w chodzie na 3 km (15.27,61), MP U-20 (Racib\u00f3rz) – srebrny medal w chodzie na 10 km (52.25,96), MP Junior\u00f3w (Gda\u0144sk) \u2013 z\u0142oty medal w chodzie na 20 km (1.53.03). *2021 r.: HMP U-23 (Toru\u0144) – z\u0142oty medal w chodzie na 3 km (14.56,22) i 5. miejsce w\u015br\u00f3d seniorek;<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RATAJ PATRYCJA DOMINIKA<\/strong>, urodzona 7 XI 1981 r. w Rzeszowie, c\u00f3rka Krzysztofa i Bogumi\u0142y z domu Dere\u0144. Absolwentka Technikum Handlowego w Sopocie, matur\u0119 zda\u0142a w 2003 r. Treningi lekkoatletyczne rozpocz\u0119\u0142a w Lekkoatletycznym Klubie Sportowym Mielec w 1997 r. pod kierunkiem trenera Piotra Surowca. Specjalizowa\u0142a si\u0119 w skoku wzwy\u017c. W 2000 r. przesz\u0142a do SKLA Sopot. Najwi\u0119ksze sukcesy (medale) na Mistrzostwach Polski: *1997: Halowe MP Junior\u00f3w (Spa\u0142a) \u2013 br\u0105zowy, 169 cm, Og\u00f3lnopolska Olimpiada M\u0142odzie\u017cy (Krak\u00f3w) \u2013 z\u0142oty medal, 171 cm; *1999: HMP Jun. (Spa\u0142a) \u2013 z\u0142oty, 179 cm, MP Jun. (Bia\u0142ystok) \u2013 z\u0142oty, 176 cm; *2000: HMP (Spa\u0142a) \u2013 br\u0105zowy, 174 cm, MP Jun. (Wroc\u0142aw) \u2013 z\u0142oty, 176 cm; *2001: HMP Jun. (Spa\u0142a) \u2013 srebrny, 180 cm, M\u0142odzie\u017cowe MP (Gda\u0144sk) \u2013 z\u0142oty, 179 cm; *2002: HMP (Spa\u0142a) \u2013 srebrny, 176 cm, MMP (Krak\u00f3w) \u2013 br\u0105zowy, 172 cm; *2003: MMP \u2013 z\u0142oty, 181 cm. By\u0142a reprezentantk\u0105 Polski juniorek, m.in. w 1997 r. w Frankfurcie (Niemcy) zaj\u0119\u0142a II miejsce (173 cm), a w 1998 r. wygra\u0142a w Estonii (176 cm) i na W\u0119grzech (178 cm). W 1998 r. startowa\u0142a w \u015awiatowych Igrzyskach M\u0142odzie\u017cy w Moskwie i zdoby\u0142a VII miejsce z wynikiem 1,76 m. Ponadto uczestniczy\u0142a z powodzeniem w wielu presti\u017cowych zawodach, m.in. w 2000 r. zwyci\u0119\u017cy\u0142a w 46. Memoriale Janusza Kusoci\u0144skiego w Warszawie (181 cm), w 2001 r. wygra\u0142a w VI Grand Prix Sopotu im. J. Sid\u0142y (179 cm), a w 2002 r. zdoby\u0142a I miejsce w XXI Mi\u0119dzynarodowym Memoriale Bronis\u0142awa Malinowskiego w Grudzi\u0105dzu. W 2003 r. zako\u0144czy\u0142a wyczynow\u0105 karier\u0119 sportow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RATAJ TADEUSZ ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 24 IX 1933 r. we Lwowie, syn Stanis\u0142awa i Marii z Truszkowskich. W zwi\u0105zku ze zmian\u0105 granic pa\u0144stwowych po II wojnie \u015bwiatowej wraz z rodzin\u0105 przyby\u0142 do \u0141a\u0144cuta a nast\u0119pne zamieszka\u0142 w Mielcu. W 1950 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Przemys\u0142owe Pa\u0144stwowych Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych w Mielcu i zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu jako tokarz, a p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 w kontroli technicznej samochod\u00f3w \u201eMikrus\u201d. W 1959 r. zosta\u0142 zwolniony z powodu redukcji etat\u00f3w. (By\u0142o to jednak prawdopodobnie zwolnienie ze wzgl\u0119d\u00f3w politycznych, poniewa\u017c ojciec by\u0142 przedwojennym policjantem i tak\u017ce zosta\u0142 zwolniony z WSK.) W latach 1959-1964 je\u017adzi\u0142 taks\u00f3wk\u0105. W 1965 r. za\u0142o\u017cy\u0142 zak\u0142ad mechaniki pojazdowej w ramach Rzemie\u015blniczej Sp\u00f3\u0142dzielni Zaopatrzenia i Zbytu (p\u00f3\u017aniej Sp\u00f3\u0142dzielnia Rzemie\u015blnicza \u201eWielobran\u017cowa\u201d) w Mielcu pocz\u0105tkowo w wynajmowanych lokalach,\u00a0 a od 1968 r. we w\u0142asnym domu. W 1967 r. uzyska\u0142 dyplom mistrzowski w zawodzie: kierowca mechanik samochodowy. Uko\u0144czy\u0142 te\u017c studium pedagogiczne w Tarnobrzegu upowa\u017cniaj\u0105ce do prowadzenia nauki zawodu. Przez wiele lat udziela\u0142 si\u0119 w organach zarz\u0105dzaj\u0105cych Sp\u00f3\u0142dzielni\u0105 \u201eWielobran\u017cow\u0105\u201d. W 1967 r. zosta\u0142 wybrany na cz\u0142onka zarz\u0105du. Od VI 1985 r. do VIII 1986 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Rady Sp\u00f3\u0142dzielni i przewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej,\u00a0 a od VIII 1986 r. do\u00a0 III 1990 r. przewodniczy\u0142 Radzie Sp\u00f3\u0142dzielni. Ponadto w kadencjach 1990-1994 i 2000-2004 by\u0142 cz\u0142onkiem Rady i przewodnicz\u0105cym Komisji Rewizyjnej w kadencji 2000-2004. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 zawodow\u0105 prowadzi\u0142 do ko\u0144ca 2013 r. Wyr\u00f3\u017cniony m. in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Z\u0142otym im. Jana Kili\u0144skiego i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Rzemios\u0142a. Zmar\u0142 7 VII 2019 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RATAJA MACIEJA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka uliczka na osiedlu Smoczka. \u0141\u0105czy ul. W. Witosa z ul. F. Wiesio\u0142owskiego. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 10 II 2000 r., a w 2006 r. po\u0142o\u017cono nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105. Po jej po\u0142udniowo-zachodniej stronie wybudowano ju\u017c pierwsze domy, a po drugiej znajduje si\u0119 r\u00f3w i las. W czasie II wojny \u015bwiatowej sta\u0142 tu niemiecki ob\u00f3z jeniecki, w kt\u00f3rym wi\u0119ziono Francuz\u00f3w, a nast\u0119pnie Rosjan. Po wojnie na tym miejscu posadzono las.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0MACIEJ RATAJ (19 II 1884 – 21 VI 1940) to wybitny dzia\u0142acz ruchu ludowego, nauczyciel i publicysta. Z ramienia PSL \u201ePiast\u201d wybierany do Sejmu w latach 1919-1930, a jako cz\u0142onek SL w latach 1934-1935. W latach 1922-1928 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 marsza\u0142ka Sejmu, a ponadto dwukrotnie (XII 1922 i V 1926) pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki prezydenta RP. W latach 1931-1939 by\u0142 redaktorem naczelnym \u201eZielonego Sztandaru\u201d. W czasie okupacji hitlerowskiej wi\u0119ziony i rozstrzelany w Palmirach ko\u0142o Warszawy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RATAJCZAK JANUSZ<\/strong>, urodzony 27 IX 1924 r. w Poznaniu. Do Mielca przyby\u0142 w 1939 (lub 1940) w ramach akcji przesiedle\u0144czej przeprowadzonej przez Niemc\u00f3w na pocz\u0105tku okupacji. Pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec. By\u0142 jednym z organizator\u00f3w harcerskiej dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej na terenie Mielca. Zainicjowa\u0142 wykonanie konspiracyjnego krzy\u017ca harcerskiego, kt\u00f3ry zaprojektowa\u0142 i wykona\u0142 inny poznaniak Stanis\u0142aw Skirecki. Pod koniec okupacji pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta \u201eRoju\u201d (konspiracyjnego hufca harcerzy) w Mielcu. Po wojnie zosta\u0142 wywieziony do \u0142agr\u00f3w w ZSRR, sk\u0105d po 2 latach powr\u00f3ci\u0142 do Poznania. Tam uko\u0144czy\u0142 studia i pracowa\u0142. Za dzia\u0142alno\u015b\u0107 w harcerstwie otrzyma\u0142 stopie\u0144 Harcerza Rzeczypospolitej. Dalsze losy dotychczas nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RATUSI\u0143SKA KLEMENTYNA (z domu MYCIELSKA)<\/strong>, urodzona 15 VI 1939 r. w W\u0119gierce, c\u00f3rka Franciszka i Marii Esterhazy. W lecie 1944 r. rodzina Mycielskich przenios\u0142a si\u0119 do rodzinnego domu Esterhazych na S\u0142owacji. Tam w latach 50. Klementyna ucz\u0119szcza\u0142a do szko\u0142y piel\u0119gniarskiej, a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w plac\u00f3wkach s\u0142u\u017cby zdrowia. W zwi\u0105zku z narastaj\u0105c\u0105 wrogo\u015bci\u0105 w\u0142adz czechos\u0142owackich do Polak\u00f3w w 1957 r. przyby\u0142a z matk\u0105 i siostr\u0105 Jadwig\u0105 do Mielca. Tu pocz\u0105tkowo pracowa\u0142a w Szpitalu Powiatowym na Oddziale Dzieci\u0119cym, a nast\u0119pnie w Poradni Gru\u017aliczej. W 1981 r. by\u0142a jedn\u0105 z za\u0142o\u017cycielek NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w ZOZ Mielec. W czasie stanu wojennego pracowa\u0142a spo\u0142ecznie przy parafii MBNP i rozprowadza\u0142a pras\u0119 podziemn\u0105. W 1989 r. ponownie zak\u0142ada\u0142a \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w mieleckim ZOZ i zosta\u0142a przewodnicz\u0105c\u0105 Komisji Zak\u0142adowej. W latach 1992-1994 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 cz\u0142onka Zarz\u0105du Regionu Rzeszowskiego NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. W wyborach do Sejmu RP w 1993 r. kandydowa\u0142a z listy NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Zmar\u0142a 28 VII 2003 r. Spoczywa w kaplicy Mycielskich na cmentarzu w Wi\u015bniowej ko\u0142o Strzy\u017cowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RATUSI\u0143SKA-TRZPIS ANIELA (z domu RATUSI\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 25 V 1949 r. w Mielcu, c\u00f3rka Antoniego i Ireny z \u017bachowskich. Absolwentka Technikum Ekonomicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1968 r. Od XI 1968 r. do II 1978 r. pracowa\u0142a w WSK Mielec na stanowisku operatora maszyn analitycznych w Stacji Maszyn Licz\u0105co-Analitycznych. W tym okresie studiowa\u0142a zaocznie na Wydziale Ekonomicznym UMCS w Lublinie i w 1978 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 dyplomowanego ekonomisty. W latach 1978-1995 by\u0142a referentem, a nast\u0119pnie handlowcem w Dziale Eksportu WSK. Pocz\u0105tkowo zajmowa\u0142a si\u0119 sprzeda\u017c\u0105 cz\u0119\u015bci zamiennych do samolot\u00f3w: An-2, TS-11 i MiG, a od 1980 r. marketingiem i realizacj\u0105 kontrakt\u00f3w na dostawy samolot\u00f3w M18 \u201eDromader\u201d i cz\u0119\u015bci zamiennych dla odbiorc\u00f3w zagranicznych, m.in. Turcji, by\u0142ej Jugos\u0142awii, USA, Chin, Argentyny i Hiszpanii oraz dla klient\u00f3w krajowych. (Wyj\u0105tek stanowi\u0142y lata 1992-1993, kiedy w ramach urlopu bezp\u0142atnego przebywa\u0142a w USA.) W latach 1995-1998 pracowa\u0142a jako handlowiec w Dziale Sprzeda\u017cy i Marketingu Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. i uczestniczy\u0142a w realizacji zam\u00f3wie\u0144 na dostawy M18 i cz\u0119\u015bci zamiennych dla klient\u00f3w zagranicznych (m.in. z USA, Grecji i Turcji) oraz krajowych (ZUA Mielec, Aerogryf Szczecin). W lutym 1999 r. zosta\u0142a zatrudniona w Dziale Handlowym Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Sp. z o.o. i pracowa\u0142a na stanowiskach koordynatora sprzeda\u017cy, handlowca, p.o. Szefa Programu i Szefa Programu M18 (2001-2007). Od 2007 r., kiedy Zak\u0142ady zosta\u0142y zakupione przez firm\u0119 ameryka\u0144sk\u0105 Sikorsky), zajmuje si\u0119 realizacj\u0105 zam\u00f3wie\u0144 na dostawy cz\u0119\u015bci zamiennych i us\u0142ug serwisowych, g\u0142\u00f3wnie dla u\u017cytkownik\u00f3w w USA, Grecji i Turcji oraz w Polsce. Ponadto bra\u0142a udzia\u0142 w realizacji kontraktu na sprzeda\u017c 15 samolot\u00f3w M18 i cz\u0119\u015bci zamiennych dla Chin. Jej dorobek zawodowy to m.in. udzia\u0142 w sprzeda\u017cy oko\u0142o 280 samolot\u00f3w M18 klientom zagranicznym i krajowym. Nale\u017cy do Stowarzyszenia Lotniczego PROMLOT w Mielcu. Przebywa na emeryturze. Nale\u017cy do Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera, w kt\u00f3rym od 2015 r. do 2023 r. pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 sekretarza zarz\u0105du.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RATUSI\u0143SKI ANTONI<\/strong>, urodzony 8 II 1909 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Anieli z Piechoci\u0144skich. W 1927 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Przemys\u0142ow\u0105 Uzupe\u0142niaj\u0105c\u0105 w Mielcu. Kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w rzemio\u015ble masarskim i uzyska\u0142 dyplom mistrza w tym zawodzie. Pracowa\u0142 w prywatnych firmach, a od IX 1944 r. za\u0142o\u017cy\u0142 zak\u0142ad rze\u017aniczo-w\u0119dliniarski. Po restrukturyzacji rzemios\u0142a i \u201ebitwie o handel\u201d (1950) pracowa\u0142 w handlu uspo\u0142ecznionym. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 bez reszty w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu. Pe\u0142ni\u0142 w niej funkcje komendanta w latach 1947-1950 i 1958-1964, zast\u0119pcy komendanta w latach 1952-1958 oraz zast\u0119pcy naczelnika w latach 1975-1977. Uczestniczy\u0142 w akcjach gaszenia wielu po\u017car\u00f3w w Mielcu i okolicy, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c si\u0119 odwag\u0105 i ofiarno\u015bci\u0105. Zmar\u0142 5 III 1977 r. Spoczywa w kaplicy rodzinnej w centrum cmentarza parafialnego w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RATUSI\u0143SKI JAN<\/strong>, urodzony 25 V\u00a0 1820 r., syn Jakuba i Franciszki z domu Stala. Mmieszkaniec Mielca, z zawodu szewc. Bra\u0142 udzia\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. W czasie jednej z bitew dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej. Zes\u0142ano go do guberni twerskiej i przebywa\u0142 tam do listopada 1866 r. Po odbyciu kary powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"RATUSI\u0143SKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 19 III 1935 r. w Mielcu, syn Mariana i Felicji Fr\u0105czkiewicz. Ucz\u0119szcza\u0142 do Zasadniczej Szko\u0142y Metalowej (specjalno\u015b\u0107 \u2013 tokarz) i Technikum Mechaniczno \u2013 Elektrycznego w Rzeszowie. Matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym nr 138 dla Pracuj\u0105cych w Jeleniej G\u00f3rze. Nauk\u0119 latania na szybowcach rozpocz\u0105\u0142 w 1952 r. W latach 1954-1957 by\u0142 kierownikiem Sekcji Szybowcowej Aeroklubu w \u015awidniku, a w latach 1957-1960 pracowa\u0142 jako starszy instruktor szybowcowy i samolotowy, w Je\u017cowie. 17 IX 1959 r. zdoby\u0142 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0119 Szybowcow\u0105 z Trzema Diamentami nr 42 za przewy\u017cszenie 5600 m (w Je\u017cowie), przelot docelowy 345 km (\u015awidnik \u2013 Ostr\u00f3w Wielkopolski) i przelot otwarty 515 km (Je\u017c\u00f3w \u2013 Ustianowa). Od 1961 do 1971 by\u0142 szefem wyszkolenia w Aeroklubie Ziemi Lubuskiej. 29 VI 1962 r. ustanowi\u0142 szybowcowy rekord \u015bwiata w przelocie docelowo \u2013 powrotnym z pasa\u017cerem 543,5 km (Przylep \u2013 Lublinek \u2013 Przylep) na \u201eBocianie\u201d SP 2033. 29 IX 1962 r. zosta\u0142 mianowany podporucznikiem w korpusie osobowym oficer\u00f3w lotnictwa. W 1972 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Wy\u017cszej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu i obroni\u0142 prac\u0119 magistersk\u0105 na temat: Sprawno\u015b\u0107 og\u00f3lna pilot\u00f3w szybowcowych. W 1974 r. zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 lotnicz\u0105 i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Dusznikach Zdroju jako specjalista ds. rehabilitacji ruchowej. W 1978 r. uzyska\u0142 w WSWF w Poznaniu stopie\u0144 doktora nauk wychowania fizycznego na podstawie rozprawy doktorskiej dotycz\u0105cej rehabilitacji po zawale mi\u0119\u015bnia sercowego. W latach 80. i 90. by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Zielonej G\u00f3rze. Pasjonowa\u0142 si\u0119 turystyk\u0105 i narciarstwem, posiada\u0142 m.in. G\u00f3rsk\u0105 Odznak\u0119 Narciarsk\u0105 PTTK. Zmar\u0142 2 VI 2001 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RATUSI\u0143SKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 12 X 1936 r. w Mielcu, syn Jana i Marii z Gwo\u017adziowskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1955 r. Pierwsze umiej\u0119tno\u015bci lotnicze zdoby\u0142 w Aeroklubie Mieleckim. W 1958 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec. W 1959 r. wsp\u00f3lnie z Franciszkiem Drozdowskim (jako za\u0142oga Aeroklubu Mieleckiego) startowa\u0142 w V Samolotowych Mistrzostwach Polski Junior\u00f3w w \u0141odzi. 18 VI 1973 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 pilota do\u015bwiadczalnego II klasy i p\u00f3\u017aniej inne uprawnienia lotnicze. Bra\u0142 udzia\u0142 w programach pr\u00f3b w locie wielu samolot\u00f3w produkowanych w WSK Mielec, m.in.: An-2, LLM-15, M-15 \u201eBelphegor\u201d, TS-11 \u201eIskra\u201d, M-18 \u201eDromader\u201d, M-18A \u201eDromader\u201d i M-20 \u201eMewa\u201d. Oblata\u0142 dwa prototypy samolot\u00f3w: radiowo-telewizyjnego An-2PR (8 II 1975 r.) i kolejn\u0105 wersj\u0119 z unowocze\u015bnieniami rolniczego An-2RA. Oblatywa\u0142 te\u017c i kwalifikowa\u0142 do eksploatacji (wsp\u00f3lnie ze specjalistami z 21 Przedstawicielstwa Wojskowego) seryjne samoloty produkowane w mieleckiej Wytw\u00f3rni. Og\u00f3\u0142em wykona\u0142 14 316 lot\u00f3w w \u0142\u0105cznym czasie 11 164 godzin na 33 typach samolot\u00f3w oraz 125 lot\u00f3w w \u0142\u0105cznym czasie 47 godzin na szybowcach r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w. na samolotach og\u00f3\u0142em godzin \u2013 11 164, 33 typy samolot\u00f3w. Zmar\u0142 23 VIII 2014 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\"\"RATUSZNIK MARIAN,<\/b> urodzony 17 V 1936 r. w Ole\u015bnicy, woj. kieleckie, syn Stanis\u0142awa i Stanis\u0142awy z domu Plewa. Absolwent Technikum Budowlanego w Kielcach z matur\u0105 w 1955 r. i tytu\u0142em technika budowlanego w specjalno\u015bci budownictwa miejskiego.\u00a0 Po maturze zosta\u0142 zatrudniony w Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Miejskiego w Mielcu i pracowa\u0142 na stanowiskach: majstra budowy, technika budowy, kierownika budowy, kierownika Dzia\u0142u Przygotowania Produkcji i zast\u0119pcy naczelnego in\u017cyniera. W tym okresie studiowa\u0142 zaocznie na Wydziale Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Warszawskiej i w 1967 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera budownictwa l\u0105dowego. Od 1 VI 1973 r. do 30 III 1976 r. pracowa\u0142 w Biurze Projekt\u00f3w Budownictwa Komunalnego w Rzeszowie na stanowisku projektanta, a nast\u0119pnie starszego projektanta. Z dniem 1 IV 1976 r. przeszed\u0142 do pracy w Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym najpierw jako g\u0142\u00f3wny specjalista w Dziale Przygotowania Produkcji, a nast\u0119pnie jako zast\u0119pca dyrektora ds. rozwoju i techniki. W okresie 28 X 1981 r. \u2013 8 II 1983 r., na podstawie umowy o prac\u0119 z\u00a0 Central\u0105 Handlu Zagranicznego Budownictwa \u201eBUDIMEX\u201d Oddzia\u0142 w Libii, pracowa\u0142 na budowie eksportowej w Libii jako kierownik kontraktu K-517 F. Po powrocie do kraju zosta\u0142 zatrudniony 2 V 1983 r. w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej i powierzono mu stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du MSM. Prac\u0119 w MSM zako\u0144czy\u0142 15 VI 1984 r. By\u0142 rzeczoznawc\u0105 w specjalno\u015bci konstrukcje budowlane i posiada\u0142 uprawnienia budowlane w specjalno\u015bci konstrukcyjno-in\u017cynieryjnej. Nale\u017ca\u0142 do Polskiego Zwi\u0105zku In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Budownictwa oraz do Polskiego Zwi\u0105zku Motorowego. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla Budownictwa i Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych, Srebrnym Medalem za Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa, Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK, Honorow\u0105 Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla Rzemios\u0142a, Odznak\u0105 Budowniczy Huty Katowice, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla WSK PZL-Mielec i Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony dla MPB. Zmar\u0142 5 I 1986 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\"\"RATUSZNIK STANIS\u0141AWA J\u00d3ZEFA (z domu NIEDBA\u0141A),<\/b> urodzona 8 V 1943 r. w Podleszanach, c\u00f3rka Romana i Janiny z Piekarskich. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1962 r. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w Szkole Podstawowej w Borowej (1962-1965), a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu (1965-1968). W 1968 r. uko\u0144czy\u0142a zaocznie Studium Nauczycielskie w Rzeszowie (kierunek: matematyka z fizyk\u0105). Od roku szkolnego 1968\/1969 do emerytury w 2001 r. pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej im. Tadeusza Ko\u015bciuszki w Mielcu. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Matematyki i Fizyki (kierunek: matematyka) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W SP nr 2 uczy\u0142a matematyki. Pe\u0142ni\u0142a te\u017c funkcje kierownicze: wicedyrektora szko\u0142y (1986-1990), dyrektora (1990-1991) i ponownie wicedyrektora (1991-2001). W 1999 r. uko\u0144czy\u0142a kurs doskonal\u0105cy dla kierowniczej kadry o\u015bwiatowej w Centrum Doskonalenia Pedagogicznego w Rzeszowie. Przygotowywani przez ni\u0105 uczniowie mieli liczne sukcesy w konkursach matematycznych powiatowych i wojew\u00f3dzkich. W szko\u0142ach w Borowej i Mielcu by\u0142a opiekunk\u0105 K\u00f3\u0142 Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca. W kadencji 1988-1992 (skr\u00f3conej do 1990 r.) by\u0142a radn\u0105 Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu. Udziela\u0142a si\u0119 te\u017c w pracy zwi\u0105zkowej Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. W 2001 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119, ale jeszcze w latach 2002-2007 uczy\u0142a matematyki w SP 2 w niepe\u0142nym wymiarze godzin. By\u0142a wielokrotnie nagradzana i wyr\u00f3\u017cniana, m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony Opiekun Ko\u0142a PCK, Nagrod\u0105 Kuratora O\u015bwiaty, Nagrodami Inspektora O\u015bwiaty (3 razy) i Nagrod\u0105 Dyrektora Szko\u0142y (7 razy).\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RAWSKI J\u00d3ZEF JAN<\/strong>, urodzony 3 VIII 1893 r. w Miechocinie, powiat tarnobrzeski, syn Jana i Katarzyny z domu Sok\u00f3\u0142. Od 1905 r. ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1913 r. (By\u0142 to pierwszy rocznik tej szko\u0142y.) Nale\u017ca\u0142 do gimnazjalnych organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowych. Podj\u0119te w Politechnice Lwowskiej studia przerwa\u0142a wojna. Zosta\u0142 powo\u0142any do armii austriackiej i kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w Szkole Oficer\u00f3w Artylerii w Wiedniu. W maju 1915 r. uciek\u0142 do Legion\u00f3w J. Pi\u0142sudskiego i walczy\u0142 w ich szeregach do kryzysu przysi\u0119gowego (1917), awansuj\u0105c do stopnia podporucznika. Po kryzysie znalaz\u0142 si\u0119 zn\u00f3w w armii austriackiej i po kursie w Szkole Oficer\u00f3w Artylerii w Preszburgu zosta\u0142 skierowany na front w\u0142oski. W pa\u017adzierniku 1918 r. udzielono mu urlopu na doko\u0144czenie studi\u00f3w. Przebywaj\u0105c we Lwowie, zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 POW, a p\u00f3\u017aniej uczestniczy\u0142 w rozbrajaniu Austriak\u00f3w w Tarnobrzegu i formowaniu Wojska Polskiego na tym terenie. W latach 1919-1920 bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej jako dow\u00f3dca baterii 6. Pu\u0142ku Artylerii Pancernej (walki pod Gr\u00f3dkiem Jagiello\u0144skim, Stryjem i Stanis\u0142awowem), dow\u00f3dca I Grupy Kadet\u00f3w w Szkole Podoficerskiej Artylerii (w randze kapitana) i dow\u00f3dca II dywizjonu w 1 Pu\u0142ku Artylerii (walki nad Wieprzem, pod Bia\u0142ymstokiem, Sejnami i Lid\u0105). W tym czasie ws\u0142awi\u0142 si\u0119 nieprzeci\u0119tnym m\u0119stwem i za serie bohaterskich czyn\u00f3w zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Srebrnym Orderu Virtuti Militari V klasy (nr 4866). Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych zosta\u0142 mianowany dow\u00f3dc\u0105 II dywizjonu 6 Pu\u0142ku Artylerii w Krakowie. W 1922 r. przeszed\u0142 do rezerwy i gospodarowa\u0142 na przydzielonej dzia\u0142ce ko\u0142o Dubna na Wo\u0142yniu. Kryzysowe lata w rolnictwie by\u0142y przyczyn\u0105 przeniesienia si\u0119 z Wo\u0142ynia na Wybrze\u017ce, gdzie od 1 III 1934 r. pracowa\u0142 na stanowisku dyrektora Zak\u0142adu Oczyszczania Miasta w Gdyni. Pod koniec lat 30. awansowany zosta\u0142 do stopnia majora. W sierpniu 1939 r. mianowano go szefem uzbrojenia w sztabie dow\u00f3dztwa L\u0105dowej Obrony Wybrze\u017ca. Uczestniczy\u0142 w obronie Gdyni i Oksywia. 19 IX dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej i przez ca\u0142\u0105 wojn\u0119 wi\u0119ziony by\u0142 w oflagu w Neubrandenburgu. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do Gdyni, a w 1953 r. przeszed\u0142 na rent\u0119 inwalidzk\u0105 i nieco p\u00f3\u017aniej na emerytur\u0119. W 1955 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Tarnobrzega. Napisa\u0142 kilka prac historycznych na temat Miechocina i jego okolic, m.in.: Piastowskie dzieje Puszczy Sandomierskiej, Wybrane zagadnienia dotycz\u0105ce administracji ko\u015bcielnej w wid\u0142ach Wis\u0142y i Sanu, Miechocin: kolebka Tarnobrzega (wsp\u00f3\u0142autor: Wojciech Rawski), Studia nad osadnictwem po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci Ziemi Sandomierskiej. Zmar\u0142 7 III 1975 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Tarnobrzegu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"R\u0104CZKA DANIEL<\/strong>, urodzony 16 VII 1983 r. w Mielcu, syn Zdzis\u0142awa i Marii z Mirzy\u0144skich. Absolwent IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego ZST w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 2002 r. Od lat dzieci\u0119cych startowa\u0142 w wy\u015bcigach gokartowych, reprezentuj\u0105c mieleck\u0105 Delegatur\u0119 Automobilklubu Rzeszowskiego. W latach 90. kilkadziesi\u0105t razy stawa\u0142 na podium zawod\u00f3w regionalnych o r\u00f3\u017cnym zasi\u0119gu i randze, m.in. wywalczy\u0142 tytu\u0142y mistrza i wicemistrza Polski Po\u0142udniowo-Wschodniej w kategorii m\u0142odzie\u017cowej. W Kartingowych M\u0142odzie\u017cowych Mistrzostwach Polski w Radomiu (5-6 IX 1998) zdoby\u0142 tytu\u0142 kartingowego mistrza Polski w klasie 125. Wywalczy\u0142 te\u017c II miejsce w Pucharze PZM w 1999 r. Po uko\u0144czeniu wieku m\u0142odzie\u017cowca startowa\u0142 w zawodach kartingowych w kategorii senior\u00f3w, a tak\u017ce odnosi\u0142 sukcesy na Hondzie CRX w regionalnych rajdach samochodowych. Po rozpocz\u0119ciu studi\u00f3w na Akademii Ekonomicznej w Krakowie w 2002 r. wycofa\u0142 si\u0119 ze start\u00f3w w wyczynowych imprezach samochodowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

R\u0104CZKA EDWARD<\/strong>, urodzony 5 X 1949 r. w Kaw\u0119czynie, powiat mielecki, \u00a0syn J\u00f3zefa i Genowefy ze Stefanowicz\u00f3w. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu z matur\u0105 w 1968 r. Od 19 VI 1968 r. do 30 IV 1982 r. pracowa\u0142 w WSK- PZL Mielec na stanowisku konstruktora w Dziale Oblicze\u0144 Wytrzyma\u0142o\u015bciowych pionu G\u0142\u00f3wnego Konstruktora Lotniczego. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142y in\u017cyniera mechanika w specjalno\u015bci silniki spalinowe (1977) i magistra in\u017cyniera mechanika w specjalno\u015bci systemy i urz\u0105dzenia energetyczne (1979). Od 1 V 1982 r. rozpocz\u0105\u0142 prywatn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 jako w\u0142a\u015bciciel firmy Mechanika Pojazdowa \u015alusarstwo Edward R\u0105czka. W rezultacie po\u0142\u0105czenia z innymi firmami 1 VII 1990 r. sta\u0142 si\u0119 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem Zak\u0142adu Mechaniki Pojazdowej R\u0105czka-G\u0105sior Sp\u00f3\u0142ka Cywilna, funkcjonuj\u0105cego do 31 XII 2002 r. W okresie 1992-1994 by\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem firmy EWC Connection Sp. z o.o. w Mielcu. Wraz z bratem Zdzis\u0142awem byli pomys\u0142odawcami koncepcji nowoczesnego kasownika elektronicznego, kt\u00f3rego projektowanie, produkcj\u0119 i systematyczne unowocze\u015bnianie podj\u0119\u0142y Zak\u0142ady Elektroniki i Mechaniki Precyzyjnej R&G Sp. z o.o., kt\u00f3rych by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem (1 XII 1994 r.) i pozostaje nadal wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem. W 2011 r. firma ta zosta\u0142a przekszta\u0142cona w Sp\u00f3\u0142k\u0119 Akcyjn\u0105. Od wielu lat (z przerwami) pe\u0142ni w niej funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Nadzorczej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

R\u0104CZKA FRANCISZEK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 2 X 1853 r. w Mielcu, syn Tomasza i Marianny ze Szczerbickich. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazj\u00f3w w Tarnowie i Rzeszowie. Studia teologiczne odby\u0142 w Tarnowie. W 1880 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikariusz w Zasowie, Ci\u0119\u017ckowicach, Lubczy, My\u015blenicach , Trzebuni, Osielcu, Podegrodziu, Bie\u0144k\u00f3wce, Szaflarach, Skrzyszowie, Por\u0119bie Radlnej, Kamienicy i Zawadzie ko\u0142o D\u0119bicy. W 1889 r. mianowano go administratorem w Ociece. W 1891 r. zosta\u0142 wikariuszem eksponowanym w Pog\u00f3rskiej Woli, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Trzcianie, Starym Wi\u015bniczu (by\u0142 m.in. administratorem w 1896 r.), Kru\u017clowej (w 1898 r. administrowa\u0142 parafi\u0105) i Ochotnicy Dolnej (jako wikariusz eksponowany). Po rezygnacji z tej plac\u00f3wki rezydowa\u0142 w Starym S\u0105czu i tam zmar\u0142 w 1912 r. Spoczywa na cmentarzu w Starym S\u0105czu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"R\u0104CZKA J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 10 VII 1926 r. w Kaw\u0119czynie, powiat mielecki, syn W\u0142adys\u0142awa i Marii z domu Herchel. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 rolnicz\u0105. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1947 r. w Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych Zak\u0142ad Nr 1 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej WSK). Pracowa\u0142 nad ulepszeniami technicznymi, a jego wynalazek: automat do gwintowania nakr\u0119tek (przyspieszy\u0142 gwintowanie z 7 do 60 sztuk na minut\u0119) by\u0142 eksponowany na Targach Pozna\u0144skich i w O\u015brodku Post\u0119pu Technicznego w Katowicach. W latach 60. pracowa\u0142 w Oddziale Pa\u0144stwowej Komunikacji Samochodowej w Mielcu, a nast\u0119pnie w Pa\u0144stwowym O\u015brodku Maszynowym w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca. W 1971 r. zosta\u0142 zatrudniony w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Gospodarki Komunalnej w Mielcu i skierowany do pracy w Zak\u0142adzie Miejskiej Komunikacji Samochodowej. Korzystaj\u0105c z mo\u017cliwo\u015bci pracy w autobusie przeznaczonym do do\u015bwiadcze\u0144, skonstruowa\u0142 kasownik strefowy sterowany przez kierowc\u0119 (prawdopodobnie pierwszy w Polsce). Kasowniki wprowadzono do eksploatacji, a ich konstruktor wydawa\u0142 orzeczenia jako ekspert w sytuacjach konfliktowych z pasa\u017cerami. W 1976 r. zwolni\u0142 si\u0119 z MPGK \u2013 MKS i za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad mechaniczny, do kt\u00f3rego w 1982 r. do\u0142\u0105czyli \u00a0synowie – Zdzis\u0142aw i Edward. Firma ta by\u0142a zrzeszona w Rzemie\u015blniczej Sp\u00f3\u0142dzielni Wielobran\u017cowej w Mielcu. W 1990 r. R\u0105czkowie po\u0142\u0105czyli sw\u00f3j zak\u0142ad z zak\u0142adem braci G\u0105sior\u00f3w (Henryk, Adam i Roman) w Zak\u0142ady Mechaniki Pojazdowej R\u0105czka-G\u0105sior S.C., kt\u00f3re w kolejnych latach rozwin\u0119\u0142y si\u0119, a ich sztandarowym produktem pozosta\u0142y wci\u0105\u017c udoskonalane kasowniki elektroniczne. Zmar\u0142 20 V 2013 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"R\u0104CZKA STANIS\u0141AW GRZEGORZ<\/strong>, urodzony 23 II 1968 r. w Mielcu, syn Stefana i W\u0142adys\u0142awy z domu So\u0142tys. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1987 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Ochrony Przeciwpo\u017carowej (specjalno\u015b\u0107 taktyczno-dow\u00f3dcza) Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej S\u0142u\u017cby Po\u017carniczej w Warszawie i w 1992 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 jako oficer \u2013 kierownik sekcji w Komendzie Rejonowej Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu (1992-1994). W latach 1995-1998 pracowa\u0142 w Komendzie Wojew\u00f3dzkiej PSP w Tarnowie na stanowisku kierownika samodzielnej sekcji. W 1999 r. powr\u00f3ci\u0142 do Komendy Powiatowej PSP w Mielcu i do 2015 r. pracowa\u0142 jako naczelnik wydzia\u0142u, awansuj\u0105c do stopnia brygadiera. 1 V 2015 r. zosta\u0142 mianowany komendantem powiatowym PSP w Mielcu, a nast\u0119pnie awansowany na stopie\u0144 starszego brygadiera. Z dniem 25 VII 2019 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Medalem \u201eZa D\u0142ugoletnia S\u0142u\u017cb\u0119\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Ochrony Przeciwpo\u017carowej\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Medalem Honorowym Boles\u0142awa Chomicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"R\u0104CZKA ZDZIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 15 VII 1952 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Genowefy z domu Stefanowicz. Uko\u0144czy\u0142 ZSM, nast\u0119pnie Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu i szereg kurs\u00f3w specjalistycznych, w tym kurs mistrzowski w zawodzie \u015blusarz. Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 w WSK Mielec jako tokarz. W latach 1973-1975 s\u0142u\u017cy\u0142 w 6 Pomorskiej Dywizji Wojsk Powietrzno-Desantowych w Krakowie. Jako skoczek spadochronowy odda\u0142 40 skok\u00f3w. Po powrocie z wojska nadal pracowa\u0142 w WSK. W 1982 r. zwolni\u0142 si\u0119 i wraz z ojcem za\u0142o\u017cy\u0142 Zak\u0142ad Mechaniki Pojazdowej w Mielcu, zrzeszony w Rzemie\u015blniczej Sp\u00f3\u0142dzielni Wielobran\u017cowej. W 1991 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Zak\u0142adu Mechaniki Pojazdowej \u201eR&G\u201d, wiceprezesem ds. technicznych i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du, a do dzi\u015b pozostaje jego wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem. Wraz z bratem Edwardem byli pomys\u0142odawcami koncepcji nowoczesnego kasownika elektronicznego, ca\u0142kowicie zaprojektowanego, wykonywanego i wci\u0105\u017c unowocze\u015bnianego przez firm\u0119 \u201eR&G\u201d. Wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 szereg firm w Mielcu, \u00a0kt\u00f3rych \u201eR&G\u201d by\u0142a \u201esp\u00f3\u0142k\u0105-matk\u0105\u201d, m.in.: PT \u201eCentrala\u201d, \u201eEast-West Colnnection\u201d, PZI \u201eTaran\u201d, \u201eR & G Strefa\u201d, \u201eTerminal\u201d, \u201eM & K\u201d, \u201eJoongpol\u201d i \u201e\u201dAlcom\u201d. W latach 90. du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej. By\u0142 dzia\u0142aczem Polskiego Zwi\u0105zku Motorowego oraz menad\u017cerem i opiekunem syna (Daniela) \u2013 czo\u0142owego kartingowca Polski Po\u0142udniowo-Wschodniej. Jest pilotem motolotniowym III klasy. (Szkolenie odby\u0142 na \u015al\u0105sku.) Przez kr\u00f3tki okres pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Aeroklubu Mieleckiego. W 1998 r., kandyduj\u0105c z listy Stowarzyszenia \u201eNasz Mielec\u201d, zosta\u0142 wybrany do Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 1998-2002.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"R\u0104CZKA \u2013 \u017bURAWSKA MARTA MARIA,<\/strong>\u00a0urodzona 23 X 1981 r. w Mielcu, c\u00f3rka Zdzis\u0142awa i Marii z Mirzy\u0144skich. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 2000 r. Studiowa\u0142a w Wy\u017cszej Szkole Zarz\u0105dzania i Bankowo\u015bci w Krakowie (kierunek \u2013 zarz\u0105dzanie i marketing) i w 2003 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 licencjata, a w 2005 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Zarz\u0105dzanie (kierunek \u2013 zarz\u0105dzanie zasobami ludzkimi) Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie z tytu\u0142em magistra zarz\u0105dzania. W 2001 r. wsp\u00f3lnie z Bo\u017cen\u0105 Borowsk\u0105 za\u0142o\u017cy\u0142y sp\u00f3\u0142k\u0119 cywiln\u0105 Cukiernia Pokusa sc. Bo\u017cena Borowska & Marta R\u0105czka. W 2006 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c i po zmianie nazwiska zmieniono nazw\u0119 firmy na: Cukiernia Pokusa sc. Borowska & R\u0105czka-\u017burawska. W tej formule prowadzono dzia\u0142alno\u015b\u0107 do 2014 r. W tym czasie M. R\u0105czka \u2013 \u017burawska uko\u0144czy\u0142a kurs Kadry i p\u0142ace w Rzeszowie. W pa\u017adzierniku 2014 r. za\u0142o\u017cy\u0142a samodzielnie firm\u0119 Cukiernia Pokusa Marta R\u0105czka \u2013 \u017burawska, w listopadzie zg\u0142osi\u0142a akces do Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu,\u00a0 a w grudniu uko\u0144czy\u0142a kurs pedagogiczny dla instruktor\u00f3w praktycznej nauki zawodu w Mielcu. 17 III 2015 r. otrzyma\u0142a dyplom mistrza w zawodzie cukiernik. Od 2018 r. pracuje\u00a0 w komisji egzaminacyjnej\u00a0 na czeladnika i mistrza w zawodzie cukiernik. W marcu 2000 r. za\u0142o\u017cy\u0142a kolejne dwie sp\u00f3\u0142ki: Cukiernia Pokusa Sp. z o.o. Sp. k. i Cukiernia Pokusa Sp. z o.o. W firmach tych kszta\u0142ci zawodowo oko\u0142o 20 uczni\u00f3w. Za wysok\u0105 jako\u015b\u0107 produkt\u00f3w prowadzone przeze\u0144\u00a0 firmy otrzymuj\u0105 liczne wyr\u00f3\u017cnienia, m.in. w plebiscycie \u201eSmaczne bo Podkarpackie\u201d certyfikaty jako\u015bci za r\u00f3\u017cne rodzaje oryginalnych ciast w latach: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020 i 2021; I miejsce w plebiscycie Gala Bran\u017cy Weselnej 2014 woj. podkarpackiego w kategorii cukiernia; statuetk\u0119 za III miejsce w finale og\u00f3lnopolskim Gali Bran\u017cy Weselnej 2018 r. Nale\u017cy do Rzeszowskiej Grupy Biznesowej BNI GLORY. Uczestniczy w spotkaniach Kubka Biznesu w Mielcu. Jest sponsorem wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 spo\u0142ecznych (m.in. Wigilii dla samotnych i ubogich), kulturalnych (m.in. \u201eDyktanda Niepodleg\u0142o\u015bciowego\u201d) i sportowych (m.in. FKS Stal Mielec). Od wielu lat dzia\u0142a w Radzie Rodzic\u00f3w w Szkole Podstawowej nr 2 im. T. Ko\u015bciuszki w Mielcu. Indywidualnie zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona przez Polski Orze\u0142 Biznesu certyfikatem Osobowo\u015b\u0107 Roku 2016, tytu\u0142em Kobieta Roku 2016 oraz tytu\u0142em Osobowo\u015b\u0107 Roku 2018.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RBC BEARING POLSKA SP. Z O.O.,<\/strong> firma dzia\u0142aj\u0105ca w ramach SSE EURO-PARK Mielec. Powsta\u0142a 28 VIII 2012 r., a funkcjonowanie w mieleckiej SSE rozpocz\u0119\u0142a w 2013 r.\u00a0 Od I 2014 r. uruchomi\u0142a pe\u0142n\u0105 produkcj\u0119 cz\u0119\u015bci dla przemys\u0142u lotniczego, kolejowego i samochodowego. R\u00f3wnocze\u015bnie budowa\u0142a w\u0142asn\u0105 siedzib\u0119 przy ul. Wojska Polskiego 16 A i przenios\u0142a si\u0119 do niej w kwietniu 2014 r. Uzyska\u0142a certyfikat jako\u015bciowy EN 9100:2018.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"REC MICHA\u0141 (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 12 V 1873 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca, syn Antoniego i Marii z domu Pietryka. Ucz\u0119szcza\u0142 do szk\u00f3\u0142 w Chorzelowie i Mielcu, a gimnazjum z matur\u0105 uko\u0144czy\u0142 w Tarnowie. Studia teologiczne odby\u0142 w Tarnowie i w 1897 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Skierowano go na studia teologiczne na Uniwersytecie w Wiedniu i w 1901 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora w dziedzinie teologii moralnej. Po powrocie do Tarnowa pracowa\u0142 w Seminarium Duchownym jako prefekt (1901) oraz jako katecheta w I Gimnazjum (1902) i II Gimnazjum (1903-1909). Ponadto w latach 1903-1913 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora Seminarium oraz wyk\u0142ada\u0142 teologi\u0119 moraln\u0105. W czasie drugiej inwazji rosyjskiej w 1915 r. zosta\u0142 wywieziony (z kilkoma klerykami) do Permu, a nast\u0119pnie Saratowa, gdzie m.in. opiekowa\u0142 si\u0119 grup\u0105 kleryk\u00f3w ze Lwowa. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do pracy w seminarium w Tarnowie. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z wieloma katolickimi organizacjami spo\u0142ecznymi, by\u0142 m.in. prezesem Stowarzyszenia Robotnik\u00f3w Chrze\u015bcija\u0144skich \u201ePraca\u201d. M\u00f3wiono o nim, \u017ce \u201erozdawa\u0142 wszystko, co mia\u0142\u201d. Wspiera\u0142 m.in. ko\u015bci\u00f3\u0142 w Chorzelowie, Dom Nieuleczalnie Chorych w Tarnowie i stowarzyszenie \u201eCaritas Academica\u201d. Napisa\u0142 kilkadziesi\u0105t artyku\u0142\u00f3w, w tym kilka z dziedziny teologii moralnej, kt\u00f3re opublikowano w tarnowskiej \u201eCurrendzie\u201d. W 1953 r. zrezygnowa\u0142 z prowadzenia wyk\u0142ad\u00f3w z powodu z\u0142ego stanu zdrowia, a w 1954 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krynicy, gdzie mieszka\u0142 w domu si\u00f3str s\u0142u\u017cebniczek d\u0119bickich. Zmar\u0142 30 I 1958 r. Spoczywa w grobowcu kapitulnym na starym cmentarzu w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"REDLI\u0143SKA \u2013 STACHOWICZ KAZIMIERA<\/strong>, urodzona 27 III 1936 r. w W\u00f3lce K\u0142uckiej ko\u0142o Kielc, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Heleny z Wodkowskich. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y zawodowej w \u0141odzi (1953 r.) z nakazu pracy zosta\u0142a zatrudniona w WSK Mielec. Za namow\u0105 lekkoatletki Stali Mielec Lidii Zajdel podj\u0119\u0142a treningi w mieleckim klubie. Specjalizowa\u0142a si\u0119 w biegach \u015brednich \u2013 400 i 800 m. W kr\u00f3tkim czasie zosta\u0142a liderk\u0105 na obu dystansach w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim i awansowa\u0142a do czo\u0142\u00f3wki krajowej. Otrzyma\u0142a powo\u0142anie do kadry narodowej i startowa\u0142a w reprezentacji Polski, m.in. w 1960 r. uplasowa\u0142a si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce XXIII crossu L\u2019Humanite w Pary\u017cu i by\u0142a najlepsz\u0105 z Polek. Startowa\u0142a tak\u017ce na innych dystansach. Tak\u017ce w 1960 r. uko\u0144czy\u0142a Technikum Ekonomicznego w Mielcu (kierunek \u2013 ekonomia przemys\u0142u) i zda\u0142a matur\u0119. W wielu zawodach, w tym r\u00f3wnie\u017c Mistrzostwach Polski, plasowa\u0142a si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce. Posiada\u0142a I klas\u0119 sportow\u0105. W 1963 r. zako\u0144czy\u0142a wyczynowe uprawianie sportu. Z dniem 31 VII 1974 r. zako\u0144czy\u0142a prac\u0119 w WSK Mielec i przenios\u0142a si\u0119 do Skar\u017cyska-Kamiennej, gdzie od sierpnia 1974 r. do 1983 r. pracowa\u0142a w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Komunikacyjnym. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PZLA, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS Stal Mielec i odznaczeniami resortowymi. Utrzymuje kontakty z Mielcem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REG BENZ SP. J.<\/strong>, jedna z wi\u0119kszych firm bran\u017cy motoryzacyjnej w Mielcu. Podwaliny pod ni\u0105 da\u0142 zak\u0142ad \u015blusarski, kt\u00f3ry za\u0142o\u017cyli w 1985 r. Tadeusz Dzia\u0142o i Marian \u017belazko, dzia\u0142aj\u0105cy przez kilka miesi\u0119cy w Trzcianie. Kolejnym etapem rozwoju firmy by\u0142o otwarcie zak\u0142adu mechaniki pojazdowej przy ul. H. Sienkiewicza 2. W 1992 r., po po\u0142\u0105czeniu z firm\u0105 Krzysztofa Lesia (tak\u017ce zak\u0142ad mechaniki pojazdowej), powsta\u0142a firma REG BENZ S.J. (reg \u2013 regeneracja, benz \u2013 benzyna), kt\u00f3ra 4 X 1992 r. uruchomi\u0142a stacj\u0119 paliw przy ul. Legion\u00f3w 80. W 1993 r. przeprowadzono zak\u0142ad regeneracji do w\u0142asnego obiektu przy ul. G. Narutowicza 38. W 1995 r. stacja paliw sta\u0142a si\u0119 stacj\u0105 patronack\u0105 \u201ePetrochemii\u201d P\u0142ock. W latach 1997 – 1998 \u00a0wybudowano dealerski salon \u201eOpla\u201d ze stacj\u0105 obs\u0142ugi, myjni\u0105 r\u0119czn\u0105 i automatyczn\u0105 oraz uruchomiono wypo\u017cyczalni\u0119 samochod\u00f3w. W 1999 r. oddano do u\u017cytku motel z restauracj\u0105 oraz sklep, a tak\u017ce rozbudowano stacj\u0119 paliw. Szczeg\u00f3lny rok 2000 zapisa\u0142 si\u0119 w historii firmy wybudowaniem stacji kontroli pojazd\u00f3w i kolejn\u0105 modernizacj\u0105 stacji paliw. Kolejnym etapem rozwoju by\u0142a rozbudowa motelu o m.in. sal\u0119 konferencyjn\u0105 na 200 os\u00f3b. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 firmy nagrodzono m.in. tytu\u0142ami \u201eNajlepszy dealer w kategorii standardy obs\u0142ugi klienta w 2002 r.\u201d i \u201eNajlepszy dealer zimy 2003\u201d. Reg Benz sponsorowa\u0142 m.in. Mielecki Klub Tenisa Sto\u0142owego, niekt\u00f3re szko\u0142y oraz akcje charytatywne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REG FORM (P.P.U.H. Reg Form S.C. T. Dzia\u0142o, K. Dzia\u0142o, M. \u017belazko, K. Le\u015b)<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona w 1994 r. Jej siedziba mie\u015bci si\u0119 w obiektach przy ul. Wojs\u0142awskiej 2a. Dysponuje nowoczesnym parkiem maszynowym, m.in. sprz\u0119tem numerycznym. Zajmuje si\u0119 wykonywaniem form, wykrojnik\u00f3w i oprzyrz\u0105dowania. Produkuje formy wtryskowe dla odbiorc\u00f3w krajowych i zagranicznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REGAMET<\/strong>, firma produkcyjno-handlowa w Mielcu funkcjonuj\u0105ca od 1991 r. Jej g\u0142\u00f3wn\u0105 siedzib\u0105 jest budynek przy ul. Wojs\u0142awskiej 14. Specjalizuje si\u0119 w produkcji blach dachowych w 5 wzorach: Maxima, Victoria, Olimpia, Panel i Gloria oraz blach trapezowych w 6 typach: T-7, T-14, T-18, T-20, T-20 Plus i T-35. Ponadto wykonuje akcesoria dachowe i obr\u00f3bki blacharskie. W 2005 r. zosta\u0142a uhonorowana presti\u017cow\u0105 nagrod\u0105 \u201eGazele Biznesu\u201d w rankingu Dziennika \u201ePuls Biznesu\u201d na najdynamiczniej rozwijaj\u0105ce si\u0119 polskie firmy. Tak\u017ce w 2005 r. przeniesiono zak\u0142ad produkcyjny do zespo\u0142u nowych obiekt\u00f3w w podmieleckim Rzemieniu, pozostawiaj\u0105c w g\u0142\u00f3wnej siedzibie przy ul. Wojs\u0142awskiej administracj\u0119 i sprzeda\u017c. Ponadto firma dysponuje sieci\u0105 36 punkt\u00f3w sprzeda\u017cy na terenie 6 wojew\u00f3dztw w Polsce wschodniej i \u015brodkowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REGIONALNE CENTRUM TRANSFERU NOWOCZESNYCH TECHNOLOGII WYTWARZANIA (RCTNTW)<\/strong>, nowoczesny o\u015brodek szkolenia zawodowego m\u0142odzie\u017cy i doros\u0142ych, funkcjonuj\u0105cy w strukturze Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli w Mielcu. RCTNTW powsta\u0142o w 2013 roku w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego na lata 2007-2013. Zlokalizowana przy ul. Wojska Polskiego 2B inwestycja obejmuje obiekt o powierzchni ok. 2500 m2 oraz 10 nowoczesnych laboratori\u00f3w: 1 \u2013 komputerowego wspomagania projektowania i wytwarzania CAD\/CAM, 2 \u2013 nauki programowania i symulacji pracy obrabiarek sterowanych numerycznie, 3 \u2013 nowoczesnych obrabiarek skrawaj\u0105cych, 4 \u2013 obrabiarek dydaktycznych oraz obrabiarek przemys\u0142owych (CNC), kt\u00f3re uzyska\u0142o status Centrum Szkoleniowego Haas, 5 \u2013 nowoczesnych metod spawania, zgrzewania i ci\u0119cia metali, 6 \u2013 metrologii wspomaganej komputerowo, 7\u00a0 – nowoczesnych technologii monta\u017cu konstrukcji lotniczych i blacharskich, 8 \u2013 bada\u0144 nieniszcz\u0105cych, 9 \u2013 mechatroniki i 10 \u2013 \u201eLean Management\u201d. Wyposa\u017cenie dydaktyczne zosta\u0142o ukierunkowane w pierwszej kolejno\u015bci na zawody mechaniczne, lotnicze, mechatroniczne, elektrotechniczne, elektroniczne i informatyczne, czyli potrzebne w mieleckim o\u015brodku przemys\u0142owym oraz w szeroko poj\u0119tym regionie. Podstawowymi formami dzia\u0142ania Centrum s\u0105: kszta\u0142cenie praktyczne m\u0142odzie\u017cy w systemie szkolnym oraz kwalifikacyjne kursy zawodowe i kursy dokszta\u0142caj\u0105ce dla os\u00f3b doros\u0142ych. W grudniu 2013 roku\u00a0 RCTNTW zosta\u0142o wyr\u00f3\u017cnione przez Marsza\u0142ka Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego \u201eUnijn\u0105 Per\u0142\u0105 Podkarpacia\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REG-MOT MI\u0141O\u015a WIES\u0141AW (PRZEDSI\u0118BIORSTWO PRODUKCYJNO-HANDLOWO-US\u0141UGOWE \u201eREG-MOT\u201d)<\/strong>, firma funkcjonuj\u0105ca od 1986 r. w bran\u017cy samochodowej. Specjalizuje si\u0119 w us\u0142ugach w zakresie regeneracji i sprzeda\u017cy podzespo\u0142\u00f3w samochodowych, a zw\u0142aszcza w naprawach i regeneracji turbospr\u0119\u017carek, spr\u0119\u017carek powietrza, g\u0142owic, belek, skrzyni bieg\u00f3w i alternator\u00f3w. Posiada Certyfikat ISO 9001:2008. Oferuje ponadto us\u0142ugi w zakresie obr\u00f3bki skrawaniem i wykonywania k\u00f3\u0142 z\u0119batych o r\u00f3\u017cnych modu\u0142ach. Jej klientami s\u0105 m.in. zak\u0142ady komunikacyjne, serwisy i warsztaty samochodowe w ca\u0142ym kraju oraz osoby indywidualne z kraju i zagranicy. Siedziba firmy znajduje si\u0119 przy ul. R. Traugutta 9B w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"REGNER STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 20 V 1921 r. w Paszczynie, powiat d\u0119bicki, syn W\u0142adys\u0142awa i Wiktorii z domu Passowicz. Absolwent Gimnazjum w D\u0119bicy (1938 r.). Dalsz\u0105 nauk\u0119 w Liceum Pedagogicznym w Rzeszowie przerwa\u0142a wojna. W czasie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142 rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Od 1942 r. nale\u017ca\u0142 do kom\u00f3rki Armii Krajowej w Paszczynie. Pod koniec 1944 r. zosta\u0142 zmobilizowany i s\u0142u\u017cy\u0142 w jednostkach w Krakowie, Olsztynie i Szczytnie. Uko\u0144czy\u0142 kurs dow\u00f3dc\u00f3w pododdzia\u0142\u00f3w i pe\u0142ni\u0142 funkcje dow\u00f3dcy plutonu, a nast\u0119pnie dow\u00f3dcy kompanii. W lutym 1949 r. przeszed\u0142 do rezerwy i pracowa\u0142 w szko\u0142ach podstawowych w Ro\u017cniatach i Przec\u0142awiu (powiat mielecki). W 1951 r. zosta\u0142 przeniesiony do Szko\u0142y Podstawowej nr 1 w Mielcu. Po utworzeniu Powiatowego O\u015brodka Doskonalenia Kadr O\u015bwiatowych w Mielcu powierzono mu funkcj\u0119 instruktora fizyki i chemii. By\u0142 \u00a0m.in. organizatorem przedmiotowych konferencji metodycznych. W 1957 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do \u0141a\u0144cuta i tam zosta\u0142 mianowany kierownikiem Szko\u0142y Podstawowej nr 1, a w 1960 r. obj\u0105\u0142 kierownictwo Szko\u0142y Podstawowej nr 4. R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119, ko\u0144cz\u0105c kursy dla instruktor\u00f3w fizyki i chemii, Studium Nauczycielskie (1959) i Wy\u017csze Studium Zawodowe (1978). Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. By\u0142 radnym Miejskiej Rady Narodowej w \u0141a\u0144cucie (4 kadencje). Przez wiele lat by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Zak\u0142adowej Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego w \u0141a\u0144cucie i przewodnicz\u0105cym Komisji Socjalno-Bytowej. W 1983 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zosta\u0142 wiceprezesem, a nast\u0119pnie prezesem Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w przy Oddziale ZNP w \u0141a\u0144cucie oraz cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Okr\u0119gowego Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP. Zmar\u0142 16 XI 2000 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w \u0141a\u0144cucie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"REGU\u0141A RYSZARD<\/strong>, urodzony 28 III 1952 r. w D\u0119bicy, syn Adolfa i Janiny z domu Niemiec. Absolwent Technikum Mechanicznego w D\u0119bicy, matur\u0119 zda\u0142 w 1972 r. \u00a0Od 1964 r. trenowa\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny w Wis\u0142oce D\u0119bica, a od 1967 r. specjalizowa\u0142 si\u0119 w rzutach (kula, dysk). W 1969 r. powo\u0142ano go do kadry narodowej junior\u00f3w i uczestniczy\u0142 jako dyskobol w kilku \u00a0mi\u0119dzypa\u0144stwowych meczach lekkoatletycznych, m.in. Polska \u2013 W\u0119gry w Mielcu (1970). Podnosi\u0142 ci\u0119\u017cary, by\u0142 mistrzem i rekordzist\u0105 okr\u0119gu rzeszowskiego w tr\u00f3jboju w wadze ci\u0119\u017ckiej. Przez pewien czas gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w LKS Podkarpacie D\u0119bica, traktuj\u0105c t\u0119 dyscyplin\u0119 jako uzupe\u0142niaj\u0105c\u0105. Warto\u015bciowym epizodem by\u0142o te\u017c kilkuletnie uprawianie zapas\u00f3w w stylu klasycznym w sekcji Wis\u0142oki (u boku czo\u0142owych zapa\u015bnik\u00f3w \u015bwiata) i udzia\u0142 w zdobyciu dru\u017cynowego mistrza Polski senior\u00f3w. Od 1972 r. studiowa\u0142 w krakowskiej AWF i startowa\u0142 w lekkoatletycznej dru\u017cynie AZS AWF Krak\u00f3w. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142 studia, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra wychowania fizycznego i trenera II klasy w lekkoatletyce. Od roku szkolnego 1977\/1978 podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela wychowania fizycznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. R\u00f3wnocze\u015bnie startowa\u0142 z powodzeniem w zespole lekkoatletycznym Stali Mielec i by\u0142 trenerem w tym klubie. Jego rekordy \u017cyciowe: 16,27 m pchni\u0119ciu kul\u0105 (Krak\u00f3w, 2 X 1976) i 57,56 m rzucie dyskiem (Mielec, 8 X 1978 r.) plasowa\u0142y si\u0119 w latach 70. na listach najlepszych w kraju, a wynik w rzucie dyskiem do dzi\u015b figuruje w og\u00f3lnopolskich tabelach lekkoatletycznych oraz jest rekordem wojew\u00f3dztwa. Ponadto przez wiele lat rezultat 16,18 m w pchni\u0119ciu kul\u0105 pozostawa\u0142 tak\u017ce rekordem wojew\u00f3dztwa. Jako nauczyciel wychowania fizycznego wielokrotnie opiekowa\u0142 si\u0119 reprezentacj\u0105 ZST, kt\u00f3ra osi\u0105ga\u0142a wysokie lokaty w krajowej rywalizacji szk\u00f3\u0142 ponadpodstawowych. Od 1 IX 2005 r. pe\u0142ni\u0141 funkcj\u0119 wicedyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. By\u0142 inicjatorem wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 dydaktycznych i wychowawczych, m.in. kierowa\u0142 realizacj\u0105 projekt\u00f3w unijnych „Leonardo da Vinci” i „Erazmus+”. 26 I 2015 r. Zarz\u0105d Powiatu Mieleckiego powierzy\u0142 mu pe\u0142nienie obowi\u0105zk\u00f3w dyrektora, po powo\u0142aniu dotychczasowego dyrektora Jana My\u015bliwca na funkcj\u0119 wiceprezydenta miasta Mielca. Z dniem 31 VIII 2016 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. Po powstaniu Lekkoatletycznego Klubu Sportowego Mielec by\u0142 jego dzia\u0142aczem, m.in. jako cz\u0142onek Komisji Rewizyjnej. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Stowarzyszenia \u201eKlub Olimpijczyka\u201d w D\u0119bicy. Jako doradca w sprawach sportu i rekreacji dzieci i m\u0142odzie\u017cy uczestniczy\u0142 w Misji Przedstawicieli Parlamentu RP i Samorz\u0105d\u00f3w Lokalnych do USA i Chin. Wyr\u00f3\u017cniony Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Honorow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Sporcie Szkolnym\u201d oraz Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201eStal\u201d Mielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REINHARD WANDA MA\u0141GORZATA (z domu DUSZKIEWICZ)<\/strong>, urodzona 7 VI 1951 r. w Mielcu, c\u00f3rka Franciszka i Anieli z Fia\u0142kowskich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO), matur\u0119 zda\u0142a w 1968 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Technologii \u017bywno\u015bci Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i w 1973 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra in\u017cyniera technologii \u017cywno\u015bci i \u017cywienia. Stopie\u0144 doktora nauk technicznych otrzyma\u0142a w roku 1981, a habilitacj\u0119 z dziedziny nauk rolniczych w 1994 r. Po studiach zosta\u0142a zatrudniona w macierzystej uczelni i pracowa\u0142a kolejno na stanowiskach (z wyj\u0105tkiem wyjazd\u00f3w): asystenta, starszego asystenta, adiunkta, postdoctorate – North Dakota State University, USA (1986-1987), visiting scientist- North Dakota State University, USA (1992-1993), profesora nadzwyczajnego (1996 r.) i profesora nauk rolniczych (2008 r.). Pe\u0142ni\u0142a funkcje: prodziekana d\/s nauki (1996-1999 i 2002-2005) oraz kierownika Zak\u0142adu Biotechnologii i Mikrobiologii \u017bywno\u015bci (2000-2002). By\u0142a dot\u0105d promotorem i opiekunem oko\u0142o 40 prac magisterskich oraz 3 prac doktorskich. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem ponad 50 artyku\u0142\u00f3w i doniesie\u0144 naukowych w czasopismach krajowych i zagranicznych (w tym oko\u0142o 25 opublikowanych w j\u0119zyku angielskim), 2 patent\u00f3w polskich oraz skryptu dla student\u00f3w Teoria i \u0107wiczenia z mikrobiologii og\u00f3lnej technicznej. Otrzyma\u0142a szereg wyr\u00f3\u017cnie\u0144, m.in. Srebrny Krzy\u017c Zas\u0142ugi oraz nagrody Ministra Nauki, Szkolnictwa Wy\u017cszego i Techniki: indywidualn\u0105 za prac\u0119 doktorsk\u0105 i zespo\u0142ow\u0105 za wsp\u00f3\u0142autorstwo wspomnianego skryptu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REJA MIKO\u0141AJA (ULICA)<\/strong>, jedna z d\u0142u\u017cszych (691 m) i wa\u017cniejszych ulic osiedla J. Kili\u0144skiego. Ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. Do XX w. by\u0142a drog\u0105 dojazdow\u0105 do p\u00f3l. Pierwsze domy budowano przy niej na pocz\u0105tku XX w. Patrona otrzyma\u0142a w okresie mi\u0119dzywojennym. Nie zmieniono go tak\u017ce w czasie okupacji hitlerowskiej (\u201eReystrasse\u201d). Przez pewien czas mia\u0142a kszta\u0142t litery L i obs\u0142ugiwa\u0142a r\u00f3wnie\u017c domy na tzw. \u201eG\u00f3rce\u201d (dzi\u015b to okolice ko\u015bcio\u0142a Ducha \u015awi\u0119tego). W latach 50. XX w. zmieniono jej bieg i poprowadzono do ul. J. Kili\u0144skiego. Pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci ulicy na \u201eG\u00f3rce\u201d nadano nazw\u0119 \u201eZielona\u201d, ale w zwi\u0105zku z budow\u0105 osiedla w latach 70. zlikwidowano j\u0105. S\u0105siadami ul. Reja s\u0105 wy\u0142\u0105cznie posesje prywatne z domami z r\u00f3\u017cnych okres\u00f3w budownictwa. Ciekawostk\u0105 ulicy jest jej zw\u0119\u017cony do jednego pasa fragment od ul. J. Kili\u0144skiego (kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w), bowiem w\u0142a\u015bciciele nie wyrazili zgody na jej poszerzenie. W latach 2006-2008 przeprowadzono jej remont, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i zbudowano chodniki z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0MIKO\u0141AJ REJ (1505-1569) to wyj\u0105tkowa posta\u0107 w galerii wielkich pisarzy polskich. Nazywany jest bowiem \u201eojcem pi\u015bmiennictwa polskiego\u201d. To w\u0142a\u015bnie on twierdzi\u0142, \u017ce Polacy maj\u0105 w\u0142asny j\u0119zyk i nim w\u0142a\u015bnie powinni si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0107, nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c tw\u00f3rczo\u015bci literackiej. G\u0142oszenie takiego pogl\u0105du w dobie absolutnego panowania \u0142aciny by\u0142o niemal herezj\u0105. Utworem\u00a0Kr\u00f3tka rozprawa mi\u0119dzy…Panem, W\u00f3jtem a Plebanem,<\/em>\u00a0zainicjowa\u0142 literatur\u0119 polityczn\u0105 wspieraj\u0105c\u0105 szlachecki program egzekucji praw, a utworami:\u00a0Postylla<\/em>\u00a0i\u00a0\u017bywot J\u00f3zefa<\/em>\u00a0rozpocz\u0105\u0142 reformacyjne pi\u015bmiennictwo na tematy religijno-moralne. By\u0142 te\u017c autorem m.in.:\u00a0Zwierzy\u0144ca<\/em>\u00a0i\u00a0Figlik\u00f3w<\/em>\u00a0oraz przek\u0142ad\u00f3w psalm\u00f3w\u00a0Psa\u0142terz Dawid\u00f3w<\/em>.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"REJMAN ANTONI LEON<\/strong>, urodzony 20 II 1956 r. w Stra\u017cowie ko\u0142o Rzeszowa, syn Mieczys\u0142awa i Danuty z domu Pud\u0142o. Absolwent klasy j\u0119zykowej I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Rzeszowie. Egzamin maturalny zda\u0142 w 1975 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Rzeszowskiej (specjalno\u015b\u0107: lotnictwo), a nast\u0119pnie w Katedrze Filologii Germa\u0144skiej Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1980 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filologii germa\u0144skiej. Bezpo\u015brednio po studiach rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Katedrze Filologii Germa\u0144skiej WSP w Rzeszowie jako asystent sta\u017cysta, a w kolejnych latach 80. by\u0142 asystentem i starszym asystentem (do 1990 r.) na tej\u017ce uczelni. W okresie studi\u00f3w i pracy na WSP by\u0142 pilotem wycieczek zagranicznych w Biurze Podr\u00f3\u017cy \u201eAlmatur\u201d w Rzeszowie. Ponadto w 1980 r. pracowa\u0142 w I LO im. S. Konarskiego w Rzeszowie jako nauczyciel j\u0119zyka niemieckiego. B\u0119d\u0105c pracownikiem naukowo-dydaktycznym WSP by\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem podr\u0119cznika akademickiego: \u00dcbungen zur themengebundenen Lexik, sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z czterech cz\u0119\u015bci, wydanego przez WSP w Rzeszowie w latach 1980-1989. Ponadto w ksi\u0105\u017cce Studien zum Deutschen aus kontrastiver Sicht, Andrzej K\u0105tny (Hrsg), Frankfurt am Main, Bern, New York, Paris 1990, zamieszczono jego artyku\u0142: Phraseologismen in publizistischenn Texten der \u201eWochenpost\u201d. W 1987 r. przebywa\u0142 na sta\u017cu j\u0119zykowym z j\u0119zyka niderlandzkietgo w Hasselt\/Diepenbeek w Belgii. Od 1987 r. do 1991 r. prowadzi\u0142 kursy j\u0119zyka niemieckiego i j\u0119zyka angielskiego w Robotniczym Centrum Kultury w Mielcu. W 1991 r. opublikowa\u0142 artyku\u0142: Die adjektivischen Intensiva mit der substantivischen ersten Konstituente im Deutschen und ihre polnischen \u00c4quivalente w Zeszytach Naukowych WSP w Rzeszowie, Seria Filologiczna, zaszyt 5\/1991. W latach 1990-1992 pracowa\u0142 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka niemieckiego. W 1991 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 szko\u0142\u0119 j\u0119zyka niemieckiego, kt\u00f3r\u0105 prowadzi do chwili obecnej. Od 1992 r. pracuje w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. St. Konarskiego w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka niemieckiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w szeregu mi\u0119dzynarodowych szkole\u0144 i kurs\u00f3w doskonal\u0105cych wiedz\u0119 i umiej\u0119tno\u015bci z zakresu j\u0119zyka niemieckiego, m.in. w Berlinie (dwukrotnie), Rostocku i Mannheim, a tak\u017ce uczestniczy\u0142 w wielu kursach krajowych dla nauczycieli j\u0119zyka niemieckiego. W maju 1996 r. jeden z opracowanych przez niego zestaw\u00f3w temat\u00f3w do pisemnego egzaminu dojrza\u0142o\u015bci z j\u0119zyka niemieckiego zosta\u0142 wykorzystany podczas matury pisemnej w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim. W 1999 r. zorganizowa\u0142 Studium J\u0119zyk\u00f3w Obcych w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu i by\u0142 jego kierownikiem. Uzyska\u0142 tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. Posiada uprawnienia egzaminatora maturalnego. Jest porucznikiem rezerwy. Spo\u015br\u00f3d jego uczni\u00f3w i wychowank\u00f3w wielu uko\u0144czy\u0142o studia z zakresu filologii germa\u0144skiej i zosta\u0142o nauczycielami j\u0119zyka niemieckiego. Od kilkunastu lat jest inicjatorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem wsp\u00f3\u0142pracy I LO im. S. Konarskiego ze szko\u0142ami niemieckimi, a ponadto uczestniczy w r\u00f3\u017cnych formach kontakt\u00f3w miast partnerskich Mielec i L\u00f6hne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REJONOWE PRZEDSI\u0118BIORSTWO MELIORACYJNE (PRZEDSI\u0118BIORSTWO ROB\u00d3T MELIORACYJNYCH I IN\u017bYNIERYJNYCH \u201eRPM MIELEC\u201d SP. Z O.O.)<\/strong>, powsta\u0142o w 1908 r. jako Sekcja Konserwacji Publicznych Przedsi\u0119biorstw Melioracyjnych w Mielcu. Jej kierownikiem i organizatorem by\u0142 Jan Ha\u0142adej. Prace wodno-melioracyjne prowadzono na terenie powiatu mieleckiego. W okresie mi\u0119dzywojennym firm\u0119 kilkakrotnie reorganizowano, ale zakres prac pozostawa\u0142 bez zmian. W czasie II wojny \u015bwiatowej dzia\u0142a\u0142a pod nazw\u0105 Polski Urz\u0105d Gospodarki Wodnej\u201d. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (5-6 VIII 1944 r.) wznowiono dzia\u0142alno\u015b\u0107 jako Urz\u0105d Wodno-Melioracyjny, a od 1947 r. \u2013Rejonowe Kierownictwo Rob\u00f3t Wodno-Melioracyjnych. W latach 1963-1965 wybudowano biurowiec i baz\u0119 techniczn\u0105 przy ul. J. Korczaka. Od 1 I 1967 r. przyj\u0119to nazw\u0119 Rejonowe Przedsi\u0119biorstwo Melioracyjne. Podstawowym przedmiotem jego dzia\u0142alno\u015bci pozostawa\u0142o budownictwo wodno-melioracyjne, m.in.: drenowanie grunt\u00f3w, kopanie row\u00f3w odwadniaj\u0105cych, regulacja potok\u00f3w, budowa zbiornik\u00f3w ma\u0142ej retencji wodnej i budowli pi\u0119trz\u0105cych, a dominuj\u0105cymi rodzajami dzia\u0142alno\u015bci \u2013 produkcja podstawowa budowlano-monta\u017cowa, produkcja pomocnicza (wytwarzanie materia\u0142\u00f3w potrzebnych do wykonawstwa rob\u00f3t) i dzia\u0142alno\u015b\u0107 us\u0142ugowa, m.in. poprzez wykonywanie prac sprz\u0119tem ci\u0119\u017ckim i transportem. Terenem dzia\u0142alno\u015bci przedsi\u0119biorstwa, poza niewielkimi zmianami, by\u0142y pocz\u0105tkowo zachodnie tereny wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Po zmianie podzia\u0142u administracyjnego (1975) obs\u0142ugiwa\u0142o ono tereny wojew\u00f3dztw: rzeszowskiego, tarnobrzeskiego, tarnowskiego i kro\u015bnie\u0144skiego. W 1976 r. oddano do u\u017cytku zaplecze techniczne do produkcji pomocniczej, a nast\u0119pnie przej\u0119to sprz\u0119t ci\u0119\u017cki i transportowy ze zlikwidowanego Przedsi\u0119biorstwa Sprz\u0119tu i Transportu Wodno-Melioracyjnego w Rzeszowie. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 w skali kraju \u00a0wyniki pracy RPM Mielec wielokrotnie zdobywa\u0142o czo\u0142owe miejsca, m.in. od 1969 r. do 1975 r. sze\u015bciokrotnie zdobywa\u0142o I miejsce we wsp\u00f3\u0142zawodnictwie ekonomiczno-produkcyjnym w Zjednoczeniu Budownictwa Wodnego i Melioracyjnego i dwukrotnie otrzyma\u0142o na w\u0142asno\u015b\u0107 sztandar przechodni ZG ZZPR. Sukces ten powt\u00f3rzy\u0142o w 1979 r. W latach 80., mimo narastaj\u0105cego kryzysu spo\u0142eczno-ekonomicznego w kraju i zwi\u0105zanymi z tym problemami w zaopatrzeniu, wykonywano prace wed\u0142ug przyj\u0119tych program\u00f3w. Zmiany ustrojowe i nowe regu\u0142y gospodarki rynkowej w latach 90. spowodowa\u0142y, \u017ce w 1996 r. przedsi\u0119biorstwo przekszta\u0142cono w sp\u00f3\u0142k\u0119 z ograniczon\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105 zatrudniaj\u0105c\u0105 oko\u0142o 80 os\u00f3b. W pierwszych latach XXI w. na rynku inwestycji budowlanych utrzymywa\u0142a si\u0119 trudna sytuacja, tote\u017c rozszerzono zasi\u0119g dzia\u0142alno\u015bci na wojew\u00f3dztwa: lubelskie, \u015bwi\u0119tokrzyskie i ma\u0142opolskie. Usprawnienia w organizacji i wykonawstwie oraz systematyczne unowocze\u015bnianie i uzupe\u0142nianie sprz\u0119tu sprawi\u0142y, \u017ce sp\u00f3\u0142ce udawa\u0142o si\u0119 uzyskiwa\u0107 zadowalaj\u0105ce wyniki produkcyjne i ekonomiczno-finansowe. W latach 2003-2007 wi\u0119kszymi zadaniami by\u0142y: \u201eWis\u0142a-Ostr\u00f3wek-Ota\u0142\u0119\u017c \u2013 wa\u0142y\u201d, \u201eWis\u0142a-Wola Zdakowska-Przykop \u2013 wa\u0142y\u201d, \u201ePrzykop-Dymitr\u00f3w \u2013 wa\u0142y\u201d, \u201e\u0141\u0119g I\u201d, \u201eStary Bre\u0144 – wa\u0142\u201d, \u201eKamionka \u2013 zapora ziemno-betonowa\u201d i \u201eRybitwy \u2013 wa\u0142 rzeki Wis\u0142y\u201d oraz szereg prac na terenie Mielca i okolicy. W kolejnych latach kondycja sp\u00f3\u0142ki pogarsza\u0142a si\u0119. 18 XI 2017 r. na zgromadzeniu wsp\u00f3lnik\u00f3w podj\u0119to decyzj\u0119 o likwidacji firmy z dniem 1 XII 2017 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy, dyrektorzy i prezesi:<\/strong>\u00a0Jan Ha\u0142adej (1908-1931), Stanis\u0142aw Flisowski (1931-1933), Jan Bystrzycki (1934-1936), Czes\u0142aw Tychanowicz (1936-1939), Kazimierz Br\u0105glewicz (1940-1944), Czes\u0142aw Tychanowicz (1945-1966), Jan Polak (1966-1969), Stanis\u0142aw \u0141az (1969-1974), Emilian Sypek (1974-1992), Stanis\u0142aw Ortyl (1992-2006), Czes\u0142aw Trznadel (2006-2015), Zbigniew Zi\u0119ba (2015), Ryszard Midura (2015-2017). Likwidator: Ryszard Midura (2017-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REMER ADOLF GRZYMA\u0141A<\/strong>, urodzony w 1824 r., z wykszta\u0142cenia prawnik. By\u0142 s\u0119dzi\u0105 S\u0105du Powiatowego w Mielcu w latach 60. i na pocz\u0105tku lat 70. Zmar\u0142 10 VI 1873 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"REMISZEWSKI ANDRZEJ KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 17 VIII 1925 r. w Rawie Ruskiej, syn Adama i Julii z Gardulskich. Absolwent Gimnazjum w Jaros\u0142awiu (1945). Studiowa\u0142 na Politechnice Gda\u0144skiej (rok), a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 w D\u0119blinie w stopniu chor\u0105\u017cego (1951). W latach 1951-1953 s\u0142u\u017cy\u0142 w 7 Pu\u0142ku Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych w Poznaniu jako pomocnik nawigatora dywizji. Od 1954 r. do 1980 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec w kom\u00f3rkach organizacyjnych zwi\u0105zanych z lotniskiem zak\u0142adowym i pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje, \u00a0. nawigatora, komendanta lotniska, kierownika lot\u00f3w i kierownika Wydzia\u0142u Technicznej Obs\u0142ugi Lotniska (TOL). R\u00f3wnocze\u015bnie kszta\u0142ci\u0142 si\u0119, uzyskuj\u0105c uprawnienia: kontrolera ruchu lotniczego, zawiadowcy lotniska, kierownika lot\u00f3w, nawigatora cywilnego, spadochroniarza oraz operatora radiowego w j\u0119zykach: polskim, rosyjskim i angielskim. Przebywa\u0142 s\u0142u\u017cbowo w wielu krajach europejskich ( . na prezentacjach mieleckich samolot\u00f3w na wystawach lotniczych) oraz w Indiach, Iraku, Turcji i Nigerii, gdzie jako szef personelu lotniczego uczestniczy\u0142 w lotniczych poszukiwaniach geofizycznych. Wra\u017cenia z egzotycznych miejsc opisa\u0142 w opowiadaniach: Wspomnienia z Czarnego L\u0105du i Antkiem do Indii, opublikowanych w \u201eG\u0142osie Za\u0142ogi\u201d. Od m\u0142odo\u015bci startowa\u0142 z powodzeniem w zawodach strzeleckich, \u00a0. w 1951 r. zdoby\u0142 III miejsce w Mistrzostwach Strzeleckich Wojska Polskiego w konkurencji PW8 oraz zosta\u0142 mistrzem Wojsk Lotniczych w strzelaniu do sylwetek, a w latach 50. i 60. wielokrotnie plasowa\u0142 si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce zawod\u00f3w regionalnych organizowanych przez Lig\u0119 Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza i nast\u0119pnie Lig\u0119 Obrony Kraju. By\u0142 jednym z prekursor\u00f3w bryd\u017ca sportowego w Mielcu i zdobywc\u0105 wielu czo\u0142owych lokat w regionalnych turniejach bryd\u017cowych. Nale\u017ca\u0142 do zak\u0142adowych k\u00f3\u0142 Ligi Obrony Kraju, Polskiego Zwi\u0105zku W\u0119dkarskiego i Ko\u0142a \u201eKnieja\u201d Polskiego Zwi\u0105zku \u0141owieckiego. Od 1983 r. by\u0142\u00a0cz\u0142onkiem Ko\u0142a nr 1 Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy Wojska Polskiego w Mielcu. W 1992 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 majora.\u00a0Zmar\u0142 12 V 2016 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REMOG POLSKA Sp. z o.o.<\/strong>, firma w Mielcu utworzona przez sp\u00f3\u0142k\u0119 REMOG Rudolf Erich M\u00fcller GMBH & CO KG w M\u00fcnnerstadt (Niemcy) w dniu 15.06.2005r., w ramach struktury grupy REMOG. Wpis do rejestru przedsi\u0119biorc\u00f3w KRS uzyska\u0142a 22 VI 2005 r. Zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 24 VIII 2005 r. Swoj\u0105 siedzib\u0119 ma we wschodniej cz\u0119\u015bci strefy, przy ul. Wojska Polskiego 16. Przedmiotem jej dzia\u0142alno\u015bci jest produkcja podzespo\u0142\u00f3w lotniczych. Wdro\u017cy\u0142a system i posiada certyfikat w zakresie \u201eProdukcji detali precyzyjnych dla przemys\u0142u lotniczego, element\u00f3w hydrauliki, cz\u0119\u015bci maszyn i cz\u0119\u015bci motoryzacyjnych\u201d, spe\u0142niaj\u0105c wymagania normy Systemu Zarz\u0105dzania Jako\u015bci\u0105 w lotnictwie i przestrzeni kosmicznej EN 9100:2003 r\u00f3wnowa\u017cne z normami AS 9100 i JISQ 9100 (obejmuj\u0105cymi system zarz\u0105dzania jako\u015bci\u0105 ISO 9001:2000). W 2014 r. firma otrzyma\u0142a nagrod\u0119 specjaln\u0105 PARP z okazji 10-lecia Polski w UE.<\/p>\r\n

REQUIEM<\/strong>, rze\u017aba plenerowa autorstwa art. rze\u017abiarza Janiny Barcickiej z Warszawy. Wykonana z betonu w ramach I Og\u00f3lnopolskich Spotka\u0144 Rze\u017abiarskich \u201eMielec-1969\u201d. Jest wyrazem protestu przeciwko wojnom i masowej zag\u0142adzie ludzi. Alegoryczne cztery postacie symbolizuj\u0105 jednak nie tylko rozstrzelanych, ale tak\u017ce wi\u0119zi mi\u0119dzyludzkie tworz\u0105ce si\u0119 w obronie ponadczasowych warto\u015bci. Wysmuk\u0142o\u015b\u0107 sylwetek symbolizuje te\u017c d\u0105\u017cenie \u017cycia do \u015bwiat\u0142a, w g\u00f3r\u0119, mimo wielkich zagro\u017ce\u0144 otoczenia. Pocz\u0105tkowo rze\u017ab\u0119 postawiono na po\u0142udniowo-wschodniej cz\u0119\u015bci zbocza G\u00f3ry Cyranowskiej przy ul. S. \u017beromskiego. Po wybudowaniu ko\u015bcio\u0142a Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, w ramach urz\u0105dzania otoczenia ko\u015bcio\u0142a w latach 80., zosta\u0142a przeniesiona na drug\u0105 stron\u0119 ul. S. \u017beromskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RESTAURACJE<\/strong>, lokale gastronomiczne ze specjalnym wyposa\u017ceniem do spo\u017cywania posi\u0142k\u00f3w (stoliki, krzes\u0142a, specjalny wystr\u00f3j) pojawi\u0142y si\u0119 w 2. po\u0142owie XIX w. na terenie Galicji (zab\u00f3r austriacki) najpierw w wi\u0119kszych miastach, m.in. w Krakowie i Lwowie, a nied\u0142ugo potem w mniejszych miastach, m.in. w Mielcu. Pocz\u0105tkowo by\u0142y to sklepy z wyszynkiem (sprzeda\u017c napoj\u00f3w alkoholowych do spo\u017cycia na miejscu), p\u00f3\u017aniej niewielkie winiarnie, herbaciarnie i jad\u0142odajnie, a nast\u0119pnie, wzorem wi\u0119kszych miast, cz\u0119\u015b\u0107 z nich zmodernizowano na potrzeby restauracji. W ostatnich latach XIX w. pojawi\u0142y si\u0119 w Mielcu przedsi\u0119biorstwa restauracyjne i restauracje. By\u0142y one lokowane przy najbardziej ruchliwych miejscach, a zw\u0142aszcza w hotelach, przy rynku i kilku ulicach w \u015br\u00f3dmie\u015bciu oraz przy ul. Kolejowej. Prowadzili je g\u0142\u00f3wnie \u017bydzi, ale z biegiem lat przybywa\u0142o restauracji prowadzonych przez katolik\u00f3w. W latach 20. XX w. funkcjonowa\u0142o ju\u017c 19 restauracji, cho\u0107 w wi\u0119kszo\u015bci niewielkich. Nie nadawano im specjalnych nazw, a wr\u0119cz regu\u0142\u0105 by\u0142o okre\u015blanie lokalu nazwiskiem w\u0142a\u015bciciela, np. \u201eu \u0141ojczyka\u201d, \u201eu Borz\u0119ckiej\u201d czy \u201eu Kradyny\u201d. Wyra\u017any wzrost ilo\u015bci restauracji nast\u0105pi\u0142 pod koniec lat 30., kiedy do Mielca przyby\u0142o kilka tysi\u0119cy os\u00f3b zwi\u0105zanych z budow\u0105 i funkcjonowaniem fabryki samolot\u00f3w. W czasie okupacji hitlerowskiej pocz\u0105tkowo ilo\u015b\u0107 restauracji nieznacznie zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119, ale po tragicznym dniu 9 III 1942 r. (wyprowadzenie ludno\u015bci \u017cydowskiej z miasta przez Niemc\u00f3w) wszystkie \u017cydowskie restauracje przesta\u0142y istnie\u0107, a do wi\u0119kszo\u015bci lokali wprowadzili si\u0119 rzemie\u015blnicy, przybyli do Mielca z zewn\u0105trz. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej \u2013 od wrze\u015bnia 1944 r. kontynuowa\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 ledwie kilka restauracji w centrum miasta. Rosn\u0105ce obci\u0105\u017cenia podatkowe i inne uci\u0105\u017cliwo\u015bci administracyjne powodowa\u0142y, \u017ce lat 40. wi\u0119kszo\u015b\u0107 restauracji zamykano. W 1950 r., w ramach \u201ebitwy o handel\u201d, w\u0142adze pa\u0144stwowe odebra\u0142y m.in. ostatnie restauracje prywatnym w\u0142a\u015bcicielom i przekaza\u0142y je PSS \u201eSpo\u0142em\u201d. Sp\u00f3\u0142dzielnia a\u017c do 1989 r. by\u0142a jedynym prowadz\u0105cym mieleckie restauracje i inne lokale gastronomiczne, dbaj\u0105c o ich rozw\u00f3j ilo\u015bciowy i jako\u015bciowy. Charakterystyczn\u0105 cech\u0105 tego okresu by\u0142o nadawanie owym plac\u00f3wkom mile kojarz\u0105cych si\u0119 nazw. \u00a0Sytuacj\u0119 diametralnie zmieni\u0142a ustawa o podejmowaniu prywatnej dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej z 23 grudnia 1988 r. W latach 90. i na pocz\u0105tku XXI w. otwarto kilkadziesi\u0105t \u00a0nowych restauracji i innych lokali gastronomicznych (bary, drink bary, kawiarnie, piwiarnie, pizzerie) o bardzo wymy\u015blnych nazwach i wystrojach wn\u0119trz, ale wiele z nich nie wytrzyma\u0142o pr\u00f3by czasu. Nowym zjawiskiem sta\u0142y si\u0119 domy weselne, kt\u00f3re odebra\u0142y restauracjom cz\u0119\u015b\u0107 niezwykle wdzi\u0119cznej klienteli. W wielu restauracjach powr\u00f3cono do staropolskich potraw i receptur. Dzi\u0119ki temu niepozorna restauracja „My\u015bliwska”, gotuj\u0105ca smaczne potrawy, zdoby\u0142a I miejsce w kategorii „Restauracja Roku 2018” w plebiscycie „Mistrzowie smaku” czytelnik\u00f3w rzeszowskiej gazety Nowiny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Do 1918 r.:<\/strong>\u00a0Kuczy\u0144scy (ul. Sandomierska 2, za\u0142. 1897), \u0141ojczykowie (ul. Pa\u0144ska 2, 1907) oraz kilka restauracji \u017cydowskich przy hotelach i przy Rynku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata mi\u0119dzywojenne: Kazimierz Barch\u00f3lski (ul. J. Pi\u0142sudskiego 44, 1937), Borz\u0119ccy (ul. J. Pi\u0142sudskiego 4, 1920), J\u00f3zef Chlebowski (ul. Szeroka, 1936), Antonina Chor\u0105\u017cy (stacja kolejowa, 1935), Rozalia Durzy\u0144ska (Rynek 12, 1939), Stanis\u0142aw Je\u017c (Rynek 8, 1936), Bronis\u0142aw Klimczak (ul. Kolejowa, 1938), Bronis\u0142awa Kradyna (ul. J. Pi\u0142sudskiego), Franciszek Krymski (ul. Narutowicza), Jan Aleksander Leyko (ul. Cyranowska, 1938), J\u00f3zef Piechoci\u0144ski (ul. Sandomierska, 1937), Julian Sobczak (ul. J. Pi\u0142sudskiego 21, 1938), Julia Szymaniowa (ul. Ko\u015bciuszki), Mateusz Wery\u0144ski (ul. Pi\u0142sudskiego 12, 1929), Eugenia Wr\u00f3bel (ul. Pi\u0142sudskiego 34, 1938), Ludwik Wydro (ul. Kili\u0144skiego 1, 1936) oraz kilkana\u015bcie niewielkich restauracji \u017cydowskich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Okupacja hitlerowska: K. Barch\u00f3lski (Pi\u0142sudskistrasse – ul. J. Pi\u0142sudskiego 44), Henryka Borz\u0119cka (Pi\u0142sudskistrasse – ul. Pi\u0142sudskiego 4), J. Chlebowski (Breiteststrasse – ul. Szeroka), A. Chor\u0105\u017cy (stacja kolejowa), R. Durzy\u0144ska (Victoria Platz – Rynek 12), St. Je\u017c (Victoria Platz – Rynek 8), w\u0142a\u015bc. Maria Kuczy\u0144ska, prowadzona przez W\u0142adys\u0142aw\u0119 Zalesk\u0105 (Sandomirstrasse – ul. Sandomierska 2), B. Klimczak (Eisenbahnstrasse – ul. Kolejowa 857), J. A. Leyko (Cyrankastrasse – ul. Cyranowska 456), Stanis\u0142awa \u0141ojczykowa (Pi\u0142sudskistrasse 2), Odon Niepielko (Breiteststrasse – ul. Szeroka 273, 1941), J\u00f3zef Piechoci\u0144ski (Eisenbahnstrasse – ul. Kolejowa 2), Irena Rudnicka – Wanatowicz (Engestrasse – ul. W\u0105ska 16, 1942), Julian Sobczak (Pi\u0142sudskistrasse – ul. J. Pi\u0142sudskiego 21), Aniela Wery\u0144ska za Mateusza Wery\u0144skiego (Pi\u0142sudskistrasse – ul. J. Pi\u0142sudskiego 12), E. Wr\u00f3bel (Pi\u0142sudskistrasse – ul. J. Pi\u0142sudskiego 34), L. Wydro (Z\u0142otnickastrasse – ul. Z\u0142otnicka 1).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1944 \u2013 1950: K. Barch\u00f3lski (J. Pi\u0142sudskiego – I. Daszy\u0144skiego 44), H. Borz\u0119cka (J. Pi\u0142sudskiego \u2013 I. Daszy\u0144skiego 4), R. Durzy\u0144ska (Rynek pl. Gen. K. \u015awierczewskiego 12), Hyjek (ul. J. Pi\u0142sudskiego \u2013 I. Daszy\u0144skiego), Jamrozy (ul. W\u0105ska), S. Je\u017c (Rynek \u2013 plac Gen. K. \u015awierczewskiego 8), W\u0142adys\u0142aw Starzyk (ul. Szeroka), Jan Tyniec (ul. G. Narutowicza 532), Wery\u0144scy (ul. J. Pi\u0142sudskiego \u2013 I. Daszy\u0144skiego 12), Helena Wydro (ul. J. Kili\u0144skiego 1), Antonina \u017belaskowa (ul. T. Ko\u015bciuszki 22).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Lata 1950 \u2013 1989: \u201eCentralna\u201d (plac B. Bieruta, PSS \u201eSpo\u0142em\u201d), \u201eIskierka\u201d (ul. Wojska Polskiego 3), \u201eJubilatka\u201d (ul. E. Biernackiego, PSS \u201eSpo\u0142em\u201d, FKS \u201eStal\u201d), \u201eMy\u015bliwska\u201d (ul. A. Mickiewicza, PSS \u201eSpo\u0142em\u201d), \u201eStaromiejska\u201d (plac gen. K. \u015awierczewskiego \u2013 Rynek, PSS \u201eSpo\u0142em\u201d), \u201eZacisze\u201d (ul. A. Mickiewicza\u201d 4, PSS \u201eSpo\u0142em\u201d), \u201eZgoda\u201d (ul. 22 Lipca, PSS \u201eSpo\u0142em\u201d).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Od 1989 r.: \u201eBazyliszek\u201d (ul. K. Pu\u0142askiego 2a), \u201eBig \u2013 Mama\u201d (ul. M. Pisarka 3), \u201eB\u0142\u0119kitna Laguna\u201d (ul. Dworcowa 4), \u201eBoston\u201d (ul. E. Biernackiego 10a), \u201eGrota\u201d (ul. J. Kili\u0144skiego 4), \u201eHawana\u201d (ul. 3 Maja 6), \u201eHoliday III\u201d (ul. Piaskowa 2a), \u201eJubilatka\u201d (ul. E. Biernackiego 12), \u201eKarczma\u201d (Rynek 15), \u201eKokomo\u201d (ul. ks. P. Skargi), \u201eKontynentalna \u201eLa Mirage\u201d (al. Ducha \u015aw.), \u201eMy\u015bliwska\u201d (ul. A. Mickiewicza 16), \u201eOdyseja 2000\u201d, \u201eOdyseja\u201d (al. Niepodleg\u0142o\u015bci 7), \u201eO\u2019Kay\u201d (al. Ducha \u015aw. 6a), \u201eOscar Club\u201d (ul. S. \u017beromskiego 19a), \u201eParadise\u201d (ul. J. Lelewela 1), \u201ePlaneta\u201d (ul. \u0141\u0105kowa 2), \u201eReg Benz\u201d (ul. Legion\u00f3w 80), \u201eRingo\u201d (ul. Zygmuntowska 1), \u201eRock and roll\u201d (ul. ks. P. Skargi ), \u201eSASS\u201d, p\u00f3\u017aniej \u201eLabirynt\u201d (ul. T. Ko\u015bciuszki 25), \u201eSolna\u201d (ul. A. Mickiewicza 44a), \u201eTIP \u2013 TOP\u201d (ul. Kr\u00f3tka 5), \u201eU J\u0119drzeja\u201d (ul. W. Szalay-Groele), \u201eVega\u201d (ul. M. Konopnickiej 4a), \u201eVIVA\u201d (ul. Dworcowa 4), \u201eDon Vito\u201d (Dworcowa 4).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Uwaga: w wykazach nie podano kawiarni, bar\u00f3w, piwiarni i pizzerii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Pod koniec 2012 r. czynne by\u0142y: \u201eDa Grasso\u201d (pizzeria) \u2013 al. Ducha \u015awi\u0119tego 6b, \u201eDobry Smak\u201d \u2013 ul. Przemys\u0142owa 16, \u201eDomosfera\u201d \u2013 Miasteczko M\u0142odego Robotnika, \u00a0\u201eDwa Mosty\u201d \u2013 ul. Wolno\u015bci 5, \u201eEfes Restauracja Kebab\u201d \u2013 al. Niepodleg\u0142o\u015bci 9, \u201eFaktoria\u201d \u2013 ul. A. Kocjana 1, \u201eFanaberia\u201d \u2013 ul. P. Skargi 9, \u00a0\u201eFrezja\u201d \u2013 ul. Jana III Sobieskiego 27, \u201eImperium\u201d \u2013 ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy 49, \u201eIskierka \u201e \u2013 Hotel Iskierka, ul. Wojska Polskiego 3, \u00a0\u201eKarczma Polska\u201d \u2013 ul. Partyzant\u00f3w, \u201eKesCafe\u201d \u2013 ul. P. Skargi 4, \u201eMargeritta\u201d (pizzeria) \u2013 ul. T. Ko\u015bcielna 2, McDonald\u2019s \u2013 ul. S. Moniuszki10, \u201eMy\u015bliwska\u201d \u2013 ul. A. Mickiewicza 16, \u201eNad Wark\u0105\u201d \u2013 ul. H. Sienkiewicza 61, \u201eParkowa\u201d \u2013 Wolno\u015bci 1, \u00a0\u201ePere\u0142ka\u201d \u2013 al. Niepodleg\u0142o\u015bci 5, \u201ePiano Caf\u00e9\u201d \u2013 ul. S. \u00a0Wyszy\u0144skiego 2e, \u00a0\u201ePiccolo\u201d (pizzeria) \u2013 ul. Wolno\u015bci 143, \u201ePizzeria Fratelli\u201d \u2013 ul. L. Staffa 4a, \u201ePlaneta\u201d \u2013 ul. \u0141\u0105kowa 2\/1, Ristorante Piccola Italia \u2013 al. Ducha \u015awi\u0119tego 4a, \u00a0Rock and Roll \u00a0Pizza-Caf\u00e9 \u2013 ul. P. Skargi 11 e, \u201eSecesja\u201d \u2013 Hotel Polski, ul. E. Biernackiego 12, \u201eTe Quiero\u201d \u2013 al. Niepodleg\u0142o\u015bci 7, \u201eTiki-Taka\u201d (pizzeria) \u2013 ul. Drzewieckiego 9\/1, \u00a0\u201eViva\u201d (+ pizzeria) \u2013 ul. Dworcowa 4, \u00a0Ponadto w 2013 r. rozpocz\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107: restauracja-pizzeria \u201eWezuwiusz\u201d przy ul. A. Mickiewicza 32, restauracja-kawiarnia \u201eKredens\u201d przy ul. A. G\u0142owackiego i restauracja \u201eWeranda\u201d przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka 13\/30, a kilka lat p\u00f3\u017aniej restauracja „Manuka” w obiekcie Hotelu Bulwary przy ul. Rzecznej 8.<\/p>\r\n

W drugiej dekadzie XXI w. \u00a0ofert\u0119 gastronomiczn\u0105 Mielca wzbogaci\u0142y m.in. restauracje: \u201eAnton\u00f3wka\u201d (Rynek 15), \u201eKontrowersja\u201d (ul. Wolno\u015bci 44), \u201eManuka\u201d w obiekcie Hotelu Bulwary (ul. Rzeczna 8), \u201eS\u00f3l i Wino\u201d (ul. A. Mickiewicza 44a), kesCafe (ul. ks. P. Skargi 4) i Nowa Tradycja (ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy 2). Spopularyzowa\u0142y si\u0119 restauracje z kuchni\u0105 \u015br\u00f3dziemnomorsk\u0105 i azjatyck\u0105. Niemal wszystkie restauracje wzbogaci\u0142y sw\u0105 ofert\u0119 o cateringi i dow\u00f3z posi\u0142k\u00f3w na zam\u00f3wienie. Znacznie poprawiono wystroje wewn\u0119trzne i otoczenie.<\/p>\r\n

Trzeba jednak doda\u0107, \u017ce kilkana\u015bcie z wymienionych wcze\u015bniej restauracji zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 lub zmieni\u0142o nazw\u0119 po zmianie w\u0142a\u015bcicieli.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RETECH SP. Z O.O.<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona i prowadzona przez braci Krzysztofa i Andrzeja Ziark\u00f3w. Funkcj\u0119 prezesa pe\u0142ni Krzysztof Ziarko. Powsta\u0142a 10 VII 2000 r. w Mielcu. Specjalizuje si\u0119 w obr\u00f3bce stali nierdzewnej, a w szczeg\u00f3lno\u015bci zajmuje si\u0119 produkcj\u0105 element\u00f3w toczonych na nowoczesnych centrach tokarskich CNC, spawaniem metod\u0105 TIG i ci\u0119ciem laserem. Pocz\u0105tkowo funkcjonowa\u0142a w pomieszczeniach Inkubatora Przedsi\u0119biorczo\u015bci IN-MARR w Mielcu. 16 V 2002 r. uzyska\u0142a zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej EURO-PARK MIELEC. Od 2002 r. korzysta z program\u00f3w pomocowych Unii Europejskiej. Opracowa\u0142a dot\u0105d 14 projekt\u00f3w, kt\u00f3re uzyska\u0142y unijn\u0105 akceptacj\u0119 i pomoc finansow\u0105. W 2004 r. wprowadzi\u0142a system zarz\u0105dzania jako\u015bci\u0105 i uzyska\u0142a certyfikat ISO, a w 2005 r. przenios\u0142a si\u0119 do nowego w\u0142asnego biurowca z hal\u0105 produkcyjn\u0105. Systematyczny rozw\u00f3j firmy spowodowa\u0142 kolejne inwestycje: wybudowanie drugiej hali produkcyjnej z zapleczem socjalnym w 2007 r. i trzeciej hali w 2012 r. oraz rozpocz\u0119cie budowy B + R (bazy badawczo-rozwojowej). Retech wsp\u00f3\u0142pracuje z wieloma firmami zagranicznymi. Niemal ca\u0142a produkcja (98 %) jest przeznaczona na eksport, g\u0142\u00f3wnie do Niemiec i USA. Adres: ul. Wojska Polskiego 6a (wschodnia cz\u0119\u015b\u0107 SSE).<\/p>\r\n

RETRO MOLAK PIOTR,<\/b> firma za\u0142o\u017cona w 2007 r. w Mielcu przez Piotra Molaka \u2013 do\u015bwiadczonego mieleckiego mechanika samochodowego. Jej siedziba znajduje si\u0119 przy ul. M. \u0106wikli\u0144skiej. Specjalizuje si\u0119 w produkcji karoserii samochodowych z aluminium, produkcji replik starych samochod\u00f3w i renowacji samochod\u00f3w osobowych. Miar\u0105 uzyskanej renomy s\u0105 zam\u00f3wienia nie tylko z Polski, ale tak\u017ce z zagranicy. Szczeg\u00f3lnymi zam\u00f3wieniami w 2023 r. by\u0142y: replika samochodu Ford F-1 na otwarcie \u201eFarmy Rzeszowskiej\u201d (urz\u0105dzonej wed\u0142ug tradycyjnej fermy ameryka\u0144skiej) i replika samochodu Ford T, kt\u00f3rym polski harcerz Jerzy Jeli\u0144ski odby\u0142 wypraw\u0119 \u201enaoko\u0142o \u015bwiata\u201d w latach 1926-1928, dla Muzeum i Centrum Ruchu Harcerskiego w Krakowie. Ponadto firma wynajmuje samochody zabytkowe na r\u00f3\u017cnego rodzaju uroczysto\u015bci, najcz\u0119\u015bciej na \u015bluby. Uczestniczy tak\u017ce w zjazdach i wystawach samochod\u00f3w zabytkowych. Wsp\u00f3\u0142pracuje m.in. z Politechnik\u0105 Warszawsk\u0105 w budowie samochodu elektrycznego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"REWERA JULIAN<\/strong>, urodzony 14 I 1911 r. w Z\u0142otej, powiat sandomierski, syn J\u00f3zefa i Marianny z Widank\u00f3w. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1933 r. W latach 1933-1934 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty, kompanii ckm w Zambrowie i 24. pu\u0142ku piechoty w \u0141ucku. Studiowa\u0142 na Wydziale In\u017cynierii Le\u015bnej Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i w 1939 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera le\u015bnika. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. w 2. Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich w stopniu plutonowego podchor\u0105\u017cego rezerwy, jako dow\u00f3dca plutonu, a nast\u0119pnie dow\u00f3dca batalionu na linii Stary Sambor-Lw\u00f3w-Tarnopol. W okolicach Tarnopola zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez \u017co\u0142nierzy Armii Czerwonej, ale uda\u0142o mu si\u0119 uciec i powr\u00f3ci\u0107 w rodzinne strony. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do ZWZ-AK. Po wojnie pracowa\u0142 jako nadle\u015bniczy w Nadle\u015bnictwie Pa\u0144stwowym Stany (ko\u0142o Niska), a w 1949 r. powierzono mu tak\u017ce funkcj\u0119 kierownika Las\u00f3w Wojskowych w OC D\u0119ba ko\u0142o Tarnobrzega. R\u00f3wnocze\u015bnie inwigilowano go i represjonowano za dzia\u0142alno\u015b\u0107 w AK i postawienie w okolicy Majdanu Kr\u00f3lewskiego du\u017cego krzy\u017ca d\u0119bowego jako krzy\u017ca misyjnego. (Krzy\u017c usuni\u0119to, a J. Rewer\u0119 postrzelili w kolano nieznani napastnicy.) We wrze\u015bniu 1949 r. i od 20 VII 1950 r. do 12 I 1951 r. wi\u0119ziono go z powod\u00f3w politycznych. Uko\u0144czy\u0142 studia z zakresu budownictwa i pracowa\u0142 w Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Powiatowego (p\u00f3\u017aniej Przedsi\u0119biorstwo Budownictwa Terenowego) w Mielcu jako zast\u0119pca dyrektora ds. technicznych, a nast\u0119pnie starszy inspektor DBOR w Rzeszowie i kierownik budowy na terenie WSK z ramienia Rzeszowskiego Zjednoczenia Budownictwa w Rzeszowie. W tym czasie przyczyni\u0142 si\u0119 do m.in. planowej rozbudowy Osiedla Fabrycznego WSK i budowy nowych hal monta\u017cowych WSK. W 1962 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Szczecina, gdzie zosta\u0142 zatrudniony w Stoczni Szczeci\u0144skiej jako starszy inspektor nadzoru, ale wkr\u00f3tce zmieni\u0142 miejsce zamieszkania na Kielce i tam podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Kieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym \u00a0jako kierownik budowy, a p\u00f3\u017aniej kierownik grupy rob\u00f3t. W 1967 r. przeszed\u0142 do pracy w Zrzeszeniu Budowy Domk\u00f3w Jednorodzinnych w Kielcach, a od 1974 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika inwestycji rolnych w Kielcach. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 1 I 1979 r. Od 1961 r. nale\u017ca\u0142 do ZBoWiD \u2013 Oddzia\u0142 w Mielcu i p\u00f3\u017aniej w Kielcach, a od 15 IX 1990 r. do Stowarzyszenia Polskich By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych. W latach 90. by\u0142 cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci 1945 i Medalem za Udzia\u0142 w Wojnie Obronnej 1939 r. Zmar\u0142 2 IV 1998 r. Spoczywa na cmentarzu w Kielcach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REY CAJETAN DE VERSZOWIEC<\/strong>, dziedzic d\u00f3br przec\u0142awskich, poprzez ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Kunegund\u0105 ze Stadnickich ok. 1794 r. otrzyma\u0142 m.in. klucz rzochowsko-rzemie\u0144ski. By\u0142 kolatorem ko\u015bcio\u0142\u00f3w w Przec\u0142awiu i Rzochowie. Znacznie pom\u00f3g\u0142 przy organizacji szko\u0142y w Przec\u0142awiu w 1795 r., zabezpieczaj\u0105c pensj\u0119 nauczycielowi i najpilniejsze wydatki szko\u0142y. Po znacznym ograniczeniu handlu przez rozbiory Polski i uniemo\u017cliwieniu wywozu zbo\u017ca na eksport by\u0142 jednym z prekursor\u00f3w rozwoju gorzelnictwa na terenach Galicji Zachodniej. W samym Rzochowie w pierwszych latach XIX w. sprzeda\u0142 kilka parcel w centrum miasta wy\u0142\u0105cznie na browary \u201edo hurtowego palenia w\u00f3dki\u201d. Zmar\u0142 w 1822 r., a w 1832 r. klucz rzochowsko-rzemie\u0144ski otrzyma\u0142a w spadku jego c\u00f3rka Aleksandra.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REY MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 22 II (lub 1 I) 1836 r. w S\u0142upiu, pow. pilzne\u0144ski, syn Dominika i Karoliny z Ankwicz\u00f3w. W czasie rabacji ch\u0142opskiej (1846) zgin\u0105\u0142 jego ojciec, a 12-letni Mieczys\u0142aw uratowa\u0142 si\u0119 dzi\u0119ki szcz\u0119\u015bliwemu zbiegowi okoliczno\u015bci. Uczy\u0142 si\u0119 w Instytucie Technicznym w Krakowie, a p\u00f3\u017aniej studiowa\u0142 we Wroc\u0142awiu i prawdopodobnie w Pradze. W wyniku dzia\u0142u rodzinnego, przeprowadzonego ok. 1860 r., otrzyma\u0142 m.in. maj\u0105tek przec\u0142awski w pow. mieleckim. W latach 60. uczestniczy\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej i m.in. by\u0142 reprezentantem Komitetu Galicyjskiego w Rz\u0105dzie Narodowym w Warszawie (1863). Po upadku powstania 1863, zagro\u017cony aresztowaniem wyjecha\u0142 na Zach\u00f3d (Niemcy, Francja, Szwajcaria). W 1867 r. powr\u00f3ci\u0142 do Przec\u0142awia i zaj\u0105\u0142 si\u0119 sprawami rodzinnymi, a nast\u0119pnie dzia\u0142alno\u015bci\u0105 spo\u0142eczn\u0105 i polityczn\u0105. Od 1867 r. do 1893 r. reprezentowa\u0142 grup\u0119 wi\u0119kszych posiad\u0142o\u015bci w Radzie Powiatowej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 prezesa Wydzia\u0142u Powiatowego w latach 1871-1877 i 1880-1891. Wykupi\u0142 (za 40 tys. z\u0142r.) po\u017cyczki powiatu mieleckiego w Banku W\u0142o\u015bcia\u0144skim we Lwowie i za\u0142o\u017cy\u0142 w Mielcu Kas\u0119 Po\u017cyczkow\u0105. By\u0142 tak\u017ce m.in.: cz\u0142onkiem Wydzia\u0142u Okr\u0119gowego Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego w Mielcu (1871-1886) i delegatem do Kontroluj\u0105cej Rady Nadzorczej we Lwowie, prezesem Okr\u0119gowego Towarzystwa Rolniczego \u00a0w Mielcu, cz\u0142onkiem Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego w Krakowie oraz cz\u0142onkiem Komisji Szacunkowej Wydzia\u0142u Okr\u0119gowego. W 1873 r. uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017ceniu Galicyjskiego Towarzystwa Tatrza\u0144skiego i do 1895 r. by\u0142 jego prezesem, a nast\u0119pnie \u2013 cz\u0142onkiem wydzia\u0142u i od 1900 r. \u2013 cz\u0142onkiem honorowym. Od 1874 r. do 1899 r. pos\u0142owa\u0142 z tarnowskiego okr\u0119gu wyborczego do Sejmu Krajowego we Lwowie, staraj\u0105c si\u0119 m.in. o zreformowanie i unowocze\u015bnienie o\u015bwiaty, kszta\u0142cenie urz\u0119dnik\u00f3w gminnych, rozbudow\u0119 linii kolejowych, popraw\u0119 organizacji s\u0142u\u017cby zdrowia i uporz\u0105dkowanie spraw \u0142owieckich. W 1891 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w zorganizowaniu w Mielcu Powiatowego Komitetu Towarzystwa O\u015bwiaty Ludowej (TOL). Od 1901 r. zasiada\u0142 w Radzie Nadzorczej Macierzy Polskiej. Sprawnie zarz\u0105dza\u0142 w\u0142asnym maj\u0105tkiem i systematycznie pomna\u017ca\u0142 go. Wyremontowa\u0142 zamek w Przec\u0142awiu i wyposa\u017cy\u0142 go w stylowe meble i liczne dzie\u0142a sztuki uznanych artyst\u00f3w. Dba\u0142 tak\u017ce o bogaty ksi\u0119gozbi\u00f3r (m.in. dzie\u0142a francuskie i niemieckie). Go\u015bci\u0142 wiele znakomitych postaci, m.in. w 1903 r. urz\u0105dzi\u0142 polowanie, w kt\u00f3rym uczestniczy\u0142 Henryk Sienkiewicz. Wspiera\u0142 r\u00f3\u017cne przedsi\u0119wzi\u0119cia i akcje spo\u0142eczne, m.in. kwot\u0105 40 tys. z\u0142r. zasili\u0142 fundacj\u0119 im. Miko\u0142aja Reja z Nag\u0142owic, kt\u00f3rej celem by\u0142o wydawanie najcenniejszych dzie\u0142 polskich i nagradzanie wybitnych utwor\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych pisarzy, m.in. nagrodzono H. Sienkiewicza (1911) i W. Reymonta (1917). Oko\u0142o 1905 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mikuliniec, gdzie tak\u017ce posiada\u0142 maj\u0105tek. Tam m.in. pr\u00f3bowa\u0142 malowa\u0107 obrazy i zacz\u0105\u0142 pisa\u0107 utwory literackie. Wyda\u0142 m.in.: dramat \u201eStefan Marcel\u201d (Lw\u00f3w 1906, 1910, w przek\u0142adzie francuskim W\u0142adys\u0142awa Mickiewicza \u2013 Krak\u00f3w-Pary\u017c 1910) oraz sztuki dla teatr\u00f3w ludowych: \u201eObrazek sceniczny\u201d i \u201eBoles\u0142aw Chrobry\u201d. W 1914 r. wspar\u0142 finansowo Legiony Polskie. Pisa\u0142 te\u017c pami\u0119tniki. Zosta\u0142 odznaczony m.in. papieskim Orderem \u015aw. Grzegorza. Zmar\u0142 12 I 1918 r. Spoczywa w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Mikuli\u0144cach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"REY XAWERY<\/strong>, urodzony 7 II 1934 r. w Przec\u0142awiu, powiat mielecki, syn Stanis\u0142awa (w\u0142a\u015bciciela d\u00f3br przec\u0142awskich) i Jadwigi z Branickich. Lata dzieci\u0119ce prze\u017cy\u0142 w przec\u0142awskim zamku \u2013 rodzinnej siedzibie Rey\u00f3w, kt\u00f3ra w czasie II wojny \u015bwiatowej by\u0142a oaz\u0105 dla wysiedle\u0144c\u00f3w z r\u00f3\u017cnych stron Polski i miejscem spotka\u0144 ZWZ-AK. (Ojciec by\u0142 cz\u0142onkiem AK.) Po konfiskacie maj\u0105tku przez powojenn\u0105 w\u0142adz\u0119 ludow\u0105 wraz z rodzin\u0105 zamieszka\u0142 w Mielcu, gdzie nale\u017ca\u0142 do dru\u017cyny harcerskiej. W 1946 r. Reyowie wyjechali do Francji i zamieszkali w Montresor \u2013 maj\u0105tku matki. Xawery uczy\u0142 si\u0119 u o.o. Palotyn\u00f3w w Chevilly, a nast\u0119pnie w Lyc\u00e9e\u00a0 M. Roby w Saint Germain en Laye i Coll\u00e8ge\u00a0 Stanislas w Pary\u017cu, gdzie zda\u0142 matur\u0119 w 1952 r. W latach 1952-1955 odby\u0142 studia Preparation des Grandes \u00c9coles SPCN Academie des Sciencies w Pary\u017cu, a w latach 1955-1957 studiowa\u0142 w \u00c9coles Superieure du Bois w Pary\u017cu i uzyska\u0142 dyplom in\u017cynierski. Po studiach podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Centre Technique du Bois w Pary\u017cu. P\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 w firmie Bayer (COSPI SA), a nast\u0119pnie wyjecha\u0142 na dwa lata do Maroka na prospekcj\u0119 minera\u0142\u00f3w. Po powrocie do Francji ponownie pracowa\u0142 w COSPI, a w 1967 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119 RICHARDSON&STARLING FRANCE. W tym roku po\u015blubi\u0142 Wirydiann\u0119 Raczy\u0144sk\u0105 \u2013 c\u00f3rk\u0119 Edwarda Raczy\u0144skiego, kt\u00f3ry sprawowa\u0142 urz\u0105d Prezydenta RP na Uchod\u017astwie. Od 1968 r. zajmowa\u0142 si\u0119 administracj\u0105 dom\u00f3w oraz prac\u0105 spo\u0142eczn\u0105 i dzia\u0142alno\u015bci\u0105 charytatywn\u0105. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: cz\u0142onka Rady Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Pary\u017cu, skarbnika Instytucji \u015bw. Kazimierza i sekretarza generalnego Instytucji Fonds Humanitaire Polonais w Lailly-En-Val. Od 1969 r. do 1979 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Stowarzyszenia Polskich Kombatant\u00f3w, a w 1978 r. zosta\u0142 wybrany na prezesa Ko\u0142a SPK w Pary\u017cu. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Wsp\u00f3lnoty Polsko-Francuskiej. W 1981 r. zosta\u0142 delegatem Rz\u0105du RP Na Uchod\u017astwie na Francj\u0119. Mia\u0142 wielkie zas\u0142ugi zar\u00f3wno dla wymienionych organizacji jak i zjednoczenia Polak\u00f3w na terenie Francji oraz wspierania dzia\u0142alno\u015bci antykomunistycznej. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 wieloma odznaczeniami m.in.: La Croix du Combattant de L\u2019Europe, The Order of Lafayette, Krzy\u017cem Oficerskim OOP oraz Medalem Pami\u0105tkowym Zwi\u0105zku Rezerwist\u00f3w i By\u0142ych Wojskowych RP we Francji. Jako przedstawiciel rodzic\u00f3w Liceum Fenelon w Pary\u017cu wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w niezwykle udan\u0105 i owocn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119\u00a0 z I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. S. Konarskiego w Mielcu, a zw\u0142aszcza wymian\u0119 grup uczni\u00f3w. Zmar\u0142 26 II 1987 r. w Pary\u017cu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

REYMONTA W\u0141ADYS\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, niewielka (127 m) \u201e\u015blepa\u201d ulica na osiedlu T. Ko\u015bciuszki, jedna z bocznych ul. T. Lenartowicza, w pobli\u017cu Pa\u0142acyku Oborskich. Powsta\u0142a w latach 50. XX w. Ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z czerwonej kostki po obu stronach. Jej adres ma kilkana\u015bcie prywatnych posesji.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: W\u0141ADYS\u0141AW STANIS\u0141AW REYMONT, w\u0142a\u015bciwie Rejment (1867-1925) to jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy, laureat literackiej Nagrody Nobla za monumentaln\u0105 powie\u015b\u0107 Ch\u0142opi w 1924 r. Inne wa\u017cniejsze utwory to powie\u015bci: Komediantka, Ziemia obiecana i trylogia Rok 1794. Uczestniczy\u0142 te\u017c w dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. prezesowa\u0142 zwi\u0105zkom pisarzy i dziennikarzy. Wspiera\u0142 ide\u0119 powstania Polskiej Akademii Literatury i rozw\u00f3j polskiej kinematografii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"R\u0118BI\u015a EDWARD<\/strong>, urodzony 28 VIII 1920 r. w Trzcianie, pow. mielecki, syn Juliana i Anny z domu Godek. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Powszechn\u0105 w Mielcu i w 1939 r. Publiczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Dokszta\u0142caj\u0105c\u0105 Zawodow\u0105 w Mielcu. Egzamin czeladniczy w zawodzie rymarz zda\u0142 w 1942 r. w D\u0119bicy. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec jako rymarz i tapicer, a ponadto wykonywa\u0142 us\u0142ugi rymarskie w przydomowym warsztacie. W 1944 r. po aresztowaniu przez Niemc\u00f3w zosta\u0142 wys\u0142any na roboty do III Rzeszy, ale uciek\u0142 z transportu i powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Ze wzgl\u0119du na stan zdrowia nie zosta\u0142 wcielony do 2. Armii WP, tworz\u0105cej si\u0119 w 1944 r. w Rzeszowie. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej prowadzi\u0142 zak\u0142ad rymarski, a 20 XI 1946 r. zda\u0142 egzamin mistrzowski w zawodzie rymarz. W zwi\u0105zku z przykro\u015bciami, jakie spotyka\u0142y go ze strony \u00f3wczesnych w\u0142adz z powodu prowadzenia prywatnej dzia\u0142alno\u015bci, by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Pomocniczej Sp\u00f3\u0142dzielni Szewskiej, kt\u00f3ra po kr\u00f3tkiej dzia\u0142alno\u015bci zosta\u0142a rozwi\u0105zana. Zg\u0142osi\u0142 wi\u0119c akces do Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy \u201ePrzysz\u0142o\u015b\u0107\u201d. W 1975 r. zak\u0142ad zosta\u0142 przej\u0119ty przez Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119, a kierownikiem zosta\u0142 jeden z jego uczni\u00f3w. W 1985 r. E. R\u0119bi\u015b przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale nadal prowadzi\u0142 zak\u0142ad, kt\u00f3ry zosta\u0142 mu zwr\u00f3cony w 1987 r. By\u0142 to jeden z ostatnich warsztat\u00f3w rymarskich w regionie i bardzo znany w Mielcu z powodu oryginalnej sta\u0142ej ozdoby wystawy \u2013 ma\u0142ego konika. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 ruchu sp\u00f3\u0142dzielczego. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d. Zmar\u0142 11 XI 1995 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

RABACJA CH\u0141OPSKA, powstanie ch\u0142opskie w Galicji w lutym 1846 r., spowodowane m.in. trudnym po\u0142o\u017ceniem ch\u0142op\u00f3w i kl\u0119skami \u017cywio\u0142owymi (powodzie, susza), a tak\u017ce celowym inspirowaniem ch\u0142op\u00f3w przez w\u0142adze austriackie do rozprawy ze szlacht\u0105, w celu sparali\u017cowania przygotowa\u0144 do powstania og\u00f3lnonarodowego. Na ziemi mieleckiej rabacja trwa\u0142a od 18 do 25 II 1846 r. i obj\u0119\u0142a zasi\u0119giem 34 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4089","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4089","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4089"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4089\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4089"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4089"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4089"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}