{"id":4086,"date":"2022-11-27T18:52:53","date_gmt":"2022-11-27T17:52:53","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4086"},"modified":"2026-03-05T20:27:54","modified_gmt":"2026-03-05T19:27:54","slug":"litera-p-pac-pia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4086","title":{"rendered":"Litera P (PAC-PI\u0104)"},"content":{"rendered":"\r\n

\"\"PACHOLEC JANUSZ<\/strong>, urodzony 17 III 1953 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Heleny z domu Pawelec. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Po maturze w 1974 r. zosta\u0142 zatrudniony w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. W 1976 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do WSK Mielec. W latach 1981-1986 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza ds. kultury Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego ZSMP w Rzeszowie, a w latach 1986-1989 pracowa\u0142 w KW PZPR w Rzeszowie. W 1986 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Akademii Nauk Spo\u0142ecznych w Warszawie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. W latach 1989-1997 by\u0142 nauczycielem w Szkole Podstawowej nr 5 w Mielcu. W tym czasie uzyska\u0142 licencjat z historii w WSP Rzesz\u00f3w (1996). Od 1997 r. by\u0142 nauczycielem Liceum Technicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W latach 1968-1989 nale\u017ca\u0142 do ZHP. By\u0142 uczestnikiem i organizatorem wielu form dzia\u0142alno\u015bci artystycznej. Wielokrotnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 obo\u017anego letnich oboz\u00f3w harcerskich. Drug\u0105 pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 by\u0142 teatr. W latach 60. i 70. wyst\u0119powa\u0142 w kabarecie w mieleckim Klubie \u201ePodg\u00f3rze\u201d, a w latach 1972-1981 w Teatrze \u201eMaska\u201d Zak\u0142adowego Domu Kultury (p\u00f3\u017aniej Robotniczego Centrum Kultury). Gra\u0142 m.in. w sztukach: Ludzie z lasu, Igraszki z diab\u0142em, Dekret, Ksi\u0119\u017cniczka na opak wywr\u00f3cona i <\/em>Czy\u017cby<\/em> (g\u0142\u00f3wna rola) oraz w kabarecie \u201eU Ikark\u00f3w\u201d. W 1998 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego na kadencj\u0119 1998\u20132002 i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Kultury, Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki. W 2009 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Jest wyk\u0142adowc\u0105 w Mieleckiej Szkole Biznesu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem Z\u0142oty \u201eZa D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119\u201d. Od 2013 r. wyst\u0119puje w Teatrze Rozmaito\u015bci Domu Kultury SCK w Mielcu. <\/em>Gra\u0142 w sztukach, z regu\u0142y w g\u0142\u00f3wnych rolach: Dziewczyny z pomys\u0142em; Damy i huzary; Rozmowy przy wycinaniu lasu; Wesele; O\u017cenek; Kr\u00f3lowa przedmie\u015bcia; Teatr Vari\u00e9t\u00e9; Pigmalion; Gwa\u0142u, co si\u0119 dzieje, Ksi\u0119\u017cniczka na opak wywr\u00f3cona)<\/em>. W 2017 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem zespo\u0142u estradowego Senior Show przy Mieleckim Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Cz\u0142onek Mieleckiej Rady Senior\u00f3w w kadencji 2019-2023. Od 2021 r. wiceprezes, a od 7 marca 2022 r. – prezes Stowarzyszenia Teatralnego „Proscenium”. W 2022 r. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprezesa zarz\u0105du Mieleckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Wyr\u00f3\u017cniony: Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”, mieleck\u0105 Honorow\u0105 Nagrod\u0105 Albertus (2019) i nagrod\u0105 specjaln\u0105 Prezydenta Miasta Mielca za ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, a zw\u0142aszcza artystycznej. 26 III 2023 r., z okazji 70. urodzin, w DK SCK odby\u0142 si\u0119 jego benefis,\u00a0 podczas kt\u00f3rego Jubilat wyst\u0105pi\u0142 w monodramie Belfer<\/em>. W 2024 r. zosta\u0142 uhonorowany Br\u0105zowym Medalem „Zas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PACHOLEC WALDEMAR KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 29 III 1957 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Heleny z domu Pawelec. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. Studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki \u015al\u0105skiej w Gliwicach uko\u0144czy\u0142 w 1982 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera elektryka. Uczestniczy\u0142 w zespo\u0142owej pracy dyplomowej, opracowuj\u0105c \u201eSystem telewizji przemys\u0142owej w Zespole Szk\u00f3\u0142 Hotelarskich w Zakopanem\u201d i montuj\u0105c go w tej instytucji. W latach 1982-1983 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy. Od IX 1983 r. do IX 1993 r. pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako kierownik sekcji obs\u0142ugi sprz\u0119tu komputerowego. 1 IX 1993 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu jako nauczyciel przedmiot\u00f3w elektrycznych, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce informatycznych. Uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu informatyki na Politechnice Warszawskiej (2002) i studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (2004). Od 1999 r. do XII 2016 r. pracowa\u0142 w WSGiZ w Mielcu, najpierw jako kanclerz, a nast\u0119pnie dyrektor administracyjny. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 od wielu lat anga\u017cuje si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 sp\u00f3\u0142dzielcz\u0105 i samorz\u0105dow\u0105. W czasie studi\u00f3w dzia\u0142a\u0142 w samorz\u0105dzie osiedla studenckiego. Od 1984 r. udziela si\u0119 w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej, m.in. jako cz\u0142onek Spo\u0142ecznej Komisji Mieszkaniowej (do 1990), cz\u0142onek Rady Nadzorczej (1989-1990), przewodnicz\u0105cy Komisji Rewizyjnej (1990-1994) i Radzie Nadzorczej, m.in. jako jej przewodnicz\u0105cy (1994-2017). R\u00f3wnocze\u015bnie od 1990 r. jest cz\u0142onkiem Rady Osiedla Smoczka. W 2002 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2002-2006 i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego tej Rady. W wyborach samorz\u0105dowych w 2010 r. zosta\u0142 wybrany do Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2010-2014. Pracuje w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu jako nauczyciel przedmiot\u00f3w zawodowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PACIOREK JANUSZ (ksi\u0105dz),<\/strong>\u00a0urodzony 26 X\u00a0 1966 r., absolwent IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tarnowie z matur\u0105 w 1985 r. Studiowa\u0142 na Politechnice Krakowskiej, a nast\u0119pnie w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie i w 1993 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Prac\u0119 rozpocz\u0105\u0142 jako wikariusz w parafiach: \u015bw. Stanis\u0142awa w Pustkowie Osiedlu (1993-1996) i Matki Bo\u017cej Niepokalanej w Nowym S\u0105czu (1996-1999). W tym czasie odby\u0142 studia doktoranckie i na podstawie rozprawy \u201eMi\u0142o\u015b\u0107 w nauczaniu ks. Piotra Semenenki\u201d w 2002 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora. Od 2002 r. do 2006 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 ojca duchownego w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Kolejnymi miejscami pracy duszpasterskiej i funkcjami by\u0142y: Polska Parafia\u00a0 pw. Matki Boskiej Cz\u0119stochowskiej i \u015bw. Kazimierza w Londynie Devonii (proboszcz, 2006-2007), Parafia Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Swindon (proboszcz, 2007-2008), Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie (ojciec duchowny, 2008-2009; dyrektor, 2009-2013), Dzie\u0142o Pomocy \u201eAd Gentes\u201d (dyrektor, 2012) i Parafia \u015bw. Jana Chrzciciela w \u0141\u0105cku (proboszcz, 2013-2018). Od 11 VIII 2018 r. do VII 2021 r. by\u0142 proboszczem Parafii pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcje\u00a0 notariusza oraz duszpasterza ma\u0142\u017ce\u0144stw i rodzin w dekanacie Mielec-Po\u0142udnie. Od 2017 r. jest kanonikiem gremialnym Kapitu\u0142y Kolegiackiej w Mielcu. Po rezygnacji z funkcji w Mielcu w 2021 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii w Tylmanowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PACOSSY JAKUB (ksi\u0105dz)<\/strong>, proboszcz parafii mieleckiej, wzmiankowany w 1446 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PACZOS BARBARA<\/strong>, urodzona 22 IV 1960 r. w Zwierzy\u0144cu ko\u0142o Zamo\u015bcia, c\u00f3rka Zbigniewa i Janiny z domu Po\u015bnik. Absolwentka Technikum Przemys\u0142u Drzewnego. Treningi sportowe rozpocz\u0119\u0142a w szkole podstawowej w SKS Zwierzyniec (czw\u00f3rb\u00f3j lekkoatletyczny). Startowa\u0142a te\u017c w biegach narciarskich i m.in. w czasie IMS w Dusznikach (1975) zaj\u0119\u0142a 6. miejsce w biatlonie, a w 1978 r. wywalczy\u0142a 2. miejsce w narciarskim \u201eBiegu Piast\u00f3w\u201d w Jakuszycach. Z powodu s\u0142abych warunk\u00f3w \u015bniegowych na Zamojszczy\u017anie zrezygnowa\u0142a z narciarstwa wyczynowego i jako zawodniczka \u201eUnii\u201d Hrubiesz\u00f3w zacz\u0119\u0142a startowa\u0107 w biegach d\u0142ugich, p\u00f3\u0142maratonach i maratonach. W pierwszym maratonie (Otwock, 1983) uplasowa\u0142a si\u0119 na 3. miejscu, a w 1984 r. zaj\u0119\u0142a 2. miejsce w Maratonie Pokoju i zosta\u0142a powo\u0142ana do kadry narodowej. Tak\u017ce w 1984 r. przenios\u0142a si\u0119 do I\u2013ligowej \u201eStali\u201d Mielec i by\u0142a jedn\u0105 z jej najwa\u017cniejszych zawodniczek. W mistrzostwach Polski wielokrotnie plasowa\u0142a si\u0119 na czo\u0142owych miejscach. Jako reprezentantka Polski startowa\u0142a m.in. w maratonie w Berlinie Zachodnim, Szeged (W\u0119gry, 6. miejsce), Tubizie (Belgia, 3. miejsce) i Jokohamie (1987), gdzie by\u0142a cz\u0142onkini\u0105 sztafety marato\u0144skiej. Ustanowi\u0142a nast\u0119puj\u0105ce rekordy \u017cyciowe: 5 000 m \u2013 16:54.19 (1986, Grudzi\u0105dz), 10 000 m \u2013 34:57.42 (1987, Sopot), maraton \u2013 2:42:34 (1986, D\u0119bno, klasa mistrzowska). W 1989 r. zako\u0144czy\u0142a wyczynow\u0105 karier\u0119 zawodnicz\u0105 i podj\u0119\u0142a prac\u0119 zawodow\u0105. Nie zrezygnowa\u0142a jednak ca\u0142kowicie z biegania i startowa\u0142a po kilka razy w roku w krajowych biegach ulicznych, zajmuj\u0105c najcz\u0119\u015bciej 2. miejsce (za najlepsz\u0105 w kraju Izabel\u0105 Zatorsk\u0105). W latach 1997-1999 zdoby\u0142a trzykrotnie \u00a0mistrzostwo Polski w kategorii weteran\u00f3w w p\u00f3\u0142maratonie. W 2000 r. wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w Maratonie Millenijnym w Rzymie. Du\u017cy sukces odnios\u0142a w 2002 r., zdobywaj\u0105c na VI Mistrzostwach \u015awiata Biegaczy Weteran\u00f3w w Riccione (W\u0142ochy) br\u0105zowy medal w biegu na 10 km i br\u0105zowy w zespo\u0142owym crossie 3 x 4 km.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PADO J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 1 XII 1938 r. w Wysokiej G\u0142ogowskiej, syn Jana i Stefanii z domu Pokrywka. Absolwent Technikum Rachunkowo\u015bci Rolnej w Wysokiej, pow. \u0141a\u0144cut, matur\u0119 zda\u0142 w 1957 r. W 1960 r. uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Artylerii Przeciwlotniczej, uzyskuj\u0105c stopie\u0144 podchor\u0105\u017cego. Podj\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 zawodow\u0105 w Wojsku Polskim i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dow\u00f3dcy pododdzia\u0142u w Wojskach L\u0105dowych Warszawskiego Okr\u0119gu Wojskowego (1960-1970). W 1973 r. uko\u0144czy\u0142 Akademi\u0119 Sztabu Generalnego w Warszawie i zosta\u0142 skierowany do Sztabu Warszawskiego Okr\u0119gu Wojskowego. W 1974 r. mianowano go szefem sztabu pu\u0142ku 1 WDZ w Modlinie, a w 1975 r. zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 pu\u0142ku artylerii przeciwlotniczej 1 WDZ w Modlinie. W 1979 r. przeniesiono go na stanowisko dow\u00f3dcy pu\u0142ku rakiet przeciwlotniczych w Go\u0142dapi i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1987 r. W latach 1987-1997 by\u0142 komendantem Wojskowej Komendy Uzupe\u0142nie\u0144 w Mielcu, a nast\u0119pnie w stopniu pu\u0142kownika dyplomowanego przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i odpowiada\u0142 za sprawy militaryzacyjne Nadle\u015bnictwa Mielec. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 w organizacjach spo\u0142ecznych, m.in. w Lidze Obrony Kraju (od 1963 r.), Kole \u0141owieckim \u201eKnieja\u201d (od 1980 r.) i Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych (od 1997). Od 2003 r. do 2005 r. pe\u0142ni\u0142 funkcje wiceprezesa ZM LOK w Mielcu i kierownika O\u015brodka Szkolenia Kierowc\u00f3w przy LOK w Mielcu. Z znacz\u0105cym stopniu przyczyni\u0142 si\u0119 do o\u017cywienia jego dzia\u0142alno\u015bci oraz gruntownej modernizacji strzelnicy LOK i rozwoju strzelectwa w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz wieloma odznaczeniami resortowymi MON, MSW i LOK. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Z\u017bWP\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PADUCH MAREK ADAM<\/strong>, urodzony 13 XII 1965 r. w Mielcu, syn Zenona i Jadwigi z Sobolewskich. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1984 r. Studiowa\u0142 filologi\u0119 angielsk\u0105 na Uniwersytecie Miko\u0142aja Kopernika w Toruniu \u00a0(w 1995 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra) i filologi\u0119 rosyjsk\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie (w 1989 r. mgr). Od roku szkolnego 1993\/1994 zosta\u0142 zatrudniony w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu jako nauczyciel j\u0119zyka angielskiego. Ponadto jest wyk\u0142adowc\u0105 j\u0119zyka angielskiego w Zak\u0142adzie Filologii Angielskiej Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Zawodowej w Tarnowie (od 1999 r.) i Nauczycielskiego Kolegium J\u0119zyk\u00f3w Obcych w Mielcu (od 2004 r.). Od 1994 r. uczestniczy w konferencjach i sympozjach j\u0119zykowych w kraju i za granic\u0105, m.in. na Uniwersytecie Kent i Manchester (Wielka Brytania). Bra\u0142 udzia\u0142 w pracach nad formowaniem nowej matury z j\u0119zyka angielskiego, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z OKE w Krakowie (od 1995 r.). Jest autorem publikacji naukowych z dziedziny lingwistyki kognitywnej: Metaphorical Awareness of the Native Speakres of English in the Conceptualisation of Happiness (2000), The Word and its Dictionary and Encyclopaedic Definitions (2001) i The Cognitive Approach to the Problem of Meaning (2003), wydanych przez Uniwersytet Rzeszowski. Jest inicjatorem i prowadz\u0105cym wielu mi\u0119dzynarodowych projekt\u00f3w edukacyjno-kulturowych dla nauczycieli i m\u0142odzie\u017cy w ramach program\u00f3w Unii Europejskiej \u201eSocrates-Comenius\u201d i \u201eM\u0142odzie\u017c\u201d oraz programu rz\u0105du norweskiego \u201eLinking up for Mibility in Europe\u201d w ramach programu \u201eLeonardo da Vinci\u201d. Od 1999 r. prowadzi wsp\u00f3\u0142prac\u0119 ze szko\u0142ami w Norwegii, Francji, Portugalii, Rumunii i W\u0142oszech, organizuj\u0105c wymiany m\u0142odzie\u017cowe dla uczni\u00f3w oraz wizyty studyjne dla nauczycieli, a od 2001 r. uczestniczy w organizowaniu wsp\u00f3\u0142pracy pomi\u0119dzy du\u0144skim klubem p\u0142ywackim West Swim Esbjerg i klubem p\u0142ywackim MKS \u201eIkar\u201d Mielec. Odbywa studia doktoranckie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Rzeszowskiego w zakresie j\u0119zykoznawstwa. Wyg\u0142osi\u0142 go\u015bcinnie (w j\u0119zyku angielskim) referat naukowy na Uniwersytecie Rzymskim La Sapienza w Rzymie nt.\u00a0Poj\u0119cie szcz\u0119\u015bcia w kulturze ameryka\u0144skiej i polskiej z perspektywy komunikacji mi\u0119dzykulturowej<\/em>. 21 VI 2017 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora nauk humanistycznych na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Rzeszowskiego na podstawie rozprawy:\u00a0Etnosemantyka poj\u0119cia szcz\u0119\u015bcia w ameryka\u0144skiej odmianie j\u0119zyka angielskiego i w j\u0119zyku polskim.<\/em><\/p>\r\n

PADWI\u0143SKA TERESA KAROLINA, (z domu SOK\u00d3\u0141),<\/b> urodzona 20 VII 1937 r. w Mielcu, c\u00f3rka Piotra i Bronis\u0142awy z domu Piszczek. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu z matur\u0105 w 1955 r. W latach szkolnych trenowa\u0142a lekkoatletyk\u0119 i biega\u0142a na kr\u00f3tkich dystansach: 100 m, 200 m, 400 m i 500 m. Startowa\u0142a z powodzeniem w zawodach m\u0142odzie\u017cowych, m.in. w Igrzyskach M\u0142odzie\u017cy Szkolnej. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1955 r. jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Wadowicach G\u00f3rnych. Od 1957 r. do 1975 r. pracowa\u0142a w \u015bwietlicy mi\u0119dzyszkolnej WSK Mielec, a p\u00f3\u017aniej by\u0142a kierownikiem \u015bwietlicy w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie w organizacjach kobiecych. By\u0142a te\u017c ankieterk\u0105 prowadz\u0105c\u0105 badania dla Polskiego Radia i Telewizji. Zosta\u0142a uhonorowana m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia PRL, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i wpisem do Ksi\u0119gi \u201eZas\u0142u\u017conych dla miasta Mielca\u201d. Zmar\u0142a 27 V 2023 r. i zosta\u0142a pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PADWI\u0143SKI ANDRZEJ MAREK<\/strong>, urodzony 21 IV 1956 r. w Cyrance (p\u00f3\u017aniej osiedle w Mielcu), syn Tadeusza i Teresy z domu Sok\u00f3\u0142. Ucz\u0119szcza\u0142 do Technikum Elektrycznego, a p\u00f3\u017aniej do Technikum Mechanicznego (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w) i w 1982 r. zda\u0142 matur\u0119. Od 1968 r. trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w Stali Mielec pod kierunkiem H. Tobolika, T. P\u0142anety i H. Noworyty. Powo\u0142ywano go do kadry narodowej junior\u00f3w. W 1974 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec z oddelegowaniem do FKS Stal. W latach 1974-1976 wyst\u0119powa\u0142 w I zespole Stali Mielec (1975 \u2013 wicemistrz Polski, 1976 \u2013 mistrz Polski). W m\u0142odzie\u017cowej reprezentacji U-21 Polski rozegra\u0142 4 mecze (Turniej o puchar Ksi\u0119cia Nast\u0119pcy Tronu w Iranie, 17-22 II 1976 r.). W 1976 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do II\u2013ligowej Stali Stalowa Wola (zatrudnienie w Hucie Stalowa Wola), od 1978 r. gra\u0142 w II\u2013ligowej Pogoni Szczecin (Zarz\u0105d Portu Szczecin), a w latach 1981-1982 wyst\u0119powa\u0142 w II\u2013ligowej Koronie Kielce (Fabryka \u0141o\u017cysk Tocznych Iskra Kielce). W 1982 r. powr\u00f3ci\u0142 do Stali Mielec (WSK \u201ePZL\u2013Mielec\u201d) i w jej barwach zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 wyczynow\u0105 w 1985 r. By\u0142 prekursorem zapisu obrazu w technice video w Mielcu. W 1984 r. zorganizowa\u0142 (wsp\u00f3lnie z Krzysztofem Adamczykiem) w kawiarni \u201eMelodia\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201eOdyseja 2000\u201d) pierwszy w Mielcu publiczny pokaz mo\u017cliwo\u015bci technicznych aparatury video dla videodyskoteki (teledyski). W 1985 r. za\u0142o\u017cy\u0142 firm\u0119 EDA \u2013 VIDEO i jako pierwszy w Mielcu (jeden z dw\u00f3ch pierwszych w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim) uzyska\u0142 zezwolenie na \u201edokonywanie elektronicznego zapisu obrazu i d\u017awi\u0119ku oraz odtwarzanie metod\u0105 magnetowidow\u0105 zapisu w\u0142asnej produkcji\u201d. Wykona\u0142 pierwsze nagrania video do mieleckiej miejskiej wideoteki: \u201eDo\u017cynki Wojew\u00f3dzkie\u2013Mielec 1986\u201d i \u201eMielec na pocz\u0105tku 1987 r.\u201d oraz szereg innych w nast\u0119pnych latach. Wykonywa\u0142 m.in. filmy reklamowe dla firm w Mielcu i w innych miastach oraz nagrywa\u0142 uroczysto\u015bci i imprezy okoliczno\u015bciowe. By\u0142 jednym z realizator\u00f3w filmu video \u201eMielec\u201d, zrealizowanego w 1997 r. Prowadzona przeze\u0144 firma EDA-VIDEO funkcjonowa\u0142a z du\u017cym powodzeniem. Zmar\u0142 2 II 2012 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PADYKU\u0141A KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 8 XI 1950 r. w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca, syn Stanis\u0142awa i Janiny z domu Sudek. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO). Po maturze (1968) pracowa\u0142 w PZZ w Chorzelowie jako sta\u017cysta, a nast\u0119pnie inspektor kontroli, skupu i kontraktacji. W latach 1970-1972 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Marynarce Wojennej. Po powrocie pracowa\u0142 w PKS Mielec (1972-1973) i PZU Mielec (1973). R\u00f3wnocze\u015bnie dzia\u0142a\u0142 spo\u0142ecznie w Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej, pe\u0142ni\u0105c funkcje: przewodnicz\u0105cego ko\u0142a, przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Gromadzkiego oraz cz\u0142onka Zarz\u0105du Powiatowego i Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego. W 1973 r. zosta\u0142 zatrudniony w Zarz\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim ZMW w Rzeszowie i pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 etatowego sekretarza ZP ZMW. Studiowa\u0142 na Wydziale Rolnym Akademii Rolniczej w Krakowie i w 1979 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. W 1978 r. zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora ds. technicznych Sp\u00f3\u0142dzielni Us\u0142ug Rolniczych w Czerminie, a od 1980 r. do 1997 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du SUR. W tym okresie doprowadzi\u0142 do gruntownej modernizacji zak\u0142ad\u00f3w oraz wybudowania nowych obiekt\u00f3w produkcyjnych i administracyjnych. Wprowadzi\u0142 nowoczesne technologie spawania tworzyw i metali lekkich. Uzyska\u0142 certyfikat uprawniaj\u0105cy do monta\u017cu zespo\u0142\u00f3w samolotu An-2 i \u201eDromader\u201d, co by\u0142o podstaw\u0105 do ponad 10\u2013letniej kooperacji z WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. (Certyfikat ten zosta\u0142 rozszerzony na uprawnienia remontowe, otwieraj\u0105c drog\u0119 do wykonywania napraw skrzyde\u0142 i zespo\u0142\u00f3w usterzenia, g\u0142\u00f3wnie dla Zak\u0142ad\u00f3w Us\u0142ug Agrolotniczych.) W 1997 r. przeszed\u0142 na stanowisko dyrektora Zak\u0142adu \u201eFormaplan Polska Sp. z o.o.\u201d w Czerminie, a od 1999 r. do 2011 r. by\u0142\u00a0 dyrektorem i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du \u201eFormaplan Mielec Sp. z o.o.\u201d \u2013 firmy maj\u0105cej siedzib\u0119 w SSE EURO-PARK MIELEC. Doprowadzi\u0142 do wybudowania nowoczesnego zak\u0142adu oraz uruchomienia produkcji mebli z drewna litego (g\u0142\u00f3wnym odbiorc\u0105 jest szwedzki koncern IKEA), a tak\u017ce uzyskania Certyfikatu ISO 9001 i Nagrody \u201eFair Play\u201d przez 4 kolejne lata (2001-2004). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Br\u0105zowym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PADYKU\u0141A SABINA MARIA<\/strong>, urodzona 7 I 1958 r. w Mielcu, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Zofii z domu Bu\u0142awa. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1977 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1983 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 lekarza medycyny. W latach 1983-2000 pracowa\u0142a w Szpitalu Rejonowym (Powiatowym) w Mielcu jako lekarz sta\u017cysta (1983-1984), m\u0142odszy asystent i asystent na Oddziale Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych (1984-1990) oraz jako asystent, starszy asystent i zast\u0119pca ordynatora na Oddziale Gru\u017alicy i Chor\u00f3b (1991-2000). R\u00f3wnolegle (od 1989 r. do 2000 r.) pracowa\u0142a w Pracowni Ultrasonograficznej, a od 2001 r. jest kierownikiem Poradni Gru\u017alicy i Chor\u00f3b P\u0142uc w tym szpitalu. W mi\u0119dzyczasie uzyska\u0142a I stopie\u0144 specjalizacji z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych (Szpital Wojew\u00f3dzki w Rzeszowie, 1989) i II stopie\u0144 z zakresu chor\u00f3b p\u0142uc (Akademia Medyczna w Krakowie, 1996). W 2001 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 Niepublicznych Zak\u0142ad\u00f3w Opieki Zdrowotnej INTER-MED i SONO-MED w Mielcu przy ul. Pisarka 1 B i jest ich wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielk\u0105. Jako lekarz specjalista wykonuje badania USG: jamy brzusznej, tarczycy, szyi, sutk\u00f3w, w\u0119z\u0142\u00f3w ch\u0142onnych, \u015blinianek i przep\u0142yw\u00f3w w naczyniach szyjnych. W 2004 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 doktora nauk medycznych na podstawie rozprawy\u00a0Ocena w\u0142asnej ultrasonograficznej metody obliczania obj\u0119to\u015bci p\u0142ynu w jamie op\u0142ucnej<\/em> na Akademii Medycznej w Warszawie. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Towarzystwa Alergologicznego, Polskiego Towarzystwa Ftyzjopneumologicznego i Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego, w kt\u00f3rym od 2000 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 cz\u0142onka Krajowej Komisji Rewizyjnej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PADYKU\u0141A STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 6 V 1946 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Teofili z domu Biernat. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: urz\u0105dzenia ch\u0142odnicze w przemy\u015ble), matur\u0119 zda\u0142 w 1965 r. W okresie szkolnym zajmowa\u0142 si\u0119 modelarstwem oraz przez pewien czas nale\u017ca\u0142 do ZHP (12. M\u0119ska Dru\u017cyna im. Dywizjonu 303). Trenowa\u0142 koszyk\u00f3wk\u0119 i gra\u0142 w zespole Stali Mielec (liga mi\u0119dzywojew\u00f3dzka). W 1973 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w zakresie mechaniki (specjalno\u015b\u0107: obrabiarki, narz\u0119dzia i technologia budowy maszyn) i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. Od 30 VIIII 1965 r. pracowa\u0142 w WSK PZL-Mielec, m.in. na stanowiskach: starszego technologa, samodzielnego konstruktora, kierownika sekcji, kierownika Dzia\u0142u Planowania Technologicznego, kierownika Dzia\u0142u Obs\u0142ugi Informatycznej i kierownika dzia\u0142u koordynuj\u0105cego uruchomieniem produkcji samolotu M-18 \u201eDromader\u201d. W latach 1974-1979 uczestniczy\u0142 w pracach Grupy Roboczej Sta\u0142ej Komisji Maszynowej przy Radzie Wzajemnej Pomocy Gospodarczej jako delegat ZPLiS w dziedzinie transportu ch\u0142odniczego i izotermicznego. W 1981 r. zapisa\u0142 si\u0119 do powstaj\u0105cego w WSK NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d, ale nie pe\u0142ni\u0142 w nim \u017cadnych funkcji. By\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Mielcu i w p\u00f3\u017aniejszych latach jako wiceprezes by\u0142 jednym z jego najaktywniejszych dzia\u0142aczy. Tak\u017ce w 1981 r. zosta\u0142 wybrany przewodnicz\u0105cym Rady Pracowniczej Przedsi\u0119biorstwa. Uczestniczy\u0142 te\u017c w pracach Organizacji Zak\u0142adowych NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d Wiod\u0105cych Zak\u0142ad\u00f3w Pracy (tzw. \u201eSie\u0107\u201d), dotycz\u0105cych m.in.: przygotowywanych nowych ustaw o przedsi\u0119biorstwie i samorz\u0105dzie robotniczym oraz programu reform systemu gospodarczego. W latach 80. pracowa\u0142 na stanowiskach: kierownika pracowni, kierownika sekcji, technologa prowadz\u0105cego i asystenta dyrektora naczelnego ds. wsp\u00f3\u0142pracy z Sejmem i Rz\u0105dem RP (do 22 I 1991 r.). W latach 1982-1988 bra\u0142 udzia\u0142 w opracowaniu projekt\u00f3w i dokumentacji eksploatacyjnej oraz koordynacji opracowa\u0144 i wdro\u017ce\u0144 system\u00f3w informatycznych w zakresie technicznego przygotowania produkcji lotniczej. By\u0142 autorem 6 projekt\u00f3w racjonalizatorskich. Nale\u017ca\u0142 do SIMP. Uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 w latach 70. i 80. anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Rady Sp\u00f3\u0142dzielni Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej i Komitetu Osiedla MSM im. M. Kopernika. W wyborach 4 VI 1989 r. jako kandydat Komitetu Obywatelskiego \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d zosta\u0142 pos\u0142em na Sejm PRL X kadencji (tzw. \u201ekontraktowy\u201d) i aktywnie uczestniczy\u0142 w zapocz\u0105tkowaniu g\u0142\u0119bokich przemian ustrojowych pa\u0144stwa. Bra\u0142 udzia\u0142 w pracach Komisji Systemu Gospodarczego Przemys\u0142u i Budownictwa; Komisji ds. Samorz\u0105du Terytorialnego i Gospodarki Komunalnej; Nadzwyczajnej Komisji do Rozpatrywania Ustaw o Samorz\u0105dzie Terytorialnym (przewodniczy\u0142 Podkomisji ds. Ordynacji Wyborczej) oraz Komisji ds. Reprywatyzacji Przedsi\u0119biorstw Pa\u0144stwowych. 23 I 1991 r. zosta\u0142 mianowany podsekretarzem stanu (wiceministrem) w Ministerstwie Przemys\u0142u (p\u00f3\u017aniej Ministerstwo Przemys\u0142u i Handlu) i z kr\u00f3tk\u0105 przerw\u0105 pracowa\u0142 na tym stanowisku do 31 XII 1996 r. Od 1 I 1997 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa Agencji Rozwoju Przemys\u0142u w Warszawie. Utrzymywa\u0142 sta\u0142y kontakt z Mielcem, m.in. wspiera\u0142 procesy restrukturyzacyjne w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d oraz przyczyni\u0142 si\u0119 do powstania i rozwoju SSE EURO-PARK MIELEC. W latach 1990\u20131997 by\u0142 prezesem mieleckiej Fundacji S.O.S. \u201e\u017bycie\u201d. Zgin\u0105\u0142 12 VII 2001 r. w katastrofie samolotu M28 \u201eSkytruck\u201d, wyprodukowanego w Mielcu, na lotnisku w Puerto Cabello (Wenezuela), gdzie przebywa\u0142 z misj\u0105 techniczno\u2013handlow\u0105. (Specjalna komisja ustali\u0142a, \u017ce wypadek spowodowa\u0142 pilot wenezuelski.) Odznaczony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz po\u015bmiertnie Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego”. Spoczywa na cmentarzu w Wilanowie w Warszawie. W 2005 r. Rada Miejska w Mielcu nada\u0142a jego imi\u0119 nowo wybudowanej ulicy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PADYKU\u0141Y STANIS\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska na osiedlu Cyranka, jedna z najm\u0142odszych ulic w Mielcu. Jest przed\u0142u\u017ceniem ul. Wojska Polskiego i biegnie od ul. Cyranowskiej, przez cyranowskie pola, do ronda na ul. H. Sienkiewicza. Dochodz\u0105 do\u0144 ulice: Orla, H. Boguszewskiej, Modelarska, F. Soko\u0142a, L. Wanatowicza, Poziomkowa, Sportowa i Kazimierza Jagiello\u0144czyka. Jej budow\u0119 zako\u0144czono w 2005 r. w ramach realizacji programu tzw. ma\u0142ej obwodnicy, kt\u00f3rego celem by\u0142o wyprowadzenie ci\u0119\u017ckiego ruchu ko\u0142owego, zwi\u0105zanego z SSE EURO-PARK MIELEC, poza centralne osiedla mieszkaniowe Mielca. Ma 1 322 m d\u0142ugo\u015bci. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119, chodnik i \u015bcie\u017ck\u0119 rowerow\u0105. W zwi\u0105zku z budow\u0105 niewielkiego ronda na skrzy\u017cowaniu ulic Kazimierza Jagiello\u0144czyka i Stanis\u0142awa Padyku\u0142y \u2013 obie ulice zosta\u0142y przebudowane w latach 2014-2016. Ponadto w 2014 r. wybudowano parking przy ul. S. Padyku\u0142y, g\u0142\u00f3wnie dla klient\u00f3w targ\u00f3w czwartkowych i sobotnich oraz dla publiczno\u015bci du\u017cych imprez na terenach MOSiR.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAJ\u0104K MAREK WITOLD<\/strong>, urodzony 4 IX 1962 r. w Mielcu, syn Witolda i El\u017cbiety z Wierzbickich. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1981 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie i w 1988 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. W tym roku podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Szpitalu Rejonowym w Mielcu, przez rok jako lekarz sta\u017cysta, a nast\u0119pnie jako m\u0142odszy asystent na Oddziale Ginekologiczno-Po\u0142o\u017cniczym. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142 w Przemys\u0142owym ZOZ w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. W 1995 r. uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji, a w 1999 r. \u2013 II stopie\u0144 specjalizacji z ginekologii i po\u0142o\u017cnictwa. Do 2005 r. pracowa\u0142 jako starszy asystent. 15 III 2005 r. zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 ordynatora Oddzia\u0142u Ginekologiczno-Po\u0142o\u017cniczego, a od 5 X 2007 r. powierzono mu pe\u0142nienie obowi\u0105zk\u00f3w ordynatora tego oddzia\u0142u. Opublikowa\u0142 dwie prace naukowe w czasopismach medycznych. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Uczestniczy\u0142 w licznych szkoleniach, kursach i zjazdach naukowych z zakresu ginekologii i po\u0142o\u017cnictwa. Funkcj\u0119 ordynatora pe\u0142ni\u0142 do 2011 r. Jako lekarz-ginekolog pracuje na terenie Mielca, m.in. w przychodni Centrum Medycznego Medyk oraz w gabinetach przy ul. Dworcowej i ul. Wolno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAJ\u0104K WITOLD ADOLF<\/strong>, urodzony 4 IX 1936 r. w Ostrowie ko\u0142o Przemy\u015bla, syn Adolfa i Eugenii z domu Wo\u0142os. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Przemy\u015blu, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Morskim Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Sopocie i w 1959 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra nauk ekonomicznych. Od 1 II 1959 r. do 31 XII 1960 r. pracowa\u0142 w Stoczni Gda\u0144skiej jako ekonomista, a nast\u0119pnie od 15 II 1961 r. do 31 XII 1961 r. w Urz\u0119dzie Celnym w Przemy\u015blu\u2013\u017burawicy jako rewizor celny. 1 I 1962 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na stanowisku starszego ekonomisty, a nast\u0119pnie mianowano go kierownikiem sekcji w Dziale Planowania Inwestycji. R\u00f3wnocze\u015bnie od 1962 r. by\u0142 sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikiem i pisz\u0105cym cz\u0142onkiem kolegium redakcyjnego \u201eG\u0142osu Za\u0142ogi\u201d. Ponadto w latach 60. pracowa\u0142 jako nauczyciel ekonomii politycznej (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Technikum Elektrycznym w Mielcu. W 1968 r. uko\u0144czy\u0142 roczny Kurs Ekonomiki Inwestycji PTE w Warszawie. \u00a01 II 1972 r. powierzono mu funkcj\u0119 redaktora naczelnego gazety zak\u0142adowej WSK \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d i sprawowa\u0142 j\u0105 do odwo\u0142ania (1 VI 1982 r.). Do 31 V 1991 r. pracowa\u0142 jako redaktor. Od 1 VI do 30 IX 1991 r. pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki redaktora naczelnego tygodnika \u201eG\u0142os Mielecki\u201d i radiostudia WSK \u201ePZL-Mielec, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 na stanowisko redaktora. W pracy dziennikarskiej zajmowa\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie problemami ekonomicznymi. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142autorem opracowania Powiat mielecki w XXX-leciu PRL, Mielec 1974 oraz ksi\u0105\u017cek: Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego PZL-Mielec. Historia \u2013 dorobek \u2013 perspektywy 1938 \u2013 1978, Mielec 1978, 40 lat Aeroklubu Mieleckiego, Mielec 1986 i artyku\u0142u Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego PZL \u2013 Mielec w Mielec. Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu, t. 2 pod red. Feliksa Kiryka, Mielec 1988. Otrzyma\u0142 kilka nagr\u00f3d zwi\u0105zkowych oraz Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za popularyzacj\u0119 problematyki poprawy efektywno\u015bci gospodarowania. Nale\u017ca\u0142 do PTE i SDP. Posiada\u0142 stopie\u0144 podporucznika rezerwy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Z dniem 30 IV 1993 r. przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. Zmar\u0142 16 XI 1993 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAJOR MICHA\u0141<\/strong>, urodzony w 1869 r., urz\u0119dnik skarbowy, oficer armii austriackiej. Pracowa\u0142 m.in. w urz\u0119dach skarbowych w Krakowie, Strzy\u017cowie i od 1907 r. w Mielcu, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komisarza skarbowego. By\u0142 jednym z wybitniejszych dzia\u0142aczy niepodleg\u0142o\u015bciowych w Mielcu. W latach 1909-1912 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Od 1912 r. tworzy\u0142 konspiracyjne Polskie Dru\u017cyny Sokole (Strzeleckie) w powiecie mieleckim i organizowa\u0142 ich szkolenie wojskowe. (Wizytowa\u0142 je w 1913 r. w lesie cyranowskim J\u00f3zef Pi\u0142sudski.) 26 VIII 1914 r. powierzono mu funkcj\u0119 komisarza wojskowego Powiatowego Komitetu Narodowego w Mielcu. By\u0142 jednym z g\u0142\u00f3wnych organizator\u00f3w wys\u0142ania ca\u0142kowicie wyposa\u017conych trzech grup ochotnik\u00f3w z Mielca i powiatu mieleckiego do Legion\u00f3w Polskich w Krakowie. Po zaniechaniu dzia\u0142alno\u015bci PKN \u00a0w czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych na ziemi mieleckiej (30 IX 1914 r. \u2013 11 V 1915 r.) M. Pajor by\u0142 inicjatorem wznowienia dzia\u0142alno\u015bci PKN bezpo\u015brednio po odej\u015bciu frontu na wsch\u00f3d (V 1915 r.). Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 delegata Departamentu Wojskowego NKN na teren powiatu mieleckiego a\u017c do rozwi\u0105zania NKN (15 X 1917 r.). Wsp\u00f3lnie ze Stanis\u0142awem \u0141ojasiewiczem doprowadzi\u0142 do powstania Ko\u0142a Pracy Narodowej Kobiet w Mielcu. W 1921 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krakowa, gdzie pracowa\u0142 w Izbie Skarbowej. Odznaczony m.in. Krzy\u017cem Odrodzenia Polski. Zmar\u0142 10 VI 1928 r. Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAK\u0141OS DAWID EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 19 IX 1984 r. w Mielcu, syn Eugeniusza i Heleny z domu Prorok. Absolwent IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w ramach Centrum Kszta\u0142cenia Ustawicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 2003 r. Pracowa\u0142 w firmach mieleckiej SSE: Lear C. i Kamax. Studiuje na Wydziale In\u017cynierii Materia\u0142owej i Ceramiki Akademii G\u00f3rniczo \u2013 Hutniczej w Krakowie. Od 2002 r. uczestniczy w turniejach w komputerowych grach strategicznych 1 vs 1 i 2 vs 2, odnosz\u0105c du\u017ce sukcesy. Wi\u0119ksze z nich to: * 2002 \u2013 3. miejsce w Europejskim Turnieju w Rymarov (Czechy), * 2003 \u2013 3. i 1. m. w Krakowie, 2 x 2. m. w Lublinie i 2. m. w Kielcach (Targi Kieleckie Games EXPO), * 2004 \u2013 1. m. w Warszawie (25 IV, mistrz Polski), 2. m. w Warszawie, * 2005 \u2013 2. m. w Cz\u0119stochowie, 1. m. w Pradze (23 \u2013 26 VI, PG Challenge). By\u0142 reprezentantem Polski w grach 1 vs 1 i 2 vs 2.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAKU\u0141A-SACHARCZUK ANNA<\/strong>, urodzona 10 VIII 1956 r. w P\u0142o\u0144sku, c\u00f3rka Tadeusza i Krystyny. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1975 r. Uczestniczy\u0142a z powodzeniem w og\u00f3lnopolskich konkursach recytatorskich. Wyst\u0119powa\u0142a w Teatrze Poezji \u201eKaliope\u201d przy Osiedlowym Domu Kultury Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Studia filozoficzne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uko\u0144czy\u0142a w 1983 r. uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra. W czasie studi\u00f3w dzia\u0142a\u0142a w\u015br\u00f3d wydawc\u00f3w Niezale\u017cnego Pisma M\u0142odych Katolik\u00f3w \u201eSpotkania\u201d oraz organizowa\u0142a og\u00f3lnopolskie Tygodnie Filozoficzne i Tygodnie Eklezjologiczne, a tak\u017ce inicjowa\u0142a i organizowa\u0142a wyjazdy na Europejskie Spotkania M\u0142odych Wsp\u00f3lnoty Taize. W latach 1983-1991 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Sp\u00f3\u0142dzielczego Domu Kultury MSM w Mielcu, a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w Osiedlowym Domu Kultury Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej \u201eNowe Miasto\u201d w Rzeszowie. Wyk\u0142ada\u0142a filozofi\u0119 cz\u0142owieka w Instytucie Edukacji Narodowej. W latach 1989-1991 bra\u0142a udzia\u0142 w tworzeniu wolnej prasy i pracowa\u0142a jako dziennikarz w tygodniku \u201eSan\u201d Zarz\u0105du Regionu NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Zosta\u0142a cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i bra\u0142a udzia\u0142 w redakcji nowego statutu SDP. W latach 1991-2005 pracowa\u0142a w Urz\u0119dzie Miasta Rzeszowa \u2013 najpierw na stanowisku dyrektora Wydzia\u0142u Edukacji, Kultury, Sportu i Rekreacji (1991-1999), a nast\u0119pnie jako inspektor w Biurze Prasowym (1999-2005). Wst\u0105pi\u0142a do partii Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107 i z jej listy w 2005 r. zosta\u0142a wybrana pos\u0142em na Sejm RP (kadencja skr\u00f3cona 2005-2007). Pracowa\u0142a w sejmowej Komisji Polityki Spo\u0142ecznej oraz Kultury i \u015arodk\u00f3w Przekazu. Jest cz\u0142onkiem Rady Programowej Centrum Dialogu Mi\u0119dzykulturowego. Inicjowa\u0142a i realizowa\u0142a liczne programy i akcje spo\u0142eczne, m.in.: Samorz\u0105dowy Konkurs Nastolatk\u00f3w \u201e8 Wspania\u0142ych\u201d, program \u201eDialog\u201d (integracja spo\u0142eczno\u015bci lokalnych, poprawa bezpiecze\u0144stwa na rzeszowskich osiedlach), M\u0142odzie\u017cow\u0105 Akademi\u0119 Lidera MAL i \u201eMiko\u0142ajki \u2013 m\u0142odzi dzieciom\u201d. Jest wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 stowarzysze\u0144 i instytucji: Stowarzyszenia na Rzecz Rodzin Wielodzietnych \u201eRodzina Rodzin\u201d, Towarzystwa Rozwoju Dzieci i M\u0142odzie\u017cy \u201eAltum\u201d, Centrum Wspierania Organizacji Pozarz\u0105dowych CEWOP, Podkarpackiego Forum Pozarz\u0105dowego PFP, Centrum Wolontariatu, Podkarpackiej Wsp\u00f3lnoty Organizacji Socjalnych POWOS i Podkarpackiego Banku \u017bywno\u015bci. Od 2008 r. pracowa\u0142a jako pe\u0142nomocnik zarz\u0105du ds. wsp\u00f3\u0142pracy Samorz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego z organizacjami pozarz\u0105dowymi w Urz\u0119dzie Marsza\u0142kowskim Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego. W maju 2008 r. uczestniczy\u0142a w wyprawie na Ararat, zorganizowanej przez Klub Dziennikarzy Podr\u00f3\u017cnik\u00f3w przy rzeszowskim oddziale Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W sierpniu 2008 r., na pro\u015bb\u0119 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zorganizowa\u0142a (z pomoc\u0105 darczy\u0144c\u00f3w i wolontariuszy) wakacyjny pobyt na Podkarpaciu dla grupy 86 gruzi\u0144skich dzieci z obozu dla uchod\u017ac\u00f3w w Tibilisi, pochodz\u0105cych g\u0142\u00f3wnie ze zburzonego miasta Gori, gdzie trwa\u0142y dzia\u0142ania wojenne. W 2010 r. zdoby\u0142a dla Samorz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego III nagrod\u0119 w mi\u0119dzynarodowym konkursie dla samorz\u0105d\u00f3w z kraj\u00f3w Grupy Wyszehradzkiej \u201eAbout people with people\u201d (\u201eO ludziach z lud\u017ami\u201d). Zosta\u0142a zaproszona przez ministra pracy i polityki spo\u0142ecznej jako ekspert do uczestnictwa w programie \u201eModel Wsp\u00f3\u0142pracy Administracji Publicznej z Organizacjami Pozarz\u0105dowymi\u201d, i nast\u0119pnie zosta\u0142a trenerem w tym programie. Jest pomys\u0142odawc\u0105 utworzenia Podkarpackiej Rady ds. Kombatant\u00f3w i Os\u00f3b Represjonowanych i wspiera jej dzia\u0142ania. Od 2011 r. pracowa\u0142a jako g\u0142\u00f3wny specjalista w kancelarii Zarz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego. W 2011 r. za\u0142o\u017cy\u0142a Stowarzyszenie KRIS \u2013 Kreatywno\u015b\u0107, Rozw\u00f3j, Innowacyjne Spo\u0142ecze\u0144stwo i pracuje spo\u0142ecznie jako jego prezes. W 2013 r. zosta\u0142a wybrana przez rzeszowskie organizacje pozarz\u0105dowe do wojew\u00f3dzkiej Podkarpackiej Rady Organizacji Pozarz\u0105dowych. Od 2013 r. pracuje jako g\u0142\u00f3wny specjalista w Departamencie Organizacyjnym Urz\u0119du Marsza\u0142kowskiego Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAKU\u0141A TADEUSZ<\/strong>, urodzony 27 III 1933 r. w miejscowo\u015bci Rokitno, syn Micha\u0142a i Zofii z domu Matusik. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Przemys\u0142ow\u0105 w Zamo\u015bciu w 1952 r., a nast\u0119pnie studia na Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej (kierunek: budowa osprz\u0119tu lotniczego), uzyskuj\u0105c w 1956 r. tytu\u0142 in\u017cyniera lotnictwa. Od 1 XI 1956 r. do 1990 r. pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowiskach: technologa w Wydziale 57 (do 1960 r.), zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u 57 (1960-1965), kierownika Wydzia\u0142u 57 (1965-1969), samolotowego pilota do\u015bwiadczalnego (1969-1973), szefa pilot\u00f3w, szefa personelu lotniczego, pilota samolotowego-instruktora I klasy i samolotowego pilota do\u015bwiadczalnego I klasy (1973-1990). R\u00f3wnolegle do pracy zawodowej dzia\u0142a\u0142 spo\u0142ecznie w Aeroklubie Mieleckim jako pilot instruktor szybowcowy, pilot-instruktor samolotowy, szef wyszkolenia i cz\u0142onek Zarz\u0105du (sekretarz). Ponadto nale\u017ca\u0142 do Mieleckiego Klubu Senior\u00f3w Lotnictwa. Og\u00f3\u0142em wylata\u0142 oko\u0142o 12 000 godzin na samolotach i oko\u0142o 1 000 godzin na szybowcach. Jako pilot szybowcowy uzyska\u0142 mi\u0119dzynarodow\u0105 odznak\u0119 szybowcow\u0105 z trzema diamentami. B\u0119d\u0105c pilotem samolotowym, zdoby\u0142 licencj\u0119 pilota samolotowego liniowego z uprawnieniami pilota instruktora samolotowego I klasy oraz pilota do\u015bwiadczalnego I klasy. Opracowa\u0142 pierwsz\u0105 w Polsce Instrukcj\u0119 wykonywania lot\u00f3w patrolowych oraz lot\u00f3w po\u0142\u0105czonych z gaszeniem po\u017car\u00f3w. (Po uzgodnieniach w Ministerstwie Komunikacji i wdro\u017ceniu w praktyczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 bazy przeciwpo\u017carowej w Gozdnicy \u2013 WSK \u201ePZL\u2013Mielec\u201d uzyska\u0142a zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci us\u0142ugowej w zakresie gaszenia po\u017car\u00f3w przy pomocy samolot\u00f3w w kraju i poza granicami.) By\u0142 tak\u017ce autorem Programu szkolenia lotniczego pilot\u00f3w w zakresie patrolowania i gaszenia po\u017car\u00f3w las\u00f3w, kt\u00f3ry po sprawdzeniu w szkoleniu praktycznym pilot\u00f3w zosta\u0142 przez Ministerstwo Komunikacji zalecony do wykorzystywania we wszystkich przedsi\u0119biorstwach lotnictwa gospodarczego, prowadz\u0105cych dzia\u0142alno\u015b\u0107 przeciwpo\u017carow\u0105. Sam uczestniczy\u0142 w wielu lotach instrukta\u017cowych i operacyjnych na samolotach M-18 \u201eDromader\u201d, po\u0142\u0105czonych z gaszeniem po\u017car\u00f3w las\u00f3w, m.in. w Grecji i w Kanadzie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30\u2013lecia Polski Ludowej, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Odznak\u0105 100\u2013lecia Sportu Polskiego, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Lotnictwa Sportowego\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Aeroklubu PRL\u201d i Pami\u0105tkowym Medalem \u201eZa aktywne uczestnictwo w produkcji samolot\u00f3w An-2\u201d (nadany przez dw\u00f3ch ministr\u00f3w ZSRR) oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca (1983). Zmar\u0142 24 XII 2020 r. Pochowany na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PALEJ RAFA\u0141<\/strong>, urodzony 16 V 1950 r. w K\u0142odzku, syn Romana i Ireny z domu Po\u0142o\u017cenko. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO im. M. Kopernika) w Mielcu, matura w 1968 r. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w na Wydziale Mechanicznym (kierunek \u2013 mechanika stosowana) Politechniki Krakowskiej w Krakowie z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera, zosta\u0142 zatrudniony w 1974 r. w tej\u017ce uczelni na Wydziale Mechanicznym w Instytucie Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn. W 1984 r. na podstawie rozprawy Drgania nieliniowe uk\u0142ad\u00f3w mechanicznych poddanych dzia\u0142aniu okresowych si\u0142 impulsowych otrzyma\u0142 na Politechnice Krakowskiej stopie\u0144 doktora i awans na stanowisko adiunkta, a w 1997 r. uzyska\u0142 habilitacj\u0119 (tytu\u0142 rozprawy:\u00a0Dynamika i stateczno\u015b\u0107 aktywnych pneumatycznych uk\u0142ad\u00f3w wibroizolacji)<\/em>. Od 1999 r. do 2002 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prodziekana Wydzia\u0142u Mechanicznego i w tym czasie (2000 r.) otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora Politechniki Krakowskiej. W 2003 r. przeszed\u0142 do Instytutu Informatyki Stosowanej Wydzia\u0142u Mechanicznego. W latach 2005-2008 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 prorektora ds. dydaktyki Politechniki Krakowskiej. Jest kierownikiem Pracowni Metod Obliczeniowych Instytutu Informatyki Stosowanej oraz cz\u0142onkiem Senatu Politechniki Krakowskiej. W dorobku naukowym ma autorstwo: 2 dysertacji, 2 podr\u0119cznik\u00f3w akademickich, ksi\u0105\u017cki naukowej\u00a0Zagadnienia w\u0142asne macierzy w teorii drga\u0144<\/em> (Krak\u00f3w 2010), ponad 60 artyku\u0142\u00f3w naukowych i 3 patent\u00f3w. Jest tak\u017ce promotorem m.in. 3 doktorant\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i 3 nagrodami Ministra Edukacji Narodowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PALEJ ROMAN<\/strong>, urodzony 14 I 1922 r. w Bitkowie, woj. stanis\u0142awowskie (aktualnie Ukraina), syn Andrzeja i Stefanii z domu Matusik. Uzyska\u0142 \u015brednie wykszta\u0142cenie handlowe. W zwi\u0105zku w represjami UPA na ludno\u015bci polskiej i zmianami granic pa\u0144stwowych w 1945 r. przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu (p\u00f3\u017aniej WSK Mielec) na stanowisku starszego ksi\u0119gowego, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcje kierownika sekcji, zast\u0119pcy g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego i kierownika dzia\u0142u ekonomicznego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie i politycznie, m.in. by\u0142 przewodnicz\u0105cym Prezydium Rady Robotniczej \u201ePZL-Mielec\u201d, cz\u0142onkiem Prezydium Zwi\u0105zkowej Rady Przedsi\u0119biorstwa WSK i dzia\u0142a\u0142 w zak\u0142adowych strukturach partyjnych. Ponadto przez 7 lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komitetu Rodzicielskiego w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO im. M. Kopernika) w Mielcu, znacznie przyczyniaj\u0105c si\u0119 do rozbudowy obiektu szko\u0142y i ufundowania sztandaru dla Liceum. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1981 r. W latach 1984-1986 by\u0142 sekretarzem Komitetu Miejskiego PZPR w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Wojnie Obronnej 1939\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca w 1987 r. Zmar\u0142 19 XII 2006 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

PALUCH IRENEUSZ (ksi\u0105dz),<\/b> urodzony w 1975 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Krystyny. Absolwent Liceum Ekonomicznego w Mielcu z matur\u0105 i tytu\u0142em technika-ekonomisty. Jako alumn Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Tarnowie odby\u0142 studia filozoficzno-teologiczne na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i w 2000 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra z zakresu teologii moralnej. Tak\u017ce w roku 2000 przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach: pw. Matki Bo\u017cej Szkaplerznej w Tarnowie, pw. \u015bw. Kazimierza w Nowym S\u0105czu, pw. Matki Bo\u017cej Anielskiej w D\u0119bicy, Pil\u017anie, Szczurowej, \u017begocinie, pw. Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w Tarnowie i Radomy\u015blu Wielkim. Od 2021 r. pe\u0142ni proboszczowsk\u0105 funkcj\u0119 rektora rektoratu pw. b\u0142. Karoliny w Siedlcu. Podczas pos\u0142ugi duszpasterskiej pracowa\u0142 jako katecheta w szko\u0142ach wszystkich szczebli, jako kapelan szpitali w Nowym S\u0105czu i D\u0119bicy, domowego hospicjum w Nowym S\u0105czu oraz Honorowych Dawc\u00f3w Krwi S\u0105decczyzny i powiatu d\u0119bickiego. Ponadto przez 6 lat pracowa\u0142 jako wolontariusz S\u0105deckiego O\u015brodka Interwencji Kryzysowej. Od 2010 r. nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Tatrza\u0144skiego. Wyr\u00f3\u017cniony Odznak\u0105 Honorow\u0105 Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PALUCH KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 16 VIII 1941 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i W\u0142adys\u0142awy z domu Ma\u0142ys. Po uko\u0144czeniu Zasadniczej Szko\u0142y Metalowej w Mielcu w 1957 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK (Wydzia\u0142 33) jako tokarz. W latach 1961-1963 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po powrocie do pracy w WSK uzyska\u0142 dyplom mistrza w zawodzie tokarz oraz uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne w Mielcu. Od 1968 r. pracowa\u0142 w kontroli jako\u015bci, a od 1987 r. jako kalkulator. Nale\u017ca\u0142 do SIMP i ZZ Metalowc\u00f3w. Z dniem 31 XII 1997 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Nie anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie. Jego pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 by\u0142a praca spo\u0142eczna na rzecz \u015brodowiska, w kt\u00f3rym mieszka\u0142. Od pocz\u0105tku lat 80. pracowa\u0142 w Komitecie Osiedla J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej Lotnik\u00f3w), a nied\u0142ugo potem zosta\u0142 wybrany przewodnicz\u0105cym Rady Osiedla. By\u0142 te\u017c przewodnicz\u0105cym Komisji Inwestycyjnej i cz\u0142onkiem Rady Nadzorczej Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Inspirowa\u0142 i wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 wiele przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 inwestycyjnych na terenie osiedla, m.in. budow\u0119: Szk\u00f3\u0142 Podstawowych nr 8 i 9, Przedszkola nr 9, Centrum Handlowo-Us\u0142ugowego, telewizji kablowej i plac\u00f3wek kultury. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem osiedlowych imprez kulturalno-rekreacyjnych i czyn\u00f3w spo\u0142ecznych na rzecz osiedla. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c kilka innych funkcji spo\u0142ecznych, by\u0142 m.in.: przewodnicz\u0105cym Komitetu Rodzicielskiego Szko\u0142y Podstawowej nr 8, dzia\u0142aczem Pracowniczych Ogrod\u00f3w Dzia\u0142kowych, PSS \u201eSpo\u0142em\u201d i TPD. Z wielkim zaanga\u017cowaniem i konsekwencj\u0105 wyst\u0119powa\u0142 w sprawach osiedla Lotnik\u00f3w na sesjach Miejskiej Rady Narodowej, a p\u00f3\u017aniej \u2013 Rady Miejskiej w Mielcu. Zosta\u0142 wybrany radnym Miejskiej Rady Narodowej na kadencje 1984-1988 i 1988-1992 (skr\u00f3con\u0105 w 1990 r.) oraz radnym Rady Miejskiej na kadencje 1994-1998 i 1998-2002. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego tej\u017ce Rady. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 Centralnego Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielni Budownictwa Mieszkaniowego, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142kowiec\u201d i Odznak\u0105 TPD \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d. Zmar\u0142 5 VII 1999 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PALUCHOWSKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 15 III 1879 r. w Woli P\u0142awskiej, powiat mielecki, syn Tomasza i Katarzyny z domu \u017belazko. Absolwent c.k. Gimnazjum w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 (z wyr\u00f3\u017cnieniem) w 1899 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie (1899-1901), a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie (1905 r.). Po studiach z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin nauczycielski i zosta\u0142 uprawniony do nauczania j\u0119zyka polskiego i filologii klasycznej (\u0142acina, greka) w gimnazjach i szko\u0142ach realnych. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Stryju, a nast\u0119pnie uczy\u0142 jako profesor gimnazjalny w Gimnazjum im. S. Staszica we Lwowie. Uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej w 40 pu\u0142ku piechoty armii austriackiej (5 VIII 1914 r. \u2013 17 XII 1915 r.) i powr\u00f3ci\u0142 do szkolnictwa. W 1923 r. mianowano go dyrektorem Pa\u0144stwowego Seminarium Nauczycielskiego w Krzemie\u0144cu i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1927 r. Ponadto w latach 1924-1926 by\u0142 cz\u0142onkiem Prezydium Liceum Krzemienieckiego i sprawowa\u0142 funkcj\u0119 wizytatora Liceum Krzemienieckiego. W 1927 r. zosta\u0142 przeniesiony do Nieszawy na stanowisko dyrektora Pa\u0144stwowego Seminarium Nauczycielskiego im. W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y. W 1935 r. zrezygnowa\u0142 z tej funkcji i z powodu wa\u017cnych wzgl\u0119d\u00f3w rodzinnych przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Torunia, gdzie do 1939 r. by\u0142 dyrektorem Prywatnego Gimnazjum M\u0119skiego. W 1940 r. zosta\u0142 wysiedlony przez Niemc\u00f3w z Torunia i wraz z \u017con\u0105 i c\u00f3rk\u0105 przyby\u0142 do Mielca. Tu w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do tajnego nauczania i by\u0142 m.in. cz\u0142onkiem komisji egzaminacyjnej w zakresie szko\u0142y \u015bredniej. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako nauczyciel kontraktowy w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum Administracyjno-Handlowym w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (1938) i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119\u201d (1938). Zmar\u0142 2 II 1965 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PA\u0141ACYK OBORSKICH<\/strong>, reprezentacyjny obiekt zabytkowy Gminy Miejskiej Mielec, usytuowany przy ul. Legion\u00f3w 73, siedziba g\u0142\u00f3wna Muzeum Regionalnego. W 1891 r. hrabia Wac\u0142aw Oborski i jego \u017cona Konstancja z Wo\u0142owskich zakupili u \u017cydowskiej rodziny Nuty i Serli Gross\u00f3w zesp\u00f3\u0142 dworsko-parkowy w Mielcu oraz tzw. dobra mieleckie (m.in. na terenie Mielca, Cyranki i Smoczki). Dotychczas istniej\u0105cy dw\u00f3r, zbudowany przez Pieni\u0105\u017ck\u00f3w na prze\u0142omie XVIII i XIX w. nad brzegiem Wis\u0142oki, nie odpowiada\u0142 aspiracjom nowych w\u0142a\u015bcicieli, tote\u017c postanowili go rozbudowa\u0107 i zmodernizowa\u0107. Projekt zlecono Kazimierzowi Ho\u0142ubowiczowi \u2013 architektowi z Rzeszowa, a wykonawstwo prac budowlanych \u2013 Franciszkowi Bigo z Mielca. W pierwszym etapie prac, trwaj\u0105cym do jesieni 1905 r., zburzono cz\u0119\u015b\u0107 dworu od strony wschodniej i zbudowano pa\u0142acyk. W drugiej kolejno\u015bci planowano modernizacj\u0119 pozosta\u0142ej (zachodniej) cz\u0119\u015bci dworu, ale mimo intensywnych stara\u0144 hr. W. Oborskiego \u2013 K. Ho\u0142ubowicz (z nieznanych przyczyn) nie wykona\u0142 projektu i ostatecznie ta cz\u0119\u015b\u0107 obiektu pozosta\u0142a bez wi\u0119kszych zmian. Oddany do u\u017cytku pa\u0142acyk, a zw\u0142aszcza jego fronton, przedstawia\u0142 si\u0119 imponuj\u0105co i klas\u0105 dor\u00f3wnywa\u0142 modnym w\u00f3wczas w Galicji reprezentacyjnym willom \u2013 pa\u0142acykom, budowanym w parkach i ogrodach. Zbudowany zosta\u0142 z ceg\u0142y na kamiennym fundamencie i otynkowany. Sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z czterech r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bci, dw\u00f3ch jednopi\u0119trowych (po bokach) i dw\u00f3ch parterowych (w \u015brodku), przykrytych dachami o r\u00f3\u017cnych kszta\u0142tach i r\u00f3\u017cn\u0105 dach\u00f3wk\u0105. Ca\u0142o\u015b\u0107 harmonizowa\u0142a jednak ze sob\u0105 i od pocz\u0105tku istnienia by\u0142a przedmiotem powszechnego podziwu. Lewa cz\u0119\u015b\u0107 pi\u0119trowa posiada\u0142a pi\u0119cioboczn\u0105 werand\u0119 z balkonem na g\u00f3rze i dach siod\u0142owy z tr\u00f3jbocznym daszkiem nad balkonem. Lewa cz\u0119\u015b\u0107 \u015brodkowa (parterowa) zosta\u0142a nieco cofni\u0119ta, a przed ni\u0105, pod dachem urz\u0105dzono taras ze schodami. Dominant\u0105 prawej cz\u0119\u015bci \u015brodkowej uczyniono du\u017ce okno. Prawa cz\u0119\u015b\u0107 pi\u0119trowa, niby wie\u017ca, mia\u0142a wysoki i stromy czworoboczny dach z nieco uniesionymi okapami oraz dwukolumnowy podjazd z tarasem na g\u00f3rze, otoczonym balustrad\u0105 z tralek. Dodatkowego pi\u0119kna przydawa\u0142y wysokie kominy z daszkami, okna o r\u00f3\u017cnych kszta\u0142tach z ozdobnymi opaskami oraz boniowane naro\u017ca cz\u0119\u015bci frontowej. Wn\u0119trze urz\u0105dzono w stylu neoklasycystycznym, a szczeg\u00f3lnie ciekawie – hall (ozdobny strop, schody na pi\u0119tro, przej\u015bcie do naro\u017cnego pokoiku i na taras nad wej\u015bciem). Meble i piece mia\u0142y rodow\u00f3d XVIII i XIX\u2013wieczny, a ponadto Oborscy posiadali imponuj\u0105c\u0105 bibliotek\u0119 (oko\u0142o 6 tysi\u0119cy ksi\u0105\u017cek, w tym 1,5 tysi\u0105ca starodruk\u00f3w), kolekcj\u0119 prac malarskich i rysunkowych (m.in. Piotr Micha\u0142owski, C. K. Norwid i M. Oborski), a tak\u017ce zbi\u00f3r miedzioryt\u00f3w. Systematycznie urz\u0105dzano otoczenie, sadz\u0105c wiele rzadkich drzew i krzew\u00f3w we wschodniej i p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci parku. W okresie mi\u0119dzywojennym XX w. dobudowano pi\u0119tro na cz\u0119\u015bci zachodniej obiektu. Po II wojnie \u015bwiatowej ostatni z \u017cyj\u0105cych Oborskich \u2013 Andrzej zosta\u0142 zmuszony do opuszczenia pa\u0142acyku i pozbawiony maj\u0105tku (tzw. d\u00f3br mieleckich), a w obiekcie umieszczono osoby, kt\u00f3re w czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych w 1945 r. nie mia\u0142y gdzie mieszka\u0107. W 1953 r. wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 budynku zaj\u0119\u0142a mielecka plac\u00f3wka (filia) Oddzia\u0142u PKS w Stalowej Woli, a w pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci kwaterowano pracownik\u00f3w WSK. W latach 60. mocno zdewastowany obiekt przekazano Miejskiemu Przedsi\u0119biorstwu Gospodarki Komunalnej. Po kapitalnym remoncie w latach 1967\u20131969 umieszczono w pa\u0142acyku dyrekcj\u0119 i administracj\u0119. W ramach remontu m.in. uproszczono wi\u0119\u017ab\u0119 dachow\u0105 i pokryto blach\u0105 znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dachu oraz rozebrano wszystkie zabytkowe piece kaflowe. Po kilkuletnich staraniach dyrekcji Muzeum Regionalnego i Wydzia\u0142u Kultury UM w Mielcu \u2013 Miejska Rada Narodowa w \u201eUchwale nr XXX\/81\/83 z 20 IX 1983 r. w sprawie rozwoju kultury w Mielcu na lata 1983-1985\u201d postanowi\u0142a przeznaczy\u0107 Pa\u0142acyk Oborskich na siedzib\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 Muzeum Regionalnego. Na tej podstawie w 1986 r. rozpocz\u0119to prace dokumentacyjno-projektowe restauracji obiektu. Po zasadniczych zmianach ustrojowych, wprowadzonych now\u0105 ustaw\u0105 o samorz\u0105dzie terytorialnym (1990), Zarz\u0105d Miasta Mielca uchwa\u0142\u0105 nr 271\/92 z dnia 2 XI 1992 r. przeznaczy\u0142 Pa\u0142acyk Oborskich na siedzib\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 Muzeum Regionalnego. (MPGK przenios\u0142o si\u0119 do budynku przy ul. Wolno\u015bci 44.) W grudniu 1992 r. rozpocz\u0119to prace rekonstrukcyjno-remontowe i adaptacyjne, a zako\u0144czono je wiosn\u0105 2001 r. Zgodnie z decyzj\u0105 Wojew\u00f3dzkiego Konserwatora Zabytk\u00f3w w Rzeszowie przywr\u00f3cono niemal ca\u0142kowicie kszta\u0142t pa\u0142acyku z 1906 r. Starano si\u0119 te\u017c zachowa\u0107 uk\u0142ad wewn\u0119trzny, ale z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w musiano wprowadzi\u0107 sporo drobnych zmian. Koszty przedsi\u0119wzi\u0119cia sfinansowa\u0142a Gmina Miejska Mielec, przy wsparciu \u015brodk\u00f3w z Pa\u0144stwowej S\u0142u\u017cby Ochrony Zabytk\u00f3w. 22 VI 2001 r. uroczy\u015bcie oddano obiekt do u\u017cytku. Uzyskanie reprezentacyjnych pomieszcze\u0144 w Pa\u0142acyku Oborskich (tak\u0105 nazw\u0119 pozostawiono) stworzy\u0142o nie tylko znacznie lepsze warunki do gromadzenia i eksponowania zbior\u00f3w Muzeum Regionalnego, ale tak\u017ce do organizowania m.in.: uroczystych spotka\u0144 w\u0142adz miasta z delegacjami zagranicznymi i szczeg\u00f3lnymi go\u015b\u0107mi Mielca, konferencji i sesji naukowych, jubileuszy, \u015blub\u00f3w, promocji wydawnictw regionalnych i imprez o\u015bwiatowo-edukacyjnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAMU\u0141A ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 21 XII 1931 r. w Krakowie, syn J\u00f3zefa i Marii z domu Panu\u015b. Absolwent Gimnazjum im. Bart\u0142omieja Nowodworskiego w Krakowie i Liceum Lotniczego w Warszawie. Po maturze w 1952 r. zosta\u0142 skierowany do WSK Mielec, gdzie pracowa\u0142 na stanowiskach: technologa, mistrza, kontrolera, pilota transportowego, kierownika sekcji \u2013 pilota specjalisty, pilota do\u015bwiadczalnego, kierownika kontraktu na sprzeda\u017c samolot\u00f3w do Grecji, zast\u0119pcy kierownika Dzia\u0142u NKJ-3 i szefa personelu lataj\u0105cego \u2013 kierownika Dzia\u0142u PLL. Systematycznie si\u0119 kszta\u0142ci\u0142. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w Aeroklubie Mieleckim. Uko\u0144czy\u0142 kurs w Centrum Wyszkolenia Lotniczego we Wroc\u0142awiu i otrzyma\u0142 uprawnienia pilota samolotowego. \u00a0Sukcesywnie zdobywa\u0142 kolejne lotnicze licencje – do pilota do\u015bwiadczalnego w\u0142\u0105cznie oraz uprawnienia instruktorskie, w tym uprawnienia instruktora samolotowego I klasy. W 1954 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w I Spadochronowych Mistrzostwach Polski. Wykona\u0142 og\u00f3\u0142em 9724 loty na 35 typach samolot\u00f3w w czasie 7700 godzin. Oblata\u0142 oko\u0142o 2 tysi\u0105ce samolot\u00f3w wyprodukowanych w WSK Mielec, w tym oko\u0142o 500 samolot\u00f3w odrzutowych. Przebazowywa\u0142 mieleckie samoloty do m.in.: Tunezji, Egiptu, Sudanu, Iraku, Iranu, Indii, Grecji i innych kraj\u00f3w europejskich. Wielokrotnie demonstrowa\u0142 samoloty WSK Mielec na pokazach i wystawach lotniczych, m.in. w Londynie i Pary\u017cu, a tak\u017ce wyszkoli\u0142 na tych samolotach wielu pilot\u00f3w z r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 (28 II 1991 r.) powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Krakowa, gdzie podj\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Zosta\u0142 wybrany radnym Dzielnicy X Miasta Krakowa. By\u0142 te\u017c przez wiele lat cz\u0142onkiem jednej z Rad Parafialnych w Krakowie. Odznaczony zosta\u0142 m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40\u2013lecia Polski Ludowej, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznaka MPM i \u201eB\u0142\u0119kitnymi Skrzyd\u0142ami\u201d za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy pilota do\u015bwiadczalnego oraz pionierskie przedsi\u0119wzi\u0119cia w realizacji us\u0142ug agrolotniczych za granic\u0105. Otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie za prac\u0119 biograficzn\u0105 Zazdro\u015bci\u0142em ptakom w konkursie \u201eKariery lotnicze\u201d czasopisma \u201eSkrzydlata Polska\u201d. Zmar\u0142 30 VI 2010 r. Spoczywa na cmentarzu Wr\u00f3blowice ko\u0142o Swoszowic (Krak\u00f3w).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PANCERZ ROMAN<\/strong>, urodzony 24 X 1941 r. w Przec\u0142awiu, powiat mielecki, syn Romana i Bronis\u0142awy z domu Czernia. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. W latach 1959-1961 pracowa\u0142 w Rejonowym Urz\u0119dzie Telekomunikacyjnym w Mielcu. W 1966 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Rolnym Akademii Rolniczej w Szczecinie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Od 1967 r. do 1974 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora Pa\u0144stwowego Gospodarstwa Rolnego w Przec\u0142awiu, a w latach 1975-2001 by\u0142 g\u0142\u00f3wnym ekonomist\u0105 w Ma\u0142opolskim Centrum Biotechniki w Krasnem ko\u0142o Rzeszowa. Pasj\u0105 pozazawodow\u0105 od 1972 r. pozostaje \u015bpiewanie w Ch\u00f3rze M\u0119skim Towarzystwa \u015apiewaczego \u201eMelodia\u201d im. Stanis\u0142awa Lachmana w Mielcu. Jest tak\u017ce cz\u0142onkiem ch\u00f3ru parafialnego parafii MBNP w Mielcu (od 1976 r.). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Rolnictwa\u201d i Odznak\u0105 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 z Laurem Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201ePANDA\u201d (ZAK\u0141AD PRODUKCJI OBUWIA \u201ePANDA\u201d) SC<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona przez Tadeusza Kulikowskiego i Wies\u0142awa Smacznego w styczniu 1990 r. Siedzib\u0119 umieszczono na terenach przy ul. Partyzant\u00f3w 19A. Produkuje ze sk\u00f3r naturalnych i tworzyw sk\u00f3ropodobnych \u2013 systemem klasycznym (klejonym) \u2013 obuwie m\u0119skie, damskie i dzieci\u0119ce na ka\u017cd\u0105 por\u0119 roku. Posiada w\u0142asne zaplecze techniczno-produkcyjne i w\u0142asn\u0105 wzorcowni\u0119. Posiada w\u0142asn\u0105 sie\u0107 sklep\u00f3w firmowych. Ponadto odbiorcami jej wyrob\u00f3w s\u0105 firmy handlowe w kraju i za granic\u0105, m.in. na Ukrainie, Bia\u0142orusi i S\u0142owacji.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PANEK JAN BOGUS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 10 VI 1962 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Zofii z domu Kie\u0142b. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w), matur\u0119 zda\u0142 w 1982 r. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1988 r. z tytu\u0142em magistra teologii (praca magisterska z zakresu homiletyki o literaturze katolickiej) i w tym samym roku przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 w parafiach w S\u0142opnicach ko\u0142o Limanowej, D\u0119bicy, Nowym S\u0105czu, Krynicy i D\u0105browie Tarnowskiej. By\u0142 d\u0142ugoletnim katechet\u0105 w szko\u0142ach ponadpodstawowych. W latach 2000-2007 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 rektora kaplicy dojazdowej w Ole\u015bnicy ko\u0142o D\u0105browy Tarnowskiej. Doprowadzi\u0142 do jej gruntownej odnowy i koniecznych remont\u00f3w. Od 1 XII 2007 podj\u0105\u0142 obowi\u0105zki proboszcza parafii Mokrzyska ko\u0142o Brzeska i rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a parafialnego. Doprowadzi\u0142 do jego wybudowania, a zwie\u0144czeniem tego wielkiego przedsi\u0119wzi\u0119cia by\u0142a konsekracja ko\u015bcio\u0142a pod przewodnictwem biskupa tarnowskiego Andrzeja Je\u017ca w dniu 7 VI 2015 r. Ponadto parafia prowadzi przedszkole. W nast\u0119pstwie erygowania Kapitu\u0142y Kolegiackiej przy bazylice mn. \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty w Mielcu 29 XII 2017 r. otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 Kanonika Honorowego tej\u017ce Kapitu\u0142y. W zwi\u0105zku ze \u015bmierci\u0105\u00a0 dotychczasowego proboszcza parafii pw. \u015bw. Katarzyny w Ole\u015bnie od dnia 22 XII 2020 r. zosta\u0142 proboszczem w tej parafii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PANEK WAWRZYNIEC<\/strong>, mieszkaniec Mielca, uczestnik powstania styczniowego 1863 r. Walczy\u0142 w kampanii jesiennej oddzia\u0142u p\u0142k. Dionizego Czachowskiego. Uczestniczy\u0142 w bitwie ko\u0142o Rybnicy i w potyczce pod Jurkowicami (21 X 1863 r.), gdzie dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej i zosta\u0142 zes\u0142any do guberni permskiej. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PANZ ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 18 XI 1920 r. we Lwowie, syn J\u00f3zefa i Henryki z Jaworskich. W 1938 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Techniczn\u0105 we Lwowie. Zdoby\u0142 uprawnienia budowlane. W latach 1950-1953 pracowa\u0142 jako inspektor nadzoru w Wojew\u00f3dzkiej Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych w Rzeszowie. Przez kilkana\u015bcie kolejnych lat by\u0142 kierownikiem budowy w: Zak\u0142adzie Budownictwa Mieszkaniowego w Stalowej Woli (1953-1955), RPBM KGR w Mielcu (1956-1962) i Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym (1963-1966). 1 III 1966 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 dyrektora ds. zaplecza w MPB, a 1 X 1974 r. \u2013 zast\u0119pc\u0105 dyrektora ds. przygotowania produkcji. Od 1 III 1975 r. przeniesiono go na stanowisko kierownika Dzia\u0142u Um\u00f3w i Rozlicze\u0144 Materia\u0142owych, a 1 V 1978 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy kierownika Dzia\u0142u Przygotowania Produkcji. Z dniem 31 XII 1981 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Uczestniczy\u0142 w wielu budowach w Mielcu, m.in.: obiekt\u00f3w Szpitala Powiatowego przy ul. S. \u017beromskiego, budynku Obwodowego Urz\u0119du Poczty Polskiej i Urz\u0119du Telekomunikacyjnego przy ul. H. Sawickiej (aktualnie ul. Jadernych) oraz osiedli Niepodleg\u0142o\u015bci i J. Kusoci\u0144skiego. Pracowa\u0142 te\u017c na kontrakcie w Libii. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa i Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych\u201d oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca (1980). Zmar\u0142 15 XI 1995 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PA\u0143CZAKIEWICZ JAN J\u00d3ZEF BRONIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 XI 1907 r. w Kolbuszowej, syn Jana i Marii z Zalewskich. Absolwent Gimnazjum im. Kazimierza Morawskiego w Przemy\u015blu, matur\u0119 zda\u0142 w 1928 r. W tym czasie nale\u017ca\u0142 do harcerstwa i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dru\u017cynowego. Spo\u0142ecznie udziela\u0142 si\u0119 w Zwi\u0105zku Strzeleckim. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w 3. Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim oraz Gr\u00f3dku Jagiello\u0144skim i uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podchor\u0105\u017cych piechoty. Studiowa\u0142 medycyn\u0119 i polonistyk\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Ju\u017c w czasie studi\u00f3w podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Izbie Skarbowej w Krakowie. Po \u0107wiczeniach wojskowych uzyska\u0142 awans do stopnia porucznika. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. w Zwi\u0105zku Strzeleckim, Lidze Morskiej i Kolonialnej, Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Polskim Czerwonym Krzy\u017cu i Zwi\u0105zku Zawodowym Pracownik\u00f3w Skarbowych. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. jako dow\u00f3dca 2 kompanii II batalionu 17 Pu\u0142ku Piechoty w Rzeszowie, najpierw w rejonie Tuchowa, a nast\u0119pnie na Pog\u00f3rzu Karpackim. Po rozbiciu oddzia\u0142u przedosta\u0142 si\u0119 do Krakowa. Pod koniec wrze\u015bnia 1939 r. uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017ceniu podziemnej Organizacji Or\u0142a Bia\u0142ego (OOB) w Krakowie i w jej ramach zosta\u0142 mianowany komendantem Krakowskiego Rejonu Dywersyjnego. Do kontakt\u00f3w z innymi o\u015brodkami ruchu oporu przyj\u0105\u0142 pseudonimy: \u201eEmil\u201d, \u201eSylwester\u201d, \u201eSka\u0142a\u201d i \u201eGrzegorz\u201d. Jednym z pierwszych o\u015brodk\u00f3w, z kt\u00f3rym podj\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 i w\u0142\u0105czy\u0142 do struktur krakowskiej OOB by\u0142 Mielec. Na jego polecenia grupa dywersyjna Stanis\u0142awa Doliny wykonywa\u0142a akcje sabota\u017cowe na terenie Flugzeugwerk Mielec. Po zmianach w organizacji ruchu oporu zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 szefa Zwi\u0105zku Odwetu, a nast\u0119pnie szefem Kedywu Okr\u0119gu ZWZ (p\u00f3\u017aniej AK) Krak\u00f3w. Po rozbiciu krakowskiego o\u015brodka dowodzenia ruchem oporu (w wyniku \u201ewsypy\u201d) zosta\u0142 zmuszony do ukrywania si\u0119 i z pomoc\u0105 W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krzemienicy ko\u0142o Mielca, sk\u0105d kierowa\u0142 nadal dzia\u0142alno\u015bci\u0105 dywersyjn\u0105 na terenach by\u0142ego COP-u. Organizowa\u0142 te\u017c kursy na temat sabota\u017cu i dywersji na terenie Mielca i Kolbuszowej. W maju 1944 r. zosta\u0142 mianowany szefem Kedywu Okr\u0119gu Krak\u00f3w. W zwi\u0105zku z wybuchem powstania warszawskiego zarz\u0105dzi\u0142 koncentracj\u0119 podleg\u0142ych jednostek dywersyjnych i utworzy\u0142 Samodzielny Partyzancki Batalion Kedywu, kt\u00f3ry wszed\u0142 w sk\u0142ad Grupy Operacyjnej \u201eGarda\u201d i dzia\u0142a\u0142 w okolicach Krakowa. Otrzyma\u0142 w\u00f3wczas awans do stopnia kapitana, a nast\u0119pnie majora. Po wyzwoleniu Krakowa spod okupacji hitlerowskiej w styczniu 1945 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w Izbie Skarbowej, ale ju\u017c w kwietniu zosta\u0142 aresztowany przez polskie s\u0142u\u017cby bezpiecze\u0144stwa i wi\u0119ziony do wrze\u015bnia tego roku. Po wyj\u015bciu na wolno\u015b\u0107 przez pewien czas prowadzi\u0142 gospodarstwo rolne w okolicy Sob\u00f3tki jako osadnik wojskowy. Aktywnie dzia\u0142a\u0142 w PPS i wybrano go wiceprzewodnicz\u0105cym Komitetu Powiatowego. Za\u0142o\u017cy\u0142 te\u017c sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d i zosta\u0142 jej prezesem. W czasie tworzenia PZPR w 1948 r. zosta\u0142 zwolniony ze wszystkich funkcji. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Warszawy, gdzie pracowa\u0142 m.in. w Centralnym Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Pracy i Resortowym O\u015brodku Normowania Pracy Komitetu Drobnej Wytw\u00f3rczo\u015bci. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 te\u017c w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. w komisjach Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa-Mokot\u00f3w i w ZBoWiD. Gromadzi\u0142 materia\u0142y historyczne i spisywa\u0142 wspomnienia z okresu II wojny \u015bwiatowej. Odznaczony zosta\u0142 m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Orderu Virtuti Militari, Krzy\u017cem Walecznych (dwukrotnie) oraz Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi z Mieczami. Zmar\u0142 27 IV 1968 r. Spoczywa w Alei Zas\u0142u\u017conych na Cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PA\u0143STWOWA KOMUNIKACJA SAMOCHODOWA (PKS) ODDZIA\u0141 W MIELCU<\/strong>, pocz\u0105tki dzia\u0142alno\u015bci mieleckiej plac\u00f3wki (filii, p\u00f3\u017aniej oddzia\u0142u i samodzielnego przedsi\u0119biorstwa) najwi\u0119kszej pa\u0144stwowej firmy, wykonuj\u0105cej drogowe przewozy towarowe i osobowe, datuj\u0105 si\u0119 na lata 1952-1953. Wtedy to utworzono w Mielcu plac\u00f3wk\u0119 filialn\u0105 Oddzia\u0142u PKS w Stalowej Woli. Jej organizatorem, pierwszym dyspozytorem i kierownikiem by\u0142 Leon Homentowski, a siedzib\u0105 administracji \u2013 Pa\u0142acyk Oborskich. Pocz\u0105tkowo wykonywano przewozy towarowe kilkoma, a nast\u0119pnie kilkunastoma samochodami i ci\u0105gnikami. Drug\u0105 siedzib\u0105 by\u0142 barak obok budynku nr 40, a wkr\u00f3tce potem \u2013 cz\u0119\u015b\u0107 Bazy Transportu Budownictwa Mieszkaniowego przy ul. S. \u017beromskiego. W latach 1956-1957 rozpocz\u0119to przewozy pasa\u017cerskie i dow\u00f3z pracownik\u00f3w do zak\u0142ad\u00f3w pracy. Najpierw u\u017cywano do tego samochod\u00f3w ci\u0119\u017carowych \u201eStar\u201d, przystosowanych do przewozu os\u00f3b, a p\u00f3\u017aniej w\u0142\u0105czano do ruchu autobusy. Pocz\u0105tkowo obs\u0142ugiwano 6 tras lokalnych: Radomy\u015bl Wielki, Wadowice Dolne, Borowa, Gaw\u0142uszowice, Przec\u0142aw i Czermin. W latach 1958-1959 przeniesiono siedzib\u0119 do obiekt\u00f3w po Gminnym O\u015brodku Maszynowym w Cyrance (by\u0142a prywatna w\u0142asno\u015b\u0107 Piotra M. Nowaka) przy ul. Przemys\u0142owej, a dworzec autobusowy umieszczono na ulicy Szerokiej. Dynamiczny rozw\u00f3j Mielca jako regionalnego centrum administracyjno-gospodarczego i o\u015bwiatowo-kulturalnego spowodowa\u0142, \u017ce zapotrzebowanie na przewozy drogowe (osobowe i towarowe) gwa\u0142townie ros\u0142o. W 1963 r. powo\u0142ano w Mielcu odr\u0119bny Oddzia\u0142 Krajowej PKS. Tabor samochodowy liczy\u0142 w\u00f3wczas 45 autobus\u00f3w, kt\u00f3re obs\u0142ugiwa\u0142y 12 linii (120 kurs\u00f3w). Niemal r\u00f3wnocze\u015bnie oddano do u\u017cytku dworzec przy ul. B. G\u0142owackiego. Uruchomiono pierwsze linie dalekobie\u017cne \u2013 do Wetliny i Tomaszowa Lubelskiego. W latach 1964-1965 oddano do eksploatacji now\u0105 stacj\u0119 obs\u0142ugi typu dwupoziomowego (tzw. wz\u00f3r w\u0142oski) oraz nowy budynek administracyjny przy ul. Przemys\u0142owej. Znaczny wzrost ilo\u015bci pasa\u017cer\u00f3w i kurs\u00f3w sprawi\u0142y, \u017ce w latach 1968-1969 przeprowadzono modernizacj\u0119 dworca, m.in. ustawiaj\u0105c stoiska prostopadle do ul. B. G\u0142owackiego. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie mi\u0119dzyzak\u0142adowym mielecki Oddzia\u0142 trzykrotnie (1967-1969) zdobywa\u0142 1. miejsce w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim i otrzyma\u0142 puchar przechodni na w\u0142asno\u015b\u0107, a ponadto w 1969 r. uzyska\u0142 3. miejsce w kraju. W latach 70. nadal ros\u0142a ilo\u015b\u0107 pasa\u017cer\u00f3w, zar\u00f3wno na liniach lokalnych jak i dalekobie\u017cnych. Wprowadzono nowe linie, m.in. do Krakowa, Warszawy, Kielc, Lublina i Katowic. W 1976 r. obs\u0142ugiwano ju\u017c 26 tras. Stopniowo zmieniano te\u017c struktur\u0119 taboru autobusowego. Obok je\u017cd\u017c\u0105cych po liniach lokalnych \u201eAutosan\u00f3w\u201d i \u201eJelcz\u00f3w RTO\u201d wprowadzono w komunikacji dalekobie\u017cnej autobusy jugos\u0142owia\u0144skie marki \u201eTAM\u201d, a w \u00a0przewozach pracowniczych \u2013 w\u0119gierskie \u201eIkarusy\u201d. W latach 80. dysponowano oko\u0142o 200 autobusami. R\u00f3wnocze\u015bnie unowocze\u015bniano tabor towarowy. Samochody \u201eStar 25\u201d i \u201eStar 27\u201d zast\u0119powano sukcesywnie \u201eStarami 200\u201d i \u201eJelczami 315\u201d z silnikami Leylanda SW 0680 produkowanymi w WSK Mielec. Przykrym wydarzeniem by\u0142 po\u017car budynku przy ul. B. G\u0142owackiego (2 III 1987 r.), w kt\u00f3rym mie\u015bci\u0142y si\u0119 biura Oddzia\u0142u, kasy, poczekalnia i \u015bwietlica. Dla dalszego funkcjonowania dworca zakupiono specjalne kontenery, w kt\u00f3rych umieszczono kasy, poczekalni\u0119 i dyspozytorni\u0119. R\u00f3wnocze\u015bnie zintensyfikowano starania o docelow\u0105 lokalizacj\u0119 dworca po drugiej stronie tor\u00f3w kolejowych, przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. W 1990 r. nast\u0105pi\u0142o przekszta\u0142cenie Oddzia\u0142u w samodzielne przedsi\u0119biorstwo. W pa\u017adzierniku 1992 r. oddano do u\u017cytku nowy dworzec \u00a0autobusowy przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. W kolejnych latach 90. stopniowo likwidowano tabor towarowy i w ko\u0144cu wycofano si\u0119 z przewoz\u00f3w towarowych. Sukcesywnie zmniejszano te\u017c tabor osobowy, wycofuj\u0105c z ruchu autobusy wys\u0142u\u017cone i nie odpowiadaj\u0105ce nowym standardom us\u0142ug przewozowych. W 1998 r. oddano do u\u017cytku now\u0105 hal\u0119 us\u0142ugowo-naprawcz\u0105 przy ul. Przemys\u0142owej i wiele autobus\u00f3w remontowano we w\u0142asnym zakresie. Zakupiono te\u017c kilka nowych \u201eAutosan\u00f3w\u201d. G\u0142\u0119bokie przemiany spo\u0142eczno-gospodarcze w kraju nie sprzyja\u0142y jednak wszelkim formom pa\u0144stwowej komunikacji, tote\u017c mimo restrukturyzacji kondycja mieleckiego przedsi\u0119biorstwa PKS stawa\u0142a si\u0119 coraz s\u0142absza i w 2004 r. zosta\u0142o ono sprzedane francuskiej firmie \u201eConnex\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Eugeniusz Panek (1963\u20131964), Zbigniew Pelczarski (1964-1965, p.o. dyr. Ryszard Fra\u0144czak (1965\u20131966), Stanis\u0142aw Szelest (1966\u20131974), p.o. dyr. Adam Gorczyca (1974), Adam Gorczyca (1974\u20131989), W\u0142adys\u0142aw Marusiak (1990\u20131991), Krzysztof \u015anie\u017cek (1991\u20131995), p.o. dyr. Jan Kr\u0119pa (1995\u20131996), Jan Kr\u0119pa 1996\u20132003, W\u0142adys\u0142aw \u015awietlicki (2003\u2013nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni, zas\u0142u\u017ceni pracownicy:<\/strong>\u00a0*pracownicy administracji: Teodor Betleja, Zdzis\u0142awa Gancarz, Wanda Gosik, Jan Mi\u0142o\u015b, Natalia Kania, Andrzej Sad\u0142o\u0144, Ryszard Szyszka, W\u0142adys\u0142aw \u015aliwa; *kierowcy: Roman Barna\u015b, J\u00f3zef Brzd\u0119k, Szymon Fedorko, Kazimierz Gacek, J\u00f3zef Jachym, Piotr Krawczyk, J\u00f3zef Misiak, Alfred Paj\u0105k, Bronis\u0142aw Pasierb, Marian Ry\u015b, Zygmunt Surgot, Kazimierz Z\u0105bek; *pracownicy zaplecza technicznego: Jan Adamczyk, Tadeusz Dudek, Stanis\u0142aw Indyk, Konstanty Jab\u0142o\u0144ski, Adam Kierys, Jan Kluza, Stanis\u0142aw Kozio\u0142, Kazimierz Krempa, Tadeusz Kuczkowski, Henryk Luka, Stefan Maro\u0144, Jan Omy\u0142ka, Eugeniusz Pietras, Jan Rak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PA\u0143STWOWA STRA\u017b PO\u017bARNA<\/strong>, instytucja specjalistyczna w zakresie ochrony przeciwpo\u017carowej, zwalczania kl\u0119sk \u017cywio\u0142owych i ratownictwa technicznego. Jej siedziba znajduje si\u0119 przy ul. H. Sienkiewicza 54. Historia Zawodowa stra\u017c po\u017carna w Mielcu tworzy\u0142a si\u0119 w pierwszych latach po II wojnie \u015bwiatowej. Zarz\u0105dzeniem z 30 XI 1945 r. minister administracji publicznej reaktywowa\u0142 Zwi\u0105zek Stra\u017cy Po\u017carnych RP. Stanowi\u0142o to podstaw\u0119 prawn\u0105 do odradzania si\u0119 Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych. Podj\u0119\u0142y one trud walki z po\u017carami i innymi kl\u0119skami \u017cywio\u0142owymi oraz tworzy\u0142y o\u015brodki dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-o\u015bwiatowej. R\u00f3wnocze\u015bnie w celu skoordynowania dzia\u0142alno\u015bci w zakresie ochrony przeciwpo\u017carowej i ochrony przed innymi kl\u0119skami \u017cywio\u0142owymi utworzono specjalne kom\u00f3rki organizacyjne w Urz\u0119dach Wojew\u00f3dzkich, m.in. w Rzeszowie oraz referaty w starostwach powiatowych, m.in. w Mielcu. Kierownicy tych referat\u00f3w byli r\u00f3wnocze\u015bnie powiatowymi instruktorami po\u017carnictwa oraz komendantami powiatowymi Stra\u017cy Po\u017carnych. 26 I 1946 r. utworzono Pogotowie Stra\u017cy Po\u017carnej, korzystaj\u0105ce z budynku i sprz\u0119tu (m.in. podarowanego przez przemys\u0142owca Tadeusza Kr\u00f3likiewicza samochodu ci\u0119\u017carowego przystosowanego do akcji stra\u017cackich) OSP w Mielcu przy ul. J. Kili\u0144skiego. Pierwszymi etatowymi pracownikami byli: komendant W\u0142adys\u0142aw Mroczek oraz kierowcy: Edward Gesing i Kazimierz Plaskota. Ponadto ca\u0142odobowe dy\u017cury pe\u0142nili stra\u017cacy ochotnicy. Takie prowizoryczne pogotowie nie sprawdza\u0142o si\u0119 w wyjazdach do po\u017car\u00f3w na terenie powiatu, co unaoczni\u0142 wszystkim wielki po\u017car wsi Reichsheim (Sarn\u00f3w) i sp\u00f3\u017anione przybycie mieleckich stra\u017cak\u00f3w. Na posiedzeniu Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu 28 XI 1947 r., na wniosek Inspektoratu Powiatowego Powszechnego Zak\u0142adu Ubezpiecze\u0144 Wzajemnych\u00a0 i argument\u00f3w komendanta powiatowego Stra\u017cy Po\u017carnych w Mielcu Tadeusza Witka, uchwa\u0142a nr 56\/47 postanowiono wprowadzi\u0107 w Mielcu p\u0142atne pogotowie Stra\u017cy Po\u017carnej z dniem 1 X 1948 r. Tak\u017ce w 1948 r. zakupiono pierwszy typowy samoch\u00f3d stra\u017cacki. W pierwszych powojennych latach po\u017cary zdarza\u0142y si\u0119 bardzo cz\u0119sto, gdy\u017c materia\u0142y, z kt\u00f3rych tradycyjnie budowano domy i obiekty gospodarcze, \u0142atwo zapala\u0142y si\u0119 i szybko p\u0142on\u0119\u0142y. Z regu\u0142y w czasie ka\u017cdej burzy z wy\u0142adowaniami atmosferycznymi wybucha\u0142y po\u017cary. Wielokrotnie akcje gaszenia po\u017car\u00f3w, zw\u0142aszcza przy wietrze, utrudnia\u0142a lataj\u0105ca pal\u0105ca si\u0119 s\u0142oma z „kicek” (pokrycie dachu). Wraz z elektryfikacj\u0105 wsi nierzadko powstawa\u0142y po\u017cary na skutek wadliwie wykonanej instalacji elektrycznej. Wiele wysi\u0142ku wk\u0142adano wi\u0119c w dzia\u0142alno\u015b\u0107 prewencyjn\u0105, sugeruj\u0105c na zebraniach wiejskich m.in. zamian\u0119 pokrycia dachu na dach\u00f3wk\u0119, montowanie instalacji odgromowych i wykonywanie instalacji elektrycznej zgodnie z przepisami. Opr\u00f3cz jednostki powiatowej od 1944 r. funkcjonowa\u0142a Zawodowa Stra\u017c Po\u017carna przy Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych. Na mocy ustawy o ochronie przeciwpo\u017carowej i jej organizacji z dnia 4 II 1950 r. powo\u0142ano m.in. powiatowe komendy stra\u017cy po\u017carnych, m.in. w Mielcu i podporz\u0105dkowano im wszystkie stra\u017ce istniej\u0105ce na terenie powiatu: ochotnicze i zak\u0142adowe. Wcze\u015bniej (24 X 1949 r.) rozwi\u0105zano Zwi\u0105zek Stra\u017cy Po\u017carnych. W 1951 r. powiatowe komendy stra\u017cy po\u017carnych usytuowano przy prezydiach powiatowych rad narodowych, a w 1952 r. nakazano zorganizowanie w miastach powiatowych punktu alarmowo-dyspozycyjnego, bazy konserwacji i naprawy sprz\u0119tu po\u017carniczego. W Mielcu zorganizowano taki punkt, przejmuj\u0105c na ten cel cz\u0119\u015b\u0107 pomieszcze\u0144, wyposa\u017cenie i sprz\u0119t OSP przy ul. J. Kili\u0144skiego 27. Metody post\u0119powania \u00f3wczesnych w\u0142adz powiatowych spowodowa\u0142y protesty OSP i w konsekwencji d\u0142ugoletnie animozje pomi\u0119dzy stra\u017c\u0105 ochotnicz\u0105 i zawodow\u0105. Pog\u0142\u0119bi\u0142o je jeszcze przeniesienie Powiatowej Komendy Stra\u017cy Po\u017carnych z Prezydium PRN do siedziby OSP przy ul. J. Kili\u0144skiego (1 II 1958 r.). Inne, cz\u0119sto bardzo dobre relacje, wypracowano natomiast w kontaktach z wieloma jednostkami OSP na terenie powiatu. Sprzyjaj\u0105cym czynnikiem tego procesu by\u0142o reaktywowanie z dniem 28 XII 1956 r. dzia\u0142alno\u015bci Zwi\u0105zku Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych (odr\u0119bne has\u0142o), a efektem m.in. rozw\u00f3j wiejskich OSP. W 1960 r. funkcjonowa\u0142y w pow. mieleckim 92 jednostki OSP, skupiaj\u0105ce 1918 cz\u0142onk\u00f3w, a w 1970 r. by\u0142o ju\u017c 98 jednostek i 2301 cz\u0142onk\u00f3w. W 1963 r. utworzono w Mielcu Zawodow\u0105 Stra\u017c Po\u017carn\u0105 jako jednostk\u0119 IV kategorii z jedn\u0105 sekcj\u0105 na zmianie. Systematyczny rozw\u00f3j budownictwa murowanego i powszechna wymiana pokry\u0107 dachowych (dach\u00f3wka, blacha) oraz r\u00f3\u017cne formy prewencji znacznie zmniejszy\u0142y ilo\u015b\u0107 po\u017car\u00f3w obiekt\u00f3w budowlanych. Zasadnicz\u0105 popraw\u0119 warunk\u00f3w dzia\u0142ania przynios\u0142o oddanie do u\u017cytku (22 VII 1972 r.) zespo\u0142u obiekt\u00f3w przy ul. H. Sienkiewicza 54, w kt\u00f3rym umieszczono Powiatow\u0105 Komend\u0119 Stra\u017cy Po\u017carnych, Zawodow\u0105 Stra\u017c Po\u017carn\u0105 i Zarz\u0105d Powiatowy Zwi\u0105zku OSP. (Wykonawc\u0105 by\u0142o Mieleckie Przedsi\u0119biorstwo Budowlane, a ponadto wiele pracy w\u0142o\u017cyli stra\u017cacy ZSP i OSP z terenu powiatu.) W wyniku reformy podzia\u0142u administracyjnego kraju i m.in. likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r. \u2013 Komenda Powiatowa SP w Mielcu zosta\u0142a przekszta\u0142cona na Komend\u0119 Rejonow\u0105 SP i dzia\u0142alno\u015bci\u0105 obj\u0119\u0142a miasto Mielec oraz gminy: Borowa, Czermin, Mielec, Przec\u0142aw i Tusz\u00f3w Narodowy, w ramach wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. (Gminy: Padew Narodowa, Radomy\u015bl Wielki i Wadowice G\u00f3rne zosta\u0142y w\u0142\u0105czone do innych wojew\u00f3dztw.) Od lat 70. coraz cz\u0119\u015bciej stra\u017ce po\u017carne uczestniczy\u0142y w innych akcjach ratowniczych oraz formach pomocy. M.in. w 1979 r. usuwano z Wis\u0142oki olej po awarii w Zak\u0142adach Oponiarskich \u201eStomil\u201d w D\u0119bicy, a w kolejnych latach wielokrotnie dowo\u017cono wod\u0119 pitn\u0105 dla mieszka\u0144c\u00f3w Mielca po zatruciach rzeki Wis\u0142oki. W latach 80. stworzono mo\u017cliwo\u015b\u0107 odbywania s\u0142u\u017cby wojskowej w stra\u017cy po\u017carnej i z tego naboru kilkunastu junak\u00f3w zosta\u0142o przyj\u0119tych do pracy w mieleckiej ZSP. W 1985 r. w wojew\u00f3dzkich zawodach ZSP, przeprowadzonych na stadionie \u201eGryfa\u201d Mielec, dru\u017cyny ZZSP WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i ZSP Mielec zdoby\u0142y I i II miejsce. Asp. Bogus\u0142aw Wr\u00f3bel i st. kpr. Wies\u0142aw Misiak (ZZSP) zostali powo\u0142ani do reprezentacji Polski i startowali w zawodach mi\u0119dzynarodowych. Tak\u017ce w innych formach wsp\u00f3\u0142zawodnictwa obie mieleckie stra\u017ce zawodowe osi\u0105ga\u0142y bardzo dobre wyniki, co \u015bwiadczy\u0142o o wysokim poziomie w organizacji i realizowaniu zada\u0144 ochrony przeciwpo\u017carowej oraz prowadzeniu innych akcji ratowniczych. Od 21 VIII 1991 r. wprowadzono w \u017cycie ustaw\u0119 o ochronie przeciwpo\u017carowej, a od 1 I 1992 r. ustaw\u0119 o Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej. Nak\u0142ada\u0142a ona obowi\u0105zek zorganizowania zawodowej formacji, odpowiednio umundurowanej i wyposa\u017conej w specjalistyczny sprz\u0119t, wyszkolonej i przeznaczonej do walki z po\u017carami, kl\u0119skami \u017cywio\u0142owymi i innymi miejscowymi zagro\u017ceniami. W wyniku przekszta\u0142ce\u0144 organizacyjnych w 1992 r. utworzono Komend\u0119 Rejonow\u0105 Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu i Jednostk\u0119 Ratowniczo-Ga\u015bnicz\u0105 PSP, a z dniem 1 I 1993 r. Jednostk\u0119 Ratowniczo-Ga\u015bnicz\u0105 nr 2 (na bazie ZZSP WSK \u201ePZL-Mielec\u201d). Nowe zadania wymaga\u0142y m.in. nowoczesnego specjalistycznego sprz\u0119tu, wyszkolenia stra\u017cak\u00f3w i odpowiedniej bazy, tote\u017c poza dotacjami pa\u0144stwowymi energicznie i z powodzeniem starano si\u0119 o pomoc finansow\u0105 i rzeczow\u0105 u miejscowych w\u0142adz, instytucji i firm. W rezultacie tych dzia\u0142a\u0144 systematycznie unowocze\u015bniano wyposa\u017cenie (samochody, sprz\u0119t do gaszenia po\u017car\u00f3w i innych dzia\u0142a\u0144 ratowniczych). Wyrazem uznania dla dotychczasowej dzia\u0142alno\u015bci i osi\u0105gni\u0119\u0107 by\u0142o po\u015bwi\u0119cenie i wr\u0119czenie sztandaru Komendzie Rejonowej PSP w Mielcu na uroczysto\u015bciach w ko\u015bciele MBNP i placu AK w dniu 29 IX 1996 r. W latach 1997 i 1998 mieleccy stra\u017cacy zawodowi uczestniczyli w akcjach ratowniczych w czasie powodzi na terenie regionu mieleckiego. W zwi\u0105zku z reorganizacj\u0105 administracji samorz\u0105dowej i utworzeniem powiat\u00f3w (m.in. mieleckiego w dawnym kszta\u0142cie) – od 1 I 1999 r. powr\u00f3cono do nazwy Komenda Powiatowa PSP oraz powo\u0142ano Zarz\u0105d Powiatowy Zwi\u0105zku Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych. W 2001 r. stra\u017cacy zawodowi i OSP kolejny raz walczyli z powodzi\u0105 na p\u00f3\u0142nocnych terenach powiatu mieleckiego. 21 VI 2003 r. oddano do u\u017cytku rozbudowany i unowocze\u015bniony zesp\u00f3\u0142 obiekt\u00f3w PSP przy ul. H. Sienkiewicza. (Wykonawc\u0105 by\u0142a firma budowlana \u201eArkada\u201d.) W tym dniu ods\u0142oni\u0119to r\u00f3wnie\u017c obelisk upami\u0119tniaj\u0105cy inicjatora i organizatora tej inwestycji \u2013 d\u0142ugoletniego komendanta PSP w Mielcu \u2013 bryg. mgr. in\u017c. Antoniego Maryniaka, zmar\u0142ego nagle 22 VI 2002 r. Uroczysto\u015bci te by\u0142y okazj\u0105 do podsumowa\u0144 i ocen, w kt\u00f3rych stwierdzono, \u017ce blisko 60\u2013letnia historia mieleckiej stra\u017cy zawodowej charakteryzowa\u0142a si\u0119 ci\u0105g\u0142ym rozwojem pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem. W 2005 r. Komenda Powiatowa sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z nast\u0119puj\u0105cych kom\u00f3rek organizacyjnych: 1) Wydzia\u0142 Operacyjno-Szkoleniowy i Spraw Obronnych, w tym Stanowisko Kierowania Komendanta Powiatowego, 2) Wydzia\u0142 Kontrolno-Rozpoznawczy, 3) Wydzia\u0142 Organizacyjno-Kadrowy, 4) Wydzia\u0142 Finans\u00f3w, 5) Wydzia\u0142 Kwatermistrzowsko-Techniczny i BHP, 6) Jednostka Ratowniczo-Ga\u015bnicza PSP z siedzib\u0105 przy ul. H. Sienkiewicza 54, 7) Jednostka Ratowniczo-Ga\u015bnicza PSP z siedzib\u0105 przy ul. Wojska Polskiego 3. W sierpniu 2005 r. w Centrum Powiadamiania Ratunkowego PSP rozpocz\u0105\u0142 funkcjonowanie telefon alarmowy 112, uruchamiaj\u0105cy wsp\u00f3lne dzia\u0142ania PSP, Pogotowia Ratunkowego i Policji. W 2006 r., na podstawie rozporz\u0105dzenia Ministra Spraw Wewn\u0119trznych, KP PSP w Mielcu zosta\u0142a zakwalifikowana do kategorii III. W zwi\u0105zku z na\u0142o\u017ceniem PSP nowych obowi\u0105zk\u00f3w zwi\u0105zanych z wypadkami drogowymi i anomaliami atmosferycznymi, znacznie zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 liczba zdarze\u0144, a zw\u0142aszcza tzw. miejscowych zagro\u017ce\u0144. Nowe zadania wymaga\u0142y systematycznego unowocze\u015bniania sprz\u0119tu i wyposa\u017cenia, co te\u017c czyni\u0142a Komenda Powiatowa. Dbano te\u017c o systematyczne szkolenie stra\u017cak\u00f3w w swojej bazie i okolicy (lasy, lotnisko, zbiorniki wodne), konfrontowano umiej\u0119tno\u015bci najlepszych z czo\u0142\u00f3wk\u0105 wojew\u00f3dzk\u0105 i krajow\u0105 (wiele wysokich miejsc), a nawet uczestniczono z powodzeniem w rywalizacjach mi\u0119dzynarodowych. W koniecznych przypadkach delegowano najlepszych do ekip ratunkowych w akcjach zagranicznych (m. Bo\u015bnia i Hercegowina). 18 V 2012 r. uroczy\u015bcie obchodzono 20-lecie powstania Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej. M.in. z tej okazji wykonano pami\u0105tkowe medale, kt\u00f3re wr\u0119czono przedstawicielom samorz\u0105d\u00f3w, urz\u0119d\u00f3w, instytucji i stowarzysze\u0144 wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych z PSP. W kwietniu 2015 r. nast\u0105pi\u0142a zmiana na funkcji komendanta powiatowego PSP w Mielcu. Odwo\u0142ano st. bryg. Romana Ko\u0142acza i z dniem 1 V 2015 r. powo\u0142ano go na stanowisko zast\u0119pcy podkarpackiego komendanta wojew\u00f3dzkiego PSP w Rzeszowie, a nowym komendantem powiatowym w Mielcu zosta\u0142 bryg. Stanis\u0142aw R\u0105czka. Pod koniec 2015 r. zako\u0144czono rewitalizacj\u0119 elewacji budynku g\u0142\u00f3wnego KP PSP przy ul. H. Sienkiewicza. 28 VII 2016 r. st. bryg. Roman Ko\u0142acz przeszed\u0142 w stan spoczynku. Pe\u0142nienie obowi\u0105zk\u00f3w zast\u0119pcy podkarpackiego komendanta wojew\u00f3dzkiego powierzono st. kpt. Andrzejowi Marczeni (dotychczasowemu dow\u00f3dcy JRG nr 1 PSP w Mielcu), a 1 I 2017 r. powo\u0142ano go na to stanowisko. W 2018 r. obchody 100-lecia Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci upami\u0119tniono tablic\u0105 w sali konferencyjnej KP PSP. Z ko\u0144cem stycznia 2019 r. zako\u0144czono budow\u0119 nowoczesnego Systemu Alarmowania i Ostrzegania Ludno\u015bci Powiatu Mieleckiego (109 syren, 10 central alarmowych gminnych i dwie powiatowe centrale alarmowe, w tym jedna w siedzibie KP PSP). 25 VII 2019 r. po\u017cegnano przechodz\u0105cego w stan spoczynku komendanta powiatowego PSP st. bryg. Stanis\u0142awa R\u0105czk\u0119. 26 VII obowi\u0105zki komendanta powiatowego powierzono m\u0142. bryg. \u0141ukaszowi Kapinosowi, a uroczysty apel z wr\u0119czeniem aktu powo\u0142ania na komendanta powiatowego PSP w Mielcu odby\u0142 si\u0119 27 XI 2019 r. Poza akcjami bojowymi i prewencyjnymi stra\u017cacy z PSP uczestniczyli w r\u00f3\u017cnych zawodach sportowo-po\u017carniczych i akcjach spo\u0142ecznych, m.in.: honorowym oddawaniu krwi, pomocy w czasie pandemii choroby COVID-19 (dy\u017cury na przej\u015bciach granicznych, pomoc w szpitalach, rozdawanie maseczek, dostarczanie materia\u0142\u00f3w informacyjnych) oraz \u201eDniu Bezpiecznego Kierowcy\u201d \u2013 wsp\u00f3lnie z Policj\u0105 i innymi instytucjami. 25 V 2021 r. Dzie\u0144 Stra\u017caka po\u0142\u0105czono z oddaniem do u\u017cytku pomieszcze\u0144 gospodarczych w budynku KP PSP. Na wniosek Komendy Wojew\u00f3dzkiej PSP w Rzeszowie minister Mariusz Kami\u0144ski aktem nr 5 z dnia 13 VI 2021 r. nadal Komendzie Powiatowej PSP w Mielcu sztandar z wa\u017cno\u015bci\u0105 od dnia 3 IX 2021 r. Wtedy to odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 75-lecia mieleckiej zawodowej stra\u017cy po\u017carnej, ubogaconej po\u015bwi\u0119ceniem w ko\u015bciele pomocniczym \u015bw. Marka i wr\u0119czeniem sztandaru na terenach zielonych przy ul. Rzecznej. Aktu po\u015bwi\u0119cenia dokona\u0142 ks. biskup tarnowski Andrzej Je\u017c, a aktu wr\u0119czenia \u2013 zast\u0119pca komendanta g\u0142\u00f3wnego PSP nadbryg. Arkadiusz Przyby\u0142o. W imieniu KP PSP w Mielcu sztandar odebra\u0142 komendant powiatowy PSP m\u0142. bryg. \u0141ukasz Kapinos. Doda\u0107 nale\u017cy, \u017ce fundatorami sztandaru by\u0142y samorz\u0105dy gminne powiatu mieleckiego. Ponadto wydano z tej okazji album 75 lat zawodowego po\u017carnictwa na ziemi mieleckiej 1946-2021<\/em> w opracowaniu J\u00f3zefa Witka (autora niniejszej encyklopedii).<\/p>\r\n

Statystyka w wybranych latach:<\/strong> * 1992 r. \u2013 350 zdarze\u0144, w tym 263 po\u017cary i 87 miejscowych zagro\u017ce\u0144; * 1995 r. \u2013 368 zdarze\u0144, w tym 173 po\u017cary i 145 miejscowych zagro\u017ce\u0144; * 2000 r. \u2013 657 zdarze\u0144, w tym 278 po\u017car\u00f3w i 350 miejscowych zagro\u017ce\u0144; * 2003 r. \u2013 993 zdarze\u0144, w tym 489 po\u017car\u00f3w i 467 miejscowych zagro\u017ce\u0144; *2006 – 1166 zdarze\u0144, w tym: 356 po\u017car\u00f3w i 777 miejscowych zagro\u017ce\u0144; *2010 r. – 2071 zdarze\u0144, w tym: 269 po\u017car\u00f3w i 1764 miejscowe zagro\u017cenia; * 2015 r. – 959 wydarze\u0144, w tym: 410 po\u017car\u00f3w i 512 miejscowych zagro\u017ce\u0144; *2017 r. – 1118 zdarze\u0144, w tym 336 po\u017car\u00f3w i 724 miejscowe zagro\u017cenia; *2020 r. – 1207 zdarze\u0144, w tym: 285 po\u017car\u00f3w i 873 zagro\u017cenia miejscowe; *2021 r. – 1269 zdarze\u0144, w tym: 247 po\u017car\u00f3w i 949 zagro\u017ce\u0144 miejscowych; *2022 r. – 1297 zdarze\u0144, w tym: 352 po\u017cary i 869 zagro\u017ce\u0144 miejscowych;<\/p>\r\n

Udzia\u0142 w wi\u0119kszych akcjach ratowniczych w XXI w.<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/strong><\/p>\r\n

Gaszenie po\u017car\u00f3w<\/strong> *13 VI 2000 r.<\/strong> \u2013 po\u017car odpad\u00f3w poprodukcyjnych w Mielcu przy ul. Wojska Polskiego (13 zast\u0119p\u00f3w stra\u017cy po\u017carnej); *4 IV 2001 r.<\/strong> \u2013 po\u017car torfowiska w Rzemieniu (6 zast\u0119p\u00f3w); *19 IV 2002 r.<\/strong> \u2013 po\u017car 3 stod\u00f3\u0142 i suszarni tytoniu w Babulach (9 zast\u0119p\u00f3w); *31 VIII 2003 r. \u2013<\/strong> po\u017car cegielni \u201eCekor\u201d Sp. z o.o.w Rzemieniu (25 zast\u0119p\u00f3w); *8 V 2004 r.<\/strong> \u2013 po\u017car obiektu hodowli g\u0119si w Radomy\u015blu Wielkim (11 zast\u0119p\u00f3w); *6 XI 2006 r.<\/strong> \u2013 po\u017car cz\u0119\u015bci linii technologicznej produkcji p\u0142yt wi\u00f3rowych w Mielcu przy ul. Wojska Polskiego (9 zast\u0119p\u00f3w); *28 III 2007 r.<\/strong> \u2013 po\u017car m\u0142odnika sosnowego w Czajkowej (11 zast\u0119p\u00f3w); *1 IV 2007 r. \u2013 po\u017car torfowiska w Rzemieniu (30 zast\u0119p\u00f3w); *30 XII 2007 r. \u2013 po\u017car kurnika w \u0141\u0105czkach Brzeskich (12 zast\u0119p\u00f3w); *23 XII 2008 r.<\/strong> \u2013 po\u017car kurnika w Grochowem II (13 zast\u0119p\u00f3w); *15 XII 2009 r.<\/strong> \u2013 po\u017car masarni w Wadowicach G\u00f3rnych (11 zast\u0119p\u00f3w); *7 V 2010 r. \u2013<\/strong> po\u017car magazynu owoc\u00f3w w Ota\u0142\u0119\u017cy (13 zast\u0119py); *24 VIII 2010 r. \u2013 po\u017car 4 stod\u00f3\u0142 w Zadusznikach (16 zast\u0119p\u00f3w); 31 X 2010 r. \u2013 po\u017car hurtowni szk\u0142a i zak\u0142adu przer\u00f3bki i utylizacji odpad\u00f3w z tworzyw sztucznych w Mielcu przy ul. J. Korczaka \u00a0(20 zast\u0119p\u00f3w);\u00a0 *3 VI 2012 r.<\/strong> \u2013 po\u017car sk\u0142adowiska \u015bmieci i odpad\u00f3w do produkcji paliw alternatywnych w firmie Euro-Eko (9 zast\u0119p\u00f3w stra\u017cy po\u017carnej, w tym 4 PSP); *6 VII 2012 r. \u2013 po\u017car stolarni w \u0141ysakowie (17 z., w tym 5 PSP); *21 VIII 2012 r. \u2013 po\u017car du\u017cego kurnika w Trze\u015bni (8 z. PSP i OSP); *18 IV 2013 r.<\/strong> \u2013 po\u017car gospodarstwa w Zar\u00f3wniu; *23 IV\u00a0 2013 r. \u2013 po\u017car na placu sk\u0142adowym firmy Onduline (7 z. PSP i OSP); *10 VI 2013 r. \u2013 po\u017car budynku chlewni w Wadowicach G\u00f3rnych (11 z. PSP i OSP); *6 VII 2013 r. \u2013 po\u017car stodo\u0142y ze sprz\u0119tem rolniczym w Zar\u00f3wniu; *21 II 2014 r.<\/strong> \u2013 po\u017car stodo\u0142y ze sprz\u0119tem rolniczym w Brniu Osuchowskim; *5 III 2014 r. \u2013 po\u017car autobusu MKS na al. Niepodleg\u0142o\u015bci (2 z. PSP); *21 III 2014 r. \u2013 po\u017car sk\u0142adowiska kontener\u00f3w mieszkaniowych na lotnisku (23 z. PSP i OSP); 8 i 10 IV 2014 r. \u2013 po\u017cary stod\u00f3\u0142 w Zar\u00f3wniu; *13 II 2015 r.<\/strong> \u2013 po\u017car stodo\u0142y z sianem i sprz\u0119tem rolniczym\u00a0 w Tuszowie Narodowym; *21 VI 2015 r. \u2013 po\u017car magazynu supermarketu \u201eCezar\u201d w Tuszymie (3 z.\u00a0 PSP i 3 z. OSP); 26 VI 2015 r. \u2013 po\u017car gospodarstwa w Domacynach (9 z. PSP i OSP); *2\/3 VIII 2015 r. \u2013 po\u017car baraku na Osiedlu M\u0142odego Robotnika w Mielcu (3 z. PSP); *26 VIII 2015 r. \u2013 Po\u017car obiekt\u00f3w Zak\u0142adu Do\u015bwiadczalnego Instytutu Zootechniki w Chorzelowie (35 z. PSP z Mielca i innych miast oraz 21 z. OSP); *9 XI 2015 r. \u2013 po\u017car domu w Dobryninie (2 z. PSP i 4 z. OSP); *24 XI 2015 r. \u2013 po\u017car budynku z chemikaliami w Borowej; *2 I 2016 r.<\/strong> \u2013 po\u017car autobusu MKS na przystanku przy ul. Wolno\u015bci; *3 I\u00a0 2016 r. \u2013 po\u017car budynku przy ul. Legion\u00f3w (4 z. PSP); *6 I\u00a0 2016 r. \u2013 po\u017car sklepu w Rzochowie (3 z. PSP i 1 z. OSP); *7 I\u00a0 2016 r. \u2013 po\u017car gospodarstwa w Ja\u015blanach (2 z. PSP i 4 z. OSP); *8\/9 II 2016 r. \u2013 po\u017car domu w Pierzchnem; *12 II 2016 r. \u2013 po\u017car starej cegielni przy ul. Wojs\u0142awskiej (4 z. PSP i 3 z. OSP); *14\/15 II 2016 r. \u2013 po\u017car du\u017cej wiaty z sianem w Zak\u0142adzie Do\u015bwiadczalnym w Chorzelowie (4 z. PSP i 3 z. OSP); *5 IV 2016 r. \u2013 po\u017car lasu w Wojkowie; 5 V 2016 r. \u2013 Po\u017car samochod\u00f3w przy supermarkecie \u201eBiedronka\u201d w Tuszymie; 15 VI 2016 r. \u2013 po\u017car w\u0119dzarni zak\u0142adu mi\u0119snego w Przec\u0142awiu (10 z. PSP i OSP); 26 VI 2016 r. \u2013 po\u017car domu w Kie\u0142kowie (3 z. PSP i 2 z. OSP); *5 VII 2016 r. \u2013 po\u017car hali z odzie\u017c\u0105 w Radomy\u015blu Wielkim (2 z. PSP i 3 z. OSP); *7 VII 2016 r. \u2013 po\u017car mieszkania w budynku przy ul. Inwestor\u00f3w (5 z. PSP); *8 VII 2016 r. \u2013 po\u017car gospodarstwa w Wadowicach Dolnych (100 stra\u017cak\u00f3w z PSP i OSP); *8 VIII 2016 r. \u2013 po\u017car dachu przychodni przy ul. E. Biernackiego (5 z. PSP); *9 VIII 2016 r. \u2013 po\u017car dachu budynku Gimnazjum w Wadowicach G\u00f3rnych; *25 X 2016 r. \u2013 po\u017car stolarni przy ul. Krzywej; *25 XI 2016 r. \u2013 po\u017car stodo\u0142y z sianem i maszynami rolniczymi w J\u00f3zefowie (2 z. PSP i 3 z. OSP); *6 XII 2016 r. \u2013 po\u017car w\u0119dzarni w Dulczy Wielkiej (8 z. PSP i OSP); *14 XII 2016 r. \u2013 po\u017car stodo\u0142y z sianem, s\u0142om\u0105 i drewnem w B\u0142oniu (2 z. PSP i 3 OSP); *8 I 2017 r.<\/strong> \u2013 po\u017car mieszkania w kamienicy przy Rynku (5 z. PSP); *21 I 2017 r. \u2013 po\u017car domu mieszkalnego w \u0141awnicy (3 z. PSP i 2 OSP); *8 II 2017 r. \u2013 po\u017car domu mieszkalnego w K\u0119b\u0142owie (2 z. PSP i 1 z. OSP); *29 III 2017 r. \u2013 po\u017car dw\u00f3ch niezamieszka\u0142ych dom\u00f3w przy ul. H. Sienkiewicza (5 z. PSP); *23 IV 2017 r. \u2013 po\u017car dw\u00f3ch budynk\u00f3w przy ul. E. Dru\u017cbackiej; *15 IX 2017 r. \u2013 po\u017car budynku mieszkalnego w Podolu (2 z. PSP i 3 OSP); *31 I 2018 r.<\/strong> \u2013 po\u017car gara\u017cu z samochodem ci\u0119\u017carowym i sprz\u0119tem warsztatowym w Przec\u0142awiu; *6 IV 2018 r. \u2013 po\u017car budynku gospodarczego w Wierzchowinach (2 z. PSP, 4 z. OSP); *23 VII 2018 r. \u2013 po\u017car lasu w Bia\u0142ym Borze; *8 VIII 2018 r. \u2013 po\u017car w firmie Kronospan; 8\/9 VIII 2018 r. \u2013 po\u017car starej cegielni przy ul. Wojs\u0142awskiej (13 z. PSP i OSP); *3 XII 2018 r. \u2013 po\u017car du\u017cego kurnika w Radomy\u015blu Wielkim (2 z. PSP i 5 OSP); *21 XII 2018 r. \u2013 po\u017car w obiektach rekreacyjnych przy hotelu Rado w Woli Chorzelowskiej (17 z. PSP i OSP); *7 I 2019 r.<\/strong> \u2013 po\u017car zak\u0142adu ogrodniczego przy ul. R. Traugutta; *19 II 2019 r. \u2013 po\u017car budynk\u00f3w gospodarczych w Plutach (2 z. PSP i 6 OSP); *13 III 2019 r. \u2013 Po\u017car w\u0119dzarni w Radomy\u015blu Wielkim (2 z. PSP i 2 OSP); *20 IV 2019 r.\u2013 po\u017car gospodarstwa w Woli P\u0142awskiej (10 z. PSP i OSP); *14 VI 2019 r. \u2013 po\u017car zabudowa\u0144 gospodarczych w Wojkowie; *19 VI 2019 r. \u2013 po\u017car lasu ko\u0142o Przy\u0142\u0119ka (5 z. PSP, samolot Dromader); *23 VI 2019 r. \u2013 po\u017car lasu w D\u0119biakach; *26 VI 2019 r. \u2013 po\u017car zbiornika na stacji paliw w Chorzelowie; *1 VII 2019 r.\u00a0 \u2013 drugi po\u017car lasu w D\u0119biakach (7 z. PSP i OSP, Dromader); *5 VII 2019 r. \u2013 po\u017car lasu w Dobryninie (4 z. PSP i OSP); *17 VII 2019 r. \u2013 po\u017car budynku gospodarczego z samochodem i urz\u0105dzeniami w Tuszymie (6 z. PSP i OSP); *24 VIII 2019 r. \u2013 po\u017car mieszkania w bloku przy ul. K. Tetmajera; *13 IX 2019 r. \u2013 po\u017car bali s\u0142omianych (ok. 150) w Zadusznikach (9 z. PSP i 3 OSP); *15 X 2019 r. \u2013 po\u017car w hali firmy Targum (5 z. PSP); *25 X 2019 r. \u2013 po\u017car bali s\u0142omianych (ok. 200) w Ja\u015blanach (6 z. PSP i OSP); *4 XI 2019 r. \u2013 po\u017car drewnianego domu w Wierzchowinach; *13 XII 2019 r. \u2013 po\u017car mieszkania w bloku przy ul. L. Solskiego; *14 XII 2019 r. \u2013 po\u017car mieszkania w bloku przy al. Ducha \u015awi\u0119tego; *25 XII 2019 r. \u2013 po\u017car du\u017cego budynku gospodarczego w Rudzie (2 z. PSP, 7 z. OSP); *8 I 2020 r.<\/strong> \u2013 po\u017car domu mieszkalnego w Bia\u0142ym Borze; *20 I 2020 r. \u2013 po\u017car stolarni w Woli Zdakowskiej; *29 IV 2020 r. \u2013 po\u017car budynku gospodarczego z maszynami i narz\u0119dziami w Padwi Narodowej ( z. PSP i OSP); *24 VI 2020 r. \u2013 po\u017car samochodu przy CHU Pasa\u017c (2 z. PSP); *21 VIII 2020 r. \u2013 po\u017car lasu w rejonie Staw\u00f3w Cyranowskich (3 z. PSP i 1 OSP); *15 IX 2020 r. \u2013 po\u017car budynku du\u017cej fermy drobiu w \u017bar\u00f3wce (20 z. PSP\u00a0 z 5 powiat\u00f3w); *16 IX 2020 r. \u2013 po\u017car lasu w Grochowem (2 z. PSP i 2 OSP); *27 IX 2020 r. \u2013 po\u017car du\u017cego budynku gospodarczego z maszynami rolniczymi (6 z. PSP i 5 OSP); *23 XI 2020 r. \u2013 po\u017car zak\u0142adu produkcyjnego przy ul. T. Ko\u015bciuszki (4 z. PSP); *20 I 2021 r.<\/strong> \u2013 po\u017car stolarni w Woli Zdakowskiej (3 z. PSP i 2 OSP); *17 III 2021 r. \u2013 po\u017car w magazynie i szatni firmy R&G przy ul. R. Traugutta; *29 VII 2021 r. \u2013 po\u017car budynk\u00f3w gospodarczych w Wierzchowinach (4 z PSP i 6 OSP); *26 VIII 2021 r. \u2013 po\u017car o\u015brodka wypoczynkowego w Woli Chorzelowskiej (6 z. PSP i 4 OSP); *4 X 2021 r. – po\u017car stodo\u0142y w Dobryninie (3 z PSP, 4 OSP); *16 III 2022 r.<\/strong> \u2013 po\u017car budynk\u00f3w gospodarczych w Borowej (3 z. PSP i 5 OSP); *17 III 2022 r. \u2013 po\u017car kurnika w Grochowem (4 z. PSP i 5 OSP); *12 IV 2022 r. \u2013 po\u017car budynku mieszkalnego w Tuszymie (3 z PSP i 3 OSP); *5 VI 2022 r. \u2013 Wypadek i po\u017car motoszybowca w G\u00f3rkach (4 z. PSP i 2 OSP); *9 VI 2022 r. – po\u017car budynku mieszkalnego i przybud\u00f3wki w\u0141\u0105czkach Brzeskich (3 z PSP, 3 OSP); *27 VI 2022 r. – po\u017car kompleksu po\u0142\u0105czonych budynk\u00f3w gospodarczych, wiat i szklarni oraz pobliskiego zbo\u017ca i \u0142\u0105ki w Zachwiejowie (3 z PSP, 6 OSP); *14 VII 2022 r. – po\u017car poddasza budynku mieszkalnego w Pi\u0105tkowcu (3 z PSP, 2 OSP); *24 VIII – po\u017car budynku przy ul. D\u0105browskiego w Mielcu (3\u00a0 z PSP, 1 OSP); *30 I 2023 r.<\/strong> – Po\u017car stodo\u0142y ze sprz\u0119tem rolniczym i sianem w Padwi Narodowej przy ul. \u015awierkowej (2 z PSP, 4 OSP);<\/p>\r\n

Ponadto corocznie w miesi\u0105cach wiosennych i jesiennych wielokrotnie gaszono po\u017cary \u0142\u0105k, nieu\u017cytk\u00f3w i zagajnik\u00f3w, spowodowanych bezmy\u015blnym wypalaniem traw.<\/p>\r\n

Inne wi\u0119ksze akcje ratownicze: <\/strong><\/p>\r\n

*27 VII 2001 r.<\/strong> \u2013 Ostr\u00f3wek: wa\u0142y ochronne Wis\u0142y, Wis\u0142oki, Brnia i Brnia Starego; *31 III 2006 r.<\/strong> \u2013 Mielec, ul. Zagrody, domy mieszkalne; *4 VI 2006 r. \u2013 Mielec \u2013 osiedle Rzoch\u00f3w: ul. \u015awi\u0119tego Marka, wa\u0142 na rzece Wis\u0142oce, budynki mieszkalne; *5 VI 2006 r. \u2013 Mielec: ul. Zagrody i Zawale, prywatne posesje;Bo\u017ca Wola-K\u0105ty \u2013 cmentarz; *9 VII 2007 r.<\/strong> \u2013 Mielec: ul. Jaworowa, ulice na ca\u0142ym osiedlu Borek; *26 VI 2009<\/strong> r.<\/strong> \u2013 Dulcza Wielka: budynki mieszkalne i gospodarcze, pola uprawne; *27 VI 2009 r. \u2013 Podborze, zabudowania i tereny wok\u00f3\u0142; *17 V 2010 r.<\/strong> \u2013Ziempni\u00f3w (wylew rzeki Bre\u0144), Ksi\u0105\u017cnice, wa\u0142 przeciwpowodziowy rzeki Wis\u0142oki; *18 V 2010 r. \u2013 Sadkowa G\u00f3ra, wa\u0142 przeciwpowodziowy rzeki Bre\u0144 Stary \u2013 umacnianie wa\u0142\u00f3w; Zabrnie \u2013 rozlewisko rzeki Bre\u0144, wa\u0142 przeciwpowodziowy; Gliny Ma\u0142e \u2013 wa\u0142 przeciwpowodziowy rzeki Bre\u0144; *19 V 2010 r. \u2013 Ziempni\u00f3w, rzeka Bre\u0144; Gaw\u0142uszowice \u2013 Ostr\u00f3wek: umocnienie wa\u0142u przeciwpowodziowy rzeki Bre\u0144 i obrona mostu; Zabrnie \u2013 cegielnia: teren miejscowo\u015bci, wa\u0142 przeciwpowodziowy rzeki Bre\u0144; *22 V 2010 r. \u2013 Gliny Ma\u0142e: szko\u0142a, pola uprawne, r\u00f3w melioracyjny; *24 V 2010 r. \u2013 Przykop: droga powiatowa, prywatne posesje; *4 VI 2010 r. \u2013 Zabrnie: patrolowanie wa\u0142u, ewakuacja; *5 VI 2010 r. \u2013 Chrz\u0105st\u00f3w, wa\u0142 przeciwpowodziowy rzeki Wis\u0142oki; *6 VI 2010 r. \u2013 Gliny Ma\u0142e \u2013 Pod Wa\u0142em: pola uprawne, prywatne posesje, rozlewisko wody; *7 VI 2010 r. \u2013 Podleszany \u2013 Zawierzbie, rozlewisko wody na terenie miejscowo\u015bci \u2013 wypompowywanie; Sadkowa G\u00f3ra \u2013 most, rozlewisko na terenie miejscowo\u015bci; *8 VI 2010 r. \u2013 Gaw\u0142uszowice \u2013Ostr\u00f3wek: rozlewisko \u2013 wypompowywanie; 15 VI 2010 r. \u2013 Gliny Ma\u0142e: pola uprawne \u2013rozlewisko; *18 X 2013 r.<\/strong> \u2013 zderzenie samochodu ci\u0119\u017carowego z autobusem z pasa\u017cerami w Rz\u0119dzianowicach (10 zast\u0119p\u00f3w PSP i OSP); *6 XII 2013 r. \u2013 usuwanie po\u0142amanych drzew po orkanie \u201eKsawery\u201d; *16-19 V 2014 r.<\/strong> \u2013 ratowanie wa\u0142\u00f3w przeciwpowodziowych po intensywnych opadach w Glinach Ma\u0142ych i Zadusznikach, Bo\u017cej Woli i Ksi\u0105\u017cnicach (64 zast\u0119py PSP i OSP); *23 VII 2015 r.<\/strong> \u2013 usuwanie szk\u00f3d po pot\u0119\u017cnej wichurze z deszczem i gradem w G\u00f3rkach; *17 VI 2016 r.<\/strong> \u2013 usuwanie szk\u00f3d po burzy nad powiatem mieleckim; *25\/26 VI 2016 r. \u2013 usuwanie szk\u00f3d po wichurze i oberwaniu chmury nad Mielcem i innymi miejscowo\u015bciami; *XII 2016 r. \u2013 akcje ratownicze po licznych wypadkach drogowych spowodowanych zmiennymi warunkami zimowymi na drogach; *2 II 2017 r.<\/strong> \u2013 usuwanie szk\u00f3d po pot\u0119\u017cnej wichurze na terenie powiatu mieleckiego; *1 IV 2017 r. \u2013 akcja ratownicza po gro\u017anej kolizji trzech samochod\u00f3w w Padwi Narodowej; *23 VI 2017 r. \u2013 akcja ratownicza po du\u017cej wichurze na terenie powiatu mieleckiego; *21 VII 2017 r. \u2013 akcja ratownicza po katastrofie awionetki w okolicy lotniska w Mielcu (3 z. PSP); *4\/5 X 2017 r. \u2013 akcja ratownicza po pot\u0119\u017cnej wichurze w Mielcu i okolicy (24 wyjazdy PSP); *13 XI 2017 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w w Rzochowie; *18 I 2018 r.<\/strong> \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w na ul. Rzochowskiej; *1 III 2018 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w w Dulczy Ma\u0142ej; *21 VI 2018 r. \u2013 akcja ratownicza po nawa\u0142nicy nad Mielcem; 17 VIII 2018 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w w Tuszymie (1 z. PSP i 2 OSP); 24 IX 2018 r. \u2013 akcja ratownicza po wichurze nad powiatem mieleckim (23 interwencji PSP); *29 X 2018 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 samochodu osobowego z ci\u0119\u017carowym na ul. D\u0119bickiej; *23 XI 2018 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 trzech samochod\u00f3w w Tuszymie; *16 XII 2018 r. – akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 trzech samochod\u00f3w na ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy; 30 I 2019 r.<\/strong> \u2013 akcje ratownicze po dw\u00f3ch wypadkach drogowych w Chorzelowie; 10\/11 III 2019 r. \u2013 akcja ratownicza po pot\u0119\u017cnej wichurze nad powiatem mieleckim (30 interwencji PSP); *23 III 2019 r. \u2013 akcja ratownicza po wybuchu butli gazowej w Brniu Osuchowskim; *29 IV 2019 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch aut na alei Kwiatkowskiego; *18 V 2019 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch aut w Trzcianie; *22 V 2019 r. \u2013 akcja ratownicza po intensywnych deszczach i zalaniu cz\u0119\u015bci teren\u00f3w powiatu mieleckiego, g\u0142\u00f3wnie w gminie Wadowice G\u00f3rne (263 z. PSP z kilku powiat\u00f3w i OSP); tereny powodziowe wizytowali prezydent RP Andrzej Duda i premier Mateusz Morawiecki; *7 VIII 2019 r. \u2013 akcja ratownicza po burzach nad powiatem mieleckim (ok. 30 interwencji); *18 VIII 2019 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 trzech samochod\u00f3w na ul. D\u0119bickiej; *30 IX\/1 X 2019 r. \u2013 akcja ratownicza po pot\u0119\u017cnej wichurze nad powiatem mieleckim (22 interwencji); *10\/11 II 2020 r.<\/strong> \u2013 akcja ratownicza po huraganie nad powiatem mieleckim (kilkadziesi\u0105t interwencji); *23\/24 II 2020 r. \u2013 akcja ratownicza po gwa\u0142townych wiatrach i burzy z wy\u0142adowaniami atmosferycznymi nad Mielcem i okolic\u0105; *9 III 2020 r. \u2013 akcja ratownicza po przewr\u00f3ceniu si\u0119 cysterny ze styrenem na rondzie przy ul. Wolno\u015bci; *19 VII 2020 r. \u2013 akcja ratownicza po gwa\u0142townej burzy w Mielcu; *25 X 2020 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w osobowych na skrzy\u017cowaniu ulic: H. Sienkiewicza, S. Drzewieckiego i al. Ducha \u015awi\u0119tego; *23 XII 2020 r. \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 trzech samochod\u00f3w na obwodnicy w rejonie Tuszowa Narodowego; *16 III 2021 r.<\/strong> \u2013 akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 motocykla z dwoma samochodami w Wadowicach G\u00f3rnych; *11 VII 2021 r. \u2013 akcja ratownicza po silnym wietrze w Dulczy Wielkiej (2 z. PSP i 3 OSP); *31 VIII 2021 r. \u2013 akcja ratownicza po intensywnych opadach i podtopieniach w Dulczy Wielkiej (3 z. PSP i 5 OSP); *16 XII 2021 r. – wydobycie nie\u017cyj\u0105cego m\u0119\u017cczyzny ze studni w Trze\u015bni (4 z. PSP i 1 OSP); *20 I 2022 r.<\/strong> – akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w na obwodnicy Mielca w kierunku Tarnobrzega (2 z. PSP); *15 II 2022 r. – akcja ratownicza po potr\u0105ceniu osoby przez szynobus w okolicach Rzemienia, osoba zmar\u0142a (3 z. PSP, 1 OSP); *9 VI 2022 r. – akcja poszukiwawcza ameryka\u0144skiego wojskowego drona w lasach obok Woli Chorzelowskiej; 11 VI 2022 r. – wydobycie zw\u0142ok z Wis\u0142oki (2 z. PSP); *12 XII 2022 r. –\u00a0 akcja ratownicza po zjechaniu autobusu z pasa\u017cerami (22) do rowu w Chrz\u0105stowie (2 z. PSP i 1 OSP); *5 II 2023 r.<\/strong> – akcja ratownicza po zderzeniu si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w osobowych na ul. D\u0119bickiej – 2 osoby zmar\u0142y, 1 skierowana do szpitala (z. PSP); 13 II 2023 r. – akcja ratownicza po znalezieniu le\u017c\u0105cego przy torach m\u0119\u017cczyzny – zmar\u0142 (z. PSP);<\/p>\r\n

Ponadto corocznie w miesi\u0105cach zimowych wielokrotnie uczestniczono w akcjach ratowniczych po po\u015blizgach i zjechaniu samochod\u00f3w do row\u00f3w, a w miesi\u0105cach letnich \u2013 usuwano gniazda os i szerszeni w miejscach publicznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendanci powiatowi Stra\u017cy Po\u017carnych:<\/strong>\u00a0por. Kazimierz Turek (1945\u20131946), ppor Aleksander Ga\u0142ka (1946\u20131947), chor. Tadeusz Witek (1947\u20131951), ppor. po\u017c. Antoni Toczy\u0144ski (1951\u20131957), ppor. po\u017c. Edward Ku\u015bnierz (1958\u20131958), ppor. po\u017c. W\u0142adys\u0142aw Folczyk (1958\u20131959), kpt. po\u017c. Franciszek Kreid (1959\u20131962), ppor. po\u017c. A. Toczy\u0144ski (1962\u20131962), ppor. po\u017c. Jan Szela (1963\u20131963), por. po\u017c. W\u0142adys\u0142aw Klamut (1963\u20131965), pp\u0142k po\u017c. Jerzy Lechowicz (1965\u20131975).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy komendant\u00f3w powiatowych Stra\u017cy Po\u017carnych<\/strong>: …, mjr po\u017c. Edward Pietras (1972-1975).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendanci rejonowi Stra\u017cy Po\u017carnych:<\/strong>\u00a0pp\u0142k po\u017c. Jerzy Lechowicz (1975-1991), mjr po\u017c. Kazimierz Le\u015b (1991\u20131992).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy komendant\u00f3w rejonowych Stra\u017cy Po\u017carnych<\/strong>: …, mjr po\u017c. Edward Pietras (1975-1992).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendanci rejonowi Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej:\u00a0<\/strong>st. bryg. mgr in\u017c. Antoni Maryniak (1992\u20131999).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy komendant\u00f3w rejonowych Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej<\/strong>: st. kpt. Roman Sztorc (1993-1997), m\u0142. kpt. Kazimierz Stanis\u0142aw Nowak (1997-1998).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendanci powiatowi Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej:<\/strong> st. bryg. mgr in\u017c. A. Maryniak (1999\u20132002), st. kpt. \u2013 st. bryg. mgr in\u017c. Roman Ko\u0142acz (2002\u20132015), st. bryg. mgr in\u017c. Stanis\u0142aw Grzegorz R\u0105czka (2015-2019), p.o. komendanta m\u0142. bryg. \u0141ukasz Kapinos (2019 r.), bryg. \u0141ukasz Kapinos (2019-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy komendant\u00f3w powiatowych Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej<\/strong>: m\u0142 kpt. Kazimierz Stanis\u0142aw Nowak (1999-2004), bryg. Marek Stanis\u0142aw Matubowski (1999-2017), bryg. Marek Gawlak (2020-II 2023), p.o. m\u0142. bryg. Marek Pietryka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendanci Zak\u0142adowej Zawodowej Stra\u017cy Po\u017carnej WSK \u201ePZL-Mielec\u201d:<\/strong>\u00a0Tadeusz K\u0119dzierski (1944\u20131950), pp\u0142k po\u017c. Tadeusz Maryniak (1951\u20131983), mjr po\u017c. Kazimierz Le\u015b (1983\u20131991), m\u0142. bryg. in\u017c. Zbigniew K\u0119pa (1991\u20131992).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PA\u0143STWOWA SZKO\u0141A MUZYCZNA I i II STOPNIA<\/strong>, powsta\u0142a 1 IX 1970 r. jako Pa\u0144stwowa Szko\u0142a Muzyczna I stopnia, z przekszta\u0142cenia i na bazie Pa\u0144stwowego Ogniska Muzycznego w Mielcu. Przy szkole zorganizowano Spo\u0142eczne Ognisko Muzyczne jako odr\u0119bn\u0105 plac\u00f3wk\u0119. Kierownictwo PSM i SOM obj\u0105\u0142 Andrzej Wilczy\u0144ski, dotychczasowy kierownik Pa\u0144stwowego Ogniska Muzycznego. Siedzib\u0105 pozostawa\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 budynku przy ul. M. Konopnickiej, u\u017cytkowana dot\u0105d przez POM. W roku szkolnym 1970\/1971 nauk\u0119 podj\u0119\u0142o 39 uczni\u00f3w w dw\u00f3ch dzia\u0142ach: dzieci\u0119cym i m\u0142odzie\u017cowym. Kadra pedagogiczna liczy\u0142a 6 nauczycieli. W drugim roku dzia\u0142alno\u015bci (1971\/1972) ilo\u015b\u0107 uczni\u00f3w wzros\u0142a do 143, a nauczycieli \u2013 do 10. Dyrektorem plac\u00f3wki mianowano Aleksandra Myszk\u0119, za\u015b A. Wilczy\u0144ski pozosta\u0142 na stanowisku dyrektora SOM. Mimo trudnych warunk\u00f3w lokalowych w kolejnych latach szko\u0142a rozwija\u0142a si\u0119, a w 1975 r. (ju\u017c przy wszystkich rocznikach) liczy\u0142a 194 uczni\u00f3w i 12 nauczycieli. Odt\u0105d do 1990 r. liczba uczni\u00f3w utrzymywa\u0142a si\u0119 w granicach 190 \u2013 220. R\u00f3s\u0142 te\u017c poziom artystyczny, tote\u017c szkolna orkiestra, zespo\u0142y kameralne i soli\u015bci coraz cz\u0119\u015bciej koncertowali w Mielcu i innych miastach. Tradycj\u0105 sta\u0142y si\u0119 coroczne koncerty \u2013 popisy dla \u015brodowiska przed zako\u0144czeniem roku szkolnego. Pierwszym wa\u017cniejszym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o uzyskanie przez orkiestr\u0119 pod kierunkiem A. Myszki wyr\u00f3\u017cnienia na Mi\u0119dzywojew\u00f3dzkich Przes\u0142uchaniach Zespo\u0142\u00f3w Kameralnych w \u0141a\u0144cucie (25 V 1973 r.). R\u00f3wnocze\u015bnie z rozwojem szko\u0142y czyniono starania o budow\u0119 odpowiedniego obiektu. Mno\u017c\u0105ce si\u0119 k\u0142opoty (centralne ograniczenia inwestycji, inflacja, niezdecydowana postawa w\u0142adz terenowych zwi\u0105zana z reform\u0105 administracyjn\u0105 pa\u0144stwa) spowodowa\u0142y, \u017ce do budowy kompleksu obiekt\u00f3w PSM przy ul. ks. P. Skargi jednak nie dosz\u0142o. W zamian za to przekazano szkole zabytkowy budynek by\u0142ej Rady Powiatowej przy ul. T. Ko\u015bciuszki 10 do wyremontowania i modernizacji wn\u0119trz dla specyficznych potrzeb indywidualnej edukacji muzycznej. Remont przeprowadzi\u0142a Wielobran\u017cowa Sp\u00f3\u0142dzielnia Rzemie\u015blnicza w Mielcu w latach 1977-1978. Rok 1978\/1979 rozpocz\u0119to ju\u017c w nowej siedzibie, gdzie opr\u00f3cz 23 sal do nauki i pomieszcze\u0144 dla administracji otrzymano na cele koncertowe \u201eSal\u0119 Kr\u00f3lewsk\u0105\u201d (unikatow\u0105 w skali kraju ze wzgl\u0119du na fryz z portret\u00f3w wszystkich w\u0142adc\u00f3w Polski przedrozbiorowej). W\u00f3wczas te\u017c nadano PSM imi\u0119 Mieczys\u0142awa Kar\u0142owicza. Efektem zdecydowanej poprawy warunk\u00f3w do nauki by\u0142y sukcesy na przegl\u0105dach centralnych, m.in. w Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Muzyki Rozrywkowej PSM I i II stopnia w Elbl\u0105gu, gdzie zesp\u00f3\u0142 wokalno-instrumentalny T. Wywrockiego zdoby\u0142 I nagrod\u0119, a orkiestra A. Myszki \u2013 II. Od 1980 r., na podstawie porozumienia pomi\u0119dzy PSM i Wydzia\u0142em Kultury UM w Mielcu a Krajowym Biurem Koncertowym w Warszawie, wprowadzono do Sali Kr\u00f3lewskiej cykliczne koncerty wybitnych artyst\u00f3w polskich i zagranicznych. W latach 80. wyst\u0105pili m.in.: Paulos Raptis, Regina Smendzianka, Bogna Sokorska, Jerzy Sokorski, Kwintet Instrument\u00f3w D\u0119tych PR i TV w Warszawie, Wanda Wi\u0142komirska, Andrzej Ratusi\u0144ski, Warszawski Kwintet Akordeonowy, Krzysztof Jakowicz, Halina Czerny\u2013Stefa\u0144ska, Rinko Kobayashi (fortepian, Japonia) i Vladimir Cuchiala (akordeon, Czechos\u0142owacja) oraz wielu artyst\u00f3w mniej znanych, ale posiadaj\u0105cych te\u017c sporo sukces\u00f3w mi\u0119dzynarodowych. We wsp\u00f3\u0142pracy z TMZM utworzono orkiestr\u0119 odeonow\u0105, kt\u00f3ra wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142a w Mielcu i innych miejscowo\u015bciach. Po zako\u0144czeniu roku 1987\/1988 A. Myszka przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119, a funkcj\u0119 dyrektora obj\u0105\u0142 Franciszek Wyzga. Znaczne obni\u017cenie poziomu dotacji z Funduszu Rozwoju Kultury, inflacja i g\u0142\u0119bokie przemiany ustrojowe spowodowa\u0142y, \u017ce zrezygnowano z koncert\u00f3w KBK i prowadzenia cz\u0119\u015bci zespo\u0142\u00f3w, m.in. orkiestry odeonowej. Skoncentrowano si\u0119 natomiast na pracy z najzdolniejszymi uczniami, kt\u00f3rych akurat wtedy zebra\u0142a si\u0119 spora grupa. Efektem by\u0142o zdobycie wielu czo\u0142owych miejsc w artystycznej rywalizacji og\u00f3lnopolskiej i mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej. W 1990 r., po kilkuletnich staraniach dyrekcji szko\u0142y i w\u0142adz miasta Mielca oraz akceptacji Ministerstwa Kultury i Sztuki, Wojewoda Rzeszowski \u201eZarz\u0105dzeniem nr 26\/90 z dnia 1 IX 1990 r.\u201d przekszta\u0142ci\u0142 PSM I st. w PSM I i II st. Awans organizacyjny i artystyczny by\u0142 nie tylko spe\u0142nieniem marze\u0144 i aspiracji mieleckiego \u015brodowiska muzycznego, ale te\u017c wyrazem uznania dla dotychczasowych osi\u0105gni\u0119\u0107 szko\u0142y i odpowiednich kwalifikacji grona nauczycielskiego. Kolejne lata to dalszy rozw\u00f3j ilo\u015bciowy, zwi\u0105zany z przybywaniem rocznik\u00f3w II stopnia oraz wzrost poziomu artystycznego. Wprowadzono cykliczne pi\u0105tkowe koncerty \u201eMuzyka dla wszystkich\u201d i wieczory tematyczne, utworzono kilka kolejnych zespo\u0142\u00f3w kameralnych (\u0142\u0105cznie dzia\u0142a\u0142o 9). W roku 1995\/1996 jubileusz 25\u2013lecia dzia\u0142alno\u015bci uczczono nie tylko specjalnymi uroczysto\u015bciami (28\u201329 IX), ale tak\u017ce szeregiem nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144 indywidualnych i zespo\u0142owych. By\u0142 to tak\u017ce rok zako\u0144czenia nauki przez pierwszych pi\u0119ciu absolwent\u00f3w II stopnia. Od roku 1996\/1997 wprowadzono cykliczne \u201eWieczory muzyczne\u201d i \u201eKoncerty umuzykalniaj\u0105ce dla dzieci przedszkolnych\u201d. Rok 1997\/1998 zako\u0144czono wyst\u0119pem orkiestry kameralnej pod batut\u0105 Franciszka Wyzgi na I Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Organowym w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu (30 VI). W roku 1998\/1999 o\u017cywion\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 prowadzi\u0142y orkiestra kameralna i orkiestra smyczkowa pod dyrekcj\u0105 Franciszka Wyzgi, kt\u00f3re wyst\u0105pi\u0142y m.in. w mieleckim ko\u015bciele MBNP z \u201eKoncertem kol\u0119d\u201d i \u201eKoncertem oratoryjnym\u201d. W tradycyjnym \u201eKoncercie galowym\u201d, ko\u0144cz\u0105cym rok szkolny, wyst\u0105pi\u0142 oficjalnie po raz pierwszy ch\u00f3r szkolny pod kierunkiem Renaty Wra\u017ce\u0144. Kolejny jubileusz \u2013 30-lecie Szko\u0142y \u2013 uczczono uroczysto\u015bciami i m.in. debiutem szkolnej orkiestry symfonicznej (23 IX 2000 r.). Przed rokiem 2001\/2002 nast\u0105pi\u0142y zmiany w sk\u0142adzie dyrekcji i grona pedagogicznego. Po przej\u015bciu Franciszka Wyzgi na emerytur\u0119 nowym dyrektorem zosta\u0142a Maria Gabriela Pietrzak, a zast\u0119pc\u0105 Bernadetta Duszkiewicz, za\u015b do grona przyj\u0119to czworo nowych nauczycieli. By\u0142y te\u017c sukcesy indywidualne uczni\u00f3w. W dniach 25 \u2013 26 IV 2002 r. PSM by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem (z SCK) I Podkarpackiego Festiwalu Instrument\u00f3w D\u0119tych Blaszanych, a 5 IV 2003 r. zorganizowa\u0142a I Mieleckie Spotkania Kontrabasowe o charakterze og\u00f3lnopolskim. Rok 2003\/2004 rozpocz\u0119to z nowym sk\u0142adem dyrekcji. Dyrektorem zosta\u0142 mianowany Ryszard Kusek, a zast\u0119pc\u0105 dyrektora \u2013 Ireneusz Szela. Nowo\u015bci\u0105 by\u0142o rozpocz\u0119cie wsp\u00f3\u0142pracy z w\u0119giersk\u0105 Szko\u0142\u0105 Muzyczn\u0105 w T\u00f6r\u00f6kszentmikl\u00f3s, a wydarzeniem roku \u2013 Og\u00f3lnopolski Festiwal Instrument\u00f3w D\u0119tych Blaszanych Mielec – 2004 w SCK. Odnotowano tak\u017ce sukcesy indywidualne uczni\u00f3w. W roku szkolnym 2004\/2005, obok dotychczasowych tradycyjnych form (koncerty w Sali Kr\u00f3lewskiej i ko\u015bcio\u0142ach oraz w innych miejscach w Mielcu i okolicy), zorganizowano atrakcyjny i udany wyjazd do Belgii i Szwajcarii, w czasie kt\u00f3rego koncertowano (muzyka religijna polska i francuska) w 4 tamtejszych ko\u015bcio\u0142ach. Rok 2005\/2006 (35\u2013lecie dzia\u0142alno\u015bci) mielecka PSM rozpocz\u0119\u0142a z 257 uczniami, 36 nauczycielami i 7 pracownikami administracji. Nowa form\u0105 by\u0142a \u201eKlarnetomania\u201d \u2013 cykl koncert\u00f3w popularyzuj\u0105cy klarnet i utalentowanych mieleckich klarnecist\u00f3w. W 2006 r. koncertowano m.in. w Homok na W\u0119grzech. Od roku szkolnego 2011\/2012 uruchomiono wydzia\u0142 wokalny PSM II st. W grudniu 2011 r., po przeprowadzonym remoncie i modernizacji poddasza budynku (2007-2011), oddano do u\u017cytku 13 pomieszcze\u0144 o \u0142\u0105cznej powierzchni 400 m2. Dokonano te\u017c renowacji wn\u0119trza Sali Kr\u00f3lewskiej i znajduj\u0105cych si\u0119 w niej obraz\u00f3w (poczet w\u0142adc\u00f3w Polski, tryptyk religijny, herby ziem Polski przedrozbiorowej). Od wrze\u015bnia 2012 r. w ramach PSM II st. otwarto wydzia\u0142 wokalny. W ramach prac remontowo-konserwatorskich przebudowano podw\u00f3rze szkolne od strony zachodniej, przystosowuj\u0105c go do funkcji plenerowej sceny koncertowej. Pierwszy koncert w plenerze odby\u0142 si\u0119 21 VI 2015. W 2015 r. wyremontowano budynek B („Diabelc\u00f3wk\u0119”) i uzyskano przy tym 4 kolejne sale. W roku szkolnym 2014\/2015 uczono gry na instrumentach: fortepian, skrzypce, alt\u00f3wka, wiolonczela, kontrabas, flet, ob\u00f3j, klarnet, saksofon, fagot, waltornia, tuba, tr\u0105bka, puzon, organy, gitara, akordeon i perkusja. Rozwini\u0119to r\u00f3\u017cne formy kameralistyki. Szko\u0142a jest organizatorem corocznych Spotka\u0144 Kontrabasowych, w kt\u00f3rych mieleccy uczniowie zdobywaj\u0105 czo\u0142owe miejsca. W ramach wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzynarodowej Szko\u0142a nawi\u0105za\u0142a kontakty ze szko\u0142ami muzycznymi w miastach: T\u00f6r\u00f6kszentmiklo\u015b (W\u0119gry), Detva (S\u0142owacja) i Ostrawa Svinov (Czechy). W latach 2015-2020 zakwalifikowano szko\u0142\u0119 do dw\u00f3ch program\u00f3w unijnych. Efektem pierwszego by\u0142a kompleksowa modernizacja energetyczna budynku, a drugiego \u2013 zakup fortepianu koncertowego Steinway i wielu instrument\u00f3w, sprz\u0119tu do realizacji koncert\u00f3w i kompleksowego wyposa\u017cenia studia nagra\u0144. Uczniowie szko\u0142y (obu stopni) uczestniczyli regularnie i z powodzeniem w przes\u0142uchaniach organizowanych przez Centrum Edukacji Artystycznej oraz w r\u00f3\u017cnych konkursach regionalnych, og\u00f3lnopolskich i mi\u0119dzynarodowych. W szkole odbywa\u0142o si\u0119 corocznie oko\u0142o 100 imprez muzycznych (koncert\u00f3w, recitali, audycji muzycznych, uroczysto\u015bci patriotycznych i okoliczno\u015bciowych itp.). Zespo\u0142y szkolne zapraszane s\u0105 do u\u015bwietniania imprez w Mielcu i innych miejscowo\u015bciach. W ostatnim okresie szczeg\u00f3lnie wysok\u0105 ocen\u0119 mieleckiego \u015brodowiska uzyska\u0142y: Kantata Pastoralna Przez Ciebie wszystko \u2026<\/em> (s\u0142owa \u2013 ks. Waldemar Ciosek, muzyka i aran\u017cacje \u2013 Ryszard Kusek) oraz koncerty: \u201ePowr\u00f3\u0107my jak za dawnych lat\u201d i \u201eMuzyka filmowa\u201d. 12 VI\u00a0 2021 r. \u015bwi\u0119towano Jubileusz 50-lecia Szko\u0142y. Na program uroczysto\u015bci z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119: Msza \u015awi\u0119ta w bazylice mn. \u015bw. Mateusza, po\u015bwi\u0119cenie sztandaru Jubilatki, ods\u0142oni\u0119cie i po\u015bwi\u0119cenie pomnika Mieczys\u0142awa Kar\u0142owicza, wr\u0119czenie sztandaru, odznaczenia pa\u0144stwowe i resortowe i koncert w wykonaniu Orkiestry Symfonicznej PSM I i II st. pod dyr. Ryszarda Kuska. 29 XII 2022 r. z upowa\u017cnienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dyrektor Ryszard Kusek zakupi\u0142 sasiaduj\u0105c\u0105 ze szko\u0142\u0105 nieruchomo\u015b\u0107 z nowym budynkiem na cele PSM I i II st.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy artystyczne:<\/strong>\u00a0*1980 r.: Og\u00f3lnopolski Przegl\u0105d Zespo\u0142\u00f3w Muzyki Rozrywkowej Szk\u00f3\u0142 Muzycznych I i II st. w Elbl\u0105gu, I nagroda \u2013 zesp\u00f3\u0142 wokalno \u2013 instrumentalny (kier. T. Wywrocki), II nagroda \u2013 orkiestra (kier. A. Myszka); *1986 r.: XVII Og\u00f3lnopolski Konkurs M\u0142odego Muzyka w Szczecinku, III miejsce \u2013 Arkadiusz \u015awierk, puzon (naucz. T. Wywrocki); *1990 r.: XXI OKMM w Szczecinku, III m. \u2013 Tomasz Walas, saksofon (L. Gruszecki), IV m. \u2013 Grzegorz Wywrocki, puzon (T. Wywrocki), IV m. \u2013 dru\u017cynowo; *1992 r.: XXIII OKMM w Szczecinku, II m. \u2013 Grzegorz Dziki, puzon (T. Wywrocki); *1993 r.: Og\u00f3lnopolski Konkurs Zespo\u0142\u00f3w Kameralnych PSM I st. w Zgierzu, wyr\u00f3\u017cnienie \u2013 kwartet puzonowy (T. Wywrocki), XXIV OKMM w Szczecinku, IV m. \u2013 Marcin Kania, saksofon (L. Gruszecki); *1994 r.: Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Akordeonowy w Sanoku, wyr\u00f3\u017cnienie \u2013 B. Bana\u015b, akordeon (Ryszard Kusek); *1996 r.: I Og\u00f3lnopolski Turniej Pianistyczny w \u017baganiu, III m. \u2013 Tomasz Paw\u0142owski, fortepian (Larysa Keller); *2001 r.: Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Muzyki Akordeonowej w Przemy\u015blu, wyr\u00f3\u017cnienie \u2013 Rafa\u0142 Machnik, akordeon (R. Kusek); *2003 r.: Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Akordeonowy w Przemy\u015blu, wyr\u00f3\u017cnienie \u2013 Iwona Rzeszut, akordeon (Zdzis\u0142aw Szymczyk), III Og\u00f3lnopolski Festiwal Saksofonowy w Przeworsku, III m. \u2013 Piotr Gruszecki, saksofon (L. Gruszecki); *2004 r.: Og\u00f3lnopolski Festiwal Instrument\u00f3w D\u0119tych Blaszanych w Mielcu, III m. \u2013 Wojciech Szela, tr\u0105bka (Ireneusz Szela), wyr\u00f3\u017cnienie \u2013 Maciej Fija\u0142kowski, tr\u0105bka (I. Szela). Wywrocki, Franciszek Wyzga, Pawe\u0142 Wyzga, Piotr Wyzga, Kazimiera Z\u00f6llner. *2011 r.: II Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Skrzypcowy (T\u00f6r\u00f6kszentmiklo\u015b, W\u0119gry) \u2013 Marlena Zieli\u0144ska, 3. miejsce (Maria Szela), Wojciech Tulik (Magdalena Pysz), Micha\u0142 Tulik i Natalia Szyma\u0144ska, wyr\u00f3\u017cnienia (M. Szela); III Og\u00f3lnopolski Konkurs Kontrabasowy im. W. Gadzi\u0144skiego w Katowicach \u2013 Magdalena Maziarz, 1. miejsce w grupie I (R. Kusek), Ewelina Kokoszka, wyr\u00f3\u017cnienie w grupie II (R. Kusek). *2012 r. \u2013 reprezentowanie Polski na XI Europejskim Festiwalu M\u0142odzie\u017cy Europy Allegro-Mosso 2012 we W\u0142oszech (17-19 V). *2013 r. \u2013 XV Og\u00f3lnopolski Konkurs Wiolonczelowo-Kontrabasowy w Malborku \u2013 Konrad Sosi\u0144ski, 2. miejsce, Bernadeta \u0141achut, 3. miejsce, Weronika Adamska, wyr\u00f3\u017cnienie (R. Kusek); VII Og\u00f3lnopolski Konkurs Instrument\u00f3w D\u0119tych \u201eJupiter 2013\u201d \u2013 Przemys\u0142aw Walecki, 2. miejsce (G. Wywrocki); III Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Skrzypcowy (T\u00f6r\u00f6kszentmiklo\u015b, W\u0119gry) \u2013 Kornelia Czechura, 2. miejsce (M. Szela). *2014 r. \u2013 Og\u00f3lnopolski Konkurs Instrument\u00f3w D\u0119tych w Kielcach \u2013 Wojciech Fronc, 3. miejsce (G. Wywrocki); IV Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Muzyczny (T\u00f6r\u00f6kszentmiklo\u015b, W\u0119gry) \u2013 Mateusz Ozga, 1. miejsce (Jan Lubieniecki); I Og\u00f3lnopolski Konkurs Alt\u00f3wkowy i Kontrabasowy w Gda\u0144sku \u2013 w r\u00f3\u017cnych kategoriach: Konrad Sosi\u0144ski, 2. miejsce, Weronika Adamska, 3. miejsce, Bernadeta \u0141achut, wyr\u00f3\u017cnienie (R. Kusek). *2019 r. – Mi\u0119dzynarodowy Turniej Ch\u00f3r\u00f3w Kameralnych w Rzeszowie (8 VI) – II miejsce ch\u00f3ru PSM II\u00a0 st. (dyr. Renata Wra\u017ce\u0144).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Andrzej Wilczy\u0144ski (1970-1971), Aleksander Myszka (1971-1988), Franciszek Wyzga (1988-2001), Maria Gabriela Pietrzak (2001-2003), Ryszard Kusek (2003-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektorzy:<\/strong>\u00a0Franciszek Wyzga (1979-1986), Tadeusz Wywrocki (1990-1996), Gabriela Pietrzak (1996-2001), Bernadetta Duszkiewicz (2001-2003), Ireneusz Szela (2003-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele (w latach 1970-2015):<\/strong>\u00a0Barbara Als, Zdzis\u0142aw Augustyn, Lucyna Bednarz (z d. \u0141owczyk), Antoni B\u0119\u015b, Karol Bik, Jan Bochenek, Jan Buda, Urszula Buda (Ryka\u0142a), Joanna Brzezi\u0144ska, Marek Brzezi\u0144ski, Edyta Chlebowska, Adam Czernik, Janusz Dec, Renata Filip (Marnik), Jan Frankowski, Bo\u017cena Gan, Leszek Gruszecki, Oskar Gut, Renata Gw\u00f3\u017ad\u017a, Tadeusz Ha\u0142ys, Jadwiga Huber, Alicja Jasi\u0144ska, Bernadetta Duszkiewicz (Kara\u015b), Piotr Kara\u015b, Dorota Karkut, Agnieszka Kardy\u015b, Jan Kasprzykowski, Jerzy Keller, Larysa Keller, Aleksandra Klup\u015b, Jaros\u0142aw Kmie\u0107, Agnieszka Kramarz, Gra\u017cyna Kulpa\u2013Stra\u017c, Ma\u0142gorzata Kusek (Kara\u015b), Ryszard Kusek, S\u0142awomir Kusek, Maria Lenart, Pawe\u0142 Lis, Ma\u0142gorzata Loch, Jan Lubieniecki, Pawe\u0142 Lubieniecki, Stanis\u0142awa Lurska, Grzegorz \u0141obaza, Ewa \u0141uczy\u0144ska, Joanna \u0141ukasik, Pawe\u0142 \u0141ukasik, Anna Matu\u0142a, Barbara Mialik, Katarzyna Moskal, Tomasz Nie\u0107ko, Alicja Nowakowska, Zbigniew Orzech, Tomasz O\u017c\u00f3g, Bogus\u0142aw Pawe\u0142czak, Anastazja Pelc, Leszek Pelc, Gabriela Pietrzak, Stefan Pilniakowski, Halina Pisarska, Bogus\u0142aw Piwi\u0144ski, Stanis\u0142aw Piwnica, Marta Ple\u015bniarowicz, Marta Pluta, Barbara Pod\u0142aszczyk, Antonina Probola (Bec), Katarzyna Rac\u0142awska, Janusz Rothbard, Zofia Rothbard, Anna Ro\u017cek, Magdalena Rysz, Marian Rzym, Ludwik Sarama, Wac\u0142aw Seminowicz, Joanna Siudmak, Katarzyna Skali\u0144ska, Agnieszka Skop, \u0141ukasz Skop, Szczepan Smaga, Joanna Stachowicz, S\u0142awomir Stan, Karolina Stasiowska, Ewa St\u0119pie\u0144, Jerzy St\u0119pie\u0144, Krystyna St\u0119pie\u0144, Marzena Strach (Honc), Anna Swacha, Ireneusz Szela, Maria Szela, Waldemar Szl\u0119zak, Leszek Szetela, Zdzis\u0142aw Szymczyk, Joanna Tomecka, Janusz Tomecki, Sabina Trybulec (Oleniacz), Edyta Trzpis, Joanna Walczak, Maria Wa\u0142\u0119ka (Warzecha), Bogdan Warias, Pawe\u0142 W\u0119grzyn, Zbigniew Wieloch, Barbara Wilczy\u0144ska (Lubacz), Leokadia Wilczy\u0144ska, Andrzej Wilczy\u0144ski, J\u00f3zef Wilczy\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Wilczy\u0144ski, J\u00f3zef Witek, Renata Wra\u017ce\u0144 (Chmielowiec), Katarzyna Wrona, Grzegorz Wywrocki, Tadeusz Wywrocki, Franciszek Wyzga, Pawe\u0142 Wyzga, Piotr Wyzga, Kazimiera Z\u00f6llner.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektor i kierownik Sekcji Instrument\u00f3w Strunowych:<\/strong> Ryszard Kusek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wicedyrektor i kierownik Sekcji Instrument\u00f3w D\u0119tych<\/strong>: Ireneusz Szela.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownik Sekcji Fortepianu i Akordeonu:<\/strong>\u00a0Zdzis\u0142aw Szymczyk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownik Sekcji Teorii i \u015apiewu Solowego:<\/strong>\u00a0Aleksandra Klup\u015b.<\/p>\r\n

Grono nauczycielskie<\/strong> (rok szkolny 2020\/2021): Jadwiga Basista-Janda, Karol Bik, Marek Brzezi\u0144ski, Edyta Chlebowska, Karolina Drwi\u0119ga, Renata Filip, Sylwia Go\u0142\u0119biowska, Leszek Gruszecki, Anna Guja, Wojciech Gurgul, Jadwiga Huber, Karolina Janocha, Adrianna Kafel, Ewa Klimaszewska, Aleksandra Klup\u015b, Jaros\u0142aw Kmie\u0107, Agnieszka Kramarz,\u00a0 S\u0142awomir Kusek, Pawe\u0142 Lubieniecki, Joanna \u0141ukasik, Pawe\u0142 \u0141ukasik, Joanna Maziarz, Magdalena Maziarz, Bogus\u0142aw Pawe\u0142czak, Tomasz Nie\u0107ko, Tomasz O\u017c\u00f3g, Gabriela Pietrzak, Marcin Pokusa, Katarzyna Rac\u0142awska, Piotr Rysiewicz, Magdalena Rysz, \u0141ukasz Skop, Joanna Stachowicz, S\u0142awomir Stan, Ireneusz Szela, Wojciech Szela, Zdzis\u0142aw Szymczyk, Sabina Trybulec, Bogdan Warias, Micha\u0142 Witek, Renata Wra\u017ce\u0144, Grzegorz Wywrocki, Tadeusz Wywrocki, Piotr Wyzga, Kazimiera Z\u00f6llner.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PA\u0143STWOWE GOSPODARSTWO OGRODNICZE<\/strong>, powsta\u0142o w 1977 r. na podstawie decyzji rz\u0105dowej, na terenach przy ul. R. Traugutta. Pierwszym dyrektorem i organizatorem by\u0142 Wojciech Wiktor. Zbudowano m.in.: 8 blok\u00f3w (szklarni) o powierzchni 1 ha ka\u017cdy, budynki technologiczne i socjalne, stacje uzdatniania wody ze studniami g\u0142\u0119binowymi, baz\u0119 warsztatowo-magazynow\u0105, budynek mieszkalny dla 40 rodzin, budynek rotacyjno-mieszkalny i sto\u0142\u00f3wk\u0119 pracownicz\u0105. Dla cel\u00f3w ogrodniczych pozyskano 17 ha torfowiska w okolicy lasu cyranowskiego. PGO rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 produkcyjn\u0105 w 1984 r. Produkowa\u0142o m.in. pomidory, og\u00f3rki, pieczarki i papryk\u0119 oraz kwiaty ci\u0119te i doniczkowe, a tak\u017ce przetwory, m.in: og\u00f3rki konserwowe, patisony konserwowe, buraczki konserwowe, przeciery og\u00f3rkowe, sa\u0142atki z zielonych pomidor\u00f3w, musztardy i ketchupy. Odbiorcami tych produkt\u00f3w by\u0142y firmy polskie i zagraniczne. W samym Mielcu funkcjonowa\u0142y dwa sklepy firmowe (przy ul. J. Gagarina \u2013 p\u00f3\u017aniej al. Ducha \u015awi\u0119tego i przy ul. R. Traugutta. Przemiany spo\u0142eczno-gospodarcze po 1989 r. niekorzystnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na mieleckie PGO, kt\u00f3re w lipcu 1991 r. utraci\u0142o zdolno\u015b\u0107 kredytowania. Niekorzystnej sytuacji nie uratowa\u0142a nowa przetw\u00f3rnia owocowo-warzywna, produkuj\u0105ca przetwory m.in. z burak\u00f3w, grzyb\u00f3w, og\u00f3rk\u00f3w, patison\u00f3w, pomidor\u00f3w i papryki. We wrze\u015bniu 1992 r. (decyzj\u0105 wojewody rzeszowskiego) przesta\u0142o istnie\u0107 w dotychczasowej formie i zosta\u0142o w\u0142\u0105czone do zasob\u00f3w W\u0142asno\u015bci Rolnej Skarbu Pa\u0144stwa w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PA\u0143STWOWE ZAK\u0141ADY LOTNICZE WYTW\u00d3RNIA P\u0141ATOWC\u00d3W NR 2<\/strong>, zob. WYTW\u00d3RNIA SPRZ\u0118TU KOMUNIKACYJNEGO\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PA\u0143STWOWY O\u015aRODEK MASZYNOWY (POM)<\/strong>, zosta\u0142 zorganizowany w 1953 r. na pozosta\u0142o\u015bciach dawnego maj\u0105tku wojs\u0142awskiego Gardulskich. Przej\u0119to star\u0105 dworsk\u0105 gorzelni\u0119, zdewastowane budynki czworak\u00f3w i drewniane szopy. Pierwsz\u0105 za\u0142og\u0119 stanowi\u0142o 30 os\u00f3b. Podstawowym zadaniem, kt\u00f3re realizowano od pocz\u0105tku funkcjonowania, by\u0142o naprawianie zmechanizowanego sprz\u0119tu rolniczego W latach 1955-1960 wyremontowano pomieszczenia warsztatowe oraz wybudowano drog\u0119 asfaltow\u0105 od drogi Mielec \u2013 D\u0119bica do o\u015brodka, ramp\u0119 roz\u0142adunkow\u0105, stacj\u0119 paliw, stacj\u0119 transformatorow\u0105 i dom mieszkalny. Utworzono filie o\u015brodka w Borowej i Radomy\u015blu Wielkim. W latach 70. rozszerzano dzia\u0142alno\u015b\u0107 us\u0142ugow\u0105 i modernizowano zaplecze techniczne, anga\u017cuj\u0105c coraz wi\u0119cej pracownik\u00f3w i to najcz\u0119\u015bciej z odpowiednimi kwalifikacjami do obs\u0142ugi maszyn i urz\u0105dze\u0144. W 1978 r. oddano do u\u017cytku now\u0105 wielofunkcyjn\u0105 hal\u0119 warsztatow\u0105. Od 1980 r. rozpocz\u0119to produkcj\u0119 p\u0142ug\u00f3w czteroskibowych. W 1982 r. przeniesiono si\u0119 do nowego budynku administracyjno-socjalnego. W latach 80. wykonywano: diagnostyk\u0119, przegl\u0105dy, naprawy i remonty sprz\u0119tu rolniczego i us\u0142ugi transportowe oraz produkowano m.in. wspomniane p\u0142ugi, cz\u0119\u015bci zamienne do przyczep, kultywatory i cz\u0119\u015bci do r\u00f3\u017cnych urz\u0105dze\u0144 w kooperacji z WSK. Za\u0142oga liczy\u0142a 140 os\u00f3b. Szeroki zakres podejmowanych zada\u0144 napotyka\u0142 jednak na wiele problem\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie w zakresie termin\u00f3w dostarczania, ilo\u015bci cz\u0119\u015bci zamiennych i materia\u0142\u00f3w do produkcji. W 1985 r., po w\u0142\u0105czeniu Wojs\u0142awia w granice Mielca, droga dojazdowa otrzyma\u0142a status ulicy i jako patrona \u017begot\u0119 \u2013 rycerza, w\u0142a\u015bciciela Wojs\u0142awia w XIII w. Przemiany ustrojowe po 1989 r., a szczeg\u00f3lnie wprowadzenie wolnego rynku, negatywnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na funkcjonowanie takich pa\u0144stwowych firm jak wojs\u0142awski POM. Z roku na rok jego sytuacja pogarsza\u0142a si\u0119 i 2 III 1994 r. Rada Miejska w Mielcu wyrazi\u0142a zgod\u0119 na jego likwidacj\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PAPILLON CLUB<\/strong>, lokal o charakterze kulturalno-gastronomicznym, urz\u0105dzony w podziemiach budynku przy skrzy\u017cowaniu ulic A. Mickiewicza i H. Sienkiewicza (dawniej \u201eKazan\u00f3wka\u201d). Jego pomys\u0142odawc\u0105 i w\u0142a\u015bcicielem by\u0142a pocz\u0105tkowo sp\u00f3\u0142ka, w kt\u00f3rej sk\u0142ad weszli w\u0142a\u015bciciele firmy \u201eRawix\u201d \u2013 Waldemar Kawalec i Arkadiusz Barszczewski oraz w\u0142a\u015bciciel firmy \u201eRock\u2019n\u2019Roll\u201d \u2013 Dariusz \u0141awruk, kt\u00f3ry nied\u0142ugo potem zrezygnowa\u0142. \u201ePapillon\u201d rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 2000 r. z atrakcyjn\u0105 ofert\u0105 koncert\u00f3w, prezentacjami mechanicznej muzyki jazzowej i przeboj\u00f3w muzyki popularnej oraz dyskotekami i innymi imprezami okoliczno\u015bciowymi. W kolejnych latach lokal zyska\u0142 renom\u0119 atrakcyjnego o\u015brodka kulturalno-rozrywkowego, g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki kontynuowaniu koncert\u00f3w gwiazd polskiej estrady.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAPROCKA ANNA TERESA (z domu SEKU\u0141A),<\/strong> urodzona 9 XI 1940 r. w Mielcu, c\u00f3rka Mieczys\u0142awa i Marii z domu Skiba. Uko\u0144czy\u0142a Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Tarnowie z matur\u0105 w 1976 r. oraz Pomaturalne Studium Medyczne (kierunek: piel\u0119gniarstwo) w Mielcu w 1978 r. W latach 1959-1996 r. pracowa\u0142a w S\u0142u\u017cbie Zdrowia w Mielcu, m.in. w Zespole Opieki Zdrowotnej. Jej pozazawodow\u0105 pasj\u0105 od wielu lat jest dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczna. Na pocz\u0105tku lat 90. by\u0142a przewodnicz\u0105c\u0105 Komisji Zak\u0142adowej NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d ZOZ w Mielcu. Zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 1990-1994. Uczestniczy\u0142a w dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej i artystycznej w Klubie Seniora \u201eZ\u0142ota Jesie\u0144\u201d przy SDK MSM w Mielcu. M.in. zdoby\u0142a I nagrod\u0119 w konkursie \u201eSztuka s\u0142owa\u201d w Podkarpackim Festiwalu Senior\u00f3w w Boguchwale. By\u0142a cz\u0142onkini\u0105 kabaretu \u201eSenior Show\u201d przy Mieleckim Uniwersytecie Trzeciego Wieku w Mielcu. W sztuce Gabrieli Zapolskiej Moralno\u015b\u0107 pani Dulskiej<\/em> zagra\u0142a rol\u0119 pani Dulskiej. 10 XI 2016 r. zdoby\u0142a tytu\u0142y: \u201eNajsympatyczniejszej Seniorki Mielca 2016 r.\u201d i \u201eMiss Czytelnik\u00f3w Korso\u201d oraz \u201eLaur Publiczno\u015bci\u201d w I edycji Mieleckich Dni Seniora w Mielcu. Zmar\u0142a 8 X 2021 r. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAPROCKI MAREK<\/strong>, urodzony 3 IX 1963 r. w Mielcu, syn Franciszka Kie\u0142basy i Natalii z domu R\u00f3g. Absolwent Technikum Mechanicznego ZST w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1983 r. W okresie szkolnym nale\u017ca\u0142 do najbardziej aktywnych harcerzy i w latach 1980-1983 by\u0142 reprezentantem Chor\u0105gwi Rzeszowskiej w Radzie Harcerzy Starszych przy KG ZHP w Warszawie. Komponowa\u0142 piosenki i bra\u0142 udzia\u0142 (z powodzeniem) w konkursach piosenkarskich. Wyst\u0105pi\u0142 z recitalami m.in. w Teatrze Ma\u0142ym w Warszawie, Klubie \u201ePod Jaszczurami\u201d w Krakowie, Klubie Studenckim Politechniki Rzeszowskiej i w programie III PR. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem zespo\u0142u wokalno-instrumentalnego \u201ePod Globusem\u201d. Nauk\u0119 kontynuowa\u0142 w Studium Nauczania Pocz\u0105tkowego w Rzeszowie i po jej uko\u0144czeniu w 1985 r. zosta\u0142 zatrudniony w Szkole Podstawowej w Trze\u015bni ko\u0142o Mielca. Przy zawarciu zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego w 1985 r. przyj\u0105\u0142 nazwisko \u017cony (Magdaleny). Od X 1985 r. do IV 1987 r. odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 13 Batalionie Saper\u00f3w w D\u0119bicy. Po powrocie uczy\u0142 nadal w Trze\u015bni (do 1991), a ponadto prowadzi\u0142 szkolne zespo\u0142y artystyczne i \u017ce\u0144sk\u0105 dru\u017cyn\u0119 harcersk\u0105. W 1989 r. zosta\u0142 wybrany komendantem Hufca ZHP w Mielcu i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 przez rok. W 1991 r. uko\u0144czy\u0142 studia magisterskie na Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie i po wygraniu konkursu obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 1 w Mielcu. W 1997 r. powt\u00f3rnie wygra\u0142 konkurs, a w 2002 r. samorz\u0105dowe w\u0142adze powierzy\u0142y mu t\u0119 funkcj\u0119 na nast\u0119pne 5 lat. Tak\u017ce w 2007 r. i 2012 r. przed\u0142u\u017cano mu kierowanie szko\u0142\u0105 na kolejne pi\u0119cioletnie kadencje. W czasie dotychczasowego kierowania szko\u0142\u0105 doprowadzi\u0142 do du\u017cej poprawy jej estetyki, wzbogacenia wyposa\u017cenia i unowocze\u015bnienia funkcjonowania. Uko\u0144czy\u0142 m.in.: studia podyplomowe na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie (specjalno\u015b\u0107: pedagogika opieku\u0144cza) w 1994 r., studia podyplomowe na Uniwersytecie Rzeszowskim (specjalno\u015b\u0107: zarz\u0105dzanie o\u015bwiat\u0105 w zreformowanym systemie edukacji) w 2003 r. i studia podyplomowe w Instytucie Nauk Spo\u0142ecznych Polskiej Akademii Nauk (specjalno\u015b\u0107 prawno-samorz\u0105dowa) w 2005 r. oraz kilkana\u015bcie kurs\u00f3w i szkole\u0144 specjalistycznych dla organizator\u00f3w pracy harcerskiej i o\u015bwiatowej kadry kierowniczej. Uzyska\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji zawodowej w zakresie organizacji i zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 oraz stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Poza funkcj\u0105 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 1 anga\u017cuje si\u0119 w wiele innych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107. Prowadzi zaj\u0119cia w Niepublicznej Szkole Biznesu w Mielcu, Podkarpackim O\u015brodku Doskonalenia Nauczycieli w Rzeszowie Oddzia\u0142 w Tarnobrzegu, Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu oraz Wy\u017cszej Szkole Hotelarstwa i Turystyki w Ja\u015ble. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca te\u017c dzia\u0142alno\u015bci na rzecz subregionu mieleckiego. W 1998 r. zosta\u0142 wybrany radnym Rady Powiatu Mieleckiego na kadencj\u0119 1998\u20132002 oraz wiceprzewodnicz\u0105cym Rady i przewodnicz\u0105cym Komisji Bezpiecze\u0144stwa i Porz\u0105dku Publicznego. W 2002 r. zosta\u0142 ponownie wybrany radnym powiatowym i powierzono mu funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Powiatu Mieleckiego. Od 2001 r. do 2005 r. by\u0142 dyrektorem Biura Senatorskiego Senatora RP Grzegorza Laty. W 2004 r. zosta\u0142 powo\u0142any przez Krajow\u0105 Rad\u0119 Radiofonii i Telewizji na funkcj\u0119 cz\u0142onka Rady Programowej TVP 3 Rzesz\u00f3w. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Powiatowego Ruchu Obywatelskiego PRO (III 2005 r.). W wyborach w 2006 r. uzyska\u0142 mandat radnego Rady Powiatowej w Mielcu z ramienia Porozumienia Spo\u0142eczno-Gospodarczego i zosta\u0142 wybrany ponownie przewodnicz\u0105cym Rady w kadencji 2006-2010. Od 2008 r. do 2012 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 spo\u0142ecznego asystenta prezesa PZPN Grzegorza Laty. W wyborach samorz\u0105dowych w 2010 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego i wiceprzewodnicz\u0105cego Rady w kadencji 2010-2014. W pa\u017adzierniku 2011 r. powierzono mu funkcj\u0119 prezesa Powiatowego Ruchu Obywatelskiego \u201eRazem dla Ziemi Mieleckiej\u201d. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. kolejny raz uzyska\u0142 mandat radnego Rady Powiatu Mieleckiego. Ponadto prezydent miasta Mielca Daniel Kozd\u0119ba powo\u0142a\u0142 go na funkcj\u0119 swojego doradcy. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r.\u00a0 zn\u00f3w wybrano go na radnego Rady Powiatu Mieleckiego, a nast\u0119pnie na przewodnicz\u0105cego Rady Powiatu Mieleckiego (kadencja 2018-2024). Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j gospodarczy i spo\u0142eczny powiatu mieleckiego. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142otym Krzy\u017cem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej II stopnia (1997) i Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej i Sportu I stopnia (2002) Odznak\u0105 Honorow\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej” (2014 r.), tytu\u0142ami:\u00a0 \u201eMielczanin Roku 2001\u201d w plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d oraz Osobowo\u015b\u0107 Roku 2018 powiatu mieleckiego w kategorii: samorz\u0105dno\u015b\u0107 i spo\u0142eczno\u015b\u0107 lokalna (Plebiscyt Gazety Codziennej „Nowiny”). W wyborach samorz\u0105dowych w 2024 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Powiatu Mieleckiego, a nast\u0119pnie na przewodniczacego tej Rady w kadencji 2024-2029.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARAFIA DUCHA \u015aWI\u0118TEGO<\/strong>, jednostka administracyjna Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego w Mielcu, z siedzib\u0105 przy ul. M. Pisarka 16. Obejmuje ona swoimi granicami p\u00f3\u0142nocno-zachodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta z ulicami: Bajana, Bema, Bohater\u00f3w Wrze\u015bnia, Borowiczan, Brzozowa, Che\u0142mo\u0144skiego, Chodkiewicza, Daszy\u0144skiego, D\u0105bala, D\u0105browskiego, D\u0105browskiej, D\u0119bowa, Drzewieckiego, Ducha \u015awi\u0119tego, G\u0142owackiego (numer 37), Jaworowa, Kasztanowa, Kili\u0144skiego (numery od 28 do Z\u0142otnik, 37-99), Kocjana, Konfederacka (numery parzyste), Limanowskiego (numery 32-45), Matejki, Michalina, Mielczewskiego, Mieleckiego, Modelarska, Modrzejewskiej, Morcinka, Na\u0142kowskiej, Ogrodowa, Orkana, Orla (numer 25), Orzechowa, Orzeszkowej, Osterwy, Pisarka, Poniatowskiego, Poziomkowa, Przybosia, Reja, R\u00f3\u017cana, S\u0119kowskiego (numery nieparzyste), Sienkiewicza (numery 40\u2013166, 63\u2013167), S\u0142oneczna, \u015aniadeckiego, \u015awierkowa, Ta\u0144skiego, Teligi, Traugutta, Tuwima, Us\u0142ugowa, Warszawska, Wiejska (numery 28\u201354, 31\u201347), Wi\u015bniowa, Wybickiego, Wysockiego,\u00a0\u00a0Zwi\u0105zku Strzeleckiego (d. 6 Sierpnia), \u017b\u00f3\u0142kiewskiego, \u017bwirki i Wigury oraz miejscowo\u015b\u0107 Z\u0142otniki (numery 1\u2013266). Liczy oko\u0142o 15 570 katolik\u00f3w. Ko\u015bcio\u0142em parafialnym jest ko\u015bci\u00f3\u0142 Ducha \u015awi\u0119tego przy ul. M. Pisarka 16, a ponadto czynne s\u0105 kaplice \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki przy ul. Warszawskiej i Matki Bo\u017cej w Z\u0142otnikach.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Historia<\/strong> Decyzj\u0105 biskupa ordynariusza dr. Jerzego Ablewicza tworzenie nowej parafii w Mielcu, kt\u00f3ra obj\u0119\u0142a p\u00f3\u0142nocno\u2013zachodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca i Z\u0142otniki, rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 28 VI 1979 r. Od tego dnia pe\u0142ne duszpasterstwo przy kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki przy ul. Warszawskiej, pe\u0142ni\u0105cej funkcj\u0119 parafialnego ko\u015bcio\u0142a, na obj\u0119tym terenie miasta i Z\u0142otnik rozpocz\u0105\u0142 ks. W\u0142adys\u0142aw Marcinowski przy pomocy wikariusza ks. Jana Kud\u0142acza. Kancelari\u0119 umieszczono w domu prywatnym. Utworzono grupy ministrant\u00f3w i lektor\u00f3w, powsta\u0142 ch\u00f3r parafialny. 5 VI 1980 r. w \u015bwi\u0119to Bo\u017cego Cia\u0142a odby\u0142a si\u0119 pierwsza procesja na male\u0144kim placu przed kaplic\u0105, przy ogromnej liczbie wiernych (zmuszeni byli sta\u0107 na miejscu) i na ul. Warszawskiej. Po uzyskaniu wymaganego zezwolenia w\u0142adz pa\u0144stwowych 30 I 1981 r. nast\u0105pi\u0142o formalne erygowanie Parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. Pierwszym proboszczem zosta\u0142 mianowany ks. W\u0142adys\u0142aw Marcinowski, a ponadto pracowa\u0142o dw\u00f3ch wikariuszy. Kancelaria parafialna mie\u015bci\u0142a si\u0119 w domu prywatnym. Prac\u0119 w parafii podj\u0119\u0142y te\u017c siostry felicjanki, posiadaj\u0105ce sw\u00f3j dom zakonny przy ul. Kili\u0144skiego 98. Starania ks. proboszcza o odpowiedni teren dla \u015bwi\u0105tyni i obiekt\u00f3w parafialnych powiod\u0142y si\u0119 i 20 V 1982 r. (w uroczysto\u015b\u0107 Wniebowst\u0105pienia) biskup ordynariusz Jerzy Ablewicz po\u015bwi\u0119ci\u0142 plac przy ul. M. Pisarka pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a parafialnego i plebanii. Budow\u0119 plebanii rozpocz\u0119to 21 VI 1982 r., a uko\u0144czono 14 IV 1983 r., natomiast budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a rozpocz\u0119to w kwietniu 1983 r. Pierwsze Misje Parafialne odby\u0142y si\u0119 we wrze\u015bniu 1983 r. Wybudowano pozosta\u0142\u0105 obok plebanii cz\u0119\u015b\u0107 zaplecza ko\u015bcio\u0142a \u2013 dom katechetyczny, przeznaczony na nauk\u0119 religii i inne cele parafialne, m.in. dla zorganizowanych grup parafialnych i biblioteki, a ponadto dom si\u00f3str zakonnych. (Ta cz\u0119\u015b\u0107 obiekt\u00f3w parafialnych zosta\u0142a po\u015bwi\u0119cona w 1986 r.) \u00a023 X 1983 r. bp Jerzy Ablewicz dokona\u0142 uroczystego wmurowania kamienia w\u0119gielnego pod ko\u015bci\u00f3\u0142 Ducha \u015awi\u0119tego. (Kamie\u0144 ten zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony przez Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II w czasie uroczysto\u015bci na krakowskich B\u0142oniach 22 VI tego\u017c roku.) W czasie Pasterki 1983 r. bp Piotr Bednarczyk po\u015bwi\u0119ci\u0142 wybudowany ko\u015bci\u00f3\u0142 dolny. Odt\u0105d wszystkie nabo\u017ce\u0144stwa parafialne odbywa\u0142y si\u0119 w tym ko\u015bciele z tymczasowym wystrojem prezbiterium, a w kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki odprawiano nadal 2 Msze \u015aw. w niedziele i jedn\u0105 w dni powszednie. W czasie Zielonych \u015awi\u0105t 10 VI 1984 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysta konsekracja czterech dzwon\u00f3w o imionach: \u201ePneuma\u201d, \u201eBogurodzica\u201d, \u201eLech\u201d i \u201eTwoje Imi\u0119 – Moje Imi\u0119\u201d oraz uroczy\u015bcie powitano Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 Cz\u0119stochowsk\u0105 w kopii Jasnog\u00f3rskiego Obrazu. 21 VI 1984 r. po raz pierwszy procesja Bo\u017cego Cia\u0142a przesz\u0142a tras\u0105 wok\u00f3\u0142 osiedla J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej Lotnik\u00f3w) ulicami: M. Pisarka, J. Gagarina (p\u00f3\u017aniej al. Ducha \u015aw.), A. Kocjana i M. Pisarka. Po staraniach proboszcza 20 V 1985 r. do parafii przyby\u0142y siostry ze Zgromadzenia Misyjnego S\u0142u\u017cebnic Ducha \u015awi\u0119tego i na dom zakonny otrzyma\u0142y p\u00f3\u0142nocn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 domu parafialnego. W pierwsz\u0105 niedziel\u0119 po Wielkanocy 1986 r. po\u015bwi\u0119cono i zawieszono w ko\u015bciele dolnym obraz Jezusa Mi\u0142osiernego. W kwietniu 1987 r. przeprowadzona zosta\u0142a pierwsza wizytacja kanoniczna parafii. 14 XI tego roku zako\u0144czono budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a g\u00f3rnego w stanie surowym. 20 XII 1992 r. bp ordynariusz J\u00f3zef \u017byci\u0144ski po\u015bwi\u0119ci\u0142 t\u0119 now\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego i odt\u0105d ona sta\u0142a si\u0119 ko\u015bcio\u0142em parafialnym. W kolejnych latach wyposa\u017cano wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a g\u00f3rnego i dolnego oraz urz\u0105dzono plac przyko\u015bcielny. W tym czasie w domu parafialnym rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Katolicki O\u015brodek Kultury. Jesieni\u0105 1994 r. powsta\u0142a Grupa Modlitewna Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym. Wraz z budow\u0105 osiedli znajduj\u0105cych si\u0119 w granicach parafii powi\u0119ksza\u0142a si\u0119 liczba wiernych, przekraczaj\u0105c w latach 90. 15 tysi\u0119cy. Od 2 do 8 IV 1995 r. odby\u0142y si\u0119 Misje \u015awi\u0119te, a w dniach 16\u201317 IV tego roku wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 przeprowadzi\u0142 ks. biskup ordynariusz J\u00f3zef \u017byci\u0144ski. W grudniu 1995 r. odby\u0142y si\u0119 Uroczysto\u015bci Nawiedzenia Regionu przez Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 w Figurze Fatimskiej. Ko\u015bcio\u0142ami Nawiedzenia dla ponad 30 parafii by\u0142y \u015bwi\u0105tynie Ducha \u015awi\u0119tego i \u015bw. Mateusza. W dniach 9 \u2013 15 IV 2000 r. odby\u0142y si\u0119 kolejne Misje \u015awi\u0119te, kt\u00f3re prowadzili ojcowie Paulini z klasztoru na Jasnej G\u00f3rze w Cz\u0119stochowie. 18 V parafie Ducha \u015awi\u0119tego i \u015aw. Mateusza by\u0142y wsp\u00f3\u0142organizatorami Uroczysto\u015bci Dzi\u0119kczynienia za Beatyfikacj\u0119 B\u0142ogos\u0142awionego Ks. Romana Sitki. 27 X 2000 r. powsta\u0142a kolejna grupa modlitewna \u2013 Apostolat Maryjny. W dniach 18 \u2013 19 VI 2001 r. mia\u0142o miejsce Nawiedzenie Obrazu Matki Bo\u017cej Jasnog\u00f3rskiej, poprzedzone renowacj\u0105 Misji \u015awi\u0119tych, przeprowadzonych przez ojc\u00f3w Paulin\u00f3w z Cz\u0119stochowy. W pierwszych latach XXI w. przyst\u0105piono do realizacji docelowego wystroju wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a g\u00f3rnego. W 2002 r. zamontowano stacje Drogi Krzy\u017cowej, a w 2003 r. \u2013 w prawej bocznej wn\u0119ce \u2013 rze\u017ab\u0119 \u015bw. J\u00f3zefa z Jezusem w wieku ch\u0142opi\u0119cym. W dniach 7\u20139 XI 2003 r. ks. biskup ordynariusz Wiktor Skworc przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 parafii. Wiosn\u0105 2006 r. zako\u0144czono prace nad docelowym wystrojem prezbiterium. 8 IV 2006 r. ko\u015bci\u00f3\u0142 Ducha \u015awi\u0119tego zosta\u0142 uroczy\u015bcie konsekrowany przez biskupa ordynariusza dr. Wiktora Skworca. W sierpniu 2007 r. dotychczasowy proboszcz i budowniczy parafii \u2013 ks. W\u0142adys\u0142aw Marcinowski przeszed\u0142 na emerytur\u0119, a nowym proboszczem zosta\u0142 mianowany ks. Waldemar Ciosek. Przeprowadzono remonty obiekt\u00f3w parafialnych przy ul. M Pisarka. Systematycznie ubogacano wn\u0119trze ko\u015bcio\u0142a parafialnego. Od 2008 r. montowano witra\u017ce. W 2011 r. umieszczono figur\u0119 b\u0142. Jana Paw\u0142a II w planowanej kaplicy Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, a w 2012 r. \u2013 urz\u0105dzono kaplic\u0119 \u015bw. Ojca Pio. Z okazji 30-lecia parafii (2011) w przedsionku wmurowano tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105ca jubileusz i ks. W\u0142adys\u0142awa Marcinowskiego \u2013 pierwszego proboszcza i organizatora parafii. W okresie jesiennym 2009 r. przeprowadzono remont kapitalny i modernizacj\u0119 kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki przy ul. Warszawskiej. W 2012 r. odby\u0142a si\u0119 wizytacja kanoniczna parafii przez biskupa ordynariusza diecezji tarnowskiej dr. Andrzeja Je\u017ca. Wa\u017cnymi wydarzeniami w \u017cyciu parafii by\u0142y te\u017c: udzia\u0142 w og\u00f3lnopolskiej telewizyjnej Litanii Miast (1 XI 2010 r.) i wsp\u00f3\u0142organizacja III Diecezjalnego Marszu dla \u017bycia i Rodziny, kt\u00f3ry rozpocz\u0119to od Mszy \u015awi\u0119tej w ko\u015bciele Ducha \u015awi\u0119tego (14 X 2012 r.) W listopadzie 2012 r. biskup ordynariusz dr Andrzej Je\u017c przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 parafii. Przez kolejne lata ubogacano ko\u015bci\u00f3\u0142 g\u00f3rny, m.in. urz\u0105dzono kaplic\u0119 Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego. W dniach 10-12 IV 2014 mia\u0142o miejsce Nawiedzenie Figury \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a z Gargano, od 7 do 13 XI 2014 r. przeprowadzono Misje \u015awi\u0119te, a w dniach 14-15 XI 2014 r. odby\u0142a si\u0119 Peregrynacja Obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego oraz relikwii \u015bw. Faustyny i \u015bw. Jana Paw\u0142a II. Od 2016 r. organizowane s\u0105 festyny parafialne „Rodzinnie u Ducha”. W 2017 r. parafia w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 w now\u0105 form\u0119 uczczenia \u015bwi\u0119ta Trzech Kr\u00f3li – „Orszak Trzech Kr\u00f3li” i od ko\u015bcio\u0142a Ducha \u015awi\u0119tego rozpoczyna si\u0119 ten jedyny w swym rodzaju poch\u00f3d przez Mielec. Odbywaj\u0105 si\u0119 te\u017c koncerty o charakterze religijnym. M.in. wyst\u0105pi\u0142 Ch\u00f3r LZPiT „Mazowsze” z kol\u0119dami i pastora\u0142kami (19 I 2016 r.), koncertowa\u0142y ch\u00f3ry z Mielca i innych miast, odby\u0142o si\u0119 pierwsze wykonanie oratorium o b\u0142ogos\u0142awionej Karolinie K\u00f3zk\u00f3wnie Wystarczy tylko sob\u0105 by\u0107.<\/em> W 2021 r. uroczy\u015bcie obchodzono 40-lecie dzia\u0142alno\u015bci parafii. M.in. wydano modlitewnik „Duchu \u015awi\u0119ty\u00a0 przyjd\u017a prosimy”, …, zorganizowano spotkania by\u0142ych wikariuszy, lektor\u00f3w i ministrant\u00f3w pos\u0142uguj\u0105cych w parafii. G\u0142\u00f3wna uroczysto\u015b\u0107 odby\u0142a si\u0119 22 V w ko\u015bciele parafialnym z udzia\u0142em\u00a0 ks. bpa ordynariusza tarnowskiego Andrzeja Je\u017ca. Biskup przewodniczy\u0142 Mszy \u015awi\u0119tej, po\u015bwi\u0119ci\u0142 now\u0105 kaplic\u0119 chrzcieln\u0105 w g\u00f3rnym ko\u015bciele oraz wyremontowany i zmodernizowany ko\u015bci\u00f3\u0142 dolny pod patronatem \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a. Jubileuszowy program zako\u0144czono 20 VI premierowym wykonaniem Kantaty Pastoralnej Przez Ciebie wszystko \u2026 <\/em>(s\u0142owa \u2013 ks. Waldemar Ciosek, muzyka i aran\u017cacje \u2013 Ryszard Kusek). Udzia\u0142 wzi\u0119li: soli\u015bci, ch\u00f3r i orkiestra PSM I i II st. im. M. Kar\u0142owicza w Mielcu pod batut\u0105 Ryszarda Kuska. Od tego czasu, przy stosowaniu si\u0119 do coraz \u0142agodniejszych obostrze\u0144 pandemicznych (maseczki, odleg\u0142o\u015bci w \u0142awkach), frekwencja systematycznie ros\u0142a. O powrocie do normalno\u015bci za\u015bwiadczy\u0142 udzia\u0142 wiernych w Mszach \u015awi\u0119tych, nabo\u017ce\u0144stwach i uroczysto\u015bciach oraz powr\u00f3t do regularnych spotka\u0144 grup modlitewnych.\u00a0 Wa\u017cnym wydarzeniem w okresie Wielkiego Postu 2022 r. by\u0142y \u201eRekolekcje \u2026 dla Ciebie\u201d (po\u0142\u0105czenie s\u0142owa rekolekcyjnego bpa Artura Wa\u017cnego i pie\u015bni wielkopostnych w wykonaniu ch\u00f3ru i orkiestry kameralnej PSM II st. w Mielcu). W uznaniu ca\u0142okszta\u0142tu dzia\u0142alno\u015bci, a szczeg\u00f3lnie zrealizowania wielu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 w roku 40-lecia parafii, proboszcz ks. Waldemar Ciosek zosta\u0142 wybrany na \u201eMielczanina Roku 2021\u201d w plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d w Mielcu. Kolejnym dowodem powrotu mieszka\u0144c\u00f3w parafii do \u017cycia religijnego by\u0142a rekordowa frekwencja na procesji w \u015bwi\u0119to Bo\u017cego Cia\u0142a (16 VI 2022 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Odpust:<\/strong>\u00a0Zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego, Matki Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grupy dzia\u0142aj\u0105ce w parafii:<\/strong>\u00a0Rada Duszpasterska, ministranci, lektorzy, PDMD, \u201eOdnowa w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d, R\u00f3\u017ce R\u00f3\u017ca\u0144cowe, ch\u00f3r parafialny, Dziewcz\u0119ca S\u0142u\u017cba Maryjna, Apostolat Maryjny, Apostostwo Dobrej \u015amierci, Grupa Biblijna DABAR, Wsp\u00f3lnota Mi\u0142o\u015bci Ukrzy\u017cowanej, Ruch \u015awiat\u0142o \u2013 \u017bycie, Grupa Modlitewna Ojca Pio, Legion Maryi pw. Niepokalanej Oblubienicy Ducha \u015awi\u0119tego, Kr\u0119gi Rodzin, Papieskie Dzie\u0142o Misyjne Dzieci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Stowarzyszenia:<\/strong>\u00a0Parafialne Oddzia\u0142y: \u201eCaritas\u201d, Akcji Katolickiej, Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, Katolickiego Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy, Stowarzyszenie na Rzecz Pomocy Rodzinie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inne formy:<\/strong>\u00a0Katolicki O\u015brodek Kultury, biblioteka parafialna, Katolicka Szko\u0142a Rodzenia, Klub AK \u201eTchnienie\u201d, Parafialna Poradnia Rodzinna, Wsp\u00f3lnota AA.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ksi\u0119gi metrykalne:<\/strong>\u00a0od 1980, kronika parafialna: od 1979.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Proboszczowie:<\/strong>\u00a0ks. W\u0142adys\u0142aw Marcinowski (1979 – zm. 2007), ks. Waldemar Ciosek (2007-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wikariusze:<\/strong> ks. Jan Kud\u0142acz (1979\u20131983), ks. Krzysztof Wymaza\u0142a (1980\u20131982), ks. Jan Chmura (1981\u20131982), ks. J\u00f3zef Kmak (1982\u20131984), ks. Zygmunt Kabat (1982\u20131984), ks. Jan Piotrowski (1982\u20131984), ks. Tadeusz Barnowski (1983\u20131984), ks. Kazimierz Du\u015b (1983\u20131985), ks. Jan Michalik (1984\u20131985), ks. Stanis\u0142aw Celusta (1984\u20131985), ks. Marian Urba\u0144ski (1984\u20131985), ks. Jan Koszyk (1984\u20131990), ks. J\u00f3zef Kie\u0142basa (1985\u20131989), ks. Jan G\u0142\u00f3wczyk (1985\u20131986), ks. Stanis\u0142aw Tabi\u015b (1985\u20131989), ks. Leszek Str\u0119k (1986\u20131990), ks. Ryszard Guzik (1986\u20131989), ks. J\u00f3zef Jeziorek (1989\u20131992), ks. Kazimierz Sroka (1989\u20131992), ks. Jan Pikul (1989\u20131992), ks. Andrzej Pecka (1990\u20131993), ks. Stanis\u0142aw Szufnara (1990\u20131993), ks. Wies\u0142aw Skrabacz (1992\u20131996), ks. Marek Lasek (1992\u20131996), ks. Stanis\u0142aw Biskup (1992\u20131995), ks. Mariusz Berko (1993\u20131995), ks. Kazimierz Talarek (1993\u20131997), ks. Jan Witek (1990\u20131993), ks. Marek K\u0105dzielawa (1993\u20131995), ks. Jan Gajda (1995\u20131997), ks. Marian Kujda (1995\u20131996), ks. Janusz Ul (1995\u20131997), ks. Pawe\u0142 Paj\u0105k (1996\u20131998), ks. Pawe\u0142 Bartula (1996\u20131997), ks. Stanis\u0142aw Ciurka (1996\u20131997), ks. Dariusz Nawalaniec (1997\u20132005), ks. Stanis\u0142aw \u015awi\u0105tek (1997\u20132004), ks. Pawe\u0142 Bobrowski (1997\u20132000), ks. Marek Kita (1997\u20132005), ks. Zbigniew Biernat (1998\u20132001), ks. Waldemar Ciosek (1998\u20132000), ks. Stanis\u0142aw Duda (2000\u20132004), ks. Wies\u0142aw Duracz (2000\u20132002), ks. Miros\u0142aw Papier (2001\u20132004), ks. Andrzej Nowak (2001-2008), ks. Krzysztof Duda (2002-2008), ks. Janusz Adamczyk (2004-2010), ks. Leszek Lipi\u0144ski (2004\u20132005), ks. Marek Zaborowski (2004\u20132008), ks. Pawe\u0142 G\u00f3rski (2005-2010), ks. Jerzy Janeczek (2005-2008), ks. Piotr Mucha (2008-2012), ks. Krzysztof Prokop (2008-2015), ks. Micha\u0142 Rosa (2008-2010), ks. Tadeusz Wojciechowski (2008-2012), ks. Piotr Abram (2010-2014), ks. Mariusz Nosal (2010-2011), ks. Mariusz Kr\u00f3l (2010-2011), ks. S\u0142awomir Czuba (2011-2014), ks. Damian Kostrzewa (2011-2016), ks. Janusz Lelito (2012-2020), ks. Tomasz Bazu\u0142a (2012-2014), ks. Andrzej Romanowski (2014-2017), ks. Tomasz Krawiec (2014-2021 ), ks. Karol Ku\u017cma (2014-2015), ks. Rafa\u0142 Igielski (2015-2021), ks. Eryk Bogacz (2015-2018), ks. Krzysztof Bajorek (2017-2018), ks. Krzysztof Olszak (2017-2024), ks. Janusz Urbaniak (2018-2022), ks. Jaros\u0142aw Gieniec (2018-2025), ks. Adam Cie\u015bla (2020-2021), ks. Tomasz Franczak (2020-), ks. Rafa\u0142 Miros\u0142awski (2020-), ks. Sebastian S\u00f3jka (2022-), ks. Grzegorz Brach (2024-), Andrzej Szaraj (2025-2026)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Rezydent:<\/strong> ks. Eugeniusz Kowalczyk (2002 – zm. 2015), Bogdan Wiszy\u0144ski (2023-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pomoc duszp.<\/strong>: ks. Kazimierz Rzeszutko (2009-), ks. Leszek Zieli\u0144ski (2023-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z parafii pochodz\u0105:<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

* ksi\u0119\u017ca:<\/strong>\u00a0ks. Stanis\u0142aw G\u0142odzik (urodzony \u2013 1927 r., wy\u015bwi\u0119cony \u2013 1954 r.), ks. Bogdan Wiszy\u0144ski (1957, 1982), ks. Eugeniusz Szyszka (1962, 1987), ks. Tadeusz Serafin (1962, 1989), ks. Piotr Bratek (1965, 1994), ks. S\u0142awomir G\u0142odzik (1969, 1994), ks. Mariusz Rucki (1970, 1998), ks. Piotr Machnik (1971, 1996), ks. Marek Podg\u00f3rski (1972, 1996), ks. Grzegorz Bro\u017conowicz (1968, 1996), ks. S\u0142awomir G\u0142odzik (1973, 2001), ks. Ireneusz Paluch (1975, 2000), ks. Wojciech Sola (1975, 2001), ks. Marcin \u015awi\u0105der (1976, 2002), ks. Tomasz Siembab (1976, 2005), ks. Artur Strz\u0119pka (1978, 2003), ks. Krzysztof Szebla (1978, 2003), ks. \u0141ukasz Matyka (1980, 2005), ks. Marcin Polak (1981, 2006), ks. Bogus\u0142aw Sobusiak (1978, 2006), ks. Pawe\u0142 B\u0142aszczyk (1983, 2008), ks. Pawe\u0142 Wr\u00f3bel SDS (1983, 2008), ks. Dariusz Wodka (1986, 2013), ks. Grzegorz Podo\u0142owski (wy\u015bw. 2015), ks. Micha\u0142 Dziewit (2015);<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*\u00a0siostry zakonne:<\/strong>\u00a0s. Maria Electa OCD, s. Jolanta Jasi\u0144ska (Zgromadzenie Si\u00f3str S\u0142u\u017cebniczek Starowiejskich), s. Renata Kazimierska (Zgromadzenie Si\u00f3str od Anio\u0142\u00f3w), s. Maria Ewa Czepi\u017cak (Zgromadzenie Si\u00f3str S\u0142u\u017cebniczek Starowiejskich), s. El\u017cbieta S\u0105del (Zgromadzenie Si\u00f3str Kapucynek od Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Informacja o \u017cyciu \u00a0parafii<\/strong>: pismo \u201eSpod Znaku Ducha \u015awi\u0119tego\u201d (wychodzi od 1995 r.). W 2014 r. wydano album\u00a0Parafia Ducha \u015awi\u0119tego \u2013 Mielecki Wieczernik<\/em>, Mielec 2014.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARAFIA MATKI BO\u017bEJ NIEUSTAJ\u0104CEJ POMOCY<\/strong>, jednostka administracyjna Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego w Mielcu, z siedzib\u0105 przy ul. ks. H. Arczewskiego 1. W jej granicach znajduje si\u0119 centralna i p\u00f3\u0142nocno\u2013wschodnia cz\u0119\u015b\u0107 miasta z ulicami: ks. Arczewskiego, Asnyka, Baczy\u0144skiego, Beniowskiego, Biernackiego, Bogus\u0142awskiego, Boguszewskiej, Broniewskiego, Bro\u017cka, Chopina, Cyranowska, Czarneckiego, Czecha, \u0106wikli\u0144skiej, D\u0142uga, Dru\u017cbackiej, Dunikowskiego, Dworcowa, Dzia\u0142owskiego, Ga\u0142czy\u0144skiego, Gombrowicza, Grunwaldzka, Ha\u0142adeja, Hynka, Jagiello\u0144ska, Jaracza, Jasienicy, Jasi\u0144skiego, Kar\u0142owicza, Kasprzaka, Kazimierza Wielkiego, K\u0119dziora, Kochanowskiego, Konopnickiej, Korczaka, Kordeckiego, Kossaka, Krasi\u0144skiego, Kraszewskiego, Kredytowa, Krzywa, Kwiatkowskiego, Kusoci\u0144skiego, Le\u015bmiana, Le\u015bna, Lotnicza, \u0141okietka, \u0141ukasiewicza, Makuszy\u0144skiego, Naruszewicza, Niepodleg\u0142o\u015bci, Nowa, Nowowiejskiego, Obro\u0144c\u00f3w Westerplatte, Okrzei, Orla, Osiedle M\u0142odego Robotnika, Ossoli\u0144skich, Parkowa, Piastowska, Piramowicza, Pola, Polna, Prusa, Przemys\u0142owa, Pu\u0142askiego, Rudnickiego, Sikorskiego, ks. Skargi, Skar\u017cy\u0144skiego, Starzy\u0144skiego, Sk\u0142odowskiej, Solskiego, Sosnowa, Sp\u00f3\u0142dzielcza, Staffa, Sucharskiego, Szenwalda, Szymanowskiego, Tetmajera, Torowa, Wiktora, Wojska Polskiego, Wolno\u015bci, Wr\u00f3blewskiego, Wyspia\u0144skiego, Zapolskiej, Zwyci\u0119stwa i \u017beromskiego. Na jej terenie mieszka oko\u0142o 22 600 katolik\u00f3w. Ko\u015bcio\u0142em parafialnym jest ko\u015bci\u00f3\u0142 Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy przy ul. ks. Arczewskiego. Na terenie parafii znajduje si\u0119 ponadto kaplica szpitalna w budynku Szpitala Powiatowego przy ul. \u017beromskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Historia<\/strong>\u00a0Plany tworzenia nowej parafii i budowy ko\u015bcio\u0142a powsta\u0142y pod koniec lat 30. XX w., kiedy to szybko ros\u0142o osiedle fabryczne PZL\u2013Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 i przybywa\u0142o mieszka\u0144c\u00f3w Mielca. Wybuch wojny i okupacja hitlerowska pokrzy\u017cowa\u0142y te plany. W kwietniu 1945 r. przyby\u0142 do Mielca ks. Karol Durlak z misj\u0105 utworzenia parafii. Dzi\u0119ki pomy\u015blnemu zbiegowi okoliczno\u015bci, za przyzwoleniem radzieckiego dyrektora fabryki, rozpocz\u0119to budow\u0119 prowizorycznego ko\u015bcio\u0142a na zboczu G\u00f3ry Cyranowskiej. Utworzy\u0142y si\u0119 pierwsze grupy modlitewne, powsta\u0142a grupa ministrant\u00f3w. Pierwsz\u0105 Msz\u0105 \u015aw. w surowej jeszcze \u015bwi\u0105tyni by\u0142a \u201epasterka\u201d 25 XII 1945 r. W zwi\u0105zku z ci\u0119\u017ck\u0105 chorob\u0105 ks. K. Durlaka tworzenie parafii podj\u0105\u0142 ks. Henryk Arczewski. On te\u017c zosta\u0142 pierwszym proboszczem erygowanej 8 V 1947 r. parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Obejmowa\u0142a ona swymi granicami teren Osiedla Fabrycznego i Cyrank\u0119. Na cele administracyjne parafii i mieszkania ksi\u0119\u017cy uzyskano dwa mieszkania w bloku 116, p\u00f3\u017aniej 23 (aktualnie ul. A. Fredry 4\/1 i 4\/4). Tworzy\u0142y si\u0119 kolejne grupy modlitewne, podj\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 wsp\u00f3lnota Opiekunek Rejonowych w ramach \u201eCaritas\u201d, powsta\u0142 ch\u00f3r mieszany. W kolejnych latach prze\u017cywano bardzo trudne chwile, bowiem walka ideologiczna o laicyzacj\u0119 za\u0142ogi WSK, podj\u0119ta przez niekt\u00f3rych dzia\u0142aczy partyjnych z PZPR i wsparta przez PUBP, by\u0142a bezpardonowa. Proboszczowi H. Arczewskiemu i ksi\u0119\u017com wikariuszom wielokrotnie utrudniano prac\u0119 duszpastersk\u0105, a nie brakowa\u0142o tak\u017ce pr\u00f3b oczerniania i upokarzania zwi\u0105zanych ze sk\u0142adkami pieni\u0119\u017cnymi parafian. Mimo rozwi\u0105zania \u201eCaritasu\u201d (jako stowarzyszenia ko\u015bcielnego) przez w\u0142adze pa\u0144stwowe (1950), opiekunki rejonowe kontynuowa\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 pomocow\u0105. Od 1954 r. podj\u0119to oficjalne starania o budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a. Po \u201eodwil\u017cy pa\u017adziernikowej\u201d w 1956 r. relacje pomi\u0119dzy w\u0142adzami pa\u0144stwowymi i partyjnymi a Ko\u015bcio\u0142em katolickim nieco si\u0119 poprawi\u0142y, ale konsekwentnie odmawiano wydania pozwolenia na budow\u0119 nowego ko\u015bcio\u0142a. Z biegiem lat pe\u0142na po\u015bwi\u0119cenia praca duszpasterska i nieugi\u0119ta postawa proboszcza oraz pozosta\u0142ych ksi\u0119\u017cy sprawi\u0142y, \u017ce ilo\u015b\u0107 os\u00f3b deklaruj\u0105cych przynale\u017cno\u015b\u0107 do Ko\u015bcio\u0142a systematycznie ros\u0142a. Innymi formami publicznego demonstrowania wiary by\u0142y procesje w \u015bwi\u0119to Bo\u017cego Cia\u0142a, gromadz\u0105ce ka\u017cdorazowo wielkie t\u0142umy wiernych. Z biegiem lat restrykcje wobec duchownych i najbardziej aktywnych dzia\u0142aczy parafialnych stopniowo \u0142agodnia\u0142y. W sierpniu 1964 r. uzyskano pozwolenie na budow\u0119 plebanii i rozpocz\u0119to prace budowlane. Dni 13 i 14 XII 1969 zapisa\u0142y si\u0119 w historii parafii uroczysto\u015bci\u0105 Odwiedzin Pustych Ram Obrazu Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej. W 1970 r. przeprowadzono Misje \u015awi\u0119te. W tym roku oddano do u\u017cytku now\u0105 plebani\u0119 i zintensyfikowano starania o budow\u0119 nowej \u015bwi\u0105tyni, motywuj\u0105c to rosn\u0105c\u0105 ilo\u015bci\u0105 wierz\u0105cych. Potwierdzono to dok\u0142adnymi spisami w 1972 r. Z 22 624 mieszka\u0144c\u00f3w terenu parafii: 14 496 deklarowa\u0142o si\u0119 jako \u201ewierz\u0105cy praktykuj\u0105cy\u201d, 6 806 \u2013 \u201ewierz\u0105cy niepraktykuj\u0105cy\u201d, a 1 322 \u2013 \u201eniewierz\u0105cy\u201d. 6 VI 1974 r. uzyskano zgod\u0119 na budow\u0119 budynku parafialnego, a kilka dni potem \u201315 VI 1974 r. uda\u0142o si\u0119 uzyska\u0107 zezwolenie na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a MBNP, w czym niema\u0142\u0105 rol\u0119 odegra\u0142o odwo\u0142anie si\u0119 ks. H. Arczewskiego do zgody Rosjan na budow\u0119 tymczasowego ko\u015bcio\u0142a w 1945 r. Now\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 wybudowano w latach 1974\u20131977 dzi\u0119ki wielkiej finansowej ofiarno\u015bci parafian i ich du\u017cym udziale w pracach budowlanych. 17 VIII 1974 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wmurowania kamienia w\u0119gielnego (z grobu \u015bw. Piotra w Rzymie) z udzia\u0142em ks. arcybiskupa Bostonu Humberto Medeirosa i ks. biskupa ordynariusza Jerzego Ablewicza. W styczniu 1976 r. oddano do u\u017cytku budynek parafialny i od 3 II rozpocz\u0119to tam zaj\u0119cia katechetyczne z dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105 szkoln\u0105. Po\u015bwi\u0119cenia \u015bwi\u0105tyni (z tymczasowym wystrojem wewn\u0119trznym) dokona\u0142 ks. biskup J. Ablewicz 18 XII 1977 r. W kolejnych latach, kiedy po rezygnacji ks. Henryka Arczewskiego (ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia) proboszczem zosta\u0142 ks. dr Jan Bia\u0142obok, wyposa\u017cano wn\u0119trze wed\u0142ug projektu dr. in\u017c. Krzysztofa Dygi z Warszawy. W \u015brodkowej cz\u0119\u015bci \u015bciany g\u0142\u00f3wnej prezbiterium umieszczono przeniesiony z starego ko\u015bcio\u0142a obraz Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. W latach 80. okna wymieniono na witra\u017ce, kt\u00f3re ufundowali parafianie. W pami\u0119tny dzie\u0144 13 XII 1981 r. (wprowadzenie stanu wojennego) odby\u0142o si\u0119 spotkanie za\u0142o\u017cycielskie Katolickiej Poradni Rodzinnej. Od 1983 r. regularnie uczestniczono (jako zorganizowana grupa) w Pieszej Pielgrzymce Tarnowskiej na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119. W 1983 r. odby\u0142y si\u0119 Misje \u015awi\u0119te, a w dniach 1\u20138 IX 1983 r. \u2013 uroczysto\u015bci Nawiedzenia Matki Bo\u017cej w Obrazie Jasnog\u00f3rskim. W latach 1984\u20131987 rozbudowano plebani\u0119. Z inicjatywy KIK od 1985 r. corocznie organizowano Tydzie\u0144 Kultury Chrze\u015bcija\u0144skiej. W 1986 r. zako\u0144czono monta\u017c organ\u00f3w niemieckiej firmy Bautzen Eule. W 1993 r. zawieszono obrazy Stacji Drogi Krzy\u017cowej. Zwi\u0119kszaj\u0105ca si\u0119 liczba dzieci i m\u0142odzie\u017cy na katechezie spowodowa\u0142a konieczno\u015b\u0107 rozbudowy domu parafialnego i po otrzymano zgody (1986) w 1987 r. rozpocz\u0119to prace budowlane. Tak\u017ce w 1987 r. przekazano wschodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 parafii do nowo powsta\u0142ej parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Od 1 I 1991 r. uruchomiono kuchni\u0119 \u201eCaritas\u201d, kt\u00f3ra dzia\u0142a nadal i wydaje dziennie kilkaset posi\u0142k\u00f3w dziennie. Now\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 plebanii oddano do u\u017cytku w 1992 r. Przeniesienie katechezy do szk\u00f3\u0142 stworzy\u0142o mo\u017cliwo\u015bci lokalowe dla dzia\u0142alno\u015bci grup parafialnych i stowarzysze\u0144 religijnych, m.in. w 1993 r. powsta\u0142o Rycerstwo Niepokalanej, a w 1994 r. Oddzia\u0142 Stowarzyszenia Rodzin Katolickich. 14 XII 1995 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 Nawiedzenia Parafii przez Figur\u0119 Matki Bo\u017cej Fatimskiej. 4 VIII 1996 r. ukaza\u0142o si\u0119 pierwsze parafialne pismo \u201eIkona\u201d, kt\u00f3re z niewielkimi przerwami wydawane jest do dzi\u015b. 8 III 1998 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 Poradnia Specjalistyczna \u201eArka\u201d, udzielaj\u0105ca wszechstronnej pomocy ludziom znajduj\u0105cym si\u0119 w trudnych sytuacjach \u017cyciowych, a w 1999 r. \u2013 Poradnia Prawa Pracy. 13 V 1998 r. uroczy\u015bcie obchodzono 50\u2013lecie parafii. Latem 1998 r. w ko\u015bciele parafialnym zorganizowano I Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Organowy (g\u0142\u00f3wny organizator \u2013 SCK) i odt\u0105d corocznie organizowane s\u0105 kolejne edycje Festiwalu. W dniach 3 i 4 X 1998 r. uroczy\u015bcie przyj\u0119to do \u015bwi\u0105tyni Figur\u0119 Matki Bo\u017cej Fatimskiej, zakupionej w Fatimie i po\u015bwi\u0119conej w Sanktuarium Fatimskim. Od 2000 r. zagospodarowywano skrzyd\u0142o domu parafialnego od strony ul. Parkowej, g\u0142\u00f3wnie dla Katolickiego Centrum Edukacji M\u0142odzie\u017cy \u201eKana\u201d. Wa\u017cnym wydarzeniem roku 2000 by\u0142 II \u00a0Diecezjalny Kongres Rodzin pod has\u0142em \u201eDla rodziny \u2013 dla przysz\u0142o\u015bci\u201d. 27 VI 2001 r. prze\u017cywano trzeci\u0105 w historii parafii Uroczysto\u015b\u0107 Nawiedzenia Obrazu Matki Bo\u017cej Jasnog\u00f3rskiej. W 2004 r. zorganizowano kilka imprez o zasi\u0119gu diecezjalnym, m.in. 10 stycznia \u2013 VI Diecezjalne Spotkanie Kol\u0119dnik\u00f3w Misyjnych (z ok. 200 parafii), 21-23 V \u2013 Mieleckie Forum Ruch\u00f3w i Stowarzysze\u0144 Katolickich \u201eRodzina Bogiem silna\u201d, a 18 IX \u2013 Diecezjalne Spotkanie M\u0142odych, w kt\u00f3rym wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 oko\u0142o 2000 m\u0142odzie\u017cy. Data 2 IV 2005 r. zapisa\u0142a si\u0119 w pami\u0119ci ca\u0142ego \u015bwiata \u015bmierci\u0105 papie\u017ca Jana Paw\u0142a II. 7 IV przed ko\u015bcio\u0142em MBNP w Mielcu odby\u0142a si\u0119 miejska Msza \u015awi\u0119ta za Ojca \u015awi\u0119tego, w kt\u00f3rej uczestniczy\u0142o kilkana\u015bcie tysi\u0119cy os\u00f3b. Uroczysto\u015bci jubileuszowe z okazji 60-lecia parafii odby\u0142y si\u0119 23 V 2007 r. na placu przed ko\u015bcio\u0142em parafialnym. Jubileuszowej Mszy \u015awi\u0119tej przewodniczy\u0142 biskup ordynariusz ks. dr Wiktor Skworc. Do kalendarza cyklicznych corocznych uroczysto\u015bci wprowadzono w jesieni \u201eDzie\u0144 Skupienia Samorz\u0105dowc\u00f3w z Rejonu Mieleckiego\u201d. Przygotowuj\u0105c si\u0119 do konsekracji ko\u015bcio\u0142a parafialnego, od lutego 2010 r. rozpocz\u0119to jego remont i modernizacj\u0119. Dokonano wielu zmian w wystroju wn\u0119trza, g\u0142\u00f3wnie w prezbiterium. (Szerzej w ha\u015ble: KO\u015aCI\u00d3\u0141 PARAFIALNY MBNP.) W dniach 21 V \u2013 1 VI 2011 r. odby\u0142y si\u0119 Misje \u015awi\u0119te, kt\u00f3re prowadzili O. Piotr Polek i O. Jan Bednarz \u2013 paulini z Jasnej G\u00f3ry. 4 VI 2011 r. ks. biskup ordynariusz diecezji tarnowskiej dr Wiktor Skworc dokona\u0142 konsekracji ko\u015bcio\u0142a parafialnego. Wkr\u00f3tce potem biskup ordynariusz dekretem ustanowi\u0142 drugi odpust w parafii w dniu 14 IX (\u015bwi\u0119to Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego). Tak\u017ce w 2011 r., po przeprowadzeniu procedury, 15 XI w sali posiedze\u0144 im. b\u0142. Jana Paw\u0142a II Rady Miejskiej i w ko\u015bciele parafialnym odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci obwo\u0142ania Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy Patronk\u0105 Miasta Mielca. Z tej okazji skomponowano utw\u00f3r na ods\u0142oni\u0119cie obrazu MBNP w o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym i pie\u015bni tematyczne, a tak\u017ce wydano modlitewniki:\u00a0Pani Mielecka \u2013 prowad\u017a nas do Jezusa<\/em>\u00a0(oprac. ks. Tomasz R\u0105pa\u0142a, Mielec 2011) i\u00a0Nabo\u017ce\u0144stwo ku czci MBNP Pani Mieleckiej<\/em> (oprac. ks. Tomasz R\u0105pa\u0142a, Mielec 2012). Od tego czasu coroczne \u015bwi\u0119to Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy \u2013 Patronki Mielca czczone jest g\u0142\u00f3wn\u0105 Msz\u0105 \u015awi\u0119t\u0105 w dzie\u0144 odpustu parafialnego (27 VI). W dniach 5 \u2013 7 X 2012 r. ks. biskup dr Wies\u0142aw Lechowicz przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 parafii. Tak\u017ce ks. bp Wies\u0142aw Lechowicz po\u015bwi\u0119ci\u0142 15 XI 2012 r. figur\u0119 b\u0142. Jana Paw\u0142a II, postawion\u0105 na placu przyko\u015bcielnym. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 parafii MBNP w Mielcu zosta\u0142a przedstawiona przez TVP Krak\u00f3w w programie \u201eParafia z sercem\u201d (2012). Rok Wiary upami\u0119tniono przez m.in. Forum Ewangelizacyjne, kt\u00f3re odby\u0142o si\u0119 13 IV 2013 r. pod przewodnictwem ks. biskupa ordynariusza dr. Andrzeja Je\u017ca. W dniach 26-27 XI 2014 r. parafia prze\u017cywa\u0142a peregrynacj\u0119 Obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego oraz relikwii \u015bw. Faustyny i \u015bw. Jana Paw\u0142a II. W 2017 r. prze\u017cywano 70-lecie dzia\u0142alno\u015bci parafii. Jubileuszowa Msza \u015awi\u0119ta zosta\u0142a odprawiona 14 V 2017 r. pod przewodnictwem arcybiskupa Henryka Nowackiego. W tym\u017ce roku nast\u0105pi\u0142a zmiana proboszcza. Ks. pra\u0142at Kazimierz Czesak przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i pozosta\u0142 w parafii jako rezydent, a proboszczem zosta\u0142 mianowany ks. dr Bogus\u0142aw Po\u0142e\u0107. 12 IX 2018 r. abp Mieczys\u0142aw Mokrzycki, b. osobisty sekretarz \u015bw. Jana Paw\u0142a II, wprowadzi\u0142 do \u015bwi\u0105tyni relikwie Ojca \u015awi\u0119tego i przewodniczy\u0142 nabo\u017ce\u0144stwu z tej okazji. Spor\u0105 dezorganizacj\u0119 w funkcjonowaniu parafii spowodowa\u0142a pandemia choroby COVID-19. Wprowadzone obostrzenia sanitarne spowodowa\u0142y katastrofalny spadek frekwencji wiernych we wszystkich formach \u017cycia religijnego. Sukcesywne luzowanie obostrze\u0144 pandemicznych w 2021 r. pozwoli\u0142o na powr\u00f3t do normalno\u015bci. W po\u0142owie 2021 r. ks. B. Po\u0142e\u0107 zrezygnowa\u0142 z probostwa, a na funkcj\u0119 proboszcza ks. biskup ordynariusz Andrzej Je\u017c zamianowa\u0142 ks. pra\u0142ata dr. Ryszarda Biernata. Nowy proboszcz rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 duszpastersk\u0105 w parafii 15 VIII 2021 r. Kontynuowa\u0142 prace remontowe ko\u015bcio\u0142a i innych obiekt\u00f3w parafialnych oraz m.in. doko\u0144czy\u0142 wymian\u0119 czworga drzwi g\u0142\u00f3wnych. Wprowadzi\u0142 te\u017c nowatorsk\u0105 form\u0119 rekolekcji \u201eOddanie 33\u201d (1 I \u2013 2 II 2022 r.). W 2022 r. parafia powr\u00f3ci\u0142a do normalnego funkcjonowania. O gremialnym powrocie wiernych do udzia\u0142u w \u017cyciu religijnym parafii \u015bwiadczy\u0142a m.in. frekwencja w czasie Wielkiego Postu i Wielkanocy oraz w procesji w \u015bwi\u0119to Bo\u017cego Cia\u0142a.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Odpust:<\/strong>\u00a0\u00a027 czerwca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grupy dzia\u0142aj\u0105ce w parafii:<\/strong>\u00a0Rada Duszpasterska, lektorzy, ministranci, Rycerstwo Niepokalanej, Stra\u017c Honorowa Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa i Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Maryi, Wsp\u00f3lnota Krwi Chrystusa, Rodzina Radia Maryja, Czuwanie Nocne w Rodzinie, Arcybractwo Pana Jezusa Konaj\u0105cego i Matki Bo\u017cej Bolesnej, R\u00f3\u017ce R\u00f3\u017ca\u0144cowe. Stan na koniec 2017 r.: Arcybractwo Serca Pana Jezusa, Rycerstwo Niepokalanej, Domowy Ko\u015bci\u00f3\u0142, Dziewcz\u0119ca S\u0142u\u017cba Maryjna, Grupa Biblijna SUCHAR, Grupa Misyjna, Grupa M\u0142odzie\u017cowa, Grupa Ojca Pio, Grupa Trze\u017awo\u015bciowa, Ko\u0142o Przyjaci\u00f3\u0142 Radia Maryja,Promyczki Bo\u017cej Mi\u0142o\u015bci, R\u00f3\u017ce R\u00f3\u017ca\u0144cowe, Hospicjum Domowe, Stowarzyszenie Niewidz\u0105cych i Niedowidz\u0105cych, Stowarzyszenie Patronki Dobrej \u015amierci, Wsp\u00f3lnota Krwi Chrystusa.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Stowarzyszenia:<\/strong>\u00a0Parafialne Oddzia\u0142y: Akcji Katolickiej, \u201eCaritas\u201d, Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, Katolickiego Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy, Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy, Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Tarnowie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Duszpasterstwa Specjalistyczne:<\/strong>\u00a0harcerzy, niewidomych, niepe\u0142nosprawnych ruchowo, trze\u017awo\u015bciowe.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inne formy<\/strong>: Poradnia Specjalistyczna \u201eArka\u201d, Klub Inteligencji Katolickiej, ch\u00f3r parafialny \u201eModus\u201d, Schola „Modus”, Schola Dzieci\u0119ca „Bo\u017ce Nutki”, \u201eKana\u201d, poradnia rodzinna, \u015bwietlica dla dzieci.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ksi\u0119gi metrykalne:<\/strong>\u00a0od 1947 r., kronika parafialna: od 1997 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Proboszczowie<\/strong>: ks. Henryk Arczewski (1946-1978), ks. Jan Bia\u0142obok (1978-1997), ks. Kazimierz Czesak (1997-2017), ks. Bogus\u0142aw Po\u0142e\u0107 (2017-2021), ks. Ryszard Biernat (2021-);<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wikariusze<\/strong> (w latach 1947\u20132015): ks. Karol Durlak (1947-1954), ks. Stanis\u0142aw Witek (1951-1952), ks. Edward Liman\u00f3wka (1954-1958), ks. J\u00f3zef G\u00f3rski (1956-1959), ks. Stanis\u0142aw Nowak (1956-1957), ks. Zygmunt Suwada (1957-1959), ks. Micha\u0142 Wojtasik (1957-1986), ks. Edward Lazarowicz (1958-1965), ks. Kazimierz Mikulski (1958-1960), ks. Zygmunt Bochenek (1959-1969), ks. Tadeusz Rodak (1960-1969), ks. Kazimierz Mularz (1963-1972), ks. Marian Przyby\u0142o (1964-1973), ks. Tadeusz Dy\u0142o (1965-1975), ks. Stanis\u0142aw Hebda (1967-1971), ks. Czes\u0142aw Muszy\u0144ski (1969-1973), ks. Jan Grybo\u015b (1971-1973), ks. Bronis\u0142aw Franczyk (1971-1972), ks. Zbigniew Adamek (1972), ks. J\u00f3zef Wierzbicki (1972-1976), ks. W\u0142adys\u0142aw Marcinowski (1972-1979), ks. Adam Mardeusz (1973-1979), ks. Ryszard Hendzel (1973-1976), ks. Stanis\u0142aw Krzywonos (1973-1977), ks. Micha\u0142 Baniak (1975-1978), ks. Edward Pres (1975-1979), ks. Tadeusz Rolka (1976-1978) ks. Leon S\u0105dowicz (1976-1979), ks. Stanis\u0142aw \u015awiderski (1976-1980), ks. Stanis\u0142aw Chudy (1977-2003), ks. Tadeusz Kardy\u015b (1978-1982), ks. Edward Nylec (1978-1982), ks. Kazimierz Markowicz (1979-1982), ks. Jan W\u00f3jcik (1979-1981), ks. Stanis\u0142aw Urba\u0144ski (1979-1984), ks. Stanis\u0142aw Tworek (1979-1984), ks. Jan Durda (1980-1988), ks. Kazimierz Skrzypek (1981-1987), ks. Franciszek Bukowiec (1982-1984), ks. Ryszard Kudro\u0144 (1982-1984), ks. Stanis\u0142aw Pilch (1982-1986), ks. Andrzej Michalik (1983-1988), ks. Mieczys\u0142aw Kosakowski (1984-1986), ks. Stanis\u0142aw Kubo\u0144 (1984-1992), ks. Czes\u0142aw G\u00f3rka (1984-1991), ks. Antoni Koco\u0142 (1984-1985), ks. Kazimierz Bukowiec (1985-1988), ks. Aleksander Mroczek (1986-1988), ks. J\u00f3zef Jasiurkowski (1986-1989), ks. Stanis\u0142aw Michalik (1984-1992), ks. J\u00f3zef Bukowiec (1985-1992), ks. Jan Siedlarz (1988\u20131991), ks. Adam Chmiel (1988\u20131992), ks. Stanis\u0142aw Por\u0119bski (1988\u20131994), ks. Roman Wo\u017any (1988\u20131994), ks. Janusz G\u0142\u0105bi\u0144ski (1989\u20131990), ks. J\u00f3zef W\u0119grzyn (1990\u20131995), ks. Emil Myszkowski (1990 \u20131993), ks. Jacek Daniel (1991\u20131994), ks. Stanis\u0142aw Le\u015bniak (1991\u20131994), ks. Bogus\u0142aw Hajnas (1992\u20131993), ks. J\u00f3zef G\u0142owa (1992\u20131994), ks. J\u00f3zef Nita (1992\u20131996), ks. Marek \u0141abuz (1992\u20131996), ks. Jan Rybak (1993\u20131995), ks. \u015awi\u0119tek Kazimierz (1993-2001), ks. Stanis\u0142aw Betlej (1994-2001), Marek W\u00f3jtowicz (1994-1996), ks. Janusz K\u0142\u0119czek (1994\u2013 2000), ks. Eugeniusz Mro\u017cek (1994-2002), ks. Rafa\u0142 Cisowski (1994\u20131999), ks. Zbigniew W\u00f3jcik (1995\u20131999), ks. Czes\u0142aw Janiga (1995\u20132000), ks. Bogus\u0142aw Sole\u0144ski (1995-2000), ks. Henryk Homoncik (1995-2000), ks. Bogdan Walerowski (1996-1997), ks. Wies\u0142aw Majka (1996-2001), ks. Antoni Wolak (1997-2000), ks. Krzysztof Dynarowicz (kapelan Szpitala Powiatowego, 1997\u20132014), ks. Edward Janikowski (1998-2006), ks. J\u00f3zef Mas\u0142o\u0144 (1999-2006) ks. Grzegorz Baran (1999-2003), ks. Stanis\u0142aw G\u00f3ral (2000-2004), ks. Stanis\u0142aw Stec (2000-2006), ks. Piotr Adamczyk (2000-2010), ks. Ryszard Stanis\u0142aw Nowak (2000-2003), ks. Henryk Ko\u0142odziej (2000-2003), ks. Marek Kluz (2001-2002), ks. Zbigniew Stabrawa (2001-2002), ks. Marian Che\u0142mecki (2001-2004), ks. Bogdan Wi\u0119cek (2002-2007), ks. Stanis\u0142aw Kurczab (2002-2010), ks. J\u00f3zef Partyka (2003-2006), ks. Zbigniew Rusin (2003-2006), ks. S\u0142awomir Lech (2003-2009), ks. Grzegorz Skalniak (2003-2006), ks. pra\u0142at Bronis\u0142aw Marczyk (2003-2007), ks. Mariusz Mucha (2004-2007), ks. Marek Sobota (2006-2010), ks. Antoni Mulka (2006-2013), ks. Piotr Kluza (2006-2007), ks. Mariusz Miko\u0142ajczyk (2006-2008), ks. Maciej Knapik (2007-2010), ks. Piotr Siemek (2007-2011), ks. Robert Krzyszkowski (2007-2014), ks. Piotr Franczak (2008-2014), ks. Marcin Kawa (2009-2014), ks. Pawe\u0142 Laska (2010-2011), ks. Tomasz R\u0105pa\u0142a (2010-2014), ks. Andrzej Bajorek (2010-2017), ks. Andrzej Basiaga (2011-2012), ks. Wies\u0142aw Znamirowski (kapelan Szpitala Powiatowego, 2011-2020), ks. Marek Synowiec (2012-2018), ks. Mariusz Gr\u00f3dek (2013-2020), ks. S\u0142awomir Szyszka (2014-2021), ks. Bart\u0142omiej Musia\u0142 (2014-2021), ks. Mateusz Gurbisz (2014-2023), ks. Tomasz Abram (2014-nadal), ks. Damian Kurek (2015-2024), ks. Pawe\u0142 Wrzos (2018-2019), ks. Krzysztof Wo\u017aniak (2018-nadal), ks. Miros\u0142aw Rabijasz (2018-nadal), ks. Dawid W\u0142odarczyk (2019-2020), ks. Jacek Walczyk (2020-nadal), ks. Marek Zembura (2020-nadal), ks. S\u0142awomir Zaranek (2021-nadal), ks. Emil Matysik (2021-nadal), ks. Mariusz Berko (2021-nadal), ks. Maciej Igielski (2022-), ks. \u0141ukasz Opolski (2023-nadal), ks. Mateusz Hajdak (2024-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Penitencjarze:<\/strong>\u00a0ks. W\u0142adys\u0142aw Buczek (2007-2013), ks. Kazimierz Kuman (2011-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pomoc duszpasterska<\/strong>: ks. Stanis\u0142aw Sowi\u0144ski (2013-2015), ks. J\u00f3zef \u017burowski (2014-2018)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Rezydenci:<\/strong> ks. Stanis\u0142aw Chudy (2003-2016), ks. Kazimierz Czesak (2017-2023).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z parafii (po jej powstaniu) pochodz\u0105:<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*kap\u0142ani:<\/strong>\u00a0ks. Stanis\u0142aw Witek (urodzony w 1924 r., wy\u015bwi\u0119cony w 1951 r.), ks. J\u00f3zef Gacek (1926, 1952), ks. Jerzy Pawlak (1942, 1966), ks. Stanis\u0142aw Marczewski (1947, 1973), ks. Stanis\u0142aw Trzewik (1951, 1975), ks. Jan Bajor (1951, 1978), ks. Henryk Osora (1958, 1986), ks. Andrzej Kosowicz (1958, 1986), ks. Marek Ho\u0142owicki (1959, 1984), ks. Bogus\u0142aw Skotarek (1959, 1984), ks. Janusz Kuku\u0142ka (1960, 1985), ks. Andrzej Ofiara (1961, 1988), ks. Jan Panek (1962, 1988), ks. Henryk S\u0142\u0105ba (1962, 1993), o. Flawian Janusz Bularz (1962, 1994), ks. Jerzy Borczewski (1963, 1989), ks. Piotr G\u0142\u00f3d (1965, 1990), ks. Zdzis\u0142aw Huber SCJ (1965, 1993), ks. Wac\u0142aw Paterak (1967, 1994), ks. Grzegorz Bro\u017conowicz (1968, 1996), ks. Marek Pytko (1969, 1994), ks. Piotr Wawrzyniak (1969, 1998), o. Andrzej Sudo\u0142 SCJ (1970, 1996), ks. Wojciech Wolak (1970, 1998), ks. Janusz Pociask Misjonarz Misji Afryka\u0144skich (1970, 1999), ks. Dariusz Bujak (1970, 1999), ks. Antoni Soja (1971, 1997), ks. Dariusz Mytych (1971, 1998), ks. Tomasz Krzanicki (1972, 2000), ks. Witold Kapu\u015bci\u0144ski (1975, 2000), ks. Tomasz Wro\u0144ski (1980, 2005), ks. Adrian Wo\u017aniak (wy\u015bw. 2007), o. Rados\u0142aw Gawry\u015b SVD (wy\u015bw. 2009), ks. Piotr Dydo-Ro\u017cniecki (wy\u015bw. 2012), ks. Jakub Misiak (wy\u015bw. 2012), o. Marcin D\u0105browski OFM (wy\u015bw. 2013), ks. Rafa\u0142 Gakan (wy\u015bw. 2018), ks. Mateusz \u015awitek (wy\u015bw. 2018).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*siostry zakonne:<\/strong>\u00a0s. Wies\u0142awa Woskowicz (FMA), s. El\u017cbieta Pi\u0119ko\u015b (FMA), s. Ma\u0142gorzata Szewczyk (SSCJ), s. Krystyna Pokrzywa (FMA), s. El\u017cbieta Kawalec (FMA), s. Anna \u015awiniarska (FMA), s. Klarysa Kamuda (CSSJ).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Informacja o \u017cyciu parafii:<\/strong>\u00a0pismo \u201eIkona\u201d (od 1996 r.). W 2014 r. wydano album\u00a0Parafia Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy Patronki miasta Mielca<\/em>, Mielec 2014.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inne wydawnictwa:<\/strong>\u00a0modlitewnik\u00a0Pani Mielecka – prowad\u017a nas do Jezusa<\/em>, oprac. ks. Tomasz R\u0105pa\u0142a, Tarn\u00f3w 2011<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARAFIA \u015aW. MARKA EWANGELISTY<\/strong>, jednostka administracyjna Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego w Mielcu, z siedzib\u0105 przy ul. Rzochowskiej 89. Obejmuje swoimi granicami po\u0142udniow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta \u2013 niegdy\u015b odr\u0119bne miasto Rzoch\u00f3w, dzi\u015b osiedle Mielca, z ulicami: Azaliowa, Biedronki, D\u0119bicka, Du\u0144ska, Grabiowa, Grzybowa, Inwestor\u00f3w, Jagodowa, Kolejowa, \u0141u\u017ce, Majowa (cz\u0119\u015b\u0107), \u015aw. Marka, Podle\u015bna, Rynek Rzochowski, Rzochowska, Saramy F., Wandy, Wiesio\u0142owskiego (numery parzyste), Wojs\u0142awska (numery 271\u2013391) i \u017begoty oraz miejscowo\u015bci: Rzemie\u0144 (cz\u0119\u015b\u0107 p\u00f3\u0142nocn\u0105) i Tuszyma (cz\u0119\u015b\u0107 p\u00f3\u0142nocn\u0105). Liczy ponad 2000 katolik\u00f3w. Ko\u015bcio\u0142em parafialnym jest nowy ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Marka Ewangelisty przy ul. Rzochowskiej 89, a ponadto czynna jest kaplica w \u0141u\u017cu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Historia<\/strong> \u00a0Powstanie parafii wi\u0105\u017ce si\u0119 z lokacj\u0105 miasta Sochow (pierwsza nazwa Rzochowa) w latach 1380\u20131382. Wtedy to zapewne jego za\u0142o\u017cyciel Jan z Tarnowa (kasztelan sandomierski) ufundowa\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Marka Ewangelisty i wystara\u0142 si\u0119 o erygowanie parafii rzymskokatolickiej. Obejmowa\u0142a granicami: Zochow (kolejna nazwa miasta), Przedmie\u015bcie, Grabie, Kie\u0142k\u00f3w, Ko\u015bciel\u00f3w (p\u00f3\u017aniej Tuszyma) i Ociek\u0119. Utworzono szk\u00f3\u0142k\u0119 parafialn\u0105, a jej uczniowie ju\u017c od 1444 r. (Stanis\u0142aw z Zochowa) kontynuowali nauk\u0119 na Uniwersytecie Krakowskim. Powsta\u0142 te\u017c szpital dla ubogich i ko\u015bci\u00f3\u0142 szpitalny \u015bw. Anny. W\u0142a\u015bciciel Zochowa w latach 1485\u20131507 Jan Feliks Tarnowski \u201eSzrama\u201d ufundowa\u0142 prepozytur\u0119 (prepozyt i 6 mansjonarzy). Niezwykle trudne lata prze\u017cywano w czasie reformacji, bowiem ok. 1561 r. kolejny w\u0142a\u015bciciel \u017bochowa Jan Tarnowski (Rzemie\u0144ski) nakaza\u0142 duchownym katolickim opu\u015bci\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142 i zamieni\u0142 go na zb\u00f3r kalwi\u0144ski. Oko\u0142o 1585 r. nast\u0119pny w\u0142a\u015bciciel miasta – Stanis\u0142aw Tarnowski doprowadzi\u0142 do rekatolizacji \u015bwi\u0105tyni oraz uposa\u017cy\u0142 j\u0105 i kaplic\u0119 szpitaln\u0105 \u015bw. Anny. Oko\u0142o 1595 r. parafia zosta\u0142a w\u0142\u0105czona w granice dekanatu mieleckiego. W jej granicach znajdowa\u0142y si\u0119 w\u00f3wczas: \u017boch\u00f3w, Przedmie\u015bcie, Zazamcze, Kie\u0142k\u00f3w, Tuszyma, R\u017cyska, Niwiska, Ociecka Wola i Ocieka. Po trudnych czasach szwedzkiego \u201epotopu\u201d i rabunkowych najazdach Rakoczego miasto i okolica znacznie zubo\u017ca\u0142y, a liczba mieszka\u0144c\u00f3w (i parafian) zmniejszy\u0142a si\u0119. W 1655 r. z inicjatywy mieszczanina Jana Koz\u0142owskiego powsta\u0142o przy parafii Bractwo R\u00f3\u017ca\u0144cowe i mimo r\u00f3\u017cnych problem\u00f3w przetrwa\u0142o do lat 30. XX w. W XVIII i XIX w. ilo\u015b\u0107 katolik\u00f3w w parafii zn\u00f3w wzros\u0142a i utrzymywa\u0142a si\u0119 w granicach 2400\u20133200. (Obok katolik\u00f3w licz\u0105c\u0105 si\u0119 grup\u0105 byli \u017bydzi, kt\u00f3rych w samym Rzochowie by\u0142o oko\u0142o 80.) \u00a0W po\u0142owie XIX w. parafia obejmowa\u0142a granicami miejscowo\u015bci: Rzoch\u00f3w (nazw\u0119 t\u0119 nadali Austriacy po I rozbiorze Polski), R\u017cyska, Kie\u0142k\u00f3w, Rzemie\u0144, Tuszym\u0119, D\u0119brzyn\u0119, Dobrynin, Rud\u0119, \u0141u\u017ce, Zaborcze, Bia\u0142e i Papierni\u0119. W 1818 r. powsta\u0142a grupa Trzeciego Zakonu \u015bw. Franciszka z Asy\u017cu (tzw. tercjarze) i do 1839 r. przejawia\u0142a du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107. W 1820 r. drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 spali\u0142 si\u0119, a wybudowany nast\u0119pny ko\u015bci\u00f3\u0142 drewniany zosta\u0142 porwany przez wod\u0119 w czasie powodzi w 1839 r. Tak\u017ce cmentarz zosta\u0142 ca\u0142kowicie zniszczony przez wod\u0119. \u00a0Dopiero kolejna drewniana \u015bwi\u0105tynia, zbudowana w 1840 r. na innym, wy\u017cej po\u0142o\u017conym miejscu, doczeka\u0142a naszych czas\u00f3w. Urz\u0105dzono tak\u017ce nowy cmentarz. W tym czasie parafia obejmowa\u0142a granicami: Rzoch\u00f3w, R\u017cyska, Kie\u0142k\u00f3w, Rzemie\u0144, \u0141u\u017ce, Bia\u0142e, Papierni\u0119, Tuszym\u0119, D\u0119brzyn\u0119, Dobrynin i Rud\u0119. Liczy\u0142a oko\u0142o 2500 katolik\u00f3w. Ju\u017c w nowej \u015bwi\u0105tyni rozpocz\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 Apostolstwo Modlitwy (1844) i Towarzystwo Wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci (1845). Zapewne mia\u0142y one niema\u0142y wp\u0142yw na zdecydowan\u0105 postaw\u0119 rzochowian wobec krwawej rebelii ch\u0142opskiej w 1846 r. Tak\u017ce w 1846 r. urz\u0105dzono i po\u015bwi\u0119cono nowy cmentarz, a pierwszymi pochowanymi na nim byli zamordowani w czasie rabacji ch\u0142opskiej w Kie\u0142kowie. W 2. po\u0142. XIX w. urz\u0105dzano wn\u0119trze ko\u015bcio\u0142a i wyposa\u017cano go w sprz\u0119t liturgiczny. W 1877 r. zako\u0144czono budow\u0119 kaplicy grobowej rodziny Bogusz\u00f3w na placu przyko\u015bcielnym. Trudne czasy I wojny \u015bwiatowej przynios\u0142y os\u0142abienie \u017cycia parafialnego, tote\u017c rozpoczynaj\u0105cy w 1917 r. prac\u0119 duszpastersk\u0105 nowy proboszcz ks. Karol Dobrza\u0144ski doprowadzi\u0142 do Misji \u015awi\u0119tych w dniach 27 V \u2013 6 VI 1918 r., prowadzonych przez redemptoryst\u00f3w z Krakowa. W okresie mi\u0119dzywojennym rzochowska parafia przejawia\u0142a du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107. Z pomoc\u0105 rodak\u00f3w z Ameryki zakupiono dwa dzwony: \u201eMarek\u201d i \u201eMicha\u0142\u201d. W 1924 r. zbudowano plebani\u0119. W 1930 r. za\u0142o\u017cono Arcybractwo Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego, w 1934 r. – Bractwo \u017bywego R\u00f3\u017ca\u0144ca, a w 1937 r. – Stra\u017c Honorow\u0105 Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa. Od 1934 r. dzia\u0142a\u0142a Akcja Katolicka, kt\u00f3ra m.in. prowadzi\u0142a bibliotek\u0119 parafialn\u0105., a od 1936 r. rozpocz\u0119\u0142a funkcjonowanie organizacja \u201eCaritas\u201d, kt\u00f3ra obj\u0119\u0142a opiek\u0105 wszystkich biednych na terenie parafii. Wa\u017cnymi wydarzeniami dla Rzochowa by\u0142y tygodniowe zloty zarz\u0105d\u00f3w Katolickiego Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy M\u0119skiej (21\u201328 VII 1936 r.) i M\u0142odzie\u017cy \u017be\u0144skiej (3\u201312 VIII 1937 r.). W czasie okupacji hitlerowskiej proboszcz ks. Karol Dobrza\u0144ski musia\u0142 ukrywa\u0107 si\u0119, gdy\u017c gestapo podejrzewa\u0142o go o wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z ruchem oporu. Powr\u00f3ci\u0142 do Rzochowa dopiero w 1945 r. Trudne lata prze\u017cywa\u0142a parafia po usuni\u0119ciu nauki religii ze szk\u00f3\u0142 (1960). Lekcje religii prowadzono w\u00f3wczas przy kaplicy Bogusz\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej w salce katechetycznej przy plebani. W 1961 r. przyby\u0142y do Rzochowa siostry Karmelitanki Dzieci\u0105tka Jezus i zamieszka\u0142y w domu zakonnym przy ul. Rzochowskiej 109, a p\u00f3\u017aniej przenios\u0142y si\u0119 do nowego Domu Zakonnego przy ul. D\u0119bickiej 2. Rok 1969 zapami\u0119tano za spraw\u0105 przejmuj\u0105cej w\u0119dr\u00f3wki pustych ram Obrazu Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej. W zwi\u0105zku z utworzeniem nowych parafii od rzochowskiej parafii w 1977 r. od\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Dobrynin, a w 1984 r. Kie\u0142k\u00f3w. \u00d3wczesny proboszcz w Rzochowie ks. Kazimierz Mularz nie tylko pom\u00f3g\u0142 w ich utworzeniu, ale osobi\u015bcie nadzorowa\u0142 prace przy budowie ko\u015bcio\u0142a w Kie\u0142kowie. Pod koniec lat 80. podj\u0119to starania o budow\u0119 nowej \u015bwi\u0105tyni w Rzochowie, gdy\u017c stan starego zabytkowego ko\u015bcio\u0142a znacznie si\u0119 pogorszy\u0142. 23 IV 1994 r. biskup ordynariusz dr J\u00f3zef \u017byci\u0144ski \u00a0po\u015bwi\u0119ci\u0142 plac pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, a 11 V tego\u017c roku rozpocz\u0119to prace ziemne. 1 IX 1996 r. bp J. \u017byci\u0144ski po\u015bwi\u0119ci\u0142 i wmurowa\u0142 kamie\u0144 w\u0119gielny oraz akt erekcyjny, a nast\u0119pnie przewodniczy\u0142 pierwszej Mszy \u015aw. na terenie nowej \u015bwi\u0105tyni, jeszcze nie przykrytej dachem. Dla pozyskania dodatkowych \u015brodk\u00f3w finansowych na budow\u0119, od 1999 r. corocznie organizowane s\u0105 Festyny Parafialne. Pod koniec pa\u017adziernika 1999 r. wykonano wi\u0119\u017ab\u0119 dachow\u0105 i pokryto j\u0105 blach\u0105. W listopadzie 2000 r. odby\u0142y si\u0119 Misje \u015awi\u0119te, a w dniach 24\u201325 VI 2001 r. zorganizowano uroczysto\u015bci Nawiedzenia Parafii przez Obraz Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej. Tak\u017ce w 2001 r. zako\u0144czono prace stolarskie, a w 2002 r. po\u0142o\u017cono posadzk\u0119 i zamontowano cztery dzwony: 3 przeniesione ze starej dzwonnicy (\u201eMarcin\u201d, \u201eMarek\u201d i \u201eTomasz\u201d) oraz dokupiony nowy (\u201eStanis\u0142aw\u201d). Po\u015bwi\u0119cenia dokona\u0142 ks. infu\u0142at W\u0142adys\u0142aw Kostrzewa. W kolejnych latach wyposa\u017cano wn\u0119trze \u015bwi\u0105tyni. 14 XII 2003 r. po\u015bwi\u0119ci\u0142 j\u0105 i przewodniczy\u0142 Mszy \u015aw. ks. bp ordynariusz dr Wiktor Skworc. W\u00f3wczas te\u017c przeprowadzono wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 parafii. Po po\u015bwi\u0119ceniu nowego ko\u015bcio\u0142a parafialnego (14 XII 2003 r.) sukcesywnie wyposa\u017cano jego wn\u0119trze oraz urz\u0105dzano otoczenie. Dla pozyskania funduszy organizowano corocznie (z wyj\u0105tkami) festyny parafialne na placu przyko\u015bcielnym. W latach 2005-2007 przeprowadzono remont kaplicy grobowej Bogusz\u00f3w. W 2010 r. przeniesiono zabytkowy ko\u015bci\u00f3\u0142 drewniany do skansenu w Kolbuszowej, a w pa\u017adzierniku tego roku odby\u0142y si\u0119 Misje \u015awi\u0119te i dla ich upami\u0119tnienia ustawiono krzy\u017c misyjny na placu przed ko\u015bcio\u0142em. W 2011 r. w pobli\u017cu krzy\u017ca, na miejscu starego ko\u015bcio\u0142a, ustawiono figur\u0119 b\u0142. Jana Paw\u0142a II z okazji jego beatyfikacji i 225-lecia diecezji tarnowskiej. W listopadzie 2012 r. odby\u0142a si\u0119 wizytacja kanoniczna parafii. Kontynuowano urz\u0105dzanie wn\u0119trza nowego ko\u015bcio\u0142a i jego otoczenia. W 2014 r. ustawiono o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny i wykonano o\u015bwietlenie zewn\u0119trznego terenu wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a. W 2015 r. zamontowano dwa boczne o\u0142tarze, a na terenie przy ko\u015bciele przeprowadzono remonty 4 kapliczek i kaplicy Bogusz\u00f3w oraz wybudowano 3 kolejne kapliczki. Plenerowa kompozycja 7 kapliczek przedstawia \u201eSiedem bole\u015bci Matki Bo\u017cej\u201d. Wszystkie wymienione prace (poza o\u015bwietleniem) wykona\u0142a Pracownia Artystyczna Marcina Szczepaniaka z Rzeszowa. 18 X 2015 r. parafia prze\u017cywa\u0142a uroczysto\u015b\u0107 konsekracji nowego ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rej dokona\u0142 ks. biskup tarnowski dr Andrzej Je\u017c w asy\u015bcie ks. proboszcza Jerzego Ptaka i licznego grona duchownych. W kolejnych latach zamontowano organy i witra\u017ce, wykonano ogrodzenie terenu wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a i plebanii. W 2020 r. zbudowano nowe ogrodzenie cmentarza parafialnego, a w nast\u0119pnym roku wykonano renowacj\u0119 elewacji plebanii i termoizolacj\u0119 budynku parafialnego. Tak\u017ce w 2021 r. odby\u0142a si\u0119 wizyta kanoniczna parafii. W roku 2022 zamontowano dwa witra\u017ce w prezbiterium, wykonano remont elewacji zewn\u0119trznej i zamontowano fotowoltaik\u0119 obs\u0142uguj\u0105c\u0105 ko\u015bci\u00f3\u0142 i plebani\u0119.\u00a0 W zwi\u0105zku z wojn\u0105 na Ukrainie parafia w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 w r\u00f3\u017cne formy pomocy uchod\u017acom z Ukrainy, kt\u00f3rzy zamieszkali na jej terenie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Odpust:<\/strong>\u00a0niedziela po 25 IV.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ksi\u0119gi metrykalne:<\/strong>\u00a0od 1794, kronika parafialna: od 1837.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grupy dzia\u0142aj\u0105ce przy parafii:<\/strong>\u00a0Rada Parafialna, ministranci, lektorzy, Dziewcz\u0119ca S\u0142u\u017cba Maryjna, m\u0142odzie\u017cowa grupa apostolska oraz 13 r\u00f3\u017c \u017bywego R\u00f3\u017ca\u0144ca: 10 \u017ce\u0144skich, 2 m\u0119skie i 1 dzieci\u0119ca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Stowarzyszenia: \u201eCaritas\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Proboszczowie:<\/strong> ks. Miko\u0142aj Weszar z Pilzna (? -1478\/1479), ks. Jakub z Tarnowa (1478\/1479 – ?), ks. Mateusz z Lubziny (ok. 1513\u20131529), ks. Jan z Koprzywnicy (ok. 1561), ks. Jan Szyd\u0142owski (ok. 1561), ks. Stanis\u0142aw Ga\u0142\u0105zka (ok. 1580), ks. J\u00f3zef Piotrowski (ok. 1590\u20131594), ks. Albert Silicki (ok. 1594\u20131596), ks. Jakub Nie\u0107ko (ok. 1603), ks. Samuel Kozorowski (ok. 1618\u20131644), ks. Walenty Po\u0142ecki (ok. 1658\u20131704), ks. Jakub Dziekanowicz (ok. 1704\u20131707), ks. Hiacenty \u0141ab\u0119cki (ok. 1707\u20131740), ks. Jan Zembecki (ok. 1740\u20131758), ks. J\u00f3zef S\u0119dzimir (ok. 1758\u20131770), ks. Stefan Nowakowski (1770\u20131774), ks. Wojciech Garlicki (1774\u20131789), ks. J\u00f3zef Szczepa\u0144ski lub Szczepanowski (1789\u20131794), ks. Tomasz Ryniewicz (1794\u20131823), ks. Ignacy Sitkowski (administrator, 1823) ks. Stanis\u0142aw Hadasik (1824\u20131836), ks. Stanis\u0142aw Gruczy\u0144ski (administrator, 1836), ks. Ludwik Andrzejowski (1836\u20131837), ks. J\u00f3zef Mozdrzeniowski (1837\u20131871), ks. Franciszek Karakulski (administrator, 1871), ks. Adam Gr\u0119bosz (1871\u20131917), ks. Karol Dobrza\u0144ski (1917\u20131960), ks. Piotr Stary (administrator, 1942\u20131945), ks. Tomasz Rzepka (1961\u20131972), ks. Kazimierz Mularz (1972\u20131990), ks. J\u00f3zef Jaworski (1990\u20131995), ks. J\u00f3zef W\u0119grzyn (1995), ks. Jerzy Ptak (1995\u20132024), ks. Bogdan Stanis\u0142aw Kwiecie\u0144 (2024-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wikariusze:<\/strong> ks. Jan z Wielopola (ok. 1591\u20131596), ks. Hipolit J\u00f3zefowicz (ok. 1603), ks. Stanis\u0142aw Gruczy\u0144ski (1835\u20131837), ks. Franciszek Miklasi\u0144ski (1898), ks. Stefan Tabaszewski (1897\u20131898), ks. Leon Gruszowiecki (1898\u20131901), ks. Franciszek Stasza\u0142ek (1902\u20131904), ks. Franciszek Ignacy Gutwi\u0144ski (1904\u20131906), ks. Jan Rosiek (1906\u20131909), ks. Andrzej Pi\u015b (1909\u20131911), ks. Wojciech Orzech (1911\u20131914), ks. J\u00f3zef Urba\u0144ski (1914\u20131915), ks. Micha\u0142 Kronenberg (1915\u20131916), ks. J\u00f3zef \u015aled\u017a (1916\u20131917), ks. Micha\u0142 Matras (1919\u20131920), ks. Franciszek Bardel (1920\u20131921), ks. Jan Burgiel (1921\u20131923), ks. Stanis\u0142aw Tobiasz (1923\u20131924), ks. Jan Superson (1924\u20131930), ks. Jakub Stabrawa (1930\u20131935), ks. Marian Wcze\u015bny (1935\u20131937), ks. Henryk Florek (1937\u20131942), ks. Stanis\u0142aw Nowakowski (1942\u20131945), ks. J\u00f3zef Kwieci\u0144ski (1945\u20131949), ks. Ludwik Sieradzki (1949\u20131956), ks. Stanis\u0142aw Smaga (1955\u20131961), ks. Jan Krawczyk (1956\u20131958), ks. Wojciech Zygmunt (1958\u20131962), ks. Piotr Pajor (1962\u20131963), ks. Eugeniusz Mi\u0142o\u015b (1963\u20131965), ks. Leopold Bandurski (1965\u20131967), ks. Ignacy Piwowarski (1967\u20131971), ks. Wincenty Krzy\u017cak (1968\u20131971), ks. Tadeusz Skura (1971\u20131973), ks. Wies\u0142aw Krzy\u017canowski (1971\u20131972), ks. Augustyn Gurgul (1973\u20131975), ks. Stanis\u0142aw Jemio\u0142o (1975\u20131979), ks. Jerzy Bubula (1979\u20131983), ks. Henryk Osora (1983\u20131984), ks. J\u00f3zef Jaworski (1984\u20131987), ks. Jerzy Ocha\u0142 (1987\u20131988), ks. Marek K\u0105dzielawa (1998\u20132005), ks. Jacek Kurcz (2005\u20132008), ks. Krzysztof Trzepacz (2008-2011), ks. Przemys\u0142aw Gabik (2011-2017), ks. Piotr Abram (2017-), ks. Krzysztof Czaja (2021-2024), ks. Piotr Bober (2024-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Rezydenci:<\/strong> ks. Kazimierz Mularz (1990-2004), ks. Adam Ptak (2015-2020), ks. Jerzy Ptak (2024-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kapelani ko\u015bcio\u0142a szpitalnego \u015bw. Anny:<\/strong>\u00a0ks. Jan Zagrzenzen (ok. 1589), ks. Stanis\u0142aw Czapla (ok. 1590), ks. Feliks z \u0141\u0119ki (ok. 1595), ks. Jan Forkowic (ok. 1603\u20131610), ks. Szymon Janowski (ok. 1616), ks. Walenty (Maciej) Rozga (ok. 1638), ks. Erasmus Kretkowski (ok. 1638), ks. Franciszek Aleksandrowicz (ok. 1644\u20131667), ks. Bart\u0142omiej Cisowski (ok. 1664\u20131667), ks. Jan Ma\u0142ecki (ok. 1672), ks. Piotr Sobkowic (ok. 1672), ks. Gaspary M\u0142ynarski (ok. 1679), ks. Jakub Ko\u017cuchowski (ok. 1685\u20131700), ks. Jan Skwarkiewicz (ok. 1701\u20131703), ks. Tomasz \u0141owicki (ok. 1703\u20131721), ks. Jan Woycicki (ok. 1734\u20131744), ks. Tomasz Lipi\u0144ski (ok. 1754\u20131781).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z parafii pochodz\u0105:<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

* kap\u0142ani:<\/strong>\u00a0ks. Antoni Wydro (urodzony w 1825 r., wy\u015bwi\u0119cony w 1851 r.), ks. Jakub Pyzikiewicz (1830, 1856), ks. Pawe\u0142 Wo\u0142ek (1855, 1881), Micha\u0142 Siewierski (1856, 1880), ks. Micha\u0142 Nowicki (1859, 1885), ks. Antoni Kania (1873, 1900), ks. J\u00f3zef Krukowski (1886, 1912), ks. Leon Pyzikiewicz (1889, 1913), ks. Aleksander Rusin (1894, 1918), ks. J\u00f3zef Pyzikiewicz (1895, 1921), J\u00f3zef Smaczniak (1896, 1919), ks. J\u00f3zef Franciszek Wa\u0142ek (1900, 1925), ks. Jan Pyzikiewicz (1901, 1926), ks. Kazimierz Mozdzioch (1904, 1930), ks. J\u00f3zef Ga\u0142da (1913, 1939), ks. Micha\u0142 Bronis\u0142aw Siewierski (1915, 1940), ks. Feliks Kwilas (1909 \u2013 1941), ks. W\u0142adys\u0142aw Sl\u0119k (1917, 1942), ks. Jan S\u0142omba (1931 \u2013 1956), ks. Stanis\u0142aw Tobiasz (1940, 1969), ks. Feliks Kwilas (1946, 1970), ks. Stanis\u0142aw Pos\u0142uszny (1948, 1972), ks. Marek Marci\u0107kiewicz (1950, 1978), ks. Janusz Halik (1951, 1975), ks. Zbigniew Rusin (1972, 1998), ks. Marcin Kr\u0119pa (1973, 1998), ks. Waldemar Podlasz \u2013 SDS, ks. Krzysztof Rusin (wy\u015bw. 2007);<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

* siostry zakonne<\/strong>:\u00a0s. Teresa Marci\u0107kiewicz (OPraem), s. Barbara Ko\u0142odziej (Karmel. Dz.J.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARAFIA \u015aW. MATEUSZA EWANGELISTY<\/strong>, jednostka administracyjna Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego w Mielcu, z siedzib\u0105 przy ul. B\u0142. Ks. Romana Sitki 3. Jej granice obejmuj\u0105 zachodni\u0105 i centraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Starego Mielca z ulicami: Al. Jana Paw\u0142a II, Apteczna, Batorego, Cicha, Dembowskiego, D\u0142ugosza, Flisak\u00f3w, G\u0142owackiego, Hetma\u0144ska, Jadernych, Jedrusi\u00f3w, Joselewicza, Kili\u0144skiego (numery 1\u201335 i 2\u201326), Konarskiego, Konfederacka (numery nieparzyste), Kosynier\u00f3w, Ko\u015bcielna, Ko\u015bciuszki, Krakowska, Krasickiego, Kr\u00f3tka, Kwiatowa, Lelewela, Lenartowicza, Legion\u00f3w, Limanowskiego, Lindego, Lisa, Lwowska, Narutowicza, Nowy Rynek, Ma\u0142a, Mickiewicza, Moniuszki, 3 Maja, Obro\u0144c\u00f3w Pokoju, Pasieczna, Plater, Po\u0142aniecka, Potockiego, Rac\u0142awicka, Reymonta, Rynek, Rzeczna, Rzemie\u015blnicza, Sienkiewicza (numery 1\u201339 i 2\u201338), S\u0119kowskiego (numery parzyste), Sandomierska, B\u0142. Ks. Sitki, S\u0142owackiego, Sobieskiego, Staszica, Szalay\u2013Groele, Szeroka, Szewska, Szkolna, Targowa, W\u0105ska, Wiejska, Wolno\u015bci (numery 2\u201310), Zacisze, Zagrody, Zawale oraz osiedle Wojs\u0142aw z ulicami: Benedykty\u0144ska, Boles\u0142awa Chrobrego, Dobra, Gardulskiego, Go\u0142\u0119bia, Korczaka (numery 69 i 71), Nadziei, Rybacka, Wiosenna, Witosa (numery 1\u2013269 i 2\u2013276), Boles\u0142awa Wstydliwego i Zielona. Skupia oko\u0142o 6 000 katolik\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Historia<\/strong> Pierwsze wiadomo\u015bci o funkcjonowaniu najstarszej mieleckiej parafii pochodz\u0105 z lat 1373 i 1374. S\u0105 to spisy \u015bwi\u0119topietrza, kt\u00f3re w\u015br\u00f3d parafii wymieniaj\u0105 Imelecz (wg znawc\u00f3w niew\u0105tpliwie Mielec). Je\u015bli tak przyj\u0105\u0107, to jej za\u0142o\u017cycielem by\u0142 zapewne Paszko Trestka, b\u0119d\u0105cy w\u00f3wczas w\u0142a\u015bcicielem wsi Mielec i jej okolic. Pierwszym ko\u015bcio\u0142em parafialnym by\u0142 prawdopodobnie ko\u015bci\u00f3\u0142 p.w. Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, bowiem przy nim usytuowano cmentarz. Po za\u0142o\u017ceniu miasta w 1470 r. bracia Jan i Bernardyn Mieleccy zbudowali w centrum nowy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny p.w. Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny i \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a. Odt\u0105d a\u017c do XIX w. (w\u0142\u0105cznie) w\u0142a\u015bciciele miasta byli kolatorami mieleckiej fary i innych obiekt\u00f3w parafialnych, cho\u0107 w r\u00f3\u017cnym zakresie i zaanga\u017cowaniu finansowym. Poza proboszczem w parafii zatrudniano nielicznych ksi\u0119\u017cy i p\u00f3\u017aniej kilku mansjonarzy. Wsp\u00f3lnot\u0119 parafialn\u0105 tworzyli mieszka\u0144cy Mielca, Wojs\u0142awia, Markowej Woli, \u017b\u0119dzianowic, Dutowa i Trzciany. Przy parafii za\u0142o\u017cono, co by\u0142o \u00f3wczesn\u0105 norm\u0105, szk\u00f3\u0142k\u0119 parafialn\u0105, kt\u00f3ra kszta\u0142ci\u0142a ch\u0142opc\u00f3w do s\u0142u\u017cby liturgicznej i wyposa\u017ca\u0142a w pewien zas\u00f3b wiedzy. Jej wychowankami byli zapewne pierwsi mieleccy studenci na Uniwersytecie Krakowskim: Walenty (1490), Miko\u0142aj (1494) i Micha\u0142 (1495), a p\u00f3\u017aniej wielu innych. Prawdopodobnie jeszcze w XV w. zbudowano drewnian\u0105 kaplic\u0119 \u015bw. Anny nad Wis\u0142ok\u0105, przy drodze do Wojs\u0142awia. Z czasem zorganizowano te\u017c szpital (przytu\u0142ek) dla ubogich z kaplic\u0105 \u015bw. Ducha. W 1526 r., na pro\u015bb\u0119 w\u0142a\u015bciciela Mielca Stanis\u0142awa Mieleckiego, biskup krakowski Piotr Tomicki erygowa\u0142 prepozytur\u0119 w Mielcu, przy\u0142\u0105czaj\u0105c do\u0144 parafi\u0119 w Chorzelowie. Przy ko\u015bciele znajdowa\u0142y si\u0119 cmentarz i kostnica. Rozwijano \u017cycie religijne. Powstawa\u0142y mieszcza\u0144skie katolickie stowarzyszenia: Bractwo Literackie (1526-1721?), Bractwo R\u00f3\u017ca\u0144cowe (1665) i Bractwo \u015bw. Anny (XVII-XVIII w.). Nie odnotowano w historii przypadk\u00f3w zbiorowej agresji wobec rozwijaj\u0105cej si\u0119 od ko\u0144ca XVI w. nap\u0142ywowej spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskiej. Wierno\u015b\u0107 wierze katolickiej udowodnili mielczanie w czasie reformacji, cho\u0107 np. Miko\u0142aj Mielecki, jeden z najznakomitszych wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli miasta, przez pewien czas by\u0142 wyznawc\u0105 kalwinizmu. Kilkakrotnie w\u0142a\u015bciciele miasta budowali i przebudowywali ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny, ale kolejne drewniane \u015bwi\u0105tynie niszcza\u0142y lub ulega\u0142y po\u017carom. W 1577 r. powsta\u0142a na pag\u00f3rku w pobli\u017cu drogi do Sandomierza drewniana kaplica Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u0141askawej. Trwa\u0142y, murowany (do dzi\u015b stoj\u0105cy) parafialny ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Mateusza zbudowali dopiero Ossoli\u0144scy w latach 1670-1721. Znalaz\u0142y w nim miejsce najcenniejsze obrazy, rze\u017aby i przedmioty liturgiczne z poprzedniego wyposa\u017cenia. Ponadto systematycznie wzbogacano wystr\u00f3j \u015bwi\u0105tyni. Od oko\u0142o 1595 r., kiedy utworzono dekanat mielecki, mielecka parafia by\u0142a te\u017c siedzib\u0105 dziekana, bowiem funkcj\u0119 t\u0119 z regu\u0142y powierzano miejscowemu proboszczowi. Nied\u0142ugo po I rozbiorze Polski, kiedy Mielec znalaz\u0142 si\u0119 w granicach zaboru austriackiego (1772), z nakazu cesarza J\u00f3zefa II utworzono diecezj\u0119 tarnowsk\u0105 (1782), a dekanat mielecki zosta\u0142 w\u00f3wczas w\u0142\u0105czony w granice nowej diecezji. W latach 1792-1795 rozbudowano ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny \u015bw. Mateusza i wzbogacono jego wn\u0119trze poprzez ch\u00f3r muzyczny. Dobudowano wie\u017c\u0119 od strony zachodniej oraz zbudowano wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a mur z wn\u0119kami na Stacje M\u0119ki Pa\u0144skiej. W tym czasie w\u0142adze austriackie nakaza\u0142y urz\u0105dzenie cmentarza parafialnego poza miastem. Powsta\u0142 wi\u0119c cmentarz nad Wis\u0142ok\u0105 przy drodze do Wojs\u0142awia, D\u0119bicy i Pilzna, a na jego terenie, na miejscu dawnej kaplicy NMP \u0141askawej, wybudowano w latach 1792-1795 kaplic\u0119 cmentarn\u0105 p.w. \u015bw. Micha\u0142a (p\u00f3\u017aniej \u015bw. Marka). Cz\u0119ste wylewy Wis\u0142oki powodowa\u0142y jednak zniszczenia brzegu. Po pewnym czasie podmywa\u0142y tak\u017ce teren cmentarza i niszczy\u0142y groby, dlatego w po\u0142owie XIX w. urz\u0105dzono nowy cmentarz parafialny przy drodze do Chorzelowa i Sandomierza. Przeciwdzia\u0142aj\u0105c szerz\u0105cemu si\u0119 pija\u0144stwu, w 1844 r. za\u0142o\u017cono Towarzystwo Trze\u017awo\u015bci. W czasie rabacji ch\u0142opskiej 1846 r. katolickie mieszcza\u0144stwo mieleckie nie wpu\u015bci\u0142o band ch\u0142opskich do miasta i uchroni\u0142o wiele rodzin posiadaczy ziemskich. W 1885 r. parafia \u015bw. Mateusza obejmowa\u0142a swymi granicami: Mielec, Cyrank\u0119, Biesiadk\u0119, Smoczk\u0119, Wojs\u0142aw, Rz\u0119dzianowice, Trzcian\u0119 i Z\u0142otniki, licz\u0105c \u0142\u0105cznie oko\u0142o 5950 wiernych. W 1893 r. rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 Stowarzyszenie \u015bw. Wincentego a\u2019Paulo, g\u0142\u00f3wnie w zakresie pomocy sierotom, biednym i chorym. Z inicjatywy Stowarzyszenia w 1927 r. przyby\u0142y do Mielca siostry j\u00f3zefitki, kt\u00f3re pracowa\u0142y w ochronce i kuchni \u201eCaritas\u201d, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce w szpitalu zaka\u017anym, sieroci\u0144cu dla dzieci i przedszkolu. Od 1905 r. nowym zadaniem duszpasterskim sta\u0142a si\u0119 katechizacja m\u0142odzie\u017cy ucz\u0119szczaj\u0105cej do c.k. Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Mielcu oraz opieka nad wybudowan\u0105 w 1912 r. kaplic\u0105 gimnazjaln\u0105. Popularn\u0105 i powszechnie szanowan\u0105 w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy organizacj\u0105 sta\u0142a si\u0119 Sodalicja Maria\u0144ska, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a o\u017cywion\u0105 systematyczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w kilku sekcjach i organizowa\u0142a uroczysto\u015bci religijne. W 1908 r. biskup ordynariusz Leon Wa\u0142\u0119ga przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 parafii. W 1913 r. odby\u0142a si\u0119 konferencja duszpasterska, z udzia\u0142em wielu ksi\u0119\u017cy z okolicznych parafii. 4 VI 1924 r. biskup ordynariusz L. Wa\u0142\u0119ga ponownie wizytowa\u0142 parafi\u0119 i po\u015bwi\u0119ci\u0142 sztandar Szko\u0142y M\u0119skiej. Mimo rosn\u0105cej liczby katolik\u00f3w w Mielcu i innych miejscowo\u015bciach wchodz\u0105cych w sk\u0142ad parafii (1938 \u2013 ok. 8510), co by\u0142o nast\u0119pstwem budowy fabryki samolot\u00f3w i rozwoju Mielca \u2013 parafia \u015bw. Mateusza nadal, jako jedyna w mie\u015bcie, prowadzi\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105. (W 1930 r. odesz\u0142y od niej Rz\u0119dzianowice, gdzie powsta\u0142a parafia p.w. \u015bw. J\u00f3zefa Rzemie\u015blnika.) Liczne obowi\u0105zki duszpasterskie nie przeszkadza\u0142y jednak duchownym, a zw\u0142aszcza proboszczom, w anga\u017cowaniu si\u0119 w sprawy miejskie. Odgrywali oni znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w \u015bwieckiej (od czas\u00f3w rozbior\u00f3w) o\u015bwiacie i szkolnictwie, pe\u0142ni\u0105c funkcje lustrator\u00f3w i inspektor\u00f3w. Anga\u017cowali si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 patriotyczn\u0105, m.in. wspierali zrywy patriotyczne w okresie rozbior\u00f3w Polski oraz ruch oporu w czasie okupacji hitlerowskiej. \u017byli sprawami miasta poprzez dzia\u0142alno\u015b\u0107 samorz\u0105dow\u0105 (byli radnymi) i gospodarcz\u0105 (pe\u0142nili funkcje w stowarzyszeniach finansowych). W okresie okupacji hitlerowskiej z inicjatywy ks. A. Lachmana przeprowadzono remont ko\u015bci\u00f3\u0142ka \u015bw. Marka nad Wis\u0142ok\u0105. Po II wojnie \u015bwiatowej, mimo trudno\u015bci stwarzanych przez nowe w\u0142adze, uda\u0142o si\u0119 doprowadzi\u0107 do erygowania nowej parafii na rozbudowuj\u0105cym si\u0119 Osiedlu Fabrycznym (8 V 1947 r.). W 1959 r. powsta\u0142a oddzielna parafia w Trzcianie. W 1969 r. wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142a uroczysto\u015b\u0107 przyj\u0119cia pustych ram Obrazu Matki Bo\u017cej Jasnog\u00f3rskiej. Dalszy dynamiczny rozw\u00f3j miasta spowodowa\u0142, \u017ce z terenu parafii \u015bw. Mateusza wydzielono p\u00f3\u0142nocn\u0105 jego cz\u0119\u015b\u0107 na parafi\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego (1981), a nast\u0119pnie cz\u0119\u015b\u0107 po\u0142udniowo\u2013wschodni\u0105 dla parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej (1987). W 1981 r. odby\u0142y si\u0119 Misje \u015awi\u0119te. W 1982 r. zorganizowano pierwsz\u0105 grup\u0119 parafialn\u0105 w ramach pieszej pielgrzymki rzeszowskiej do Cz\u0119stochowy, a w kolejnych latach stanowiono grup\u0119 16. (im. B\u0142. Szymona z Lipnicy) w pielgrzymce tarnowskiej. W 1985 r. wprowadzono Wieczyst\u0105 Adoracj\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu. Nieustaj\u0105c\u0105 trosk\u0105 parafii \u015bw. Mateusza by\u0142 stan zabytkowej fary. W latach 80. i 90. przeprowadzono renowacj\u0119 wn\u0119trza \u015bwi\u0105tyni oraz m.in. wykonano now\u0105 polichromi\u0119, posadzk\u0119 i \u0142awki. W latach 1985\u20131992 zbudowano ko\u015bci\u00f3\u0142 pomocniczy Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Wojs\u0142awiu. Szczeg\u00f3ln\u0105 kart\u0119 w \u017cyciu parafii zapisa\u0142o Duszpasterstwo Ludzi Pracy, szczeg\u00f3lnie aktywne w latach 1988\u20131989. Od pocz\u0105tku lat 90. wprowadzono Msz\u0119 \u015aw. na rozpocz\u0119cie uroczysto\u015bci miejskich z okazji \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych. W 1992 r. przeprowadzono Misje \u015awi\u0119te. 25 VI 1997 r. odby\u0142o si\u0119 zebranie za\u0142o\u017cycielskie Parafialnego Oddzia\u0142u Akcji Katolickiej. W Roku Jubileuszowym 2000 mielecka fara zosta\u0142a mianowana Ko\u015bcio\u0142em Jubileuszowym (w diecezji wyznaczono 18 takich \u015bwi\u0105tyni). 18 V w parafiach Ducha \u015aw. i \u015aw. Mateusza odby\u0142a si\u0119 podnios\u0142a uroczysto\u015b\u0107 Dzi\u0119kczynienia za Beatyfikacj\u0119 B\u0142ogos\u0142awionego Ks. Romana Sitki. Dla upami\u0119tnienia Jubileuszu 2000 w ogrodzie parafialnym postawiono figur\u0119 Matki Bo\u017cej z Dzieci\u0105tkiem. (Wed\u0142ug projektu ks. prof. Franciszka Knutelskiego rze\u017ab\u0119 wykona\u0142 artysta rze\u017abiarz Marek Blajerski z Jaros\u0142awia.) Upami\u0119tnieniem tego roku by\u0142a te\u017c druga figura Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Niepokalanie Pocz\u0119tej, tak\u017ce wykonana przez M. Blajerskiego na zlecenie grupy parafian i umieszczona w Parku Oborskich. Po\u015bwi\u0119ci\u0142 j\u0105 15 X proboszcz ks. pra\u0142at Stanis\u0142aw Jurek. Wa\u017cnym momentem tego roku by\u0142y Misje \u015awi\u0119te prowadzone przez redemptoryst\u00f3w. 16 i 17 VI 2001 r. odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci Nawiedzenia przez Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 w Obrazie Cz\u0119stochowskim, a poprzedzi\u0142y je renowacje Misji \u015bw. w dniach 10\u201315 VI. W dniach 10\u201312 X 2003 r. przeprowadzono kolejn\u0105 wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105. Jednym z najwi\u0119kszych wydarze\u0144 w dziejach parafii by\u0142o podniesienie przez Ojca \u015awi\u0119tego Benedykta XVI ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Mateusza do godno\u015bci bazyliki mniejszej. Uroczysto\u015b\u0107 zwi\u0105zana z tym aktem odby\u0142a si\u0119 21 IX 2006 r., a przewodniczy\u0142 jej nuncjusz papieski w Polsce ks. abp J\u00f3zef Kowalczyk. W 2008 r., po osi\u0105gni\u0119ciu wieku 70 lat, ks. Stanis\u0142aw Jurek przeszed\u0142 na emerytur\u0119, zosta\u0142 odwo\u0142any z funkcji proboszcza i pozosta\u0142 w parafii jako penitencjarz. Na nowego proboszcza mianowano ks. Janusza K\u0142\u0119czka. Od 1 I 2009 r. teren parafii zmniejszy\u0142 si\u0119 o miejscowo\u015b\u0107 Wol\u0119 Mieleck\u0105 (ok. 2000 wiernych), w zwi\u0105zku z utworzeniem parafii Bo\u017cej Opatrzno\u015bci w Woli Mieleckiej. 15 IV 2010 r. w bazylice mniejszej, a nast\u0119pnie przy \u015acianie Katy\u0144skiej odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 wmurowania i po\u015bwi\u0119cenia kolejnych tabliczek upami\u0119tniaj\u0105cych mielczan zamordowanych przez NKWD oraz tablicy upami\u0119tniaj\u0105cej katastrof\u0119 samolotu pod Smole\u0144skiem, w kt\u00f3rej zgin\u0105\u0142 prezydent RP Lech Kaczy\u0144ski i m.in. pose\u0142 ziemi mieleckiej Leszek Deptu\u0142a. Od 2010 r. rozpocz\u0119to\u00a0 remont bazyliki mniejszej \u2013 ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Mateusza. (Szerzej w uzupe\u0142nieniu has\u0142a: KO\u015aCI\u00d3\u0141 PARAFIALNY \u015aW. MATEUSZA.) W 2011 r. odby\u0142y si\u0119 Misje \u015awi\u0119te, r\u00f3wnocze\u015bnie w bazylice mniejszej \u015bw. Mateusza i ko\u015bciele Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Wojs\u0142awiu. W 2012 r. pozyskano \u015brodki unijne na remonty ko\u015bcio\u0142a parafialnego i ogrodzenia w ramach wsp\u00f3lnego (z Gmin\u0105 Miejsk\u0105 Mielec) projektu: „Przywr\u00f3cenie historycznej funkcji Centrum Handlowo-Rekreacyjnego miasta Mielca zabytkowemu \u015br\u00f3dmie\u015bciu z Rynkiem i Bazylik\u0105 Mniejsz\u0105 \u015bw. Mateusza”. Od 19 do 21 X 2012 r. ks. biskup ordynariusz diecezji tarnowskiej dr Andrzej Je\u017c przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 parafii. Po 2014 r. kontynuowano prace konserwatorskie i remontowe w bazylice i jej otoczeniu\u00a0 w ramach realizacji wsp\u00f3lnego z Gmin\u0105 Miejsk\u0105 Mielec projektu \u201ePrzywr\u00f3cenie historycznej funkcji centrum handlowo-rekreacyjnego miasta Mielca zabytkowemu \u015ar\u00f3dmie\u015bciu z rynkiem i bazylik\u0105 mniejsz\u0105 \u015bw. Mateusza\u201d<\/em>, dofinansowanego z funduszy UE. 25 XII 2017 r. dekretem biskupa ordynariusza Andrzeja Je\u017ca erygowano Kapitu\u0142\u0119 Kolegiack\u0105 Bazyliki Mn. pw. \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty, a instalacja Kapitu\u0142y odby\u0142a si\u0119 24 III 2018 r. pod przewodnictwem bpa Andrzeja Je\u017ca. Prepozytem – kanonikiem gremialnym zosta\u0142 mianowany ks. Janusz K\u0142\u0119czek \u2013 proboszcz parafii pw. \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty w Mielcu. W czasie prac konserwatorskich prowadzonych przez El\u017cbiet\u0119 Grabo\u015b w 2018 i 2019 r. odkryto malowid\u0142a w kaplicy \u015bw. Anny, prawdopodobnie z pierwszego malowania kaplicy w XVI w. Na podstawie odkrytych fragment\u00f3w najstarszego malowania ca\u0142ego ko\u015bcio\u0142a (XVIII w.) wykonano malowanie jego wn\u0119trza. Niemal r\u00f3wnocze\u015bnie przebudowano i rozbudowano parafialny budynek us\u0142ugowo-gospodarczy przy ul. Bl. Ks. Romana Sitki na cele Domu Dziennego Pobytu \u2013 Domu \u015aw. Jana Paw\u0142a II dla os\u00f3b starszych. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 tej plac\u00f3wki opieku\u0144czej rozpocz\u0119to w 2018 r. Okres pandemii choroby COVID-19 i zwi\u0105zanych z ni\u0105 obostrze\u0144 sanitarnych (2020-2021) niekorzystnie wp\u0142yn\u0105\u0142 na \u017cycie religijne parafii. Gremialny powr\u00f3t wiernych do bazyliki na Msze \u015awi\u0119te i inne nabo\u017ce\u0144stwa nast\u0105pi\u0142 w 2022 r., a potwierdzeniem tego by\u0142 udzia\u0142 parafian w uroczysto\u015bci Bo\u017cego Cia\u0142a. 21 IX 2023 r. uroczy\u015bcie wprowadzono do bazyliki mn. relikwie \u015bw. Mateusza. Uroczysto\u015bci przewodniczy\u0142 ks. bp ordynariusz tarnowski Andrzej Je\u017c.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Odpust:<\/strong>\u00a0niedziela przed lub po 21 IX (\u015bw. Mateusza).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grupy dzia\u0142aj\u0105ce w parafii:<\/strong>\u00a0Rada Duszpasterska, lektorzy, ministranci, Dziewcz\u0119ca S\u0142u\u017cba Maryjna, PDMD, \u201e\u015awiat\u0142o \u2013 \u017bycie\u201d, Stra\u017c Honorowa Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa, Rycerstwo Niepokalanej, R\u00f3\u017ce R\u00f3\u017ca\u0144cowe (30), Wsp\u00f3lnota \u017bywej Drogi Krzy\u017cowej, Grupa Modlitewna M\u0119\u017cczyzn \u015awi\u0119tego J\u00f3zefa, Grupa Modl\u0105cych si\u0119 za Ojczyzn\u0119, Licealne Grupy \u017bywego R\u00f3\u017ca\u0144ca, Ko\u0142o Biblijne, Schola Dzieci\u0119ca w Wojs\u0142awiu, M\u0142odzie\u017cowy Zesp\u00f3\u0142 Muzyczny „Ignis Dei”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Stowarzyszenia:<\/strong>\u00a0Parafialne Oddzia\u0142y Akcji Katolickiej, Caritas, Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, Katolickiego Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy i Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Duszpasterstwa specjalistyczne:<\/strong>\u00a0g\u0142uchoniemych, niepe\u0142nosprawnych ruchowo.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inne formy:<\/strong>\u00a0ch\u00f3r parafialny, poradnia rodzinna, Mieleckie Studio Radia \u201eDobra Nowina\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201ePlus\u201d).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ksi\u0119gi metrykalne:<\/strong>\u00a0od 1785 r., kronika parafialna: od 1957 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Proboszczowie:<\/strong>\u00a0ks. Piotr (1443\u20131446), ks. Tomasz (1460\u20131465), ks. Jan z Przec\u0142awia (?\u20131491), ks. Erazm Kromer z Krakowa (1491-?), ks. Stanis\u0142aw (1513\u20131515), ks. Bart\u0142omiej z Turobina (1515\u20131541), ks. Miko\u0142aj Koczowski (1582\u20131596), ks. Jakub O\u0142tarzowski (1596\u20131618), ks. Jan \u0141ada Skrzy\u0144ski (1618-?), ks. Radostka z Mielca (?\u20131641), ks. Wojciech Karol Wa\u015bniowski (1652\u20131681), ks. Konstanty z Koniecpola Przedb\u00f3r (1683, mo\u017ce nawet wcze\u015bniej \u20131695), ks. J\u00f3zef z G\u0142\u0119bokiego G\u0142\u0119bocki (1695\u20131707), ks. Sebastian z G\u0142\u0119bokiego G\u0142\u0119bocki (1707\u20131733), ks. Tomasz Spychajewski (1782\u20131808), ks. Jan Mikulicz de Radecki (1808\u20131829), ks. Jan Nitecki \u2013 administrator (1829\u20131831), ks. Jan Bubula (1833\u20131843), ks. Edmund Oraczewski (1843\u20131867), ks. J\u00f3zef Knutelski (1868\u20131893), ks. J\u00f3zef \u015amietana (1893\u20131903), ks. Franciszek Pawlikowski (1903\u20131932), ks. Micha\u0142 Nawalny (1933\u20131957), ks. Wojciech Madej (1957\u20131980), ks. Stanis\u0142aw Jurek (1980\u20132008), ks. Janusz K\u0142\u0119czek (2008-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wikariusze i katecheci (k.)<\/strong>: *XVI w.: ks. Jan z I\u0142\u017cy, ks. Wawrzyniec z Sochaczewa, ks. Albert Smoczek, ks. Joachim z Leszna, ks. Albert Grzegorz Byczkowski; *XVII w.: ks. Wawrzyniec Wiadro, ks. Bart\u0142omiej Wawrzkowicz, mansjonarz ks. Joannes Godzisovius, m. Krzysztof Anferibus, m. Jan z G\u0142owna, m. Szymon Gwo\u017adzik, ks. Walerian Mojkowicz, m. Albert Zawisza, m. B\u0142a\u017cej Sumerowicz; *XVIII w.: m. Piotr Neklewicz, m. Miko\u0142aj \u015awiadczy\u0144ski, m. Franciszek Serwi\u0144ski, ks. Piotr Burkiewicz; ks. B\u0142a\u017cej D\u0142ubaczewski (1785\u20131788), ks. Marcin Kalatowicz (1789\u20131791), Fuhlecki Jakub (1790\u20131792), ks. M. Szpaczy\u0144ski (1797); *XIX w.: ks. Micha\u0142 Szaflarski (1804\u20131810?), ks. Andrzej Wac\u0142awik (1809\u20131811?), ks. J\u00f3zef Rogowski (1809\u20131810), ks. Jan Konopka (1814\u20131815), J\u00f3zef Kaznowski (1817), ks. Ignacy Sitkowski (1823\u20131824), ks. Jakub Tondra (1823\u20131825), ks. Ignacy Turzy\u0144ski (1823\u20131828), ks. Andrzej Walig\u00f3rski (1825\u20131827), ks. Franciszek Galarowski (1826\u20131827), ks. Adam Petryszcza (1827-1829?), ks. Jakub Wessely (1828\u20131831), ks. Jan Fox (1835\u20131836), ks. Wac\u0142aw Prochaska (1840\u20131842), ks. Feliks G\u0142owacki (1844\u20131849), ks. J\u00f3zef Rublowicz (1839\u20131840), ks. Wawrzyniec Rzeszodko (1842\u20131843), ks. Karol Solarski (1851\u20131855), ks. Ludwik Rojkowski (1853\u20131858), ks. Ga\u0142uszka Franciszek (1860\u20131861), ks. Jan Wci\u015blak (1860?\u20131864), ks. Piotr Kwieci\u0144ski (1862), ks. Antoni Maciejczyk (1863), ks. Micha\u0142 Muszy\u0144ski (1865\u20131866), ks. J\u00f3zef Michalik (1866-1869), ks. J\u00f3zef Zychowicz (1869\u20131870), ks. Franciszek Karakulski (1870\u20131871), ks. Micha\u0142 Obrochta (1871\u20131873), ks. J\u00f3zef Bobi\u0144ski (1873\u20131875), ks. Andrzej Niemiec (1875\u20131885), ks. J\u00f3zef Kowalski (1885\u20131886), ks. Franciszek Szablowski (1886\u20131889), ks. Antoni Mamak (1888\u20131889), ks. Kazimierz Dutkiewicz (II\u2013IV 1889), ks. Piotr Kapa\u0142a (1889\u20131890 i k. 1891-1895), ks. Stanis\u0142aw Golonka (VIII\u2013XI 1890), ks. Antoni Kurasiewicz (1890\u20131891), ks. Jan G\u00f3rnik (1891\u20131892), ks. J\u00f3zef Pegorowicz (1892\u20131893), ks. Franciszek Gutwi\u0144ski (1893\u20131896), ks. Julian Trybowski (k. 1894\u20131895), ks. Marcin \u017baczek (X\u2013XII 1896), ks. J\u00f3zef Piekarzewski (1896\u20131901), ks. Jan Kwiatkiewicz (k. 1897\u20131898), ks. Walenty Wcis\u0142o (k. 1898\u20131903 i 1909\u20131912); XX w.: ks. Franciszek Miklasi\u0144ski (1901\u20131903), ks. Jan Prag\u0142owski (1903\u20131906), ks. Jan Gawro\u0144ski (1906\u20131909), ks. Roman Sitko (k. 1909\u20131921, p\u00f3\u017aniej wyniesiony na o\u0142tarze), ks. Stanis\u0142aw Bulanda (1909\u20131910), ks. Andrzej Bogacz (1910\u20131913, k. 1913\u20131917), ks. Jan Pabian (k. 1911\u20131917), ks. Roman Duchiewicz (1913\u20131916), ks. Adam Stefa\u0144ski (1916\u20131917), ks. Jan Dec (k. 1917\u20131946), ks. Jan Stasiowski (1917\u20131918), ks. Franciszek Pi\u0119ko\u015b (1917-1919), Pawe\u0142 Wieczorek (k. 1917\u20131919), ks. Jan Paciorek (1918\u20131919, k. 1919 \u2013 1921), ks. J\u00f3zef Stawiarski (1919-1921), ks. Edward Pykosz (1921-1924), ks. Walenty Chrobak (k. 1921-1924), ks. Adam Stefa\u0144ski (k. 1921-1959), ks. Leon Mucha (1924-1931), ks.Wawrzyniec Dudziak (k. 1924-1934), ks. J\u00f3zef Sm\u00f3\u0142ka (k. 1926-1927), ks. Franciszek Herr (1931-1933), ks. Jan Czerwi\u0144ski (1933-1935), ks. Wincenty Bialik k. 1934-1943), ks. Aleksander Budacz (1935-1939), ks. Franciszek Gawlik (1935-1939), ks. Adolf Lachman (k. 1936-1943), ks. J\u00f3zef Bogusz (1937-1942), ks. Boles\u0142aw Gwo\u017adziowski (k. 1939-1978), ks. Walenty Kotarba (1939-1943), ks. Tomasz Rzepka (1942-1946, k. 1946-1960), ks. J\u00f3zef Rodak (1943-1945), ks. Jan Kos (1945-1947, k. 1947-1949), ks. W\u0142adys\u0142aw Smole\u0144 (k. 1945-1946), ks. Karol Durlak (1945-1947), ks. Tadeusz Wojciechowski (k. 1946-1947), ks. Adam \u015amietana (1946-1951), ks. Jerzy Bi\u0142yk (1947-????) ks. J\u00f3zef Here\u015bniak (1951-1958, k. 1958-1971), ks. Edward Lazarowicz (1954-1958), ks. Stanis\u0142aw Fio\u0142ek (1956-1962), ks. J\u00f3zef N\u00f3\u017cka (1958-1963), ks. Kazimierz Krzy\u017cek (1960-1964), ks. Mieczys\u0142aw Pytka (1962-1965), ks. Micha\u0142 Baniak (1963-1968), ks. Stanis\u0142aw Longosz (1964-1965), ks. Edward Mucha (1964-1971), ks. Zbigniew Ryznar (1965-1969), ks. J\u00f3zef Struga\u0142a (1965-1971), ks. W\u0142adys\u0142aw Janu\u015b (1968-1971), ks. Andrzej P\u0119kala (1969-1975), ks. Stanis\u0142aw Chudy (1971-1977), ks. Franciszek Bondek (1971-1976), ks. Jan Knutelski (1971-1976), ks. J\u00f3zef Ziobro\u0144 (1971-1976), ks. W\u0142adys\u0142aw Kr\u0119\u017cel (1973-1975), ks. Zygmunt Suwada (I-IX 1975), ks. Fryderyk Bajorek (1975-1981), ks. W\u0142adys\u0142aw Burek (1976-1987), ks. Teodor Szarwark (1976-1977), ks. Jan Juru\u015b (1976-1978), ks. Jan Styrna (1977-1978), ks. Stanis\u0142aw Mucha (1977-1978), ks. Marian Majka (1978-1987), ks. Andrzej Kurek (1978-1982), ks. Stanis\u0142aw Czernecki (1980-1984), ks. Stanis\u0142aw Rucha\u0142a (1981-1984), ks. W\u0142adys\u0142aw Domarski (1982-1991), ks. Stanis\u0142aw \u0141\u0105cz (1984-1988), ks. Mieczys\u0142aw \u015aliwa (1984-1988), ks. Stanis\u0142aw Szary (1985-1986), ks. Marek Rudzi\u0144ski (1987-1992), ks. Zbigniew Szostak (1987-1992), ks. Jerzy Gawle (1988-1994), ks. Mieczys\u0142aw Cicho\u0144 (1988-1991), ks. W\u0142adys\u0142aw Burek (1990-), ks. Andrzej Su\u0142ek (1991-1994), ks. Stanis\u0142aw W\u0105cha\u0142a, ks. Piotr Po\u015bli\u0144ski (1994-1996), ks. Leszek Rojowski (1994-1995), ks. Franciszek Cie\u015bla (1994-1999), ks. Antoni Sowa (1993-1999), ks. Jacek Nale\u017cny (1992-1993), ks. Franciszek Knutelski (1995-), ks. Piotr Lisowski (1995-2002), ks. Pawe\u0142 Wrzos (1995-1998), ks. Andrzej Dydo (1996-1998), ks. Jerzy Krzynowski (1996-1999), ks. Marian G\u00f3rowski (1998-2003), ks. Marek Dzie\u0144 (1998-2000), ks. Marek Bach (1998-2000), ks. Ryszard Polek (1999-2003), ks. Piotr Kruczy\u0144ski (2000-2008), ks. Piotr Gawe\u0142da (2001-2004), ks. Mariusz Bawo\u0142ek (2003-2009), ks. Mariusz \u017baba (2003-2011), ks. Zbigniew Smo\u0142kowicz (2004-2009), ks. Rafa\u0142 Budzik (2005-2008), ks. Grzegorz Grych (2008-2015), ks. Zbigniew Kmiecik (2008-2015), ks. Pawe\u0142 Furdyna (2010-2014), ks. Stanis\u0142aw Olszak (2011-2019), ks. Mateusz W\u00f3jcik (2014-2016), ks. Kamil Kopyt (2015-nadal), ks. Janusz Mi\u0142kowski (2015-nadal), ks. Wies\u0142aw Kulka (2017-2019), ks. Krzysztof Jankowski (2019-2021), ks. Piotr W\u0105\u017c (2019-2023), ks. Mateusz Florek (2021-nadal), ks. Grzegorz \u017burowski (2022-nadal), ks. Mateusz Chwa\u0142ek (2024-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pomoc duszp.<\/strong>: ks. W\u0142adys\u0142aw Burek (1989-2018), ks. Pawe\u0142 Wrzos (2022-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Penitencjarz:<\/strong> ks. Franciszek Knutelski (1995-2023).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Rezydenci<\/strong>: ks. Stanis\u0142aw Jurek (2008-nadal), ks. Franciszek Hanek (1996-2022), ks. Janusz Halik (2014-powr\u00f3ci\u0142 do Kie\u0142kowa)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pochodz\u0105 z parafii:<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

* kap\u0142ani: ks. Wawrzyniec (Laurenty) Wiadro (XVII w.), ks. Radostka (XVII w.), ks. Tomasz Spychajewski (1740, 1766), ks. Jakub Kolasi\u0144ski (1801, 1830), ks. Jan Jaworski (1845, 1870), ks. Stanis\u0142aw Kurdziel (1850, 1876), ks. Franciszek R\u0105czka (1853, 1880), ks. Piotr Graczy\u0144ski (1854, 1880), ks. Mateusz Je\u017c (1862, 1885), ks. Piotr Podolski (1863, 1887), ks. Micha\u0142 Wery\u0144ski (1865, 1891), ks. Kasper Mazur (1871, 1896), ks.W\u0142adys\u0142aw Mysor (1871, ?), ks. Jan Kralisz (1879, 1903), ks. Jan B\u0105czy\u0144ski (1882, 1909), ks. Henryk Wery\u0144ski (1892, 1915), \u00a0ks. J\u00f3zef Kilian (1893, 1917), ks. Micha\u0142 Kurmaniak (1895, 1924), ks. J\u00f3zef Rusek (1901, 1926), ks. Jan Z\u0142otnicki (1901, 1926), ks. Stanis\u0142aw Indyk (1902, 1925), ks. Adam Stanis\u0142aw Duszkiewicz (1903, 1925), ks. J\u00f3zef G\u0142odzik (1904, 1928), ks. Boles\u0142aw Gwo\u017adziowski (1910, 1934), ks. Stanis\u0142aw Cie\u015bla (1911, 1936), ks. Stanis\u0142aw Gudz (1912, 1935), ks. J\u00f3zef Rokita (1913, 1937), ks. Jan Szyszka (1914, 1944), ks. Stanis\u0142aw Pycior (1916, 1940), ks. Pawe\u0142 \u015aliwa (1921, 1941), ks. Julian Osmola (1925, 1953), ks. J\u00f3zef Kasprzak (1932, 1956), ks. Kazimierz Bukowski (1934, 1958), Eugeniusz \u015apiewak (1937, 1961), ks. Kazimierz Piekarski (1953, 1983), ks. Adam Pu\u015bcizna (1961, 1989), Tomasz Wery\u0144ski (1962, 1989), ks. Stanis\u0142aw Zarzycki (1962, 1993), ks. Artur Mi\u0142o\u015b (1962, 1994), ks. Krzysztof Zygmunt (1962, 1995), ks. Andrzej Surowiec (1964, 1990), ks. Ireneusz Kru\u017cel (1964, 1991), ks. Janusz Skrzypek (1965, 1991), ks. Wojciech Werner (1967, 1992), ks. Piotr Bajor (1972, 1998), ks. Dariusz Dudzik (1969, 1995), ks. Pawe\u0142 R\u00f3g (1980, 2005), ks. Artur Przywara (wy\u015bw. 2010?), ks. Piotr Dydo-Ro\u017cniecki (wy\u015bw. 2012); ks. Mateusz Chwa\u0142ek (2024-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*siostry zakonne: s. Marta Mazur (j\u00f3zefitka), s. Anna Draus (j\u00f3zefitka), s. Teresa Ry\u015b (CST), s. Sabina \u017bak (FMA), s. Eligia Violetta Pomyka\u0142a (j\u00f3zefitka), s. Monika Pomyka\u0142a (szarytka).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Informacja o parafii:<\/strong>\u00a0wydawnictwo \u201eFara Mielecka\u201d od 1994 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARAFIA \u015aW. WOJCIECHA BISKUPA M\u0118CZENNIKA W TRZE\u015aNI<\/strong>, jednostka administracyjna Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego w Trze\u015bni (nr 276), na terenie gminy Mielec, w ramach dekanatu Mielec\u2013Po\u0142udnie. W jej granicach, poza Trze\u015bni\u0105, cz\u0119\u015bci\u0105 \u0141awnicy i Wol\u0105 Chorzelowsk\u0105, znajduje si\u0119 p\u00f3\u0142nocno\u2013wschodnia cz\u0119\u015b\u0107 Mielca (osiedle Mo\u015bciska) – ulice: Doliny, Pogodna, Rudnik i Spokojna. Liczy oko\u0142o 1460 katolik\u00f3w, w tym oko\u0142o 340 z Mo\u015bcisk. Ko\u015bcio\u0142em parafialnym jest ko\u015bci\u00f3\u0142 Niepokalanego Serca Matki Bo\u017cej Fatimskiej w Trze\u015bni.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Historia<\/strong> \u00a0Od 1967 r. \u017cycie religijne w Trze\u015bni skupia\u0142o si\u0119 w kapliczce obok budynku szko\u0142y. Duszpasterstwo sprawowali ksi\u0119\u017ca z parafii chorzelowskiej, do kt\u00f3rej nale\u017ca\u0142a Trze\u015b\u0144. Na nabo\u017ce\u0144stwa ucz\u0119szczano do Chorzelowa, Sarnowa i ko\u015bcio\u0142a Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. W czasie wizytacji kanonicznej w Chorzelowie pod koniec lat 70. biskup ordynariusz Jerzy Ablewicz nakaza\u0142 budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a w Trze\u015bni i rozpocz\u0119cie przygotowa\u0144 do utworzenia parafii. Z ofiarno\u015bci mieszka\u0144c\u00f3w Trze\u015bni, Woli Chorzelowskiej, cz\u0119\u015bci \u0141awnicy\u2013Rudzisk i Mo\u015bcisk zakupiono parcel\u0119 pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, a 29 X 1980 r. po\u015bwi\u0119cono plac pod budow\u0119. W uroczysto\u015b\u0107 Bo\u017cego Cia\u0142a (18 VI 1981 r.) do Trze\u015bni przyby\u0142 pierwszy proboszcz ks. Stanis\u0142aw K\u0119dzior z misj\u0105 zorganizowania parafii. 29 XI 1981 r. biskup J. Ablewicz erygowa\u0142 parafi\u0119 \u015bw. Wojciecha BM w Trze\u015bni. Problemy organizacyjne i stan wojenny spowodowa\u0142y, \u017ce ks. S. K\u0119dzior zrezygnowa\u0142, a proboszczem mianowano ks. Wojciecha Chocho\u0142a, kt\u00f3ry obj\u0105\u0142 parafi\u0119 17 III 1982 r. Niespe\u0142na 2 miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej (8 V 1982 r.) rozpocz\u0119to budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, co by\u0142o r\u00f3wnocze\u015bnie pocz\u0105tkiem tworzenia parafii. 19 V tego\u017c roku biskup ordynariusz J. Ablewicz nada\u0142 patronat Matki Bo\u017cej Fatimskiej nad ko\u015bcio\u0142em oraz \u015bw. Wojciecha BM nad parafi\u0105. Po 82 dniach budowy uroczy\u015bcie po\u015bwi\u0119cono uko\u0144czony dolny ko\u015bci\u00f3\u0142 i wmurowano kamie\u0144 w\u0119gielny pod buduj\u0105cy si\u0119 ko\u015bci\u00f3\u0142 g\u00f3rny. Uroczysto\u015bci te by\u0142y poprzedzone tygodniowymi Misjami \u015awi\u0119tymi, przeprowadzonymi przez O. J\u00f3zefa Kubowicza ze Zgromadzenia Salwatorian\u00f3w w Krakowie. W 1983 r. powsta\u0142y kolejne obiekty parafialne. 22 IV biskup Piotr Bednarczyk po\u015bwi\u0119ci\u0142 cmentarz parafialny. (Z powodu niskiego po\u0142o\u017cenia terenu musiano nawie\u017a\u0107 dodatkowej ziemi na wysoko\u015b\u0107 2,20 m.) 21 VIII biskup W\u0142adys\u0142aw Bobowski po\u015bwi\u0119ci\u0142 now\u0105 plebani\u0119. Szczeg\u00f3lnie owocny by\u0142 rok 1984. 29 IV biskup J\u00f3zef Gucwa po\u015bwi\u0119ci\u0142 kamie\u0144 w\u0119gielny pod budow\u0119 kaplicy na cmentarzu. 19 VIII biskup P. Bednarczyk konsekrowa\u0142 5 dzwon\u00f3w: \u201eNiepokalane Serce Matki Bo\u017cej\u201d, \u201e\u015awi\u0119ty Wojciech\u201d, \u201e\u015awi\u0119ty Maksymilian\u201d, \u201e\u015awi\u0119ty J\u00f3zef\u201d, \u201eJan Pawe\u0142 II\u201d. 21 X biskup W. Bobowski po\u015bwi\u0119ci\u0142 nowo wybudowany g\u00f3rny ko\u015bci\u00f3\u0142. W kolejnych latach wyposa\u017cano wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a g\u00f3rnego. 25 VIII 1985 r. biskup P. Bednarczyk po\u015bwi\u0119ci\u0142 Drog\u0119 Krzy\u017cow\u0105 malowan\u0105 na desce i z\u0142ocon\u0105 przez artyst\u0119 plastyka J\u00f3zefa Furdyn\u0119. 24 VIII 1986 r. odby\u0142a si\u0119 pod przewodnictwem biskupa P. Bednarczyka uroczysta intronizacja figury Matki Bo\u017cej Fatimskiej. (Figura – wyrze\u017abiona w drewnie cedrowym – zosta\u0142a zakupiona przez proboszcza W. Chocho\u0142a w Fatimie w czasie pielgrzymki w 1985 r. i pobycie w Coimbra u siostry \u0141ucji.) W sierpniu 1987 r. odby\u0142a si\u0119 pierwsza wizytacja kanoniczna parafii, a 23 VIII biskup W. Bobowski po\u015bwi\u0119ci\u0142 nowy o\u0142tarz marmurowy w ko\u015bciele g\u0142\u00f3wnym. 23 VIII 1992 r. nast\u0105pi\u0142o po\u015bwi\u0119cenie Ogr\u00f3jca przez biskupa P. Bednarczyka. (Dwie figury – Pana Jezusa kl\u0119cz\u0105cego w Getsemani i Anio\u0142a z kielichem – zosta\u0142y wyrze\u017abione w drewnie lipowym przez art. plast. Tadeusza Szpunara z Krakowa.) 24 IV 1994 r. odby\u0142a si\u0119 intronizacja relikwii \u015bw. Wojciecha do ko\u015bcio\u0142a g\u00f3rnego, a uroczysto\u015bci przewodzi\u0142 biskup ordynariusz J\u00f3zef \u017byci\u0144ski. 6 V 1995 r. ks. infu\u0142at Stanis\u0142aw Rosa po\u015bwi\u0119ci\u0142 o\u0142tarz ku czci \u015bw. Wojciecha. (Naturalnej wielko\u015bci figura \u015bw. Wojciecha zosta\u0142a wyrze\u017abiona w drewnie lipowym przez T. Szpunara.) Obrazy polskich \u015bwi\u0119tych namalowa\u0142 na desce J. Furdyna. 23 IV 1997 r. biskup Jan Styrna po\u015bwi\u0119ci\u0142 krzy\u017c w przedsionku ko\u015bcio\u0142a. Rok p\u00f3\u017aniej \u2013 23 IV 1998 r. po\u015bwi\u0119cono chrzcielnic\u0119, pascha\u0142, \u015bwiecznik, Baranka Apokaliptycznego na frontonie podstawy g\u0142\u00f3wnego o\u0142tarza (odlew z br\u0105zu, z\u0142ocony) i anio\u0142a na frontonie ambonki (odlew z br\u0105zu, z\u0142ocony), wykonane przez Czes\u0142awa D\u017awigaja z Krakowa. (Cz\u0119\u015bci marmurowe wykona\u0142 Tadeusz Sumek z Krakowa.) 13 IX 1998 r. po\u015bwi\u0119cono krzy\u017c i figur\u0119 Matki Bo\u017cej przy skrzy\u017cowaniu dr\u00f3g na terenie osiedla Mo\u015bciska. 14 X 1999 r. ks. dziekan Stanis\u0142aw Sk\u0142adzie\u0144 po\u015bwi\u0119ci\u0142 figur\u0119 Pana Jezusa Uwielbianego do kaplicy cmentarnej. (Figur\u0119 wyrze\u017abi\u0142 w drewnie lipowym T. Szpunar.) W dniach 25\u201326 VI 2001 r. odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci Nawiedzenia Parafii przez Kopi\u0119 Obrazu Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej pod przewodnictwem biskupa J. Gucwy. 30 IX tego\u017c roku zorganizowano jubileuszowe uroczysto\u015bci 20\u2013lecia erygowania parafii w Trze\u015bni oraz 15\u2013lecia intronizacji figury Matki Bo\u017cej Fatimskiej. Przewodnicz\u0105cy uroczysto\u015bciom biskup J. Styrna po\u015bwi\u0119ci\u0142 p\u0142askorze\u017ab\u0119 \u201eTr\u00f3jka dzieci fatimskich\u201d, wykonan\u0105 wraz z polichromi\u0105 przez T. Szpunara. 23 IV 2002 r. po\u015bwi\u0119cono figur\u0119 Pana Jezusa Zmartwychwsta\u0142ego i polichromi\u0119 autorstwa T. Szpunara, a 22 VIII tego\u017c roku biskup ordynariusz Wiktor Skworc konsekrowa\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny. 23 IV 2004 r. biskup W. Bobowski po\u015bwi\u0119ci\u0142 kaplic\u0119 cmentarn\u0105. (Wn\u0119trze kaplicy i ch\u0142odni wy\u0142o\u017cono marmurem.) 22 IV 2005 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia figury Pana Jezusa Mi\u0142osiernego i o\u0142tarza polowego. (Autorem figury naturalnej wielko\u015bci z br\u0105zu by\u0142 T. Szpunar, a o\u0142tarz granitowy wykona\u0142 T. Sumak.) W 2001 r. Misje \u015awi\u0119te przeprowadzili redemptory\u015bci \u2013 o. Stanis\u0142aw Gruszka i o. Stanis\u0142aw Nowak. 18 V 2006 r. zorganizowano uroczysto\u015b\u0107 nadania Szkole Podstawowej w Trze\u015bni imienia Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II. Przewodniczy\u0142 jej ks. biskup Stanis\u0142aw Budzik, kt\u00f3ry tak\u017ce po\u015bwi\u0119ci\u0142 sztandar szkolny, figur\u0119 Ojca \u015aw. Jana Paw\u0142a II (z br\u0105zu, wg proj. Tadeusza Szpunara, ustawion\u0105 przed szko\u0142\u0105), dwa obrazy Jana Paw\u0142a II (mal. J\u00f3zef Furdyna) i \u201eD\u0105b Papieski\u201d, posadzony obok szko\u0142y. (Figur\u0119, obrazy oraz radiofonizacj\u0119 szko\u0142y i nag\u0142o\u015bnienie sali gimnastycznej ufundowali parafianie i ksi\u0105dz proboszcz.) W dniu odpustu parafialnego 27 VIII 2006 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 jubileuszowa 25-lecia parafii i 20-lecia intronizacji figury Matki Bo\u017cej Fatimskiej. Rok p\u00f3\u017aniej, tak\u017ce w czasie odpustu (19 VIII 2007 r.), ks. biskup W\u0142adys\u0142aw Bobowski dokona\u0142 intronizacji relikwii \u015bw. Faustyny i po\u015bwi\u0119ci\u0142 obraz Aposto\u0142ki Mi\u0142osierdzia, znajduj\u0105cy si\u0119 w Ogr\u00f3jcu, w nawie bocznej ko\u015bcio\u0142a. 15 VIII 2008 r. ks. biskup W\u0142adys\u0142aw Bobowski po\u015bwi\u0119ci\u0142 nowo zbudowane organy 32-g\u0142osowe. Od 23 VIII 2009 r. rozpocz\u0105\u0142 w parafii pos\u0142ug\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 ks. pra\u0142at W\u0142adys\u0142aw Szyrsze\u0144, dotychczasowy proboszcz w Borusowej, kanonik honorowy Kapitu\u0142y Boche\u0144skiej. W dniu odpustu 21 VIII 2011 r. obchodzono uroczysto\u015b\u0107 30-lecia parafii i 25-lecia intronizacji figury Matki Bo\u017cej Fatimskiej. Wtedy te\u017c rozpocz\u0119to nawiedzanie rodzin w parafii przez t\u0119 figur\u0119. W 30-lecie rozpocz\u0119cia budowy ko\u015bcio\u0142a w Trze\u015bni odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 pod przewodnictwem ks. J\u00f3zefa Por\u0119by \u2013 pra\u0142ata honorowego Ojca \u015awi\u0119tego. Od 17 do 23 X 2012 r. parafialne Misje \u015awi\u0119te prowadzi\u0142 o. Tomasz Niedziela \u2013 salwatorianin, a w dniach 27-28 X 2012 r. ks. biskup Wies\u0142aw Lechowicz przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 parafii. Latem 2013 r. malowano ko\u015bci\u00f3\u0142. 22 VIII 2013 r. ks. biskup ordynariusz dr Andrzej Je\u017c po\u015bwi\u0119ci\u0142 witra\u017ce: 5 \u201eTajemnice Bolesnych\u201d (w Ogr\u00f3jcu), 2 witra\u017cy przedstawiaj\u0105cych sceny z dzia\u0142alno\u015bci ewangelicznej Pana Jezusa (w nawie g\u0142\u00f3wnej) i 4 witra\u017ce: b\u0142. ks. Jerzego Popie\u0142uszki, b\u0142. Jana Paw\u0142a II, ks. prymasa Stefana Wyszy\u0144skiego i b\u0142. s. Faustyny (w kaplicy \u015bw. Wojciecha). W 2016 r. uroczy\u015bcie obchodzono 35. rocznic\u0119 powstania parafii. Koncelebrowanej Mszy \u015awi\u0119tej przewodniczy\u0142 ks. biskup tarnowski Andrzej Je\u017c. Przed Msz\u0105 \u015awi\u0119t\u0105 ks. biskup Andrzej Je\u017c intronizowa\u0142 w ko\u015bciele relikwie \u015bw. Ojca Pio.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Odpust:<\/strong>\u00a0niedziela po 23 IV (\u015bw. Wojciecha B.M.), niedziela po 22 VIII (Niepokalanego Serca Matki Bo\u017cej Fatimskiej).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ksi\u0119gi metrykalne:<\/strong>\u00a0od 1981, kronika parafialna: od 1982.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grupy dzia\u0142aj\u0105ce przy parafii:<\/strong>\u00a0Rada Parafialna, lektorzy, ministranci, grupy m\u0142odzie\u017cowe, Dziewcz\u0119ca S\u0142u\u017cba Maryjna, schola, R\u00f3\u017ce R\u00f3\u017ca\u0144cowe (dzieci\u0119ca, m\u0142odzie\u017cowa i doros\u0142ych), zesp\u00f3\u0142 teatralny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Stowarzyszenia i inne formy dzia\u0142alno\u015bci:<\/strong>\u00a0\u201eCaritas\u201d, biblioteka parafialna, \u015bwietlica dla dzieci na plebanii.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Proboszcz<\/strong>: ks. Wojciech Choch\u00f3\u0142 (1982-2019), ks. Jan Tomczyk (2019-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wikariusze:<\/strong>\u00a0-.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Rezydent:<\/strong>\u00a0ks. W\u0142adys\u0142aw Szyrsze\u0144 (2009-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pochodz\u0105 z parafii:<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*ksi\u0119\u017ca: ks. Jan Pietryka (urodzony – 1940, wy\u015bwi\u0119cony – 1964), ks. Czes\u0142aw Gracz (1941, 1965, zm. 1982), ks. Daniel Pietryka (1967, 1993), ks. Dariusz Babula SDS (1970, 1997), ks. Robert Stachowicz SDS (1970, 1997), ks. Mariusz Kowalski SDS, ks. Pawe\u0142 Szczur, ks. Waldemar Pszeniczny SDS (1971, 1999), ks. Piotr Haracz (wy\u015bw. 2009), ks. Szymon Pietryka (wy\u015bw. 2012).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

* siostry zakonne: s. Zofia Kardy\u015b, s. N. Kardy\u015b, Regina Kasza CSFN, s. J\u00f3zefa Bernat RM, s. J\u00f3zefa Rado SSCJ.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARAFIA TR\u00d3JCY PRZENAJ\u015aWI\u0118TSZEJ<\/strong>, jednostka administracyjna Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego w Mielcu, z siedzib\u0105 przy ul. Ks. Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego 14. W jej granicach znajduj\u0105 si\u0119 wschodnie tereny miasta z ulicami: \u015aw. Anny, Botaniczna, \u015aw. Brata Alberta, Budowlana, Cha\u0142ubi\u0144skiego, Daleka, D\u0105br\u00f3wki, Gajowa, Godlewskiego, ks. Gwo\u017adziowskiego, Iwaszkiewicza, Jasna, Jastrz\u0119bia, Jemio\u0142owa, Jod\u0142owa, Kahla, \u015aw. Kingi, Klonowa, \u015aw. Kr\u00f3lowej Jadwigi, Kolorowa, Krempy, Kryczy\u0144skiego, Laskowa, Lema, Lipowa, \u0141\u0105kowa, \u0141owiecka, Majowa, Metalowc\u00f3w, Miko\u0142ajczyka, Mi\u0142a, Niedu\u017ca, Okr\u0119\u017cna, Osiedlowa, Partyzant\u00f3w, ks. Popie\u0142uszki, Rataja, Raciborskiego, Rusina, Smoczka, Szafera, W\u0142adys\u0142awa Warne\u0144czyka, Wierzbowa, Witosa (numery nieparzyste od 15 do ko\u0144ca, numery parzyste od 26 do ko\u0144ca), Wolno\u015bci (numery nieparzyste od 115 do ko\u0144ca, numery parzyste od 148 do ko\u0144ca), Wrzosowa, Kard. S. Wyszy\u0144skiego i Zygmuntowska. Liczy oko\u0142o 11 000 katolik\u00f3w. Ko\u015bcio\u0142em parafialnym jest ko\u015bci\u00f3\u0142 p.w. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej przy ul. Kard. Stefana Wyszy\u0144skiego, a ponadto na terenie parafii znajduje si\u0119 kaplica Matki Bo\u017cej Fatimskiej w Domu Pomocy Spo\u0142ecznej przy ul. Kard. Stefana Wyszy\u0144skiego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Historia<\/strong> Parafia Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu powsta\u0142a na mocy dekretu ks. abp. Jerzego Ablewicza z dnia 4 VIII 1987 r. na terenach wydzielonych z parafii \u015bw. Mateusza i parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, zamieszka\u0142ych w\u00f3wczas przez oko\u0142o 4 tysi\u0105ce katolik\u00f3w. Pocz\u0105tkowo opiek\u0119 duszpastersk\u0105 na tym terenie sprawowa\u0142 ks. Kazimierz Skrzypek. Pierwszym proboszczem zosta\u0142 mianowany ks. Stanis\u0142aw Sk\u0142adzie\u0144, kt\u00f3ry 20 IX 1987 r. odprawi\u0142 pierwsz\u0105 parafialn\u0105 Msz\u0119 \u015aw. w sali katechetycznej (w u\u017cyczonym przez Michalin\u0119 i Aleksandra Chmiel\u00f3w budynku prywatnym) przy ul. Wolno\u015bci 196. Tam w\u0142a\u015bnie odprawiano Msze \u015aw. do 24 XII 1988 r. Pocz\u0105tkowo duchowni mieszkali w domach prywatnych: proboszcz ks. S. Sk\u0142adzie\u0144 u M. i A. Chmiel\u00f3w, a wikariusze u Gra\u017cyny i Grzegorza Ciejk\u00f3w oraz Zofii i Edwarda Feret\u00f3w. Utworzono grupy apostolskie, m.in.: ministrant\u00f3w, lektor\u00f3w, DSM i grup\u0119 misyjn\u0105, a w p\u00f3\u017aniejszych latach rozpocz\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015b\u0107 stowarzyszenie \u201eCaritas\u201d, zesp\u00f3\u0142 wokalno\u2013instrumentalny \u201eAdeus\u201d oraz \u015bwietlica dla dzieci. Od 8 XII 1987 r. rozpocz\u0105\u0142 peregrynacj\u0119 obraz Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej. Po zakupieniu ok.1,7 ha terenu przy ul. Ks. Kard. Stefana Wyszy\u0144skiego \u2013 29 V 1988 r. ks. bp Piotr Bednarczyk po\u015bwi\u0119ci\u0142 plac pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a oraz krzy\u017c na placu budowy. Od lipca do grudnia 1988 r. zbudowano prowizoryczn\u0105 kaplic\u0119 z materia\u0142u uzyskanego od parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. Po\u015bwi\u0119cenia kaplicy dokona\u0142 biskup W\u0142adys\u0142aw Bobowski na Mszy \u015aw. \u201epasterce\u201d 25 XII 1988 r. Pierwsze rekolekcje rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 w \u015brod\u0119 popielcow\u0105 1989 r. W latach 1989\u20131992 wybudowano plebani\u0119 w stanie surowym. Od 1989 r. \u2013 w ka\u017cd\u0105 pierwsz\u0105 niedziel\u0119 pa\u017adziernika \u2013 wprowadzono coroczn\u0105 pielgrzymk\u0119 do kapliczki Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej przy drodze do Kolbuszowej. 21 V 1991 r. biskup ordynariusz J\u00f3zef \u017byci\u0144ski po\u015bwi\u0119ci\u0142 dzwony, ufundowane przez parafian. 29 IX 1993 r. rozpocz\u0119to prace ziemne pod stop\u0119 i fundament pod wie\u017c\u0119 ko\u015bcio\u0142a. Od Adwentu 1993 r. rozpocz\u0105\u0142 peregrynacj\u0119 po parafii obraz \u201eJezu ufam Tobie\u201d. W dniach 14\u201322 V 1994 r. odby\u0142y si\u0119 pierwsze Misje \u015awi\u0119te, kt\u00f3re prowadzili ksi\u0119\u017ca saletyni, zako\u0144czone pierwsz\u0105 wizytacj\u0105 kanoniczn\u0105 ks. biskupa J\u00f3zefa \u017byci\u0144skiego. 15 VI 1997 r. biskup ordynariusz J. \u017byci\u0144ski wmurowa\u0142 kamie\u0144 w\u0119gielny pod ko\u015bci\u00f3\u0142. (Kamie\u0144 zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony przez papie\u017ca Jana Paw\u0142a II na uroczysto\u015bciach w Gnie\u017anie 3 VI 1997 r.) Dekretem ks. biskupa ordynariusza Wiktora Skworca z dn. 18 V 1998 r. powi\u0119kszono parafi\u0119 o rejony ulic: J. Iwaszkiewicza, Majowej, F. Wiesio\u0142owskiego, W. Witosa i Wolno\u015bci (numery parzyste). W szczeg\u00f3lny spos\u00f3b czczono Rok Jubileuszowy 2000 (ustanowiony dla uczczenia Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej), przyspieszaj\u0105c znacznie tempo budowy ko\u015bcio\u0142a oraz dostosowuj\u0105c jego wewn\u0119trzny wystr\u00f3j do tre\u015bci jubileuszowych. Od 9 do 16 IV przeprowadzono drugie Misje \u015aw. (ksi\u0119\u017ca pallotyni). W dniach 26\u201327 VI 2001 r. w surowych murach wybudowanej \u015bwi\u0105tyni odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci Nawiedzenia Obrazu Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej. 3 XII 2001 r. na wie\u017cy ko\u015bcio\u0142a zamontowano iglic\u0119 z krzy\u017cem. W latach 2002 \u2013 2003 otynkowano ko\u015bci\u00f3\u0142 na zewn\u0105trz i wewn\u0105trz, a nast\u0119pnie rozpocz\u0119to wyposa\u017canie wn\u0119trza. W dniach 28\u201330 III 2003 r. przeprowadzona zosta\u0142a druga wizytacja kanoniczna, w czasie kt\u00f3rej 28 III ks. bp Wiktor Skworc po\u015bwi\u0119ci\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142. Po wizytacji kanonicznej i po\u015bwi\u0119ceniu ko\u015bcio\u0142a (2003) kontynuowano prace w jego wn\u0119trzu i r\u00f3wnocze\u015bnie urz\u0105dzano otoczenie. Pi\u0119kniej\u0105ce wn\u0119trze \u015bwi\u0105tyni i rozwijaj\u0105ce si\u0119 w nim \u017cycie religijne parafii inspirowa\u0142o wiernych do tworzenia grup modlitewnych, charytatywnych i artystycznych. Aktywno\u015b\u0107 ta wzmog\u0142a si\u0119 w 2004 r. i rozwija\u0142a w latach nast\u0119pnych. W 2008 r. rozebrano kaplic\u0119, kt\u00f3ra tymczasowo pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 ko\u015bcio\u0142a parafialnego w latach 1988-2001. Wkr\u00f3tce potem ustawiono wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a 5 kapliczek Maryjnych. Wa\u017cnym wydarzeniem w \u017cyciu parafii by\u0142o urz\u0105dzenie w ko\u015bciele kaplicy ze statu\u0105 Pana Jezusa Nazare\u0144skiego oraz po\u015bwi\u0119cenie przez biskupa ordynariusza dr. Andrzeja Je\u017ca (23 III 2012 r.). W 25. roku dzia\u0142alno\u015bci parafii i dnia Odpustu Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, 3 VI 2012 r. ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 konsekrowany przez biskupa ordynariusza dr. Andrzeja Je\u017ca. W dniach 17-18 XI 2012 r. ks. bp Wies\u0142aw Lechowicz przeprowadzi\u0142 wizytacj\u0119 kanoniczn\u0105 parafii. Wyj\u0105tkowym wydarzeniem by\u0142o nawiedzenie parafii przez Obraz Pana Jezusa Mi\u0142osiernego (25-26 XI 2014 r.) Sukcesywnie urz\u0105dzano otoczenie i wn\u0119trze ko\u015bcio\u0142a parafialnego. 26 XII 2016 r. ks. inf. Adam Kokoszka po\u015bwi\u0119ci\u0142 nowy pomnik b\u0142. ks. Jerzego Popie\u0142uszki, a rok p\u00f3\u017aniej (17 XII 2017 r.) ks. bp ordynariusz Andrzej Je\u017c po\u015bwi\u0119ci\u0142 nowy pomnik ks. kard. Stefana Wyszy\u0144skiego oraz nowe \u0142awki w ko\u015bciele. Dzia\u0142o si\u0119 to w ramach uroczysto\u015bci 30-lecia powstania i dzia\u0142alno\u015bci Parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. W 2018 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 organizator i pierwszy proboszcz parafii, budowniczy ko\u015bcio\u0142a parafialnego i wielce zas\u0142u\u017cony dla parafii ks. pra\u0142at Stanis\u0142aw Sk\u0142adzie\u0144. Zast\u0105pi\u0142 go ks. Janusz Paciorek, ale po trzech latach zrezygnowa\u0142 z probostwa i w 2021 r. zosta\u0142 przeniesiony do innej parafii. W okresie jego proboszczowania parafia prze\u017cywa\u0142a trudne chwile zwi\u0105zane g\u0142\u00f3wnie z pandemi\u0105 choroby COVID-19 i restrykcyjnymi obostrzeniami sanitarnymi. Udzia\u0142 wiernych w Mszach \u015awi\u0119tych i innych nabo\u017ce\u0144stwach znacznie si\u0119 zmniejszy\u0142.\u00a0\u00a0 Od 2021 r. funkcj\u0119 proboszcza pe\u0142ni ks. Janusz Adamczyk. Po stopniowym znoszeniu ogranicze\u0144 pandemicznych \u017cycie parafii powr\u00f3ci\u0142o do normalno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Odpust:<\/strong>\u00a0w \u015bwi\u0119to Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grupy dzia\u0142aj\u0105ce przy parafii<\/strong>: lektorzy, ministranci, Papieskie Dzie\u0142o Misyjne Dzieci, Dziewcz\u0119ca S\u0142u\u017cba Maryjna, Apostolska Wsp\u00f3lnota M\u0142odzie\u017cy, Studencki Kr\u0105g Biblijny, R\u00f3\u017ce \u017bywego R\u00f3\u017ca\u0144ca, M\u0142odzie\u017cowa R\u00f3\u017ca \u017bywego R\u00f3\u017ca\u0144ca, Odnowa w Duchu \u015awi\u0119tym, dzieci\u0119cy zesp\u00f3\u0142 muzyczny, zesp\u00f3\u0142 muzyczny \u201e\u0141\u00f3d\u017a Piotrowa\u201d, m\u0142odzie\u017cowy zesp\u00f3\u0142 muzyczny. Grupy dzia\u0142aj\u0105ce przy parafii (nowe po 2004 r.): R\u00f3\u017ca R\u00f3\u017ca\u0144cowa B\u0142. Matki Teresy z Kalkuty (kap\u0142a\u0144ska), R\u00f3\u017ce Rodzic\u00f3w, Wsp\u00f3lnota Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym \u201e\u017bywa Woda\u201d (2004), Apostolstwo Dobrej \u015amierci (2004), Kr\u0119gi Rodzin Domowego Ko\u015bcio\u0142a, Apostolat \u201eMargaretka\u201d, Pie\u015bniarki i Pie\u015bniarze, Apostolska Wsp\u00f3lnota M\u0142odzie\u017cy, Eucharystyczny Ruch M\u0142odych, M\u0142odzie\u017cowa Grupa B\u0142ogos\u0142awie\u0144stw, Kr\u0105g Biblijny.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inne formy<\/strong>: Parafialna Rada Duszpasterska, modlitwa medytacyjna, kursy przedma\u0142\u017ce\u0144skie (w maju ka\u017cdego roku), Poradnia \u017bycia Rodzinnego (od 1994 r.), \u201eCaritas\u201d, \u201eM\u0142odzie\u017c Trzeciego Tysi\u0105clecia\u201d. Inne formy dzia\u0142alno\u015bci (nowe po 2004 r.): Parafialna Poradnia Rodzinna i Wolontariat charytatywny oraz zespo\u0142y muzyczne: \u201eRado\u015b\u0107 Istnienia\u201d, \u201eTchnienie \u017bycia\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wsp\u00f3lnoty modlitewne i apostolskie (dzia\u0142alno\u015b\u0107 w r\u00f3\u017cnych okresach)<\/strong>: Rada Duszpasterska, Rada Ekonomiczna, R\u00f3\u017ce r\u00f3\u017ca\u0144cowe (21) i R\u00f3\u017ce r\u00f3\u017ca\u0144cowe rodzic\u00f3w (11), Odnowa w Duchu \u015awi\u0119tym, Apostolstwo Dobrej \u015amierci, Ko\u0142o Rodziny Radio Maryja i Telewizji Trwam, Poradnia \u017cycia rodzinnego, Pie\u015bniarki, Klub Seniora „Wrzos”, Wolontariat Charytatywny, Apostolska Wsp\u00f3lnota M\u0142odych, Ch\u00f3r Parafialny „Gaudete”, Zesp\u00f3\u0142 „Rado\u015b\u0107 Istnienia”, Liturgiczna s\u0142u\u017cba o\u0142tarza, Dziewcz\u0119ca S\u0142u\u017cba Maryjna, Kol\u0119dnicy Misyjni, Franciszka\u0144ski Zakon \u015awieckich, Liturgiczna S\u0142u\u017cba O\u0142tarza, M\u0142odzie\u017cowy Zesp\u00f3\u0142 Emeth, Odnowa w Duchu \u015awi\u0119tym, R\u00f3\u017ce R\u00f3\u017ca\u0144cowe, \u017bywa Droga Krzy\u017cowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ksi\u0119gi metrykalne<\/strong>: od 1987 r., kronika parafialna: od 1987 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Proboszcz<\/strong>: ks. Stanis\u0142aw Sk\u0142adzie\u0144 (1987-2018), ks. Janusz Paciorek (2018-2021), ks. Janusz Adamczyk (2021-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wikariusze:<\/strong> ks. Stanis\u0142aw Madeja (1989-1995), ks. Antoni Sawina (1989-1993), ks. Bronis\u0142aw Kowalik (1990-1994), ks. Kazimierz Sole\u0144ski (1993-1996), ks. Jan Burdek (1994\u20131998), ks. Leszek Durlak (1996-2001), ks. Ryszard Ko\u0142odziej (1996\u20131999), ks. Stanis\u0142aw Mora\u0144da (1997\u20131999), ks. Krzysztof Rybski (1998\u20132002), ks. J\u00f3zef Ciejka (1999\u20132000), ks. Tomasz At\u0142as (1999-2001), ks. Edward Kobos (2000-2003), ks. Mieczys\u0142aw Smole\u0144 (2001-2004), ks. Krzysztof Wa\u015bko (2001-2002), ks. Antoni Mulka (2002-2006), ks. Miros\u0142aw \u017buchowski (2002-2008), ks. Andrzej Papie\u017c (2003-2009), ks. Piotr Fela (2004-2006), ks. Piotr Nalepa (2006-2012), ks. Stanis\u0142aw K\u0142y\u015b (2006-2011), ks. Marcin G\u0105dek (2008-2015), ks. Grzegorz Franczyk (2009-2013), ks. Leszek Poremba (2011-2016), ks. Mariusz Czosnyka (2012-2019), ks. Jerzy Cie\u0107ko (2013-2020), ks. Szczepan Wierzbicki (2015-2019), ks. Piotr M\u0105czka (2016-2020), ks. Sylwester Duda (2019-nadal), ks. Kamil Pawlik (2019-2020), ks. Piotr Plata (2020-), ks. Karol Tokarczyk (2020-nadal), ks. Jaros\u0142aw Musia\u0142 (2020-nadal), ks. Wojciech Mr\u00f3z (2022-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Rezydenci:<\/strong> ks. Stanis\u0142aw Borek (2000-2008), ks. W\u0142adys\u0142aw Tokarczyk (2004-2015), ks. Ryszard S\u0142owik (2008-2009), ks. J\u00f3zef Bukowiec (2010-nadal), ks. Marian Hyjek (2016-nadal), ks. Stanis\u0142aw Sk\u0142adzie\u0144 (2018-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pochodz\u0105 z parafii:<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*ksi\u0119\u017ca:<\/strong>\u00a0ks. Stanis\u0142aw Pos\u0142uszny (urodzony -1948, wy\u015bwi\u0119cony – 1972), ks. Adam Malczy\u0144ski (1972, 1997), o. Tomasz Miczek (kapucyn), ks. Karol \u017buraw (wy\u015bw. 2003), ks. \u0141ukasz Halada (wy\u015bw. 2005), ks. Grzegorz Pazdro (wy\u015bw. 2007), ks. Micha\u0142 Bik (wy\u015bw. 2010), ks. Rafa\u0142 Duda (wy\u015bw. 2011), ks. \u0141ukasz Kurmaniak (wy\u015bw. 2011), ks. Marcin G\u00f3rski (wy\u015bw. 2012 r.), ks. Adrian Pazdyk (wy\u015bw. 2013 r.);, ks. Jacek Bia\u0142ek (wy\u015bw. 2016), ks. Tomasz \u015apiewak (wy\u015bw. 2017), ks. Sebastian \u015aledziona (wy\u015bw. 2017), ks. Wojciech Rymut (wy\u015bw. 2018);<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*siostry zakonne:<\/strong>\u00a0Agnieszka Kamuda (s\u0142u\u017cebniczka), Klemensa Kotwica (j\u00f3zefitka), Katarzyna Ciemi\u0119ga (szarytka), Magdalena S\u0142oboda (sercanka), Magdalena Chmiel (nazaretanka), Paulina Magda (SS. Mi\u0142osierdzia), Joanna Janik (s\u0142u\u017cebniczka starowiejska), Sabina G\u00f3rska (karmelitanka).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Informacja o parafii:<\/strong>\u00a0Od 1994 r. parafia wydaje gazet\u0119 \u201eTrinitas\u201d, najcz\u0119\u015bciej przed \u015bwi\u0119tami Bo\u017cego Narodzenia i Wielkanocy, dla przedstawienia realizacji aktualnych zada\u0144 duszpasterskich i inwestycyjnych parafii (budowa i urz\u0105dzanie wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a, obiekt\u00f3w parafialnych i otoczenia). W 2012 r. wydano album\u00a025 lat parafii pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu,<\/em>\u00a0Mielec 2012.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARAFIA WSZYSTKICH \u015aWI\u0118TYCH W CHORZELOWIE,<\/strong>\u00a0jednostka administracyjna Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego, obejmuj\u0105ca swymi granicami miejscowo\u015bci: Chorzel\u00f3w, Chrz\u0105st\u00f3w, \u0141awnic\u0119 od nr 18 do ko\u0144ca, Malinie i cz\u0119\u015b\u0107 Z\u0142otnik od nr 274 do ko\u0144ca, oraz p\u00f3\u0142nocn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta Mielca (ulice: Orla od nr 4 do 20, Kosmonaut\u00f3w, Rolna, H. Sienkiewicza nry 169-179, Szybowcowa, \u015alusarska, Zawiszy Czarnego). Nale\u017cy do diecezji tarnowskiej, a w jej ramach do dekanatu Mielec-P\u00f3\u0142noc. Ko\u015bcio\u0142em parafialnym jest zabytkowa \u015bwi\u0105tynia pw. Wszystkich \u015awi\u0119tych w Chorzelowie \u2013 Sanktuarium Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Rodzin, usytuowana przy drodze wojew\u00f3dzkiej 985 D\u0119bica – Mielec – Baran\u00f3w Sandomierski – Siedleszczany. Obok ko\u015bcio\u0142a znajduj\u0105 si\u0119:\u00a0 zabytkowa plebania, zabudowania parafialne i parking. W pobli\u017cu, przy wspomnianej trasie, ulokowany jest cmentarz parafialny. Ponadto na terenie parafii znajduj\u0105 si\u0119: kaplica pw. Dobrego Pasterza w Chrz\u0105stowie, kaplica pw. Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w \u0141awnicy oraz dom zakonny SS. Franciszkanek Rodziny Maryi w Chorzelowie. Parafia liczy oko\u0142o 5 640 wiernych.
Historia Parafia chorzelowska zosta\u0142a utworzona w 2. po\u0142 XIII w. Przypuszcza si\u0119, \u017ce fundowa\u0142 j\u0105 r\u00f3d rycerski Strzegomit\u00f3w-Ko\u015bciesz\u00f3w. Potwierdzeniem jej dzia\u0142alno\u015bci s\u0105 wykazy \u015bwi\u0119topietrza z XIV w. W granicach parafii znajdowa\u0142y si\u0119 miejscowo\u015bci: Chorzel\u00f3w, Chrz\u0105st\u00f3w,\u00a0 Malinie, Tusz\u00f3w Narodowy, Wola Chrz\u0105stowska, Z\u0142otniki i Ja\u015blany. Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny, zbudowany z drewna, sta\u0142 w centrum Chorzelowa. W nast\u0119pnym wieku Chorzel\u00f3w wszed\u0142 do maj\u0105tku mieleckich Gryfit\u00f3w, kt\u00f3rzy przyj\u0119li nazwisko Mielecki. Wiadomo, \u017ce od 1513 r. czynna by\u0142a szk\u00f3\u0142ka parafialna. W 1526 r. tw\u00f3rca i w\u0142a\u015bciciel klucza mieleckiego Stanis\u0142aw Mielecki, rotmistrz kr\u00f3lewski, kasztelan po\u0142aniecki i zawichojski, ufundowa\u0142 prepozytur\u0119 w Mielcu. Parafia chorzelowska zosta\u0142a inkorporowana do parafii Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny i \u015bw. Mateusza w Mielcu, a Chorzel\u00f3w otrzyma\u0142 status filii prepozytury. Taki stan rzeczy zatwierdzi\u0142 7 XI 1526 r. biskup krakowski Piotr Tomicki, bowiem Mielec i Chorzel\u00f3w nale\u017ca\u0142y do diecezji krakowskiej. W 2. po\u0142. XVI w. zbudowano drugi? drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142. W 1612 r. jego cz\u0119\u015b\u0107 spali\u0142a si\u0119, ale w kr\u00f3tkim czasie j\u0105 odbudowano. Tak\u017ce w 1612 r. zbudowano szpital (dom opieki) dla ubogich i samotnych. Jedn\u0105 z najbardziej gorliwych opiekunek szpitala by\u0142a c\u00f3rka w\u0142a\u015bcicieli Chorzelowa Teresa Izabella Morsztyn\u00f3wna (1680-1698). Zmar\u0142a na tajemnicz\u0105 chorob\u0119, w opinii \u015bwi\u0119to\u015bci. (Szerzej w oddzielnym ha\u015ble w niniejszej Encyklopedii.) Wa\u017cnym wydarzeniem dla Chorzelowa by\u0142o za\u0142o\u017cenie przez biskupa krakowskiego Andrzeja Za\u0142uskiego Bractwa Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej i kapelanii (6 X 1756 r.) W 1783 r. parafia mielecka (nadal z Chorzelowem) wesz\u0142a w sk\u0142ad nowo utworzonej diecezji tarnowskiej, w latach 1805-1821 nale\u017ca\u0142a do diecezji przemyskiej, a od 1821 r. ponownie do diecezji tarnowskiej. W latach 1808-1888 do chorzelowskiej filii mieleckiej prepozytury nale\u017ca\u0142a kapelania w Ja\u015blanach, utworzona dla tamtejszych kolonist\u00f3w niemieckich przyby\u0142ych w ostatnim dwudziestoleciu XVIII. Po zakupie maj\u0105tku chorzelowskiego przez Tarnowskich (1813 r.) i w warunkach systematycznego rozwoju miejscowo\u015bci,\u00a0 rozpocz\u0119to starania o ponowne utworzenie parafii w Chorzelowie. W 1854 r. biskup tarnowski Alojzy Pukalski restytuowa\u0142 chorzelowsk\u0105 parafi\u0119. Jej granice obejmowa\u0142y miejscowo\u015bci: Chorzel\u00f3w, Chrz\u0105st\u00f3w, Malinie, Grochowe, Hyki D\u0119biaki, Trze\u015b\u0144 ,Tusz\u00f3w Narodowy, Ja\u015blany , Wol\u0119 Chorzelowsk\u0105 . Na pierwszego proboszcza mianowano ks. Jana Krawczy\u0144skiego (1809-1866). Zar\u00f3wno on jak i jego nast\u0119pca ks. Aleksander Pers (1855-1900) starali si\u0119 utrzymywa\u0107 w dobrym stanie starzej\u0105cy si\u0119 coraz bardziej ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny, ale kolatorzy Tarnowscy i parafianie zdecydowali si\u0119 pod koniec XIX w. zbudowa\u0107 now\u0105 murowan\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119. Po perypetiach z projektantami, ostatecznie przyj\u0119to projekt prof. Teodora Talowskiego ze Lwowa. Budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, ju\u017c pod nadzorem kolejnego proboszcza \u2013 ks. Stanis\u0142awa Grochowskiego (1861-1924) \u2013 zako\u0144czono w 1907 r. Bry\u0142a nowego obiektu imponowa\u0142a wielko\u015bci\u0105, pi\u0119knym kszta\u0142tem i estetycznym wykonaniem. Uroczysto\u015b\u0107 konsekracji, kt\u00f3r\u0105 dokona\u0142 biskup tarnowski Leon Wa\u0142\u0119ga, odby\u0142a si\u0119 19 V 1908 r. przy obecno\u015bci duchowie\u0144stwa, kolator\u00f3w ko\u015bcio\u0142a Tarnowskich oraz niezliczonego t\u0142umu wiernych z parafii chorzelowskiej i s\u0105siednich parafii. Kilka lat trwa\u0142y prace wewn\u0105trz i sukcesywnie dokupowano wyposa\u017cenie. R\u00f3wnocze\u015bnie rozebrano stary ko\u015bci\u00f3\u0142 i cz\u0119\u015b\u0107 wyposa\u017cenia przeniesiono do nowego ko\u015bcio\u0142a. W 1902 r., a wi\u0119c w czasie budowy chorzelowskiego ko\u015bcio\u0142a, utworzono niezale\u017cn\u0105 ekspozytur\u0119 w Tuszowie i pomniejszono parafi\u0119 w Chorzelowie o Tusz\u00f3w ,Grochowe,\u00a0 Hyki-D\u0119biaki. Kolejna zmiana granic parafii nast\u0105pi\u0142a po I wojnie \u015bwiatowej i odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119. Wtedy to parafia \u015bw. Mateusza w Mielcu przekaza\u0142a chorzelowskiej parafii \u0141awnic\u0119, Mo\u015bciska i p\u00f3\u0142nocn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Z\u0142otnik. W listopadzie 1975 r. \u00f3wczesny proboszcz ks. Jerzy Grabiec przypadkiem w przydro\u017cnej kapliczce odnalaz\u0142 obraz przedstawiaj\u0105cy \u015awi\u0119t\u0105 Rodzin\u0119, nazwany p\u00f3\u017aniej \u201eMatk\u0105 Bo\u017c\u0105 Chorzelowsk\u0105\u201d. (Jak si\u0119 okaza\u0142o by\u0142 to obraz przywieziony kiedy\u015b przez rodzin\u0119 Tarnowskich do Chorzelowa i umieszczony w starym ko\u015bciele. Po wybudowaniu nowego ko\u015bcio\u0142a i rozbi\u00f3rce starego zosta\u0142 przeniesiony do wspomnianej kapliczki.) Po konsultacji z kuri\u0105 biskupi\u0105 i renowacji obraz zosta\u0142 umieszczony\u00a0 w o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym w chorzelowskim ko\u015bciele. 8 IX 1978 r. ks. biskup ordynariusz diecezji tarnowskiej dr Jerzy Ablewicz po\u015bwi\u0119ci\u0142 i intronizowa\u0142 obraz,\u00a0 a w okoliczno\u015bciowym kazaniu nazwa\u0142 Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 Chorzelowsk\u0105 \u201ePani\u0105 Ziemi Mieleckiej\u201d.\u00a0 Odt\u0105d ko\u015bci\u00f3\u0142 i parafia w Chorzelowie otrzyma\u0142y mocny impuls do pog\u0142\u0119biania religijno\u015bci wiernych miejscowych i przybywaj\u0105cych z zewn\u0105trz. 29 X 1981 r. utworzono now\u0105 parafi\u0119 pw. \u015bw. Wojciecha Biskupa i M\u0119czennika w Trze\u015bni, kt\u00f3rej chorzelowska parafia przekaza\u0142a wiernych z Trze\u015bni , \u0141awnicy od nr 1 do 17,\u00a0 Woli Chorzelowskiej i Mo\u015bcisk.
W 1985 r. znacznie rozszerzono obszar miasta Mielca, ale p\u00f3\u0142nocno-zachodni\u0105 jego cz\u0119\u015b\u0107 (przy lotnisku) pozostawiono w parafii chorzelowskiej. W latach 90. zako\u0144czono budow\u0119 dw\u00f3ch kaplic, a ich po\u015bwi\u0119cenia dokona\u0142 ks. biskup ordynariusz diecezji tarnowskiej dr J\u00f3zef \u017byci\u0144ski: pw. Dobrego Pasterza w Chrz\u0105stowie 17 IV 1994 r. i pw. Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w \u0141awnicy 16 VI 1996 r. Kult obrazu Matki Bo\u017cej Chorzelowskiej, potwierdzony wieloma wpisami do \u201eKsi\u0119gi \u0142ask i wdzi\u0119czno\u015bci\u201d, piel\u0119gnowany przez nast\u0119pnych proboszcz\u00f3w: ks. Kazimierza Kaczora i ks. Andrzeja Ramsa, z roku na rok zatacza\u0142 coraz szersze kr\u0119gi. Wprowadzono specjalne nabo\u017ce\u0144stwa. Obraz i chorzelowsk\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119\u00a0 rozpowszechniono w kraju i na \u015bwiecie poprzez specjalnie wydany folder. Do Chorzelowa pielgrzymowa\u0142o coraz wi\u0119cej grup i os\u00f3b indywidualnych. Uwa\u017cnie \u015bledz\u0105cy rozw\u00f3j tego kultu ks. biskup ordynariusz diecezji tarnowskiej dr Wiktor Skworc 7 IX 2008 r. biskupim dekretem nada\u0142 ko\u015bcio\u0142owi w Chorzelowie godno\u015b\u0107 \u201eSanktuarium Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Rodzin\u201d. Dla umocnienia wci\u0105\u017c rosn\u0105cego kultu Kr\u00f3lowej Rodzin, zwi\u0105zanego z obrazem Matki Bo\u017cej Chorzelowskiej w sanktuarium w Chorzelowie, po wnikliwym badaniu \u015bwiadectw kultu, kolejny ks. biskup ordynariusz diecezji tarnowskiej dr Andrzej Je\u017c podj\u0105\u0142 23 X 2015 r. decyzj\u0119 o koronacji obrazu Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Rodzin w Chorzelowie. 9 IX 2017 r. ks. arcybiskup Wiktor Skworc, ju\u017c jako metropolita katowicki, w asy\u015bcie ks. biskupa tarnowskiego Andrzeja Je\u017ca i proboszcza chorzelowskiego ks. Andrzeja Ramsa, dokona\u0142 koronacji obrazu Matki Bo\u017cej Chorzelowskiej Kr\u00f3lowej Rodzin, przy udziale wielu duchownych i olbrzymiej rzeszy wiernych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Odpust:<\/strong>\u00a0pierwsza niedziela listopada oraz ku czci Matki Bo\u017cej Chorzelowskiej Kr\u00f3lowej Rodzin w dniach 7, 8 i 9 wrze\u015bnia .<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ksi\u0119gi metrykalne:<\/strong>\u00a0chrzt\u00f3w od 1785 r.; \u015blub\u00f3w od 1858 r.; zmar\u0142ych od 1863 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Proboszczowie:<\/strong>\u00a0I okres parafii (do 1526 r.): ks. Marcin (XIV w.), ks. Pawe\u0142 (XV w.),ks. Jakub (XV w.), ks. Miko\u0142aj (XV w.), ks. Grzegorz (XVI w.), ks. Stanis\u0142aw Samson (XVI w.); II okres parafii (od 1854 r.): ks. Jan Krawczy\u0144ski (1854-1866), ks. Aleksander Pers (1867-1900), ks. Stanis\u0142aw Grochowski (1900-1924), ks. Antoni Sta\u0144czyk (1924-1943), ks. W\u0142adys\u0142aw Kap\u0142a\u0144ski (1943-1975), ks. Jerzy Grabiec (1975-1984), ks. Kazimierz Kaczor (1984-2001), ks. Andrzej Rams (2001-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wikariusze<\/strong>:<\/em>\u00a0ks. Franciszek Zagorzy\u0144ski z d. Myjak (1858-1863), ks. Ignacy Balon (1864-1867), ks. Piotr Gr\u0119bosz (1872-1876), ks. Wincenty Buja\u0144ski (1877), ks. Jan Ewangelista Adamowski (1877-1879), ks. Stefan Proto-Martyr Szl\u00f3sarczyk (1879-1884), ks. Antoni de Padwa Ptaszkowski (1884-1886), ks. Stanis\u0142aw Jaglarz (1886), ks. Stanis\u0142aw Grochowski (1886-1892), ks. Franciszek S\u0142owi\u0144ski (1892-1893), ks. Micha\u0142 Le\u017co\u0144 (1893), ks. Bart\u0142omiej \u0141a\u015b (1894-1896), ks. Mateusz Kosaczy\u0144ski (1897-1900), ks. Leon Pomorski (1901-1902), ks. Micha\u0142 Janu\u015b (1902-1905), ks. Karol Suwada (1905-1906), ks. Stanis\u0142aw Rzepecki (1906-1909), ks. Jan Jarosz (1909-1912), ks. Miko\u0142aj Piechura (1912-1915), ks. J\u00f3zef Wale\u0144 (1915-1918), ks. Julian Przeworski (1918-1921), ks. Franciszek Pi\u0119ko\u015b (1921-1925), ks. J\u00f3zef Latocha (1925-1928), ks. Tomasz Bu\u0142at (1928-1931), ks. Jan Nied\u017awiadek (1931-1935), ks. Jan W\u00f3jcik (1935-1936), ks. Bronis\u0142aw Musia\u0142 (1936-1942), ks. Stanis\u0142aw Pacocha (1942-1943), ks. W\u0142adys\u0142aw Jankowski (1943), ks. Alojzy Pi\u0142at (1943), ks. Stanis\u0142aw Cierniak (1943-1945), ks. W\u0142adys\u0142aw W\u0119grzyn (1944), Micha\u0142 W\u0119drychowski (1945-1948), ks. Wojciech Urba\u015b (1948-1957), ks. Kazimierz Kos\u00a0 (1955-1958), ks. Kazimierz Cebula (1957-1959), ks. Jan \u0141ysek (1958-1961), ks. Kazimierz Pach (1959-1961), ks. Kazimierz Ocytko (1961-1964), ks. Stanis\u0142aw Giba\u0142a (1961-1964), ks. Zbigniew Ryznar (1964-1965), ks. Jan G\u0142\u00f3wczyk (1964-1967), ks. Stanis\u0142aw Skowron (1965-1968), ks. Tadeusz Kukla (1967-1968), ks. Kazimierz Pres (1968-1971), ks. Stanis\u0142aw \u0141ab\u0119d\u017a (1968-1972), ks. Stanis\u0142aw \u015awiderski (1971-1976), ks. Eugeniusz Strojny (1972-1974), ks. Stanis\u0142aw Kosydar (1974-1975), ks. Wies\u0142aw Gucwa (1975-1978), ks. J\u00f3zef Klocek (1976-1977), ks. Romuald Rak (1977-1981), ks. J\u00f3zef Baczy\u0144ski (1978-1980), ks. W\u0142adys\u0142aw Domarski (1980-1982), ks. Ryszard Szmist (1982-1984), ks. Czes\u0142aw Stanaszek (1984-1987), ks. Marian Wikar (1984-1988), ks. Wojciech Ko\u015bci\u00f3\u0142ek (1987-1989), ks. Bogus\u0142aw Maciaszek (1988-1991), ks. Franciszek Kuczek (1989-1992), ks. W\u0142adys\u0142aw Depa (1991-1993), ks. W\u0142adys\u0142aw Pasiut (1992-1994), ks. Kazimierz Piekarski (1993-1997), ks. Andrzej Koterba (1994-1997), ks. Andrzej Jurusik (1997-2000), ks. Piotr G\u0142\u00f3d (1997-2004), ks. Kazimierz Lig\u0119za (1998-2001), ks. Rafa\u0142 Kr\u00f3l (2001-2003), ks. Andrzej Chmielarz (2003-2007), ks. Tadeusz Michalik (2001-2003), ks. W\u0142adys\u0142aw Liptak (2004-2006), ks. Janusz Czajka (2005-), ks. Jacek Jackowski (2006-2007), ks. S\u0142awomir Sosnowski (2007-2014), ks. Robert Ciasto\u0144 (2007-2012), ks. Janusz Batko (2011-2014) ks. Henryk Ko\u0142odziej (2012-2015) ks. S\u0142awomir Krzy\u017canowski (2014-2021), ks. Mariusz Mucha (2015-2020), ks. J\u00f3zef Durlak (2015-), ks. Arkadiusz Bobola (2021-), ks. Jan Rydzik (2021-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Rezydenci:<\/strong>\u00a0ks. Stanis\u0142aw Duszkiewicz (2012-2020).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dom zakonny<\/strong>:<\/em>\u00a0Zgromadzenie Si\u00f3str Franciszkanek Rodziny Maryi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Z parafii pochodz\u0105<\/strong>:<\/em>\u00a0*ksi\u0119\u017ca: ks. Micha\u0142 Rec (urodzony w 1873 r., wy\u015bwi\u0119cony w 1897 r.), ks. Teodor Madeja (1914, 1937), ks. Stefan Czerw (1892, 1917), ks. Franciszek Witek (1913-1935), ks. Stanis\u0142aw Witek (1917, 1942), ks. Stanis\u0142aw Ryniewicz (1917, 1944), ks. Stefan Matys (1925, 1951), ks. Kazimierz Kupiec (197, 1961), ks. Jan Pietryka (1940,1964), ks. Czes\u0142aw Gracz (1941, 1965), ks. Stanis\u0142aw Duszkiewicz (1942, 1968), ks. Stanis\u0142aw Skiba (1930, 1957), ks. Jan Wolan (1933, 1957), ks. Tadeusz Graniczka (1937,1961), ks. W\u0142adys\u0142aw Kie\u0142b (1949,1978), ks. Bogumi\u0142 Chru\u015bciel (1941, 1968), ks. Ryszard Rutkowski (1953, 1978), ks. Wies\u0142aw Kulka (1957, 1983), ks. prof. Janusz Kr\u00f3likowski (1962, 1988), ks. Zbigniew Guzy (1962, 1988), ks. Jerzy Kulpa (1962, 1988), ks. Kazimierz Pszeniczny (1963, 1989), o. Zbigniew Kwiecie\u0144 (1979, 2006 r.), ks. Marcin Polak (1981, 2006 ), ks. Mateusz Kozio\u0142 (1991, 2020 ).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grupy parafialne<\/strong>:<\/em>\u00a0Rada Duszpasterska, Oddzia\u0142 Akcji Katolickiej, Oddzia\u0142 Caritas, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, Liturgiczna S\u0142u\u017cba O\u0142tarza, Dziewcz\u0119ca S\u0142u\u017cba Maryjna, R\u00f3\u017ce R\u00f3\u017ca\u0144cowe, Ch\u00f3r Sanktuaryjny, Zesp\u00f3\u0142 Muzyczny \u201eRewolucja\u201d Franciszka\u0144ski Zakon \u015awieckich, Legion Maryi, Grupa Modlitewna \u015aw. Ojca Pio.<\/p>\r\n

PARK IM. HONOROWYCH DAWC\u00d3W KRWI<\/strong>, dawniej zachodnia cz\u0119\u015b\u0107 parku miejskiego (od pocz\u0105tku XX w.), a p\u00f3\u017aniej przyszpitalnego przy ul. S. \u017beromskiego. Jako oddzielny park powsta\u0142 po zbudowaniu ulicy Kazimierza Jagiello\u0144czyka (1983 r.) i modernizacji ul. Wolno\u015bci, pomi\u0119dzy wymienionymi trzema ulicami. S\u0105siaduje z hal\u0105 targow\u0105. W pierwszych latach XXI w. zosta\u0142 uporz\u0105dkowany, a na dotychczasowych \u015bcie\u017ckach zbudowano alejki z kostki brukowej. Na wniosek mieleckich K\u00f3\u0142 HDK i Komitetu Obchod\u00f3w 100-lecia Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci \u2013 Rada Miejska w Mielcu uchwa\u0142\u0105 nr XL\/395\/2017 z dnia 28 XI 2017 r. nada\u0142a temu parkowi patronat Honorowych Dawc\u00f3w Krwi. Uroczysto\u015b\u0107 oficjalna odby\u0142a si\u0119 27 IV 2018 r. z udzia\u0142em starosty Zbigniewa Tymu\u0142y, prezydenta miasta Mielca Fryderyka Kapinosa, proboszcza parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy Bogus\u0142awa Po\u0142cia, licznej grupy samorz\u0105dowc\u00f3w oraz krwiodawc\u00f3w. Fina\u0142em uroczysto\u015bci by\u0142o ods\u0142oni\u0119cie i po\u015bwi\u0119cenie g\u0142azu z pami\u0105tkow\u0105 tablic\u0105 oraz wr\u0119czenie odznacze\u0144 zas\u0142u\u017conym krwiodawcom. G\u0142az umieszczono na niewielkim pag\u00f3rku w po\u0142udniowo-zachodniej cz\u0119\u015bci parku. Tre\u015b\u0107 tablicy: Dar Krwi Darem \u017bycia * Honorowym Krwiodawcom \u2013 Spo\u0142ecze\u0144stwo * Mielec maj 2005 * Odnowiono w Roku Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci * Mielec 2018.\u00a0 Nale\u017cy doda\u0107, \u017ce ufundowana w 2005 r. tablica znajdowa\u0142a si\u0119 na murze Szpitala Powiatowego w Mielcu i w kwietniu 2018 r. zosta\u0142a przeniesiona na parkowy g\u0142az. Ponadto obok g\u0142azu umieszczono okoliczno\u015bciow\u0105 \u201ekapsu\u0142\u0119 czasu\u201d z histori\u0105 mieleckiego krwiodawstwa i nazwiskami najbardziej zas\u0142u\u017conych krwiodawc\u00f3w.\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

PARK IM. 100-LECIA HARCERSTWA POLSKIEGO<\/strong>, niewielki park u zbiegu ulic A. Mickiewicza, Wolno\u015bci i Jadernych. Powsta\u0142 w okresie mi\u0119dzywojennym XX w. i wtedy te\u017c na jego terenie zbudowano pomnik Jana Kili\u0144skiego, zwany te\u017c pomnikiem Wolno\u015bci. W latach 2010-2011 zosta\u0142 gruntownie zmodernizowany i urz\u0105dzony.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patronat harcerski otrzyma\u0142 na sesji Rady Miejskiej w Mielcu 24 V 2012 r. na wniosek Komendy Hufca ZHP. Harcerstwo jako polski ruch spo\u0142eczno-wychowawczy obchodzi w latach 2010-2012 stulecie nieprzerwanej chlubnej dzia\u0142alno\u015bci. Pocz\u0105tkiem harcerstwa w Mielcu by\u0142o powstanie w pa\u017adzierniku 1911 r. I Mieleckiej Dru\u017cyny Skautowej im. T. Ko\u015bciuszki w Mielcu. Jej za\u0142o\u017cycielem by\u0142 profesor gimnazjalny Franciszek Siorek. W czasie I wojny \u015bwiatowej mieleccy skauci walczyli w Legionach Polskich J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Jesieni\u0105 1918 r. uczestniczyli w rozbrajaniu wojska austriackiego w Mielcu, a w latach 1918-1920 walczyli w wojnie o polskie granice wschodnie. W okresie mi\u0119dzywojennym (jako harcerze) prowadzili o\u017cywion\u0105 wielokierunkow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 w mieleckim \u015brodowisku. W czasie okupacji hitlerowskiej uczestniczyli (w strukturach Szarych Szereg\u00f3w) w czynnej walce z okupantem. Po II wojnie \u015bwiatowej i latach przemian ustrojowych, kiedy harcerstwo mocno ucierpia\u0142o, od 1956 r. mieleckie ZHP przyst\u0105pi\u0142o do odbudowy swoich struktur i pozycji w \u017cyciu spo\u0142ecznym. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142o si\u0119 zw\u0142aszcza w organizacji wypoczynku zimowego i letniego dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Po okresowym za\u0142amaniu w latach 1989-1990, wynik\u0142ym z roz\u0142amu w harcerstwie, zn\u00f3w systematycznie odbudowywano organizacj\u0119 i rozwijano dzia\u0142alno\u015b\u0107. Aktualnie mieleccy harcerze uczestnicz\u0105 w uroczysto\u015bciach patriotycznych, prowadz\u0105 prac\u0119 szkoleniow\u0105, organizuj\u0105 wiele form kulturalno-wychowawczych, wypoczynek letni i zimowy oraz przedsi\u0119wzi\u0119cia o charakterze og\u00f3lnopolskim, m.in. mieleck\u0105 edycj\u0119 WO\u015aP i Betlejemskie \u015awiate\u0142ko Pokoju. Do mieleckiej tradycji wesz\u0142y spotkania harcerzy, parlamentarzyst\u00f3w i samorz\u0105dowc\u00f3w w parku za pomnikiem Wolno\u015bci po ka\u017cdej miejskiej uroczysto\u015bci patriotycznej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARK MIEJSKI NA OSIEDLU SMOCZKA<\/strong>, projekt realizowany przez Gmin\u0119 Miejsk\u0105 Mielec na terenie zrekultywowanego dawnego miejskiego wysypiska \u015bmieci i przyleg\u0142ego do\u0144 lasu miejskiego w rejonie ul. Smoczka. Powierzchnia parku liczy 25,01 ha. Prace rozpocz\u0119to w 2018 r. \u0141\u0105k\u0119 kwietn\u0105 i nasadzenia na skarpach czaszy by\u0142ego wysypiska wykona\u0142a Fundacja \u0141\u0105ka z Warszawy. Zadanie realizowane jest przy udziale Funduszy Europejskich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARK SENSORYCZNY,<\/strong>\u00a0park o specjalnym przeznaczeniu, urz\u0105dzony na terenie pomi\u0119dzy ulicami: S. S\u0119kowskiego, Sandomiersk\u0105 i S. Staszica, na miejscu dawnego ziele\u0144ca przed budynkiem Starostwa Powiatowego w Mielcu. Ide\u0105 przewodni\u0105 parku sensorycznego jest celowe oddzia\u0142ywanie na zmys\u0142y pozawzrokowe, w pierwszej kolejno\u015bci os\u00f3b niewidomych i niepe\u0142nosprawnych. (Nie wyklucza to mo\u017cliwo\u015bci korzystania z parku przez osoby zdrowe.) Powsta\u0142 w ramach projektu \u201ePrzebudowa zdegradowanych obiekt\u00f3w na terenie MOF Mielec w celu nadania im nowych funkcji spo\u0142ecznych\u201d, wsp\u00f3\u0142finansowanego ze \u015brodk\u00f3w Unii Europejskiej \u2013 Regionalnego Programu Operacyjnego Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego na lata 2014 \u2013 2020. Jego realizacji podj\u0119\u0142y si\u0119 Powiat Mielecki i Gmina Miejska Mielec. Autorem projektu by\u0142a mielecka pracownia APA PETER PAN Piotr Tabor, a wykonawc\u0105 \u2013 Miejskie Przedsi\u0119biorstwo Gospodarki Komunalnej w Mielcu. O\u015bwietlenie, kanalizacj\u0119 kablow\u0105 i monitoring wizyjny wykona\u0142a firma Elektrontech Micha\u0142 Go\u0144ski, a wyposa\u017cy\u0142y park w sprz\u0119t i ma\u0142\u0105 architektur\u0119 firmy: ROYAL PLAY i SEEDiA Sp. z o.o. W parku znajduj\u0105 si\u0119 m.in.: enklawy zieleni, \u015bcie\u017cka sensoryczna, \u015bcie\u017cka g\u0142az\u00f3w, hu\u015btawka przeznaczona dla os\u00f3b poruszaj\u0105cych si\u0119 na w\u00f3zkach inwalidzkich i \u0142awka solarna z wbudowanym we\u0144 panelem fotowoltaicznym. (Tu dzi\u0119ki portom USB mo\u017cna na\u0142adowa\u0107 urz\u0105dzenia i skorzysta\u0107 z bezp\u0142atnej sieci Wi-Fi.) Oddanie parku do u\u017cytku nast\u0105pi\u0142o 24 VII 2020 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARKI<\/strong>\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Park przy Pa\u0142acyku Oborskich (ul. Legion\u00f3w 73) zosta\u0142 za\u0142o\u017cony prawdopodobnie w 1. po\u0142. XIX w. na terenie po\u0142udniowo-wschodniej cz\u0119\u015bci posesji, dochodz\u0105c do skarpy Wis\u0142oki (p\u0142yn\u0105cej w\u00f3wczas obok folwarku \u201enad brzegiem\u201d) i wzg\u00f3rza zamkowego. Potwierdzeniem wieku parku jest zachowany drzewostan: d\u0119by (wiek \u2013 ok. 160 lat), klony polne (ok. 160 lat) i robinie (ok. 160 lat) oraz sadzone nieco p\u00f3\u017aniej lipy (90 \u2013 110 lat) i kasztanowce (90 \u2013 100 lat). Cz\u0119\u015b\u0107 p\u00f3\u0142nocna (od ul. Legion\u00f3w i ul. Lenartowicza) zosta\u0142a urz\u0105dzona w 2. po\u0142. XIX w. i na pocz\u0105tku XX w. W 1966 r. zmodernizowano park, nasadzono kolejne drzewa i krzewy oraz wykonano asfaltowe nawierzchnie \u015bcie\u017cek i urz\u0105dzono boisko do gier zespo\u0142owych. W po\u0142udniowo \u2013 zachodniej cz\u0119\u015bci zbudowano szklarnie dla potrzeb Zak\u0142adu Zieleni Miejskiej MPGK. W 1969 r. i 1979 r. pomi\u0119dzy drzewami ustawiono rze\u017aby plenerowe: \u201eGo\u0142\u0105b\u201d B. Lewi\u0144skiego, \u201eSpotkanie\u201d R. Grodzkiego i \u201eKantata Mielecka\u201d E. Michalskiej. W nieczynnej fontannie zbudowano w 1984 r. kompozycj\u0119 z kotwic\u0105 wg projektu H. Momota, dla upami\u0119tnienia wodowania statku \u201eMielec\u201d. 22 II 1990 r. Wojew\u00f3dzki Konserwator Zabytk\u00f3w wpisa\u0142 park do rejestru zabytk\u00f3w wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego pod numerem A \u2013 1212. W pierwszych latach XXI w. wykonano szereg prac porz\u0105dkowych i budowlanych, m.in. rozebrano szklarnie i budynki kot\u0142owni, zlikwidowano boisko sportowe, zbudowano now\u0105 fontann\u0119 i urz\u0105dzono ziele\u0144ce oraz zmieniono nawierzchni\u0119 \u015bcie\u017cek na kostk\u0119 brukow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Park miejski (Park Le\u015bny) na wydmach okalaj\u0105cych Mielec od wschodu i p\u00f3\u0142nocy, z G\u00f3r\u0105 Cyranowsk\u0105 jako najwy\u017cszym punktem, by\u0142 przedmiotem rozwa\u017ca\u0144 Rady Miejskiej w pierwszych latach XX w. W rezultacie podj\u0119to decyzj\u0119 o systematycznym zalesianiu wydmy (3\u20134 morgi rocznie) i urz\u0105dzeniu na tym terenie spacerowego parku. Ostatecznie typowego parku nie uda\u0142o si\u0119 urz\u0105dzi\u0107, ale na piaskach wyr\u00f3s\u0142 las (g\u0142\u00f3wnie sosnowy), po kt\u00f3rym spacerowali mielczanie. W pierwszych miesi\u0105cach po wyzwoleniu miasta spod okupacji hitlerowskiej stacjonuj\u0105ce w Mielcu wojska radzieckie wyci\u0119\u0142y las na G\u00f3rze Cyranowskiej. Po wojnie powt\u00f3rnie zasadzono las i w latach 50. zbudowano na jego terenie urz\u0105dzenia sportowe, m.in. skoczni\u0119 narciarsk\u0105 i tor saneczkowy. Urz\u0105dzenia te po kilku latach zosta\u0142y zdewastowane i musiano je zlikwidowa\u0107. Na sesji MRN w dniu 26 IX 1979 r. laskowi komunalnemu nadano status parku miejskiego. W latach 80. rozpocz\u0119to realizacj\u0119 programu \u201eParku Wypoczynku i Kultury\u201d, m.in. urz\u0105dzono plac zabaw z plenerowymi rze\u017abami zabawowymi, wybudowano alej\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 i alejki boczne oraz umocniono osuwaj\u0105ce si\u0119 zbocza. Dalsze prace przerwano w 1991 r. W latach 90. wyra\u017anie zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 ilo\u015b\u0107 wiewi\u00f3rek, kt\u00f3re dzi\u015b stanowi\u0105 jedn\u0105 z atrakcji parku. W pierwszym dwudziestoleciu XX w. kolejny raz rozbudowano i zmodernizowano infrastruktur\u0119 na terenie parku. M.in. zmieniono nawierzchni\u0119 alejki g\u0142\u00f3wnej i kilku alejek bocznych, zbudowano okaza\u0142e wej\u015bcia do parku od ul. S. \u017beromskiego, al. Niepodleg\u0142o\u015bci i Podg\u00f3rza (Miasteczka M\u0142odego Robotnika). Na zachodnim zboczu przy wej\u015bciu g\u0142\u00f3wnym zbudowano zje\u017cd\u017calnie dla dzieci i umieszczono szereg \u0142awek, s\u0142u\u017c\u0105cych publiczno\u015bci w czasie koncert\u00f3w plenerowych. W latach 2019-2021 po lewej stronie wej\u015bcia g\u0142\u00f3wnego umieszczono Pomnik \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych Niez\u0142omnych, a stoj\u0105c\u0105 tam wcze\u015bniej rze\u017ab\u0119 „Kompozycja III” przeniesiono o kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w w prawo.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Park \u2013 ogr\u00f3d obok stra\u017cnicy przy ul. J. Kili\u0144skiego zosta\u0142 urz\u0105dzony przez Ochotnicz\u0105 Stra\u017c Po\u017carn\u0105 w latach 70. i 80. XIX w. Posadzono drzewa li\u015bciaste r\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w, zbudowano staw. Z czasem staw zlikwidowano, a tradycj\u0105 sta\u0142o si\u0119 organizowanie w parku \u0107wicze\u0144 stra\u017cackich i zabaw ogrodowych. W latach 70. XX w. dzia\u0142alno\u015b\u0107 ta os\u0142ab\u0142a. Z roku na rok nasila\u0142o si\u0119 natomiast zjawisko budowania na drzewach gniazd przez wrony, kt\u00f3re od lat 90. sta\u0142y si\u0119 sporym problemem dla przechodni\u00f3w. W pierwszych latach XXI w. cz\u0119\u015b\u0107 parku zosta\u0142a wyci\u0119ta ze wzgl\u0119du na budow\u0119 nowej ulicy (Al. Jana Paw\u0142a II), biegn\u0105cej od ul. J. Kili\u0144skiego do ul. Legion\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Park przy ul. S. S\u0119kowskiego, na terenach zwanych niegdy\u015b B\u0142oniami, zosta\u0142 za\u0142o\u017cony w latach 30. z inicjatywy Franciszka Kazany, \u00f3wczesnego burmistrza miasta Mielca. Zasadzono w\u00f3wczas \u00a0drzewa li\u015bciaste, urz\u0105dzono alejki. Po II wojnie \u015bwiatowej uporz\u0105dkowano tereny parku oraz s\u0105siaduj\u0105cego z nim parku \u2013 ogrodu stra\u017cackiego i 5 VIII 1945 r. urz\u0105dzono festyn z okazji \u201eotwarcia parku miejskiego\u201d. W latach 50., 60. i 70. dokonano kilku istotnych zmian w wygl\u0105dzie parku, m.in. urz\u0105dzono alejki, wyci\u0119to cz\u0119\u015b\u0107 krzew\u00f3w i usuni\u0119to kiosk spo\u017cywczy (czynny od ko\u0144ca lat 40.). W 1969 r. w centrum parku umieszczono rze\u017ab\u0119 \u201ePierwsza mi\u0142o\u015b\u0107\u201d, wykonan\u0105 przez artyst\u0119 rze\u017abiarza Bronis\u0142awa Kubic\u0119. W latach 90. wyci\u0119to cz\u0119\u015b\u0107 drzew w zwi\u0105zku z poszerzeniem ulicy S. Staszica. Tak\u017ce i w tym parku nasili\u0142o si\u0119 zjawisko masowego budowania na drzewach gniazd przez wrony. 27 II 2004 r. uchwa\u0142\u0105 Rady Miejskiej nadano parkowi nazw\u0119 \u201ePark Inwalid\u00f3w Wojennych\u201d, a w maju tego roku we wschodniej cz\u0119\u015bci parku umieszczono obelisk Inwalid\u00f3w Wojennych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Park przy dworze w Wojs\u0142awiu zosta\u0142 za\u0142o\u017cony w XVIII w. W po\u0142udniowo\u2013wschodniej jego cz\u0119\u015bci urz\u0105dzono alej\u0119 grabow\u0105. Zasadzono te\u017c wiele innych gatunk\u00f3w drzew, m.in. lipy, d\u0119by, klony, kasztanowce i \u017cywotniki zachodnie. W zachodniej cz\u0119\u015bci parku, od strony rzeki Wis\u0142oki, umieszczono kamienn\u0105 rze\u017ab\u0119 \u015bw. Jana Nepomucena (p\u00f3\u017anobarokowa, z 2. po\u0142. XVIII w.). Cz\u0119\u015b\u0107 najstarszych drzew uleg\u0142a zniszczeniu (z\u0142amania, uderzenia pioruna, choroby), a sporo drzew wyci\u0119to z \u00a0r\u00f3\u017cnych przyczyn. Aktualnie 19 drzew (w wieku 90\u2013170 lat) jest uznanych za pomniki przyrody, o czym szerzej w odr\u0119bnym ha\u015ble. W 2013 r. oddano do u\u017cytku niewielki park le\u017c\u0105cy pomi\u0119dzy Hal\u0105 Targow\u0105 i ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka (w rejonie Szpitala Powiatowego).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Park na zrekultywowanym wysypisku \u015bmieci (15,47 ha) i przyleg\u0142ym terenie le\u015bnym na osiedlu Smoczka. Park na dawnym zrekultywowanym wysypisku \u015bmieci w osiedlu Smoczka zosta\u0142 zbudowany w latach 2018-2020. Na terenie o powierzchni 15,47 ha nasadzono drzewa i krzewy, urz\u0105dzono \u0142\u0105ki kwietne i trawniki. Zbudowano plac zabaw z nawierzchni\u0105 piaskow\u0105 i elementami ma\u0142ej architektury. Wykonawc\u0105 by\u0142a firma INTERTORG sc. Pawe\u0142 Bo\u017cek, Daniel Marcinik w Sanoku. *Park przy ul. Kazimierza Wielkiego (pow. ok. 10 ha) poddano w 2020 r. zabiegom piel\u0119gnacyjnym w drzewostanie parkowym. Dokonano wycinki niekt\u00f3rych drzew. Za\u0142o\u017cono nowe rabaty i nasadzono ro\u015bliny parkowe. Zbudowano ci\u0105g pieszo-jezdny i zamontowano przy nim elementy ma\u0142ej architektury. *Park sensoryczny przy ul. Sandomierskiej oddano do u\u017cytku w lipcu 2020 r. (Wi\u0119cej w odr\u0119bnym ha\u015ble.)<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Poza wymienionymi urz\u0105dzono szereg mniejszych park\u00f3w i teren\u00f3w rekreacyjnych. W 2018 r. by\u0142o 18 park\u00f3w i teren\u00f3w rekreacyjnych.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARK PRZEMYS\u0141OWY (MIELECKI PARK PRZEMYS\u0141OWY)<\/strong>, zosta\u0142 utworzony na mocy uchwa\u0142y nr XXVI\/218\/05 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 18 V 2005 r. Na realizacj\u0119 tego zadania przeznaczono dwa obszary o \u0142\u0105cznej powierzchni 95 ha, po\u0142o\u017cone na terenie miasta: 1) 54 ha po zrestrukturyzowanym lotnisku, w jego po\u0142udniowo-zachodniej cz\u0119\u015bci, 2) 41 ha po przedsi\u0119biorstwie WSK PZL-Mielec w obr\u0119bie 5. Smoczka. Instytucj\u0105 Zarz\u0105dzaj\u0105c\u0105 MPP zosta\u0142a Agencja Rozwoju Regionalnego MARR S.A. Celami g\u0142\u00f3wnymi przedsi\u0119wzi\u0119cia jest tworzenie warunk\u00f3w dla wielofunkcyjnego rozwoju gospodarczego regionu oraz stymulowanie rozwoju przedsi\u0119biorczo\u015bci w oparciu o wykorzystanie do\u015bwiadcze\u0144 z funkcjonowania pierwszej w Polsce SSE EURO-PARK MIELEC. Realizacj\u0119 projektu przewidziano na lata 2006-2008. Koszt przygotowania obu teren\u00f3w, m.in. wykonanie pe\u0142nego uzbrojenia oraz wybudowanie hal produkcyjnych, dr\u00f3g dojazdowych i parking\u00f3w, ma wynosi\u0107 28 870 000 PLN, w tym wydatk\u00f3w kwalifikowanych 23 663 934,43 PLN. Z\u0142o\u017c\u0105 si\u0119 na\u0144: 17 747 950,82 PLN z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz po 2 957 991,80 PLN z bud\u017cetu pa\u0144stwa i bud\u017cetu Gminy Miejskiej Mielec. G\u0142\u00f3wnym efektem przedsi\u0119wzi\u0119cia by\u0142o stworzenie odpowiednich warunk\u00f3w dla funkcjonowania oko\u0142o 30 firm, w tym minimum 4 z zaawansowanymi technologiami, kt\u00f3re utworz\u0105 oko\u0142o 800 nowych miejsc pracy (w tym ok. 420 miejsc dla kobiet). Ponadto dzia\u0142alno\u015b\u0107 MPP mia\u0142a po\u015brednio wp\u0142yn\u0105\u0107 na powstanie ok. 60 miejsc pracy w firmach kooperuj\u0105cych. W sk\u0142ad MPP wesz\u0142y: Obszar A (teren lotniska) dla bran\u017cy lotniczej i motoryzacyjnej, Obszar B (osiedle Wojs\u0142aw) dla r\u00f3\u017cnych bran\u017c opartych na nowoczesnych technikach i technologiach, Obszar C (teren lotniska) dla us\u0142ug lotniczych potrzebuj\u0105cych bezpo\u015bredniego dost\u0119pu do pasa startowego, Obszar D (przy Obszarze B) dla firm r\u00f3\u017cnych bran\u017c opartych na nowoczesnych technikach i technologiach, Inkubator IN-Tech 1 (przy dawnym Inkubatorze Przedsi\u0119biorczo\u015bci IN-MARR) dla firm rozpoczynaj\u0105cych dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 oraz Inkubator IN-Tech 2 (zmodernizowany budynek po szko\u0142ach WSK). W 2015 r. oddano do u\u017cytku\u00a0 kolejny Inkubator nazwany „kolorowym” przy ul. Wojska Polskiego. Wszystkie obszary i obiekty zosta\u0142y udost\u0119pnione inwestorom, kt\u00f3rzy systematycznie je zape\u0142niaj\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARKINGI<\/strong>, pierwsze specjalnie wydzielone i oznakowane miejsca dla postoju pojazd\u00f3w samochodowych pojawi\u0142y si\u0119 w Mielcu w latach 70. XX w., wraz z upowszechnianiem si\u0119 samochod\u00f3w osobowych. By\u0142y to utwardzone place bez zabezpiecze\u0144, g\u0142\u00f3wnie przy zak\u0142adach pracy. Najwi\u0119kszym z nich by\u0142 parking przy ul. Wojska Polskiego dla pojazd\u00f3w pracownik\u00f3w i go\u015bci WSK. Intensywn\u0105 budow\u0119 parking\u00f3w i miejsc do parkowania rozpocz\u0119to w po\u0142owie lat 90., w zwi\u0105zku z gwa\u0142townie rosn\u0105c\u0105 liczb\u0105 samochod\u00f3w, zw\u0142aszcza osobowych. W pierwszych latach XXI w., zgodnie ze strategi\u0105 rozwoju miasta Mielca, \u00a0kontynuowana jest budowa parking\u00f3w i miejsc parkingowych przy urz\u0119dach, instytucjach, przedsi\u0119biorstwach i w miejscu zamieszkania, dla zapewnienia bezpiecze\u0144stwa ruchu i podniesienia komfortu codziennego \u017cycia. Najwi\u0119ksze parkingi w Mielcu: 1) parking przy SSE EURO-PARK MIELEC \u2013 ul. Wojska Polskiego, 2) parking przy Supermarkecie TESCO \u2013 ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka, 3) parking przy cmentarzu komunalnym \u2013 ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi, 4) parking przy stacji paliw BP i pawilonie handlowym \u2013 ul. H. Sienkiewicza, 5) parking przy Szpitalu Powiatowym \u2013 ul. \u017beromskiego, 6) parking przy ko\u015bciele \u015bw. Mateusza \u2013 ul. Rzeczna, 7) parking przy Oddziale Agencji Rozwoju Przemys\u0142u \u2013 ul. Partyzant\u00f3w, 8) parking przy ko\u015bciele Ducha \u015awi\u0119tego i Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 \u2013 ul. Pisarka, 9) parking przy Urz\u0119dzie Miejskim \u2013 ul. \u017beromskiego, 10) parking przy ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy \u2013 ul. ks. Arczewskiego, 11) parking przy ko\u015bciele Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej \u2013 ul. Ks. Kard. S. Wyszy\u0144skiego, 12) parking strze\u017cony przy hotelu \u201ePolskim\u201d \u2013 ul. E. Biernackiego, 13) parking przy Starostwie Powiatowym \u2013 ul. S\u0119kowskiego, 14) parking przy Supermarkecie ALBERT \u2013 ul. Kocjana, 15) parking przy MPB \u2013 ul. \u017beromskiego, 16) parking przy MERKURY MARKET \u2013 ul. Wolno\u015bci, 17) parking przy ul. Bajana, 18) parking przy Hali Targowej \u2013 ul. Wolno\u015bci, 19) parking przy ul. Pu\u0142askiego, 20) parking przy Supermarkecie A & K \u2013 ul. Piaskowa, 21) parking przy Hotelu \u201eIskierka\u201d \u2013 ul. Wojska Polskiego, 22) parking przy Al. Ducha \u015aw., 23) parking przy Sklepie Firmowym \u201eOrzech\u201d \u2013 ul. Wolno\u015bci, 24) parking przy dworcu PKS \u2013 ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka, 25) parking przy Urz\u0119dzie Skarbowym \u2013 ul. Le\u015bna. Rozbudowano parkingi przy ul. Rzecznej i ul. Nowy Rynek oraz wybudowano nowe przy powstaj\u0105cych supermarketach (Aura, A&K, Biedronka, Galeria VIVA, Galeria przy ul. Legion\u00f3w, Galeria Smoczka) oraz wi\u0119kszych sklepach (np. Agromaks). Wiele miejsc parkingowych powsta\u0142o tak\u017ce w restauracjach („Karczma Polska”, „Atena”, „Iskierka” i in.) i w ramach remont\u00f3w istniej\u0105cych ulic. W latach 2014-2020 zbudowano lub rozbudowano parkingi, m.in. przy ulicach: E. Biernackiego, S. Padyku\u0142y, Rzochowskiej, Warne\u0144czyka, Zygmuntowskiej, L. Staffa, Sportowej i Grunwaldzkiej. Wg stanu na 31 XII 2019 r. w zasobach miejskich (czyli w\u0142asno\u015bci Gminy Miejskiej) by\u0142o 8 395 miejsc parkingowych,\u00a0 a wg stanu na 31 XII 2020 r. w zasobach miejskich by\u0142o 8 618 miejsc parkingowych. Ponadto parkingi znajduj\u0105 si\u0119 przy urz\u0119dach, instytucjach, firmach, w zasobach sp\u00f3\u0142dzielni mieszkaniowych, plac\u00f3wkach handlowych i us\u0142ugowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PARKOSZ W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 12 VI 1925 r. we Lwowie, syn Stanis\u0142awa i Heleny ze Skibi\u0144skich. W 1941 r. uko\u0144czy\u0142 10-letni\u0105 Szko\u0142\u0119 w Berteszewie ko\u0142o Drohobycza. W 1942 r., po niemieckiej \u0142apance we Lwowie, zosta\u0142 wywieziony do Niemiec na przymusowe roboty. W 1945 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski i w Opolu podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Komendzie Wojew\u00f3dzkiej Stra\u017cy Po\u017carnych. W latach 1946-1948 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Komendzie Garnizonu WP jako podoficer. Po przej\u015bciu do rezerwy zamieszka\u0142 w Bydgoszczy i tam pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 w Powszechnym Domu Towarowym jako kasjer, a nast\u0119pnie by\u0142 nauczycielem w Liceum Handlowym. W zwi\u0105zku z zawarciem ma\u0142\u017ce\u0144stwa w 1953 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca. Pracowa\u0142 w MHD jako rewident (1953), Mieleckich Zak\u0142adach Przemys\u0142u Terenowego jako ekonomista (do 1956 r.) i Zarz\u0105dzie Powiatowym Zwi\u0105zku OSP, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza-instruktora. 20 III 1962 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako pracownik fizyczny i wkr\u00f3tce potem ekonomista. Jego pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 by\u0142a fotografika. Od 1965 r. rozpocz\u0105\u0142 systematyczn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z gazet\u0105 zak\u0142adow\u0105 \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d w zakresie wykonywania bie\u017c\u0105cego serwisu zdj\u0119ciowego, a w 1969 r. przeszed\u0142 na etat fotoreportera \u2013 starszego redaktora w tej gazecie. Wykonywa\u0142 dokumentacj\u0119 fotograficzn\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 WSK \u201ePZL-Mielec\u201d \u2013 zar\u00f3wno produkcyjn\u0105 jak i socjaln\u0105, a tak\u017ce z \u017cyciem Mielca i jego regionu. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z dziennikiem regionalnym \u201eNowiny Rzeszowskie\u201d (p\u00f3\u017aniej \u201eNowiny\u201d) i czasopismem \u201eSkrzydlata Polska\u201d. Uko\u0144czy\u0142 Studium Ekonomiki Przemys\u0142u organizowane przez PTE w Katowicach (1964) oraz Kurs Instruktor\u00f3w Fotografiki i Filmu (1972). By\u0142 instruktorem praktycznej nauki zawodu w zakresie fotografiki. Nale\u017ca\u0142 do Klubu Dziennikarzy Zak\u0142adowych i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, a w latach 80. do Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL. Posiada\u0142 stopie\u0144 kaprala rezerwy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40\u2013lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZM i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz ZIW\u201d. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 z dniem 31 XII 1985 r. Zmar\u0142 3 I 1988 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARKOWA (ULICA)<\/strong>, ulica (352 m) na osiedlu Kazimierza Wielkiego. Rozpoczyna si\u0119 od skrzy\u017cowania z ul. S. \u017beromskiego i ks. H. Arczewskiego, obok ko\u015bcio\u0142a Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Biegnie w kierunku wschodnim przez park, a nast\u0119pnie pomi\u0119dzy POD \u201eMetalowiec\u201d i domami jednorodzinnymi, do ul. E. Dru\u017cbackiej. Jej przed\u0142u\u017ceniem jest ci\u0105g pieszo-rowerowy do osiedla W. Szafera. Powsta\u0142a jako jedna z pierwszych ulic tego osiedla i otrzyma\u0142a nazw\u0119 27 V 1960 r. Posiada nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki po obu stronach. Bogata ziele\u0144 i kwiaty przy domach i w ogr\u00f3dkach dzia\u0142kowych stanowi\u0105 dla\u0144 pi\u0119kn\u0105 opraw\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa: PARKOWA zwi\u0105zana jest z pobliskim parkiem, dawniej nazywanym laskiem komunalnym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARTACZE<\/strong>, rzemie\u015blnicy produkuj\u0105cy i sprzedaj\u0105cy swoje wyroby nielegalnie. Nie nale\u017celi do cech\u00f3w z r\u00f3\u017cnych przyczyn, nie posiadali stosownych zezwole\u0144 i uprawnie\u0144, z regu\u0142y oferowali towary po cenach ni\u017cszych od cen rzemie\u015blnik\u00f3w cechowych. W\u015br\u00f3d partaczy zdarzali si\u0119 fachowcy wysokiej klasy i ich dzia\u0142alno\u015b\u0107 stwarza\u0142a problemy w \u015brodowisku rzemie\u015blniczym. Mimo protest\u00f3w kierowanych do w\u0142adz i r\u00f3\u017cnych form walki z partaczami \u2013 mieleckim cechom rzemie\u015blniczym nigdy nie uda\u0142o si\u0119 wyeliminowa\u0107 tej grupy rzemie\u015blnik\u00f3w. Ustawa z 1989 r. zlikwidowa\u0142a przymus przynale\u017cno\u015bci cechowej, uprawni\u0142a w\u0142adze miejskie do wydawania zgody na dzia\u0142alno\u015b\u0107 rzemie\u015blnicz\u0105 oraz wprowadzi\u0142a do rzemios\u0142a m.in. woln\u0105 konkurencj\u0119, co w naturalny spos\u00f3b wyeliminowa\u0142o zjawisko partactwa. W j\u0119zyku potocznym s\u0142owa: \u201epartacz, partactwo, partaczenie\u201d pozosta\u0142y jednak i do dzi\u015b s\u0142u\u017c\u0105 okre\u015bleniu z\u0142ego wykonawcy i efekt\u00f3w jego pracy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PARTYZANT\u00d3W (ULICA)<\/strong>, jedna z wa\u017cniejszych i d\u0142u\u017cszych (2400 m) ulic wschodniej cz\u0119\u015bci miasta, w osiedlu Dziubk\u00f3w. Zosta\u0142a wybudowana po II wojnie \u015bwiatowej, g\u0142\u00f3wnie w celu po\u0142\u0105czenia WSK (od ul. Wojska Polskiego do ul. Wolno\u015bci) z drog\u0105 do Kolbuszowej i Rzeszowa. Dobiegaj\u0105 do niej ulice: D\u0142uga i Gajowa oraz kilka dr\u00f3g le\u015bnych. Biegnie po obrze\u017cu kompleksu le\u015bnego. Status ulicy i nazw\u0119 \u201eGwardii Ludowej\u201d otrzyma\u0142a 28 III 1973 r., ale w 1994 r. zmieniono jej nazw\u0119 na \u201ePartyzant\u00f3w\u201d. Ulokowano przy niej m.in. Pracownicze Ogrody Dzia\u0142kowe \u201ePodlesie\u201d, strzelnic\u0119 LOK, siedzib\u0119 Nadle\u015bnictwa Mielec i miniosiedle blok\u00f3w mieszkalnych, a w latach 90. m.in. siedzib\u0119 mieleckiego Oddzia\u0142u Agencji Rozwoju Przemys\u0142u w Warszawie, zarz\u0105dzaj\u0105cego SSE EURO-PARK MIELEC oraz Zak\u0142ad Produkcji Obuwia \u201ePanda\u201d. W zwi\u0105zku z przebudow\u0105 wewn\u0119trznego uk\u0142adu komunikacyjnego miasta, rozpocz\u0119t\u0105 pod koniec lat 90. XX w., sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 tzw. obwodnicy wewn\u0119trznej (ul. W. Witosa \u2013 ul. Wolno\u015bci \u2013 rondo \u2013 ul. Partyzant\u00f3w \u2013 rondo \u2013 ul. Wojska Polskiego), zosta\u0142a zmodernizowana w ramach Programu PHARE 2000 i oddana do u\u017cytku we wrze\u015bniu 2003 r. Posiada nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105, chodnik i \u015bcie\u017ck\u0119 rowerow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa: PARTYZANT\u00d3W upami\u0119tnia miejsce akcji r\u00f3\u017cnych oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich w pobliskim kompleksie le\u015bnym w czasie II wojny \u015bwiatowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PARYS IRENA (z domu LEWICKA)<\/strong>, urodzona 6 I 1906 r. (w ksi\u0119dze chrzt\u00f3w parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu) lub 27 XI 1910 r. (w innych dokumentach) w Mielcu, c\u00f3rka Teodora i Anny z domu Rink. Po uko\u0144czeniu \u017be\u0144skiego Seminarium Nauczycielskiego w Mielcu (z matur\u0105 w 1930 r.) podj\u0119\u0142a prac\u0119 jako nauczycielka. R\u00f3wnocze\u015bnie kszta\u0142ci\u0142a si\u0119, ko\u0144cz\u0105c Wy\u017cszy Kurs Nauczycielski w Krakowie oraz kursy sanitarne PCK. Poza nauk\u0105 i prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a harcerstwu, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142a od 1922 r. Pe\u0142ni\u0142a m.in. funkcj\u0119 dru\u017cynowej, a nast\u0119pnie (1933\u20131935) komendantki \u017be\u0144skiego Hufca Harcerskiego w Mielcu w stopniu podharcmistrzyni. By\u0142a tak\u017ce instruktork\u0105 Przysposobienia Wojskowego Kobiet. Od 1935 r.(?) zamieszka\u0142a w Krakowie i pracowa\u0142a jako nauczycielka. Uko\u0144czy\u0142a m.in. kurs dramatyczny i kurs gier zespo\u0142owych oraz uczestniczy\u0142a w szkoleniach kierownik\u00f3w \u015bwietlic. Wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako sanitariuszka w grupie p\u0142k. Antoniego Sikorskiego, a po jej rozbiciu \u2013 w szpitalu polowym w Krasnobrodzie ko\u0142o Zamo\u015bcia i szpitalu polowym w Zamo\u015bciu. Po zako\u0144czeniu kampanii powr\u00f3ci\u0142a do pracy nauczycielskiej w Krakowie, ale po odmowie podpisania deklaracji lojalno\u015bci wobec w\u0142adz okupacyjnych zosta\u0142a zwolniona. W lutym 1940 r. podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Sekcji Charytatywnej RGO jako piel\u0119gniarka, a p\u00f3\u017aniej \u2013 kierownik Dom\u00f3w Opieki Spo\u0142ecznej dla uchod\u017ac\u00f3w i przesiedlonych. W 1943 r. ucz\u0119szcza\u0142a na kursy piel\u0119gniarskie i pracowa\u0142a jako praktykantka \u2013 sanitariuszka w ambulatoriach Ubezpieczalni Spo\u0142ecznej. Od stycznia 1940 r. dzia\u0142a\u0142a w konspiracji (ZWZ-AK), by\u0142a m.in. kurierk\u0105 i \u0142\u0105czniczk\u0105 Kedywu Krak\u00f3w oraz cz\u0142onkiem patrolu specjalnego (toksyczno\u2013bakteriologicznego). Pos\u0142ugiwa\u0142a si\u0119 pseudonimem \u201eLila Maria\u201d W styczniu 1944 r. przesz\u0142a do pracy wywiadowczej w Kedywie, a w lipcu tego roku, jako wywiadowczyni, \u0142\u0105czniczka i sanitariuszka 1 kompanii Samodzielnego Batalionu Partyzanckiego \u201eSka\u0142a\u201d, uczestniczy\u0142a w starciach z oddzia\u0142ami niemieckimi. 1 X 1944 r. otrzyma\u0142a stopie\u0144 podporucznika i zosta\u0142a odznaczona Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi z Mieczami. Po wyzwoleniu Krakowa spod okupacji hitlerowskiej powr\u00f3ci\u0142a do pracy w ambulatorium Ubezpieczalni Spo\u0142ecznej, a od lutego do pa\u017adziernika 1946 r. pracowa\u0142a w plac\u00f3wkach opieki spo\u0142ecznej w Krakowie. Nie ujawni\u0142a si\u0119 jako by\u0142y cz\u0142onek AK. W listopadzie 1947 r. wyjecha\u0142a z Polski, a 3 XII przyby\u0142a (przez \u201ezielon\u0105 granic\u0119\u201d) do Meppen w Niemczech Zachodnich. Tam obj\u0119\u0142a kierownictwo internatu Kurs\u00f3w Si\u00f3str Pogotowia Sanitarnego oraz w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 ZHP w Niemczech i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 referentki zuch\u00f3w. W maju 1947 r. wyjecha\u0142a do Anglii i zosta\u0142a zatrudniona jako sekretarka w G\u0142\u00f3wnej Kwaterze Harcerek w Londynie, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142a szereg funkcji w Komendzie Chor\u0105gwi Harcerek w Wielkiej Brytanii, m.in. w latach 50. by\u0142a skarbnikiem i referentk\u0105 prasow\u0105, a na pocz\u0105tku lat 60. \u2013 komendantk\u0105 \u00a0KChH. Otrzyma\u0142a stopie\u0144 harcmistrzyni. Organizowa\u0142a i prowadzi\u0142a kolonie i obozy harcerskie oraz by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105 harcerskich uroczysto\u015bci patriotycznych. W 1960 r. zorganizowa\u0142a ch\u00f3r harcerek. Anga\u017cowa\u0142a si\u0119 te\u017c do prac spo\u0142ecznych w innych polskich organizacjach w Wielkiej Brytanii, m.in. w Zarz\u0105dzie Macierzy Szkolnej i Zrzeszenia Nauczycielstwa Polskiego. Wizytowa\u0142a Szko\u0142y Sobotnie w wielu miastach, wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142a kursy j\u0119zyka polskiego w Londynie, uczestniczy\u0142a w wysy\u0142aniu paczek do Polski przez Zjednoczenie Polek, by\u0142a skarbnikiem Ko\u0142a AK w Londynie, przewodnicz\u0105c\u0105 Komisji Rewizyjnej Zwi\u0105zku Spadochroniarzy oraz wiceprezesem ch\u00f3ru im. F. Chopina. Ze szczeg\u00f3lnym zami\u0142owaniem dokumentowa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 Polak\u00f3w w Wielkiej Brytanii, zar\u00f3wno na kartach kronik i ta\u015bmach filmowych, jak i w postaci zapisu elektronicznego. By\u0142a cz\u0142onkiem Klubu Filmowego Polskiej YMCA. Zmar\u0142a 6 II 2001 r. w Domu Polskim w Newton Abbot. Spoczywa na cmentarzu w Newton Abbot.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PARZY\u0143SKI ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 22 XI 1931 r. w Lublinie, syn Jana i Rozalii z Kot\u0142owskich. Pocz\u0105tkowo uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie zawodowe i w 1950 r. tytu\u0142 czeladnika w zawodzie \u015blusarz samochodowy. W latach 1951-1953 s\u0142u\u017cy\u0142 we wojsku jako: kierowca, technik samolotu i technik klucza. W 1953 r. uko\u0144czy\u0142 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Technik\u00f3w Lotniczych i otrzyma\u0142 stopie\u0144 chor\u0105\u017cego. Do 1978 r. pracowa\u0142 w 21 Przedstawicielstwie Wojskowym przy WSK Mielec jako technik odbioru produkcji, pomocnik przedstawiciela wojskowego i starszy pomocnik przedstawiciela wojskowego. W tym okresie zosta\u0142 kilkakrotnie awansowany i pod koniec s\u0142u\u017cby posiada\u0142 stopie\u0144 podpu\u0142kownika. Ponadto od 30 XII 1958 r. zosta\u0142 zaliczony do korpusu osobowego oficer\u00f3w lotnictwa grupy lotniczo-technicznej. W 1965 r. uko\u0144czy\u0142 m.in. Kurs Rachunku i Analizy Koszt\u00f3w Produkcji PTE w Warszawie. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 wojskow\u0105 (31 VII 1978 r.) podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Serwisie WSK Mielec jako technolog. 30 XII 1980 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 mechanika lotniczego obs\u0142ugi sprz\u0119tu lotniczego. W latach 80. wielokrotnie wyje\u017cd\u017ca\u0142 za granic\u0119, m.in. do ZSRR, Bu\u0142garii, Rumunii i na W\u0119gry oraz do Nikaragui i na Kub\u0119, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 kierownika grupy serwisowej lub specjalisty do spraw serwisu. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1988 r. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie m.in. w Kole SIMP i Kole \u0141owieckim \u201eS\u0119p\u201d przy 21. PW. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d oraz Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142 17 IV 1994 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PASIECZNA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (240 m), w\u0105ska (bez chodnika) uliczka na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Jest boczn\u0105 ul. Targowej i r\u00f3wnoleg\u0142\u0105 do ulic G. Narutowicza i S. Moniuszki. Jest tras\u0105 dojazdow\u0105 do sporej grupy posesji prywatnych. Jako droga polna istnia\u0142a w okresie mi\u0119dzywojennym, ale nazw\u0119 otrzyma\u0142a w latach 50. Aktualnie posiada nawierzchni\u0119 z kostki brukowej.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa: PASIECZNA nawi\u0105zuje do czas\u00f3w, kiedy na tym terenie ros\u0142y sady, a jeden z mieszka\u0144c\u00f3w posiada\u0142 okaza\u0142\u0105 pasiek\u0119. Je\u015bli wierzy\u0107 anegdocie, to nazw\u0119 wymy\u015bli\u0142 jeden z pracownik\u00f3w wytyczaj\u0105cych ulic\u0119, ugryziony przez pszczo\u0142\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PASOWICZ STANIS\u0141AW<\/strong>, baka\u0142arz, uczy\u0142 w rzochowskiej szkole parafialnej oko\u0142o 1615 r. Posiada\u0142 dom z ogr\u00f3dkiem w Rzochowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PASSENDORFER JERZY,<\/strong>\u00a0urodzony 8 IV 1923 r. w Wilnie, syn W\u0142adys\u0142awa (oficera Wojska Polskiego). Zbieg wydarze\u0144, spowodowany przez wybuch II wojny \u015bwiatowej i okupacj\u0119 hitlerowsk\u0105 sprawi\u0142, \u017ce znalaz\u0142 si\u0119 w Mielcu i do 1943 r. pracowa\u0142 jako kelner w restauracji. (Mieszka\u0142 przy ul. Pierackiego, w czasie okupacji – Poststrasse, dzi\u015b ul. Obro\u0144c\u00f3w Pokoju.) W 1943 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krakowa i wyst\u0119powa\u0142 w konspiracyjnym teatrze. Po wyzwoleniu Krakowa spod okupacji hitlerowskiej uczy\u0142 si\u0119 aktorstwa w Studium Dramatycznym Starego Teatru w Krakowie. By\u0142 te\u017c jednym z za\u0142o\u017cycieli i aktor\u00f3w Polskiego Teatru Akademickiego w Krakowie. W 1946 r. uko\u0144czy\u0142 Kurs Przygotowania Filmowego w Krakowie i zosta\u0142 zaanga\u017cowany jako operator tamtejszego zespo\u0142u Polskiej Kroniki Filmowej. Studia re\u017cyserskie rozpocz\u0105\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Filmowej w \u0141odzi, a p\u00f3\u017aniej studiowa\u0142 w FAMU (Akademia Sztuk Scenicznych) w Pradze i uzyska\u0142 dyplom 1951 r. Pierwszymi samodzielnymi pr\u00f3bami zawodowymi by\u0142y filmy o\u015bwiatowe, zrealizowane w Czechos\u0142owacji. W 1953 r. zosta\u0142 zaanga\u017cowany jako asystent re\u017cysera , a w 1957 r. zadebiutowa\u0142 jako re\u017cyser filmu \u201eSkarb kapitana Martensa\u201d. W latach 1959-1974 re\u017cyserowa\u0142 filmy: \u201eZamach\u201d, \u201eSygna\u0142y\u201d, \u201ePowr\u00f3t\u201d, \u201eWyrok\u201d,\u00a0 \u201eZerwany most\u201d, \u201eSk\u0105pani w ogniu\u201d, \u201eBarwy walki\u201d, \u201eNiedziela sprawiedliwo\u015bci\u201d, \u201eMocne uderzenie\u201d, \u201eKierunek Berlin\u201d, \u201eDzie\u0144 oczyszczenia\u201d, \u201eOstatnie dni\u201d, \u201eAkcja Brutus\u201d, \u201eZabijcie czarn\u0105 owc\u0119\u201d i \u201eZwyci\u0119stwo\u201d. Ponadto zrealizowa\u0142 serial telewizyjny i film \u201eJanosik\u201d (1973-1974), dramat obyczajowy \u201eMewy\u201d (1986 r.) oraz szereg film\u00f3w dokumentalnych. Pe\u0142ni\u0142 wa\u017cne funkcje: kierownika artystycznego\u00a0 Zespo\u0142u Filmowego \u201eTor\u201d (1971-1972) i Zespo\u0142u \u201ePanorama\u201d (1972-1975), dyrektora Instytutu Polskiego w Wiedniu (1974-1979), dyrektora Biura Wsp\u00f3\u0142pracy z Zagranic\u0105 TVP (1980-1983), prodziekana ds. artystycznych na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu \u015al\u0105skiego w Katowicach (lata 80.) i wiceprezesa Stowarzyszenia Filmowc\u00f3w Polskich. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie. W latach 1952-1989 nale\u017ca\u0142 do PZPR, a p\u00f3\u017aniej do SLD, m.in. z ramienia tej partii by\u0142 pos\u0142em na Sejm RP cz\u0119\u015bci II kadencji\u00a0 (1996-1997).\u00a0 Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Komandorskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pami\u0119ci Narodowej i Krzy\u017cem Zas\u0142ugi Republiki Austrii I klasy. Otrzyma\u0142 te\u017c nagrody indywidualne, m.in. na festiwalach w Mar del Plata, Meksyku, Guadajara, Cuneo i San Sebastian,\u00a0 Nagrod\u0119 Ministra Obrony Narodowej I st. (1963 r., 1969 r.), \u201eZ\u0142oty Ekran\u201d(1972 r.) i \u201eBr\u0105zowy \u017bagiel\u201d (1987 r.). Zmar\u0142 20 II 2003 r. Pochowany na Starych Pow\u0105zkach (kwatera N-3-16) w Warszawie.<\/p>\r\n

PASKO-TUREK RENATA STANIS\u0141AWA (z domu PASKO), <\/b>urodzona 22 III 1957 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca (od 1985 r. osiedle w Mielcu), c\u00f3rka Edwarda i El\u017cbiety z domu Kania. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 1976 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie i w 1982 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 lekarza medycyny. W latach 1983-1990 pracowa\u0142a na Oddziale Dzieci\u0119cym Szpitala we W\u0142oszczowej oraz pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Gminnego O\u015brodka Zdrowia w Krasocinie. Od 1990 r. pracuje na Oddziale Dzieci\u0119cym Szpitala Specjalistycznego im. E. Biernackiego w Mielcu oraz w Poradni Pulmonologicznej w Mielcu. Ponadto od 2000 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 kierownika NZOZ \u201ePuls\u201d w Rzemieniu. W czasie pracy zawodowej doskonali\u0142a wiedz\u0119 lekarsk\u0105, m.in. poprzez uzyskanie I stopnia specjalizacji w zakresie pediatrii i II stopnia w zakresie pulmonologii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PASTELOWA (ULICA),<\/strong>\u00a0niewielka \u201e\u015blepa\u201d ulica na osiedlu Wojs\u0142aw, w rejonie ko\u015bcio\u0142a pw. Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa. Biegnie od ul. Wojs\u0142awskiej w kierunku\u00a0 linii kolejowej, r\u00f3wnolegle do ul. Benedykty\u0144skiej. Powsta\u0142a w 2020 r. Jest wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015bci\u0105 os\u00f3b fizycznych i sp\u00f3\u0142ki z o.o. sp. k. Na wniosek wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicieli nazw\u0119 nada\u0142a jej Rada Miejska w Mielcu uchwa\u0142\u0105 nr XXI\/2072020 na sesji dn. 28 V 2020 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PASTOR ADOLF<\/strong>, urodzony w 1816 r. w rodzinie rabinackiej. By\u0142 neofit\u0105, podobnie jak jego \u017cona Katarzyna z domu Schmalzbach. Po studiach medycznych pracowa\u0142 jako chirurg miejski w Mielcu. Zmar\u0142 27 XII 1847 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym przy ko\u015bciele \u015bw. Marka nad Wis\u0142ok\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PASTOR LEON (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 7 VI 1846 r. w Mielcu, syn Adolfa (lekarza) i Franciszki ze Smalzbach\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 gimnazjum w Rzeszowie, a nast\u0119pnie \u00a0Seminarium Duchowne w Przemy\u015blu. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1869 r. w Przemy\u015blu. Powierzono mu obowi\u0105zki wikarego przy tamtejszej katedrze oraz kapelana wi\u0119zienia. Od 1873 r. prowadzi\u0142 katechez\u0119 w przemyskich szko\u0142ach oraz wyk\u0142ada\u0142 katechetyk\u0119 i metodyk\u0119 nauczania religii w Seminarium Duchownym. W latach 1875\u20131898 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 administratora parafii w Radymnie i doprowadzi\u0142 do odnowienia ko\u015bcio\u0142a. Opublikowa\u0142 m.in.: Kazania na temat pie\u015bni ko\u015bcielnych roz\u0142o\u017cone na niekt\u00f3re uroczysto\u015bci ko\u015bcielne (Przemy\u015bl 1884) i Na \u015bwi\u0119to Bo\u017cego Cia\u0142a! Sze\u015b\u0107 kr\u00f3tkich nauk dogmatyczno\u2013moralnych…(Przemy\u015bl 1886). Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. spowodowa\u0142 powstanie Towarzystwa Powro\u017aniczego, szko\u0142y rzemie\u015blniczej i kasy po\u017cyczkowej. By\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego we Lwowie i cz\u0142onkiem Rady Powiatowej w Jaros\u0142awiu. Od 1894 r. zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie i zosta\u0142 wybrany do Rady Pa\u0144stwa, a umiarkowanie i zdolno\u015bci parlamentarne spowodowa\u0142y, \u017ce wybrano go tak\u017ce w 1897 r. W 1898 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Bieczu i wkr\u00f3tce potem przeprowadzi\u0142 restauracj\u0119 miejscowego ko\u015bcio\u0142a Bo\u017cego Cia\u0142a. W 1900 r. trzeci raz zosta\u0142 wybrany do Rady Pa\u0144stwa i w 1901 r. stan\u0105\u0142 na czele Ko\u0142a Polskiego grupuj\u0105cego pos\u0142\u00f3w centrowych. Tak\u017ce w 1901 r. wybrano go pos\u0142em do Sejmu Krajowego. W 1905 r. zosta\u0142 przyw\u00f3dc\u0105 Polskiego Centrum Ludowego, skupiaj\u0105cego grupy katolicko-ludowe. Jako jego przedstawiciel by\u0142 m.in. cz\u0142onkiem Rady Narodowej. W 1907 r. wybrano go po raz czwarty do Rady Pa\u0144stwa, a w 1908 r. po raz drugi do Sejmu Krajowego. Zniech\u0119cony niepowodzeniami PCL zg\u0142osi\u0142 w 1908 r. sw\u00f3j akces do PSL, ale ju\u017c w nast\u0119pnym roku ze\u0144 wyst\u0105pi\u0142 z powodu antyklerykalizmu prezesa Jana Stapi\u0144skiego. W 1901 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 szambelana papieskiego, w 1905 r. wybrano go dziekanem, a w 1908 r. \u2013 mianowano kanonikiem honorowym kapitu\u0142y przemyskiej. Z powodu negatywnego stosunku do Zwi\u0105zku Katolicko-Spo\u0142ecznego i zbytnie anga\u017cowanie si\u0119 w polityk\u0119 popad\u0142 w nie\u0142ask\u0119 u biskupa J\u00f3zefa Pelczara. W 1910 r. zosta\u0142 przeniesiony na probostwo w Le\u017cajsku. W 1911 r. raz jeszcze startowa\u0142 w wyborach do Rady Pa\u0144stwa, ale nie zosta\u0142 wybrany i zrezygnowa\u0142 tak\u017ce z pos\u0142owania do Sejmu Krajowego. Za liczne zas\u0142ugi dla r\u00f3\u017cnych miejscowo\u015bci otrzyma\u0142 m.in. honorowe obywatelstwo Radymna, Biecza i D\u0119bicy. Zmar\u0142 4 II 1912 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Le\u017cajsku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PASTRZYGOWICZ (PAZTRZYGOWICZ?, FASTRZYGOWICZ?) SEBASTIAN<\/strong>, mielecki kupiec w I po\u0142. XVII w. Prowadzi\u0142 handel z kupcami krakowskimi, wyje\u017cd\u017ca\u0142 do Krakowa w latach 1613-1649.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PASTU\u0141A HELENA (z domu TORBICZ)<\/strong>, urodzona 31 VII 1958 r. we W\u0142odawie, c\u00f3rka Edwarda i Wincentyny z Radomskich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego we W\u0142odawie, matur\u0119 zda\u0142a w 1977 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie (specjalizacja: upowszechnianie kultury) i w 1982 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W latach 1982-1992 pracowa\u0142a w Robotniczym Centrum Kultury WSK w Mielcu na r\u00f3\u017cnych stanowiskach, a w latach 1990-1992 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora tej plac\u00f3wki. Od 1994 r. jest nauczycielk\u0105 j\u0119zyka polskiego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Rzeszowskiego.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PASTU\u0141A WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 III 1958 r. w Mielcu, syn Eugeniusza i Genowefy z domu Smolak. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Studiowa\u0142 na Wydziale G\u00f3rniczym Politechniki Lubelskiej w Lublinie i w 1981 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika. W 1982 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach. W 1989 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Komitetu Obywatelskiego \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d w Mielcu, a w 1990 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem Rady Sekcji Krajowej Przemys\u0142u Lotniczego NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. W 1991 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora WSK \u201ePZL-Mielec\u201d ds. restrukturyzacji i rozwoju. Na pocz\u0105tku 1993 r. powierzono mu funkcj\u0119 pe\u0142nomocnika dyrektora ds. specjalnej strefy ekonomicznej w Mielcu, w marcu tego roku mianowano go zarz\u0105dc\u0105 komisarycznym WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a 1 VI 1994 r. zosta\u0142 prezesem Zarz\u0105du WSK \u201ePZL-Mielec\u201d S.A. Kandydowa\u0142 do Sejmu RP w 1993 r. W 1998 r. zosta\u0142 odwo\u0142any z funkcji prezesa Zarz\u0105du WSK \u201ePZL-Mielec\u201d S.A. W dalszych latach pracowa\u0142 w r\u00f3\u017cnych firmach na terenie SSE EURO-PARK MIELEC.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PASZKOWSKI KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 17 III 1917 r. w Le\u015bnej Podlaskiej, syn Antoniego Jana i Julianny z Szumskich. Uko\u0144czy\u0142 Prywatne \u015alusarsko-Monterskie Kursy P\u0142atowcowe Wieczorowe Towarzystwa Wojskowo-Technicznego w Bia\u0142ej Podlaskiej. W latach 1934\u20131938 pracowa\u0142 jako monter p\u0142atowcowy w Podlaskiej Wytw\u00f3rni Samolot\u00f3w. W 1938 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w 5 Pu\u0142ku Lotniczym w Lidzie jako strzelec pok\u0142adowy (st. szeregowiec). Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. jako strzelec pok\u0142adowy. W czasie lotu bojowego samolot zosta\u0142 uszkodzony i l\u0105dowa\u0142 na terenie Prus Wschodnich. Ca\u0142a za\u0142oga zosta\u0142a wzi\u0119ta do niewoli, a K. Paszkowski znalaz\u0142 si\u0119 w stalagu XIII A w Norymberdze. Pracowa\u0142 m.in. w kamienio\u0142omie, tartaku i maj\u0105tku ziemskim. Z niewoli powr\u00f3ci\u0142 w maju 1945 r. i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Komar\u00f3wce Podlaskiej jako \u015blusarz. W 1947 r. przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w PZL\u2013Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w nr 2 jako traser. W 1956 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne \u2013 Dzia\u0142 Budowy P\u0142atowc\u00f3w w Mielcu. Zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 kierownika Wydzia\u0142u 01, a nast\u0119pnie kierownikiem tego Wydzia\u0142u. W p\u00f3\u017aniejszych latach pe\u0142ni\u0142 funkcje m.in. kierownika Sekcji Technologicznej i starszego technologa, zajmuj\u0105cego si\u0119 oszablonowaniem przy budowie p\u0142atowc\u00f3w. By\u0142 jednym z wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 racjonalizator\u00f3w. Zg\u0142osi\u0142 oko\u0142o 100 wniosk\u00f3w, z czego zastosowano oko\u0142o 70. Opracowa\u0142 obszern\u0105 literatur\u0119 na temat oszablonowania przy budowie p\u0142atowc\u00f3w (m.in. instrukcje), z kt\u00f3rej korzystano m.in. przy wykonawstwie samolotu M-15. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Racjonalizatora Produkcji i Nagrod\u0105 Przewodnicz\u0105cego Komitetu Nauki i Techniki. 31 III 1984 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 16 XII 1992 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PATERAK RENATA MA\u0141GORZATA (z domu RZESZUTEK)<\/strong>, urodzona 6 V 1968 r. w Mielcu, c\u00f3rka Mariana i Danuty z domu Stec. Absolwentka Liceum Ekonomicznego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1987 r. Od 1987 r. do 2011 r. pracowa\u0142a w Gminnej Bibliotece Publicznej w Tuszowie, w tym od 1990 r. jako kierownik tej plac\u00f3wki. W kwietniu 2011 r. powierzono jej funkcj\u0119 sekretarza Gminy Tusz\u00f3w Narodowy. Uko\u0144czy\u0142a studia licencjackie w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (kierunek: ekonomia, specjalno\u015b\u0107: gospodarka regionalna), a nast\u0119pnie studia na Wydziale Rachunkowo\u015bci Akademii Ekonomicznej w Krakowie (kierunek: zarz\u0105dzanie, specjalno\u015b\u0107: zarz\u0105dzanie i rachunkowo\u015b\u0107) i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Od utworzenia 26 VIII 1990 r. Izby Pami\u0119ci gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego w siedzibie biblioteki (dawnej szkole, miejscu urodzin W. Sikorskiego) zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 w rozw\u00f3j tej plac\u00f3wki muzealnej i jej przekszta\u0142cenie w Centrum Pami\u0119ci Genera\u0142a W\u0142adys\u0142awa Eugeniusza Sikorskiego. Gromadzi\u0142a dokumenty, zdj\u0119cia i inne pami\u0105tki zwi\u0105zane z jego \u017cyciem, dzia\u0142alno\u015bci\u0105 i \u015bmierci\u0105. W wyniku wsp\u00f3\u0142pracy z Klubem Kawaler\u00f3w Orderu Wojennego Virtuti Militari i kanclerzem kapitu\u0142y tego Orderu gen. Stefanem Ba\u0142ukiem pozyska\u0142a do zbior\u00f3w dwie wystawy: \u201eGenera\u0142 Sikorski \u2013 \u017cycie i dzia\u0142alno\u015b\u0107\u201d (320 zdj\u0119\u0107) i plenerow\u0105 \u201e\u017bo\u0142nierze II wojny \u015bwiatowej\u201d (700 zdj\u0119\u0107). Pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnika i prowadzi\u0142a lekcje historii w oparciu o zbiory Centrum. W 2010 r. doprowadzi\u0142a do rozbudowy budynku biblioteki i Centrum. Od 1990 r. nale\u017cy do Towarzystwa Spo\u0142eczno-Kulturalnego im. Gen. W. E. Sikorskiego w Tuszowie Narodowym i jest cz\u0142onkiem jego zarz\u0105du. Bierze udzia\u0142 w organizacji miejscowych uroczysto\u015bci patriotycznych oraz r\u00f3\u017cnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 spo\u0142ecznych i kulturalnych. W 1997 r. zg\u0142osi\u0142a bibliotek\u0119 do wojew\u00f3dzkiego konkursu \u201eSk\u0105d nasz r\u00f3d\u201d i zainicjowa\u0142a zbieranie dokument\u00f3w i pami\u0105tek zwi\u0105zanych z histori\u0105 Tuszowa i okolic. W\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 tak\u017ce w inne przedsi\u0119wzi\u0119cia kulturalne na terenie gminy, m.in. remont zabytkowego ko\u015bcio\u0142a w Sarnowie oraz remont i adaptacj\u0119 Domu Stra\u017caka w Sarnowie na bibliotek\u0119 i \u015bwietlic\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Medalem Pro Memoria, Srebrnym Medalem Pami\u0119ci, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d oraz Nagrodami Wojewody Rzeszowskiego i Marsza\u0142ka Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PATERAK TADEUSZ<\/strong>, urodzony 26 X 1970 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Zofii z domu Pluta. W Szkole Podstawowej w Przykopie nale\u017ca\u0142 do ZHP i by\u0142 przewodnicz\u0105cym szkolnego ko\u0142a Ligi Ochrony Przyrody. Absolwent Technikum Budowlanego w Tarnobrzegu, matur\u0119 zda\u0142 w 1990 r. W 1991 r. pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Gminy w Padwi Narodowej. Studia na Uniwersytecie Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie (specjalno\u015b\u0107: finanse publiczne) uko\u0144czy\u0142 w 1998 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. Praktyki studenckie odby\u0142 w firmach niemieckich: Lindenmaier Praezision AG i McDonalds oraz w Pierwszym Urz\u0119dzie Skarbowym w Lublinie. W latach 1998-1999 pracowa\u0142 w Oddziale BG\u017b w Tarnobrzegu jako inspektor w Wydziale Kredyt\u00f3w, a nast\u0119pnie w Zespole Windykacji i Restrukturyzacji. Od 2001 r. pracuje w BRW w Mielcu jako administrator aplikacji. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 i polityczn\u0105. W 1989 r. udziela\u0142 si\u0119 w kampanii wyborczej Komitetu Obywatelskiego \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. W latach 1990-1993 by\u0142 cz\u0142onkiem Rady So\u0142eckiej wsi Zaduszniki. W czasie studi\u00f3w nale\u017ca\u0142 do ko\u0142a AIESEC (Mi\u0119dzynarodowe Stowarzyszenie Student\u00f3w Nauk Ekonomicznych i Handlowych) przy UMCS. Spo\u0142ecznie udziela\u0142 si\u0119 w Akademickim Klubie Je\u017adzieckim w Lublinie oraz od 1995 r. w Roztocza\u0144skiej Konnej Stra\u017cy Ochrony Przyrody im. 25 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w Wielkopolskich w Lublinie, m.in. w latach 1997-1998 by\u0142 zast\u0119pc\u0105 komendanta RK SOP. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem i uczestnikiem defilad z udzia\u0142em RK SOP w Lublinie. Uczestniczy w patrolowaniu Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego, akcjach \u201eSprz\u0105tania \u015awiata\u201d i \u201eDnia Ziemi\u201d, warsztatach ekologicznych dla dzieci, likwidacji dzikich wysypisk \u015bmieci na terenach obszar\u00f3w chronionych oraz hipoterapii dzieci niepe\u0142nosprawnych. Od 2002 r. jest cz\u0142onkiem Platformy Obywatelskiej w Mielcu, a w 2003 r. zosta\u0142 wybrany cz\u0142onkiem w\u0142adz powiatowych PO w Mielcu i cz\u0142onkiem Regionalnej Komisji Rewizyjnej PO w Rzeszowie. W 2010 r. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Ko\u0142a Powiatowego Platformy Obywatelskiej w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PATERAK TERESA (z domu POJNAR)<\/strong>, urodzona 26 IX 1948 r. we Wr\u00f3bliku Szlacheckim ko\u0142o Rymanowa, c\u00f3rka Jana i Katarzyny z domu Knurek. Uko\u0144czy\u0142a Technikum Mechaniczne ZSZ MPM w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1969 r. i uzyska\u0142a tytu\u0142 technika ekonomisty. Od 24 III 1965 r. do 29 III 2004 r. (39 lat) pracowa\u0142a w mieleckim handlu. W latach 1965\u20131972 by\u0142a referentem w Miejskim Handlu Detalicznym (MHD). Po po\u0142\u0105czeniu MHD z Wojew\u00f3dzkim Przedsi\u0119biorstwem Handlu Spo\u017cywczego w WPHS O\/Mielec (1973) pracowa\u0142a na stanowisko st. referenta Dzia\u0142u Spraw Pracowniczych. W wyniku kolejnej reorganizacji handlu i w\u0142\u0105czeniu WPHS O\/Mielec do \u201eSpo\u0142em\u201d WSS O\/Mielec (1976) pracowa\u0142a na stanowisku starszego referenta ds. pracowniczych i socjalnych. P\u00f3\u017aniej pe\u0142ni\u0142a etatowe funkcje: sekretarza, zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego i przewodnicz\u0105cego Rady Zak\u0142adowej ZZPHiS WSS \u201eSpo\u0142em\u201d O\/Mielec. Od 1980 r. pracowa\u0142a na stanowisku specjalisty BHP, a nast\u0119pnie kierownika Sekcji BHP i Ochrony Przeciwpo\u017carowej. W 1983 r. powierzono jej stanowisko kierownika Dzia\u0142u Organizacji i Techniki Sprzeda\u017cy i Reklamy. Bra\u0142a udzia\u0142 w uruchamianiu wielu nowych plac\u00f3wek \u201eSpo\u0142em\u201d, m.in. pawilon\u00f3w handlowych: \u201eZenit\u201d, \u201eDedal\u201d, \u201e\u015awit\u201d i \u201eMini-SAM\u201d. W 1992 r. zosta\u0142a zast\u0119pc\u0105, a w 1993 r. kierownikiem Dzia\u0142u Administracji Gospodarczej i BHP PSS w Mielcu. 29 III 2004 r. przesz\u0142a na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a pracy spo\u0142ecznej. Dzia\u0142a\u0142a w organizacjach m\u0142odzie\u017cowych, Lidze Kobiet. Pracowniczej Kasie Zapomogowo-Po\u017cyczkowej i Zwi\u0105zkach Zawodowych. Pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Rady Zak\u0142adowej przy PSS Mielec oraz by\u0142a cz\u0142onkiem Plenum Zarz\u0105du Okr\u0119gu ZZ Pracownik\u00f3w Handlu i Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci. Uczestniczy\u0142a jako delegat w V Krajowym Kongresie tego\u017c ZZ. By\u0142a te\u017c cz\u0142onkiem Wojew\u00f3dzkiej Rady ZZ w Rzeszowie. Bra\u0142a udzia\u0142 w VI Krajowym Zje\u017adzie Sp\u00f3\u0142dzielczy\u0144. W latach 1994-1997 pe\u0142ni\u0142a spo\u0142ecznie funkcje sekretarza Rady Nadzorczej \u201eSpo\u0142em\u201d PSS Mielec, a od 1997 r. do 1999 r. przewodniczy\u0142a Radzie Nadzorczej. By\u0142a cz\u0142onkiem Zarz\u0105du i Rady Osiedla Cyranka(1999-2011), w tym od 2003 r. do 2007 r. przewodnicz\u0105c\u0105 Rady i Zarz\u0105du. Zainicjowa\u0142a prace nad utworzeniem Mieleckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku i jest jego aktywn\u0105 dzia\u0142aczk\u0105. Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a m.in. Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Handlu i Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci\u201d, Z\u0142ot\u0105 i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Zawodowego Pracownik\u00f3w Handlu i Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci oraz mieleckim tytu\u0142em Aktywny Senior 2019.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PATERAK ZOFIA (z domu OCHALIK)<\/strong>, urodzona 21 XI 1951 r. w Mielcu, c\u00f3rka Edwarda i El\u017cbiety z domu Mazur. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1970 r. Uko\u0144czy\u0142a tak\u017ce studia z zakresu filologii polskiej w Wy\u017cszej Szkole Nauczycielskiej w Rzeszowie (1974 r.). W 1970 r. rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 nauczyciela w Szkole Podstawowej w Babulach, nast\u0119pnie uczy\u0142a w Padwi Narodowej (1976-1979) i Zespole Szk\u00f3\u0142 w Chorzelowie (1979-2005). Wprowadza\u0142a wiele innowacji pedagogicznych, stosowa\u0142a nowoczesne metody nauczania, prowadzi\u0142a lekcje pokazowe i przedstawia\u0142a efekty pracy na konferencjach metodycznych. Dokona\u0142a modyfikacji programu \u201ePrzyjaciele teatru\u201d i po jego zarejestrowaniu w Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie (1994 r.) wdra\u017ca\u0142a ten program do czerwca 1999 r., a rezultatami by\u0142y m.in. aktywno\u015b\u0107 \u00a0teatru szkolnego i \u00a0wielokrotne sukcesy uczni\u00f3w w konkursach przedmiotowych i artystycznych. Udziela\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci Mieleckiego Oddzia\u0142u Stowarzyszenia Nauczycieli Polonist\u00f3w. By\u0142a cz\u0142onkiem zespo\u0142u redakcyjnego kwartalnika dla nauczycieli \u201eW kr\u0119gu mieleckich humanist\u00f3w\u201d oraz autork\u0105 szeregu publikacji. By\u0142a opiekunk\u0105 szkolnego ko\u0142a PCK (1980-2005), wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z Powiatowym Oddzia\u0142em PCK w Mielcu oraz Klubem Honorowych Dawc\u00f3w Krwi. Od pocz\u0105tku pracy zawodowej nale\u017cy do Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. W latach 1990-2006 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 prezesa Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego w gminie wiejskiej w Mielcu. Inicjowa\u0142a i prowadzi\u0142a r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci kulturalno-o\u015bwiatowej, a tak\u017ce pomaga\u0142a nauczycielom w zakresie awansu zawodowego i sprawach zwi\u0105zanych z prawem o\u015bwiatowym. Z jej inicjatywy w 1993 r. w ramach Oddzia\u0142u ZNP Mielec-Gmina powsta\u0142a Sekcja Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w. Przez wiele lat \u015bpiewa\u0142a w Ch\u00f3rze Nauczycielskim \u201eAkord\u201d przy ZNP w Mielcu. W latach 1994-1998 by\u0142a cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Okr\u0119gu Podkarpackiego ZNP w Rzeszowie. Wielokrotnie by\u0142a wychowawczyni\u0105 na koloniach letnich dla dzieci pracownik\u00f3w WSK Mielec oraz koloniach organizowanych przez OUPiS (O\u015brodek Us\u0142ug Pedagogicznych i Socjalnych) w Rzeszowie oraz Biuro Turystyczne \u201eTramp\u201d w Rzeszowie. W 2006 r. i 2010 r. by\u0142 wybierana na radn\u0105 Gminy Wiejskiej Mielec. W kadencji 2006-2010 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Komisji O\u015bwiaty, Kultury i Sportu, a w kadencji 2010-2014 by\u0142a cz\u0142onkiem tej komisji. Ponadto od wielu lat udziela si\u0119 w Kole Gospody\u0144 Wiejskich w Chorzelowie. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Odznakami Honorowymi PCK III i IV stopnia oraz trzykrotnie nagrodami Rzeszowskiego (Podkarpackiego) Kuratora O\u015bwiaty w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PATRIOTYCZNY RUCH ODRODZENIA NARODOWEGO (PRON)<\/strong>, og\u00f3lnopolska organizacja spo\u0142eczno-polityczna skupiaj\u0105ca przedstawicieli r\u00f3\u017cnych partii i stronnictw politycznych oraz stowarzysze\u0144 dla zachowania politycznego status quo w warunkach stanu wojennego w Polsce. Powsta\u0142 jesieni\u0105 1982 r. i wtedy te\u017c powo\u0142ano jego struktury terenowe: wojew\u00f3dzkie, miejskie i gminne. Jego oficjalnymi celami by\u0142o: porozumienie spo\u0142eczne dla przezwyci\u0119\u017cenia g\u0142\u0119bokiego kryzysu i powrotu kraju na drog\u0119 rozwoju i umocnienia pa\u0144stwa, integracja spo\u0142ecze\u0144stwa powi\u0105zana z funkcjonowaniem demokratycznych instytucji sprawowania w\u0142adzy, otwarto\u015b\u0107 dla wszystkich obywateli. W listopadzie 1982 r. utworzono Tymczasow\u0105 Rad\u0119 Miejsk\u0105 w Mielcu, a jego pierwsz\u0105 siedzib\u0105 by\u0142 Dom Rzemios\u0142a. 2 II 1983 r. mielecka TRM PRON zmieni\u0142a siedzib\u0119 z Domu Rzemios\u0142a przy ul. Kr\u00f3tkiej 5 na DAMM przy ul. Chopina. 24 III 1983 r. w RCK odby\u0142a si\u0119 I Miejska Konferencja Programowo-Wyborcza PRON w Mielcu. Zaaprobowano projekty \u201eDeklaracji\u201d i Zada\u0144 statutowych PRON\u201d. Wyra\u017cono opini\u0119, \u017ce Rada winna podejmowa\u0107 r\u00f3\u017cnorodne dzia\u0142ania maj\u0105ce na celu zmian\u0119 spo\u0142ecznych obyczaj\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie w zakresie etyki zawodowej i spo\u0142ecznej, rozwijania i doskonalenia form funkcjonowania samorz\u0105d\u00f3w i samopomocy spo\u0142ecznej, oddzia\u0142ywania spo\u0142ecze\u0144stwa na ekonomik\u0119 gospodarowania, a zw\u0142aszcza przeciwstawiania si\u0119 marnotrawstwu i niefrasobliwo\u015bci w dysponowaniu maj\u0105tkiem pa\u0144stwowym. Zg\u0142oszono piln\u0105 potrzeb\u0119 przeprowadzenia wszechstronnych bada\u0144 stanu zdrowia dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Zobowi\u0105zano prezydium RM do przekazania wniosk\u00f3w z konferencji do odpowiednich w\u0142adz. Wyra\u017cono poparcie i uznanie dla dzia\u0142a\u0144 prowadzonych na rzecz zapewnienia praworz\u0105dno\u015bci i zwalczania patologii spo\u0142ecznej. Po zako\u0144czeniu stanu wojennego (22 VII 1983 r.) PRON powierzono dotychczasowe zadania Frontu Jedno\u015bci Narodu, kt\u00f3ry w sierpniu 1983 r. zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107. PRON uczestniczy\u0142 w organizacji wybor\u00f3w do rad narodowych w 1984 i 1988 r. oraz do sejmu w 1986 r. Z jego inicjatywy powo\u0142ano m.in. Narodowy Czyn Pomocy Szkole, w ramach kt\u00f3rego reaktywowano opiek\u0119 patronack\u0105 zak\u0142ad\u00f3w pracy nad plac\u00f3wkami o\u015bwiatowymi. Kierunki i rezultaty dzia\u0142alno\u015bci omawiano na zjazdach. II Zjazd Miejski PRON w Mielcu odby\u0142 si\u0119 18 III 1985 r., a III Zjazd \u2013 20 II 1987 r. Odsuni\u0119cie PRON od wp\u0142ywu na \u017cycie polityczne nast\u0105pi\u0142o w 1989 r. Nie zaproszono jego dzia\u0142aczy do \u201eokr\u0105g\u0142ego sto\u0142u\u201d (6 II \u2013 5 IV 1989 r.) i nie powierzono mu organizacji wybor\u00f3w do parlamentu (V-VI 1989 r.). Po kl\u0119sce wyborczej rozpad\u0142a si\u0119 te\u017c koalicja partyjna inicjator\u00f3w PRON: PZPR, ZSL i SD. W listopadzie 1989 r. uznano, \u017ce dalsza dzia\u0142alno\u015b\u0107 jest niecelowa. Rada Miejska PRON w Mielcu zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107.Przewodnicz\u0105cy: J\u00f3zef Kami\u0144ski (XI 1982 r. \u2013 24 III 1983 r.), Marek Bia\u0142ynicki (24 III 1983 r. \u2013 18 III 1985 r.), Bronis\u0142aw Oko\u0144 (18 III 1985 r. \u2013 XI1989 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PATRONKA MIELCA, MATKA BO\u017bA NIEUSTAJ\u0104CEJ POMOCY<\/strong> obwo\u0142ana zosta\u0142a patronk\u0105 Mielca 15 XI 2011 r. na uroczystej sesji Rady Miejskiej w Mielcu i Mszy \u015awi\u0119tej dzi\u0119kczynnej w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Dokument Stolicy Apostolskiej o patronacie przywi\u00f3z\u0142 do Mielca biskup tarnowski dr Wiktor Skworc (od 19 XI 2011 r. arcybiskup i metropolita archidiecezji katowickiej) i przewodniczy\u0142 uroczysto\u015bciom religijnym. Historia stara\u0144 o patronat \u00a0Z inicjatywy cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej imienia profesora W\u0142adys\u0142awa Szafera zarz\u0105d Towarzystwa wyst\u0105pi\u0142 w dniu 8 kwietnia 2011 r. do Rady Miejskiej w Mielcu z wnioskiem o podj\u0119cie dzia\u0142a\u0144 w sprawie obwo\u0142ania Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy patronk\u0105 miasta Mielca. Wyb\u00f3r patronki uzasadniono nast\u0119puj\u0105co: \u201eKult Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, od wielu lat \u017cywy na ziemi mieleckiej, zintensyfikowa\u0142 si\u0119 po II wojnie \u015bwiatowej. Uwidoczni\u0142o si\u0119 to zw\u0142aszcza po erygowaniu 8 maja 1947 r. parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy na terenie buduj\u0105cego si\u0119 osiedla fabrycznego. Do Mielca przybywa\u0142o z roku na rok coraz wi\u0119cej os\u00f3b z r\u00f3\u017cnych stron Polski i ziem Polski przedwojennej. Parafia, kt\u00f3rej duszpasterze z charyzmatycznym proboszczem ks. Henrykiem Arczewskim i jego godnymi nast\u0119pcami ks. Janem Bia\u0142obokiem i ks. Kazimierzem Czesakiem na czele, scala\u0142a to niezwykle zr\u00f3\u017cnicowane kulturowo zgromadzenie ludzi, czyni\u0142a ze\u0144 coraz bardziej zintegrowan\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 i kszta\u0142towa\u0142a j\u0105 duchowo. Materialnymi wyrazami kultu Matki Bo\u017cej i tworz\u0105cej si\u0119 jedno\u015bci mieleckiego spo\u0142ecze\u0144stwa by\u0142y niezwyk\u0142a ofiarno\u015b\u0107 i bardzo sprawne \u2013 mimo wielu trudno\u015bci \u2013 wybudowanie pierwszego prowizorycznego ko\u015bcio\u0142a, a nast\u0119pnie (w latach 1974-1977) pi\u0119knej \u015bwi\u0105tyni i zespo\u0142u obiekt\u00f3w parafialnych. Takimi przejawami jedno\u015bci mielczan by\u0142y (i s\u0105 do dzi\u015b) wielotysi\u0119czne procesje Bo\u017cego Cia\u0142a oraz uroczysto\u015bci Maryjne, zw\u0142aszcza w 1969 r., 1983 r., 1995 r. i 2001 r., gromadz\u0105ce nieprzebrane t\u0142umy. Widocznymi dowodami wielkiego kultu Matki Bo\u017cej w ca\u0142ym Mielcu s\u0105 kaplice i kapliczki oraz liczne figury na terenie wszystkich mieleckich osiedli, tak\u017ce w najbardziej oddalonym \u0141u\u017cu. Doda\u0107 mog\u0119, \u017ce opisuj\u0105c ka\u017cd\u0105 z nich, dowiedzia\u0142em si\u0119 od ich w\u0142a\u015bcicieli, \u017ce najcz\u0119\u015bciej budowano je w podzi\u0119ce za nadzwyczajne \u0142aski. Tak\u017ce i teraz w\u015br\u00f3d nas s\u0105 osoby, kt\u00f3re wybudowa\u0142y figury Matki Bo\u017cej. Przyk\u0142ady rozwijaj\u0105cego si\u0119 kultu Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy na terenie naszego miasta mo\u017cna mno\u017cy\u0107. Intencj\u0105 wniosku Zarz\u0105du Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej jest przede wszystkim zwr\u00f3cenie uwagi na warto\u015bci duchowe, a ponadto niew\u0105tpliwy wzrost presti\u017cu miasta, wynikaj\u0105cy z wej\u015bcia do grona miast szczyc\u0105cych si\u0119 patronatem religijnym.\u201d Na sesji 8 IV 2011 r. Rada Miejska w Mielcu poj\u0119\u0142a uchwa\u0142\u0119, w kt\u00f3rej wyrazi\u0142a wol\u0119 rozpocz\u0119cia procedury przygotowa\u0144 do obwo\u0142ania Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy patronk\u0105 miasta Mielca i zobowi\u0105za\u0142a Prezydenta Miasta Mielca do podj\u0119cia i wspierania dzia\u0142a\u0144 w celu uzyskania zgody w\u0142a\u015bciwych w\u0142adz ko\u015bcielnych. Starania uzyska\u0142y akceptacj\u0119 biskupa ordynariusza diecezji tarnowskiej dr. Wiktora Skworca i Nuncjatury Apostolskiej w Polsce, a ostateczn\u0105 decyzj\u0119 o patronacie podj\u0119\u0142a Stolica Apostolska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PATYK MAREK<\/strong>, urodzony 10 II 1960 r. w Stalowej Woli, syn Stanis\u0142awa i Anieli z domu Nizio\u0142. Absolwent Technikum Mechanicznego w Stalowej Woli, matur\u0119 zda\u0142 w 1980 r. Studiowa\u0142 \u00a0na Wydziale Ekonomicznym UMCS w Lublinie (specjalno\u015b\u0107: ekonomika i organizacja przedsi\u0119biorstw) i w 1984 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Po studiach zosta\u0142 zatrudniony w Wydziale Handlu i Us\u0142ug Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 m.in. w Przedsi\u0119biorstwie Hurtu Spo\u017cywczego jako kierownik organizacji i techniki handlu oraz w Firmie Polonijnej \u201eEdal\u201d na stanowisku specjalisty ds. marketingu. W 1994 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 pierwszego mieleckiego Radia HIT\u2013FM. Pracowa\u0142 na stanowiskach dziennikarza i szefa dzia\u0142u reklamy oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa ds. marketingu i reklamy. Od 1996 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 jako dziennikarz z \u201eG\u0142osem Mieleckim\u201d, Super Nowo\u015bciami\u201d i Polskim Radiem Oddzia\u0142 Rzesz\u00f3w. 2 II 1998 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Agencj\u0119 INFO-MARKET-SERVICE i zosta\u0142 jej w\u0142a\u015bcicielem. Pod koniec tego roku rozpocz\u0105\u0142 wydawanie w\u0142asnego miesi\u0119cznika \u201eMieleckie Echa\u201d, a od lipca 1999 r. wydawa\u0142 informator o tematyce motoryzacyjnej \u201eMoto Serwis\u201d (dwutygodnik). W 2000 r. przygotowa\u0142 na \u015awiatowy Zjazd Mielczan p\u0142yt\u0119 CD Multimedialny Mielec, w 2001 r. wyda\u0142 p\u0142yt\u0119 CD Mielec 2001, a w 2003 r. \u2013 p\u0142yt\u0119 CD Katalog firm produkcyjnych. Od 2001 r. zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z Obywatelskim Stowarzyszeniem, a nast\u0119pnie parti\u0105 polityczn\u0105 \u201ePlatforma Obywatelska\u201d. W tym samym roku, po wyborach parlamentarnych, powierzono mu stanowisko asystenta pose\u0142 Krystyny Skowro\u0144skiej i sprawowa\u0142 je w kadencji 2001-2005. Od 2003 r. by\u0142 cz\u0142onkiem w\u0142adz wojew\u00f3dzkich PO i cz\u0142onkiem Rady Regionu PO. Ponadto przez wiele lat pracowa\u0142 spo\u0142ecznie w mieleckiej Delegaturze Automobilklubu Rzeszowskiego, a w 2001 r. by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w i za\u0142o\u017cycieli stowarzyszenia Automobilklub Mielecki. Jesieni\u0105 2005 roku zako\u0144czy\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z pos\u0142ank\u0105 K. Skowro\u0144sk\u0105, wycofuj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie ze struktur politycznych Platformy Obywatelskiej. Jako bezpartyjny prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 swojej agencji. Powr\u00f3ci\u0142 tak\u017ce do zawodu dziennikarza, zawieszonego na czas dzia\u0142alno\u015bci politycznej. Do VI 2016 r. by\u0142 korespondentem Polskiego Radia Rzesz\u00f3w. Od XII 2016 r. prowadzi w\u0142asny portal internetowy: www.mieleckieecha.pl. Od 6 V 2019 r. pracuje w Starostwie Powiatowym w Mielcu na stanowisku specjalisty ds. kontakt\u00f3w z mediami.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAWE\u0141EK EL\u017bBIETA<\/strong>, urodzona 20 II 1974 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana Franciszka i Eugenii Zofii z domu Warzecha. Absolwentka Liceum Medycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1993 r. Od 1986 r. trenowa\u0142a karate w Mieleckiej Szkole Karate Tradycyjnego (p\u00f3\u017aniej MKK \u201eKaminari\u201d) pod kierunkiem Andrzeja Pisarczyka. Osi\u0105gn\u0119\u0142a wiele sukces\u00f3w krajowych i mi\u0119dzynarodowych najpierw jako juniorka, a p\u00f3\u017aniej w kategorii senior\u00f3w, m.in. zdobywaj\u0105c medale w zawodach rangi mistrzowskiej. By\u0142a wielokrotn\u0105 reprezentantk\u0105 Polski juniorek i seniorek. 1) Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w w Karate Tradycyjnym: *1991 (Zamo\u015b\u0107) \u2013 br\u0105zowy w kumite, *1992 (Mielec) \u2013 z\u0142oty w kata dru\u017cynowym, *1993 (Podd\u0119bice) \u2013 z\u0142oty w kata dru\u017cynowym, srebrny w kumite, srebrny w enbu kobieta\/m\u0119\u017cczyzna, *1994 (Pi\u0142a) \u2013 srebrny w kata dru\u017cynowym, br\u0105zowy w kata, br\u0105zowy w kumite, *1995 (Krak\u00f3w) \u2013 z\u0142oty w kumite, z\u0142oty w fukugo, z\u0142oty w en-bu kobieta\/m\u0119\u017cczyzna, srebrny w kata. 2) Mistrzostwa Europy Kadet\u00f3w i Junior\u00f3w w Karate Tradycyjnym: *1994 (Zakopane) \u2013 srebrny w kumite. 3) Mistrzostwa \u015awiata Kadet\u00f3w i Junior\u00f3w w Karate Fudokan: *1995 (Zamo\u015b\u0107) \u2013 br\u0105zowy w kata. 4) Mistrzostwa Polski Senior\u00f3w w Karate Tradycyjnym: *1992 (Cz\u0142uch\u00f3w) \u2013 br\u0105zowy w kumite, *1993 (Cz\u0142uch\u00f3w) \u2013 srebrny w kata dru\u017cynowym, *1994 (Cz\u0142uch\u00f3w) \u2013 srebrny w kata dru\u017cynowym, *1996 (\u0141\u00f3d\u017a) \u2013 br\u0105zowy w kumite, br\u0105zowy w kata dru\u017cynowym. 5) Mistrzostwa Europy Senior\u00f3w w Karate Fudokan: *1994 (Praga) \u2013 srebrny w kata dru\u017cynowym, * 1995 (Praga) \u2013 srebrny w kumite. 6) Mistrzostwa Europy w Karate Tradycyjnym: * 1994 (Passau) \u2013 br\u0105zowy w kata dru\u017cynowym.<\/p>\r\n

\"\"PAW\u0118ZKA TOMASZ<\/b>, urodzony 23 V 1967 r. w Gliwicach, syn Stanis\u0142awa i Barbary z domu Kowolik. Absolwent Technikum Rolniczego w Zamo\u015bciu z matur\u0105 w 1989 r. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I i II stopnia im. K. Szymanowskiego w Zamo\u015bciu. Studiowa\u0142 na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie \u015bpiewu solowego pod kierunkiem prof. Jana Ballarina oraz w Studium Wokalno-Baletowym przy Operetce \u015al\u0105skiej w Gliwicach. Pracowa\u0142 w Pa\u0144stwowej Operetce \u015al\u0105skiej w Gliwicach (p\u00f3\u017aniej Gliwicki Teatr Muzyczny) jako aktor scen muzycznych. Wyst\u0105pi\u0142 w oko\u0142o 750 spektaklach operetkowych i teatralnych, takich jak m.in.: \u201eKraina u\u015bmiechu\u201d, \u201eWiede\u0144ska krew\u201d, \u201ePtasznik z Tyrolu\u201d, \u201eManewry jesienne\u201d, \u201eKsi\u0119\u017cniczka czardasza\u201d, \u201eNoc w Wenecji\u201d, \u201eWeso\u0142a wd\u00f3wka\u201d, \u201eSkowronek\u201d, \u201eDajcie mi tenora\u201d, \u201eWest Side Story\u201d, \u201ePop\u0142och w\u015br\u00f3d dziewcz\u0105t\u201d, \u201eSkarby Z\u0142otej Kaczki\u201d, \u201eOrfeusz w piekle\u201d, \u201eKwiat Hawaii\u201d i in. W Operetce \u015al\u0105skiej pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 asystenta kierownika muzycznego oraz asystenta dyrygenta ch\u00f3ru. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z ZPiT \u015al\u0105sk\u201d i PZLPiT \u201eMazowsze\u201d jako edytor i korektor partytur ch\u00f3ralnych. Prowadzi\u0142 zaj\u0119cia emisji g\u0142osu oraz pe\u0142ni\u0142 funkcje dyrygenta i kierownika ch\u00f3r\u00f3w: Ch\u00f3r \u201eBetania\u201d (Lublin), Ch\u00f3r \u201eMisterion\u201d (Lublin), Ch\u00f3r \u201eCantate Deo\u201d (Tomasz\u00f3w Lubelski), Ch\u00f3r \u201eMojsej\u201d Staro-Cerkiewno-S\u0142owia\u0144ski (Lublin) i Ch\u00f3r M\u0119ski Towarzystwa \u015apiewaczego \u201eMelodia\u201d (Mielec). Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Ch\u00f3rem \u201eCantilena Camerata\u201d (Zamo\u015b\u0107\u201d i Ch\u00f3rem Instytutu Muzykologii KUL (Lublin). Cz\u0142onek Polskiego Towarzystwa Meteorytowego. W 1994 r. przeprowadzi\u0142 si\u0119 do Mielca, a w 1996 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 firm\u0119 TPNET, kt\u00f3ra zajmuje si\u0119 projektowaniem graficznym, sk\u0142adem, \u0142amaniem i przygotowaniem do druku ksi\u0105\u017cek, album\u00f3w i wydawnictw, gazet i gazetek reklamowych, projektowaniem logo i logotyp\u00f3w oraz projektowaniem layout\u00f3w gazet i czasopism, a tak\u017ce projektowaniem i wdra\u017caniem stron oraz sklep\u00f3w internetowych. Od 2010 r. zaj\u0105\u0142 si\u0119 te\u017c realizacj\u0105\u00a0 nagra\u0144 lektorskich: narracji reklam, prezentacji multimedialnych, narracji film\u00f3w, materia\u0142\u00f3w szkoleniowych i edukacyjnych, audiobook\u00f3w, powita\u0144 telefonicznych, zapowiedzi system\u00f3w IVR, spot\u00f3w reklamowych do reklamy mobilnej, zapowiedzi w komunikacji miejskiej i krajowej (autobusowej, tramwajowej i kolejowej). Jego g\u0142os mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 w takich nagraniach w wielu miastach w r\u00f3\u017cnych regionach Polski. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z AWR \u201eKorso\u201d Sp. z o.o. jako webmaster. Przygotowa\u0142 do druku IV tom \u201eEncyklopedii miasta Mielca\u201d (2014). By\u0142 te\u017c tw\u00f3rc\u0105 pierwszej strony internetowej: www.encyklopedia.mielec.pl<\/a>.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAWLAK JERZY (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 23 VIII 1942 r. w Mielcu, syn Romana i Agnieszki z domu Hyjek. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1960 r. Studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1966 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w Grybowie, Szczepanowie, Limanowej, Krynicy Zdroju, Tylmanowej, \u017babnie, G\u00f3rze Ropczyckiej i Ple\u015bnej. W czasie wikariatu kontynuowa\u0142 studia teologiczne na Wydziale Teologicznym w Krakowie, uzyskuj\u0105c magisterium i licencjat z teologii dogmatycznej. W 1982 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora za rozpraw\u0119 pt.\u00a0 Zagadnienie przynale\u017cno\u015bci i odniesienia do Ko\u015bcio\u0142a. Studium rozwoju nauki Vaticanum II.<\/em> W 1984 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w \u0141\u0105czkach Brzeskich, a w 1991 r. przeniesiono go na probostwo w Kiczni. Ze wzgl\u0119d\u00f3w zdrowotnych zrezygnowa\u0142 z funkcji w 1994 r. i zamieszka\u0142 w Domu Ksi\u0119\u017cy Rencist\u00f3w i Emeryt\u00f3w w Tarnowie, gdzie pomaga\u0142 w duszpasterstwie diecezjalnym. Utrzymywa\u0142 \u017cywy kontakt z Mielcem. Zmar\u0142 8 II 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAWLAK MICHA\u0141,\u00a0<\/strong>urodzony 12 XI 1882 r. w Ro\u017cniatowie, powiat dolinia\u0144ski, syn Jana i Eufrozyny z domu Boyczuk. Od 1903 r. do 1906 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w c.k. armii w garnizonie w Przemy\u015blu i otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala. Spodoba\u0142a mu si\u0119 s\u0142u\u017cba mundurowa, tote\u017c po wyj\u015bciu z wojska zg\u0142osi\u0142 akces do austriackiej \u017candarmerii. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. austriackim Srebrnym Medalem za Odwag\u0119 II klasy. W czasie odzyskiwania niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 w jesieni 1918 r. przeszed\u0142 do polskiej \u017bandarmerii Krajowej i s\u0142u\u017cy\u0142 na polskich kresach wschodnich. Po reorganizacji s\u0142u\u017cb mundurowych od 1 XII 1919 r. zosta\u0142 zweryfikowany i przej\u0119ty przez Policj\u0119 Pa\u0144stwow\u0105. 1 III 1920 r. rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 na posterunku PP w Mielcu w stopniu starszego posterunkowego. W czasie wielkiej powodzi na ziemi mieleckiej w lipcu 1934 r. wykaza\u0142 si\u0119 ofiarno\u015bci\u0105 i zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony przez komendanta wojew\u00f3dzkiego Policji Pa\u0144stwowej w Krakowie. Po napa\u015bci Niemiec na Polsk\u0119 1 IX 1939 r. ewakuowa\u0142 si\u0119 z innymi mieleckimi policjantami i urz\u0119dnikami pa\u0144stwowymi w kierunku wschodnim. Ewakuacj\u0119 zatrzyma\u0142o niespodziewane wkroczenie wojsk radzieckich na wschodnie ziemie polskie w dniu 17 IX 1939 r. W nieznanych dot\u0105d okoliczno\u015bciach zosta\u0142 aresztowany i osadzony w obozie NKWD w Ostaszkowie, a nast\u0119pnie w kwietniu 1940 r. zamordowany w wi\u0119zieniu w Twerze. (Lista wywozowa nr 037\/3 z 20 IV 1940 r., pozycja 64.) Pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje. W 2007 r. decyzj\u0105 Prezydenta RP Lecha Kaczy\u0144skiego zosta\u0142 po\u015bmiertnie mianowany na stopie\u0144 aspiranta. Upami\u0119tniono go tabliczkami memoratywnymi w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie, w Muzeum Katy\u0144skim na Cytadeli w Warszawie oraz na \u015acianie Katy\u0144skiej przy bazylice mniejszej \u015bw. Mateusza w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PAWLAK STEFANIA<\/strong>, urodzona 16 X 1908 r. w Trze\u015bni, powiat mielecki, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Antoniny z domu Sowa. Absolwentka Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego im. Emilii Plater w Mielcu z matur\u0105 w 1929 r. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w szkole w Rzeczycy Ksi\u0119\u017cej, powiat kra\u015bnicki. W 1935 r., w wyniku upadku z poci\u0105gu odnios\u0142a ci\u0119\u017ck\u0105 kontuzj\u0119, ale zrezygnowa\u0142a z renty i po odzyskaniu sprawno\u015bci powr\u00f3ci\u0142a do zawodu nauczycielskiego. Od 1936 r. pracowa\u0142a w Szkole Powszechnej w \u0141\u0119cznej. W czasie okupacji hitlerowskiej (1939-1944) naucza\u0142a na tajnych kompletach. Pomaga\u0142a te\u017c pisa\u0107 listy od rodzin do wi\u0119\u017ani\u00f3w oboz\u00f3w koncentracyjnych i wi\u0119zie\u0144, m.in. na zamku w Lublinie. W 1950 r. powierzono jej stanowisko kierownika Szko\u0142y Podstawowej w \u0141\u0119cznej i zajmowa\u0142a je do emerytury w 1974 r. W tym okresie doprowadzi\u0142a do m.in. rozbudowy szko\u0142y o nowe skrzyd\u0142o oraz zainspirowa\u0142a podj\u0119cie budowy szko\u0142y \u201eTysi\u0105clatki\u201d w \u0141\u0119cznej. Z jej inicjatywy w 1975 r. powsta\u0142o Towarzystwo Przyjaci\u00f3\u0142 Ziemi \u0141\u0119czy\u0144skiej i zosta\u0142a jego pierwszym prezesem. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do 1981 r. By\u0142a autork\u0105 opracowa\u0144 pisemnych o historii i \u017cyciu wsp\u00f3\u0142czesnym \u0141\u0119cznej.\u00a0 Fotografowa\u0142a te\u017c przemiany w mie\u015bcie, a zw\u0142aszcza architektur\u0119. Ca\u0142o\u015b\u0107 opracowa\u0144 i dokumentacji fotograficznej przekaza\u0142a Muzeum Regionalnemu w \u0141\u0119cznej. Zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. W 1981 r. powr\u00f3ci\u0142a w rodzinne strony. Zmar\u0142a 7 V 2002 r. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. W \u0141\u0119cznej dla uhonorowania jej zas\u0142ug jedn\u0105 z ulic nazwano jej imieniem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PAWLICA JAN,<\/b> urodzony 17 XII 1886 r. w Nieborach (\u015al\u0105sk Cieszy\u0144ski), syn Karola i Anny ze Stonawskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazj\u00f3w w Cieszynie i Bielsku. Studia prawnicze na Uniwersytecie Wiede\u0144skim uko\u0144czy\u0142 w 1914 r.\u00a0 Ponadto jako jednoroczny ochotnik odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 3 Pu\u0142ku Armat Polowych. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1914 r. w Wy\u017cszym S\u0105dzie Krajowym w Wiedniu, b\u0119d\u0105c na etacie Dyrekcji Policji w Wiedniu. Po wybuchu I wojny \u015bwiatowej zosta\u0142 powo\u0142any do wojska i przydzielony do znanego mu\u00a0 3 Pu\u0142ku Armat Polowych. Z t\u0105 jednostk\u0105 uczestniczy\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych a\u017c do sierpnia 1918 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142 zwolniony ze s\u0142u\u017cby. Powr\u00f3ci\u0142 do pracy w Dyrekcji Policji w Wiedniu. Kolejnymi miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y: Rz\u0105d Krajowy Ksi\u0119stwa Cieszy\u0144skiego (urz\u0119dnik, I \u2013 IX 1919 r.), Starostwo Powiatowe w Cieszynie (urz\u0119dnik, I 1919 r. \u2013 IX 1920 r.), Konsulat RP w Pradze (IX 1920 r.), Ministerstwo by\u0142ej Dzielnicy Pruskiej (urz\u0119dnik, I \u2013 III 1921r.), Starostwo Powiatowe w Dzia\u0142dowie (starosta, III 1921 r. \u2013 II 1927 r.), Starostwo Powiatowe w My\u015blenicach (II \u2013 XII 1927 r.), Starostwo Powiatowe w Mielcu (starosta, XII 1927 r. \u2013 19 IX 1929 r.). Swoimi decyzjami i \u017cyczliwo\u015bci\u0105 zdoby\u0142 sobie w mieleckim \u015brodowisku autorytet i powszechny szacunek. Zmar\u0142 nagle 19 IX 1929 r. Poniewa\u017c by\u0142 ewangelikiem, znany z surowych zasad mielecki proboszcz ks. Franciszek Pawlikowski odm\u00f3wi\u0142 rodzinie pochowania go w po\u015bwi\u0119conej ziemi w Mielcu. W tej sytuacji \u017cona zmar\u0142ego starosty sprowadzi\u0142a z Cieszyna pastora, kt\u00f3ry w Mielcu wyg\u0142osi\u0142 mow\u0119 po\u017cegnaln\u0105 do licznie zgromadzonych mielczan i drog\u0105 kolejow\u0105 zawi\u00f3z\u0142 zmar\u0142ego do Cieszyna, gdzie na tamtejszym cmentarzu katolickim odby\u0142 si\u0119 pogrzeb.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PAWLICKA ZOFIA (z domu JARZEMBSKA)<\/strong>, urodzona 15 III 1922 r. w Pabianicach, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Matyldy z domu Dziergonow. Absolwentka Gimnazjum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Pabianicach oraz kurs\u00f3w buchalteryjno-handlowych. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142a w Firmie \u201eDoeles\u201d w Pabianicach. Po wojnie zosta\u0142a zatrudniona w Powiatowej Radzie Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych w Jeleniej G\u00f3rze (1945-1946), a nast\u0119pnie w Dolno\u015bl\u0105skich Zak\u0142adach Przemys\u0142u Drzewnego w Jeleniej G\u00f3rze (1946-1950) i \u0141\u00f3dzkich Zak\u0142adach Garbarskich Zak\u0142ad Produkcyjny w Pabianicach (1950-1951). Do Mielca przyjecha\u0142a z rodzin\u0105 w 1951 r. i podj\u0119\u0142a prac\u0119 w pionie ekonomicznym WSK Mielec. W tym okresie uko\u0144czy\u0142a Technikum Mechaniczne MPC i zda\u0142a matur\u0119. By\u0142a m.in. pracownikiem dzia\u0142u zaopatrzenia, a nast\u0119pnie kierownikiem sekcji planowania. W marcu 1963 r. zosta\u0142a wybrana do Rady Zak\u0142adowej WSK i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 skarbnika oraz urz\u0119duj\u0105cego cz\u0142onka Prezydium. Przez wiele lat by\u0142a dzia\u0142aczk\u0105 Komisji Kobiet Pracuj\u0105cych przy Zarz\u0105dzie G\u0142\u00f3wnym i Zarz\u0105dzie Okr\u0119gu Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w oraz przewodnicz\u0105c\u0105 Komisji Kobiet WSK Mielec. W codziennej pracy przejawia\u0142a niezwyk\u0142\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107 na sprawy kobiet pracuj\u0105cych i wielokrotnie pomaga\u0142a w ich pozytywnym za\u0142atwieniu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZM i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142a 23 II 1978 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PAWLICKI LESZEK W\u0141ODZIMIERZ,<\/strong> urodzony 7 XI 1946 r. w Jeleniej G\u00f3rze, syn Bronis\u0142awa i Zofii z Jarzembskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO) w Mielcu z matur\u0105 w 1964 r. Po dwuletniej pracy w WSK Mielec (kre\u015blarz, 1964-1965) studiowa\u0142 na Wydziale Budowy Maszyn (specjalno\u015b\u0107: maszyny cieplne t\u0142okowe) Politechniki Gda\u0144skiej w Gda\u0144sku i w 1972 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i w WSK pracowa\u0142 jako konstruktor w do\u015bwiadczalnej hamowni silnika wysokopr\u0119\u017cnego. W 1973 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Bydgoszczy i pracowa\u0142 kolejno w PZBM Makrum Bydgoszcz (1973-1984, kierownik zespo\u0142u w biurze konstrukcyjnym), na kontrakcie zagranicznym w Iraku (1985, in\u017cynier nadzoru w zak\u0142adzie wapienniczym w Kerbala) i ponownie w PZBM ZREMB-Makrum w Bydgoszczy (1986-1988, starszy konstruktor). W latach 1989-1992 prowadzi\u0142 samodzieln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 in\u017cyniersk\u0105, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy Mlecz-Masz w Bydgoszczy (1993-2006, kierownik sekcji marketingu). Od 2007 pracuje w firmie Dozo-Pak Sp. z o.o. Bydgoszcz na stanowisku kierownika biura zarz\u0105du. Ponadto w latach 1974-1976 by\u0142 asystentem (umowa – zlecenie) na Wydziale Mechanicznym Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy. Jest autorem wynalazku \u201emieszalnik poziomy z b\u0119bnem obrotowym samowy\u0142adowczym\u201d i trzech wzor\u00f3w u\u017cytkowych oraz 15 udokumentowanych i wdro\u017conych projekt\u00f3w racjonalizatorskich. W latach 1979-2004 jako rzeczoznawca ZORPOT SIMP sporz\u0105dzi\u0142 ponad 80 ekspertyz i opracowa\u0144. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 by\u0142o kolarstwo. W latach szkolnych (1961-1964) by\u0142 zawodnikiem sekcji kolarskiej Stal Mielec i odnosi\u0142 sukcesy w licencji IV. M.in. w 1962 r. zdoby\u0142 3. miejsce w mistrzostwach okr\u0119gu rzeszowskiego w wy\u015bcigu szosowym i reprezentowa\u0142 okr\u0119g w wy\u015bcigu w Czechos\u0142owacji (11. miejsce), a w 1963 r. w mistrzostwach okr\u0119gu wygra\u0142 zar\u00f3wno wy\u015bcig prze\u0142ajowy jak i szosowy. Dobrze zapowiadaj\u0105c\u0105 si\u0119 karier\u0119 przerwa\u0142y studia. W latach 1975-1988 by\u0142 dzia\u0142aczem Bydgoskiego Okr\u0119gowego Zwi\u0105zku Kolarskiego, a w latach 1978-1988 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa BOZKol. Ponadto w latach 1975-1993 by\u0142 s\u0119dzi\u0105 I klasy Polskiego Zwi\u0105zku Kolarskiego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Nagrod\u0105 Zespo\u0142ow\u0105 II Stopnia \u201eZa Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia w Dziedzinie Techniki w Roku 1980\u201d \u2013 NOT OW w Bydgoszczy, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Kolarstwa Polskiego\u201d, odznak\u0105 i tytu\u0142em \u201eRacjonalizator Produkcji\u201d oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Miasta Bydgoszczy\u201d. Utrzymuje kontakty z Mielcem.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAWLIK EL\u017bBIETA (z domu PYRZ)<\/strong>, urodzona 19 VI 1951 r. w Staszowie, c\u00f3rka Sylwestra i Marii z Markowskich. Absolwentka Technikum Ekonomicznego w Staszowie, matur\u0119 zda\u0142a w 1970 r. Studiowa\u0142a na Akademii Ekonomicznej w Krakowie (kierunek: organizacja pracy), uzyskuj\u0105c w 1976 r. tytu\u0142 magistra ekonomii. Po studiach pracowa\u0142a w Tarnobrzeskim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Przemys\u0142owego m.in. jako specjalista ds. eksportu. W 1992 r. przesz\u0142a do pracy w PKO BP w Tarnobrzegu. W Oddziale Centrum PKO BP w Tarnobrzegu obj\u0119\u0142a stanowisko zast\u0119pcy dyrektora. W czerwcu 2004r. powierzono jej stanowisko dyrektora Oddzia\u0142u 1 PKO BP S.A. w Mielcu przy ul. K. Pu\u0142askiego. W 2005 r. kierowa\u0142a przeprowadzk\u0105 Oddzia\u0142u do nowo wybudowanego obiektu przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka i organizowa\u0142a prac\u0119 plac\u00f3wki w nowej siedzibie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PAWLIK Z MIELCA (PAULIK DE MELCHA)<\/strong>, pierwszy mieszkaniec miejscowo\u015bci Mielec wymieniony w dokumencie z 1224 r. By\u0142 to \u201eprotok\u00f3\u0142 z dwukrotnego przys\u0105dzenia przez ksi\u0119cia Leszka Bia\u0142ego biskupowi krakowskiemu Iwonowi posiad\u0142o\u015bci w Pe\u0142czyskach oraz dwukrotnego rozgraniczenia tej\u017ce posiad\u0142o\u015bci przez wojewod\u0119 krakowskiego Pakos\u0142awa\u201d (wg Stefana Mateszewa), a jednym ze \u015bwiadk\u00f3w rozgraniczenia (13 VI) by\u0142 \u201ePaulik de Melcha\u201d, czyli Pawlik z Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PAWLIKOWSKI ANDRZEJ<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 w 1845 r. Uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie farmaceutyczne. W klasycystycznym dworku Suchorzewskich w Mielcu (aktualnie ul. T. Ko\u015bciuszki 5) urz\u0105dzi\u0142 \u201eAptek\u0119 pod Opatrzno\u015bci\u0105\u201d i od 1901 r. zarejestrowa\u0142 j\u0105 pod swoim nazwiskiem. W 1874 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Towarzystwa Zaliczkowego w Mielcu. Zosta\u0142 wybrany do jego pierwszego zarz\u0105du i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora. Od 1898 r. uczestniczy\u0142 w pracach komisji Rady Miejskiej ds. podj\u0119cia stara\u0144 o zorganizowanie gimnazjum w Mielcu. W 1900 r. zosta\u0142 wybrany radnym z Gminy Chrze\u015bcija\u0144skiej, a w 1903 r. zast\u0119pc\u0105 burmistrza i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1913 r. W latach 1912-1913, w zwi\u0105zku z wakatem na stanowisku burmistrza (tzw. \u201emiejsce opr\u00f3\u017cnione\u201d), faktycznie rz\u0105dzi\u0142 miastem i ponadto pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kasjera. W 1913 r. zosta\u0142 wybrany burmistrzem Mielca. W nast\u0119pstwie reskryptu Prezydium c.k. Namiestnictwa w Bia\u0142ej, rozwi\u0105zuj\u0105cego samorz\u0105dy gminne w zwi\u0105zku z wybuchem wojny \u015bwiatowej, 28 X 1914 r. na posiedzeniu Rady Gminnej przekaza\u0142 swoje obowi\u0105zki delegatowi rz\u0105dowemu W\u0142adys\u0142awowi Zaczykowi. 2 XI 1918 r., w okresie odradzania si\u0119 Polski, na podstawie postanowie\u0144 (decyzji) PKL o przej\u0119ciu w\u0142adzy w Galicji Zachodniej, przej\u0105\u0142 od komisarza wojennego dr. Stanis\u0142awa \u0141ojasiewicza w\u0142adz\u0119 w Mielcu i powr\u00f3ci\u0142 do pe\u0142nienia funkcji burmistrza. Anty\u017cydowskie rozruchy w mie\u015bcie i pogarszaj\u0105ce si\u0119 zdrowie sk\u0142oni\u0142y go rezygnacji z funkcji ju\u017c 9 XI 1918 r. Zmar\u0142 27 XII 1924 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAWLIKOWSKI FRANCISZEK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 23 IV 1862 r. w Starym S\u0105czu, syn Jana i Tekli z Wiaglar\u00f3w. Absolwent Gimnazjum w S\u0105czu. Studia teologiczne w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1887 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikary w Wojniczu, a nast\u0119pnie w katedrze w Tarnowie. By\u0142 tak\u017ce katechet\u0105 w Grab\u00f3wce i Rz\u0119dzinie. W 1896 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Kr\u00f3l\u00f3wce, a od 16 IX 1903 r. przeszed\u0142 na probostwo do parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu. Wykazywa\u0142 du\u017c\u0105 trosk\u0119 o \u017cycie religijne parafian, stan ko\u015bcio\u0142a i obiekt\u00f3w parafialnych. Wspar\u0142 inicjatyw\u0119 powstania charytatywnego Towarzystwa \u015bw. Wincentego a\u2019Paulo, sprowadzi\u0142 siostry j\u00f3zefitki, rozpowszechnia\u0142 kult b\u0142. Kingi, pom\u00f3g\u0142 przy wydzielenia si\u0119 z parafii mieleckiej odr\u0119bnej parafii w Rz\u0119dzianowicach (1930). W 1924 r. doprowadzi\u0142 do rozbudowania ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza poprzez dobudowanie przedsionka po\u0142udniowego, podwy\u017cszenia wie\u017cy i nakrycia jej he\u0142mem. Wtedy te\u017c wybudowano wie\u017cyczk\u0119 na sygnaturk\u0119. Zakupi\u0142 tak\u017ce dzwony. W latach 1911-1932 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dziekana dekanatu mieleckiego. Wyr\u00f3\u017cniony EC i RM oraz tytu\u0142em szambelana papieskiego. Zmar\u0142 12 X 1932 r. Spoczywa w grobowcu kap\u0142a\u0144skim na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PAW\u0141OWICZ JULIAN<\/strong>, inspektor szkolny w Mielcu w latach 30. XX w., wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel i cz\u0142onek zarz\u0105du Ko\u0142a Towarzystwa Szko\u0142y Ludowej w Mielcu, cz\u0142onek Powiatowej Komisji Opieki Spo\u0142ecznej w Mielcu w latach 30.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAW\u0141OWSKA-MEJZA DANUTA ( \u017cona Jana Mejzy)<\/strong>, urodzona 22 II 1934 r. w Skar\u017cysku-Kamiennej, c\u00f3rka Jana i Julii z Krymskich. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 26 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO im. S. Konarskiego), matur\u0119 zda\u0142a w 1953 r. Studiowa\u0142a na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim (Katedra Systematyki i Geografii) i w 1957 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra biologii. Prac\u0119 magistersk\u0105 Ro\u015blinno\u015b\u0107 doliny Wis\u0142oki na odcinku od Ksi\u0105\u017cnic po Rz\u0119dzianowice w powiecie mieleckim napisa\u0142a pod kierunkiem prof. W\u0142adys\u0142awa Szafera. Od 1958 r. pracowa\u0142a w Zak\u0142adzie Wodoci\u0105g\u00f3w i Kanalizacji w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Gospodarki Komunalnej w Mielcu. Zorganizowa\u0142a laboratorium badania wody i \u015bciek\u00f3w, a tak\u017ce pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 jego kierownika. Udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie, prowadz\u0105c bibliotek\u0119 w Zak\u0142adzie Wodoci\u0105g\u00f3w i Kanalizacji. Ponadto wyst\u0119powa\u0142a w ch\u00f3rze Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d. Wyr\u00f3\u017cniona m. in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i odznaczeniami resortowymi. Zmar\u0142a 26 X 2002 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAW\u0141OWSKI PRZEMYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 25 XI 1978 r. w Mielcu, syn Zbigniewa (znanego mieleckiego muzyka) i Haliny z domu \u015anitko. Absolwent Technikum Rolniczego w Rzemieniu, matur\u0119 zda\u0142 w 1998 r. Uko\u0144czy\u0142 te\u017c Studium Medyczne (kierunek \u2013 terapia zaj\u0119ciowa) w Mielcu w 2004 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym (kierunek \u2013 edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej) Uniwersytetu Rzeszowskiego i w 2010 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra muzyki. W czasie studi\u00f3w uczy\u0142 si\u0119 \u015bpiewu u prof. Ihora Kushplera \u2013 \u015bwiatowej s\u0142awy solisty operowego. Od 2005 r. pracuje w \u015arodowiskowym Domu Samopomocy w Mielcu jako muzykoterapeuta oraz od 2009 r. w Niepublicznym Gimnazjum w Mielcu jako nauczyciel muzyki. Ponadto by\u0142 instruktorem muzyki w Gminnym O\u015brodku Kultury i Sportu w Czerminie (2006-2009) i nauczycielem w Prywatnej Szkole Muzycznej Yamaha w Mielcu oraz prowadzi\u0142 ch\u00f3ry senior\u00f3w dzia\u0142aj\u0105ce przy Sp\u00f3\u0142dzielczym Domu Kultury Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej (2010-2012). Udziela si\u0119 spo\u0142ecznie jako muzyk-instruktor w \u015awietlicy Profilaktyczno-Wychowawczej w Mielcu. Od 1992 r. wyst\u0119puje na scenie jako wokalista i instrumentalista w r\u00f3\u017cnych zespo\u0142ach muzycznych, kt\u00f3re sam zak\u0142ada. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 te\u017c (jako gitarzysta i \u015bpiewak) z formacj\u0105 romsko-polsk\u0105 Terne Blumy (2008), m.in. bra\u0142 udzia\u0142 w wielu koncertach i festiwalach. Pod koniec 2008 r. za\u0142o\u017cy\u0142 zesp\u00f3\u0142 Przemys\u0142aw Paw\u0142owski \u2013 Cantica Romanza, kt\u00f3ry prezentuje na licznych koncertach r\u00f3\u017cnorodny repertuar (m.in. muzyk\u0119 rozrywkow\u0105 z ca\u0142ego \u015bwiata, pie\u015bni, w\u0142asne kompozycje).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAWU\u0141A LESZEK<\/strong>, urodzony 26 IX 1960 r. w Poznaniu, syn Boles\u0142awa i Gabrieli z Baranowskich. Absolwent IX Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Poznaniu, matur\u0119 zda\u0142 w 1979 r. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142 do ko\u0142a modelarskiego, a nast\u0119pnie do sekcji spadochronowej i szybowcowej Aeroklubu Pozna\u0144skiego. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym (specjalno\u015b\u0107: lotnictwo, specjalizacja: pilota\u017c) Politechniki Rzeszowskiej i w 1986 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika. R\u00f3wnolegle do studi\u00f3w kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 jako pilot w O\u015brodku Szkolenia Personelu Lotniczego w Rzeszowie. Lata\u0142 w\u00f3wczas na samolotach: An-2, PZL-104 Wilga i M-20 Mewa. W 1987 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w PZL \u015awidnik jako in\u017cynier pr\u00f3b w locie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako pilot fabryczny i in\u017cynier pr\u00f3b w locie (1991-2002) oraz pilot do\u015bwiadczalny (2002-2010) i Szef Personelu Lotniczego (2005-2010). W tym okresie wykonywa\u0142 pr\u00f3by w locie na wszystkich produkowanych i modernizowanych w \u015awidniku cywilnych i wojskowych wersjach \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2, PZL-Kania, PZL-Sok\u00f3\u0142 oraz SW-4. Opr\u00f3cz pr\u00f3b w locie, przez kilkana\u015bcie lat, ka\u017cdego lata wykonywa\u0142 loty ga\u015bnicze \u015bmig\u0142owcem Sok\u00f3\u0142, bior\u0105c udzia\u0142 w kolejnych kampaniach przeciwpo\u017carowych w Hiszpanii. W O\u015brodku Szkolenia Lotniczego PZL-\u015awidnik by\u0142 instruktorem \u015bmig\u0142owcowym (1995-2010) i Szefem Instruktor\u00f3w Szkolenia Praktycznego (2005-2010). W o\u015brodku tym udziela\u0142 si\u0119 te\u017c jako wyk\u0142adowca oraz opracowywa\u0142 programy szkole\u0144. Od 2001 r. jest egzaminatorem Komisji Egzaminacyjnej Urz\u0119du Lotnictwa Cywilnego. W okresie pracy w PZL-\u015awidnik dzia\u0142a\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie w Aeroklubie \u015awidnik, lataj\u0105c tam na samolotach: AN-2, Jak-12, PZL-110 Koliber, Cessna 172 i Cessna 150. W dniu 2 VIII 2010 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu (Sikorsky Aircraft Corporation) na stanowisku Szefa Personelu Lotniczego i Szefa Pilot\u00f3w \u015amig\u0142owcowych. Jest pierwszym polskim pilotem do\u015bwiadczalnym lataj\u0105cym na \u015bmig\u0142owcach BLACK HAWK S-70iTM. Szkolenie podstawowe na ten typ \u015bmig\u0142owca odby\u0142 w West Palm Beach na Florydzie (USA) w 2010 r., a szkolenie z procedur obowi\u0105zuj\u0105cych podczas wykonywania produkcyjnych lot\u00f3w pr\u00f3bnych \u015bmig\u0142owca Black Hawk S-70iTM \u2013 w Mielcu, pod kierunkiem ameryka\u0144skiego pilota Michaela Skaggsa.Wed\u0142ug stanu na 1 I 2011 r. posiada licencj\u0119 pilota \u015bmig\u0142owcowego liniowego z uprawnieniami: instruktora, wykonywania lot\u00f3w ga\u015bniczych i pilota do\u015bwiadczalnego 1 klasy; licencj\u0119 pilota samolotowego zawodowego z uprawnieniem do wykonywania lot\u00f3w wed\u0142ug wskaza\u0144 przyrz\u0105d\u00f3w oraz upowa\u017cnienie egzaminatora Komisji Egzaminacyjnej Urz\u0119du Lotnictwa Cywilnego do przeprowadzania egzamin\u00f3w praktycznych z zakresu uprawnie\u0144 \u015bmig\u0142owcowych, w tym na uzyskanie licencji, uprawnie\u0144 na typ, uprawnie\u0144 instruktora i pilota do\u015bwiadczalnego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAZDAN PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 27 VIII 1969 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Krystyny z domu Fuksa. Uko\u0144czy\u0142 I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1989 r. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1987-1989 pracowa\u0142 w jednym z magazyn\u00f3w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. W 1991 r. uko\u0144czy\u0142 (z wynikiem celuj\u0105cym) Medyczne Studium Zawodowe nr 7 w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 dyplomowanego pracownika socjalnego. W latach 1991-2000 pracowa\u0142 w Miejskim O\u015brodku Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu jako pracownik socjalny, st. pracownik socjalny i st. specjalista pracy socjalnej. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 cz\u0142onka Zespo\u0142u ds. Analiz. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym UJ w Krakowie (kierunek: socjologia) i w 1998 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra socjologii. W 2000 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu organizacji pomocy spo\u0142ecznej w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. Tak\u017ce w tym roku zosta\u0142 zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Mielcu jako inspektor, a nast\u0119pnie \u2013 dyrektor Wydzia\u0142u Zdrowia i Spraw Spo\u0142ecznych i nadal pe\u0142ni t\u0119 funkcj\u0119. Jest te\u017c szefem Grupy Opieki Zdrowotnej i Pomocy Socjalno-Bytowej w Powiatowym Zespole Reagowania Kryzysowego, sekretarzem Zespo\u0142u Opiniuj\u0105co-Doradczego i zast\u0119pc\u0105 pe\u0142nomocnika ds. Systemu Zarz\u0105dzania Jako\u015bci\u0105 ISO 9001:2001. Uczestniczy\u0142 w reformowaniu s\u0142u\u017cby zdrowia. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Mielcu i jednym z inicjator\u00f3w powstania Forum Organizacji Pozarz\u0105dowych Powiatu Mieleckiego. W 2004 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w zakresie Europejskiego Prawa Samorz\u0105dowego w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Ponadto w latach 1991-2005 uko\u0144czy\u0142 kilkana\u015bcie kurs\u00f3w specjalistycznych zwi\u0105zanych z problemami opieki spo\u0142ecznej i s\u0142u\u017cby zdrowia. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do r\u00f3\u017cnych dziedzin dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Przez szereg lat gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w SPR BRW \u201eStal\u201d Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do jej awansu do I ligi. W latach 1994-2000 by\u0142 kuratorem spo\u0142ecznym w S\u0105dzie Rejonowym w Mielcu, a w latach 2000-2003 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 \u0142awnika w tym\u017ce S\u0105dzie. Ponadto w 1995 r. realizowa\u0142 program profilaktyczny Pa\u0144stwowej Agencji Rozwi\u0105zywania Problem\u00f3w Alkoholowych \u201eDrugi Elementarz czyli Program Siedmiu Krok\u00f3w\u201d. Od 2012 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Mielcu. W 2018 r. powierzono mu funkcj\u0119 I zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca na kadencj\u0119 2018-2023. M.in. nadzorowa\u0142 wszystkie inwestycje w Mielcu. W dniu 13 II 2023 r. (w wyniku konkursu) obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora Szpitala Specjalistycznego im. E. Biernackiego w Mielcu. Ponadto jest cz\u0142onkiem Teatru Rozmaito\u015bci w Domu Kultury SCK w Mielcu. Gra\u0142 w sztukach, z regu\u0142y w g\u0142\u00f3wnych rolach: Gdzie diabe\u0142 nie mo\u017ce; Ciotka; Wesele; O\u017cenek; Kr\u00f3lowa przedmie\u015bcia; Teatr Variete; Baw si\u0119 razem z nami; Pigmalion; Gwa\u0142tu, co si\u0119 dzieje, Ksi\u0119\u017cniczka na opak wywr\u00f3cona.<\/em> Uhonorowany Odznak\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”.
<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAZDRO ADAM SZCZEPAN<\/strong>, urodzony 1 I 1933 r. w Chorzelowie k. Mielca, syn W\u0142adys\u0142awa i Walerii z domu Krempa. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego (p\u00f3\u017aniej LO nr 26, I LO) w Mielcu z matur\u0105 w 1951 r. i Liceum Administracyjno-Gospodarczego w Mielcu. Studiowa\u0142 na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Krakowskiej i w 1956 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera budownictwa wodnego. Bezpo\u015brednio po studiach z nakazu pracy zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Powiatowym w D\u0119bicy na stanowisku referenta technicznego ds. melioracji. W latach 1957-1960 pracowa\u0142 w Krakowskim Przedsi\u0119biorstwie Wodno-In\u017cynieryjnym, \u00a0. jako kierownik budowy si\u0142owni wodnej na Sanie w Myczkowcach i kierownik budowy jazu i uj\u0119cia wody na rzece Kamiennej w Ostrowiu \u015awi\u0119tokrzyskim przy Hucie Ostr\u00f3w. W 1960 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do pracy w Biurze Projektowym WSK Mielec. Zaprojektowa\u0142 \u00a0. startowe stanowisko dowodzenia lot\u00f3w i pas startowy na lotnisku zak\u0142adowym, magazyn lakier\u00f3w i nowe pokrycie hali anodowni oraz nadzorowa\u0142 realizacj\u0119 szeregu obiekt\u00f3w na terenie WSK. W latach 1963-1991 pracowa\u0142 w s\u0142u\u017cbach inwestycyjnych WSK jako zast\u0119pca kierownika Dzia\u0142u Inwestycji i kierownik Dzia\u0142u Inwestycji Budowlanych, a nast\u0119pnie specjalista ds. inwestycji przemys\u0142owych. W tym czasie uczestniczy\u0142 w projektowaniu i realizacji bud\u00f3w wielu obiekt\u00f3w, \u00a0. galwanizerni z neutralizatorem \u015bciek\u00f3w, hamowni silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych, 7 hal, ciep\u0142owni zak\u0142adowo-miejskiej, uj\u0119cia wody pitnej, oczyszczalni \u015bciek\u00f3w i sk\u0142adowiska odpad\u00f3w przemys\u0142owych (w tym metali ci\u0119\u017ckich i nie daj\u0105cych si\u0119 utylizowa\u0107). Uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w zakresie ekonomii inwestycji w Szkole G\u0142\u00f3wnej Planowania i Statystyki w Warszawie (1970) i uzyska\u0142 uprawnienia budowlane w kierowaniu robotami og\u00f3lno-budowlanymi i instalacyjnymi w obiektach budownictwa og\u00f3lnego. W celach s\u0142u\u017cbowych wyje\u017cd\u017ca\u0142 za granic\u0119, \u00a0. do kilku kraj\u00f3w europejskich i USA. Sporz\u0105dzi\u0142 wiele wniosk\u00f3w racjonalizatorskich i by\u0142 zaliczany do elitarnego grona \u201eracjonalizator\u00f3w \u2013 milioner\u00f3w\u201d WSK Mielec. W 1991 r. przeszed\u0142 na tzw. wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119, ale pozosta\u0142 czynny zawodowo. Uzyska\u0142 te\u017c uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomo\u015bci (1994). Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w dzia\u0142alno\u015b\u0107 stowarzysze\u0144 i organizacji, m.in.:\u00a0 Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej, Automobilklubu Rzeszowskiego \u2013 Delegatura w Mielcu, Polskiego Zwi\u0105zku Filatelist\u00f3w, Polskiego Zrzeszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Sanitarnych, Polskiego Stowarzyszenia Rzeczoznawc\u00f3w Wyceny Nieruchomo\u015bci, Podkarpackiej Okr\u0119gowej Izby In\u017cynier\u00f3w Budownictwa i Polskiego Zwi\u0105zku Dzia\u0142kowc\u00f3w. By\u0142 porucznikiem rezerwy Wojska Polskiego. Wyr\u00f3\u017cniony \u00a0. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 CZSBM, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Racjonalizator Produkcji\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Wynalazczo\u015bci i Racjonalizacji\u201d, Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d, Z\u0142ot\u0105 Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 FKS Stal Mielec, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017conego Dzia\u0142kowca\u201d oraz wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca (1989). Zmar\u0142 25 X 2003 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

PAZDRO BO\u017bENA LIDIA (z domu Ry\u015b)\u00a0 – zob. RY\u015a BO\u017bENA LIDIA<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAZDRO DANUTA (z domu MARUT)<\/strong>, urodzona 20 XII 1961 r. w Z\u0142otoryi, c\u00f3rka Franciszka i Zofii z domu Bia\u0142ek. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Kolbuszowej, matur\u0119 zda\u0142a w 1980 r. \u00a0Uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Budownictwa Og\u00f3lnego Politechniki Rzeszowskiej (1986, magister in\u017cynier budownictwa), studia podyplomowe na Politechnice Krakowskiej z zakresu in\u017cynieryjnych problem\u00f3w odnowy i utrzymania obiekt\u00f3w budowlanych \u00a0(1990) oraz Alliance Fran\u00e7aise de Paris (1992, dyplom zaawansowanej znajomo\u015bci j\u0119zyka francuskiego). Uzyska\u0142a tak\u017ce uprawnienia do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i rob\u00f3t w specjalno\u015bci konstrukcyjno-budowlanej (1989) oraz uprawnienia t\u0142umacza NOT do wykonywania t\u0142umacze\u0144 tekst\u00f3w z j\u0119zyka francuskiego na polski i odwrotnie w zakresie budownictwa (1994). Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w WSK Mielec jako mistrz budowy w Wydziale Inwestycji Nieprzemys\u0142owych (1987-1989), a nast\u0119pnie pracowa\u0142a w Przedsi\u0119biorstwie Projektowo-Technologicznym Przemys\u0142u Lotniczego i Silnikowego \u201ePZL-Krak\u00f3w\u201d Oddzia\u0142 Mielec (starszy asystent projektanta, 1989-1990), Urz\u0119dzie Miejskim \u2013 Wydzia\u0142 Architektury i Nadzoru Budowlanego w Mielcu (inspektor, 1990) i Biurze Projektowym \u201eUs\u0142ugi Projektowe Bogdan Szpara\u201d (projektant budynk\u00f3w mieszkalnych). W latach 1990-1994 mieszka\u0142a we Francji, w Pary\u017cu, gdzie mi\u0119dzy innymi studiowa\u0142a j\u0119zyk francuski w Mi\u0119dzynarodowej Szkole J\u0119zyka Francuskiego, uzyskuj\u0105c dyplom zaawansowanej znajomo\u015bci j\u0119zyka francuskiego \u2013 Diplome de Langue Francaise. Po powrocie z Francji rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 jako projektant w biurze projektowym oraz r\u00f3wnocze\u015bnie jako nauczyciel j\u0119zyka francuskiego w szko\u0142ach mieleckich: Zasadniczej Szkole Budowlanej, Szkole Podstawowej nr 9, II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym oraz Gimnazjum nr 4. Prac\u0119 nauczycielki j\u0119zyka francuskiego, z tytu\u0142em nauczyciela kontraktowego, zako\u0144czy\u0142a w 2009 roku i po\u015bwi\u0119ci\u0142a si\u0119 wy\u0142\u0105cznie bran\u017cy projektowo-budowlanej. Od maja 1996 r. prowadzi w\u0142asn\u0105 \u201ePracowni\u0119 Projektow\u0105 mgr in\u017c. Danuta Pazdro\u201d. Pe\u0142ni funkcje projektanta obiekt\u00f3w, kierownika bud\u00f3w i inspektora nadzoru bud\u00f3w. Pracowni\u0119 Projektow\u0105 prowadzi razem z m\u0119\u017cem Witoldem, zatrudniaj\u0105 w niej pracownik\u00f3w z r\u00f3\u017cnych bran\u017c (w dorobku pracowni do dnia dzisiejszego znajduje si\u0119 ponad 1700 projekt\u00f3w wszelkich budynk\u00f3w i budowli). W 2001 r. zdoby\u0142a uprawnienia do projektowania bez ogranicze\u0144 w specjalno\u015bci konstrukcyjno-budowlanej i do projektowania w specjalno\u015bci architektonicznej w zakresie ograniczonym. W latach 2002-2007 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 prezesa firmy \u201eNOWA BUD\u201d Sp\u00f3\u0142ka deweloperska z o.o. w Mielcu. W maju 2007 r. Europejska Federacja Narodowych Stowarzysze\u0144 In\u017cynierskich w Brukseli przyzna\u0142a jej presti\u017cowy tytu\u0142 zawodowy \u201eIn\u017cynier Europejski \u2013 EUR ING\u201d. Jest cz\u0142onkiem Polskiego Zwi\u0105zku In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Budownictwa oraz Podkarpackiej Izby Budowlanej w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PZIiTB. Bierze udzia\u0142 w licznych akcjach charytatywnych, mi\u0119dzy innymi: w lutym 2006 roku i w maju 2007 r., za jej po\u015brednictwem, francuska Klinika Saint-Etienne et du Pays Basque z Bayonne przekaza\u0142a humanitarnie mieleckiemu szpitalowi sprz\u0119t medyczny. Jej pracownia regularnie wspiera dzieci i potrzebuj\u0105cych poprzez r\u00f3\u017cne stowarzyszenia: \u201eZd\u0105\u017cy\u0107 z pomoc\u0105\u201d, \u201eStonoga\u201d i inne. W listopadzie 2007 r. reprezentowa\u0142a nasz kraj, razem z dwunastoma polskimi projektantami z Warszawy, Wroc\u0142awia, Legnicy i Gda\u0144ska, na mi\u0119dzynarodowych targach Budownictwa BATIMAT w Pary\u017cu (BATIMAT – najwi\u0119kszy i najbardziej mi\u0119dzynarodowy salon budownictwa). W 2010 roku za\u0142o\u017cy\u0142a i prowadzi nadal sp\u00f3\u0142k\u0119 cywiln\u0105 \u201eDorota Bajor, Danuta Pazdro\u201d, kt\u00f3ra zajmuje si\u0119 budow\u0105 i sprzeda\u017c\u0105 domk\u00f3w w zabudowie szeregowej. Dotychczasowy dorobek to ponad 2 tysi\u0105ce projekt\u00f3w, m.in. budynk\u00f3w mieszkalnych jednorodzinnych i du\u017cych obiekt\u00f3w budowlanych. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2014-2018.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAZDRO JAN<\/strong>, urodzony 8 III 1891 r. w Goleszowie, syn J\u00f3zefa i Barbary z domu Mierzwowicz. Absolwent gimnazjum w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1910 r. Studia farmaceutyczne uko\u0144czy\u0142 we Lwowie. Po studiach odby\u0142 praktyk\u0119 w aptekach we Lwowie, a nast\u0119pnie w Krakowie. By\u0142 cz\u0142onkiem Izby Aptekarskiej w Izbie Zdrowia w Generalnym Gubernatorstwie. Po przybyciu do Mielca pracowa\u0142 w aptece przy Rynku, a nast\u0119pnie w \u201eAptece pod Opatrzno\u015bci\u0105\u201d przy ul. T. Ko\u015bciuszki. W czasie okupacji hitlerowskiej wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z ruchem oporu, organizuj\u0105c w aptece tzw. skrzynk\u0119 kontaktow\u0105 oraz zaopatruj\u0105c partyzant\u00f3w w leki i \u015brodki opatrunkowe. Zmar\u0142 18 II 1946 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAZDRO MA\u0141GORZATA PAULINA (z domu SUKIENNIK)<\/strong>, urodzona 22 VI 1981 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Marii z domu \u0141agoda. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2001 r. W czasie nauki w tym\u017ce liceum nale\u017ca\u0142a do ch\u00f3ru szkolnego prowadzonego przez Paw\u0142a Lisa. Ponadto w 1997 r. uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I stopnia im. M. Kar\u0142owicza w Mielcu w klasie fortepianu. Studiowa\u0142a w Instytucie Edukacji Muzycznej Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Kielcach i w 2007 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra sztuki muzycznej. Od 2007 r. pracuje w Specjalnym O\u015brodku Szkolno-Wychowawczym w Mielcu (od 2017 r. \u2013 Powiatowy Zesp\u00f3\u0142 Plac\u00f3wek Szkolno-Wychowawczych) jako nauczyciel muzyki i muzykoterapeuta. W 2009 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny z zakresu oligofrenopedagogiki w Tarnobrzegu, a w 2012 r. \u2013 studia podyplomowe z muzykoterapii z elementami arteterapii na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Marii Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie. W 2007 r. za\u0142o\u017cy\u0142a i prowadzi z du\u017cym powodzeniem Zesp\u00f3\u0142 Wokalno-Muzyczny \u201eHoliday\u201d w SOSW\/PZPSW, kszta\u0142tuj\u0105cy zainteresowania muzyczne os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych intelektualnie. (Szerzej w odr\u0119bnym ha\u015ble: Zesp\u00f3\u0142 Wokalno-Muzyczny \u201eHoliday\u201d.) Ma szczeg\u00f3lnie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 osi\u0105gni\u0119cia w zakresie przygotowania muzycznego os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych intelektualnie do festiwali, przegl\u0105d\u00f3w i konkurs\u00f3w o zasi\u0119gu wojew\u00f3dzkim i og\u00f3lnopolskim. Jest cz\u0142onkiem Stowarzyszenia na Rzecz Wspierania Aktywno\u015bci Zawodowej Os\u00f3b Niepe\u0142nosprawnych Intelektualnie \u201eZaw\u00f3d \u2013 Praca \u2013 Samodzielno\u015b\u0107\u201d. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela si\u0119 artystycznie w \u015brodowisku. W latach 2004-2006 \u015bpiewa\u0142a w Ch\u00f3rze Nauczycielskim \u201eAkord\u201d, do kt\u00f3rego powr\u00f3ci\u0142a w 2021 r.\u00a0 Od 1995 r. pisze wiersze i komponuje muzyk\u0119 do swoich utwor\u00f3w poetyckich. Od 2015 r. wsp\u00f3\u0142pracuje z Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu.\u00a0 Przygotowa\u0142a ch\u00f3r, napisa\u0142a teksty i skomponowa\u0142a piosenki do musicali:\u00a0W tym roku \u015bwi\u0105t nie b\u0119dzie<\/em>\u00a0(2017 r.) oraz\u00a0Siostrzyczki<\/em>\u00a0(2019 r.), wystawianych wielokrotnie przez zesp\u00f3\u0142 m\u0142odzie\u017cowy DK SCK pod kierunkiem\u00a0 Anny Leszkiewicz. Od 2021 r. jest ch\u00f3rmistrzem ZPiT „Rzeszowiacy” oraz instruktorem Grupy Wokalnej SUMMER VOICE o charakterze rozrywkowo- musicalowym w SCK w Mielcu. By\u0142a wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rczyni\u0105 (przygotowanie wokalne) spektaklu teatralnego\u00a0Teatr Vari\u00e9t\u00e9<\/em> wystawionego przez Teatr Rozmaito\u015bci SCK w 2021 r. oraz spektaklu muzycznego Baw si\u0119 razem z nami<\/em> w wykonaniu tego\u017c zespo\u0142u w 2023 r. Jest cz\u0142onkiem Mieleckiej Grupy Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej. Jej wiersze by\u0142y publikowane w almanachach: Schowane mi\u0119dzy s\u0142owami<\/em>\u00a0(2017 r.)\u00a0 W przestrzeni wyobra\u017ani (2021 r.) wydanych przez MGL \u201eS\u0142owo\u201d. Ponadto w 2020 r. zosta\u0142 wydany jej pierwszy tomik z tekstami piosenek\u00a0Musicalowe natchnienie<\/em>. Wyr\u00f3\u017cniona dyplomem dla Najciekawszej Osobowo\u015bci IV Festiwalu Piosenki \u201eIntegracja Malowana D\u017awi\u0119kiem\u201d w Bochni \u2013 Nagrod\u0105 Prezydenta RP za odkrycie \u201eOsobowo\u015bci Roku 2011\u201d za zdobycie I miejsca przez ucznia SOSW Mielec na tym festiwalu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PAZDRO PIOTR<\/strong>, urodzony 29 VI 1913 r. w Babisze, powiat mielecki. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1934 r. Ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Prawdopodobnie uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do ZWZ\u2013AK. Posiada\u0142 stopie\u0144 porucznika. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eRolnik\u201d. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta Plac\u00f3wki AK Padew\u2013Gaw\u0142uszowice. W czerwcu 1944 r. (po zmianie dow\u00f3dztwa Obwodu \u201eMleko\u201d) pozosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Plac\u00f3wki nr 2 (ps. \u201eAdam\u201d, kryptonim \u201eFa2\u201d), funkcjonuj\u0105cej na terenach po\u0142o\u017conych na p\u00f3\u0142noc od Mielca. W czasie akcji \u201eBurza\u201d, po obj\u0119ciu przez kpt. Konstantego \u0141ubie\u0144skiego dow\u00f3dztwa zgrupowania \u017co\u0142nierzy AK w pobli\u017cu miejscowo\u015bci Hyki\u2013D\u0119biaki, zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy zgrupowania w sile batalionu. Uczestniczy\u0142 w dzia\u0142aniach zbrojnych w ramach akcji \u201eBurza\u201d na terenach pomi\u0119dzy Hykami\u2013D\u0119biakami, Czajkow\u0105 i Maliniem. Do wyzwolonego Mielca wkroczy\u0142 7 VIII z drug\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 oddzia\u0142u. (Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 wesz\u0142a z wojskiem radzieckim 6 VIII). 31 I 1945 r. zosta\u0142 mianowany komendantem Obwodu AK Mielec. Po wojnie uko\u0144czy\u0142 studia weterynaryjne i pracowa\u0142 jako lekarz weterynarii we Wroc\u0142awiu. Zmar\u0142 w 1969 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PELC ANTONINA (z domu PODLESZA\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 1 III 1949 r. w Glinach Wielkich, powiat mielecki, c\u00f3rka Jana i Marii z domu Szczerba. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1968 r. Gra\u0142a te\u017c w koszyk\u00f3wk\u0119 w M\u0142odzie\u017cowym Klubie Sportowym w Mielcu (liga mi\u0119dzywojew\u00f3dzka, liga okr\u0119gowa) i by\u0142a jedn\u0105 z najlepszych jego zawodniczek. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1968 r. w Szkole Podstawowej w Hucisku, powiat kolbuszowski, a od 1971 r. uczy\u0142a w Szkole Podstawowej w G\u00f3rkach, powiat mielecki. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Kro\u015bnie (kierunek: biologia z chemi\u0105, 1971 r.), a nast\u0119pnie studia na Wydziale Matematyczno-Chemicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Kielcach, uzyskuj\u0105c w 1977 r. tytu\u0142 magistra. Przed rokiem szkolnym 1978\/1979 zosta\u0142a mianowana dyrektorem Szko\u0142y Podstawowej w G\u00f3rkach i na tym stanowisku pracowa\u0142a do 1 IX 2007 r. Ponadto uczy\u0142a biologii, chemii i matematyki. W 1987 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe na Wydziale In\u017cynierii Sanitarnej Politechniki Wroc\u0142awskiej (kierunek: ochrona \u015brodowiska dla nauczycieli chemii). W 1988 r. otrzyma\u0142a II stopie\u0144 specjalizacji zawodowej, a w 2001 r. tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. Pracuj\u0105c w G\u00f3rkach, znacz\u0105co przyczyni\u0142a si\u0119 do wszechstronnego rozwoju szko\u0142y, wybudowania nowego kompleksu szkolnego i remontu budynk\u00f3w po powodzi w 1997 r. Za osi\u0105gni\u0119cia dydaktyczno-wychowawcze i artystyczne kierowana przez ni\u0105 szko\u0142a otrzymywa\u0142a wysokie oceny i nagrody. By\u0142a radn\u0105 Gminy Borowa (1988-1992) oraz cz\u0142onkiem Komisji O\u015bwiaty, Kultury i Zdrowia (1992-1996). Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z organizacjami spo\u0142ecznymi, m.in. ZHP i LZS. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZHP, Krzy\u017cem Zas\u0142ugi dla ZHP i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 LZS oraz Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania (trzykrotnie) i wieloma nagrodami lokalnymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PELC LUCJAN<\/strong>, urodzony 17 V 1968 r. w Ruszelczycach k. Przemy\u015bla, syn Jerzego i Jadwigi z Piro\u017cy\u0144skich. Absolwent Technikum Elektrycznego (specjalno\u015b\u0107 elektryczna i elektroniczna automatyka przemys\u0142owa) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1988 r. Studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Rzeszowskiej (specjalno\u015b\u0107 automatyka i metrologia) uko\u0144czy\u0142 w 1993 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera i zosta\u0142 zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Automatyki i Informatyki Politechniki Rzeszowskiej. Prowadzi\u0142 zaj\u0119cia dydaktyczne z podstaw informatyki, teorii sterowania, sterownik\u00f3w mikroprocesorowych, komunikacji w systemach automatyki oraz podstaw programowania funkcjonalnego i weryfikacji program\u00f3w. W 2004 r. na Wydziale Informatyki i Zarz\u0105dzania Politechniki Wroc\u0142awskiej uzyska\u0142 doktorat na podstawie rozprawy\u00a0Specyfikacja i walidacja protoko\u0142\u00f3w komunikacyjnych czasu rzeczywistego<\/em>, a nast\u0119pnie zosta\u0142 adiunktem w Katedrze Informatyki i Automatyki Politechniki Rzeszowskiej. Autor szeregu publikacji z dziedziny informatyki, m.in.:\u00a0Zastosowanie automat\u00f3w czasowych TA do specyfikacji i weryfikacji ogranicze\u0144 czasowych protoko\u0142\u00f3w polowych<\/em>\u00a0(rozdzia\u0142 w pracy\u00a0Wsp\u00f3\u0142czesne problemy system\u00f3w czasu rzeczywistego<\/em>, praca zbiorowa pod redakcj\u0105 A. Kwietnia i P. Gaja, 2004),\u00a0Formalny model i realizacja obserwatora wybranych akcji<\/em>\u00a0(rozdzia\u0142 w pracy\u00a0Systemy Czasu Rzeczywistego. Metody i zastosowania,<\/em>\u00a0praca zbiorowa pod redakcj\u0105 Z. Huzara i Z. Mazura, 2007),\u00a0Uwarunkowany czasowo probabilistyczny model systemu rozpoznawania akcji<\/em>\u00a0(rozdzia\u0142 w ksi\u0105\u017cce\u00a0Modele i Zastosowania System\u00f3w czasu Rzeczywistego<\/em> pod redakcj\u0105 Z. Mazura i Z. Huzara, 2008). By\u0142 tak\u017ce recenzentem jednego z rozdzia\u0142\u00f3w we wspomnianej ksi\u0105\u017cce. W latach 2006-2007 bra\u0142 udzia\u0142 w projekcie KBN \u201eWielomodalny system wizyjny wspomagaj\u0105cy interakcj\u0119 cz\u0142owiek \u2013 maszyna\u201d. Pracuje w Politechnice Rzeszowskiej w Rzeszowie jako adiunkt oraz w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Techniczno-Ekonomicznej w Jaros\u0142awiu jako starszy wyk\u0142adowca. Ponadto w uczelni jaros\u0142awskiej pe\u0142ni m.in. funkcje: pe\u0142nomocnika rektora ds. Centrum Innowacji i Transferu Technologii oraz pe\u0142nomocnika dyrektora\u00a0 ds. wsp\u00f3\u0142pracy z interesariuszami zewn\u0119trznymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PE\u0141KA Z GALOWA<\/strong>, syn Niemierzy z Go\u0142czy, herbu M\u0105drostki. By\u0142 kasztelanem sieciechowskim. Po ojcu otrzyma\u0142 m.in. Rzoch\u00f3w i Trze\u015b\u0144. W 1365 r. zastawi\u0142 za 140 grzywien po\u0142ow\u0119 Rzochowa (i Trze\u015b\u0144) Rafa\u0142owi z Tarnowa herbu Leliwa, podkomorzemu krakowskiemu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PER RYSZARD<\/strong>, urodzony 25 IX 1954 r. w Krakowie, syn Adama i Stanis\u0142awy z domu Kawula. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w \u201eCracovii\u201d i by\u0142 jej zawodnikiem (obro\u0144c\u0105) w latach 1965\u20131973. W latach 1971\u20131972 rozegra\u0142 19 mecz\u00f3w w reprezentacji Polski junior\u00f3w, kt\u00f3ra m.in. w 1972 r. zdoby\u0142a 3. miejsce w turnieju UEFA w Hiszpanii. W 1973 r. przeszed\u0142 do \u201eStali\u201d Mielec (\u00f3wczesnego mistrza Polski) i gra\u0142 w jej sk\u0142adzie do jesieni 1978 r. Wyst\u0105pi\u0142 w 128 spotkaniach I-ligowych i strzeli\u0142 3 bramki. Przyczyni\u0142 si\u0119 do wielu jej sukces\u00f3w, m.in. zdobycia: 3. miejsca w sezonie 1973\/1974, wicemistrzostwa Polski w sezonie 1974\/1975 i mistrzostwa Polski w sezonie 1975\/76 oraz awansu do \u0107wier\u0107fina\u0142u Pucharu UEFA. Powo\u0142ywany by\u0142 do m\u0142odzie\u017cowej reprezentacji Polski i zagra\u0142 w jej 10 spotkaniach, m.in. uczestniczy\u0142 w Mi\u0119dzynarodowym Turnieju w Tulonie (1974), w kt\u00f3rym Polska zaj\u0119\u0142a 1. miejsce. Z dniem 15 VI 1979 r. przekazany zosta\u0142 do \u201eCracovii\u201d i gra\u0142 w jej barwach do ko\u0144ca rundy jesiennej 1979 r., a nast\u0119pnie niespodziewanie zako\u0144czy\u0142 karier\u0119 wyczynow\u0105. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 szkoleniow\u0105 w \u201eNaprzodzie\u201d J\u0119drzej\u00f3w (sezon 1980\/1981), a nast\u0119pnie trenowa\u0142 \u201eS\u0142omniczank\u0119\u201d (1981\/1982). By\u0142 tak\u017ce s\u0119dzi\u0105 pi\u0142karskim w III lidze i ni\u017cszych klasach rozgrywkowych pi\u0142ki no\u017cnej (1983\u20131985). Zmar\u0142 23 XI 2022 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu Batowickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PERET BART\u0141OMIEJ JAN,<\/strong> urodzony 12 VI 1975 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Bogus\u0142awy z domu Kozik. Po uko\u0144czeniu Szko\u0142y Podstawowej nr 3 w Mielcu ucz\u0119szcza\u0142 do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Kolbuszowej i w 1994 r. zda\u0142 matur\u0119. Studiowa\u0142 na Wydziale Le\u015bnym Akademii Rolniczej w Krakowie i w 1999 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. 1 IX 1999 r. zosta\u0142 zatrudniony w Nadle\u015bnictwie Kolbuszowa jako sta\u017cysta. P\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 tam na stanowiskach podle\u015bniczego i specjalisty ds. zagospodarowania lasu, a od 1 XII 2010 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 nadle\u015bniczego Nadle\u015bnictwa Kolbuszowa. W 2006 r. uko\u0144czy\u0142 Podyplomowe Studium \u201ePrzedsi\u0119biorczy Mened\u017cer\u201d w zakresie przedsi\u0119biorczego zarz\u0105dzania organizacj\u0105 w Kolegium Ekonomiczno-Spo\u0142ecznym Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie. W 2015 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora nauk le\u015bnych w dyscyplinie le\u015bnictwo w Instytucie Badawczym Le\u015bnictwa w Warszawie.\u00a0 Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela si\u0119 spo\u0142ecznie. Jest m.in.: cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Le\u015bnego (od 1999r.) i cz\u0142onkiem zarz\u0105du PTL w Kro\u015bnie, cz\u0142onkiem Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Le\u015bnictwa i Drzewnictwa, cz\u0142onkiem zarz\u0105du oddzia\u0142u SITLiD w Kro\u015bnie (od 2002 r.), sekretarzem, zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego i przewodnicz\u0105cym ZO SITLiD w Kro\u015bnie (od 2017 r.), wiceprezesem federacji stowarzysze\u0144 naukowo-technicznych NOT w Rzeszowie (od 2015 r.), cz\u0142onkiem Polskiego Zwi\u0105zku \u0141owieckiego, cz\u0142onkiem Rady Okr\u0119gowej i od 2015 r. wiceprezesem Rady Okr\u0119gowej PZ\u0142 w Rzeszowie oraz cz\u0142onkiem Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201eKnieja\u201d w Mielcu i od 2010 r. wiceprezesem\u00a0 tego\u017c ko\u0142a. Ponadto w latach 2012-2016 by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Gospodarki Wodnej Regionu Wodnego G\u00f3rnej Wis\u0142y przy Dyrekcji Regionu Zarz\u0105du Gospodarki Wodnej w Krakowie oraz w latach 2010-2014 cz\u0142onkiem Rady Ochrony Przyrody przy Regionalnej Dyrekcji Ochrony \u015arodowiska w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. odznaczeniem ministra \u015brodowiska za dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz \u015brodowiska i gospodarki wodnej, odznaczeniem ministra gospodarki za dzia\u0142alno\u015b\u0107 dla rozwoju gospodarczego kraju oraz odznaczeniami honorowymi PZ\u0141, SITLiD, NOT i PTL.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PERET SEBASTIAN<\/strong>, urodzony 22 VIII 1995 r. w Mielcu, syn Rafa\u0142a i Doroty z domu Maziarz. Absolwent V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych im. st. sier\u017c. pil. Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego w Mielcu. Pe\u0142ni\u0142 z wyboru funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego samorz\u0105du uczniowskiego. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie, r\u00f3wnocze\u015bnie na dw\u00f3ch kierunkach\u00a0 (I \u2013 kreatywno\u015b\u0107 spo\u0142eczna, II \u2013 zarz\u0105dzanie w politykach publicznych) i w 2017 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 licencjata. W czasie studi\u00f3w by\u0142 stypendyst\u0105 rektora UMCS za najlepsz\u0105 \u015bredni\u0105 na roku na obydwu kierunkach. Jako student za\u0142o\u017cy\u0142 na uczelni Ko\u0142o Naukowe \u201eKreaTyVni\u201d i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa. By\u0142 tak\u017ce koordynatorem Og\u00f3lnopolskiego Projektu \u201eAkademia Nowoczesnego Patriotyzmu\u201d na terenie wojew\u00f3dztwa lubelskiego. W 2018 r. zosta\u0142 prezesem zarz\u0105du przedsi\u0119biorstwa spo\u0142ecznego Pan-Kanapka Sp. z o.o. w Mielcu. Wykonuje te\u017c wolny zaw\u00f3d (freelancer), m.in. tworz\u0105c strony internetowe, pisz\u0105c wnioski dotacyjne, organizuj\u0105c\u00a0 imprezy oraz prowadz\u0105c szkolenia i warsztaty. W 2014 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w Mielcu Fundacj\u0119 M\u0142odych Lider\u00f3w,kt\u00f3rej misj\u0105 jest kszta\u0142cenie i wspieranie m\u0142odych lider\u00f3w i zosta\u0142 prezesem zarz\u0105du. Za nieprzeci\u0119tn\u0105 aktywno\u015b\u0107 i dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 otrzyma\u0142a Nagrod\u0119 Marsza\u0142ka Woj. Podkarpackiego \u201eNGO Wysokich Lot\u00f3w\u201d w 2019 r. Ponadto zrealizowa\u0142 dotychczas ponad 150 projekt\u00f3w spo\u0142ecznych, m.in.: Og\u00f3lnopolska Trasa Kina Samochodowego 2020, Festiwale Youthest i Miko\u0142aje Ratuj\u0105 \u015awi\u0119ta. Przeprowadzi\u0142 ponad 250 szkole\u0144 z zakresu m.in. zarz\u0105dzania i realizacji projekt\u00f3w spo\u0142ecznych. Szczeg\u00f3lnie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 by\u0142 innowacyjny projekt edukacyjny Maturalni.com, kt\u00f3ry w 2021 r. w VII edycji olimpiady projekt\u00f3w spo\u0142ecznych „Zwolnieni z Teorii” zdoby\u0142 Z\u0142otego Wilka w kategorii edukacja.\u00a0 Drugim filarem dzia\u0142alno\u015bci S. Pereta jest przedsi\u0119biorstwo PERET Sp. z o.o., w kt\u00f3rym pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du. Firma zajmuje si\u0119 pozyskiwaniem dotacji dla organizacji pozarz\u0105dowych i firm. Ponadto S. Peret by\u0142 s\u0119dzi\u0105\/wolontariuszem najwi\u0119kszego na \u015bwiecie turnieju kreatywno\u015bci \u201eOdyseja Umys\u0142u\u201d oraz wsp\u00f3\u0142organizatorem Dni Kreatywno\u015bci. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. tytu\u0142em portalu internetowego: hej.mielec \u201ePozytywny Mielczanin 2015\u201d w kategorii: spo\u0142ecznik, dwukrotn\u0105 nominacj\u0105 w plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d – \u201eMielczanin Roku\u201d oraz wyr\u00f3\u017cnieniem w presti\u017cowym rankingu „25 under 25” ameryka\u0144skiego „Forbesa” w 2021 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PERET STANIS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony w 1900 r. w Czerminie, powiat mielecki. By\u0142 dzia\u0142aczem Stronnictwa Ludowego. W czasie okupacji hitlerowskiej wst\u0105pi\u0142 do Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich. By\u0142 \u0142\u0105cznikiem pomi\u0119dzy Komend\u0105 Obwodu BCh Mielec a Czerminem, Po\u0142a\u0144cem i Staszowem. W nieznanych okoliczno\u015bciach zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w. Po przes\u0142uchaniach w wi\u0119zieniu na zamku w Rzeszowie przewieziono go do hitlerowskiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz (O\u015bwi\u0119cimiu) i tam w 1941 r. zmar\u0142 lub zosta\u0142 zamordowany.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PERET ZENON KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 10 II 1956 r. w Mielcu, syn Bronis\u0142awa i Genowefy z domu Ochab. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Metalow\u0105 ZST w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: frezer). W latach 1975-1993 pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. W wyniku zwolnie\u0144 grupowych w WSK w 1993 r. straci\u0142 prac\u0119. Do 2000 r. pracowa\u0142 sezonowo, m.in. w MPGK. W 2000 r. zosta\u0142 zatrudniony w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych. Oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w czasie s\u0142u\u017cby wojskowej w 1976 r., a do PCK i Klubu HDK w Mielcu wst\u0105pi\u0142 w 1980 r. Odda\u0142 52 250 ml krwi (stan na 15 V 2011 r.). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego Honorowego Dawcy Krwi III, II i I stopnia.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PER\u0141A JERZY<\/strong>, urodzony 8 I 1938 r. w Ostr\u00f3wku, pow. mielecki, syn Franciszka i Julii z domu Sztuka. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO im. S. Konarskiego), matur\u0119 zda\u0142 w 1955 r. Studia na Wydziale G\u00f3rniczym Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1964 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera g\u00f3rnika. Przebieg pracy zawodowej: Rejon Eksploatacji Kamienia Kielce \u2013 szef produkcji (1964-1968), KiZPS w Tarnobrzegu \u2013 kierownik Zak\u0142adu (1968-1977 i 1986-1993), PGKiM Tarnobrzeg \u2013 dyrektor (1977-1986), Urz\u0105d Miasta i Gminy w Baranowie Sandomierskim \u2013 zast\u0119pca burmistrza (1994-1996), Urz\u0105d Gminy w Gaw\u0142uszowicach, pow. mielecki \u2013 w\u00f3jt w kadencji 1998-2002, wybrany z listy PSL. W czasie sprawowania funkcji samorz\u0105dowych przyczyni\u0142 si\u0119 m.in. do budowy wodoci\u0105gu i oczyszczalni \u015bciek\u00f3w w Baranowie Sandomierskim oraz budowy wodoci\u0105gu, obiektu gimnazjum i dr\u00f3g w Gaw\u0142uszowicach i gminie, a tak\u017ce pozyskania dla Gaw\u0142uszowic \u015brodk\u00f3w unijnych i powodziowych. Od 2003 r. przebywa na emeryturze. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony dla Miasta Tarnobrzega\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PERS ALEKSANDER<\/strong>\u00a0(ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 26 XI 1855 r. w G\u00f3rze Ropczyckiej ko\u0142o S\u0119dziszowa Ma\u0142opolskiego, syn Piotra i Marcjanny z Majewskich. Absolwent gimnazjum w Tarnowie. Studiowa\u0142 w tarnowskim seminarium i w 1860 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w Baranowie Sandomierskim (1860-1866) w parafii katedralnej w Tarnowie (1866-1867). 16 XI 1867 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. Doprowadzi\u0142 do wybudowania domu dla ubogich (tzw. szpitala) oraz parafialnych budynk\u00f3w gospodarczych. Stara\u0142 si\u0119 te\u017c remontowa\u0107 coraz bardziej niszczej\u0105cy drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142. Wykorzystuj\u0105c sprzyjaj\u0105cy klimat dla rozwoju polskiej kultury i o\u015bwiaty po og\u0142oszeniu autonomii Galicji, spowodowa\u0142 powstanie w chorzelowskiej parafii kilku szk\u00f3\u0142. Ochrzci\u0142 m.in. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego \u2013 p\u00f3\u017aniejszego genera\u0142a, premiera rz\u0105du RP i naczelnego wodza Wojska Polskiego w czasie II wojny \u015bwiatowej. W latach 1872-1886 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 notariusza dekanatu mieleckiego. Z nieznanych dot\u0105d przyczyn w 1886 r. zosta\u0142 zwolniony z wszelkich funkcji i pozbawiony ko\u015bcielnego odznaczenia EC. Nie powo\u0142ywano jednak nowego proboszcza. Prawdopodobnie po pewnym czasie, by\u0107 mo\u017ce po oczyszczeniu z zarzut\u00f3w, przywr\u00f3cono go na urz\u0105d proboszcza. Zmar\u0142 16 IX 1900 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie.\u00a0 \u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PERZY\u0143SKI BOLES\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 18 II 1916 r. w Mielcu, syn Franciszka i Antoniny z domu Korpanty. Uko\u0144czy\u0142 siedmioklasow\u0105 Szko\u0142\u0119 M\u0119sk\u0105 w Mielcu, a nast\u0119pnie Publiczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Dokszta\u0142caj\u0105c\u0105 Zawodow\u0105 w Mielcu (1934 r.) Odby\u0142 te\u017c dwuletnie szkolenie i praktyk\u0119\u00a0 w zawodzie fryzjerskim u Ludwika Dzia\u0142owskiego. Pomaga\u0142 te\u017c rodzicom w pracach na gospodarstwie. W lutym 1939 r. zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej i przydzielony do 3 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich w Bielsku-Bia\u0142ej.\u00a0 W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. z t\u0105 jednostk\u0105, w stopniu szeregowca, bra\u0142 udzia\u0142 w walkach z wojskiem niemieckim w rejonie Bielska-Bia\u0142ej, a nast\u0119pnie w obronie Kalwarii, Wadowic, Tarnowa i Szczucina oraz innych miejscowo\u015bci, a\u017c do W\u0142odzimierza Wo\u0142y\u0144skiego. (Ci\u0105g\u0142y kontakt z nacieraj\u0105cymi Niemcami wynika\u0142 z zadania, jakie mia\u0142 ten pu\u0142k, czyli ubezpieczania wycofuj\u0105cej si\u0119 w kierunku wschodnim Armii Krak\u00f3w.) Po z\u0142o\u017ceniu broni przed \u017co\u0142nierzami sowieckimi we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim jesieni\u0105 1939 r. uda\u0142o mu si\u0119 powr\u00f3ci\u0107 do Mielca. Od tego czasu pomaga\u0142 bratu w prowadzeniu sklepu. W 1949 r. uko\u0144czy\u0142 kwalifikacyjny kurs kupiecki w Kupieckim Instytucie Wiedzy Zawodowej w Warszawie Oddzia\u0142 w Rzeszowie. Tak\u017ce w 1949 r. uzyska\u0142 dyplom czeladniczy, a nast\u0119pnie dyplom mistrzowski w zawodzie: fryzjerstwo m\u0119skie. Od 1950 r. do 1979 r. pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Energetycznym w Mielcu, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 i Demokracj\u0119 Oddzia\u0142 w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Wojnie Obronnej 1939 r.\u201d Zmar\u0142 29 I 2001 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PERZY\u0143SKI JAN<\/strong>, pochodzi\u0142 prawdopodobnie z Kr\u00f3lestwa Kongresowego. Uczestniczy\u0142 w powstaniu listopadowym 1830\u20131831, walczy\u0142 m.in. w korpusie gen. Ramorino. Po upadku powstania, w obawie przed represjami rosyjskimi, uciek\u0142 do Galicji i zosta\u0142 zatrudniony jako oficjalista dworski w maj\u0105tku Tarnowskich w Chorzelowie. Oko\u0142o 1850 r. zbudowa\u0142 m\u0142yn na terenie Borku (aktualnie osiedle w Mielcu) i prowadzi\u0142 go do \u015bmierci (ok. 1870 r.) M\u0142yn ten, po remontach i z wieloma ulepszeniami, dotrwa\u0142 do naszych czas\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PERZY\u0143SKI MARIAN<\/strong>, urodzony 20 VIII 1900 r. w Mielcu, syn Franciszka i Antoniny z domu Korpanty. W 1918 r. powo\u0142any zosta\u0142 do czynnej s\u0142u\u017cby wojskowej w armii austriackiej, ale wkr\u00f3tce zwolniono go z powodu zako\u0144czenia I wojny \u015bwiatowej. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105. W latach 1920-1923 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, a od 1924 r. do ko\u0144cowych dni sierpnia 1939 r. pracowa\u0142 w kancelariach adwokackich dr. J\u00f3zefa Pflastra i dr. Antoniego Droby w Mielcu. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 w Klubie Sportowym \u201eKruki \u2013 Gryfy Mieleckie\u201d, Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej i Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eKonsum\u201d w Mielcu. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. i odni\u00f3s\u0142 ci\u0119\u017ckie rany. W czasie okupacji hitlerowskiej i kilka lat po II wojnie \u015bwiatowej prowadzi\u0142 z bra\u0107mi (Kazimierzem i Boles\u0142awem) sklep przy Rynku. W 1950 r., w zwi\u0105zku z nieprzyjazn\u0105 polityk\u0105 w\u0142adz wobec prywatnych sklep\u00f3w (tzw. \u201eBitwa o handel\u201d), zrezygnowa\u0142 z prowadzenia sklepu i podj\u0105\u0142 \u00a0prac\u0119 w Okr\u0119gowej Sp\u00f3\u0142dzielni Mleczarskiej w Mielcu. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w czerwcu 1969 r. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej. By\u0142 m.in. skarbnikiem w Miejskim Komitecie Stronnictwa Demokratycznego, cz\u0142onkiem Obwodowych Komisji Wyborczych, radnym Miejskiej Rady Narodowej (4 kadencje), dzia\u0142aczem i przewodnicz\u0105cym Rady Nadzorczej PSS \u201eSpo\u0142em\u201d (1968-1971) oraz d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem Zarz\u0105du MKS \u201eGryf\u201d, m.in. w latach 1955-1961 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa, a nast\u0119pnie sekretarza. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 1000-lecia Pa\u0144stwa Polskiego, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 ZG ZZ G\u00f3rnik\u00f3w, Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz ZZ PPSiC\u201d i Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi na Rzecz PPOK\u201d. Zmar\u0142 19 VI 1978 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PETERKOWSKA LIDIA (z domu ZAJDEL)<\/strong>, urodzona 1 III 1936 r. w Zawierciu, c\u00f3rka Zdzis\u0142awa i Kazimiery z domu Grzesik. Uko\u0144czy\u0142a Technikum Mechaniczne w Mielcu z matur\u0105 w 1955 r. W latach 1955-1991 pracowa\u0142a w WSK Mielec jako: wydawacz, kartotekowa, planowa, m\u0142odszy konstruktor, planista, samodzielny planista i specjalista do spraw planowania. Uko\u0144czy\u0142a szereg kurs\u00f3w doskonal\u0105cych zawodowych (z zakresu planowania) i sportowych (m.in. instruktora lekkoatletyki i p\u0142ywania). Treningi lekkoatletyczne rozpocz\u0119\u0142a w latach szkolnych w \u201eStali\u201d Mielec. Specjalizowa\u0142a si\u0119 w sprintach, awansuj\u0105c w szybkim tempie do czo\u0142\u00f3wki wojew\u00f3dzkiej, a nast\u0119pnie krajowej na dystansach 100 m (rek. \u017cyc. 12,1 sek.) i 200 m (25,5). Ponadto dla potrzeb klubowych startowa\u0142a w biegu na 80 m przez p\u0142otki, skoku w dal i wzwy\u017c. W Lekkoatletycznych Mistrzostwach Polski Senior\u00f3w w Zabrzu (1956) zdoby\u0142a srebrny medal w biegu na 200 m (25,7). By\u0142 to pierwszy medal w kategorii senior\u00f3w w historii FKS \u201eStal\u201d Mielec. Zosta\u0142a powo\u0142ana do kadry narodowej i jako reprezentantka Polski startowa\u0142a w Mi\u0119dzynarodowym Memoriale im. Janusza Kusoci\u0144skiego w Warszawie. W trakcie obozu przygotowawczego kadry narodowej do XVI Letnich Igrzysk Olimpijskich w Melbourne \u2013 1956 odnios\u0142a kontuzj\u0119 i nie zosta\u0142a zakwalifikowana do reprezentacji. (By\u0142a planowana do sztafety 4 x 100 m). Po wyleczeniu kontuzji startowa\u0142a z powodzeniem w wielu zawodach krajowych i znacz\u0105co przyczyni\u0142a si\u0119 do awansu \u201eStali\u201d Mielec do II ligi lekkoatletycznej. Karier\u0119 zawodnicz\u0105 sko\u0144czy\u0142a w 1959 r. Na pocz\u0105tku lat 60. pracowa\u0142a jako instruktor lekkoatletyczny w \u201eStali\u201d i prowadzi\u0142a treningi z grup\u0105 dziewcz\u0105t. Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a resortowymi odznaczeniami sportowymi. Od 1 VI 1991 r. przebywa na emeryturze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PETERKOWSKI JAN W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 10 I 1935 r. w Sandomierzu, syn Jerzego i W\u0142adys\u0142awy z Petrykowskich. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Handlowe w Mielcu, a nast\u0119pnie Technikum Finansowe w Rozwadowie z matur\u0105 w 1953 r. W okresie od 17 VI 1953 r. do 1 VII 1990 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako starszy rachmistrz, ksi\u0119gowy, starszy ksi\u0119gowy, kierownik sekcji p\u0142ac i sekcji koszt\u00f3w w\u0142asnych, kierownik dzia\u0142u finansowego oraz kierownik dzia\u0142u p\u0142ac i wyp\u0142at z ubezpiecze\u0144 spo\u0142ecznych. Treningi lekkoatletyczne rozpocz\u0105\u0142 w latach szkolnych w LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec, a od 1953 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do \u201eStali\u201d Mielec. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w sprintach i w latach 50. by\u0142 czo\u0142owym zawodnikiem w okr\u0119gu rzeszowskim. W 1957 r. przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu \u201eStali\u201d do II ligi lekkoatletycznej. Ustanowi\u0142 rekordy \u017cyciowe: 10,9 sek. w biegu na 100 m, 22,1 sek. na 200 m i 50,2 sek. na 400 m. W 1959 r. bieg\u0142 w sztafecie olimpijskiej \u201eStali\u201d (800 m \u2013 400 m \u2013 200 m \u2013 100 m), kt\u00f3ra na stadionie \u201eResovii\u201d \u2013 w sk\u0142adzie: Jacek Jakubowski, Witold Baran, Z. \u017b\u00f3\u0142kiewicz i J. Peterkowski \u2013 ustanowi\u0142a rekord Polski (3:15,0). Karier\u0119 zawodnicz\u0105 zako\u0144czy\u0142 w 1961 r. Ponadto po uko\u0144czeniu kursu instruktorskiego lekkoatletycznego od 1958 r. pracowa\u0142 jako szkoleniowiec. Prowadzi\u0142 zaj\u0119cia og\u00f3lnorozwojowe z II\u2013ligowymi pi\u0142karzami \u201eStali\u201d, a nast\u0119pnie trenowa\u0142 grup\u0119 \u015bredniodystansowc\u00f3w i d\u0142ugodystansowc\u00f3w, wprowadzaj\u0105c kilku zawodnik\u00f3w do czo\u0142\u00f3wki krajowej (S. Cybulko, K. Redli\u0144ska, A. Dybek, M. Snoch). Po odbyciu studi\u00f3w trenerskich w WSWF w Poznaniu uzyska\u0142 tytu\u0142 trenera lekkoatletyki II klasy (1968). W tym okresie (1967) by\u0142 g\u0142\u00f3wnym trenerem lekkoatlet\u00f3w \u201eStali\u201d. Inn\u0105 jego specjalno\u015bci\u0105 i pasj\u0105 by\u0142o prowadzenie przez wiele lat spikerki na zawodach lekkoatletycznych w Mielcu. W 1987 r. zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 szkoleniow\u0105 i spikersk\u0105. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40\u2013lecia Polski Ludowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PZLA. Zmar\u0142 4 X 2011 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ulicy Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PETRYKOWSKI N.<\/strong>, zarz\u0105dca d\u00f3br mielecko\u2013chorzelowskich na prze\u0142omie XVIII i XIX w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PETRYKOWSKI WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 12 VII 1952 r. w Nowym Mie\u015bcie Lubawskim, syn Eugeniusza i Henryki z domu Wiatr. Uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie zawodowe. Pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu jako monter p\u0142atowc\u00f3w (1969-1994), a nast\u0119pnie w Fabryce Nadwozi Samochodowych Janusz Kuczy\u0144ski i Syn s.c. (1996-2000) oraz Zak\u0142adzie Przerobu Drewna TRAKEJA ELP w Trze\u015bni (2002-2003). By\u0142 zawodnikiem sekcji p\u0142ywackiej i sekcji pi\u0142ki r\u0119cznej FKS Stal Mielec. Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1973 r. Akces do mieleckiego Klubu HDK zg\u0142osi\u0142 w 1995 r. Wed\u0142ug stanu na 31 V 2011 r. odda\u0142 39 400 ml krwi. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PETRYNA JANUSZ MIKO\u0141AJ<\/strong>, urodzony 3 II 1954 r. w Krakowie, syn Adama i Stefanii z domu Czaja. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1973 r. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142 do harcerstwa. Studiowa\u0142 na Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki (kierunek \u2013 elektrotechnika) Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie i w 1979 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 \u00a0magistra in\u017cyniera elektryka. W latach 1979-1980 pracowa\u0142 w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. W 1980 r. odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w SOR przy Wojskowej Akademii Technicznej i jeszcze w tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony na Politechnice Krakowskiej jako asystent na Wydziale In\u017cynierii Elektrycznej i Komputerowej. W 1985 r. uko\u0144czy\u0142 studia doktoranckie na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki (kierunek \u2013 elektrotechnika i automatyka) AGH w Krakowie i otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora nauk technicznych, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 na stanowisku adiunkta. Aktualnie jest starszym wyk\u0142adowc\u0105 w Instytucie Elektromechanicznych Przemian Energii Politechniki Krakowskiej. Prowadzi wyk\u0142ady, \u0107wiczenia, projekty i laboratorium z zakresu nap\u0119d\u00f3w elektrycznych, eksploatacji maszyn elektrycznych i diagnostyki uk\u0142ad\u00f3w elektrycznych. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 1999-2004 pracowa\u0142 w firmieMega-Rem Sp. z o.o. (wcze\u015bniej Wydzia\u0142 Remont\u00f3w Elektrociep\u0142owni Krak\u00f3w) na stanowisku specjalisty ds. pomiar\u00f3w elektrycznych i kierownika Stacji Pr\u00f3b i Bada\u0144. Ponadto prowadzi\u0142 prace badawcze i wykonywa\u0142 ekspertyzy w energetyce i przemy\u015ble w dziedzinie diagnostyki, bada\u0144 i pomiar\u00f3w maszyn i nap\u0119d\u00f3w elektrycznych (g\u0142\u00f3wnie dla elektrowni, elektrociep\u0142owni, hut, przemys\u0142u chemicznego i petrochemicznego). Bra\u0142 we wdro\u017ceniu bezinwazyjnych system\u00f3w diagnostycznych maszyn i nap\u0119d\u00f3w elektrycznych w energetyce i przemy\u015ble. Jest rzeczoznawc\u0105 Stowarzyszenia Elektryk\u00f3w Polskich w dziedzinie maszyn i nap\u0119d\u00f3w elektrycznych. Przebywa na emeryturze. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 i Honorow\u0105 Odznak\u0105 Politechniki Krakowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PEZACKI ROMUALD<\/strong>, urodzony 29 XII 1908 r. w Kcyni, woj. bydgoskie, syn Ludwika i Marii z Komplerowicz\u00f3w. W 1929 r. uko\u0144czy\u0142 Seminarium Nauczycielskie im. K. Libelta w Kcyni. By\u0142 jednym z aktywniejszych organizator\u00f3w i uczestnik\u00f3w \u017cycia kulturalno-o\u015bwiatowego i sportowego Seminarium. Od sierpnia 1929 r. do pa\u017adziernika 1930 r. odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty w Jarocinie. W latach 1930\u20131939 pracowa\u0142 jako nauczyciel kieruj\u0105cy w Publicznej Szkole Powszechnej w Mirkowicach, powiat w\u0105growiecki. Za\u0142o\u017cy\u0142 i prowadzi\u0142 m\u0142odzie\u017cowy zesp\u00f3\u0142 teatralny. W 1933 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty. Egzamin nauczycielski z\u0142o\u017cy\u0142 w 1935 r. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako oficer 59 Pu\u0142ku Piechoty w Inowroc\u0142awiu. Walczy\u0142 pod Kutnem, nad Bzur\u0105 i w obronie Warszawy (lotnisko polowe na Mokotowie, SGGW) jako dow\u00f3dca plutonu. Po kapitulacji Warszawy zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli niemieckiej. Wi\u0119ziono go w oflagach: XI B w Brunszwik (nr 1128, 1939\u20131940), II C w Woldenbergu (1940-1945) i VII H w Murnau (1945). W ramach tajnej edukacji obozowej w Woldenbergu uko\u0144czy\u0142 Kurs Szkolenia Administracyjnego i Wy\u017cszy Kurs Nauczycielski grupy B. Nale\u017ca\u0142 do zespo\u0142u muzycznego i klubu sportowego \u201eWarta\u201d, dzia\u0142aj\u0105cych za przyzwoleniem w\u0142adz obozowych. Po wyzwoleniu obozu w Murnau przez wojsko ameryka\u0144skie, zosta\u0142 przydzielony do jednostki wartowniczej pe\u0142ni\u0105cej s\u0142u\u017cb\u0119 w obozach ameryka\u0144skich dla niemieckich je\u0144c\u00f3w wojennych na terenie Francji. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby powr\u00f3ci\u0142 do Polski i uda\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie mieszka\u0142a rodzina przesiedlona w 1939 r. przez Niemc\u00f3w. Zosta\u0142 zatrudniony na stanowisku instruktora wychowania fizycznego przy Inspektoracie Szkolnym w Mielcu oraz w Szkole Podstawowej w Brniu Osuchowskim, a od 1947 r. w Publicznej Szkole Powszechnej M\u0119skiej w Mielcu. Prowadzi\u0142 te\u017c zaj\u0119cia przysposobienia wojskowego w Szkole Przyzak\u0142adowej WSK i Liceum Pedagogicznym oraz lekcje wychowania fizycznego w Liceum Handlowym w Mielcu. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce w dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji spo\u0142ecznych, m.in.: Powiatowego Komitetu Kultury Fizycznej, Polskiego Komitetu Pomocy Spo\u0142ecznej, Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci (pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa), harcerstwa, Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego i Towarzystwa Wiedzy Powszechnej. Uczestniczy\u0142 w planowaniu i budowie stadionu \u201eStali\u201d Mielec. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem masowych imprez plenerowych. W 1954 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko podinspektora szkolnego w Inspektoracie O\u015bwiaty i Wychowania PPRN w Mielcu. Wybrano go tak\u017ce radnym MRN w Mielcu. Mimo zwi\u0119kszonych obowi\u0105zk\u00f3w, zw\u0142aszcza na terenie powiatu, nie rezygnowa\u0142 z dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej w wymienionych organizacjach. Szczeg\u00f3lnie mocno anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w odrodzenie ZHP w 1957 r., a w Domu Harcerza (ul. A. Mickiewicza 13) \u00a0prowadzi\u0142 nauk\u0119 gry na r\u00f3\u017cnych instrumentach. Przez wiele lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego nauczycielskiej Kasy Zapomogowo-Po\u017cyczkowej w Mielcu. Ponadto by\u0142 organizatorem r\u00f3\u017cnych form wypoczynku letniego dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Powierzono mu te\u017c funkcj\u0119 kuratora spo\u0142ecznego S\u0105du dla Nieletnich. W 1966 r. uko\u0144czy\u0142 Studium Nauczycielskie w Przemy\u015blu (kierunek: nauczanie pocz\u0105tkowe i zaj\u0119cia praktyczno-techniczne). Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 z dniem 1 I 1971 r., ale jeszcze przez wiele lat pracowa\u0142 w (niepe\u0142nym wymiarze godzin) w mieleckiej Bibliotece Pedagogicznej. By\u0142 tak\u017ce d\u0142ugoletnim kuratorem s\u0105dowym. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Wojnie Obronnej 1939 r.\u201d, Medalem 40\u2013lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 Tysi\u0105clecia, Medalem im. H. Jordana, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz TPD\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Popularyzator Wiedzy TWP\u201d, Honorow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rady Narodowej\u201d, Krzy\u017cem Zas\u0142ugi dla ZHP oraz \u00a0tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony Nauczyciel PRL\u201d, stopniem Harcmistrza Polski Ludowej i wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca. Zmar\u0142 21 XI 1993 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PEZDA BOGUS\u0141AW ROBERT \u201eBODEK\u201d<\/strong>, urodzony 15 X 1969 r. w Mielcu, syn Mieczys\u0142awa i Moniki z domu Pezda. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1988 r. \u00a0Studia na Wydziale Ekonomii (kierunek \u2013 ekonomika nieruchomo\u015bci i inwestycji) Akademii Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1993 r., a studia na Wydziale Finans\u00f3w i Bankowo\u015bci tej\u017ce uczelni w 1994 r., uzyskuj\u0105c w obu przypadkach tytu\u0142 magistra. Pracowa\u0142 jako marketing manager w studiu nagra\u0144 Spaart Recording Studio (1995-1996) oraz jako label manager w firmach fonograficznych Koch International Poland (1997-2000) i EMI (2000-2001). Od \u00a02002 r. prowadzi w\u0142asn\u0105 wytw\u00f3rni\u0119 p\u0142ytow\u0105 2.47 Production. Jest producentem p\u0142ytowym, m.in. Soyka Sings Love Songs (2005) oraz soundtrack\u00f3w (\u015bcie\u017cek d\u017awi\u0119kowych) do film\u00f3w: Poniedzia\u0142ek (re\u017c. Witold Adamek), Gniew (re\u017c. Marcin Zi\u0119bi\u0144ski) i Egoi\u015bci (re\u017c. Mariusz Treli\u0144ski). \u00a0Pomys\u0142odawca albumu POECI – polska scena hip hopowa wykonuje wiersze polskich poet\u00f3w. Autor ponad 40 remiks\u00f3w nagra\u0144 znanych polskich wykonawc\u00f3w, m.in.: Maanam, Soyka, Ilusion, Vader, Kat, Reni Jusis, LD, Tuff Enuff, Jesus Chrysler Suicide. Promuje nowych wykonawc\u00f3w polskiej sceny, m.in. Husky, Kana\u0142 Audytywny, Oszibarack, Saluminesia, NOT i Hetane. W latach 1994-2007 by\u0142 liderem formacji Agressiva 69, wykonuj\u0105cej rock industrialny, kompozytorem wielu utwor\u00f3w oraz producentem wi\u0119kszo\u015bci nagra\u0144 tej grupy (Hammered By The Gods \u2013 1994, 2.47 \u2013 1997, Agressiva 69 \u2013 2001, Dirrrt \u2013 2004, IN \u2013 2006, OUT \u2013 2007). \u00a0Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z muzykami tej klasy jak Wayne Hussey (The Mission) i Martin Atkins (Nine Inch Nails, PIL, Pigface, Killing Joke). Prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 artystyczn\u0105 w zespo\u0142ach: Heart & Soul (od 2009 r. ), 2Cresky (od 2011 r.) i Made In Poland. Jest cz\u0142onkiem Akademii Fonograficznej Zwi\u0105zku Producent\u00f3w Audio-Video (ZPAV).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PEZIKIEWICZ JAN ALBERT<\/strong>, w\u00f3jt miasta Rzochowa, wzmiankowany w dokumencie w 1740 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"P\u0118GIEL WIES\u0141AWA (z domu ROG\u00d3\u017b)<\/strong>, urodzona 25 III 1963 r. w Borowej, pow. mielecki, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Janiny z domu Naprawa. Absolwentka Studium Wychowania Przedszkolnego w \u0141a\u0144cucie. W 1984 r. zosta\u0142a zatrudniona w Pa\u0144stwowym Przedszkolu nr 7 w Mielcu i jako nauczyciel pracowa\u0142a do 31 VIII 1993 r., a z dniem 1 IX 1993 r. zosta\u0142a mianowana dyrektorem tej plac\u00f3wki i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do 2023 r. Uko\u0144czy\u0142a studia magisterskie z zakresu pedagogiki przedszkolnej w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. Uzyska\u0142a te\u017c tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego. W 2023 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"P\u0118GIEL ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 27 I 1945 r. w Czerminie, syn W\u0142adys\u0142awa i Stefanii z domu Skowron. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1963 r. W 1964 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w warszawskiej FSO jako operator sprz\u0119tu, ale po kilku miesi\u0105cach powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony. Pracowa\u0142 w Prezydium GRN i Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Czerminie. W latach 1966\u20131968 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i powr\u00f3ci\u0142 do pracy w GS Czermin. Od 1 IX 1969 r. do 31 V 1975 r. pracowa\u0142 w Prezydium PRN (p\u00f3\u017aniej Urz\u0105d Powiatowy) w Mielcu na stanowisku inspektora w Wydziale Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, a od 1 VI 1975 r. do 27 II 1990 r. pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu jako inspektor, zast\u0119pca kierownika i kierownik Wydzia\u0142u Zatrudnienia i Spraw Socjalnych. W 1988 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Ekonomicznym UMCS w Lublinie Filia w Rzeszowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. W 1990 r. przeszed\u0142 do pracy w Urz\u0119dzie Rejonowym w Mielcu na stanowisko kierownika, a z dniem 1 I 1993 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy kierownika Rejonowego Urz\u0119du Pracy w Mielcu. Zajmuj\u0105c si\u0119 przez wiele lat sprawami zatrudnienia wni\u00f3s\u0142, znacz\u0105cy wk\u0142ad w kszta\u0142towanie polityki zatrudnienia w Mielcu i regionie w latach 70. i 80. oraz przyczyni\u0142 si\u0119 do \u0142agodzenie skutk\u00f3w transformacji ustrojowej w dziedzinie zatrudnienia w latach 90. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Pa\u0144stwowy\u201d. Zmar\u0142 20 VII 1996 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"P\u0118KALSKA MAGDALENA URSZULA (z domu SKRZYPEK),<\/strong> urodzona 2 X 1979 r. w Krakowie, c\u00f3rka Jana i Stanis\u0142awy z Wietkowskich. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matura w 1998 r. Studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie uko\u0144czy\u0142a w 2003 r. uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra filologii roma\u0144skiej. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 2002-2003 odby\u0142a studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania europejskiego we Francusko-Polskiej Podyplomowej Szkole Organizacji i Zarz\u0105dzania (filia Ecole des Hautes Etudes Commerciales du Nord w Lille, Francja) przy UMCS Lublin. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 2003 r. w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku referenta, a nast\u0119pnie zosta\u0142a podinspektorem w Wydziale Organizacyjno-Administracyjnym, w sekretariacie Prezydenta Miasta Mielca. W 2009 r. uko\u0144czy\u0142a studia licencjackie z filologii angielskiej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu \u015al\u0105skiego w Sosnowcu. W 2014 r. zosta\u0142a przeniesiona do Wydzia\u0142u Spraw Spo\u0142ecznych i Zdrowia Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu i do II 2018 r. pracowa\u0142a tam na stanowisko podinspektora, a nast\u0119pnie inspektora. Jako t\u0142umacz wnios\u0142a znacz\u0105cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j kontakt\u00f3w partnerskich Mielca, g\u0142\u00f3wnie z miastami francuskimi Douchy-les-Mines i Morlaix oraz miastem portugalskim Vila Nova de Poiares. By\u0142a inicjatorem i wsp\u00f3\u0142organizatorem Spotkania Miast Partnerskich w Mielcu w dniach 9-12 V 2013 r. w ramach projektu \u201eEuropejska Akademia Obywatelska\u201d.\u00a0 Od III 2018 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 kierownika Biura Rady Miejskiej w Mielcu. W sierpniu 2022 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105 II Spotkania Miast Partnerskich w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

P\u0118KALSKI MARIAN JAN<\/strong>, urodzony 24 I 1908 r. w Rani\u017cowie, syn Adama i Anny z domu Ingram. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum (typu humanistycznego) im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1928 r. Studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie oraz Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty przy 17 pp we Lwowie uko\u0144czy\u0142 w 1932 r. Pracowa\u0142 jako radca prawny w Poznaniu, m.in. w Domu Filatelistycznym. W 1934 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 podporucznika i otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do 62 Pu\u0142ku Piechoty Wielkopolskiej w Bydgoszczy. Nie wiadomo, w jakich okoliczno\u015bciach zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez Sowiet\u00f3w, ale sta\u0142o si\u0119 to po napa\u015bci ZSRR na Polsk\u0119 (17 IX 1939 r.). Skierowano go do obozu w Kozielsku, sk\u0105d 17 IV 1940 r. zosta\u0142 wywieziony do Katynia (Lista wywozowa 36\/1) i zamordowany w tamtejszym lesie. \u0179r\u00f3d\u0142a podaj\u0105 przy jego nazwisku stopie\u0144 porucznika rezerwy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PHILIPP KRYSTYNA EWA (z domu WERY\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 15 XII 1947 r. w Mielcu, c\u00f3rka Leona i Janiny z domu Szeliga. Absolwentka \u00a0Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1966 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1971 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra filologii polskiej. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142a Mi\u0119dzywydzia\u0142owe Studium Kulturalno-O\u015bwiatowe UJ i otrzyma\u0142a dyplom absolwenta pedagogiki kulturalno-o\u015bwiatowej. Po studiach zosta\u0142a zatrudniona jako asystent na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego (1971-1972). W latach 1972-1973 by\u0142a nauczycielem-instruktorem w Centrum Kultury im. H. Jordana w Krakowie, a nast\u0119pnie przenios\u0142a si\u0119 do Wydawnictwa Literackiego w Krakowie, gdzie pracowa\u0142a jako redaktor w Redakcji Klasycznej i Przek\u0142ad\u00f3w (1973\u20131990). W 1990 r. powierzono jej funkcj\u0119 wicedyrektora Wydzia\u0142u Kultury i Sztuki Urz\u0119du Miasta Krakowa. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do 1993 r., odpowiadaj\u0105c m.in. za wsp\u00f3\u0142prac\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105. Uczestniczy\u0142a w zagranicznych wyjazdach studyjnych i seminariach mi\u0119dzynarodowych, m.in. w Danii i Szwecji. W latach 1994-2000 sprawowa\u0142a funkcj\u0119 dyrektora \u015ar\u00f3dmiejskiej Biblioteki Publicznej w Krakowie. Ponadto (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) pracowa\u0142a jako nauczyciel i lektor j\u0119zyka angielskiego w r\u00f3\u017cnych instytucjach w Krakowie. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 sporo czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. W latach 1984-1990 by\u0142a radn\u0105 Rady Miasta Krakowa. W kadencji 1984-1988 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cej Komisji Kultury, a w kadencji 1988-1990 \u2013 wiceprzewodnicz\u0105cej Komisji Finans\u00f3w. Nale\u017ca\u0142a te\u017c do The English Speaking Union (1993-2000, cz\u0142onek i prezes Zarz\u0105du w Krakowie) i PCK. Prowadzi\u0142a spo\u0142ecznie kursy j\u0119zykowe w krakowskich Domach Dziecka. W 2000 r. powr\u00f3ci\u0142a do rodzinnego Mielca i pracowa\u0142a w Miejskim Gimnazjum w Radomy\u015blu Wielkim jako nauczyciel j\u0119zyka angielskiego (2000-2001), a nast\u0119pnie w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Mielcu jako kustosz. Z dniem 16 XII 2002 r. przesz\u0142a na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. W latach 2000\u20132003 prowadzi\u0142a lektorat j. angielskiego w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. W\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 te\u017c w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. zosta\u0142a wybrana wiceprezesem Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej i sekretarzem Forum Organizacji Pozarz\u0105dowych Powiatu Mieleckiego. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z pras\u0105 lokaln\u0105. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Miasta Krakowa\u201d oraz Nagrod\u0105 Zbiorow\u0105 Ministra Kultury i Sztuki dla Redakcji Przek\u0142ad\u00f3w Wydawnictwa Literackiego za seri\u0119 dzie\u0142 literatury iberoameryka\u0144skiej. Zmar\u0142a 3 VI 2020 r. Pochowana na Cmentarzu Na Bielanach w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PIASECKI LESZEK MARIAN,<\/strong>\u00a0urodzony 9 VII 1958 r. w Mielcu, syn Mariana i Zofii z domu Jagusiak. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w) z matur\u0105 w 1978 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1978 r. jako szlifierz w WSK Mielec, a od 1982 r. do 1996 r. pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Narz\u0119dziowym WSK Mielec jako technolog prowadz\u0105cy. W tym okresie uko\u0144czy\u0142 studia na Politechnice Rzeszowskiej (specjalno\u015b\u0107: lotnictwo) i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika (1984 r.). W 1996 r. zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisku pe\u0142nomocnika prezydenta miasta ds. profilaktyki i rozwi\u0105zywania problem\u00f3w alkoholowych. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142 w Poradni Uzale\u017cnie\u0144 ZOZ Mielec jako terapeuta uzale\u017cnie\u0144 i wsp\u00f3\u0142uzale\u017cnienia. Uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe \u201eProfilaktyka Spo\u0142eczna i Resocjalizacja\u201d w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie (2000 r.) oraz Studium Terapii Uzale\u017cnie\u0144 w Instytucie Psychologii Zdrowia w Warszawie z tytu\u0142em: certyfikowany specjalista psychoterapii uzale\u017cnie\u0144 (2003 r.). Od 2005 r. prowadzi NZOZ O\u015brodek Profilaktyki i Terapii Uzale\u017cnie\u0144\u00a0 w Mielcu jako w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105; pe\u0142ni w nim funkcje dyrektora i certyfikowanego specjalisty psychoterapii uzale\u017cnie\u0144. W 2014 r. uzyska\u0142 certyfikat specjalisty psychoterapii uzale\u017cnie\u0144 (Centrum Terapii Kr\u00f3tkoterminowej w \u0141odzi), a w 2018 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Uniwersytecie Rzeszowskim\u00a0 (specjalizacja: pedagogika resocjalizacyjna) z tytu\u0142em magistra pedagogiki. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 od wielu lat udziela si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. realizuj\u0105c programy profilaktyczne dla dzieci, m\u0142odzie\u017cy i rodzic\u00f3w, dotycz\u0105ce uzale\u017cnie\u0144 od substancji psychoaktywnych i uzale\u017cnie\u0144 behawioralnych (m.in. hazard, gry komputerowe, Internet), prowadz\u0105c szkolenia wybranych grup zawodowych nt. problem\u00f3w zwi\u0105zanych z alkoholem. Jest inicjatorem powstania i za\u0142o\u017cycielem pierwszej w Mielcu grupy samopomocowej Anonimowych Alkoholik\u00f3w \u201eNadzieja\u201d (1996 r.), wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Stowarzyszenia Trze\u017awo\u015bciowego \u201eNowe \u017bycie\u201d w Mielcu (1997 r.). Ponadto w latach 2013-2018 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 bieg\u0142ego s\u0105dowego w przedmiocie uzale\u017cnienia od alkoholu przy S\u0105dzie Okr\u0119gowym w Tarnobrzegu. Pasj\u0105 tw\u00f3rcz\u0105 jest malowanie farbami akrylowymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PIASKI (PIASEK, NA PIASKU)<\/strong>, u\u017cywana w wiekach XV\u2013XIX nazwa teren\u00f3w miejskich w Mielcu po\u0142o\u017conych pomi\u0119dzy traktem sandomierskim a drog\u0105 do Cyranki. Znajdowa\u0142y si\u0119 na nich pola mieszcza\u0144skie i pleba\u0144skie. W po\u0142owie XIX w. na polu pleba\u0144skim usytuowano cmentarz parafialny, a na cz\u0119\u015bci p\u00f3l wybudowano domy. Po uruchomieniu linii kolejowej teren ten uleg\u0142 dalszemu zmniejszeniu. Do dzi\u015b pozosta\u0142 stosunkowo niewielki teren pomi\u0119dzy zjazdem z wiaduktu a cmentarzem i s\u0105 to nadal pola uprawne. Nazwy przestano u\u017cywa\u0107 ju\u017c pod koniec XIX w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PIASKOWA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska d\u0142ugo\u015bci 409 m na osiedlu Wolno\u015bci, boczna ul. Wolno\u015bci. Po przebudowie w 2004 r. ma nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodnik z kostki brukowej. Przez d\u0142ugie lata istnia\u0142a jako skromna droga polna. Rozw\u00f3j strefy przemys\u0142owo-us\u0142ugowej w tej cz\u0119\u015bci miasta w latach 50. XX w. uczyni\u0142 ze\u0144 ulic\u0119 znan\u0105 i mocno eksploatowan\u0105. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 27 V 1960 r. Aktualnie jest drog\u0105 dojazdow\u0105 dla szeregu firm produkcyjnych i handlowych, m.in.: \u201eElmex\u201d, \u201eStolbud\u201d, \u201eMetalpol\u201d, \u201eO\u017c\u00f3g\u201d, \u201eBasco 2\u201d, \u201eEkoterm\u201d, \u201eDECO\u201d, A&K, GS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d i \u201eRawix\u201d oraz kilku innych hurtowni i myjni samochodowych. Nazwa PIASKOWA nawi\u0105zuje do terenu piaszczystego, po kt\u00f3rym biegnie ulica.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PIASTOWSKA (ULICA)<\/strong>, jedna z wi\u0119kszych (366 m) i wa\u017cniejszych ulic miejskich na osiedlu Kazimierza Wielkiego. Biegnie od ul. Kazimierza Wielkiego \u015brodkiem osiedla, w kierunku wschodnim, do ul. E. Dru\u017cbackiej, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci osiedla z ulicami: L. Szenwalda, P. Jasienicy i F. Hynka. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a nazw\u0119 27 V 1960 r. Wtedy to bowiem rozpocz\u0119to budow\u0119 osiedla dom\u00f3w jednorodzinnych na b\u0142oniach \u201eza laskiem\u201d, na kt\u00f3rych w latach 30. funkcjonowa\u0142o lotnisko turystyczne. Od 2003 r. posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki z kostki po obu stronach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patroni ulicy: PIASTOWIE kojarzeni s\u0105 zawsze i jednoznacznie z Polsk\u0105, a kr\u00f3l Kazimierz Wielki, ostatni prawdziwy Piast rz\u0105dz\u0105cy pa\u0144stwem polskim, nie za darmo otrzyma\u0142 zaszczytny przydomek. A przecie\u017c do najwybitniejszych w historii Polski w\u0142adc\u00f3w zalicza si\u0119 te\u017c: Mieszka I, Boles\u0142awa Chrobrego, Boles\u0142awa Krzywoustego i W\u0142adys\u0142awa \u0141okietka. Piastowie bywali okrutni, czasem kumali si\u0119 z obcymi przeciwko sobie, ale w ko\u0144cu znale\u017ali do\u015b\u0107 si\u0142, aby zjednoczy\u0107 si\u0119 i uczyni\u0107 Polsk\u0119 pa\u0144stwem faktycznie licz\u0105cym si\u0119 w Europie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PI\u0104TEK ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 4 XI 1899 r. w Jaworniku-Przedmie\u015bciu, powiat przeworski, syn Jana i Marianny z domu Bury. Uko\u0144czy\u0142 trzyklasow\u0105 szko\u0142\u0119 ludow\u0105. Odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 3 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w armii austriackiej (1917-1918). Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci (XI 1918 r.) zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do polskiej \u017bandarmerii Krajowej i od 14 VI 1919 r. s\u0142u\u017cy\u0142 na posterunku w Mielcu. Tu r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142 przekwalifikowany do Policji Pa\u0144stwowej (1 XII 1919 r.). W latach 1921-1922 by\u0142 czasowo przeniesiony do okr\u0119gu tarnopolskiego, a nast\u0119pnie odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po jej zako\u0144czeniu zosta\u0142 ponownie skierowany do s\u0142u\u017cby w Komendzie Powiatowej Policji Pa\u0144stwowej w Mielcu. W 1933 r. otrzyma\u0142 awans na starszego posterunkowego. Za niezwykle ofiarn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 w czasie wielkiej powodzi w lipcu 1934 r. otrzyma\u0142 pochwa\u0142\u0119 komendanta wojew\u00f3dzkiego Policji Pa\u0144stwowej w Krakowie. Od 1939 r. pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 na posterunku w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Karola (austriackie). Po napa\u015bci Niemiec na Polsk\u0119 (1 IX 1939 r.) w pierwszych dniach wrze\u015bnia 1939 r. ewakuowa\u0142 si\u0119 (z innymi mieleckimi policjantami) w kierunku wschodnim. Po wej\u015bciu wojsk radzieckich na wschodnie tereny Polski (17 IX 1939 r.) zosta\u0142 uwi\u0119ziony w nieznanych okoliczno\u015bciach w obozie NKWD w Ostaszkowie. W kwietniu 1940 r. zosta\u0142 rozstrzelany w Twerze. (Lista wywozowa NKWD nr 27\/1 z 13 IV 1940 r. poz. 29.) Pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje. Tabliczka z jego nazwiskiem znajduje si\u0119 m.in. na \u015acianie Katy\u0144skiej w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PI\u0104TEK EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 22 III 1937 r. w Dulczy Ma\u0142ej, pow. mielecki, syn Jana i Zofii z domu Szpyrka. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w) z matur\u0105 w 1956 r. W tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu, jako konstruktor zespo\u0142u nap\u0119dowego samolotu An-2. Po zawarciu zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krakowa, gdzie przez kr\u00f3tki czas\u00a0 pracowa\u0142 w Fabryce Maszyn Drogowych (MADRO). Uzyska\u0142 uprawnienia mistrzowskie w bran\u017cy budowlanej i za\u0142o\u017cy\u0142 prywatny warsztat \u015blusarski oraz firm\u0119 budowlan\u0105. Zbudowa\u0142 m.in. szereg dom\u00f3w w Wieliczce i okolicy. W 2003 r. zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 i przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PI\u0104TEK JAN<\/strong>, urodzony 6 VII 1887 r. w Trzemesznie ko\u0142o Mogilna (Wielkopolska), syn Franciszka i Anny z domu Jaworowicz. Uko\u0144czy\u0142 gimnazjum w Trzemesznie, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 nauki handlowe w Anklam (Niemcy). Od m\u0142odo\u015bci interesowa\u0142 si\u0119 fotografi\u0105 i w\u0142asnor\u0119cznie skonstruowa\u0142 sw\u00f3j pierwszy aparat fotograficzny. Uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych formach walki o polsko\u015b\u0107 w zaborze pruskim i w akcji przygotowawczej do powstania wielkopolskiego 1918 r. W wolnej Polsce podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Urz\u0119dzie Celnym w Poznaniu i obowi\u0105zki te pe\u0142ni\u0142 do wrze\u015bnia 1939 r. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 fotografii artystycznej i jego prace wielokrotnie eksponowano na zbiorowych wystawach fotograficznych. Na pocz\u0105tku marca 1940 r. wraz z rodzin\u0105 zosta\u0142 wyrzucony przez Niemc\u00f3w z domu, a nast\u0119pnie umieszczony w obozie po\u015brednim na G\u0142\u00f3wnie i wywieziony z Wielkopolski do Generalnej Guberni w transporcie wysiedle\u0144c\u00f3w nr 23. Ostatecznie schronienie znalaz\u0142 w Mielcu. Tu postanowi\u0142 utrzymywa\u0107 si\u0119 z prowadzenia zak\u0142adu fotograficznego. Jako ekstern uzyska\u0142 dyplom mistrzowski w Izbie Rzemie\u015blniczej w Krakowie i ju\u017c w maju 1940 r. uruchomi\u0142 zak\u0142ad \u201eFoto Rubens\u201d przy Rynku 18 (Victoria Platz), a p\u00f3\u017aniej pod numerem 1.Specjalizowa\u0142 si\u0119 w zdj\u0119ciach portretowych, a ponadto wykonywa\u0142 zdj\u0119cia legitymacyjne i zdj\u0119cia amatorskie klient\u00f3w. W latach 1943-1944 lokal zak\u0142adu by\u0142 miejsce spotka\u0144 konspiracyjnych Szarych Szereg\u00f3w i skrzynk\u0105 kontaktow\u0105 Armii Krajowej. W maju 1945 r., po zako\u0144czeniu wojny, Jan Pi\u0105tek zamkn\u0105\u0142 zak\u0142ad i powr\u00f3ci\u0142 z rodzin\u0105 do Poznania, gdzie zosta\u0142 zatrudniony w Dyrekcji Ce\u0142. Nadal uprawia\u0142 fotografi\u0119 artystyczn\u0105. By\u0142 cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Fotograficznego oraz cz\u0142onkiem za\u0142o\u017cycielem Stowarzyszenia Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Fotografii w Poznaniu. Uczestniczy\u0142 w wystawach i zdobywa\u0142 nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia. Wyg\u0142asza\u0142 odczyty na temat fotografii, publikowa\u0142 artyku\u0142y w pi\u015bmie \u201e\u015awiat Fotografii\u201d. Zmar\u0142 16 V 1949 r. Spoczywa na cmentarzu Junikowo w Poznaniu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PI\u0104TEK J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 29 IX 1960 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Janiny z domu Midura. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1979 r. W 1982 r. zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu, ale jeszcze w tym roku przeszed\u0142 do Powszechnej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu i w do 1989 r. pracowa\u0142 w Dziale Inwentaryzacji i Rewizji Gospodarczej. W latach 1989-2013 prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole In\u017cynieryjno-Ekonomicznej (kierunek: technika rolnicza) w Ropczycach i w 2004 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. W 2014 r. zosta\u0142 pe\u0142nomocnikiem dyrektora Wojew\u00f3dzkiego O\u015brodka Ruchu Drogowego w Tarnobrzegu. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. zosta\u0142 wybrany na w\u00f3jta Gminy Mielec na kadencj\u0119 2014-2018. Tak\u017ce w wyborach w 2018 r. wybrano go w I turze na w\u00f3jta Gminy Mielec na kadencj\u0119 2018-2023. Anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie jako m.in. wiceprezes Lokalnej Grupy Dzia\u0142ania LASOVIA w Mielcu oraz cz\u0142onek Rady So\u0142eckiej w Chorzelowie. Odznaczony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PI\u0104TEK MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 17 XII 1922 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105. W 1940 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Flugzeugwerk Mielec. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 powo\u0142any do II Armii Wojska Polskiego w Rzeszowie i po przeszkoleniu przydzielony do 27 pu\u0142ku piechoty. Uczestniczy\u0142 w walkach z wojskami niemieckimi nad Nys\u0105 (\u0141u\u017cyck\u0105), a nast\u0119pnie nad Sprew\u0105 i przy jej forsowaniu zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny. Po leczeniu w szpitalu w Poznaniu 27 V 1946 r. zosta\u0142 zdemobilizowany. Powr\u00f3ci\u0142 do Chorzelowa, a nied\u0142ugo potem do pracy w mieleckich Pa\u0144stwowych Zak\u0142adach Lotniczych (p\u00f3\u017aniej WSK Mielec). Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1987 r. \u00a0Od 1947 r. nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cz\u0142onka Zarz\u0105du Oddzia\u0142u w Mielcu do likwidacji Zwi\u0105zku w 1950 r. Po reaktywacji ZIW w 1956 r. powr\u00f3ci\u0142 do dzia\u0142alno\u015bci w mieleckim Oddziale, pe\u0142ni\u0105c funkcje w zarz\u0105dzie i komisji rewizyjnej. By\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 i Demokracj\u0119 (p\u00f3\u017aniej: Zwi\u0105zek Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych). Uczestniczy\u0142 w spotkaniach kombatant\u00f3w z m\u0142odzie\u017c\u0105. Od 1974 r. do 2005 r., jako chor\u0105\u017cy pocztu sztandarowego ZIW, bra\u0142 udzia\u0142 w obchodach \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych, a po 1990 r. tak\u017ce w uroczysto\u015bciach religijnych w Mielcu i okolicach. Posiada\u0142 stopie\u0144 porucznika WP. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Zas\u0142ugi na Polu Chwa\u0142y, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Medalem za Odr\u0119, Nys\u0119 i Ba\u0142tyk, Medalem za Berlin i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 ZIW. Zmar\u0142 26 XI 2005 r. Spoczywa na cmentarzu w Ja\u015blanach ko\u0142o Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PI\u0104TEK STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 8 V 1935 r. w Kliszowie, powiat mielecki, syn Mieczys\u0142awa i Stefanii z domu Rze\u017anik. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1952 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (specjalno\u015b\u0107: technologia wytwarzania samochod\u00f3w i ci\u0105gnik\u00f3w) i w 1958 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. By\u0142 cz\u0142onkiem organizacji m\u0142odzie\u017cowych. Po kr\u00f3tkiej pracy w TZEK w Tarnowie (XI 1957) zosta\u0142 zatrudniony (od 2 XII 1957 r.) w WSK Mielec na stanowisku technologa, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 jako st. konstruktor, st. mistrz \u2013 kierownik Technicznej Obs\u0142ugi \u201eMikrusa\u201d i od 1964 r. \u2013 kierownik Oddzia\u0142u HR \u2013 3. Od 1 IX 1964 r. do 31 VII 1967 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora MPGK w Mielcu, a nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do WSK. Od 1 VIII 1967 r. pracowa\u0142 jako zast\u0119pca kierownika i kierownik Wydzia\u0142u 33, a 1 VII 1971 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy szefa produkcji WSK. Ponadto by\u0142 bieg\u0142ym s\u0105dowym w zakresie samochod\u00f3w. Z dniem 1 IX 1973 r. zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo przeniesiony do Wytw\u00f3rni \u0141o\u017cysk \u015alizgowych \u201eDelta \u2013 Bimet\u201d w Gda\u0144sku na stanowisko dyrektora. W 1974 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania w SGPiS w Warszawie. Za \u201eOpracowanie wielowarstwowego materia\u0142u na \u0142o\u017cyska \u015blizgowe nie wymagaj\u0105ce smarowania oraz technologii i urz\u0105dze\u0144 do wytwarzania tego materia\u0142u i \u0142o\u017cysk\u201d otrzyma\u0142 \u201eNagrod\u0119 za szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cie w dziedzinie post\u0119pu naukowo-technicznego\u201d Ministerstwa \u2013 Urz\u0119du Post\u0119pu Naukowo-Technicznego i Wdro\u017ce\u0144 w 1988 r. Z dniem 1 I 1991 r. przeszed\u0142 na rent\u0119, a p\u00f3\u017aniej na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30\u2013lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Honorow\u0105 Odznak\u0105 PCK III stopnia i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz ZZM\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PI\u0104TEK ZDZIS\u0141AWA (z domu DUDEK),<\/strong> urodzona 18 II 1938 r. w Dulczy Ma\u0142ej, powiat mielecki, c\u00f3rka Kazimierza i Anny z domu Kurgan. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 1956 r. Studiowa\u0142a na Uniwersytecie Warszawskim w Warszawie r\u00f3wnocze\u015bnie na Wydziale Biologii i Wydziale Filozofii, uzyskuj\u0105c tytu\u0142y magistra – na Wydziale Biologii w 1961 r., a Filozofii w 1962 r. Po studiach zosta\u0142a zatrudniona w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Pracowa\u0142a w nim nieprzerwanie 48 lat, pe\u0142ni\u0105c r\u00f3\u017cne funkcje i uzyskuj\u0105c kolejne stopnie naukowe i w 1993 r. tytu\u0142 profesora zwyczajnego. Prowadzi\u0142a badania w dziedzinach filozofii nauki i filozofii przyrody, z uwzgl\u0119dnieniem ewolucjonizmu i filozofii \u015brodowiskowej. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 rezultat\u00f3w tych bada\u0144 przedstawi\u0142a w 6 ksi\u0105\u017ckach naukowych, 2 popularnonaukowych, ponad 150 artyku\u0142ach w prasie krajowej i zagranicznej. Najwa\u017cniejsze publikacje to: Biologiczne podstawy j\u0119zyka a N. Chomsky\u2019ego koncepcja gramatyki<\/em> (1978 r.), Aspekty antropocentryzmu<\/em> (1988 r.), Biologia wobec p\u0142ci i seksu<\/em> (1994 r.), Etyka \u015brodowiskowa. Nowe spojrzenie na miejsce cz\u0142owieka w przyrodzie<\/em> (1998 r.), Pawi ogon, czyli o biologicznych uwarunkowaniach kultury<\/em> (2007 r.), Ekofilozofia<\/em> (2008 r.), O \u015bmierci, seksie i metodzie in vitro<\/em> (2011 r.). Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i trzykrotnie nagrod\u0105\u00a0 Rektora Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego.<\/p>\r\n

PI\u0104TKOWSKI ANTONI<\/b>, urodzony 30 V 1930 r. w Por\u0105bce, syn Feliksa i Stanis\u0142awy z domu Nowak. Pracowa\u0142 fizycznie od 13. roku \u017cycia (w czasie okupacji hitlerowskiej), a nast\u0119pnie w Sosnowieckich Zak\u0142adach Odlewni Staliwa jako formierz. Ju\u017c po wojnie odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Technicznej Szkole Wojsk Lotniczych w D\u0119blinie i Oficerskiej Szko\u0142y Lotniczej w D\u0119blinie. W 1953 r. przyby\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego jako kontroler. W latach 1957-1968 pracowa\u0142 w Wydziale 41 jako mistrz, a nast\u0119pnie starszy mistrz. Od 1968 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Oddzia\u0142u Odlewni T\u0142oczni Lekkiej. By\u0142 wyj\u0105tkowo kreatywnym i aktywnym racjonalizatorem. Opracowa\u0142 blisko 160 projekt\u00f3w racjonalizatorskich, z kt\u00f3rych zastosowano 135. Wed\u0142ug sporz\u0105dzonego zestawienia pozwoli\u0142o to zaoszcz\u0119dzi\u0107 oko\u0142o 20 ton metali kolorowych i 23 tony stali nierdzewnej, a ponadto skr\u00f3ci\u0142o czas wykonania i poprawi\u0142o jako\u015b\u0107 wyrob\u00f3w. Szczeg\u00f3lnym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o opracowanie przyrz\u0105du do kalibrowania rur duralowych, co znacz\u0105co zmniejszy\u0142o ilo\u015b\u0107 brak\u00f3w. Przyrz\u0105d by\u0142 tak przydatny, \u017ce stosowano go ponad 20 lat. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie i spo\u0142ecznie w zwi\u0105zkach zawodowych. Zosta\u0142 uhonorowany m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia PRL, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego\u201d, Srebrn\u0105 i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Racjonalizatora Produkcji, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla wynalazczo\u015bci i racjonalizacji\u201d III stopnia i tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony Racjonalizator Produkcji\u201d. Zmar\u0142 19 VIII 2002 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PI\u0104TKOWSKI J\u00d3ZEF KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 16 III 1874 r. we Lwowie, syn Kazimierza i Emilii ze Stroner\u00f3w. Absolwent IV Gimnazjum we Lwowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1892 r. Studia przyrodnicze i matematyczne na Uniwersytecie Lwowskim uko\u0144czy\u0142 w 1896 r. Egzamin nauczycielski zda\u0142 w 1900 r. Pracowa\u0142 jako nauczyciel przyrody w gimnazjach w Przemy\u015blu (1898-1901) i Jaros\u0142awiu (1902-1909). Od 1909 r. by\u0142 nauczycielem c.k. Gimnazjum w Mielcu, a w 1912 r. zosta\u0142 urlopowany w celu obj\u0119cia stanowiska dyrektora prywatnego Polskiego Gimnazjum Realnego w Or\u0142owej. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 politycznie i spo\u0142ecznie. By\u0142 dzia\u0142aczem m.in. Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego i Ligi Narodowej, Towarzystwa Szko\u0142y Ludowej (cz\u0142onek Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego od 1908) i Towarzystwa K\u00f3\u0142ek Rolniczych. W latach 1914-1917 s\u0142u\u017cy\u0142 (jako porucznik) w armii austriackiej na terenie Galicji. W latach 1919-1920 dzia\u0142a\u0142 na terenie Cieszyna, pe\u0142ni\u0105c funkcje prezesa Komitetu Wykonawczego Rady Narodowej Ksi\u0119stwa Cieszy\u0144skiego z ramienia Polskiego Zjednoczenia Narodowego, a nast\u0119pnie by\u0142 jednym z trzech prezes\u00f3w Rady Narodowej Ksi\u0119stwa Cieszy\u0144skiego, cz\u0142onkiem ZG Macierzy Szkolnej Ksi\u0119stwa Cieszy\u0144skiego i cz\u0142onkiem Rady Naczelnej Zwi\u0105zku Ludowo-Narodowego. W 1919 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad delegacji polskiej do Pary\u017ca w misji przy\u0142\u0105czenia \u015al\u0105ska Cieszy\u0144skiego do Polski, a nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w konferencji polsko-czechos\u0142owackiej w Krakowie w sprawie ustalenia granic. Po przydzieleniu Or\u0142owej Czechos\u0142owacji przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Lwowa i w 1920 r. obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora Oddzia\u0142u Parcelacyjnego Ziemskiego Banku Kredytowego, a \u00a0p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 dyrektorem Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Towarzystwa Szko\u0142y Ludowej we Lwowie. By\u0142 autorem kilku ksi\u0105\u017cek, m.in. Wskaz\u00f3wki do zbierania, preparowania oraz urz\u0105dzenia zbior\u00f3w owad\u00f3w<\/em> (Jaros\u0142aw 1904), Stosunki narodowo\u015bciowe w Ksi\u0119stwie Cieszy\u0144skim<\/em> (Cieszyn 1918) i Rozw\u00f3j stosunk\u00f3w wyznaniowych i narodowo\u015bciowych w Ma\u0142opolsce Wschodniej<\/em> (Lw\u00f3w 1936) oraz artyku\u0142u Szko\u0142a ludowa a stosunki narodowo\u015bciowe w Galicji<\/em> (w \u201ePrzewodniku O\u015bwiatowym\u201d 1910, nr 4-6), napisanego w okresie pracy w Mielcu. Zmar\u0142 4 VI 1942 r. we Lwowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PI\u0104TKOWSKI LUDWIK,<\/strong> urodzony 25 VIII 1913 r. w Zwinogr\u00f3dce (aktualnie Ukraina), syn J\u00f3zefa i Jadwigi z Kowalewskich. W 1920 r. wraz z rodzicami zamieszka\u0142 w Warszawie. Uko\u0144czy\u0142 6 klas gimnazjum, a nast\u0119pnie Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Techniczno-Kolejow\u0105 w Warszawie. W latach 1935 \u2013 1937 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 1 Pu\u0142ku Lotniczym w Warszawie i do rezerwy przeszed\u0142 w stopniu kaprala. 20 VIII 1939 r. zosta\u0142 zmobilizowany i z macierzystym pu\u0142kiem bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej do 19 X 1939 r., m.in. w obronie Lwowa. Po zaj\u0119ciu Lwowa przez wojska sowieckie uda\u0142o mu si\u0119 powr\u00f3ci\u0107 do Warszawy. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako maszynista parowozowy. Bra\u0142 udzia\u0142 w powstaniu warszawskim. Po jego st\u0142umieniu znalaz\u0142 si\u0119 w niemieckiej niewoli, ale uda\u0142o mu si\u0119 uciec z transportu do Niemiec. Po wojnie pracowa\u0142 w PKP Warszawa Wschodnia, a nast\u0119pnie zosta\u0142 oddelegowany do Jaworzyny \u015al\u0105skiej na stanowisko kierownika rob\u00f3t w parowozowni. 18 II 1952 r. przeniesiono go do WSK w Mielcu, gdzie w Dziale G\u0142\u00f3wnego Mechanika pracowa\u0142 jako mistrz, a nast\u0119pnie starszy mistrz. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. w Lidze Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierza. Z dniem 31 III 1979 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LP\u017b\u201d. Zmar\u0142 11 XII 2001 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PACHOLEC JANUSZ, urodzony 17 III 1953 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Heleny z domu Pawelec. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu. Po maturze w 1974 r. zosta\u0142 zatrudniony w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. W 1976 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do WSK Mielec. W latach 1981-1986 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza ds. kultury Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego ZSMP w Rzeszowie, a w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,9],"tags":[],"class_list":["post-4086","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla","category-mkz"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4086","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4086"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4086\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4086"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4086"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4086"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}