{"id":4084,"date":"2022-11-27T18:50:46","date_gmt":"2022-11-27T17:50:46","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4084"},"modified":"2026-02-28T10:07:13","modified_gmt":"2026-02-28T09:07:13","slug":"litera-p-pod-pzl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4084","title":{"rendered":"Litera P (POD-PZL)"},"content":{"rendered":"

\"\"PODG\u00d3RNIAK FELIKS (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 29 IX 1901 r. w Ka\u0144czudze, syn Ignacego i Pauliny z Sochackich. Po uko\u0144czeniu gimnazjum w Przemy\u015blu studiowa\u0142 teologi\u0119 w tamtejszym Seminarium Duchownym. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1925 r. Pracowa\u0142 jako wikariusz w Moszczenicy. Szczeg\u00f3lnie wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 m\u0142odzie\u017cy w ramach Akcji Katolickiej, m.in. doprowadzi\u0142 do wybudowania domu parafialnego. By\u0142 tak\u017ce dzia\u0142aczem ruchu ludowego, wspiera\u0142 frakcj\u0119 W. Witosa. W 1935 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Rz\u0119dzianowicach, gdzie niedawno powo\u0142ano parafi\u0119 (1930). Doprowadzi\u0142 do zako\u0144czenia budowy ko\u015bcio\u0142a i wyposa\u017cenia go. Jako jeden z nielicznych ksi\u0119\u017cy uczestniczy\u0142 w \u00f3wczesnym \u017cyciu politycznym wsi, m.in. bra\u0142 udzia\u0142 w uroczysto\u015bciach ludowych, po\u015bwi\u0119ca\u0142 sztandary ludowc\u00f3w i ZMW \u201eWici\u201d. W czasie okupacji hitlerowskiej prawdopodobnie dzia\u0142a\u0142 w ROCh-u (lub pomaga\u0142 mu). W latach 1944-1945 ukrywa\u0142 poszukiwan\u0105 przez gestapo Waleri\u0119 Szalay-Groele. Po wojnie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 ze Stronnictwem Ludowym i z jego ramienia pe\u0142ni\u0142 funkcje zast\u0119pcy pe\u0142nomocnika do spraw reformy rolnej w powiecie mieleckim i wiceprzewodnicz\u0105cego Powiatowej Komisji ds. Reformy Rolnej w Mielcu. W 1946 r., w klimacie walki politycznej przed referendum, wraz z wieloma mieleckimi ludowcami zosta\u0142 aresztowany przez UB i przetrzymywany przez pewien czas w mieleckim wi\u0119zieniu. W 1982 r., ze wzgl\u0119du na wiek, zosta\u0142 zwolniony z funkcji proboszcza i rezydowa\u0142 w Rz\u0119dzianowicach. Zmar\u0142 14 X 1985 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Rz\u0119dzianowicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODG\u00d3RSKI MAREK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 20 X 1972 r. w Kolbuszowej, syn Adolfa i Reginy z domu Pos\u0142uszna. W 1979 r. zamieszka\u0142 w Mielcu. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1990 r. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w filozoficzno-teologicznych w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie w 1996 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii katolickiej (temat pracy: \u017bycie i dzia\u0142alno\u015b\u0107 ks. Henryka Wery\u0144skiego). \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 25 V 1996 r. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach: M\u0119drzech\u00f3w (1996-1999), Ryglice (1999-2003) i Matki Bo\u017cej Niepokalanej w Nowym S\u0105czu (2003-2005). W 2006 r. uko\u0144czy\u0142 podyplomowe studia archiwistyki ko\u015bcielnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu \u015al\u0105skiego w Katowicach (praca dyplomowa: Ko\u015bci\u00f3\u0142 garnizonowy \u015bw. Agnieszki w Krakowie w zbiorach Archiwum Kurii Metropolitalnej). W latach 2005-2009 odby\u0142 studia doktoranckie na Wydziale Historii i Dziedzictwa Kulturowego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk humanistycznych z zakresu historii, na podstawie rozprawy:\u00a0Rzymskokatolickie duszpasterstwo wojskowe w ludowym Wojsku Polskim.<\/em>\u00a0W marcu 2007 roku zosta\u0142 notariuszem Kurii Diecezjalnej w Tarnowie, a ponadto w kwietniu togo roku \u2013 zast\u0119pc\u0105 dyrektora Archiwum Diecezjalnego w Tarnowie. Jest cz\u0142onkiem Diecezjalnej Komisji Historycznej. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Teologicznego i Stowarzyszenia Archiwist\u00f3w Ko\u015bcielnych. Od 2009 r. prowadzi wyk\u0142ady z historii Ko\u015bcio\u0142a na Wydziale Teologicznym Sekcja w Tarnowie Uniwersytetu Papieskiego Jana Paw\u0142a II w Krakowie. Badaniami i zainteresowaniami naukowymi obejmuje tematy: Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki w Polsce w czasach komunizmu, duszpasterstwo wojskowe w Wojsku Polskim, dzieje Marynarki Wojennej RP, wojna obronna 1939 r. oraz wojna argenty\u0144sko-brytyjska na po\u0142udniowym Atlantyku w 1982 r. W 2017 r. zosta\u0142 obdarzony godno\u015bci\u0105 Kanonika Honorowego Kapitu\u0142y Kolegiackiej przy Bazylice Mn. pw. \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODG\u00d3RZE<\/strong>, cz\u0119\u015b\u0107 osiedla Cyranka, po\u0142o\u017cona przy G\u00f3rze Cyranowskiej od strony p\u00f3\u0142nocno-wschodniej. Na tym terenie zbudowano w latach 50. XX w. tymczasowe Miasteczko M\u0142odego Robotnika (odr\u0119bne has\u0142o). W latach 60.i 70. w jednym z barak\u00f3w pr\u0119\u017cnie funkcjonowa\u0142 Klub ZMS \u201ePodg\u00f3rze\u201d. Aktualnie baraki s\u0105 sukcesywnie burzone, a mieszka\u0144cy s\u0105 przenoszeni do zdecydowanie lepszych warunk\u00f3w lokalowych w budownictwie wielorodzinnym. Teren ten, a zw\u0142aszcza Miasteczko M\u0142odego Robotnika, zosta\u0142 przeznaczony przez samorz\u0105d miasta do rewitalizacji w ramach uchwalonego w 2006 r. Lokalnego Programu Rewitalizacji. (Szerzej w ha\u015ble: Miasteczko M\u0142odego Robotnika.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODHALUZIN MITROFAN,<\/strong>\u00a0urodzony w 1840 r., kozak do\u0144ski, \u017co\u0142nierz armii carskiej. W czerwcu 1863 r. zdezerterowa\u0142 z armii i przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do powstania styczniowego. Jako oficer walczy\u0142 w oddzia\u0142ach p\u0142k. Dionizego Czachowskiego i gen. J\u00f3zefa Hauke\u2013Bossaka. Po rozbiciu obu oddzia\u0142\u00f3w utworzy\u0142 w\u0142asny i kontynuowa\u0142 walk\u0119. Po upadku powstania od maja 1864 r. ukrywa\u0142 si\u0119 w dworku Ignacego Suchorzewskiego w Mielcu, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 nazwiskiem \u201eJan Zolecki\u201d, a p\u00f3\u017aniej \u201eOhli Mahmud Mustafa\u201d. W grudniu 1864 r. zosta\u0142 aresztowany przez Austriak\u00f3w i przekazany w\u0142adzom rosyjskim. Po rozprawie przed rosyjskim s\u0105dem wojennym w Warszawie zosta\u0142 skazany na \u015bmier\u0107. Wyrok wykonano w grudniu 1865 r. w Cytadeli Warszawskiej. Miejsce poch\u00f3wku nieznane. Wed\u0142ug niekt\u00f3rych \u017ar\u00f3de\u0142 urodzi\u0142 si\u0119 w 1841 r. i zosta\u0142 stracony w Cytadeli Warszawskiej w 1866 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODKA\u0143SKI WOJCIECH,<\/strong> urodzony 1 III 1944 r. w Boryszewie ko\u0142o Sochaczewa, syn Wac\u0142awa i Eugenii z Ko\u015bci\u0144skich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Sochaczewie. Studia na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 1968 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1969 r. w Instytucie Podstawowych Problem\u00f3w Techniki PAN. Od 1971 r. do 1995 r. pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i OBR SK Mielec jako odpowiedzialny za analizy aerodynamiczne, wytrzyma\u0142o\u015bciowe i flatterowe projektowanych samolot\u00f3w. M.in. przy projektowaniu samolot\u00f3w M-15, M-18 i I-22 wprowadzi\u0142 nowoczesne metody obliczeniowe dynamiki i flatteru p\u0142atowc\u00f3w. By\u0142 cz\u0142onkiem KZ SIMP WSK. Po obronie pracy Obci\u0105\u017cenia aerodynamiczne odkszta\u0142calnego dwup\u0142ata w przep\u0142ywie potencjalnym w Polskiej Akademii Nauk w 1980 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora. W latach 1981-1995 prowadzi\u0142 wyk\u0142ady i \u0107wiczenia z aeroelastyczno\u015bci i mechaniki lotu na Wydziale Budowy Maszyn i Lotnictwa Politechniki Rzeszowskiej. W 1995 r. przeszed\u0142 do Instytutu Lotnictwa w Warszawie na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora do spraw naukowych. Bra\u0142 udzia\u0142 w projektach badawczych w zakresie nieliniowych zagadnie\u0144 flatteru, doprowadzi\u0142 do opracowania i wdro\u017cenia strategii us\u0142ug Instytutu Lotnictwa w skali mi\u0119dzynarodowej. W 1999 r. zosta\u0142 powo\u0142any do Panelu NATO – AVT i wielokrotnie uczestniczy\u0142 w mi\u0119dzynarodowych programach technicznych. M.in. by\u0142 mentorem Konferencji AVT-145 i wiceprzewodnicz\u0105cym Konferencji AVT-170. Bra\u0142 udzia\u0142 w redakcji dokumentu AVT-092 Qualification by Analysis. W 2004 r. uczestniczy\u0142 w pracach nad programem offsetowym zwi\u0105zanym z zakupem samolot\u00f3w F-16 i CASA-295. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 SIMP, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 NOT, Medalem Br\u0105zowym za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Instytutu Lotnictwa\u201d, nagrod\u0105 AVT Panel Excellence Award oraz mieleck\u0105 Statuetk\u0105 Dedala. Zmar\u0142 22 VI 2017 r. Pochowany na cmentarzu w Koz\u0142owie Biskupim k. Sochaczewa.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODLASZ WALDEMAR ksi\u0105dz<\/strong>, urodzony 1 XI 1976 r. w Mielcu, syn Jana i Barbary z domu Lach. \u00a0Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu. Matur\u0119 zda\u0142 w 1995 r. i we wrze\u015bniu tego roku rozpocz\u0105\u0142 nowicjat w Zgromadzeniu Ksi\u0119\u017cy Salwatorian\u00f3w (Towarzystwo Boskiego Zbawiciela) w Trzebini. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym Ksi\u0119\u017cy Salwatorian\u00f3w w Bagnie ko\u0142o Wroc\u0142awia i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii, a nast\u0119pnie przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 w parafii przy bazylice \u015bw. Jadwigi \u015al\u0105skiej w Trzebnicy (2002-2003). W 2003 r. zosta\u0142 skierowany do pracy duszpasterskiej w Kanadzie. Pocz\u0105tkowo by\u0142 wikariuszem w parafii \u015bw. J\u00f3zefa w Langley, British Columbia, archidiecezja Vancouver (2003-2004) i parafii Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny w Powell River, tak\u017ce w archidiecezji Vancouver (2004-2006). W 2006 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w parafii \u015bw. Piotra w Nanaimo (diecezja Victoria na zachodnim wybrze\u017cu Kanady) i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2013 r. Aktualnie jest proboszczem parafii Boskiego Dzieci\u0119cia w Orleans (archidiecezji Ottawa, centralna Kanada). Utrzymuje sta\u0142y kontakt z rodzim\u0105 parafi\u0105 \u015bw. Marka Ewangelisty w Rzochowie.<\/p>\r\n

PODLECKI TADEUSZ, <\/b>urodzony 10 XI 1932 r. w \u0141ucku. W czasie s\u0142u\u017cby wojskowej zdoby\u0142 uprawnienia pilota samolotowego. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby w wojsku pracowa\u0142 jako pilot i instruktor w Aeroklubie Podkarpackim. W 1976 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201dPZL-Mielec\u201d na stanowisku pilota do\u015bwiadczalnego. Oblatywa\u0142 samoloty wyprodukowane w mieleckiej WSK, a zw\u0142aszcza M-15 (zwany \u201eBelphegorem\u201d) i M-18 \u201eDromader\u201d. Wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w pierwszej polskiej ekspedycji \u201eAgro\u201d do Egiptu i Sudanu, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce w lotach geofizycznych w Nigerii i Czadzie oraz lotach akwizycyjnych we W\u0142oszech i Iraku. Szkoli\u0142 pilot\u00f3w do latania na mieleckich samolotach w r\u00f3\u017cnych krajach, m.in.: w Wenezueli, Nikaragui, Jugos\u0142awii, Hiszpanii i na Kubie. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w styczniu 1992 r. i po pewnym czasie wyjecha\u0142 do Olsztyna. Zmar\u0142 14 IV 2018 r. i zosta\u0142 pochowany w Olsztynie na cmentarzu przy ul. W\u0105doskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODLE\u015aNA (ULICA)<\/strong>, kr\u0119ta, polna droga przy lesie na osiedlu Rzoch\u00f3w, boczna ulicy Jagodowej. Ma 723 m d\u0142ugo\u015bci. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a w 1985 r., kiedy przy\u0142\u0105czono Rzoch\u00f3w do Mielca. W 2007 r. po\u0142o\u017cono na niej asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119.Nazwa ulicy zwi\u0105zana jest z s\u0105siedztwem du\u017cego kompleksu le\u015bnego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POD\u0141ASZCZYK BARBARA ZUZANNA (z domu MAZUREK),<\/strong> urodzona 28 I 1940 r. w Tarnowie, c\u00f3rka Mariana i Anny z domu Kul. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu (I LO), matur\u0119 zda\u0142a w 1959 r. Uko\u0144czy\u0142a tak\u017ce \u015aredni\u0105 Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 w Rzeszowie \u2013 Wydzia\u0142 Rytmiki. W latach 60., 70. i 80. uczy\u0142a gry na fortepianie w Pa\u0144stwowym Ognisku Muzycznym, a nast\u0119pnie w Pa\u0144stwowej Szkole Muzycznej I stopnia w Mielcu. W tym czasie prowadzi\u0142a tak\u017ce lekcje rytmiki i umuzykalnienia w mieleckich przedszkolach. W latach 70. 80. by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu edycji Festiwalu Piosenki Przedszkolnej w Osiedlowym Domu Kultury MSM. W latach 70. pomaga\u0142a Stanis\u0142awowi Steczkowskiemu w organizacji i prowadzeniu ch\u00f3ru ch\u0142opi\u0119cego \u201eMieleckie S\u0142owiki\u201d. W latach 80. jako nauczyciel i instruktor umuzykalniania Rzeszowskiego O\u015brodka Us\u0142ug Pedagogicznych w Rzeszowie, poza prac\u0105 w przedszkolach, w miesi\u0105cach wakacyjnych prowadzi\u0142a zaj\u0119cia w ramach r\u00f3\u017cnych form szkoleniowych organizowanych przez O\u015brodek. Udziela\u0142a tak\u017ce prywatnych lekcji na fortepianie. Zmar\u0142a 3 II 1990 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POD\u0141ASZCZYK MIKO\u0141AJ<\/strong>, urodzony 5 VI 1931 r. w Bia\u0142owie\u017cy, syn Nestora i Stefanii z domu Kiczkaj\u0142o.W czasie II wojny \u015bwiatowej wraz z rodzin\u0105 by\u0142 dwukrotnie przesiedlany (Toporki, Kleszczele). W 1948 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Lw\u00f3wka \u015al\u0105skiego i tam uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum i Liceum. Pasjonowa\u0142 si\u0119 lotnictwem i najpierw w okresie szkolnym zaj\u0105\u0142 si\u0119 modelarstwem lotniczym, a nast\u0119pnie uko\u0144czy\u0142 kurs szybowcowy w Rzadkowie ko\u0142o Poznania (1951). Po studiach na Wydziale Lotniczym Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie skierowany zosta\u0142 do 3 Eskadry Lotnictwa My\u015bliwskiego. W 1959 r. przeniesiono go do 21 Przedstawicielstwa Wojskowego przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, gdzie pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach do listopada 1990 r., a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Posiada stopie\u0144 podpu\u0142kownika. W czasie pracy w 21 PW w Mielcu uzyska\u0142 III, a nast\u0119pnie II klas\u0119 nawigatora wojskowego i uczestniczy\u0142 w oblotach samolot\u00f3w wyprodukowanych w Mielcu: An-2, An-28, M-15 i TS-11 \u201eIskra\u201d jako przedstawiciel odbiorcy samolot\u00f3w. Uczestniczy\u0142 w oko\u0142o 3 tysi\u0105cach lot\u00f3w w czasie oko\u0142o 2,5 tysi\u0105ca godzin. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 jest od ponad 40 lat kolekcjonowanie minera\u0142\u00f3w i tzw. kamieni szcz\u0119\u015bcia. Aktualnie posiada oko\u0142o 8 tys. okaz\u00f3w, co jest jedn\u0105 z najwi\u0119kszych i najciekawszych kolekcji w Polsce. Wielokrotnie eksponowa\u0142 j\u0105 na terenie kraju, a w ostatnich latach kilkakrotnie w Mielcu. Ekspozycja minera\u0142\u00f3w z jego zbior\u00f3w znajduje si\u0119 w Centrum Wystawienniczo-Promocyjnego Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODMIOTY GOSPODARCZE<\/strong>, wed\u0142ug rejestru prowadzonego przez Urz\u0105d Miejski w Mielcu od 1989 r. (po wprowadzeniu w \u017cycie ustawy o podejmowaniu prywatnej dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej z XII 1988 r.), ich stan w latach 1989-2006 przedstawia\u0142 si\u0119 nast\u0119puj\u0105co: *1989 \u2013 1091; *1990 \u2013 1641; *1991 \u2013 2132; *1992 \u2013 2614; *1993 \u2013 3034; *1994 \u2013 3292; *1995 \u2013 3442; *1996 \u2013 3505; *1997 \u2013 3767; *1998 \u2013 3.834; *1999 \u2013 3.713; *2000 \u2013 3.546; *2001 \u2013 3.788; *2002 \u2013 3.684; *2003 \u2013 3.583 (+ oko\u0142o 220 sp\u00f3\u0142ek prawa handlowego i sp\u00f3\u0142dzielni zarejestrowanych w KRS); *2004 \u2013 3.174 (+ ok. 220 s.p.h. i sp-ni); *2005 \u2013 3.102 (+ ok. 220 s.p.h. i sp-ni); 2006 \u2013 3.039 (+ ok. 300 s.p.h. i sp-ni); *2011 \u2013 5 859 (208 sektora publicznego, 5 651 sektora prywatnego); *2013 \u2013 6 147 (209 sektora publicznego, 5 938 sektora prywatnego); *2016 – 6 351 (203 sektora publicznego, 6 125 sektora prywatnego); *2017 – 6 432 (201 sektora publicznego, 6203 sektora prywatnego); *2018 r. – 6 379 (200 sektora publicznego, 6146 sektora prywatnego);<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODOLSKA EL\u017bBIETA<\/strong>, urodzona 8 VII 1908 r. w Tuszowie Narodowym, powiat mielecki, c\u00f3rka Jakuba i Stefanii z Piekarskich. Uko\u0144czy\u0142a renomowane Liceum Krzemienieckie, gdzie kuratorem by\u0142 jej wuj dr Marek Piekarski, a nast\u0119pnie uzyska\u0142a uprawnienia do nauczania w szko\u0142ach powszechnych. Powr\u00f3ci\u0142a w rodzinne strony i podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Szkole Powszechnej w Borkach Nizi\u0144skich. W zwi\u0105zku z trudn\u0105 sytuacj\u0105 kadrow\u0105 w o\u015bwiacie uczy\u0142a p\u00f3\u017aniej w Przykopie, Ksi\u0105\u017cnicach i P\u0142awie, gdzie przez 12 lat by\u0142a kierownikiem szko\u0142y. W latach 50. przenios\u0142a si\u0119 do rodzinnego Tuszowa Narodowego, gdzie uczy\u0142a r\u00f3\u017cnych przedmiot\u00f3w oraz 3 lata pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika szko\u0142y. Uko\u0144czy\u0142a studium nauczycielskie z zakresu nauczania pocz\u0105tkowego. Przez szereg lat pracowa\u0142a jako instruktor metodyczny nauczania pocz\u0105tkowego Powiatowego O\u015brodka Metodycznego przy Wydziale O\u015bwiaty i Wychowania Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142a 28 XII 1984 r. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Tuszowie Narodowym.<\/p>\r\n

\"\"PODOLSKA EUGENIA (z domu WR\u00d3BEL), <\/b>urodzona 18 XII 1919 r. w Kielnarowej, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Julianny z domu Sibiga. W 1936 r. wraz z rodzin\u0105 przenios\u0142a si\u0119 do Ostrowa Wielkopolskiego, a w 1938 r. do Mielca. W wynaj\u0119tym domu przy ul. J. Pi\u0142sudskiego 34 prowadzi\u0142a restauracj\u0119 od 2 VI 1939 r. do 4 VII 1945 r. Po wojnie sprzeda\u0142a restauracj\u0119 i wyjecha\u0142a do siostry Jadwigi w Ostrowie Wielkopolskim, ale po pewnym czasie wr\u00f3ci\u0142a do Mielca. Podejmowa\u0142a r\u00f3\u017cne pr\u00f3by znalezienia sobie miejsca w nowych uwarunkowaniach ustrojowych. Miejscami pracy i stanowiskami by\u0142y: Gda\u0144sk (ekspedientka w sklepie, 1 VI 1946 r. \u2013 1 I 1948 r.), Jedlina Zdr\u00f3j (kierownik domu wypoczynkowego, 1 V \u2013 5 VI 1948r.),Wroc\u0142aw (kierownik sto\u0142\u00f3wki w Zarz\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim Stronnictwa Ludowego, 21 VII 1948 r. \u2013 15 IX 1949 r.), Wroc\u0142aw (Zak\u0142ad Zbiorowego \u017bywienia PSS Wroc\u0142aw, 1 XI 1949 r. \u2013 31 XII 1953 r.) i Chodzie\u017c (gospodyni w Sanatorium Polskich Kolei Pa\u0144stwowych, 6 III \u2013 31 VII 1954 r.). W tym okresie dokszta\u0142ca\u0142a si\u0119, m.in. w 1950 r. w Sosnowcu uko\u0144czy\u0142a kurs dla kierownik\u00f3w sto\u0142\u00f3wek. Po wyj\u015bciu za m\u0105\u017c za mielczanina Edwarda Podolskiego (11 II 1955 r.) z m\u0119\u017cem przenie\u015bli si\u0119 z Wroc\u0142awia do Mielca. Zmar\u0142a 11 XI 2010 r. w Mielcu i zosta\u0142a pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKA MARIA (\u017cona Tadeusza, z domu RZE\u0179NIK)<\/strong>, urodzona 11 II 1922 r. w Ja\u015blanach, pow. mielecki, c\u00f3rka Jakuba i Marii z domu Orzech. Do wybuchu wojny w 1939 r. uko\u0144czy\u0142a trzy klasy w Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. Ma\u0142\u0105 matur\u0119 zda\u0142a w 1945 r. W 1946 r. uko\u0144czy\u0142a Wst\u0119pny Kurs Pedagogiczny w Sandomierzu i podj\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Szkole Podstawowej w Ota\u0142\u0119\u017cy (III-VI 1946 r.). W latach 1946-1948 by\u0142a nauczycielk\u0105 w Szkole Podstawowej w P\u0142awie. W 1948 r. zda\u0142a egzamin przed Komisj\u0105 Rejonow\u0105 dla Niekwalifikowanych Nauczycieli Szk\u00f3\u0142 Powszechnych w Kro\u015bnie w zakresie programu liceum pedagogicznego. Od XI 1949 r. do IX 1955 r. pracowa\u0142a jako wychowawczyni i magazynierka w internacie Liceum Pedagogicznego w Mielcu. W 1957 r. zda\u0142a matur\u0119 w mieleckiej filii Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego dla Pracuj\u0105cych w Kolbuszowej, a w 1958 r. uzyska\u0142a matur\u0119 w Liceum Pedagogicznym w Gorlicach. W latach 1958-1979 pracowa\u0142a w Szkole Podstawowej nr 1 w Mielcu (czasowo b\u0119d\u0105cej te\u017c Zbiorcz\u0105 Szko\u0142\u0105 Gminn\u0105) jako nauczycielka prac r\u0119cznych i rysunku oraz wychowawca \u015bwietlicy i placu zabaw. Wykonywa\u0142a dekoracje okoliczno\u015bciowe. W 1963 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Rzeszowie (kierunek: rysunek i prace r\u0119czne). Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 1977 r. pracowa\u0142a do 1989 r. w Szkole Podstawowej nr 1 w niepe\u0142nym wymiarze godzin (m.in. w bibliotece szkolnej). Przez wiele lat krzewi\u0142a w\u015br\u00f3d dzieci i m\u0142odzie\u017cy ide\u0119 oszcz\u0119dno\u015bci poprzez SKO, prowadzi\u0142a szkolne ko\u0142o lotnicze, organizowa\u0142a wycieczki i obozy w\u0119drowne. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 SKO, okoliczno\u015bciow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa 50-letni\u0105 Przynale\u017cno\u015b\u0107 do ZNP\u201d i Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktycznej i wychowawczej. Zmar\u0142a 10 V 2021 r. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI ADAM<\/strong>, urodzony 24 X 1923 r. w Mielcu, syn Jana i Ludwiki z domu \u0141ojczyk. Do wybuchu II wojny \u015bwiatowej uko\u0144czy\u0142 trzy klasy Gimnazjum i Liceum S. Konarskiego w Mielcu. Od wczesnej m\u0142odo\u015bci uczestniczy\u0142 w \u0107wiczeniach Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu, kt\u00f3rej naczelnikiem by\u0142 jego ojciec \u2013 Jan Podolski. W czasie okupacji niemieckiej, w latach 1940-1944 pracowa\u0142 jako robotnik magazynowy Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSpo\u0142em\u201d. W 1944 r., w czasie walk o Mielec i inne okoliczne miejscowo\u015bci, wielokrotnie uczestniczy\u0142 u boku ojca w gaszeniu po\u017car\u00f3w, m.in. ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza (dwukrotnie), Szko\u0142y M\u0119skiej \u201epod zegarem\u201d, Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego przy ul. J. Kili\u0144skiego, budynku Rady Powiatowej z Sal\u0105 Kr\u00f3lewsk\u0105 oraz dom\u00f3w przy ul. Rzecznej i ul. J. Sobieskiego. Od 1944 r. do 1952 r. pracowa\u0142 w Komendzie Miejskiej MO w Krakowie i Komendzie Wojew\u00f3dzkiej MO w Opolu, ko\u0144cz\u0105c jednocze\u015bnie Szko\u0142\u0119 Oficersk\u0105 w S\u0142upsku. W okresie pobytu w Krakowie pe\u0142ni\u0142 spo\u0142eczne funkcje kierownika Sekcji Gimnastyki Przyrz\u0105dowej i cz\u0142onka Zarz\u0105du Klubu Sportowego \u201eWis\u0142a-Gwardia\u201d Krak\u00f3w. W 1952 r powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony jako kierownik eksploatacji Osiedla Fabrycznego, a nast\u0119pnie kierownik Osiedla i Hoteli WSK. Po przekazaniu Osiedla pod zarz\u0105d w\u0142adzom miasta (26 VI 1957 r.) powierzono mu kierownictwo Drukarni WSK i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do przej\u015bcia na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119 w 1980 r. W okresie pracy w WSK pe\u0142ni\u0142 szereg funkcji spo\u0142ecznych. By\u0142 m.in.: dzia\u0142aczem ORMO, gospodarzem obiekt\u00f3w sportowych w latach 60., prezesem i wiceprezesem Zak\u0142adowego Ogniska Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej, organizatorem zak\u0142adowych spartakiad letnich i zimowych oraz mi\u0119dzynarodowych spotka\u0144 TKKF WSK z zespo\u0142ami \u201eCsepel\u201d Budapeszt i \u201eCrvena Zwezda\u201d Belgrad. Zainicjowa\u0142 i popularyzowa\u0142 w Mielcu rozgrywki w kometk\u0119 (badminton). By\u0142 te\u017c jednym z za\u0142o\u017cycieli Ko\u0142a \u0141owieckiego \u201e\u0141o\u015b\u201d, a p\u00f3\u017aniej prezesem (1956-1958) i sekretarzem zarz\u0105du tego ko\u0142a. Ponadto w latach 1960-1965 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Powiatowej Rady \u0141owieckiej. 20 VI 1968 r. by\u0142 \u015bwiadkiem w procesie \u201ekata ziemi mieleckiej\u201d Rudolfa Zimmermanna w Berlinie. (By\u0142 naocznym \u015bwiadkiem rozstrzeliwania mieleckich \u017byd\u00f3w przez Zimmermanna.) Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 przez 3 kadencje sprawowa\u0142 funkcje cz\u0142onka i przewodnicz\u0105cego Komitetu Osiedla Niepodleg\u0142o\u015bci. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142otym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa, Z\u0142otym Medalem Zas\u0142ugi dla Polskiego \u0141owiectwa, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz TKKF\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZ Metalowc\u00f3w i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d. Zmar\u0142 30 VI 2017 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\"\"PODOLSKI ANTONI,<\/b> urodzony 12 I 1888 r. w Mielcu, syn Antoniego i Marii z domu Korpanty. W 1911 r. wyjecha\u0142 z Mielca do Ameryki P\u00f3\u0142nocnej w celach zarobkowych. Podr\u00f3\u017cowa\u0142 parowcem z Hamburga do Nowego Jorku. Podczas pobytu w USA zg\u0142osi\u0142 si\u0119 ochotniczo do formowanej tam Armii Polskiej i zosta\u0142 przydzielony do 8 Batalionu. Z t\u0105 formacj\u0105 przyby\u0142 do Francji i z uformowan\u0105 tam \u201eB\u0142\u0119kitn\u0105 Armi\u0105\u201d gen. J\u00f3zefa Hallera powr\u00f3ci\u0142 do walcz\u0105cej o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Polski. Po zwolnieniu z wojska powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Zmar\u0142 10 V 1945 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.\u00a0<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI ANTONI J\u00d3ZEF (\u201eJOE\u201d)<\/strong>, urodzony 17 stycznia 1923 r. ko\u0142o Baranowicz na Kresach, syn J\u00f3zefa i Marii z \u015ali\u017cewskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum Ojc\u00f3w Salezjan\u00f3w w Grodnie. Latem 1939 r. przebywa\u0142 w Warszawie. Po wybuchu wojny powr\u00f3ci\u0142 do Baranowicz i z innymi r\u00f3wnolatkami Polakami stworzy\u0142 grup\u0119 partyzanck\u0105 przeciwstawiaj\u0105c\u0105 si\u0119 okupacji radzieckiej. Zosta\u0142 aresztowany i po okrutnym \u015bledztwie skazany na \u015bmier\u0107. W czasie wi\u0119zienia w Orszy zamieniono mu wyrok na 25 lat zes\u0142ania do obozu nad Peczor\u0105. W niezwykle szcz\u0119\u015bliwych okoliczno\u015bciach uda\u0142o mu si\u0119 uciec do Finlandii, sk\u0105d zosta\u0142 przerzucony do Anglii. W zwi\u0105zku z powierzonymi zadaniami specjalnymi powr\u00f3ci\u0142 do ZSRR. Zosta\u0142 aresztowany przez Rosjan, ale ponownie zdo\u0142a\u0142 uciec. Po rozpocz\u0119ciu naboru do polskiej armii gen. W. Andersa w 1941 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do miejsca jej organizacji w Tatiszczewie. (Tam spotka\u0142 si\u0119 z ojcem.). Tu r\u00f3wnie\u017c rozpocz\u0105\u0142 wst\u0119pne szkolenie lotnicze. Po kolejnych etapach szkolenia, w Kanadzie i Walii, uczestniczy\u0142 jako pilot \u201espitfir\u00f3w\u201d i \u201emustang\u00f3w\u201d w walkach powietrznych z Niemcami oraz w lotach nad Warszaw\u0105 w czasie powstania warszawskiego (VIII-IX 1944 r.). W czasie pogrzebu gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego (VII 1943 r.) ni\u00f3s\u0142 trumn\u0119 na cmentarzu w Newark. Po wojnie zamieszka\u0142 w Anglii. Pracowa\u0142 jako robotnik w fabryce autobus\u00f3w, prowadzi\u0142 sklepy i zak\u0142ady us\u0142ugowe. Odnosi\u0142 sukcesy sportowe, by\u0142 m.in. mistrzem Dolnej Anglii w judo. Ponadto przez 18 lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 szefa wyszkolenia w Norfolk Gliding Club. Uczy\u0142 latania na szybowcach wielu znanych ludzi, m.in. \u015bwiatowej s\u0142awy ameryka\u0144skiego aktora filmowego Jamesa Stuarta. Tak\u017ce w codziennym \u017cyciu wielokrotnie wykazywa\u0142 si\u0119 odwag\u0105, m.in. uratowa\u0142 ton\u0105cego ch\u0142opca i stan\u0105\u0142 w obronie policjanta w starciu z grup\u0105 chuligan\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z organizacjami spo\u0142ecznymi, m.in. fundacj\u0105 charytatywn\u0105 \u201eSue Ryder\u201d, prowadz\u0105c\u0105 dom opieki w Konstancinie. Poczynaj\u0105c od lat 60. odwiedza\u0142 Polsk\u0119, goszcz\u0105c najcz\u0119\u015bciej u ojca w Warszawie i u rodziny w Mielcu. Jednym z owoc\u00f3w tych odwiedzin by\u0142o doprowadzenie do wsp\u00f3\u0142pracy II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z angielska szko\u0142\u0105 Blyth \u2013 Jex w Norwich. Uda\u0142o mu si\u0119 tak\u017ce odwiedzi\u0107 Baranowicze (1992). Wyr\u00f3\u017cniony odznaczeniami angielskimi i polskimi. Zmar\u0142 13 V 1999 r. Jego prochy spocz\u0119\u0142y na cmentarzu w Norwich. W lutym 2000 r. cz\u0105stk\u0119 proch\u00f3w przywi\u00f3z\u0142 do Polski jego syn Nigel i umie\u015bci\u0142 je w grobie J\u00f3zefa Podolskiego w Warszawie oraz w grobowcu rodzinnym Podolskich w Mielcu.<\/p>\r\n

\"\"PODOLSKI EDWARD JAN,<\/b> urodzony 13 III 1926 r. w Mielcu, syn Antoniego i Wiktorii z domu Wanatowicz. W 1938 r. uko\u0144czy\u0142 Publiczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Powszechn\u0105 w Mielcu. W 1942 r. rozpocz\u0105\u0142 kurs fotograficzny u siostry – W\u0142adys\u0142awy Podolskiej, ale przerwa\u0142 go w 1943 r. z powodu zg\u0142oszenia si\u0119 w zast\u0119pstwie siostry na przymusowe roboty do Niemiec. Pracowa\u0142 jako robotnik rolny i monter elektryk w miejscowo\u015bci Diltersdorf w Sudetach. Po kapitulacji Niemiec w maju 1945 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. Ucz\u0119szcza\u0142 do Publicznej Szko\u0142y Dokszta\u0142caj\u0105cej Zawodowej w Mielcu i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 w 1946 r.\u00a0 R\u00f3wnocze\u015bnie kontynuowa\u0142 przerwan\u0105 praktyk\u0119 czeladnicz\u0105 w zawodzie fotografa. Kolejnym etapem edukacji by\u0142a nauka w dwuletnim gimnazjum o charakterze semestralnym w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym im. St. Konarskiego w Mielcu z ma\u0142\u0105 matur\u0105 w 1948 r. W 1949 r. zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej w Szczecinie. Tam uko\u0144czy\u0142 kurs kre\u015ble\u0144 technicznych i ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Technicznej \u2013 Wydzia\u0142 Elektryczny i uzyska\u0142 tytu\u0142 technika elektryka. Nakazem pracy zosta\u0142 skierowany do Zjednoczenia Elektromonta\u017cowego we Wroc\u0142awiu i tam od 28 VII 1951 r. pracowa\u0142 jako technik budowy, a nast\u0119pnie jako referent w Dziale Organizacji Rob\u00f3t i samodzielny referent Dzia\u0142u Technicznego. Z dniem 31 XII 1955 r. poprosi\u0142 o zwolnienie i ze wzgl\u0119d\u00f3w rodzinnych przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca. W 1956 r. pracowa\u0142 najpierw w MPGK jako operator wodno-kanalizacyjny i jeszcze w tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu jako technolog, a nast\u0119pnie mistrz. Zmar\u0142 16 III 1980 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. \u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI JAN<\/strong>, urodzony 10 VI 1845 r. w Mielcu, syn Jakuba i Wiktorii z Mulowskich. Kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 u ojca w zawodzie bednarskim. Na wie\u015b\u0107 o powstaniu w pa\u017adzierniku 1863 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na zbi\u00f3rk\u0119 oddzia\u0142u powsta\u0144czego w lasach baranowskich i tam przeszed\u0142 podstawowe szkolenie \u017co\u0142nierskie. Walczy\u0142 w oddziale Dionizego Czachowskiego w bitwie pod Rybnic\u0105, a po jego rozbiciu pod Jurkowicami \u2013 w grupie Karola Kality \u201eR\u0119baj\u0142y\u201d \u2013 w bitwach pod Jeziorkiem (29 XI), Mierzwinem (4 XII), Hut\u0105 szczeci\u0144sk\u0105 (9 XII), I\u0142\u017c\u0105 (17 I 1864 r.) i Rodkowicami (21 I). Po po\u0142\u0105czeniu si\u0119 oddzia\u0142u \u201eR\u0119baj\u0142y\u201d z oddzia\u0142em J. Hauke\u2013Bossaka bra\u0142 udzia\u0142 w ataku na Opat\u00f3w i zosta\u0142 ranny w nog\u0119. Przebywa\u0142 w lazarecie w Siennie i w kwietniu przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do oddzia\u0142u Denisiewicza, kt\u00f3ry pod Wierzbnikiem zosta\u0142 otoczony przez Rosjan i rozbity. W czasie powrotu do Galicji dosta\u0142 si\u0119 do niewoli rosyjskiej. Po \u015bledztwie w wi\u0119zieniu w Opatowie zosta\u0142 przekazany \u017candarmerii austriackiej, ale uda\u0142o mu si\u0119 uciec z transportu i powr\u00f3ci\u0107 do Mielca. Przez pewien czas, prawdopodobnie do austriackiej amnestii w 1869 r., ukrywa\u0142 si\u0119 w lasach tuszowskich ko\u0142o Mielca i pomaga\u0142 w pracach bednarskich. W 1869 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca, o\u017ceni\u0142 si\u0119 i pomaga\u0142 te\u015bciowi (Janowi Go\u0142uchowskiemu) w prowadzeniu firmy masarskiej. Po bankructwie firmy przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Szczucina i tam za\u0142o\u017cy\u0142 zak\u0142ad masarski. P\u00f3\u017aniej prowadzi\u0142 te\u017c restauracj\u0119 i sklep z towarami mieszanymi w wydzier\u017cawionej kamienicy nr 6 w Rynku, a w 1900 r. zakupi\u0142 j\u0105. By\u0142 jednym z cz\u0142onk\u00f3w – za\u0142o\u017cycieli Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Szczucinie (1885). Zdoby\u0142 sobie autorytet w mie\u015bcie, st\u0105d powierzano mu odpowiedzialne funkcje: radnego, wiceburmistrza, cz\u0142onka zarz\u0105du kasy Reiffeisena, cechmistrza i od 1913 r. \u2013 burmistrza. W 1920 r. zosta\u0142 odznaczony Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi z Mieczami. Jego powsta\u0144cze prze\u017cycia pt. Moje wspomnienia z 1863 r., spisane przez syna (Ignacego Podolskiego), sta\u0142y si\u0119 cennym \u017ar\u00f3d\u0142em wiedzy o powstaniu styczniowym. Zmar\u0142 w 1932 r. Spoczywa na cmentarzu w Szczucinie, obok mogi\u0142 powsta\u0144c\u00f3w z oddzia\u0142u Dunajewskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI JAN<\/strong>, urodzony 14 I 1884 r. w Mielcu, syn Adama (herbu Na\u0142\u0119cz) i Julii z Jasi\u0144skich. W m\u0142odo\u015bci uczy\u0142 si\u0119 rzemios\u0142a ciesielskiego. Ponadto w wieku 16 lat wst\u0105pi\u0142 do Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu i wykazywa\u0142 wielk\u0105 gorliwo\u015b\u0107 w wype\u0142nianiu zada\u0144. Drug\u0105 jego pasj\u0105 pozazawodow\u0105 sta\u0142 si\u0119 sport, a zw\u0142aszcza gimnastyka sportowa prowadzona przez \u00a0Towarzystwo Gimnastyczne \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Startowa\u0142 z powodzeniem w imprezach krajowych i zagranicznych, zdobywaj\u0105c medale i nagrody. W czasie I wojny \u015bwiatowej walczy\u0142 w armii austriackiej, m.in. na w\u0142oskim froncie nad Piav\u0105. W listopadzie 1918 r. jako starszy wachmistrz uczestniczy\u0142 w walkach w obronie Lwowa, za co otrzyma\u0142 Medal Orl\u0105t Lwowskich. Wkr\u00f3tce potem zosta\u0142 pochwycony przez ukrai\u0144skich nacjonalist\u00f3w i skazany na \u015bmier\u0107, ale w przeddzie\u0144 egzekucji uda\u0142o mu si\u0119 zbiec z wi\u0119zienia. Powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zaj\u0105\u0142 si\u0119 pracami ciesielskimi. Jako mistrz ciesielski prowadzi\u0142 prace ciesielskie przy budowie wielu obiekt\u00f3w u\u017cyteczno\u015bci publicznej, m.in.: gmachu TG \u201eSok\u00f3\u0142\u201d i szko\u0142y \u201epod zegarem\u201d w Mielcu oraz szk\u00f3\u0142 na terenie powiatu mieleckiego. W 1921 r. zosta\u0142 wybrany zast\u0119pc\u0105 naczelnika OSP w Mielcu, a w 1930 r. naczelnikiem. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 8 IX 1939 r. Wielokrotnie kierowa\u0142 akcjami gaszenia po\u017car\u00f3w, a sam wyratowa\u0142 m.in. kilkoro dzieci z p\u0142on\u0105cych dom\u00f3w, za co otrzyma\u0142 m.in. Srebrny Stra\u017cacki Krzy\u017c Virtuti Militari. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w powstania mieleckiego oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Strzeleckiego im. p\u0142k. Leopolda Lisa-Kuli (14 III 1927 r.). Solidno\u015bci\u0105 w pracy zawodowej i wielkim zaanga\u017cowaniem w pracach spo\u0142ecznych wyrobi\u0142 sobie autorytet w\u015br\u00f3d mielczan, kt\u00f3rzy wysun\u0119li jego kandydatur\u0119 na pos\u0142a z ramienia BBWR. Po napa\u015bci Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 w pierwszych dniach wrze\u015bnia 1939 r. wraz z innymi stra\u017cakami eskortowa\u0142 na wsch\u00f3d dokumentacj\u0119 Zarz\u0105du Miasta Mielca. Po agresji radzieckiej 17 IX i ustaleniu si\u0119 linii demarkacyjnej na Sanie, powr\u00f3ci\u0142 do Mielca. W czasie okupacji hitlerowskiej dwukrotnie (1939-1941, 1942-1944) pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta OSP, jedynej organizacji spo\u0142ecznej tolerowanej przez Niemc\u00f3w. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z W\u0142adys\u0142awem Jasi\u0144skim \u201eJ\u0119drusiem\u201d, wystawia\u0142 akowcom legitymacje stra\u017cackie upowa\u017cniaj\u0105ce do poruszania si\u0119 po mie\u015bcie i w terenie po godzinie policyjnej. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej nadal pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta. Od sierpnia 1944 r. do stycznia 1945 r., kiedy Mielec by\u0142 ostrzeliwany przez artyleri\u0119 niemieck\u0105 i wybucha\u0142y po\u017cary, wraz ze swoim zast\u0119pc\u0105 Antonim Ratusi\u0144skim oraz grup\u0105 stra\u017cak\u00f3w ratowali m.in. takie obiekty jak: ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny, budynek Rady Powiatowej, gmach gimnazjalny czy domy mieszcza\u0144skie. W czasie gaszenia jednego z takich po\u017car\u00f3w pocisk niemiecki trafi\u0142 w dom rodzinny Podolskich i ca\u0142kowicie go zburzy\u0142. Mimo takiego po\u015bwi\u0119cenia doznawa\u0142 ze strony miejscowego PUBP licznych upokorze\u0144 i nawet aresztowano go bez konkretnych powod\u00f3w. W 1947 r. przekaza\u0142 komendantur\u0119 A. Ratusi\u0144skiemu, a w 1952 r. zako\u0144czy\u0142 aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 stra\u017cack\u0105. W uznaniu wielkich zas\u0142ug obdarzony zosta\u0142 godno\u015bci\u0105 Honorowego Naczelnika OSP w Mielcu. W tej roli s\u0142u\u017cy\u0142 organizacji swoim bogatym do\u015bwiadczeniem. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. medalami za odwag\u0119 i d\u0142ugoletni\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 stra\u017cack\u0105. Zmar\u0142 1 VI 1963 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\"\"PODOLSKI JAN<\/b>, urodzony 27 III 1885 r. w Mielcu, syn Antoniego i Marii z domu Korpanty. By\u0142 urz\u0119dnikiem Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego w Mielcu oraz likwidatorem w Towarzystwie Zaliczkowym w Mielcu. W 1913 r. zosta\u0142 wcielony do armii austriackiej (Res Jag. FJB Nr 4, 4 Korpus Galizien). By\u0142 uczestnikiem I wojny \u015bwiatowej w jej pocz\u0105tkowej fazie. Walczy\u0142 w lecie 1914 r. w okolicach Kra\u015bnika w bitwie wojsk austriackich i w\u0119gierskich z wojskiem rosyjskim. Zgin\u0105\u0142 24 VIII 1914 r. w bitwie pod Godziszowem, w pobli\u017cu Janowa Lubelskiego. Zosta\u0142 pochowany w bezimiennej zbiorowej mogile na cmentarzu w Bia\u0142ej ko\u0142o Janowa Lubelskiego.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODOLSKI JAN PIOTR<\/strong>, urodzony 15 V 1906 r. w Tuszowie, powiat mielecki, syn Jakuba i Stefanii z Piekarskich. Ucze\u0144 c.k. Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu oraz seminari\u00f3w nauczycielskich w Rudniku nad Sanem i w Krzemie\u0144cu gdzie zda\u0142 matur\u0119. W latach mi\u0119dzywojennych pracowa\u0142 jako nauczyciel i nast\u0119pnie kierownik szk\u00f3\u0142 w Ochotnicy G\u00f3rnej, Maniowach i Cichem. W czasie II wojny \u015bwiatowej i okupacji hitlerowskiej uczy\u0142 w szkole w Witowie.\u00a0 Od 1945 r. do 1950 r. by\u0142 kierownikiem Szko\u0142y Powszechnej w Czarnym Dunajcu. Po przeniesieniu do Sieniawy na stanowisko kierownika szko\u0142y by\u0142 budowniczym budynku szkolnego i remizy stra\u017cackiej. Ponadto by\u0142 inspiratorem i za\u0142o\u017cycielem Szko\u0142y Zawodowej w Czarnym Dunajcu i jej pierwszym dyrektorem. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 miejscowych organizacji, m.in.: Polskiego Stronnictwa Ludowego Stanis\u0142awa Miko\u0142ajczyka, Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych i K\u00f3\u0142ek Rolniczych. Zmar\u0142 19 VII 1964 r. w Gliwicach.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI JANUSZ<\/strong>, urodzony 10 VII 1950 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Marii z domu Rze\u017anik. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. W latach szkolnych uprawia\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe: \u0142y\u017cwiarstwo szybkie (MKS), biegi \u015brednie (LKS \u201eT\u0119cza\u201d) i pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 (\u201eGryf\u201d). W latach 1969-1978 pracowa\u0142 w WSK Mielec Wydzia\u0142 31 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach. W 1978 r. zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu jako inspektor w Wydziale Gospodarki Terenowej i Ochrony \u015arodowiska. W 1987 r. przeszed\u0142 do pracy w MPGK w Mielcu na stanowisko kierownika Zak\u0142adu Us\u0142ug Komunalnych i zajmuje je nadal. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 dzia\u0142aczem organizacji m\u0142odzie\u017cowych. W latach 90. pe\u0142ni\u0142 funkcje przewodnicz\u0105cego Komitetu Rodzicielskiego Szko\u0142y Podstawowej nr 2 im. T. Ko\u015bciuszki w Mielcu oraz wiceprzewodnicz\u0105cego Komitetu Rodzicielskiego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem uroczysto\u015bci 500-lecia szkolnictwa mieleckiego i zjazd\u00f3w rodziny Podolskich (bardzo rozga\u0142\u0119zionej) oraz wszystkich wi\u0119kszych uroczysto\u015bci i imprez plenerowych w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 17 II 2019 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI J\u00d3ZEF PIOTR<\/strong>, urodzony 3 I 1897 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Antoniny z Toczy\u0144skich. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 zawodow\u0105 przemys\u0142u drzewnego w Kalwarii Zebrzydowskiej. W czasie I wojny \u015bwiatowej s\u0142u\u017cy\u0142 w armii austriackiej. Bra\u0142 tak\u017ce udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. W okresie mi\u0119dzywojennym pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta policji w Darewie i Baranowiczach. By\u0142 tak\u017ce zaprzysi\u0119\u017conym agentem kontrwywiadu (tzw. \u201eDw\u00f3jki\u201d). W 1939 r., po przekroczeniu granic Litwy, zosta\u0142 internowany i uwi\u0119ziony w obozie w Kozielsku. Uda\u0142o mu si\u0119 uciec i tym samym uratowa\u0107 od wyw\u00f3zki do Katynia i niechybnej \u015bmierci. W 1941 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do tworzonego w ZSRR polskiego wojska pod dow\u00f3dztwem gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa. Przeszed\u0142 ca\u0142y jego szlak bojowy, m.in. uczestniczy\u0142 w zwyci\u0119skiej bitwie o Monte Cassino, dowo\u017c\u0105c amunicj\u0119 na lini\u0119 frontu. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych wraz z armi\u0105 W. Andersa zosta\u0142 przetransportowany do miasta Penley w Walii. Po kilku latach powr\u00f3ci\u0142 do Polski i zamieszka\u0142 w Mi\u0119dzylesiu pod Warszaw\u0105. Zmar\u0142 9 III 1980 r. w Otwocku. Spoczywa na cmentarzu na W\u00f3lce W\u0119glowej w Warszawie.<\/p>\r\n

\"\"PODOLSKI J\u00d3ZEF WALENTY<\/b>, urodzony 10 II 1911 r. w Mielcu, syn Jana i Wiktorii z domu Wanatowicz. Prawdopodobnie ucz\u0119szcza\u0142 do mieleckiego gimnazjum. Uko\u0144czy\u0142 kurs introligatora w Krakowie i prowadzi\u0142 w Mielcu zak\u0142ad introligatorski. Nale\u017ca\u0142 do harcerstwa. Uprawia\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe. Zmar\u0142 26 II 1981 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.\u00a0<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODOLSKI JULIUSZ<\/strong>, urodzony 10 IV 1910 r. w Tuszowie Narodowym, powiat mielecki, syn Jakuba i Stefanii z Piekarskich. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Mielcu, a nast\u0119pnie szko\u0142\u0119 handlow\u0105 w Krakowie. Przej\u0105\u0142 po ojcu budynek dawnej karczmy w Tuszowie Narodowym i prowadzi\u0142 w niej sklep i restauracj\u0119. Po pewnym czasie na miejscu karczmy wybudowa\u0142 okaza\u0142y dom z poddaszem i pomieszczenia gospodarcze. W rezultacie s\u0142awetnej \u201ebitwy o handel\u201d i mno\u017c\u0105cych si\u0119 utrudnie\u0144 w 1950 r. ograniczy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 prywatn\u0105 do produkcji w\u0119dlin na potrzeby gminnych sp\u00f3\u0142dzielni, a po kolejnych szykanach wycofa\u0142 si\u0119 z bran\u017cy w\u0119dliniarskiej i prowadzi\u0142 sklep gospodarczy z handlem obwo\u017anym, m.in. w Mielcu. Okresowo pracowa\u0142 te\u017c w Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy Piaskarzy \u201eDostawa\u201d w Rzochowie. Po \u201eodwil\u017cy pa\u017adziernikowej\u201d (1956 r.) uruchomi\u0142 produkcj\u0119 suchych farb do pomieszcze\u0144 i elewacji, a nast\u0119pnie lakierni\u0119. (Przej\u0105\u0142 j\u0105 p\u00f3\u017aniej syn Krzysztof.) \u00a0Jednocze\u015bnie od m\u0142odo\u015bci anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, wykorzystuj\u0105c swoje nieprzeci\u0119tne zdolno\u015bci artystyczne. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do powstania tuszowskiej filii Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. S. Konarskiego w Mielcu, oddaj\u0105c du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 w\u0142asnego budynku na potrzeby tej szko\u0142y. Sam kszta\u0142ci\u0142 swoje dzieci w mieleckich szko\u0142ach i pomaga\u0142 w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b tym szko\u0142om. Za\u0142o\u017cy\u0142 teatr amatorski \u201eProwincja\u201d i z bratem Tadeuszem wykonywa\u0142 dla\u0144 dekoracje i rekwizyty. Wyst\u0119powano w wielu okolicznych miejscowo\u015bciach, m.in. w Baranowie Sandomierskim, D\u0119bicy i Mielcu. By\u0142 te\u017c inicjatorem powstania orkiestry, dla kt\u00f3rej z w\u0142asnych pieni\u0119dzy zakupi\u0142 instrumenty i by\u0142 jednym z jej muzyk\u00f3w. Zesp\u00f3\u0142 wyst\u0119powa\u0142 zar\u00f3wno na uroczysto\u015bciach \u015bwieckich jak i religijnych. Juliusz Podolski by\u0142 tak\u017ce organizatorem tuszowskiego \u017cycia towarzyskiego, m.in. wycieczek i kulig\u00f3w oraz zabaw ludowych i r\u00f3\u017cnych spotka\u0144 w najwi\u0119kszym z pomieszcze\u0144 w\u0142asnego domu. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 ta, bardzo ceniona w \u015brodowisku, nie znajdowa\u0142a aprobaty w\u0142adz politycznych powiatu mieleckiego, kt\u00f3re wielokrotnie zarzuca\u0142y mu \u201enielegalne dzia\u0142ania\u201d i \u201eorganizowanie grup przest\u0119pczych\u201d. Zniech\u0119cony i schorowany wyjecha\u0142 do Krakowa i tam 9 VI 1970 r. zmar\u0142. Pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Tuszowie Narodowym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI KAZIMIERZ STANIS\u0141AW MAREK (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 27 VII 1911 r. w Tuszowie Narodowym, powiat mielecki, syn Jakuba i Stefanii z Piekarskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i Ma\u0142ego Seminarium w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1931 r. Studia Teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1935 r. Pracowa\u0142 jako wikary w \u017babnie, Por\u0105bce Uszewskiej i \u017begocinie. W 1947 r. mianowano go proboszczem w Lipinkach. Poza codzienn\u0105 prac\u0105 duszpastersk\u0105 wykaza\u0142 si\u0119 umiej\u0119tno\u015bciami w zakresie organizowania rekolekcji zamkni\u0119tych oraz talentem kaznodziejskim. W 1951 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko dyrektora Domu Rekolekcyjnego w Ci\u0119\u017ckowicach. W 1969 r. zrezygnowa\u0142 z powodu pogarszaj\u0105cego si\u0119 zdrowia i przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Mieszka\u0142 w Domu Ksi\u0119\u017cy Emeryt\u00f3w w Tarnowie. Zmar\u0142 27 VI 1979 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Tuszowie Narodowym.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"PODOLSKI MAREK PIOTR,<\/b> urodzony 26 IX 1956 r. w Mielcu, syn Edwarda i Eugenii zdomu Wr\u00f3bel. Absolwent Zasadniczej Szko\u0142y Przyzak\u0142adowej i Technikum Mechanicznego Mielcu przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (1971-1978), specjalno\u015b\u0107: mechanik maszyn i obr\u00f3bka skrawaniem. Od 2 IX 1971 r. do 25 XI 1999 r. pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201ePZL-Mielec\u201d \u2013 Wydzia\u0142 W-06, Zak\u0142ad Narz\u0119dziowy \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. zo.o., na stanowiskach: \u015blusarz narz\u0119dziowy, kontroler jako\u015bci i technolog. By\u0142 cz\u0142onkiem NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i cz\u0142onkiem zespo\u0142u redakcyjnego biuletynu \u201eG\u0142os Solidarno\u015bci\u201d (1992-1993) oraz w latach 1994-1999 cz\u0142onkiem NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107-80\u201d.
Po przej\u015bciu na rent\u0119 w 1999 r. (obecnie emerytura) zaj\u0105\u0142 si\u0119 hobby historyczno-genealogicznym. Opracowa\u0142 i opublikowa\u0142 na stronie internetowej biogramy ludzi \u201eSolidarno\u015bci\u201d: Stanis\u0142awa Kality, Ryszarda Sk\u00f3ry, Adama Krawca, Janusza Kopery, Aleksandra Rusina i Franciszka Mazura oraz histori\u0119 Konfederacji Polski Niepodleg\u0142ej (KPN) Rejon Dzia\u0142ania Mielec (wszystkie dost\u0119pne na Facebooku). Opracowa\u0142 i opublikowa\u0142: Drzewo Genealogiczne Rodziny <\/i>Podolskich<\/i> herbu Na\u0142\u0119cz<\/i> (wg stanu na dzie\u0144 7 XI 2024 r. zawiera 17\u00a0031 os\u00f3b, w tym w linii prostej 1\u00a0121 przodk\u00f3w i potomk\u00f3w; nadal jest uzupe\u0142niane), Drzewo Genealogiczne Rodziny Nowaczy\u0144skich<\/i> herbu Przyjaciel<\/i> (wg stanu na dzie\u0144 7 XI 2024 r. zawiera 3\u00a0963 osoby, w tym w linii prostej 442 przodk\u00f3w i potomk\u00f3w; znani: dzia\u0142acz spo\u0142eczny dr Stanis\u0142aw Nowaczy\u0144ski, poeta Adolf Nowaczy\u0144ski) oraz Drzewo<\/i> Genealogiczne Rodziny Moskal<\/i> (wg stanu na dzie\u0144 31 VII 2024 r. zawiera 4 147 os\u00f3b, w tym w linii prostej 1\u00a0368 przodk\u00f3w i potomk\u00f3w; najs\u0142ynniejszym jest Edward Moskal \u2013 prezes Kongresu Polonii Ameryka\u0144skiej). Jest wsp\u00f3\u0142pracownikiem Polskiego Towarzystwa Genealogicznego i autorem indeks\u00f3w: Mielec z \u00f3wczesnymi wsiami nale\u017c\u0105cymi do parafii \u015bw. Mateusza (lata<\/i> 1785-1944), Chorzel\u00f3w (lata 1732-1916), Dyl\u0105g\u00f3wka z parafii Hy\u017cne (lata 1786-1903) i<\/i> Ksi\u0105\u017cnice (lata 1786-1903).<\/i><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI PIOTR (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 27 VI 1863 r. w Mielcu, syn Macieja i Julianny z domu Kwapisz. Gimnazjum i studia teologiczne uko\u0144czy\u0142 w Tarnowie i w 1887 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikary pracowa\u0142 w D\u0119bicy, Mikluszowicach, Tarnowie (przy katedrze), ponownie Mikluszowicach, Szczepanowie (administrator) i Szczurowej. W 1985 r. mianowano go proboszczem w Ostrowach Tuszowskich. Doprowadzi\u0142 do wybudowania w latach 1901-1902 ko\u015bcio\u0142a parafialnego Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Wniebowzi\u0119tej oraz plebanii. Od 1898 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedziekana kolbuszowskiego. W 1905 r. przeniesiony zosta\u0142 na probostwo w Otfinowie, gdzie wybudowa\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny \u015b\u015b. Piotra i Paw\u0142a. W czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych w 1914 r. \u015bwi\u0105tynia ta niemal ca\u0142kowicie zosta\u0142a zniszczona, tote\u017c w latach 1918-1929 kierowa\u0142 budow\u0105 nowego ko\u015bcio\u0142a. Odznaczony EC i RM. Zmar\u0142 8 I 1932 r. Spoczywa na cmentarzu w Otfinowie.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI TADEUSZ KACPER<\/strong>, urodzony 6 I 1914 r. w Tuszowie Narodowym, \u00a0powiat mielecki, syn Jakuba i Stefanii z Piekarskich. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1934 r. Nale\u017ca\u0142 do Hufca Szkolnego PW. W latach 1934-1936 odby\u0142 praktyk\u0119 u komornika s\u0105dowego W\u0142adys\u0142awa Kasprzykowskiego w Mielcu, a w latach 1936-1939 pracowa\u0142 jako kancelista (sekretarz) Zak\u0142ad\u00f3w Naukowych (Gimnazjum) Towarzystwa Szko\u0142y Mazowieckiej w Warszawie. W czasie okupacji hitlerowskiej mieszka\u0142 w rodzinnym Tuszowie. Wykonywa\u0142 prace blacharskie i zajmowa\u0142 si\u0119 fotografi\u0105. Prowadzi\u0142 tajne nauczanie (1 IX 1940 r. \u2013 31 III 1941 r. i 1 IX 1941 r. \u2013 30 VIII 1944 r.). Po wojnie uko\u0144czy\u0142 Wst\u0119pny Kurs Pedagogiczny w Sandomierzu (1945) i Pa\u0144stwowy Instytut Rob\u00f3t R\u0119cznych w Bielsku (1947). Od 1947 r. do 1965 r. pracowa\u0142 w Liceum Pedagogicznym w Mielcu jako nauczyciel prac technicznych, a w latach 1948\u20131961 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika internatu Liceum Pedagogicznego. W zwi\u0105zku z stopniow\u0105 likwidacj\u0105 Liceum Pedagogicznego \u2013 w 1965 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela w Technikum Elektrycznym, a od 1970 r. do 31 I 1974 r. uczy\u0142 w I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 26 VIII 1977 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI W\u0141ADYS\u0141AW SZYMON<\/strong>, urodzony 24 III 1900 r. w Mielcu, syn Andrzeja i Antoniny z Toczy\u0144skich. Ucze\u0144 c.k. Gimnazjum w Mielcu. W 1915 r. na ochotnika zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w i bra\u0142 udzia\u0142 w szlaku bojowym 3. pu\u0142ku piechoty. W czasie walk pod Kaniowem (11 V 1918 r.) zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez Niemc\u00f3w. Po wyj\u015bciu z niewoli w 1919 r. podj\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w Wojsku Polskim. Uczestniczy\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. Po wojnie pozosta\u0142 w wojsku jako zawodowy podoficer, s\u0142u\u017c\u0105c m.in. w 3 plutonie \u017candarmerii w Falenicy. Mieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Mi\u0119dzylesiu ko\u0142o Warszawy. W czasie okupacji hitlerowskiej w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w ruch oporu w Warszawie. By\u0142 oficerem AK, pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eAndrzej\u201d. W 1944 r. gestapo aresztowa\u0142o go i uwi\u0119zi\u0142o na Pawiaku, ale po intensywnych staraniach znajomych zosta\u0142 wykupiony. Walczy\u0142 w powstaniu warszawskim jako podporucznik w plutonie ochrony \u201eBukszpan\u201d kompanii \u201eKoszta\u201d na terenie \u015ar\u00f3dmie\u015bcia P\u00f3\u0142noc. Zgin\u0105\u0142 12 IX 1944 r. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Pow\u0105zkach (kwatera C-10) w Warszawie. Odznaczony m.in.: Krzy\u017cem Walecznych (4 razy), Medalem 10-lecia Niepodleg\u0142o\u015bci, Medalem Pami\u0105tkowym za Wojn\u0119 1918-1921, Medalem de la Victorie (francuski) i Serviciut Credincia II klasy (rumu\u0144ski).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOLSKI ZYGMUNT<\/strong>, urodzony 4 VII 1931 r. w Szalowej, pow. gorlicki, syn Stanis\u0142awa i Marii z domu Chlebarz. Absolwent gimnazjum w \u0141u\u017cnej i Liceum Mechanicznego w Ropczycach. Po maturze w 1951 r. otrzyma\u0142 nakaz pracy w WSK Mielec i w tym przedsi\u0119biorstwie pracowa\u0142 nieprzerwanie 40 lat na r\u00f3\u017cnych stanowiskach \u2013 rozpoczynaj\u0105c od technologa, a ko\u0144cz\u0105c jako g\u0142\u00f3wny technolog O\u015brodka Badawczo-Rozwojowego w Zak\u0142adzie Lotniczym WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. W 1963 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechaniki Politechniki Krakowskiej, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. By\u0142 aktywnym cz\u0142onkiem Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w Mechanik\u00f3w Polskich. Za badanie silnika SW680 w wersji do\u0142adowanej, udzia\u0142 w pracach badawczych nad przygotowaniem produkcji nowego samolotu M-15 oraz przy uruchomieniu statecznika pionowego i poziomego samolotu I\u014186 otrzyma\u0142 nagrody i dyplomy ministra przemys\u0142u maszynowego oraz ministra nauki, szkolnictwa wy\u017cszego i techniki. Jako ekspert lotniczy wyje\u017cd\u017ca\u0142 s\u0142u\u017cbowo m.in. USA, Francji, Anglii i Belgii oraz by\u0142ego ZSRR. W 1987 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 Mistrza Techniki WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. w latach 1992-2000 by\u0142 przewodnicz\u0105cym Rady Osiedla Niepodleg\u0142o\u015bci. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej i odznaczeniami resortowymi. Zmar\u0142 1 IX 2013 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODOSEK ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 1 II 1958 r. w D\u0105browie Tarnowskiej, syn Bronis\u0142awa i Alfredy z domu Osak Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w D\u0105browie Tarnowskiej, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej im. M. Kopernika w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1985 r. z dyplomem lekarza medycyny. Od 1 XI 1985 r. zosta\u0142 zatrudniony w Zespole Opieki Zdrowotnej w Mielcu na Oddziale Wewn\u0119trznym Szpitala Rejonowego, a wkr\u00f3tce potem tak\u017ce w Przychodni Rejonowej nr 2 przy ul. M. Curie-Sk\u0142odowskiej. Ponadto w latach 1986-1997 pracowa\u0142 w Pogotowiu Ratunkowym. 1 IV 1993 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Przychodni Rejonowej nr 1 przy ul. Sandomierskiej 15. Po reformie s\u0142u\u017cby zdrowia by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem NZOZ-ZLEP im. dr. J. Maja przy ul. Sandomierskiej 15 i pozostaje do dzi\u015b jego kierownikiem. Uzyska\u0142 stopnie specjalizacji: I z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych (Rzesz\u00f3w, 1991), II z medycyny og\u00f3lnej (Lublin, 1997) i II z medycyny rodzinnej (Lublin, 2004). Nale\u017cy do Ko\u0142a Polskiego Towarzystwa Lekarskiego (przez pewien czas by\u0142 cz\u0142onkiem zarz\u0105du) i Polskiego Towarzystwa Internist\u00f3w Polskich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODP\u0141OMYK KRZYSZTOF<\/strong>, urodzony 30 VI 1957 r. w Mielcu, syn Mariana i Heleny z domu Skaza. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Uko\u0144czy\u0142 te\u017c Pomaturalne Studium Zawodowe w Mielcu (1979 r.). Od 1979 r. do 1999 r. pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu, kolejno na stanowiskach: ekonomisty, kierownika sekcji administracyjnej, kierownika zmiany, kierownika dzia\u0142u kadr i pe\u0142nomocnika zarz\u0105du. W 2000 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do firmy Henryk Bury Mielec i pracowa\u0142 tam do 2005 r. m.in. na stanowiskach kierownika Dzia\u0142u Kadr i Szkole\u0144 oraz kierownika pionu personalnego. W 2006 r. pobiera\u0142 \u015bwiadczenia rehabilitacyjne, w 2007 r. by\u0142 kierownikiem handlowym w firmie Studio Efekt, a od 2008 r. pobiera rent\u0119 chorobow\u0105. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Socjologiczno-Politologicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Spo\u0142eczno-Gospodarczej w Tyczynie (2006 r.) oraz studia z zakresu socjologii na Wydziale Socjologiczno-Historycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie, uzyskuj\u0105c w 2008 r. tytu\u0142 magistra socjologii. Zosta\u0142 dwukrotnie wybrany do Rady Miejskiej w Mielcu (2002, 2006). W kadencji 2006-2010 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Komisji Rewizyjnej. Autor ksi\u0105\u017cki\u00a0Moja przygoda z rowerem i nie tylko<\/em> (Mielec 2020).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODRAZA EL\u017bBIETA (z domu KRALISZ, \u017cona Stefana W\u0142odzimierza)<\/strong>, urodzona 8 X 1928 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca, c\u00f3rka Romana i Honoraty z Tomeckich. W czasie okupacji hitlerowskiej uczestniczy\u0142a w tajnych kompletach gimnazjalnych, a w 1948 r. uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwowe Gimnazjum i Liceum Koedukacyjne im. S. Konarskiego w Mielcu i zda\u0142a matur\u0119. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Szczecinie i w 1956 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 lekarza medycyny. \u00a0W latach 1956-1964 pracowa\u0142a jako lekarz zak\u0142adowy WSK Mielec. W 1960 r. uzyska\u0142a specjalizacj\u0119 I stopnia w dziedzinie medycyny przemys\u0142owej, a w 1964 r. specjalizacj\u0119 I stopnia w dziedzinie neurologii. Od 1964 r. do 1997 r. pracowa\u0142a jako neurolog w Szpitalu Miejskim w Mielcu. W tym samym okresie pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Poradni Neurologicznej i Poradni Przeciwalkoholowej w Mielcu. Sprawowa\u0142a te\u017c opiek\u0119 nad dzie\u0107mi specjalnej troski, m.in. w Szkole Specjalnej nr 4 w Mielcu oraz w Pa\u0144stwowym Zak\u0142adzie Wychowawczym w Smoczce ko\u0142o Mielca (p\u00f3\u017aniej osiedle w Mielcu). Ponadto w latach 1975-1997 przewodniczy\u0142a Obwodowej Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia w Zak\u0142adzie Ubezpiecze\u0144 Spo\u0142ecznych. W 1997 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119, ale pracowa\u0142a jeszcze w niepe\u0142nym wymiarze godzin w Poradni Neurologicznej. By\u0142a cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Neurologicznego. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Wzorow\u0105 Prac\u0119 w S\u0142u\u017cbie Zdrowia\u201d i Medalem 40-lecia Polski Ludowej. Zmar\u0142a 8 VI 2005 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODRAZA ROMAN<\/strong>, urodzony 6 VIII 1957 r. w Mielcu, syn Stefana W\u0142odzimierza i El\u017cbiety Teresy z domu Kralisz. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu. W 1976 r. zosta\u0142 finalist\u0105 Og\u00f3lnopolskiej Olimpiady Fizycznej i zda\u0142 matur\u0119. Studia na Wydziale Elektroniki (kierunek \u2013 informatyka) Politechniki Warszawskiej uko\u0144czy\u0142 w 1981 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera informatyka. W latach 1976-1986 by\u0142 cz\u0142onkiem sekcji tanecznej Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca Politechniki Warszawskiej.\u00a0 Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1985 r. w Instytucie Informatyki Politechniki Warszawskiej na stanowisku konstruktora. Uko\u0144czy\u0142 studia doktoranckie na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej i w 1986 r. na podstawie rozprawy: \u201eO pewnej modyfikacji modelu oblicze\u0144 sterowanych przep\u0142ywem danych\u201d uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk technicznych. Kolejnymi stanowiskami pracy w Instytucie Informatyki PW by\u0142y: asystent sta\u017cysta (1986), adiunkt (1987-2008) i docent (od 2009 r. i nadal). Ponadto by\u0142 m.in. pe\u0142nomocnikiem Instytutu Informatyki ds. praktyk studenckich (1987-1998), cz\u0142onkiem Komisji Kszta\u0142cenia (1999-2001), koordynatorem klasy programowej \u201eOprogramowanie system\u00f3w komputerowych\u201d (od 1995 r.) pe\u0142nomocnikiem dziekana ds. studi\u00f3w w j\u0119zyku angielskim (organizowa\u0142 wprowadzenie na Wydziale studi\u00f3w w j\u0119zyku angielskim), cz\u0142onkiem komisji opracowuj\u0105cych programy i ramy organizacyjne studi\u00f3w w j\u0119zyku angielskim oraz cz\u0142onkiem European Association for International Education (1996-2008). Przedmiotami jego pracy naukowej by\u0142y: obliczenia r\u00f3wnoleg\u0142e, a w szczeg\u00f3lno\u015bci badania nad zmodyfikowanym modelem sterowania przep\u0142ywowego (lata 80. i 90. XX w.), badania w dziedzinie analizy danych, ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem automatycznego wykrywania danych nieprzystaj\u0105cych, co w efekcie doprowadzi\u0142o do powstania i rozwijania systemu ARES (pierwsza dekada XXI w.) By\u0142 kierownikiem kilku grant\u00f3w finansowanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Komitet Bada\u0144 Naukowych. Prowadzi\u0142 wyk\u0142ady m.in. z j\u0119zyk\u00f3w programowania, algorytm\u00f3w i struktur danych oraz podstaw informatyki. Od 1996 r. prowadzi\u0142 tak\u017ce wyk\u0142ady w j\u0119zyku angielskim. By\u0142 promotorem ponad 70 prac dyplomowych in\u017cynierskich i magisterskich. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem oko\u0142o 50 prac naukowych, g\u0142\u00f3wnie w j\u0119zyku angielskim, prezentowanych na wielu konferencjach mi\u0119dzynarodowych. W drugiej dekadzie XXI w. zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w rozwijanie umi\u0119dzynarodowienia w szkolnictwie wy\u017cszym, m.in. jako kierownik lub koordynator projekt\u00f3w wsp\u00f3\u0142finansowanych lub finansowanych przez Uni\u0119 Europejsk\u0105. Od 2013 r. prowadzi wyk\u0142ady na uczelniach po\u0142udniowokorea\u0144skich i chi\u0144skich. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Politechniki Warszawskiej\u201d i Nagrod\u0105 Zespo\u0142ow\u0105 I stopnia Rektora Politechniki Warszawskiej za osi\u0105gni\u0119cia dydaktyczne. Interesuje si\u0119 podr\u00f3\u017cami, muzyk\u0105, teatrem i sportem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODRAZA STEFAN W\u0141ODZIMIERZ<\/strong>, urodzony 26 XII 1927 r. w Przeczycy, pow. jasielski, syn Franciszka i Bronis\u0142awy z domu Jasik. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego w Pil\u017anie, matur\u0119 zda\u0142 w 1949 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, ko\u0144cz\u0105c pierwszy stopie\u0144 w 1952 r. i uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra prawa w 1958 r. W latach 1952-1953 odby\u0142 aplikacj\u0119 s\u0105dow\u0105 w S\u0105dzie Powiatowym w Nisku i w S\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie. W 1953 r. zosta\u0142 asesorem s\u0105dowym w Okr\u0119gu S\u0105du Wojew\u00f3dzkiego w Rzeszowie z przydzia\u0142em do pracy w S\u0105dzie Powiatowym w Mielcu. 16 VII 1955 r. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprezesa S\u0105du Powiatowego w Mielcu, a 24 X 1955 r. mianowano go prezesem tego\u017c S\u0105du. W 1960 r. powr\u00f3ci\u0142 na funkcj\u0119 wiceprezesa i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 1994 r. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1997 r. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Towarzystwa Wiedzy Powszechnej jako prelegent z dziedziny prawa. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym i Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Pa\u0144stwowy\u201d oraz Medalem Pami\u0105tkowym XXX-lecia Wymiaru Sprawiedliwo\u015bci. Zmar\u0142 9 VII 2010 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODRAZA WOJCIECH W\u0141ADYS\u0141AW,<\/strong>\u00a0urodzony 26 IV 1959 r. w,\u00a0 Mielcu, syn Stefana i El\u017cbiety z domu Kralisz. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu z matur\u0105 w 1977 r. Studia na Wydziale Lekarskim Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie uko\u0144czy\u0142 w 1983 r. z dyplomem lekarza. Po studiach zosta\u0142 zatrudniony w macierzystej uczelni na stanowisku m\u0142odszego asystenta i p\u00f3\u017aniej starszego asystenta I Kliniki Pediatrycznej (1983-1992). W 1987 r. uko\u0144czy\u0142 I stopie\u0144 specjalizacji z pediatrii, a w 1990 r. II stopie\u0144 z tej dziedziny. W latach 1992-1997 pracowa\u0142 jako przedstawiciel medyczny oraz dyrektor okr\u0119gu firmy Boehringer Ingelheim. Odby\u0142 studia doktoranckie i po obronie rozprawy doktorskiej w 1994 r. w Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie otrzyma\u0142 tytu\u0142 doktora nauk medycznych. (Tytu\u0142 rozprawy doktorskiej:\u00a0Ocena zastosowania zbior\u00f3w przybli\u017conych do okre\u015blenia czynnik\u00f3w ryzyka wznowy ostrej bia\u0142aczki limfoblastycznej u dzieci<\/em>) W 1997 r. powr\u00f3ci\u0142 do Pomorskiej Akademii Medycznej i pracowa\u0142 na stanowiskach: adiunkta w Zak\u0142adzie Fizyki Medycznej (1997-2008), p.o. kierownika Zak\u0142adu Fizyki Medycznej (2008-2011) i starszego wyk\u0142adowcy (2011-2014). W 2014 r., po uzyskaniu habilitacji (tytu\u0142 rozprawy habilitacyjnej:\u00a0Elektroencefalograficzna ocena dojrza\u0142o\u015bci m\u00f3zgu oraz nasilenie zamiany HbF na HbA jako nowe czynniki\u00a0ryzyka rozwoju retinopatii wcze\u015bniak\u00f3w)<\/em>, zosta\u0142 mianowany na stanowisko kierownika Zak\u0142adu Fizyki Medycznej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PODRODZKI MACIEJ<\/strong>, rektor mieleckiej szko\u0142y w latach 1704-1707.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PODSADOWSKI ANDRZEJ BOGUMI\u0141<\/strong>, urodzony 29 IV 1955 r. w Zambrowie, syn Jana i Cecylii z Nowackich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Adama Mickiewicza w Gorlicach, matur\u0119 zda\u0142 w 1974 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Rzeszowskiej w Rzeszowie (kierunek: lotnictwo, specjalno\u015b\u0107: budowa p\u0142atowc\u00f3w), uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce szereg kurs\u00f3w, m.in.: \u201eKonsultant dla MSP\u201c zorganizowany przez Polsk\u0105 Fundacj\u0119 Promocji Kadr w Warszawie, \u201eZaradzanie i Marketing\u201c Polskiej Fundacji Promocji Kadr w Krakowie oraz \u201eManager Development Course \u2013 MDC\u201c przeprowadzony przez General Electric Training Center w Crotonville (USA). W latach 1980-1992 pracowa\u0142 w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym SK \u201ePZL Mielec\u201d jako: konstruktor, specjalista konstruktor i kierownik Dzia\u0142u Aerodynamiki. Ponadto w latach 1980-1981 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w wojskach lotniczych oraz przeszed\u0142 szkolenie w COSSTWL Ole\u015bnica i otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika. W 1992 r. przeszed\u0142 do WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, gdzie powierzono mu funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego konstruktora bezpilotowego aparatu lataj\u0105cego UAV VECTOR i kierownika dzia\u0142u. By\u0142 tw\u00f3rc\u0105 koncepcji UAV VECTOR. Prowadzi\u0142 m.in.: prace z zakresu aerodynamiki samolot\u00f3w projektowanych w Mielcu (np. projekt skrzyd\u0142a samolotu MK-1), badania i poprawianie w\u0142a\u015bciwo\u015bci charakterystyk przeci\u0105gni\u0119cia samolot\u00f3w za pomoc\u0105 zdalnie kierowanych modeli oraz prace nad popraw\u0105 charakterystyk korkoci\u0105gowych samolotu M-18 poprzez modyfikacj\u0119 kraw\u0119dzi natarcia. W 1997 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem handlowym i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL-Mielec\u201d. Bra\u0142 udzia\u0142 w tworzeniu drugiego etapu restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i \u201eProgramu restrukturyzacji Zak\u0142adu Lotniczego\u201d, kt\u00f3rego rezultatem by\u0142o utworzenie w 1998 r. nowego podmiotu \u2013 Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych. Po og\u0142oszeniu upad\u0142o\u015bci Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL Mielec\u201d, w latach 1999-2000 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przedstawiciela upad\u0142ego ZL. W latach 2000-2004 pracowa\u0142 w General Electric Company Polska jako dyrektor Oddzia\u0142u Engineering Design Center oraz cz\u0142onek Zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142ki. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w utworzenie i rozw\u00f3j tej firmy, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 przyk\u0142adem firmy high-tech i wsp\u00f3\u0142pracy polsko-ameryka\u0144skiej w dziedzinie lotniczych silnik\u00f3w turboodrzutowych. Promowa\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142prac\u0119 polsko-ameryka\u0144sk\u0105 w zakresie prac badawczo-rozwojowych. Ostatnio pe\u0142nione funkcje to: New Technology Oficer dla WSK \u201ePZL Rzesz\u00f3w\u201c i Pratt&Whitney Kalisz (2004-2005) oraz Scientific Oficer w Dziale Lotniczym Dyrekcji ds. Rozwoju Komisji Europejskiej w Brukseli (od 2005 r.). Poza prac\u0105 zawodow\u0105 dzia\u0142a\u0142 spo\u0142ecznie jako cz\u0142onek zarz\u0105du Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej Pomocy w Budownictwie Jednorodzinnym, dzi\u0119ki kt\u00f3rej wybudowano 32 domy w zabudowie szeregowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POGODA WALENTY<\/strong>, urodzony 3 I 1887 r. w Cyrance ko\u0142o Mielca (aktualnie osiedle w Mielcu). Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej w Mielcu ucz\u0119szcza\u0142 do seminarium nauczycielskiego w Tarnowie. Po maturze w 1905 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel w Trzemesnej ko\u0142o Tuchowa, a p\u00f3\u017aniej w Ryglicach. Na pocz\u0105tku I wojny \u015bwiatowej walczy\u0142 w armii austriackiej, ale w 1915 r. zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Rosjan do niewoli i wi\u0119ziono go na terenie Kazania, a nast\u0119pnie w Taszkiencie i Twerze. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142 do zawodu nauczycielskiego oraz studiowa\u0142 j\u0119zyk polski i histori\u0119 na Wy\u017cszych Kursach Nauczycielskich. W latach mi\u0119dzywojennych pracowa\u0142 m.in. na stanowisku kierownika Szko\u0142y Powszechnej im. T. Ko\u015bciuszki w Tarnowie oraz dzia\u0142a\u0142 w Towarzystwie Szk\u00f3\u0142 Ludowych. Po wybuchu II wojny \u015bwiatowej zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do wojska, ale ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia odes\u0142ano go do domu. W czasie okupacji hitlerowskiej zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 ZWZ i prowadzi\u0142 tajne nauczanie. Gestapo wpad\u0142o na trop tej dzia\u0142alno\u015bci i aresztowa\u0142o go 7 III 1941 r. Po bestialskich przes\u0142uchaniach zosta\u0142 przewieziony do hitlerowskiego obozu w O\u015bwi\u0119cimiu i tam zamordowany 21 IX 1942 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POGODA ZBIGNIEW JAN<\/strong>, urodzony 18 II 1941 r. w Ostrowach Baranowskich, pow. kolbuszowski, syn Micha\u0142a i Julii z domu Magda. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1960 r. W latach 19581962 gra\u0142 w dru\u017cynie pi\u0142karskiej MKS \u201eGryf\u201d Mielec. W 1963 r. zosta\u0142 zatrudniony w PUPiK \u201eRuch\u201d w Mielcu na stanowisku kierownika ds. administracji. Inspirowa\u0142 powstawanie wielu Klub\u00f3w Prasy i Ksi\u0105\u017cki \u201eRuch\u201d w powiecie mieleckim i uczestniczy\u0142 w ich organizacji. W 1973 r. przeszed\u0142 do pracy w biurze Stronnictwa Demokratycznego w Mielcu i do 1989 r. prowadzi\u0142 jego dzia\u0142alno\u015b\u0107. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcje sekretarza i wiceprzewodnicz\u0105cego Miejskiego Komitetu. W 1986 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Uniwersytecie Marii Curie-Sk\u0142odowskiej \u00a0w Lublinie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. W latach 70. i 80. uczestniczy\u0142 z ramienia SD w kampaniach wyborczych oraz wybierany by\u0142 do Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego Rady. By\u0142 tak\u017ce \u0142awnikiem w S\u0105dzie Powiatowym (p\u00f3\u017aniej Rejonowym). W latach 1990-1999 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika Inspektoratu ZUS w Mielcu. Rozwin\u0105\u0142 jego struktury, dostosowuj\u0105c je do zwi\u0119kszaj\u0105cych si\u0119 zada\u0144 i potrzeb. Dla odpowiedniego funkcjonowania plac\u00f3wki dwukrotnie doprowadzi\u0142 do zmiany jej siedziby, a nast\u0119pnie rozpocz\u0105\u0142 proces wprowadzania do ZUS nowoczesnego wyposa\u017cenia technicznego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POGODNA (ULICA)<\/strong>, ulica miejska na osiedlu Mo\u015bciska. Biegnie od skrzy\u017cowania ulic Wojska Polskiego i Rudnik, pomi\u0119dzy zabudowaniami, w kierunku po\u0142udniowym a\u017c do lasu Czekaj i tam spotyka si\u0119 z ul. Spokojn\u0105. Ma 624 m d\u0142ugo\u015bci. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a 27 III 1985 r., po w\u0142\u0105czeniu Mo\u015bcisk w granice Mielca. W ramach budowy w 2004 r. otrzyma\u0142a asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POHORYLES BARUCH<\/strong>, urodzony w 1894 r. w rodzinie \u017cydowskiej. W czasie I wojny \u015bwiatowej s\u0142u\u017cy\u0142 w armii austriackiej. Na skutek odniesionych ran zosta\u0142 inwalid\u0105. Mimo niesprawno\u015bci fizycznej uzyska\u0142 wykszta\u0142cenie prawnicze. Pracowa\u0142 jako aplikant s\u0105dowy w Wadowicach, a od 1924 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 s\u0119dziego powiatowego w Kalwarii. W 1928 r. zosta\u0142 przeniesiony s\u0142u\u017cbowo do Mielca i pracowa\u0142 jako s\u0119dzia w S\u0105dzie Grodzkim. W 1938 r. przeszed\u0142 w stan spoczynku. W czasie okupacji hitlerowskiej mieszka\u0142 w Mielcu. Podczas eksterminacji mieleckich \u017byd\u00f3w w dniu 9 III 1942 r. zosta\u0142 zastrzelony przez hitlerowc\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POHOSKI STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 IV 1843 r. na Podolu. Uczestniczy\u0142 w powstaniu styczniowym 1863 r. W obawie przed represjami rosyjskimi przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Galicji i oko\u0142o 1875 r. zamieszka\u0142 w Mielcu. By\u0142 in\u017cynierem dr\u00f3g krajowych w Wydziale Krajowym. Zmar\u0142 8 III 1884 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POJAZDY SANITARNE DODGE 3\/4<\/strong>, samochody dla potrzeb s\u0142u\u017cby zdrowia produkowane w WSK Mielec na prze\u0142omie lat 40. i 50. XX w. Wykonano oko\u0142o 100 sztuk sanitarek tego typu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POKI\u0143SKI JULIAN<\/strong>, urz\u0119dnik pa\u0144stwowy, w latach 80. XIX w. komisarz c.k. Starostwa w \u017b\u00f3\u0142kwi, a nast\u0119pnie komisarz c.k. Starostwa w Stanis\u0142awowie. W latach 1888-1896 by\u0142 starost\u0105 powiatu mieleckiego. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Szkolnej Okr\u0119gowej w Mielcu. Nale\u017ca\u0142 do konserwatywnego ko\u0142a politycznego Sta\u0144czyk\u00f3w. W 1896 r. zosta\u0142 s\u0142u\u017cbowo przeniesiony do pracy w Namiestnictwie we Lwowie, co prawdopodobnie wi\u0105za\u0142o si\u0119 z pora\u017ck\u0105 \u201eSta\u0144czyk\u00f3w\u201d w wyborach w 1895 r. W 1899 r. zosta\u0142 starost\u0105 powiatu tarnobrzeskiego i przewodnicz\u0105cym tamtejszej Rady Szkolnej Okr\u0119gowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

POKRYWKA MA\u0141GORZATA (z domu GALUS)<\/strong>, urodzona 12 VI 1963 r. w Koszycach, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Danieli z domu Jag\u0142a. Absolwentka Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych nr 1 w Krakowie, matur\u0119 zda\u0142a w 1982 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Ekonomiki Obrotu (kierunek: ekonomika i organizacja obrotu i us\u0142ug) Akademii Ekonomicznej w Krakowie i w 1987 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra ekonomii. W tym czasie uko\u0144czy\u0142a tak\u017ce Mi\u0119dzywydzia\u0142owe Studium Pedagogiczne przy krakowskiej AGH. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a od stanowiska referenta w Wojew\u00f3dzkim Urz\u0119dzie Statystycznym w \u0141odzi (1987-1988). Kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Przemys\u0142owego Chemobudowa \u2013 Krak\u00f3w SA. w Krakowie (ksi\u0119gowa, 1989-1990), Zak\u0142ady Przemys\u0142u Jedwabniczego SILWANA SA Gorzowie Wielkopolskim (zast\u0119pca kierownika Dzia\u0142u Finansowego, 1991-1995) i Zak\u0142ady Azotowe w Tarnowie \u2013 Mo\u015bcicach SA. (kierownik Zespo\u0142u ds. Rozlicze\u0144 Bud\u017cetowych, 1995-1997). W tym okresie uko\u0144czy\u0142a m.in. kurs dla ksi\u0119gowych bilansist\u00f3w. W 1999 r. zosta\u0142a zatrudniona w Zak\u0142adzie Energetycznym Tarn\u00f3w SA\/ENION SA\/Enion Energia Sp. z o.o. w Krakowie na stanowisku kierownika Biura Taryf, a nast\u0119pnie zosta\u0142a doradc\u0105 Zarz\u0105du (do 2010 r.). Uko\u0144czy\u0142a m.in. studia podyplomowe z zakresu rachunkowo\u015bci i zarz\u0105dzania finansami (2000) oraz zarz\u0105dzania projektami wed\u0142ug metodyki PRINCE 2 (2009), a tak\u017ce uzyska\u0142a \u015bwiadectwo kwalifikacyjne Ministerstwa Finans\u00f3w do us\u0142ugowego prowadzenia ksi\u0105g rachunkowych (2001). Od 1 XII 2010 r. pracuje w Starostwie Powiatowym w Mielcu. Pocz\u0105tkowo pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 koordynatora Biura Kontroli Zarz\u0105dczej, a w 2015 r. powierzono jej funkcj\u0119 sekretarza powiatu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POKRYWKA WAC\u0141AW<\/strong>, urodzony 25 VIII 1962 r w Przewrotnem ko\u0142o Rzeszowa, syn Stanis\u0142awa i Anny z W\u0119glowskich. Absolwent III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1981 r. Studiowa\u0142 w Wojskowej Akademii Medycznej w \u0141odzi i w 1988 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. Sta\u017c podyplomowy odby\u0142 w latach 1988-1990 w Szpitalu Wojskowym w Wa\u0142czu, Szpitalu Wojskowym w Przemy\u015blu i Jednostce Wojskowej w My\u015bliborzu. Od 1990 r. do 1993 r. by\u0142 asystentem Oddzia\u0142u Neurochirurgii Wojew\u00f3dzkiego Szpitala Zespolonego w Gorzowie Wielkopolskim, a w latach 1993-1997 pracowa\u0142 jako asystent Oddzia\u0142u Chirurgii Urazowej i Ortopedii Wojew\u00f3dzkiego Szpitala Zespolonego w Tarnowie. W 1993 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I stopnia z neurochirurgii, a w 1997 r. \u2013 specjalizacj\u0119 II stopnia z tego dzia\u0142u medycyny klinicznej. W 1997 r. powierzono mu stanowisko zast\u0119pcy ordynatora Oddzia\u0142u Neurochirurgii Szpitala Wojew\u00f3dzkiego im. \u015aw. \u0141ukasza w Tarnowie. Uczestniczy\u0142 w wielu formach doskonalenia zawodowego, g\u0142\u00f3wnie w zakresie neurochirurgii, m.in. w kursach i szkoleniach w Aalborgu (Dania), Kopenchadze (dwutygodniowy sta\u017c), Maderze (Portugalia), Barcelonie (Hiszpania), Kaprunie (Austria) i Krakowie. 27 XII 2007 r. zosta\u0142 mianowany ordynatorem Oddzia\u0142u Neurochirurgii Szpitala Powiatowego w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\" POKUSA MARCIN JAN,<\/strong> urodzony 17 X 1978 r. w \u017bywcu, syn Micha\u0142a i Zofii z domu G\u00f3rny. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej Stopnia Podstawowego i Licealnego im. Stanis\u0142awa Moniuszki w Bielsku-Bia\u0142ej z matur\u0105 w 1997 r. Studia na kierunku instrumentalistyka (w zakresie gry na fagocie) w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu uko\u0144czy\u0142 w 2002 r. z tytu\u0142em magistra sztuki. Od 2003 r. do 2009 r. pracowa\u0142 jako instruktor w Gminnym O\u015brodku Kultury \u201eJemio\u0142a\u201d w \u015alemieniu. Podj\u0105\u0142 studia na kierunku\u00a0 wokalistyka (specjalno\u015b\u0107: wokalno-aktorska) w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach i uko\u0144czy\u0142 je w 2014 r. z tytu\u0142em magistra sztuki. (By\u0142 to drugi tytu\u0142 magistra sztuki.) W lutym 2014 r. zosta\u0142 zaanga\u017cowany do Opery \u015al\u0105skiej w Bytomiu jako artysta ch\u00f3ru, a w listopadzie tego roku przeszed\u0142 do Opery Krakowskiej w Krakowie, gdzie jako artysta ch\u00f3ru wyst\u0119powa\u0142 do ko\u0144ca sierpnia 2017 r. Od roku szkolnego 2018\/2019 pracuje w Pa\u0144stwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. M. Kar\u0142owicza w Mielcu jako nauczyciel \u015bpiewu i fagotu. Poza nauk\u0105 i prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w amatorski ruch artystyczny. By\u0142 muzykiem\u00a0 w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eZiemia \u017bywiecka\u201d, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem kapeli archaicznej \u201eFickowo Pokusa\u201d (2000-2014) i zespo\u0142u chrze\u015bcija\u0144skiego \u201eSiewcy Lednicy\u201d (2000-2014) oraz cz\u0142onkiem zespo\u0142u folkowego \u201eBesquidians\u201d (2010-2014). Od 2016 r. jest liderem zespo\u0142u chrze\u015bcija\u0144skiego \u201eiGramy z Pokus\u0105\u201d. Zespo\u0142y, w kt\u00f3rych wyst\u0119powa\u0142, odnosi\u0142y liczne sukcesy na folkowych festiwalach oraz dokona\u0142y szeregu nagra\u0144 (Polskie Radio, TVP, wydawcy p\u0142yt). Mia\u0142 te\u017c sukcesy indywidualne, m.in. III miejsce w klasie V w Og\u00f3lnopolskich Przes\u0142uchaniach Uczni\u00f3w Klas Instrument\u00f3w D\u0119tych Drewnianych Szk\u00f3\u0142 Muzycznych II st., I Nagrod\u0119 w XIV Konkursie Gry na Unikatowych Instrumentach Ludowych, Nagrod\u0119 Telewizji Polskiej SA. \u201eEurotalent 2004\u201d w kategorii: Inicjatywy Spo\u0142eczne. Po przyje\u017adzie do Mielca wst\u0119puje m.in. z orkiestrami PSM I i II st. oraz w Mieleckiej Orkiestrze Symfonicznej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Honorow\u0105 Odznak\u0105 „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”, Honorow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Wojew\u00f3dztwa \u015al\u0105skiego\u201d oraz Nagrod\u0105 Starosty Suskiego za osi\u0105gni\u0119cia w dziedzinie tw\u00f3rczo\u015bci artystycznej, upowszechniania kultury i ochrony dziedzictwa kulturowego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLA WINCENTEGO (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (117 m), \u201e\u015blepa\u201d uliczka na osiedlu Wolno\u015bci, jedna z bocznych ulicy X. Dunikowskiego. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a patrona w 1977 r. Biegnie w\u015br\u00f3d prywatnych posesji z domami jednorodzinnymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: WINCENTY POL (1807-1872) to niezwyk\u0142a posta\u0107 w historii literatury polskiej XIX w.: \u017co\u0142nierz, poeta, geograf i dzia\u0142acz polityczny. Wielki patriota, powstaniec listopadowy, za odwag\u0119 w walce odznaczony orderem Virtuti Militari. Cho\u0107 pozostawi\u0142 niema\u0142y dorobek literacki, to znany jest g\u0142\u00f3wnie z autorstwa s\u0142\u00f3w do pie\u015bni Pi\u0119kna nasza Polska ca\u0142a, kt\u00f3r\u0105 upowszechni\u0142 Pa\u0144stwowy Zesp\u00f3\u0142 Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eMazowsze\u201d. W ramach remontu otrzyma\u0142a nawierzchni\u0119 z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLAK JAN,<\/strong>\u00a0urodzony 17 IX 1920 r. w \u0141ysak\u00f3wku, powiat mielecki, syn Jana i Anny z domu Kasprzak. Uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Liceum Melioracyjne w Krakowie (z matur\u0105) oraz studia w Szkole G\u0142\u00f3wnej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie z tytu\u0142em in\u017cyniera melioracji. Od 1944 r. pracowa\u0142 w Rejonowym Przedsi\u0119biorstwie Melioracyjnym w Mielcu na stanowiskach: zast\u0119pca kierownika rejonu i g\u0142\u00f3wny in\u017cynier (do 1962 r.) oraz kierownik grupy rob\u00f3t (1962-1967). W latach 1967-1969 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora przedsi\u0119biorstwa. Od 1969 r. do 1975 r. pracowa\u0142 ponownie jako kierownik budowy i g\u0142\u00f3wny specjalista. By\u0142 tak\u017ce kierownikiem\u00a0 praktyk. Ponadto pracowa\u0142 (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w Biurze Projekt\u00f3w Wodno-Melioracyjnych. W czasie pracy w RPM wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j i unowocze\u015bnienie urz\u0105dze\u0144 melioracyjnych w powiecie mieleckim i okolicznych powiatach. W 1975 r. przeszed\u0142 do Wojew\u00f3dzkiego Zarz\u0105du Gospodarki Wodnej i Melioracji w Rzeszowie, a nast\u0119pnie do Rejonowego Przedsi\u0119biorstwa Melioracyjnego w Sandomierzu. Projektowa\u0142 urz\u0105dzenia melioracyjne i kierowa\u0142 ich budowaniem, m.in. W Kamionce, Cierpiszu, Siedleszczanach i Wilczej Woli. W 1980 r. przeszed\u0142 na tzw. wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. Zmar\u0142 27 X 1996 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POLAK KRZYSZTOF<\/strong>, urodzony 6 VII 1957 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Genowefy z domu Adamczyk. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Studia na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie (kierunek \u2013pedagogika kulturalno-o\u015bwiatowa) uko\u0144czy\u0142 w 1981 r. z tytu\u0142em magistra i wyr\u00f3\u017cnieniem. Napisa\u0142 prac\u0119 magistersk\u0105 Wychowawcze funkcje amatorskiego ruchu artystycznego. Po odbyciu rocznego przeszkolenia wojskowego rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w charakterze asystenta w Zak\u0142adzie Dydaktyki Og\u00f3lnej UJ. Pozosta\u0142 w nim tak\u017ce po przemianowaniu ZDO na Zak\u0142ad Pedagogiki Szkolnej. W 1992 r. na podstawie rozprawy\u00a0Podmiotowe uwarunkowania dzia\u0142alno\u015bci innowacyjnej nauczycieli<\/em>\u00a0uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki. Istotn\u0105 rol\u0119 przy zbieraniu materia\u0142\u00f3w do tej rozprawy by\u0142o dodatkowa praca w charakterze nauczyciela j\u0119zyka angielskiego w szkole podstawowej. Od 2002 r. do 2008 r. sprawowa\u0142 obowi\u0105zki zast\u0119pcy dyrektora Instytutu Pedagogiki UJ ds. studenckich, a przez pi\u0119\u0107 kolejnych lat by\u0142 pe\u0142nomocnikiem dziekana Wydzia\u0142u Filozoficznego UJ do spraw studi\u00f3w doktoranckich w Instytucie Pedagogiki UJ. Od 2005 r. jest koordynatorem programu Erasmus \u2013 Longlife Learning Programme w Instytucie Pedagogiki UJ, m.in. odpowiada za wymian\u0119 pracownik\u00f3w naukowych i student\u00f3w. Bierze udzia\u0142 w wymianie naukowej (uzyska\u0142 sze\u015bciokrotnie stypendium z programu Erasmus) i wyg\u0142asza wyk\u0142ady dla student\u00f3w z uczelni zagranicznych (Jena, Luxemburg, Rotterdam, Zlin i Baden). \u00a0Jest autorem ponad 60 publikacji, w tym czterech ksi\u0105\u017cek autorskich:\u00a0Nauczyciel \u2013 Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 \u2013 Promocja. Wybrane uwarunkowania modernizacji o\u015bwiaty<\/em>\u00a0(Krak\u00f3w 1997),\u00a0Indywidualne teorie nauczycieli. Geneza \u2013 Badanie \u2013 Kszta\u0142towanie<\/em>\u00a0(Krak\u00f3w 1999),\u00a0Kultura szko\u0142y. Od relacji spo\u0142ecznych do j\u0119zyka uczniowskiego<\/em>\u00a0(Krak\u00f3w 2007) i\u00a0Bezradno\u015b\u0107 nauczyciela<\/em>\u00a0(Krak\u00f3w 2012). Uczestniczy\u0142 w kilku mi\u0119dzynarodowych projektach badawczych, dotycz\u0105cych m.in. proces\u00f3w spo\u0142ecznych towarzysz\u0105cych polskim przemianom ustrojowym prze\u0142omu lat 80. i 90. (projekt realizowany w latach 1994-1995), modelu wsp\u00f3\u0142pracy szko\u0142y z innymi instytucjami \u015brodowiska lokalnego (projekt School and Community, 2005-2008), mechanizm\u00f3w wykluczenia spo\u0142ecznego oraz wskazania mo\u017cliwo\u015bci spo\u0142ecznej integracji w o\u015bmiu spo\u0142eczno\u015bciach krajowych reprezentowanych w projekcie (projekt Social Inclusion and Exclusion, 2007-2009). W ramach dzia\u0142alno\u015bci badawczo-organizacyjnej uczestniczy\u0142 te\u017c \u00a0w programie\u00a0SMART \u2013 Kreator,<\/em>\u00a0kt\u00f3ry obok program\u00f3w \u00a0Nowa Szko\u0142a<\/em>,\u00a0Nowa Matura<\/em>\u00a0i \u00a0Arka<\/em> stanowi\u0142 wa\u017cny element poszukiwania nowego modelu systemu edukacyjnego u schy\u0142ku lat 90-tych. Do\u015bwiadczenia zdobyte w trakcie uczestnictwa w programie SMART- Kreator sta\u0142y si\u0119 podstaw\u0105 do przygotowania projektu studi\u00f3w podyplomowych \u201eEdukacja i reforma\u201d. Po akceptacji projektu pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kierownika tych studi\u00f3w w latach 2000-2007. Ponadto przez kilkana\u015bcie lat by\u0142 zwi\u0105zany zawodowo z Pa\u0144stwow\u0105 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0105 Zawodow\u0105 w Kro\u015bnie, powsta\u0142\u0105 na bazie m.in. Kolegium Nauczycielskiego dzia\u0142aj\u0105cego pod patronatem Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego. Wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 w niej specjalno\u015b\u0107 – edukacja wczesnoszkolna. Pracowa\u0142 na stanowiskach profesora i docenta oraz przez kilka lat pe\u0142ni\u0142 \u00a0funkcj\u0119 kierownika Zak\u0142adu Pedagogiki. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, a w latach 1996-1998 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Zarz\u0105du Krakowskiego Oddzia\u0142u PTP. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Po 2013 r. pracowa\u0142 nadal jako profesor UJ w Instytucie Pedagogiki na Wydziale Filozoficznym. Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 naukow\u0105, dydaktyczn\u0105 i publikacyjn\u0105 w UJ anga\u017cuje si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. Jest wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Krakowskiej Grupy Przyjaci\u00f3\u0142 Powsta\u0144c\u00f3w Warszawskich i kieruje jej dzia\u0142alno\u015bci\u0105, m.in. udzielaniem r\u00f3\u017cnych form wsparcia nielicznym ju\u017c powsta\u0144com. Jest wsp\u00f3\u0142redaktorem Biuletynu \u015arodowiska \u017bo\u0142nierzy AK IV Obwodu Ochota Okr\u0119gu Warszawa i publikuje w nim cykl „Widziane spod Wawelu”. Za dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz \u015aZ\u017bAK zosta\u0142 wybrany na cz\u0142onka nadzwyczajnego \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej (bez uprawnie\u0144 kombatanckich) oraz wyr\u00f3\u017cniony Odznak\u0105 Armii Krajowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POLAK URSZULA<\/strong>, urodzona 30 VI 1973 r. w Mielcu, c\u00f3rka Edwarda i Marii z domu Duszkiewicz. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1992 r. Studia na Wydziale Filologicznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142a w 1997 r. z tytu\u0142em magistra filologii polskiej. Od 1 IX 1997 r. do 31 VIII 2003 r. pracowa\u0142a w Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu jako nauczycielka j\u0119zyka polskiego. R\u00f3wnocze\u015bnie by\u0142a instruktorem w Domu Kultury Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu (1998-1999). Od 1 IX 2000 r. uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego w II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. M. Kopernika w Mielcu. W 2003 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 zawodowy nauczyciela mianowanego, a w 2006 r. nauczyciela dyplomowanego. Przejawia\u0142a niezwyk\u0142\u0105 aktywno\u015b\u0107 w pracy pozalekcyjnej. Przygotowywa\u0142a (z powodzeniem) uczni\u00f3w do Olimpiady Literatury i J\u0119zyka Polskiego, konkurs\u00f3w i turniej\u00f3w poetyckich. By\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105 m.in.: uroczysto\u015bci patriotycznych, pokazu film\u00f3w wyre\u017cyserowanych przez uczni\u00f3w, szkolnych sesji popularnonaukowych, wyjazd\u00f3w do teatr\u00f3w zawodowych oraz wsp\u00f3\u0142pracy z niemieck\u0105 szko\u0142\u0105 w Erlangen. Uczestniczy\u0142a w pracach komisji rekrutacyjnej i zespo\u0142u redakcyjnego szkolnej strony internetowej. Od 2008r. wsp\u00f3lnie z Magdalen\u0105 Zaloty\u0144sk\u0105 i Jolant\u0105 Ga\u0142kowsk\u0105 opracowywa\u0142a teksty kolejnych Dyktand Niepodleg\u0142o\u015bciowych i sprawdza\u0142a efekty pracy uczestnik\u00f3w. Sprawowa\u0142a opiek\u0119 nad ch\u00f3rem szkolnym. W plebiscycie uczni\u00f3w otrzyma\u0142a honorowy tytu\u0142 \u201eBelfer The Best\u2019ia 2015\u201d. Zmar\u0142a 23 VIII 2017 r. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie ko\u0142o Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLAK VEL RYNNOWIC KAZIMIERZ<\/strong>, burmistrz i w\u00f3jt mielecki w latach 1705-1711.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POLAKOWSKI GRZEGORZ KRZYSZTOF,<\/strong> urodzony 7 III 1984 r. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stefana Czarnieckiego w Che\u0142mie (profil matematyczno-fizyczny) z matur\u0105 w 2003 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym, Energetyki i Lotnictwa (kierunek: energetyka, specjalizacja: systemy informatyczne w energetyce) Politechniki Warszawskiej w Warszawie i w 2007 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera, a w 2009 r \u2013 tytu\u0142 magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w styczniu 2008 r. w Sto\u0142ecznym Przedsi\u0119biorstwie Energetyki Cieplnej SA. w Warszawie jako referent ds. system\u00f3w energetycznych. Kolejnymi miejscami pracy i funkcjami by\u0142y: Wartsila Polska Sp. z o.o. w Gda\u0144sku (sta\u017cysta, w tym pobyt w Finlandii, II \u2013 XI 2009 r.) i ILF Consulting Engineers Polska Sp. z o.o. Warszawa (in\u017cynier projektu, XI 2009 r. \u2013 XI 2013 r.). 9 XII 2013 r. obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora ds. inwestycji i rozwoju w Elektrociep\u0142owni Mielec Sp. z o.o. i od VI 2020 r. prokurenta. Pe\u0142ni te\u017c funkcj\u0119 wiceprezesa Zarz\u0105du.\u00a0 W 2021 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe na Wydziale Zarz\u0105dzania (profil og\u00f3lnomened\u017cerski) Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POLA\u0143SKA-SZKUTNICKA KRYSTYNA (z domu POLA\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 8 IX 1948 r. w G\u0142ogowie, woj. zielonog\u00f3rskie, c\u00f3rka Tadeusza i Antoniny z domu Bia\u0142as. Z rodzicami przyby\u0142a do Mielca w 1949 r. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego dla Pracuj\u0105cych z matur\u0105 w 1968 r. W latach szkolnych rozpocz\u0119\u0142a treningi lekkoatletyczne w LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec pod kierunkiem trenera J\u00f3zefa W\u00f3jtowicza. Specjalizowa\u0142a si\u0119 w sprintach (100 i 200 m), biegach 80 i 100 m przez p\u0142otki oraz skoku w dal (rekord \u017cyciowy 5,87 m). Nale\u017ca\u0142a do \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wki okr\u0119gu rzeszowskiego. Zdoby\u0142a szereg medali na krajowych mistrzostwach Zrzeszenia LZS, jednego z najsilniejszych zrzesze\u0144 w Polsce. Od 1965 r. powo\u0142ywana by\u0142a na zgrupowania kadry narodowej sprinterek. W latach 70. startowa\u0142a z powodzeniem tak\u017ce w wielobojach. W 1974 r. na zawodach w Rzeszowie ustanowi\u0142a nowy rekord Zrzeszenia LZS w pi\u0119cioboju lekkoatletycznym (3814 pkt.). W po\u0142owie lat 70. zako\u0144czy\u0142a wyczynowe uprawianie sportu. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a 15 XII 1966 r. jako sekretarz LZS przy PZGS w Mielcu i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142a do 31 VIII 1975 r. Od 1970 r. prowadzi\u0142a zaj\u0119cia z m\u0142odzie\u017c\u0105 jako instruktor lekkoatletyki. Od 1973 r. pracowa\u0142a jako nauczycielka wychowania fizycznego w szko\u0142ach ponadpodstawowych: Zasadniczej Szkole Zawodowej w Mielcu (1973-1974), ZSZ CRS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Rzeszowie (1975-1977), I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu (1977-1979) i Liceum Medycznym od 1979 r. do przej\u015bcia na emerytur\u0119 z dniem 1 IX 1998 r. na pe\u0142nym etacie oraz do 31 VIII 2000 r. w niepe\u0142nym wymiarze godzin. W 1979 r. uko\u0144czy\u0142a Wydzia\u0142 Wychowania Fizycznego AWF w Krakowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. Wielokrotnie z powodzeniem przygotowywa\u0142a uczennice do zawod\u00f3w mi\u0119dzyszkolnych. W 1998 r. zosta\u0142a wybrana na radn\u0105 Rady Miejskiej w Mielcu i cz\u0142onka Zarz\u0105du Miasta na kadencj\u0119 1998-2002.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POLA\u0143SKA-WI\u0118CKOWSKA BARBARA (z domu PFEIFER)<\/strong>, urodzona 31 X 1931 r. w Stanis\u0142awowie, c\u00f3rka Leona i Marii z Pyrzowskich. Uko\u0144czy\u0142a Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Jeleniej G\u00f3rze. W 1945 r. wraz z rodzin\u0105 zosta\u0142a przesiedlona do Gliwic, a nast\u0119pnie do Jeleniej G\u00f3ry. Uko\u0144czy\u0142a Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce i Szko\u0142\u0119 Muzyczn\u0105 I stopnia w Jeleniej G\u00f3rze. W 1950 r. przenios\u0142a si\u0119 z rodzin\u0105 do Wroc\u0142awia, gdzie kontynuowa\u0142a nauk\u0119 w Pa\u0144stwowej \u015aredniej Szkole Muzycznej. W latach 1952-1954 gra\u0142a w orkiestrze salonowej zorganizowanej przez Agencj\u0119 \u201eArtos\u201d we Wroc\u0142awiu i wyst\u0119puj\u0105cej w uzdrowiskach na Dolnym \u015al\u0105sku, a tak\u017ce akompaniowa\u0142a artystom Opery i Operetki Dolno\u015bl\u0105skiej we Wroc\u0142awiu. W listopadzie 1956 r. na zaproszenie Janusza Mejzy przyjecha\u0142a do Mielca i w grudniu obj\u0119\u0142a klas\u0119 fortepianu w zorganizowanym przez niego Spo\u0142ecznym Ognisku Muzycznym, przekszta\u0142conym w 1962 r. na Pa\u0144stwowe Ognisko Muzyczne. (Pracowa\u0142a w nim do 1965 r.) W latach 1956-1960 kszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w Zaocznym Studium Muzycznym Centralnej Poradni Amatorskiego Ruchu Artystycznego w Poznaniu i uzyska\u0142a uprawnienia pedagogiczno-instruktorskie. Tak\u017ce w 1960 r. otrzyma\u0142a dyplom Pa\u0144stwowej \u015aredniej Szko\u0142y Muzycznej. W 1957 r. zosta\u0142a zatrudniona w WSK Mielec i skierowana do pracy w ZDK, gdzie rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d. W trakcie blisko 40-letniej pracy z \u201eRzeszowiakami\u201d pe\u0142ni\u0142a r\u00f3\u017cne funkcje: ch\u00f3rmistrza, korepetytora baletu, akompaniatora i w latach 80. \u2013 dyrygenta, wnosz\u0105c du\u017cy wk\u0142ad w liczne sukcesy artystyczne krajowe i zagraniczne zespo\u0142u. Wyst\u0119powa\u0142a tak\u017ce jako solistka \u2013 pianistka. Akompaniowa\u0142a Zespo\u0142owi Teatralnemu ZDK (p\u00f3\u017aniej RCK). W ramach tzw. \u201ema\u0142ych form\u201d zorganizowa\u0142a i prowadzi\u0142a w latach 60. zesp\u00f3\u0142 estradowy i grupy wokalne: kwartet m\u0119ski, tercet \u017ce\u0144ski, tercet egzotyczny i zesp\u00f3\u0142 instrumentalny. Komponowa\u0142a i aran\u017cowa\u0142a utwory dla potrzeb tych zespo\u0142\u00f3w. W 1967 r. rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 z reaktywowanym ch\u00f3rem m\u0119skim \u201eMelodia\u201d i p\u00f3\u017aniej ch\u00f3rem mieszanym jako akompaniator, a nast\u0119pnie tak\u017ce jako jeden z dyrygent\u00f3w. Otrzyma\u0142a instruktorsk\u0105 kategori\u0119 I (1969) i kat. S \u2013 specjaln\u0105 (1982). Samodzielnie prowadzi\u0142a ch\u00f3r mieszany \u201eMelodia\u201d od 1993 r. Funkcj\u0119 kierownika artystycznego obu zespo\u0142\u00f3w \u201eMelodia\u201d pe\u0142ni\u0142a od 1997 r. do 2001 r., wnosz\u0105c istotny wk\u0142ad w sukcesy obu ch\u00f3r\u00f3w w kraju i za granic\u0105. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie, prowadz\u0105c ch\u00f3r przy parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu (lata 60., 70. i 80.) oraz ch\u00f3r senior\u00f3w (by\u0142ych pracownik\u00f3w WSK Mielec) przy Radzie Zwi\u0105zkowej WSK w latach 1987-1991. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Odznak\u0105 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 z Wie\u0144cem Laurowym Polskiego Zwi\u0105zku Ch\u00f3r\u00f3w i Orkiestr i Odznak\u0105 Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 PZChiO. Zmar\u0142a 19 I 2018 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLECKI KAZIMIERZ<\/strong>, rektor mieleckiej szko\u0142y, wzmiankowany w 1708 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLEK ALEKSANDER<\/strong>, urodzony 1 VII 1893 r., syn Jana. W 1924 r. uko\u0144czy\u0142 studia lekarskie na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. W latach 30. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lekarza powiatowego w Mielcu. Po II wojnie \u015bwiatowej pracowa\u0142 jako lekarz w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POLEK MICHA\u0141 JAN<\/strong>, urodzony 22 X 1955 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca, syn Romana i Bronis\u0142awy z domu Marsza\u0142ek. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1974 r. Gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w Gryfie Mielec. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1975 r. w Pa\u0144stwowym O\u015brodku Maszynowym w Wojs\u0142awiu jako tokarz. W latach 1976-1978 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. W tym czasie uko\u0144czy\u0142 Techniczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Lotniczych w Zamo\u015bciu z tytu\u0142em mechanika lotniczego i jako mechanik s\u0142u\u017cy\u0142 w jednostce wojskowej w Radomiu. Po powrocie ze s\u0142u\u017cby pracowa\u0142 jako mechanik w Zak\u0142adzie Us\u0142ug Agrolotniczych (1978-1979) i Aeroklubie Mieleckim (1979-1980). W 1980 r. przeszed\u0142 do pracy w Milicji Obywatelskiej na stanowisko kontrolera ruchu drogowego Wydzia\u0142u Ruchu Drogowego KW MO w Rzeszowie. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podoficersk\u0105 Ruchu Drogowego w Piasecznie (1981), kurs chor\u0105\u017cych ruchu drogowego w Piasecznie (1986), Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Oficersk\u0105 w Szczytnie (1988) i Akademi\u0119 Spraw Wewn\u0119trznych w Warszawie z tytu\u0142em magistra administracji (1991). W 1988 r. zosta\u0142 przeniesiony do Sekcji Przest\u0119pstw Gospodarczych RUSW w Mielcu. Od 1990 r. powr\u00f3ci\u0142 do struktur ruchu drogowego w Komendzie Policji w Mielcu i pe\u0142ni\u0142 funkcje: kierownika Samodzielnej Sekcji Ruchu Drogowego (1990-1993), zast\u0119pcy naczelnika Wydzia\u0142u Ruchu Drogowego i Prewencji (1993-1999) i naczelnika Wydzia\u0142u Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji (1999-2008). By\u0142 te\u017c cz\u0142onkiem Komisji ds. Oznakowania Dr\u00f3g przy Staro\u015bcie Powiatowym w Mielcu. W 2008 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy komendanta powiatowego Policji w Mielcu, a w 2010 r. w stopniu m\u0142odszego inspektora przeszed\u0142 na emerytur\u0119. W ramach obowi\u0105zk\u00f3w i poza prac\u0105 zawodow\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z instytucjami zwi\u0105zanymi z ruchem drogowym i wieloma organizacjami spo\u0142ecznymi, m.in. LOK, ZHP, PZMot i Automobilklubem Mieleckim. Pe\u0142ni funkcj\u0119 pe\u0142nomocnika prezesa Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Stowarzyszenia Rodzina Policyjna. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym i Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Krzy\u017cem \u201eZa Dzielno\u015b\u0107\u201d, Z\u0142otym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla LOK\u201d i Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLGAZ (ZAK\u0141AD GAZ\u00d3W TECHNICZNYCH)<\/strong>, wytw\u00f3rnia gaz\u00f3w technicznych wybudowana od podstaw w Mielcu przy ul. Przemys\u0142owej i uruchomiona w 1969 r. Podj\u0119\u0142a produkcj\u0119 acetylenu, tlenu w fazie ciek\u0142ej i gazowej, tlenu medycznego oraz azotu technicznego w stanie ciek\u0142ym i gazowym. Dzia\u0142alno\u015bci\u0105 obj\u0119\u0142a 12 wojew\u00f3dztw Polski po\u0142udniowo-wschodniej, m.in. poprzez filie w Kielcach, Lublinie, Skar\u017cysku-Kamiennej i Tarnowie. Szczeg\u00f3ln\u0105 specjalno\u015bci\u0105 mieleckiego zak\u0142adu sta\u0142a si\u0119 produkcja tlenu medycznego dla szpitali, przychodni i s\u0142u\u017cb ratowniczych. W latach 90. firma prze\u017cywa\u0142a kryzys i starano si\u0119 go przezwyci\u0119\u017cy\u0107 przez restrukturyzacje i zmiany w\u0142ascicieli.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLICJA<\/strong>, organ pa\u0144stwowy powo\u0142any do ochrony porz\u0105dku i bezpiecze\u0144stwa publicznego. Powsta\u0142a w ramach zmian ustrojowych w Polsce po 1989 r., na mocy tzw. pakietu ustaw policyjnych z dnia 6 IV 1990 r. Przekszta\u0142cenie Milicji Obywatelskiej w Policj\u0119 nast\u0105pi\u0142o 10 V 1990 r. M.in. odpolityczniono policjant\u00f3w na wszystkich szczeblach, rozdzielono policj\u0119 od UOP (powo\u0142anego w miejsce zlikwidowanego SB), zdecentralizowano wiele uprawnie\u0144 decyzyjnych i zwi\u0119kszono sk\u0142ady osobowe komend rejonowych. W komendzie w Mielcu w latach 1990-1991 przyj\u0119to 64 nowych policjant\u00f3w, czyli 1\/3 kadry. Nie zmieniono natomiast siedziby g\u0142\u00f3wnej mieleckiej Policji, kt\u00f3ra pozosta\u0142a w budynku przy ul. St. Wyspia\u0144skiego 8, a wi\u0119c w dawnej \u201e40\u201d na Osiedlu Fabrycznym WSK, p\u00f3\u017aniej wielokrotnie modernizowanym i rozbudowanym. Pierwszym komendantem Komendy Rejonowej by\u0142 podinspektor Bogus\u0142aw Chyc, a zast\u0119pc\u0105 nadkomisarz Bronis\u0142aw Rolek. Pierwsze \u015blubowanie policjant\u00f3w garnizonu mieleckiego odby\u0142o si\u0119 jesieni\u0105 1990 r. w Sali Kr\u00f3lewskiej PSM I i II st., a odebra\u0142 je B. Chyc. W 1992 r., po odej\u015bciu B. Chyca na stanowisko komendanta wojew\u00f3dzkiego w Przemy\u015blu, komendantem rejonowym Policji w Mielcu zosta\u0142 nadkomisarz B. Rolek (p\u00f3\u017aniej podinspektor i m\u0142odszy inspektor), a zast\u0119pc\u0105 nadkomisarz Mieczys\u0142aw Babula. W tym czasie mielecka Komenda Rejonowa Policji pracowa\u0142a wed\u0142ug nast\u0119puj\u0105cego rozkazu (schematu) organizacyjnego: 1) Wydzia\u0142 Kryminalny, kt\u00f3rego naczelnikiem by\u0142 podkomisarz Ryszard Szkotnicki, a p\u00f3\u017aniej komisarz M. Babula i komisarz Ryszard Gergont, 2) Wydzia\u0142 Dochodzeniowo \u015aledczy z naczelnikiem komisarzem (p\u00f3\u017aniej nadkomisarzem) Stanis\u0142awem Dusz\u0105 i zast\u0119pc\u0105 aspirantem sztabowym Janem M\u0105czk\u0105; od 1997 r. naczelnikiem zosta\u0142 komisarz Wies\u0142aw Turek, 3) Samodzielna Sekcja Dzielnicowych, kierowana przez komisarza Henryka Buraka i zast\u0119pc\u0119 aspiranta sztabowego Stanis\u0142awa Madeja, 4) Wydzia\u0142 Prewencji z naczelnikiem kom. Henrykiem \u017bygad\u0142\u0105 (p\u00f3\u017aniej podinspektorem), 5) Wydzia\u0142 Ruchu Drogowego, kierowany przez naczelnika komisarza (p\u00f3\u017aniej podinspektora) Micha\u0142a Polka, 6) Wydzia\u0142 Kadr i Szkolenia z naczelnikiem komisarzem Miros\u0142awem Furdyn\u0105 (p\u00f3\u017aniej podinspektorem) i 7) Sekcja Logistyki, kierowana przez aspiranta sztabowego Stanis\u0142awa Skopa. W przeprowadzonej kilka lat p\u00f3\u017aniej zmianach w rozkazie oranizacyjnym powsta\u0142y m.in.: Wydzia\u0142 Ruchu Drogowego i Prewencji z naczelnikiem H. \u017bygad\u0142\u0105 i zast\u0119pcami H. Burakiem i M. Polkiem oraz ksi\u0119gowo\u015b\u0107, kierowana przez g\u0142\u00f3wn\u0105 ksi\u0119gow\u0105 podinspektor Izabel\u0119 Jaros. Kolejna zmiana dotyczy\u0142a rozdzielenia poszczeg\u00f3lnych s\u0142u\u017cb i zmian nazewnictwa. Powsta\u0142y: 1) Sekcja Dochodzeniowo-\u015aledcza z naczelnikiem podinspektorem W. Turkiem, 2) Sekcja Kryminalna z naczelnikiem podinspektorem R. Gergontem, 3) Sekcja Prewencji z naczelnikiem podinspektorem M. Furdyn\u0105 oraz zast\u0119pcami podinspektorem J\u00f3zefem Kie\u0142bas\u0105 i nadkomisarzem Lucjanem Mo\u017adziochem, 4) Sekcja Ruchu Drogowego z naczelnikiem podinspektorem M. Polkiem, 5) Zesp\u00f3\u0142 Kadr i Szkolenia, kierowany przez nadkomisarza Andrzeja Kopcia i podinspektora Wies\u0142awa Marca, 6) Zesp\u00f3\u0142 Finans\u00f3w i Zaopatrzenia, kierowany przez aspiranta sztabowego St. Skopa. Po utworzeniu powiat\u00f3w (1999) rozpisano konkurs na stanowisko komendanta powiatowego w Mielcu. Spo\u015br\u00f3d 8 kandydat\u00f3w najwi\u0119cej g\u0142os\u00f3w otrzyma\u0142 nadkomisarz H. Burak, ale ostatecznie komendantem mianowano nadkomisarza Zbigniewa G\u0142owackiego, pe\u0142ni\u0105cego dot\u0105d funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta w Ropczycach. Zast\u0119pcami zostali nadkomisarz H. Burak i podkomisarz W\u0142adys\u0142aw B\u0142a\u017cejowski. W 2002 r. odwo\u0142ano podinspektora Z. G\u0142owackiego z pe\u0142nionego stanowiska i obowi\u0105zki komendanta powierzono podinspektorowi H. Burakowi. Po trzech miesi\u0105cach komendantem powiatowym zosta\u0142 mianowany podinspektor Ryszard Szkotnicki, I zast\u0119pc\u0105 \u2013 podinspektor H. Burak, a II zast\u0119pc\u0105 nadkomisarz W. B\u0142a\u017cejowski. W 2003 r. podinspektor\u00f3w R. Szkotnickiego i H. Buraka awansowano na stopie\u0144 m\u0142odszego inspektora, a w 2005 r. nadkomisarza W. B\u0142a\u017cejowskiego na stopie\u0144 podinspektora. Wed\u0142ug stanu z dnia 31 XII 2005 r. Komenda Powiatowa Policji liczy\u0142a 218 etat\u00f3w policyjnych oraz 20 etat\u00f3w cywilnych. Poza Mielcem w strukturze funkcjonowalo 3 posterunki w Radomy\u015blu Wielkim, Padwi Narodowej i Przec\u0142awiu oraz 5 rewir\u00f3w dzielnicowych w: Borowej, Czerminie, Gaw\u0142uszowicach, Tuszowie Narodowym i Wadowicach G\u00f3rnych. Od pocz\u0105tku funkcjonowania (1990) Komenda Rejonowa (Powiatowa) w Mielcu plasuje si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce komend w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim (podkarpackim). Od 1999 r. systematycznie spada dynamika przest\u0119pczo\u015bci na terenie powiatu. W\u015br\u00f3d czynnik\u00f3w wp\u0142ywaj\u0105cych na to pozytywne zjawisko wymieni\u0107 mo\u017cna aktywno\u015b\u0107 Sekcji Prewencji, a zw\u0142aszcza Zespo\u0142u ds. Prewencji Kryminalnej i Nieletnich, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cego ze szko\u0142ami, parafiami, instytucjami i stowarzyszeniami na rzecz ochrony m\u0142odzie\u017cy przed przest\u0119pstwami oraz zapobiegania wej\u015bciu m\u0142odych ludzi na drog\u0119 przest\u0119pstwa. Efektem tego wsp\u00f3lnego dzia\u0142ania jest spadaj\u0105ca ilo\u015b\u0107 przest\u0119pstw pope\u0142nianych przez nieletnich. W latach 2007-2008 przeprowadzono remont siedziby Komendy Powiatowej przy ul. S. Wyspia\u0144skiego. 1 VIII 2008 r. awansowano inspektora Ryszarda Szkotnickiego na stanowisko zast\u0119pcy komendanta wojew\u00f3dzkiego Policji w Kielcach. Komendantem Komendy Powiatowej Policji w Mielcu mianowany zosta\u0142 m\u0142odszy inspektor Miros\u0142aw Furdyna. W 2012 r. inspektor Miros\u0142aw Furdyna zosta\u0142 mianowany komendantem powiatowym Policji w Tarnobrzegu, a komendantem powiatowym Policji w Mielcu zosta\u0142 inspektor Andrzej \u015awider. Kolejna zmiana nast\u0105pi\u0142a w czerwcu 2016 r. Stanowisko komendanta obj\u0105\u0142 nadkomisarz Jacek Juwa. 21 IX 2018 r. Komenda Powiatowa Policji w Mielcu otrzyma\u0142a sztandar w czasie uroczysto\u015bci na placu Armii Krajowej. W zwi\u0105zku z powierzeniem podinspektorowi Jackowi Juwie funkcji zast\u0119pcy komendanta wojew\u00f3dzkiego Policji w Rzeszowie (I 2022 r.), na funkcj\u0119 pe\u0142ni\u0105cego obowi\u0105zki komendanta powiatowego Policji w Mielcu powo\u0142ano podinspektora Tomasza Grazd\u0119. Po okresie pe\u0142nienia obowiazk\u00f3w zosta\u0142 powo\u0142any na komendanta powiatowego i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2024 r. Po jego odwo\u0142aniu pe\u0142nienie obowi\u0105zk\u00f3w komendanta powierzono nadkom. Paw\u0142owi Grzegorzowi Lesiowi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendanci:<\/strong> podinspektor Bogus\u0142aw Chyc (1990-1992), nadkomisarz (p\u00f3\u017aniej podinspektor i m\u0142odszy inspektor) Bronis\u0142aw Rolek (1992-1999), podinspektor Zbigniew G\u0142owacki (1999-2002), p.o. podinspektor Henryk Burak (2002), podinspektor \u2013 inspektor Ryszard Szkotnicki (2002-2008), inspektor Miros\u0142aw Furdyna (2008-2012), inspektor Andrzej \u015awider (2012-2016), nadkomisarz\/podinspektor Jacek Juwa (2016-2022), podinsp. Tomasz Grazda (I 2022-2024), p.o. nadkom. Pawe\u0142 Grzegorz Le\u015b (2024-nadal);\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy komendant\u00f3w:<\/strong> nadkomisarz Bronis\u0142aw Rolek (1990\u20131992), nadkomisarz Mieczys\u0142aw Babula (1992-1999), nadkomisarz (p\u00f3\u017aniej podinspektor i m\u0142odszy inspektor) Henryk Burak (1999\u20132007) i nadkom. (p\u00f3\u017aniej podinsp. W\u0142adys\u0142aw B\u0142a\u017cejowski (1999\u20132006), podinsp. Miros\u0142aw Furdyna (2006-2008), kom. Robert P\u0142oszaj (2007-2010), m\u0142. insp. Micha\u0142 Jan Polek (2008-2010), m\u0142. insp. Jeremi Bartosiewicz (2010-2014), nadkom. Andrzej Leszek Sw\u00f3\u0142 (2010-2019), podinsp. Les\u0142aw Zdzieb\u0142o (2014-2019), nadkom. – podinsp. Grzegorz Bajda (2017-2023), nadkom. Adam Mielnicki (2019-II 2022), nadkom. Pawe\u0142 Grzegorz Le\u015b (V 2022-2024), p.o. Ryszard \u0141abaj (2023-2025), m\u0142. insp. Jaros\u0142aw Zych (I 2025-nadal), podkom. Barbara Tomas (I 2025-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLICJA MIEJSKA<\/strong>\u00a0\u2013 zob. STRA\u017b MIEJSKA.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLICJA PA\u0143STWOWA (PP)<\/strong>, utworzona zosta\u0142a na mocy ustawy z 24 VII 1919 r. Komendzie G\u0142\u00f3wnej podlega\u0142y Komendy Okr\u0119gowe, m.in. w Krakowie, a tym \u2013 Komendy Powiatowe, m.in. w Mielcu. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 Komendy Powiatowej by\u0142 dworek i pawilon na posesji przy ul. H. Sienkiewicza, drug\u0105 \u2013 budynek przy ul. W. Potockiego, a trzeci\u0105 \u2013 budynek nr 12 przy ul. T. Ko\u015bciuszki. Komendzie Powiatowej podlega\u0142y posterunki w miejscowo\u015bciach: Apolinary, Borowa, Czermin, Ja\u015blany, Mielec, Padew Narodowa, Przec\u0142aw, Rzoch\u00f3w, Radomy\u015bl Wielki i Zg\u00f3rsko. Mieleccy policjanci odegrali wa\u017cne role nie tylko w utrzymywaniu bezpiecze\u0144stwa publicznego, ale zapisali si\u0119 ofiarn\u0105 i odpowiedzialn\u0105 postaw\u0105 w czasie wielkiej powodzi w 1934 r. We wrze\u015bniu 1939 r., po opuszczeniu miasta przez w\u0142adze administracyjne i policj\u0119, z inspiracji by\u0142ego komendanta W. Wr\u00f3blewskiego zorganizowano pod jego dow\u00f3dztwem Stra\u017c Obywatelsk\u0105, kt\u00f3ra czuwa\u0142a nad porz\u0105dkiem w mie\u015bcie i stara\u0142a si\u0119 przeciwdzia\u0142a\u0107 rabunkom sklep\u00f3w i magazyn\u00f3w. Po ukazaniu si\u0119 zarz\u0105dzenia o organizacji Policji Polskiej Generalnego Gubernatorstwa (17 XII 1939 r.), niemieckie w\u0142adze okupacyjne w Mielcu rozwi\u0105za\u0142y Stra\u017c Obywatelsk\u0105, a powo\u0142a\u0142y Policj\u0119 Polsk\u0105 (tzw. \u201egranatow\u0105\u201d) i stanowi\u0142y dla\u0144 zwierzchnictwo. Siedzib\u0105 Policji by\u0142 budynek szkolny fundacji barona Hirscha przy Pi\u0142sudskistrasse. Polscy policjanci funkcjonowali w niezwykle skomplikowanych uwarunkowaniach i zachowywali si\u0119 bardzo r\u00f3\u017cnie. Jedni wys\u0142ugiwali si\u0119 Niemcom i ponad potrzeb\u0119 gorliwie wykonywali swoje obowi\u0105zki, ale byli te\u017c i tacy, kt\u00f3rzy utrzymywali kontakty z ruchem oporu lub do\u0144 nale\u017celi. Uprzedzaj\u0105c o planowanych aresztowaniach lub innych akcjach niemieckich uratowali niejedno \u017cycie. Byli jednak tak g\u0142\u0119boko zakonspirowani, \u017ce wielu partyzant\u00f3w nie wiedzia\u0142o o tym i strzelaj\u0105c do policjant\u00f3w \u201egranatowych\u201d pope\u0142nia\u0142o tragiczne pomy\u0142ki. W taki spos\u00f3b zgin\u0119li m.in. mieleccy policjanci Zdzis\u0142aw Sarnowski i Julian Toczy\u0144ski. Tragiczny by\u0142 te\u017c los policjant\u00f3w, kt\u00f3rzy z r\u00f3\u017cnych przyczyn (z regu\u0142y s\u0142u\u017cbowych) znale\u017ali si\u0119 na wschodnich terenach Polski, zaj\u0119tych 17 IX 1939 r. przez Armi\u0119 Czerwon\u0105. Niemal wszyscy zostali zamordowani w Katyniu lub w innych radzieckich obozach. (Szerzej w ha\u015ble Katy\u0144skie Tablice.) 27 VII 1944 r. dekretem Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego Policj\u0119 Pa\u0144stwow\u0105 rozwi\u0105zano.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Komendanci powiatowi:<\/strong>\u00a0podkomisarz Franciszek Szczotkowski (1 XII 1919 r. – 1 V 1920 r.), komisarz Stanis\u0142aw Szura (3 V 1920 r. – 10 V 1922 r.), podkomisarz Micha\u0142 W\u0105troba (11 V 1922 r. – V 1924), p.o. komendanta st. przodownik Teofil Kowalski (1 VII 1924 r. – 29 IX 1924 r.), podkomisarz W\u0142adys\u0142aw Wr\u00f3blewski (1 XI 1924 r. – 10 X 1932 r.), komisarz Aleksander J\u00f3zef Wola\u0144ski (XII 1932 r. – VII 1933 r.), komisarz J\u00f3zef Ro\u017cd\u017ce\u0144ski (VII 1933 r. – VIII 1936 r.), komisarz Rudolf Belina (VIII 1936 r. – IX 1939 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLITECHNIKA DZIECI\u0118CA FILIA W MIELCU<\/strong>, projekt Politechniki Rzeszowskiej im. I. \u0141ukasiewicza w Rzeszowie oraz WSK \u201ePZL-Rzesz\u00f3w\u201d SA., uruchomiony w pa\u017adzierniku 2009 r. w Rzeszowie. Jego s\u0142uchaczami s\u0105 dzieci w wieku 9-12 lat. Celem jest pokazanie tajemnic naukowych w spos\u00f3b zabawowy oraz \u201eodci\u0105ganie od telewizji i komputera\u201d. Po powodzeniu PD w Rzeszowie uruchomiono filie w kilku miastach na terenie wojew\u00f3dztwa podkarpackiego, m.in. w Mielcu. Pierwszy wyk\u0142ad w Mielcu odby\u0142 si\u0119 26 X 2013 r. Uczestnikami s\u0105 dwie grupy wyk\u0142adowe rekrutuj\u0105ce si\u0119 ze szk\u00f3\u0142 podstawowych z powiatu mieleckiego. Zaj\u0119cia PD odbywaj\u0105 si\u0119 w Zamiejscowym O\u015brodku Dydaktycznym AGH w Mielcu przy ul. Marii Sk\u0142odowskiej-Curie. Partnerami projektu w Mielcu s\u0105: Polskie Zak\u0142ady Lotnicze Sp. z o.o. w Mielcu (partner strategiczny), Kronospan Mielec Sp. z o.o. oraz Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLITECHNIKA KRAKOWSKA PUNKT KONSULTACYJNY W MIELCU<\/strong>, powsta\u0142 z inicjatywy WSK Mielec w celu wykszta\u0142cenia na miejscu w\u0142asnej kadry z wy\u017cszym wykszta\u0142ceniem. W 1960 r. zorganizowano pilota\u017cowo Punkt Konsultacyjny Studium Magisterskiego Politechniki Krakowskiej w Mielcu i studia te uko\u0144czy\u0142y 23 osoby, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Od roku akademickiego 1962\/1963 r. rozpocz\u0119to kszta\u0142cenie w zakresie studi\u00f3w I stopnia (in\u017cynier). Pierwsze dyplomy in\u017cynierskie odebra\u0142o w 1967 r. 51 os\u00f3b. W kolejnych latach studia podejmowa\u0142o corocznie 50 \u2013 70 os\u00f3b. Siedzibami PK PK by\u0142y obiekty WSK, m.in.: budynki Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych. W 1976 r. z okazji podsumowania 15-lecia dzia\u0142alno\u015bci podano, \u017ce studia w mieleckim PK uko\u0144czy\u0142o 420 os\u00f3b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLITECHNIKA RZESZOWSKA PUNKT KONSULTACYJNY W MIELCU<\/strong>, rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 od roku akademickiego 1974\/1975. Przej\u0105\u0142 dotychczasowy zakres funkcjonowania Punktu Konsultacyjnego Politechniki Warszawskiej (kszta\u0142cenie in\u017cynier\u00f3w o specjalno\u015bciach lotniczych). Jego siedzib\u0105 by\u0142y obiekty Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych przy ul. Wojska Polskiego, a nast\u0119pnie przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLITECHNIKA WARSZAWSKA PUNKT KONSULTACYJNY W MIELCU<\/strong>, powsta\u0142 w 1972 r. z inicjatywy WSK Mielec, w celu wykszta\u0142cenia in\u017cynier\u00f3w o specjalno\u015bciach lotniczych. Funkcjonowa\u0142 w budynku szkolnym WSK przy ul. Wojska Polskiego. W 1974 r. pe\u0142ny zakres dzia\u0142alno\u015bci PW w Mielcu przej\u0119\u0142a Politechnika Rzeszowska, kt\u00f3ra utworzy\u0142a w Mielcu sw\u00f3j Punkt Konsultacyjny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLNA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (147 m) i \u201e\u015blepa\u201d uliczka na osiedlu Wolno\u015bci, boczna ul. M. \u0106wikli\u0144skiej. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 28 III 1973 r. S\u0142u\u017cy jako droga dojazdowa do prywatnych posesji. Nazwa ulicy: POLNA odpowiada jej charakterowi i stanowi technicznemu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201ePOLONIA\u201d (KLUB SPORTOWY \u201ePOLONIA\u201d)<\/strong>, pi\u0142karska dru\u017cyna w Mielcu, powsta\u0142a w 1910 r. Jej za\u0142o\u017cycielami i podstawowymi zawodnikami byli: Henryk Pykosz \u2013 kapitan, Stanis\u0142aw Piechoci\u0144ski, Czes\u0142aw Leyko, Stanis\u0142aw Brzynek, Mieczys\u0142aw D\u0119bicki, Kamil Leyko, Henryk Chrobaczy\u0144ski, Bronis\u0142aw Szwakop i Stanis\u0142aw Wanatowicz. Trenowano razem z \u201ePogoni\u0105\u201d. Poza pi\u0142k\u0105 no\u017cn\u0105 uprawiano biegi. Klub istnia\u0142 do I wojny \u015bwiatowej.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201ePOLONIA\u201d CHICAGO MIELEC<\/strong>, zob. pod has\u0142em KLUB PI\u0141KARSKI \u201ePOLONIA\u201d MIELEC w CHICAGO.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201ePOLONIA RESTITUTA\u201d<\/strong>, Jednodni\u00f3wka Zwi\u0105zku Harcerstwa Rzeczypospolitej i Inicjatywy na Rzecz Obywatelskich Obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci w Mielcu wydawana cyklicznie w ramach obchod\u00f3w Narodowego \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci Polski 11 Listopada w Mielcu. Pierwszy numer ukaza\u0142 si\u0119 w 1998 r. w 80. rocznic\u0119 odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci jako jednodni\u00f3wka mieleckich hufc\u00f3w ZHR. Od 2003 r. wznowiono inicjatyw\u0119 wydawnicz\u0105 dzi\u0119ki wsparciu senatora RP W\u0142adys\u0142awa Ortyla oraz finansowaniu niekt\u00f3rych numer\u00f3w w ramach projekt\u00f3w celowych Ministerstwa Obrony Narodowej. Od 2006 r. jednodni\u00f3wk\u0119 wspiera Inicjatywa na Rzecz Obywatelskich Obchod\u00f3w \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci w Mielcu. Do niekt\u00f3rych numer\u00f3w do\u0142\u0105czane s\u0105 okoliczno\u015bciowe plakaty. Ka\u017cdy z numer\u00f3w po\u015bwi\u0119cony jest tematyce patriotycznej, szczeg\u00f3lnie mieleckim legionistom. Dotychczas przedstawiani byli: 2003 \u2013 W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142ko, 2004 \u2013 Jan Wydro, 2005 \u2013 Jan Cio\u0142kosz, 2006 \u2013 August Jaderny, 2007 \u2013 Franciszek Dubiel, 2008 \u2013 Jan Hajec, 2009 \u2013 Stanis\u0142aw Hyjek, 2010 \u2013 Tadeusz Gardulski, 2011 \u2013 Franciszek Siorek. W roku stulecia mieleckiego skautingu i \u00a0harcerstwa numer po\u015bwi\u0119cono za\u0142o\u017cycielowi pierwszej dru\u017cyny skautowej w Mielcu. Jednodni\u00f3wka jest cz\u0119\u015bci\u0105 projektu, na kt\u00f3ry sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 ponadto wspomnienia o mieleckich legionistach J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego i wieczornica patriotyczna, a ca\u0142o\u015b\u0107 jest realizowana w przededniu Narodowego \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci. Jednodni\u00f3wka jest nieodp\u0142atnie kolportowana 11 XI podczas miejskich uroczysto\u015bci Narodowego \u015awi\u0119ta Niepodleg\u0142o\u015bci. Opr\u00f3cz listopadowych wyda\u0144 w 2010 r. opublikowano okoliczno\u015bciowy numer po\u015bwi\u0119cony 20-leciu Mieleckiej \u015aciany Katy\u0144skiej. W 2005 r. projekt zwi\u0105zany z realizacj\u0105 mieleckiej jednodni\u00f3wki Polonia Restituta zg\u0142oszony zosta\u0142 do nagrody \u201ePro Publico Bono\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Redakcja jednodni\u00f3wki:<\/strong>\u00a0Marek Zaloty\u0144ski, Marek Bednarz (2006), Robert W\u00f3jcik (2010).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Autorzy tekst\u00f3w:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Ortyl, Andrzej Osnowski, Jerzy Skrzypczak, Bogus\u0142aw Czerwie\u0144ski, Marek Bednarz, W\u0142odzimierz G\u0105siewski, Janusz Kr\u0119\u017cel, Witold Kwiatkowski, Edward Michocki, Andrzej Skowron, Ma\u0142gorzata Ciejka, Andrzej Pawlak, Piotr Adamczyk ks., Mieczys\u0142aw Dzia\u0142owski, Janusz Halisz, Krzysztof Babiarz, Halina Mielniczek, Jerzy Klus, Walenty Suchorzowski, Mariusz Bezdzietny, Jacek Danel, Pawe\u0142 D\u0119bicki, Andrzej Huk, Henryk Sowa, Jan St\u0119pie\u0144, Krzysztof Hapta\u015b, Andrzej Ziobro\u0144, S\u0142awomir Wilczy\u0144ski, Maciej Karasi\u0144ski, Renata Paterak, Aleksander Bujak i Marek Zaloty\u0144ski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Drukuje Zak\u0142ad Poligraficzny Zbigniewa Gajka.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKA KOMISJA LIKWIDACYJNA (PKL)<\/strong>, pierwszy, tymczasowy rz\u0105d polski sprawuj\u0105cy w\u0142adz\u0119 w Galicji Zachodniej po rozpadzie monarchii austro-w\u0119gierskiej w pa\u017adzierniku 1918 r. Powsta\u0142 28 X 1918 r. w Krakowie, a depesza o przej\u0119ciu w\u0142adzy przez PKL dotar\u0142a do Mielca 2 XI. Podporz\u0105dkowuj\u0105c si\u0119 PKL dr Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz \u2013 ostatni komisarz mianowany przez Austriak\u00f3w \u2013 w obecno\u015bci swej rady przybocznej przekaza\u0142 w\u0142adz\u0119 w mie\u015bcie Andrzejowi Pawlikowskiemu, ostatniemu przed wojn\u0105 burmistrzowi Mielca. Tak\u017ce burmistrz oraz rada autonomiczna podporz\u0105dkowali si\u0119 PKL. (Nie wszystkie miejscowo\u015bci chcia\u0142y podporz\u0105dkowa\u0107 si\u0119.) W zwi\u0105zku z rozruchami anty\u017cydowskimi w dniu 4 XI 1918 r. w Mielcu, wywo\u0142anymi przez ludno\u015b\u0107 wiejsk\u0105 i powracaj\u0105cych z wojny by\u0142ych \u017co\u0142nierzy z armii austriackiej, burmistrz kontaktowa\u0142 si\u0119 z PKL, prosz\u0105c o pomoc w uzbrojeniu mieleckiej milicji \u2013 stra\u017cy obywatelskiej i policji miejskiej. 10 II 1919 r. PKL po\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z Komitetem Rz\u0105dz\u0105cym we Lwowie i przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w Komisj\u0119 Rz\u0105dz\u0105c\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKA ORGANIZACJA WOJSKOWA (POW)<\/strong>, tajna organizacja wojskowa, utworzona z inicjatywy J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w pa\u017adzierniku 1914 r. w Warszawie z po\u0142\u0105czenia Polskich Dru\u017cyn Strzeleckich i Zwi\u0105zku Strzeleckiego. Jej g\u0142\u00f3wnym celem by\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 wywiadowcza i dywersyjna przeciwko Rosji, a po kryzysie przysi\u0119gowym i aresztowaniu J. Pi\u0142sudskiego, tak\u017ce przeciwko Austro\u2013W\u0119grom i Niemcom. W listopadzie 1918 r. uczestniczy\u0142a w rozbrajaniu wojsk zaborczych, przejmowaniu w\u0142adzy i tworzeniu odradzaj\u0105cej si\u0119 Polski. W grudniu 1918 r. wesz\u0142a w sk\u0142ad Wojska Polskiego. W Mielcu POW powsta\u0142a w marcu 1918 r. z inicjatywy legionisty Jana Wery\u0144skiego (ps. \u201eStanis\u0142aw Fa\u0142\u0119cki\u201d), przy wsparciu Jana Gesinga (porucznika armii austriackiej) i Jana Cio\u0142kosza (chor\u0105\u017cego legionowego). J. Wery\u0144ski zosta\u0142 mianowany komendantem mieleckiej organizacji, kt\u00f3ra liczy\u0142a jesieni\u0105 oko\u0142o 90 os\u00f3b. Sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z sekcji licz\u0105cych po 9 os\u00f3b. Bro\u0144 i amunicj\u0119 zdobywano najcz\u0119\u015bciej w czasie pobytu na mieleckiej stacji transport\u00f3w wojskowych. Organizowano szkolenia i \u0107wiczenia, najcz\u0119\u015bciej w podmieleckich lasach, obserwowano ruchy wojsk austriackich, sporz\u0105dzano plany rozmieszczenia innych austriackich s\u0142u\u017cb mundurowych i chronionych przez nie obiekt\u00f3w. Po rozkazie z Krakowa 1 XI 1918 r. mielecka POW bez wi\u0119kszych k\u0142opot\u00f3w rozbroi\u0142a austriackich \u017candarm\u00f3w, z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 zg\u0142osi\u0142a akces do organizacji. Bez przeszk\u00f3d opanowano dworzec kolejowy i inne wa\u017cniejsze obiekty w Mielcu. Rozbrojono te\u017c batalion niemiecki, przebywaj\u0105cy na odpoczynku w Padwi. Poprzez wys\u0142anie dobrze wyposa\u017conej specjalnej grupy udzielono tak\u017ce wsparcia d\u0119bickiej, a nast\u0119pnie rzeszowskiej POW przy opanowywaniu miasta. W Mielcu POW utworzy\u0142a kompani\u0119 asystencyjn\u0105, kt\u00f3ra pilnowa\u0142a \u0142adu i porz\u0105dku w mie\u015bcie i powiecie. Po utworzeniu Wojska Polskiego, ju\u017c jako kompania zosta\u0142a w\u0142\u0105czona w sk\u0142ad 1. Pu\u0142ku Piechoty Ziemi Rzeszowskiej (p\u00f3\u017aniej 17. p.p. Wojska Polskiego). Nied\u0142ugo potem uczestniczy\u0142a w walkach o wschodnie granice Polski i utrzymanie niepodleg\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKA PARTIA ROBOTNICZA<\/strong>, partia komunistyczna, powsta\u0142a 5 I 1942 r. w Warszawie. Nie wesz\u0142a w sk\u0142ad Mi\u0119dzynarod\u00f3wki Komunistycznej, ale jej si\u0119 podporz\u0105dkowa\u0142a. W warunkach okupacji hitlerowskiej dzia\u0142a\u0142a w konspiracji i w swoim programie na pierwszy plan wysuwa\u0142a: walk\u0119 zbrojn\u0105 z okupantem, odbudow\u0119 niepodleg\u0142ego i demokratycznego pa\u0144stwa polskiego, reformy spo\u0142eczne i gospodarcze oraz sojusz z ZSRR. Jej zbrojnym ramieniem by\u0142a Gwardia Ludowa, przemianowana w 1944 r. na Armi\u0119 Ludow\u0105. Po wyzwoleniu ziem polskich spod okupacji hitlerowskiej przez Armi\u0119 Czerwon\u0105, przy jej wsparciu PPR przej\u0119\u0142a w\u0142adz\u0119 pa\u0144stwow\u0105. W Mielcu pierwsza \u201eTr\u00f3jka PPR\u201d powsta\u0142a wiosn\u0105 1942 r. Pierwszym sekretarzem Komitetu Dzielnicowego PPR by\u0142 Jan Burdzy, a cz\u0142onkami: Maria Chrzanowska, Edmund Bia\u0142og\u00f3rski i Karol Janeczko. By\u0142 on jednym z organizator\u00f3w i cz\u0142onk\u00f3w grupy wypadowej GL, kt\u00f3ra przeprowadzi\u0142a szereg akcji dywersyjnych i bojowych w latach 1942-1943. 7 VIII 1944 r. (w drugim dniu po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej) utworzy\u0142 si\u0119 komitet organizacyjny Komitetu Powiatowego PPR w sk\u0142adzie: Roman Marian G\u00f3rnisiewicz, Kazimierz Kar\u0142owicz, Adolf Kubi\u015b i Stefan Partyka, a 24 VIII powo\u0142ano Tymczasowy Komitet Powiatowy z K. Kar\u0142owiczem \u2013 I sekretarzem na czele. Powsta\u0142a te\u017c kom\u00f3rka PPR w PZL Mielec, a jej organizatorem by\u0142 Maciej Sarnowski. W powsta\u0142ej 23 VIII 1944 r. Powiatowej Radzie Narodowej cz\u0142onkowie PPR pocz\u0105tkowo nie odgrywali wi\u0119kszej roli i dopiero 1 XII tego roku do Prezydium PRN wszed\u0142 R. G\u00f3rnisiewicz. Po usuni\u0119ciu J. Lubosa starost\u0105 zosta\u0142 wprawdzie Kazimierz Kar\u0142owicz, ale w\u015br\u00f3d pracownik\u00f3w starostwa by\u0142o niewielu cz\u0142onk\u00f3w PPR. W \u015bcis\u0142ym kierownictwie MRN nie by\u0142o natomiast nikogo z PPR. Nasilona dzia\u0142alno\u015b\u0107 werbunkowa Komitetu Powiatowego przyczyni\u0142a si\u0119 do wzrostu ilo\u015bci cz\u0142onk\u00f3w, zw\u0142aszcza po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej. W po\u0142owie 1945 r. miejska organizacja PPR liczy\u0142a 196 cz\u0142onk\u00f3w. Wielu aktywist\u00f3w partyjnych zosta\u0142o skierowanych na Ziemie Odzyskane w sk\u0142adach grup operacyjnych, kt\u00f3rych zadaniem by\u0142o organizowanie w\u0142adzy i \u017cycia spo\u0142eczno-politycznego. W kolejnych latach planowa monopolizacja w\u0142adzy PPR w kraju, po\u0142\u0105czona z bezwzgl\u0119dn\u0105 walk\u0105 z opozycj\u0105, znalaz\u0142a swoje odbicie w wydarzeniach na terenie Mielca i powiatu. Reforma rolna, nacjonalizacja przedsi\u0119biorstw, upowszechnianie o\u015bwiaty i odbudowa kraju ze zniszcze\u0144 wojennych przysparza\u0142a nowej w\u0142adzy zwolennik\u00f3w, jednak groz\u0105 napawa\u0142y liczne aresztowania opozycjonist\u00f3w (byli \u017co\u0142nierze AK, ludowcy) i wyw\u00f3zki do radzieckich \u0142agr\u00f3w, a nierzadko zab\u00f3jstwa w tajemniczych okoliczno\u015bciach. W walkach tych gin\u0119li te\u017c PPR-owcy. T\u0119 sytuacj\u0119 nieco z\u0142agodzi\u0142a amnestia po wyborach w 1947 r. Liczba cz\u0142onk\u00f3w PPR w powiecie mieleckim, a zw\u0142aszcza w Mielcu, wyra\u017anie w\u00f3wczas wzros\u0142a (VII 1947 \u2013 1301, IX 1948 \u2013 1976). W tym okresie cz\u0142onkowie PPR i PPS zdominowali ju\u017c organy samorz\u0105dowe i w du\u017cym stopniu administracj\u0119. Na podstawie uchwa\u0142y II Zjazdu PPR z dnia 14 \u00a0XII 1948 r. partia zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 i w czasie Kongresu Zjednoczeniowego PPR i PPS w Warszawie (15-21 XII 1948 r.) wesz\u0142a w sk\u0142ad Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
I sekretarze Komitetu Powiatowego PPR:<\/strong>\u00a0Kazimierz Kar\u0142owicz, Roman G\u00f3rnisiewicz, W\u0142adys\u0142aw Ptak, Leonard Rjatin, Zygmunt Anuszewski, Tadeusz Dyjak, Edward Siod\u0142ak, Oskar Brudys.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKA PARTIA SOCJALISTYCZNA (PPS)<\/strong>, partia polityczna utworzona w listopadzie 1892 r. na zje\u017adzie socjalist\u00f3w w Pary\u017cu. Stawia\u0142a sobie za cel odzyskanie niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 oraz wprowadzenie programu socjalistycznego. Mimo wielu tar\u0107 wewn\u0119trznych i roz\u0142am\u00f3w, odegra\u0142a jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych r\u00f3l w odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119, a nast\u0119pnie w \u017cyciu spo\u0142eczno-politycznym kraju w latach mi\u0119dzywojennych (m.in. J. Pi\u0142sudski, W. S\u0142awek, I. Daszy\u0144ski, J. Moraczewski). Ko\u0142o PPS w Mielcu powsta\u0142o w 1923 r., a jego za\u0142o\u017cycielem i prezesem do 1939 r. by\u0142 legionista Jan Chru\u015bciel. W \u017cyciu politycznym cz\u0142onkowie PPS nie odgrywali wi\u0119kszej roli. Byli natomiast wsp\u00f3\u0142organizatorami m.in. Zwi\u0105zku Zawodowego Pracownik\u00f3w Fizycznych, Robotniczego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci i Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Brali te\u017c udzia\u0142 w manifestacjach politycznych organizowanych w Mielcu i na terenie powiatu. W czasie II wojny \u015bwiatowej PPS na terenie okupowanego kraju zosta\u0142a rozwi\u0105zana. Dopiero we wrze\u015bniu 1944 r. utworzono Odrodzon\u0105 PPS, lecz parti\u0119 os\u0142abia\u0142y spory o program, polityk\u0119 i samodzielno\u015b\u0107. Komitet Powiatowy w Mielcu powsta\u0142 24 X 1944 r., a jego przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 Jan Goc. Organizacja liczy\u0142a w\u00f3wczas 46 cz\u0142onk\u00f3w. W wybranych w\u0142adzach powiatowych nie odgrywa\u0142a wi\u0119kszej roli, ale w Prezydium MRN obsadzi\u0142a wszystkie najwa\u017cniejsze funkcje. Przewodnicz\u0105cym i burmistrzem zosta\u0142 Antoni Droba, a zast\u0119pcami i wiceburmistrzami Jan Chru\u015bciel i Micha\u0142 G\u0142uch. Do marca 1945 r. liczba cz\u0142onk\u00f3w wzros\u0142a nieznacznie (112) i podobnie by\u0142o w nast\u0119pnych miesi\u0105cach tego roku. Sytuacja zmieni\u0142a si\u0119 na korzy\u015b\u0107 w 1946 r. Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142o uroczyste wr\u0119czenie sztandaru powiatowej organizacji PPS (6 stycznia). W kolejnych miesi\u0105cach przybywa\u0142o cz\u0142onk\u00f3w, st\u0105d w pa\u017adzierniku przyst\u0105piono do porz\u0105dkowania kartoteki cz\u0142onkowskiej. W 1947 r. nasili\u0142y si\u0119 spory w kwestii wsp\u00f3\u0142pracy z PPR i udzia\u0142u PPS w administracyjnych w\u0142adzach powiatu i miasta. 19 VIII 1947 r. zorganizowano wsp\u00f3ln\u0105 z PPR konferencj\u0119 powiatow\u0105, kt\u00f3ra zbli\u017cy\u0142a dzia\u0142aczy obu partii. 14 IX tego roku wybrano PK PPS, powierzaj\u0105c funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego lekarzowi Stanis\u0142awowi Maraszewskiemu, a sekretarzem wybrano Jana Chru\u015bciela. Dynamicznie ros\u0142a liczba cz\u0142onk\u00f3w na terenie miasta i powiatu. W pa\u017adzierniku 1947 r. by\u0142o 842 cz\u0142onk\u00f3w, w czerwcu 1948 r. \u2013 1294, a w listopadzie 1948 r. \u2013 1359. W kwietniu 1948 r. WK PPS w Rzeszowie zmieni\u0142 mieleckie w\u0142adze powiatowe partii, wprowadzaj\u0105c na funkcj\u0119 sekretarza W\u0142adys\u0142awa Rzeszutka \u2013 zwolennika jedno\u015bci z PPR. R\u00f3wnocze\u015bnie prowadzono weryfikacj\u0119 cz\u0142onk\u00f3w i usuwano zwolennik\u00f3w odr\u0119bno\u015bci partii. Dzia\u0142anie te prowadzono w ca\u0142ym kraju, st\u0105d jesieni\u0105 1948 r. we w\u0142adzach PPS wszystkich szczebli zdecydowanie przewa\u017cali zwolennicy po\u0142\u0105czenia si\u0119 z PPR. W czasie Kongresu Zjednoczeniowego w Warszawie (15-21 XII 1948 r.) powsta\u0142a Polska Zjednoczona Partia Robotnicza. PPS przesta\u0142a w kraju istnie\u0107. Nie przerwa\u0142a natomiast dzia\u0142alno\u015bci na uchod\u017astwie. (Funkcjonowa\u0142 Centralny Komitet Zagraniczny PPS.) Wznowienie dzia\u0142alno\u015bci w kraju nast\u0105pi\u0142o w listopadzie 1987 r. W Mielcu nowa PPS powsta\u0142a w styczniu 1993 r., a jej liderem by\u0142 Jacek Krzysztof Danel. Z powodu \u201ewewn\u0119trznego kryzysu zwi\u0105zanego ze stanowiskiem cz\u0119\u015bci cz\u0142onk\u00f3w partii wobec ugrupowa\u0144 postkomunistycznych\u201d z dniem 19 XI 1994 r. zawieszono dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKA ZJEDNOCZONA PARTIA ROBOTNICZA<\/strong>, partia komunistyczna, powsta\u0142a na Kongresie Zjednoczeniowym w Warszawie (15-21 XII 1948 r.) z po\u0142\u0105czenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej. Za\u0142o\u017cenia ideowe opierano na doktrynie komunizmu, ale z biegiem lat coraz bardziej odwo\u0142ywano si\u0119 do idei narodowych. Celem nadrz\u0119dnym by\u0142o utworzenie pa\u0144stwa socjalistycznego i wspieranie budowy komunizmu na ca\u0142ym \u015bwiecie. Od pocz\u0105tku swojego funkcjonowania by\u0142a si\u0142\u0105 kieruj\u0105c\u0105 pa\u0144stwem i kontroluj\u0105c\u0105 wszystkie dziedziny jego \u017cycia spo\u0142eczno-gospodarczego. By\u0142o to mo\u017cliwe dzi\u0119ki m.in. konsekwentnie stosowanej zasadzie tzw. centralizmu demokratycznego w partii, centralnemu zarz\u0105dzaniu pa\u0144stwem poprzez wytyczanie kierunk\u00f3w rozwoju, a tak\u017ce decydowaniu o obsadzie kadr kierowniczych we wszystkich urz\u0119dach i instytucjach pa\u0144stwowych oraz zak\u0142adach pracy. Obowi\u0105zuj\u0105cymi tre\u015bciami program\u00f3w i plan\u00f3w dzia\u0142alno\u015bci instancji partyjnych wszystkich szczebli by\u0142y: problematyka ideologiczna, stan ilo\u015bciowy cz\u0142onk\u00f3w oraz tematyka gospodarcza i spo\u0142eczna. W PZL Mielec ju\u017c w grudniu 1948 r. zorganizowano konferencj\u0119 wyborczo-zjednoczeniow\u0105. I Konferencja Sprawozdawczo-Wyborcza Komitetu Powiatowego w Mielcu odby\u0142a si\u0119 13 III 1949 r. Na pocz\u0105tku lat 50. ilo\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w niewiele wzros\u0142a (1950 \u2013 2 437, 1953 \u2013 2 473). Systematyczny wzrost, zar\u00f3wno w mie\u015bcie jak i na wsi, nast\u0105pi\u0142 po 1956 r. Nasilenie pracy ideowo-wychowawczej w zak\u0142adach pracy i na zebraniach wiejskich oraz r\u00f3\u017cne rodzaje nacisk\u00f3w z jednej strony, a z drugiej \u2013 nadzieja na popraw\u0119 sytuacji spo\u0142eczno-gospodarczej po zmianach w kierownictwie centralnym PZPR (W\u0142adys\u0142aw Gomu\u0142ka \u2013 1956 i Edward Gierek \u2013 1971), przynios\u0142y znaczne zwi\u0119kszenie szereg\u00f3w partyjnych. W 1968 r. w powiecie mieleckim by\u0142o 5 284 cz\u0142onk\u00f3w i kandydat\u00f3w, w tym: 2 383 pracownik\u00f3w umys\u0142owych, 1 952 robotnik\u00f3w i 871 ch\u0142op\u00f3w. Przed likwidacj\u0105 powiat\u00f3w w 1975 r., stan na 1 XII 1974 r. wynosi\u0142: 7462 cz\u0142onk\u00f3w i kandydat\u00f3w, w tym: 3493 robotnik\u00f3w, 2825 pracownik\u00f3w umys\u0142owych, 933 ch\u0142op\u00f3w i 211 innych. W wyniku reformy podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa i zlikwidowaniu powiat\u00f3w, m.in. mieleckiego, organizacja miejska PZPR w Mielcu i organizacje PZPR w poszczeg\u00f3lnych gminach stanowi\u0142y odr\u0119bne organizmy, podleg\u0142e organizacji wojew\u00f3dzkiej PZPR, zgodnie z podzia\u0142em administracyjnym. (Mielec nadal wchodzi\u0142 w sk\u0142ad wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego.) Po odej\u015bciu organizacji gminnych liczba cz\u0142onk\u00f3w PZPR w Mielcu nadal ros\u0142a. W 1977 r. by\u0142o 7 268 cz\u0142onk\u00f3w i kandydat\u00f3w, w tym: 4 678 robotnik\u00f3w, 2 341 pracownik\u00f3w umys\u0142owych i 249 innych, a w 1979 r. by\u0142o 8 475 cz\u0142onk\u00f3w i kandydat\u00f3w, w tym: 5 438 robotnik\u00f3w, 2 608 pracownik\u00f3w umys\u0142owych i 429 innych. R\u00f3wnocze\u015bnie z pog\u0142\u0119biaj\u0105cym si\u0119 kryzysem gospodarczym w Polsce narasta\u0142 kryzys wewn\u0105trz PZPR. Kolejna nowa ekipa ze Stanis\u0142awem Kani\u0105 i gen. Wojciechem Jaruzelskim (1980) nie uzyska\u0142a ju\u017c du\u017cego kredytu zaufania, a powstanie NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d wywo\u0142a\u0142o proces \u201eoddawania legitymacji partyjnych\u201d. Nasili\u0142 si\u0119 on po wprowadzeniu stanu wojennego (13 XII 1981) i w kolejnych latach 80. Tak dzia\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w Mielcu. Ubywa\u0142o cz\u0142onk\u00f3w, a r\u00f3wnocze\u015bnie ros\u0142a ilo\u015b\u0107 niezadowolonych z dotychczasowych reform i dzia\u0142alno\u015bci partii. Pod koniec lat 80. coraz cz\u0119\u015bciej zach\u0119cano w\u0142adze do porozumienia si\u0119 z opozycj\u0105. Przegrane wybory w czerwcu 1989 r. spowodowa\u0142y utrat\u0119 monopolu w\u0142adzy i masowe opuszczanie partii, zw\u0142aszcza przez szeregowych cz\u0142onk\u00f3w. W czasie XI Zjazdu w Warszawie (29 I 1990 r.) nast\u0105pi\u0142o samorozwi\u0105zanie partii. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w Zjazdu utworzy\u0142a dwie partie: Socjaldemokracj\u0119 Rzeczypospolitej Polskiej (SdRP) i Uni\u0119 Socjaldemokratyczn\u0105. W Mielcu rozpocz\u0119to tworzenie struktur SdRP.
I sekretarze Komitetu Powiatowego PZPR:<\/strong>\u00a0Oskar Brundys (1948-1949), W\u0142adys\u0142aw Rarus (1949-1950), Walenty Warcho\u0142 (1950), Stanis\u0142aw Piasecki (1950-1951), Czes\u0142aw Anio\u0142ek (1951), Marian \u017burek (1951-1952), J\u00f3zef Bylinowski (1952) Konstanty Kurdybacha (1952-1953), Antoni \u017barkowski (1953-1954), Micha\u0142 Cygan (1954-1960), Zdzis\u0142aw Cichocki (1961-1966), Tadeusz Kunc (1966-1974), Stefan Kucharski (1974-1975).
I sekretarze Komitetu Miejskiego (od 1975 r.):<\/strong>\u00a0Stefan Kucharski (1975-1981), Stanis\u0142aw Tomaszewski (1981-1982), Jan Kapinos \u2013 spo\u0142ecznie (1982-1983), Ryszard Wolak (1983-1990).
Sekretarze KM (od 1975 r.):<\/strong>\u00a0Stefan Jarosz (1975-1981), Stanis\u0142aw St\u0105por (1975-1977, 1983-1990), Janusz Stachura (1977-1979), Wies\u0142aw Ciesielski (1979-1981), Edward \u015awiderski (1981-1983), Andrzej Sucharzewski (1981-1983), Leszek M\u0142y\u0144czak (1983-1985), Roman Palej (1983-1987), J\u00f3zef Smaczny (1985-1990).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKI CZERWONY KRZY\u017b<\/strong>, organizacja spo\u0142eczna utworzona w 1919 r. do realizowania zada\u0144 Czerwonego Krzy\u017ca. Pocz\u0105tkowo pomaga\u0142 ofiarom I wojny \u015bwiatowej i ofiarom r\u00f3\u017cnych epidemii, a p\u00f3\u017aniej szkoli\u0142 ratownik\u00f3w sanitarnych i pomocnicze kadry piel\u0119gniarskie. W czasie II wojny \u015bwiatowej pomaga\u0142 je\u0144com, wi\u0119\u017aniom, wysiedle\u0144com i \u00a0ruchowi oporu oraz pomaga\u0142 lekarzom w przypadkach epidemii. Po wojnie m.in. udziela\u0142 \u00a0pomocy r\u00f3\u017cnego rodzaju ofiarom wojny i tworzy\u0142 plac\u00f3wki ochrony zdrowia (s\u0142u\u017cby zdrowia), m.in.: pogotowia ratunkowe, szko\u0142y piel\u0119gniarskie i zak\u0142ady lecznicze oraz kontynuowa\u0142 akcje zwi\u0105zane z poszukiwaniem zaginionych w czasie wojny. Inicjatorami powstania i pierwszymi pe\u0142nomocnikami PCK w Mielcu byli: lekarz Teodor Ciencia\u0142a i pomagaj\u0105ca mu Fryderyka Frankowa. 10 XII 1945 r. powsta\u0142o Ko\u0142o Zak\u0142adowe PCK przy WSK Mielec, zorganizowane przez dr. Jana Pietrykowskiego, kt\u00f3rego wybrano prezesem tego Ko\u0142a. W latach 1945-1950 skupiono si\u0119 na realizacji podstawowych zada\u0144 organizacji, m.in.: pomagano ofiarom wojny i rodzinom w poszukiwaniu zaginionych, prowadzono kursy sanitarne, rozdawano dary z kraju i zagranicy (odzie\u017c, \u017cywno\u015b\u0107, \u015brodki sanitarne), uczestniczono w akcji ekshumacyjnej \u017co\u0142nierzy poleg\u0142ych w czasie wojny na ziemi mieleckiej (1947), zorganizowano pogotowie ratunkowe w Mielcu (XI 1949 r.) i uruchomiono O\u015brodek Masowego Szkolenia Sanitarnego (1949). I Zjazd Delegat\u00f3w Oddzia\u0142u w Mielcu odby\u0142 si\u0119 24 IX 1950 r., a w sk\u0142ad pierwszego zarz\u0105du weszli: dr Stefan Figas \u2013 przewodnicz\u0105cy oraz dr Teodor Ciencia\u0142a, Jan Czech, Tadeusz Diabelec i J\u00f3zef Rzegocki. Pierwszym kierownikiem biura Zarz\u0105du Powiatowego by\u0142a Michalina Solarska, kt\u00f3rej spo\u0142ecznie pomaga\u0142 m\u0105\u017c \u2013 Kazimierz Solarski. W celu wzmocnienia pracy zarz\u0105du powo\u0142ano cztery komisje problemowe: m\u0142odzie\u017cow\u0105, o\u015bwiaty zdrowotnej, opieki spo\u0142ecznej i krwiodawstwa oraz grup\u0119 spo\u0142ecznych instruktor\u00f3w m\u0142odzie\u017cowych. Realizuj\u0105c wytyczne I Krajowego Zjazdu PCK (1951), stacj\u0119 pogotowia ratunkowego przekazano do Ministerstwa Zdrowia, a skupiono si\u0119 na rozwijaniu o\u015bwiaty sanitarnej, szkoleniu w zakresie udzielania pierwszej pomocy i przygotowywaniu pomocniczych kadr dla plac\u00f3wek zdrowia. M.in. w 1953 r. zorganizowano roczny kurs m\u0142odych piel\u0119gniarek, a w 1956 r. uruchomiono dwuletni\u0105 zasadnicz\u0105 szko\u0142\u0119 asystentek piel\u0119gniarek. U schy\u0142ku lat 50. podj\u0119to nowy rodzaj dzia\u0142a\u0144 opieku\u0144czych \u2013 tworzenie punkt\u00f3w opieki nad lud\u017ami starszymi. Szkolono te\u017c siostry pogotowia m.in. dla potrzeb tych punkt\u00f3w i prowadzenia dzia\u0142alno\u015bci o\u015bwiatowo-zdrowotnej. Uczestniczono w akcjach ratowniczych, m.in. w 1964 r. dru\u017cyna medyczno-sanitarna WSK Mielec wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w ewakuacji ludno\u015bci wsi Ziempni\u00f3w, zalanej przez rzek\u0119 Bre\u0144. Aktywno\u015b\u0107 mieleckiej organizacji by\u0142a w tym okresie wielokrotnie nagradzana proporcem przechodnim za zdobycie I miejsca w wojew\u00f3dzkim wsp\u00f3\u0142zawodnictwie pomi\u0119dzy oddzia\u0142ami. W latach 70. rozwini\u0119to akcj\u0119 honorowego krwiodawstwa. Od pocz\u0105tku swej dzia\u0142alno\u015bci (IV 1970 r.) do dzi\u015b wiod\u0105c\u0105 rol\u0119 w tym zakresie pe\u0142ni Klub Honorowego Dawcy Krwi przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Rozwijano prac\u0119 z dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105, propaguj\u0105c higien\u0119, wychowanie zdrowotne, przysposobienie sanitarne i wdra\u017caj\u0105c do dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142eczno-opieku\u0144czej. Dzia\u0142ania te intensyfikowano w czasie corocznego majowego \u201eTygodnia PCK\u201d. O rozwoju mieleckiej organizacji PCK \u015bwiadczy\u0142 wzrost ilo\u015bci k\u00f3\u0142 i cz\u0142onk\u00f3w. W 1948 r. dzia\u0142a\u0142y na terenie powiatu mieleckiego 34 ko\u0142a doros\u0142ych (2 350 cz\u0142onk\u00f3w) i 64 ko\u0142a szkolne (5 998 cz\u0142onk\u00f3w), a pod koniec 1974 r. by\u0142y 64 ko\u0142a doros\u0142ych (7 475 cz\u0142onk\u00f3w) i 69 k\u00f3\u0142 szkolnych (11 200 cz\u0142onk\u00f3w). Po zmianie podzia\u0142u administracyjnego kraju w 1975 r., kiedy cz\u0119\u015b\u0107 k\u00f3\u0142 przekazano do s\u0105siednich wojew\u00f3dztw, w ramach mieleckiej organizacji pozosta\u0142o 45 k\u00f3\u0142 doros\u0142ych (7 485 cz\u0142onk\u00f3w) i 55 k\u00f3\u0142 szkolnych (10 500 cz\u0142onk\u00f3w). 17 IX 1979 r. na lotnisku Babice 23-osobowa dru\u017cyna medyczno-sanitarna WSK Mielec, jako reprezentacja Polski uczestniczy\u0142a w Mi\u0119dzynarodowych Pokazach Sprawno\u015bciowych Dru\u017cyn Medyczno\u2013 Sanitarnych i zdoby\u0142a specjalne wyr\u00f3\u017cnienie. W 1980 r. zbierano ofiary pieni\u0119\u017cne dla ofiar trz\u0119sienia ziemi we W\u0142oszech. Stan wojenny (13 XII 1981 r \u2013 21 VII 1983 r.) i pog\u0142\u0119biaj\u0105cy si\u0119 kryzys gospodarczy w Polsce wp\u0142yn\u0119\u0142y na pogorszenie si\u0119 sytuacji \u017cyciowej wielu rodzin, st\u0105d PCK w\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 do mi\u0119dzynarodowej akcji dystrybucji zagranicznych paczek dla najbardziej potrzebuj\u0105cych. W 1982 r. uruchomiono drugi Punkt Opieki nad Samotnym Chorym, a w 1985 r. – trzeci. Do dzia\u0142alno\u015bci opieku\u0144czej do\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 Liceum Medyczne organizuj\u0105c \u201ePogotowie \u017byczliwo\u015bci\u201d. W latach 90. zintensyfikowano dzia\u0142ania promocyjne w zakresie higieny szkolnej, m.in. poprzez \u201eKlub Wiewi\u00f3rka\u201d przy ka\u017cdym Szkolnym Kole PCK oraz konkursy wiedzy. Kilkakrotnie organizowano Rejonowe Festyny Pracownik\u00f3w S\u0142u\u017cby Zdrowia i Pracownik\u00f3w PCK. Od 1996 r. nie prowadzono Punkt\u00f3w Opieki nad Chorym, gdy\u017c przetarg na te us\u0142ugi wygra\u0142a inna organizacja. Pozostali natomiast wolontariusze, kt\u00f3rzy indywidualnie opiekowali si\u0119 poszczeg\u00f3lnymi chorymi. W lipcu 1997 r. przeniesiono siedzib\u0119 do Szpitala Rejonowego. W tym samym czasie, w zwi\u0105zku z wielk\u0105 powodzi\u0105 w po\u0142udniowej Polsce, w\u0142\u0105czono si\u0119 do og\u00f3lnopolskiej akcji \u201ePCK powodzianom\u201d. Pod koniec lat 90. i w pierwszych latach XXI w. uczestniczono w szeregu akcji og\u00f3lnopolskich, organizuj\u0105c ich przebieg na terenie regionu mieleckiego. By\u0142y to m.in.: \u201eSpotkania op\u0142atkowe\u201d w styczniu, \u201eOlimpiada Zdrowego Stylu \u017bycia\u201d w kwietniu, \u201eTydzie\u0144 PCK\u201d i \u201eMistrzostwa Pierwszej Pomocy\u201d w maju, \u201eM\u0142oda Krew Ratuje \u017bycie\u201d (od wrze\u015bnia do marca), Pielgrzymki na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119 w Cz\u0119stochowie i do Kalwarii Pac\u0142awskiej oraz konkursy plastyczne o tematyce zdrowotnej. Wyrazem uznania dla osi\u0105gni\u0119\u0107 mieleckiej organizacji PCK by\u0142o powierzenie dr. Stanis\u0142awowi Kowalowi funkcji prezesa Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego PCK w Rzeszowie i p\u00f3\u017aniej prezesa Podkarpackiego Zarz\u0105du Okr\u0119gowego PCK. W 2005 r. nadano mu tytu\u0142 Honorowego Prezesa PZO PCK w Rzeszowie. Przez wiele lat siedziba mieleckiej organizacji PCK znajduje si\u0119 w Szpitalu Powiatowym, a w pierwszych latach XXI w. mielecka organizacja przenios\u0142a si\u0119 do nowej siedziby przy ul. S. \u017beromskiego 17.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Stefan Figas, Teodor Ciencia\u0142a, J\u00f3zef Rzegocki, Franciszek Marnik, Jan Torba, Stanis\u0142aw Kowal, Zofia G\u0105ska, Janusz Zdzieb\u0142o, Leszek Kaczmarczyk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni dzia\u0142acze i pracownicy etatowi:<\/strong>\u00a0Krystyna Bar, Halina Ciencia\u0142a, Fryderyka Frank, Helena G\u0142odzik, Emil Gross, Miros\u0142awa Karbowska, Stanis\u0142aw Kocur, Stanis\u0142aw Kowal, Irena Kowieska, W\u0142adys\u0142aw Krzemieniec, Stanis\u0142aw Lis, Krystyna \u0141atka, Helena Matuszkiewicz, Rozalia Moskal, Czes\u0142awa Nowakowska, Krystyna Pi\u0119ko\u015b, Jan Przybylski, Marian Ratusznik, Henryk Sitarek, Andrzej Sitko, Michalina Solarska, Kazimierz Solarski i Marian Tarnawski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE STRONNICTWO LUDOWE<\/strong>, partia polityczna utworzona w 1990 r. z po\u0142\u0105czenia Polskiego Stronnictwa Ludowego \u201eOdrodzenie\u201d \u2013 sukcesora Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego i du\u017cej cz\u0119\u015bci cz\u0142onk\u00f3w \u201ewilanowskiego\u201d Polskiego Stronnictwa Ludowego. Na terenie Mielca powsta\u0142o Ko\u0142o Miejskie licz\u0105ce ponad 20 os\u00f3b. Od 1999 r. rozpocz\u0105\u0142 funkcjonowanie Zarz\u0105d Powiatowy, kt\u00f3rego prezesem zosta\u0142 Leszek Deptu\u0142a. \u00a0 Jego cz\u0142onkowie wykazywali od pocz\u0105tku aktywno\u015b\u0107 spo\u0142eczno-polityczn\u0105, czego efektem by\u0142o pe\u0142nienie wa\u017cnych funkcji publicznych z wyboru. L. Deptu\u0142a by\u0142 marsza\u0142kiem wojew\u00f3dztwa podkarpackiego w kadencji 2002-2006, a od 2006 r. jest radnym do Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego. A. Chrab\u0105szcz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicestarosty powiatu mieleckiego w kadencji 2002-2006, a w 2006 r. zosta\u0142 wybrany starost\u0105 powiatu mieleckiego. Ponadto cz\u0142onkami PSL s\u0105 w\u00f3jtowie kilku gmin powiatu mieleckiego, pracownicy funkcyjni Starostwa Powiatowego, dyrektor Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego, prezes Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d oraz kilkunastu kierownik\u00f3w r\u00f3\u017cnych jednostek i zak\u0142ad\u00f3w pracy na terenie Mielca. W wyborach do parlamentu w 2007 r. Leszek Deptu\u0142a uzyska\u0142 mandat poselski. Jego rozwijaj\u0105c\u0105 si\u0119 karier\u0119 polityczn\u0105 przerwa\u0142a katastrofa samolotowa pod Smole\u0144skiem 10 IV 2010 r. (Zgin\u0105\u0142 w niej wraz z prezydentem RP Lechem Kaczy\u0144skim i innymi cz\u0142onkami delegacji pa\u0144stwowej udaj\u0105cymi si\u0119 na uroczysto\u015bci w Katyniu.) W wyborach samorz\u0105dowych w 2010 r. PSL, startuj\u0105ce w Komitecie Wyborczym Porozumienie Samorz\u0105dowo-Gospodarcze, zdoby\u0142o 8 mandat\u00f3w i stworzy\u0142o koalicj\u0119 rz\u0105dz\u0105c\u0105. Andrzej Chrab\u0105szcz zosta\u0142 wybrany ponownie starost\u0105. Tak\u017ce w gminach cz\u0142onkowie PSL uzyskali wiele mandat\u00f3w. W 2012 r. w Ro\u017cniatach odby\u0142 si\u0119 Powiatowy Zjazd Delegat\u00f3w PSL, w czasie kt\u00f3rego wybrano nowy zarz\u0105d. Funkcj\u0119 prezesa powierzono Andrzejowi Chrab\u0105szczowi (staro\u015bcie powiatowemu), a wiceprezesami zostali: Stefan Rysak, Stanis\u0142aw Lonczak i Janusz Bik. Ponadto w sk\u0142ad zarz\u0105du weszli: Stanis\u0142aw Tomza (sekretarz), Micha\u0142 Deptu\u0142a (II sekretarz, rzecznik prasowy), Bogus\u0142aw Peret (skarbnik) oraz Beata Zakr\u0119cka, Kazimierz Popio\u0142ek, Andrzej Bardowski i Jan Bik \u2013 cz\u0142onkowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi Zarz\u0105du Powiatowego:<\/strong>\u00a0Leszek Deptu\u0142a, Andrzej Chrab\u0105szcz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi Ko\u0142a Miejskiego<\/strong>: Stanis\u0142aw Staniszewski, J\u00f3zef Dziekan, Wiktor Ochalik, Barbara Grzelak, Jan Gancarz, Stanis\u0142aw Ciejka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE TOWARZYSTWO GIMNASTYCZNE \u201eSOK\u00d3\u0141 1893\u201d<\/strong>, stowarzyszenie maj\u0105ce na celu kszta\u0142towanie sprawno\u015bci fizycznej spo\u0142ecze\u0144stwa i postaw obywatelskich oraz krzewienie patriotyzmu, zw\u0142aszcza w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy i dzieci. Powsta\u0142o z inicjatywy przedwojennych cz\u0142onki\u0144 mieleckiego Towarzystwa Gimnastycznego Sok\u00f3\u0142: Marii Liniewicz, W\u0142adys\u0142awy Snopkowskiej, El\u017cbiety Solarskiej i J\u00f3zefy Szwakop oraz wspieraj\u0105cej je 25-osobowej grupy za\u0142o\u017cycieli. Zebranie za\u0142o\u017cycielskie odby\u0142o si\u0119 2 IV 2007 r., a rejestracji Towarzystwa dokonano 17 IV 2007 r. w Krajowym S\u0105dzie Rejestrowym w Rzeszowie. W latach 2007-2012 utworzono sekcje: szermiercz\u0105, strzeleck\u0105, wokalno-instrumentaln\u0105 i turystyczn\u0105. W wyniku intensywnych stara\u0144 w 2010 r. odzyskano przedwojenne nieruchomo\u015bci Soko\u0142a \u2013 budynek, w kt\u00f3rym umieszczono siedzib\u0119 oraz plac zabaw. W tym roku odby\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia sztandaru, po\u0142\u0105czona ze spotkaniem Gniazd Sokolich z Krakowa, Rymanowa, Tarnowa, Pilzna, Wadowic, Dynowa, Brzeska i Mi\u0119dzybrodzia. Organizowano uroczysto\u015bci patriotyczne, m.in. z okazji 600-lecia bitwy pod Grunwaldem oraz uczestniczono w uroczysto\u015bciach patriotycznych w Mielcu i innych miejscowo\u015bciach. Nawi\u0105zano wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z \u201eSoko\u0142em\u201d w Tarnopolu, co zaowocowa\u0142o wsp\u00f3ln\u0105 imprez\u0105 patriotyczn\u0105 we Lwowie i Zadw\u00f3rzu. 21 VI 2014 r. ods\u0142oni\u0119to i po\u015bwi\u0119cono pomnik \u201eW ho\u0142dzie mieleckim Soko\u0142om, kt\u00f3rzy odeszli na wieczn\u0105 wart\u0119, oddaj\u0105c \u017cycie w walkach o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny w latach 1914-1920\u201d, usytuowany w parku przy ul. \u017bwirki i Wigury. W dzia\u0142alno\u015bci sportowej wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 szermierze, trenowani przez Zbigniewa \u017bol\u0119. W dniach 28-29 I 2023 r. mieleckiemu PTG Sok\u00f3\u0142 1893 powierzono organizacj\u0119 Mistrzostw Polski Junior\u00f3w w Szpadzie i wywi\u0105za\u0142 si\u0119 z tego obowi\u0105zku wzorowo.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia sportowe:<\/strong>\u00a0*2012 r.: Mi\u0119dzynarodowy Turniej Szermierczy Challenge Wratislavia (szpada, m\u0142odzicy) \u2013 1. Wojciech Lubieniecki; Mistrzostwa Polski M\u0142odzik\u00f3w (szpada) \u2013 2. W. Lubieniecki; *2013 r.: Indywidualne Mistrzostwa Polski M\u0142odzik\u00f3w (szpada) \u2013 1. W. Lubieniecki; VI Mi\u0119dzynarodowy Turniej Szermierczy \u201eO Miecz Zerwikaptur Longina Podbipi\u0119ty\u201d w Krakowie (szpada) \u2013 1. Weronika Wiktor; *2014 r.: XX Og\u00f3lnopolska Olimpiada M\u0142odzie\u017cy we Wroc\u0142awiu \u2013 W. Lubieniecki, srebrny medal w szpadzie; *2015 r.: XXI OOM w Obornikach \u015al\u0105skich \u2013 W. Lubieniecki, z\u0142oty medaL w szpadzie; VIII Mi\u0119dzynarodowy Turniej Szermierczy \u201eO Miecz Zerwikaptur Longina Podbipi\u0119ty\u201d w Krakowie (szpada) \u2013 1. Weronika Wiktor; Mistrzostwa Europy Kadet\u00f3w (Maribor, S\u0142owenia) \u2013 W. Lubieniecki, 25. miejsce indywidualnie, 4. miejsce dru\u017cynowo; Puchar Europy Kadet\u00f3w (Budapeszt, W\u0119gry) \u2013 3. W. Lubieniecki; Puchar Niemieckich Ziem P\u00f3\u0142nocnych (Osnabr\u00fcck, Niemcy) \u2013 3. W. Lubieniecki; I Puchar Polski Junior\u00f3w M\u0142odszych (Radlin) \u2013 3. W. Lubieniecki; Puchar \u015awiata Junior\u00f3w (Turku, Finlandia) \u2013 19. W. Lubieniecki; Puchar Europy Kadet\u00f3w (Klagenfurt, Austria) \u2013 10. W. Lubieniecki i 2. dru\u017cynowo – W. Lubieniecki (Polska); II PP Jun. M\u0142. (Gliwice) \u2013 1. W. Lubieniecki; III PP Jun. M\u0142. (Wroc\u0142aw) \u2013 1. W. Lubieniecki; II PP Jun. (Gliwice) \u2013 2. W. Lubieniecki; III PP Jun. (Rybnik) \u2013 3. W. Lubieniecki; *2016 r.: Puchar Europy Kadet\u00f3w (Krak\u00f3w) \u2013 4. W. Lubieniecki, Puchar \u015awiata Kadet\u00f3w (Bazylea, Szwajcaria) \u2013 23. W. Lubieniecki, Mistrzostwa Europy Kadet\u00f3w (Nowy Sad, Serbia) \u2013 W. Lubieniecki, br\u0105zowy medal, XXII OOM (Olsztyn) \u2013W. Lubieniecki,\u00a0 srebrny medal, Turniej z cyklu: Puchar Polski Junior\u00f3w (Radlin) \u2013 1. W. Lubieniecki, Zawody z cyklu Puchar \u015awiata Junior\u00f3w (Ryga, \u0141otwa) \u2013 5. W. Lubieniecki; Turniej z cyklu: Puchar Polski Junior\u00f3w (Gliwice) \u2013 3. W. Lubieniecki, Turniej z cyklu: Puchar Polski Junior\u00f3w (Rybnik) \u2013 3. W. Lubieniecki;\u00a0 *2017 r.: Mistrzostwa \u015awiata Junior\u00f3w (P\u0142owdiw, Bu\u0142garia) \u2013 W. Lubieniecki, srebrny medal dru\u017cynowo (Polska); Puchar Polski Junior\u00f3w \u2013 1. W. Lubieniecki; *2018 r.: Puchar \u015awiata Junior\u00f3w (Heraklion, Grecja) \u2013 W. Lubieniecki, srebrny medal dru\u017cynowo (Polska); Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w (Piekary \u015al\u0105skie) \u2013 W. Lubieniecki, srebrny medal; *2019 r.: Puchar \u015awiata Junior\u00f3w U-20 (Bazylea, Szwajcaria) \u2013 W. Lubieniecki, z\u0142oty medal dru\u017cynowo (Polska); MP Junior\u00f3w (Radlin) – W. Lubieniecki, br\u0105zowy medal; Mistrzostwa Europy Junior\u00f3w (Fogia, W\u0142ochy) – W. Lubieniecki, z\u0142oty medal dru\u017cynowo. *2020 r.: MP Kadet\u00f3w – OOM () – Stanis\u0142aw Dziura, br\u0105zowy medal w szpadzie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Reprezentanci Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych:<\/strong>\u00a0Wiktoria Krakowska, Weronika Wiktor, Wojciech Lubieniecki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Maria Liniewicz (2007-2011), Tadeusz Tomczyk (2011-2017), Zbigniew Bochenek (2017-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKI KOMITET POMOCY SPO\u0141ECZNEJ (PKPS)<\/strong>, organizacja spo\u0142eczna powsta\u0142a w 1958 r. w celu niesienia pomocy osobom chorym i znajduj\u0105cym si\u0119 w trudnych warunkach \u017cyciowych. W latach 90. uzyska\u0142a status stowarzyszenia charytatywnego pozarz\u0105dowego, posiadaj\u0105cego osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105 oraz instytucji po\u017cytku publicznego. W Mielcu Zarz\u0105d Powiatowy PKPS rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 1963 r. i funkcjonuje dot\u0105d nieprzerwanie, dobrowolnie i bezinteresownie nios\u0105c r\u00f3\u017cne formy pomocy osobom i rodzinom, kt\u00f3re s\u0105 niezdolne do rozwi\u0105zywania swych \u017cyciowych problem\u00f3w.W szczeg\u00f3lno\u015bci pomaga ludziom starszym, niepe\u0142nosprawnym, chorym, samotnym, zagro\u017conym demoralizacj\u0105, ubogim i bezdomnym oraz rodzinom pozbawionym \u015brodk\u00f3w do \u017cycia, najcz\u0119\u015bciej z powodu kl\u0119sk \u017cywio\u0142owych i wypadk\u00f3w losowych. Nadto celem stowarzyszenia jest propagowanie i kszta\u0142towanie postaw spo\u0142ecznych sprzyjaj\u0105cych uczestnictwu w dzia\u0142aniach na rzecz os\u00f3b potrzebuj\u0105cych pomocy lub wspieraniu takich dzia\u0142a\u0144. Cele te realizowane s\u0105 najcz\u0119\u015bciej poprzez organizowanie us\u0142ug opieku\u0144czych i udzielanie pomocy rzeczowej (odzie\u017c, \u015brodki \u017cywno\u015bciowe). \u015arodki na realizacj\u0119 tych cel\u00f3w pozyskiwane s\u0105 poprzez m.in. dotacje z zewn\u0105trz i zbi\u00f3rki uliczne. Wsp\u00f3\u0142pracuje z organami pa\u0144stwowymi i samorz\u0105dem terytorialnym, stowarzyszeniami, fundacjami i innymi podmiotami zajmuj\u0105cymi si\u0119 podobn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105. Siedzib\u0105 jest lokal przy ul. A. Mickiewicza 13.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze:<\/strong>\u00a0Marian B\u0105k, Zofia G\u0105ska, Rudolf Junikiewicz, Bogus\u0142awa Kordyka, Jan Korycki, Kazimierz Krzewi\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Kukulski, Hieronim Mykietiuk, Romana Olter, Maria Pikor, Gra\u017cyna Skiba, \u00a0Leon Szypowski, Kazimierz Wilczy\u0144ski, Cecylia W\u00f3jcik, Antoni Wr\u00f3bel.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKI ZWI\u0104ZEK FILATELIST\u00d3W (PZF)<\/strong>, stowarzyszenie utworzone w 1950 r., skupiaj\u0105ce filatelist\u00f3w i filumenist\u00f3w w celu upowszechniania zasad, form i metod kolekcjonerstwa oraz organizowania wystaw i konkurs\u00f3w. Jest cz\u0142onkiem Mi\u0119dzynarodowej Federacji Filatelistyki. Pierwszym w Mielcu by\u0142o Ko\u0142o PZF nr 6 przy ZDK WSK, kt\u00f3re powsta\u0142o 8 XI 1956 r. z inicjatywy grupy mi\u0142o\u015bnik\u00f3w filatelistyki: A. Ciszewskiego, M. Czopka, B. Dziadosa, J. Guziakiewicza, M. Gwo\u017adzia, E. Kolozsiego, E. Kruczka, S. Salnikowa, M. Szulca i W. Wydry. Pierwszym przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Ko\u0142a zosta\u0142 Mieczys\u0142aw Szulc, sekretarzem Bogumi\u0142 Dziados, a skarbnikiem Edward Kruczek. Siedzib\u0105 Ko\u0142a by\u0142 ZDK WSK. Pierwszy w Mielcu \u201ePokaz znaczka pocztowego\u201d zorganizowano w 1958 r. z okazji 400-lecia Poczty Polskiej, a drugi w 1960 r. z okazji 100-lecia Polskiego Znaczka Pocztowego. W 50-letniej dzia\u0142alno\u015bci Ko\u0142o znacz\u0105co zapisa\u0142o si\u0119 w historii kultury Mielca, organizuj\u0105c ponad 70 pokaz\u00f3w filatelistycznych i 3 wystawy. Szczeg\u00f3ln\u0105 pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem by\u0142a Okr\u0119gowa Wystawa Filatelistyczna \u201eRzesz\u00f3w XVI\u201d pod has\u0142em \u201eKultura-Nauka\u2013Sztuka\u201d, zorganizowana z okazji V Og\u00f3lnopolskich Spotka\u0144 Folklorystycznych \u201eJarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca\u201d, kiedy to na ponad 200 ekranach eksponowa\u0142o zbiory 68 wystawc\u00f3w z ca\u0142ego kraju. Z inicjatywy Ko\u0142a powsta\u0142y liczne mieleckie stemple okoliczno\u015bciowe oraz dwie karty pocztowe. Ko\u0142o prowadzi\u0142o w ZDK (p\u00f3\u017aniej RCK i MOK) w latach 1958\u20131995 Klub Filatelisty, kt\u00f3ry upowszechnia\u0142 filatelistyk\u0119 poprzez szkolenia, spotkania i wymian\u0119 walor\u00f3w. Informacje o dzia\u0142alno\u015bci podawano g\u0142\u00f3wnie w gablocie, umieszczonej w podcieniu Domu Kultury. Opr\u00f3cz wystaw miejscowych cz\u0142onkowie Ko\u0142a uczestniczyli ze swoimi zbiorami w wystawach filatelistycznych krajowych i zagranicznych, odnosz\u0105c licz\u0105ce si\u0119 sukcesy. Byli to: B. Dziados, J\u00f3zef Frankowski, Bogus\u0142aw Klima\u0144ski, Stefan Majewski, Marian Narowski, Zdzis\u0142aw Nowakowski, Stanis\u0142aw Orczykowski, Dorota Wydro i W\u0142adys\u0142aw Wydro. Ponadto W. Wydro w 1983 r. uzyska\u0142 uprawnienia s\u0119dziego konkursowego kl. III wystaw filatelistycznych organizowanych przez Polski Zwi\u0105zek Filatelist\u00f3w. Szczytowe zainteresowanie filatelistyk\u0105 odnotowano w latach 80., kiedy to do Ko\u0142a nr 6 nale\u017ca\u0142o oko\u0142o 400 os\u00f3b. Za wielokierunkow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz rozwoju filatelistyki Ko\u0142o nr 6 otrzyma\u0142o w 1992 r. zbiorowo Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0119 PZF. Ponadto najlepszych cz\u0142onk\u00f3w Ko\u0142a uhonorowano indywidualnie 6 z\u0142otymi, 6 srebrnymi i 45 br\u0105zowymi Honorowymi Odznakami PZF. W latach 90. liczba cz\u0142onk\u00f3w, podobnie jak w ca\u0142ym kraju, systematycznie spada\u0142a i zjawisko to by\u0142o widoczne tak\u017ce w pierwszych latach XXI w. W 2005 r. Ko\u0142o liczy\u0142o 39 cz\u0142onk\u00f3w, a jego dzia\u0142alno\u015bci\u0105 kierowa\u0142 zarz\u0105d w sk\u0142adzie: przewodnicz\u0105cy \u2013 W. Wydro (piastuje t\u0119 funkcje od 1972 r.), z-ca przewodnicz\u0105cego \u2013 Stanis\u0142aw Ossoli\u0144ski, sekretarz \u2013 Edward Drozd, skarbnik \u2013 Stanis\u0142aw Makso\u0144 i gospodarz \u2013 Andrzej Lorek. W 1963 r. powsta\u0142o Ko\u0142o PZF nr 38 przy Zarz\u0105dzie Powiatowym TPPR, grupuj\u0105ce filatelist\u00f3w z terenu tzw. Starego Mielca. Inicjatorem utworzenia Ko\u0142a by\u0142 Eugeniusz Wo\u017aniak i jego wybrano pierwszym przewodnicz\u0105cym. Od 1964 r. uczestniczono z indywidualnymi zbiorami tematycznymi w pokazach i wystawach filatelistycznych, uzyskuj\u0105c medale, nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia. Wa\u017cniejsze prezentowane zbiory tematyczne to: \u201eKalendarz pami\u0119tnych rocznic\u201d (Jerzy Kazana), \u201eDokumentacja 1000-lecia Polski na znaczkach pocztowych\u201d (Roman Kazana), \u201eWalka i m\u0119cze\u0144stwo narodu polskiego w latach 1939-1945\u201d, \u201ePielgrzymki Jana Paw\u0142a II do Polski\u201d i \u201eMielec i region mielecki w filatelistyce\u201d (Jerzy Klementowski), \u201eDorobek kulturalny 1000-lecia Pa\u0144stwa Polskiego\u201d (Kazimierz Kopacz), \u201eParki narodowe w Polsce\u201d (Ewelina Krzemi\u0144ska), \u201eMielec w filatelistyce\u201d (Jan Leyko), \u201eDziecko przysz\u0142o\u015bci\u0105 narodu\u201d (Witold Merle), \u201eLata ofiar, krwi i grozy\u201d, \u201ePolski przemys\u0142 naftowy\u201d, \u201eNa szlaku pielgrzymek Jana Paw\u0142a II po Ojczystej Ziemi\u201d (Edward Rozenbajger), \u201e30 lat przyja\u017ani i wsp\u00f3\u0142pracy\u201d (Jan Sko\u0142ucki), \u201ePrzyja\u017a\u0144-pomoc-przyk\u0142ad\u201d, \u201eTouva\u201d, \u201eKorespondencja \u017co\u0142nierska\u201d (Eugeniusz Wo\u017aniak). Organizowano tak\u017ce w\u0142asne pokazy i wystawy, zapraszaj\u0105c filatelist\u00f3w z innych k\u00f3\u0142 w wojew\u00f3dztwie. Wydawano medale i plakietki pami\u0105tkowe, stemple i koperty okoliczno\u015bciowe. Obok podstawowych form dzia\u0142alno\u015bci, podj\u0119to szeroko zakrojon\u0105 akcj\u0119 upowszechniania filatelistyki w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy i dzieci w Mielcu i na terenie powiatu mieleckiego. Efektem tego dzia\u0142ania by\u0142o powstanie wielu szkolnych k\u00f3\u0142 filatelist\u00f3w, a nast\u0119pnie szereg sukces\u00f3w indywidualnych na wystawach okr\u0119gowych i og\u00f3lnopolskich (Ewelina Krzemi\u0144ska). W ostatnich latach g\u0142\u0119bokie przemiany spo\u0142eczno-ekonomiczne wp\u0142yn\u0119\u0142y na zmniejszaj\u0105ce si\u0119 zainteresowanie filatelistyk\u0105, co sta\u0142o si\u0119 widoczne tak\u017ce w Mielcu. W 1993 r. Ko\u0142o skupia\u0142o 82 cz\u0142onk\u00f3w, a w 2005 r. \u2013 27 cz\u0142onk\u00f3w zwyczajnych i 6 uczestnik\u00f3w m\u0142odzie\u017cowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy:<\/strong>\u00a0Eugeniusz Wo\u017aniak (1964-1981), Czes\u0142aw Kolisz (1981-1985), Edward Rozenbajger (1985-1997), Jerzy Klementowski (1997-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni cz\u0142onkowie:<\/strong>\u00a0Jadwiga Adamczyk, Andrzej Baran, Tadeusz Barna\u015b, J\u00f3zef Bednarz, Ryszard Ch\u0119cicki, Kazimierz Gruszecki, Franciszek Gwo\u017adziowski, Irena Jadwisiak, Natalia Kania, Jerzy Karwat, Jerzy Kazana, J\u00f3zef Korpanty, Bogus\u0142aw Kotulski, J\u00f3zef Kukli\u0144ski, Aniela Kulczy\u0144ska, Stefan Kulig, Jan Leyko, Wojciech \u0141\u0105cz, Jadwiga Ma\u0142ek, Jan Midura, Stefan Niezabitowski, Tadeusz Or\u0142owski, W\u0142adys\u0142awa Pawlik, J\u00f3zef Piecuch, Mieczys\u0142aw P\u0142aza, Jan Sko\u0142ucki, Edmund Sobczak, Julian Stachowicz, W\u0142odzimierz Sztochel, Marek Wo\u017aniak, Janusz Wyzina, Edward \u017bywiecki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKI ZWI\u0104ZEK G\u0141UCHYCH<\/strong>, organizacja spo\u0142eczna zrzeszaj\u0105ca osoby nies\u0142ysz\u0105ce, z wadami s\u0142uchu i maj\u0105ce r\u00f3\u017cne problemy ze s\u0142uchem. Powsta\u0142 25 VIII 1946 r. Kontynuuje dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ma\u0142opolskiego Towarzystwa G\u0142uchoniemych \u201eNadzieja\u201d, dzia\u0142aj\u0105cego we Lwowie od 1876 r. oraz Polskiego Zwi\u0105zku Towarzystw G\u0142uchoniemych, funkcjonuj\u0105cego w okresie mi\u0119dzywojennym. Ko\u0142o Terenowe w Mielcu powsta\u0142o we wrze\u015bniu 1963 r. z inicjatywy ks. pra\u0142ata Adama Nowaka i Jana Ko\u0142acza, dla dw\u00f3ch powiat\u00f3w mieleckiego i kolbuszowskiego. Podstawowym celem Zwi\u0105zku od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci by\u0142a pomoc w pokonywaniu trudno\u015bci \u017cycia codziennego i za\u0142atwianiu r\u00f3\u017cnych sprawach \u017cyciowych, a zw\u0142aszcza w kontaktach rodzinnych, zawodowych, urz\u0119dowych, zdrowotnych i socjalnych. Dla realizacji tego programu mieleckie Ko\u0142o zorganizowa\u0142o Terenowy O\u015brodek Rehabilitacji i Wsparcia Spo\u0142ecznego dla Nies\u0142ysz\u0105cych, prowadzony przez przygotowanego specjalnie instruktora. Najcz\u0119\u015bciej stosowanymi formami dzia\u0142alno\u015bci s\u0105: zaj\u0119cia i imprezy integracyjne, umo\u017cliwianie kontakt\u00f3w nies\u0142ysz\u0105cych ze s\u0142ysz\u0105cymi poprzez wycieczki krajoznawcze i pielgrzymki (m.in. z Piesz\u0105 Pielgrzymk\u0105 Tarnowsk\u0105 do Cz\u0119stochowy), utrzymywanie kontakt\u00f3w z plac\u00f3wkami s\u0142u\u017cby zdrowia, urz\u0119dami i r\u00f3\u017cnymi instytucjami, kszta\u0142cenie j\u0119zyka migowego, popularyzowanie problematyki funkcjonowania ludzi nies\u0142ysz\u0105cych. W 2003 r. uroczy\u015bcie obchodzono Jubileusz 40-lecia dzia\u0142alno\u015bci Ko\u0142a Terenowego PZG w Mielcu, a w ca\u0142odziennych obchodach uczestniczy\u0142y delegacje K\u00f3\u0142 PZG z innych miast wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. O\u017cywion\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, zw\u0142aszcza artystyczna i wycieczkow\u0105, prowadzono tak\u017ce w 2005 r., po otrzymaniu dofinansowania z UE programu \u201eBo\u017ce Narodzenie w \u015bwiecie ciszy\u201d. Pod koniec 2005 r. Ko\u0142o skupia\u0142o 107 cz\u0142onk\u00f3w oraz pomaga\u0142o 282 podopiecznym: 188 osobom g\u0142uchym i 94 s\u0142abos\u0142ysz\u0105cym. Po kilkakrotnej zmianie lokalu (przy ul. T. Ko\u015bciuszki, ul. 22 Lipca i 3 Maja) aktualnie Ko\u0142o zajmuje lokal przy ul. T. Ko\u015bciuszki 2\/4.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Edward Cie\u015bla (1963-1991), Zdzis\u0142aw Lonczak (1991-2001), Danuta Wola\u0144czyk (2001-2002), Andrzej Lonczak (2002-2005) i Danuta Starzak (2005 \u2013 nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Instruktorzy:<\/strong>\u00a0Wojciech Szczurowski, Ma\u0142gorzata Paprocka, Gra\u017cyna Krawiec, Wioletta Krawiec, Agnieszka Krawczyk i Izabela Pleban.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni dzia\u0142acze:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef Ciecho\u0144, Andrzej Lonczak, Janina Lonczak, Wies\u0142awa Lonczak, Zdzis\u0142aw Lonczak, Genowefa P\u0142o\u0144ko, Leszek Siuda, Jerzy So\u0142dyga i Danuta Starzak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Opieka duszpasterska:<\/strong>\u00a0ks. pra\u0142at Stanis\u0142aw Jurek, ks. Zbigniew Szostak, ks. Stanis\u0142aw W\u0105cha\u0142a, ks. Ryszard Polek, ks. Zbigniew Rusin i ks. Mariusz Bawo\u0142ek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKI ZWI\u0104ZEK NIEWIDOMYCH I NIEDOWIDZ\u0104CYCH<\/strong>, powsta\u0142 w 1951 r. z przekszta\u0142cenia Zwi\u0105zku Ociemnia\u0142ych \u017bo\u0142nierzy, utworzonego po II wojnie \u015bwiatowej dla niesienia pomocy \u017co\u0142nierzom, kt\u00f3rzy stracili wzrok w czasie wojny. Jako g\u0142\u00f3wny cel organizacji przyj\u0119to pomaganie osobom niewidomym, s\u0142abowidz\u0105cym i ociemnia\u0142ym w d\u0105\u017ceniu do samodzielnego \u017cycia w dost\u0119pnym zakresie. Ko\u0142o Powiatowe w Mielcu powsta\u0142o w 1953 r. Przez pewien czas siedzib\u0105 Ko\u0142a by\u0142o prywatne mieszkanie Marii Korpanty przy ul. A. Mickiewicza. Skupiano w\u00f3wczas 38 cz\u0142onk\u00f3w. Formami pomocy by\u0142y: zapomogi, paczki \u017cywno\u015bciowe, odzie\u017c i wczasy. W 1973 r. otrzymano (wsp\u00f3lnie z Ko\u0142em Zwi\u0105zku Emeryt\u00f3w \u00a0i Rencist\u00f3w) lokal przy ul. J. Kili\u0144skiego 16. Do form dzia\u0142alno\u015bci do\u0142\u0105czono udzia\u0142 w szkoleniach w Centralnym O\u015brodku Rehabilitacji i Szkolenia Polskiego Zwi\u0105zku Niewidomych w Bydgoszczy. Cz\u0119\u015b\u0107 przeszkolonych os\u00f3b podejmowa\u0142o prac\u0119 w Sp\u00f3\u0142dzielni Inwalid\u00f3w \u201e\u015awit\u201d w Przemy\u015blu. Prowadzono te\u017c szkolenia w zakresie orientacji w przestrzeni i nauk\u0119 pisma Braille\u2019a. Otrzymywano tak\u017ce pomoce, m.in.: laski, zegarki, budziki, aparaty telefoniczne i kasety magnetofonowe. W 1988 r. uroczy\u015bcie obchodzono 35-lecie PZN w Mielcu. Organizowano wycieczki i imprezy rekreacyjne, a w latach 90. do tradycji wesz\u0142y \u201eSpotkania op\u0142atkowe\u201d oraz \u201eDzie\u0144 Niewidomego\u201d \u2013 15 X. Kilkakrotnie Ko\u0142o zmuszone by\u0142o zmieni\u0107 siedzib\u0119, co ka\u017cdorazowo wywo\u0142ywa\u0142o czasow\u0105 dezorientacj\u0119 cz\u0142onk\u00f3w. By\u0142y to lokale przy: al. Niepodleg\u0142o\u015bci, ul. A. Asnyka i ul. E. Biernackiego 1 w piwnicy i pod numerem 67. W tym ostatnim lokalu wystarano si\u0119 o odpowiednie wyposa\u017cenie i dobre warunki do systematycznej dzia\u0142alno\u015bci, dzi\u0119ki czemu m.in. za\u0142o\u017cono sekcje szachow\u0105 i bryd\u017cow\u0105. Ilo\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w systematycznie ros\u0142a: 1977 \u2013 41, 1982 \u2013 65, 1988 \u2013 94, 1996 \u2013 172, 1999 \u2013 252 (z ca\u0142ego powiatu), 2003 \u2013 265, 2005 \u2013 245 cz\u0142onk\u00f3w zwyczajnych + 20 podopiecznych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy:<\/strong>\u00a0Ludwik Belczak (?-1973), Adam Leyko (1973-1974), Stanis\u0142aw B\u0119ben (1974-1981), Krystyna Pluta (1981-1994), Helena Fija\u0142 (1994-2004), Henryk Boro\u0144ski (p.o. 2004, wybrany w 2005, zmar\u0142 w 2014 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni dzia\u0142acze:<\/strong>\u00a0Genowefa B\u0142ach, Teresa Bukowska, Stanis\u0142aw Drozd, Czes\u0142awa Dulik, Zofia Jaje, Bogus\u0142awa Klich, Maria Korpanty, Barbara Kowalik, Edward Kowalski, Ewa Leszczy\u0144ska, Adam Leyko, Maria Liniewicz, J\u00f3zef Nowak, Krystyna Pluta, J\u00f3zefa Przygoda, Marian Rz\u0105dzki, Eligiusz Wi\u0119c\u0142awski, Alina Wnuk, Krystyna Zab\u0142ocka, Czes\u0142aw Ziobro\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Opieka duszpasterska:<\/strong>\u00a0kap\u0142ani z parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKI ZWI\u0104ZEK PSZCZELARZY, REJONOWE KO\u0141O W MIELCU<\/strong>, pszczelarstwo (wcze\u015bniej bartnictwo) znane by\u0142o od pocz\u0105tk\u00f3w pa\u0144stwowo\u015bci polskiej, a w Mielcu i okolicach od pocz\u0105tku osadnictwa na tym terenie (XII-XIII w.). Sprzyja\u0142y temu pobliskie du\u017ce kompleksy le\u015bne, wchodz\u0105ce w sk\u0142ad Puszczy Sandomierskiej, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce pola uprawne. W XVI i XVII bartnictwo wok\u00f3\u0142 Mielca rozwija\u0142o si\u0119 pomy\u015blnie, a produkty pszczele sprzedawano w innych miastach. W kolejnych wiekach wykszta\u0142ci\u0142o si\u0119 pszczelarstwo (hodowla w ulach). Funkcjonowa\u0142o ono nawet w czasie \u00a0okupacji hitlerowskiej. Za produkty pszczele mo\u017cna by\u0142o np. uzyska\u0107 cukier, w codziennym handlu trudny do nabycia. Za przyzwoleniem okupanta organizowano wyk\u0142ady dla pszczelarzy, pomagano pocz\u0105tkuj\u0105cym pszczelarzom w zak\u0142adaniu i prowadzeniu pasiek. W dzia\u0142alno\u015bci tej wyr\u00f3\u017cniali si\u0119 do\u015bwiadczeni mieleccy \u00a0pszczelarze: J\u00f3zef Kamiennik i Roman Cie\u015bla. Pocz\u0105tki zorganizowanego w skali kraju ruchu pszczelarskiego nale\u017cy wi\u0105za\u0107 z powstaniem w latach 1945-1946 Centralnego Zwi\u0105zku Pszczelarskiego w Warszawie (od 1957 r. Polski Zwi\u0105zek Pszczelarski). Jego podstawowymi celami by\u0142y: skoordynowanie dotychczasowych dzia\u0142a\u0144 w zakresie pszczelarstwa w Polsce, zapoznawanie cz\u0142onk\u00f3w z aktualn\u0105 wiedz\u0105 i do\u015bwiadczeniami oraz zapewnienie fachowej pomocy przy zak\u0142adaniu nowych pasiek. Ko\u0142o Powiatowe Pszczelarzy w Mielcu powsta\u0142o w 1947 r., a jego pierwszy zarz\u0105d stanowili: Roman Cie\u015bla (przewodnicz\u0105cy), Stanis\u0142aw Niedba\u0142a (wiceprzewodnicz\u0105cy) i Karol Muciek (cz\u0142onek). Z biegiem lat ko\u0142o powi\u0119ksza\u0142o si\u0119. Wsp\u00f3\u0142pracowano z Wydzia\u0142em Rolnictwa i Le\u015bnictwa PPRN w Mielcu oraz powiatowym lekarzem weterynarii Tadeuszem Domaszewskim. Organizowano wycieczki szkoleniowe do wzorowych pasiek. W 1971 r. pszczelarze \u2013 pracownicy WSK postanowili zorganizowa\u0107 Zak\u0142adowe Ko\u0142o Pszczelarzy przy WSK Mielec. Pierwszym prezesem zarz\u0105du Ko\u0142a zosta\u0142 Stanis\u0142aw Ossoli\u0144ski. Du\u017cego wsparcia udziela\u0142a w r\u00f3\u017cnych formach dyrekcja WSK. Aktywna praca tego Ko\u0142a by\u0142a wielokrotnie nagradzana zbiorowo i indywidualnie przez Wojew\u00f3dzki Zarz\u0105d Zwi\u0105zku Pszczelarzy w Rzeszowie. W 1974 r. Ko\u0142o Powiatowe i Ko\u0142o Zak\u0142adowe WSK po\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 w Rejonowe Ko\u0142o Pszczelarzy w Mielcu. Jego prezesem zosta\u0142 Bronis\u0142aw Nowak, wiceprezesem Zbigniew Mierzwi\u0144ski, sekretarzem Micha\u0142 Rokosz, a skarbnikiem Stanis\u0142aw Kalicki. Du\u017cym wyr\u00f3\u017cnieniem mieleckiego \u015brodowiska pszczelarskiego by\u0142o w 1980 r. wybranie J\u00f3zefa Kamiennika prezesem zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego Zwi\u0105zku Pszczelarzy w Rzeszowie. Ko\u0142o mieleckie rozwija\u0142o si\u0119 systematycznie i liczy\u0142o ponad 300 pszczelarzy. Przez wiele lat organizowano spotkania w r\u00f3\u017cnych miejscach (m.in. w hotelu przy ul. Wyspia\u0144skiego i RCK), a w ostatnich latach comiesi\u0119czne spotkania odbywaj\u0105 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie w Domu Kultury SCK. Utrzymywany jest systematyczny kontakt z O\u015brodkiem Doradztwa Rolniczego w Boguchwale i Wojew\u00f3dzkim Zwi\u0105zkiem Pszczelarzy w Rzeszowie. Do Mielca zapraszani s\u0105 wysokiej klasy fachowcy z wyk\u0142adami o tematyce pszczelarskiej. Tradycj\u0105 Ko\u0142a sta\u0142y si\u0119 coroczne \u201eDni Pszczelarzy Mieleckich\u201d oraz uroczysto\u015bci w dzie\u0144 \u015bw. bpa Ambro\u017cego \u2013 patrona pszczelarstwa (7 grudnia). Szczeg\u00f3lnymi wydarzeniami w \u017cyciu Ko\u0142a by\u0142y wystawy o tematyce pszczelarskiej, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych najwi\u0119ksz\u0105 by\u0142a wystawa \u201eTradycje pszczelarstwa w Polsce\u201d, zorganizowana w dniach 24 IV \u2013 20 V 2001 r. w mieleckim SCK, we wsp\u00f3\u0142pracy z Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej, Muzeum Wsi Radomyskiej i Muzeum Etnograficznym w Krakowie. \u00a023 III 2005 r. na Walnym Zebraniu Ko\u0142a wybrano Zarz\u0105d w sk\u0142adzie: prezes \u2013 Bronis\u0142aw Nowak, skarbnik \u2013 Jacek Wery\u0144ski, cz\u0142onkowie: El\u017cbieta Flis, J\u00f3zef Krawiec, Wies\u0142aw Magda, Mariusz Rokosz i J\u00f3zef S\u0142abiak, Aktualnie Ko\u0142o wsp\u00f3\u0142pracuje dodatkowo ze s\u0142u\u017cbami weterynaryjnymi w zakresie wymog\u00f3w UE.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni dzia\u0142acze pszczelarstwa w Mielcu i powiecie mieleckim:<\/strong>\u00a0Emil Adamczyk, W\u0142adys\u0142aw \u0141anucha, Bronis\u0142aw Nowak, Stanis\u0142aw Ossoli\u0144ski, Micha\u0142 Rokosz, Zbigniew Schab.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE DRU\u017bYNY STRZELECKIE (PDS)<\/strong>, organizacja wojskowa powo\u0142ana przez Polski Zwi\u0105zek Wojskowy w Galicji w 1911 r., niezwi\u0105zana z \u017cadn\u0105 parti\u0105 polityczn\u0105. Mia\u0142a za zadanie prowadzi\u0107 szkolenie wojskowe m\u0142odzie\u017cy i tworzy\u0107 \u201epogotowie zbrojne\u201d dla cel\u00f3w narodowo-wyzwole\u0144czych. W Mielcu PSD powsta\u0142o w pa\u017adzierniku 1912 r. i opiera\u0142o si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na uczniach c.k. Gimnazjum. Kierownikiem wyszkolenia wojskowego by\u0142 Stanis\u0142aw Hyjek, wychowaniem patriotycznym zajmowa\u0142 si\u0119 Franciszek Smaczny, a bibliotek\u0119 prowadzi\u0142 Tadeusz Niezabitowski. Koordynacj\u0105 szkolenia zajmowa\u0142 si\u0119 Micha\u0142 Pajor, komisarz skarbowy w Mielcu, oficer rez. armii austriackiej. W 1914 r. zintensyfikowano \u0107wiczenia w zwi\u0105zku z napi\u0119t\u0105 sytuacj\u0105 polityczn\u0105 w Europie. Przeciwdzia\u0142aj\u0105c powo\u0142ywaniu m\u0142odych Polak\u00f3w do armii austriackiej, 30 lipca 1914 r. J\u00f3zef Pi\u0142sudski nakaza\u0142 cz\u0142onkom polskich organizacji wojskowych (Polskie Dru\u017cyny Strzeleckie, Zwi\u0105zek Strzelecki) przygotowa\u0107 si\u0119 do mobilizacji i wkr\u00f3tce potem rozpocz\u0105\u0142 formowanie polskiego wojska (Legion\u00f3w). Pierwsza grupa mieleckich ochotnik\u00f3w (ok. 20) z PDS i ZS wyruszy\u0142a do Krakowa 4 VIII, a druga (49 ochotnik\u00f3w) 26 VIII. Dalsz\u0105 Misj\u0119 PDS w Mielcu przerwa\u0142y dzia\u0142ania wojenne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE STOWARZYSZENIE DIABETYK\u00d3W KO\u0141O NR 3 W MIELCU<\/strong>, powsta\u0142o 29 IX 1988 r. na podstawie decyzji prezesa Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego PSD. Pierwszy zarz\u0105d stanowili: Stanis\u0142aw Nowak, Telesfor Beym, Genowefa Dubik i Edward Pi\u0119ko\u015b. Pocz\u0105tki funkcjonowania by\u0142y trudne, na co pewien wp\u0142yw mia\u0142y nie najlepsze kontakty z lekarzami i piel\u0119gniarkami. Sytuacja poprawi\u0142a si\u0119 po obj\u0119ciu funkcji prezesa przez Wiktori\u0119 Bozack\u0105 oraz zacie\u015bnieniu wsp\u00f3\u0142pracy z przychodni\u0105 diabetologiczn\u0105, prowadzon\u0105 przez\u00a0 lekarza diabetologa Halin\u0119 Kurdziel, a tak\u017ce z piel\u0119gniark\u0105 edukacyjn\u0105 Mari\u0105 Kozek. Podstawow\u0105 form\u0105 dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y i pozostaj\u0105 nadal szkolenia prowadzone przez lekarzy: diabetolog\u00f3w, kardiolog\u00f3w, nefrolog\u00f3w, chirurg\u00f3w, okulist\u00f3w, anestezjolog\u00f3w i pierwszej pomocy oraz psycholog\u00f3w. W szkoleniach bra\u0142y tak\u017ce udzia\u0142 wykwalifikowane piel\u0119gniarki i dietetyczki. W czasie spotka\u0144 szkoleniowych piel\u0119gniarki prowadz\u0105 badania przesiewowe w celu wczesnego wykrycia cukrzycy, m.in. badania ci\u015bnienia, poziomu cukru, cholesterolu i tr\u00f3jgliceryd\u00f3w. Z kolei dietetyczki mierz\u0105 obj\u0119to\u015b\u0107 tkanki t\u0142uszczowej. Na szkoleniach obecne s\u0105 tak\u017ce firmy farmaceutyczne, kt\u00f3re prezentuj\u0105 leki i urz\u0105dzenia potrzebne osobom chorym na cukrzyc\u0119. Opr\u00f3cz dzia\u0142alno\u015bci na rzecz swoich cz\u0142onk\u00f3w, Ko\u0142o stara si\u0119 dzia\u0142a\u0107 tak\u017ce na zewn\u0105trz, popularyzuj\u0105c wiedz\u0119 o cukrzycy i jej leczeniu. Z inicjatywy Wiktorii Bozackiej organizowano \u201eBia\u0142e Niedziele\u201d z udzia\u0142em lekarza diabetologa Haliny Kurdziel i piel\u0119gniarki Marii Kozek, m.in. w Gaw\u0142uszowicach, Ziempniowie i Wadowicach. Staraniem kolejnych prezes\u00f3w (Adama Kupca i Zofii Seternus) i zarz\u0105d\u00f3w kilkakrotnie w roku organizowane s\u0105 imprezy integracyjne z ma\u0142\u017conkami, m.in. Dzie\u0144 Kobiet, ogniska, miko\u0142ajki i spotkanie op\u0142atkowe. Nawi\u0105zano kontakty z innymi ko\u0142ami, m.in. w Bielsku Bia\u0142ej, Nowym Targu i Sanoku. Przedstawiciele Ko\u0142a bior\u0105 systematyczny udzia\u0142 w wyjazdach szkoleniowo-integracyjnych, pielgrzymkach na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119 i do \u0141agiewnik, Og\u00f3lnopolskim Dniu Diabetyka, Og\u00f3lnopolskich Sympozjach Diabetologicznych i innych uroczysto\u015bciach organizowanych przez Polskie Stowarzyszenie Diabetyk\u00f3w. Nale\u017cy doda\u0107, \u017ce prowadzona jest \u201eKronika Polskiego Stowarzyszenia Diabetyk\u00f3w \u2013 Ko\u0142o Powiatowe nr 3 w Mielcu\u201d.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Nowak (1988), Telesfor Beym (1988-1990), Wiktoria Bozacka (1990-2007), Adam Kupiec (2008-2017), Zofia Seternus (2017-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Honorowy prezes:<\/strong>\u00a0Adam Kupiec.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE STOWARZYSZENIE NA RZECZ OS\u00d3B Z NIEPE\u0141NOSPRAWNO\u015aCI\u0104 INTELEKTUALN\u0104 KO\u0141O W MIELCU (PSONI),<\/strong>\u00a0organizacja spo\u0142eczna skupiaj\u0105ca rodzic\u00f3w i dzia\u0142aczy reprezentuj\u0105cych interesy ludzi z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105 w r\u00f3\u017cnym wieku: dzieci, m\u0142odzie\u017cy i doros\u0142ych. Jej misj\u0105 jest: \u201edbanie o godno\u015b\u0107, szcz\u0119\u015bcie i jako\u015b\u0107 \u017cycia os\u00f3b\u00a0 z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105, ich r\u00f3wnoprawne miejsce w rodzinie i w spo\u0142ecze\u0144stwie\u201d oraz \u201ewspieranie rodzin os\u00f3b z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105 we wszystkich obszarach \u017cycia i sytuacjach, a zw\u0142aszcza w ich gotowo\u015bci niesienia pomocy innym\u201d. Celem jest \u201edzia\u0142anie na rzecz wyr\u00f3wnywania szans os\u00f3b z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105, tworzenie warunk\u00f3w przestrzegania wobec nich praw cz\u0142owieka, prowadzenie ich ku aktywnemu uczestnictwu w \u017cyciu spo\u0142ecznym, dzia\u0142anie na rzecz ochrony ich zdrowia oraz wspieranie ich rodzin\u201d. W latach 60. XX w. w ramach Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci utworzono Komitet i Ko\u0142a Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski. W 1991 r., na fali przemian ustrojowych, utworzono samodzieln\u0105 organizacj\u0119 pozarz\u0105dow\u0105 o nazwie: Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Os\u00f3b z Upo\u015bledzeniem Umys\u0142owym, a w 2016 r. zmieniono nazw\u0119 na: Polskie Stowarzyszenie na rzecz Os\u00f3b z Niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 Intelektualn\u0105 (PSONI).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Historia Ko\u0142a w Mielcu,<\/strong>\u00a0Pierwsz\u0105 pr\u00f3b\u0105 zorganizowanej dzia\u0142alno\u015bci w tej dziedzinie w Mielcu by\u0142o utworzenie w latach 80. Ko\u0142a Stowarzyszenia Os\u00f3b Niepe\u0142nosprawnych Ruchowo przy Towarzystwie Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci. Po rejestracji s\u0105dowej Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Os\u00f3b z Upo\u015bledzeniem Umys\u0142owym w 1991 r., w Mielcu doprowadzono do zorganizowania Ko\u0142a PSOUU w marcu 1993 r. Pocz\u0105tkowo liczy\u0142o 10 os\u00f3b, a rozw\u00f3j dzia\u0142alno\u015bci Ko\u0142a, przy wsparciu samorz\u0105du miasta, spowodowa\u0142\u00a0 w kolejnych latach systematyczny wzrost liczby cz\u0142onk\u00f3w. Ju\u017c 1 IX 1993 r. w budynku przy ul. I. \u0141ukasiewicza 1c uruchomiono O\u015brodek Rehabilitacyjno \u2013 Wychowawczy dla dzieci, m\u0142odzie\u017cy i doros\u0142ych z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105 w wieku 3 \u2013 25 lat, (obecnie OREW). Na podstawie do\u015bwiadcze\u0144\u00a0 z dzia\u0142alno\u015bci OREW, w 2001 r. zorganizowano Punkt Wczesnej Interwencji (p\u00f3\u017aniej O\u015brodek Wczesnej Interwencji), b\u0119d\u0105cy plac\u00f3wk\u0105 konsultacyjno-terapeutyczn\u0105, obejmuj\u0105c\u0105 opiek\u0105 dzieci od urodzenia do 7. roku \u017cycia, dzieci z grupy ryzyka oko\u0142oporodowego, z zaburzeniami rozwoju psychoruchowego oraz ich rodzin. W zwi\u0105zku ze zwi\u0119kszaj\u0105c\u0105 si\u0119 liczb\u0105 zainteresowanych rodzic\u00f3w w 2005 r. utworzono fili\u0119 OREW w Woli P\u0142awskiej (obecnie Oddzia\u0142 OREW w Woli P\u0142awskiej). W kwietniu 2005 r. mieleckie Ko\u0142o PSOUU uzyska\u0142o osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105, a w listopadzie 2007 r. \u2013 status organizacji po\u017cytku publicznego. W 2008 r. samorz\u0105d miasta Mielca przekaza\u0142 na rozwijaj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ko\u0142a i jego przedmiotowych plac\u00f3wek budynek z ogrodem po by\u0142ej Szkole Podstawowej nr 10 przy ul. Wojs\u0142awskiej 278. Otwarcie nowej siedziby, po\u0142\u0105czone z 15-leciem powstania OREW, odby\u0142o si\u0119 16 IX 2008 r. Nowe warunki lokalowe i terenowe by\u0142y mocnym impulsem do unowocze\u015bniania i rozwijania dzia\u0142alno\u015bci. Zakupiono nowoczesny sprz\u0119t do zaj\u0119\u0107 specjalistycznych i \u015brodki transportu, zatrudniono specjalist\u00f3w do r\u00f3\u017cnych form rehabilitacji i terapii, rozpocz\u0119to adaptacj\u0119 i modernizacj\u0119 ogrodu dla potrzeb os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych. We wrze\u015bniu 2009 r. uruchomiono \u015arodowiskowy Dom Samopomocy. W\u00a0 2010 r. otwarto Niepubliczn\u0105 Specjalistyczn\u0105 Poradni\u0119 Wczesnego Wspomagania Rozwoju. W zwi\u0105zku z\u00a0 dynamicznym rozwojem w styczniu 2014 r. utworzono\u00a0 Biuro Obs\u0142ugi Plac\u00f3wek. W latach 2014-2017 prowadzono Niepubliczne Przedszkole Terapeutyczne \u201eJe\u017cyk\u201d. We wrze\u015bniu 2015 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 Filia OREW w Mielcu przy ul. S. Moniuszki, (obecnie Oddzia\u0142 OREW Moniuszki Mielec). Po wspomnianej wcze\u015bniej zmianie w 2016 r. nazwy organizacji na Polskie Stowarzyszenie na rzecz Os\u00f3b z Niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 Intelektualn\u0105 (PSONI), 10 I 2017 r. Ko\u0142o w Mielcu tak\u017ce przyj\u0119\u0142o t\u0119 nazw\u0119. W styczniu 2018 r. utworzono Dom Dziennego Wsparcia dla os\u00f3b wielorako i g\u0142\u0119boko niepe\u0142nosprawnych, kt\u00f3re uko\u0144czy\u0142y 25 rok \u017cycia. Ponadto Ko\u0142o PSONI w Mielcu organizuje m.in. cykliczne imprezy dla rodzin dzieci z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105 (zabawy miko\u0142ajkowe, andrzejkowe i choinkowe, ogniska i inne) oraz jest organizatorem Dnia Godno\u015bci Os\u00f3b z Niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 Intelektualn\u0105. Wsp\u00f3\u0142pracuje ze \u015brodowiskiem, a zw\u0142aszcza\u00a0 organizacjami zajmuj\u0105cymi si\u0119 osobami szczeg\u00f3lnej troski, m.in. Rejonowym Ko\u0142em Pomocy Dzieciom i M\u0142odzie\u017cy Niepe\u0142nosprawnych Ruchowo. Wed\u0142ug stanu na 31 XII 2021 r. mieleckie Ko\u0142o PSONI prowadzi\u0142o: O\u015brodek Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczy \u2013 2 Oddzia\u0142y w Mielcu i Oddzia\u0142 w Woli P\u0142awskiej, O\u015brodek Wczesnej Interwencji, Dom Dziennego Wsparcia, Niepubliczn\u0105 Specjalistyczn\u0105 Poradni\u0119 Wczesnego Wspomagania Rozwoju, \u015arodowiskowy Dom Samopomocy oraz 2 Niepubliczne Przedszkola Terapeutyczne:
Przewodnicz\u0105cy Ko\u0142a w latach 1993-2018<\/strong>: Marian Kossowski (1993 \u2013 brak danych), Marian Kokoszka \u2013 brak danych, Jacek Piechota (1997 \u2013 2013), Ewa Bauer (2013 \u2013 2015), Monika Majkutewicz (2015 \u2013 2016), Regina Piechota (2016 \u2013). (Has\u0142o poprawione i uzupe\u0142nione.)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE STOWARZYSZENIE NA RZECZ OS\u00d3B Z UPO\u015aLEDZENIEM UMYS\u0141OWYM \u2013 KO\u0141O TERENOWE W MIELCU<\/strong>, jako niezale\u017cne stowarzyszenie dzia\u0142a od 1991 r. Jego siedzib\u0105 jest budynek przy ul. I. \u0141ukasiewicza 1 c. Powsta\u0142o z inicjatywy grupy rodzic\u00f3w os\u00f3b z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105, zrzeszonych wcze\u015bniej w mieleckim oddziale Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci. Jego celem jest dzia\u0142anie na rzecz wyr\u00f3wnywania szans os\u00f3b z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym, tworzenie warunk\u00f3w przestrzegania wobec nich praw cz\u0142owieka, prowadzenie ich ku aktywnemu uczestnictwu w \u017cyciu i wspieranie ich rodzin. Zrzesza oko\u0142o 140 cz\u0142onk\u00f3w: rodzic\u00f3w i cz\u0142onk\u00f3w rodzin os\u00f3b z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 intelektualn\u0105 oraz same osoby niepe\u0142nosprawne. Stowarzyszenie prowadzi od 1993 r. O\u015brodek Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczy i od 2002 r. \u2013 Punkt Wczesnej Interwencji. Planowana jest organizacja plac\u00f3wki przeznaczonej dla os\u00f3b z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym po 25 roku \u017cycia oraz systemu mieszkalnictwa chronionego.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0Marian Kossowski, Marian Kokoszka, Jacek Piechota.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE TOWARZYSTWO LEKARSKIE<\/strong>, og\u00f3lnopolska organizacja spo\u0142eczna lekarzy utworzona w 1951 r. w Warszawie w celu podnoszenia wiedzy i kwalifikacji lekarzy. Ko\u0142o PTL w Mielcu powsta\u0142o 8 VI 1953 r. W pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci program posiedze\u0144 naukowych dostosowywano do potrzeb i zainteresowa\u0144 niewielkiej w\u00f3wczas grupy lekarzy. Pierwszymi referatami naukowymi by\u0142y: \u201eKrzywica\u201d, kt\u00f3ry wyg\u0142osi\u0142 Stanis\u0142aw G\u0142\u0119bocki i \u201eNowoczesne metody znieczulenia wziewnego\u201d, wyg\u0142oszony przez Tadeusza Magier\u0119. Z biegiem lat, wraz z dynamicznym rozwojem mieleckiej s\u0142u\u017cby zdrowia, systematycznie rozszerzano zakres podejmowanej tematyki i powi\u0119kszano grono prelegent\u00f3w, m.in. o kierownik\u00f3w mieleckich aptek. Najbardziej aktywnymi wyk\u0142adowcami byli w tym czasie: Julian Roma\u0144czuk, Teodor Ciencia\u0142a, Eugeniusz Janicki i Jerzy Milik. Pojawi\u0142y si\u0119 tak\u017ce pierwsze publikacje mieleckich lekarzy w czasopismach og\u00f3lnopolskich: \u201eWiadomo\u015bci Lekarskie\u201d, \u201ePolski Przegl\u0105d Chirurgiczny\u201d i \u201ePolski Tygodnik Lekarski\u201d. Do programu posiedze\u0144 w\u0142\u0105czano te\u017c w miar\u0119 potrzeb sprawy socjalno-bytowe lekarzy. Systematyczna i urozmaicona praca Ko\u0142a sprawi\u0142a, \u017ce sta\u0142o si\u0119 ono jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych form integracji \u015brodowiska lekarskiego. Pod koniec lat 50. dzia\u0142alno\u015b\u0107 okresowo os\u0142ab\u0142a, ale w latach 60. ponownie si\u0119 zaktywizowa\u0142a. Wprowadzono nowe formy, m.in. wsp\u00f3lne zebranie z Towarzystwem Fizykalnego Lecznictwa w Krakowie oraz starano si\u0119 dobiera\u0107 tematyk\u0119 referat\u00f3w do codziennej pracy lekarzy. Znacznie zwi\u0119kszono ilo\u015b\u0107 publikacji w og\u00f3lnopolskich czasopismach lekarskich . W kolejnych latach na posiedzeniach coraz cz\u0119\u015bciej goszczono prelegent\u00f3w z zewn\u0105trz, m.in. z Zak\u0142ad\u00f3w Farmaceutycznych \u201ePolfa\u201d, Studium Doskonalenia Lekarzy w Warszawie, uczelni i klinik krakowskich oraz od 1975 r. z Akademii Medycznej w Lublinie. Tak\u017ce w 1975 r. Ko\u0142o uczestniczy\u0142o w konferencji naukowo-sprawozdawczej krakowskiej Akademii Medycznej w Mielcu, po\u015bwi\u0119conej om\u00f3wieniu wynik\u00f3w bada\u0144 prowadzonych w WSK Mielec. W latach 80. zintensyfikowano wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z o\u015brodkami naukowymi, zw\u0142aszcza z Rzeszowa, a tak\u017ce z firmami farmaceutycznymi. W programach comiesi\u0119cznych posiedze\u0144 preferowano prezentacj\u0119 problem\u00f3w interdyscyplinarnych, co wywo\u0142ywa\u0142o zdecydowanie wi\u0119ksze zainteresowanie \u015brodowiska lekarskiego. Kierunek ten utrzymywano w latach 90. Znacz\u0105cymi w regionie wydarzeniami naukowo-promocyjnymi by\u0142y \u201eJesienne Spotkania z Firm\u0105 Glaxo Wellcome\u201d, organizowane w latach 1992-1997, a tak\u017ce cykliczne \u201eSpotkania Ultrasonograficzne\u201d, organizowane od 1994 r., dzi\u0119ki kt\u00f3rym w Mielcu wyk\u0142adali najlepsi polscy ultrasonografi\u015bci. Poza przedmiotow\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 doskonal\u0105c\u0105 wiedz\u0119 lekarsk\u0105 cz\u0142onkowie Ko\u0142a uczestniczyli w \u017cyciu polityczno \u2013 spo\u0142ecznym \u015brodowiska mieleckiego jako radni miejscy i powiatowi, cz\u0142onkowie partii i ugrupowa\u0144 politycznych oraz dzia\u0142acze stowarzysze\u0144 spo\u0142ecznych. Tradycyjn\u0105 form\u0105 rozrywkow\u0105 i integracyjn\u0105 sta\u0142 si\u0119 tak\u017ce coroczny \u201eBal Lekarza\u201d, po\u0142\u0105czony z wycieczk\u0105 krajoznawcz\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Przewodnicz\u0105cy Ko\u0142a:<\/strong>\u00a0Jan Figas (1953\u20131954), Teodor Ciencia\u0142a (1955\u20131956), Mieczys\u0142aw Ciasto\u0144 (1957\u20131958), Wac\u0142aw Piskozub (1959\u20131960), Julian Maj (1961\u20131966), Jan Pietrykowski (1967\u20131970), Julian Roma\u0144czuk (1971\u20131985), Lechos\u0142aw Milik (1986-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego:<\/strong>\u00a0Teodor Ciencia\u0142a (1953-1954), Jan Wielgus (1957-1958), Bo\u017cena Pollak-Korkus (1959-1960, 1964-1966), Stanis\u0142aw Chowaniec (1961-1963), Eugeniusz Janicki (1967-1968), Julian Roma\u0144czuk (1969-1970), Jan Pietrykowski (1971-1974), Roman Koper (1975-1985), Krzysztof Kralisz (1986-1994), Wojciech Mo\u015bcicki (1995-nadal)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Cz\u0142onkowie Zarz\u0105du w latach 1953-2006:<\/strong>\u00a0Zuzanna Adamczak-Kiepiel, Bo\u017cena Aleksandrowicz, Izabela Banachowicz (S\u0105del), El\u017cbieta Belejec, Jacek Berger, Czes\u0142aw Binda, Marian B\u0142aszczak, Wojciech Burkot, Janusz Byczkowski, Bogumi\u0142 Bzdyl, Teodor Ciencia\u0142a, Antoni Drelicharz, Ewa Drozd, Jan Figas, Feliks Ga\u0142ka, Janusz Gardulski, Zofia G\u0105sior, Krystyna G\u0142\u0119bocka, Stanis\u0142aw G\u0142\u0119bocki, Bogumi\u0142 Grabowski, W\u0142adys\u0142awa Grochowicz, Miros\u0142aw Janicki, Agnieszka Ko\u0142odziej-Ziarko, Andrzej Kosmalski, Halina Kotulska-Kr\u0119pa, Stanis\u0142aw Kowal, El\u017cbieta Krakowska, Krzysztof Kralisz, W\u0142adys\u0142aw Kulig, Stanis\u0142aw Lis, Zbigniew \u0141aszyca, Anna \u0141uka, Julian Maj, Maria Malec, Marian Mazur, Zdzis\u0142aw M\u0105czka, Irena Micho\u0144ska, Franciszek Micho\u0144ski, Jerzy Milik, Lechos\u0142aw Milik, Wojciech Mo\u015bcicki, Roman Mrozowski, Mieczys\u0142aw Muszy\u0144ski, Sabina Padyku\u0142a, Marian Piechota, Jan Pietrykowski, Andrzej Podosek, Julian Roma\u0144czuk, Wies\u0142awa Szypu\u0142a-Krupa, Darian \u015apiewak, Janina Turska-Foks, Stanis\u0142aw Warzocha, Jan Wielgus, Stanis\u0142aw Wola\u0144ski, Stanis\u0142aw W\u00f3jcik, Marian \u017burawski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE TOWARZYSTWO TATRZA\u0143SKIE,<\/strong>\u00a0pierwsze polskie stowarzyszenie turystyczne i jedno z pierwszych na \u015bwiecie. Powsta\u0142o w 1873 r. jako Galicyjskie Towarzystwo Tatrza\u0144skie. W 1874 r. zmieniono nazw\u0119 na Towarzystwo Tatrza\u0144skie, staj\u0105c si\u0119 stowarzyszeniem skupiaj\u0105cym Polak\u00f3w \u2013 mi\u0142o\u015bnik\u00f3w g\u00f3r z wszystkich zabor\u00f3w. Jednym z za\u0142o\u017cycieli i pierwszym prezesem by\u0142 hr. Mieczys\u0142aw Rey z Przec\u0142awia, prezes Wydzia\u0142u Powiatowego w Mielcu. Celami dzia\u0142alno\u015bci TT by\u0142y: badanie Karpat i upowszechnianie tych wiadomo\u015bci, zach\u0119canie do zwiedzania g\u00f3r, ochrona zwierz\u0105t g\u00f3rskich oraz popieranie przemys\u0142u i us\u0142ug na terenach g\u00f3rskich. W 1920 r. przyj\u0119to nazw\u0119: Polskie Towarzystwo Turystyczne. PTT dzia\u0142a\u0142o pr\u0119\u017cnie w okresie mi\u0119dzywojennym i w pierwszych latach po II wojnie \u015bwiatowej. W 1950 r. zosta\u0142o zmuszone do rozwi\u0105zania si\u0119. Reaktywowano dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 1981 r., ale stan wojenny uniemo\u017cliwi\u0142 dalsze funkcjonowanie. Po raz trzeci wznowiono dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 1989 r. Oddzia\u0142 PTT w Mielcu zawi\u0105za\u0142 si\u0119 4 XII 1997 r. z inicjatywy Jerzego Piotra Krakowskiego w czasie spotkania Mieleckiego Klubu G\u00f3rskiego \u201eCarpatia\u201d, a zgod\u0119 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 Oddzia\u0142u PTT w Mielcu wyrazi\u0142 ZG PTT na posiedzeniu 14 I 1998 r. \u00a0Pierwszym prezesem Oddzia\u0142u zosta\u0142 J. P. Krakowski i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni nadal. Mieleckie stowarzyszenie skupia corocznie r\u00f3\u017cn\u0105 ilo\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w (od 70 do 132). Systematycznymi formami dzia\u0142alno\u015bci s\u0105: \u201eWielkopi\u0105tkowa Droga do Krzy\u017ca na Mogielicy\u201d (kwiecie\u0144), Rajd \u201eKarpatia\u201d (maj) i Rajd \u201ePrzyja\u017ani Bieszczadzkich\u201d (sierpie\u0144), a ponadto organizowane s\u0105 wycieczki i wyprawy. W pracy Oddzia\u0142u poza prezesem najbardziej udzielali si\u0119: Ireneusz Wo\u0142oszyn (wiceprezes), Marek Dziedzicki, Iwona Nakoneczny i Witold Kwiatkowski. Wyrazem uznania dla mielczan by\u0142 wyb\u00f3r J. P. Krakowskiego i W. Kwiatkowskiego do ZG PTT w 2001 r., a nast\u0119pnie w 2004 r. J. P. Krakowskiego na funkcj\u0119 wiceprezesa i W. Kwiatkowskiego na cz\u0142onka S\u0105du Kole\u017ce\u0144skiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE TOWARZYSTWO TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZE (PTTK)<\/strong>, stowarzyszenie maj\u0105ce na celu krzewienie idea\u0142\u00f3w turystyki, krajoznawstwa, ochrony \u015brodowiska naturalnego i opieki nad zabytkami. Powsta\u0142o w 1950 r. Organizuje r\u00f3\u017cne formy turystyki krajowej i zagranicznej, a zw\u0142aszcza turystyki kwalifikowanej. Kszta\u0142ci przewodnik\u00f3w, wytycza i oznacza szlaki turystyczne. Obs\u0142uguje ruch turystyczny i oferuje w\u0142asn\u0105 baz\u0119 noclegow\u0105. Wydaje periodyki, albumy i widok\u00f3wki. Produkuje i sprzedaje sprz\u0119t sportowo \u2013 turystyczny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Oddzia\u0142 Powiatowy PTTK w Mielcu utworzono w czasie zebrania organizacyjnego 27 I 1971 r. Cz\u0142onkami za\u0142o\u017cycielami byli m.in.: Henryk Arabasz, Andrzej Baran, Krystyna Bro\u017conowicz, Leopold Burdzy, Eugeniusz Kahl, Eugeniusz Jezioro, Stanis\u0142aw Madyga, Cecylia Myszkowska, Stanis\u0142awa Siemek, Aleksander Szczud\u0142o, Stanis\u0142aw Szelest i Danuta \u015amietanko. Prezesem pierwszego Zarz\u0105du wybrano Stanis\u0142awa Szelesta. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 Oddzia\u0142u by\u0142 lokal przy ul. 22 Lipca 9. (aktualnie al. Niepodleg\u0142o\u015bci). Opr\u00f3cz biura Oddzia\u0142u uruchomiono punkt informacji turystycznej. W pierwszym roku funkcjonowania Oddzia\u0142 skupi\u0142 8 k\u00f3\u0142 doros\u0142ych (380 cz\u0142onk\u00f3w) i 30 k\u00f3\u0142 szkolnych w Mielcu i powiecie mieleckim. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 programow\u0105 w zakresie turystyki masowej i kwalifikowanej prowadzi\u0142o 12 komisji, m.in.: g\u00f3rska, piesza, motorowa, wodna, krajoznawcza i przewodnicka. Poza klasycznymi formami dzia\u0142alno\u015bci wprowadzono w\u0142asne, cykliczne imprezy turystyczne, m.in. rajdy: \u201eSzlakiem P\u0105sowej R\u00f3\u017cy\u201d, \u201eSzlakiem Partyzant\u00f3w\u201d, \u201eSzukamy Kwiatu Paproci\u201d i \u201eJesie\u0144 w G\u00f3rach\u201d. Szczeg\u00f3lne uznanie w kraju i nagrod\u0119 Ministerstwa Kultury i Sztuki uzyska\u0142 rajd \u201eSzlakiem P\u0105sowej R\u00f3\u017cy\u201d do Miejsc Pami\u0119ci Narodowej, po\u0142\u0105czony z sadzeniem \u017cywych pomnik\u00f3w – kwiat\u00f3w r\u00f3\u017cy. W celu spopularyzowania ciekawych miejsc na ziemi mieleckiej wyznaczono szlak turystyczny z Mielca do Baranowa Sandomierskiego. W zwi\u0105zku z dynamicznym rozwojem turystyki autokarowej \u2013 w 1974 r. przy Oddziale uruchomiono Biuro Obs\u0142ugi Ruchu Turystycznego. Odt\u0105d BORT prowadzi\u0142 kompleksow\u0105 obs\u0142ug\u0119 wycieczek krajowych i zagranicznych, zlecanych przez zak\u0142ady pracy, instytucje, szko\u0142y i stowarzyszenia. W 1975 r., w zwi\u0105zku z reform\u0105 podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa i m.in. likwidacj\u0105 powiat\u00f3w, Oddzia\u0142 Powiatowy przekszta\u0142cono w Oddzia\u0142 Miejski, nie uszczuplaj\u0105c jednak w niczym programu i form dzia\u0142alno\u015bci. Organizowano te\u017c m.in.: obozy szkoleniowo-wypoczynkowe dla amator\u00f3w sport\u00f3w wodnych w Pola\u0144czyku nad Zalewem Soli\u0144skim, skutecznie wnioskowano o uznanie wielu drzew pomnikami przyrody, wyznaczono pierwszy szlak turystyczny Mielec-Rzesz\u00f3w. Ko\u0142a szkolne zdobywa\u0142y czo\u0142owe miejsca w Turnieju Wiedzy Krajoznawczej i Konkursie \u201ePolska Naszych Dni\u201d. Przeniesiono natomiast siedzib\u0119 do pawilonu przy ul. M. Konopnickiej 2. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 ko\u0142em by\u0142 Klub Turystyczny \u201eTorbaczek\u201d przy Osiedlowym Domu Kultury MSM, kt\u00f3ry za urz\u0105dzenie niepowtarzalnego pomieszczenia klubowego i aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 turystyczn\u0105 otrzyma\u0142 I nagrod\u0119 w kategorii osiedlowych k\u00f3\u0142 PTTK w woj. rzeszowskim w 1977 r. W 1980 r. w ramach Oddzia\u0142u czynnych by\u0142o 21 k\u00f3\u0142 doros\u0142ych (885 cz\u0142onk\u00f3w) i 38 k\u00f3\u0142 szkolnych (oko\u0142o 1500 cz\u0142onk\u00f3w). Za ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142alno\u015bci mielecki Oddzia\u0142 zosta\u0142 uhonorowany w 1989 r. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PTTK. Po zmianach ustrojowych, jakie nast\u0105pi\u0142y na pocz\u0105tku lat 90., skupiono si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na dzia\u0142alno\u015bci statutowej. Organizowane s\u0105 imprezy z zakresu turystyki kwalifikowanej, szczeg\u00f3lnie g\u00f3rskiej, pieszej i krajoznawczej, umo\u017cliwiaj\u0105c zainteresowanym zdobywanie odznak turystycznych. W pierwszych latach XXI w. najwi\u0119ksz\u0105 popularno\u015bci\u0105 ciesz\u0105 si\u0119 wycieczki na Pojezierze Mazurskie i Augustowskie, w czasie kt\u00f3rych zwiedzane s\u0105 zabytki architektury, parki narodowe, rezerwaty przyrody i miejsca zwi\u0105zane z wydarzeniami historycznymi, a dodatkow\u0105 atrakcj\u0105 s\u0105 sp\u0142ywy kajakowe. W zwi\u0105zku z przebudow\u0105 ul. M. Konopnickiej i rozbi\u00f3rk\u0105 pawilonu \u2013 siedzib\u0119 Zarz\u0105du ulokowano przy ul. F. Chopina 8. W 2006 r. Oddzia\u0142 Miejski PTTK liczy\u0142 41 os\u00f3b. 35-lecie dzia\u0142alno\u015bci uczczono uroczystym spotkaniem w Tuszowie Narodowym. W 2011 r. obchodzono 40-lecie dzia\u0142alno\u015bci. G\u0142\u00f3wn\u0105 imprez\u0105 by\u0142a uroczysto\u015b\u0107 rocznicowa, po\u0142\u0105czona z inauguracj\u0105 okoliczno\u015bciowej wystawy, czynnej w Domu Kultury SCK w dniach 8-29 IV 2011 r. Wydano te\u017c ksi\u0105\u017ck\u0119 autorstwa Marka Wo\u017aniaka i Janusza Wyziny\u00a040 lat Oddzia\u0142u Miejskiego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Mielcu (<\/em>Mielec 2011). 29 XII 2022 r. odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 50-lecia Oddzia\u0142u. Wg stanu na ten dzie\u0144 mielecki oddzia\u0142 liczy\u0142 111 cz\u0142onk\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi:<\/strong> Stanis\u0142aw Szelest, Adam Gorczyca, W\u0142adys\u0142aw \u0141ab\u0119cki, Andrzej Baran, Barbara Sok\u00f3\u0142 (2005-2009), Kazimierz Kie\u0142b (2009-2013), Janusz Wyzina (2013-2017), Kazimierz Kie\u0142b (2017-2022), El\u017cbieta Wo\u017aniak (2022-nadal)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Inni aktywni dzia\u0142acze w 50-leciu:<\/strong> Teresa Barszcz, Ewa B\u0142achowicz, Krzysztof B\u0142achowicz, Barbara Buci\u0144ska, Leopold Burdzy, Stanis\u0142aw Furdyna, Teresa Gruszecka, Jan Hyjek, Eugeniusz Jezioro, J\u00f3zef Kami\u0144ski, Irena Kozik, Jerzy Krakowski, Stanis\u0142aw Lejko, Teresa Leyko, J\u00f3zef \u0141uczak, Ryszard \u0141ukaszek, Czes\u0142aw Ma\u0142ek, Celina Myszkowska, Wojciech Ryba, Stanis\u0142awa Siemek, Aleksander Szczud\u0142o, Teresa Wenta, Barbara Wo\u0142cyrz, Arkadiusz Wo\u017aniak, El\u017cbieta Wo\u017aniak, Marek Wo\u017aniak, Ryszarda \u017barkowska, J\u00f3zef \u017bmuda.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKIE ZAK\u0141ADY LOTNICZE Sp. z o.o.<\/strong>, firma utworzona w 1998 r. w wyniku restrukturyzacji mieleckiego holdingu WSK \u201ePZL-Mielec\u201d dla zapewnienia ci\u0105g\u0142o\u015bci \u00a0produkcji lotniczej w Mielcu, prowadzonej nieprzerwanie od 1938 r. Punktem wyj\u015bcia by\u0142o przej\u0119cie po upad\u0142ym Zak\u0142adzie Lotniczym \u201ePZL-Mielec\u201d op\u0142acalnej cz\u0119\u015bci produkcji samolot\u00f3w. W maju 1999 r. otrzymano certyfikat o zdolno\u015bci do produkcji samolot\u00f3w i cz\u0119\u015bci zamiennych do cel\u00f3w lotniczych wed\u0142ug europejskich przepis\u00f3w lotniczych JAR 21. Dokument wydany przez G\u0142\u00f3wny Inspektorat Lotnictwa Cywilnego w Warszawie upowa\u017cni\u0142 mieleck\u0105 firm\u0119 do produkcji samolot\u00f3w: M18 \u201eDromader\u201d, M20 \u201eMewa\u201d, M26 \u201eIskierka\u201d, M28 \u201eSkytruck\u201d oraz An-28 i An-2, a tak\u017ce zezwala\u0142 na modyfikacj\u0119 tych samolot\u00f3w i produkowanie do nich cz\u0119\u015bci zamiennych. W lipcu 1999 r. uzyskano z GILC certyfikat zatwierdzenia organizacji projektuj\u0105cej, kt\u00f3ra mo\u017ce projektowa\u0107 ma\u0142e samoloty i modernizowa\u0107 je, dokonywa\u0107 pr\u00f3b konstrukcyjnych i bada\u0144 danego samolotu, wykonywa\u0107 analizy techniczne i obliczeniowe, realizowa\u0107 nadz\u00f3r konstruktorski i techniczny nad samolotami w eksploatacji, utrzymywa\u0107 ci\u0105g\u0142\u0105 zdatno\u015b\u0107 lotu i projektowa\u0107 cz\u0119\u015bci lotnicze. Te dwa posiadaj\u0105ce mi\u0119dzynarodow\u0105 wa\u017cno\u015b\u0107 dokumenty by\u0142y podstaw\u0105 funkcjonowania Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych w Mielcu jako wytw\u00f3rni lotniczej i pozwoli\u0142y na utrzymanie pozycji czo\u0142owego polskiego producenta samolot\u00f3w pasa\u017cersko-transportowych, patrolowych, ratownictwa morskiego, rolniczo-po\u017carniczych oraz szkolno-treningowych. Z wielkim trudem, przy wci\u0105\u017c rosn\u0105cej konkurencji, ale i z sukcesami zdobywano zagraniczne rynki. W czasie Salonu Przemys\u0142u Obronnego-2000 w Kielcach mielecka firma otrzyma\u0142a dwa presti\u017cowe wyr\u00f3\u017cnienia: I nagrod\u0119 ministra gospodarki za najlepsze osi\u0105gni\u0119cia eksportowe w 1999 r. i nagrod\u0119 \u201eDefender\u201d dla producenta najlepszego sprz\u0119tu s\u0142u\u017c\u0105cego obronno\u015bci i bezpiecze\u0144stwu pa\u0144stwa za samolot M28B \u201eBryza\u201d, u\u017cytkowany przez lotnictwo Marynarki Wojennej. Pomy\u015blny rozw\u00f3j firmy potwierdzi\u0142o sklasyfikowanie jej na wysokim 77 miejscu w rankingu rentowno\u015bci najwi\u0119kszych firm obecnych na rynku polskim w 2000 r., sporz\u0105dzonym przez pismo \u201ePolish Export Review\u201d. Wydarzeniem, kt\u00f3re powa\u017cnie zachwia\u0142o dalszym funkcjonowaniem PZL w Mielcu, by\u0142a katastrofa lotnicza samolotu M28 w Puerto Cabello (Wenezuela) 12 VII 2001 r., w kt\u00f3rej zgin\u0119li m.in.: Stanis\u0142aw Padyku\u0142a \u2013 wiceprezes Agencji Rozwoju Przemys\u0142u S.A. w Warszawie, Daniel Roma\u0144ski \u2013 prezes Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu dalsi trzej przedstawiciele r\u00f3\u017cnych pion\u00f3w mieleckiej firmy: Andrzej Koper, Jan S\u0119k i Piotr Bie\u0144, a tak\u017ce 8 Wenezuelczyk\u00f3w. \u015amier\u0107 uczestnik\u00f3w rozm\u00f3w techniczno-handlowych w Wenezueli, kt\u00f3ra by\u0142a w\u00f3wczas najwi\u0119kszym odbiorc\u0105 mieleckich samolot\u00f3w, wyra\u017anie zachwia\u0142a mieleck\u0105 wytw\u00f3rni\u0105. W kolejnych latach, przy rosn\u0105cej konkurencji na \u015bwiecie, zmaga\u0142a si\u0119 z coraz wi\u0119kszymi problemami. Niekorzystny wp\u0142yw na t\u0119 sytuacj\u0119 mia\u0142y te\u017c cz\u0119ste zmiany w kierownictwie firmy. Mimo to przetrwa\u0142a, a kolejne zam\u00f3wienia pozwalaj\u0105 na nadziej\u0119 dalszego funkcjonowania. Aktualnie produkowane s\u0105 samoloty: M28 \u201eSkytruck\u201d, M28 \u201eBryza\u201d, M18 \u201eDromader\u201d i M26 \u201eIskierka\u201d (odr\u0119bne has\u0142a). G\u0142\u00f3wnymi odbiorcami samolot\u00f3w s\u0105 kraje: Ameryki P\u00f3\u0142nocnej i Po\u0142udniowej, basenu Morza \u015ar\u00f3dziemnego i Azji. W Polsce najbardziej uznanymi s\u0105 samoloty patrolowe \u201eBryza\u201d, wykorzystywane przez Marynark\u0119 Wojenn\u0105 RP oraz \u201eDromadery\u201d, u\u017cywane do akcji ga\u015bniczych i rolniczych. Wielo\u015b\u0107 stosowanych technologii stwarza mo\u017cliwo\u015b\u0107 wykonywania r\u00f3\u017cnych us\u0142ug, m.in. w zakresie obr\u00f3bki skrawaniem, obr\u00f3bki plastycznej, obr\u00f3bki cieplnej i cieplno-chemicznej, a tak\u017ce projektowania geometrii obiekt\u00f3w o z\u0142o\u017conych kszta\u0142tach w systemie CADDS5 i PERSONAL DESIGNER. W\u015br\u00f3d zagranicznych partner\u00f3w, kooperuj\u0105cych z mieleck\u0105 firm\u0105, znajduj\u0105 si\u0119 m.in. BAE SYSTEMS (w zakresie produkcji cz\u0119\u015bci do samolot\u00f3w HAWK i Bae 146), BOEING (produkcja cz\u0119\u015bci do samolotu BOEING 757) GKN WESTLAND (produkcja cz\u0119\u015bci do samolotu BOEING 737) i SAAB (cz\u0119\u015bci do samolotu GRIPEN). Eksport stanowi oko\u0142o 75 % produkcji. O post\u0119puj\u0105cym unowocze\u015bnianiu funkcjonowania firmy \u015bwiadcz\u0105 presti\u017cowe wyr\u00f3\u017cnienia: nagroda NOT za wysoki poziom technologii informatycznych, przyznana w 2004 r. oraz statuetka \u201eZ\u0142oty Laur TELEINFO 100\u201d dla najlepiej zinformatyzowanej firmy w Polsce w kategorii: przemys\u0142 elektroniczny, elektromaszynowy, maszynowy i motoryzacyjny w 2005 r. W 1998 r. zatrudniano oko\u0142o 1200 os\u00f3b, a w 2005 r. oko\u0142o 1500. W 2005 r. osi\u0105gni\u0119to przychody netto w wysoko\u015bci 107,4 mln z\u0142. Firma zajmuje centraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 SSE EURO-PARK MIELEC, adres: ul. Wojska Polskiego 3.30 VIII 2005 r. rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 strajk na tle ekonomicznym, a jego skutkiem by\u0142a kolejna zmiana zarz\u0105du. Nowy zarz\u0105d z prezesem Januszem Zakr\u0119ckim na czele, po wielokierunkowych dzia\u0142aniach, doprowadzi\u0142 do prywatyzacji firmy. W latach 2006-2007 ameryka\u0144ski Sikorsky Aircraft Corporation zakupi\u0142 od rz\u0105du polskiego Polskie Zak\u0142ady Lotnicze w Mielcu. (Pozostawiono nazw\u0119 i dodano \u201ea Sikorsky Company\u201d.) podkre\u015blenia znaczenia decyzji o zakupie 19 IV 2007 r. w Mielcu go\u015bci\u0142 z robocz\u0105 wizyt\u0105 ambasador USA w Polsce Victor Ashe. Spotka\u0142 si\u0119 z samorz\u0105dowymi w\u0142adzami miasta oraz zwiedzi\u0142 Polskie Zak\u0142ady Lotnicze i obejrza\u0142 pokazy w wykonaniu samolot\u00f3w wyprodukowanych w Mielcu. Obiekty PZL zosta\u0142y poddane generalnemu remontowi, wprowadzono nowe standardy w zarz\u0105dzaniu i jako\u015bci. Nie zaniedbywano te\u017c form integracji za\u0142ogi i \u015brodowiska. 22 VII tego roku na mieleckim lotnisku odby\u0142 si\u0119 Piknik Lotniczy Mielec-2007, a w jego programie m.in. pokazy lotnicze, desant spadochroniarzy, wystawa samolot\u00f3w, popisy kaskaderskie na motocyklach i pokaz przestrzennych laser\u00f3w \u015bwietlnych. 25 \u00a0podpisano umow\u0119 na wyprodukowanie 15 samolot\u00f3w rolniczo-ga\u015bniczych M-18 Dromader dla Chin. W 2008 r. uroczy\u015bcie \u00a0obchodzono 70. rocznic\u0119 powstania przemys\u0142u lotniczego w Mielcu. W lutym 2009 r. wys\u0142ano do USA pierwszy z 10 zam\u00f3wionych samolot\u00f3w M-28 Skytruck dla ameryka\u0144skiego wojska, a ju\u017c 12 III w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych odby\u0142a si\u0119 prezentacja pierwszej wyprodukowanej w Mielcu kabiny \u015bmig\u0142owca Black Hawk. Ponadto w 2009 r. zesp\u00f3\u0142 in\u017cynier\u00f3w PZL wygra\u0142 konkurs SIMP \u201eNa najlepsze osi\u0105gni\u0119cie techniczne roku\u201d. Nagrodzonym projektem by\u0142a \u201eKomputerowa Linia Technologiczna produkuj\u0105ca cz\u0119\u015bci najnowszego samolotu DREAMLINER Boeing 787 z wykorzystaniem High Speed Machining (HSH). Bogaty w wydarzenia by\u0142 rok 2010. 15 III w PZL odby\u0142 si\u0119 pokaz pierwszego \u015bmig\u0142owca Black Hawk S-70i wyprodukowanego w Mielcu, 1 VII \u00a0w Development Flight Center w West Palm Beach na Flotydzie (USA) odby\u0142 si\u0119 pierwszy lot \u015bmig\u0142owca S-70i Black Hawk wyprodukowanego w PZL w Mielcu. 20 VII podpisano pierwszy kontrakt na \u015bmig\u0142owce S-70i wyprodukowane w Mielcu. (Trzy \u015bmig\u0142owce zakupi\u0142a Arabia Saudyjska.) 26 VIII Mieleckie firmy Polskie Zak\u0142ady Lotnicze \u2013 Sikorsky (inwestor) i Termobud A. J. Kowal (wykonawca) zosta\u0142y laureatami XIV Konkursu \u201eModernizacja Roku 2009\u201d w kategorii \u201eObiekty Przemys\u0142owo-In\u017cynieryjne\u201d za modernizacj\u0119 hali nr 3 PZL w Mielcu. wrze\u015bniu \u015bmig\u0142owiec Black Hawk S-70i, wyprodukowany w PZL Mielcu, po raz pierwszy by\u0142 eksponowany na Mi\u0119dzynarodowym Salonie Przemys\u0142u Obronnego w Kielcach. 15 XI na mieleckim lotnisku \u015bmig\u0142owiec S-70i Black Hawk (drugi egzemplarz wykonany w PZL Mielec) wykona\u0142 pierwszy lot w Polsce. (Pierwszy w Polsce nie lata\u0142.) W 2011 r. zmontowany w PZL Mielec \u015bmig\u0142owiec zaprezentowano po raz pierwszy na Air Show Paris. 15 lipca 2011 r. – w 10. rocznic\u0119 katastrofy lotniczej w Wenezueli (12 VII 2001 r.) \u00a0a placu za g\u0142\u00f3wn\u0105 bram\u0105 wjazdow\u0105 do SSE EURO-PARK MIELEC uroczy\u015bcie ods\u0142oni\u0119to tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 jej ofiary, m.in. pracownik\u00f3w PZL Mielec. Dynamicznym rozwojem ameryka\u0144skiej fabryki w Mielcu interesowa\u0142 si\u0119 polski rz\u0105d, czego dowodem by\u0142y wizyty ministra obrony Tomasza Siemoniaka, a nast\u0119pnie premiera RP Donalda Tuska. W 2012 r. go\u015bcili tak\u017ce: Jerzy Buzek \u2013 by\u0142y premier RP i przewodnicz\u0105cy Parlamentu Europejskiego oraz nowy ambasador USA w Polsce Stephen Mull. (By\u0142a to jego pierwsza wizyta w Polsce po obj\u0119ciu urz\u0119du.) R\u00f3wnocze\u015bnie z rozwojem produkcji dbano o histori\u0119 firmy i systematycznie urz\u0105dzano plenerowe muzeum najwa\u017cniejszych mieleckich awiacyjnych wyrob\u00f3w (Lim, An-2, Iskra, Dromader, Iryda). 29 IX 2012 r. odby\u0142a si\u0119 prezentacja modelu sylwetkowego samolotu bombowego PZL 37 \u0141o\u015b, zbudowanego w skali 1:1 przez pracownik\u00f3w PZL Mielec. Pod koniec tego roku uruchomiono nowoczesne Centrum Bada\u0144 i Pr\u00f3b Statk\u00f3w Powietrznych. W 2015 r. uczestniczono, ale bezskutecznie, w przetargu na dostaw\u0119 \u015bmig\u0142owc\u00f3w dla Wojska Polskiego. Przegranie przetargu i inne uwarunkowania spowodowa\u0142y konieczno\u015b\u0107 zwolnienia oko\u0142o 500 pracownik\u00f3w. Podpisano porozumienie z Politechnik\u0105 Rzeszowsk\u0105 o utworzeniu wsp\u00f3lnego konsorcjum naukowo-przemys\u0142owego dla rozwoju technologii 3D \u201eLot \u2013 Virtual \u2013 Lab\u201d. W lutym 2017 r. wys\u0142ano samolot M28 na promocyjny lot do Ameryki \u0141aci\u0144skiej (Latin America Demo Tour). W ci\u0105gu 2 miesi\u0119cy (17 III – 12 V) mielecki samolot zaprezentowa\u0142 si\u0119 w Trynidadzie i Tobago, Brazylii, Argentynie, Ekwadorze, Kolumbii, Panamie i Meksyku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi Zarz\u0105du:<\/strong>\u00a0Zbigniew Dzideczek (I \u2013 X 1999), Daniel Roma\u0144ski (X 1999 \u2013 VII 2001), Andrzej Szortyka (VII 2001 \u2013 IV 2003), Kazimierz Struga\u0142a (IV 2003), Stanis\u0142aw W\u00f3jtowicz (IV 2003 \u2013 XII 2003), Zbigniew Dzia\u0142owski (XII 2003 \u2013 VIII 2005), Janusz Zakr\u0119cki (IX 2005-nadal).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POLSKO-AMERYKA\u0143SKIE KLINIKI SERCA (PAKS) V ODDZIA\u0141 KARDIOLOGII INWAZYJNEJ I ANGLIOLOGII W MIELCU<\/strong>, plac\u00f3wka niepubliczna \u015bwiadcz\u0105ca nowoczesne us\u0142ugi medyczne z zakresu kardiologii. Zosta\u0142a utworzona przez sp\u00f3\u0142k\u0119 American Heart of Poland w listopadzie 2006 r. na bazie Szpitala Powiatowego w Mielcu przy ul. S. \u017beromskiego 22. Posiada wykwalifikowan\u0105 kadr\u0119 i nowoczesne wyposa\u017cenie. Organizatorem Oddzia\u0142u i jego ordynatorem jest Adam Stanis\u0142aw M\u0142odziankowski \u2013 lekarz specjalista z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych i kardiologii, pracuj\u0105cy wcze\u015bniej m.in. w I Oddziale Kardiologii Inwazyjnej i Angliologii PAKS w Ustroniu. Mielecki Oddzia\u0142 wykonuje nast\u0119puj\u0105ce us\u0142ugi: konsultacje kardiologiczne i kardiochirurgiczne, badania nieinwazyjne (EKG, UKG, Holter, test wysi\u0142kowy), diagnostyk\u0119 i terapi\u0119 z zakresu kardiologii i radiologii inwazyjnej (koronarografi\u0119 i angiografi\u0119 t\u0119tnic obwodowych, koronaroplastyk\u0119 i angioplastyk\u0119 t\u0119tnic obwodowych: szyjnych, nerkowych, biodrowych, udowych z wykorzystaniem technik aterektomii oraz implantacji stent\u00f3w) oraz leczenie ostrych stan\u00f3w wie\u0144cowych na oddziale intensywnej terapii kardiologicznej. Od 2014 r. prowadzi poradni\u0119 kardiologiczn\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PO\u0141ANIECKA (ULICA)<\/strong>, niewielka uliczka (116 m) na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Biegnie od ul. T. Ko\u015bciuszki w kierunku Wis\u0142oki i ko\u0144czy si\u0119 przy wale przeciwpowodziowym. Ma asfaltowa nawierzchni\u0119 i chodniki. Jako droga dojazdowa istnia\u0142a od pocz\u0105tku XX w., a mo\u017ce nawet wcze\u015bniej. Status ulicy miejskiej i patrona otrzyma\u0142a w latach 20. XX w. Wkr\u00f3tce potem sta\u0142a si\u0119 jedn\u0105 z najbardziej znanych ma\u0142ych uliczek, bowiem w jednym z stoj\u0105cych przy niej budynk\u00f3w uruchomiono kino \u201eWenus\u201d. Jej adres ma dzi\u015b ledwie kilka posesji, ale zbudowane na nich na pocz\u0105tku XX w. domy (nr 2, 6, 8) s\u0105 wpisane do ewidencji zabytk\u00f3w wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego (p\u00f3\u017aniej podkarpackiego). W 2007 r. zosta\u0142a przebudowana, m.in. po\u0142o\u017cono nawierzchni\u0119 z kostki betonowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Patronackie miasto ulicy: PO\u0141ANIEC wesz\u0142o do historii Polski dzi\u0119ki powstaniu ko\u015bciuszkowskiemu 1794 r., a \u015bci\u015blej \u2013 uniwersa\u0142owi wydanemu przez T. Ko\u015bciuszk\u0119 7 V tego\u017c roku w obozie pod Po\u0142a\u0144cem. Uniwersa\u0142 po\u0142aniecki mia\u0142 na celu uzyskanie poparcia ch\u0142op\u00f3w dla powstania. Na jego mocy ch\u0142opi otrzymywali wolno\u015b\u0107 osobist\u0105 oraz gwarancj\u0119 opieki rz\u0105dowej. Cho\u0107 realizacja postanowie\u0144 uniwersa\u0142u by\u0142a bardzo r\u00f3\u017cna, to w sumie doprowadzi\u0142a do udzia\u0142u ch\u0142op\u00f3w w powstaniu. Nadanie nazwy ulicy by\u0142o form\u0105 uczczenia tego wydarzenia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PO\u0141E\u0106 BOGUS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 17 XII 1965 r. w G\u0142adyszowie ko\u0142o Gorlic, syn Tadeusza i Anny z domu Gamo\u0144. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Rolniczych \u2013 Technikum w Ha\u0144czowej z matur\u0105 w 1985 r. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w teologicznych w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie w 1991 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. (Tytu\u0142 pracy magisterskiej: \u201ePatrystyczny wymiar homiletycznej tw\u00f3rczo\u015bci ks. Jana Czuja\u201d.) W latach 1991-1995 pracowa\u0142 jako wikariusz w Ryglicach. Przez kolejne cztery lata odbywa\u0142 studia doktoranckie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Lublinie i w 1999 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora teologii w zakresie katechetyki na podstawie rozprawy: \u201eMetodyka katechetyczna ksi\u0119dza Walentego Gadowskiego\u201d. W latach 1999-2000 by\u0142 wikariuszem w parafii katedralnej w Tarnowie. Od 2000 r. pracowa\u0142 na Wydziale Katechetycznym Kurii Diecezjalnej w Tarnowie i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 diecezjalnego wizytatora nauki religii. W 2010 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Wydzia\u0142u Katechetycznego. Od 2000 r. do 2016 r. by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 katechetyki i dydaktyki Uniwersytetu Papieskiego Jana Paw\u0142a II w Krakowie \u2013 Wydzia\u0142u Teologicznego w Tarnowie oraz wyk\u0142adowc\u0105 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie. By\u0142 te\u017c m.in. cenzorem ksi\u0105\u017cek religijnych, diecezjalnym duszpasterzem nauczycieli i wychowawc\u00f3w, cz\u0142onkiem Rady Kap\u0142a\u0144skiej i w latach 2001-2008 koordynatorem diecezjalnym Fundacji \u201eDzie\u0142o Nowego Tysi\u0105clecia\u201d. W 2014 r. zosta\u0142 mianowany kanonikiem pra\u0142atem i kanclerzem Kapitu\u0142y Kolegiackiej przy kolegiacie w Wojniczu. Od 10 VIII 2017 r. pe\u0142ni\u0142 do VIII 2021 r. funkcje proboszcza parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu i dziekana dekanatu Mielec Po\u0142udnie. Po rezygnacji z probostwa w Mielcu od 15 VIII 2021 r. przej\u0105\u0142 probostwo\u00a0\u00a0 parafii Matki Bo\u017cej Nieustajacej Pomocy w Krynicy Zdroju. Jest autorem, \u00a0wsp\u00f3\u0142autorem i redaktorem wielu publikacji na temat ewangelizacji i katechizacji oraz nauczania i wychowania w procesie katechetycznym, m.in.: \u201eJestem dzieckiem Bo\u017cym. Propozycje katechez przedszkolnych dla czterolatk\u00f3w\u201d (Tarn\u00f3w 2001, redaktor), \u201eMetodyka katechetyczna ks. Walentego Gadowskiego\u201d (Tarn\u00f3w 2002, autor), \u201eKatecheza otwarta na Boga i cz\u0142owieka\u201d (Tarn\u00f3w 2006, redaktor), \u201eEwangelizacja i katechizacja we wsp\u00f3lnocie parafialnej\u201d, w: \u201eW s\u0142u\u017cbie pi\u0119kna. Ksi\u0119ga pami\u0105tkowa po\u015bwi\u0119cona Ksi\u0119dzu Pra\u0142atowi Eugeniuszowi Ko\u015bci\u00f3\u0142ce z okazji 70-lecia urodzin\u201d (red. Z. Krzyszowski, Lublin 2009), \u201eRodzina chrze\u015bcija\u0144ska wsp\u00f3lnot\u0105 wychowuj\u0105c\u0105 w mi\u0142o\u015bci i dla mi\u0142o\u015bci\u201d, w: \u201eTroska o cz\u0142owieka. Od naprotechnologii do pedagogiki\u201d (red. J. Siewiora, Tarn\u00f3w 2010). Wielokrotnie uczestniczy\u0142 w sympozjach i konferencjach naukowych jako wyk\u0142adowca oraz bra\u0142 udzia\u0142 w dyskusjach panelowych, najcz\u0119\u015bciej na tematy wychowawcze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POMIANKIEWICZ HUBERT KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 15 IX 1990 r. w Mielcu, syn Bogdana i Marii z domu Stala. Absolwent V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych im. st. sier\u017c. pil. Stanis\u0142awa Dzia\u0142owskiego w Mielcu w 2009 r. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce Akademi\u0119 Zdrowia w Rzeszowie z tytu\u0142em technika masa\u017cysty w 2011 r. Jako masa\u017cysta odby\u0142 sta\u017ce w Szpitalu Powiatowym im. M. Biernackiego w Mielcu i O\u015brodku Rehabilitacji \u201eAtlas\u201d w Mielcu. W latach 2013-2017 pracowa\u0142 w firmie Husquarna w mieleckiej SSE jako operator w\u00f3zk\u00f3w wid\u0142owych. R\u00f3wnocze\u015bnie od 2015 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 instruktora ma\u0142ej architektury w Domu Kultury Samorz\u0105dowego w Mielcu, a aktualnie pracuje jako instruktor w Dziale Organizacji Imprez DK SCK. Jego pasj\u0105 jest praca spo\u0142eczna w dziedzinie kultury. Maluje i rze\u017abi oraz wykonuje z wielk\u0105 precyzj\u0105 i dba\u0142o\u015bci\u0105 o ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142 miniaturowe makiety (m.in. \u201eSala Kr\u00f3lewska w Mielcu\u201d, \u201eOstr\u00f3w Lednicki\u201d i \u201eZamek Mieleckich\u201d). \u00a0Jest cz\u0142onkiem Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W. Szafera w Mielcu oraz Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Kultury Plastycznej przy SCK w Mielcu i bierze udzia\u0142 w wystawach zbiorowych tych organizacji. \u00a0Pracuje jako wolontariusz przy imprezach M-4. Jest cz\u0142onkiem Teatru Rozmaito\u015bci DK SCK, gra\u0142 m.in. w sztukach:\u00a0 Dziewczyny z pomys\u0142em, Damy i huzary\u00a0 oraz Rozmowy przy wycinaniu lasu. B<\/em>y\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 scenografii do sztuki Pigmalion.<\/em> Ponadto \u015bpiewa w mieleckich ch\u00f3rach \u201eAkord\u201d i \u201eMelodia\u201d.\u00a0 Wyr\u00f3\u017cniony Odznaka „Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POMNIK ARMII KRAJOWEJ<\/strong>, usytuowany na terenie zielonym przed cmentarzem parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza. Inspiratorem jego powstania i tre\u015bci by\u0142 Tadeusz Or\u0142owski \u2013 prezes Ko\u0142a \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy Armii Krajowej w Mielcu, a tw\u00f3rc\u0105 rze\u017ab \u2013 art. rze\u017abiarz – Zbigniew Bec z Krakowa. Na du\u017cym, kilkustopniowym cokole stoi krzy\u017c. Wisz\u0105cy na krzy\u017cu Jezus wyci\u0105ga praw\u0105 r\u0119k\u0119 w kierunku kl\u0119cz\u0105cego pod krzy\u017cem \u017co\u0142nierza z opask\u0105 AK. Z prawej strony krzy\u017ca znajduje si\u0119 orze\u0142. Za krzy\u017cem, na wysokim p\u0142ytach stanowi\u0105cych jego podpor\u0119, namalowano znak \u201ePolski Walcz\u0105cej\u201d. Na dolnej cz\u0119\u015bci coko\u0142u umieszczono tablic\u0119 o tre\u015bci: \u201eW ho\u0142dzie \u017co\u0142nierzom Armii Krajowej\u201d. Ca\u0142o\u015b\u0107 wykonano z betonu i ob\u0142o\u017cono p\u0142yt\u0105 granitow\u0105 (krzy\u017c) i lastrikiem (cok\u00f3\u0142). Teren, na kt\u00f3rym stoi pomnik, otoczono niskim ogrodzeniem (s\u0142upki po\u0142\u0105czone trzema r\u00f3wnoleg\u0142ymi pr\u0119tami). Roboty budowlane wykona\u0142a ekipa Rzeszowskiego Przedsi\u0119biorstwa Budownictwa Przemys\u0142owego. Koszty budowy zosta\u0142y pokryte ze sk\u0142adek spo\u0142ecze\u0144stwa. Ods\u0142oni\u0119cie i po\u015bwi\u0119cenie pomnika odby\u0142o si\u0119 11 IX 1993 r. W nast\u0119pnych latach tradycj\u0105 sta\u0142o si\u0119 uroczyste sk\u0142adanie kwiat\u00f3w 1 VIII dla upami\u0119tnienia wybuchu powstania warszawskiego w 1944 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POMNIK JANA KILI\u0143SKIEGO (POMNIK WOLNO\u015aCI)<\/strong>, znajduje si\u0119 przy zbiegu ulic: A. Mickiewicza, Jadernych i Wolno\u015bci. Pomys\u0142 budowy pomnika zg\u0142osili jeszcze przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 Franciszek Krempa \u2013 pose\u0142 i prezes Rady Nadzorczej Towarzystwa Zaliczkowego oraz Stanis\u0142aw Go\u0142uchowski \u2013 urz\u0119dnik Towarzystwa Zaliczkowego, ale z powodu wybuchu wojny do realizacji budowy nie dosz\u0142o. Inicjatyw\u0119 t\u0119 ponowi\u0142 w 1918 r. Komitet Budowy Pomnika Jana Kili\u0144skiego pod przewodnictwem Jana Ha\u0142adeja. Projekt pomnika wykona\u0142 mielecki budowniczy miejski Marcin Sadowski. Fundusze na budowl\u0119 uzyskiwano ze sk\u0142adek spo\u0142ecze\u0144stwa, g\u0142\u00f3wnie rzemie\u015blnik\u00f3w. Fundament wykonano w 1919 r., za\u015b cok\u00f3\u0142 i tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 (w p\u0142ytkiej wn\u0119ce) w 1928 r. Na tablicy wyryto napis: \u201e1794 Janowi Kili\u0144skiemu oraz na pami\u0105tk\u0119 dziesi\u0105tej rocznicy odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci Pa\u0144stwa Polskiego 1918-1928\u201d. S\u0142up w kszta\u0142cie ostros\u0142upa czworobocznego \u015bci\u0119tego i umieszczon\u0105 na nim p\u0142askorze\u017ab\u0119 z wizerunkiem J. Kili\u0144skiego ods\u0142oni\u0119to w 1929 r. Or\u0142a na szczycie s\u0142upa \u00a0i p\u0142askorze\u017ab\u0119 z wizerunkiem J. Kili\u0144skiego wykona\u0142 uzdolniony artystycznie rzemie\u015blnik Boles\u0142aw Prinz. W 1936 r. zbudowano ozdobne ogrodzenie i 11 XI tego\u017c roku uroczy\u015bcie ods\u0142oni\u0119to pomnik. Do wybuchu II wojny \u015bwiatowej pomnik i otaczaj\u0105cy go teren by\u0142y miejscem wi\u0119kszych miejskich uroczysto\u015bci patriotycznych. Na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej \u017co\u0142nierze niemieccy zestrzelili or\u0142a i oszpecili pomnik, ale w czasie okupacji, mimo wielkiego niebezpiecze\u0144stwa, kilkakrotnie uda\u0142o si\u0119 mielczanom z\u0142o\u017cy\u0107 kwiaty przed pomnikiem z okazji \u015bwi\u0105t i rocznic pa\u0144stwowych. Po wyzwoleniu Mielca wykonano or\u0142a, najpierw prowizorycznego z masy papierowej, a nast\u0119pnie trwa\u0142ego z betonu. W 1946 r. pod du\u017c\u0105 tablic\u0105 przytwierdzono niewielk\u0105 tabliczk\u0119 z napisem; \u201eW pierwsz\u0105 rocznic\u0119 Zwyci\u0119stwa nad teuto\u0144skim naje\u017ad\u017ac\u0105, ku chwale Narodu Polskiego, dla uczczenia Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107. Tablic\u0119 t\u0119 funduj\u0105: Powiatowy Oddzia\u0142 Zwi\u0105zku Uczestnik\u00f3w Walki Zbrojnej w Mielcu \u2013 Polski Zwi\u0105zek b. Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych w Mielcu 9.7.45 \u2013 9.7.46.\u201d W nast\u0119pnych latach kilkakrotnie restaurowano pomnik i ogrodzenie oraz posadzono krzewy przy ogrodzeniu. Upowszechni\u0142a si\u0119 te\u017c nazwa: pomnik Wolno\u015bci. Przez wiele lat przed pomnikiem nie organizowano wi\u0119kszych uroczysto\u015bci. Od lat 90. XX w. w ramach obchod\u00f3w \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych powr\u00f3cono do tradycji organizowania przemarsz\u00f3w od ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza do pomnika Wolno\u015bci i uroczystego sk\u0142adania kwiat\u00f3w przed pomnikiem. W 2010 r., w zwi\u0105zku z przebudow\u0105 skrzy\u017cowania ul. A. Mickiewicza, ul. Wolno\u015bci i ul. Jadernych, wykonano remont pomnika i zmieniono jego otoczenie, m.in. rozebrano ogrodzenie. W 2018 r. dla uczczenia 100-lecia Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci przeprowadzono kolejny remont pomnika (wyk. Firma Kazbut Marian Kasprzak w Trzcianie) oraz zmieniono rze\u017ab\u0119 or\u0142a na szczycie pomnika. Nowa rze\u017aba, przedstawiaj\u0105ca or\u0142a z koron\u0105, wykonana zosta\u0142a w br\u0105zie w Odlewni Artystycznej Piotra Piszczkiewicza w Pod\u0142\u0119\u017cu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POMNIK BEZIMIENNEGO \u017bO\u0141NIERZA (POMNIK WDZI\u0118CZNO\u015aCI)<\/strong>, usytuowany na specjalnym placu przed budynkiem Starostwa Powiatowego przy ul. S. S\u0119kowskiego. Wybudowano go w 1953 r. przed \u00f3wczesnym Domem Partii. Na s\u0142upie czworobocznym umieszczono rze\u017ab\u0119 m\u0142odego \u017co\u0142nierza w mundurze i p\u0142aszczu wojskowym, trzymaj\u0105cego na lewej r\u0119ce dziecko, a w prawej r\u0119ce miecz. Poni\u017cej rze\u017aby, w po\u0142owie wysoko\u015bci s\u0142upa, umieszczono tablic\u0119 z okoliczno\u015bciowym napisem: \u201eChwa\u0142a bohaterskiej Armii Radzieckiej \u2013 Wyzwolicielce Narod\u00f3w. W XXXVI rocznic\u0119 Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Pa\u017adziernikowej \u2013 spo\u0142ecze\u0144stwo powiatu mieleckiego 7 XI 1953 r.\u201d Od tego czasu do ko\u0144ca lat 80. na placu przed Pomnikiem Wdzi\u0119czno\u015bci organizowano wi\u0119kszo\u015b\u0107 uroczysto\u015bci zwi\u0105zanych z rocznicami zwyci\u0119stwa nad faszyzmem (9 V) i rocznicami Rewolucji Pa\u017adziernikowej (7 XI). Po 1990 r., mimo wniosk\u00f3w o jego przeniesienie (m.in. na Cmentarz \u017bo\u0142nierzy Radzieckich), pomnik pozosta\u0142 na miejscu i odnowiono go. Na pocz\u0105tku XXI w., zniszczon\u0105 tablic\u0119 zdemontowano i wykonano now\u0105 o tre\u015bci: \u201ePomnik Bezimiennego \u017bo\u0142nierza dla upami\u0119tnienia \u017co\u0142nierzy radzieckich i polskich poleg\u0142ych w czasie wyzwalania ziemi mieleckiej spod okupacji hitlerowskiej w okresie od sierpnia 1944 r. do stycznia 1945 r.\u201d\u00a0W listopadzie 2015 roku pomnik zosta\u0142 zdj\u0119ty i przekazany muzeum Fundacji Minionej Epoki w Rudzie \u015al\u0105skiej, a rok p\u00f3\u017aniej rozebrano tak\u017ce betonow\u0105 podstaw\u0119 pomnika.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POMNIK B\u0141OGOS\u0141AWIONEGO KSI\u0118DZA JERZEGO POPIE\u0141USZKI,<\/strong>\u00a0zosta\u0142 wybudowany w 2016 r. na terenie parafialnym przy ko\u015bciele pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu. Inicjatorem budowy by\u0142 ks. Stanis\u0142aw Sk\u0142adzie\u0144 \u2013 proboszcz parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Figura b\u0142ogos\u0142awionego, naturalnych wymiar\u00f3w, jest wykonana z br\u0105zu i stoi na cokole, sk\u0142adaj\u0105cym si\u0119 z trzech cz\u0119\u015bci. B\u0142ogos\u0142awiony podniesion\u0105 praw\u0105 r\u0119k\u0105 unosi krzy\u017c, a lew\u0105 r\u0119k\u0119 trzyma przy sercu. Na najwy\u017cszej cz\u0119\u015bci coko\u0142u wyryto napis: \u201eB\u0141. KS. JERZY POPIE\u0141USZKO 1947-1984 M\u0119czennik za wiar\u0119 i za Solidarno\u015b\u0107 z lud\u017ami \u015awiadek prawdy Obro\u0144ca praw cz\u0142owieka Nauczyciel wolno\u015bci Patron naszych czas\u00f3w Obud\u017a si\u0119 Polsko!\u201d Poni\u017cej, na drugiej cz\u0119\u015bci coko\u0142u napisano: \u201eOjczyzno ma\u2026 2926 alumn\u00f3w od 1955-1980 odda\u0142o Ci dwa lata swojego m\u0142odego \u017cycia w Ludowym Wojsku Polskim.\u201d Na najni\u017cszej cz\u0119\u015bci coko\u0142u umieszczono napis: \u201eW\u015br\u00f3d nich fundator \u2013 tw\u00f3rca parafii, budowniczy naszego ko\u015bcio\u0142a i plebanii, s\u0142u\u017c\u0105cy w Brzegu w latach 1967-1969 Mielec, 26 grudnia 2016 r.\u201d Autorem pomnika jest prof. Kazimierz Brzuzan z Rzeszowa. Cok\u00f3\u0142 wykona\u0142a firma Impala z Mielca. Uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia pomnika odby\u0142a si\u0119 26 XII 2016 r. w drugim dniu \u015bwi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia (\u015bw. Szczepana), dla podkre\u015blenia zwi\u0105zku pomi\u0119dzy m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmierci\u0105 \u015bw. Szczepana w 36 r. i m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmierci\u0105 ks. Jerzego Popie\u0142uszki w 1984 r. Po\u015bwi\u0119cenia dokona\u0142 ks. infu\u0142at Adam Kokoszka, kt\u00f3ry w latach 60. odbywa\u0142 z ks. Jerzym Popie\u0142uszk\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POMNIK S\u0141UGI BO\u017bEGO KSI\u0118DZA KARDYNA\u0141A STEFANA WYSZY\u0143SKIEGO<\/strong>, usytuowany jest na terenie pomi\u0119dzy ko\u015bcio\u0142em pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej i Powiatowym Domem Pomocy Spo\u0142ecznej na osiedlu Smoczka. Powsta\u0142 z inicjatywy ks. Stanis\u0142awa Sk\u0142adzienia \u2013 proboszcza parafii rzymskokatolickiej pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, dla uczczenia wielkich zas\u0142ug \u201ePrymasa Tysi\u0105clecia\u201d i 30-lecia dzia\u0142alno\u015bci parafii. Posta\u0107 Prymasa z roz\u0142o\u017conymi r\u0119kami symbolizuje otwarto\u015b\u0107 i serdeczno\u015b\u0107 do wszystkiego i wszystkich. Tw\u00f3rc\u0105 figury jest artysta rze\u017abiarz Krzysztof Brzuzan z Rzeszowa, a odlew z br\u0105zu wykona\u0142 Zbigniew Porada z Zaczernia. Figura stoi na postumencie z granitu szwedzkiego vanga, wykonanym przez mieleck\u0105 firm\u0119 Impala. Na czo\u0142owej \u015bcianie postumentu umieszczono napisy: Kocham Ojczyzn\u0119 wi\u0119cej od w\u0142asnego serca * Ks. Kard. Stefan Wyszy\u0144ski 1901-1981 * Prymas Tysi\u0105clecia * Do ko\u0144ca wierny Bogu, Ko\u015bcio\u0142owi i Ojczy\u017anie * Ho\u0142d sk\u0142adaj\u0105 kap\u0142ani, wierni oraz mieszka\u0144cy DPS-u z okazji 30-lecia Parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w Mielcu (1987-2017) * Mielec 17 XII 2017 r. Pomnik zosta\u0142 pob\u0142ogos\u0142awiony przez ks. biskupa tarnowskiego Andrzeja Je\u017ca w czasie uroczysto\u015bci 30-lecia Parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej w dniu 17 XII 2017 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POMNIKI PRZYRODY<\/strong>, twory przyrody o szczeg\u00f3lnych walorach, charakterystyczne obiekty w pejza\u017cu, niezwykle cenne dla nauki. W Mielcu s\u0105 nimi stare drzewa: 1) d\u0105b szypu\u0142kowy przy ul. J\u0119drusi\u00f3w (wiek – 180 lat, wysoko\u015b\u0107 \u2013 23 m \u2013 obw\u00f3d na wysoko\u015bci 1,3 m – 4,35 m), 2) d\u0105b szypu\u0142kowy w parku w Wojs\u0142awiu (170 lat \u2013 26 m \u2013 4,13 m), 3) d\u0105b szypu\u0142kowy przy ul. Cyranowskiej 2 (160 lat \u2013 20 m \u2013 3,47 m), 4) d\u0105b szypu\u0142kowy przy ul. S\u0119kowskiego 11 (120 lat \u2013 10 m \u2013 3,77 m), 5) d\u0105b szypu\u0142kowy przy ul. Cyranowskiej 80 (110 lat \u2013 20 m \u2013 2,80 m), 6) d\u0105b szypu\u0142kowy przy ul. Sienkiewicza (110 lat \u2013 16 m \u2013 3,00 m), 7) d\u0105b szypu\u0142kowy przy ul. J\u0119drusi\u00f3w (110 lat \u2013 20 m \u2013 3,10 m), 8) d\u0105b szypu\u0142kowy przy ul. Sienkiewicza 50 (90 lat \u2013 20 m \u2013 3,90 m), 9) grab zwyczajny w parku w Wojs\u0142awiu (130 lat \u2013 24 m \u2013 2,95 m), 10) grab zwyczajny w parku w Wojs\u0142awiu (110 lat \u2013 22 m \u2013 2,31 m), 11) grab zwyczajny w parku w Wojs\u0142awiu (100 lat \u2013 21 m \u2013 2,17 m), 12) grab zwyczajny w parku w Wojs\u0142awiu (100 lat \u2013 21 m \u2013 2,13 m), 13) grab zwyczajny w parku w Wojs\u0142awiu (90 lat \u2013 22 m \u2013 1,90 m), 14) grab zwyczajny w parku w Wojs\u0142awiu (90 lat \u2013 21 m \u2013 1,99 m), 15) jesion wynios\u0142y w parku w Wojs\u0142awiu (110 lat \u2013 24 m \u2013 3,52 m), 16) jesion wynios\u0142y przy ul. Rudnik (100 lat \u2013 18 m \u2013 2,75 m), 17) jesion wynios\u0142y przy ul. \u017bwirki i Wigury (80 lat \u2013 15 m \u2013 2,50 m), 18) kasztanowiec zwyczajny w parku w Wojs\u0142awiu (110 lat \u2013 23 m \u2013 3,60 m), 19) klon jawor w Parku Oborskich (90 lat \u2013 18 m \u2013 2,43 m), 20) klon polny w parku w Wojs\u0142awiu (90 lat – 20 m \u2013 2,60 m), 21) klon srebrzysty w Parku Oborskich (110 lat \u2013 18 m \u2013 3,25 m), 22) lipa drobnolistna w parku w Wojs\u0142awiu (160 lat \u2013 22 m \u2013 4,66 m), 23) lipa drobnolistna przy ko\u015bciele \u015bw. Mateusza (160 lat \u2013 17 m \u2013 4,08 m), 24) lipa drobnolistna w parku w Wojs\u0142awiu (150 lat \u2013 23 m \u2013 4,30 m), 25) lipa drobnolistna w parku w Wojs\u0142awiu (150 lat \u2013 22 m \u2013 4,35 m), 26) lipa drobnolistna w parku w Wojs\u0142awiu (140 lat \u2013 21 m \u2013 4,09 m), 27) lipa drobnolistna w parku w Wojs\u0142awiu (140 lat \u2013 24 m \u2013 4,19 m), 28) lipa drobnolistna w parku w Wojs\u0142awiu (120 lat \u2013 20 m \u2013 3,86 m), 29) lipa drobnolistna w parku w Wojs\u0142awiu (110 lat \u2013 26 m \u2013 3,25 m), 30) lipa drobnolistna przy ul. Zamoyskiego 1 (80 lat \u2013 19 m \u2013 2,84 m), 31) lipa szerokolistna przy ul. Kolejowej 23 (110 lat \u2013 22 m \u2013 3,60 m), 32) olsza czarna w Parku Oborskich (130 lat \u2013 25 m \u2013 3,20 m), 33) olsza czarna na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (110 lat \u2013 22 m \u2013 3,13 m), 34) olsza czarna na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (110 lat \u2013 22 m \u2013 3,12 m), 35) olsza czarna na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (90 lat \u2013 18 m \u2013 2,66 m), 36) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (310 lat \u2013 36 m \u2013 7,84 m), 37) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (260 lat \u2013 30 m \u2013 6,50 m), 38) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (210 lat \u2013 30 m \u2013 6,50 m), 39) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (170 lat \u2013 30 m \u2013 4,96 m), 40) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (170 lat \u2013 28 m \u2013 5,10 m), 41) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (170 lat \u2013 27 m \u2013 5,20 m), 42) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (170 lat \u2013 26 m \u2013 5,05 m), 43) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (160 lat \u2013 32 m \u2013 4,75 m), 44) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (160 lat \u2013 26 m \u2013 4,93 m), 45) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (140 lat \u2013 27 m \u2013 4,20 m), 46) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (130 lat \u2013 29 m \u2013 4,00 m), 47) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (130 lat \u2013 25 m \u2013 4,03 m), 48) topola bia\u0142a na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (110 lat \u2013 27 m \u2013 3,92 m), 49) topola kanadyjska na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (230 lat \u2013 26 lat \u2013 6,94 m), 50) topola kanadyjska na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (160 lat \u2013 27 m \u2013 4,80 m), 51) topola kanadyjska na wale przy Wis\u0142oce (130 lat \u2013 20 m \u2013 5,00 m), 52) topola szara na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (160 lat \u2013 32 m \u2013 4,76 m), 53) topola szara na B\u0142oniach Rzochowskich nad Wis\u0142ok\u0105 (160 lat \u2013 32 lat \u2013 4,74 m), 54) wierzba bia\u0142a w Parku Oborskich (130 lat \u2013 20 m \u2013 3,80 m), 55) \u017cywotnik zachodni w parku w Wojs\u0142awiu (110 lat – 14 m \u2013 1,77 m), 56) \u017cywotnik zachodni w parku w Wojs\u0142awiu (110 lat \u2013 14 m \u2013 1,20 m) oraz 57) bluszcz pospolity przy ul. \u017beromskiego (8 m \u2013 0,10 m).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Uchwa\u0142\u0105 Rady Miejskiej z dnia 28 VIII 2012 r. pozbawiono statusu pomnika przyrody: topol\u0119 bia\u0142\u0105 (nr 36, obw\u00f3d – 8,25 m) i 3 olsze czarne na B\u0142oniach Rzochowskich w zwi\u0105zku z budow\u0105 wa\u0142u przeciwpowodziowego oraz\u00a0 wierzb\u0119 bia\u0142\u0105 (nr 54, obw\u00f3d – 3,80 m).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POMNIK \u017bO\u0141NIERZY WYKL\u0118TYCH NIEZ\u0141OMNYCH<\/strong>, upami\u0119tnienie \u017co\u0142nierzy podziemia antykomunistycznego po II wojnie \u015bwiatowej, walcz\u0105cych o woln\u0105 i suwerenn\u0105 Polsk\u0119. Jest usytuowany na zachodnim zboczu G\u00f3ry Cyranowskiej, na tle sosnowego lasu, w pobli\u017cu g\u0142\u00f3wnego wej\u015bcia do Parku Le\u015bnego. Z inicjatyw\u0105 budowy pomnika i wyra\u017cenia w tej formie ho\u0142du zamordowanym i prze\u015bladowanym \u017co\u0142nierzom niez\u0142omnym zwi\u0105zanym z ziemi\u0105 mieleck\u0105 wyst\u0105pi\u0142 radny Rady Miejskiej w Mielcu i cz\u0142onek Stowarzyszenia Prawda i Pami\u0119\u0107 w Mielcu Romuald Rzeszutek. Na etapie popularyzacji tego pomys\u0142u (od 2015 r.) radny zosta\u0142 wsparty przez samorz\u0105d miasta Mielca, instytucje i firmy oraz wiele os\u00f3b indywidualnych. Projekt pomnika zlecono arty\u015bcie-rze\u017abiarzowi J\u00f3zefowi Opali z Koprzywnicy. W 2016 r. artysta przedstawi\u0142 kilka wizualizacji pomnika. Po wielu konsultacjach i dyskusjach przyj\u0119to ostateczn\u0105 form\u0119. W ko\u0144c\u00f3wce kadencji 2014-2018 p.o. prezydenta miasta Mielca Fryderyk Kapinos podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o miejscu postawienia pomnika. W 2019 r. rozpocz\u0119to etapow\u0105 realizacj\u0119 jego budowy.
Opis upami\u0119tnienia Pomnik sk\u0142ada si\u0119 z kilku cz\u0119\u015bci, tworz\u0105cych sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Dominuj\u0105cym elementem jest Drzewo \u017bycia \u2013 pot\u0119\u017cna (11 ton) rze\u017abiona kolumna z granitu. Nad ni\u0105 umieszczona jest wykonana w br\u0105zie\u00a0 rze\u017aba symbolicznego polskiego Or\u0142a, otaczaj\u0105cego\u00a0 skrzyd\u0142ami znajduj\u0105ce si\u0119 poni\u017cej postacie. (Wysoko\u015b\u0107 ca\u0142ej kompozycji \u2013 6,5 m.) Zamierzonym efektem jest oderwana i przestrzelona cz\u0119\u015b\u0107 prawego skrzyd\u0142a, symbolizuj\u0105ca dramat polskiego spo\u0142ecze\u0144stwa \u2013 dekapitacj\u0119 elity polskiego pa\u0144stwa w czasie II wojny \u015bwiatowej i pierwszych latach powojennych. Na wysoko\u015bci ok. 2\/3 kolumny zainstalowano p\u0142askorze\u017ab\u0119 z br\u0105zu przedstawiaj\u0105c\u0105 ryngraf z Matk\u0105 Bo\u017c\u0105. (Wed\u0142ug oryginalnego ryngrafu znalezionego przy zw\u0142okach por. Franciszka Majewskiego ps. S\u0142ony\u201d z dodanym na wst\u0119dze fragmentem antyfony \u201ePod Twoj\u0105 obron\u0119 uciekamy si\u0119\u201d.) Z prawej strony pomnika, pod Or\u0142em, umieszczono Tr\u00f3jk\u0119 Niez\u0142omnych zwi\u0105zanych z ziemi\u0105 mieleck\u0105 \u2013 wykonane w br\u0105zie sylwetki mjr. Hieronima Dekutowskiego \u201eZapory\u201d, Wojciecha Lisa \u201eM\u015bciciela\u201d (p\u00f3\u017aniej chor\u0105\u017cego) i Aleksandra Rusina \u201eRusala\u201d (p\u00f3\u017aniej pu\u0142kownika). Po drugiej stronie Drzewa \u017bycia przedstawiono Korow\u00f3d Cieni. S\u0105 to sylwetki bohater\u00f3w narodowych: pp\u0142k. \u0141ukasza Ciepli\u0144skiego \u201eP\u0142uga\u201d, Janiny Przysi\u0119\u017cniak \u201eJagi\u201d, por. Leona Wanatowicza \u201eBoruty\u201d, rtm. Witolda Pileckiego \u201eWitolda\u201d, ks. W\u0142adys\u0142awa Gurgacza \u201eSema\u201d i mjr. Waleriana Tumanowicza \u201eJagry\u201d. W ostatniej tr\u00f3jce \u2013 ariergardzie \u2013 znajduj\u0105 si\u0119 postacie gen. bryg. Augusta Emila Fieldorfa \u201eNila\u201d, ppor. Anatola Radziwonika \u201eOlecha\u201d i mjr. Dragana Sotirovica \u201eDra\u017ca\u201d. Istotn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 pomnika jest instalacja z przerytych i pobru\u017cd\u017conych bry\u0142 \u017celiwa, symbolizuj\u0105ca nieznane miejsca poch\u00f3wk\u00f3w i do\u0142\u00f3w ha\u0144by \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych \u2013 ofiar komunistycznych zbrodniarzy. Uzupe\u0142nieniem kompozycji element\u00f3w patriotycznych s\u0105 trzy reliefy (z br\u0105zu) przedstawiaj\u0105ce logotypy najwi\u0119kszych organizacji walcz\u0105cych o wolno\u015b\u0107 i niepodleg\u0142o\u015b\u0107\u00a0 Polski: Armii Krajowej, Narodowych Si\u0142 Zbrojnych oraz Zrzeszenia Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107. Ca\u0142o\u015b\u0107 zamyka tablica po\u015bwi\u0119cona pami\u0119ci o Wykl\u0119tych i Zapomnianych.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PONDO JANUSZ MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 3 VI 1948 r. w Tarnobrzegu, syn Micha\u0142a i Mieczys\u0142awy z domu Ciba. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y w D\u0119bicy z matur\u0105 w 1968 r., a nast\u0119pnie studiowa\u0142 na Wydziale Elektrycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y In\u017cynierskiej w Rzeszowie (3 semestry). W tym okresie by\u0142 cz\u0142onkiem Aeroklubu Mieleckiego i uzyska\u0142 III klas\u0119 pilota szybowcowego (1966) i II klas\u0119 (1967) oraz uprawnienia instruktora szybowcowego (1971). W 1971 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec jako szlifierz i w wymiarze 1\/2 etatu zosta\u0142 pracownikiem Aeroklubu Mieleckiego. W latach 1972-1974 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w jednostce saperskiej w Poznaniu oraz uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podoficersk\u0105 w stopniu kaprala podchor\u0105\u017cego. Po powrocie do pracy w WSK zosta\u0142 przeniesiony do Dzia\u0142u Pr\u00f3b w Locie oraz kontynuowa\u0142 prac\u0119 w AM jako instruktor szybowcowy. Zdobywa\u0142 te\u017c kolejne uprawnienia: instruktora szybowcowego I klasy (1974), pilota samolotowego III klasy (1975), II klasy (1981) i I klasy (1982) oraz instruktora samolotowego II klasy (1978) i I klasy (1985). W 1983 r. zosta\u0142 skierowany do 44 eskadry lot\u00f3w i rozpoznania na stanowisko pilota klucza samolot\u00f3w \u0142\u0105cznikowych. W latach 80. bra\u0142 udzia\u0142 w przebazowywaniu samolot\u00f3w An-2 i Dromader oraz uczestniczy\u0142 w akcjach gaszenia po\u017car\u00f3w. Wykona\u0142 oko\u0142o 10 tysi\u0119cy lot\u00f3w, w czasie oko\u0142o 3 500 godzin na samolotach i oko\u0142o 1 500 godzin na szybowcach. W 1991 r. przeszed\u0142 na pe\u0142ny etat do Aeroklubu Mieleckiego, a w 1993 r. zosta\u0142 szefem szkolenia i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2000 r. Nada\u0142 oko\u0142o 200 uprawnie\u0144 samolotowych i oko\u0142o 290 uprawnie\u0144 szybowcowych. Wielu wyszkolonych przez niego pilot\u00f3w pracuje w LOT i innych firmach lotniczych. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu imprez na mieleckim lotnisku. Ponadto w 1995 r. uczestniczy\u0142 w powstaniu Lotniczej Formacji Obrony Cywilnej przy Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim w Tarnowie (od 1997 r. przy Urz\u0119dzie Gminy w \u017babnie) i do \u015bmierci by\u0142 jej komendantem. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Zmar\u0142 16 VIII 2000 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PONIATOWSKIEGO STANIS\u0141AWA AUGUSTA<\/strong>, ulica miejska d\u0142ugo\u015bci 246 m na osiedlu Borek. \u0141\u0105czy ulice: G. Morcinka i J. Przybosia, boczne ul. H. Sienkiewicza. Biegnie pomi\u0119dzy posesjami prywatnymi z okaza\u0142ymi domami, ale s\u0105 tu te\u017c dzia\u0142ki dotychczas niezagospodarowane. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a patrona 28 III 1973 r. Zosta\u0142a zbudowana w 2000 r. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: STANIS\u0141AW AUGUST PONIATOWSKI (1732-1798) to ostatni kr\u00f3l i w\u0142adca Polski w okresie przedrozbiorowym, posta\u0107 bardzo kontrowersyjna. Z jednej strony \u2013 inspirator i wsp\u00f3\u0142reformator wielu dziedzin zacofanego w stosunku do Europy pa\u0144stwa oraz wielki mecenas kultury, a z drugiej \u2013 w\u0142adca pa\u0144stwa, kt\u00f3ry podpisa\u0142 jego rozbiory.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POPIEL IGNACY<\/strong>, urodzony ok. 1805 r. w rodzinie ziemia\u0144skiej. By\u0142 w\u0142a\u015bcicielem m.in. folwark\u00f3w Popiel\u00f3wka, R\u00f3\u017ca, Wiewi\u00f3rka i Zass\u00f3w. W 1830 r. wraz ze sformowanym i wyposa\u017conym przez siebie oddzia\u0142em uczestniczy\u0142 w powstaniu listopadowym, m.in. w bitwie pod D\u0119bem Wielkim. Po upadku powstania zosta\u0142 zmuszony do oddania maj\u0105tk\u00f3w za d\u0142ugi, kt\u00f3re zaci\u0105gn\u0105\u0142 na potrzeby oddzia\u0142u. Oko\u0142o 1835 r. zamieszka\u0142 w Mielcu i zaj\u0105\u0142 si\u0119 krawiectwem. Data \u015bmierci nieznana.<\/p>\r\n

POPIEL JAN,<\/b> urodzony 12 V 1857 r. w Rzochowie, syn Marcina i Marianny z Pyzikiewicz\u00f3w. Zdoby\u0142 zaw\u00f3d stolarza i z czasem zosta\u0142 jednym z najbardziej cenionych fachowc\u00f3w w tym rzemio\u015ble. Miar\u0105 docenienia jego kunsztu by\u0142o powierzeniu mu wykonania szeregu element\u00f3w wyposa\u017cenia wn\u0119trz zamku (pa\u0142acu) w Przec\u0142awiu. Wykona\u0142 m.in.: boazeri\u0119, kominek i stiuki wed\u0142ug projektu W\u0142adys\u0142awa Eljasza oraz wystr\u00f3j neorenesansowy sali Miko\u0142aja Reya, wed\u0142ug projekt\u00f3w W. Eljasza i Mieczys\u0142awa \u017bubrowskiego. Wykona\u0142 tak\u017ce balaski w prezbiterium ko\u015bcio\u0142a parafialnego pw. \u015bw. Marka Ewangelisty w Rzochowie oraz okna i drzwi do plebanii w tej parafii.\u00a0 Zmar\u0142 5 XI 1942 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Rzochowie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POPIEL KAROL<\/strong>, urodzony 28 X 1887 r. w Rzochowie ko\u0142o Mielca, syn Jana i Katarzyny ze Szczerbickich. Absolwent gimnazjum w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1908 r. W czasie nauki nale\u017ca\u0142 do tajnych organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowych. W latach 1908-1912 studiowa\u0142 prawo na Uniwersytecie Lwowskim i tam r\u00f3wnie\u017c uczestniczy\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci niepodleg\u0142o\u015bciowej. Aktywno\u015b\u0107 polityczna spowodowa\u0142a, \u017ce znalaz\u0142 si\u0119 w sk\u0142adzie Komitetu Naczelnego Zjednoczonych Stronnictw Niepodleg\u0142o\u015bciowych. Od 1916 r. rozpocz\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Departamentem Wojskowym Naczelnego Komitetu Narodowego, kierowanym przez W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego. W latach 1918-1921 pracowa\u0142 w Ministerstwie Spraw Wewn\u0119trznych jako naczelnik Wydzia\u0142u Personalnego. W 1920 r. wst\u0105pi\u0142 do Narodowego Zwi\u0105zku Robotniczego i zosta\u0142 redaktorem tygodnika \u201eSprawa Robotnicza\u201d. Po powstaniu Narodowej Partii Robotniczej (z po\u0142\u0105czenia NZR z Narodowym Stronnictwem Robotnik\u00f3w) podj\u0105\u0142 si\u0119 redakcji \u201eG\u0142osu Robotnika\u201d w Toruniu \u2013 organu nowej partii, a w nast\u0119pnym roku sta\u0142 si\u0119 jednym z czo\u0142owych dzia\u0142aczy NPR. Z listy pa\u0144stwowej NPR zosta\u0142 wybrany do Sejmu RP na lata 1922-1927. W poselskim Klubie NPR powierzono mu funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego GKW NPR, a w 1924 r. zosta\u0142 prezesem Klubu Parlamentarnego NPR. Doprowadzi\u0142 m.in do wydawania w latach 1926-1927 dziennika NPR \u201eG\u0142os Codzienny\u201d. Po zamachu majowym (1926) pocz\u0105tkowo sk\u0142ania\u0142 si\u0119 do wsp\u00f3\u0142pracy z nowym rz\u0105dem, ale po niedobrych do\u015bwiadczeniach przeszed\u0142 do opozycji. W odwecie pos\u0105dzono go nies\u0142usznie o nadu\u017cycia przy dostawach sprz\u0119tu wojskowego, z kt\u00f3rymi nigdy nie mia\u0142 do czynienia. Zrzek\u0142 si\u0119 mandatu poselskiego, aby stan\u0105\u0107 przed s\u0105dem i oczy\u015bci\u0107 si\u0119 z zarzut\u00f3w, ale oskar\u017caj\u0105cy zwlekali. By\u0142 natomiast wielokrotnie represjonowany. Zm\u0119czony tak\u0105 sytuacj\u0105 zdecydowa\u0142 si\u0119 na wyjazd do Francji. Po powrocie w 1929 r. zosta\u0142 \u00a0ponownie wybrany prezesem GKW NPR. Doprowadzi\u0142 do wydawania w Warszawie tygodnika \u201ePlac\u00f3wka\u201d o charakterze antysanacyjnym. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Centrolewu. Po likwidacji Centrolewu zosta\u0142 uwi\u0119ziony w Brze\u015bciu (9 IX \u2013 29 XII 1930 r.) i pobity. Po wyj\u015bciu z wi\u0119zienia uczestniczy\u0142 jako \u015bwiadek w procesie przyw\u00f3dc\u00f3w Centrolewu. \u00a0W\u0142asnego procesu nie doczeka\u0142 si\u0119 jednak nigdy, mimo kilkakrotnej publicznej deklaracji o gotowo\u015bci do rozprawy i udowodnienia absurdalno\u015bci oskar\u017cenia. W latach 30. do\u0142\u0105czy\u0142 do grona zwolennik\u00f3w po\u0142\u0105czenia NPR z Polskim Stronnictwem Chrze\u015bcija\u0144skiej Demokracji. W 1936 r. uczestniczy\u0142 w budowaniu tzw. Frontu Morges (NPR, ChD, SL i ND), ale ostatecznie koncepcja ta upad\u0142a. Uda\u0142o si\u0119 natomiast po\u0142\u0105czy\u0107 NPR z PSChD w Stronnictwo Pracy (10 X 1937 r.). K. Popiel zosta\u0142 wybrany urz\u0119duj\u0105cym wiceprezesem, ale wobec nieobecno\u015bci w kraju prezesa W. Korfantego by\u0142 faktycznym przyw\u00f3dc\u0105 partii. Ponadto redagowa\u0142 dzienniki partyjne: \u201eNow\u0105 Prawd\u0119\u201d i \u201eNow\u0105 Rzeczypospolit\u0105\u201d, krytycznie odnosz\u0105ce si\u0119 do m.in. polityki ministra J\u00f3zefa Becka. By\u0142o to g\u0142\u00f3wnym powodem zamkni\u0119cia wydawnictwa przez w\u0142adze pa\u0144stwowe. W czasie II wojny \u015bwiatowej przebywa\u0142 na emigracji. Jako stronnik gen. W. Sikorskiego, mianowanego premierem rz\u0105du, zosta\u0142 cz\u0142onkiem tego rz\u0105du w Pary\u017cu jako podsekretarz stanu w Ministerstwie Opieki Spo\u0142ecznej, a p\u00f3\u017aniej w Londynie, najpierw jako minister bez teki, a nast\u0119pnie minister sprawiedliwo\u015bci. Po \u015bmierci W. Sikorskiego by\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem rz\u0105du S. Miko\u0142ajczyka, m.in. jako minister odbudowy administracji publicznej i cz\u0142onek Komitetu Politycznego Ministr\u00f3w. W 1945 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski i podj\u0105\u0142 pr\u00f3by zalegalizowania Stronnictwa Pracy, uzyskuj\u0105c dla\u0144 aprobat\u0119 Episkopatu Polski. Zosta\u0142 pos\u0142em do Krajowej Rady Narodowej oraz przewodnicz\u0105cym G\u0142\u00f3wnego Komitetu Pa\u0144stwowej Po\u017cyczki Odbudowy Kraju. Misja zalegalizowania Stronnictwa Chrze\u015bcija\u0144sko \u2013 Spo\u0142ecznego nie powiod\u0142a si\u0119, tote\u017c ostatecznie zrezygnowa\u0142 i 26 X 1947 r. wyjecha\u0142 za granic\u0119, gdzie przewodzi\u0142 emigracyjnemu SP. By\u0142 tak\u017ce przewodnicz\u0105cym Wydzia\u0142u Wykonawczego Polskiego Narodowego Komitetu Wykonawczego w Waszyngtonie, udziela\u0142 si\u0119 w pracach Mi\u0119dzynarodowej Unii Chrze\u015bcija\u0144skich Demokrat\u00f3w. W 1962 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Rzymu. Opublikowa\u0142 wspomnienia i szereg artyku\u0142\u00f3w historycznych, m.in.: Na mogi\u0142ach przyjaci\u00f3\u0142 (Londyn 1966), Od Brze\u015bcia do Polonii (Londyn 1967), W sprawie nazwy Stronnictwa Pracy (\u201eWi\u0119\u017a\u201d 1\/1967), Genera\u0142 Sikorski w mojej pami\u0119ci (Londyn 1978) oraz autobiografi\u0119, kt\u00f3rej fragmenty opublikowa\u0142 p\u00f3\u017aniej \u201e\u0141ad \u2013 Katolicki Tygodnik Spo\u0142eczny\u201d w 1982 r. Zmar\u0142 6 VI 1977 r., w trakcie przygotowa\u0144 do powrotu do Polski.<\/p>\r\n

\"\"<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POPIEL KAZIMIERZ KAROL<\/strong>, urodzony 21 II 1933 r. w Zar\u00f3wniu, pow. mielecki, syn Konstantego i Eleonory z Rogalskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. S. Konarskiego w Mielcu, a nast\u0119pnie Technikum Mechanicznego MPM w D\u0119bicy i tam zda\u0142 matur\u0119 w 1952 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 technika mechanika. Po maturze zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako technolog i wkr\u00f3tce potem mistrz na Wydziale 50. W latach 1954-1956 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w JW w Szopienicach-Janowie i otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala. Po powrocie ze s\u0142u\u017cby wojskowej do WSK pracowa\u0142 na stanowiskach: technologa, starszego technologa, kierownika Sekcji TT\u201350, zast\u0119pcy kierownika Dzia\u0142u TT-5, kierownika Dzia\u0142u TTL-3, kierownika Wydzia\u0142u Silnikowego W-38 (1967-1969), g\u0142\u00f3wnego technologa ds. produkcji lotniczej (1969-1975) i g\u0142\u00f3wnego specjalisty ds. produkcji silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych (od 1975 r.). W tym czasie uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika (1963), a nast\u0119pnie studia podyplomowe z zakresu ekonomiki przemys\u0142u w SGPiS w Warszawie (1972). W 1975 r. zosta\u0142 wybrany przewodnicz\u0105cym Zwi\u0105zkowej Rady Przedsi\u0119biorstwa, a w latach 1977-1980 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 cz\u0142onka Komisji Spo\u0142eczno-Zawodowej przy ZG Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w. By\u0142 autorem wielu projekt\u00f3w racjonalizatorskich, z kt\u00f3rych 8 wdro\u017cono. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. w Zarz\u0105dzie FKS \u201eStal\u201d Mielec i ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d. Nale\u017ca\u0142 do SIMP i Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d oraz Z\u0142otym i Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa. Zmar\u0142 14 II 1979 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POPIEL KONSTANTY<\/strong>, urodzony 10 I 1884 r. w Rzochowie, pow. mielecki, syn Jana i Katarzyny ze Szczerbickich. Absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Tarnowie. \u00a0Po maturze w 1904 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel w szkole ludowej w Gaw\u0142uszowicach, a nast\u0119pnie uczy\u0142 w szkole ludowej w Rzemieniu i by\u0142 kierownikiem szko\u0142y ludowej w Zar\u00f3wniu. 1 VIII 1933 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem szko\u0142y w Chorzelowie. Pracowa\u0142 spo\u0142ecznie z m\u0142odzie\u017c\u0105, prowadz\u0105c m.in. przysposobienie rolnicze i kursy o\u015bwiatowe. Nale\u017ca\u0142 do Ma\u0142opolskiego Towarzystwa Rolniczego (p\u00f3\u017aniej Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego) i przez szereg lat by\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Towarzystwa w Krakowie. W latach 1931-1936 zasiada\u0142 w Radzie Nadzorczej Sp\u00f3\u0142dzielni Spo\u017cywczej Pracownik\u00f3w Pa\u0144stwowych i Komunalnych \u201eKonsum\u201d w Mielcu. W czasie okupacji hitlerowskiej pozosta\u0142 na stanowisku kierownika szko\u0142y, ale poza oficjaln\u0105 prac\u0105 nauczycielsk\u0105 prowadzi\u0142 (wraz z \u017con\u0105 Eleonor\u0105 – nauczycielk\u0105) r\u00f3wnolegle tajne nauczanie w Chorzelowie, g\u0142\u00f3wnie w zakresie programu gimnazjalnego. Pomaga\u0142 te\u017c w tajnym nauczaniu w Maliniu. W 1942 r. w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 tajnej Powiatowej Komisji O\u015bwiaty i Kultury w Mielcu, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 \u0142\u0105cznika pomi\u0119dzy PKOiK i GKOiK w Tuszowie. Przewodniczy\u0142 Radzie Pomocy i Opieki Spo\u0142ecznej, kt\u00f3ra m.in. sprawowa\u0142a opiek\u0119 nad rodzinami nauczycieli ukrywaj\u0105cych si\u0119 oraz pozostaj\u0105cych bez \u017ar\u00f3de\u0142 zarobku. Zorganizowa\u0142 te\u017c pomoc dla oko\u0142o 200 je\u0144c\u00f3w z obozu w Majdanku, pracuj\u0105cych przymusowo w Tuszowie. Du\u017c\u0105 pomoc uzyskiwa\u0142 z mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eKonsum\u201d, kt\u00f3rej by\u0142 d\u0142ugoletnim dzia\u0142aczem. Po wojnie nadal kierowa\u0142 szko\u0142\u0105 w Chorzelowie. Uczestniczy\u0142 w odbudowie struktur Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego w powiecie mieleckim, a w latach 1947-1950 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Oddzia\u0142u Powiatowego ZNP w Mielcu. Z dniem 31 VIII 1953 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i przekaza\u0142 obowi\u0105zki kierownika szko\u0142y \u017conie \u2013 Eleonorze Popiel. Zmar\u0142 12 V 1965 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

POPIEL-FEDOROWICZ LUDMI\u0141A (z domu POPIEL),<\/strong> urodzona 4 VIII 1929 r. w Zar\u00f3wniu, pow. mielecki, c\u00f3rka Konstantego i Eleonory z Rogalskich. Absolwentka Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1948 r. Studia w Akademii Sztuk Plastycznych w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1954 r. Zdecydowa\u0142a si\u0119 na oferowane stypendium osiedle\u0144cze Ministerstwa Kultury i Sztuki, i podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Koszalinie. Zrealizowa\u0142a wiele prac z zakresu sztuki u\u017cytkowej na terenie Koszali\u0144skiego. Tworzy\u0142a r\u00f3wnie\u017c na p\u0142aszczy\u017anie \u201esztuki zwi\u0105zanej z \u00a0dzia\u0142aniami wizualnymi i geometrycznymi lat 60., a p\u00f3\u017aniej konceptualizmem lat 70.\u201d Jej prace znalaz\u0142y si\u0119 m.in. w zbiorach muze\u00f3w w Che\u0142mie, Koszalinie, Krakowie, S\u0142upsku, Szczecinie i Wroc\u0142awiu. By\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatorem pleneru w Osiekach \u2013 jednego z pierwszych w kraju plenerowych spotka\u0144 artyst\u00f3w. Wielokrotnie wyje\u017cd\u017ca\u0142a za granic\u0119 w celach artystycznych \u2013 by\u0142a m.in. w Pary\u017cu i Rzymie. Zmar\u0142a 26 VIII 1988 r. Spoczywa na Cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POPIELA KAROLA (ULICA)<\/strong>, niewielka ulica miejska (ok. 106 m) na osiedlu Smoczka w rejonie ul. W. Witosa. S\u0105siaduje z ul. Kazimierza Aleksandra Sabbata. Ma nawierzchni\u0119 gruntow\u0105. W przysz\u0142o\u015bci planowana jest przy niej zabudowa jednorodzinna. Rada Miejska nada\u0142a jej patrona na sesji w dniu 5 XI 2008 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: KAROL POPIEL (1887-1977) \u2013 rzochowianin, dzia\u0142acz niepodleg\u0142o\u015bciowy, polityk, pose\u0142, cz\u0142onek rz\u0105du emigracyjnego gen. W. Sikorskiego, lider Stronnictwa Pracy, od 1947 r. na emigracji.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POPIE\u0141USZKI JERZEGO B\u0141OGOS\u0141AWIONEGO KSI\u0118DZA (ULICA)<\/strong>, niewielka (125 m) ulica na osiedlu Smoczka. \u0141\u0105czy ul. Eugeniusza Kahla z ul. \u015awi\u0119tego Brata Alberta, w pobli\u017cu wzg\u00f3rza powsta\u0142ego na dawnym sk\u0142adowisku odpad\u00f3w komunalnych. Ma utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119. Patronat, na wniosek parafii Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, otrzyma\u0142a 11 II 2010 r.<\/p>\r\n

POPIK WIES\u0141AW<\/b>, urodzi\u0142 si\u0119 6 IX 1962 r. w Zi\u0119bicach. Absolwent Przyzak\u0142adowej Plac\u00f3wki Edukacyjnej przy Bielskiej Fabryce Maszyn W\u0142\u00f3kienniczych \u201eBEFAMA\u201d. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce studia na AWF Katowice \u2013 kierunek trenerski pod kierunkiem Huberta Wagnera (1990 r.). Jako zawodnik wyst\u0119powa\u0142 w dru\u017cynach; BBTS W\u0142\u00f3kniarz Bielsko-Bia\u0142a (1981-1983), Baildon Katowice\u00a0 (1983-1990), ponownie BBTS (1990-1994), G\u00f3rnik Radlin (1994-1995), kolejny raz w BBTS (1995-1998) i MKS Andrych\u00f3w (1998-1999). Prac\u0119 trenersk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 od prowadzenia m\u0119skiego zespo\u0142u BBTS \u201eSiatkarz \u2013 Original\u201d Bielsko-Bia\u0142a (2000-2006). Z zespo\u0142em tym awansowa\u0142 do Polskiej Ligi Siatk\u00f3wki, ale tylko na jeden sezon. Kolejnymi klubami by\u0142y: Delecta Bydgoszcz (zesp\u00f3\u0142 m\u0119ski, 2006-2007, awans do ekstraklasy), MKS D\u0105browa G\u00f3rnicza (2007-2008, Plus Liga Kobiet), Stal Mielec (2008-2009, Plus Liga Kobiet), Organika Budowlani \u0141\u00f3d\u017a (2009-2011, Plus Liga Kobiet, Puchar Polski), Reprezentacja Polski Kobiet (2011-2015, I trener, a nast\u0119pnie asystent trenera Alojzego \u015awiderka), BKS Aluprof Bielsko-Bia\u0142a (2012-2013, Plus Liga Kobiet), PGNiG Nafta Pi\u0142a (2013-2014, Plus Liga Kobiet), SMS PZPS Szczyrk (2014-2022, zesp\u00f3\u0142 kobiet), Reprezentacja Polski Kobiet U17 (2018, asystent), Reprezentacja Polski Kobiet U19 (2022, I trener, Mistrzostwa Europy w Skopje – br\u0105zowy medal), ITA TOOLS Stal Mielec (2022-2023, I liga, awans do ekstraklasy), Sok\u00f3\u0142 & Hagric Mogilno (2024, Plus Liga Kobiet, asystent trenera, I trener).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POPIO\u0141EK KAZIMIERZ (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 19 II 1911 r. w Padwi, powiat mielecki, syn Jana i Marii z domu Kobyra. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1932 r. Studia teologiczne w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1937 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikary w Zbylitowskiej G\u00f3rze, S\u0142opnicach, Lipnicy Wielkiej i Wierzchos\u0142awicach. W 1946 r. zosta\u0142 rektorem ko\u015bcio\u0142a w Gorzejowej, ale wkr\u00f3tce z powod\u00f3w politycznych zosta\u0142 aresztowany i skazany na wi\u0119zienie. Po zwolnieniu w 1952 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Pog\u00f3rskiej Woli i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1969 r. W tym czasie doprowadzi\u0142 do remontu ko\u015bcio\u0142a, zakupi\u0142 dzwony i powi\u0119kszy\u0142 cmentarz. Z powodu pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia w 1969 r. z\u0142o\u017cy\u0142 rezygnacj\u0119 z probostwa. Powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnej Padwi i jako rezydent pomaga\u0142 w pracy duszpasterskiej. Zmar\u0142 8 IV 1976 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Padwi Narodowej.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POPIO\u0141EK KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 18 V 1956 r. w Padwi Narodowej, pow. mielecki, syn Jana i Franciszki z Tenczy\u0144skich. Absolwent Pa\u0144stwowego Technikum Rolniczego w Rzemieniu, matur\u0119 zda\u0142 w 1977 r. R\u00f3wnocze\u015bnie czynnie uprawia\u0142 sport jako zawodnik dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej i zespo\u0142u tenisa sto\u0142owego. Studia na Wydziale Rolnym Akademii Rolniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1981 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera rolnika ekonomisty. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 od sta\u017cu w Gospodarstwie Pomocniczym PTR w Rzemieniu (1981-1982). W latach 1982-1990 pracowa\u0142 w Banku Sp\u00f3\u0142dzielczym w Padwi Narodowej na stanowisku inspektora ds. kredyt\u00f3w inwestycji. Od 1990 r. poczynaj\u0105c zosta\u0142 czterokrotnie wybrany w\u00f3jtem Gminy Padew Narodowa na kadencje: 1990-1994, 1994-1998, 1998-2002, 2002-2006 i 2006-2010. Jako niekwestionowany lider gminy przez kilkana\u015bcie lat znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do jej dynamicznego i wszechstronnego rozwoju, a szczeg\u00f3lnie do rozbudowania infrastruktury, m.in. obiekt\u00f3w szkolnych i dr\u00f3g oraz sieci wodoci\u0105gowej, gazowniczej i telefonicznej. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca dzia\u0142alno\u015bci politycznej i spo\u0142ecznej. Od 1981 r. jest dzia\u0142aczem ruchu ludowego (ZSL, PSL), pe\u0142ni\u0105c m.in. funkcje cz\u0142onka Zarz\u0105du Gminnego PSL w Padwi N. i cz\u0142onka Zarz\u0105du Powiatowego PSL w Mielcu. W 1990 r. wybrano go prezesem Zarz\u0105du Gminnego Zwi\u0105zku Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w Padwi Narodowej i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 10 XII 2012 r. Po utworzeniu powiat\u00f3w w kadencji 1999-2002 pe\u0142ni\u0142 z wyboru funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Powiatu Mieleckiego w Mielcu. W 2010 r. zosta\u0142 wybrany na w\u00f3jta Gminy Padew Narodowa (powiat mielecki) w kadencji 2010-2014 (sz\u00f3stej z kolei). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d i Odznaczeniem \u201eZa Zas\u0142ugi dla O\u015bwiaty\u201d. Zmar\u0142 10 XII 2012 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Padwi Narodowej. Po\u015bmiertnie zosta\u0142 odznaczony Medalem Wincentego Witosa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POPIO\u0141EK KRZYSZTOF ANDRZEJ,<\/strong>\u00a0urodzony 16 II 1956 r. w Babulach, pow. mielecki, syn Wojciecha i Katarzyny z domu Piechota. Absolwent Technikum Elektrycznego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. Uprawia\u0142 r\u00f3\u017cne dyscypliny sportowe, m.in. w 1973 r. zaj\u0105\u0142 2.miejsce w okr\u0119gowych biegach prze\u0142ajowych na dystansie 3000 m. Studiowa\u0142 na Wydziale Elektrotechniki Automatyki i Elektroniki Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie. Egzamin ko\u0144cowy z\u0142o\u017cy\u0142 17 IV 1982 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera elektryka. Uzyska\u0142 tak\u017ce uprawnienia budowlane do kierowania i nadzorowania bud\u00f3w w zakresie in\u017cynieryjno-technicznym oraz uprawnienia do zasiadania w radach nadzorczych. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1976 r. w ZPD Chorzel\u00f3w, gdzie przez rok by\u0142 elektrykiem. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w w latach 1982-1985 pracowa\u0142 w WSK Mielec jako technolog, a w latach 1985-1994 w ZZGT \u201ePolgaz\u201d w Mielcu jako specjalista ds. energetycznych. W latach 1998-2000 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Zak\u0142adu \u201eTermo Organika\u201d S.A. w Mielcu. Od 2000 r. do 2003 r. pracowa\u0142 w Sp\u00f3\u0142ce Tarmont Panel jako kierownik Zak\u0142adu Produkcyjnego w \u015awidnicy i p\u00f3\u017aniej w Lipsku, a w latach 2003-2006 by\u0142 kierownikiem mieleckiego Oddzia\u0142u Sp\u00f3\u0142ki Inter\u2013Bud. Od 1989 r. anga\u017cuje si\u0119 w prac\u0119 spo\u0142eczno-polityczn\u0105, najpierw jako cz\u0142onek KZ NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d przy ZZGT \u201ePolgaz\u201d. W 1990 r., kandyduj\u0105c z Komitetu Obywatelskiego \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d, zosta\u0142 wybrany radnym Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 1990-1994 i przewodniczy\u0142 Komisji Rewizyjnej Rady. Wkr\u00f3tce potem wst\u0105pi\u0142 do Porozumienia Centrum. Kandyduj\u0105c z ramienia tej partii zosta\u0142 radnym Rady Miejskiej w Mielcu na kadencje 1994-1998 i 1998-2002. W kadencji 1994-1998 powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca. Odpowiada\u0142 za gospodark\u0119 komunaln\u0105 miasta, ochron\u0119 \u015brodowiska, inwestycje, kultur\u0119 i sport. Pod jego kierunkiem zosta\u0142a przeprowadzona restrukturyzacja zak\u0142ad\u00f3w komunalnych i MOSiR oraz powo\u0142ane zosta\u0142o Samorz\u0105dowe Centrum Kultury. Uporz\u0105dkowana zosta\u0142a gospodarka odpadami komunalnymi (budowa sk\u0142adowiska i wprowadzenie selektywnej zbi\u00f3rki odpad\u00f3w). Z licznych inwestycji, kt\u00f3re nadzorowa\u0142, do wa\u017cniejszych nale\u017cy budowa pierwszej cz\u0119\u015bci Szko\u0142y Podstawowej nr 11 (w systemie gospodarczym) oraz rozpocz\u0119cie prac nad lokalizacj\u0105 i projektem oczyszczalni \u015bciek\u00f3w. W 2002 r. w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w tworzenie struktur Prawa i Sprawiedliwo\u015bci w powiecie mieleckim i zosta\u0142 pe\u0142nomocnikiem powiatowym tej partii. Uczestniczy\u0142 w pracach Rady Rodzic\u00f3w II i V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu oraz w Radzie Parafialnej przy Parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. W 2006 r. zosta\u0142 wybrany do Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2006-2010, ale zrezygnowa\u0142 z mandatu w zwi\u0105zku z powierzeniem mu funkcji zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca. W 2007 r. zosta\u0142 wybrany na pos\u0142a na Sejm RP z listy Prawa i Sprawiedliwo\u015bci, w zwi\u0105zku z czym zrezygnowa\u0142 z funkcji zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca. W 2011 r. ponownie uzyska\u0142 mandat poselski (z listy Prawa i Sprawiedliwo\u015bci) na kadencj\u0119 2011-2015. Po zako\u0144czeniu pracy poselskiej podj\u0105\u0142 prywatn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla LOK\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POPOWICZ ADAM JAN<\/strong>, urodzony 6 V 1947 r. w Katowicach. Treningi pi\u0142karskie rozpocz\u0105\u0142 w \u201eKablu\u201d Krak\u00f3w, a nast\u0119pnie gra\u0142 w \u201eWawelu\u201d Krak\u00f3w. W 1970 r. zasili\u0142 beniaminka I ligi \u201eStal\u201d Mielec i graj\u0105c regularnie w linii pomocy przyczyni\u0142 si\u0119 do zdobycia przez \u201eStal\u201d tytu\u0142u mistrza Polski w sezonie 1972\/1973 i 3. miejsca w sezonie 1973\/1974. Zagra\u0142 w 95 meczach \u201eStali\u201d w I lidze i strzeli\u0142 7 goli. Jesieni\u0105 1974 r. przeszed\u0142 do \u201eMotoru\u201d Lublin, a nast\u0119pnie gra\u0142 w \u201eG\u00f3rniku\u201d Zabrze (1975-1978). W po\u0142owie roku 1978 wyjecha\u0142 na pi\u0142karski rekonesans do Kanady (\u201eFalcons\u201d Toronto i Hamilton). Od rundy jesiennej sezonu 1978\/1979 wyst\u0119powa\u0142 w \u201eConcordii\u201d Knur\u00f3w (do 1980 r.) i ponownie go\u015bci\u0142 w Kanadzie. W 1980 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Austrii i gra\u0142 w tamtejszych klubach: SAK Salzburg, HSV Salzburg, SV Kassern, SV Kiege Liefering i SV Bergheim do 1997 r., a wi\u0119c do 50 roku \u017cycia! Po zako\u0144czeniu kariery sportowej pozosta\u0142 w Austrii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PORADNIA PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA<\/strong>, plac\u00f3wka o\u015bwiatowo-wychowawcza dzia\u0142aj\u0105ca na terenie powiatu mieleckiego. Powsta\u0142a w 1967 r. jako Poradnia Wychowawczo-Zawodowa. Jej podstawowymi zadaniami by\u0142o udzielanie pomocy psychologicznej dzieciom i m\u0142odzie\u017cy oraz pomocy w wyborze kierunku kszta\u0142cenia i zawodu, przy \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z rodzicami i szko\u0142ami. W nast\u0119pnych latach wielokrotnie zwi\u0119kszano zadania Poradni, szczeg\u00f3lnie w obszarze postdiagnostycznym. 10 IX 1993 r. decyzj\u0105 Kuratora O\u015bwiaty w Rzeszowie zosta\u0142a przekszta\u0142cona w Poradni\u0119 Psychologiczno-Pedagogiczn\u0105, a 27 IX 1996 r. otrzyma\u0142a \u201eAkt za\u0142o\u017cycielski\u201d wydany przez Kuratora O\u015bwiaty w Rzeszowie, w kt\u00f3rym m.in. okre\u015blono teren dzia\u0142ania: miasto Mielec oraz gminy: Mielec, Borowa, Czermin, Gaw\u0142uszowice, Niwiska, Przec\u0142aw Tusz\u00f3w Narodowy. Aktualnie terenem dzia\u0142ania jest powiat mielecki, a g\u0142\u00f3wne zadania to: udzielanie dzieciom i m\u0142odzie\u017cy pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz pomocy w wyborze kierunku kszta\u0142cenia i zawodu, a tak\u017ce szeroko poj\u0119tej pomocy rodzicom i nauczycielom w rozwi\u0105zywaniu problem\u00f3w wychowawczych i edukacyjnych dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Formami realizacji tych zada\u0144 s\u0105 najcz\u0119\u015bciej: diagnoza, konsultacja, terapia, psychoedukacja, rehabilitacja, doradztwo, mediacja, interwencja w \u015brodowisku ucznia, dzia\u0142alno\u015b\u0107 profilaktyczna i dzia\u0142alno\u015b\u0107 informacyjna. W roku szkolnym 2004\/2005 \u00a0m.in. wydano 548 opinii w r\u00f3\u017cnych sprawach psychologiczno-pedagogicznych i zawodowych, przeprowadzono 1810 zaj\u0119\u0107 indywidualnych z dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105 (w tym 867 zaj\u0119\u0107 aktywizuj\u0105cych wyb\u00f3r zawodu i 161 zaj\u0119\u0107 z terapii logopedycznej) oraz zorganizowano warsztaty dla 347 rodzic\u00f3w i nauczycieli. Szczeg\u00f3lna opiek\u0105 otaczano dzieci zdolne. W blisko czterdziestoletniej historii Poradnia kilkakrotnie zmienia\u0142a siedzib\u0119. Jej pierwszy lokal mie\u015bci\u0142 si\u0119 w Szkole Podstawowej nr 7, a kolejnymi by\u0142y: Przedszkole nr 1 przy ul. A. Mickiewicza, budynek szkolny przy ul. A. Mickiewicza 17 i budynek szkolny przy ul. S. Wyspia\u0144skiego 6. W 2017 r. przenios\u0142a si\u0119 do budynku Starostwa Powiatowego przy ul. S. S\u0119kowskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy i dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Franciszek Wa\u0142ek (1967-1972), Maria Zieli\u0144ska (1972-1979), Maria Pawlak (1980-1985), Barbara Kolisz (1985-1990), Alojzy Czelusta (1990-1994), J\u00f3zef Lewczak (1994-2016), Wac\u0142aw Nelec (2016-2021), Krystyna Florek (2022-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni pracownicy pedagogiczni:<\/strong>\u00a0Barbara Czajowska, Ma\u0142gorzata Dudek, Aleksandra Dybska, Marta Gromny, Ma\u0142gorzata Ingram, Bo\u017cena Kardy\u015b, Barbara Kolisz, Beata Mizera, Anna Muniak, Danuta R\u017cany (Pos\u0142uszna), Teresa Stawecka, Mariola Zuch.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni pracownicy administracji:<\/strong> Helena Pietrzak, Maria Walczak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POR\u0118BA TOMASZ PIOTR<\/strong>, urodzony 31 III 1973 r. w Grybowie, syn Antoniego i Marii z domu Gucwa. Absolwent Technikum Mechanicznego w Grybowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1993 r. Uko\u0144czy\u0142 studia w Akademii Pedagogicznej w Krakowie z zakresu historii (1999, magister) i politologii (2000, magister) oraz podyplomowe studia europejskie w Maastricht i na Uniwersytecie Warszawskim (2002). W 2000 r. zosta\u0142 zatrudniony w Kancelarii Prezesa Rady Ministr\u00f3w jako analityk w Departamencie Programowym. Od 2001 r. do 2003 r. pracowa\u0142 w Instytucie Pami\u0119ci Narodowej jako asystent Prezesa IPN. W 2003 r. powierzono mu stanowisko dyrektora Departamentu Informacji Rozwoju w Biurze Krajowym Prawa i Sprawiedliwo\u015bci w Warszawie. W latach 2004-2009 pracowa\u0142 w Parlamencie Europejskim jako G\u0142\u00f3wny Doradca Grupy UEN w Komisji Spraw Zagranicznych. Pod koniec 2008 r. zamieszka\u0142 w Mielcu. W wyborach 7 VI 2009 r. otrzyma\u0142 mandat pos\u0142a do Parlamentu Europejskiego z listy PiS. Pe\u0142ni\u0142 tam szereg funkcji, m.in. by\u0142 wiceprzewodnicz\u0105cym delegacji do Euro-Latynoameryka\u0144skiego Zgromadzenia Parlamentarnego oraz cz\u0142onkiem Komisji Rozwoju Regionalnego i cz\u0142onkiem delegacji do spraw stosunk\u00f3w z pa\u0144stwami Wsp\u00f3lnoty Andyjskiej. W lutym 2010 r. zosta\u0142 wybrany na wiceprzewodnicz\u0105cego Okr\u0119gu Rzeszowskiego PiS, a w 2011 r. powierzono mu funkcj\u0119 szefa sztabu wyborczego PiS na okres wybor\u00f3w. Tak\u017ce w 2011 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad Rady Politycznej PiS. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 r. ponownie uzyska\u0142 mandat europos\u0142a. 13 VII 2015 r. wybrano go na szefa Fundacji \u201eNew Direction\u201d (konserwatywnego europejskiego think-tanku) w Brukseli. W lipcu 2018 r. Komitet Polityczny PiS powierzy\u0142 mu funkcj\u0119 szefa sztabu wyborczego w kampanii wyborczej do samorz\u0105d\u00f3w w jesieni 2018 r. W grudniu 2018 r. zosta\u0142 wybrany na wiceprezesa Polskiego Komitetu Olimpijskiego ds. kontakt\u00f3w zewn\u0119trznych. Decyzj\u0105 Komitetu Politycznego PiS zosta\u0142 wybrany na szefa sztabu PiS w kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego w 2019 r. W wyborach do Parlamentu Europejskiego (26 V 2019 r.) otrzyma\u0142 w Okr\u0119gu Wyborczym nr 9 (Podkarpackie) najwi\u0119cej g\u0142os\u00f3w – 267 555 (w Mielcu – 12 272) i uzyska\u0142 mandat europos\u0142a na kolejn\u0105 trzeci\u0105 kadencj\u0119, a nast\u0119pnie zosta\u0142 wybrany na zast\u0119pc\u0119 przewodnicz\u0105cego delegacji PiS w Parlamencie Europejskim. W 2021 r. w Plebiscycie TR Korso zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony tytu\u0142em Mecenas Sportu w 2020 r., g\u0142\u00f3wnie za wspieranie PGE FKS Stal Mielec i lekkoatlety – chodziarza Rafa\u0142a Augustyna. W znacznym stopniu przyczyni\u0142 si\u0119 do reaktywowania linii kolejowej Mielec – D\u0119bica, a nast\u0119pnie Padew – Mielec (2022 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POROZUMIENIE CENTRUM (PC)<\/strong>, pocz\u0105tkowo koalicja partii politycznych utworzona w lutym 1990 r. przez przedstawicieli r\u00f3\u017cnych ugrupowa\u0144 i partii politycznych oraz cz\u0119\u015b\u0107 dzia\u0142aczy komitet\u00f3w obywatelskich o pogl\u0105dach centroprawicowych. Popiera\u0142o kandydatur\u0119 Lecha Wa\u0142\u0119sy na prezydenta RP. Grupa inicjatywna PC w Mielcu powsta\u0142a wiosn\u0105 1990 r. W maju 1990 r. odby\u0142 si\u0119 Zjazd Wojew\u00f3dzki PC i do w\u0142adz wojew\u00f3dzkich partii wybrano m.in. lidera mieleckiego PC Aleksandra Kopcia. W 1991 r., po przegranych wyborach do parlamentu i odej\u015bciu wi\u0119kszo\u015bci stronnictw, PC sta\u0142o si\u0119 parti\u0105 centroprawicow\u0105. Tak\u017ce w woj. rzeszowskim wielu czo\u0142owych dzia\u0142aczy przesz\u0142o do innych ugrupowa\u0144 politycznych, najwi\u0119cej do Forum Chrze\u015bcija\u0144sko-Demokratycznego. (Z tego ugrupowania zrodzi\u0142 si\u0119 Ruch dla Rzeczypospolitej, kt\u00f3rego liderem by\u0142 Jan Olszewski.) Przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego PC zosta\u0142 A. Kope\u0107 i odt\u0105d siedzib\u0105 w\u0142adz wojew\u00f3dzkich PC by\u0142 Mielec. W 1996 r. PC wesz\u0142o w sk\u0142ad Akcji Wyborczej Solidarno\u015b\u0107 (AWS). W 2001 r. liderzy partii bracia Jaros\u0142aw i Lech Kaczy\u0144scy oraz inni czo\u0142owi dzia\u0142acze utworzyli now\u0105 parti\u0119 \u2013 Prawo i Sprawiedliwo\u015b\u0107 (PiS).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POS\u0141OWIE ZWI\u0104ZANI Z MIELCEM I ZIEMI\u0104 MIELECK\u0104<\/strong>, *Sejm I Rzeczypospolitej: Stanis\u0142aw Mielecki (XVI w.), Stanis\u0142aw Tarnowski (XVI w.), Jan Mielecki (XVI w.), Sebastian Mielecki (XVI w.), Miko\u0142aj Mielecki (XVI w.), Hieronim Mielecki (XVI w.), Aleksander Micha\u0142 Lubomirski (XVII w.), J\u00f3zef Karol Lubomirski (XVII w.), Marcin Mielecki (XVII w.),Jan Zbigniew Ossoli\u0144ski (I po\u0142. XVII w.), Krzysztof Ossoli\u0144ski (XVII w.),J\u00f3zef Ma\u0142achowski (1788-1792). *Parlament wiede\u0144ski: Sebastian Czepiel (1849-1853?), ks. Adam Kopyci\u0144ski (1885-?, 1891-1897, 1907-1911), Franciszek Krempa (1897-1911), ks. Micha\u0142 \u017byguli\u0144ski (1901-?), Andrzej K\u0119dzior (1913-1918); *Sejm Krajowy Galicyjski: Maciej Czechura (1861-1865), Jan J\u00f3zef Tarnowski hr. (1871? \u2013 1877), Mieczys\u0142aw Rey hr. (1877-1895), Stefan S\u0119kowski (1893-1910) \u2013 z okr\u0119gu tarnowskiego, ks. Adam Kopyci\u0144ski (1883-1886), Franciszek Krempa (1895-1908?), Franciszek Winkowski (1895-1901), Andrzej K\u0119dzior (1908-1911 i 1913-1918); *Sejm II RP: Andrzej K\u0119dzior (1919-1922), Franciszek Krempa (1919-1930), Bronis\u0142aw Greiss (1922-1927) oraz mieszkaj\u0105cy w innych miastach: Andrzej K\u0119dzior (1919-1922), Karol Popiel (1922-1927), Jan Madejczyk (1922-1935); *Sejm PRL: Bula Eugeniusz (1957-1961), Rybak Antoni (1961-1965 i 1965-1969), Bury Bronis\u0142aw (1969-1976), Celi\u0144ski Stanis\u0142aw (1976-1980), J\u0119do J\u00f3zef (1980-1984, zgin\u0105\u0142 w wypadku samochodowym), Ryczaj Tadeusz (1985-1989) oraz mieszkaj\u0105cy w innych miastach: Roman Gesing (1947-1952 i 1957-1961), Franciszek Gesing, Franciszek \u015aliwa (1957-1961, 1961-1965); *Sejm III i IV RP: Stanis\u0142aw Padyku\u0142a (1989-1991), Zbigniew M\u0105czka (1993-1997), Andrzej Osnowski (1997-2001), Krystyna Skowro\u0144ska (2001-2005, 2005-2007 i 2007-2011, 2011-2015, 2015-2019, 2019-2023, 2023-), Leszek Deptu\u0142a (2007-2010, zgin\u0105\u0142 w katastrofie smole\u0144skiej w 2010 r.), Krzysztof Popio\u0142ek (2007-2011, 2011-2015) i Fryderyk Kapinos (2019-2023, 2023-) oraz mieszkaj\u0105cy w innych miastach: Stanis\u0142aw Janas (1993-1997, 1997-2001, 2001-2005), Wies\u0142aw Ciesielski (1993-1997, 1997-2001, 2001-2005), Jan Kr\u00f3l (1989-1991, 1991-1993, 1993-1997, 1997-2001, wicemarsza\u0142ek Sejmu) i Anna Paku\u0142a-Sacharczuk (2005-2007), El\u017cbieta Burkiewicz (2023-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POS\u0141USZNY EDWARD<\/strong>, urodzony 1 I 1922 r. w Trz\u0119s\u00f3wce, powiat kolbuszowski, syn Stanis\u0142awa i Marii z domu Pi\u0142at. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. Po maturze w 1947 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela w Gimnazjum Sp\u00f3\u0142dzielczym w Ch\u0142opicach ko\u0142o Jaros\u0142awia. W latach 1948-1950 kierowa\u0142 Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 w \u0141\u0105czkach Brzeskich, a w latach 1950-1961 by\u0142 kierownikiem Szko\u0142y Podstawowej w Rz\u0119dzianowicach ko\u0142o Mielca. 1 IX 1961 r. obj\u0105\u0142 kierownictwo Powiatowego O\u015brodka Metodycznego w Mielcu oraz przewodnicz\u0105cego Zespo\u0142u Kierownik\u00f3w Szk\u00f3\u0142 Powiatu Mieleckiego w Mielcu i funkcje te sprawowa\u0142 do 31 VIII 1973 r. Od 1 IX 1973 r. do 31 VIII 1989 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 starszego wizytatora Kuratorium O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie. W 1977 r. uko\u0144czy\u0142 studia historyczne w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. By\u0142 radnym Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu w latach 1950-1975, pe\u0142ni\u0142 funkcje przewodnicz\u0105cego Komisji O\u015bwiaty i Kultury (1951-1975). Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju sieci plac\u00f3wek o\u015bwiaty i kultury na terenie powiatu mieleckiego. W latach 1975-1988 wybierano go radnym Gminnej Rady Narodowej w Mielcu, by\u0142 m.in. przewodnicz\u0105cym Komisji Rozwoju Gospodarczego i cz\u0142onkiem Prezydium GRN. Od 1969 r. do 1975 r. przewodniczy\u0142 Powiatowemu Komitetowi Frontu Jedno\u015bci Narodu w Mielcu, by\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Prezydium Wojew\u00f3dzkiego Komitetu FJN w Rzeszowie. W latach 1955-1975 sprawowa\u0142 funkcje wiceprezesa Zarz\u0105du Powiatowego Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego w Mielcu i cz\u0142onka Zarz\u0105du Okr\u0119gu ZNP w Rzeszowie. Szczeg\u00f3lne zas\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 w dziedzinie upowszechniania wiedzy na terenie wiejskim jako d\u0142ugoletni dzia\u0142acz Towarzystwa Wiedzy Powszechnej: cz\u0142onek Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego i Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego (1950-1992), prezes Zarz\u0105du Powiatowego i Rejonowego (1952-1992) i prezes Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego (1988-1992). Od 1991 r. do 1999 r. przewodniczy\u0142 Radzie Osiedla Dziubk\u00f3w w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 Tysi\u0105clecia, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Popularyzator Wiedzy\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP i Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK oraz Nagrodami Ministra O\u015bwiaty i Wychowania: II stopnia (1972), I stopnia (1980) i specjaln\u0105 (1986) za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktycznej i wychowawczej. Zmar\u0142 1 II 2017 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POS\u0141USZNY JERZY WIES\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 VIII 1952 r. w Rzemieniu, pow. mielecki, syn Edwarda i Janiny z domu Skrzypak. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. Studia na Wydziale Prawa i Administracji Filii UMCS w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142 w 1974 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra oraz nagrod\u0119 rektorsk\u0105 za II miejsce w klasyfikacji najlepszych prac magisterskich rzeszowskich uczelni. (Tytu\u0142 pracy: \u201eWp\u0142yw kar i nagr\u00f3d na dzia\u0142alno\u015b\u0107 przedsi\u0119biorstwa i motywacj\u0119 za\u0142ogi\u201d.) Od 1 VI 1974 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 asystenta sta\u017cysty w Zak\u0142adzie Prawa Administracyjnego Filii UMCS w Rzeszowie. W roku akademickim 1976\/1977 odby\u0142 sta\u017c naukowy na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu A. Mickiewicza w Poznaniu. W 1980 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy: \u201eFunkcja koordynacyjna wojewody w gospodarce pa\u0144stwowej\u201d. W roku akademickim 1989\/1990 przebywa\u0142 na sta\u017cu naukowym w Pradze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Karola. Wyje\u017cd\u017ca\u0142 tak\u017ce w celach naukowych do innych zagranicznych uczelni, m.in. w Brigton, Koszycach, Lwowie i Regensburgu. Jako pracownik naukowy rzeszowskiej Filii UMCS pe\u0142ni\u0142 liczne funkcje, m.in.: cz\u0142onka Rady Wydzia\u0142u Prawa i Administracji UMCS w Lublinie, kierownika naukowo-dydaktycznego Punktu Konsultacyjnego Zaocznych Studi\u00f3w Ekonomicznych w Mielcu, wiceprzewodnicz\u0105cego Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej w Filii UMCS, cz\u0142onka Komisji Dydaktycznej Rady Wydzia\u0142u Prawa i Administracji UMCS w Lublinie, zast\u0119pcy redaktora naczelnego Rzeszowskich Zeszyt\u00f3w Naukowych \u201ePrawo-Ekonomia\u201d, prodziekana Wydzia\u0142u Prawa i Administracji Filii UMCS oraz prezesa Towarzystwa Studi\u00f3w Samorz\u0105dowych i Gospodarczych. W 1995 r. by\u0142 inicjatorem powo\u0142ania Wy\u017cszej Szko\u0142y Administracji i Zarz\u0105dzania w Przemy\u015blu \u2013 pierwszej samodzielnej uczelni wy\u017cszej w tym mie\u015bcie i pierwszej niepa\u0144stwowej uczelni na Podkarpaciu. Zosta\u0142 jej rektorem i pe\u0142ni nadal t\u0119 funkcj\u0119. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do dynamicznego rozwoju uczelni oraz doprowadzi\u0142 do powstania Zamiejscowego Wydzia\u0142u Administracyjno-Prawnego w Rzeszowie. W 2004 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa, nadany przez Rad\u0119 Wydzia\u0142u Prawa i Administracji UMCS w Lublinie. W jego dorobku naukowym znajduje si\u0119 oko\u0142o 40 publikacji, m.in. trzy monografie. Jest tak\u017ce wsp\u00f3\u0142autorem podr\u0119cznika\u00a0Prawo administracyjne<\/em>.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POS\u0141USZNY STANIS\u0141AW W\u0141ADYS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 1 III 1948 r. w Siedlance, powiat kolbuszowski, syn Boles\u0142awa i Stefanii z domu Skiba. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej I LO im. S. Konarskiego), matur\u0119 zda\u0142 w 1966 r. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w teologicznych w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie w 1972 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach W Baranowie Sandomierskim (1972-1975), O\u0142pinach (1975-1979), Wielopolu Skrzy\u0144skim (1979-1982), S\u0119dziszowie Ma\u0142opolskim (1982-1985) i Ksi\u0105\u017cnicach (1985-1989). W 1976 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1989 r. do 1997 r. by\u0142 proboszczem w parafii Dulcza Ma\u0142a. Tam doprowadzi\u0142 do zako\u0144czenia budowy ko\u015bcio\u0142a parafialnego i wybudowania plebanii. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcje dekanalne, by\u0142 duszpasterzem m\u0142odzie\u017cy w dekanacie Wielopole Skrzy\u0144skie i S\u0119dzisz\u00f3w, a nast\u0119pnie duszpasterzem trze\u017awo\u015bci i referentem misyjnym w dekanacie Radomy\u015bl Wielki. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w \u017cycie \u015brodowiska, m.in. pracowa\u0142 w komitecie telefonizacji i gazyfikacji wsi Dulcza Ma\u0142a oraz w komisji przeciwalkoholowej w Radomy\u015blu Wielkim, a tak\u017ce wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 przy rozbudowie obiektu Szko\u0142y Podstawowej w Dulczy Wielkiej. W 1997 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Brzeznej ko\u0142o Nowego S\u0105cza i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 2018 r.\u00a0 Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcje w dekanacie Nowy S\u0105cz-Zach\u00f3d \u2013 ojca duchownego i duszpasterza trze\u017awo\u015bci. Od 2018 r. jest rezydentem w parafii w Brzeznej i m.in. opiekuje si\u0119 ch\u00f3rem parafialnym. Odznaczony m.in. EC i RM oraz Z\u0142otym Medalem Za Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POTAPOWICZ MAREK<\/strong>, urodzony 20 VI 1954 r. w Augustowie, syn Czes\u0142awa i Janiny z Godlewskich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Augustowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1973 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym, Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej w Warszawie i w 1978 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera mechanika (specjalno\u015b\u0107: lotnictwo). W pa\u017adzierniku 1978 r. zosta\u0142 zatrudniony w OBR SK Mielec jako starszy referent techniczny. W 1979 r. odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Szkole Oficer\u00f3w Rezerwy w COSSTWL w Ole\u015bnicy oraz praktyk\u0119 na stanowisku technika samolotu my\u015bliwskiego MiG-21 w pu\u0142ku lotniczym, a po jej uko\u0144czeniu otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika rezerwy. W styczniu 1980 r. powr\u00f3ci\u0142 do OBR i pracowa\u0142 jako: konstruktor (do 1985 r.), kierownik sekcji skrzyd\u0142a i specjalista konstruktor w Dziale P\u0142atowcowym Biura Konstrukcyjnego (do VI 1990 r.) oraz konstruktor prowadz\u0105cy W-300 i I zast\u0119pca g\u0142\u00f3wnego konstruktora W-300 (do 1993 r.). Od II 1993 r. do VII 1994 r. pracowa\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (PP) i do III 1995 r. (S.A.) na stanowiskach: konstruktor prowadz\u0105cy Wyr\u00f3b I-22, konstruktor prowadz\u0105cy wersje rozwojowe I-22 \u201eIryda\u201d, g\u0142\u00f3wny konstruktor samolot\u00f3w szkolno-bojowych i I zast\u0119pca g\u0142\u00f3wnego konstruktora samolotu \u201eIryda\u201d. Od III 1995 r. do sierpnia 2000 r. pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Lotniczym \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. jako g\u0142\u00f3wny konstruktor samolot\u00f3w specjalnych i zast\u0119pca g\u0142\u00f3wnego konstruktora ZL, a od VII 1999 r. jako g\u0142\u00f3wny konstruktor Zak\u0142adu Lotniczego (po og\u0142oszeniu jego upad\u0142o\u015bci). Od IX 2000 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych Sp. z o.o. w Mielcu jako konstruktor prowadz\u0105cy w Biurze Konstrukcyjnym. W 2001 r., po reaktywowaniu programu \u201eIryda\u201d zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko g\u0142\u00f3wnego konstruktora tego samolotu, a ponadto od V do X 2002 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora technicznego kieruj\u0105cego Biurem Konstrukcyjnym. Od X 2002 r. by\u0142 g\u0142\u00f3wnym konstruktorem Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Sp. z o.o. i kierowa\u0142 Biurem Konstrukcyjnym maj\u0105cym zgodnie z obowi\u0105zuj\u0105cymi przepisami mi\u0119dzynarodowymi nazw\u0119 Organizacji Projektuj\u0105cej. Od X 2005 r. do II 2006 r. kierowa\u0142 Organizacj\u0105 Projektuj\u0105ca jako jej dyrektor. Od II 2006 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 pe\u0142nomocnika Zarz\u0105du ds. Wsp\u00f3\u0142pracy i Rozwoju w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych, a od VII 2007 r. by\u0142 g\u0142\u00f3wnym specjalist\u0105 ds. rozwoju i wsp\u00f3\u0142pracy w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych. W lutym 2008 r. wr\u00f3ci\u0142 ponownie na stanowisko dyrektora Organizacji Projektuj\u0105cej w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych i obejmowa\u0142 je do ko\u0144ca sierpnia 2011 r. W okresie IX 2011 r. \u2013 IV 2012 r. by\u0142 zast\u0119pc\u0105 dyrektora Organizacji Projektuj\u0105cej. Od V 2012 r. pracowa\u0142 w pionie sprzeda\u017cy jako Manager Projektu, a od I 2013 r., tak\u017ce w tym pionie, jest ekspertem. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 w SIMP. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 w SIMP. Jest autorem referat\u00f3w i publikacji: Rozw\u00f3j samolotu szkolno-bojowego I-22 Iryda odbiciem problem\u00f3w polskiego przemys\u0142u lotniczego (IV Konferencja \u201eAktualne problemy lotnictwa polskiego \u2013 90\u201d, Warszawa 1990), Samolot szkolno-bojowy I-22 Iryda (\u201eNowa Technika Wojskowa\u201d nr 1-3\/1992), Polski samolot pola walki (szturmowy). Ocena ekonomiczna propozycji programu (SIMP, Sekcja lotnicza, lipiec 1995), Nowy transporter \u2013 d\u0142uga droga czyli jak to powinno by\u0107 zgodnie z obowi\u0105zuj\u0105cymi przepisami (\u201eNowa Technika Wojskowa nr 4\/99), I-22 Iryda \u2013 niechciane dziecko polskiego lotnictwa? (\u201eLotnictwo Wojskowe\u201d nr 4-5\/99, 1-2\/2000, 2-4\/2001).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POTOCKA KAZIMIERA (z domu ZIELI\u0143SKA)<\/strong>, urodzona 2 I 1948 r. w Majdanie Zbydniowskim. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1967 r. Uko\u0144czy\u0142a studia w Uniwersytecie Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie z tytu\u0142em magistra. Odby\u0142a te\u017c studia podyplomowe z zakresu psychoprofilaktyki na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1985-2002 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Kro\u015bnie Odrza\u0144skim. Wnios\u0142a znaczny wk\u0142ad w rozw\u00f3j poradnictwa wychowawczo-zawodowego w wojew\u00f3dztwie zielonog\u00f3rskim poprzez inspirowanie i wprowadzenie nowo\u015bci w dziedzinie post\u0119pu pedagogicznego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a dzia\u0142alno\u015bci na rzecz \u015brodowiska. Wybierano j\u0105 do Rady Miejskiej w Kro\u015bnie Odrza\u0144skim we wszystkich dotychczasowych kadencjach. W I (1990-1994) pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej Rady i cz\u0142onka Komisji Prawa, w II kadencji (1994-1998) ponownie przewodniczy\u0142a Radzie i by\u0142a cz\u0142onkiem Komisji Bezpiecze\u0144stwa, w III (1998-2002) pracowa\u0142a w Komisji Zdrowia, Ochrony \u015arodowiska i Spraw Socjalnych, a w IV (2002-2006) by\u0142a cz\u0142onkiem Komisji Rewizyjnej oraz Komisji Bud\u017cetu i Rozwoju Gospodarczego. Dzia\u0142a\u0142a tak\u017ce w organizacjach spo\u0142ecznych, pe\u0142ni\u0105c r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. prezesa ZM Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci (od 1981 r.), wiceprezesa Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Kro\u015bnie\u0144skiej (od 1998 r.), cz\u0142onka Wojew\u00f3dzkiej Rady Post\u0119pu Pedagogicznego w Zielonej G\u00f3rze (1986-1992) i Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem (od 1985 r.). Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Honorowym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Post\u0119pu Pedagogicznego\u201d, Medalem im. Dr. Henryka Jordana, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dziecka i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Towarzystwa Walki z Kalectwem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POTOCKIEGO WAC\u0141AWA<\/strong>, ulica miejska na osiedlu T. Ko\u015bciuszki. Ma 227 m d\u0142ugo\u015bci. W czasie ostatniego remontu w 2001 r. otrzyma\u0142a now\u0105 asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. \u0141\u0105czy ul. A. Mickiewicza z ulicami: Rzemie\u015blnicz\u0105, J\u0119drusi\u00f3w i Lwowsk\u0105. Reprezentacyjnym obiektem w jej rejonie jest cukiernia Wery\u0144skich. Ponadto istnieje przy niej kilka prywatnych posesji i boisko asfaltowe I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego. Powsta\u0142a zapewne wkr\u00f3tce po za\u0142o\u017ceniu miasta, jako graniczna ulica jego najstarszej zabudowy. W okresie mi\u0119dzywojennym otrzyma\u0142a jako patrona WAC\u0141AWA POTOCKIEGO, w czasie okupacji hitlerowskiej nosi\u0142a nazw\u0119 REICHSHEIMERSTRASSE, po II wojnie \u015bwiatowej powr\u00f3cono do W. POTOCKIEGO, na pocz\u0105tku lat 50. zmieniono na MA\u0141GORZATY FORNALSKIEJ, a 28 II 1990 r. przywr\u00f3cono pierwotnego patrona – W. POTOCKIEGO.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy: WAC\u0141AW POTOCKI (1621-1696) to jeden z najbardziej znanych polskich poet\u00f3w XVII w. Autor poematu o zwyci\u0119skiej bitwie z Turkami pod Chocimiem pt.\u00a0Transakcja wojny chocimskiej.<\/em>\u00a0Opisywa\u0142 niezwykle barwnie \u017cycie szlachty i krytykowa\u0142 wady \u00f3wczesnych Polak\u00f3w. Autor m.in. zbior\u00f3w wierszy\u00a0Ogr\u00f3d fraszek<\/em>\u00a0i\u00a0Moralia<\/em>, pie\u015bni religijnych i wierszowanych romans\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"POTOCZNY TADEUSZ STEFAN<\/strong>, urodzony 24 VIII 1954 r. w Szczawnicy, syn Jana i Marii ze Sparzy\u0144skich. W m\u0142odo\u015bci pracowa\u0142 w prywatnych firmach budowlanych i uzyska\u0142 kwalifikacje czeladnicze w zawodzie stolarskim. Od 1961 r. trenowa\u0142 kajakarstwo g\u00f3rskie (specjalno\u015b\u0107 \u2013 kanadyjki) w Klubie Sportowym \u201eSokolica\u201d Kro\u015bcienko. By\u0142 sze\u015bciokrotnym mistrzem Polski i wielokrotnym medalist\u0105 w kategorii junior\u00f3w w konkurencji C-1 na r\u00f3\u017cnych dystansach. Nale\u017ca\u0142 do kadry narodowej junior\u00f3w i reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 na mi\u0119dzynarodowych zawodach w Skopje (by\u0142a Jugos\u0142awia). Ponadto zdoby\u0142 kilka medali w mistrzostwach Polski senior\u00f3w, m.in. srebrny medal w 1975 r. i br\u0105zowe medale w 1972 r., 1976 r. i 1977 r. Od 1973 r. do 1974 r., po odbyciu szkolenia, pracowa\u0142 jako palacz piec\u00f3w wodorowych w firmie UNITRA-CEMI w Warszawie. W latach 1974-1976 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Wtedy te\u017c uzyska\u0142 uprawnienia do obs\u0142ugi elektromechanicznych zespo\u0142\u00f3w pr\u0105dotw\u00f3rczych WRT. Po powrocie z wojska pracowa\u0142 w Rejonowym Przedsi\u0119biorstwie Gospodarki Komunalnej w Szczawnicy-Kro\u015bcienku (1976-1977), Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym (budowa Huty Katowice, 1978-1979), Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Og\u00f3lnego w D\u0105browie G\u00f3rniczej (1979-1982), prywatnych firmach budowlanych i Pa\u0144stwowym Gospodarstwie Ogrodniczym w Mielcu (1988-1990). Po przekszta\u0142ceniach w\u0142asno\u015bciowych w PGO, pracowa\u0142 w mieleckich firmach prywatnych. Ponadto od 2006 r. w czasie wolnym budowa\u0142 katamaran. Zmar\u0142 30 III 2022 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIAT MIELECKI ADMINISTRACYJNY<\/strong>, powsta\u0142 w czasie reformy podzia\u0142u administracyjnego Galicji w latach 1853-1855, jako jeden z dziesi\u0119ciu w cyrkule tarnowskim. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 urz\u0119dow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 od 29 IX 1855 r. Siedzib\u0105 starostwa powiatowego by\u0142 budynek g\u0142\u00f3wny dawnego klasztoru trynitarzy, usytuowanego przy drodze do Sandomierza. Starostwo zajmowa\u0142o si\u0119 wy\u0142\u0105cznie sprawami zwi\u0105zanymi z zadaniami administracji pa\u0144stwowej. W granicach powiatu znalaz\u0142y si\u0119 miasta (miasteczka w galicyjskiej nomenklaturze): Mielec i Baran\u00f3w oraz wsie: Babule, Borki Nizi\u0144skie, Borowa, Brzy\u015bcie, Chorzel\u00f3w, Chrz\u0105st\u00f3w, Cyranka, Czajkowa, Domacyny, Durdy, Dymitr\u00f3w Ma\u0142y, Dymitr\u00f3w Wielki, Gaw\u0142uszowice, Gliny Ma\u0142e, Golesz\u00f3w, Grochowe, Hyki-D\u0119biaki, Ja\u015blany, Josefsdorf (p\u00f3\u017aniej J\u00f3zef\u00f3w), K\u0119b\u0142\u00f3w, Klisz\u00f3w, Knapy, Krzemienica, Malinie, M\u0142odoch\u00f3w, Nagnaj\u00f3w, Ostr\u00f3wek, Padew, Piechoty, Pierzchne, Pluty, P\u0142awo, Przykop, Reichsheim (p\u00f3\u017aniej Sarn\u00f3w), Ro\u017cniaty, Rz\u0119dzianowice, Sadkowa G\u00f3ra, Sch\u00f6nanger (p\u00f3\u017aniej Or\u0142\u00f3w), Siedleszczany, Skopanie, Suchorz\u00f3w, Szyd\u0142owiec, Topor\u00f3w, Trze\u015b\u0144, Tusz\u00f3w, Wojk\u00f3w, Wojs\u0142aw, Wola Chorzelowska, Wola Go\u0142ego (p\u00f3\u017aniej Wola Baranowska), Wola P\u0142awska, Wola Zdakowska, Zachwiej\u00f3w, Zaduszniki, Zar\u00f3wnie i Z\u0142otniki. Powierzchnia powiatu wynosi\u0142a 8,1 mil2, a ilo\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w \u2013 oko\u0142o 27 770. S\u0105siadem od po\u0142udnia i zachodu by\u0142 powiat zasowski (zassowski), od p\u00f3\u0142nocy tarnobrzeski, a od wschodu kolbuszowski. Granice powiat\u00f3w by\u0142y wytyczone w du\u017cej mierze przypadkowo i w wielu przypadkach nie uwzgl\u0119dnia\u0142y miejscowych uwarunkowa\u0144 komunikacyjnych, gospodarczych i kulturowych. Po kilku lat uwidoczni\u0142y si\u0119 liczne niedogodno\u015bci, tote\u017c w latach 60., korzystaj\u0105c z przyznanej autonomii, przeprowadzono kolejn\u0105 reform\u0119 podzia\u0142u administracyjnego Galicji. \u00a0W rezultacie rozporz\u0105dzenia galicyjskiego rz\u0105du krajowego z 23 I 1867 r. utworzono 74 wi\u0119ksze powiaty, w tym mielecki, \u0142\u0105cz\u0105c przewa\u017cnie dwa dotychczasowe ma\u0142e powiaty w jeden i wytyczaj\u0105c dla\u0144 nowe granice. Obszar powiatu mieleckiego, po przy\u0142\u0105czeniu wi\u0119kszo\u015bci teren\u00f3w by\u0142ego powiatu zasowskiego, a nast\u0119pnie dokonaniu korekt spowodowanych przez petycje wielu miejscowo\u015bci (m.in. Przec\u0142awia), zwi\u0119kszy\u0142 si\u0119 do 14,56 mil2, a liczba ludno\u015bci wzros\u0142a do ok. 45 900 (1869). W rozszerzonych granicach powiatu pojawi\u0142y si\u0119 m.in.: B\u0142onie, D\u0105bie, Dobrynin, Podole, Przec\u0142aw, Przy\u0142\u0119k, Radomy\u015bl, Rzemie\u0144, Rzoch\u00f3w, Topor\u00f3w, Wyl\u00f3w. Oddano natomiast: Baran\u00f3w, Dymitr\u00f3w Ma\u0142y, Dymitr\u00f3w Wielki, Nagnaj\u00f3w, Siedleszczany, Skopanie, Suchorz\u00f3w i Wol\u0119 Go\u0142ego do powiatu tarnobrzeskiego. Kolejne wi\u0119ksze i trwa\u0142e poprawki do granic powiatu wprowadzono 1 VIII 1878 r. W sk\u0142ad powiatu mieleckiego wesz\u0142y dodatkowo: Bia\u0142y B\u00f3r, Blizna, D\u0105br\u00f3wka Wis\u0142ocka, Dulcza Wielka, \u0141\u0105czki Brzeskie, Ruda, Tuszyma, Zdziarzec, \u017bar\u00f3wka. Przekazano natomiast Domacyny, Durdy i Knapy do powiatu tarnobrzeskiego i Przy\u0142\u0119k do powiatu kolbuszowskiego. Ten kszta\u0142t powiatu mieleckiego, nie licz\u0105c niewielkich poprawek, dotrwa\u0142 do reformy administracyjnej w 1975 r. Wspomniane poprawki dotyczy\u0142y przy\u0142\u0105czenia do powiatu mieleckiego D\u0105bia ko\u0142o Przec\u0142awia (1906) i Domacyn (1954) oraz przekazania Toporowa do powiatu kolbuszowskiego (1934) i Blizny do powiatu ropczyckiego (1954). R\u00f3wnocze\u015bnie w\u0142adze krajowe rozszerzy\u0142y kompetencje i zakres zada\u0144 w\u0142adz powiatowych. Poza starostwem powiatowym, na podstawie ustawy z 12 VIII 1866 r., wprowadzono od 1867 r. samorz\u0105dow\u0105 rad\u0119 powiatow\u0105 i wybierany z jej grona wydzia\u0142 (zarz\u0105d). Przedmiotami jej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y g\u0142\u00f3wnie: komunikacja drogowa, opieka spo\u0142eczna i o\u015bwiata. Rada zajmowa\u0142a si\u0119 te\u017c innymi istotnymi dla powiatu sprawami. Najwi\u0119kszymi problemami Mielca i okolic (jak w ca\u0142ej Galicji) by\u0142o w tym czasie olbrzymie zap\u00f3\u017anienie gospodarcze i spo\u0142eczne, nawet w stosunku do ziem polskich w innych zaborach. By\u0142o to przede wszystkim rezultatem celowej polityki zaborc\u00f3w austriackich wobec Galicji, ale niema\u0142y wp\u0142yw na ten stan mia\u0142o te\u017c utrzymywanie anachronicznych postaw wielkich w\u0142a\u015bcicieli ziemskich wobec ch\u0142op\u00f3w. Autonomia dla tego kraju, wprowadzana sukcesywnie w r\u00f3\u017cnych dziedzinach od 1867 r., wyzwoli\u0142a u \u015bwiat\u0142ych Polak\u00f3w si\u0142y do przeprowadzenia pozytywnych zmian. Powstawa\u0142y liczne krajowe towarzystwa i inne organizacje spo\u0142eczne, kt\u00f3rych wydzia\u0142y okr\u0119gowe (powiatowe) tworzono tak\u017ce w Mielcu. Poza wcze\u015bniej istniej\u0105cymi, m.in. Galicyjskim Towarzystwem Kredytowym Ziemskim i Towarzystwem Rolniczym Krakowskim, w ostatnim \u0107wier\u0107wieczu XIX w. zak\u0142adano m.in.: Towarzystwa Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych, sp\u00f3\u0142ki zarobkowe i gospodarcze (towarzystwa zaliczkowe) i k\u00f3\u0142ka rolnicze (23 w 1901 r.), a w pierwszych latach XX w. sp\u00f3\u0142ki oszcz\u0119dno\u015bciowo-po\u017cyczkowe (p\u00f3\u017aniej zwane Kasami Stefczyka). Najwi\u0119ksz\u0105 inwestycj\u0105 powiatow\u0105 by\u0142o wykonanie na prze\u0142omie XIX i XX w. kompleksowych prac wodno-kanalizacyjnych (obwa\u0142owanie rzek, regulacja potok\u00f3w, wykonanie sieci kana\u0142\u00f3w, osuszenie bagien i podmok\u0142ych grunt\u00f3w), dzi\u0119ki czemu zdecydowanie polepszono warunki dla rolnictwa i hodowli, a tym samym znacznie podniesiono poziom gospodarczy ziemi mieleckiej. Po wieloletnim wegetowaniu o\u017cy\u0142o tak\u017ce samo miasto Mielec, kt\u00f3rego znaczenie jako siedziby powiatu znacznie wzros\u0142o. W wielu przedsi\u0119wzi\u0119ciach na terenie miasta wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odegra\u0142y w\u0142adze powiatowe, m.in. przy budowie budynku szkolnego obok ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza, powo\u0142aniu c.k. gimnazjum i budowie kilku reprezentacyjnych gmach\u00f3w. Na pocz\u0105tku XX w. starostwo wprowadzi\u0142o si\u0119 do budynku wynaj\u0119tego od rodziny Kazan\u00f3w przy g\u0142\u00f3wnej ulicy miasta (aktualnie A. Mickiewicza). W 1910 r. oddano do u\u017cytku now\u0105 siedzib\u0119 Rady Powiatowej w okaza\u0142ym budynku z Sal\u0105 Kr\u00f3lewsk\u0105 przy ul. T. Ko\u015bciuszki. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci (XI 1918 r.) powiat mielecki utrzymano w granicach przedwojennych, a po uchwaleniu konstytucji 21 marca 1921 r. w\u0142\u0105czono go do utworzonego wojew\u00f3dztwa krakowskiego. Teren powiatu obj\u0105\u0142 nast\u0119puj\u0105ce miasta i wsie: Bia\u0142y B\u00f3r, Babule, Blizna, B\u0142onie, Borki Nizi\u0144skie, Borowa, Bre\u0144 Osuchowski, Brzy\u015bcie, Chorzel\u00f3w, Chrz\u0105st\u00f3w, Cyranka, Czajkowa, Czermin, D\u0105bie, D\u0105br\u00f3wka Wis\u0142ocka, Dobrynin, Dulcza Ma\u0142a, Dulcza Wielka, Gaw\u0142uszowice, Gliny Ma\u0142e, Gliny Wielkie, Golesz\u00f3w, Grochowe, G\u00f3rki, Grzyb\u00f3w, Hohenbach (p\u00f3\u017aniej Czermin), Hyki D\u0119biaki, Izbiska, Jamy, Ja\u015blany, J\u00f3zef\u00f3w, Kaw\u0119czyn, K\u0119b\u0142\u00f3w, Kie\u0142k\u00f3w, Klisz\u00f3w, Krzemienica, Ksi\u0105\u017cnice, \u0141\u0105czki Brzeskie, \u0141ysak\u00f3w, \u0141ysak\u00f3wek, Malinie, Mielec (miasto), M\u0142odoch\u00f3w, Ostr\u00f3wek, Ota\u0142\u0119\u017c, Padew Kolonia, Padew Narodowa, Partynia, Pi\u0105tkowiec, Piechoty, Pie\u0144, Pluty, P\u0142awo, Podborze, Podleszany, Podole, Przec\u0142aw, Przykop, Radomy\u015bl Wielki (miasto), Reichsheim (Sarn\u00f3w), Ro\u017cniaty, Ruda, Rydz\u00f3w, Rz\u0119dzianowice, Rzemie\u0144, Rzoch\u00f3w (miasto do 1934 r.), Sadkowa G\u00f3ra, Sch\u00f6nanger (Or\u0142\u00f3w), Surowa, Szafran\u00f3w, Szyd\u0142owiec, Topor\u00f3w, Trzciana, Trze\u015b\u0144, Tusz\u00f3w Kolonia, Tusz\u00f3w Narodowy, Tuszyma, Wadowice Dolne, Wadowice G\u00f3rne, Wampierz\u00f3w, Wojk\u00f3w, Wojs\u0142aw, Wola Chorzelowska, Wola Mielecka, Wola Ota\u0142\u0119ska, Wola P\u0142awska, Wola Wadowska, Wola Zdakowska, Wola Dulecka, Wyl\u00f3w, Zachwiej\u00f3w, Zaduszniki, Zar\u00f3wnie, Z\u0142otniki, Ziempni\u00f3w, Zdziarzec i \u017bar\u00f3wka. Pozostawiono starostwo powiatowe jako organ administracji pa\u0144stwowej oraz samorz\u0105d powiatowy w postaci rady powiatowej jako organu uchwa\u0142odawczego i wydzia\u0142u powiatowego z marsza\u0142kiem (prezesem) jako organu wykonawczego. Zmiany w tym zakresie wprowadzi\u0142a ustawa z 23 III 1933 r. o administracji pa\u0144stwowej, kt\u00f3ra powo\u0142a\u0142a do \u017cycia Powiatowy Zwi\u0105zek Samorz\u0105du, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z Rady Powiatowej i jej Wydzia\u0142u oraz w\u00f3jt\u00f3w gmin zbiorowych. Kierowanie zwi\u0105zkiem powierzono staro\u015bcie. Na terenie powiatu systematycznie ros\u0142a liczba ludno\u015bci: 1920 \u2013 87 741 os\u00f3b, 1939 \u2013 103 207 os\u00f3b. W czasie okupacji hitlerowskiej (8 IX 1939 r. \u2013 5 VIII 1944 r.) teren powiatu mieleckiego by\u0142 po\u0142\u0105czony z powiatem ropczyckim w Landkreis Mielec\u2013Ropczyce, z siedzib\u0105 urz\u0119du landrata (Landratsamt) w Mielcu. Od 26 X 1939 r. obszar ten wszed\u0142 w sk\u0142ad Kreishauptmanschaft D\u0119bica (Gross Kreiss D\u0119bica), w ramach Generalnej Gubernii. Po wyzwoleniu Mielca i du\u017cej cz\u0119\u015bci powiatu mieleckiego spod okupacji hitlerowskiej (1\u20136 VIII 1944 r.), zadania terenowej administracji pa\u0144stwowej realizowa\u0142o nadal starostwo, a od 7 X 1944 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 Powiatowa Rada Narodowa, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnymi zadaniami by\u0142o planowanie dzia\u0142alno\u015bci publicznej oraz sprawowanie kontroli nad administracj\u0105 i samorz\u0105dowymi organami wykonawczymi na terenie powiatu. Siedzib\u0105 w\u0142adz powiatowych by\u0142 nadal budynek przy ul. T. Ko\u015bciuszki 10. W 1945 r., ju\u017c po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej, powiat mielecki w\u0142\u0105czono do nowo utworzonego wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. Powiat zajmowa\u0142 w\u00f3wczas powierzchni\u0119 ok. 877 km2 i liczy\u0142 ok. 75 600 os\u00f3b. W jego granicach funkcjonowa\u0142o 101 gromad (wsi) i 9 gmin zbiorowych: Borowa (9 gromad), Czermin (11), Gaw\u0142uszowice (10), Mielec \u2013 wie\u015b (9), Padew Narodowa (10), Przec\u0142aw (12), Radomy\u015bl Wielki \u2013 wie\u015b (10), Tusz\u00f3w Narodowy (16) i Wadowice G\u00f3rne (14). Przed nowymi w\u0142adzami powiatowymi, uwik\u0142anymi w walk\u0119 polityczn\u0105 o ustr\u00f3j pa\u0144stwa, pi\u0119trzy\u0142y si\u0119 olbrzymie problemy, a zw\u0142aszcza zniszczenia wojenne we wszystkich dziedzinach \u017cycia gospodarczego i spo\u0142ecznego. Odbudow\u0119 ze zniszcze\u0144 prowadzono r\u00f3wnocze\u015bnie z przebudow\u0105 ustroju, nie unikaj\u0105c przy tym wielu b\u0142\u0119d\u00f3w i wypacze\u0144, zw\u0142aszcza w zakresie stosowania niedozwolonych i bezwzgl\u0119dnych metod przez organy bezpiecze\u0144stwa. W pierwszej kolejno\u015bci przeprowadzono reform\u0119 roln\u0105, parceluj\u0105c 18 du\u017cych maj\u0105tk\u00f3w ziemskich o \u0142\u0105cznej powierzchni ok. 5 290 ha. Powsta\u0142o 813 nowych gospodarstw ch\u0142opskich i powi\u0119kszono 3 tysi\u0105ce dotychczas istniej\u0105cych ma\u0142ych gospodarstw. Udzielano po\u017cyczek na budownictwo mieszkalne i gospodarcze. Z wielkim trudem, ale te\u017c i zapa\u0142em odbudowywano i uruchamiano szko\u0142y, zak\u0142ady przemys\u0142owe (w powiecie by\u0142o ich 26) i warsztaty rzemie\u015blnicze oraz oddawano do u\u017cytku plac\u00f3wki handlowe, g\u0142\u00f3wnie prywatne. Pod koniec lat 40. rozpocz\u0119to elektryfikacj\u0119 powiatu. R\u00f3wnocze\u015bnie jednak, zgodnie z wytycznymi centralnych w\u0142adz politycznych i pa\u0144stwowych, przymusowo upa\u0144stwawiano zak\u0142ady przemys\u0142owe i sklepy, a zak\u0142ady us\u0142ugowe nak\u0142aniano do \u0142\u0105czenia si\u0119 w sp\u00f3\u0142dzielnie. W ramach przekszta\u0142ce\u0144 ustrojowych w Polsce Ludowej ustaw\u0105 z 20 III 1950 r. zniesiono urz\u0105d starosty, a wprowadzono Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z wydzia\u0142ami zajmuj\u0105cymi si\u0119 poszczeg\u00f3lnymi dziedzinami \u017cycia powiatu. Urz\u0119dowano w budynkach przy ul. T. Ko\u015bciuszki 10 i ul. Daszy\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej al. J. Stalina i ul. A. Mickiewicza). Spo\u015br\u00f3d wielu zada\u0144 powiatowych lat 50. i 60. priorytetowymi by\u0142y: elektryfikacja powiatu (zako\u0144czono j\u0105 w 1972 r.), \u00a0budowa dr\u00f3g o twardej nawierzchni i budowa nowych szk\u00f3\u0142 (m.in. w ramach akcji \u201eTysi\u0105c szk\u00f3\u0142 na 1000-lecie\u201d) oraz powszechna wymiana s\u0142omianych pokry\u0107 dachowych na dach\u00f3wk\u0119 i blach\u0119. W latach 70. nast\u0105pi\u0142o znaczne o\u017cywienie w budownictwie mieszkaniowym i gospodarczym. Oddano do u\u017cytku wiele kilometr\u00f3w dr\u00f3g asfaltowych, co sprzyja\u0142o rozwijaj\u0105cej si\u0119 motoryzacji. Decyduj\u0105cy wp\u0142yw na te zjawiska mia\u0142a rosn\u0105ca zamo\u017cno\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w powiatu (tzw. ch\u0142oporobotnik\u00f3w), wynikaj\u0105ca z relatywnie dobrych zarobk\u00f3w w dynamicznie rozwijaj\u0105cej si\u0119 WSK Mielec i innych mieleckich zak\u0142adach pracy. Powszechnym przedmiotem narzeka\u0144 wsi by\u0142y natomiast obowi\u0105zkowe dostawy produkt\u00f3w rolnych i hodowlanych, wprowadzone w 1952 r., kt\u00f3re zamieniono p\u00f3\u017aniej na korzystniejsze kontraktacje. W ramach kolejnej reformy podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa, przeprowadzonej w latach 1972-1975, wprowadzono dwustopniowy podzia\u0142 (gminy, wojew\u00f3dztwa) i z dniem 30 VI 1975 r. zniesiono powiaty. Powsta\u0142y gminy: Borowa, Czermin, Mielec \u2013 gmina miejska, Mielec \u2013 gmina wiejska, Padew Narodowa, Przec\u0142aw, Radomy\u015bl Wielki, Tusz\u00f3w Narodowy i Wadowice G\u00f3rne. W latach 80., mimo g\u0142\u0119bokiego kryzysu gospodarczego kraju, gminy podj\u0119\u0142y trud budowy infrastruktury gminnej, a w latach 90., ju\u017c po nowej ustawie o samorz\u0105dzie terytorialnym, znacznie zintensyfikowa\u0142y te prace (drogi, wodoci\u0105gi i kanalizacja, telefonizacja, gazyfikacja, restrukturyzacja sieci plac\u00f3wek szkolnych). Do powiat\u00f3w jako jednostek samorz\u0105du terytorialnego powr\u00f3cono w 1999 r., w ramach przekszta\u0142ce\u0144 ustrojowych III Rzeczypospolitej. Przywr\u00f3cono kszta\u0142t powiatu z 1975 r., obejmuj\u0105c granicami 10 gmin samorz\u0105dowych: Borowa (10 so\u0142ectw – wsi), Czermin (9), Gaw\u0142uszowice (7), Mielec \u2013 gmina miejska, Mielec \u2013 gmina wiejska (13), Padew Narodowa (12), Przec\u0142aw (11), Radomy\u015bl Wielki \u2013 gmina miejsko-wiejska (12), Tusz\u00f3w Narodowy (13) i Wadowice G\u00f3rne (13). Obszar, jak poprzednio, liczy\u0142 ok. 880 km2, ale wzros\u0142a liczba ludno\u015bci do ok. 136 tysi\u0119cy. Siedzib\u0105 Rady Powiatowej i g\u0142\u00f3wnym budynkiem Starostwa Powiatowego zosta\u0142 dawny Dom Partii przy ul. S. S\u0119kowskiego, a ponadto cz\u0119\u015b\u0107 wydzia\u0142\u00f3w ulokowano w willi przy ul. F. Chopina 16 i w budynku przy ul. S. Wyspia\u0144skiego 6. Rozdzielono kompetencje samorz\u0105d\u00f3w gminnych od samorz\u0105du powiatowego, kt\u00f3remu powierzono sprawy: rolnictwa, le\u015bnictwa i rybo\u0142\u00f3wstwa \u015br\u00f3dl\u0105dowego, bezpiecze\u0144stwa i porz\u0105dku publicznego, geodezji i gospodarki gruntami, budownictwa, transportu i powiatowych dr\u00f3g publicznych, o\u015bwiaty ponadgimnazjalnej, kultury, kultury fizycznej, ochrony \u015brodowiska, zdrowia i spraw spo\u0142ecznych. Spo\u015br\u00f3d inwestycji powiatowych w pierwszych latach XXI w. pierwszoplanowymi by\u0142y: budowa i modernizacja oraz wyposa\u017cenie techniczno-technologiczne Szpitala Powiatowego w Mielcu, budowa Domu Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu, nowoczesne wyposa\u017cenie Powiatowego Centrum Powiadamiania Ratunkowego, modernizacja kilku obiekt\u00f3w szk\u00f3\u0142 \u015brednich w Mielcu, Rzemieniu i Radomy\u015blu Wielkim, modernizacja mostu na Wis\u0142oce w Przec\u0142awiu, budowa i modernizacja obwodnicy wewn\u0119trznej miasta Mielca oraz modernizacja kilkunastu dr\u00f3g na terenie powiatu. W 2016 r. podstawowe dane przedstawia\u0142y si\u0119 nast\u0119puj\u0105co: powierzchnia – 880 km2, ludno\u015b\u0107 – 136,3 tys., przyrost naturalny – +1,8, saldo migracji – -152.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWA KOMISJA O\u015aWIATY I KULTURY (PKOiK),<\/strong>\u00a0konspiracyjne kierownictwo tajnego nauczania w powiecie w czasie okupacji hitlerowskiej. Powsta\u0142a w Mielcu w marcu 1942 r. Jej siedzib\u0105 by\u0142y pomieszczenia biurowe Sp\u00f3\u0142dzielczej Sk\u0142adnicy Materia\u0142\u00f3w Pi\u015bmiennych \u201eOgniwo\u201d przy ul. Kilingstrasse (T. Ko\u015bciuszki). \u00a0Przewodnicz\u0105cym oraz \u0142\u0105cznikiem z Okr\u0119gowym Biurem Szkolnym w Krakowie (konspiracyjna wojew\u00f3dzka instytucja tajnego nauczania) zosta\u0142 by\u0142y inspektor szkolny Piotr Adamski (pseudonim \u201eJan Michnicki\u201d), zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego \u2013 Wilhelm Lotz (ps. \u201eJan Brzezina\u201d), sekretarzem \u2013 W\u0142adys\u0142aw Micek, skarbnikiem \u2013 Stanis\u0142aw Biernacki, a cz\u0142onkami: Alfons Zaj\u0105czkowski, Jan Hill (Ja\u015blany), Roman Ochalik i Marian Kopaczy\u0144ski. W poszczeg\u00f3lnych gminach powsta\u0142y Gminne Komisje O\u015bwiaty i Kultury (GKOiK). \u0141\u0105cznikami pomi\u0119dzy PKOiK i GKOiK) byli: Antoni Sierpowski (Borowa), Stanis\u0142awa Klehr (Czermin), Jan Wra\u017ce\u0144 (Gaw\u0142uszowice), W\u0142adys\u0142aw Micek (Mielec \u2013 miasto), Stanis\u0142aw Kamuda (Mielec \u2013 wie\u015b), Konstanty Popiel (Padew), Wilhelm Lotz (Przec\u0142aw), Marian Kopaczy\u0144ski (Radomy\u015bl Wielki, Wadowice G\u00f3rne) i Tadeusz Lubaska (Tusz\u00f3w). Mimo olbrzymiego niebezpiecze\u0144stwa gro\u017c\u0105cego ze strony hitlerowskiego okupanta (wi\u0119zienie, ob\u00f3z koncentracyjny), do tajnego nauczania uda\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 wielu nauczycieli. Dla potrzeb tajnego nauczania Komisja sprowadza\u0142a potajemnie polskie ksi\u0105\u017cki i podr\u0119czniki, a nast\u0119pnie kierowa\u0142a ich rozprowadzaniem na terenie powiatu. M.in. rozdano oko\u0142o tysi\u0105c tomik\u00f3w Biblioteki Szko\u0142y Powszechnej, a ponadto rozprowadzono 6 tysi\u0119cy ksi\u0105\u017cek i podr\u0119cznik\u00f3w z innych wydawnictw. R\u00f3wnie wa\u017cn\u0105 form\u0105 dzia\u0142alno\u015bci PKOiK by\u0142a pomoc nauczycielom aresztowanym lub ukrywaj\u0105cym si\u0119 oraz rodzinom nauczycielskim b\u0119d\u0105cym w trudnych sytuacjach \u017cyciowych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWA PORADNIA KULTURALNO-O\u015aWIATOWA (PPKO)<\/strong>, powsta\u0142a na mocy uchwa\u0142y nr VI\/118\/65 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu z dnia 11 VIII 1965 r. Pocz\u0105tkowo by\u0142 to Powiatowy O\u015brodek Instrukcyjno-Metodyczny (POIM), ale m.in. ze wzgl\u0119du na wieloznaczno\u015b\u0107 nazwy, Uchwa\u0142\u0105 nr 97\/627\/68 PPRN w Mielcu z dnia 13 VI 1968 r. nadano nazw\u0119: Powiatowa Poradnia Kulturalno-O\u015bwiatowa. Przedmiotem dzia\u0142ania by\u0142o \u201epodnoszenie poziomu prac kulturalno-o\u015bwiatowych w powiecie przez udzielanie fachowej pomocy programowej, metodycznej i materia\u0142owej plac\u00f3wkom, pracownikom i dzia\u0142aczom kulturalno-o\u015bwiatowym w miastach i wsiach na terenie powiatu\u201d. Siedzib\u0105 plac\u00f3wki by\u0142 pocz\u0105tkowo Zak\u0142adowy Dom Kultury WSK, a w 1974 r. przeniesiono si\u0119 do pawilonu przy Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym. Poradnia obejmowa\u0142a opiek\u0105 wszystkie plac\u00f3wki kulturalno-o\u015bwiatowe na terenie powiatu: kluby PUPiK \u201eRuch\u201d, kluby \u201eM\u0142odego Rolnika\u201d i od 1973 r. Gminne O\u015brodki Kultury (GOK-i), w kt\u00f3rych utworzeniu i organizacji uczestniczy\u0142a. Ponadto wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z ZDK WSK Mielec, licznymi \u015bwietlicami zak\u0142adowymi na terenie Mielca oraz szko\u0142ami i organizacjami m\u0142odzie\u017cowymi: ZMW, ZMS i ZHP, a p\u00f3\u017aniej ZSMP. Nadz\u00f3r merytoryczny nad jej dzia\u0142alno\u015bci\u0105 sprawowa\u0142 WDK w Rzeszowie, a organizacyjny – Wydzia\u0142 Kultury PPRN w Mielcu. Wa\u017cniejszymi akcjami i imprezami kulturalnymi prowadzonymi przez PPKO by\u0142y: Klub Tw\u00f3rc\u00f3w Amator\u00f3w Ziemi Mieleckiej, teatr poezji, zesp\u00f3\u0142 wokalny, eliminacje powiatowe r\u00f3\u017cnych konkurs\u00f3w np. Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Recytatorskiego, Konkursu Recytatorskiego \u201eO Z\u0142oty Lemiesz\u201d i Konkursu Piosenki Radzieckiej, turnieje klub\u00f3w: \u201eO Srebrn\u0105 Choink\u0119\u201d (zimowe) i \u201eO Z\u0142oty Kaczeniec\u201d (wiosenne) oraz turniej \u201eLiga GOK\u2013\u00f3w\u201d. Dyrektor i instruktorzy prowadzili wiejskie zespo\u0142y artystyczne, od 1974 r. we wsp\u00f3\u0142pracy z instruktorami RCK. Organizowano wystawy plastyczne i imprezy o\u015bwiatowe, najcz\u0119\u015bciej z Towarzystwem Wiedzy Powszechnej. Du\u017c\u0105 pomoc\u0105 dla wiejskich dzia\u0142aczy kultury by\u0142y biblioteka repertuarowa i wypo\u017cyczalnia sprz\u0119tu audiowizualnego. W latach 1973-1974 PPKO uczestniczy\u0142a w organizacji GOK\u2013\u00f3w we wszystkich gminach powiatu mieleckiego i pomaga\u0142a im w rozpocz\u0119ciu dzia\u0142alno\u015bci. W czerwcu 1975 r., w rezultacie likwidacji powiat\u00f3w, PPKO zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107, a jej maj\u0105tek zosta\u0142 przekazany GOK-om.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy:<\/strong>\u00a0Zofia Zaskalska (1966-1968), W\u0142adys\u0142aw Witek (1968-1970), Zuzanna \u015aliwa (1970), Maria Rog\u00f3\u017c (1970-1971), Krystyna Ksi\u0105\u017cnicka (p.o., 1971), J\u00f3zef Witek (1971-1975).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Instruktorzy:<\/strong>\u00a0Krystyna Ksi\u0105\u017cnicka, Ma\u0142gorzata Pazdro (po m\u0119\u017cu Kmon), Edward Zachariasz, Jadwiga Klaus, Maria G\u0105siorek (po m\u0119\u017cu Siwiec).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierowca samochodu towarowo-osobowego \u201eNysa\u201d:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Jemio\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWA STACJA POGOTOWIA RATUNKOWEGO SAMODZIELNY PUBLICZNY ZAK\u0141AD (POGOTOWIE RATUNKOWE, STACJA POGOTOWIA RATUNKOWEGO, ODDZIA\u0141 POMOCY DORA\u0179NEJ ZOZ)<\/strong>, powsta\u0142a w Mielcu wkr\u00f3tce po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej (1945), pocz\u0105tkowo jako ambulatorium PCK, a nast\u0119pnie jako specjalistyczna plac\u00f3wka pierwszej pomocy lekarskiej. Inicjatorami jej powstania i organizatorami byli: lek. med. Teodor Ciencia\u0142a (pe\u0142nomocnik PCK w powiecie mieleckim) i jego \u017cona Maria Halina Ciencia\u0142a (pe\u0142ni\u0105ca funkcj\u0119 starszej piel\u0119gniarki). Jednymi z pierwszych pracownik\u00f3w byli: Czes\u0142awa Rzepka (piel\u0119gniarka \u2013 dyspozytorka), Danuta Kotkowicz (piel\u0119gniarka) oraz Zenon D\u0105browski i Henryk Gesing (kierowcy). Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 plac\u00f3wki by\u0142a przybud\u00f3wka kamienicy nr 25 przy ul. Legion\u00f3w (dzi\u015b siedziba WKU), za\u015b dwie karetki ulokowano przy pobliskiej ul. Poprzecznej (dzi\u015b ul. W. Szalay-Groele). Kolejnym kierownikiem Pogotowia by\u0142 dr Wac\u0142aw Piskozub (1946), a nast\u0119pnym dr Stanis\u0142aw Maraszewski. W czasie kadencji S. Maraszewskiego przeniesiono Pogotowie z ul. 1 Maja (d. Legion\u00f3w) do budynku przy ul. L. Wary\u0144skiego. W latach 50. siedziba Pogotowia zosta\u0142a przeniesiona do budynku pod G\u00f3r\u0105 Cyranowsk\u0105 (od 1957 r. \u2013 ul. M. Curie-Sk\u0142odowskiej). W latach 70. Pogotowie umieszczono w cz\u0119\u015bci p\u00f3\u0142nocno-wschodniej budynku Szpitala Powiatowego przy ul. S. \u017beromskiego. Po wybudowaniu Przychodni Zdrowia nr 4 przy ul. S. \u017beromskiego (koniec lat 70.) Pogotowie przeniesiono do cz\u0119\u015bci parterowej prawej strony budynku Przychodni. R\u00f3wnocze\u015bnie powi\u0119kszano ilo\u015b\u0107 karetek i unowocze\u015bniano ich wyposa\u017cenie. W latach 90. zakupiono m.in. karetk\u0119 reanimacyjn\u0105 i utworzono specjalistyczny zesp\u00f3\u0142 reanimacyjny. Po oddaniu do u\u017cytku nowego obiektu Szpitala Rejonowego (1998-1999) nast\u0105pi\u0142a przeprowadzka do \u015brodkowej jednokondygnacyjnej cz\u0119\u015bci Szpitala. Poza dojazdami do chorych i zaopatrzeniem na miejscu, rozszerzono zakres udzielania pomocy w unowocze\u015bnionej Izbie Przyj\u0119\u0107, maj\u0105cej m.in.: mo\u017cliwo\u015bci wykonania bada\u0144 diagnostycznych (analizy laboratoryjne, badanie elektrokardiograficzne i ultrasonograficzne, zdj\u0119cia rtg) i czynne ca\u0142\u0105 dob\u0119 ambulatorium chirurgiczne. Dynamiczny rozw\u00f3j Szpitala i rosn\u0105ce zadania Stacji spowodowa\u0142y, \u017ce dla jej potrzeb przebudowano jeden z obiekt\u00f3w szpitalnych przy ul. S. \u017beromskiego. Wysok\u0105 jako\u015b\u0107 \u015bwiadczonych us\u0142ug potwierdzaj\u0105 Certyfikaty ISO – pierwszy w 2010 r. i ostatni w 2020 r. Od 1 III 2021 r. mieleckie PR przej\u0119\u0142o obs\u0142ug\u0119 ratownictwa medycznego w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci woj. podkarpackiego (powiaty: D\u0119bica, Kolbuszowa, Mielec, Stalowa Wola, Tarnobrzeg). W zwi\u0105zku ze znacz\u0105cym rozszerzeniem kompetencji i terenu dzia\u0142ania od 1 I 2022 r. zmieniono nazw\u0119 na: Podkarpacka Stacja Pogotowia Ratunkowego w Mielcu. W lipcu 2023 r. Ministerstwo Zdrowia powierzy\u0142o mieleckiej PSPR zadanie przetestowania pierwszego na Podkarpaciu motoambulansu. W ramach uroczysto\u015bci z okazji 20-lecia Podkarpackiej Stacji Pogotowia Ratunkowego za\u0142oga Stacji w Mielcu otrzyma\u0142a sztandar.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy\/dyrektorzy PR:<\/strong> Teodor Ciencia\u0142a, Wac\u0142aw Piskozub, Stanis\u0142aw Maraszewski, Roman Miros\u0142aw Mrozowski, Zbigniew Majsak, Marian Wykr\u0119t, Ewa Cisowska-Drozd, Arkadiusz Pi\u00f3ro, Zbigniew Bober (-2011), Gromny (2011-2012), Pawe\u0142 Pazdan (2012-2018), Maria Napieracz (2018-2019), Grzegorz Ga\u0142uszka (2019-nadal). Dyrektorzy do spraw lecznictwa: Wojciech Burkot, Agnieszka S\u0142ocka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWA STACJA SANITARNO-EPIDEMIOLOGICZNA<\/strong>, instytucja utworzona w 1954 r. w ramach powo\u0142anej 14 VIII 1954 r. Pa\u0144stwowej Inspekcji Sanitarnej. Jej podstawowe zadania to: nadz\u00f3r sanitarny w zakresie ochrony powietrza, gleby i wody przed zanieczyszczeniem, nadz\u00f3r nad jako\u015bci\u0105 produkt\u00f3w \u017cywieniowych i higien\u0105 \u017cywienia zbiorowego, zwalczanie chor\u00f3b zaka\u017anych i zawodowych oraz popularyzowanie zasad higieny. W 53-letniej historii PIS wielokrotnie nowelizowano ustaw\u0119 z 1954 r., ale podstawowe zadania pozosta\u0142y bez wi\u0119kszych zmian. Mielecka PSSE od powstania do dzi\u015b jest stacj\u0105 nadzorowo-laboratoryjn\u0105, co pozwala na realizowanie pe\u0142nego zakresu zada\u0144 z zakresu zdrowia publicznego. W zwi\u0105zku z reform\u0105 podzia\u0142u administracyjnego pa\u0144stwa i likwidacj\u0105 powiat\u00f3w w 1975 r. zosta\u0142a przemianowana na Terenow\u0105 Stacj\u0119 Sanitarno-Epidemiologiczn\u0105, a po przywr\u00f3ceniu powiat\u00f3w w 1999 r. wr\u00f3ci\u0142a do poprzedniej nazwy. Kilkakrotnie zmienia\u0142a swoj\u0105 siedzib\u0119. Do lat 90. zajmowa\u0142a barak na terenie Miasteczka M\u0142odego Robotnika, w latach 90. mie\u015bci\u0142a si\u0119 w budynku przy ul. M. Sk\u0142odowskiej-Curie 4, a p\u00f3\u017aniej zosta\u0142a ulokowana w zmodernizowanym budynku przy ul. M. Sk\u0142odowskiej-Curie 8. Zadania merytoryczne realizowane s\u0105 przez Oddzia\u0142 Nadzoru z Sekcjami: Zapobiegawczego Nadzoru Sanitarnego, Epidemiologii, Higieny \u017bywno\u015bci i \u017bywienia, Higieny Komunalnej, Higieny Pracy, Higieny Dzieci i M\u0142odzie\u017cy, O\u015bwiaty Zdrowotnej i Promocji Zdrowia oraz Oddzia\u0142 Laboratoryjny z Pracowniami: Mikrobiologii, Higieny Komunalnej i Higieny Pracy.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Zbigniew Myszka, Stanis\u0142aw Warzocha, Edward Janiszewski, Bogumi\u0142 Bzdyl, Krzysztof Kralisz, Janusz Zdzieb\u0142o, Anna Maria Babula, Henryk Szczepan Chmielik (1 VIII 2016-30 VI 2018), Grzegorz Robert Burek (1 VII 2018 r. – nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWE CENTRUM EDUKACJI PRZYRODNICZO-LE\u015aNEJ<\/strong>, plac\u00f3wka Nadle\u015bnictwa Mielec, powo\u0142ana do prowadzenia r\u00f3\u017cnych form edukacji przyrodniczej i le\u015bnej oraz promocji walor\u00f3w turystycznych i przyrodniczych teren\u00f3w tego Nadle\u015bnictwa. Powsta\u0142o z inicjatywy kierownictwa Nadle\u015bnictwa w wyremontowanym budynku Nadle\u015bnictwa przy ul. Partyzant\u00f3w za \u015brodki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego bud\u017cetu miasta Mielca i bud\u017cetu powiatu mieleckiego. Jego oficjalne otwarcie nast\u0105pi\u0142o w lipcu 2011 r. W salach ekspozycyjnych znajduj\u0105 si\u0119 wystawy sta\u0142e ro\u015blin i pami\u0105tek historycznych od czas\u00f3w zabor\u00f3w do ostatnich lat, a ca\u0142o\u015b\u0107 dope\u0142nia sala komputerowa do prezentacji r\u00f3\u017cnych program\u00f3w i gier o tematyce przyrodniczej. Organizowane s\u0105 te\u017c wystawy czasowe, g\u0142\u00f3wnie fotograficzne. Powsta\u0142o z inicjatywy kierownictwa Nadle\u015bnictwa, za \u015brodki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego bud\u017cetu miasta Mielca i bud\u017cetu powiatu mieleckiego. Jego oficjalne otwarcie nast\u0105pi\u0142o w lipcu 2011 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWE CENTRUM POMOCY RODZINIE (PCPR)<\/strong>, powiatowa jednostka organizacyjna zajmuj\u0105ca si\u0119 zadaniami z zakresu pomocy spo\u0142ecznej, m.in.: pomoc\u0105 osobom starszym, niepe\u0142nosprawnym, bezdomnym i rodzinom zast\u0119pczym oraz szkoleniem i doskonaleniem zawodowym kadr pomocy spo\u0142ecznej z terenu powiatu. Zosta\u0142o powo\u0142ane 29 I 1999 r. uchwa\u0142\u0105 Nr V\/14\/99 Rady Powiatu Mieleckiego w Mielcu. Pierwszym dyrektorem mianowano Barbar\u0119 Wdowiarz, kt\u00f3ra zorganizowa\u0142a i uruchomi\u0142a plac\u00f3wk\u0119. Jej siedzib\u0105 by\u0142a poczatkowo willa nr 19 przy ul. F. Chopina, a od 1 II 2014 r. jest budynek przy ul. S. \u017beromskiego 34. Formami pomocy osobom niepe\u0142nosprawnym s\u0105: udzielanie po\u017cyczek na rozpocz\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej i pomoc finansowa przy kontynuacji tej\u017ce dzia\u0142alno\u015bci, dofinansowania do pobytu na turnusie rehabilitacyjnym oraz do sprz\u0119tu rehabilitacyjnego i przedmiot\u00f3w ortopedycznych, dofinansowanie do \u015brodk\u00f3w pomocniczych zwi\u0105zanych z niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105, pomoc dzieciom pozbawionym opieki rodzic\u00f3w oraz m\u0142odzie\u017cy opuszczaj\u0105cej plac\u00f3wki opieku\u0144czo-wychowawcze i zak\u0142ady poprawcze. Udzielana jest pomoc pieni\u0119\u017cna i prawna rodzinom zast\u0119pczym. Umieszcza si\u0119 w DPS w Mielcu osoby starsze kierowane przez gminy. W ramach PCPR dzia\u0142a Powiatowy Zesp\u00f3\u0142 ds. Orzekania o Niepe\u0142nosprawno\u015bci i Punkt Interwencji Kryzysowej (DPS przy ul. ks. Stefana Wyszy\u0144skiego), gdzie w przypadku wyst\u0119powania problem\u00f3w w rodzinie mo\u017cna uzyska\u0107 bezp\u0142atne porady pedagog\u00f3w, psycholog\u00f3w i prawnik\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Barbara Wdowiarz (1999-2016), Beata Kardy\u015b (2016-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWE ZRZESZENIE LUDOWYCH ZESPO\u0141\u00d3W SPORTOWYCH<\/strong>, powsta\u0142o w Mielcu w 1952 r. na podstawie uchwa\u0142y G\u0142\u00f3wnego Komitetu Kultury Fizycznej z 19 kwietnia 1952 r., w celu skoordynowania i wzmocnienia sportu wiejskiego na terenie powiatu oraz reprezentowania jego interes\u00f3w. Pierwsze Ludowe Zespo\u0142y Sportowe na ziemi mieleckiej powsta\u0142y w latach 1946-1947 z inicjatywy k\u00f3\u0142 ZMW \u201eWici\u201d, pod patronatem Zwi\u0105zku Samopomocy Ch\u0142opskiej, m.in. w: Chorzelowie, Cyrance, Ja\u015blanach, Maliniu, Or\u0142owie, Padwi Narodowej, Radomy\u015blu Wielkim, Rz\u0119dzianowicach, Smoczce, Woli Mieleckiej i Z\u0142otnikach. Znaczn\u0105 rol\u0119 w ich powstaniu i pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci odegrali: Stanis\u0142aw Lubaska \u2013 instruktor Zarz\u0105du Powiatowego ZSCh w Mielcu i Jerzy Wery\u0144ski \u2013 pracownik Powiatowego Urz\u0119du Kultury Fizycznej. Najpopularniejszymi dyscyplinami uprawianymi w LZS-ach by\u0142y: pi\u0142ka no\u017cna, siatk\u00f3wka i lekkoatletyka. Borykano si\u0119 jednak z wieloma k\u0142opotami, m.in. brakiem odpowiednich boisk, sprz\u0119tu, szkoleniowc\u00f3w i stroj\u00f3w. Po powstaniu Powiatowego Zrzeszenia LZS w Mielcu powo\u0142ano Rad\u0119 Powiatow\u0105 Zrzeszenia, a jej pierwszym przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 Stanis\u0142aw Lubaska. W kolejnych latach przewodnicz\u0105cymi Rady byli m.in.: Janina Sitek, Zbigniew Cybulenko i J\u00f3zef W\u00f3jtowicz. Jedn\u0105 z form rywalizacji sportowc\u00f3w wiejskich by\u0142a corocznie organizowana Spartakiada Wojew\u00f3dzka LZS w lekkoatletyce, w kt\u00f3rej wielokrotnie i z powodzeniem startowa\u0142a reprezentacja PZ LZS w Mielcu. Udane starty zainspirowa\u0142y J\u00f3zefa W\u00f3jtowicza do skupienia najlepszych zawodnik\u00f3w z powiatu w jednym klubie i walczenia o wy\u017csze cele. W takich okoliczno\u015bciach powsta\u0142 LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec i wkr\u00f3tce osi\u0105ga\u0142 spore sukcesy, tak\u017ce w skali krajowej. Rozw\u00f3j silnego o\u015brodka sportowego w Mielcu, ucieczka zdolnej m\u0142odzie\u017cy do miast, fascynacja telewizj\u0105 i motoryzacj\u0105, trudno\u015bci finansowe \u2013 oto czynniki, kt\u00f3re na pocz\u0105tku lat 70. hamowa\u0142y rozw\u00f3j sportu wiejskiego. Dzi\u0119ki dzia\u0142alno\u015bci m.in. PKKFiT, PZ LZS i ZMW, kt\u00f3re organizowa\u0142y turnieje sportowe i imprezy sportowo-rekreacyjne oraz szkolenia dzia\u0142aczy, uda\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 do wspierania sportu na wsi Gromadzkie Rady Narodowe (p\u00f3\u017aniej Gminne Rady Narodowe) i licz\u0105ce si\u0119 podmioty gospodarcze (GS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska, SKR). W latach 1946-1973 powsta\u0142y 62 LZS-y, skupiajace oko\u0142o 2870 zawodniczek i zawodnik\u00f3w. \u00a0W 1975 r. w wyniku reformy podzia\u0142u administracyjnego kraju, powiaty i instytucje powiatowe, w tym PZ LZS, zosta\u0142y zniesione. Prowadzeniem sportu wiejskiego, jako zadaniem w\u0142asnym, zaj\u0119\u0142y si\u0119 Urz\u0119dy Gminne. Po przywr\u00f3ceniu powiat\u00f3w samorz\u0105dowych w 1999 r. powr\u00f3cono do koncepcji skoordynowania dzia\u0142a\u0144 sportu wiejskiego na szczeblu powiatowym. Z inicjatywy Podkarpackiego Zrzeszenia LZS w Rzeszowie 15 II 2000 r. odby\u0142o si\u0119 spotkanie 23 przedstawicieli klub\u00f3w wiejskich z powiatu mieleckiego w sprawie powo\u0142ania Powiatowego Zrzeszenia Ludowe Zespo\u0142y Sportowe w Mielcu. W komitecie za\u0142o\u017cycielskim znale\u017ali si\u0119: Jan Przygoda (Gmina Mielec, przewodnicz\u0105cy), Kazimierz Borkowski (Gmina Przec\u0142aw), Jerzy Sobowski (Gmina Tusz\u00f3w Narodowy), Stanis\u0142aw S\u0142onina (Gmina Mielec) i W\u0142adys\u0142aw Walas (Gmina Radomy\u015bl Wielki). Klubami – za\u0142o\u017cycielami by\u0142y: \u201eSok\u00f3\u0142\u201d Malinie, \u201eCzarni\u201d Trze\u015b\u0144, \u201eApollo\u201d Dulcza Ma\u0142a, \u201eMadras\u201d Golesz\u00f3w i \u201eTeam\u201d Przec\u0142aw. Przygotowany przez komitet za\u0142o\u017cycielski I Powiatowy Zjazd Delegat\u00f3w LZS odby\u0142 si\u0119 13 VI 2001 r. w sali konferencyjnej Starostwa Powiatowego w Mielcu. Powo\u0142ano Powiatowe Zrzeszenie LZS oraz wybrano Rad\u0119 Powiatow\u0105 LZS. Przewodnicz\u0105cym Rady zosta\u0142 starosta mielecki J\u00f3zef Smaczny, zast\u0119pcami: Jan Przygoda i Jerzy Sobowski, sekretarzem Stanis\u0142aw S\u0142onina, a skarbnikiem Kazimierz Borkowski. W latach 2001-2005 do Zrzeszenia przyst\u0105pi\u0142y og\u00f3\u0142em 33 kluby sportowe zrzeszaj\u0105ce oko\u0142o 1500 zawodnik\u00f3w i cz\u0142onk\u00f3w. Formami integruj\u0105cymi \u015brodowisko by\u0142y liczne imprezy organizowane lub wsp\u00f3\u0142organizowane przez Rad\u0119 Powiatow\u0105, m.in.: coroczne turnieje pi\u0142karskie o Puchar Starosty i siatk\u00f3wki o Puchar Przewodnicz\u0105cego Rady Powiatu, turnieje pi\u0142karskie junior\u00f3w, czterokrotnie Podkarpacki Wy\u015bcig Kolarski w Dulczy Ma\u0142ej, czw\u00f3rb\u00f3j lekkoatletyczny w Woli Mieleckiej, turnieje tenisa sto\u0142owego i szachowe oraz prowadzona od 2003 r. Amatorska Powiatowa Liga Pi\u0142karska. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 w czasie I kadencji podsumowano na II Zje\u017adzie PZ LZS w dniu 17 XII 2005 r. Wtedy te\u017c wybrano Rad\u0119 Powiatow\u0105 na II kadencj\u0119 i przewodnicz\u0105cym Rady zosta\u0142 ponownie starosta J. Smaczny. W 2011 r. prezesem Rady Powiatowej zosta\u0142 Jan Przygoda.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWY INSPEKTORAT STATYSTYCZNY,<\/strong>\u00a0zosta\u0142 utworzony na podstawie Ustawy z 15 lutego 1962 r. o organizacji statystyki pa\u0144stwowej. Przej\u0105\u0142 zakres dzia\u0142ania i kadr\u0119 funkcjonuj\u0105cego dot\u0105d Wydzia\u0142u Statystyki Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu. Podstawowymi zadaniami by\u0142y: prowadzenie bada\u0144 statystycznych w zakresie \u017cycia spo\u0142eczno-gospodarczego, kulturalnego i post\u0119pu technicznego, opracowywanie i og\u0142aszanie wynik\u00f3w bada\u0144 statystycznych z uwzgl\u0119dnieniem ich analizy ekonomicznej, przeprowadzanie spis\u00f3w powszechnych oraz sprawowanie nadzoru nad sprawozdawczo\u015bci\u0105 statystyczn\u0105, prowadzon\u0105 przez organy administracji pa\u0144stwowej, instytucje pa\u0144stwowe, organizacje sp\u00f3\u0142dzielcze, zwi\u0105zkowe i spo\u0142eczne oraz przedsi\u0119biorstwa gospodarki uspo\u0142ecznionej i przedsi\u0119biorstwa prywatne. Kierownik PIS kierowa\u0142 tak\u017ce organizacj\u0105 i prowadzeniem corocznych spis\u00f3w rolnych: czerwcowego (powierzchnia u\u017cytk\u00f3w rolnych, zasiew\u00f3w i pog\u0142owia zwierz\u0105t gospodarskich) i grudniowego (pog\u0142owie zwierz\u0105t gospodarskich). Obsad\u0119 kadrow\u0105 stanowili: kierownik i 2 \u2013 3 osoby. Zebrane i opracowane dane udost\u0119pniano terenowym organom administracji pa\u0144stwowej. W zwi\u0105zku z likwidacj\u0105 powiat\u00f3w (Ustawa z 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Pa\u0144stwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych), jako jednostka szczebla powiatowego zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w po\u0142owie 1975 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWY JARMARK \u015aWI\u0104TECZNY<\/strong>, coroczna jednodniowa plenerowa impreza handlowa, organizowana przez Starostwo Powiatowe w Mielcu w okresie przed \u015bwi\u0119tami Bo\u017cego Narodzenia. Dominuj\u0105 ozdoby i dekoracje \u015bwi\u0105teczne, ale w ostatnich latach coraz cz\u0119\u015bciej (zw\u0142aszcza w ostatnim jarmarku \u2013 2017) pojawiaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce stoiska z gastronomi\u0105. Z roku na rok wystawcy prezentuj\u0105 coraz bogatszy asortyment towar\u00f3w, przybywa stoisk i zwiedzaj\u0105cych. Rozpocz\u0119to 13 XII 2008 r. na parkingu przed budynkiem Starostwa przy ul. S. S\u0119kowskiego z oko\u0142o 20 stoiskami. W latach 2011-2013 miejscem imprezy by\u0142 plac przed ko\u015bcio\u0142em pw. Ducha \u015awi\u0119tego, a w latach 2014-2016 parking przy ul. Rzecznej. Rekordowy pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem by\u0142 jarmark w dniu 10 XII 2017 r. zorganizowany na mieleckim Rynku. Swoj\u0105 ofert\u0119 przedstawi\u0142o 55 wystawc\u00f3w, w tym kilku spoza Podkarpacia. Kolejne jarmarki organizowano tak\u017ce na Rynku.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWY KOMITET KULTURY FIZYCZNEJ I TURYSTYKI<\/strong>, cia\u0142o kolegialne sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 z pracownik\u00f3w etatowych i dzia\u0142aczy spo\u0142ecznych, powo\u0142ane w latach 50. przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w celu koordynacji dzia\u0142alno\u015bci sportowej, szkoleniowej, rekreacyjnej i turystycznej na terenie powiatu. Siedzib\u0105 jego biura by\u0142 budynek przy ul. T. Ko\u015bciuszki 10. Wspomaga\u0142 kluby i ko\u0142a sportowe organizacyjnie i finansowo przy budowie obiekt\u00f3w i prowadzeniu bie\u017c\u0105cej dzia\u0142alno\u015bci. Przy PKKFiT powo\u0142ano Powiatowy O\u015brodek Wychowania Fizycznego, kt\u00f3ry organizowa\u0142 turnieje mi\u0119dzyzak\u0142adowe pi\u0142ki no\u017cnej, pi\u0142ki siatkowej i tenisa sto\u0142owego oraz rozgrywki szachowe i warcabowe. W zwi\u0105zku z likwidacj\u0105 powiat\u00f3w w 1975 r. zako\u0144czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWY KOMITET NARODOWY (PKN)<\/strong>, powsta\u0142 w 26 VIII 1914 r. z inicjatywy Naczelnego Komitetu Narodowego w Krakowie. (NKN powsta\u0142 16 VIII 1914 r. i skupia\u0142 wszystkie galicyjskie stronnictwa polityczne, kt\u00f3re d\u0105\u017cy\u0142y do utworzenia niepodleg\u0142ego pa\u0144stwa polskiego z po\u0142\u0105czenia Galicji i Kr\u00f3lestwa Polskiego, w porozumieniu z monarchi\u0105 Habsburg\u00f3w i jako jej cz\u0142on.) Misj\u0119 organizacji inauguracyjnego zebrania PKN powierzono hr. Janowi Tarnowskiemu \u2013 prezesowi Rady Powiatowej w Mielcu. 26 VIII, po uroczystej Mszy \u015aw. w ko\u015bciele \u015bw. Mateusza, zaproszeni przez Tarnowskiego przedstawiciele r\u00f3\u017cnych organizacji odprawili pierwsz\u0105 grup\u0119 ochotnik\u00f3w (49 os\u00f3b), udaj\u0105c\u0105 si\u0119 na zbi\u00f3rk\u0119 Legion\u00f3w w Krakowie, a nast\u0119pnie odbyli zabranie. Wybrano PKN w sk\u0142adzie: przewodnicz\u0105cy \u2013 hr. Jan Tarnowski, zast\u0119pca przewodnicz\u0105cego i kierownik Oddzia\u0142u Skarbowego \u2013 J\u00f3zef Rydel, sekretarz i kierownik Oddzia\u0142u Administracyjnego \u2013 dr Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz oraz cz\u0142onkowie: Ludwik Brazan, Izrael Hermele, ks. Adam Kopyci\u0144ski, Franciszek Krempa, ks. Jan Mleczko, Micha\u0142 Pajor, ks. Adam Suwada, Mieczys\u0142aw Szafer, W\u0142adys\u0142aw Trzecieski, Jakub Wi\u0119cek i Jan Zg\u00f3rniak. Komisarzem wojskowym zosta\u0142 Micha\u0142 Pajor. Uczestnicz\u0105cy w zebraniu prof. dr Micha\u0142 Siedlecki z NKN stwierdzi\u0142 m.in., \u017ce zebrani poparli spraw\u0119 narodow\u0105, nie ujawniaj\u0105c przy tym r\u00f3\u017cnic politycznych i stanowych. Po pierwszej inwazji rosyjskiej (19\u201324 IX 1914 r.) z funkcji przewodnicz\u0105cego zrezygnowa\u0142 hr. J. Tarnowski. Wznowienie dzia\u0142alno\u015bci PKN nast\u0105pi\u0142o z inicjatywy M. Pajora w lipcu 1915 r., po drugiej inwazji rosyjskiej. Przewodniczenie PKN powierzono S. \u0141ojasiewiczowi, zast\u0119pc\u0105 zosta\u0142 Jan Zg\u00f3rniak, sekretarzem Henryk Matuzi\u0144ski, a skarbnikiem Jan Haladej. Rzemie\u015blnicy, kupcy, ziemianie, i ch\u0142opi nie przejawiali ju\u017c wi\u0119kszej ch\u0119ci do dzia\u0142ania. Na taki stosunek do idei NKN du\u017cy wp\u0142yw mia\u0142y wydarzenia polityczne (uk\u0142ad Niemiec z Austri\u0105 w sprawie przysz\u0142ego podzia\u0142u Kr\u00f3lestwa Polskiego) oraz tragiczne skutki kilkakrotnego przej\u015bcia frontu przez ziemi\u0119 mieleck\u0105 i mno\u017c\u0105ce si\u0119 ofiary wojny. NKN rozwi\u0105zano 15 X 1917 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWY URZ\u0104D BEZPIECZE\u0143STWA PUBLICZNEGO (PUBP)<\/strong>, instytucja powiatowa dzia\u0142aj\u0105ca w strukturze Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego (UBP), powo\u0142anego w 1944 r. do ochrony bezpiecze\u0144stwa pa\u0144stwa. W czasie walki o utrwalenie w\u0142adzy ludowej w Polsce w latach 40. i 50. UBP skupi\u0142 si\u0119 na zwalczaniu opozycji, wywodz\u0105cej si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z AK i PSL, a tak\u017ce likwidowa\u0142 przejawy oporu spo\u0142ecznego wobec wprowadzanych zmian ustrojowych. Dzia\u0142o si\u0119 to cz\u0119sto z pogwa\u0142ceniem prawa i przy stosowaniu niedozwolonych metod. PUBP w Mielcu powsta\u0142 20 IX 1944 r. Jego siedzib\u0105 by\u0142 pocz\u0105tkowo budynek przy ul. G. Narutowicza, a nast\u0119pnie budynek przy ul. I. Daszy\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej J. Stalina i A. Mickiewicza). Relacje os\u00f3b wi\u0119zionych i przes\u0142uchiwanych w Mielcu, opublikowane przez M. Maci\u0105g\u0119 i innych autor\u00f3w w r\u00f3\u017cnych mieleckich wydawnictwach w latach 90. XX w., potwierdzi\u0142y brutalno\u015b\u0107 niekt\u00f3rych funkcjonariuszy i tragiczny los wielu przes\u0142uchiwanych. Na fali \u201eodwil\u017cy pa\u017adziernikowej\u201d w listopadzie 1956 r. UBP i jego struktury zosta\u0142y zniesione. W latach 1991-1992 Okr\u0119gowa Komisja Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu IPN w Rzeszowie przeprowadzi\u0142a \u015bledztwo w sprawie naruszania praw cz\u0142owieka i \u0142amania zasad praworz\u0105dno\u015bci przez funkcjonariuszy by\u0142ego PUBP w Mielcu. Po przes\u0142uchaniu ponad 70 \u015bwiadk\u00f3w (ofiar \u00f3wczesnego terroru w Mielcu), Komisja postanowi\u0142a przekaza\u0107 spraw\u0119 do dalszego prowadzenia w Prokuraturze Wojew\u00f3dzkiej w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy:<\/strong>\u00a0Jan Gorli\u0144ski (IX 1944 \u2013 IV 1945), p.o. Stefan Partykowski (IV 1945 \u2013 VI 1945), Wojciech Pacanowski (VI 1945 \u2013 I 1949), kpt. Aleksander Bartuzi (I 1949 \u2013 III 1952), kpt. Roman Rubacha (III 1952 \u2013 XII 1954), kpt. Zdzis\u0142aw Kusiak (IV 1955 \u2013 XI 1955), kpt. Wac\u0142aw Za\u0142uski (XII 1955 \u2013 XII 1956).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWIATOWY URZ\u0104D PRACY (PUP),<\/strong>\u00a0powsta\u0142 w styczniu 1999 r. z przekszta\u0142cenia Rejonowego Urz\u0119du Pracy, w zwi\u0105zku z reform\u0105 administracyjna pa\u0144stwa i utworzeniem od 1 I 1999 r. powiat\u00f3w, w tym powiatu mieleckiego. Wchodzi w sk\u0142ad powiatowej administracji zespolonej. Jego siedzib\u0105 jest budynek przy ul. F. Chopina 16a.
Historia powstania RUP Do transformacji ustrojowej w Polsce, rozpocz\u0119tej na prze\u0142omie lat 80. i 90., s\u0142u\u017cby zatrudnienia funkcjonowa\u0142y w ramach administracji pa\u0144stwowej. W Mielcu rol\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 Wydzia\u0142 Zatrudnienia i Spraw Socjalnych Urz\u0119du Miejskiego, podleg\u0142y prezydentowi miasta. Przeobra\u017cenia w sferze politycznej, ekonomicznej i gospodarczej ujawni\u0142y zjawisko bezrobocia i brak mechanizm\u00f3w przygotowania du\u017cej cz\u0119\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa do nowych uwarunkowa\u0144 rynku pracy. Ogrom nowych zada\u0144 przerasta\u0142 mo\u017cliwo\u015bci kadrowe, organizacyjne i prawne Wydzia\u0142u, tote\u017c z dniem 1 III 1990 r. zosta\u0142 przekszta\u0142cony w Rejonowe Biuro Pracy, podleg\u0142e organizacyjnie wojewodzie rzeszowskiemu, ze zwi\u0119kszona kadr\u0105 i znacznie rozszerzonymi zadaniami. Jego pierwsz\u0105 siedzib\u0105 by\u0142 budynek Komunalnego Przedsi\u0119biorstwa Remontowo-Budowlanego przy ul. Wolno\u015bci 44. Po utworzeniu z dniem 27 VIII 1990 r. urz\u0119d\u00f3w rejonowych, RBP sta\u0142o si\u0119 jedn\u0105 z kom\u00f3rek organizacyjnych Urz\u0119du Rejonowego w Mielcu. Siedzib\u0105 Rejonowego Biura Pracy sta\u0142 si\u0119 budynek przy ul. F. Chopina 16a. Nowe uwarunkowania ustrojowe bardzo niekorzystnie wp\u0142ywa\u0142y na o\u015brodki monokultury przemys\u0142owej, a takim by\u0142 Mielec, st\u0105d gwa\u0142townie ros\u0142a stopa bezrobocia: 6,7 % w 1990, 13,2 % w 1991, 16,3 % w 1992 r. i 21,9 % w 1993 r. W ramach kolejnej reorganizacji terenowej administracji rz\u0105dowej, wynikaj\u0105cej z ustawy o ztrudnieniu i bezrobociu z dn. 16 X 1991 r., w styczniu 1993 r. utworzono Rejonowy Urz\u0105d Pracy w Mielcu jako samodzieln\u0105 jednostk\u0119 bud\u017cetow\u0105 i jednostk\u0119 wydzielonej administracji ds. zatrudnienia i przeciwdzia\u0142ania bezrobociu. Kierownik RUP sta\u0142 si\u0119 organem terenowej administracji rz\u0105dowej i mia\u0142 obowi\u0105zek realizowania zada\u0144 okre\u015blonych w ustawie o zatrudnieniu i bezrobociu. W tym czasie Mielec zosta\u0142 zaliczony do grupy rejon\u00f3w dotkni\u0119tych strukturalnym bezrobociem i otrzymywa\u0142 pa\u0144stwowe wsparcie finansowe. Ca\u0142o\u015bci\u0105 spraw organizacyjnych zajmowa\u0142 si\u0119 RUP. Pomy\u015blny rozw\u00f3j powsta\u0142ej w 1995 r. SSE, restrukturyzacje wielu mieleckich przedsi\u0119biorstw oraz szereg dzia\u0142a\u0144 prowadzonych m.in. z udzia\u0142em RUP-u (prace interwencyjne, roboty, publiczne, prace w ramach um\u00f3w absolwenckich) sprawi\u0142y, \u017ce stopa bezrobocia wyra\u017anie spad\u0142a (12,1 % w 1997, 12,1 % w 1998). Postawienie w stan upad\u0142o\u015bci Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL-Mielec\u201d, a nast\u0119pnie WSK \u201ePZL-Mielec\u201d oraz w\u0142\u0105czenie do powiatu mieleckiego trzech du\u017cych gmin zn\u00f3w znacznie zwi\u0119kszy\u0142o bezrobocie (13,9 % w 1999, 14,2 % w 2000 i 16,1 % w 2001), ale w 2002 r. uda\u0142o si\u0119 zatrzyma\u0107 ten proces i odt\u0105d stopa bezrobocia oscyluje pomi\u0119dzy 16 a 13 %.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy i dyrektorzy RBP, RUP i PUP:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef Malczy\u0144ski (1990-1991), Krystyna Jajkiewicz (1991-1992), Bogus\u0142awa Fleszar (1992-1993), Stanis\u0142aw Stachowicz (1993-2017), Renata Siembab (2017-2018), p.o. Alicja Makowska-Madej (2018-2019), Grzegorz Durak (2019-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy kierownik\u00f3w i dyrektor\u00f3w:<\/strong>\u00a0Zbigniew P\u0119giel (1990-1996), Marek Pustu\u0142ka (1996-1998), Zbigniew Szypu\u0142a (1999 \u2013 2014), Alicja Makowska-Madej (2010-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWODZIE<\/strong>, p\u0142yn\u0105ca obok Mielca rzeka Wis\u0142oka wylewa\u0142a cz\u0119sto, zawsze jednak na ni\u017cej po\u0142o\u017cone zachodnie i po\u0142udniowo-zachodnie obrze\u017ca miasta. Nieznane s\u0105 natomiast przypadki zalania \u015brodkowej cz\u0119\u015bci miasta, po\u0142o\u017conej na polodowcowym wzg\u00f3rzu osta\u0144cowym. Wi\u0119ksze powodzie odnotowano w latach: 1602, 1611, 1685, 1717, 1721 (du\u017ca pow\u00f3d\u017a, woda podesz\u0142a a\u017c pod ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Mateusza), 1772, 1774, 1812, 1813, 1839 (du\u017ca pow\u00f3d\u017a, woda zabra\u0142a w Rzochowie ko\u015bci\u00f3\u0142 i zabudowania parafialne oraz niekt\u00f3re domy w mie\u015bcie, a tak\u017ce zniszczy\u0142a cmentarz), 1843 (du\u017ca pow\u00f3d\u017a, woda zabra\u0142a ze sob\u0105 du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cmentarza przy ko\u015bci\u00f3\u0142ku \u015bw. Marka), 1845, 1867, 1868, 1884, 1902, 1903, 1906, 1908, 1934 (jedna z najwi\u0119kszych powodzi w historii regionu mieleckiego), 1947 (du\u017ca pow\u00f3d\u017a, w czasie kt\u00f3rej zosta\u0142 uszkodzony most na Wis\u0142oce), 1948, 1960, 1966, 1970, 1972, 1973, 1974, 1980, 1997 (wielka pow\u00f3d\u017a, jedna z najwi\u0119kszych w historii regionu mieleckiego), 1998, 2000, 2001 (du\u017ca pow\u00f3d\u017a), 2005, 2006, 2010 r. (17 V i 4 VI), 2019.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWRO\u0179NICTWO<\/strong>, rzemios\u0142o zajmuj\u0105ce si\u0119 wyrobem powroz\u00f3w, sznur\u00f3w, postronk\u00f3w, lin, parcianych pas\u00f3w i sieci. Istnia\u0142o w Mielcu od XVII w., a mo\u017ce nawet wcze\u015bniej, cho\u0107 milcz\u0105 na ten temat znane dokumenty cechowe. Pierwszym znanym z nazwiska przedstawicielem tego zawodu by\u0142 Gawe\u0142 Powro\u017anik, wymieniony w dokumencie w 1617 r. Innymi znanymi powro\u017anikami w XVII w. byli Katarzyna Powro\u017aniczka (zm. 1675 r.) i Wojciech Sito\u0144. Powro\u017anictwo w Mielcu w XVII w. by\u0142o na tyle rozwini\u0119tym rzemios\u0142em, \u017ce utworzono odr\u0119bny cech powro\u017aniczy. W XVIII w. z niewiadomych przyczyn powro\u017anictwo w Mielcu upad\u0142o. Nadal handlowano wyrobami tego typu, ale przypuszcza si\u0119, \u017ce wytwarzali je cha\u0142upnicy w podmieleckich wsiach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWSTANIE KRAKOWSKIE 1846 (REWOLUCJA KRAKOWSKA)<\/strong>, wyst\u0105pienie zbrojne przeciwko zaborcom austriackim w Krakowie i innych miejscowo\u015bciach na terenie Galicji Zachodniej, wsparte sporadycznymi wyst\u0105pieniami w innych zaborach. Pocz\u0105tkowo mia\u0142o by\u0107 powstaniem og\u00f3lnonarodowym we wszystkich zaborach. Jednym z o\u015brodk\u00f3w przygotowania powstania na terenie zaboru austriackiego by\u0142 stary dw\u00f3r Wiesio\u0142owskich w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca, a w spotkaniach uczestniczy\u0142 m.in. Edward Dembowski \u2013 jeden z inspirator\u00f3w powstania. Wybuch powstania mia\u0142 nast\u0105pi\u0107 w nocy z 21 na 22 II, ale aresztowanie jego organizator\u00f3w w Wielkopolsce (w tym L. Mieros\u0142awskiego \u2013 kandydata na naczelnego wodza) sparali\u017cowa\u0142o wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie o\u015brodk\u00f3w decyzyjnych. Krakowscy przyw\u00f3dcy pocz\u0105tkowo odwo\u0142ali powstanie, ale nast\u0119pnie zmienili t\u0105 decyzj\u0119. Zdezorientowani przyw\u00f3dcy lokalni w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b przyst\u0105pili do powstania. Oddzia\u0142 powsta\u0144c\u00f3w z Wojs\u0142awia pod dow\u00f3dztwem Franciszka Wiesio\u0142owskiego, udaj\u0105cy si\u0119 na punkt zborny pod Tarnowem, zosta\u0142 rozbrojony przez grupy ch\u0142opskie, nie\u015bwiadome cel\u00f3w powstania i zba\u0142amucone przez w\u0142adze austriackie. (F. Wiesio\u0142owski zabroni\u0142 strzelania do ch\u0142op\u00f3w i chcia\u0142 ich przekona\u0107 do powstania, ale nie przynios\u0142o to skutku.) Pomy\u015blnie natomiast zako\u0144czy\u0142y si\u0119 potyczki z Austriakami w centrum Krakowa, Chrzanowie, Jaworznie i Krzeszowicach. W kolejnych dniach wojska austriackie, wspierane przez wojska rosyjskie, opanowa\u0142y sytuacj\u0119 w Krakowie i rozbi\u0142y powsta\u0144c\u00f3w pod Gdowem. Nie powiod\u0142a si\u0119 pr\u00f3ba pozyskania krakowian dla powstania poprzez zorganizowanie 27 II procesji religijnej z E. Dembowskim na czele, bowiem w spotkaniu z oddzia\u0142em austriackim zgin\u0119\u0142o 28 os\u00f3b, w tym r\u00f3wnie\u017c Dembowski. Po 9 dniach powstanie upad\u0142o, a jego dyktator Jan Tyssowski wraz z ostatnim oddzia\u0142em 3 III przeszed\u0142 do zaboru pruskiego i zosta\u0142 internowany. Organizator\u00f3w i uczestnik\u00f3w surowo karano, a ich rodziny represjonowano.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWSTANIE LISTOPADOWE 1830-1831<\/strong>, powstanie narodowe przeciwko Rosji zorganizowane na terenach zaboru rosyjskiego. Rozpocz\u0119to je 29 XI 1830 r. w Warszawie, a zako\u0144czono w pa\u017adzierniku 1831 r. Pocz\u0105tkowo odnoszono sukcesy, m.in. w Warszawie, pod Stoczkiem, Wawrem, Grochowem, D\u0119bem Wielkim i Iganiami. P\u00f3\u017aniej brak jednolitej koncepcji, brak zrozumienia dla sprawy uw\u0142aszczenia ch\u0142op\u00f3w i nieudolne dowodzenie wojskiem polskim przyczyni\u0142y si\u0119 do udanej kontrofensywy rosyjskiej i zdobycia Warszawy, a nast\u0119pnie twierdz w Modlinie i Zamo\u015bciu. W pa\u017adzierniku 1831 r. ostatnie formacje powsta\u0144cze uda\u0142y si\u0119 na emigracj\u0119 i powstanie upad\u0142o. Polacy w innych zaborach nie anga\u017cowali si\u0119 masowo w powstanie, ale niemal z ka\u017cdego \u015brodowiska, tak\u017ce z Mielca i okolic, szli ochotnicy do wojsk powsta\u0144czych. Po upadku powstania zar\u00f3wno w Mielcu jak i okolicznych miejscowo\u015bciach osiedli uczestnicy powstania, chroni\u0105cy si\u0119 przed represjami zaborc\u00f3w rosyjskich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWSTANIE STYCZNIOWE 1863-1864<\/strong>, ostatni i najd\u0142u\u017cej trwaj\u0105cy zryw narodowo-wyzwole\u0144czy Polak\u00f3w przeciwko Rosji, zorganizowany i prowadzony na terenie zaboru rosyjskiego. Rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 22 I 1863 r. manifestem Komitetu Centralnego Narodowego (KCN) wzywaj\u0105cym do powstania, uw\u0142aszczaj\u0105cym ch\u0142op\u00f3w i deklaruj\u0105cym przydzia\u0142 ziemi bezrolnym uczestnikom powstania. Kl\u0119ski wi\u0119kszych oddzia\u0142\u00f3w powsta\u0144czych na pocz\u0105tku powstania sk\u0142oni\u0142y jego przyw\u00f3dc\u00f3w do zmiany strategii walki. Odt\u0105d walk\u0119 prowadzi\u0142y niewielkie, ale ruchliwe oddzia\u0142y, a wspiera\u0142y je tajne struktury konspiracyjne. Nie wyzwolono co prawda na d\u0142u\u017cej \u017cadnego wi\u0119kszego terytorium, ale mnogo\u015b\u0107 potyczek (ok. 1200) \u015bwiadczy\u0142a o rozmiarach powstania. Latem 1863 r. nie wsparty obiecan\u0105 pomoc\u0105 Zachodu impet powsta\u0144c\u00f3w os\u0142ab\u0142, a nasili\u0142y si\u0119 kontrakcje wojsk carskich. W pa\u017adzierniku nowy dyktator powstania R. Traugutt doprowadzi\u0142 do odrodzenia si\u0119 nadziei na kontynuacj\u0119 walk. Zimowe kl\u0119ski najwi\u0119kszych zgrupowa\u0144 wojsk powsta\u0144czych (m.in. J. L. Haukego-Bosaka), masowe aresztowania, carska reforma o uw\u0142aszczeniu ch\u0142op\u00f3w (2 III 1864) oraz aresztowanie i stracenie R. Traugutta (5 VIII 1864) ostatecznie przes\u0105dzi\u0142y o tragicznym losie powstania i jego uczestnik\u00f3w. Skazano kilkuset na \u015bmier\u0107, a kilkadziesi\u0105t tysi\u0119cy na wi\u0119zienie, zes\u0142anie i konfiskat\u0119 maj\u0105tku. W czasie powstania w zaborze rosyjskim na terenie Galicji nie odnotowano \u017cadnych powa\u017cniejszych dzia\u0142a\u0144 przeciwko austriackim zaborcom. Wspierano jednak mocno powstanie, organizuj\u0105c kompletnie uzbrojone i wyposa\u017cone oddzia\u0142y, kt\u00f3re po przedostaniu si\u0119 przez granic\u0119 austriacko-rosyjsk\u0105 na Wi\u015ble uczestniczy\u0142y w walkach powsta\u0144czych. Jednym z aktywniejszych o\u015brodk\u00f3w uczestnicz\u0105cych w niesieniu tej pomocy by\u0142 Mielec oraz pobliskie miejscowo\u015bci, m.in. Chorzel\u00f3w i Gaw\u0142uszowice. W Mielcu szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciel mieleckich d\u00f3br, naczelnik powiatowej organizacji narodowej Ignacy Suchorzewski, wspierany przez \u017con\u0119 Paulin\u0119 z Pieni\u0105\u017ck\u00f3w \u2013 dzia\u0142aczk\u0119 Komitetu Niewiast. W ich dworku odbywa\u0142y si\u0119 narady w sprawie pomocy powstaniu i ukrywano uczestnik\u00f3w powstania, a w innych dworskich obiektach magazynowano bro\u0144 i wyposa\u017cenie wojenne dla powsta\u0144c\u00f3w. Naczelnik zbiera\u0142 te\u017c danin\u0119 narodow\u0105 na rzecz powstania, organizowa\u0142 transport i przej\u015bciowe zakwaterowanie dla zbieraj\u0105cych si\u0119 ochotnik\u00f3w, bowiem w mie\u015bcie zorganizowano punkt werbunkowy. W powstaniu wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 spora grupa mielczan. Mieleccy ochotnicy s\u0142u\u017cyli w \u201ebatalionie galicyjskim\u201d mjr. Andrzeja \u0141opackiego (IV-VI 1863, w ramach partii p\u0142k. Dionizego Czachowskiego), \u201ebatalionie rzeszowskim\u201d mjr. Jana Popiela (VI 1863, w kampanii gen. Zygmunta Jordana) i oddziale p\u0142k. Dionizego Czachowskiego (X-XI 1863), a po \u015bmierci Czachowskiego \u2013 w oddzia\u0142ach gen. J\u00f3zefa Hauke-Bosaka. Tak\u017ce wielu innych mieszka\u0144c\u00f3w Mielca i okolicznych miejscowo\u015bci mia\u0142o sw\u00f3j wielki wk\u0142ad w uzbrojenie i wyposa\u017cenie tych oddzia\u0142\u00f3w, m.in. mieleccy szewcy wyprodukowali na potrzeby powsta\u0144c\u00f3w kilkaset par but\u00f3w, inni rzemie\u015blnicy wykonywali cz\u0119\u015bci wyposa\u017cenia, a kobiety \u2013 cz\u0119\u015bci ubioru. Duchowo i materialnie pomaga\u0142 powsta\u0144com ks. Edmund Oraczewski \u2013 proboszcz mieleckiej parafii \u015bw. Mateusza. Poza Mielcem wielkim po\u015bwi\u0119ceniem i zaanga\u017cowaniem finansowym wykazywa\u0142 si\u0119 zw\u0142aszcza Jan Tarnowski z Chorzelowa \u2013 cz\u0142onek Komitetu Obywatelskiego w Krakowie i referent ds. broni, kt\u00f3ry kierowa\u0142 sprawami uzbrojenia oddzia\u0142\u00f3w i udost\u0119pnia\u0142 zabudowania dworskie w Chorzelowie na zakwaterowanie gromadz\u0105cych si\u0119 ochotnik\u00f3w. Tak\u017ce w wielu innych dworach podmieleckich organizowano pomoc w zakwaterowaniu, uzbrojeniu i wyposa\u017ceniu powsta\u0144c\u00f3w. Zapewniano te\u017c opiek\u0119 rannym powracaj\u0105cym z walk, a po upadku powstania przygarni\u0119to licznych uciekinier\u00f3w. Nie wszystkim uda\u0142o si\u0119 uciec. Wielu powsta\u0144c\u00f3w z Mielca i okolic dosta\u0142o si\u0119 do niewoli rosyjskiej i odsiadywa\u0142o kary wi\u0119zienia na terenie zaboru rosyjskiego lub zosta\u0142o zes\u0142anych w g\u0142\u0105b Rosji. Austria nie zachowa\u0142a neutralno\u015bci w walkach Polak\u00f3w z zaborc\u0105 rosyjskim. 27 II 1864 r. wprowadzono w Galicji stan obl\u0119\u017cenia i wysokie kary dla wszelkiej dzia\u0142alno\u015bci zwi\u0105zanej z powstaniem. W\u015br\u00f3d obwinionych o udzia\u0142 w powstaniu i jego wspieranie znalaz\u0142a si\u0119 te\u017c grupa mieszka\u0144c\u00f3w Mielca. S\u0105d wojenny w Tarnowie skaza\u0142 naczelnika Ignacego Suchorzewskiego na kar\u0119 wi\u0119zienia, a Paulin\u0119 Suchorzewsk\u0105 na kar\u0119 grzywny. Wi\u0119zieniem ukarano te\u017c powsta\u0144c\u00f3w, m.in. Jana Chmielowskiego i Jana Korpantego. Pod koniec lat 60. zacz\u0119li przybywa\u0107 do Mielca byli powsta\u0144cy, kt\u00f3rzy po odbyciu kar wi\u0119zienia i utracie maj\u0105tk\u00f3w w zaborze rosyjskim obawiali si\u0119 dalszych represji ze strony Rosjan.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Uczestnicy powstania i wspieraj\u0105cy powstanie zwi\u0105zani z Mielcem:\u00a0<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*mielczanie walcz\u0105cy w powstaniu:<\/strong>\u00a0B\u0142a\u017cej Bory\u0144ski lub Bore\u0144ski, Jan Chmielowski, Walenty Dzia\u0142owski, Jak\u00f3b Dziekan, Antoni Fruni, Jan Graczy\u0144ski, Jakub Graczy\u0144ski, Jak\u00f3b Hyjek, Jan Jaworski, Jan Korpanty, Kasper Leyko, J\u00f3zef Wojciech Luci\u0144ski (Losty\u0144ski), J\u00f3zef \u0141odzi\u0144ski (by\u0107 mo\u017ce to Luci\u0144ski lub Losty\u0144ski), \u00a0Marcin Mazurkiewicz, Wawrzyniec Panek, Jan Podolski, Jan Ratusi\u0144ski, Jan Ryniewicz, Walenty Sarama, Antoni Szwajkop lub Szwakop, J\u00f3zef Tancer, Stanis\u0142aw Tokarz, J\u00f3zef Twardzicki, Wojciech Wery\u0144ski, August Witkowski;<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*rzochowianie walcz\u0105cy w powstaniu:<\/strong>\u00a0Leon Czajkowski, Piotr Iwelski i Pustowojt\u00f3wna oraz Stanis\u0142aw S\u0119kowski z Wojs\u0142awia;<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*wa\u017cniejsi mielczanie wspieraj\u0105cy powstanie<\/strong>: B\u0142a\u017cej Kijas (lekarz lecz\u0105cy rannych powsta\u0144c\u00f3w), Kazimierz Lubaska, ks. Edmund Oraczewski (proboszcz parafii \u015bw. Mateusza), Ignacy Suchorzewski;\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*uczestnicy powstania przebywaj\u0105cy okresowo w Mielcu:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef O\u017cegalski, Stanis\u0142aw O\u017cegalski;<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*uczestnicy powstania zamieszkali w Mielcu po powstaniu:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Damse, Antoni Fibich, Aureliusz Fiutowski, Mieczys\u0142aw Prus Korycki, Mitrofan Podhaluzin, Stanis\u0142aw Pohoski, J\u00f3zef Turczynowicz, A. Sroczy\u0144ski, Hipolit Szanecki, Mieczys\u0142aw Szymberski, Micha\u0142 Zapa\u0142owicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWSTA\u0143C\u00d3W WARSZAWY<\/strong>, jedna z g\u0142\u00f3wnych ulic miejskich na osiedlu Smoczka. Do 2005 r. mia\u0142a 900 m d\u0142ugo\u015bci, nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki po obu stronach. Bieg\u0142a od ronda na ul. Wolno\u015bci wzd\u0142u\u017c rowu Trze\u015b\u0144 Ma\u0142a, w kierunku po\u0142udniowym, do ul. Ks. Kard. S. Wyszy\u0144skiego. Powsta\u0142a w po\u0142owie lat 80. XX w., a patronat i status ulicy otrzyma\u0142a 28 I 1987 r. Po jej wschodniej stronie wybudowano osiedle blok\u00f3w wielorodzinnych. Jest dla niego g\u0142\u00f3wnym po\u0142\u0105czeniem z innymi cz\u0119\u015bciami miasta. Po zachodniej stronie, za rowem, rozci\u0105gaj\u0105 si\u0119 pola uprawne i \u0142\u0105ki. Jesieni\u0105 2006 r. uko\u0144czono budow\u0119 jej przed\u0142u\u017cenia (1100 m), wzd\u0142u\u017c rowu Trze\u015b\u0144 Ma\u0142a, w kierunku po\u0142udniowo-wschodnim, do ul. Witosa.\u00a0Po przebudowie i modernizacji w latach 2015-2016 zosta\u0142a oddana do u\u017cytku na pocz\u0105tku czerwca 2016 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patroni:<\/strong>\u00a0POWSTA\u0143CY WARSZAWY to jeden z symboli bohaterstwa i niepowtarzalnego ducha narodu polskiego: m\u0119\u017cczy\u017ani, kobiety i dzieci, wyszkoleni \u017co\u0142nierze i ludzie bez jakiegokolwiek przeszkolenia bojowego, ludzie o r\u00f3\u017cnych orientacjach politycznych i przekonaniach. \u0141\u0105czy\u0142 ich jeden cel \u2013 oswobodzenie Warszawy spod okupacji hitlerowskiej. Stan\u0119li do walki na rozkaz gen. Tadeusza Komorowskiego (ps. \u201eB\u00f3r\u201d) w dniu 1 VIII 1944 r. i walczyli z doborowymi jednostkami SS, policji i Wehrmachtu a\u017c do 2 X, czyli przez 63 dni. Nie doczekali si\u0119 odpowiedniego wsparcia, cho\u0107 prawobrze\u017cna Warszawa by\u0142a ju\u017c wyzwolona. Zgin\u0119\u0142o 18 tysi\u0119cy powsta\u0144c\u00f3w, a 25 tysi\u0119cy zosta\u0142o rannych. Ponadto straty ludno\u015bci cywilnej si\u0119gn\u0119\u0142y liczby 180 tysi\u0119cy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWSZECHNA KASA OSZCZ\u0118DNO\u015aCI BANK POLSKI S.A. (PKO BP S.A.)<\/strong>, uniwersalny polski bank komercyjny. \u00a0Zosta\u0142a utworzona na mocy dekretu Naczelnika Pa\u0144stwa J. Pi\u0142sudskiego 8 II 1919 r. jako Pocztowa Kasa Oszcz\u0119dno\u015bci. Jej zadaniami by\u0142y m.in.: propagowanie oszcz\u0119dzania, gromadzenie oszcz\u0119dno\u015bci pieni\u0119\u017cnych ludno\u015bci i \u00a0upowszechnianie obrot\u00f3w bezgot\u00f3wkowych oraz od 1928 r. prowadzenie ubezpiecze\u0144 na \u017cycie. Funkcjonowa\u0142a poprzez oddzia\u0142y i plac\u00f3wki pocztowe. Dzia\u0142a\u0142a tak\u017ce w czasie okupacji hitlerowskiej na terenach Generalnej Guberni, ale z du\u017cymi ograniczeniami. Po zako\u0144czeniu wojny wznowi\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w pe\u0142nym zakresie, ale w ramach przemian ustrojowych zosta\u0142a w latach 1948-1949 postawiona w stan likwidacji. Cz\u0119\u015b\u0107 jej zada\u0144 i sieci plac\u00f3wek przej\u0119\u0142a Powszechna Kasa Oszcz\u0119dno\u015bci. Podstawowymi zadaniami nowego banku by\u0142y: pe\u0142na obs\u0142uga wk\u0142ad\u00f3w oszcz\u0119dno\u015bciowych, udzielanie po\u017cyczek ludno\u015bci i obs\u0142uga po\u017cyczek pa\u0144stwowych oraz prowadzenie rachunk\u00f3w bie\u017c\u0105cych. Oddzia\u0142 PKO w Mielcu powsta\u0142 w 1953 r., a jego siedzib\u0105 by\u0142y pomieszczenia na parterze bloku nr 8 przy ul. 22 Lipca. Nowa plac\u00f3wka bankowa w Mielcu szybko zdobywa\u0142a sobie klientel\u0119 i rozwija\u0142a si\u0119, tote\u017c \u00a0kilka lat p\u00f3\u017aniej przeniesiono j\u0105 do obszerniejszych pomieszcze\u0144 na parterze bloku nr 1 przy ul. 22 Lipca. W 1975 r. PKO zosta\u0142o w\u0142\u0105czone w struktury Narodowego Banku Polskiego, ale oddzia\u0142y, w tym mielecki, funkcjonowa\u0142y pod tradycyjn\u0105 nazw\u0105. W 1978 r. nadal rozwijaj\u0105cy si\u0119 mielecki Oddzia\u0142 przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nowego pawilonu handlowo-us\u0142ugowego przy ul. Pu\u0142askiego 2 A. Od 1987 r. Powszechna Kasa Oszcz\u0119dno\u015bci sta\u0142a si\u0119 na powr\u00f3t samodzielnym bankiem oszcz\u0119dno\u015bciowo-kredytowym i dewizowym, obs\u0142uguj\u0105cym osoby prawne i fizyczne. W 1993 r. nast\u0105pi\u0142o jej przekszta\u0142cenie w bank komercyjny PKO Bank Pa\u0144stwowy, z r\u00f3wnoczesnym gruntownym unowocze\u015bnieniem technologicznym i zmianami w strukturze plac\u00f3wek regionalnych. Znacz\u0105co rozszerzono zakres dzia\u0142alno\u015bci na rynku kapita\u0142owym, mieszkaniowym i ubezpieczeniowym. Do kwietnia 2000 r. bank funkcjonowa\u0142 jako Powszechna Kasa Oszcz\u0119dno\u015bci – Bank Pa\u0144stwowy. Od 12 kwietnia 2000 r. sta\u0142 si\u0119 jednoosobow\u0105 sp\u00f3\u0142k\u0105 Skarbu Pa\u0144stwa pod nazw\u0105 Powszechna Kasa Oszcz\u0119dno\u015bci Bank Polski Sp\u00f3\u0142ka Akcyjna. W 2004 r. zako\u0144czono proces prywatyzacji banku. W Mielcu w latach 2004-2005 wybudowano w\u0142asny obiekt przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka i przeniesiono tam siedzib\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 Oddzia\u0142u. Nowa plac\u00f3wka przyj\u0119\u0142a pierwszych klient\u00f3w 12 XII 2005 r.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy Oddzia\u0142u:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Sok\u00f3\u0142, Franciszak Syper, Aleksander Pu\u0142a, p.o. Andrzej Kubala, p.o. Maria Szczuci\u0144ska, Miros\u0142awa Cyran, El\u017cbieta Pawlik, Monika Rad\u0142owska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

D\u0142ugoletni pracownicy:<\/strong>\u00a0Danuta Betlej, Aleksandra B\u0142\u0119dowska, Zdzis\u0142awa Bugaj, Mariola Chalczy\u0144ska, Gra\u017cyna Chojnicka, Anna Cicho\u0144, Bogus\u0142awa Ciemi\u0119ga, Wiktoria Czeka\u0144ska, Danuta Dachowska, Anna Durak, Barbara Durda, Ma\u0142gorzata Fornal, Maria Godek, Wies\u0142awa Graniczka, Bogus\u0142awa Gruszka, \u00a0Zdzis\u0142awa Jab\u0142o\u0144ska, Maria Kara\u015b z d. Witek, Maria Kara\u015b, Bogumi\u0142a Kasprzak, Bogus\u0142awa Koczanowska, Maria Koczanowska, Maria Kubik, Wanda Kuduk, Barbara Kulig, Marian \u0141ojczyk, Zbigniew \u0141ojczyk (g\u0142\u00f3wny ksi\u0119gowy), Ewa Madura, Barbara M\u0105drzyk, Bogumi\u0142a Michnik, Maria Moskal, Barbara Ortyl, Sabina Papaj, Bernadetta Parys, Wioletta Pie\u0144czewska, Stanis\u0142awa P\u0142atek, Olga Podolska, Czes\u0142awa Przydzia\u0142, Maria R\u00f3g, Krystyna R\u00f3\u017cycka, Renata Rz\u0105dzka, Edyta Saj, Izabela Skrzyniarz, Gra\u017cyna Smaczna, \u00a0Teresa Soja, Maria Sowul, Danuta Sypek, Maria Szczuci\u0144ska, Beata Szwedo, Gra\u017cyna \u015acipi\u00f3r, Lucyna \u015awi\u0105tek, Ma\u0142gorzata \u015awiatek, Lidia Tarnawska, Dorota Top\u00f3r, Zofia Trela, Maria Turbak, Kazimiera Uzar, El\u017cbieta Wa\u0142ek, Krystyna Wawrowska, J\u00f3zef Wi\u0105cek, Irena Wiktor, Alina Wilk, Maria \u017bmuda.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWSZECHNA ORGANIZACJA \u201eS\u0141U\u017bBA POLSCE\u201d<\/strong>, paramilitarna organizacja m\u0142odzie\u017cy maj\u0105ca na celu obowi\u0105zkowe przysposobienie zawodowe i wojskowe oraz wychowanie ideowe. Dzia\u0142a\u0142a w latach 1948-1955. Brygady junak\u00f3w pracowa\u0142y m.in. na budowach miast, kolei i dr\u00f3g oraz w Pa\u0144stwowych Gospodarstwach Rolnych i sp\u00f3\u0142dzielniach produkcyjnych. Przy budowie Nowego Mielca (osiedla WSK) w latach 50. pracowali junacy z wojew\u00f3dztwa katowickiego i warszawskiego. Z kolei junacy z powiatu mieleckiego pracowali na budowach w Warszawie i Nowej Hucie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWSZECHNE WYK\u0141ADY UNIWERSYTECKIE<\/strong>, jedna z najwa\u017cniejszych form polskiej o\u015bwiaty pozaszkolnej w latach 1903-1939 prowadzona przez Uniwersytet Jagiello\u0144ski w Krakowie na prze\u0142omie XIX i XX w. wed\u0142ug wzoru angielskiego uniwersytetu rozszerzonego. Celem wyk\u0142ad\u00f3w by\u0142o upowszechnianie wsp\u00f3\u0142czesnej wiedzy (z wy\u0142\u0105czeniem temat\u00f3w politycznych) w\u015br\u00f3d inteligencji w mniejszych miastach i innych miejscowo\u015bciach. O terminach i tematyce informowa\u0142 z pewnym wyprzedzeniem krakowski \u201eCzas\u201d. W Mielcu wyk\u0142ady odbywa\u0142y si\u0119 w kasynie, zwykle w niedzielne popo\u0142udnia, a wyk\u0142adowcami byli m.in.: Micha\u0142 Siedlecki, Wac\u0142aw Tokarz, August Soko\u0142owski, Wiktor Czermak, Lucjan Rydel, Feliks Kopera, Antoni Mazanowski i Henryk Trzpis.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POWSZECHNY ZAK\u0141AD UBEZPIECZE\u0143 (GRUPA KAPITA\u0141OWA POWSZECHNEGO ZAK\u0141ADU UBEZPIECZE\u0143 SA, GRUPA PZU)<\/strong>, najwi\u0119ksza instytucja ubezpieczeniowa w Polsce. Jej pocz\u0105tki mo\u017cna wi\u0105za\u0107 z instytucjami ubezpieczeniowymi powsta\u0142ymi na terenie zaboru pruskiego (1803) i rosyjskiego (1804). Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci utworzono Polsk\u0105 Dyrekcj\u0119 Ubezpiecze\u0144 Wzajemnych (1921), a nast\u0119pnie przekszta\u0142cono j\u0105 w Powszechny Zak\u0142ad Ubezpiecze\u0144 Wzajemnych (1927). W 1952 r. nast\u0105pi\u0142o przekszta\u0142cenie PZUW w Pa\u0144stwowy Zak\u0142ad Ubezpiecze\u0144 (PZU). Zmiany ustrojowe po 1989 r. spowodowa\u0142y konieczno\u015b\u0107 kolejnego przekszta\u0142cenia, w wyniku kt\u00f3rego powsta\u0142 Powszechny Zak\u0142ad Ubezpiecze\u0144 Sp\u00f3\u0142ka Akcyjna, b\u0119d\u0105cy jednoosobow\u0105 sp\u00f3\u0142k\u0105 Skarbu Pa\u0144stwa. Jego podstawow\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 by\u0142o prowadzenie ubezpiecze\u0144 maj\u0105tkowych i osobowych. Wtedy te\u017c utworzono siostrzan\u0105 firm\u0119 PZU \u017bycie SA, kt\u00f3ra zaj\u0119\u0142a si\u0119 ubezpieczeniami \u017cyciowymi. Pod koniec lat 90. rozpocz\u0119to prywatyzacj\u0119 PZU. Aktualnie funkcjonuje Grupa Kapita\u0142owa PZU SA i opr\u00f3cz dzia\u0142alno\u015bci ubezpieczeniowej (oko\u0142o 200 rodzaj\u00f3w ubezpiecze\u0144) prowadzi \u201edzia\u0142alno\u015b\u0107 w zakresie zarz\u0105dzania otwartym funduszem emerytalnym, funduszami inwestycyjnymi i programami oszcz\u0119dno\u015bciowymi\u201d. Mielcu pierwsza plac\u00f3wka PZUW powsta\u0142a prawdopodobnie na pocz\u0105tku lat 30. XX w. Pierwszym jej kierownikiem by\u0142 Leon Karasi\u0144ski, a siedzib\u0105 \u2013 budynek administracyjno-mieszkalny przy ul. Kolejowej, w pobli\u017cu dworca kolejowego. W 1952 r., w zwi\u0105zku z przekszta\u0142ceniem PZUW w PZU, w Mielcu utworzono Inspektorat Powiatowy PZU. W 1975 r., w zwi\u0105zku z likwidacj\u0105 powiat\u00f3w, zmieniono nazw\u0119 na Inspektorat PZU, a w 2010 r. Inspektorat przekszta\u0142cono w Oddzia\u0142. Pierwsza siedziba plac\u00f3wki PZU znajdowa\u0142a si\u0119 przy ul. Zacisze, a nast\u0119pne w budynku przy ul. A. Mickiewicza (\u201eKazan\u00f3wka\u201d) i przy ul. K. Marksa 4 (p\u00f3\u017aniej Lwowska). Pod koniec 2010 r. Oddzia\u0142 przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nowego obiektu przy ul. Ko\u015bcielnej 14, a przy ul. Lwowskiej 4 pozosta\u0142o Biuro Agent\u00f3w PZU.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy i dyrektorzy w latach 1931? \u2013 2018:<\/strong>\u00a0Leon Karasi\u0144ski, Tadeusz Kucharski, Karol Kazimierz Groele, W\u0142adys\u0142aw Kobylarz, p.o. Teresa Korpanty, Jan Kuro\u0144, Maciej Pi\u0105tek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POZIOMKOWA (ULICA),<\/strong>\u00a0niewielka (ok. 170 m) ulica na osiedlu Cyranka, boczna ul. S. Padyku\u0142y, w pobli\u017cu przysi\u00f3\u0142ka Michalina. Powsta\u0142a po rozpocz\u0119ciu budowy dom\u00f3w na tym terenie. Na wniosek w\u0142a\u015bcicieli tamtejszych dzia\u0142ek budowlanych Rada Miejska w Mielcu nada\u0142a t\u0119 nazw\u0119 uchwa\u0142\u0105 XV\/122\/2015 z dnia 19 XI 2015 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

POZNA\u0143SCY WYSIEDLE\u0143CY (PRZESIEDLE\u0143CY)<\/strong>, mieszka\u0144cy Pozna\u0144skiego, kt\u00f3rzy w wyniku germanizacji tej ziemi w pierwszych miesi\u0105cach II wojny \u015bwiatowej i okupacji hitlerowskiej zostali si\u0142\u0105 usuni\u0119ci z dom\u00f3w i mieszka\u0144, bez prawa zabierania dobytku (poza przedmiotami osobistymi). Pocz\u0105tkowo gromadzono ich w obozach przej\u015bciowych, a nast\u0119pnie przewo\u017cono transportami kolejowymi do Generalnego Gubernatorstwa, z okre\u015bleniem stacji docelowej. Pierwsi poznaniacy dotarli do Mielca indywidualnie w grudniu 1939 r., a kolejni w nast\u0119pnych miesi\u0105cach. Specjalny transport do stacji docelowej w Mielcu przyby\u0142 w nocy z 5 na 6 III 1940 r. i wed\u0142ug list mia\u0142 liczy\u0107 1003 osoby. Cz\u0119\u015bci z nich uda\u0142o si\u0119 otrzyma\u0107 lokale w domach prywatnych mielczan, ale zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 musia\u0142a przez pewien czas mieszka\u0107 zbiorowo w dw\u00f3ch budynkach szkolnych (Gimnazjum i Seminarium Nauczycielskiego) przy ul. Kili\u0144skiego (Z\u0142otnickastrasse). P\u00f3\u017aniej stopniowo uda\u0142o si\u0119 tak\u017ce pozosta\u0142ym znale\u017a\u0107 lokum w Mielcu lub w okolicznych miejscowo\u015bciach. Poznaniacy starali si\u0119 pocz\u0105tkowo szuka\u0107 pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami, ale uda\u0142o si\u0119 to tylko nielicznym nauczycielom, lekarzom i rzemie\u015blnikom. Najwi\u0119cej os\u00f3b otrzyma\u0142o zatrudnienie w fabryce samolot\u00f3w (Flugzeugwerk Mielec), ale tylko na stanowiskach robotniczych. Grupa nauczycieli pozna\u0144skich nie tylko podj\u0119\u0142a prac\u0119 w szko\u0142ach, ale w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 te\u017c do tajnego nauczania. Szczeg\u00f3lnie wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142 Alfons Zaj\u0105czkowski, oficjalny dyrektor 2-letniej Szko\u0142y Handlowej i Rzemie\u015blniczej, kt\u00f3ry w ramach tajnej Powiatowej Komisji O\u015bwiaty i Kultury odpowiada\u0142 za tajne nauczanie z zakresu szkolnictwa \u015bredniego. Tajne komplety z programu szko\u0142y \u015bredniej prowadzili Andrzej Wilko\u0144ski i Witold Feigel. Wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w organizacji i dzia\u0142alno\u015bci Szarych Szereg\u00f3w w Mielcu odegrali: Eugeniusz Antoni Markowski ps. \u201eKula\u201d, Janusz Ratajczak, Ryszard Ratajczak, Tadeusz Szermer i Janusz Trenerowski. W dru\u017cynie im. W. Sikorskiego wi\u0119cej ni\u017c po\u0142ow\u0119 sk\u0142adu stanowili poznaniacy. Sztandar dla tajnego Hufca Harcerzy Mielec wykonano w 1943 r. w mieszkaniach Ratajczak\u00f3w i Pietrykowskich. Z inicjatywy J. Ratajczaka Stanis\u0142aw Skirecki, tak\u017ce poznaniak, \u00a0wykona\u0142 konspiracyjny krzy\u017c harcerski. Nie wszyscy do\u017cyli wyzwolenia spod okupacji hitlerowskiej i powrotu do rodzinnych stron. Ponad 40 os\u00f3b zmar\u0142o i zosta\u0142o pochowanych na mieleckim cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza. Szczeg\u00f3ln\u0105 tragedi\u0119 prze\u017cy\u0142 wspomniany A. Zaj\u0105czkowski, kt\u00f3rego matka i c\u00f3rka zgin\u0119\u0142y w czasie ostrza\u0142u Mielca przez wojska niemieckie 13 XI 1944 r. Kilka pozna\u0144skich rodzin pozosta\u0142o w Mielcu. Dla upami\u0119tnienia wsp\u00f3lnych lat okupacyjnych grupa poznaniak\u00f3w ufundowa\u0142a pami\u0105tkow\u0105 tablic\u0119 o tre\u015bci: \u201eDrogim Rodakom w Mielcu w dow\u00f3d wdzi\u0119czno\u015bci za ofiarn\u0105 pomoc i troskliw\u0105 opiek\u0119 okazan\u0105 nam w czasie, kiedy to wr\u00f3g wygna\u0142 nas brutalnie z naszych ziem rodzinnych i ognisk domowych ufundowuj\u0105 t\u0119 tablic\u0119 w pierwsz\u0105 powojenn\u0105 rocznic\u0119 wdzi\u0119czni poznaniacy. Pozna\u0144 w marcu 1946 r.\u201d, kt\u00f3r\u0105 umieszczono w hallu I pi\u0119tra gmachu gimnazjalnego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PO\u017bARY<\/strong>, powszechne u\u017cywanie niezabezpieczonego ognia, wy\u0142adowania atmosferyczne, podpalenia i dzia\u0142ania wojenne by\u0142y najcz\u0119stszymi przyczynami gro\u017anych po\u017car\u00f3w Mielca. Do ko\u0144ca XIX w. sprzyja\u0142a temu \u0142atwopalna drewniana zabudowa centrum miasta. W czasach nam wsp\u00f3\u0142czesnych po\u017cary miasta zdarzaj\u0105 si\u0119 bardzo rzadko, co obrazuje wykaz wi\u0119kszych po\u017car\u00f3w. *1502 r. – Mielec niemal ca\u0142kowicie spali\u0142 si\u0119 (zosta\u0142 spalony w czasie najazdu Tatar\u00f3w perekopskich?) *1550 r. – Miasto zosta\u0142o powa\u017cnie zniszczone przez po\u017car i aby zmobilizowa\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w do jego odbudowy, zwolniono ich od wszelkich podatk\u00f3w na okres 10 lat. *4 XI 1575 r. – Spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta strawi\u0142 po\u017car, kt\u00f3rego przyczyn\u0105 by\u0142o zapr\u00f3szenie ognia przez czelad\u017a. *1604 r. – Sp\u0142on\u0105\u0142 drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny \u015bw. Mateusza, a ocala\u0142a jedynie murowana kaplica \u015bw. Anny. *1655 r. – Szwedzi spalili Rzoch\u00f3w za op\u00f3r stawiany wojskom szwedzkim. *1715 r. – Po\u017car zniszczy\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 miasta. *1721 r. – Miasto zosta\u0142o powa\u017cnie zniszczone przez po\u017car. *1820 r. –\u00a0 Sp\u0142on\u0105\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 drewniany w Rzochowie. *1823 r. – Po\u017car nadw\u0105tli\u0142 mieleck\u0105 far\u0119, a sp\u0142on\u0105\u0142 stoj\u0105cy obok ko\u015bcio\u0142a budynek szkolny. *1856 r. – W po\u017carze centrum miasta zniszczeniu uleg\u0142o 60 budynk\u00f3w, w tym 28 \u017cydowskich, m.in. drewniana b\u00f3\u017cnica i 2 inne domy modlitwy. Oko\u0142o tysi\u0105c os\u00f3b zosta\u0142o \u201ebez chleba i dachu nad g\u0142ow\u0105\u201d. Problemy Mielca z pogorzelcami by\u0142y decyduj\u0105cym argumentem w staraniach u w\u0142adz austriackich o utworzenie \u00a0Towarzystwa Wzajemnych Ubezpiecze\u0144 w Krakowie, tzw. \u201eFlorianki\u201d \u2013 pierwszego polskiego zak\u0142adu ubezpiecze\u0144 (1860 r.). *1863 r. – W wielkim po\u017carze Mielca cz\u0119\u015bciowemu zniszczeniu uleg\u0142 m.in. ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny \u015bw. Mateusza, *6 IX 1900 r. – W wielkim po\u017carze centrum miasta zniszczeniu uleg\u0142o 75 % zabudowa\u0144. Rada Miejska wyda\u0142a zakaz budowy obiekt\u00f3w drewnianych w \u015br\u00f3dmie\u015bciu. *29 XII 1906 r. – Pali\u0142o si\u0119 centrum miasta, ale nie poniesiono wi\u0119kszych szk\u00f3d. *1911 r. – Pali\u0142a si\u0119 zachodnia po\u0142owa rynku, budynki przy ulicach Tarnowskiej i Krakowskiej oraz zabudowania Zawala i mielecka fara. Po\u017car trwa\u0142 14 dni. *1915 r. \u2013 Przez kilka tygodni wybucha\u0142y po\u017cary w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach miasta, powsta\u0142e z celowych podpale\u0144 nieznanego szale\u0144ca. Za ka\u017cdym razem uda\u0142o si\u0119 stra\u017cy po\u017carnej ugasi\u0107 ogie\u0144 i nie dopu\u015bci\u0107 do wi\u0119kszych strat. *30 IX 1919 r. – Wielki po\u017car Rzochowa, sp\u0142on\u0119\u0142o kilkadziesi\u0105t budynk\u00f3w mieszkalnych i gospodarczych, w tym pleba\u0144skie zabudowania gospodarcze. *13 IX 1939 r. – Wojsko hitlerowskie po wkroczeniu do Mielca podpali\u0142o bo\u017cnic\u0119 i kilka innych budynk\u00f3w \u017cydowskich wraz z znajduj\u0105cymi si\u0119 w nich \u017bydami i nie pozwoli\u0142o gasi\u0107 tego po\u017caru. *III 1941 r. – Cz\u0142onkowie Zwi\u0105zku Odwetu wzniecili po\u017car hali nr 3 w Flugzeugwerku. *4 VIII 1944 r. – W czasie walk wojska niemieckiego z nacieraj\u0105c\u0105 Armi\u0105 Czerwon\u0105 sp\u0142on\u0119\u0142a wschodnia pierzeja rynku w Rzochowie. *15 IX 1944 r. – Po ostrzale niemieckim zza Wis\u0142oki sp\u0142on\u0119\u0142a m.in. szko\u0142a \u201epod zegarem\u201d przy ul. T. Ko\u015bciuszki. *2 I 1960 r. – Przed po\u0142udniem wybuch\u0142 po\u017car w magazynach PZGS przy ul. Wolno\u015bci. Przy gaszeniu bra\u0142o udzia\u0142 6 jednostek Zawodowych i kilkana\u015bcie OSP. Cz\u0119\u015bciowemu zniszczeniu uleg\u0142 magazyn g\u0142\u00f3wny i du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 znajduj\u0105cych si\u0119 w nim towar\u00f3w. *10\/11 II 1964 r. – Na stadionie \u201eStali\u201d sp\u0142on\u0105\u0142 doszcz\u0119tnie magazyn ze sprz\u0119tem sportowym i gospodarczym. *15\/16 I 1968 r. – W nocy pali\u0142 si\u0119 Hotel Robotniczy MPB przy ul. Torowej. Sp\u0142on\u0105\u0142 dach i cz\u0119\u015bciowo konstrukcja drewniana. Kilkunastu mieszka\u0144c\u00f3w hotelu zosta\u0142o poszkodowanych, w tym 5 ci\u0119\u017cko. W gaszeniu bra\u0142y udzia\u0142 2 ZSP z Mielca i 2 OSP. Uratowano znajduj\u0105ce si\u0119 obok magazyny Zak\u0142ad\u00f3w Jajczarsko-Drobiarskich. *11 V 1980 r. – Pali\u0142 si\u0119 zak\u0142ad dekoratorski WSS „Spo\u0142em” i restauracja „My\u015bliwska” przy ul. A. Mickiewicza. *25 VIII 1981 r. – Spali\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 budynku \u201eBerlin-1\u201d (O\u015brodek Szkolenia Zawodowego WSK) przy ul. F. Chopina. *2 III 1987 r. – W nocy wybuch\u0142 po\u017car w budynku z 1910 r. przy ul. B. G\u0142owackiego, w kt\u00f3rym mie\u015bci\u0142y si\u0119 biura Zak\u0142adu Energetycznego i Oddzia\u0142u Krajowej PKS. Mimo akcji 5 jednostek ZSP z Mielca i s\u0105siednich miast, sp\u0142on\u0105\u0142 dach, poddasze i cz\u0119\u015b\u0107 I pi\u0119tra. Utrudnieniem w gaszeniu by\u0142 silny mr\u00f3z. Budynek rozebrano po pewnym czasie. *15 I 1993 r. – W nocy wybuch\u0142 po\u017car w Internacie ZST przy ul. S. Wyspia\u0144skiego. Gasi\u0142o 6 zast\u0119p\u00f3w stra\u017cackich. Zniszczeniu uleg\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 sal i ich wyposa\u017cenia. *2 XI 1993 r. – Cz\u0119\u015bciowemu spaleniu uleg\u0142a konstrukcja dachu i cz\u0119\u015b\u0107 wyposa\u017cenia Szko\u0142y Podstawowej nr 2 przy ul. T. Ko\u015bciuszki. W gaszeniu bra\u0142o udzia\u0142 12 zast\u0119p\u00f3w. *22 III 1996 r. – W po\u017carze zak\u0142adu stolarskiego przy ul. Wojs\u0142awskiej sp\u0142on\u0105\u0142 dach oraz cz\u0119\u015bciowo materia\u0142y i wyposa\u017cenie. Gasi\u0142o 7 zast\u0119p\u00f3w. *1 VI 1999 r. – Pali\u0142y si\u0119 odpadowe p\u0142yty wi\u00f3rowe i drewno do produkcji na placu sk\u0142adowym firmy Melnox. Ratowa\u0142o 35 zast\u0119p\u00f3w. *13 VI 2000 r. – Po\u017car placu sk\u0142adowego firmy Melnox strawi\u0142 odpady poprodukcyjne na powierzchni oko\u0142o 1500 m2. W gaszeniu bra\u0142o udzia\u0142 13 zast\u0119p\u00f3w. *5 III 2003 r. – Spali\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 wyposa\u017cenia pomieszcze\u0144 biurowych w budynku Centrum Us\u0142ug Socjalnych PZL-Mielec. W akcji gaszenia bra\u0142o udzia\u0142 6 zast\u0119p\u00f3w. *15 X 2005 r. \u2013 Pali\u0142 si\u0119 magazyn p\u00f3\u0142produkt\u00f3w na terenie SSE. W akcji uczestniczy\u0142y 3 jednostki. *31 X 2010 r. \u2013 Po\u017car hurtowni szk\u0142a oraz zak\u0142adu przer\u00f3bki i utylizacji odpad\u00f3w z tworzyw sztucznych przy ul. Korczaka 37. W akcji gaszenia bra\u0142o udzia\u0142 20 zast\u0119p\u00f3w stra\u017cy po\u017carnej. *3 VI 2012 r. \u2013 Po\u017car sk\u0142adowiska \u015bmieci i odpad\u00f3w do produkcji paliw alternatywnych przy ul. Wojska Polskiego 3 (9 zast\u0119p\u00f3w). *23 IV 2013 r. \u2013 Po\u017car sk\u0142adu palet i produkt\u00f3w gotowych przy ul. Wojska Polskiego 3 (7 zast\u0119p\u00f3w). *21 III 2014 r. – Po\u017car sk\u0142adu kontener\u00f3w mieszkalnych magazynowanych na terenie lotniska (23 zast\u0119py). *6 I 2016 r. – Po\u017car sklepu spo\u017cywczego w centrum osiedla Rzoch\u00f3w (4 zast\u0119py); *12 II 2016 r. – Dwukrotnie pali\u0142a si\u0119 stara cegielnia przy ul. Wojs\u0142awskiej (7 zast\u0119p\u00f3w); *25 X 2016 r. – Po\u017car stolarni przy ul. Krzywej. *8 I 2017 r. – Po\u017car w kamienicy przy Rynku (5 zast\u0119p\u00f3w).\u00a0 *21 VII 2017 r. – Po\u017car samolotu na lotnisku (5 zast\u0119p\u00f3w PSP). *8\/9 VIII 2018 r. – Po\u017car starej cegielni przy ul. Wojs\u0142awskiej (13 zast\u0119p\u00f3w). *7 I 2019 r. – Po\u017car w zak\u0142adzie ogrodniczym przy ul. R. Traugutta (5 zast\u0119p\u00f3w). *15 X 2019 r. – Po\u017car w hali firmy Targum (5 zast\u0119p\u00f3w). *13 XII 2019 r. – Po\u017car w bloku mieszkalnym przy ul. L. Solskiego. *14 XII 2019 r. – Po\u017car w bloku mieszkalnym przy al. Ducha \u015awi\u0119tego. *17 III 2021 r. – Po\u017car w firmie R&G przy ul. R. Traugutta. *24 VIII 2022 r. – Po\u017car budynku przy ul. J. D\u0105browskiego (3 zastepy PSP i OSP Chorzel\u00f3w).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRADE J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 1 II 1951 r. w Tarnowie, zamieszka\u0142y w Przebendowie ko\u0142o Wadowic G\u00f3rnych, syn Stefana i Zofii z domu Sypek. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 27 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej II LO im. M. Kopernika), matur\u0119 zda\u0142 w 1967 r. Studia na Wydziale Le\u015bnym Akademii Rolniczej w Krakowie (kierunek: gospodarka le\u015bna) uko\u0144czy\u0142 w 1973 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra. 1 II 1974 r. zosta\u0142 zatrudniony w Okr\u0119gowym Zarz\u0105dzie Las\u00f3w Pa\u0144stwowych w Przemy\u015blu jako sta\u017cysta w Mielcu, dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej \u2013 na stanowisku referenta techniczno-le\u015bnego, a 1 X tego roku jako adiunkt technolog w Nadle\u015bnictwie Mielec. 1 VIII 1979 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy nadle\u015bniczego Nadle\u015bnictwa Mielec, a w 1988 r. powierzono mu funkcj\u0119 nadle\u015bniczego Nadle\u015bnictwa Mielec i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 2008 r. Posiada\u0142 stopie\u0144 zawodowy starszego inspektora. Dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119, ko\u0144cz\u0105c w 1987 r. Studium Podyplomowe w Szkole G\u0142\u00f3wnej Gospodarstwa Wiejskiego Akademii Rolniczej w Warszawie (kierunek: technizacja le\u015bnictwa) oraz w 1992 r. studium z zakresu \u201eZarz\u0105dzanie lasami i zasady prowadzenia gospodarki le\u015bnej na podstawach ekologicznych\u201d w Warszawie. W pracy zawodowej zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142ania zwi\u0105zane z przebudow\u0105 drzewostan\u00f3w, aby sk\u0142ad gatunkowy odpowiada\u0142 warunkom przyrodniczo-le\u015bnym i by\u0142 przyjazny dla \u015brodowiska. Systematycznie dba\u0142 o utrzymanie ci\u0105g\u0142o\u015bci produkcji i ochron\u0119 ekosystem\u00f3w le\u015bnych. By\u0142 inicjatorem \u015bcie\u017cek przyrodniczo-edukacyjnych oraz \u00a0wspiera\u0142 r\u00f3\u017cne inicjatywy w zakresie upowszechniania wiedzy o lesie i ekologii. Doprowadzi\u0142 do realizacji szeregu inwestycji zwi\u0105zanych z terenem dzia\u0142ania Nadle\u015bnictwa Mielec, m.in. budowy \u201eOsiedla Le\u015bnego\u201d dla pracownik\u00f3w las\u00f3w pa\u0144stwowych przy ul. Partyzant\u00f3w. Jest cz\u0142onkiem LOK i LOP. Publikowa\u0142 artyku\u0142y w czasopismach o lesie, m.in. \u201eLas Polski\u201d i \u201eG\u0142os Lasu\u201d. Uczestniczy\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci charytatywnej organizacji pomagaj\u0105cych osobom niepe\u0142nosprawnym. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Gospodarki Le\u015bnej\u201d, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Ochrony \u015arodowiska i Gospodarki Wodnej\u201d, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ligi Obrony Kraju\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla LZS\u201d i Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRAG\u0141OWSKI TADEUSZ J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 21 XI 1903 r. we Lwowie, syn W\u0142adys\u0142awa i Barbary z domu Moskwa. Absolwent Gimnazjum w Strzy\u017cowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1922 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie i w 1927 r. uzyska\u0142 absolutorium. Od 1929 r. pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. W 1934 r. otrzyma\u0142 dyplom lekarza medycyny, a w 1937 r. uzyska\u0142 doktorat na podstawie rozprawy Kieszonki wsierdziowe. W tym roku zosta\u0142 przeniesiony do Zak\u0142adu Medycyny S\u0105dowej UJ na stanowisko starszego asystenta. W 1939 r. zosta\u0142 bieg\u0142ym z zakresu medycyny s\u0105dowej przy S\u0105dzie Okr\u0119gowym w Krakowie. Jako ekspert medycyny s\u0105dowej przyje\u017cd\u017ca\u0142 do Mielca, gdzie uczestniczy\u0142 w sprawach prowadzonych przez S\u0105d Powiatowy. By\u0142 skoligacony ze znan\u0105 mieleck\u0105 rodzin\u0105 Dziadyk\u00f3w poprzez \u017con\u0119 Danut\u0119 z Dziadyk\u00f3w i wielokrotnie przebywa\u0142 w Mielcu z powod\u00f3w rodzinnych. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w polskim dziale us\u0142ugowym Zak\u0142adu Medycyny S\u0105dowej UJ w Krakowie, a w latach 1942-1944 nadzorowa\u0142 Zak\u0142ad Anatomii Patologicznej UJ. W kwietniu 1943 r. uczestniczy\u0142 w ekspertyzie s\u0105dowo-lekarskiej przy badaniu grob\u00f3w w Katyniu jako ekspert delegowany przez Rad\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105 Opieku\u0144cz\u0105 i Polski Czerwony Krzy\u017c. Po zako\u0144czeniu wojny w maju 1945 r. wyjecha\u0142 na Katowic. Wkr\u00f3tce potem zosta\u0142 bieg\u0142ym tamtejszego S\u0105du Wojew\u00f3dzkiego z dziedziny medycyny s\u0105dowej oraz prosektorem Szpitala Miejskiego nr 1. Na zlecenie G\u0142\u00f3wnej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich wykona\u0142 m.in. ekspertyzy przy badaniu grob\u00f3w masowych w \u0141ambianowicach, Ja\u015bkowicach i Panewnikach. Doprowadzi\u0142 do powstania pracowni diagnostyki histopatologicznej o mi\u0119dzywojew\u00f3dzkim zasi\u0119gu dzia\u0142ania. W 1952 r. zorganizowa\u0142 Katedr\u0119 i Zak\u0142ad Medycyny \u015al\u0105skiej Akademii Medycznej w Zabrzu i zosta\u0142 ich kierownikiem. W 1954 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 profesora, a w 1961 r. starszym wyk\u0142adowc\u0105. Tak\u017ce w 1961 r. uzyska\u0142 habilitacj\u0119 na podstawie rozprawy Zmiany histopatologiczne poszczeg\u00f3lnych narz\u0105d\u00f3w w ra\u017ceniach pr\u0105dem elektrycznym, a w 1962 r. otrzyma\u0142 stanowisko docenta. W 1968 r. powierzono mu nadz\u00f3r specjalistyczny z dziedziny medycyny s\u0105dowej na \u015al\u0105sku. W ramach dzia\u0142alno\u015bci dydaktycznej na uczelni wychowa\u0142 wielu specjalist\u00f3w z zakresu medycyny s\u0105dowej, a kilku z nich uzyska\u0142o habilitacj\u0119. Przez wiele lat przewodniczy\u0142 komisjom dyscyplinarnym dla pracownik\u00f3w naukowych i student\u00f3w. Na podstawie wysokiej oceny pracy naukowo-dydaktycznej w 1968 r. Rada Wydzia\u0142u Lekarskiego wyst\u0105pi\u0142a o nadanie mu tytu\u0142u profesora nadzwyczajnego, ale prawdopodobnie z powod\u00f3w politycznych (udzia\u0142 w Komisji Katy\u0144skiej w 1943 r.) wniosek nie zosta\u0142 rozpatrzony. By\u0142 autorem 9 i wsp\u00f3\u0142autorem 12 publikacji, m.in. na temat szkodliwo\u015bci popromiennych i elektropatologii (dwa rozdzia\u0142y w podr\u0119czniku Medycyna s\u0105dowa, 1972). W 1967 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Oddzia\u0142u Polskiego Towarzystwa Medycyny S\u0105dowej i Kryminologii w Katowicach i przez wiele lat jego przewodnicz\u0105cym, a nast\u0119pnie cz\u0142onkiem honorowym. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem wielu towarzystw, m.in. Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Onkologicznego i Polskiego Towarzystwa Anatomopatolog\u00f3w oraz Acad\u00e9mie Internationale de M\u00e9decine L\u00e9gale et de M\u00e9decine Sociale. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 1 X 1974 r., ale pracowa\u0142 nadal jako konsultant i kierownik Pracowni Histopatologicznej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Odznak\u0105 \u201eZa Wzorow\u0105 Prac\u0119 w S\u0142u\u017cbie Zdrowia\u201c. Zmar\u0142 24 I 1983 r. Spoczywa na cmentarzu w Katowicach przy ulicy H. Sienkiewicza.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRASA<\/strong>, w Polsce pojawi\u0142a si\u0119 w postaci gazet ulotnych (m.in. \u201eNowiny\u201d, \u201eRelacje\u201d) w Krakowie w I po\u0142. XVII w. Pierwszym czasopismem polskim by\u0142 \u201eMerkuriusz Polski\u201d (nr 1 otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eMerkuriusz Polski dzieje wszystkiego \u015bwiata w sobie zamykaj\u0105cy dla informacjej pospolitej\u201d) wydawany od 3 I do 4 V 1661 r. w Krakowie, a nast\u0119pnie w Warszawie. Wiadomo\u015bci o Mielcu ukazywa\u0142y si\u0119 od 2. po\u0142. XIX w. g\u0142\u00f3wnie w krakowskiej prasie, najpierw w dziennikach \u201eCzas\u201d i \u201eNowa Reforma\u201d, a w latach 1910-1939 w \u201eIlustrowanym Kurierze Codziennym\u201d, za\u0142o\u017conym i redagowanym przez urodzonego w Mielcu Mariana D\u0105browskiego. Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci w Mielcu zacz\u0119to wydawa\u0107 gazet\u0119 \u201eMieszczanin\u201d, ale z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w, m.in. politycznych i finansowych, w 1923 r. zrezygnowano z jej wydawania. Ponadto w latach mi\u0119dzywojennych Starostwo Powiatowe w Mielcu wydawa\u0142o gazet\u0119 urz\u0119dow\u0105 \u201eOr\u0119downik Starostwa i Wydzia\u0142u Rady powiatowej w Mielcu\u201d. W 1929 r. zacz\u0119\u0142o ukazywa\u0107 si\u0119 czasopismo \u201eDziewanna\u201d, opracowywane przez uczni\u00f3w gimnazjalnych pod opiek\u0105 nauczycieli, ale po opublikowaniu 5 numer\u00f3w zaprzestano jego wydawania. Sporo wiadomo\u015bci z Mielca pojawia\u0142o si\u0119 w Tygodniku \u201eCOP\u201d, wydawanym w latach 30. Publikowa\u0142 je g\u0142\u00f3wnie mielecki korespondent gazety Tadeusz Kutrzeba (1894-1957), prawdopodobnie pierwszy dziennikarz pracuj\u0105cy w Mielcu. W czasie okupacji hitlerowskiej (1939-1945), w latach 1939-1943 w Tarnobrzegu redagowa\u0142 i wydawa\u0142 konspiracyjne pismo \u201eOdwet\u201d W\u0142adys\u0142aw Jasi\u0144ski \u201eJ\u0119dru\u015b\u201d, absolwent mieleckiego Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego, legendarny dow\u00f3dca oddzia\u0142u partyzanckiego \u201eOdwet\u201d, nazwanego p\u00f3\u017aniej \u201eJ\u0119drusiami\u201d. W Mielcu dzia\u0142a\u0142 punkt przebitkowy oraz funkcjonowa\u0142a grupa kolporter\u00f3w pisma. W pierwszych latach po II wojnie \u015bwiatowej o \u017cyciu Mielca informowa\u0142y, cho\u0107 rzadko, \u201eNowiny Rzeszowskie\u201d. Sytuacja znacznie poprawi\u0142a si\u0119 od 1953 r., kiedy sta\u0142ym korespondentem \u201eNowin\u201d zosta\u0142 Ryszard Niczyporuk z WSK Mielec. On te\u017c by\u0142 kierownikiem Oddzia\u0142u tej gazety w Mielcu w latach 1955-1961, a p\u00f3\u017aniej ponownie jej sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikiem. Pierwsz\u0105 mieleck\u0105 powojenn\u0105 gazet\u0105 by\u0142 \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d, wydawany przez WSK Mielec od 1951 r. jako dwutygodnik i potem dekad\u00f3wka. Po przerwie w wydawaniu (13 XII 1981 – 11 VII 1982 r.), wynikaj\u0105cej z warunk\u00f3w stanu wojennego, od 12 VII 1982 r. do 1990 r. ukazywa\u0142 si\u0119 jako tygodnik. Sukcesorem \u201eGZ\u201d by\u0142 wydawany w WSK od 1990 r. \u201eNowy G\u0142os Mielecki\u201d, przemianowany wkr\u00f3tce na \u201eG\u0142os Mielecki\u201d. Pismo to zako\u0144czy\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 1997 r. W marcu 1987 r. MK SD wyda\u0142o pierwszy numer czasopisma \u201eNad Wis\u0142ok\u0105\u201d. Po nieudanych dla SD wyborach 1989 r. aktywno\u015b\u0107 mieleckich dzia\u0142aczy tak\u017ce znacznie spad\u0142a i kolejne numery wydawano bardzo rzadko. Od 1989 r. zacz\u0105\u0142 ukazywa\u0107 si\u0119 \u201eG\u0142os Solidarno\u015bci\u201d \u2013 biuletyn NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Od listopada 1989 r. do 1992 r. mielecka KPN wydawa\u0142a \u201ePrzegl\u0105d Mielecko-Kolbuszowski\u201d. W 1990 r. W\u0142odzimierz G\u0105siewski rozpocz\u0105\u0142 w Borowej wydawanie pierwszej na ziemi mieleckiej gazety prywatnej \u201eWie\u015bci z Gminy\u201d, przemianowanej w 1996 r. na \u201eWie\u015bci Regionalne\u201d i wydawanej w Mielcu. 3 VII 1991 r. wydano pierwszy numer tygodnika reklamowego \u201eProfi\u201d. \u00a01 VIII 1991 r. ukaza\u0142a si\u0119 pierwsza prywatna gazeta w Mielcu \u201eKorso\u201d, od 5 IX 1991 r. do dzi\u015b wydawana jako tygodnik. Od 15 IX 1992 r. ukazywa\u0142 si\u0119 \u201eOrion\u201d \u00a0Mielecki Tygodnik Reklamowo-Og\u0142oszeniowo-Informacyjny. W 1993 r. Duszpasterstwo Ludzi Pracy przy parafii \u015bw. Mateusza wyda\u0142o \u201eBiuletyn Informacyjny\u201d. Od 1994 r. zacz\u0119to wydawa\u0107 pisma mieleckich parafii rzymskokatolickich: \u201eFar\u0119 Mieleck\u0105\u201d (\u015bw. Mateusza, 1994), \u201eTrinitas\u201d (Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, 1994), \u201eSpod Znaku Ducha \u015awi\u0119tego\u201d (Ducha \u015awi\u0119tego) i \u201eIkon\u0119\u201d (Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy, 1996). Tak\u017ce w 1994 r. Mieczys\u0142aw Przebieglec wystartowa\u0142 z Tygodnikiem dla Wszystkich \u201eWizjer Regionalny\u201d i wkr\u00f3tce potem z \u201eRegionalnym Informatorem Przetargowym\u201d, a W. G\u0105siewski rozpocz\u0105\u0142 wydawanie Regionalnego Magazynu Reklamowego \u201eStrefa\u201d. W 1995 r. Urz\u0105d Miejski wyda\u0142 pierwsze pismo okoliczno\u015bciowe \u201eMielczanin\u201d, a Janusz Czajowski wszed\u0142 na rynek prasowy z \u00a0Mieleckim Magazynem Promocyjnym \u201eMegatik\u201d. W 1998 r. Marek Patyk zaprezentowa\u0142 \u015brodowisku miesi\u0119cznik \u201eMieleckie Echa\u201d i w 1999 r. informator \u201eMoto Serwis\u201d. Tak\u017ce w 1999 r. rozpocz\u0119\u0142a sw\u00f3j \u017cywot \u201eGazeta Mielecka\u201d J. Czajowskiego. Od 2001 r. wydawany jest miesi\u0119cznik informacyjno-reklamowy \u201eNasze Miasto\u201d, zamieniony wkr\u00f3tce potem na \u201eWasze Miasto\u201d. W pa\u017adzierniku 2003 r. Agencja Wydawnicza \u201ePromocja\u201d wyda\u0142a pierwszy w historii Mielca Og\u00f3lnopolski Kwartalnik Spo\u0142eczno-Kulturalny \u201eNadwis\u0142ocze\u201d. W 2005 r. M. Przebieglec rozszerzy\u0142 ofert\u0119 wydawnicz\u0105 o \u201eGo\u0144ca Mieleckiego\u201d. 27 X 2006 r. Oficyna Wydawnicza Literatura Faktu rozpocz\u0119\u0142a wydawanie tygodnika \u201eWydarzenia\u201d i od 17 V 2007 r. \u2013 bezp\u0142atnej gazety \u201eEXTRA Mielec\u201d. Poza pras\u0105 og\u00f3lnodost\u0119pn\u0105 (salony prasowe, kioski, plac\u00f3wki handlowe i us\u0142ugowe) w latach 90. rozpowszechni\u0142o si\u0119 wydawanie gazetek przez poszczeg\u00f3lne szko\u0142y i okazjonalnych pism przez organizacje spo\u0142eczne, ale \u017caden z tych tytu\u0142\u00f3w nie wszed\u0142 na miejski rynek prasowy. Ponadto wiadomo\u015bci o Mielcu podaj\u0105 w mutacjach lokalnych dzienniki i pisma regionalne: \u201eNowiny\u201d, \u201eSuperNowo\u015bci\u201d, \u201eEcho Dnia\u201d, \u201eDziennik Polski\u201d i \u201eExtra Podkarpacie\u201d oraz \u201eGazeta Wyborcza\u201d (mutacja rzeszowska). Od 1996 r. Oficyna Wydawnicza \u201ePress-Media\u201d, firma dzia\u0142aj\u0105ca w mieleckiej SSE od 1996 r., wydaje \u201eProgram TV\u201d – og\u00f3lnopolski tygodnik telewizyjny przedstawiaj\u0105cy program telewizyjny (od pi\u0105tku do czwartku nast\u0119pnego tygodnia) dla 43 stacji telewizyjnych. W latach 2011-2012 mielecka firma MAGED wydawa\u0142a gazet\u0119 \u201ehej mielec\u201d. Siedziba redakcji znajdowa\u0142a si\u0119 w budynku nr 1\/36 przy ul. E. Biernackiego. Wed\u0142ug stanu na koniec 2012 r. regularnie ukazywa\u0142y si\u0119: Tygodnik Regionalny \u201eKorso\u201d i \u201eWie\u015bci Regionalne\u201d. Te tytu\u0142y s\u0105 nadal obecne (stan na 30 VI 2015 r.), a ponadto od 2013 r. ukazuje si\u0119 miesi\u0119cznik regionalny \u201eG\u0142os Mielecki\u201d wydawany przez ABW Graf Group s.c. w Krakowie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRAWICA NARODOWA<\/strong>, na terenie Mielca rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 spotkaniem w sali kasyna 3 XI 1907 r. Przewodniczy\u0142 mu marsza\u0142ek powiatowy Stefan S\u0119kowski. W spotkaniu wzi\u0119li udzia\u0142 m.in. pose\u0142 do parlamentu wiede\u0144skiego dr Micha\u0142 Bobrzy\u0144ski oraz pos\u0142owie do sejmu galicyjskiego: dr Jan Hupka, hr. J\u00f3zef M\u0119ci\u0144ski, hr. Zdzis\u0142aw Tarnowski i prof. Mars. Po ich wyst\u0105pieniach i dyskusji wybrano dziesi\u0119\u0107 os\u00f3b do zorganizowania i prowadzenia organizacji powiatowej. Byli to: marsza\u0142ek Stefan S\u0119kowski, dr Stanis\u0142aw \u0141ojasiewicz, Feliks Bro\u017conowicz, J\u00f3zef Kolasi\u0144ski, hr. Jan Tarnowski, Izrael Hermele, Stanis\u0142aw Kosmalski, J\u00f3zef Rydel, Antoni D\u0119bicki i ks. Walenty Wcis\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRAWO I SPRAWIEDLIWO\u015a\u0106 (PiS)<\/strong>, partia polityczna utworzona w styczniu 2001 r. przez cz\u0119\u015b\u0107 dzia\u0142aczy Akcji Wyborczej Solidarno\u015b\u0107, wywodz\u0105cych si\u0119 z Porozumienia Centrum, Zjednoczenia Chrze\u015bcija\u0144sko-Narodowego i Koalicji Konserwatywnej. Na jej czele stan\u0119li: bracia Jaros\u0142aw i Lech Kaczy\u0144scy, Ludwik Dorn, Marek Jurek i Kazimierz Micha\u0142 Ujazdowski. W programie PiS priorytetami uznano: aktywn\u0105 polityk\u0119 spo\u0142eczn\u0105 i gospodarcz\u0105 pa\u0144stwa, jawno\u015b\u0107 \u017cycia politycznego, walk\u0119 z przest\u0119pczo\u015bci\u0105 i obni\u017cenie podatk\u00f3w. W Mielcu struktury PiS powsta\u0142y w 2001 r., a pe\u0142nomocnikiem na powiat mielecki zosta\u0142 Krzysztof Popio\u0142ek. W wyborach parlamentarnych 2005 z listy PiS do Senatu wybrany zosta\u0142 W\u0142adys\u0142aw Ortyl. W wyborach do Rady Miejskiej w Mielcu w 2006 r. uzyskano 7 mandat\u00f3w i do Rady Powiatu Mieleckiego \u2013 tak\u017ce 7. W samorz\u0105dzie miejskim PiS wszed\u0142 do koalicji rz\u0105dz\u0105cej. Aleksandra Kopcia wybrano wiceprzewodnicz\u0105cym Rady Miejskiej, a Krzysztof Popio\u0142ek zosta\u0142 zatrudniony na stanowisku zast\u0119pcy prezydenta miasta Mielca. W samorz\u0105dzie powiatowym, po zawi\u0105zaniu si\u0119 koalicji centrolewicowej, PiS pozosta\u0142 w opozycji. W wyborach parlamentarnych 2007 r. W\u0142adys\u0142aw Ortyl ponownie uzyska\u0142 mandat senatora , a Krzysztof Popio\u0142ek zosta\u0142 wybrany pos\u0142em na Sejm RP. \u00a021 IX 2008 r. wybrano nowy Zarz\u0105d Powiatowy w Mielcu w sk\u0142adzie: przewodnicz\u0105cy (pe\u0142nomocnik) \u2013 Krzysztof Popio\u0142ek, sekretarz \u2013 Fryderyk Kapinos, skarbnik \u2013 Waldemar Baran i 4 cz\u0142onkowie. W wyborach samorz\u0105dowych na kadencj\u0119 2010-2014 z listy PIS do Rady Miejskiej wesz\u0142o 7 os\u00f3b, a do Rady Powiatowej \u2013 8 os\u00f3b. Radny Aleksander Kope\u0107 zosta\u0142 wybrany na wiceprzewodnicz\u0105cego Rady Miejskiej. W obu radach PiS nie wszed\u0142 w sk\u0142ad koalicji sprawuj\u0105cej w\u0142adz\u0119 i przyj\u0105\u0142 rol\u0119 opozycji. Do Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego wszed\u0142 Fryderyk Kapinos. W wyborach parlamentarnych w 2011 r. do Sejmu zosta\u0142 wybrany Krzysztof Popio\u0142ek, a do Senatu W\u0142adys\u0142aw Ortyl. W 2012 r. nast\u0105pi\u0142a reorganizacja mieleckich struktur PiS. Uchwa\u0142\u0105 Zarz\u0105du Okr\u0119gowego z 6 VI 2012 r. powo\u0142ano II Komitet Terenowy PiS Miasta Mielca z senatorem W\u0142adys\u0142awem Ortylem jako liderem. Przewodnicz\u0105cym Zarz\u0105du Powiatowego (i I Komitetu) pozosta\u0142 pose\u0142 Krzysztof Popio\u0142ek. W 2013 r. W\u0142adys\u0142aw Ortyl (po odwo\u0142aniu Miros\u0142awa Karapyty) zosta\u0142 wybrany na marsza\u0142ka wojew\u00f3dztwa podkarpackiego i zrezygnowa\u0142 z funkcji senatora. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. partia odnios\u0142a du\u017cy sukces. Mandat europos\u0142a do Parlamentu Europejskiego powierzono Tomaszowi Por\u0119bie. Do sejmiku wojew\u00f3dzkiego wybrano W\u0142adys\u0142awa Ortyla, kt\u00f3ry nast\u0119pnie zosta\u0142 marsza\u0142kiem wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. Mandaty radnych Rady Powiatu Mieleckiego uzyska\u0142o 13 os\u00f3b z PiS. Po zawi\u0105zaniu koalicji z ugrupowaniem Nasz Powiat, radni z PiS zostali wybrani na funkcje: starosty (Zbigniew Tymu\u0142a) i wicestarosty (Maria Napieracz) oraz 2 zast\u0119pc\u00f3w przewodnicz\u0105cego Rady (Maria Or\u0142owska i Marek Kami\u0144ski). Do Rady Miejskiej w Mielcu wybrano 13 os\u00f3b z PiS. Spo\u015br\u00f3d nich Marian Kokoszka zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego Rady, a Barbara Tutro i Jakub Cena \u2013 na wiceprzewodnicz\u0105cych. Na pocz\u0105tku 2017 r. Barbara Tutro zrezygnowa\u0142a z tej funkcji, a na wakuj\u0105c\u0105 funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego wybrano Andrzeja Zemmela.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRETFIC JAN<\/strong>, nauczyciel szko\u0142y mieleckiej w latach 1685-1691.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PREZYDENT MIASTA<\/strong>, od reformy administracji pa\u0144stwowej (1973-1975) by\u0142 organem administracji og\u00f3lnej w miastach licz\u0105cych powy\u017cej 50 tysi\u0119cy mieszka\u0144c\u00f3w. Status miasta prezydenckiego otrzyma\u0142 Mielec z dniem 1 I 1985 r., kiedy po poszerzeniu granic miasta o tereny miejscowo\u015bci: Smoczka, Wojs\u0142aw, Rzoch\u00f3w i Mo\u015bciska (uchwa\u0142a Nr IV\/21\/84 Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 20 XII 1984 r.) liczba ludno\u015bci przekroczy\u0142a granic\u0119 50 tysi\u0119cy. Pierwszy w dziejach miasta prezydent Lucjan Surowiec zosta\u0142 powo\u0142any przez wojewod\u0119 rzeszowskiego 12 II 1985 r. Po zmianach ustrojowych i wprowadzeniu w \u017cycie ustawy o samorz\u0105dzie terytorialnym (1990), prezydenta miasta wybiera\u0142a Rada Miejska. W 1990 r. zosta\u0142 nim W\u0142adys\u0142aw Bieniek, a w 1994 r. i 1998 r. Janusz Chodorowski. W 2002 r. prezydenta Janusza Chodorowskiego wy\u0142oni\u0142y wybory powszechne i bezpo\u015brednie na terenie Gminy Miejskiej Mielec. Taki spos\u00f3b wyboru prezydenta miasta obowi\u0105zuje nadal. Najwa\u017cniejsze zadania prezydenta miasta to kierowanie bie\u017c\u0105cymi sprawami gminy miejskiej i reprezentowanie jej na zewn\u0105trz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezydenci<\/strong>: Lucjan Surowiec (1985-1990), W\u0142adys\u0142aw Bieniek (1990-1994), Janusz Chodorowski (1994-2014), Daniel Kozd\u0119ba (2014-2018), p.o. Fryderyk Kapinos (2018), Jacek Wi\u015bniewski (2018-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Zast\u0119pcy prezydent\u00f3w:<\/strong>\u00a0Kazimierz Ryszard Trela (1985-1986), Jan Bury (1985-1990), Mieczys\u0142aw Wdowiarz (1986-1990), Marian Strycharz (1990-1998), Krzysztof Popio\u0142ek (1994-1998, 2006-2007), Bogdan Bieniek (1998-2014), Mieczys\u0142aw Wdowiarz (1998-2006), Fryderyk Kapinos (2007-2010), Mieczys\u0142aw Wdowiarz (2010-2014), Tadeusz Siemek (2014-2018), Jan My\u015bliwiec (2014-2018), Pawe\u0142 Pazdan (2018-nadal), Adriana Mi\u0142o\u015b (2018-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRINZ BOLES\u0141AW<\/strong>, urodzony w 1868 r. Kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w zawodzie stolarza i uzyska\u0142 tytu\u0142 mistrzowski. Do Mielca przyby\u0142 w 1915 r. i za\u0142o\u017cy\u0142 pracowni\u0119 stolarsk\u0105 przy ul. Targowej. W kr\u00f3tkim czasie zak\u0142ad ten sta\u0142 si\u0119 najwi\u0119kszym i najbardziej uznawanym tego typu w Mielcu i okolicy. Wyrabiano m.in. ekskluzywne meble dla miejscowej elity oraz eksportowano \u00a0meble do sypialni na rynek niemiecki. Firma B. Prinza uczestniczy\u0142a w wystawach w Poznaniu i nawi\u0105zywa\u0142a liczne kontakty handlowe. Prinz tak\u017ce rze\u017abi\u0142, wykona\u0142 m.in. rze\u017ab\u0119 or\u0142a i p\u0142askorze\u017ab\u0119 Jana Kili\u0144skiego na pomnik Jana Kili\u0144skiego. W latach 20. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego (cechmistrza) dzia\u0142u III Stowarzyszenia Przemys\u0142owc\u00f3w i R\u0119kodzielnik\u00f3w w Mielcu. W 1925 r. uczestniczy\u0142 w utworzeniu Chrze\u015bcija\u0144skiego Zjednoczenia Mieszczan, kt\u00f3re po po\u0142\u0105czeniu z Towarzystwem \u201eOjczyzna\u201d w 1932 r. zrodzi\u0142o Mieszcza\u0144skie Towarzystwo \u201eOjczyzna\u201d. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Towarzystwa Chrze\u015bcija\u0144skich Robotnik\u00f3w w Mielcu, jednym z inicjator\u00f3w i sponsor\u00f3w budowy domu dla tej organizacji przy ul. Wolno\u015bci oraz prezesem Towarzystwa w latach 30. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Odznak\u0105 \u201eZa wybitne Zas\u0142ugi w Pracy w Rzemio\u015ble\u201d. Zmar\u0142 w 1946 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PROCHAL\u00d3WNA JADWIGA<\/strong>, urodzona 20 IX 1912 r. w Ni\u017cankowicach, powiat przemyski. Absolwentka Gimnazjum Koedukacyjnego w Nowym Targu z matur\u0105 w 1930 r. Studia w zakresie wychowania fizycznego na Uniwersytecie\u00a0 Jagiello\u0144skim w Krakowie uko\u0144czy\u0142a w 1935 r. Od 1 IX 1934 r. do 30 VI 1939 r. pracowa\u0142a jako nauczycielka kontraktowa w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym im. St. Konarskiego w Mielcu. Prowadzi\u0142a lekcje gimnastyki, gier i zabaw oraz przysposobienia wojskowego dziewcz\u0105t. Po roku szkolnym 1938\/1939 wyjecha\u0142a z Mielca. Dalsze losy dotychczas nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRODREM (ZAK\u0141AD PRODUKCYJNO-REMONTOWY \u201ePRODREM\u201d) SP. Z O.O.<\/strong>, firma powsta\u0142a 19 V 2000 r. w rezultacie restrukturyzacji Zak\u0142adu Utrzymania Ruchu \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. Zezwolenie na dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 4 IX 2000 r., a rozpocz\u0119\u0142a j\u0105 1 X 2000 r. Produkuje ko\u0142a i przek\u0142adnie z\u0119bate, elementy maszyn budowlanych, przyrz\u0105dy frezarskie i tokarskie oraz formy wulkanizacyjne i inne oprzyrz\u0105dowanie. Ponadto firma wykonuje us\u0142ugi r\u00f3\u017cnego rodzaju: mechaniczne (toczenie, wytaczanie, frezowanie, szlifowanie, ci\u0119cie na gilotynach, d\u0142utowanie), remontowe i elektryczne. Wdro\u017cono system zarz\u0105dzania jako\u015bci\u0105 ISO 9001:2000. Zak\u0142ad zajmuje obiekty po ZUR \u201ePZL-Mielec\u201d, w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci SSE.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRODUKCJA PRZEMYS\u0141OWA NA EKSPORT<\/strong>, w Mielcu i okolicach rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w XVI w., kiedy to z maj\u0105tk\u00f3w Mieleckich i Tarnowskich wysy\u0142ano produkty z drewna drog\u0105 wodn\u0105 (przez port w Gda\u0144sku) na zach\u00f3d Europy. Wojny w XVII w., podzia\u0142 maj\u0105tku Mieleckich i przemiany gospodarcze spowodowa\u0142y stopniowy zanik tej produkcji. Marazm w tej dziedzinie trwa\u0142 w Mielcu a\u017c do lat 50. XIX w. Wtedy to rodzina kupiecka Bro\u017conowicz\u00f3w (Bart\u0142omiej, Jakub, Feliks, Mateusz) rozwin\u0119\u0142a eksport trzody chlewnej do r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w europejskich, a nied\u0142ugo potem eksportem \u017cywca zaj\u0119\u0142a si\u0119 rodzina Kazan\u00f3w (Piotr, Franciszek, Tadeusz). W latach 30. XX w. mieleccy eksporterzy \u017cywca byli przedsi\u0119biorcami cenionymi w kraju i poza jego granicami, a Franciszek Kazana pe\u0142ni\u0142 wa\u017cne funkcje w Izbie Przemys\u0142owo-Handlowej Eksportu Nierogacizny i Radzie Nadzorczej Syndykat\u00f3w Eksportu Nierogacizny w Warszawie. Zmiany ustrojowe po II wojnie \u015bwiatowej doprowadzi\u0142y firmy prywatne do upadku, a dzia\u0142alno\u015b\u0107 eksportowa zosta\u0142a przej\u0119ta przez przedsi\u0119biorstwa pa\u0144stwowe. Taki status mia\u0142a Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu, kt\u00f3ra od 1960 r. rozpocz\u0119\u0142a eksport swoich wyrob\u00f3w (g\u0142\u00f3wnie samolot\u00f3w An-2), najpierw do ZSRR i kraj\u00f3w socjalistycznych: Bu\u0142garii, Czechos\u0142owacji, NRD, Rumunii i W\u0119gier oraz Jugos\u0142awii, a nast\u0119pnie do Austrii i innych kraj\u00f3w europejskich. W latach 70. i 80. WSK produkowa\u0142a na eksport nie tylko samoloty: An-2 (ZSRR oraz Bu\u0142garia, Czechos\u0142owacja, NRD, Rumunia, W\u0119gry, Korea P\u00f3\u0142nocna, Jugos\u0142awia, Mongolia, Wietnam P\u00f3\u0142nocny, Irak, Anglia, Wenezuela, Francja, Holandia i Turcja), TS-11 Iskra (Indie), M-15 (ZSRR), M-18 \u201eDromader\u201d (Bu\u0142garia, Chiny, CSRS, Grecja, Hiszpania, Jugos\u0142awia, Kanada, Kuba, Maroko, Meksyk, Nikaragua, NRD, Turcja, USA, Wenezuela, W\u0119gry), ale tak\u017ce silniki wysokopr\u0119\u017cne (m.in. Bu\u0142garia, Finlandia, Kuba, NRD, Rumunia, Wielka Brytania), aparatur\u0119 wtryskow\u0105 (Austria, Bu\u0142garia, Czechos\u0142owacja, Egipt, Grecja, Jugos\u0142awia, W\u0119gry) i pojazdy elektryczne \u201eMelex\u201d (kilkadziesi\u0105t kraj\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie, m.in. Argentyna, Australia, Francja, Malezja, Niemcy, RPA, Szwecja, USA, W\u0119gry, Wielka Brytania, W\u0142ochy). Swoje produkty eksportowa\u0142y te\u017c mieleckie sp\u00f3\u0142dzielnie: Sp\u00f3\u0142dzielnia Pracy \u201eOdzie\u017c\u201d (od po\u0142owy lat 60. XX w. do m.in. Francji, Holandii, Kuwejtu, Libii, RFN, USA, W\u0142och i USA, a od 1969 r. tak\u017ce do NRD) i Rzemie\u015blnicza Sp\u00f3\u0142dzielnia \u201eWielobran\u017cowa\u201d (m.in. Czechos\u0142owacja, ZSRR). Przemiany ustrojowe w Polsce po 1989 r. wp\u0142yn\u0119\u0142y na zdecydowane zmniejszenie si\u0119 eksportu mieleckich towar\u00f3w, a nawet zerwanie dotychczasowych um\u00f3w handlowych. Pr\u00f3by wej\u015bcia WSK z nowymi wyrobami na rynek mi\u0119dzynarodowy ko\u0144czy\u0142y si\u0119 niepowodzeniem. Odrodzenie si\u0119 mieleckiego eksportu towar\u00f3w przemys\u0142owych nast\u0105pi\u0142o po utworzeniu pierwszej w Polsce Specjalnej Strefy Ekonomicznej EURO-PARK MIELEC (1995 r.). Z roku na rok ros\u0142y zar\u00f3wno ilo\u015bciowe jak i warto\u015bciowe wska\u017aniki, a na mapie eksportu pojawia\u0142y si\u0119 kolejne kraje. W pierwszym dziesi\u0119cioleciu XXI w. eksportowa\u0142y nast\u0119puj\u0105ce mieleckie firmy: Aero AT Sp. z o.o. \u2013 sprz\u0119t lotniczy (USA, Anglia, Szwecja, Szwajcaria, Korea, Holandia, Grecja, Tunezja, Malezja), Agmar SA – osprz\u0119t dla komunikacji (Niemcy, Litwa, Czechy, Bia\u0142oru\u015b), Autopart Fabryka Akumulator\u00f3w SA \u2013 akumulatory kwasowe (Niemcy, Czechy, Rosja), BRW Sp. z o.o. \u2013 meble (Wielka Brytania, Niemcy, Rosja), Bury Sp. z o.o. \u2013 akcesoria do telefon\u00f3w kom\u00f3rkowych (Niemcy, Wielka Brytania, Hiszpania, USA, Australia, kraje Beneluxu), C+N Polska Sp. z o.o. \u2013 opakowania plastikowe (USA, Chiny, Egipt, Rosja, Francja, Niemcy), EADS PZL \u201eWarszawa-Ok\u0119cie\u201d SA \u2013 produkcja lotnicza (Algieria, Sudan), Eldan D. Dziura, E. Burkiewicz Sp.J. \u2013 odzie\u017c i obuwie medyczne (Czechy, S\u0142owacja), \u201eELDOMEX\u201d S.C. \u00a0\u2013 cz\u0119\u015bci do ch\u0142odziarek i zamra\u017carek (Rosja, Ukraina, S\u0142owacja, Czechy), Eurocast Sp. z o.o. \u2013 wyroby z tworzyw sztucznych (S\u0142owacja, W\u0119gry, Czechy, Ukraina, Niemcy, Austria, Francja, Wielka Brytania), Firma Tarapata Sp. z o.o. \u2013 podzespo\u0142y do motoryzacji (Turcja, Niemcy, Szwecja), First Company Sp. z o.o. \u2013 odzie\u017c (Niemcy), Geyer & Hosaja Sp. z o.o. \u2013 wyroby gumowe (pa\u0144stwa UE, pa\u0144stwa wschodnie), Gregson Polska Sp. z o.o. \u2013 repliki dawnych samochod\u00f3w wy\u015bcigowych (Anglia, Francja), Kirchhoff Polska Sp. z o.o. \u2013 cz\u0119\u015bci i podzespo\u0142y dla przemys\u0142u motoryzacyjnego (Niemcy, Portugalia, Francja, Czechy, Rosja), Kirkham Motorsports Sp. z o.o. \u2013 podzespo\u0142y samochodowe (USA, Niemcy, Wielka Brytania, Francja), Kronospan Mielec Sp. z o.o. \u2013 panele \u015bcienne i pod\u0142ogowe (wiele kraj\u00f3w europejskich), Lear Corporation Poland Sp. z o.o. \u2013 wi\u0105zki elektryczne do samochod\u00f3w (Anglia, Szwecja, Belgia), Leopard Automobile Sp. z o.o. \u2013 pojazdy i zespo\u0142y samochodowe (Szwecja), Melex A&D Tyszkiewicz Sp.J. \u2013 w\u00f3zki z nap\u0119dem elektrycznym (Argentyna, Australia, Austria, Chorwacja, Egipt, Emiraty Arabskie, Francja, Hiszpania, kraje skandynawskie, Litwa, Niemcy, Portugalia, S\u0142owacja), Metalpol Sp. z o.o. \u2013 spr\u0119\u017cyny (Litwa, Ukraina), Mondi Bags Mielec Sp. z o.o. \u2013 opakowania papierowe (Austria, Azerbejd\u017can, Belgia, Holandia, Litwa, Rumunia, Senegal, Turcja, Ukraina), Onduline Production Sp. z o.o. \u2013 pokrycia dachowe (Bia\u0142oru\u015b, Rosja, Ukraina, Rumunia, Bu\u0142garia, W\u0119gry, Mo\u0142dawia, Litwa, \u0141otwa, Estonia, Czechy, Francja), Platic Factory Cobi SA \u2013 zabawki z tworzyw sztucznych (Wielka Brytania, Ukraina), Polskie Zak\u0142ady Lotnicze Sp. z o.o. \u2013 samoloty i sprz\u0119t lotniczy (USA, Wenezuela, Chiny, Nepal, Indonezja, kraje UE), Polsko-Korea\u0144skie PPH Joongpol Sp. z o.o. \u2013 pianka polietylenowa, PPH Mak-Mir \u2013 bramy i ogrodzenia (Szwecja), PPUH Wojciech Tycner \u2013 artyku\u0142y instalacyjno-sanitarne (Czechy, Rosja), Garder Aerospace \u2013 Mielec Sp. z o.o. \u2013 podzespo\u0142y lotnicze (Wielka Brytania), Remog Polska Sp. z o.o. \u2013 podzespo\u0142y lotnicze (Niemcy, Irlandia), RSM Zak\u0142ad Produkcji Maszyn i Urz\u0105dze\u0144 \u2013 maszyny i urz\u0105dzenia do budownictwa (USA), \u201eREG FORM\u201d S.C. T. Dzia\u0142o, K. Dzia\u0142o, M. \u017belazko, K. Le\u015b \u2013 formy wtryskowe, wykrojniki i oprzyrz\u0105dowania (Belgia, Dania , Niemcy), Retech Sp. z o.o. \u2013 uk\u0142ady steruj\u0105ce, kable i podzespo\u0142y do piec\u00f3w gastronomicznych (Niemcy), \u201eRSM\u201d Sp. z o.o. \u2013 maszyny do wykonywania rynien, paneli dachowych i parapet\u00f3w (Francja, Irlandia, USA), Samdex Sp. z o.o. \u2013 materia\u0142y ochrony dla r\u00f3\u017cnych bran\u017c (Bia\u0142oru\u015b), Stamet \u2013 Zak\u0142ad Mechaniczny S. Stachura \u2013 cz\u0119\u015bci lotnicze i samochodowe (Niemcy, W\u0142ochy), Szel-Tech Grzegorz Szeliga \u2013 cz\u0119\u015bci lotnicze (Niemcy, Austria, Anglia), TECHMIX Fabryka Reklamy Sp. z o.o. \u2013 systemy identyfikacji wizualnej (Niemcy, Szwajcaria, Francja, Rumunia, Norwegia, W\u0142ochy, Litwa, Estonia, Hiszpania, Rosja, Czechy), WABEX Sp. z o.o. \u2013 formy wtryskowe, przyrz\u0105dy, specjalistyczne narz\u0119dzia produkcyjne, cz\u0119\u015bci do maszyn i urz\u0105dze\u0144 dla przemys\u0142u spo\u017cywczego (Niemcy, Holandia, Bu\u0142garia, Litwa), Wytw\u00f3rnia Zespo\u0142\u00f3w Kooperacyjnych \u2013 podzespo\u0142y lotnicze (USA), Zak\u0142ady Elektroniki i Mechaniki Precyzyjnej R&G Sp. z o.o. \u2013 oprzyrz\u0105dowanie technologiczne do \u015brodk\u00f3w transportu (S\u0142owacja, W\u0119gry, Czechy, Bu\u0142garia, Ukraina, Rosja, Rumunia, Litwa), Zak\u0142ad Mechaniczny Mech-Go \u2013 metalowe wyroby gotowe (Niemcy, W\u0119gry, Rosja), Zak\u0142ad Narz\u0119dziowy Prodrem Sp. z o.o. \u2013 oprzyrz\u0105dowanie i narz\u0119dzia (Kanada, Francja, Anglia, Niemcy), Zak\u0142ad Produkcji Obuwia \u201ePANDA\u201d \u2013 obuwie (Ukraina, Bia\u0142oru\u015b, S\u0142owacja), Zak\u0142ad Produkcyjno-Us\u0142ugowy \u201eGAMMA\u201d \u2013 stolarka okienna i drzwiowa, \u017caluzje (S\u0142owacja, Niemcy, Ukraina, Francja, Norwegia), Zak\u0142ad \u201eRPOL\u201d Roman Polit \u2013 zawory termostatyczne (Niemcy, W\u0142ochy), Zielona Budka Mielec Sp. z o.o. \u2013 artyku\u0142y spo\u017cywcze (W\u0119gry, Niemcy, Litwa), ZPTSz \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. \u2013 formy z tworzyw sztucznych (W\u0142ochy, Niemcy, Anglia).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRODUKCJA SPRZEDANA PRZEMYS\u0141U<\/strong>, wska\u017anik informuj\u0105cy o warto\u015bci (w milionach z\u0142) produkcji przemys\u0142owej firm na terenie jednostki administracyjnej (w opisywanym przypadku \u2013 powiatu mieleckiego), sprzedanej w danym roku kalendarzowym i \u015bwiadczy o popycie na dane produkty. *2000 r.: og\u00f3\u0142em \u2013 2.412,2 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca \u2013 18.164 z\u0142; *2005 r. – 3 601 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca – 27 048 z\u0142; *2007 \u2013 4.825,5 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca \u2013 36.222 z\u0142; *2008 r. \u2013 4 503,0 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca \u2013 33 748 z\u0142; *2009 r. \u2013 4 254,9 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca \u2013 31 815 z\u0142; *2010 r. \u2013 4 664,1 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca \u2013 34 795 z\u0142; *2013 r. \u2013 5 935,3 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca \u2013 43 577 z\u0142; *2016 r. – 7 101 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca – 52 110 z\u0142; *2017 r. – 8 290,1 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca – 60 803 z\u0142.\u00a0 *2018 r. – 8 714,1 mln z\u0142, na 1 mieszka\u0144ca – 63 758 z\u0142. By\u0142y to najwy\u017csze wska\u017aniki w woj. podkarpackim i jedne z najwy\u017cszych w Polsce po\u0142udniowo-wschodniej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PROFI<\/strong>, Tygodnik Reklamowy, a nast\u0119pnie Dwutygodnik Reklamowy, wydawany w Mielcu na pocz\u0105tku lat 90. XX w. Pierwszy numer ukaza\u0142 si\u0119 3 VII 1991 r. Rozpowszechniano go nieodp\u0142atnie na terenie Mielca, Kolbuszowej, D\u0119bicy, Tarnobrzegu i Stalowej Woli. Jego wydawc\u0105 by\u0142a firma P.R.H. i V. \u201ePrima Vista\u201d w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201ePROGRAM TV\u201d<\/strong>, og\u00f3lnopolski tygodnik telewizyjny przedstawiaj\u0105cy program telewizyjny (od pi\u0105tku do czwartku nast\u0119pnego tygodnia) dla 43 stacji telewizyjnych. Obj\u0119to\u015b\u0107 \u2013 48 stron.Poza programem i om\u00f3wieniem niekt\u00f3rych jego pozycji, zamieszcza m.in. wiadomo\u015bci o znanych postaciach oraz poradniki \u201eZdrowie\u201d i \u201eUroda\u201d. Funkcj\u0119 redaktora naczelnego pisma pe\u0142ni Roman Oraczewski, a siedziba redakcji znajduje si\u0119 w Mielcu przy ul. Wojska Polskiego 3 (teren SSE EURO-PARK). Wydawc\u0105 od 1996 r. jest Oficyna Wydawnicza \u201ePress-Media\u201d \u2013 firma dzia\u0142aj\u0105ca w mieleckiej SSE od 1996 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PROMETEUSZ (STATUETKA)<\/strong>, nagroda honorowa Mieleckiej Rady Dzia\u0142alno\u015bci Po\u017cytku Publicznego przyznawana od 2017 r. organizacjom pozarz\u0105dowym i stowarzyszeniom za podejmowanie i realizowanie wyj\u0105tkowo warto\u015bciowych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 na rzecz spo\u0142ecze\u0144stwa Mielca i jego subregionu. Laureaci: *2017 r. \u2013 Mielecki Uniwersytet Trzeciego Wieku; *2018 r. \u2013 FKS Stal Mielec; 2019 r. \u2013 Towarzystwo Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PROMY NA WIS\u0141OCE<\/strong>, prymitywne drewniane statki wodne przewo\u017c\u0105ce ludzi, towary i pojazdy funkcjonowa\u0142y na rzece Wis\u0142oce w okolicach Mielca dla utrzymania komunikacji miasta z miejscowo\u015bciami po\u0142o\u017conymi po lewej stronie rzeki i z drogami biegn\u0105cymi na zach\u00f3d kraju. Porusza\u0142y si\u0119 dzi\u0119ki sile p\u0142yn\u0105cej wody oraz umiej\u0119tnemu popychaniu dr\u0105gami i sterowaniu przez przewo\u017anik\u00f3w przy pomocy steru. Dodatkowym zabezpieczeniem by\u0142a lina \u0142\u0105cz\u0105ca prom z lin\u0105 rozci\u0105gni\u0119t\u0105 ponad wod\u0105, umocowana na obu brzegach. (Lina promowa przesuwa\u0142a si\u0119 po linie stacjonarnej.) Pierwszy prom kursowa\u0142 przy drodze do Radomy\u015bla Wielkiego, Tarnowa i Krakowa. Zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 po wybudowaniu mostu na Wis\u0142oce w latach 80. XIX w. Drugi utrzymywa\u0142 komunikacj\u0119 z Podleszanami i okolicznymi wsiami. Kursowa\u0142 w rejonie ul. Rzecznej. Funkcjonowa\u0142 do lat 60. XX w., a jego rol\u0119 (cho\u0107 nie w ca\u0142o\u015bci) przej\u0119\u0142a k\u0142adka nad Wis\u0142ok\u0105. Trzeci kursowa\u0142 pomi\u0119dzy Rzochowem i Kie\u0142kowem \u00a0do lat 80. XX w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PROCHASKA WAC\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 26 IX 1812 r. w Ostrawie (Czechy). Studiowa\u0142 w Pradze, Budziejowicach, Lwowie i Tarnowie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1836 r. Jako wikary pracowa\u0142 w Strasz\u0119cinie, Zasowie i Mielcu (1840-1842), gdzie pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 administratora parafii. W 1842 r. zosta\u0142 przeniesiony do Wojnicza, a nast\u0119pnie by\u0142 wikarym w Sieprawiu, administratorem w Podolu i wikarym w Tuchowie. W 1848 r. zosta\u0142 kapelanem lokalnym, a nast\u0119pnie proboszczem w Radgoszczy. Tam doprowadzi\u0142 do wybudowania ko\u015bcio\u0142a. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcje wicedziekana i inspektora szk\u00f3\u0142 ludowych w dekanacie d\u0105browskim. Odznaczony EC. Zmar\u0142 12 VI 1866 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PROSKURNICKI ANATOL<\/strong>, urodzony w 1869 r. w Zadrubowicach. Studia w Szkole Weterynarii we Lwowie uko\u0144czy\u0142 w 1894 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza weterynarii. Pracowa\u0142 m.in. w S\u0119dziszowie (1906-1911) i Mielcu, gdzie w latach 1918-1930 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 powiatowego lekarza weterynarii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PROSZA\u0141EK LUCJAN,<\/strong>\u00a0urodzony 22 V 1944 r. w Zajeziorzu, pow. sandomierski, syn Jana i Agnieszki. Absolwent szko\u0142y zawodowej w Klimontowie. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y w 1962 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec jako niciarz maszynowy, a od 1964 r. jako monter p\u0142atowc\u00f3w. Pasjonowa\u0142 si\u0119 fotografi\u0105 i w 1974 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko fotografa w TP2 WSK. Wykonywa\u0142 zdj\u0119cia do dokumentacji i prasy, a ponadto dokumentowa\u0142 codzienne \u017cycie mielczan. W latach 1964-1971 by\u0142 cz\u0142onkiem grupy baletowej Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d w ZDK WSK. Od 1988 r. do 1994 r. prowadzi\u0142 prywatn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na \u015bwiadczenia przedemerytalne.\u00a0 Od 2004 r. przebywa na emeryturze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRUSA BOLES\u0141AWA (ULICA)<\/strong>, nied\u0142uga (153 m) uliczka na osiedlu Wolno\u015bci. \u0141\u0105czy ulice J. Korczaka i M. \u0106wikli\u0144skiej. Biegnie pomi\u0119dzy prywatnymi posesjami. Powsta\u0142a na pocz\u0105tku lat 70. XIX w. Patrona otrzyma\u0142a 28 III 1973 r. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i i w\u0105skie chodniki po obu stronach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong> BOLES\u0141AW PRUS, w\u0142a\u015bciwe nazwisko: Aleksander G\u0142owacki (1847-1912), to jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy. Napisa\u0142 takie dzie\u0142a jak: Plac\u00f3wka, Lalka, Emancypantki i Faraon. W wielu utworach, zw\u0142aszcza nowelach, jego bohaterami byli ludzie pro\u015bci i biedni. Walczy\u0142 w powstaniu styczniowym. Uczestniczy\u0142 w tworzeniu r\u00f3\u017cnych kas pomocy. Patronowa\u0142 licznym akcjom spo\u0142ecznym. Na pomniku nagrobnym napisano \u201eSerce serc\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRUSEK ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 27 XI 1945 r. w Starym S\u0105czu, syn Rudolfa i Stanis\u0142awy z domu Ole\u015b. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Starym S\u0105czu, matur\u0119 zda\u0142 w 1963 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Ekonomiki Produkcji Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Krakowie i w 1968 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra ekonomii. W latach 1968-1991 pracowa\u0142 w Instytucie Polityki Ekonomicznej i Gospodarki Regionalnej WSE (od 1974 r. Akademia Ekonomiczna). W 1973 r. na podstawie rozprawy naukowej\u00a0Regionalna analiza poziomu rozwoju rolnictwa<\/em>\u00a0uzyska\u0142 w macierzystej uczelni stopie\u0144 naukowy doktora nauk ekonomicznych. W 1989 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora habilitowanego nauk ekonomicznych, na podstawie oceny dorobku naukowego i pracy habilitacyjnej\u00a0Warunki dzia\u0142ania a poziom rozwoju polskiego rolnictwa w uk\u0142adach regionalnych<\/em>. W latach 1992-1993 pracowa\u0142 w Katedrze Polityki Ekonomicznej i Gospodarki Regionalnej AE w Krakowie, a w latach 1993-1998 kierowa\u0142 Zak\u0142adem Strategii i Programowania Rozwoju AE. W 1998 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora \u00a0oraz obj\u0105\u0142 kierownictwo Katedry Polityki Ekonomicznej i Programowania Rozwoju AE. Ponadto w latach 1989-1993 pracowa\u0142 w Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Specjalistycznego \u201eBudostal\u201d, a po prywatyzacji firmy pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Rady Nadzorczej PBS \u201eBudostal\u201d S.A. (do 1994 r.). Od 1991 r. jest prezesem Zarz\u0105du Agencji Consultingowej \u201eMASTER\u201d Sp. z o.o. W 1995 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i prorektorem Ma\u0142opolskiej Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Tarnowie (do pa\u017adziernika 1996 r.). W latach 1996-1998 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Rady Ekspert\u00f3w przy Tarnowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego. Od 1998 r. jest brokerem ubezpieczeniowym. W 1999 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i organizatorem Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu, zosta\u0142 jej pierwszym rektorem i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni nadal. Jego zainteresowania naukowe i zawodowe to: polityka ekonomiczna, a zw\u0142aszcza procesy transformacji systemowej, integracja europejska, polityka regionalna oraz strategie rozwoju regionalnego i lokalnego, prywatyzacja sektora publicznego i restrukturyzacja firm, analizy ekonomiczno-finansowe i wyceny firm, zarz\u0105dzanie strategiczne w podmiotach gospodarczych oraz strategie rozwoju i przekszta\u0142ce\u0144 strukturalnych firm, reforma systemu ubezpiecze\u0144 spo\u0142ecznych i emerytalnych oraz ubezpieczenia na \u017cycie i maj\u0105tkowe. Jest kierownikiem wielu projekt\u00f3w badawczych oraz autorem oko\u0142o 240 publikacji zwi\u0105zanych z powy\u017csz\u0105 tematyk\u0105. W 2008 r. w zwi\u0105zku z up\u0142ywem 2 kadencji przekaza\u0142 funkcj\u0119 rektora Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu dr. Wac\u0142awowi Nelcowi. Po zako\u0144czeniu kadencji rektorskiej przez dr Nelca, ponownie obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 rektora mieleckiej uczelni i doprowadzi\u0142 do przeniesienia jej siedziby g\u0142\u00f3wnej do Krakowa. Pe\u0142ni\u0142 w niej funkcje rektora i kanclerza. Obdarowano go godno\u015bci\u0105 Prezesa Za\u0142o\u017cyciela Uczelni. Z uwagi na wiek – od 1 X 2020 r. przekaza\u0142 funkcj\u0119 rektora WSGiZ w r\u0119ce swojego wsp\u00f3\u0142pracownika i wypromowanego przez siebie doktora Tadeusza Matuszkiewicza, a sam pe\u0142ni funkcj\u0119 prorektora ds. naukowych i wyk\u0142adowcy. Przez szereg lat by\u0142 kierownikiem Katedry Polityki Ekonomicznej i Programowania Rozwoju na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Okresowo prowadzi\u0142 zaj\u0119cia na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie, Uniwersytecie Marii Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie i w Ma\u0142opolskiej Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Tarnowie oraz jako visiting profesor w Grand Valley State University w Grand Rapids (Michigan, USA). Jest wieloletnim dzia\u0142aczem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego m.in. w latach 2015-2021 pe\u0142ni\u0142 funkcje prezesa Zarz\u0105du PTE Oddzia\u0142 w Krakowie oraz cz\u0142onka Zarzadu Krajowego PTE i jego prezydium.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Wybrane publikacje naukowe (g\u0142\u00f3wnie zwi\u0105zane z Mielcem): \u00a0Strategiczny program rozwoju spo\u0142ecznego i gospodarczego na szczeblu lokalnym, Krak\u00f3w 1993;\u00a0 Strategia rozwoju region\u00f3w w warunkach gospodarki rynkowej, Krak\u00f3w 1995; Mo\u017cliwo\u015bci rozwoju gospodarczego regionu tarnowskiego. Synteza bada\u0144 diagnostycznych i strategicznych, Tarn\u00f3w 1995; Strategia rozwoju regionu – na przyk\u0142adzie wojew\u00f3dztwa tarnowskiego, w: Rozw\u00f3j i restrukturyzacja gospodarki regionalnej, Krak\u00f3w 1996; Programowanie rozwoju spo\u0142eczno-gospodarczego region\u00f3w \u2013 problemy i do\u015bwiadczenia, w: Problemy polityki gospodarczej i gospodarki regionalnej w Polsce w procesie integracji z Uni\u0105 Europejsk\u0105, Materia\u0142y z Og\u00f3lnopolskiej Konferencji Naukowej Katedr Polityki Ekonomicznej, Uniwersytet Szczeci\u0144ski,1999; Analiza konkurencyjno\u015bci firm w SSE \u201eEURO-PARK MIELEC\u201d, w: Polityka regionalna i jej rola w podnoszeniu konkurencyjno\u015bci region\u00f3w, Wroc\u0142aw 2000; Znaczenie i funkcje aglomeracji krakowskiej w rozwoju spo\u0142eczno-ekonomicznym regionu Ma\u0142opolski, w: Wroc\u0142aw 2000 Plus. Studia nad strategi\u0105 miasta, zeszyt 3 (39) 2001, Wroc\u0142aw 2001; Strategia rozwoju jako g\u0142\u00f3wny instrument dzia\u0142ania samorz\u0105d\u00f3w lokalnych, w. Samorz\u0105d terytorialny, zadania \u2013 gospodarka \u2013 rozw\u00f3j, Chrzan\u00f3w 2001; Ocena spo\u0142eczno – ekonomicznej efektywno\u015bci proces\u00f3w prywatyzacyjnych w transformacji systemowej, w: Transformacja systemowa w Polsce. Oceny i perspektywy, Krak\u00f3w 2002; Potencjalne mo\u017cliwo\u015bci wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzynarodowej oraz rozwoju wojew\u00f3dztwa podkarpackiego i Ukrainy, w: Strategiczne kierunki wsp\u00f3\u0142pracy polsko-ukrai\u0144skiej WSGiZ w Mielcu; Studia Mieleckie nr 2, Mielec 2002 (wsp\u00f3\u0142autor, redaktor naukowy Studi\u00f3w); Prognozowanie popytu na \u015brodki produkcji przy pomocy metody PATTERN, w: Marketing and Logistics in the system of management, Lw\u00f3w 2002; Pr\u00f3ba oceny mo\u017cliwo\u015bci realizowania funkcji polskiego pa\u0144stwa w warunkach integracji europejskiej, w: Gospodarka \u2013 przestrze\u0144 \u2013 rozw\u00f3j, Prace Naukowe AE we Wroc\u0142awiu, Wroc\u0142aw 2004; Prywatyzacja polskiej gospodarki \u2013 cele, programy i ocena jej rezultat\u00f3w, Krak\u00f3w 2005; Analiza bie\u017c\u0105cej i d\u0142ugookresowej konkurencyjno\u015bci firm w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Euro-Park Mielec. w: Studia i Prace Wydzia\u0142u Ekonomii i Stosunk\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie nr 1\/7; Kompleksowa ocena wp\u0142ywu akcesji Polski do Unii Europejskiej na jej rozw\u00f3j spo\u0142eczno-ekonomiczny i regionalny, w: Problemy gospodarki regionalnej i polityki ekonomicznej, AE w Krakowie, Krak\u00f3w 2007; Dywergencja p\u0142acowo-dochodowa w Polsce i scenariusze jej zmniejszania w warunkach integracji europejskiej, w: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie nr 863\/2009; (Redakcja naukowa): Kryzys ekonomiczno-finansowy w Unii Europejskiej oraz kierunki dzia\u0142a\u0144 stabilizacyjnych i zmian systemowych, w: Kryzys w UE i jego implikacje dla Polski, UEK i WSGiZ, Krak\u00f3w – Mielec 2013; Socjaldemokratyczny model polityki spo\u0142eczno-ekonomicznej jako wyzwanie rozwojowe XXI wieku dla Polski, Uniwersytet w Bia\u0142ymstoku, Bia\u0142ystok 2014; (z J. K\u0105tnikiem): Analiza por\u00f3wnawcza wydatk\u00f3w sektora publicznego w Polsce, na tle kraj\u00f3w Unii Europejskiej , na funkcje spo\u0142eczne w latach 2004-2012, Uniwersytet w Bia\u0142ymstoku, Bia\u0142ystok 2015; (z J. K\u0105tnikiem), Diagnoza i mozliwo\u015bci rozwi\u0105zania problem\u00f3w zad\u0142u\u017cenia sektora finans\u00f3w publicznych w Polsce w warunkach pokryzysowych, Pozna\u0144 2015; (Redakcja naukowa): Funkcje \u015brednich o\u015brodk\u00f3w miejskich jako regionalnych biegun\u00f3w rozwoju spo\u0142eczno-ekonomicznego, w: Studia WSGiZ w Krakowie Nr 1, Krak\u00f3w-Mielec 2017; Standardy nowej pokryzysowej zintegrowanej i zr\u00f3wnowa\u017conej polityki rozwoju, UEK w Krakowie 2020; Problem narastaj\u0105cych nier\u00f3wnosci dochodowych, opr\u00f3cz kontekstu spo\u0142ecznego, kt\u00f3ry jest mocno lekcewa\u017cony, ma r\u00f3nie\u017c olbrzymie znaczenie gospodarcze, w: Business Ma\u0142opolska, Regionalne Wiadomo\u015bci Gospodarcze, czerwiec 2021, Nr 19.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZEBIEGLEC MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 I 1964 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Michaliny z domu Tomczyk. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: elektryczna i elektroniczna matematyka przemys\u0142owa), matur\u0119 zda\u0142 w 1984 r. Absolwent Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie (filologia polska). W czasie studi\u00f3w anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 tzw. kultury niezale\u017cnej. By\u0142 m.in.: wsp\u00f3\u0142organizatorem i redaktorem miesi\u0119cznika m\u00f3wionego \u201ePrzeg\u0142os\u201d (1987-1989) \u2013 laureata nagrody Fundacji Kultury Niezale\u017cnej za 1988 r., prezesem Ko\u0142a Naukowego Polonist\u00f3w UJ (1987-1988) i wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem kwartalnika \u201eKontrAkty\u201d tego\u017c Ko\u0142a oraz wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Niezale\u017cnego O\u015brodka Ruchu Artystycznego NORA w Krakowie (1988). W latach 1989-1990 pracowa\u0142 jako nauczyciel j\u0119zyka polskiego w Zespole Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 w Mielcu oraz by\u0142 redaktorem naczelnym tygodnika \u201eG\u0142os Solidarno\u015bci\u201d \u2013 pierwszej mieleckiej gazety niezale\u017cnej. W 1990 r. powo\u0142any zosta\u0142 na stanowisko asystenta dyrektora naczelnego WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. W wyborach samorz\u0105dowych w 1990 r. zosta\u0142 wybrany radnym Gminy Mielec oraz delegatem do Sejmiku Samorz\u0105dowego Wojew\u00f3dztwa Rzeszowskiego i cz\u0142onkiem Kolegium Odwo\u0142awczego Sejmiku na kadencj\u0119 1990-1994. Od 1991 r. do 1994 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Samorz\u0105dowego O\u015brodka Kultury i Sportu Gminy Mielec z siedzib\u0105 w Chorzelowie. W 1994 r., w ramach dzia\u0142alno\u015bci w Agencji Kooperacji Gospodarczej Sp. z o.o. w Mielcu, za\u0142o\u017cy\u0142 Tygodnik dla Wszystkich \u201eWizjer Regionalny\u201d i zosta\u0142 jego redaktorem naczelnym. Od 1996 r. prowadzi w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 jako redaktor naczelny \u201eWizjera Regionalnego\u201d. Ponadto przez pewien czas by\u0142 redaktorem naczelnym tygodnika \u201eRegionalny Informator Przetargowy\u201d. Od marca 2004 r. wydawa\u0142 tygodnik \u201eGazeta Kolbuszowska\u201d, a od 2005 r. tygodniki: \u201eGoniec Mielecki\u201d i \u201eGazeta D\u0119bicka\u201d. By\u0142 tak\u017ce wydawc\u0105 miesi\u0119cznika mieszka\u0144c\u00f3w Woli Mieleckiej \u201eWolomielczanin\u201d. Odznaczony m.in. Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEBOJEM<\/strong>, konspiracyjna organizacja niepodleg\u0142o\u015bciowa m\u0142odzie\u017cy szk\u00f3\u0142 \u015brednich w Mielcu. Zwi\u0105zek ten jako organizacja wojskowa stanowi\u0142 do sierpnia 1912 r. oddzia\u0142 Zwi\u0105zku Walki Czynnej i by\u0142 podporz\u0105dkowany Komendzie ZWC w Krakowie, a nast\u0119pnie do wybuchu I wojny \u015bwiatowej podlega\u0142 Okr\u0119gowej Komendzie Polskich Dru\u017cyn Strzeleckich w Krakowie. Jego cz\u0142onkami byli m.in. Tadeusz Bigo, M Tobiasz i Jan Duszkiewicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDB\u00d3R KONSTANTY (ksi\u0105dz)<\/strong>, pochodzi\u0142 z Koniecpola, pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcje kustosza katedralnego przemyskiego i kanonika che\u0142mi\u0144skiego. W 1683 r., a mo\u017ce nawet w 1681 r., zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu i sprawowa\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1695 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSI\u0118BIORSTWO KOPALNICTWA NAFTOWEGO<\/strong>, rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 w 1960 r., po odkryciu z\u0142o\u017ca ropy naftowej na terenach wsi Partynia ko\u0142o Radomy\u015bla Wielkiego. Pocz\u0105tkowo dzia\u0142a\u0142o jako Zak\u0142ad Esploatacji Partynia w Mielcu, podlega\u0142o Przedsi\u0119biorstwu Kopalnictwa Naftowego w Kro\u015bnie i zajmowa\u0142o si\u0119 eksploatacj\u0105 ropy z pola naftowego \u201ePartynia\u201d. Jego najwy\u017csza dzienna produkcja osi\u0105gn\u0119\u0142a w 1962 r. oko\u0142o 150 ton ropy, daj\u0105c oko\u0142o 20 % krajowego wydobycia. Po odkryciach ropy w kolejnych nowych miejscach, m.in. w rejonach Zielonej G\u00f3ry, Bochni, Kazimierzy Wielkiej i D\u0119bicy w latach 1961\u20131965, podporz\u0105dkowano te kopalnie zarz\u0105dowi mieleckiego zak\u0142adu. 1 I 1966 r. podniesiono go do rangi samodzielnego przedsi\u0119biorstwa pod nazw\u0105 Przedsi\u0119biorstwo Kopalnictwa Naftowego \u201eMielec\u201d w Mielcu. Odt\u0105d prowadzono nie tylko wydobycie ropy i towarzysz\u0105cego jej gazu, ale tak\u017ce produkowano gazolin\u0119. W latach 1966\u20131975 przekazywano przedsi\u0119biorstwu do zagospodarowania i eksploatacji dalsze nowoodkryte z\u0142o\u017ca ropy w zachodnio-p\u00f3\u0142nocnych rejonach kraju: Mi\u0119dzyzdrojach i Kamieniu Pomorskim (woj. szczeci\u0144skie), \u017barnowcu (woj. gda\u0144skie) oraz Buku i Pomorsku (woj. pozna\u0144skie). W 1975 r. osi\u0105gni\u0119to oko\u0142o 900 ton dziennego wydobycia, co stanowi\u0142o oko\u0142o 80 % produkcji krajowej. W tym czasie zatrudniano oko\u0142o 750 pracownik\u00f3w, w tym 150 na etatach in\u017cynieryjno \u2013 technicznych, ekonomicznych i administracyjnych. R\u00f3wnocze\u015bnie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zarz\u0105dzanie odleg\u0142ymi o kilkaset kilometr\u00f3w kopalniami jest bardzo trudne. W 1976 r. Zjednoczenie G\u00f3rnictwa Naftowego przeprowadzi\u0142o reorganizacj\u0119 sieci przedsi\u0119biorstw i m.in. zlikwidowa\u0142o przedsi\u0119biorstwo w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSTAWICIELSTWO WOJSKOWE (21 PW W MIELCU, 149 REJONOWE PRZEDSTAWICIELSTWO WOJSKOWE W MIELCU)<\/strong>, powsta\u0142o w 1949 r. jako 21 PW z siedzib\u0105 w Mielcu. Pierwszym starszym przedstawicielem zosta\u0142 kpt. Mieczys\u0142aw Mierzwa. Samolotami wojskowymi produkowanymi w Mielcu i nadzorowanymi przez PW by\u0142y: PZL-37 \u0141o\u015b, Lim-1, Lim-2, Lim-5, Lim-6, An-2, TS-8 Bies, TS-11 Iskra, An-28, M-28B i I-22 Iryda. Z dniem 1 I 1996 r. nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 21 i 22 Przedstawicielstwa Wojskowego i w\u0142\u0105czenie do 43 Rejonowego PW z siedzib\u0105 w \u015awidniku. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 III 1997 r. w dniu 1 VI 1997 r. wyodr\u0119bniono 149 Rejonowe PW z siedzib\u0105 w Mielcu. Przej\u0119\u0142o ono od 43 Rejonowego Przedsi\u0119biorstwa Wojskowego w \u015awidniku obowi\u0105zki nadzoru produkcji na potrzeby Si\u0142 Zbrojnych w zak\u0142adach w Mielcu, Rzeszowie i S\u0119dziszowie Ma\u0142opolskim. Aktualnie zakres dzia\u0142alno\u015bci obejmuje dwie grupy zada\u0144: 1) nadz\u00f3r jako\u015bci dostaw, uzbrojenia, sprz\u0119tu wojskowego, \u015brodk\u00f3w bojowych i technicznych oraz us\u0142ug remontowych i serwisowych, 2) realizacj\u0119 zada\u0144 wynikaj\u0105cych z wzajemnej akceptacji procesu Rz\u0105dowego Zapewnienia Jako\u015bci GQA (Goverment Qualty Assurance). Terenem dzia\u0142alno\u015bci 149 RPW s\u0105: Polskie Zak\u0142ady Lotnicze \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. w Mielcu, Zak\u0142ad Zaopatrzeniowo-Magazynowy \u201eEuro-Mag\u201d Sp. z o.o. w Mielcu, Zak\u0142ad Przetw\u00f3rstwa Tworzyw Sztucznych \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. w Mielcu, Wytw\u00f3rnia Aparatury Wtryskowej \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. w Mielcu, Wytw\u00f3rnia Silnik\u00f3w Wysokopr\u0119\u017cnych \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. w Mielcu, Zak\u0142ad Produkcyjno-Us\u0142ugowy \u201eTarapata\u201d w Tuszowie Narodowym, Zak\u0142ad Produkcyjno-Us\u0142ugowy \u201eSUR\u201d w Czerminie, WSK \u201ePZL-Rzesz\u00f3w\u201d S.A. w Rzeszowie, Wytw\u00f3rnia Filtr\u00f3w \u201ePZL-S\u0119dzisz\u00f3w\u201d S.A. w S\u0119dziszowie Ma\u0142opolskim i Firma Techniczno-Handlowa \u201eANKOL\u201d Czes\u0142aw Kolisz w Chorzelowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Starsi przedstawiciele 21. PW:<\/strong>\u00a0mjr Mieczys\u0142aw Mierzwa (1949-1953), pp\u0142k Jan Sygitowicz (1953-1958), pp\u0142k Marian Pi\u0142at (1958-1972), pp\u0142k Tadeusz Por\u0119bski (1972-1974), pp\u0142k Jan Szajnecki (1974-1976), p\u0142k Mieczys\u0142aw Ha\u0144derek (1976-1990), p\u0142k Stanis\u0142aw \u017burek (1990-1995); Rejonowy przedstawiciel 43. RPW: p\u0142k Marian Bara\u0144ski (1996-1997); Rejonowi przedstawiciele 149. RPW: p\u0142k Stanis\u0142aw Cisek (1997-2001), pp\u0142k Tomasz B\u0142aszczyk (2001-2003); Szef 149 RPW: pp\u0142k Ryszard Ziemia\u0144ski (2003-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Oficerowie w latach 1949-2005:<\/strong>\u00a0pp\u0142k Czes\u0142aw Barczy\u0144ski, pp\u0142k Tomasz B\u0142aszczyk, kpt.? Konstanty Bujnowski, kpt. Kazimierz Burza, pp\u0142k Krzysztof Bus, pp\u0142k Micha\u0142 Butryn, pp\u0142k Andrzej Dziedzicki, kpt. Lech Dziewulski, kpt. Mieczys\u0142aw Dziura, kpt.? Aleksander Fr\u0105ckowiak, pp\u0142k Kazimierz Ga\u0142\u0119zowski, ? Kazimierz Gie\u0142zak, mjr Andrzej G\u00f3recki, por. Tadeusz Ha\u0142dysz, p\u0142k Mieczys\u0142aw Ha\u0144derek, pp\u0142k J\u00f3zef Ha\u0144ko, kpt. Adam Huci\u0144ski, ppor. Mieczys\u0142aw Jankowski, por. Edward J\u00f3zefowicz, por. Czes\u0142aw Kalinowski, pp\u0142k Janusz Kali\u0144ski, Wiktor Kami\u0144ski, por. Aleksander Kilar, por. Tadeusz Kondeja, pp\u0142k Gerard Korkus, pp\u0142k Mariusz Kretkiewicz, ? Tadeusz Krepski, pp\u0142k Stanis\u0142aw Kwiecie\u0144, mjr Tadeusz Kuzaj, pp\u0142k W\u0142adys\u0142aw Lewi\u0144ski, mjr Ryszard \u0141\u0119czycki, pp\u0142k Tadeusz Matuszek, mjr Piotr Mierzwa, pp\u0142k Jan Miko\u0142ajczyk, mjr Bogus\u0142aw Mrozek, pp\u0142k Mieczys\u0142aw Nickowski, pp\u0142k Zenon Nowakowski, mjr Miros\u0142aw Obr\u0119bski, mjr Jan Olejnik, pp\u0142k Stanis\u0142aw Orczykowski, pp\u0142k Zygmunt Ostrowski, pp\u0142k Zygmunt Parzy\u0144ski, p\u0142k Marian Pi\u0142at, pp\u0142k Miko\u0142aj Pod\u0142aszczyk, pp\u0142k Tadeusz Por\u0119bski, kpt. Piotr Puszkar, pp\u0142k Jerzy Rogowski, pp\u0142k Janusz Roszkowski, pp\u0142k Wies\u0142aw Siedl\u0119czka, pp\u0142k Piotr Skuci\u0144ski, pp\u0142k Czes\u0142aw Smerdel, mjr Wies\u0142aw Sobiecki, pp\u0142k Witalis So\u0142tys, pp\u0142k W\u0142odzimierz St\u0119pie\u0144, mjr Boles\u0142aw Stocerz, ? Leszek Str\u0119k, pp\u0142k Hieronim Strumi\u0142owski, mjr Jan Sygitowicz, pp\u0142k Jan Szajnecki, pp\u0142k Bernard Szczepanik, kpt. Zbigniew \u015awiderski, ? Kazimierz Tanana, Stanis\u0142aw Tanana, ? Zbigniew Ulanowski, pp\u0142k Jan Wiechecki, pp\u0142k Stefan Ziembicki, pp\u0142k Ryszard Ziemia\u0144ski, kpt. Jan Zi\u00f3\u0142kowski, p\u0142k Stanis\u0142aw \u017burek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pracownicy cywilni w latach 1949-2005:<\/strong>\u00a0Eugeniusz Bobowicz, Zbigniew Boryczka, Tadeusz Buczek, Eugeniusz Bula, Jaros\u0142aw Butryn, Zbigniew Chrab\u0105szcz, Eugeniusz Daca, Zbigniew Danel, Tadeusz Duszkiewicz, Mieczys\u0142aw Dzia\u0142owski, Stefan Finor, Eugeniusz Gawry\u015b, Jan G\u0105ska, Czes\u0142aw Graniczka, Stanis\u0142aw Graniczka, Mariusz Ha\u0144derek, Lucyna Kapu\u015bci\u0144ska, Bo\u017cena Karaszewska, Zbigniew K\u0105dzio\u0142ka, Zygmunt K\u0142osowski, Andrzej Kolis, Stanis\u0142aw Kolisz, Marian Kopacz, J\u00f3zef Kr\u0119pa, Izabela Krzak, Leszek Kulesza, J\u00f3zef Lis, Wies\u0142aw Loc, Franciszek \u0141\u0105czak, Jacek \u0141och, J\u00f3zef Ma\u0142ek, Zbigniew Mas\u0142owski, Miros\u0142aw Miko\u0142ajczyk, Anna Mikowska, Jerzy M\u0142odzi\u0144ski, Henryk Momola, Dorota Obara, Maria Orczykowska, Andrzej Pamu\u0142a, J\u00f3zef Paterak, Marian Pi\u0119ko\u015b, Czes\u0142aw P\u00f3\u0142zi\u0119\u0107, Halina Proszowska, Jadwiga Rodzaj, Stanis\u0142aw Ryba, Anna Rze\u017anik, Jan Skawi\u0144ski, Boles\u0142aw S\u0142aba, J\u00f3zef Soli\u0144ski, J\u00f3zef Starzyk, Henryk Struga\u0142a, J\u00f3zef Stycze\u0144, Stefan Szymczyk, Dominik \u015awitkowski, Henryk Walczak, Eugeniusz Zieli\u0144ski, Mieczys\u0142aw Zieli\u0144ski, Adolf \u017b\u00f3\u0142tek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLA<\/strong>, instutucje (plac\u00f3wki) opieku\u0144czo-wychowawcze dla dzieci w wieku od 3 lat do rozpocz\u0119cia obowi\u0105zku szkolnego. Do ich podstawowych zada\u0144 nale\u017c\u0105: stworzenie warunk\u00f3w do wszechstronnego i harmonijnego rozwoju podopiecznych oraz wyr\u00f3wnywanie poziomu ich rozwoju, zapewnienie kompetentnej opieki wychowawczej i przygotowanie dzieci do nauki szkolnej. Prekursorami wychowania przedszkolnego by\u0142y ochronki – plac\u00f3wki o charakterze filantropijnym i zajmuj\u0105ce si\u0119 g\u0142\u00f3wnie ubogimi dzie\u0107mi. Pierwsze polskie ochronki zak\u0142adano w latach 30. XIX w., a pierwsza mielecka ochronka zorganizowana przez Towarzystwo \u015bw. Wincentego a\u2019Paulo rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w latach 90. XIX w. Przez wiele lat prowadzi\u0142y j\u0105 siostry s\u0142u\u017cebniczki, a p\u00f3\u017aniej siostry j\u00f3zefitki. Pierwsz\u0105 \u015bwieck\u0105 plac\u00f3wk\u0105 przedszkoln\u0105 w Mielcu by\u0142o Przedszkole Robotniczego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci przy ul. I. Daszy\u0144skiego (dzi\u015b A. Mickiewicza), kt\u00f3re uruchomiono w 1946 r. W latach 50. sie\u0107 mieleckich przedszkoli powi\u0119kszy\u0142a si\u0119 o 3 plac\u00f3wki zbudowane i wyposa\u017cone przez WSK Mielec. Przedszkola te zosta\u0142y p\u00f3\u017aniej przekazane przez WSK do sieci przedszkoli pa\u0144stwowych. Dynamiczny rozw\u00f3j miasta i towarzysz\u0105cy mu wy\u017c demograficzny spowodowa\u0142y, \u017ce do ko\u0144ca lat 80. zbudowano kolejnych 7 obiekt\u00f3w przedszkolnych, a ponadto w zasobach Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej wygospodarowano lokale dla kilku mniejszych przedszkoli. Programy podstawowej dzia\u0142alno\u015bci dydaktyczno-wychowawczej i opieku\u0144czej przedszkoli przedstawia\u0142y si\u0119 podobnie. W ramach zaj\u0119\u0107 dodatkowych starano si\u0119 jednak o wyr\u00f3\u017cnienie plac\u00f3wki ilo\u015bci\u0105 i oryginalno\u015bci\u0105 form. Rywalizowano te\u017c w zakresie estetycznego urz\u0105dzenia wn\u0119trz przedszkoli i otaczaj\u0105cych ich ogrod\u00f3w. Dla podkre\u015blenia odr\u0119bno\u015bci i cel\u00f3w dydaktyczno-wychowawczych rozpocz\u0119to tak\u017ce przyjmowanie imion dla poszczeg\u00f3lnych plac\u00f3wek. Z biegiem lat nawi\u0105zywano coraz wi\u0119cej kontakt\u00f3w z \u015brodowiskiem i instytucjami miejskimi. W latach 70. i 80. wykszta\u0142ci\u0142y si\u0119 pierwsze du\u017ce imprezy mi\u0119dzyprzedszkolne: Przegl\u0105d Tw\u00f3rczo\u015bci Przedszkolnej i festyny z okazji Mi\u0119dzynarodowego Dnia Dziecka. Pogarszaj\u0105ca si\u0119 kondycja finansowa miasta i rosn\u0105ce lawinowo bezrobocie na pocz\u0105tku lat 90. spowodowa\u0142y, \u017ce zdecydowano si\u0119 na zmniejszenie ilo\u015bci przedszkoli. W latach 1990-1992 zlikwidowano 8 plac\u00f3wek przedszkolnych: nr 5, nr 10, nr 11, nr 14, nr 15, nr 17, nr 18 i nr 19. W 1994 r. przedszkola pa\u0144stwowe otrzyma\u0142y nazw\u0119 przedszkola miejskie, a do ich administrowania powo\u0142ano Miejski Zarz\u0105d Przedszkoli i \u017b\u0142obk\u00f3w. W pierwszych latach XXI w. pomno\u017cono ilo\u015b\u0107 imprez mi\u0119dzyprzedszkolnych, a ich organizacji podejmowa\u0142y si\u0119 poszczeg\u00f3lne przedszkola. Utrzymywano systematyczne kontakty z zawodowymi grupami aktor\u00f3w, kt\u00f3rzy regularnie odwiedzali przedszkola z ma\u0142ymi spektaklami teatralnymi. Do programu zaj\u0119\u0107 dodatkowych wprowadzono m.in. j\u0119zyk angielski, zespo\u0142y artystyczne, szachy i imprezy zwi\u0105zane z polskimi zwyczajami. \u00a0Coraz wi\u0119cej plac\u00f3wek podj\u0119\u0142o si\u0119 wydawa\u0107 w\u0142asn\u0105 gazetk\u0119. W\u0142\u0105czano si\u0119 do akcji og\u00f3lnopolskich i przyst\u0119powano do klub\u00f3w o r\u00f3\u017cnym profilu dzia\u0142alno\u015bci. Stan plac\u00f3wek ustabilizowa\u0142 si\u0119, a nawet wzros\u0142a ilo\u015b\u0107 zapis\u00f3w. W 2005 r. sie\u0107 mieleckich przedszkoli przedstawia\u0142a si\u0119 nast\u0119puj\u0105co: nr 1 (ul. Mickiewicza 51), nr 2 (ul. Lwowska 3), nr 3 (ul. Ossoli\u0144skiego 1), nr 4 (ul. Sp\u00f3\u0142dzielcza 2), nr 6 (ul. ks. Skargi 15), nr 7 (ul. Pu\u0142askiego 3), nr 8 (ul. Ta\u0144skiego 5), nr 9 (ul. Pisarka 23), nr 12 (ul. Konopnickiej 4), nr 13 (ul. \u0141ukasiewicza 1), nr 16 (ul. Cha\u0142ubi\u0144skiego 1) i nr 20 (ul. Warne\u0144czyka 2) oraz Przedszkole Si\u00f3str Karmelitanek Dzieci\u0105tka Jezus w osiedlu Rzoch\u00f3w. W pierwszych latach XXI w. obok przedszkoli publicznych powstawa\u0142y niepubliczne. Pierwszymi plac\u00f3wkami tego rodzaju w Mielcu by\u0142y Przedszkole Niepubliczne Si\u00f3str Karmelitanek Dzieci\u0105tka Jezus w osiedlu Rzoch\u00f3w (2002) i Niepubliczny Punkt Przedszkolny w Centrum Edukacji i Rozwoju Dziecka \u201e\u017baczek\u201d (2007). W latach 2009-2012 zorganizowano 6 kolejnych niepublicznych plac\u00f3wek przedszkolnych w osiedlach z najwi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 ma\u0142ych dzieci. W przedszkolach miejskich (z wyj\u0105tkiem nr 1 i nr 2) wykonano termomodernizacj\u0119 budynk\u00f3w i po\u0142o\u017cono nowe tynki. W niemal wszystkich przedszkolach przeprowadzono remonty i modernizacj\u0119 wn\u0119trz. Sukcesywnie unowocze\u015bniano wyposa\u017cenie i modernizowano place zabaw. Poza standardowym programem we wszystkich plac\u00f3wkach realizowano programy autorskie i wprowadzano innowacje pedagogiczne. Dla dzieci starszych (5, 6 lat) wprowadzono \u201espotkania z j\u0119zykiem angielskim\u201d. Po wykonaniu modernizacji przedszkola nr 3, 16 i 20 uzyska\u0142y status plac\u00f3wek \u00a0integracyjnych. Plac\u00f3wki rywalizowa\u0142y ze sob\u0105 w r\u00f3\u017cnych konkursach (m.in. „Scena\u017ceria” w SCK) i zawodachWsp\u00f3\u0142pracowa\u0142y z Klubami Seniora i plac\u00f3wkami opieki spo\u0142ecznej oraz schroniskiem dla zwierz\u0105t. We wrze\u015bniu 2013 r. do przedszkoli publicznych ucz\u0119szcza\u0142o 1900 dzieci, a do niepublicznych \u2013 327. W nast\u0119pnych latach ros\u0142a ilo\u015b\u0107 przedszkoli niepublicznych. Wed\u0142ug stanu na dzie\u0144\u00a0 31 XII 2018 r. funkcjonowa\u0142o 12 przedszkoli miejskich (nr 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 12, 13, 16 i 20) i ucz\u0119szcza\u0142o do nich 1644 dzieci oraz 10 przedszkoli niepublicznych, kt\u00f3re obejmowa\u0142y opiek\u0105 677 dzieci. W 2019 r. przyby\u0142o dwa przedszkola niepubliczne. Do 24 przedszkoli ucz\u0119szcza\u0142o 2383 dzieci, w tym do 12 miejskich – 1674 i do 12 niepublicznych – 709. W kolejnych latach liczba przedszkoli powi\u0119kszy\u0142a si\u0119 o jedno niepubliczne, ros\u0142a te\u017c liczba dzieci ucz\u0119szczaj\u0105cych do przedszkoli. W roku szkolnym 2021\/2022 do 24 przedszkoli ucz\u0119szcza\u0142o 2473 dzieci, a w roku 2022\/2023 – 2817.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLA NIEPUBLICZNE<\/strong>, plac\u00f3wki wychowania przedszkolnego tworzone na podstawie ustawy z dnia 7 IX 1991 r. o systemie o\u015bwiaty oraz rozporz\u0105dzenia MEN z dnia 31 VIII 2010 r. w sprawie rodzaj\u00f3w innych form wychowania przedszkolnego, warunk\u00f3w tworzenia i organizowania tych form oraz sposobu ich dzia\u0142ania. Pierwszymi plac\u00f3wkami tego rodzaju w Mielcu by\u0142y Przedszkole Niepubliczne Si\u00f3str Karmelitanek Dzieci\u0105tka Jezus w osiedlu Rzoch\u00f3w (2002) i Niepubliczny Punkt Przedszkolny w Centrum Edukacji i Rozwoju Dziecka \u201e\u017baczek\u201d (2007). Wzrost zainteresowania prowadzeniem takich plac\u00f3wek nast\u0105pi\u0142 w latach 2009-2011. Jego efektem by\u0142o zorganizowanie 3 niepublicznych przedszkoli w najm\u0142odszych osiedlach Mielca. *Niepubliczne Przedszkole \u201eMistrzowie Zabawy\u201d, powsta\u0142o w 2010 r. z inicjatywy Jolanty St\u0119pie\u0144 i przy wsparciu jej m\u0119\u017ca Jacka St\u0119pnia. Mie\u015bci si\u0119 w domu rodzinnym przy ul. Budowlanej 12 (osiedle Dziubk\u00f3w). Jego organem prowadz\u0105cym jest Jolanta St\u0119pie\u0144, kt\u00f3ra ponadto pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora. Plac\u00f3wka funkcjonuje w og\u00f3lnopolskiej sieci plac\u00f3wek \u201eMistrzowie Zabawy\u201d. Posiada akredytacj\u0119 Ministerstwa Pracy i Polityki Spo\u0142ecznej na prowadzenie szkole\u0144 dla opiekun\u00f3w dzieci\u0119cych, uprawniaj\u0105cych do pracy w \u017c\u0142obkach. Poza zaj\u0119ciami standardowymi prowadzi: j\u0119zyk angielski, logorytmik\u0119, logopedyczne zabawy grupowe, gimnastyk\u0119 tw\u00f3rcz\u0105, k\u00f3\u0142ko muzyczne i wczesn\u0105 nauk\u0119 czytania metod\u0105 symultaniczno-sekwencyjn\u0105 prof. J. Cieszy\u0144skiej. *Niepubliczne Przedszkole \u201eSzcz\u0119\u015bliwe Dziecko\u201d, rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 od roku szkolnego 2009\/2010. \u00a0Jego siedzib\u0105 jest budynek przy ul. Kard. Stefana Wyszy\u0144skiego 4A\/6 (osiedle Smoczka). Za\u0142o\u017cycielk\u0105 i organem prowadz\u0105cym jest Agnieszka Jastrz\u0119bska, a dyrektorem Agnieszka Kopacz. Obok zaj\u0119\u0107 standardowych plac\u00f3wka prowadzi: gimnastyk\u0119, rytmik\u0119, j\u0119zyk angielski, zaj\u0119cia logopedyczne, p\u0142ywanie, taniec, k\u00f3\u0142ko teatralne, artreterapi\u0119, katechez\u0119 \u00a0i zaj\u0119cia w ramach projektu \u201eMali Odkrywcy\u201d.*Niepubliczny Punkt Przedszkolny w Centrum Edukacji i Rozwoju Dziecka \u201e\u017baczek\u201d, prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 od roku szkolnego 2007\/2008. \u00a0Zajmuje pomieszczenia w budynku przy ul. F. Chopina 18A. Organem prowadz\u0105cym i dyrektorem jest Danuta Stycze\u0144. Poza programem wychowania przedszkolnego prowadzone s\u0105 zaj\u0119cia edukacji prozdrowotnej, j\u0119zyk angielski, zaj\u0119cia logopedyczne, zaj\u0119cia ruchowe z elementami gimnastyki korekcyjnej i zaj\u0119cia umuzykalniaj\u0105ce z elementami ta\u0144ca. *Przedszkole Niepubliczne \u201eBajkowe Przedszkole\u201d, zosta\u0142o uruchomione 5 IX 2011 r. z inicjatywy Fabioli S\u0142y\u015b-Rolek przy wsparciu m\u0119\u017ca Mariusza Rolka. Organem prowadz\u0105cym jest Fabiola S\u0142y\u015b-Rolek, a dyrektorem Anna \u015apiewak. Plac\u00f3wka prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 w budynku przy ul. Metalowc\u00f3w 19 (osiedle Dziubk\u00f3w). Zaj\u0119ciami dodatkowymi s\u0105: j\u0119zyk angielski, rytmika, gimnastyka korekcyjna, zaj\u0119cia logopedyczne i teatralne oraz spotkania z oligofrenopedagogiem. Plac\u00f3wka wsp\u00f3\u0142pracuje z Przedszkolami Miejskimi nr 9 i 16. Od lutego 2013 r. uruchomiono fili\u0119 przy ul. H. Sienkiewicza 67.*Przedszkole Niepubliczne Si\u00f3str Karmelitanek Dzieci\u0105tka Jezus \u2013 plac\u00f3wka zosta\u0142a przedstawiona w ramach has\u0142a: Karmelitanki Dzieci\u0105tka Jezus (tom 3, str. 297). *Przedszkole Niepubliczne \u201eMali Odkrywcy\u201d, rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 23 VI 2012 r., a pierwsze zaj\u0119cia odby\u0142y si\u0119 2 VII. Siedzib\u0105 plac\u00f3wki jest CHU \u201ePasa\u017c\u201d przy ul. Dworcowej 4. \u00a0Za\u0142o\u017cycielk\u0105 i organem prowadz\u0105cym jest Katarzyna Kwiatek, a dyrektorem Maria Bia\u0142ek. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 programowa plac\u00f3wki prowadzona jest na podstawie programu \u201eDobry start przedszkolaka\u201d Moniki Ro\u015bciszewskiej-Wo\u017aniak, wzbogaconego o inne metody i programy. Zaj\u0119cia edukacyjne obejmuj\u0105 tematyk\u0119: spo\u0142eczn\u0105, przyrodnicz\u0105, j\u0119zykow\u0105, matematyczn\u0105, muzyczn\u0105 i plastyczn\u0105, a ich uzupe\u0142nieniem s\u0105 r\u00f3\u017cne formy zaj\u0119\u0107 ruchowych. W 2018 r. czynne by\u0142y Niepubliczne Przedszkola (lub Przedszkola Niepubliczne): Si\u00f3str Karmelitanek Dzieci\u0105tka Jezus, „Szcz\u0119\u015bliwe Dziecko”, „Bajkowe Przedszkole”, „Mistrzowie Zabawy”, „Mali Odkrywcy”, Artystyczno-J\u0119zykowe przy Centrum Edukacji i Rozwoju Dziecka „\u017baczek”, „S\u0142oneczko”, „Bajkowa Akademia”, „\u015aw. J\u00f3zefa” i „Mieleckie Smerfy”. W roku szkolnym 2022\/2023 przyby\u0142o 1 przedszkole niepubliczne, a do 13 przedszkoli niepublicznych ucz\u0119szczalo 1099 dzieci.\u00a0<\/p>\r\n

*Wykaz przedszkoli niepublicznych – stan na koniec 2025 r.: NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE „BAJKOWA AKADEMIA”<\/strong> przy ul. Wojs\u0142awskiej 23, organ prowadz\u0105cy: Stowarzyszenie Inicjatyw Spo\u0142ecznych. NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE „MALI ODKRYWCY”<\/strong> przy ul. Dworcowej 4, organ prowadz\u0105cy: Katarzyna Kwiatek-Kru\u017cel. PRZEDSZKOLE NIEPUBLICZNE „MISTRZOWIE ZABAWY”<\/strong> przy ul. Budowlanej 12, organ prowadz\u0105cy: Jolanta Kordas. NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE DWUJ\u0118ZYCZNE „SZCZ\u0118\u015aLIWE DZIECKO”<\/strong> przy ul. S. Wyszy\u0144skiego 4A\/1-4A\/6, 4A\/8 i Jagiello\u0144czyka 13\/2, organ prowadz\u0105cy: Agnieszka Jastrz\u0119bska. NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE ARTYSTYCZNO-J\u0118ZYKOWE przy CENTRUM EDUKACJI I ROZWOJU DZIECKA „\u017bACZEK” <\/strong>przy ul. F. Chopina, organ prowadz\u0105cy: Barbara Maj. NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE TERAPEUTYCZNE „S\u0141ONECZKO”<\/strong> przy ul. Botanicznej 4, organ prowadz\u0105cy: Stowarzyszenie Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci Autystycznych i Niepe\u0142nosprawnych SUNRISE. PRZEDSZKOLE NIEPUBLICZNE\u00a0 „BAJKOWE PRZEDSZKOLE”<\/strong> przy ul. Metalowc\u00f3w 19 i H. Sienkiewicza 67, organ prowadz\u0105cy: Fabiola S\u0142y\u015b-Rolek. PRZEDSZKOLE<\/strong> NIEPUBLICZNE SI\u00d3STR KARMELITANEK <\/strong>\u00a0przy ul. D\u0119bickiej 2, organ prowadz\u0105cy: Prowincja Krakowska Zgromadzenie Si\u00f3str Karmelitanek Dzieciatka Jezus. NIEPUBLICZNE INTEGRACYJNE PRZEDSZKOLE \u015aWI\u0118TEGO J\u00d3ZEFA<\/strong> przy ul. Wolno\u015bci 110, organ prowadz\u0105cy: Micha\u0142 Krempa. NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE „MIELECKIE SMERFY”<\/strong> przy ul. J. Kili\u0144skiego 91A\/B, organ prowadz\u0105cy: Cezary Schiff. NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE TERAPEUTYCZNE \u015aWI\u0118TEGO J\u00d3ZEFA<\/strong> przy ul. Wolno\u015bci 164\/2, organ prowadz\u0105cy: Micha\u0142 Krempa. NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE TERAPEUTYCZNE „WESO\u0141Y BALONIK” <\/strong>przy ul. Wojs\u0142awskiej 278, organ prowadz\u0105cy: Polskie Stowarzyszenie na rzecz Os\u00f3b z Niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105 Intelektualn\u0105 Ko\u0142o w Mielcu. NIEPUBLICZNY TERAPEUTYCZNY PUNKT PRZEDSZKOLNY ZUZIA<\/strong> przy ul. Legion\u00f3w 33, organ prowadzacy: Grupa MPD Sp. z o.o. NIEPUBLICZNE INTEGRACYJNE LE\u015aNE PRZEDSZKOLE\u00a0<\/strong> przy ul. Wiejskiej 31, organ prowadz\u0105cy: Natalia Grzesik.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 1 IM. KUBUSIA PUCHATKA<\/strong>\u00a0przy ul. A. Mickiewicza 51 zosta\u0142o zorganizowane w 1946 r. z inicjatywy przewodnicz\u0105cego MRN i wiceburmistrza Jana Chru\u015bciela jako Przedszkole Robotniczego Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Dzieci w Mielcu. Pocz\u0105tkowo boryka\u0142o si\u0119 z wieloma trudno\u015bciami, m.in. nie posiada\u0142o odpowiedniego sprz\u0119tu i zabawek, cierpia\u0142o na brak dostatecznych \u015brodk\u00f3w na do\u017cywianie dzieci, a teren wok\u00f3\u0142 obiektu by\u0142 nieuporz\u0105dkowany i nieogrodzony. Od 1949 r. zacz\u0119to korzysta\u0107 z funduszy TPD w Rzeszowie, tote\u017c sytuacja finansowa poprawi\u0142a si\u0119. W 1952 r. nadbudowano jedno pi\u0119tro, uzyskuj\u0105c lepsze warunki lokalowe, a w 1960 r. plac\u00f3wka zosta\u0142a w\u0142\u0105czona do sieci pa\u0144stwowej jako Przedszkole Pa\u0144stwowe nr 1. Na terenie przedszkolnym urz\u0105dzono alejki i zbudowano ma\u0142\u0105 architektur\u0119 zabawow\u0105. W 1966 r. rada pedagogiczna podj\u0119\u0142a decyzj\u0119 o pracy nad programem \u201ePrzedszkole wiod\u0105ce z uwzgl\u0119dnieniem pracy z dzieckiem na powietrzu\u201d. Rozwini\u0119to r\u00f3\u017cne formy pracy artystycznej i wprowadzono wiele zaj\u0119\u0107 z dzie\u0107mi na wolnym powietrzu, m.in. spo\u017cywano posi\u0142ki w specjalnie zbudowanej mini-sto\u0142\u00f3wce. Te i inne nowatorskie pomys\u0142y, kt\u00f3rych inspiratork\u0105 by\u0142a najcz\u0119\u015bciej dyrektor Zofia W\u0119grzyn, sprawi\u0142y, \u017ce plac\u00f3wce powierzano wi\u0119kszo\u015b\u0107 konferencji metodycznych nauczycieli przedszkolnych i nazywano j\u0105 \u201ebazow\u0105\u201d. Specjalne podzi\u0119kowanie za owocna prac\u0119 przes\u0142a\u0142 minister o\u015bwiaty i szkolnictwa wy\u017cszego, a zainteresowanie przedszkolem wykaza\u0142y tak\u017ce redakcje \u201eWychowania Przedszkolnego\u201d i \u201eMisia\u201d. Nie zapominano o TPD-owskim rodowodzie i systematycznie wsp\u00f3\u0142pracowano z t\u0105 organizacj\u0105, a nawet przez wiele lat udost\u0119pniano cz\u0119\u015b\u0107 pomieszcze\u0144 na pi\u0119trze na siedzib\u0119 mieleckiego ZM TPD. W 1996 r. w ogrodzie przedszkolnym odby\u0142a si\u0119 uroczysta akademia z okazji 50-lecia dzia\u0142alno\u015bci plac\u00f3wki, w kt\u00f3rej poza spo\u0142eczno\u015bci\u0105 przedszkola uczestniczyli byli nauczyciele i pracownicy oraz absolwenci. W 1998 r. przeprowadzono modernizacj\u0119 budynku, unowocze\u015bniaj\u0105c pomieszczenia i wyposa\u017cenie. W 2000 r., po przeprowadzeniu referendum, podj\u0119to decyzj\u0119 o nazwaniu przedszkola imieniem Kubusia Puchatka. Od tego czasu corocznie organizowane s\u0105 imprezy zwi\u0105zane tematycznie z t\u0105 bajkowa postaci\u0105, m.in. \u201eJesienny bal z Kubusiem Puchatkiem\u201d. Przedszkole jest g\u0142\u00f3wnym organizatorem corocznych mi\u0119dzyprzedszkolnych akcji \u201ePuzzle moj\u0105 uk\u0142adank\u0105\u201d i \u201ePom\u00f3\u017cmy zwierz\u0119tom le\u015bnym przetrwa\u0107 zim\u0119\u201d. Prowadzone s\u0105 zaj\u0119cia dodatkowe: rytmika, j\u0119zyk angielski, spotkania teatralne i nauka p\u0142ywania oraz warsztaty (logopedyczne, plastyczne, teatralne i informatyczne. W roku szkolnym 2005\/2006 do 5 oddzia\u0142\u00f3w przedszkola ucz\u0119szcza 130-135 dzieci. W kolejnych latach wykonano szereg remont\u00f3w bie\u017c\u0105cych oraz unowocze\u015bniano wyposa\u017cenie. Plac\u00f3wka jest organizatorem mi\u0119dzyprzedszkolnego konkursu uk\u0142adania puzzli.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Zofia Bogdan (?-1955), Marta Lonczak (1955-1956), Zofia W\u0119grzyn (1956-1976), Zofia Kamuda (1976-1981), Maria Cabaj (1981-1998), Gra\u017cyna Stachowicz (1998-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1956-2005:<\/strong>\u00a0J\u00f3zefa Buziak, El\u017cbieta Ciejka, Halina Cyran, Czes\u0142awa Dro\u017cd\u017c, Agata Duracz, Stanis\u0142awa Flis, Zofia Halada, Maria Jarmoluk, Renata Kmiecik, Czes\u0142awa Korpanty, Marta Lonczak, Wanda Piekarska, Halina Pyzikiewicz, Ewa Sasor, Helena Sasor, Wies\u0142awa Skowronek, Halina Wolska, Beata Wrzesie\u0144 i Zofia Zaskalska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Anna Bernat, Maria Bia\u0142ek, Agnieszka Borek, Lidia Borowiec-Decowska, Magdalena Broda, Dorota Chrab\u0105szcz, Barbara Czajowska, Marta Gromny, Aneta Hyjek, Renata Hyjek, Danuta Kaczor, Izabela Kardy\u015b, s. Anna Kawecka, Daria Kijak-Kotwica, Maciej Koszty\u0142a, s. Monika Kotwica, Marta Ko\u017abiel, Gra\u017cyna Kulpa, Monika Lwowska, Anna \u0141\u0105cz-Gaj, Ewa Maziarz, Iwona Maziarz, Magdalena Mi\u0142o\u015b, Barbara Pach, Agnieszka Pastuszka, Ewa P\u0142owecka, Danuta Podraza, Justyna Rajca, Dorota Rudolf, Anna Stefaniak, Joanna Szatkowska, Ma\u0142gorzata Taras.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 2<\/strong>\u00a0przy ul. Lwowskiej 3 jest kontynuatorem dzia\u0142alno\u015bci Ochronki Towarzystwa \u015bw. Wincentego a\u2019 Paulo i Pa\u0144stwowego Przedszkola nr 2. Budynek przedszkolny zbudowano w latach 1935-1936 z inicjatywy biskupa Franciszka Lisowskiego wizytuj\u0105cego w 1935 r. parafi\u0119 \u015bw. Mateusza. Do nowego obiektu przeniesiono Ochronk\u0119, kt\u00f3ra prowadzi\u0142y siostry j\u00f3zefitki. (Szerzej w has\u0142ach: J\u00f3zefitki i Ochronka.) W czasie okupacji hitlerowskiej siostry prowadzi\u0142y sierociniec oraz przygotowywa\u0142y posi\u0142ki dla najubo\u017cszych i potrzebuj\u0105cych. Po wojnie powr\u00f3ci\u0142y do prowadzenia sieroci\u0144ca i przedszkola. W 1949 r. w\u0142adze o\u015bwiatowe zlikwidowa\u0142y dzieciniec, pozostawiaj\u0105c j\u00f3zefitkom prowadzenie przedszkola. W 1951 r. rozwi\u0105zano Towarzystwo \u015bw. Wincentego a\u2019 Paulo, w 1954 r. przej\u0119to na w\u0142asno\u015b\u0107 skarbu pa\u0144stwa budynek Ochronki i teren, na kt\u00f3rym si\u0119 znajdowa\u0142. W zaj\u0119ciach prowadzonych przez siostry j\u00f3zefitki dominowa\u0142y formy artystyczne i ruchowe, a ponadto sporo czasu po\u015bwi\u0119cano na nauk\u0119 modlitwy i inne formy wychowania religijnego. Szczeg\u00f3lnym zainteresowaniem mieleckiego spo\u0142ecze\u0144stwa cieszy\u0142y sie przez wiele lat \u201eJase\u0142ka\u201d. 28 XII 1961 r. w\u0142adze administracyjne zakaza\u0142y siostrom prowadzenia przedszkola, a w 1963 r. przymusowo je wysiedli\u0142y. W obiekcie od 1 I 1962 r. zorganizowano \u015bwieckie Pa\u0144stwowe Przedszkole nr 2. W pierwszych latach jego funkcjonowania przeprowadzono modernizacj\u0119 budynku, dostosowuj\u0105c go do wymaga\u0144 dydaktyczno-wychowawczych, a tak\u017ce ogrodu, kt\u00f3ry urz\u0105dzono dla potrzeb zabaw i gier dzieci\u0119cych. Po staraniach na pocz\u0105tku lat 90. parafia \u015bw. Mateusza w Mielcu otrzyma\u0142a 24 III 1993 r. od w\u0142adz pa\u0144stwowych prawo w\u0142asno\u015bci budynku i parceli przedszkolnej. Uwzgl\u0119dniaj\u0105c jednak braki lokalowe mieleckich plac\u00f3wek o\u015bwiatowo-wychowawczych parafia wynaj\u0119\u0142a bezp\u0142atnie budynek i parcel\u0119 Miejskiemu Przedszkolu nr 2. Plac\u00f3wka ta kontynuuje artystyczne tradycje swych poprzednik\u00f3w i prowadzi wiele form kulturalno-rekreacyjnych, m.in.: Bal Ma\u0142ego Ekologa, Dzie\u0144 Czy\u015bciocha, Igraszki teatralne, Spotkania Wielkanocne, Spotkania Wigilijne-Jase\u0142ka, bale karnawa\u0142owe oraz k\u00f3\u0142ka zainteresowa\u0144: baletowe, plastyczne, recytatorskie i teatralne. Przedszkole prowadzi te\u017c akcje ekologiczne np. zbi\u00f3rki makulatury i baterii, dzi\u0119ki kt\u00f3rym organizowane s\u0105 wycieczki. Ucz\u0119szcza oko\u0142o 80 dzieci w trzech oddzia\u0142ach. Wykonano szereg remont\u00f3w bie\u017c\u0105cych oraz unowocze\u015bniano wyposa\u017cenie. W 2008 r. dotychczasowa dyrektor Teresa Rykowska przesz\u0142a na emerytur\u0119, a nowym dyrektorem plac\u00f3wki zosta\u0142a Danuta Wiszy\u0144ska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Marta L\u0105czak (1964-1983), Teresa Rykowska (1983-2008), Danuta Wiszy\u0144ska (2008-2021), Karolina K\u0119dzior (2021-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1964-2005:<\/strong>\u00a0Zofia Baniak, \u0141ucja Borowiec, Maria Cukierda, Bogus\u0142awa Garbacz, Alicja Gumienna, Barbara Jankowska, J\u00f3zefa Miku\u0142a, Helena Ozimek, Marzena Sanecka, Alicja Sowizdrza\u0142, Maria Sudo\u0142, Danuta Wiszy\u0144ska, Anna Wr\u00f3bel.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Anna Bernat, Maria Bia\u0142ek, Marlena Bidu\u015b, Agnieszka Brodowska, Ma\u0142gorzata Cichowska, Barbara Czajowska, Przemys\u0142aw Gabik, Bogus\u0142awa Garbacz, Krystyna Januszewska-Podp\u0142omyk, Bo\u017cena J\u0119drychowska, s. Anna Kawecka, Magdalena Klapa, Jolanta Kozio\u0142, Karolina Kozio\u0142, Gra\u017cyna Kulpa, Katarzyna Madej, Magdalena Mi\u0142o\u015b, Beata Mizera, Iwona Pa\u0144czyk, Agnieszka Pastuszka, ks. Jerzy Ptak, Jadwiga Pyzikiewicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 3 (wcze\u015bniej PA\u0143STWOWE PRZEDSZKOLE NR 3)<\/strong>\u00a0przy ul. Ossoli\u0144skich 1 zosta\u0142o wybudowane w latach 1966-1967 i oddane do u\u017cytku 1 VII 1967 r. W obiekcie urz\u0105dzono 4 sale zaj\u0119\u0107 dla 4 oddzia\u0142\u00f3w oraz sal\u0119 gimnastyczno-imprezow\u0105. \u00a0Pierwszym kierownikiem plac\u00f3wki mianowano Rozali\u0119 Biernat. Od 1970 r. zak\u0142adem opieku\u0144czym by\u0142 Wydzia\u0142 G\u0142\u00f3wnego Mechanika WSK Mielec, a od 1972 r. Wydzia\u0142 23 WSK. Poza siedzib\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 PP nr 3 prowadzi\u0142o Ognisko Przedszkolne przy ODK MSM (do 1983 r.). Dzia\u0142alno\u015b\u0107 dydaktyczno-wychowawcz\u0105 wzbogacano ciekawymi spotkaniami, m.in. z reprezentacj\u0105 Kuby w siatk\u00f3wce juniorek (gra\u0142a w turnieju w Mielcu), olimpijczykiem Henrykiem Trembickim (Tokio, 1964, podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w), prezesem ZIW w Mielcu Stanis\u0142awem Majorem, dzie\u0107mi niemieckimi i artystami z ZPiT \u201eMazowsze\u201d. W latach 1980-2004 funkcj\u0119 dyrektora pe\u0142ni\u0142a Zofia Cycule\u0144ko. W tym okresie wa\u017cniejszymi wydarzeniami by\u0142y: podzi\u0119kowania od Ojca \u015awi\u0119tego Jana Paw\u0142a II za list gratulacyjny od spo\u0142eczno\u015bci przedszkola, utworzenie grupy integracyjnej i wygospodarowanie dodatkowej sali na jej dzia\u0142alno\u015b\u0107, przeprowadzenie remontu (z udzia\u0142em rodzic\u00f3w i pracownik\u00f3w przedszkola), nawi\u0105zanie wsp\u00f3\u0142pracy z Domem Pomocy Spo\u0142ecznej i Klubem Seniora w SDK oraz wystawienie \u201eJase\u0142ek\u201d w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. W ramach zaj\u0119\u0107 dodatkowych zorganizowano k\u00f3\u0142ka plastyczne, teatralne i taneczne. Uczestniczono w akcji charytatywnej \u201eG\u00f3ra grosza\u201d oraz akcji \u201eCa\u0142a Polska czyta dzieciom\u201d (ca\u0142y rok 2004\/2005 uczniowie z Gimnazjum nr 2 czytali przedszkolakom bajki). Od 2005 r., po przeprowadzonym konkursie, stanowisko dyrektora obj\u0119\u0142a Bo\u017cena Budaj. Sukcesami tego roku by\u0142y m.in.: 3 miejsce na I etapie i 2 miejsce na II etapie Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Plastycznego \u201eZapobiegajmy po\u017carom\u201d. W dalszych latach wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i inne remonty wewn\u0119trzne oraz zmodernizowano plac zabaw, a tak\u017ce unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. Przedszkole ma status plac\u00f3wki integracyjnej. \u00a0Jest organizatorem konkurs\u00f3w dla dzieci niepe\u0142nosprawnych. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i inne remonty wewn\u0119trzne oraz zmodernizowano plac zabaw, a tak\u017ce unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. Przedszkole ma status plac\u00f3wki integracyjnej. \u00a0Jest organizatorem konkurs\u00f3w dla dzieci niepe\u0142nosprawnych. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i inne remonty wewn\u0119trzne oraz zmodernizowano plac zabaw, a tak\u017ce unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. Przedszkole ma status plac\u00f3wki integracyjnej. \u00a0Jest organizatorem konkurs\u00f3w dla dzieci niepe\u0142nosprawnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Rozalia Biernat (1967\u20131980), Zofia Cycule\u0144ko (1980\u20132004), Bo\u017cena Budaj (2005\u20132025), Monika Herchel (2025-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1967-2005:<\/strong>\u00a0Olga Apollo, Maria Baran, Maria Bia\u0142ek, Marta Bia\u0142ek, Bo\u017cena Budaj, Danuta Dziadosz, W\u0142adys\u0142awa Fila, El\u017cbieta Gaj, El\u017cbieta Kaczmarczyk, Barbara Kapinos, Maria Komisarz, J\u00f3zefa Kubik, Jadwiga \u0141\u0119pa, Kazimiera Magda, Barbara M\u0105dro, Jadwiga Mleczko, Urszula Pietruszka, Krystyna Skowron, Barbara Smolak, Zofia Strza\u0142ka, Renata Szume\u0142da, Anna Wojciechowska, Helena Wojnarowska, Janina Wra\u017ce\u0144, Sabina Wnuk, Zofia Zych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Gra\u017cyna Babula, Anna Bernat, Tomasz Borz\u0119cki, Magdalena Falarz, Anna Foryt, Dorota Frydrych-Fila, Karolina Gajek, Magdalena Go\u0142\u0105b, Beata Grabiec, Monika Herchel, Katarzyna Jaszcz, Ewa Jaworska, Bo\u017cena J\u0119drychowska, Barbara Kapinos, Jolanta Kapusta, Magdalena Kobiela, Ma\u0142gorzata Krawczyk, Maciej Kuku\u0142ka, Matylda Leja (Kurmaniak), Krzysztof Lis, Anna \u0141\u0105cz-Gaj, Ewa Micha\u0142ek, Marcelina Mosior-\u015awi\u0107, Joanna Osnowska, Katarzyna Pru\u015b, Regina Romaszuk, Monika Seku\u0142a, Barbara Smolak, Maciej \u015awiatowiec, Joanna Trela-Gudz, Ilona Zmorzy\u0144ska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 4 (wcze\u015bniej PA\u0143STWOWE PRZEDSZKOLE NR 4)<\/strong>\u00a0przy ul. Sp\u00f3\u0142dzielczej 2 zosta\u0142o wybudowane w 1972 r. i rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 od roku szkolnego 1972\/1973. Jego pierwsz\u0105 dyrektork\u0105 i organizatork\u0105 by\u0142a Maria Sroka. W pierwszych latach pracy plac\u00f3wka boryka\u0142a si\u0119 z k\u0142opotami sprz\u0119towymi, ale pomoc opieku\u0144czych wydzia\u0142\u00f3w WSK i p\u00f3\u017aniej Zak\u0142adu Aparatury Paliwowej pozwoli\u0142a na skompletowanie wyposa\u017cenia sal i pomieszcze\u0144 oraz \u00a0przedszkolnego ogrodu. Funkcjonowa\u0142y cztery oddzia\u0142y, a przez niekt\u00f3re lata organizowano dodatkowo oddzia\u0142 pi\u0105ty, w zale\u017cno\u015bci od potrzeb \u015brodowiska. Od pocz\u0105tku funkcjonowania plac\u00f3wka wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z pobliskim Osiedlowym Domem Kultury MSM, g\u0142\u00f3wnie poprzez udzia\u0142 w imprezach artystycznych (\u201ePrzegl\u0105dy Tw\u00f3rczo\u015bci Przedszkolnej\u201d) i rekreacyjnych. W 1974 r. zorganizowano dla dzieci nauk\u0119 p\u0142ywania. Z czasem doposa\u017cono przedszkole oraz rozwini\u0119to r\u00f3\u017cne formy pracy z dzie\u0107mi, korzystaj\u0105c z funkcjonalnie urz\u0105dzonej sali gimnastycznej. \u00a0Organizowane s\u0105 w niej uroczysto\u015bci i imprezy (np. \u201eKalambury\u201d, \u201eSzansa na sukces\u201d, \u201eWierszykowo\u201d), zaj\u0119cia dodatkowe, m.in.: rytmika, gimnastyka korekcyjna, szachy i j\u0119zyk angielski oraz k\u00f3\u0142ka: taneczno-wokalne \u201eRozta\u0144czona Gromagka\u201d, teatralne \u201eFigielek\u201d i matematyczne. W 2003 r. zorganizowano nauk\u0119 p\u0142ywania, nawi\u0105zuj\u0105c do tradycji z lat 70. Organizowane s\u0105 akcje dobroczynne: \u201eMiko\u0142ajki dla dzieci ze Szpitala Powiatowego w Mielcu\u201d, \u201eKiermasz \u015awi\u0105teczny\u201d, \u201eNa rzecz zwierz\u0105t ze schroniska\u201d i \u201eKonkurs plastyczny w ramach Wielkiej Orkiestry \u015awiatecznej Pomocy\u201d. Przedszkole bierze te\u017c udzia\u0142 w akcji \u201eCa\u0142a Polska czyta dzieciom\u201d, co zg\u0142oszono do Fundacji ABCXXI. Poza tradycyjn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z Sp\u00f3\u0142dzielczym Domem Kultury MSM od kilku lat plac\u00f3wka wsp\u00f3\u0142pracuje tak\u017ce z Klubem Seniora \u201e\u201dPogodna Jesie\u0144\u201d oraz Samorz\u0105dowym Centrum Kultury, uczestnicz\u0105c w przegl\u0105dach grup tanecznych \u201ePasikonik\u201d, grup teatralnych \u201eScena\u017ceria\u201d i innych imprezach dla ma\u0142ych dzieci. Przedszkole wydaje \u201eGazetk\u0119 Przedszkolaka\u201d, rozprowadzan\u0105 w\u015br\u00f3d rodzic\u00f3w. Od 2005 r. uruchomiono w\u0142asn\u0105 stron\u0119 internetow\u0105. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i inne remonty wewn\u0119trzne oraz unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Maria Sroka (1972-1988), Jadwiga Kamuda (1988-2003), El\u017cbieta \u015awistro (2003-2023), Marta Ko\u017abiel (2023-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1972-2005:<\/strong>\u00a0Gra\u017cyna Adamczyk, Krystyna Adamiak, Zofia B\u0142achowicz, \u0141ucja Borowiec, W\u0142adys\u0142awa Brzoza, Helena Butryn, Gra\u017cyna Ciepiela, Pelagia D\u0119bicka, Felicja Dziuba, Barbara Kara\u015b, Wies\u0142awa Korbiel, Maryla Kotwica, Renata Kusak, W\u0142adys\u0142awa Kwa\u015bniewska, Kazimiera Lewiarz, Ewa Pa\u0142asz, Kazimiera Pazdro, Teresa Polak, El\u017cbieta Rudnik, Danuta Rusin, Jolanta Siedl\u0119czka, J\u00f3zefa Skop, Halina Sk\u00f3ra, Maria Staniszewska, J\u00f3zefa Strz\u0119pka, Barbara Szot, Krystyna \u015aliwa, Anna Wi\u0105cek, El\u017cbieta Wo\u017aniak i Wies\u0142awa Wrona.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Barbara Czajowska, Magdalena Falarz, Ewa G\u0142\u00f3d, Marcelina Kacz\u00f3wka, Jadwiga Kamuda, Barbara M\u0105dro, Joanna Nowakowska, Agata Paw\u0142usiak, Halina Piechota, Ewelina Rado\u0144, Kinga St\u0119pie\u0144, Joanna Szatkowska, Katarzyna Szypu\u0142a, Maciej \u015awiatowiec, Bo\u017cena \u015awiszcz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 6 (wcze\u015bniej PA\u0143STWOWE PRZEDSZKOLE NR 6)<\/strong>, wybudowano je w 1976 r. przy ul. Piotra Skargi w ramach budowy osiedla M. Kopernika. Otwarcie przedszkola nast\u0105pi\u0142o 19 VII 1976 r. Mia\u0142o pi\u0119\u0107 oddzia\u0142\u00f3w i przyj\u0119\u0142o 222 dzieci. Od pocz\u0105tku by\u0142o dobrze wyposa\u017cone, a ponadto posiada\u0142o \u0142adne otoczenie i dobrze zagospodarowany ogr\u00f3d. Du\u017c\u0105 pomoc otrzyma\u0142o od Wydzia\u0142u 06 WSK Mielec. Od pocz\u0105tku funkcjonowania wiele czasu przeznaczano na zaj\u0119cia artystyczne. W ostatnich latach przoduj\u0105 k\u00f3\u0142ko plastyczne i formacja cheerleaderek. W 2002 r. zorganizowano Klub Ma\u0142ego Europejczyka \u201eSz\u00f3steczka\u201d. Jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 zosta\u0142a zarejestrowana w Centrum Edukacji Europejskiej w Rzeszowie i Warszawie. W ramach dzia\u0142alno\u015bci Klubu ka\u017cdego roku dzieci bior\u0105 udzia\u0142 w konkursie \u201eEuropa w szkole\u201d, a w 2005 r. jedna z prac plastycznych zdoby\u0142a I miejsce w etapie wojew\u00f3dzkim. 13 I 2004 r. plac\u00f3wka otrzyma\u0142a certyfikat przyj\u0119cia do Rejonowej Rzeszowskiej Sieci Szk\u00f3\u0142 i Plac\u00f3wek Promuj\u0105cych Zdrowie i jest odt\u0105d \u201ePrzedszkolem Promuj\u0105cym Zdrowie\u201d. Corocznie, wsp\u00f3lnie z Przedszkolem Miejskim nr 13, organizuje Olimpiad\u0119 Sportow\u0105, w kt\u00f3rej udzia\u0142 bior\u0105 dzieci ze wszystkich przedszkoli mieleckich oraz z Woli Mieleckiej i Wylowa. Jako jedyne przedszkole w wojew\u00f3dztwie bierze udzia\u0142 w \u201eEuropejskim Dniu Wiosny\u201d (\u015bwi\u0119to dzieci i m\u0142odzie\u017cy w Europie) oraz wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 w akcjach charytatywnych o zasi\u0119gu europejskim: \u201eZ\u0142ot\u00f3wka na wod\u0119\u201d i \u201eKartka z Bies\u0142anu\u201d. Od wielu lat przedszkole wsp\u00f3\u0142pracuje ze Stowarzyszeniem im. Brata Alberta w Mielcu, m.in. dwa razy w roku organizowane s\u0105 akcje charytatywne pod has\u0142em \u201eDzieci \u2013 bli\u017aniemu\u201d, do kt\u00f3rych ch\u0119tnie przy\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 rodzice i sponsorzy. Prowadzona jest \u201eKronika Absolwent\u00f3w\u201d, kt\u00f3ra pomaga w \u015bledzeniu dalszych los\u00f3w wychowank\u00f3w. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i inne remonty wewn\u0119trzne oraz zmodernizowano plac zabaw i unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. \u201eSz\u00f3stka\u201d jest wsp\u00f3\u0142organizatorem (z Przedszkolem nr 13) mi\u0119dzyprzedszkolnej \u201eMa\u0142ej Olimpiady\u201d. W 2019 r. plac\u00f3wka otrzyma\u0142a Krajowy Certyfikat Przedszkola Promuj\u0105cego Zdrowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Helena Czerwi\u0144ska (1976-1985), Helena Sasor (1985-1991), El\u017cbieta Jachyra (1991-1994), Anna M\u0105dry (1994-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1976-2005<\/strong>: Beata Baran, Ludmi\u0142a Chmiel, W\u0142adys\u0142awa Cie\u015bla, Ewa Domaga\u0142a, Ewa Dziaduch, Ewa Graniczka, Barbara Hersztek, El\u017cbieta Jachyra, \u0141ucja Kaczmarczyk, Barbara Kiera\u015b, Alicja Koco\u0142, Gra\u017cyna Kokoszka, Iwona Ko\u0142acz, \u0141ucja Kr\u0119\u017cel, Bogus\u0142awa Kuku\u0142ka, Gra\u017cyna \u0141aba, Jadwiga \u0141\u0119pa, Maria Majcher, Dorota Ma\u0142odzi\u0144ska, Helena Mondziel, Danuta Myszka, Renata Nowak, Ewa Padwi\u0144ska, Maria Paluszek, Paulina Pryga, Halina Pyzikiewicz, Edyta Rembisz, \u00a0Urszula Ryba, Anna Sobczak, Joanna Sobol, Teresa Stala, \u0141ucja Strz\u0119pka, Danuta Szpakowska, Krystyna \u015aliwa, Agnieszka W\u0119grzyn, Helena Wojnarowska, Alicja Zachariasz, Beata Zaskalska, Bo\u017cena \u0179dzieb\u0142o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Ilona Babiec, Izabela Bieniek, Ewa Brajerska, Magdalena Broda, Ewa G\u0142owacka-Balon, Magdalena Go\u0142\u0105b, Barbara Hersztek, Katarzyna Jaszcz, Monika Ko\u015bcielny, Danuta Maziarz, Magdalena Mi\u0142o\u015b, Marcelina Mosior-\u015awi\u0107, Iwona Pa\u0144czyk, Paulina Pryga, Renata Stachowicz (Kud\u0142aty), Teresa Stawecka, Joanna Szatkowska, Anna Wo\u017aniak, Marcin Wo\u017aniak, Joanna Wrzesie\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 7<\/strong>, zosta\u0142o wybudowane przy ul. K. Pu\u0142askiego 3 i oddane do zagospodarowania 29 IX 1977 r. Jego pierwszym dyrektorem i organizatorem by\u0142a Maria Jemio\u0142o. Po 10 dniach, przy ogromnym zaanga\u017cowaniu personelu i rodzic\u00f3w, uda\u0142o si\u0119 jej doprowadzi\u0107 do pe\u0142nej gotowo\u015bci na przyj\u0119cie ponad 230 dzieci. Uroczyste rozpocz\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci odby\u0142o si\u0119 10 X 1977 r. Op\u00f3\u017anione prace budowlane spowodowa\u0142y, \u017ce do tego czasu cz\u0119\u015b\u0107 dzieci zapisanych do PP 7 czasowo przebywa\u0142a w Filii Przedszkola WSK nr 2. G\u0142\u00f3wny inwestor \u2013 Mielecka Sp\u00f3\u0142dzielnia Mieszkaniowa i zak\u0142ad opieku\u0144czy \u2013 OBR WSK Mielec przyczyni\u0142y si\u0119 do pe\u0142nego wyposa\u017cenia plac\u00f3wki, a po oddaniu do u\u017cytku przedszkolnego ogrodu sta\u0142a si\u0119 ona bardzo dobr\u0105 wizyt\u00f3wk\u0105 osiedla S. \u017beromskiego i miasta. Wprowadza\u0142a te\u017c nowo\u015bci do pracy z dzie\u0107mi, m.in. jako pierwsza w Mielcu zorganizowa\u0142a dla dzieci przedszkolnych wst\u0119pn\u0105 nauk\u0119 j\u0119zyka angielskiego. Wielokrotnie powierzano plac\u00f3wce organizacj\u0119 konferencji metodycznych, tak\u017ce o charakterze ponadregionalnym, m.in. 18 IV 1989 r. w PP 7 odby\u0142a si\u0119 Krajowa Konferencji Wizytator\u00f3w Wychowania Przedszkolnego. Innymi wa\u017cnymi wydarzeniami by\u0142y wizyta delegacji dyrektor\u00f3w plac\u00f3wek wychowania przedszkolnego z Rumunii (28 VIII 1987 r.) oraz uroczysto\u015bci z okazji 10-lecia Przedszkola (10 X 1987 r.). Tradycj\u0105 sta\u0142y si\u0119: andrzejki, miko\u0142ajki, jase\u0142ka, Bal Noworoczny, Dzie\u0144 Babci i Dziadka, Dzie\u0144 Matki, Dzie\u0144 Dziecka i Wiecz\u00f3r Wigilijny (od 2002). Odbywano spotkania z przedstawicielami r\u00f3\u017cnych zawod\u00f3w. Uczestniczono w konkursach i festiwalach mi\u0119dzyprzedszkolnych. Organizowano wyj\u015bcia do kina, teatru, muzeum i cyrku, a tak\u017ce wycieczki autokarowe do pobliskich miejscowo\u015bci, m.in.: Baranowa Sandomierskiego, Pilzna, Niwisk, Przec\u0142awia, Rzemienia i Chorzelowa oraz okolic Ci\u0119\u017ckowic. W programie zaj\u0119\u0107 dodatkowych wprowadzono gimnastyk\u0119 korekcyjn\u0105 i rytmik\u0119. Uczestniczono w akcjach \u201eI ty mo\u017cesz zosta\u0107 \u015awi\u0119tym Miko\u0142ajem\u201d oraz \u201ePom\u00f3\u017cmy zwierz\u0119tom le\u015bnym przetrwa\u0107 zim\u0119\u201d. Elementem wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym plac\u00f3wk\u0119 jest tak\u017ce oryginalna i niezwykle barwna plastyczna kompozycja przestrzenna w hallu, obrazuj\u0105ca aktualn\u0105 por\u0119 roku. Prowadzona jest strona internetowa przedszkola. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i inne remonty wewn\u0119trzne oraz zmodernizowano plac zabaw i unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Maria Jemio\u0142o (1977-1993), Wies\u0142awa P\u0119giel (1994-2023), Beata Baran (2023-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele (w latach 1977-2005):<\/strong>\u00a0Halina Augustyn, Maria Baran, W\u0142adys\u0142awa Bednarz, Maria Dudzik, Ewa Jakubowska-Ochalik, Bo\u017cena Kochanowska, Maria Koz\u0142owska, Ma\u0142gorzata Le\u015bniak, Krystyna Mrozek, Ma\u0142gorzata Olszewska, Bernadeta Reipold, Urszula Ryba, Teresa Rykowska, Maria Rzemie\u0144, Bo\u017cena Salamaga, Teresa Starzyk.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Gra\u017cyna Anto\u0144, Marta Armata, Anna Bernat (Kielin), Agnieszka Borek, Barbara Cis\u0142o, Barbara Czajowska, Magdalena Falarz, Ewa G\u0142owacka-Balon, Magdalena Go\u0142\u0105b, Beata Grabiec, Katarzyna Jaszcz, Marcelina Kacz\u00f3wka, Magdalena Kami\u0144ska, Bogumi\u0142a Kr\u0119\u017cel, Joanna \u0141ukasik, Magdalena Migryt, Ma\u0142gorzata Mira\u015b, Iwona Pa\u0144czyk, Beata Pa\u017adzior, Justyna Rajca, Katarzyna Sawicka-G\u0105sior, Monika Seku\u0142a, Teresa Stawecka, Joanna Szatkowska, Maciej \u015awiatowiec, Bo\u017cena \u015awiszcz, Bo\u017cena Wilk, Anna Wra\u017ce\u0144, Joanna Wrzesie\u0144, Joanna Wyst\u0119pek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 8<\/strong>, zosta\u0142o wybudowane przy ul. Ta\u0144skiego na powstaj\u0105cym osiedlu J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej os. Lotnik\u00f3w) w latach 1978-1979 i urz\u0105dzone przy udziale rodzic\u00f3w i pracownik\u00f3w przedszkola. Jego otwarcie nast\u0105pi\u0142o 1 III 1979 r. Od pocz\u0105tku cieszy\u0142o si\u0119 du\u017c\u0105 popularno\u015bci\u0105 (5 oddzia\u0142\u00f3w, 9 nauczycieli, oko\u0142o 200 dzieci) i nie by\u0142o w stanie przyj\u0105\u0107 wszystkich ch\u0119tnych. Ze wzgl\u0119du na prace budowlane (bloki mieszkalne, ulice, infrastruktura osiedlowa) pierwsze lata plac\u00f3wki by\u0142y bardzo trudne. Dodatkowym utrudnieniem by\u0142 brak gazu, tote\u017c korzystano z pomocy Przedszkola Spo\u0142ecznego TPD, znajduj\u0105cego si\u0119 w s\u0105siednim bloku mieszkalnym, a tak\u017ce Przedszkola Pa\u0144stwowego Nr 6 przy ul. Ks. P. Skargi. Szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 w tym okresie odegra\u0142a pierwsza dyrektorka przedszkola Wanda Frankiewicz, kt\u00f3ra uruchomi\u0142a funkcjonowanie plac\u00f3wki i inspirowa\u0142a \u015brodowisko do udzielania r\u00f3\u017cnych form pomocy. M.in. si\u0142ami spo\u0142ecznymi urz\u0105dzono ogr\u00f3d przedszkolny i wyposa\u017cano przedszkole w potrzebny sprz\u0119t. W latach 90. prowadz\u0105ca plac\u00f3wk\u0119 dyr. Zofia B\u0142achowicz doprowadzi\u0142a do wzbogacenia bazy dydaktycznej oraz podejmowania przez nauczycieli nowatorskich metod pracy z dzie\u0107mi. Kierunek ten utrzyma\u0142a i rozwija aktualna kadra pedagogiczna, kierowana przez dyr. Urszul\u0119 Ruck\u0105. Dba\u0142o\u015b\u0107 o wszechstronny rozw\u00f3j dziecka pozosta\u0142a priorytetem dzia\u0142alno\u015bci, ale szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 odgrywaj\u0105 w tej plac\u00f3wce formy (k\u00f3\u0142ka: plastyczne, taneczne i teatralne, wyst\u0119py, przegl\u0105dy, konkursy), s\u0142u\u017c\u0105ce tw\u00f3rczemu i artystycznemu rozwojowi dzieci. Innowacj\u0105 pedagogiczn\u0105 jest nauka czytania metod\u0105 Domana, Majchrzaka i Bogdanowicza, wprowadzana od najm\u0142odszych grup. Realizowane s\u0105 programy autorskie: \u201eMali Ekolodzy\u201d i \u201eMali Europejczycy\u201d oraz zaj\u0119cia dodatkowe z j\u0119zyka angielskiego, rytmiki i szach\u00f3w. Przedszkole wsp\u00f3\u0142pracuje z m.in. Fili\u0105 Miejskiej Biblioteki SCK i Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 Nr 9 im. W\u0142adys\u0142awa Jasi\u0144skiego \u201eJ\u0119drusia\u201d. Organizowane s\u0105 te\u017c m.in.: \u201edni otwarte\u201d, debaty pedagogiczne i psychologiczne, zaj\u0119cia pokazowe oraz r\u00f3\u017cne uroczysto\u015bci. Jedn\u0105 z nich by\u0142y obchody 25-lecia przedszkola, zorganizowane w roku szkolnym 2004\/2005. Aktualnie do plac\u00f3wki ucz\u0119szcza oko\u0142o 150 dzieci. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i inne remonty wewn\u0119trzne oraz zmodernizowano plac zabaw i unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. Za udzia\u0142 w og\u00f3lnopolskiej akcji \u201eBezpieczne wakacje\u201d w 2013 r. przedszkole otrzyma\u0142o \u00a0 certyfikat \u00a0\u201eBezpieczne przedszkole\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Wanda Frankiewicz (1979-1990), Zofia B\u0142achowicz (1990-1998), Urszula Rucka (1998-2018), Barbara Smajdor (2018-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1979\u20132005:<\/strong>\u00a0Agnieszka Ch\u0142opek, Ma\u0142gorzata Herula, El\u017cbieta Kaczmarczyk, Janina Kawa, Maria Kope\u0107, Miros\u0142awa Kotula, Stefania Krawiec, Bogus\u0142awa Krupa, Kazimiera Magda, Gra\u017cyna Olszowska, Jadwiga Pier\u00f3g, Anna Pszeniczna, Agata Przyby\u0142o-Olszewska, Halina Rzeszuci\u0144ska, Barbara Smajdor, El\u017cbieta Sobczyk, Maria Sudo\u0142, Anna Wojciechowska, Marta W\u00f3jcik, Anna Zi\u0119ba.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Agnieszka Borek, Agnieszka Brodowska, Barbara Czajowska, s. El\u017cbieta Figurniak, Bo\u017cena Golba, Danuta Kaczor, Karolina Kozio\u0142, Anna Lasota, Katarzyna Majka-Koszty\u0142a, Agnieszka Marek, Aneta Mazurkiewicz, Magdalena Migryt, Magdalena Mi\u0142o\u015b, Maria Mucha, Barbara Pach, Kinga Przeworska, Agata Pszeniczna, Jadwiga Pyzikiewicz, Justyna Rajca, Katarzyna Sawicka-G\u0105sior, Irena Sk\u00f3rska, El\u017cbieta Sobczyk, Danuta Sypek, Joanna Szatkowska, Joanna Trela-Gudz, Anna Wrzesie\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 9<\/strong>\u00a0zosta\u0142o wybudowane w 1980 r. przy ul. M. Pisarka 23 jako drugie na osiedlu J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej os. Lotnik\u00f3w). Oddanie do u\u017cytku nast\u0105pi\u0142o 14 VIII 1980 r. By\u0142 to budynek typu \u201eszwedzkiego\u201d, jeden z pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu wybudowanych w\u00f3wczas w Polsce. Jego pierwszym dyrektorem i organizatorem by\u0142a Krystyna Skowron. W rekordowo kr\u00f3tkim czasie (dwa tygodnie) \u00a0uda\u0142o si\u0119 jej oraz personelowi i rodzicom wyposa\u017cy\u0107 i urz\u0105dzi\u0107 plac\u00f3wk\u0119 tak, \u017ce dzia\u0142alno\u015b\u0107 mo\u017cna by\u0142o rozpocz\u0105\u0107 1 IX. W pierwszym roku ucz\u0119szcza\u0142o do\u0144 175 dzieci w 5 oddzia\u0142ach. Z czasem unowocze\u015bniono wn\u0119trze przedszkola oraz urz\u0105dzono ogr\u00f3d. W dzia\u0142aniach tych du\u017c\u0105 pomoc nie\u015bli rodzice oraz zak\u0142ad opieku\u0144czy ZUR-SOWI, wykonuj\u0105cy prace remontowe i modernizacyjne. Od 1989 r. nad dalszym rozwojem plac\u00f3wki czuwa\u0142y dyrektor J\u00f3zefa Strz\u0119pka i metodyk Maria Komisarz, dla kt\u00f3rej \u201edziewi\u0105tka\u201d by\u0142a od 1987 r. plac\u00f3wk\u0105 macierzyst\u0105 i miejscem wprowadzania nowych metod pracy z dzieckiem zgodnych z pedagogik\u0105 humanistyczn\u0105. Konsekwencj\u0105 tej nowatorskiej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142o cz\u0119ste powierzanie plac\u00f3wce organizacji konferencji i warsztat\u00f3w dla nauczycieli z Mielca i rejonu mieleckiego. W pierwszych latach XXI w. obok program\u00f3w MENiS realizowane s\u0105 programy autorskie nauczycieli: \u201eProfilaktyczna Szko\u0142a \u015awiadomego Bycia Sob\u0105\u201d, \u201eProgram Wychowawczy\u201d, \u201eRodzice w Przedszkolu\u201d, Program Ju\u017c Czytam\u201d, \u201eProgram Adaptacyjny\u201d. W 2002 r. Przedszkole zorganizowa\u0142o miejski konkurs plastyczny, kt\u00f3ry zainicjowa\u0142 organizacj\u0119 konkurs\u00f3w mi\u0119dzyprzedszkolnych w r\u00f3\u017cnych dziedzinach artystycznych. Funkcj\u0119 reprezentacyjn\u0105 plac\u00f3wki pe\u0142ni zesp\u00f3\u0142 taneczny \u201eDziewi\u0105teczka\u201d, kt\u00f3ry uczestniczy w r\u00f3\u017cnych imprezach mi\u0119dzyprzedszkolnych i prezentuje si\u0119 na uroczysto\u015bciach organizowanych we w\u0142asnej siedzibie. Spo\u015br\u00f3d wielu cyklicznych imprez szczeg\u00f3lnym zainteresowaniem ciesz\u0105 si\u0119: andrzejki z aukcj\u0105 prac dzieci\u0119cych, konkurs \u201eJesienne dziwade\u0142ka\u201d, bale choinkowe i kiermasze stroik\u00f3w \u015bwi\u0105tecznych, z kt\u00f3rych doch\u00f3d przeznaczony jest na zakup nowych zabawek. Okazjonalnie wydawane jest w\u0142asne pismo \u201eDziewi\u0105teczka\u201d. Od roku 2004\/2005 przedszkole nale\u017cy do Klubu Czytaj\u0105cych Przedszkoli w ramach akcji \u201eCa\u0142a Polska czyta dzieciom\u201d. Spo\u015br\u00f3d kontakt\u00f3w ze \u015brodowiskiem szczeg\u00f3lnie cennym jest wsp\u00f3\u0142praca z Warsztatami Terapii Zaj\u0119ciowej, funkcjonuj\u0105cymi tak\u017ce na osiedlu Lotnik\u00f3w. Pod koniec roku 2005\/2006 spo\u0142eczno\u015b\u0107 przedszkola przyj\u0119\u0142a nazw\u0119 \u201eBa\u015bniowa Kraina\u201d. W latach 2010-2012 wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. W jesieni 2010 r. obok budynku przedszkola zbudowano minielektrowni\u0119 wiatrow\u0105 (wiatrak), kt\u00f3rej wytwarzana energia s\u0142u\u017cy do grzania bie\u017c\u0105cej wody w pomieszczeniach przedszkolnych. Tak\u017ce w 2010 r. dotychczasowa dyrektor Barbara Grzech zosta\u0142a przeniesiona do Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu na stanowisko g\u0142\u00f3wnego specjalisty-koordynatora ds. przedszkoli, a obowi\u0105zki dyrektora przej\u0119\u0142a Krystyna Majka. Plac\u00f3wka jest organizatorem mi\u0119dzyprzedszkolnego konkursu plastycznego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Krystyna Skowron (1980-1989), J\u00f3zefa Strz\u0119pka (1989-1999), Barbara Grzech (1999-2010), Krystyna Majka (2010-2017), p.o. Anna Maryniak (2017-2018), Anna Maryniak (2018-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele:<\/strong>\u00a0Danuta Babiarz, Barbara Grzech, Maria Komisarz, Agnieszka Kowalska, Bo\u017cena \u0141\u0105czak, Beata Maciejowska, Krystyna Majka, Anna Maryniak, Helena Mondziel, Anna Ob\u0142udek, Alina P\u0119kalska, Urszula Pietruszka, Monika Saj, Bo\u017cena Salamaga, Krystyna Skowron, Rozalia S\u0142owik, Beata Sobowska, Ma\u0142gorzata Stefanik, J\u00f3zefa Strz\u0119pka i Anna \u015apiewak.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Barbara Anto\u0144, Kamila Babula, Anna Bekier, Agnieszka Borek, Tomasz Borz\u0119cki, Anna Brach, Anna Ciejka-Schab, Ma\u0142gorzata Dzieciuch, s. El\u017cbieta Figurniak, Dorota Grabiec, Katarzyna Klich, Monika Ko\u015bcielny, Maciej Kuku\u0142ka, Justyna Lange, Karolina Le\u015bniak, Joanna Le\u015bniowska, Katarzyna Majka-Koszty\u0142a, Edyta Martela, Anetra Mazurkiewicz, Ilona Mi\u0142oszewska, Ewelina Mucha-Zawierucha, Barbara Pach, Iwona Pa\u0144czyk, Maria Papaj, Edyta Pi\u0105tek, Agnieszka Podles, Katarzyna Pru\u015b, Dagmara Pszeniczna, Ewelina Rado\u0144, Agnieszka Romanek, Karolina Rudolf, Monika Seku\u0142a, Barbara Smajdor, Agnieszka Szczerba, Sandra Szpera, Eliza Szyprowska, Magdalena Trojanowska, Joanna Wrzesie\u0144, Ma\u0142gorzata Zych, Katarzyna \u017barkowska.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 12 IM. MARII KONOPNICKIEJ<\/strong>, rozpocz\u0119\u0142o dzia\u0142alno\u015b\u0107 jako Przedszkole nr 2 WSK Mielec w 1953 r. Organizatorem jego pracy i pierwszym dyrektorem by\u0142a Rozalia Biernat. W 1957 r. ulicy, przy kt\u00f3rej ulokowano plac\u00f3wk\u0119, nadano patronat Marii Konopnickiej. W 1971 r. w przedszkolnym ogrodzie zamontowano samolot M-2, podarowany przez Aeroklub Mielecki. 25 VI 1982 r. przedszkole przyj\u0119\u0142o imi\u0119 Marii Konopnickiej, a w uroczysto\u015bci uczestniczy\u0142 jej prawnuk Jan Bielecki. Nawi\u0105zano te\u017c kontakty z przedszkolem w Malborku i Muzeum M. Konopnickiej w \u017barnowcu. Odt\u0105d wiele form jego dzia\u0142alno\u015bci wi\u0105\u017ce si\u0119 z wa\u017cnymi datami z \u017cycia i tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 tej wielkiej polskiej poetki, m.in.: poranki z okazji rocznic urodzin i \u015bmierci, wycieczki do Muzeum M. Konopnickiej w \u017barnowcu i impreza \u00a0\u201eW krainie bajek Marii Konopnickiej\u201d. Od 1999 r. wydawane s\u0105 gazetki: \u201eKosza\u0142ek Opa\u0142ek\u201d, \u201eKrasoludki Kr\u00f3la B\u0142ystka\u201d i \u201ePrzyjaciele Janka W\u0119drowniczka\u201d oraz od 2005 r. \u201ePszcz\u00f3\u0142ki\u201d. Od 2000 r. organizowane s\u0105 corocznie mi\u0119dzyprzedszkolne \u201eSpotkania z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Marii Konopnickiej\u201d. W 2002 r. zorganizowano imprez\u0119 z okazji XX-lecia przyj\u0119cia imienia M. Konopnickiej, w kt\u00f3rej wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 J. Bielecki. Kontakty z rodzin\u0105 poetki utrzymywane s\u0105 tak\u017ce poprzez korespondencj\u0119 z prawnukami \u2013 Joann\u0105 Modrzejewsk\u0105 i J. Bieleckim oraz przedszkolami w Ropczycach i Brzozowie, kt\u00f3re tak\u017ce posiadaj\u0105 imi\u0119 M. Konopnickiej. Ponadto od 1997 r. przedszkole organizuje akcje charytatywne na rzecz dzieci z Domu Dziecka w Skopaniu i budowy Domu \u2013 Pomnika im. M. Konopnickiej w G\u00f3rach Mokrych.. W 1999 r. wprowadzono naturaln\u0105 nauk\u0119 czytania metod\u0105 I. Majchrzak od najm\u0142odszych lat. Prowadzone s\u0105 k\u00f3\u0142ka zainteresowa\u0144: plastyczne, muzyczne i teatralne. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i remonty wewn\u0119trzne oraz unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie i zmodernizowano plac zabaw. \u201eDwunastka\u201d jest organizatorem mi\u0119dzyprzedszkolnych \u201eSpotka\u0144 z Mari\u0105 Konopnick\u0105\u201d. 14 X 2013 r. w sali widowiskowej Domu Kultury SCK odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 60-lecia dzia\u0142alno\u015bci tego przedszkola. \u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Rozalia Biernat (1953-1967), Zofia Salamaga (1967-1989), Maria Baran (1989-1991), J\u00f3zefa Rosenbeiger (1991-1995), Jolanta Dziadu\u0142a (1995-2018), Jolanta Janik (2018-2023), Agnieszka Domin (2023-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1953-2005:<\/strong>\u00a0Genowefa Bajda, El\u017cbieta Baracz, Mariola Bartnik\u2013Kustra, Danuta Chlebowska, Helena Czerwi\u0144ska, Anna Dankowska\u2013Rusek, Danuta D\u0119bicka, Agnieszka Domin, Anna Dudek, Zofia Dyba\u0142a, Alicja Dykas, Wanda Frankiewicz, Wanda Fija\u0142kiewicz, Wies\u0142awa Gaj, Zofia Halada, Jolanta Janik, Janina Jop, Zofia Kamuda, Krystyna Karp, Wanda Kochel, Helena Kokoszka, Maria Komisarz, Ludwika Kondeja, Wanda Korpanty, Bo\u017cena Krakowska-J\u0119drychowska, Maria Koz\u0142owska, Teresa Krukowska, Danuta Kurcz, Maria \u0141opata, Maria Maniak, Zofia Mierzwa, Helena Mondziel, Renata Musia\u0142, Teresa Padwi\u0144ska, Ewa Piekarczyk, Jadwiga Piro\u017cy\u0144ska, Jadwiga Rup, Urszula Ryba, Maria Sroka, Zofia Strza\u0142ka, Renata Szary, Danuta Szpakowska, El\u017cbieta Szymaniak, Stanis\u0142awa Taler, Anna Wra\u017ce\u0144, Renata Zarzycka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Dorota Chrab\u0105szcz, Marcelina Czy\u017c, Joanna Dusza, Magdalena Go\u0142\u0105b, Marta Gromny, Danuta Kaczor, Marta Ko\u017abiel, Bo\u017cena \u0141ach, Barbara M\u0105dro, Karolina Mielnicka, Magdalena Mi\u0142o\u015b, Renata Musia\u0142, Anna P\u0119giel, Renata Poczobut, Paulina Pryga, Kinga Przeworska, Anna Struzik, Anna Wi\u0105cek, Bo\u017cena Wilk, Beata Wrzesie\u0144, Joanna Wrzesie\u0144, Anna Zawisza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 13<\/strong>, wybudowane na Osiedlu Fabrycznym (od 1957 r. przy ul. \u0141ukasiewicza 1B) w 1954 r. i otwarte 1 IX 1954 r. jako Przedszkole WSK nr 3. Ide\u0105 przewodni\u0105 plac\u00f3wki sta\u0142a si\u0119 my\u015bl C. Freineta: \u201eZaufajcie dzieciom, bo to one s\u0105 tw\u00f3rcami przysz\u0142o\u015bci\u201d. W pierwszych latach XXI w. przedszkole stosuje nowatorskie metody aktywizuj\u0105ce, np. metod\u0119 prof. E. Gruszczyk \u2013 Kolczy\u0144skiej (adaptacja dzieci, kszta\u0142towanie poj\u0119\u0107 matematycznych), metod\u0119 V. Sherborne (nabywanie pewno\u015bci siebie), metod\u0119 gimnastyki m\u00f3zgu Dennisona (aktywno\u015b\u0107 umys\u0142owa)) oraz metod\u0119 R. Labana i K. Orffa (aktywno\u015b\u0107 ruchowo-muzyczna). Prowadzone s\u0105 dodatkowe zaj\u0119cia edukacyjne: j\u0119zyk angielski, rytmika, gimnastyka korekcyjna i teatrzyki. Plac\u00f3wka jest wsp\u00f3\u0142organizatorem cyklicznej mi\u0119dzyprzedszkolnej Olimpiady Sportowej oraz wsp\u00f3\u0142pracuje z mieleckimi plac\u00f3wkami kultury i innymi instytucjami. Aktualnie ubiega si\u0119 o w\u0142\u0105czenie do sieci \u201eSzk\u00f3\u0142 i Plac\u00f3wek Promuj\u0105cych Zdrowie\u201d i uzyska\u0142a certyfikat rejonowy. W latach 2010-2012 wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i remonty wewn\u0119trzne oraz unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie i zmodernizowano plac zabaw. \u201eTrzynastka\u201d jest wsp\u00f3\u0142organizatorem (z Przedszkolem nr 6) mi\u0119dzyprzedszkolnej \u201eMa\u0142ej Olimpiady\u201d. W 2019 r. plac\u00f3wka otrzyma\u0142a Krajowy Certyfikat Przedszkola Promuj\u0105cego Zdrowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Maria Kozak (1954-1970), Barbara Koza (1970-1977), W\u0142adys\u0142awa Brzoza (1978-1997), Krystyna Ku\u015bnierz (1997-2026), ….<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1954-2005:<\/strong>\u00a0Olga Apollo, Helena Bia\u0142ek, Maria Bia\u0142ek, Irena Boraczy\u0144ska, Krystyna Cicho\u0144, Helena Czerwi\u0144ska, Janina Drozdowska, Felicja Dziuba, Janina Garzel, Bogus\u0142awa Grzanka, Bogumi\u0142a Gumienna, Marta Idzikowska, Maria Indyk, Beata Kieliszek, Maria Kope\u0107, Zofia Kot, Gra\u017cyna Kozak, Stefania Krawiec, Ma\u0142gorzata Kuduk, Krystyna Ku\u015bnierz, Zofia Le\u015bniewska, Wies\u0142awa Lubacz, Danuta Madej, Katarzyna Mirska, Jolanta Niedziela, Wanda Plaskota, Zofia Salamaga, Rozalia S\u0142owik, Bronis\u0142awa So\u0142tys, Alicja Strojna, Czes\u0142awa Szume\u0142da, Bo\u017cena \u015awiszcz, Anna Wojciechowska, Maria Zagraba.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Marta Armata, Ilona Babiec, Sylwia Bacewicz, Katarzyna Bajor, Barbara Czajowska, Renata Czech, Anna Czekaj, Katarzyna Jaszcz, Stefania Krawiec, Iwona Maziarz, Magdalena Mi\u0142o\u015b, Katarzyna Mrozik, Joanna Nowakowska, Agnieszka Olejarz, Anna P\u0119giel, Kinga Przeworska, Joanna Szatkowska, Iwona Trzpis, Mariola Wiechowska, Joanna Wrzesie\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 16 Z ODDZIA\u0141AMI INTEGRACYJNYMI IM. JASIA I MA\u0141GOSI<\/strong>\u00a0wybudowano przy ul. T. Cha\u0142ubi\u0144skiego 1 i oddano do u\u017cytku w 1987 r. Jego organizatorem by\u0142a pierwsza dyrektor Felicja Dziuba. Mimo wielu trudno\u015bci uda\u0142o si\u0119 przy du\u017cej pomocy pracownik\u00f3w i rodzic\u00f3w uruchomi\u0107 plac\u00f3wk\u0119 i z biegiem czasu dor\u00f3wna\u0107 najlepszym mieleckim przedszkolom. Wyrazem uznania by\u0142o powierzenie \u201eszesnastce\u201d organizacji miejskich uroczysto\u015bci \u015awi\u0119ta Nauczyciela w 1994 r. oraz przyznanie specjalnego wyr\u00f3\u017cnienia plac\u00f3wce i jej dyrektorowi. Znakomitym i jedynym w swoim rodzaju przedsi\u0119wzi\u0119ciem w tym samym roku by\u0142o przygotowanie przez ca\u0142y personel przedszkola sztuki Czerwona czapeczka i wielokrotne jej przedstawienie dla dzieci i rodzic\u00f3w w mieleckich przedszkolach. We wrze\u015bniu 1997 r. funkcj\u0119 dyrektora powierzono Gra\u017cynie Ciepieli. Z jej inicjatywy w 2000 r. uruchomiono dwa oddzia\u0142y integracyjne. Na ich potrzeby urz\u0105dzono gabinet do indywidualnej pracy terapeutycznej i sal\u0119 do \u0107wicze\u0144 ruchowych. Zatrudniono specjalist\u00f3w do zaj\u0119\u0107 indywidualnych z dzie\u0107mi niepe\u0142nosprawnymi: logoped\u0119, psychologa i rehabilitanta. Plac\u00f3wka organizuje szereg imprez dla dzieci i ich rodzic\u00f3w, m.in. konkursy \u201eKukie\u0142ka 2002\u201d i \u201eSnuj si\u0119 snuj bajeczko\u201d, biesiady literackie, spotkania op\u0142atkowe, festyny rodzinne w ogrodzie przedszkolnym i bale przebiera\u0144c\u00f3w. Co roku organizuje te\u017c mi\u0119dzyprzedszkolne konkursy, np. \u201eBajka w naszym przedszkolu\u201d (2003, 2004) i \u201eWielkanocne zwyczaje\u201d (2005) i Festiwal Talent\u00f3w (2006). Od 2003 r. dzia\u0142aj\u0105 k\u00f3\u0142ka plastyczne i teatralne, a od 2006 r \u2013 taneczne. Ponadto dzieci mog\u0105 ucz\u0119szcza\u0107 na nauk\u0119 j\u0119zyka angielskiego i gimnastyk\u0119 korekcyjn\u0105. Wydawana jest gazetka \u201eWeso\u0142y przedszkolak\u201d. Plac\u00f3wka posiada logo, folder i stron\u0119 internetow\u0105. W roku szkolnym zmodernizowano plac zabaw na terenie ogrodu przedszkolnego. W 2005 r. liczy\u0142a 6 oddzia\u0142\u00f3w, w tym 5 dziesi\u0119ciogodzinnych i 1 pi\u0119ciogodzinny \u2013 zlokalizowany w Szkole Podstawowej nr 13. Rada Miejska uchwa\u0142\u0105 z 28 III 2007 r. nada\u0142a plac\u00f3wce imi\u0119 Jasia i Ma\u0142gosi. Okoliczno\u015bciowa uroczysto\u015b\u0107 po\u0142\u0105czona z rocznic\u0105 20-lecia dzia\u0142alno\u015bci odby\u0142a si\u0119 23 V 2007 r., a w cz\u0119\u015bci artystycznej przedszkolne dzieci przedstawi\u0142y sztuk\u0119 Ja\u015b i Ma\u0142gosia. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. \u201eSzesnastka\u201d ma status przedszkola integracyjnego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Felicja Dziuba (1987-1997), Gra\u017cyna Ciepiela (1997-2023), Agnieszka Maziarz (2023-)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1987-2005:<\/strong>\u00a0Jadwiga Cichowska, Anna Czachor, W\u0142adys\u0142awa Dunaj, Krystyna Dzieciuch, Renata Halaburda, Marta Ha\u0142ata, Gra\u017cyna Kapinos, Gra\u017cyna Kokoszka, Ma\u0142gorzata Kozik, Renata Kusak, Jadwiga Kusek, Halina Kwa\u015bniowska, El\u017cbieta Ludwikowska, Beata Maciejowska, Ryszarda Makarewicz, Bogumi\u0142a Pogoda, Urszula Rodzik, Ma\u0142gorzata Toczy\u0144ska, Ma\u0142gorzata Wi\u0105cek, El\u017cbieta Wo\u017aniak, Jadwiga Zi\u0119ba.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Kamila Babula, Beata Czapska, Joanna Dusza, Anna Hyjek (Czachor), Marcelina Kacz\u00f3wka, ks. Stanis\u0142aw K\u0142y\u015b, Ewelina Krawczyk, Gra\u017cyna Kulpa, Anna Lasota, Beata Lato-Bednarczyk, Matylda Leja (Kurmaniak), Ryszarda Makarewicz-Cie\u015bla, Marta Nagadu\u015b-Dziekan, Aneta Osmola, Halina Piechota, Lidia Podraza, Agnieszka Przygoda, Anna Rog\u00f3\u017c, Dorota Rudolf, Jolanta Szmaga\u0142a, Katarzyna Wi\u0119cek, Monika Zieli\u0144ska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 20 Z ODDZIA\u0141AMI INTEGRACYJNYMI IM. SMOKA FELUSIA,<\/strong>\u00a0uruchomione zosta\u0142o we wrze\u015bniu 1989 r. na osiedlu Smoczka w pomieszczeniach wynajmowanych od Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Jego pierwszym dyrektorem i organizatorem by\u0142a Bo\u017cena Kochanowska. Przez 12 lat Przedszkole przebywa\u0142o w r\u00f3\u017cnych lokalach, by w 2001 r. znale\u017a\u0107 sta\u0142e miejsce w budynku Szko\u0142y Podstawowej nr 11 im. Jana Paw\u0142a II. Obok pomieszcze\u0144 przedszkolnych urz\u0105dzono plac zabaw. \u00a0Specyfik\u0105 plac\u00f3wki jest integracja. Funkcjonuj\u0105 dwa oddzia\u0142y integracyjne dzieci 6-letnich: I – 10 godzin z wy\u017cywieniem i II \u2013 5 godzin. Dodatkowo zatrudnieni s\u0105: logopeda i psycholog maj\u0105cy gabinety specjalistyczne oraz rehabilitant. W czasie zaj\u0119\u0107 i zabaw stosowane s\u0105 nowoczesne metody i innowacje pedagogiczne (C. Orff, E. Gruszczyk-Kolczy\u0144ska, I. Majchrzak, M. Bogdanowicz, Denisson, W. Sherborn, Knill, Jang). Tworzone s\u0105 te\u017c programy autorskie, m.in.: \u201eMoje pierwsze spotkanie z komputerem\u201d, \u201eR\u00f3wny start\u201d, \u201eUnia Europejska w przedszkolu\u201d i \u201ePatrz inaczej przedszkolaku\u201d. \u00a0Prowadzone s\u0105 te\u017c zaj\u0119cia dodatkowe: rytmika, j\u0119zyk angielski, k\u00f3\u0142ko taneczne i zaj\u0119cia plastyczne. Dzieci uczestnicz\u0105 w konkursach mi\u0119dzyprzedszkolnych o r\u00f3\u017cnym zasi\u0119gu, w tym r\u00f3wnie\u017c og\u00f3lnopolskich. Wydawana jest gazetka \u201ePrzedszkolaczek\u201d. Dla podkre\u015blenia wi\u0119zi ze \u015brodowiskiem spo\u0142eczno\u015b\u0107 Przedszkola 20 wybra\u0142a w drodze konkursu imi\u0119 \u201eSmoka Felusia\u201d, zwi\u0105zane z nazw\u0105 osiedla Smoczka. Rada Miejska zatwierdzi\u0142a ten wyb\u00f3r 18 V 2005 r., a uroczysto\u015b\u0107 nadania imienia odby\u0142a si\u0119 3 VI 2005 r. W barwnym programie artystycznym wyst\u0105pili wychowankowie plac\u00f3wki i aktualnie ucz\u0119szczaj\u0105ce do niej dzieci. Wykonano termomodernizacj\u0119 budynku i remonty wewn\u0119trzne oraz unowocze\u015bniono wyposa\u017cenie. \u201eDwudziestka\u201d ma status przedszkola integracyjnego. \u00a0Jest organizatorem mi\u0119dzyprzedszkolnego konkursu piosenki.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektor:<\/strong> Bo\u017cena Kochanowska (1989-2023), Dorota Chrab\u0105szcz (2023-).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 1989-2005:<\/strong>\u00a0El\u017cbieta Baracz, Beata Baran-Kapinos, Maria Bogdan, Agnieszka Ch\u0142opek, Dorota Chrab\u0105szcz, Krystyna Cichowska-Pier\u00f3g, Gra\u017cyna Ciepiela, Maria Cukierda, Halina Cyran, Czes\u0142awa Dro\u017cd\u017c, W\u0142adys\u0142awa Dunaj, Danuta Dziadosz, Krystyna Dzieciuch, Danuta Garnier, El\u017cbieta Janiec, Bo\u017cena J\u0119drychowska, Ma\u0142gorzata Kami\u0144ska, Jolanta Kapusta, Gra\u017cyna Kokoszka, Stefania Krawiec, Aneta Kubik, Renata Kusak, Ryszarda Makarewicz, Gra\u017cyna Miga, Ma\u0142gorzata Obrzut, Beata Pa\u017adzior, Halina Piechota, Bogus\u0142awa Pogoda, Urszula Rodzik, Marzena Sanecka, Gra\u017cyna Stachowicz, Ma\u0142gorzata Stefaniak, Anna \u015awi\u0119ch, El\u017cbieta \u015awistro, Anna Wi\u0105cek, Danuta Wiszy\u0144ska, Wies\u0142awa Wrona, Renata Zarzycka.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele w latach 2006-2015<\/strong>\u00a0wcze\u015bniej nie wymienieni i ze zmianami w nazwiskach: Agnieszka Babula, Katarzyna Cie\u015blik, Marcelina Czy\u017c, Ma\u0142gorzata Duszkiewicz, Cezary Grzelak, Zofia Hamala, Ma\u0142gorzata Ingram, Anna Jaworska, Jolanta Kapusta, ks. Stanis\u0142aw K\u0142y\u015b, Danuta Kolis-Szantula, Marta Kozio\u0142, Gra\u017cyna Kulpa, Ewa Kusek, Alicja Kwa\u015bnik, Anna Lasota, Krzysztof Lis, Ewa Maziarz, Ewa Micha\u0142ek, Karolina Mielnicka, Magdalena Mi\u0142o\u015b, Agnieszka Papie\u017c, Lidia Podraza, Justyna Rajca, Katarzyna Stachowicz, Anna Stefaniak, Joanna Surdej, Katarzyna Szypu\u0142a, Monika Zieli\u0144ska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEGL\u0104D KPN (MIELECKO-KOLBUSZOWSKI PRZEGL\u0104D)<\/strong>, pismo Konfederacji Polski Niepodleg\u0142ej w Mielcu. Decyzj\u0119 o jego wydawaniu podj\u0119to na I Zje\u017adzie mieleckiej organizacji 27 X 1989 r. Za\u0142o\u017cycielami i pierwsz\u0105 redakcj\u0105 byli: Adam Krawiec, Ryszard Sk\u00f3ra, Piotr Przyby\u0142o i Marzena Drawik, a p\u00f3\u017aniej do\u0142\u0105czyli J\u00f3zef Malczy\u0144ski i Grzegorz Lizakowski. Redaktorem naczelnym wybrano Adama Krawca. Pocz\u0105tkowo pismo wydawano technik\u0105 kserograficzn\u0105, a p\u00f3\u017aniej drukowano je w drukarni kolbuszowskiej. Nak\u0142ad 200-300 egzemplarzy. W latach 90. przerwano wydawanie pisma.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEKUPKI, PRZEKUPNIE<\/strong>, do niedawna powszechnie, a dzi\u015b rzadziej u\u017cywana nazwa os\u00f3b handluj\u0105cych w miejscach do tego nieprzeznaczonych lub sprzedaj\u0105cych pok\u0105tnie, bez jakichkolwiek regu\u0142 i op\u0142at za korzystanie z miejsca, w kt\u00f3rym handluj\u0105. Nazwa pochodzi z czas\u00f3w \u015bredniowiecznych, kiedy w miastach rozwin\u0105\u0142 si\u0119 nielegalny handel towarem kupionym taniej od producenta i sprzedawanym dro\u017cej, a wi\u0119c \u201eprzekupionym\u201d. Mimo stosowania r\u00f3\u017cnych form zwalczania i nawet dotkliwych kar, przetrwa\u0142 do naszych czas\u00f3w. W Mielcu jeszcze w latach 70. XX w. najpopularniejszym miejscem sprzeda\u017cy \u201ez chodnika\u201d by\u0142a na Starym Mielcu ulica Kr\u00f3tka, zwana \u201ekurz\u0105\u201d, a na osiedlu WSK plac Centralny i jego okolice. Dzi\u015b proceder zosta\u0142 niemal ca\u0142kowicie zlikwidowany.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEMYS\u0141<\/strong>, wydobywanie naturalnych zasob\u00f3w oraz ich przetwarzanie na potrzeby ludzkie, aczkolwiek na niewielk\u0105 skal\u0119, odbywa\u0142o si\u0119 w Mielcu i s\u0105siednich miejscowo\u015bciach zapewne jeszcze przed powstaniem miasta, a nast\u0119pnie rozwin\u0119\u0142o si\u0119 w pierwszych wiekach jego funkcjonowania. By\u0142y to zacz\u0105tki przemys\u0142u spo\u017cywczego w postaci m\u0142yn\u00f3w, wiatrak\u00f3w, gorzelni i barci oraz przemys\u0142u drzewnego, wytwarzaj\u0105cego belki drewniane, klepki i popi\u00f3\u0142. Niema\u0142e ilo\u015bci produkt\u00f3w drzewnych sp\u0142awiali w XVI w. do Gda\u0144ska faktorzy Mieleckich \u2013 w\u0142a\u015bcicieli Mielca i okolic oraz w mniejszym zakresie Tarnowscy \u2013 w\u0142a\u015bciciele maj\u0105tku rzochowsko-rzemie\u0144skiego. Z Gda\u0144ska wysy\u0142ano te towary na eksport, g\u0142\u00f3wnie na zach\u00f3d Europy. Z m\u0142yn\u00f3w najwi\u0119kszym by\u0142 m\u0142yn w Mielcu wybudowany obok zamku nad rzek\u0105 Wis\u0142ok\u0105. Wymienianymi w dokumentach by\u0142y te\u017c m\u0142yny w Rzochowie i Rzemieniu. W maj\u0105tkach Mieleckich i Tarnowskich powstawa\u0142y tak\u017ce kopalnie rudy i ku\u017anice, ale z r\u00f3\u017cnych przyczyn nie rozwin\u0119\u0142y dzia\u0142alno\u015bci i ju\u017c pod koniec XVI w. zacz\u0119\u0142y upada\u0107, a w XVII w. zosta\u0142y zlikwidowane. Nie wiadomo dot\u0105d, jak zorganizowana by\u0142a w Mielcu produkcja p\u0142\u00f3tna, ale wiadomo, \u017ce wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciel Mielca Sebastian Mielecki wysy\u0142a\u0142 w XVI w. spore ilo\u015bci p\u0142\u00f3tna (zapewne dobrej jako\u015bci, skoro by\u0142y zam\u00f3wienia) do Gda\u0144ska. W Rzochowie lub w jego pobli\u017cu od XVI w. do XVIII w. czynny by\u0142 zak\u0142ad biel\u0105cy p\u0142\u00f3tno (blech). W XVII w. renom\u0119 uzyska\u0142a wytw\u00f3rnia cegie\u0142 Marcina Pluty z Mielca, kt\u00f3ra w 1632 r. otrzyma\u0142a zlecenie Rady Miejskiej w Tarnowie na wypalenie 37 tys. cegie\u0142. Olbrzymie zniszczenia, powsta\u0142e w czasie \u201epotopu szwedzkiego\u201d i najazd\u00f3w wojsk Rakoczego, a p\u00f3\u017aniej narastaj\u0105cy kryzys pa\u0144stwa, \u00a0zahamowa\u0142y rozw\u00f3j gospodarczy Mielca i Rzochowa oraz okolic. Czynne by\u0142y wprawdzie m\u0142yny i gorzelnie, powstawa\u0142y te\u017c nowe zak\u0142ady przetw\u00f3rstwa spo\u017cywczego, z regu\u0142y przy folwarkach, ale mia\u0142y one ledwie lokalne znaczenie i nie uzyska\u0142y wi\u0119kszego uznania. Po I rozbiorze Polski (1772), kiedy Mielec i Rzoch\u00f3w znalaz\u0142y si\u0119 w zaborze austriackim, w obu miasteczkach (terminologia austriacka) nie by\u0142o wi\u0119kszych zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych, a mieszka\u0144cy zajmowali si\u0119 rzemios\u0142em i rolnictwem. Jedynym nowym zak\u0142adem, powsta\u0142ym na pocz\u0105tku rz\u0105d\u00f3w austriackich, by\u0142 browar w Mielcu w budynkach by\u0142ego klasztoru trynitarzy. Sytuacja ta utrzymywa\u0142a si\u0119 niemal do po\u0142owy XIX w. W 2. po\u0142. XIX w. mieleccy \u017bydzi wybudowali i uruchomili kilka zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych: cegielni\u0119 \u2013 Abraham Haber i sp\u00f3\u0142ka, fabryk\u0119 octu \u2013 Salpiter Lejzor i fabryk\u0119 \u015bwiec \u2013 Deutsch Moj\u017cesz Majer. W ostatnim dziesi\u0119cioleciu XIX w. hr. Wac\u0142aw Oborski uruchomi\u0142 cegielni\u0119 i chmielarni\u0119. Dla pobudzenia rozwoju gospodarczego, a zw\u0142aszcza kszta\u0142cenia pracownik\u00f3w dla przemys\u0142u i rzemios\u0142a, otwarto w 1912 r. Szko\u0142\u0119 Przemys\u0142ow\u0105 Dokszta\u0142caj\u0105c\u0105. I wojna \u015bwiatowa ju\u017c na pocz\u0105tku, kiedy to w latach 1914-1915 przez Mielec i okolice kilkakrotnie przetoczy\u0142 si\u0119 front, spowodowa\u0142a wielkie zniszczenia, a zw\u0142aszcza w przemy\u015ble. Po odej\u015bciu frontu daleko na wsch\u00f3d, od po\u0142owy 1915 r. galicyjskie w\u0142adze krajowe podj\u0119\u0142y dzia\u0142ania w celu odbudowania zniszczonego kraju, m.in. poprzez udzielanie kredyt\u00f3w przemys\u0142owcom, rzemie\u015blnikom, handlowcom i w\u0142a\u015bcicielom ziemskim. Dzia\u0142aniami administracyjnymi w tym zakresie zaj\u0119\u0142y si\u0119 starostwa, a opiniowaniem poda\u0144 i rozliczaniem wykorzystania \u015brodk\u00f3w \u2013 Komitety M\u0119\u017c\u00f3w Zaufania Krajowego Patronatu Przemys\u0142owego. Przewodnicz\u0105cym mieleckiego Komitetu zosta\u0142 in\u017c. Jan Ha\u0142adej. Udzielenie po\u017cyczek pomog\u0142o przedsi\u0119biorcom odbudowa\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 zak\u0142ad\u00f3w przedwojennych. Sytuacja poprawi\u0142a si\u0119 nieco po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci. Rozwin\u0119\u0142a produkcj\u0119 Pracownia Artystyczno-Stolarska Boles\u0142awa Prinza. W 1921 r. rozpocz\u0119\u0142a produkcj\u0119 Pierwsza Chemiczna Fabryka Przetwor\u00f3w Drzewnych na Cyrance. Przedsi\u0119biorcy \u017cydowscy uruchamiali najcz\u0119\u015bciej niewielkie fabryki myd\u0142a, \u015bwiec, pasty do but\u00f3w i smar\u00f3w. Szerszy asortyment (myd\u0142o, szczotki, p\u0119dzle, miot\u0142y, sznury itp.) produkowa\u0142a firma \u201eHelios\u201d Nacheme Brodta przy ul. Kolejowej. Z kolei Mateusz Ryniewicz uruchomi\u0142 garbarni\u0119. W 1925 r. przyby\u0142y ze Stan\u00f3w Zjednoczonych AP Zygmunt Rymanowski zbudowa\u0142 elektrowni\u0119, kt\u00f3ra przez kilkana\u015bcie lat dostarcza\u0142a energi\u0119 elektryczn\u0105 dla miasta. Oko\u0142o 1925 r. rozpocz\u0119\u0142a produkcj\u0119 fabryka wyrob\u00f3w betonowych Lazera Mendla Kleimana, a Stanis\u0142aw Wery\u0144ski rozpocz\u0105\u0142 produkcj\u0119 mebli stylowych w wytw\u00f3rni przy ul. T. Ko\u015bciuszki. Cegielnie prowadzili L. Brenner i Moj\u017cesz Ascheim, kt\u00f3ry ponadto wybudowa\u0142 nowoczesn\u0105 fabryk\u0119 ceramiczn\u0105. W latach 30. dzia\u0142a\u0142y te\u017c: Fabryka Piec\u00f3w Kaflowych Sp\u00f3\u0142ki Kaflarzy przy ul. \u017beromskiego i podobna fabryka P. Stemplera, Wyroby z Cementu Sp\u00f3\u0142ki Kaflarzy, tartak Z. Rymanowskiego przy ul. Ko\u015bciuszki, Fabryka Wody Sodowej i Lemoniady W\u0142adys\u0142awa Szyma\u0144skiego przy ul. Pi\u0142sudskiego oraz kilka \u017cydowskich wytw\u00f3rni w\u00f3d gazowych, m\u0142yn \u201eZiarno\u201d przy ul. Sienkiewicza i m\u0142yn Konstancji Oborskiej. W 1935 r. funkcjonowa\u0142o 87 niewielkich zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych i rzemie\u015blniczych, w tym m.in.: 3 betoniarnie, cegielnia, 2 kaflarnie, 11 stolarni i 3 drukarnie. W po\u0142owie lat 30. w\u0142adze pa\u0144stwowe podj\u0119\u0142y decyzj\u0119 o utworzeniu Centralnego Okr\u0119gu Przemys\u0142owego (COP) i budowie Pa\u0144stwowych Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych – Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w Nr 2 na terenach podmieleckiej wsi Cyranka. W 1938 r. fabryka rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 produkcyjn\u0105, a w lipcu 1939 r. wyprodukowano pierwszy samolot bombowy PZL-P37 \u201e\u0141o\u015b\u201d. Funkcjonowanie Wytw\u00f3rni w znacz\u0105cy spos\u00f3b wp\u0142yn\u0119\u0142o na \u017cycie miasta, bowiem przy produkcji samolot\u00f3w zatrudniono oko\u0142o 700 pracownik\u00f3w. Liczba mieszka\u0144c\u00f3w miasta wzros\u0142a w latach 1937-1939 od oko\u0142o 9 500 do 12 500 os\u00f3b. W celu aktywizacji spo\u0142ecze\u0144stwa do tworzenia nowych podmiot\u00f3w gospodarczych w 1938 r. zorganizowano w Mielcu \u201eTydzie\u0144 Propagandy Przemys\u0142u, Handlu i Rzemios\u0142a Polskiego\u201d. Atrakcyjno\u015b\u0107 Mielca niepomiernie wzros\u0142a, a kolejne firmy rozpoczyna\u0142y inwestowanie w budow\u0119 swych filii, m.in. \u201eLeo\u201d z Bydgoszczy (fabryka obuwia), \u201eH. Cegielski\u201d z Poznania (fabryka obrabiarek) i Sp\u00f3\u0142ka z Warszawy (stolarnia mechaniczna) oraz planowano budow\u0119 hut\u0119 szk\u0142a. II wojna \u015bwiatowa i okupacja hitlerowska (1939-1944) zahamowa\u0142y ten proces. Fabryka samolot\u00f3w (Flugzeugwerk), po usuni\u0119ciu niewielkich uszkodze\u0144 i wprowadzeniu przymusowej pracy, zosta\u0142a uruchomiona i do ko\u0144ca okupacji s\u0142u\u017cy\u0142a niemieckiemu przemys\u0142owi wojennemu. Przygotowaniem m\u0142odzie\u017cy do pracy zajmowa\u0142a si\u0119 przyzak\u0142adowa szko\u0142a zawodowa. Tak\u017ce mniejsze zak\u0142ady produkcyjne na terenie Mielca podporz\u0105dkowano niemieckim interesom, zw\u0142aszcza po usuni\u0119ciu \u017byd\u00f3w z Mielca przez hitlerowc\u00f3w 9 III 1942 r. Zjawiskiem powszechnym by\u0142o staranie si\u0119 m\u0142odzie\u017cy o zatrudnienie w przemy\u015ble i rzemio\u015ble w celu unikni\u0119cia wyw\u00f3zki na roboty przymusowe do III Rzeszy. Wyzwolenie Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.), mimo ostrzeliwania miasta przez Niemc\u00f3w zza Wis\u0142oki oraz innych zagro\u017ce\u0144 wojennych, spowodowa\u0142o wzmo\u017cenie aktywno\u015bci gospodarczej mielczan. Po naprawieniu szk\u00f3d wojennych wznowiono funkcjonowanie PZL i niemal wszystkich zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych (z wyj\u0105tkiem niekt\u00f3rych \u017cydowskich fabryczek) na terenie miasta. Po zako\u0144czeniu wojny, mimo nadal bardzo trudnej sytuacji gospodarczej, tworzy\u0142y si\u0119 nowe sp\u00f3\u0142ki i sp\u00f3\u0142dzielnie, g\u0142\u00f3wnie w zakresie produkcji materia\u0142\u00f3w budowlanych. Niekt\u00f3re z nich przej\u0119\u0142y w u\u017cytkowanie dawne \u017cydowskie zak\u0142ady przemys\u0142owe, kt\u00f3re zosta\u0142y uspo\u0142ecznione z mocy \u00f3wczesnego prawa. Nie powr\u00f3cono natomiast do przedwojennej koncepcji budowy fabryk obuwia i obrabiarek oraz huty szk\u0142a. Dostrzegaj\u0105c potrzeb\u0119 zasilania przemys\u0142u wykwalifikowan\u0105 m\u0142od\u0105 kadr\u0105 pracownicz\u0105 rozwijano szkolnictwo zawodowe (Publiczna \u015arednia Szko\u0142a Zawodowa, Gimnazjum Przemys\u0142owe PZL, Pa\u0144stwowe Liceum Administracyjno-Gospodarcze). W 1949 r. zmieniono cz\u0119\u015b\u0107 nazwy PZL na \u201eWytw\u00f3rnie Sprz\u0119tu Komunikacyjnego\u201d, a w 1952 r. na \u201eWytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego\u201d, otwieraj\u0105c tym mo\u017cliwo\u015bci znacznego rozszerzenia produkcji o nowe wyroby zwi\u0105zane g\u0142\u00f3wnie z rozwijaj\u0105c\u0105 si\u0119 komunikacj\u0105. Wykorzystanie tej szansy poprzez produkcj\u0119 samolot\u00f3w, samochod\u00f3w r\u00f3\u017cnego przeznaczenia, silnik\u00f3w, aparatury paliwowej i pojazd\u00f3w elektrycznych zapewni\u0142o Wytw\u00f3rni, miastu i regionowi pomy\u015blne warunki rozwoju w latach 1952-1990. (Liczba mieszka\u0144c\u00f3w powi\u0119kszy\u0142a si\u0119 oko\u0142o 6 razy, przekraczaj\u0105c 60 tysi\u0119cy.) Poza WSK na terenie Mielca rozwija\u0142y si\u0119 inne dziedziny przemys\u0142u, ale bez por\u00f3wnania wolniej i na znacznie mniejsz\u0105 skal\u0119. W latach 1947-1951 proces przymusowego uspo\u0142eczniania i \u0142\u0105czenia zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych doprowadzi\u0142 do niemal ca\u0142kowitej likwidacji prywatnych firm. W ten spos\u00f3b powsta\u0142y w 1951 r. Mieleckie Zak\u0142ady Terenowego Przemys\u0142u Materia\u0142\u00f3w Budowlanych, kt\u00f3re skupi\u0142y na terenie powiatu mieleckiego: 3 cegielnie, 3 kaflarnie, betoniarni\u0119, wibrobetoniarni\u0119 i \u017cwirowni\u0119. Identyczny rodow\u00f3d mia\u0142o Rejonowe Przedsi\u0119biorstwo M\u0142yn\u00f3w Gospodarczych w Mielcu, kt\u00f3re obj\u0119\u0142o zarz\u0105d nad m\u0142ynami gospodarczymi na terenie powiat\u00f3w: tarnobrzeskiego, d\u0119bickiego, ni\u017ca\u0144skiego i mieleckiego (w tym 2 w samym Mielcu) i wkr\u00f3tce potem, po do\u0142\u0105czeniu innych zak\u0142ad\u00f3w spo\u017cywczych, zosta\u0142o przekszta\u0142cone na Mieleckie Zak\u0142ady Spo\u017cywcze Przemys\u0142u Terenowego. Kolejnym przedsi\u0119biorstwem tego typu by\u0142y Tarnobrzeskie Zak\u0142ady Przemys\u0142u Terenowego, w kt\u00f3rych sk\u0142ad wesz\u0142y zak\u0142ady o r\u00f3\u017cnej produkcji, m.in.: Wytw\u00f3rnia W\u00f3d Gazowanych i Rozlewnia Piwa oraz Wytw\u00f3rnia Win i Miod\u00f3w Pitnych w Mielcu. W 1955 r. powsta\u0142o Przedsi\u0119biorstwo Jajczarsko-Drobiarskie, a w 1958 r. Kopalnictwo Naftowe \u2013 Zak\u0142ad Eksploatacji Partynia w Mielcu, a w 1969 r. Zak\u0142ady Gaz\u00f3w Technicznych \u201ePolgaz\u201d. R\u00f3wnolegle rozwija\u0142y si\u0119 sp\u00f3\u0142dzielnie, kt\u00f3re poza w\u0142asnym maj\u0105tkiem przyjmowa\u0142y uspo\u0142ecznione przymusowo prywatne zak\u0142ady i stawa\u0142y si\u0119 faktycznie przedsi\u0119biorstwami przemys\u0142owo-handlowymi. Powsta\u0142y w\u00f3wczas: Powszechna Sp\u00f3\u0142dzielnia Spo\u017cywc\u00f3w \u201eSpo\u0142em\u201d (1948), Powiatowy Zwi\u0105zek Gminnych Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d (1948), Okr\u0119gowa Sp\u00f3\u0142dzielnia Mleczarska (1949), Sp\u00f3\u0142dzielnia Pracy \u201ePok\u00f3j\u201d (1951), Sp\u00f3\u0142dzielnia Bran\u017cy Sk\u00f3rzanej (1954), Sp\u00f3\u0142dzielnia im. M. Fornalskiej (1954) i Sp\u00f3\u0142dzielnia Ogrodniczo-Pszczelarska (1957). Poszukiwanie lepszych rozwi\u0105za\u0144 w sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci by\u0142o g\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0105 \u0142\u0105czenia si\u0119 mniejszych sp\u00f3\u0142dzielni. W ten spos\u00f3b w 1964 r. powsta\u0142a Sp\u00f3\u0142dzielnia \u201ePrzysz\u0142o\u015b\u0107\u201d, kt\u00f3ra z kolei w 1973 r. po\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z Sp\u00f3\u0142dzielni\u0105 \u201ePok\u00f3j\u201d w Powiatow\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Pracy Us\u0142ug Wielobran\u017cowych \u201ePrzysz\u0142o\u015b\u0107\u201d. Dynamiczny rozw\u00f3j WSK i w mniejszym stopniu pozosta\u0142ych zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych potwierdza\u0142 systematyczny wzrost zatrudnienia. W 1960 r. w mieleckim przemy\u015ble pracowa\u0142o 8 346 os\u00f3b, w 1970 r. \u2013 16 765 os\u00f3b, w 1980 r. \u2013 19 440 os\u00f3b, a w 1986 r. \u2013 20 935 os\u00f3b. Wyroby mieleckiego przemys\u0142u, a zw\u0142aszcza WSK, wymaga\u0142y wysokich kwalifikacji zawodowych pracownik\u00f3w. Powsta\u0142y ponadpodstawowe szko\u0142y zawodowe: Technikum Mechaniczne, Zasadnicza Szko\u0142a Metalowa (p\u00f3\u017aniej Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa) i szereg innych szk\u00f3\u0142. Z ich po\u0142\u0105czenia w 1967 r. utworzono Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Zawodowych MPC, a w 1977 r. Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Technicznych WSK \u201ePZL-Mielec\u201d. Wy\u017csz\u0105 kadr\u0119 kszta\u0142cono poprzez zorganizowane przy WSK Mielec Punkty Konsultacyjne: Politechniki Krakowskiej (od 1961 r.), Politechniki Warszawskiej (1972-1974) i Politechniki Rzeszowskiej (od 1974 r.). Ponadto w 1974 r. utworzono Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1, a w 1976 r. Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych. Rozw\u00f3j mieleckiego o\u015brodka przemys\u0142owego, jednego z wi\u0119kszych w Polsce po\u0142udniowo-wschodniej, os\u0142ab\u0142 w latach 80., na co du\u017cy wp\u0142yw mia\u0142 pog\u0142\u0119biaj\u0105cy si\u0119 kryzys spo\u0142eczno-gospodarczy i polityczny pa\u0144stwa. G\u0142\u0119bokie przemiany ustrojowe pa\u0144stwa \u00a0po 1989 r. zdecydowanie negatywnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na funkcjonowanie monokulturowego przemys\u0142u mieleckiego. Utracono rynki zbytu na wschodzie, a zw\u0142aszcza w ZSRR, kt\u00f3ry by\u0142 g\u0142\u00f3wnym odbiorc\u0105 samolot\u00f3w z WSK Mielec. W konsekwencji upad\u0142o \u00a0wiele mniejszych firm kooperuj\u0105cych z WSK. Narasta\u0142o bezrobocie, kt\u00f3re w 1993 r. przekroczy\u0142o 20%. R\u00f3wnocze\u015bnie podejmowano pr\u00f3by tworzenia nowych jako\u015bci w gospodarce regionu, m.in. poprzez utworzenie Agencji Rozwoju Regionalnego MARR S.A. (1991) i uruchomienie Inkubatora Przedsi\u0119biorczo\u015bci IN-MARR (1992). Restrukturyzacja WSK (przekszta\u0142cenie zak\u0142ad\u00f3w w sp\u00f3\u0142ki prawa handlowego), rozpocz\u0119ta w 1993 r., tylko w niewielkim stopniu hamowa\u0142a post\u0119puj\u0105cy proces upadania mieleckiego o\u015brodka przemys\u0142owego. Ostatecznie w 1999 r. og\u0142oszono upad\u0142o\u015b\u0107 Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o., a nast\u0119pnie sp\u00f3\u0142ki matki WSK \u201ePZL-Mielec\u201d S.A. Nieco wcze\u015bniej (1998) uda\u0142o si\u0119 jednak powo\u0142a\u0107 do \u017cycia Polskie Zak\u0142ady Lotnicze Sp. z o.o., kt\u00f3re przej\u0119\u0142y bez obci\u0105\u017ce\u0144 produkcj\u0119 lotnicz\u0105. Prawdziwym ko\u0142em ratunkowym dla Mielca by\u0142o jednak utworzenie w 1994 r. pierwszej w Polsce Specjalnej Strefy Ekonomicznej EURO-PARK MIELEC, kt\u00f3rej istot\u0105 by\u0142y bardzo korzystne warunki do inwestowania, a zw\u0142aszcza zwolnienia z cz\u0119\u015bci podatk\u00f3w. Potwierdzeniem s\u0142uszno\u015bci tej koncepcji by\u0142o znacz\u0105ce (70 %) zaanga\u017cowanie si\u0119 kapita\u0142u zagranicznego: ameryka\u0144skiego, austriackiego, francuskiego, niemieckiego, po\u0142udniowoafryka\u0144skiego, korea\u0144skiego i w mniejszym stopniu kilku innych, a tak\u017ce niema\u0142y wk\u0142ad kapita\u0142u polskiego (30 %). \u0141\u0105cznie do ko\u0144ca 2005 r. zainwestowano 2,2 mld PLN. Pozytywn\u0105 cech\u0105 nowego organizmu gospodarczego by\u0142a dywersyfikacja produkcji. Poza tradycyjnym w Mielcu przemys\u0142em elektromaszynowym podj\u0119to produkcj\u0119 m.in: materia\u0142\u00f3w do budownictwa, artyku\u0142\u00f3w chemicznych i tworzyw sztucznych, artyku\u0142\u00f3w z przetw\u00f3rstwa drewna, mebli, szk\u0142a, work\u00f3w papierowych oraz produkt\u00f3w farmaceutycznych. Spo\u015br\u00f3d oko\u0142o 70 firm funkcjonuj\u0105cych na dawnym terenie WSK w pierwszych latach XXI w., poza podtrzymuj\u0105cymi lotnicze tradycje Mielca Polskimi Zak\u0142adami Lotniczymi Sp. z o.o., najbardziej zaanga\u017cowanymi finansowo by\u0142y: Krono-Wood Sp. z o.o. (produkcja p\u0142yt wi\u00f3rowych), Melnox Sp. z o.o. (produkcja paneli pod\u0142ogowych i \u015bciennych), BRW Sp. z o.o. (produkcja mebli), Kirchhoff Polska Sp. z o.o. (produkcja metalowych cz\u0119\u015bci do markowych samochod\u00f3w), Lear Automotive (EEDS) Poland Sp. z o.o. (produkcja wi\u0105zek elektrycznych do samochod\u00f3w), Onduline Production Sp. z o.o. (produkcja p\u0142yt bitumicznych), Henryk Bury \u2013 Mielec Sp. z o.o. (produkcja urz\u0105dze\u0144 g\u0142o\u015bnom\u00f3wiacych do telefon\u00f3w kom\u00f3rkowych i system\u00f3w GDS), Elektrociep\u0142ownia PZL-Mielec Sp. z o.o., Zielona Budka Sp. z o.o. (produkcja lod\u00f3w), Sanglass S.A. (produkcja wyrob\u00f3w ze szk\u0142a), Mondi Bags Sp. z o.o. (produkcja work\u00f3w papierowych) i Zak\u0142ad Produkcyjny Kamax Mielec S.A. (produkcja wyposa\u017cenia elektrycznego do samochod\u00f3w osobowych). Tak\u017ce w innych dzielnicach przemys\u0142owych Mielca rozwin\u0119\u0142y si\u0119 firmy prywatne o r\u00f3\u017cnym profilu produkcji, m.in.: \u201eAutopart\u201d (produkcja akumulator\u00f3w), \u201ePanda\u201d (produkcja obuwia), Zak\u0142ady Elektroniki i Mechaniki Precyzyjnej R&G Sp. z o.o. \u00a0(produkcja paneli steruj\u0105cych, kasownik\u00f3w bilet\u00f3w i tablic informacyjnych), Techmix Sp. z o.o. (produkcja system\u00f3w identyfikacji wizualnej) i Wabex Sp. z o.o. (produkcja form wtryskowych, cz\u0119\u015bci zamiennych do maszyn i urz\u0105dze\u0144 dla przemys\u0142u spo\u017cywczego). Mimo du\u017cej automatyzacji produkcji ros\u0142o zatrudnienie w przemy\u015ble; w 2000 r. w 746 mieleckich zak\u0142adach przemys\u0142owych pracowa\u0142o 13 263 os\u00f3b, a w 2004 r. w 782 zak\u0142adach przemys\u0142owych 14 578 os\u00f3b. W warto\u015bci produkcji sprzedanej mielecki o\u015brodek przemys\u0142owy by\u0142 liderem na terenie wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. W 2000 r. warto\u015b\u0107 ta wynosi\u0142a 2 412,2 mln PLN (na 1 mieszka\u0144ca \u2013 18 164 z\u0142), a w 2004 r. \u2013 3 917,4 mln PLN (na 1 mieszka\u0144ca \u2013 29 492 z\u0142). W 2005 r. najwi\u0119cej os\u00f3b zatrudnia\u0142y: BRW \u2013 1 638, Lear \u2013 1 500, Polskie Zak\u0142ady Lotnicze \u2013 1 500, Bury \u2013 770, Kronospan \u2013 438 i Kirchhoff \u2013 420. Czo\u0142\u00f3wk\u0119 w przychodach netto (w mln z\u0142) stanowi\u0142y: Kronospan \u2013 926,5, Lear \u2013 838,9, BRW \u2013 406,0, Kronoflooring \u2013 215,4, Kirchhoff \u2013 178,2, Bury \u2013 160,6, Polskie Zak\u0142ady Lotnicze \u2013 107,4 i Onduline \u2013 94,6. Po 2007 r. na pozycj\u0119 lidera mieleckiego przemys\u0142u wysz\u0142y Polskie Zak\u0142ady Lotnicze a Sikorsky Company Sp. z o.o., zatrudniaj\u0105ce ponad 2 000 os\u00f3b. Wa\u017cnym wydarzeniem by\u0142o te\u017c wej\u015bcie do Mielca w 2010 r. renomowanej firmy Husqvarna, produkuj\u0105cej urz\u0105dzenia mechaniczne. Rozwija\u0142 si\u0119 Mielecki Park Przemys\u0142owy, w ramach kt\u00f3rego oddano do u\u017cytku m.in. Inkubator IN-Tech 1 i Inkubator IN-Tech 2. W 2011 r. funkcjonowa\u0142o w Mielcu 746 zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych, w tym 712 przetw\u00f3rstwa przemys\u0142owego. W kolejnych latach systematycznie rozbudowywa\u0142 si\u0119 MPP, a zw\u0142aszcza jego Obszar B przy ul. Inwestor\u00f3w. Wed\u0142ug stanu na 31 XII 2018 r. w Mielcu pracowa\u0142o 810 zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych, w tym 778 zak\u0142ad\u00f3w przetw\u00f3rstwa przemys\u0142owego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZEMYS\u0141OWA (ULICA)<\/strong>, jedna z najd\u0142u\u017cszych (1535 m) ulic na osiedlu Cyranka. Powsta\u0142a w latach 30. XX w. jako droga dojazdowa do Wytw\u00f3rni P\u0142atowc\u00f3w nr 2 PZL. Ma kszta\u0142t zbli\u017cony do litery J i dwie wyra\u017anie kontrastuj\u0105ce z sob\u0105 cz\u0119\u015bci. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodnik z jednej strony. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 28 III 1973 r. po w\u0142\u0105czeniu tego terenu w granice Mielca. W pierwszej cz\u0119\u015bci, po prawej stronie (od po\u0142udnia) ulokowa\u0142y si\u0119: PKS O\/Mielec i POD \u201eMetalowiec\u201d, a jej lew\u0105 stron\u0119 (p\u00f3\u0142nocn\u0105) zajmuj\u0105 prywatne posesje. W drugiej cz\u0119\u015bci, po prawej (od wschodu) ci\u0105gnie si\u0119 rz\u0105d obiekt\u00f3w przemys\u0142owych, m.in. baza Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego i \u201eLindeGaz Polska\u201d, a po lewej (od zachodu) stacja paliw i stacja obs\u0142ugi pojazd\u00f3w \u201eBIBMOT\u201d oraz nowo wybudowany hotel \u201eAtena\u201d. Po oddaniu do u\u017cytku szerokiej al. E. Kwiatkowskiego (1990) rola ul. Przemys\u0142owej, jako drogi dojazdowej do WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i p\u00f3\u017aniej SSE EURO-PARK MIELEC, zmniejszy\u0142a si\u0119 nieco, ale tylko w cz\u0119\u015bci pierwszej, gdy\u017c druga cz\u0119\u015b\u0107 nadal pe\u0142ni t\u0119 funkcj\u0119. W 2020 r. zosta\u0142a zmodernizowana i wyremontowana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa ulicy:<\/strong>\u00a0PRZEMYS\u0141OWA ma oczywisty zwi\u0105zek z przemys\u0142em, kt\u00f3remu s\u0142u\u017cy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n


PRZEWORSKA DOROTA<\/strong>, urodzona 1 IX 1907 r. w Wiedniu.\u00a0 Absolwentka Gimnazjum \u015bw. Jacka w Krakowie. W latach 1930-1935 studiowa\u0142a na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. 29 V 1937 r. zda\u0142a egzamin kwalifikacyjny przed Pa\u0144stwow\u0105 Komisj\u0105 Egzaminacyjn\u0105 w Krakowie. Od 15 X 1937 r. do 28 VI 1938 r. pracowa\u0142a w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym im. St. Konarskiego w Mielcu jako nauczycielka j\u0119zyka niemieckiego. Po roku szkolnym 1937\/1938 zosta\u0142a zatrudniona w Wadowicach. Dalsze losy dotychczas nieznane.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZYBOSIA W\u0141ADYS\u0141AWA (ULICA),<\/strong>\u00a0kr\u00f3tka (119 m) uliczka na osiedlu Borek. Biegnie od ul. H. Sienkiewicza do ul. S. A. Poniatowskiego, krzy\u017cuj\u0105c si\u0119 z ul. \u015aniadeckiego. Powsta\u0142a na pocz\u0105tku lat 70., a patrona i status ulicy otrzyma\u0142a 28 III 1973 r. Ma asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i w\u0105skie chodniki po obu stronach. Jej adres ma kilka\u015bcie prywatnych posesji.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong> JULIAN PRZYBO\u015a (1901-1970) to jeden z najwybitniejszych polskich poet\u00f3w XX w. Wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca Awangardy Krakowskiej, w kt\u00f3rej wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 pogl\u0105dami na temat roli poezji i nowatorstwem w poetyce. Wa\u017cniejsze tomy poezji to: Z ponad, W g\u0142\u0105b lasu, R\u00f3wnanie serc, P\u00f3ki my \u017cyjemy, Miejsce na ziemi, Najmniej s\u0142\u00f3w, Narz\u0119dzie ze \u015bwiat\u0142a, Pr\u00f3ba ca\u0142o\u015bci, Wi\u0119cej o manifest, Na znak i Kwiat nieznany. Walczy\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. By\u0142 nauczycielem, prezesem Zwi\u0105zku Zawodowego Literat\u00f3w Polskich (1945), t\u0142umaczem utwor\u00f3w obcych na j\u0119zyk polski, pos\u0142em do KRN i pos\u0142em RP w Szwajcarii, dyrektorem Biblioteki Jagiello\u0144skiej i wsp\u00f3\u0142redaktorem \u201ePoezji\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYBYLSKI JAN TADEUSZ<\/strong>, urodzony 7 VIII 1953 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Stanis\u0142awy z domu Nizio\u0142ek. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107: obr\u00f3bka skrawaniem). Po maturze w 1973 r. zosta\u0142 zatrudniony w OBR SK jako konstruktor, ale jeszcze w tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w jednostce wojsk pancernych we W\u0142odawie. Po powrocie z wojska w 1975 r. kontynuowa\u0142 prac\u0119 w OBR jako konstruktor. W latach 1976-1986 pracowa\u0142 jako \u015blusarz narz\u0119dziowy na Wydziale Narz\u0119dziowym, a w latach 1986-1999 by\u0142 konstruktorem w Dziale Eksploatacji i Sekcji Katalogowej Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL-Mielec\u201d. W 1999 r., w zwi\u0105zku z og\u0142oszeniem upad\u0142o\u015bci Zak\u0142adu Lotniczego, przeszed\u0142 na bezrobocie. Od 6 I 2000 r. pracuje w firmie Kirchhoff Polska na stanowisku operatora ustawiacza pras. Jego pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 jest od 35 lat honorowe krwiodawstwo, kt\u00f3rego aktywnym dzia\u0142aczem pozostaje do dzi\u015b. Pierwszy raz odda\u0142 krew 12 VIII 1971 r. W 1977 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Klubu HDK przy WSK, a w 1979 r. wybrano go prezesem Zarz\u0105du tego Klubu. W 1986 r. zrezygnowa\u0142 z powodu wyjazdu s\u0142u\u017cbowego z Mielca. Ostatni raz odda\u0142 krew 13 X 1987 r., a nast\u0119pnie przerwa\u0142 ze wzgl\u0119d\u00f3w zdrowotnych. Og\u00f3\u0142em odda\u0142 oko\u0142o 26 000 ml krwi. W latach 1990-1999 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa Klubu HDK im. J. Aleksandrowicza przy WSK. Poprzez niezwykle aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j krwiodawstwa w Mielcu. By\u0142 inicjatorem nadania Klubowi HDK imienia dr. Juliana Aleksandrowicza oraz utworzenia Banku Krwi Klubu (1980). Uczestniczy\u0142 w akcjach specjalnych oddawania krwi, m.in. w papieskiej Klinice w Gemelli (1986). Bra\u0142 udzia\u0142 w akcjach PCK, m.in. w niesieniu pomocy ofiarom wielkiej powodzi na ziemi mieleckiej w 1997 r. By\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem uroczysto\u015bci, pielgrzymek religijnych (Kalwaria Pac\u0142awska, Watykan), zbi\u00f3rek charytatywnych i imprez rodzinnych cz\u0142onk\u00f3w HDK. Wykona\u0142 projekty sztandaru i znaczk\u00f3w tego Klubu oraz prowadzi\u0142 jego kronik\u0119. W 2001 r. za\u0142o\u017cy\u0142 Klub HDK przy firmie Kirchhoff Polska w Mielcu. Jest organizatorem dzia\u0142alno\u015bci tego Klubu, prowadz\u0105cym kronik\u0119 i autorem projektu znaczka klubowego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 \u201eKryszta\u0142owe Serce\u201d, Odznakami Honorowymi PCK wszystkich stopni, a tak\u017ce Odznakami: 70-lecia PCK i 40-lecia HDK.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYBY\u0141KIEWICZ STEFAN BALTAZAR,<\/strong> urodzony w 1873 r. w Tarnowie. Studiowa\u0142 w Szkole Weterynarii we Lwowie i w 1897 r. uzyska\u0142 dyplom lekarza weterynarii. Pracowa\u0142 jako miejski lekarz weterynarii w Mielcu w latach 1901-1904, a nast\u0119pnie w Ropczycach (1905-1910) i w Gorlicach (1923). W latach 1931-1939 przebywa\u0142 w Mielcu i prowadzi\u0142 woln\u0105 praktyk\u0119 weterynaryjn\u0105. Niema\u0142o czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. W czasie pierwszego pobytu w Mielcu by\u0142 dzia\u0142aczem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d. Z jego inicjatywy urz\u0105dzono ogr\u00f3d im. Henryka Jordana obok sokolni przy ul. F. \u017bwirki i S. Wigury. W latach 1934-1937 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Ko\u0142a Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"PRZYBY\u0141KOWSKI EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 5 IV 1935 r. w S\u0142upsku, pow. m\u0142awski, syn Jana i W\u0142adys\u0142awy z domu Nowotko. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego w Ciechanowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. Uko\u0144czy\u0142 Wy\u017csz\u0105 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Obrony Przeciwchemicznej w Krakowie. Jako zawodowy oficer s\u0142u\u017cy\u0142 w 1 DZ im. T. Ko\u015bciuszki w Legionowie, Pu\u0142ku Chemicznym w Biskupcu Roszelskim, Pu\u0142ku Czo\u0142g\u00f3w w Sanoku i Pu\u0142ku Piechoty w Rzeszowie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1990 r. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 podpu\u0142kownika. Studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Oficerskiej Szkole Wojsk Chemicznych w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera chemika (1975). Od lat m\u0142odzie\u0144czych anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do prac spo\u0142ecznych. Przez wiele lat nale\u017ca\u0142 do harcerstwa i otrzyma\u0142 stopie\u0144 harcmistrza. Jako oficer i harcerz by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem Manewr\u00f3w Techniczno-Obronnych ZHP na terenie poligonu Mielec w 1968 r. W latach 1991-1994 by\u0142 przewodnicz\u0105cym Rady Osiedla Rzoch\u00f3w. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do uko\u0144czenia gazyfikacji, wodyfikacji i budowy szko\u0142y w Rzochowie. Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w budowie ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Marka Ewangelisty. Udziela si\u0119 te\u017c w Kole Polskiego Zwi\u0105zku \u0141owieckiego \u201ePonowa\u201d w Chorzelowie oraz w Kole Zwi\u0105zku By\u0142ych \u017bo\u0142nierzy Zawodowych i Oficer\u00f3w Rezerwy w Mielcu. Jest cz\u0142onkiem Okr\u0119gowej Kapitu\u0142y Odznacze\u0144 PZ\u0141 w Rzeszowie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP i Z\u0142otym Krzy\u017cem ZHP oraz najwy\u017cszym odznaczeniem \u0142owieckim \u201eZ\u0142om\u201d i Z\u0142otym Medalem Zas\u0142ugi w \u0141owiectwie. Napisa\u0142 i wyda\u0142 ksi\u0105\u017cki:\u00a0Od osady przez wie\u015b, miasteczko do osiedla Mielec \u2013 Rzoch\u00f3w<\/em>\u00a0(Mielec 2008) oraz\u00a0Pi\u0119\u0107 rzek<\/em>\u00a0(Mielec 2013). Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Z\u017bWP\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYBY\u0141O \u0141UKASZ TOMASZ<\/strong>, urodzony 2 VI 1981 r. w Tarnobrzegu, syn Boles\u0142awa i Marii z domu Chmielowiec. Absolwent Liceum Technicznego (profil elektroniczny) w Zespole Szk\u00f3\u0142 im. prof. Janusza Groszkowskiego w Mielcu. Matur\u0119 zda\u0142 w 2000 r. Uko\u0144czy\u0142: studia zawodowe w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (kierunek: ekonomia) w 2004 r., studia uzupe\u0142niaj\u0105ce magisterskie w Wy\u017cszej Szkole Ekonomii, Prawa i Nauk Medycznych im. prof. Edwarda Lipi\u0144skiego w Kielcach w 2005 r. oraz studia podyplomowe z zakresu system\u00f3w logistycznych przedsi\u0119biorstw na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie w 2007 r. Certyfikowany audytor wewn\u0119trzny i pe\u0142nomocnik ISO 9001. Certyfikowany Project Manager International Project Management Association. W latach 2006-2010 pracowa\u0142 jako logistyk i analityk finansowy w firmach SSE EURO-PARK MIELEC (Lear Corporation, Bury Technologies, Zielona Budka). Od 2010 r. jest zatrudniony w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu na stanowisku analityka finansowego. Pe\u0142ni te\u017c rol\u0119 lidera zespo\u0142\u00f3w ci\u0105g\u0142ego doskonalenia w pionie finansowym. Jest r\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem Komisji Zak\u0142adowej NSZZ Solidarno\u015b\u0107. Absolwent presti\u017cowego programu rozwoju kadry operacyjnej \u2013 Operation Leadership Program w PZL Mielec. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca na prac\u0119 spo\u0142eczn\u0105. Od 2015 r. wsp\u00f3\u0142organizuje m.in. obchody Dnia Flagi RP, obchody Narodowego Dnia Pami\u0119ci \u201e\u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych\u201d, biegi, marsze, wystawy historyczne, pikniki rodzinne i zbi\u00f3rki publiczne. Jest cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Spo\u0142eczno-Edukacyjnego \u201eOrze\u0142 Bia\u0142y \u2013 Strzelec\u201d i starszym sier\u017cantem Zwi\u0105zku Strzeleckiego \u201eStrzelec\u201d J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Zainicjowa\u0142 proces odradzania si\u0119 struktur ruchu strzeleckiego, kt\u00f3ry istnia\u0142 na ziemi mieleckiej przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105. Z jego inicjatywy w lutym 2015 r. powo\u0142ano Jednostk\u0119 Strzeleck\u0105 2093 im. genera\u0142a broni W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego z siedzib\u0105 w Mielcu, zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 szkoleniem m\u0142odzie\u017cy przygotowuj\u0105cej si\u0119 do s\u0142u\u017cby w formacjach mundurowych, a nast\u0119pnie zosta\u0142 nominowany przez Komend\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105 Zwi\u0105zku Strzeleckiego \u201eStrzelec\u201d J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego na dow\u00f3dc\u0119 tej jednostki. W 2015 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w og\u00f3lnopolskim konkursie pasji \u201eIt\u2019s your life, just take it\u201d i zosta\u0142 jego laureatem. Nagrod\u0119 pieni\u0119\u017cn\u0105 w kwocie 15 tysi\u0119cy z\u0142otych, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142, w ca\u0142o\u015bci przeznaczy\u0142 na potrzeby mieleckiej Jednostki Strzeleckiej, na m.in. na zakup niezb\u0119dnych materia\u0142\u00f3w i sprz\u0119tu do prowadzenia zaj\u0119\u0107 z m\u0142odzie\u017c\u0105. W pa\u017adzierniku 2016 r. przekaza\u0142 dowodzenie JS 2093 sier\u017cantowi Zwi\u0105zku Strzeleckiego Andrzejowi Zemmelowi. W 2015 r. zosta\u0142 wybrany na wiceprzewodnicz\u0105cego Rady Osiedla Smoczka. Jest te\u017c cz\u0142onkiem spo\u0142ecznej Powiatowej Rady Dzia\u0142alno\u015bci Po\u017cytku Publicznego w Mielcu. Interesuje si\u0119 statystyk\u0105 gospodarcz\u0105 \u2013 prowadzi autorski mikroblog \u201ePodkarpacie w liczbach\u201d. Jego misj\u0105 jest aktywizacja obywatelska spo\u0142eczno\u015bci ziemi mieleckiej oraz rozw\u00f3j patriotyzmu lokalnego \u2013 prowadzi fanpejd\u017c \u201eMielec i powiat mielecki – projekty, konkursy, g\u0142osowania\u201d. Biegacz \u2013 amator, ultramarato\u0144czyk. Inicjator i propagator powstania parku crossfitowo \u2013 biegowego w Mielcu. We wrze\u015bniu 2024 r. obj\u0105\u0142 mandat radnego Rady Miejskiej w Mielcu po Jakubie Cenie, kt\u00f3ry zrezygnowa\u0142 z mandatu po przej\u015bciu do pracy w sp\u00f3\u0142ce miejskiej – Lotnisko Sp. z o.o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYBYSZEWSKI ANDRZEJ<\/strong>, urodzony 29 XI 1960 r. w Kazimierzy Wielkiej, syn Stanis\u0142awa i Ireny z domu Duszczyk. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Marii Sk\u0142odowskiej-Curie w Kazimierzy Wielkiej z matur\u0105 w 1979 r. Studiowa\u0142 histori\u0119 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie i w 1986 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Od roku szkolnego 1986\/1987 rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w \u017bar\u00f3wce, a od roku szkolnego 1992\/1993 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora tej szko\u0142y. R\u00f3wnocze\u015bnie odby\u0142 studia doktoranckie w Akademii Pedagogicznej w Krakowie i w 1998 r. na podstawie rozprawy pt.\u00a0Komenda Okr\u0119gu S\u0142u\u017cby Zwyci\u0119stwo Polski \u2013 Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej \u2013 Armii Krajowej w Krakowie (1939-1945)<\/em> otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora nauk humanistycznych. 20 I 1998 r. zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko dyrektora Gminnego Zespo\u0142u Ekonomiczno-Administracyjnego Szk\u00f3\u0142 w Radomy\u015blu Wielkim i funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 28 I 2026 r. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 od wielu lat udziela si\u0119 spo\u0142ecznie. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Ko\u0142a NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d Pracownik\u00f3w O\u015bwiaty i Wychowania oraz przewodnicz\u0105cym Komitetu Obywatelskiego w Radomy\u015blu Wielkim (1989 r.), cz\u0142onkiem Komisji O\u015bwiaty Rady Miejskiej w Radomy\u015blu Wielkim i radnym Rady Powiatu Mieleckiego w kadencji 1998-2002, a tak\u017ce cz\u0142onkiem lokalnych stowarzysze\u0144 i cz\u0142onkiem honorowym Stowarzyszenia w barwach 9 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w Ma\u0142opolskich w Opolu. Wsp\u00f3\u0142pracuje z Muzeum Regionalnym SCK w Mielcu. Jest autorem szeregu publikacji ksi\u0105\u017ckowych na tematy historyczne zwi\u0105zane z Radomy\u015blem Wielkim, Mielcem i powiatem mieleckim, m.in.:\u00a0V wiek\u00f3w o\u015bwiaty w Mielcu<\/em>\u00a0(Mielec 1996),\u00a0Firlejowie<\/em>\u00a0(Radomy\u015bl Wielki 2008),\u00a0Ossoli\u0144scy<\/em>\u00a0(Radomy\u015bl Wielki 2009),\u00a09 Pu\u0142k U\u0142an\u00f3w Ma\u0142opolskich<\/em>\u00a01809-1947<\/em>\u00a0(Radomy\u015bl Wielki 2011),\u00a0Wodziccy<\/em>\u00a0(Radomy\u015bl Wielki 2015),\u00a0Lista strat mieszka\u0144c\u00f3w powiatu mieleckiego 1939-1945<\/em>\u00a0(Radomy\u015bl Wielki 2018) oraz wsp\u00f3\u0142autorem ksi\u0105\u017cek, m.in.:\u00a0J\u00f3zef Gorlach. Patron Szko\u0142y Podstawowej w Rudzie<\/em>\u00a0(z\u00a0 A. Kru\u017cel i A. Wilkiem – Ruda 2003) i\u00a0Losy duchowie\u0144stwa Dekanatu Radomyskiego w latach II wojny \u015bwiatowej<\/em>\u00a0(z L. Midur\u0105 – Radomy\u015bl Wielki 2002). Opublikowa\u0142 te\u017c wiele artyku\u0142\u00f3w naukowych i popularnonaukowych, m.in. w Roczniku Mieleckim, np.\u00a0Osadnicy \u2013 kresowe \u015blady mielczan<\/em>\u00a0oraz\u00a09. Pu\u0142k U\u0142an\u00f3w Ma\u0142opolskich w walce o granice Rzeczypospolitej\u00a0<\/em>(Rocznik Mielecki 2017-2018, Mielec 2019). Jest redaktorem kwartalnika „Nowy Dziewi\u0105tak. E-Biuletyn Rodziny U\u0142an\u00f3w Ma\u0142opolskich (Radomy\u015bl Wielki, od 2012 r.) Z dniem 28 I 2026 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYGODA BOLES\u0141AW,<\/strong> urodzony 3 XI 1943 r. w Rz\u0119dzianowicach, pow. mielecki, syn Romana i Bronis\u0142awy z domu Augustyn. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105, a nast\u0119pnie Technikum Mechaniczne w Mielcu z matur\u0105 w 1969 r. W latach 1963-1965 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 i w tym czasie w Technicznej Szkole Wojsk Lotniczych w Zamo\u015bciu i O\u015brodku Szkolenia Lotniczego w D\u0119blinie zdoby\u0142 uprawnienia technika \u2013 mechanika osprz\u0119tu lotniczego. Po powrocie z wojska pracowa\u0142 w WSK Mielec kolejno na stanowiskach: galwanizer, mechanik osprz\u0119tu lotniczego, kierownik rozdzielni, samodzielny planista, kierownik sekcji i zast\u0119pca kierownika dzia\u0142u. W tym okresie uko\u0144czy\u0142 m.in. Studium Wiedzy Spo\u0142eczno-Ekonomicznej w Rzeszowie oraz liczne kursy z uprawnieniami. Na pocz\u0105tku lat 90. przeszed\u0142 do pracy w firmie METYANEX w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca na stanowisko specjalisty ds. ekonomicznych i marketingu, a nast\u0119pnie zosta\u0142 dyrektorem ds. handlowych i produkcji. W tej roli uczestniczy\u0142 w misjach gospodarczych w Portugalii i Niemczech. Jego \u017cyciow\u0105 pasj\u0105 jest praca spo\u0142eczna. By\u0142 m.in. radnym Rady Gminy Mielec, so\u0142tysem Rz\u0119dzianowic, kuratorem s\u0105dowym, \u0142awnikiem s\u0105dowym i prezesem Rady \u0141awniczej w S\u0105dzie Powiatowym w Mielcu. Jako mi\u0142o\u015bnik sportu by\u0142 d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem zarz\u0105du FKS Stal Mielec oraz cz\u0142onkiem gminnych, powiatowych i wojew\u00f3dzkich zarz\u0105d\u00f3w stowarzysze\u0144 sportowych, m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa Podkarpackiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej. Szczeg\u00f3lnie zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z Klubem Rz\u0119dzian Rz\u0119dzianowice jako prezes zarz\u0105du tego klubu i okresowo jego trener. (Posiada tytu\u0142 trenera pi\u0142ki no\u017cnej II klasy.) B\u0119d\u0105c trenerem m.in. z juniorami LZS Borowa wywalczy\u0142 awans do ligi mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej w 1978 r. oraz z seniorami Rz\u0119dziana awans do klasy wojew\u00f3dzkiej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LZS\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz PZPN\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYGODA JAN<\/strong>, urodzony 10 X 1946 r. w Rz\u0119dzianowicach, syn Romana i Bronis\u0142awy z domu Augustyn. Ucz\u0119szcza\u0142 do Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 w Mielcu, a nast\u0119pnie Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1971 r. Od 1965 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec, pocz\u0105tkowo w Zak\u0142adzie Aparatury Paliwowej jako: frezer, szlifierz, brygadzista, specjalista technolog i kierownik Sekcji Technologicznej, a nast\u0119pnie w Zak\u0142adzie Lotniczym jako starszy mistrz w przygotowaniu produkcji. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Mechanicznym (specjalno\u015b\u0107: silniki spalinowe) Politechniki Krakowskiej i w 1976 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera mechanika. W 1981 r. przeszed\u0142 na rent\u0119. W 1986 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asny zak\u0142ad rzemie\u015blniczy \u201eMechanika Pojazdowa\u201d w Rz\u0119dzianowicach, a od 1989 r. jest w\u0142a\u015bcicielem Przedsi\u0119biorstwa \u201eMetyanex\u201d w Z\u0142otnikach, produkuj\u0105cego armatur\u0119 przemys\u0142ow\u0105 kwasoodporn\u0105 i ciep\u0142ownicz\u0105 oraz cz\u0119\u015bci i zespo\u0142y do samolot\u00f3w An-2R i M-18 \u201eDromader\u201d. Jest autorem i wsp\u00f3\u0142autorem 31 projekt\u00f3w racjonalizatorskich i 2 wzor\u00f3w u\u017cytkowych. Prowadzona przez niego firma uzyska\u0142a 3 atesty w kraju oraz Certyfikaty Urz\u0119du Lotnictwa Cywilnego w Warszawie i Europejskiej Agencji Bezpiecze\u0144stwa Lotniczego EASA w Brukseli, a tak\u017ce wyr\u00f3\u017cnienia na Mieleckich Targach Wielobran\u017cowych (1995) i Mi\u0119dzynarodowych Targach w Rzeszowie (1995, 1996). Nale\u017cy do Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych i jest cz\u0142onkiem samorz\u0105du Sp\u00f3\u0142dzielni Rzemie\u015blniczej \u201eWielobran\u017cowej\u201d w Mielcu. Jako nauczyciel zawodu przeszkoli\u0142 wielu uczni\u00f3w oraz przewodniczy komisji egzaminacyjnej Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu. Od 1963 r. anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w spo\u0142eczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 sportowo-rekreacyjn\u0105. W latach: 1963-1965, 1971-1979 i 1986-1988 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Ko\u0142a LZS, a p\u00f3\u017aniej LKS \u201eRz\u0119dzian\u201d Rz\u0119dzianowice. By\u0142 tak\u017ce: wiceprzewodnicz\u0105cym Rady Gminnej LZS w Gminie Mielec (1976-1989), sekretarzem generalnym LKS \u201eT\u0119cza\u201d Mielec (1986-1990), przewodnicz\u0105cym Rady Gminej LZS Gminy Mielec (1989-2000) i przewodnicz\u0105cym Komitetu Za\u0142o\u017cycielskiego Powiatowego Zrzeszenia LZS w Mielcu (2000-2001). Aktualnie pe\u0142ni funkcje: wiceprzewodnicz\u0105cego Rady Powiatowej LZS w Mielcu (od 2001), cz\u0142onka Rady Wojew\u00f3dzkiej LZS w Rzeszowie (od 1990) i cz\u0142onka zarz\u0105du Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu. Jest sponsorem wielu imprez sportowych i rekreacyjnych oraz darczy\u0144c\u0105 akcji i przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 organizacji charytatywnych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 LZS, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LZS\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Sportu\u201d, Medalem 50-lecia LZS oraz Z\u0142otym i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYGODA RYSZARD<\/strong>, urodzony 23 IX 1955 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Zofii z domu Mazur. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105 WSK w Mielcu. Pracowa\u0142 od 1971 r. w nast\u0119puj\u0105cych firmach: WSK \u201ePZL-Mielec\u201d (1971-1978, \u015blusarz), Zak\u0142ad Budowlano-Remontowy Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej w Mielcu (1978, murarz), Mieleckie Przedsi\u0119biorstwo Budowlane w Mielcu (1978-1983, \u015blusarz, robotnik budowlany), WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, Melex (1983-2001, \u015blusarz, blacharz, t\u0142oczarz). Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1979 r. Nale\u017ca\u0142 do Klubu HDK im. J. Aleksandrowicza przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i by\u0142 aktywnym propagatorem honorowego krwiodawstwa. Do 2000 r. odda\u0142 34 450 ml krwi. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK IV stopnia oraz Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia. Zmar\u0142 19 IV 2001 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYGODZKI W\u0141ODZIMIERZ ROMAN<\/strong>, urodzony 10 VI 1894 r. w Radziechowie, wojew\u00f3dztwo tarnopolskie, syn Jana i Joanny z domu Esler. Absolwent III Pa\u0144stwowego Gimnazjum we Lwowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1912 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu we Lwowie (1912-1914), a nast\u0119pnie na Uniwersytecie Wiede\u0144skim. W 1915 r. zosta\u0142 powo\u0142any do s\u0142u\u017cby wojskowej w armii austriackiej. Po szkole dla oficer\u00f3w rezerwy przydzielono go do 30 pu\u0142ku piechoty. Od 1 IX 1915 r. do 14 IV 1917 r. dowodzi\u0142 plutonem, a nast\u0119pnie kompani\u0105 na froncie w\u0142oskim, a nast\u0119pnie przeniesiono go do kadry 30 pp. w stopniu podporucznika. 1 XI 1918 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Wojska Polskiego i skierowany zosta\u0142 na stacj\u0119 zborn\u0105 dla oficer\u00f3w w Krakowie. W 1919 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 oficera gospodarczego w Szpitalu Nr 1 w Krakowie, a p\u00f3\u017aniej \u2013 oficera administracyjnego w Szpitalu w Tarnowie. Po awansie do stopnia porucznika przydzielony zosta\u0142 od 1 VII 1920 r. do obozu \u0107wiczebnego VI armii i po chorobie 25 XI 1920 r. zwolniony z czynnej s\u0142u\u017cby wojskowej. W latach 1921-1926 pracowa\u0142 jako nauczyciel w Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Rohatynie, a w latach 1926-1939 w Pa\u0144stwowym Gimnazjum w Czortkowie. W mi\u0119dzyczasie (23 V 1925 r.) uzyska\u0142 dyplom nauczyciela szk\u00f3\u0142 \u015brednich z zakresu j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., m.in. walczy\u0142 w obronie Lwowa. Od 15 III 1944 r. prowadzi\u0142 tajne nauczanie na terenie Mielca i okolic. 1 IX 1944 r. zatrudniono go jako nauczyciela do Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum im. St. Konarskiego w Mielcu i powierzono funkcj\u0119 p.o. dyrektora (do ko\u0144ca 1944 r.). P\u00f3\u017aniej jeszcze raz pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki dyrektora tej szko\u0142y: od 1 XI 1946 r. do 15 V 1947 r. \u00a0Poza nauczaniem \u0142aciny (w latach 50.) pracowa\u0142 na stanowisku starszego ksi\u0119gowego i sekretarza szko\u0142y. W 1961 r. przeszed\u0142 na rent\u0119, kt\u00f3r\u0105 zamieniono p\u00f3\u017aniej na emerytur\u0119. Zmar\u0142 14 VI 1968 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZYJAZNA (ULICA),\u00a0<\/strong>ulica prywatna na osiedlu Wolno\u015bci, boczna (si\u0119gacz) od ulicy Kra\u0144cowej. Ma utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119. Nazw\u0119 nadano jej, na wniosek mieszka\u0144c\u00f3w, uchwa\u0142\u0105 nr XXIX\/256\/2013 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 7 III 2013 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZY\u0141UCKI (PRZY\u0141USKI)<\/strong>, wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciel Mielca w latach ok. 1749 \u2013 ok. 1763.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PRZYWARA PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 5 XII 1968 r. w Mielcu, syn Stefana i Danuty z Kamienieckich, wnuk Tadeusza. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Rzeszowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1987 r. Studiowa\u0142 filozofi\u0119 teoretyczn\u0105 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra filozofii. W 2005 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora nauk humanistycznych za rozpraw\u0119\u00a0Teoria przestrzeni Husserla i Carnapa. Analiza por\u00f3wnawczo\u2013krytyczna<\/em>, napisan\u0105 pod kierunkiem prof. Antoniego B. St\u0119pnia, ucznia Romana Ingardena. Od 2005 r. pracowa\u0142 jako adiunkt w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. Jego debiutem literackim by\u0142a powie\u015b\u0107\u00a0Proces II<\/em>, opublikowana w 1987 r. na \u0142amach miesi\u0119cznika \u201eTw\u00f3rczo\u015b\u0107\u201d, a debiutrem ksi\u0105\u017ckowym \u2013\u00a0Amnezja<\/em>.\u00a0Antyutopia filozoficzna<\/em>\u00a0(PIW, Warszawa 1995). W 1995 r. zosta\u0142 zaproszony, wraz z innymi polskimi pisarzami i poetami, przez Literatur Werkstatt do Berlina i tam odby\u0142 si\u0119 jego pierwszy wiecz\u00f3r autorski (wsp\u00f3lnie z A. Stasiukiem). W 2001 r. wydano kolejn\u0105 jego ksi\u0105\u017ck\u0119 pt.\u00a0Euroman – p<\/em>ierwsz\u0105 powie\u015b\u0107 eurorealistyczna (Stowarzyszenie Literacko\u2013Artystyczne \u201eFraza\u201d w Rzeszowie). Jest autorem wielu publikacji literackich, krytycznoliterackich i poetyckich, m.in. w czasopismach: \u201eTw\u00f3rczo\u015b\u0107\u201d, \u201ePismo Literacko-Artystyczne\u201d, \u201eSycyna\u201d, \u201eAkcent\u201d, \u201eEthos\u201d i \u201eFraza\u201d oraz publikacji naukowych, zw\u0142aszcza z dziedziny fenomenologii i teorii dzie\u0142a literackiego. Tematyka mielecka, g\u0142\u00f3wnie w postaci reminescencji, pojawia si\u0119 w utworach: \u201e \u201d, \u201e \u201d oraz \u201ebrak sieci\u201d, opublikowanych na \u0142amach \u201eTw\u00f3rczo\u015bci\u201d. Jest d\u0142ugoletnim wsp\u00f3\u0142pracownikiem Katolickiego Radia Rzesz\u00f3w VIA, realizuj\u0105c m.in. program autorski\u00a0Brzmienie litery<\/em>, dotycz\u0105cy wsp\u00f3\u0142czesnej literatury i historii. Wsp\u00f3\u0142pracuje z redakcj\u0105 Powszechnej Encyklopedii Filozofii, wydawanej przez Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 jest muzyka. Wraz z grup\u0105 rockow\u0105 EUROMAN, kt\u00f3rej jest liderem, zadebiutowa\u0142 w 2003 r. Za kompozycje w\u0142asne zosta\u0142a ona dwukrotnie nagrodzona przez brytyjskie Radio Gets Wild (2004, 2005).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PRZYWARA TADEUSZ<\/strong>, urodzony 5 IX 1910 r. w \u0141opatynie, woj. tarnopolskie, syn W\u0142adys\u0142awa i Marii z domu Burger. (Wybitnym przedstawicielem rodziny, z kt\u00f3rej pochodzi\u0142, by\u0142 gen. J\u00f3zef Dwernicki \u2013 uczestnik wojen napoleo\u0144skich i powstania listopadowego.) Uko\u0144czy\u0142 gimnazjum w Radziechowie, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 we Lwowie na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza i w Pa\u0144stwowym Instytucie Sztuki. Kontakty z wybitnymi nauczycielami – tw\u00f3rcami i lwowskim \u015brodowiskiem artystycznym oraz klimat Lwowa wywar\u0142y niezatarte pi\u0119tno na psychice m\u0142odego adepta sztuki. Wtedy w\u0142a\u015bnie podj\u0105\u0142 w\u0142asne pr\u00f3by artystyczne, ale wybuch wojny i walka o przetrwanie rodziny w czasie okupacji hitlerowskiej nie pozwoli\u0142y mu na rozwini\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci tw\u00f3rczej. Rozw\u00f3j wydarze\u0144 we Lwowie w 1944 r. zmusi\u0142 go do opuszczenia domu rodzinnego. Jesieni\u0105 tego roku przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do \u0141a\u0144cuta. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w administracji pa\u0144stwowej, a ponadto powr\u00f3ci\u0142 do dzia\u0142alno\u015bci artystycznej. Poza malarstwem i uczestnictwem w wystawach zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w tworzenie i dzia\u0142alno\u015b\u0107 Teatru Amatorskiego \u201eLutnia\u201d w \u0141a\u0144cucie. Szczeg\u00f3lnym prze\u017cyciem by\u0142a wsp\u00f3lna gra z Ludwikiem Solskim w sztuce A. Fredry Zemsta. W 1948 r. zosta\u0142 przeniesiony s\u0142u\u017cbowo do Urz\u0119du Wojew\u00f3dzkiego w Rzeszowie (1948), a nast\u0119pnie do Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu na stanowisko kierownicze w Wydziale Finansowym (1959). Podj\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Zak\u0142adowym Domem Kultury WSK i odt\u0105d wielokrotnie eksponowa\u0142 swoje prace w tej plac\u00f3wce. Malowa\u0142 w plenerze, ka\u017cdorazowo wywo\u0142uj\u0105c spore zainteresowanie \u015brodowiska. Tematami jego prac by\u0142y najcz\u0119\u015bciej: pejza\u017ce, walka o niepodleg\u0142o\u015b\u0107, praca cz\u0142owieka, martwa natura, akty i kwiaty. W latach 1971-1975 by\u0142 cz\u0142onkiem Ko\u0142a Tw\u00f3rc\u00f3w Ziemi Mieleckiej przy Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej w Mielcu, a od 1981 r. cz\u0142onkiem Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, znacz\u0105co wp\u0142ywaj\u0105c na rozw\u00f3j i poziom artystyczny obu grup artystycznych. Uczestniczy\u0142 w wielu konkursach, przegl\u0105dach i wystawach, uzyskuj\u0105c nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia. Jego prace znalaz\u0142y si\u0119 w muzeach (m.in. w Sandomierzu, Niepo\u0142omicach, Przeworsku i Mielcu) i wielu kolekcjach prywatnych w kraju i za granic\u0105, m.in. w Anglii, Francji, Kanadzie i Japonii. W listopadzie 1990 r. zorganizowano w RCK WSK \u201eJubileuszow\u0105 wystaw\u0119 malarstwa, grafiki i rysunku\u201d z okazji 80-lecia urodzin artysty. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Nagrod\u0105 Ministra Kultury i Sztuki oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d. Zmar\u0142 9 VI 1996 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\"\"PSZENICZNA BEATA IZABELA (z domu KIE\u0141B), <\/b>urodzona 24 VI 1964 r. w Mielcu, c\u00f3rka Jana i Leokadii z domu Bogdan. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1983 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Matematyki i Fizyki (kierunek: matematyka, specjalno\u015b\u0107 nauczycielska) Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Rzeszowie i w 1989 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra matematyki. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a od roku szkolnego 1989\/1990 – zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 1 im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu i z t\u0105 plac\u00f3wk\u0105 zwi\u0105za\u0142a ca\u0142e swoje dotychczasowe \u017cycie zawodowe. Jest nauczycielk\u0105 matematyki i informatyki (od 2001 r.), a ponadto uczy\u0142a fizyki, by\u0142a wychowawczyni\u0105 kilku klas i opiekunem szkolnej organizacji ZHP. W latach 1989-1992 uczy\u0142a matematyki w Technikum Rolniczym dla Doros\u0142ych w Rzemieniu. W 2001 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie informatyki na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Technicznym Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, a w 2003 r. studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania instytucj\u0105 o\u015bwiatow\u0105 w zreformowanym systemie edukacji na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Rzeszowskiego. Uko\u0144czy\u0142a te\u017c szereg kurs\u00f3w i szkole\u0144 specjalistycznych, m.in. szkolenie dla realizator\u00f3w program\u00f3w profilaktycznych. W 1998 r. uzyska\u0142a I stopie\u0144 specjalizacji w zakresie matematyki, a w 2000 r. stopie\u0144 nauczyciela mianowanego. By\u0142a prekursorem wdra\u017cania do funkcjonowania szko\u0142y technologii informacyjnej, co usprawni\u0142o zarz\u0105dzanie szko\u0142\u0105 i kreowanie jej wizerunku. W 2001 r. za\u0142o\u017cy\u0142a i prowadzi\u0142a ko\u0142o przedmiotowe z informatyki oraz opracowa\u0142a, utworzy\u0142a i przez kilka lat prowadzi\u0142a pierwsz\u0105 szkoln\u0105 stron\u0119 internetow\u0105 szko\u0142y. W tym samym roku zosta\u0142a laureatk\u0105 og\u00f3lnopolskiego konkursu \u201eSzko\u0142a o\u015brodkiem wdra\u017cania idei spo\u0142ecze\u0144stwa informatycznego\u201d. W 2002 r. uzyska\u0142a jako jedna z pierwszych w Mielcu stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. 1 IX 2002 r. powierzono jej funkcj\u0119 wicedyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 1 i pe\u0142ni j\u0105 nadal. Z pozycji tej funkcji sprawuje nadz\u00f3r nad uczestnictwem uczni\u00f3w w konkursach przedmiotowych i innych. By\u0142a prekursork\u0105\u00a0 \u015bwiadectw drukowanych. Koordynowa\u0142a dzia\u0142ania szko\u0142y w zakresie wymaganym dla uzyskania Certyfikatu Szko\u0142a z Klas\u0105, akcji organizowanej pod patronatem Prezydenta RP i w czerwcu 2005 r. SP nr 1 otrzyma\u0142a taki certyfikat. Organizuje w szkole i koordynuje og\u00f3lnopolskie lokalne akcje charytatywne. W 2011 r. by\u0142a wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielk\u0105 Stowarzyszenia Przyjaci\u00f3\u0142 Szko\u0142y Podstawowej nr 1 im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu \u201eNasza Jedynka\u201d i pozostaje jego aktywnym dzia\u0142aczem.\u00a0 W 2015 r. otrzyma\u0142a Certyfikat e-Nauczyciel. Jest autork\u0105 i realizatork\u0105 program\u00f3w autorskich oraz innowacji informatycznych i matematycznych, m.in. Po co mi ta matma?, Czy da si\u0119 prze\u017cy\u0107 jeden dzie\u0144 bez matematyki? <\/i>Jej pozazawodow\u0105 pasj\u0105 jest wyszywanie obraz\u00f3w. Przedstawia je na wystawach lokalnych lub obdarowuje nimi znajomych. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 pedagogiczn\u0105 i organizatorsk\u0105 zosta\u0142a uhonorowana m.in. Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej, Nagrod\u0105 Podkarpackiego Kuratora O\u015bwiaty, Nagrodami Prezydenta Miasta Mielca (kilka razy) i Nagrod\u0105 Dyrektora Szko\u0142y (wielokrotnie).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PSZENICZNA BEATA RENATA<\/strong>, urodzona 13 VIII 1975 r. w Kolbuszowej, c\u00f3rka Andrzeja i El\u017cbiety z Lewandowskich. Absolwentka Liceum Medycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1994 r. W 1996 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Aktorskie i Telewizyjne \u201eSPOT\u201d w Krakowie. Jako aktorka debiutowa\u0142a w Teatrze im. L. Solskiego w Tarnowie, w sztuce Z. Herberta\u00a0Drugi pok\u00f3j<\/em>\u00a0(rez. S. \u015awider). Spektakl ten zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony na Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej w Warszawie (1999). Kolejnymi wa\u017cniejszymi rolami w tarnowskim teatrze by\u0142y: Helena w\u00a0Nied\u017awiedziu<\/em>\u00a0A. Czechowa, Natalia w\u00a0O\u015bwiadczynach<\/em>\u00a0A. Czechowa, Klara w\u00a0Zem\u015bcie<\/em>\u00a0A. Fredry oraz Pepka i Rachel w sztuce\u00a0Czy ja jestem \u017byd z Wesela<\/em>\u00a0na podstawie\u00a0Ja jestem \u017byd z Wesela<\/em>\u00a0R. Brandstaettera i\u00a0Wesela<\/em>\u00a0S. Wyspia\u0144skiego. W latach 1999\u20132001 uczestniczy\u0142a w III, IV i V Biennale Ta\u0144ca Wsp\u00f3\u0142czesnego, organizowanych przez Ew\u0119 Wycichowsk\u0105 w Poznaniu. W 2001 r. zda\u0142a egzamin aktorski w ZASP w Warszawie. Od 2004 r. gra w Teatrze im. S. \u017beromskiego w Kielcach. Zagra\u0142a m.in. Komisarza, Szantrap\u0119 i Fafika w \u201eZielonej G\u0119si\u201d K. I. Ga\u0142czy\u0144skiego, Podstolin\u0119 w\u00a0Zem\u015bcie<\/em>\u00a0A. Fredry i Teres\u0119 w sztuce Karola Wojty\u0142y\u00a0Przed sklepem jubilera.<\/em>\u00a0Wsp\u00f3\u0142pracuje z Teatrem M\u0142odego Widza w Tarnowie. Prowadzi\u0142a og\u00f3lnopolskie warsztaty teatralne z m\u0142odzie\u017c\u0105 trudn\u0105 (w ramach OHP Tarn\u00f3w) i warsztaty teatralne z m\u0142odzie\u017c\u0105 w SCK w Mielcu. W Teatrze im. S. \u017beromskiego w Kielcach zagra\u0142a Elmir\u0119\u00a0w Tartuffe<\/em>\u00a0albo\u00a0Szalbierz<\/em>\u00a0(re\u017c. Grzegorz Chrapkiewicz), Paulin\u0119 w sztuce francuskiej Pierra Sauvila\u00a0Mi\u0142o\u015b\u0107 i Polityka<\/em>\u00a0(re\u017c. Jerzy Bo\u0144czak), Pani\u0105 Kmitow\u0105 w\u00a0Dziadach<\/em>\u00a0A. Mickiewicza wg S. Wyspia\u0144skiego (re\u017c. Piotr J\u0119drzejas), Mart\u0119 w\u00a0Bolero<\/em>\u00a0Pavla Kohouta (re\u017c. Piotr Szczerski), Superwajzork\u0119 w\u00a0Zabi\u0107 superwajzora jak 14 tysi\u0119cy kurczak\u00f3w<\/em>\u00a0\u0141ukasza Rippera (re\u017c. Dawid \u017b\u0142obi\u0144ski), Monik\u0119 w\u00a0Noc\u0105 na pewnym osiedlu<\/em>\u00a0Herberta Bergera (re\u017c. Piotr Sieklucki), Ciotk\u0119 w\u00a0Bia\u0142ym ma\u0142\u017ce\u0144stwie<\/em>\u00a0T. R\u00f3\u017cewicza (re\u017c. Weronika Szczawi\u0144ska), Mam\u0119 w\u00a0\u00a0W imi\u0119 ojca i syna<\/em>\u201e Sz. Bogacza (re\u017c. Piotr Ziniewicz), Smeraldni\u0119 w\u00a0S\u0142uga dw\u00f3ch pan\u00f3w<\/em>\u00a0P. Turriniego (re\u017c. Bart\u0142omiej Wyszomirski), Sally Maddox w\u00a0M\u0119\u017cczyzna wart zachodu<\/em>\u00a0R. Friedman (re\u017c. Piotr Szczerski) i Pani\u0105 de Volanges w\u00a0Niebezpiecznych zwi\u0105zkach<\/em>\u00a0Laclosa (re\u017c. Rados\u0142aw Rychcik). W 2017 r. zagra\u0142a w filmie\u00a0Wykl\u0119ty, a<\/em>\u00a0od 2018 r. wyst\u0119powa\u0142a m.in. w sztuce\u00a0Szalone no\u017cyczki.\u00a0<\/em>Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Nagrod\u0105 Wojewody \u015awi\u0119tokrzyskiego (2012) i Nagrod\u0105 „Echa Dnia” dla najpopularniejszej aktorki w Plebiscycie o Dzik\u0105 R\u00f3\u017c\u0119 w Kielcach (2014).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PSZENICZNA TERESA BARBARA (z domu OCHALIK),<\/strong> urodzona 15 II 1947 r. w Grochowem, powiat mielecki, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Janiny z domu Tabor. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Mielcu. Po maturze w 1966 r. podj\u0119\u0142a studia na Wydziale Filologii Polskiej WSP w Rzeszowie i uko\u0144czy\u0142a je w 1971 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra polonistyki. W tym samym roku rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 nauczycielsk\u0105 w Szkole Podstawowej w D\u0119biakach (powiat mielecki). Przez kilka lat pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cej zespo\u0142u samoksztalceniowego polonist\u00f3w w Gminie Tusz\u00f3w Narodowy. Prowadzi\u0142a lekcje pokazowe dla nauczycieli, promuj\u0105c nauczanie zindywidualizowane z podkre\u015bleniem pracy z uczniem zdolnym. By\u0142a wsp\u00f3\u0142autorem algorytmu analizy utwor\u00f3w lirycznych i d\u0142u\u017cszych utwor\u00f3w literackich przewidzianych w lekturze szko\u0142y podstawowej. Organizowa\u0142a r\u00f3\u017cne formy artystyczne, m.in. teatrzyk dzieci\u0119cy oraz wyjazdy do kina i na spektakle teatralne. W 1975 r. obj\u0119\u0142a stanowisko dyrektora Szko\u0142y Podstawowej w Borkach Nizi\u0144skich (Gmina Tusz\u00f3w Narodowy), a ponadto uczy\u0142a j\u0119zyka polskiego w starszych klasach. Dzia\u0142a\u0142a w zespole samokszta\u0142ceniowym dyrektor\u00f3w szk\u00f3\u0142, m.in. prowadzi\u0142a zaj\u0119cia pokazowe z zastosowaniem w\u0142asnych rozwi\u0105za\u0144 metodycznych w nauczaniu j\u0119zyka polskiego z podkre\u015bleniem wagi zwi\u0105zk\u00f3w i zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy prac\u0105 lekcyjn\u0105 i domow\u0105 w tworzeniu systemu wiadomo\u015bci i umiej\u0119tno\u015bci uczni\u00f3w. W 1986 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z zakresu j\u0119zyka polskiego. W 1996 r., przy ogromnym zaanga\u017cowaniu spo\u0142ecze\u0144stwa Bork\u00f3w Nizi\u0144skich i w\u0142adz gminnych, uda\u0142o si\u0119 jej odda\u0107 do u\u017cytku nowy budynek szko\u0142y, a nast\u0119pnie wyposa\u017cy\u0107 go w niezb\u0119dny sprz\u0119t i pomoce naukowe. M.in. urz\u0105dzono pracowni\u0119 informatyczn\u0105, pierwsz\u0105 na terenie gminy. W 2002 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania III stopnia.<\/p>\r\n

\"\"PSZENICZNY GRZEGORZ J\u00d3ZEF,<\/b> urodzony 12 II 1964 r. w Mielcu, syn Adama i Michaliny z Kowalskich. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1983 r. W 1988 r. uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105 S\u0142u\u017cby Po\u017carniczej w Warszawie (specjalno\u015b\u0107 techniczna) i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera po\u017carnictwa, a nast\u0119pnie otrzyma\u0142 promocj\u0119 na pierwszy stopie\u0144 oficerski \u2013 m\u0142odszego kapitana po\u017carnictwa. S\u0142u\u017cb\u0119 po\u017carnicz\u0105 rozpocz\u0105\u0142 1 VIII 1983 r. jako podchor\u0105\u017cy SGSP w Warszawie. Po jej uko\u0144czeniu od 1 IX 1988 r. do 15 VI 1990 r. pracowa\u0142 w Komendzie Rejonowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Kolbuszowej na stanowisku dow\u00f3dcy kompanii. Z dniem 16 VI 1990 r. zosta\u0142 przeniesiony do Komendy Rejonowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu, gdzie pracowa\u0142 jako oficer po\u017carnictwa. Od 1 VII 1992 r., po przemianowaniu Komendy Rejonowej SP na Komend\u0119 Rejonow\u0105 Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej, powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy dow\u00f3dcy Jednostki Ratowniczo-Ga\u015bniczej, a nast\u0119pnie \u2013 funkcj\u0119 naczelnika Wydzia\u0142u Kwatermistrzowskiego. W dniach 27-30 VIII 1992 r. zosta\u0142 wyznaczony na dow\u00f3dc\u0119 odcinka bojowego w czasie gaszenia po\u017caru w\u00a0 las\u00f3w w rejonie Ku\u017ani Raciborskiej – najwi\u0119kszego w\u00f3wczas po\u017caru las\u00f3w w Europie. Za wykazan\u0105 tam ofiarno\u015b\u0107 i odwag\u0119 zosta\u0142 odznaczony Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d. Podczas wielkiej powodzi w 1997 r. organizowa\u0142 i koordynowa\u0142 wsparcie logistyczne na terenie rejonu mieleckiego dla si\u0142 i \u015brodk\u00f3w jednostek ochrony przeciwpo\u017carowej oraz innych s\u0142u\u017cb bior\u0105cych udzia\u0142 w dzia\u0142aniach ratowniczych. Ponadto w latach 1988 \u2013 2002, pe\u0142ni\u0105c s\u0142u\u017cb\u0119 w Komendzie Rejonowej, a od 1999 r. w Komendzie Powiatowej PSP w Mielcu, by\u0142 cz\u0142onkiem lub przewodnicz\u0105cym komisji s\u0119dziowskiej zawod\u00f3w sportowo-po\u017carniczych na terenie powiatu mieleckiego. Cz\u0119sto wyznaczano go na dow\u00f3dc\u0119 uroczysto\u015bci po\u017carniczych organizowanych przez PSP i OSP. Od 1997 r. nale\u017ca\u0142 do Ligi Obrony Kraju i posiada\u0142 uprawnienia spo\u0142ecznego organizatora strzelectwa sportowego. Z tego tytu\u0142u by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu okoliczno\u015bciowych zawod\u00f3w strzeleckich, g\u0142\u00f3wnie dla stra\u017cak\u00f3w. Z dniem 31 I 2006 r. zako\u0144czy\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 czynn\u0105 w PSP i przeszed\u0142 w stan spoczynku. Jako cz\u0142onek Polskiego Towarzystwa Ekspert\u00f3w Dochodze\u0144 Popo\u017carowych i jako bieg\u0142y s\u0105dowy ad hoc od 2007 r. sporz\u0105dza\u0142 opinie z zakresu po\u017carnictwa, dotycz\u0105ce okoliczno\u015bci i przyczyn powstania po\u017car\u00f3w i wybuch\u00f3w. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby zawodowej zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie do dzia\u0142alno\u015bci OSP Rzemie\u0144. M.in. by\u0142 cz\u0142onkiem zarz\u0105du, przewodnicz\u0105cym komisji rewizyjnej oraz przygotowuj\u0105cym m\u0142odzie\u017c do udzia\u0142u w zawodach m\u0142odzie\u017cowych dru\u017cyn po\u017carniczych. 25 I 2007 r. zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego Ko\u0142a Zwi\u0105zku Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Po\u017carnictwa RP w Mielcu i w tej roli rozwin\u0105\u0142 szerok\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107: doradcy w sprawach\u00a0 r\u00f3\u017cnych zapom\u00f3g i \u015bwiadcze\u0144, wnioskodawcy w imieniu Ko\u0142a w przer\u00f3\u017cnych sprawach, organizatora wycieczek i innych form integruj\u0105cych cz\u0142onk\u00f3w Ko\u0142a. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c przewodnicz\u0105cym Wojew\u00f3dzkiej Komisji Rewizyjnej ZEiRP RP w Rzeszowie. Za wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 prac\u0119 zosta\u0142 odznaczony m.in. Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ochrony Przeciwpo\u017carowej\u201d i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Zwi\u0105zku Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Po\u017carnictwa RP\u201d. Zmar\u0142 13 VIII 2022 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Dobryninie.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PSZENICZNY PIOTR GRZEGORZ<\/strong>, urodzony 24 II 1992 r. w Mielcu, syn Grzegorza i Beaty z domu Kie\u0142b. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2011 r. W czasie nauki licealnej zosta\u0142 zwyci\u0119zc\u0105 mi\u0119dzynarodowego fina\u0142u konkursu Aliante Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego (2010) i laureatem Og\u00f3lnopolskiej Olimpiady \u201eO Diamentowy Indeks AGH\u201d z dziedziny matematyki. Studiowa\u0142 na Wydziale In\u017cynierii Bezpiecze\u0144stwa Po\u017carowego Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej S\u0142u\u017cby Po\u017carniczej w Warszawie (kierunek; in\u017cynieria bezpiecze\u0144stwa, specjalno\u015b\u0107: in\u017cynieria bezpiecze\u0144stwa po\u017carowego) i w 2015 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera po\u017carnictwa, a w 2017 r. uko\u0144czy\u0142 studia jako prymus ze \u015bredni\u0105 5,0 oraz uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera po\u017carnictwa i dyplom z wyr\u00f3\u017cnieniem. Ponadto w 2015 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe na Wydziale Nauk o Zdrowiu Wy\u017cszej Szko\u0142y Biznesu i Nauk o Zdrowiu (kierunek: bezpiecze\u0144stwo i higiena pracy) z tytu\u0142em starszego inspektora ds. BHP. R\u00f3wnocze\u015bnie w latach 2011-2017 pracowa\u0142 jako funkcjonariusz Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w s\u0142u\u017cbie kandydackiej na stanowisku ratownik podchor\u0105\u017cy w Szkole G\u0142\u00f3wnej S\u0142u\u017cby Po\u017carniczej. Nale\u017ca\u0142 do ch\u00f3ru akademickiego. Z dniem 22 VI 2017 r. zosta\u0142 zatrudniony w s\u0142u\u017cbie sta\u0142ej w Jednostce Ratowniczo-Ga\u015bniczej nr 1 Komendy Powiatowej Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu na stanowisku dow\u00f3dcy zast\u0119pu. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako druh Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Rzemieniu, cz\u0142onek jej zarz\u0105du i zast\u0119pca naczelnika. M.in. organizowa\u0142 \u0107wiczenia dla stra\u017cak\u00f3w – ratownik\u00f3w OSP, przygotowywa\u0142 dzieci do turniej\u00f3w wiedzy po\u017carniczej oraz m\u0142odzie\u017c do zawod\u00f3w sportowo-po\u017carniczych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d, wyr\u00f3\u017cnieniem prezydenta RP Bronis\u0142awa Komorowskiego za najlepszy wynik studi\u00f3w stacjonarnych I stopnia w SGSP, wyr\u00f3\u017cnieniem prezydenta RP Andrzeja Dudy za osi\u0105gni\u0119cie najlepszych wynik\u00f3w w SGSP w 2017 r., wyr\u00f3\u017cnieniami ministra spraw wewn\u0119trznych i administracji za wzorow\u0105 postaw\u0119 i pomoc podczas organizacji \u015aDM w 2016 r. oraz za wybitne osi\u0105gni\u0119cia w nauce i najlepsze wyniki w SGSP w 2017 r., a tak\u017ce wyr\u00f3\u017cnieniem ambasadora USA w Polsce Lee A. Feinstein\u2019a za zwyci\u0119stwo w Konkursie Aliante w 2010 r. W 2020 r. zosta\u0142 awansowany na stopie\u0144 kapitana, a w 2022 r. – na dow\u00f3dc\u0119 zmiany.<\/p>\r\n

PSZENICZNY ROBERT JAN,<\/b> urodzony 12 VI 1974 r. w Mielcu, syn Zdzis\u0142awa i Marii z domu Wieczerzak. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1994 r. W 1998 r. zosta\u0142 zatrudniony w Urz\u0119dzie Pocztowym nr 1 w Mielcu na stanowisku listonosza, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w ekspedycji i jako kierownik zmiany. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Handlowej w Kielcach i w 2010 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera. Ponadto uko\u0144czy\u0142 podyplomowe studia pedagogiczne w Wy\u017cszej Szkole Handlowej w Kielcach w 2012 r. oraz zawodowe kursy specjalistyczne. W 2020 r. zosta\u0142 mianowany naczelnikiem Urz\u0119du Pocztowego 1 w Mielcu. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 sprawuje funkcj\u0119 prezesa Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej \u201ePod Lipami\u201d w Chorzelowie. Udziela si\u0119 te\u017c spo\u0142ecznie jako prezes i czynny zawodnik dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej LKS Babicha oraz prezes Gminnego Zrzeszenia Ludowych Zespo\u0142\u00f3w Sportowych w Tuszowie Narodowym. Wyr\u00f3\u017cniony Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 LZS.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

P&S (PPHU P&S) SP. Z O.O.<\/strong>, firma za\u0142o\u017cona przez rodzimych przedsi\u0119biorc\u00f3w. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci w SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 29 II 2000 r. i w tym roku, po zmodernizowaniu obiektu w centralnej cz\u0119\u015bci SSE, rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 produkcyjn\u0105. Specjalizuje sie w produkowaniu wyrob\u00f3w z blach stalowych i aluminiowych, m.in. obud\u00f3w. Adres: Wojska Polskiego 3.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PTAK ADAM (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 1 IV 1945 r. w Zbylitowskiej G\u00f3rze, syn Micha\u0142a i Genowefy z domu Staszczyk. Po szkole \u015bredniej i maturze w 1963 r. studiowa\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie i po jego uko\u0144czeniu 30 V 1971 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach: Biecz (1971-1974) i pw. Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa w Tarnowie (1974-1982). W sierpniu 1982 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem pw. \u015awi\u0119tego Wojciecha Biskupa i Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego w Ro\u017cnowie, a we wrze\u015bniu 1994 r. zosta\u0142 przeniesiony na probostwo w parafii Szerzyny. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcje dziekana dekanatu czchowskiego a nast\u0119pnie dekanatu o\u0142pi\u0144skiego. Wyr\u00f3\u017cniony EC, RM i godno\u015bci\u0105 kanonika honorowego Kapitu\u0142y Boche\u0144skiej. W 2015 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119 i zosta\u0142 rezydentem w parafii \u015bw. Marka Ewangelisty w Mielcu \u2013 Rzochowie. Pomaga\u0142 w pracy duszpasterskiej. Zmar\u0142 10 X 2020 r. Pochowany na cmentarzu w Zbylitowskiej G\u00f3rze.<\/p>\r\n

\"\"PTAK ANNA<\/b> (z domu TYLUS), <\/b>urodzona 2 VII 1980 r. w Lublinie, c\u00f3rka Mariana i Kazimiery z domu \u0141ukasik. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Wysokiem, wojew\u00f3dztwo lubelskie, matur\u0119 zda\u0142a w 1999 r. Studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Informatyki (kierunek \u2013 matematyka, specjalno\u015b\u0107 \u2013 zastosowanie matematyki, kurs pedagogiczny) Uniwersytetu Marii Curie Sk\u0142odowskiej w Lublinie uko\u0144czy\u0142a w 2004 r. z tytu\u0142em magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0119\u0142a jako nauczyciel matematyki w Szkole Podstawowej nr 11 w Mielcu (31 I \u2013 24 VI 2005 r.), a nast\u0119pnie uczy\u0142a matematyki w Szkole Podstawowej nr 12 im. H. Sienkiewicza w Mielcu (5 IX 2005 r. \u2013 31 VIII 2008 r.). Od 1 IX 2008 r. powr\u00f3ci\u0142a do Szko\u0142y Podstawowej nr 11 i do 31 VIII 2020 r. pracowa\u0142a jako nauczyciel matematyki i informatyki, nauczyciel wsp\u00f3\u0142organizuj\u0105cy proces kszta\u0142cenia i wychowawca \u015bwietlicy. W tym okresie uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie oligofrenopedagogiki w Ma\u0142opolskiej Szkole Wy\u017cszej w Brzesku (2013 r.) oraz studia podyplomowe w zakresie informatyki dla nauczycieli w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (2015 r.). Od 1 IX 2020 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 wicedyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 11 w Mielcu z Oddzia\u0142ami Integracyjnymi im. \u015bw. Jana Paw\u0142a II, pozostaj\u0105c przy tym nauczycielem matematyki. W 2023 r. uko\u0144czy\u0142a kurs kwalifikacyjny z zakresu zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w Podkarpackim Centrum Edukacji Nauczycieli w Rzeszowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PTAK JERZY STANIS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 30 IX 1954 r. w Tarnowie, syn Stanis\u0142awa i Janiny z domu Kawula. Absolwent IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Tarnowie, matur\u0119 zda\u0142 w 1973 r. W latach 1973-1975 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Studia teologiczne w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1981 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 31 V 1981 r. Jako wikariusz pracowa\u0142 w parafiach w: Brzesku (1981-1986), Brze\u017anicy ko\u0142o Bochni (1986-1994) i Tarnowie \u2013 Krzy\u017cu (1994-1995). W 1995 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii \u015bw. Marka Ewangelisty w Mielcu-Rzochowie i funkcj\u0119 t\u0119 sprawuje nadal. Doprowadzi\u0142 do wybudowania nowego ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Marka Ew. i systematycznie wyposa\u017ca go. Od szeregu lat jest wsp\u00f3\u0142organizatorem Festyn\u00f3w Parafialnych w Rzochowie, z kt\u00f3rych doch\u00f3d przeznacza na budow\u0119 i wyposa\u017cenie nowego ko\u015bcio\u0142a parafialnego. Prowadzi katechez\u0119 w miejscowej Szkole Podstawowej im. H. Sienkiewicza. W 2010 r. otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 kanonika honorowego kapitu\u0142y kolegiackiej pw. Matki Bo\u017cej R\u00f3\u017ca\u0144cowej w Bochni. Wyr\u00f3\u017cniony EC (dla duchownych) i Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PUKA TADEUSZ MACIEJ<\/strong>, urodzony 3 VII 1883 r. w \u017babnie, pow. tarnobrzeski, syn Wojciecha i Franciszki z domu Mroczek. Bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej w \u017candarmerii austriackiej. 17 XII 1916 r. zosta\u0142 odznaczony Medalem \u201eZa Odwag\u0119\u201d. 8 IV 1917 r. otrzyma\u0142 dyplom z Wiednia z awansem na komendanta oddzia\u0142u \u017candarmerii. Po og\u0142oszeniu niepodleg\u0142o\u015bci Polski zosta\u0142 zwolniony z austriackiego wojska. Z\u0142o\u017cy\u0142 przysi\u0119g\u0119 wierno\u015bci Polsce i zosta\u0142 zaanga\u017cowany do policji. Pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 w Knia\u017adworze. 1 IV 1920 r. otrzyma\u0142 awans na stopie\u0144 wachmistrza. Uczestniczy\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej i w starciach z Ukrai\u0144cami. W latach 1925-1932 by\u0142 komendantem Policji w Peczeni\u017cynie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Policji w Ko\u0142omyi. We wrze\u015bniu 1939 r. zosta\u0142 aresztowany (wraz z innymi policjantami polskimi) przez Rosjan, ale uda\u0142o mu si\u0119 przekupi\u0107 stra\u017cnika i uciec. Do 1941 r. ukrywa\u0142 si\u0119. Po wej\u015bciu wojsk w\u0119gierskich (9 VII 1941 r.) podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Arbeitsamcie (Urz\u0119dzie Pracy), ale po ponownym wej\u015bciu wojsk radzieckich zn\u00f3w musia\u0142 si\u0119 ukrywa\u0107. Po zako\u0144czeniu wojny w 1945 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie mia\u0142 wybudowany dom. Tu zosta\u0142 zatrudniony w Powiatowym Inspektoracie \u015awiadcze\u0144 Rzeczowych, a nast\u0119pnie od 10 VII 1945 r. do 31 X 1958 r. pracowa\u0142 w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu jako referent w Powiatowym Zarz\u0105dzie Rolnictwa, organizator sp\u00f3\u0142dzielni produkcyjnych i instruktor budownictwa wiejskiego. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 1958 r. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Zawodowego Pracownik\u00f3w Rolnych i Le\u015bnych. Zmar\u0142 28 VIII 1965 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201ePULPITY\u201d<\/strong>, m\u0142odzie\u017cowy zesp\u00f3\u0142 muzyki beatowej dzia\u0142ajacy w latach 60. Powsta\u0142 z inicjatywy Janusza Bobryka i Edwarda Zachariasza. Pierwsze spotkanie (z pr\u00f3b\u0105 muzyczn\u0105) odby\u0142o si\u0119 28 II 1965 r. w domu J. Bobryka. Autork\u0105 nazwy zespo\u0142u by\u0142a Natalia Bobryk \u2013 matka Janusza. Pierwszy sk\u0142ad zespo\u0142u stanowili: Tomasz B\u0142\u0119dowski \u2013 gitara prowadz\u0105ca, Lechos\u0142aw Milik \u2013 gitara rytmiczna, Henryk Zi\u0119ba \u2013 gitara basowa, Janusz Bobryk \u2013 perkusja i Tadeusz Kowalski \u2013 wokalista. P\u00f3\u017cniej okresowo grywali tak\u017ce: Marek Bednarek, Andrzej Nosek, Kazimierz Kowalczyk, Jerzy Pachowicz i Jerzy Pogoda. Kierownikiem zespo\u0142u by\u0142 Janusz Bobryk, a konferansjerem Edward Zachariasz. Przygotowaniem sprz\u0119tu zajmowa\u0142 si\u0119 Tadeusz Krawczyk, a pomaga\u0142 mu Zdzis\u0142aw Tara. Zesp\u00f3\u0142 funkcjonowa\u0142 przy Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym nr 27 (p\u00f3\u017aniej II LO), a ponadto opiek\u0119 nad zespo\u0142em sprawowa\u0142y ZHP i ZMS. Sprz\u0119t na koncerty po\u017cyczano od innych zespo\u0142\u00f3w (m.in. \u201eWatry\u201d). Z czasem gitarzy\u015bci skonstruowali w\u0142asne gitary i zakupiono sprz\u0119t nag\u0142a\u015bniaj\u0105cy. Wyst\u0119powano g\u0142\u00f3wnie z repertuarem w\u0142asnym, skomponowanym przez T. Kowalskiego, L. Milika i H. Zi\u0119b\u0119 do s\u0142\u00f3w J. Bobryka i H. Zi\u0119by. Oryginalno\u015b\u0107 muzyki i kultura jej wykonania zapewni\u0142y zespo\u0142owi du\u017ce powodzenie w Mielcu i regionie. Zapraszano go na wyst\u0119py okoliczno\u015bciowe (ZDK, hala sportowa, kluby) i wieczorki taneczne nie tylko na miejscu, ale tak\u017ce do innych miast, m.in.: Rzeszowa, Ropczyc, Tarnowa i Krakowa, gdzie w Pa\u0142acu \u201ePod Baranami\u201d startowa\u0142 w eliminacjach presti\u017cowej w\u00f3wczas imprezy og\u00f3lnopolskiej \u00a0\u201eMikrofon dla wszystkich\u201d. (Zwyci\u0119\u017cyli w\u00f3wczas \u201eSkaldowie\u201d.) Najwi\u0119kszym sukcesem by\u0142o zaj\u0119cie 2. miejsca na II Festiwalu Muzyki M\u0142odzie\u017cowej \u201eGitariada Podkarpacia\u201d w Krosnie (15-16 IV 1967 r.). W czasie mieleckiej \u201e\u017bakinady-67\u201d (19 VI 1967 r.) \u201ePulpity\u201d koncertowa\u0142y i gra\u0142y na plenerowej zabawie tanecznej na Placu Centralnym w Mielcu. Latem 1967 r. zesp\u00f3\u0142 wyst\u0105pi\u0142 dla wczasowicz\u00f3w na terenie campingu w Myczkowcach (25 VI). Wielokrotnie gra\u0142 dla uczestnik\u00f3w oboz\u00f3w ZMS w Wysowej oraz mi\u0119dzynarodowego turnusu m\u0142odzie\u017cowego w Centralnym O\u015brodku Szkoleniowo-Wypoczynkowym ZG ZMS w Wilkasach ko\u0142o Gi\u017cycka (2-15 VIII 1967 r.). Z powodzeniem wystapi\u0142 w P\u0142ocku na Og\u00f3lnopolskim Festiwalu \u201eWielkich Bud\u00f3w Socjalizmu\u201d i w jego ramach, razem z zespo\u0142em \u201ePartita\u201d, odby\u0142 tras\u0119 koncertow\u0105 po regionie p\u0142ockim. Pomy\u015blnie rozwijaj\u0105c\u0105 si\u0119 karier\u0119 artystyczn\u0105 przerwa\u0142y wyjazdy cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142u na studia do innych miast.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PU\u0141ASKIEGO KAZIMIERZA (ULICA)<\/strong>, jedna z g\u0142\u00f3wnych ulic osiedla S. \u017beromskiego. Powsta\u0142a z niewielkiej drogi polnej prowadz\u0105cej do p\u00f3l mieszcza\u0144skich zapewne od pocz\u0105tku istnienia miasta. Status ulicy i patrona otrzyma\u0142a 27 V 1960 r. Ma 344 m d\u0142ugo\u015bci, asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. Biegnie od ul. S. \u017beromskiego w kierunku zachodnim. Ko\u0144czy sw\u00f3j bieg przy trzech 11-pi\u0119trowych blokach mieszkalnych (z tzw. \u201ewielkiej p\u0142yty\u201d) i poprzeczn\u0105 uliczk\u0105 przyblokow\u0105 (bez nazwy) \u0142\u0105czy si\u0119 z inn\u0105 wa\u017cn\u0105 dla osiedla ulic\u0105 A. K\u0119dziora. Ul. Pu\u0142askiego jest jedyn\u0105 drog\u0105 dojazdow\u0105 do minidzielnicy handlowo-us\u0142ugowej, wybudowanej na terenach przy alei Niepodleg\u0142o\u015bci, ale nie posiadaj\u0105cej z ni\u0105 bezpo\u015bredniego po\u0142\u0105czenia drogowego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Patron ulicy:<\/strong>\u00a0KAZIMIERZ PU\u0141ASKI (1745-1779) to jeden z bohater\u00f3w narodowych Polski i Stan\u00f3w Zjednoczonych Ameryki P\u00f3\u0142nocnej. W 1768 r. w stopniu pu\u0142kownika uczestniczy\u0142 w konfederacji barskiej, walcz\u0105c z wojskami rosyjskimi ze zmiennym szcz\u0119\u015bciem. W kwietniu 1769 r. udanie dowodzi\u0142 polsk\u0105 wypraw\u0105 na Litw\u0119. Od 31 XII 1770 r. do 14 I 1771 r. broni\u0142 Jasnej G\u00f3ry przed Rosjanami. Zamieszany w pr\u00f3b\u0119 porwania kr\u00f3la Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego musia\u0142 po\u015bpiesznie opu\u015bci\u0107 kraj i przebywa\u0142 m.in. w Saksonii, Francji i Turcji. W 1777 r. wyjecha\u0142 do Stan\u00f3w Zjednoczonych, gdzie otrzyma\u0142 stopie\u0144 genera\u0142a brygady i powierzono mu dow\u00f3dztwo nad kawaleri\u0105 ameryka\u0144sk\u0105. Zreformowa\u0142 i unowocze\u015bni\u0142 podleg\u0142e oddzia\u0142y. W maju 1779 r. zaatakowa\u0142 Anglik\u00f3w pod Charleston i zmusi\u0142 ich do wycofania si\u0119. W czasie ataku na pozycje angielskie w Savannah zosta\u0142 \u015bmiertelnie ranny. Zmar\u0142 11 X 1779 r. na statku \u201eWasp\u201d i zgodnie z morskim obyczajem jego zw\u0142oki zosta\u0142y opuszczone na dno oceanu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PUNKT WCZESNEJ INTERWENCJI<\/strong>, plac\u00f3wka Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Os\u00f3b z Upo\u015bledzeniem Umys\u0142owym. Jej siedziba znajduje si\u0119 w budynku przy ul. I. \u0141ukasiewicza 1 c. Funkcjonuje od 2002 r. Jest zarejestrowana jako Niepubliczny Zak\u0142ad Opieki Zdrowotnej z przeznaczeniem dla dzieci do 7 roku \u017cycia, zagro\u017conych nieprawid\u0142owym rozwojem, b\u0119d\u0105cych z grup wysokiego ryzyka ci\u0105\u017cowo-porodowego, posiadaj\u0105cych zaburzenia rozwoju psychoruchowego oraz niepe\u0142nosprawnych i zagro\u017conych niepe\u0142nosprawno\u015bci\u0105. Zapewnia wczesn\u0105, skoordynowan\u0105 i systematyczn\u0105 pomoc dla dzieci i ich rodzin z terenu powiat\u00f3w: mieleckiego, kolbuszowskiego i tarnobrzeskiego. Kierownikiem PWI jest Joanna Szadkowska.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PUSTU\u0141KA MAREK JAN<\/strong>, urodzony 8 II 1955 r. w Chorzowie, syn Edwarda i Anny z Czerneckich. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Pilicy, matur\u0119 zda\u0142 w 1974 r. Po przyje\u017adzie do Mielca zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowisku referenta w pionie kadr. W 1982 r. przeszed\u0142 do pracy w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu na stanowisko inspektora, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcje zast\u0119pcy kierownika i kierownika Wydzia\u0142u Organizacyjno-Prawnego i Kadr (1982-1990). W mi\u0119dzyczasie studiowa\u0142 prawo i administracj\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie i Uniwersytecie Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie, uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra w 1985 r. W 1990 r. zosta\u0142 mianowany kierownikiem Oddzia\u0142u Organizacyjnego nowo utworzonego Urz\u0119du Rejonowego w Mielcu i znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do jego sprawnego uruchomienia i funkcjonowania. W 1996 r. przeszed\u0142 do Rejonowego Urz\u0119du Pracy na stanowisko zast\u0119pcy kierownika Urz\u0119du. Od 1999 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 sekretarza powiatu w Starostwie Powiatowym w Mielcu, m.in. zapewniaj\u0105c prawid\u0142owe funkcjonowanie Starostwa i obs\u0142ug\u0119 posiedze\u0144 organ\u00f3w powiatu. Uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w zawodowych. Udziela\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. jako cz\u0142onek i sekretarz Zarz\u0105du Aeroklubu Mieleckiego (1999-2005). Uczestniczy\u0142 w organizacji wielu powiatowych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 i akcji spo\u0142eczno-kulturalnych i sportowo-rekreacyjnych. W styczniu 2011 r. zosta\u0142 odwo\u0142any z funkcji sekretarza powiatu i powo\u0142any na stanowisko kierownika Powiatowego Zespo\u0142u Reagowania Kryzysowego. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PUT ANNA BRONIS\u0141AWA (z domu SZTYBER)<\/strong>, urodzona 1 IX 1954 r. w Kra\u015bniku, c\u00f3rka Henryka i Haliny z domu \u015awi\u0105\u0107. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Miko\u0142aja Reja w Kra\u015bniku, matur\u0119 zda\u0142a w 1973 r. Studiowa\u0142a na Wydziale Pedagogiki i Psychologii UMCS w Lublinie (kierunek: wychowanie techniczne) i w 1978 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra techniki. Po studiach zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 1 im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu jako nauczyciel techniki. W latach 1987-1988 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora szko\u0142y, a w latach 1988-1990 by\u0142a dyrektorem szko\u0142y. W tym okresie szczeg\u00f3lnie dba\u0142a o silniejsze zintegrowanie spo\u0142eczno\u015bci szkolnej z ideami ochrony przyrody prof. W. Szafera oraz doprowadzi\u0142a do uroczysto\u015bci wr\u0119czenia sztandaru Szkole Podstawowej nr 1. Od 1988 r. pracowa\u0142a w SP 1 jako nauczyciel techniki i informatyki. Uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe z informatyki na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. W 2003 r. uzyska\u0142a stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Przygotowywani przez ni\u0105 uczniowie wielokrotnie zajmowali wysokie lokaty w konkursach z zakresu ruchu drogowego, techniki i informatyki na szczeblu wojew\u00f3dzkim (najwy\u017cszym we wsp\u00f3\u0142zawodnictwie szk\u00f3\u0142 podstawowych). Z dniem 31 VIII 2014 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142a si\u0119 spo\u0142ecznie, prowadz\u0105c k\u00f3\u0142ko informatyczne w Katolickim O\u015brodku Kultury przy parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PUT ANTONI<\/strong>, urodzony 12 VI 1954 r. w Kolbuszowej, syn Mieczys\u0142awa i Stanis\u0142awy z domu Turek. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Miko\u0142aja Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1973 r. Studia na Wydziale Prawa UMCS w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 1977 r. uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra prawa. W latach 1977-1978 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w ramach SOR. Od VIII 1978 r. do XI 1993 r. pracowa\u0142 w Prokuraturze Rejonowej w Mielcu \u2013 pocz\u0105tkowo jako aplikant, a nast\u0119pnie prokurator. W 1984 r. uko\u0144czy\u0142 Podyplomowe Studium Wymiaru Sprawiedliwo\u015bci na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. W 1994 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako adwokat, najpierw w D\u0105browie Tarnowskiej, a od V 2001 r. w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 Podyplomowe Studium Retoryki w Instytucie Filologii Polskiej UJ w Krakowie (2000) i studia podyplomowe w zakresie integracji europejskiej na Uniwersytecie Warszawskim (2002). Sporo czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Od 2001 r. by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Praw Cz\u0142owieka przy Naczelnej Radzie Adwokackiej w Warszawie oraz prezesem Parafialnego Oddzia\u0142u Akcji Katolickiej przy parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Rady Instytutu Akcji Katolickiej Diecezji Tarnowskiej w kadencji 2005-2008. W 2019 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zmar\u0142 21 V 2025 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PUZIO PAWE\u0141,<\/strong> urodzony 25 I 1892 r. w Jadachach, pow. tarnobrzeski, syn Karola i Bronis\u0142awy z Wi\u015bniowskich. W okresie I wojny \u015bwiatowej s\u0142u\u017cy\u0142 w 2 pu\u0142ku piechoty Legion\u00f3w Polskich i m.in. bra\u0142 udzia\u0142 w bitwach pod Nadw\u00f3rn\u0105 i Rafaj\u0142ow\u0105. W okresie mi\u0119dzywojennym pracowa\u0142 jako le\u015bniczy las\u00f3w w rejonie Baranowa Sandomierskiego. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 jako nadle\u015bniczy w maj\u0105tku Kie\u0142k\u00f3w. Jesieni\u0105 1939 r. by\u0142 jednym z organizator\u00f3w Tajnej Organizacji Wojskowej (TOW) w rejonie Mielca. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimami: \u201eLe\u015bnik\u201d, \u201eGodula\u201d i \u201eKulebiak\u201d. W 1943 r. zosta\u0142 mianowany oficerem broni Komendy Obwodu AK w Mielcu. 11 VII 1944 r. zosta\u0142 aresztowany w Mielcu i wywieziony do obozu w Pustkowie, a p\u00f3\u017aniej do O\u015bwi\u0119cimia i Sachsenhausen, gdzie szcz\u0119\u015bliwie doczeka\u0142 wyzwolenia (22 IV 1945 r.). Zmar\u0142 w 1978 r. w Krakowie.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYCIA SYLWIA EDYTA,<\/strong>\u00a0urodzona 20 IV 1981 r. w Krakowie, c\u00f3rka Andrzeja i Heleny z Wr\u00f3blewskich. Absolwentka Szko\u0142y Mistrzostwa Sportowego PZPS Sosnowiec z matur\u0105 w 2000 r. Trenowanie pi\u0142ki siatkowej rozpocz\u0119\u0142a w MOSiR \u2013 MOSM Tychy. Od 1996 r. do 2000 r. kontynuowa\u0142a edukacj\u0119 siatkarsk\u0105 w SMS PZPS Sosnowiec jako \u015brodkowa. W 2000 r. zosta\u0142a pozyskana do ekstraklasowej Skry Warszawa i gra\u0142a w tym klubie do 2003 r. Przyczyni\u0142a si\u0119 do zdobycia przez Skr\u0119 wicemistrzostwa Polski w 2002 r. Kolejnymi klubami ekstraklasowymi, w kt\u00f3rych odgrywa\u0142a czo\u0142ow\u0105 rol\u0119, by\u0142y: AZS AWF Pozna\u0144 (2004-2006), AZS Bia\u0142ystok (2006-2007), Muszynianka Muszyna (2007-2010, mistrzostwo Polski w 2008 i 2009 r., wicemistrzostwo Polski w 2010 r. i Superpuchar Polski w 2009 r.), KPSK Stal Mielec (2010-2012) i Budowlani \u0141\u00f3d\u017a (2012-2017, wicemistrzostwo Polski w 2017 r.) Najwi\u0119ksze jej sukcesy wi\u0105za\u0142y si\u0119 z reprezentacj\u0105 Polski, w kt\u00f3rej wyst\u0119powa\u0142a w latach 1998-2015 w 145 meczach. By\u0142y to: mistrzostwo Europy w Chorwacji w 2005 r. oraz srebrny medal Igrzysk Europejskich w Baku (Azerbejd\u017can) w 2015 r. Ponadto by\u0142a uczestniczk\u0105 m.in. Mistrzostw Europy \u2013 2001 (6. miejsce), Pucharu Wielkich Mistrzy\u0144 – 2005 (4. miejsce), Grand Prix 2005 (7. miejsce) i Mistrzostw \u015awiata \u2013 2006 (15. miejsce). W 2017 r. zako\u0144czy\u0142a zawodow\u0105 karier\u0119 zawodnicz\u0105. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PYCIOR STANIS\u0141AW W\u0141ADYS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 8 III 1916 r. w Trzcianie, powiat mielecki, syn Tomasza i Barbary z domu Dziedzic. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1935 r. Studia teologiczne i filozoficzne odby\u0142 w Tarnowie, Innsbrucku i Rzymie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1940 r. Prac\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w Szczurowej. W 1942 r. zosta\u0142 przeniesiony do Bochni, gdzie pracowa\u0142 jako wikariusz i katecheta. Tam nawi\u0105za\u0142 kontakt z ruchem oporu (AK) i sprawowa\u0142 nad nim opiek\u0119 duszpastersk\u0105. W lipcu 1944 r. zosta\u0142 (za przyzwoleniem w\u0142adz ko\u015bcielnych) kapelanem I batalionu \u201eBarbara\u201d 16. pu\u0142ku piechoty AK. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 kapitana i pseudonim \u201eGruda\u201d. Uczestniczy\u0142 w dzia\u0142aniach bojowych do ko\u0144ca wojny. W 1945 r. kr\u00f3tko pracowa\u0142 w Limanowej, a nast\u0119pnie powierzono mu funkcj\u0119 notariusza Kurii Diecezjalnej w Tarnowie. W latach 1946-1949 studiowa\u0142 na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora prawa kanonicznego. W 1949 r. zosta\u0142 rektorem kaplicy \u015bw. J\u00f3zefa w Tarnowie. Od 1951 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 referenta ds. ma\u0142\u017ce\u0144skich Kurii Diecezjalnej w Tarnowie. W latach 1951-1963 by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 prawa kanonicznego w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Od 1957 r. sprawowa\u0142 funkcj\u0119 wiceoficja\u0142a s\u0105du biskupiego. Nale\u017ca\u0142 do \u015awiatowego Zwi\u0105zku \u017bo\u0142nierzy AK. Awansowano go na stopie\u0144 majora rezerwy WP. Wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 spotkania kombatanckie by\u0142ych \u017co\u0142nierzy batalionu AK \u201eBarbara\u201d, corocznie w maju w Tuchowie. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 tak\u017ce na dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego i otrzyma\u0142 stopie\u0144 harcmistrza. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: odznaczeniem ko\u015bcielnym RM, Krzy\u017cem Armii Krajowej, Krzy\u017cem Partyzanckim, \u00a0Medalem Wojska \u2013 Polska Swemu Obro\u0144cy, Odznak\u0105 Honorow\u0105 Akcji \u201eBurza\u201d, Odznak\u0105 Weterana Walk o Niepodleg\u0142o\u015b\u0107, Krzy\u017cem Zas\u0142ugi ZHP z Rozet\u0105 \u2013 Mieczami oraz odznaczeniami przyznanymi przez Zwi\u0105zek Kombatant\u00f3w Polski we Francji \u2013 Komandori\u0105 Orderu Pro Vestra et Nostra Libertate i Croix de Partisan. Zmar\u0142 9 IX 1996 r. Spoczywa w krypcie kaplicy na cmentarzu parafialnym w Trzcianie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYRZY\u0143SKI KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 11 XII 1910 r. w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca, syn Franciszka i Antoniny z domu Korpanty. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Mielcu, a nast\u0119pnie odby\u0142 praktyk\u0119 w zak\u0142adzie stolarskim. Po jej uko\u0144czeniu w latach 30. pracowa\u0142 w stolarni Stanis\u0142awa Wery\u0144skiego przy ul. T. Ko\u015bciuszki. W czasie okupacji hitlerowskiej i w latach powojennych prowadzi\u0142 z bra\u0107mi (Marianem i Boles\u0142awem) sklep spo\u017cywczy w Rynku. W 1950 r. zako\u0144czy\u0142 t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107, zniech\u0119cony restrykcyjnymi dzia\u0142aniami \u00f3wczesnej w\u0142adzy w stosunku do prywatnych kupc\u00f3w w ramach tzw. bitwy o handel. Jeszcze w tym samym roku przej\u0105\u0142 po ojcu (Franciszku Pyrzy\u0144skim) wiatrak przy ul. H. Sienkiewicza i przebudowa\u0142 go, zmieniaj\u0105c m.in. nap\u0119d wiatrowy na elektryczny. Ponadto obok m\u0142yna zbudowa\u0142 tartak. Przez ponad 30 lat dzia\u0142alno\u015b\u0107 m\u0142ynarsko-stolarska prosperowa\u0142a dobrze, bowiem zapotrzebowanie na obr\u00f3bk\u0119 drewna i \u00a0przemia\u0142 zbo\u017ca by\u0142o du\u017ce, a w tym czasie na terenie powiatu mieleckiego funkcjonowa\u0142o niewiele zak\u0142ad\u00f3w tego typu. W latach 80. i 90. zainteresowanie us\u0142ugami m\u0142ynarskimi i stolarskimi wyra\u017anie zmala\u0142o, jednak mimo s\u0119dziwego wieku nadal prowadzi\u0142 t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 pasjonowa\u0142 si\u0119 sportem i tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 artystyczn\u0105. W latach 30. by\u0142 cz\u0142onkiem Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d Mielec i gra\u0142 w pi\u0142karskiej dru\u017cynie \u201eSoko\u0142a\u201d jako bramkarz. W latach 90. tworzy\u0142 drewniane modele ciekawych obiekt\u00f3w, m.in. swojego m\u0142yna i wystawia\u0142 je na wystawach Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, kt\u00f3rego by\u0142 cz\u0142onkiem. Zmar\u0142 13 II 2002 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYRZY\u0143SKI KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 26 V 1934 r. w Mielcu, syn Marcina i Zofii z Podolskich. Absolwent Technikum Finansowego w D\u0119bicy, matur\u0119 zda\u0142 w 1952 r. W 1953 r. zosta\u0142 zatrudniony w Inspektoracie Kontrolno-Rewizyjnym w Rzeszowie Oddzia\u0142 w Mielcu, a nast\u0119pnie w Wojew\u00f3dzkim Przedsi\u0119biorstwie Hurtu Spo\u017cywczego w Mielcu. W latach 1962-1968 by\u0142 inspektorem kredytowym w NBP Oddzia\u0142 w Mielcu. W 1968 r. zosta\u0142 wybrany radnym Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu i powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego MRN. W 1970 r. uko\u0144czy\u0142 studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra prawa. Tak\u017ce w 1970 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko dyrektora Miejskiego Handlu Detalicznego w Mielcu i kierowa\u0142 tym przedsi\u0119biorstwem, kt\u00f3re wielokrotnie przekszta\u0142cano (m.in. WPHW), do emerytury w 1990 r. Uczy\u0142 \u2013 w niepe\u0142nym wymiarze godzin \u2013 przedmiot\u00f3w zawodowych w mieleckich szko\u0142ach \u015brednich: Liceum Medycznym, Technikum Elektrycznym, Zespole Szk\u00f3\u0142 Technicznych MPM i Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako radny MRN, \u0142awnik S\u0105du Powiatowego oraz cz\u0142onek wielu komisji i organizacji. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 PCK IV stopnia i odznaczeniami resortowymi. Zmar\u0142 7 V 2005 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYRZY\u0143SKI W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 5 VI 1932 r. w Mielcu, syn Marcina i Zofii z Podolskich. W 1949 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Mielcu, a w 1951 r. \u2013 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce w Mielcu z matur\u0105. W latach 1951-1960 pracowa\u0142 w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Gospodarki Komunalnej w Mielcu na stanowisku zast\u0119pcy g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego, a w latach 1960-1965 w Przedsi\u0119biorstwie Gospodarki Zwierz\u0105t Rze\u017anych w Rzeszowie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego. W 1965 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Pa\u0144stwowego O\u015brodka Maszynowego w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca i na stanowisku g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego pracowa\u0142 do 1982 r., kiedy to przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. R\u00f3wnocze\u015bnie dokszta\u0142ca\u0142 si\u0119 i podnosi\u0142 kwalifikacje \u2013 uko\u0144czy\u0142 m.in. roczny kurs dla dyplomowanych bieg\u0142ych ksi\u0119gowych w Warszawie oraz studia na Uniwersytecie Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie z tytu\u0142em magistra ekonomii przemys\u0142u (1976). W latach 1966-1991 uczy\u0142 (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) ksi\u0119gowo\u015bci, ekonomii i ekonomiki w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu. Pracowa\u0142 te\u017c w S\u0105dzie Rejonowym w Mielcu jako bieg\u0142y s\u0105dowy do spraw ekonomicznych (1985-1991). Od 1965 r. nale\u017ca\u0142 do Stowarzyszenia Ksi\u0119gowych w Polsce. W 1975 r. otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie w konkursie Rady Naukowej Stowarzyszenia Ksi\u0119gowych w Polsce na najlepsz\u0105 prac\u0119 w dziedzinie rachunkowo\u015bci. (Opublikowano j\u0105 w miesi\u0119czniku \u201eRachunkowo\u015b\u0107\u201d nr 10-11 z 1975 r.) By\u0142 korespondentem wielu gazet, m.in. \u201eWie\u015bci\u201d, \u201eZorza\u201d, \u201ePrzekr\u00f3j\u201d i \u201eG\u0142os Mielecki\u201d. Otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie za wieloletni\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z pismami ruchu ludowego. Zmar\u0142 20 VI 1991 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYTEL ALOJZY<\/strong>, urodzony 16 IV 1934 r. w Mikuli\u0144cach ko\u0142o Tarnopola, syn Feliksa i Gizeli z domu Jarema. Treningi bokserskie rozpocz\u0105\u0142 w Bytomiu. W listopadzie 1953 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca, gdzie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK i zasili\u0142 dru\u017cyn\u0119 boksersk\u0105 Stali Mielec. W latach 1953-1966 stoczy\u0142 w barwach Stali 286 walk, z kt\u00f3rych 200 wygra\u0142, 27 zremisowa\u0142 i 59 przegra\u0142. Znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do awansu Stali do II ligi i wielokrotnego zdobywania czo\u0142owych pozycji w II lidze. Indywidualnie nale\u017ca\u0142 do czo\u0142\u00f3wki krajowej w wagach p\u00f3\u0142\u015bredniej i lekko\u015bredniej. (Boks polski sta\u0142 w\u00f3wczas na \u015bwiatowym poziomie.) Trzy razy zdobywa\u0142 mistrzostwo wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego i jako reprezentant wojew\u00f3dztwa wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142 w spotkaniach mi\u0119dzynarodowych, m.in. z zawodnikami NRD zwyci\u0119\u017cy\u0142 we wszystkich 12 pojedynkach. Uzyska\u0142 uprawnienia instruktorskie i w latach 1968-1970 trenowa\u0142 bokser\u00f3w G\u00f3rnika Siemianowice \u015al\u0105skie. Zmar\u0142 3 II 2009 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYZIK TERESA EL\u017bBIETA (z domu SZELIGA),<\/strong>\u00a0urodzona 22 I 1954 r. w Rzeszowie, c\u00f3rka Antoniego i Kazimiery z domu Firlej. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Rzeszowie z matur\u0105 w 1972 r. Uko\u0144czy\u0142a filologi\u0119 rosyjsk\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Nauczycielskiej w Rzeszowie (1975 r.) i filologi\u0119 polsk\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie z tytu\u0142em magistra (1995 r.). Ponadto po uko\u0144czeniu kursu bibliotekoznawstwa w Tarnobrzegu (2003) uzyska\u0142a kwalifikacje do pracy w bibliotece. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w 1975 r. w Szkole Podstawowej w Lubeni, a kolejnymi miejscami pracy by\u0142y: Szko\u0142a Podstawowa w Przec\u0142awiu (1977-1978) i Szko\u0142a Podstawowa im. Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego w Tuszymie (1979-2011). Uczy\u0142a j\u0119zyka rosyjskiego i j\u0119zyka polskiego. Pracowa\u0142a te\u017c w bibliotece szkolnej. Przygotowywani przez ni\u0105 uczniowie uczestniczyli z powodzeniem w konkursach recytatorskich, literackich i j\u0119zykowych oraz pie\u015bni religijnych na szczeblach lokalnych, wojew\u00f3dzkim i og\u00f3lnopolskim, m.in. kilkakrotnie zdobyli tytu\u0142y laureat\u00f3w wojew\u00f3dzkich konkurs\u00f3w humanistycznych w Rzeszowie, a jedna z uczennic zdoby\u0142a I miejsce w og\u00f3lnopolskim konkursie literackim \u201eAnio\u0142y tak\u017ce czytaj\u0105 ksi\u0105\u017cki\u201d. By\u0142a opiekunem szkolnej gazetki \u201eEcho\u201d. W 2004 r. otrzyma\u0142a tytu\u0142 zawodowy nauczyciela dyplomowanego. Od tego te\u017c roku by\u0142a egzaminatorem Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie z zakresu przedmiot\u00f3w humanistycznych w gimnazjum. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 2011 r. podj\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. prof. W. Szafera w Mielcu i Grupie Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d. Jest te\u017c cz\u0142onkiem zarz\u0105du Towarzystwa i wiceprezesem GL \u201eS\u0142owo\u201d. Wyda\u0142a tomiki poetyckie:\u00a0W lustrze babiego lata (2012), W niepokoju my\u015bli (2017), Wiersze nieplewione (2018) <\/em>i W meandrach pami\u0119ci (2024)<\/em>. Prowadzi internetowy blog literacki \u201eW drodze\u201d. Jest cz\u0142onkiem zespo\u0142u redakcyjnego mieleckiego rocznika kulturalnego \u201eArtefakty\u201d oraz wsp\u00f3\u0142redaktorem Kroniki TMZM. W Klubie \u015arodowisk Tw\u00f3rczych jest sekretarzem, edytorem i korektorem tekst\u00f3w. Z Jadwig\u0105 Klaus opracowa\u0142a publikacj\u0119\u00a0Tworz\u0105 pi\u0119kno Wystawa Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych<\/em>\u00a0z okazji 50-lecia TMZM (Mielec 2014). Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 50-lecia TMZM, Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi z okazji\u00a0 55-lecia TMZM oraz licznymi nagrodami lokalnymi.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PYZIKIEWICZ FERDYNAND SZYMON<\/strong>, urodzony 19 I 1913 r. w Rzochowie, powiat mielecki, syn Wojciecha i Marii z Matuszkiewicz\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Mielcu i Publiczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Dokszta\u0142caj\u0105c\u0105 Zawodow\u0105 w Mielcu. Po praktyce w zak\u0142adzie w\u0119dliniarskim w 1934 r. uzyska\u0142 \u015bwiadectwo czeladnicze. W latach 1935-1936 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 19 pu\u0142ku piechoty OL we Lwowie i w czasie jej trwania uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podoficersk\u0105. 17 IX 1936 r. w stopniu kaprala zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy. Po powrocie do Rzochowa prowadzi\u0142 zak\u0142ad w\u0119dliniarski. 25 VIII 1939 r. otrzyma\u0142 kart\u0119 mobilizacyjn\u0105 do 16 pu\u0142ku piechoty w Tarnowie. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako dow\u00f3dca poczty jednego z batalion\u00f3w, uczestnicz\u0105c w walkach z Niemcami pod Pszczyn\u0105, Bielskiem, Wadowicami, Niepo\u0142omicami, J\u00f3zefowem i Janowem. Po poddaniu si\u0119 6 dywizji piechoty gen. Bernarda Monda (w jej sk\u0142ad wchodzi\u0142 16 pp) pod Tomaszowem Lubelskim, zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli przez Niemc\u00f3w, ale w okolicach Sieniawy uda\u0142o mu si\u0119 (z trzema innymi \u017co\u0142nierzami) zbiec z kolumny je\u0144c\u00f3w prowadzonej do Przeworska. Powr\u00f3ci\u0142 (w polskim mundurze) do Rzochowa i do ko\u0144ca okupacji zajmowa\u0142 si\u0119 gospodarstwem. W czasie walk o Rzoch\u00f3w w pierwszych dniach sierpnia 1944 r. rodzinne zabudowania sp\u0142on\u0119\u0142y, ale do 1949 r. uda\u0142o mu si\u0119 cz\u0119\u015bciowo je odbudowa\u0107. Od 1949 r. do 1978 r. pracowa\u0142 w D\u0119bicy, pocz\u0105tkowo w Sp\u00f3\u0142dzielni Piaskarzy (jako kierownik techniczny), a nast\u0119pnie w przedsi\u0119biorstwie budowlanym i Zak\u0142adach Mi\u0119snych (1964-1978). W 1978 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, by\u0142 prezesem Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Rzochowie i cz\u0142onkiem Oddzia\u0142u ZBoWiD w Mielcu. \u00a0Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d. Zmar\u0142 11 V 1995 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. Rzochowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYZIKIEWICZ JAN (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 18 I 1901 r. w Rzochowie, powiat mielecki, syn Feliksa i Bronis\u0142awy z domu Kania. Ucz\u0119szcza\u0142 do Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu, a p\u00f3\u017aniej w Stryju. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w teologicznych w Tarnowie w 1926 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Od 1926 r. pracowa\u0142 w Brzezinach jako wikariusz i administrator, a od 1929 r. jako wikariusz i katecheta w Jod\u0142owej. W 1934 r. mianowano go proboszczem w Lipnicy Wielkiej. W dzia\u0142alno\u015bci duszpasterskiej wykazywa\u0142 si\u0119 wielkim patriotyzmem. W czasie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142 biednym i potrzebuj\u0105cym (m.in. \u017bydom), dostarczaj\u0105c im produkty rolne z gospodarstwa parafialnego. Ukrywa\u0142 poszukiwanego ks. Stanis\u0142awa Glanowskiego. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z miejscowym ruchem oporu. Odm\u00f3wi\u0142 w\u0142adzom niemieckim sporz\u0105dzenia listy \u201epodejrzanych\u201d. Aresztowano go 14 XI 1942 r. W czasie konwojowania polski policjant proponowa\u0142 mu ucieczk\u0119, ale nie zgodzi\u0142 si\u0119 ze wzgl\u0119du na mo\u017cliwo\u015b\u0107 represji na ludno\u015bci parafii. Po bestialskich przes\u0142uchaniach w Nowym S\u0105czu i Tarnowie skierowany zosta\u0142 do obozu koncentracyjnego w O\u015bwi\u0119cimiu (15-16 I 1943 r.). W ewidencji obozowej otrzyma\u0142 numer 88555. Zmar\u0142 (zosta\u0142 zamordowany?) 5 III 1943 r. Aktualnie trwa proces beatyfikacyjny dla grupy m\u0119czennik\u00f3w z okresu okupacji hitlerowskiej, w tym ks. Jana Pyzikiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PYZIKIEWICZ J\u00d3ZEF (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony w 1895 r. w Rzochowie. W m\u0142odo\u015bci wyjecha\u0142 do USA. Uko\u0144czy\u0142 seminarium w St. Louis i w 1921 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. By\u0142 proboszczem w Nowym Orleanie. Zmar\u0142 15 II 1977 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYZIKIEWICZ LEON JAN (ksi\u0105dz),<\/strong>\u00a0urodzony 5 XII 1889 r. w Rzochowie, powiat mielecki, syn Piotra i Ewy z Siewierskich. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum w D\u0119bicy. Studia teologiczne w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1913 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikary pracowa\u0142 w Lipnicy Murowanej, Pale\u015bnicy, Podegrodziu, Gr\u0119boszowie i Sm\u0119gorzowie. W latach 1924-1927 by\u0142 proboszczem w Zalipiu, a w 1927 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Nagoszynie. Pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 wicedziekana dekanatu radomyskiego. Zmar\u0142 23 III 1942 r. Spoczywa na cmentarzu w Nagoszynie.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PYZIKIEWICZ LUDWIK WOJCIECH<\/strong>, urodzony 11 XII 1930 r. w Rzochowie, powiat mielecki, syn Marka i Stefanii z Bukowskich. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r. Studiowa\u0142 na Wydziale In\u017cynierii Sanitarnej Politechniki Warszawskiej w Warszawie i w 1955 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. B\u0119d\u0105c na II roku studi\u00f3w, podj\u0105\u0142 prac\u0119 (zaproponowan\u0105 przez prof. Leona Ko\u0142odziejczyka) w Zak\u0142adzie Produkcyjnym przy Wydziale Kot\u0142\u00f3w i Urz\u0105dze\u0144 Ciep\u0142owniczych, pocz\u0105tkowo jako kre\u015blarz, a p\u00f3\u017aniej asystent projektanta. Z nakazu pracy wybra\u0142 G\u0142\u00f3wne Biuro Studi\u00f3w i Projekt\u00f3w Energetycznych \u201eENERGOPROJEKT\u201d w Warszawie, gdzie 1 IX 1955 r. otrzyma\u0142 etat projektanta (uwzgl\u0119dniono prac\u0119 w czasie studi\u00f3w), a 1 X 1957 r. awansowa\u0142 na stanowisko starszego projektanta i g\u0142\u00f3wnego projektanta instalacji i sieci sanitarnych projektowanej w\u00f3wczas Elektrociep\u0142owni \u201eSiekierki\u201d w Warszawie. W 1978 r. powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Pracowni Instalacji Wewn\u0119trznych. Projektowa\u0142 i nadzorowa\u0142 instalacje i sieci zewn\u0119trzne dla wielu elektrowni i elektrociep\u0142owni, projektowane w GBSiPE \u201eENERGOPROJEKT\u201d w Warszawie oraz uczestniczy\u0142 w komisjach ich odbioru. Najwi\u0119ksze z nich to: EC \u201eSiekierki\u201d, EC \u201e\u0141\u00f3d\u017a II\u201d, EC \u201e\u0141\u00f3d\u017a III\u201d, EC \u201eGda\u0144sk II\u201d, EC \u201eBydgoszcz II\u201d, EL \u201eTur\u00f3w\u201d, EL \u201eAdam\u00f3w\u201d, EL \u201eKonin\u201d, EL \u201eP\u0105tn\u00f3w\u201d, EL \u201eKozienice\u201d, EL \u201ePo\u0142aniec\u201d, EC \u201eLublin \u2013 Wrotk\u00f3w\u201d, EJ \u201e\u017barnowiec\u201d (inwestycja niedoko\u0144czona), EW \u201eSolina\u201d, EL \u201eBarauni\u201d (Indie) i EL \u201eBe\u0142chat\u00f3w\u201d. Po przekazaniu do eksploatacji II etapu EC \u201eSiekierki\u201d \u2013 zesp\u00f3\u0142 g\u0142\u00f3wnych projektant\u00f3w (w\u015br\u00f3d nich L. Pyzikiewicz) otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eMister Warszawy\u201d. Uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych formach doskonalenia zawodowego. 1 I 1987 awansowa\u0142 na stanowisko g\u0142\u00f3wnego projektanta ochrony fizycznej oraz obrony cywilnej z ratownictwem technicznym EJ \u201e\u017barnowiec\u201d, a 1 II 1991 r. przeszed\u0142 na stanowisko g\u0142\u00f3wnego projektanta ds. ochrony przeciwpo\u017carowej, OC i instalacji specjalnych. Wykonywa\u0142 dla wielu elektrowni i elektrociep\u0142owni w Polsce projekty technologiczne wraz z instalacjami dla ochrony przed skutkami u\u017cycia broni j\u0105drowej i nast\u0119pnie nadzorowa\u0142 ich realizacj\u0119. W ramach dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej by\u0142 m.in. przewodnicz\u0105cym Ko\u0142a In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w PZITS Naczelnej Organizacji Technicznej w GBSiPE \u201eENERGOPROJEKT\u201d oraz wiceprezesem Ch\u00f3ru Ch\u0142opi\u0119cego im. Piotra Maszy\u0144skiego \u201eLutnia\u201d w Warszawie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Energetyki\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PZITS i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. Na emerytur\u0119 odszed\u0142 15 IX 1991 r. Od 1997 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w firmie \u201ePolskie Sieci Elektroenergetyczne\u201d S.A. \u2013 PSE \u2013 Serwis Sp. z o.o.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"PYZIKIEWICZ RUDOLF<\/strong>, urodzony 16 IV 1896 r. w Rzochowie, powiat mielecki, syn Piotra i Ewy z Siewierskich. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Mielcu i Szko\u0142\u0119 Rolnicz\u0105 w Dublanach ko\u0142o Lwowa. Tak\u017ce we Lwowie odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po powrocie z wojska prowadzi\u0142 z rodzicami gospodarstwo w Rzochowie. Za\u0142o\u017cy\u0142 firm\u0119, kt\u00f3ra wydobywa\u0142a \u017cwir z rzeki Wis\u0142oki oraz wysy\u0142a\u0142a drewniane belki (kopalniaki) drog\u0105 kolejow\u0105 na \u015al\u0105sk. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie jako cz\u0142onek OSP Rzoch\u00f3w. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w budow\u0119 stra\u017cnicy dla OSP i zorganizowanie stra\u017cackiej orkiestry d\u0119tej. Od 1926 r. do 1946 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa OSP. W 1933 r. wybrano go na burmistrza Rzochowa i sprawowa\u0142 ten urz\u0105d (mimo utraty statusu miasta przez Rzoch\u00f3w) do 1944 r. Zmar\u0142 14 I 1946 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. Rzochowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

PZL S\u20131<\/strong>, samolot szkolno-\u0142\u0105cznikowy wyprodukowany w jednym egzemplarzu w 1945 r. w PZL \u2013 Wytw\u00f3rnia P\u0142atowc\u00f3w nr 2 w Mielcu. Autorem projektu by\u0142 Eugeniusz Stankiewicz, opracowanie wykonano w PZL. Posiada\u0142 konstrukcj\u0119 drewnian\u0105. Podstawowe dane: moc startowa \u2013 125 KM, masa startowa \u2013 950 kg, masa u\u017cyteczna \u2013 250 kg. Pierwszy lot odby\u0142 pilot radziecki Piotr Kondratienko 15 XI 1945 r.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PODG\u00d3RNIAK FELIKS (ksi\u0105dz), urodzony 29 IX 1901 r. w Ka\u0144czudze, syn Ignacego i Pauliny z Sochackich. Po uko\u0144czeniu gimnazjum w Przemy\u015blu studiowa\u0142 teologi\u0119 w tamtejszym Seminarium Duchownym. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1925 r. Pracowa\u0142 jako wikariusz w Moszczenicy. Szczeg\u00f3lnie wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 m\u0142odzie\u017cy w ramach Akcji Katolickiej, m.in. doprowadzi\u0142 do wybudowania domu parafialnego. By\u0142 tak\u017ce […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4084","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4084","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4084"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4084\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4084"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4084"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4084"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}