{"id":4082,"date":"2022-11-27T18:56:31","date_gmt":"2022-11-27T17:56:31","guid":{"rendered":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4082"},"modified":"2026-02-18T21:41:02","modified_gmt":"2026-02-18T20:41:02","slug":"litera-m-mat-mig","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/?p=4082","title":{"rendered":"Litera M (MAT-MIG)"},"content":{"rendered":"

MATBUD Sp\u00f3\u0142ka z o.o<\/strong>., firma zajmuj\u0105ca si\u0119 wyrobem mi\u0119s i w\u0119dlin. Za\u0142o\u017cyli j\u0105 pod koniec 1989 r. Marek Domaga\u0142a, Edward Mrozik i Stanis\u0142aw Ortyl (zby\u0142 swoje udzia\u0142y w 1995 r.). Pocz\u0105tkowo mia\u0142a siedzib\u0119 w Maliniu ko\u0142o Mielca, a przedmiotem jej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y: produkcja i handel materia\u0142ami budowlanymi oraz us\u0142ugi budowlane. W 1990 r. przenios\u0142a si\u0119 do Mielca, gdzie wydzier\u017cawi\u0142a od Rzemie\u015blniczej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eWielobran\u017cowej\u201d budynek masarni przy ul. E. Dru\u017cbackiej i zaj\u0119\u0142a si\u0119 produkcj\u0105 mi\u0119sa i w\u0119dlin. W 1994 r. wydzier\u017cawi\u0142a ubojni\u0119 zwierz\u0105t przy ul. Rzecznej. Rozwijaj\u0105c si\u0119 i unowocze\u015bniaj\u0105c procesy produkcyjne, w latach 90. sta\u0142a si\u0119 jedn\u0105 z najbardziej licz\u0105cych si\u0119 w Mielcu i regionie firm w swojej bran\u017cy. Jej moce przerobowe to m. in.: 600 \u2013 700 sztuk trzody i 70 \u2013 100 sztuk byd\u0142a miesi\u0119cznie. Asortyment wyrob\u00f3w obejmowa\u0142 oko\u0142o 100 pozycji, w tym: mi\u0119so wieprzowe, mi\u0119so wo\u0142owe, w\u0119dzonki, wyroby w\u0119dliniarskie, wyroby garma\u017ceryjne i p\u00f3\u0142przetwory mi\u0119sne oraz podroby i uboczne artyku\u0142y uboju. Swoje wyroby sprzedawa\u0142a we w\u0142asnych sklepach firmowych (5 w 2003 r.) oraz w szeregu hurtowni i sklep\u00f3w innych firm w Mielcu, Kolbuszowej, Sanoku i Tarnobrzegu. W 2004 r. MATBUD Sp. z o.o. zosta\u0142a laureatem konkursu \u201eTeraz Mielec\u201d Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d. W rezultacie systematycznych szkole\u0144 za\u0142ogi i szeregu prac modernizacyjnych udawa\u0142o si\u0119 utrzymywa\u0107 wysokie standardy jako\u015bciowe wyrob\u00f3w, spe\u0142niaj\u0105ce normy UE. Siedziba sp\u00f3\u0142ki znajdowa\u0142a si\u0119 przy ul. E. Dru\u017cbackiej 6. W kolejnych latach szereg czynnik\u00f3w wp\u0142yn\u0119\u0142o na pogorszenie si\u0119 kondycji firmy. Z rejestru przedsi\u0119biorc\u00f3w zosta\u0142a wykre\u015blona 27 II 2015 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATEJKI JANA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (215 m) ulica na osiedlu J. Kili\u0144skiego, w skupisku okaza\u0142ych dom\u00f3w jednorodzinnych na nadwis\u0142ockiej skarpie. \u0141\u0105czy ulice: Wiejsk\u0105, B. Limanowskiego i T. D\u0105bala. Powsta\u0142a i otrzyma\u0142a nazw\u0119 w 1970 r. Posiada nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z p\u0142ytek betonowych.
Patron ulicy: JAN MATEJKO (1839-1893) to jeden z najwybitniejszych malarzy polskich. Stworzy\u0142 szereg wielkich kompozycji malarskich, ukazuj\u0105cych s\u0142awne wydarzenia w historii Rzeczpospolitej, m.in.:\u00a0Unia lubelska, Stefan Batory pod Pskowem, Zawieszenie dzwona Zygmunta, Bitwa pod Grunwaldem, Ho\u0142d pruski, Sobieski pod Wiedniem, Ko\u015bciuszko pod Rac\u0142awicami i Konstytucja 3 maja.<\/em>\u00a0By\u0142 tw\u00f3rc\u0105 polichromii w krakowskim ko\u015bciele Mariackim oraz znakomitym portrecist\u0105. Narysowa\u0142 m.in. cykl\u00a0Poczet kr\u00f3l\u00f3w i ksi\u0105\u017c\u0105t polskich.<\/em>\u00a0(Wed\u0142ug tych rysunk\u00f3w jego ucze\u0144 K. Niemczykiewicz namalowa\u0142\u00a0Poczet w\u0142adc\u00f3w Polski przedrozbiorowej<\/em>\u00a0do sali obrad Rady Powiatowej w Mielcu.) Jego uczniami byli m.in.: J. Malczewski, L. Wycz\u00f3\u0142kowski, J. Mehoffer i S. Wyspia\u0144ski.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATESZEW STEFAN<\/strong>, urodzi\u0142 si\u0119 1 I 1938 r. Uko\u0144czy\u0142 studia historyczne na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie z tytu\u0142em magistra. W roku akademickim 1959\/1960 by\u0142 prezesem Ko\u0142a Naukowego Historyk\u00f3w Student\u00f3w UJ. Po studiach zosta\u0142 zatrudniony w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie jako pracownik naukowy i wyk\u0142adowca. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w badaniu antycznych Ba\u0142kan\u00f3w i wczesno\u015bredniowiecznej Ma\u0142opolski. Z rezultat\u00f3w bada\u0144 tego drugiego tematu korzysta\u0142 w licznych publikacjach, g\u0142\u00f3wnie zbiorowych opracowaniach monografii miast ma\u0142opolskich, m.in. Tarnowa, Bochni, Tyczyna i Mielca. W mieleckim wydawnictwie by\u0142 autorem niezwykle wa\u017cnego artyku\u0142u \u201eZarys dziej\u00f3w osadnictwa i stosunk\u00f3w w\u0142asno\u015bciowych w regionie mieleckim do po\u0142owy XVII w.\u201d w monografii \u201eMielec. Dzieje miasta i regionu\u201d, tom 1 (Mielec 1984). Zmar\u0142 30 XII 1984 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATKI TERESY (ULICA)<\/strong>, ulica na osiedlu Smoczka, biegnie od ul. Kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego do ul. \u015aw. Kingi, po\u015brod dom\u00f3w jednorodzinnych w zabudowie bli\u017aniaczej. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a 29 XI 2007 r. na sesji Rady Miejskiej.
Patronka ulicy: MATKA TERESA z Kalkuty to zakonnica \u2013 misjonarka, za\u0142o\u017cycielka Zgromadzenia Misjonarek Mi\u0142o\u015bci w Kalkucie (Indie) prowadz\u0105cego szeroko zakrojon\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz ludzi najubo\u017cszych i najbardziej potrzebuj\u0105cych opieki. W 1979 r. otrzyma\u0142a Pokojowa Nagrod\u0119 Nobla, a w 2003 r. zosta\u0142a beatyfikowana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATLAK JERZY<\/strong>, urodzony 21 VI 1945 r. w Andrychowie, syn J\u00f3zefa i Rozalii z domu Fr\u0105ckiewicz. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w \u015awidnicy z matur\u0105 w 1963 r. Studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Wychowania Fizycznego we Wroc\u0142awiu i w 1967 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra i trenera II klasy. Jako zawodnik gra\u0142 w zespo\u0142ach: Polonia \u015awidnica (lata szkolne), AZS Wroc\u0142aw (1963-1967) i Polonia \u015awidnica (1967-1971, graj\u0105cy trener). Od 1971 r. jako trener specjalizowa\u0142 si\u0119 w prowadzeniu zespo\u0142\u00f3w pi\u0142ki siatkowej kobiet. Trenowa\u0142 ekstraklasowe zespo\u0142y: Polonia \u015awidnica (1971-1973, 2 medale br\u0105zowe), BKS Stal Bielsko-Bia\u0142a (1974-1981, 2 razy Puchar Polski), \u0141KS \u0141\u00f3d\u017a (1981-1984, 1985-1987, mistrzostwo Polski, 2 razy wicemistrzostwo i 2 medale br\u0105zowe), \u0141KS \u0141\u00f3d\u017a (1991-1993, awans do ekstraklasy), BKS Stal Bielsko-Bia\u0142a (1993-1995, dwa razy wicemistrzostwo Polski), Dick Black Andrych\u00f3w (1995-1998, awans do Serie A ekstraklasy, wicemistrzostwo Polski i Puchar Polski), Wis\u0142\u0119 Krak\u00f3w (1998), Naft\u0119-Gaz Pi\u0142a (1998-2003, 4 razy mistrzostwo Polski, 2 razy Puchar Polski), Telenet Autopart Stal Mielec (2003-2005, medal br\u0105zowy) i Naft\u0119 (PPS Farmutil) Pi\u0142a (2005-2009, 3 razy wicemistrzostwo Polski, medal br\u0105zowy, Puchar Polski, Superpuchar Polski). Za mielecki sukces w 2004 r. obdarzono go tytu\u0142em \u201eTrenera Roku 2004 w Mielcu\u201d w plebiscycie Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d. Wyrazem najwy\u017cszego uznania dla osi\u0105gni\u0119\u0107 szkoleniowych by\u0142o przyznanie mu trenerskiej klasy mistrzowskiej oraz dwukrotne powierzenie funkcji selekcjonera kobiecej reprezentacji Polski w latach 1984-1985 i 2009-2011. W 2009 r. doprowadzi\u0142 reprezentacj\u0119 do br\u0105zowego medalu Mistrzostw Europy, zorganizowanych w Polsce. W 2012 r. zosta\u0142 trenerem ekstraklasowego zespo\u0142u Atom Trefl Sopot, ale w grudniu tego roku zosta\u0142 zwolniony bez podania przyczyny. Odznaczony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz odznaczeniami resortowymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MATRAS MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 1 I 1940 r. w Tarnowie, syn Adolfa i Jadwigi z Wi\u015bniowskich. Uko\u0144czy\u0142 Liceum Technik Plastycznych w Tarnowie z matur\u0105 w 1960 r., a nast\u0119pnie Studium Nauczycielskie w Rzeszowie w 1962 r. oraz w czasie pracy nauczycielskiej \u2013 studia wy\u017csze zawodowe w WSP w Krakowie (1972, kierunek \u2013 technika). Pierwszym miejscem pracy by\u0142o I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. K. Brodzi\u0144skiego w Tarnowie, gdzie uczy\u0142 plastyki, rysunku technicznego oraz zorganizowa\u0142 wzorcow\u0105 pracowni\u0119 techniki. Ponadto pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wizytatora metodyka zaj\u0119\u0107 technicznych Powiatowym O\u015brodku Metodycznym w Tarnowie. 1 IX 1972 r. powierzono mu stanowisko dyrektora Szko\u0142y Podstawowej Nr 20 w Tarnowie \u2013 Mo\u015bcicach. Zajmowa\u0142 je do 1977 r., modernizuj\u0105c budynek (m.in. urz\u0105dzono 9 klasopracowni) i wprowadzaj\u0105c szereg innowacji. W 1977 r. przeprowadzi\u0142 si\u0119 do Mielca, miasta rodzinnego \u017cony – nauczycielki i obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 gminnego dyrektora szk\u00f3\u0142 w Przec\u0142awiu, za\u015b w latach 1984-1989 by\u0142 inspektorem o\u015bwiaty w gminie Przec\u0142aw. Pe\u0142ni\u0105c te funkcje przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju bazy lokalowej nadzorowanych szk\u00f3\u0142 i przedszkoli. Po zmianach organizacyjnych w systemie o\u015bwiaty (m.in. likwidacja stanowisk inspektor\u00f3w o\u015bwiaty) podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela w Szkole Podstawowej w Dobryninie. Uczy\u0142 historii, techniki i plastyki, m.in. organizowa\u0142 wystawy plastyczne i wycieczki do miejsc zwi\u0105zanych z histori\u0105 kraju. W 1995 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 pracy spo\u0142ecznej. Przez trzy kadencje pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Oddzia\u0142u ZNP w Przec\u0142awiu, by\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Okr\u0119gu ZNP w Rzeszowie. Zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 plastyczn\u0105, maluj\u0105c obrazy olejne tematycznie zwi\u0105zane z regionem mieleckim. By\u0142 cz\u0142onkiem Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Kultury Plastycznej im. J. Stanis\u0142awskiego w Mielcu. Swoje prace wystawia\u0142 w Przec\u0142awiu i Mielcu. Szereg jego prac znajduje si\u0119 w zbiorach prywatnych w kraju i poza jego granicami. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP oraz Nagrodami I i II stopnia Ministra O\u015bwiaty i Wychowania. Zmar\u0142 27 VII 2005 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MATUBOWSKI MAREK STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 3 V 1962 r. w Mielcu, syn Kazimierza i Janiny z domu Czekaj. Absolwent Technikum Ochrony \u015arodowiska w Pustkowie ko\u0142o D\u0119bicy z matur\u0105 w 1983 r. i Szko\u0142y Chor\u0105\u017cych Po\u017carnictwa w Krakowie (1983-1985). W 1985 r. zosta\u0142 zatrudniony w Komendzie Rejonowej Pa\u0144stwowej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu jako instruktor ds. operacyjnych, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 na stanowiskach: szefa zmiany w Jednostce Ratowniczo-Ga\u015bniczej (1989-1992), kierownika sekcji ds. operacyjnych (1992-1997), inspektora ds. kontrolno-rozpoznawczych (1997-1998) i naczelnika ds. operacyjno-szkoleniowych (1998-1999). Uko\u0144czy\u0142 studia magisterskie z zakresu pedagogiki z wychowaniem obronnym na Akademii Pedagogicznej w Krakowie. W 1999 r. zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 komendanta powiatowego PSP w Mielcu. Przyczyni\u0142 si\u0119 do wdro\u017cenia systemu informatycznego na stanowisku kierowania oraz modernizacji system\u00f3w \u0142\u0105czno\u015bci po 1997 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi w Zwalczaniu Powodzi\u201d i Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d. W 2006 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania bezpiecze\u0144stwem i higien\u0105 pracy na Politechnice Rzeszowskiej, a w 2010 r. studia podyplomowe w zakresie zajmowania stanowisk oficerskich zwi\u0105zanych z kierowaniem dzia\u0142aniami ratowniczymi w Szkole G\u0142\u00f3wnej S\u0142u\u017cby Po\u017carniczej w Warszawie. Awansowa\u0142 na stopie\u0144 m\u0142odszego brygadiera (2008 r.), a nast\u0119pnie na stopie\u0144 brygadiera (2012 r.) Odznaczony Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Ochrony Przeciwpo\u017carowej\u201d. W lutym 2017 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n

MATURA STEFANIA (S. PIA),<\/b> urodzona 21 X 1927 r. w \u0141\u0119\u017ckowicach, powiat wielicki, c\u00f3rka Franciszka i Marii z domu W\u0105torek. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y haftu i szycia wst\u0105pi\u0142a do Zgromadzenia Karmelitanek Dzieci\u0105tka Jezus. W 1948 r. w Sosnowcu rozpocz\u0119\u0142a nowicjat i w 1950 r. z\u0142o\u017cy\u0142a I \u015bluby, a w 1955 r. \u015bluby wieczyste. Pracowa\u0142a w kilku domach zgromadzenia. Jej specjalno\u015bci\u0105 by\u0142o szycie szat liturgicznych. R\u00f3wnocze\u015bnie uko\u0144czy\u0142a szko\u0142\u0119 organist\u00f3w w Cz\u0119stochowie. Do Mielca \u2013 parafii \u015bw. Marka w Rzochowie zosta\u0142a skierowana w 1991 r. Powierzono jej funkcj\u0119 organistki w rzochowskim\u00a0 ko\u015bciele, a ponadto opiekowa\u0142a si\u0119 grupami parafialnymi i pracowa\u0142a w ogrodzie. W 2000 r. obchodzi\u0142a 50-lecie \u015blub\u00f3w zakonnych, a w 2020 r. \u2013 70-lecie. Zmar\u0142a 9 II 2023 r. i zosta\u0142a pochowana na cmentarzu parafialnym w Rzochowie, w grobowcu si\u00f3str karmelitanek.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATUSIAK W\u0141ADYS\u0141AW ANTONI<\/strong>, urodzony 9 VI 1959 r. w Chrzanowie, syn W\u0142adys\u0142awa i Heleny z domu Bu\u0142a. W 1976 r. uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Trzebini. Pracowa\u0142 m.in. w Polskich Kolejach Pa\u0144stwowych w Trzebini (1977-1983), Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym w Mielcu (1984-1994), Fabryce Produkcji Butli \u201eCYLTEC\u201d Mielec (1995-2001), Zak\u0142adzie Instalacji Sanitarnych w Mielcu (2001-2007) i prywatnej firmie instalacyjnej (od 2010 r.). Honorowe oddawanie krwi rozpocz\u0105\u0142 w 1979 r. Do 20 V 2011 r. odda\u0142 31 700 ml krwi. Nale\u017cy do Rejonowego Klubu Honorowych Dawc\u00f3w Krwi w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony Odznakami Zas\u0142u\u017conego HDK III, II i I stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MATUSZEK TADEUSZ STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 X 1930 r. w Suchej Beskidzkiej, syn Juliana i J\u00f3zefy z domu Kowalczyk. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum w Suchej Beskidzkiej (1947) i Liceum Lotnicze w Bielsku Bia\u0142ej. W tym czasie uprawia\u0142 sporty zimowe jako zawodnik Klubu Sportowego Babia G\u00f3ra Sucha Beskidzka i prowadzi\u0142 dru\u017cyn\u0119 harcersk\u0105. W 1948 r. przeszed\u0142 przeszkolenie szybowcowe i spadochronowe. Po maturze w 1951 r. zosta\u0142 zatrudniony w Po\u0142udniowych Zak\u0142adach Energetycznych w Miko\u0142owie jako konstruktor, ale ju\u017c we wrze\u015bniu tego roku zosta\u0142 skierowany na przeszkolenie wojskowe w WTWL Zamo\u015b\u0107. Po jego uko\u0144czeniu (1952) s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim jako podoficer, a nast\u0119pnie oficer. W latach 1963-1982 by\u0142 pomocnikiem przedstawiciela wojskowego ds. pr\u00f3b lotnych 21 Przedstawicielstwa Wojskowego w Mielcu, a od 1982 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przedstawiciela wojskowego \u2013 szefa Grupy Startu. Uko\u0144czy\u0142 kurs nawigator\u00f3w wojskowych oraz Zaoczne Studium Ekonomiczne III stopnia w Warszawie (1969). Uzyska\u0142 tak\u017ce tytu\u0142 bieg\u0142ego ksi\u0119gowego (1971). By\u0142 cz\u0142onkiem sekcji szybowcowej Aeroklubu Mieleckiego (1962-1970), nieetatowym instruktorem wychowania fizycznego 21 PW (1975-2000), wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Ko\u0142a \u0141owieckiego PZL \u201eS\u0119p\u201d nr 144 przy 21 PW i organizatorem turystyki. Prac\u0119 etatow\u0105 w 21 PW zako\u0144czy\u0142 3 XII 1990 r. w stopniu podpu\u0142kownika nawigatora. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Z\u0142otym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d, Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Lotnictwa\u201d, Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Z\u017bWP\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla PZ\u0141\u201d i najwy\u017cszym odznaczeniem \u0142owieckim \u201eZ\u0142om\u201d. Zmar\u0142 7 IV 2021 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MATUSZKIEWICZ JACEK MAREK<\/strong>, urodzony 9 IV 1945 r. w Rzochowie, syn Jana i Anieli z domu Pawe\u0142czak. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1964 r. Po uko\u0144czeniu Pomaturalnej Pa\u0144stwowej Szko\u0142y G\u00f3rniczej w D\u0105browie G\u00f3rniczej (kierunek \u2013 geodezja g\u00f3rnicza) \u2013 15 IX 1966 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Dziale Inwestycji Przedsi\u0119biorstwa G\u00f3rnictwa Naftowego w Mielcu. 1 II 1973 r. zosta\u0142 zatrudniony w Mieleckiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej na stanowisku zast\u0119pcy kierownika administracji osiedli MSM, a nast\u0119pnie w latach 1980\u20131990 kierowa\u0142 administracj\u0105 osiedla Lotnik\u00f3w. Pe\u0142ni\u0105c te funkcje wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy udzia\u0142 do sprawnego zasiedlania blok\u00f3w mieszkalnych i kompleksowego zagospodarowania osiedli: M. Kopernika, S. \u017beromskiego i Lotnik\u00f3w. W latach 1990\u20131992 prowadzi\u0142 prywatn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105. Od 1994 r. do 2004 r. pracowa\u0142 w Miejskim O\u015brodku Sportu i Rekreacji w Mielcu, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. W 2002 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej w Mielcu na kadencj\u0119 2002-2006, a w 2006 r. wybrano go na radnego Rady Powiatowej w Mielcu i cz\u0142onka Rady Spo\u0142ecznej Szpitala Powiatowego w Mielcu w kadencji 2006-2010. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 Centralnego Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielni Budownictwa Mieszkaniowego i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ruchu Sp\u00f3\u0142dzielczego\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MATUSZKIEWICZ JAN<\/strong>, urodzony 12 VIII 1923 r. we Lwowie, syn Wiktora i Heleny z domu Gancarz. W czasie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142 w gospodarstwie rodzinnym w Rzochowie. W pa\u017adzierniku 1944 r. zosta\u0142 zmobilizowany do tworzonej w Rzeszowie 2 Armii Wojska Polskiego. Otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do 2 kompanii 29 pu\u0142ku piechoty 10 Sudeckiej Dywizji Piechoty i z t\u0105 jednostk\u0105 bra\u0142 udzia\u0142 w ci\u0119\u017ckich walkach nad Nys\u0105 \u0141u\u017cyck\u0105 i w masywie le\u015bnym Muskauer Forst. Wykazywa\u0142 si\u0119 du\u017c\u0105 odwag\u0105. Posiada\u0142 stopie\u0144 kaprala. Zgin\u0105\u0142 23 IV 1945 r. w czasie ataku na pozycje niemieckie w Tzschelln. Odznaczony (po\u015bmiertnie) Krzy\u017cem Virtuti Militari 5 klasy. Spoczywa na Cmentarzu Bohater\u00f3w 2 Armii Wojska Polskiego w Zgorzelcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATUSZKIEWICZ PAWE\u0141<\/strong>, urodzony 9 III 1862 r. w Rzochowie, syn Wojciecha i Wiktorii z Marci\u0107kiewicz\u00f3w. By\u0142 mieszczaninem rzochowskim. Prowadzi\u0142 garbarni\u0119. Zdoby\u0142 sobie autorytet w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w i tu\u017c przed I wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 (?) zosta\u0142 wybrany zast\u0119pc\u0105 burmistrza, a nast\u0119pnie burmistrzem. Zmar\u0142 29 IV 1934 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu \u2013 Rzochowie, przy ul. Rzochowskiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MATUSZKIEWICZ TADEUSZ JAN<\/strong>, urodzony 9 X 1975 r. w Mielcu, syn Jacka i Stefanii z domu Witek. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1994 r. W latach 1996-2000 pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Lotniczym PZL-Mielec, a nast\u0119pnie w Polskich Zak\u0142adach Lotniczych w Mielcu. W 2000 r. uko\u0144czy\u0142 studia w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie (kierunek: Finanse i bankowo\u015b\u0107) i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (p\u00f3\u017aniej: Wy\u017csza Szko\u0142a Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie \u2013 Zamiejscowy Wydzia\u0142 Ekonomii w Mielcu) jako nauczyciel akademicki i na tym stanowisku pracuje nadal. W 2015 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora nauk ekonomicznych na Wydziale Ekonomii i Stosunk\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (tytu\u0142 dysertacji doktorskiej:\u00a0Znaczenie regionalnego systemu innowacyjnego dla rozwoju wojew\u00f3dztwa podkarpackiego<\/em>). Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem kilkudziesi\u0119ciu publikacji naukowych i popularnonaukowych z zakresu nauk ekonomicznych i historii, opublikowanych m.in. w Zeszytach Naukowych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, wydawnictwach Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (p\u00f3\u017aniej w Krakowie), monografiach pokonferencyjnych oraz na \u0142amach \u201eMy\u015bli Polskiej\u201d i „Christianitas” oraz portalach: Christianitas.pl, konserwatyzm.pl i prawica.net. Udziela si\u0119 spo\u0142ecznie jako wiceprezes Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego \u2013 Ko\u0142o w Mielcu i sekretarz Klubu Inteligencji Katolickiej w Mielcu. Od roku akademickiego 2016\/2017 pe\u0142ni funkcj\u0119 prodziekana Zamiejscowego Wydzia\u0142u Ekonomii w Mielcu WSGiZ w Krakowie i od roku 2018\/2019 – dziekana, a od roku 2019\/2020 – rektora Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie. W 2020 r. powierzono mu funkcj\u0119 rektora WSGiZ w Krakowie. Doprowadzi\u0142 do ponownego przeniesienia siedziby uczelni do Mielca i zmiany jej nazwy na: Wy\u017csza Szko\u0142a Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu. W 2023 r. uko\u0144czy\u0142 dwusemestralne studia podyplomowe Executive Master of Business Administration w Instytucie Nauk Ekonomicznych PAN w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MATUSZKIEWICZ WIKTOR<\/strong>, urodzony 23 II 1896 r. w Rzochowie, syn Paw\u0142a i Pauliny z Ryniewicz\u00f3w. Jako \u017co\u0142nierz Legion\u00f3w Polskich bra\u0142 udzia\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej, a nast\u0119pnie w wojnie polsko-bolszewickiej 1919\u20131920. Okresowo przebywa\u0142 w Stanach Zjednoczonych, a po powrocie do Polski w latach 30. prowadzi\u0142 zak\u0142ad masarski w Rzochowie. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 r. i zosta\u0142 ranny. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w m\u0142ynie w Rzemieniu. W pa\u017adzierniku 1944 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 ochotniczo do formowanej w Rzeszowie II Armii Wojska Polskiego. (Jego rocznik nie podlega\u0142 poborowi, jedynym motywem by\u0142o pragnienie opiekowania si\u0119 synem Janem, powo\u0142anym do wojska). Wraz z synem zosta\u0142 skierowany do 29 pu\u0142ku piechoty 10 Sudeckiej Dywizji Piechoty w Rzeszowie, gdzie otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do plutonu dzia\u0142 45 mm. Posiada\u0142 stopie\u0144 starszego ogniomistrza. Po pokonaniu oko\u0142o 1 000 km (pieszo i kolej\u0105) uczestniczy\u0142 w ci\u0119\u017ckich walkach nad Nys\u0105 \u0141u\u017cyck\u0105 i w masywie le\u015bnym Muskauer Forst. Zgin\u0105\u0142 23 IV 1945 r. w walkach pod Tzschelln, w czasie pr\u00f3by odci\u0105gni\u0119cia le\u017c\u0105cego (rannego, zabitego ?) syna (Jana) z pola ostrza\u0142u niemieckiego. Odznaczony zosta\u0142 m. in. Krzy\u017cem Grunwaldu 3 klasy. Spoczywa na Cmentarzu Bohater\u00f3w II Armii Wojska Polskiego w Zgorzelcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATYAS MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 28 IX 1910 r. we Lwowie. W 1929 r. rozpocz\u0105\u0142 gr\u0119 w pierwszoligowej \u201ePogoni\u201d Lw\u00f3w i sta\u0142 si\u0119 jej czo\u0142owym napastnikiem, m.in. w 1935 r. zosta\u0142 kr\u00f3lem strzelc\u00f3w I ligi z 22 bramkami. Mia\u0142 te\u017c du\u017cy udzia\u0142 w zdobyciu przez \u201ePogo\u0144\u201d wicemistrzostwa Polski w 1932, 1933 i 1935 r. 10 VII 1932 r. debiutowa\u0142 w I reprezentacji Polski w meczu ze Szwedami w Warszawie (2 : 0). Do wybuchu II wojny \u015bwiatowej wyst\u0105pi\u0142 w 18 meczach reprezentacji i strzeli\u0142 7 bramek. W czasie wojny gra\u0142 w dru\u017cynach \u201eDynamo\u201d Lw\u00f3w i \u201eDynamo\u201d Kij\u00f3w. Po wojnie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Bytomia, uczestniczy\u0142 w utworzeniu \u201ePolonii\u201d, a wkr\u00f3tce potem zosta\u0142 jej trenerem. P\u00f3\u017aniej prowadzi\u0142 tak\u017ce dru\u017cyny: Cracovii, \u201eWis\u0142y\u201d Krak\u00f3w (mistrzostwo Polski w 1951 r.), \u201eOdry\u201d Opole, dwukrotnie \u201eStali\u201d Mielec (1957 r. – 2. miejsce w II lidze \u2013 grupa po\u0142udniowa,1958 r. \u2013 3. miejsce w tej\u017ce grupie, sezon 1962\/1963 \u2013 10. miejsce w II lidze), ponownie \u201ePolonii\u201d Bytom (m.in. w 1965 r. \u2013 Puchar Lata i Puchar Ameryki P\u00f3\u0142nocnej), \u201eG\u00f3rnika\u201d Zabrze (m.in. w 1970 r. \u2013 fina\u0142 Pucharu Zdobywc\u00f3w Pucharu). W 1967 r. prowadzi\u0142 I reprezentacj\u0119 Polski, dru\u017cyn\u0119 olimpijsk\u0105 i II reprezentacj\u0119, kt\u00f3re rozegra\u0142y \u0142\u0105cznie 10 mecz\u00f3w. Ostatnim zespo\u0142em, kt\u00f3ry trenowa\u0142, byli \u201eCzarni\u201d Jas\u0142o. Zmar\u0142 22 X 1975 r. Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATYS STEFAN (ksi\u0105dz),<\/strong>\u00a0urodzony 26 XI 1925 r. w Chorzelowie ko\u0142o Mielca. Ucze\u0144 Pa\u0144stwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego im. S. Konarskiego w Mielcu, a nast\u0119pnie Gimnazjum w Tarnowie z matur\u0105 w 1946 r. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w teologicznych w Seminarium Duchownym w Tarnowie w 1951 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Tak\u017ce w 1951 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra teologii na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Od lipca 1951 r. pracowa\u0142 jako wikariusz w parafiach: Jadowniki ko\u0142o Brzeska (1951-1956), Bielcza (1956-1957), Szczurowa (1957-1961), \u0141\u0119ki G\u00f3rne (1961-1964) i \u017babno (1964). W grudniu 1964 r. zosta\u0142 mianowany wikariuszem ekonomem w parafii Borowa, a po trzech miesi\u0105cach \u2013proboszczem tej parafii. W 1975 r. przeniesiono go na stanowisko wikariusza ekonoma w \u0141\u0119kach G\u00f3rnych, a nast\u0119pnie powierzono funkcj\u0119 proboszcza. Poza obowi\u0105zkami duszpasterskimi troszczy\u0142 si\u0119 o miejsca kultu, m.in. remontowa\u0142 zabytkowy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny z 1484 r. i kaplic\u0119 w \u0141\u0119kach G\u00f3rnych-\u015awiniog\u00f3rze oraz doprowadzi\u0142 do wybudowania kaplicy w \u0141\u0119kach Dolnych-Wygodzie (1989). Utrzymywa\u0142 \u017cywe kontakty z Chorzelowem i Mielcem. W 1993 r. zrezygnowa\u0142 z probostwa ze wzgl\u0119d\u00f3w zdrowotnych i pozosta\u0142 w tej parafii jako rezydent. Wyr\u00f3\u017cniony RM. Zmar\u0142 16 IX 1996 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie ko\u0142o Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MATYSIAKIEWICZ RYSZARD<\/strong>, urodzony 4 III 1927 r. w \u017bydaczowie ko\u0142o Stryja. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1948 r. Studia na Wydziale Handlowym Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1951 r. Po studiach otrzyma\u0142 nakaz pracy w Fabryce Samochod\u00f3w Ci\u0119\u017carowych w Lublinie. W 1956 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Tarnowskich G\u00f3r i w tamtejszym Urz\u0119dzie Miejskim pracowa\u0142 na r\u00f3\u017cnych stanowiskach do 1969 r. W latach 1969\u20131974 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Lubli\u0144cu. W 1974 r. powo\u0142any zosta\u0142 na stanowisko prezydenta miasta Cz\u0119stochowy i sprawowa\u0142 je do 1986 r., a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do r\u00f3\u017cnych form dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Wyr\u00f3\u017cniono go m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, a nast\u0119pnie Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Zmar\u0142 20 II 1987 r. Spoczywa na cmentarzu Kule w Cz\u0119stochowie.<\/p>\r\n

MAYN SHTETELE MIELEC<\/b>, grupa w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych (Facebook). Zosta\u0142a za\u0142o\u017cona przez Izabel\u0119 Sekulsk\u0105 w listopadzie 2019 r. Skupia ponad 600 os\u00f3b z Polski i zagranicy, zainteresowanych histori\u0105 polskich, a szczeg\u00f3lnie mieleckich \u017byd\u00f3w. W grupie s\u0105 r\u00f3wnie\u017c potomkowie mieleckich \u017byd\u00f3w. Cz\u0142onkowie grupy koncentruj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na przywracaniu pami\u0119ci o mieszka\u0144cach Mielca narodowo\u015bci \u017cydowskiej, dbaniu o cmentarze \u017cydowskie i inne miejsca pami\u0119ci zwi\u0105zane z \u017bydami w Mielcu, w porozumieniu z Fundacj\u0105 Dziedzictwa \u017bydowskiego w Warszawie. W 2020 r. rozpocz\u0119to porz\u0105dkowanie cmentarza \u017cydowskiego przy ul. R. Traugutta, a w 2021 r. \u2013 teren po dawnej synagodze i mogi\u0142\u0119 zbiorow\u0105 przy ulicach: Wsp\u00f3lnej i \u015awierkowej. Grupa jest te\u017c organizatorem uroczysto\u015bci upami\u0119tniaj\u0105cych wa\u017cne rocznice oraz inicjatorem innych form zwi\u0105zanych z upami\u0119tnieniem polskich \u017byd\u00f3w, a zw\u0142aszcza mieleckiej spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskiej. Prowadzi swoj\u0105 stron\u0119 internetow\u0105: www.mayn.shtetele.mielec.pl<\/a> oraz blog https:\/\/\u00a0 maynshtetelemielec.blogspot.com, na kt\u00f3rym publikowane s\u0105 teksty dotycz\u0105ce mieleckich \u017byd\u00f3w, cmentarzy, miejsc pami\u0119ci i wa\u017cnych wydarze\u0144 z \u017cycia miasta zwi\u0105zanych z jego \u017cydowskimi mieszka\u0144cami. Wszystkie sprawy zwi\u0105zane z terenem po synagodze uzgadniane s\u0105 z Fundacj\u0105 Ochrony Dziedzictwa \u017bydowskiego, a sprawy zwi\u0105zane z pozosta\u0142ymi cmentarzami \u2013 z Urz\u0119dem Miejskim w Mielcu i Komisj\u0105 Rabiniczn\u0105 ds. Cmentarzy przy Naczelnym Rabinie Polski.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZGAJ STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 10 VII 1924 r. w Wadowicach Dolnych, powiat mielecki, syn Jana i Antoniny z domu Kijak. W czasie okupacji hitlerowskiej zosta\u0142 zmuszony do rob\u00f3t (1942\u20131943), a nast\u0119pnie uczestniczy\u0142 w ruchu oporu (Bataliony Ch\u0142opskie w okresie od 1943 r. do VII 1944 r.). Jesieni\u0105 1944 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 ochotniczo do tworz\u0105cej si\u0119 w Rzeszowie II Armii Wojska Polskiego i jako \u017co\u0142nierz 29 pu\u0142ku piechoty przeby\u0142 jej szlak bojowy (walki nad Nys\u0105 i Szprew\u0105 oraz pod Budziszynem) a\u017c do okolic Pragi. Od 16 X 1945 r. do 8 III 1947 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w plutonie \u017candarmerii 10 Oddzia\u0142u Wojsk Ochrony Pogranicza w Gliwicach. Po zdemobilizowaniu powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Sp\u00f3\u0142dzielni Budownictwa Wiejskiego \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d. W latach 1950\u20131953 pracowa\u0142 w Prezydium MRN w Mielcu, a w latach 1954\u20131982 by\u0142 zatrudniony w MPGK jako kierownik Zak\u0142adu Oczyszczania Miasta (by\u0142 jego organizatorem), a nast\u0119pnie starszy mistrz. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do dzia\u0142alno\u015bci organizacji spo\u0142ecznych, a zw\u0142aszcza Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Mielcu, kt\u00f3rej by\u0142 komendantem w latach 1952\u20131958 i 1964-1997. Posiada\u0142 stopie\u0144 plutonowego rezerwy. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Br\u0105zowym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony na Polu Chwa\u0142y\u201d oraz innymi odznaczeniami bojowymi i licznymi odznaczeniami stra\u017cackimi. Zmar\u0142 18 VII 1997 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZIARSKA PARIS PATRYCJA<\/strong>, urodzona 5 X 1985 r. w Mielcu, c\u00f3rka Marzeny i Janusza Maziarskich. Absolwentka IV Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 im. Janusza Groszkowskiego w Mielcu z matur\u0105 w 2004 r. Studia na Wydziale Nauk Spo\u0142ecznych i Psychologii Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej TWP w Warszawie uko\u0144czy\u0142a w 2011 r. z tytu\u0142em magistra. W 2018 r. odby\u0142a europejskie szkolenie nt. \u201eCoaching i rozwi\u0105zywanie konflikt\u00f3w w strukturach firmy\u201d w Indiach w firmie DSSG India Security Services Group. Sta\u017cystka w dziale Human Resources w 2019 r. Tak\u017ce w 2019 r. rozpocz\u0119\u0142a Europejsk\u0105 Akademi\u0119 Dyplomacji w Warszawie. Z zawodu jest mi\u0119dzynarodow\u0105 modelk\u0105. Dotychczas pracowa\u0142a m. in. w Indiach, Chinach, Francji, Wielkiej Brytanii i we W\u0142oszech, g\u0142\u00f3wnie dla magazyn\u00f3w modowych. Uczestniczy\u0142a jako modelka w pokazach Fashion Week na ca\u0142ym \u015bwiecie oraz w kampaniach reklamowych, m.in. L\u2019Oreal Paris w Indiach, Pepsi w Chinach i Ferrero Rocher w Polsce. We wsp\u00f3\u0142pracy z wieloma koncernami bra\u0142a udzia\u0142 w sesjach zdj\u0119ciowych.. Wyst\u0119powa\u0142a, w roli modelki, w polskich serialach filmach, m.in. \u201eHotel 52\u201d, \u201ePrzepis na \u017cycie\u201d i \u201eRezydencja\u201d oraz w jednej z produkcji w Indiach – Bollywood. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. tytu\u0142em \u201eSupermodel International\u201d w Chinach. Prowadzi instagram pod swoim imieniem. Utrzymuje kontakty z Mielcem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIARSKI ANTONI MACIEJ<\/strong>, urodzony 24 II 1947 r. w Mielcu, syn Zygmunta i Zofii z domu Pi\u0119ko\u015b. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 (II LO im. M. Kopernika) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1965 r. Studia historyczne na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego uko\u0144czy\u0142 w 1970 r. z tytu\u0142em magistra historii. W latach 1970-1972 pracowa\u0142 w Zak\u0142adzie Narodowym im. Ossoli\u0144skich PAN we Wroc\u0142awiu. W 1972 r. powr\u00f3ci\u0142 do Mielca i zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec na stanowisku kierownika Dzia\u0142u O\u015bwiatowego ZDK WSK. Od 1974 r. do 1989 r. pracowa\u0142 na stanowiskach kierowniczych w kom\u00f3rkach finansowych i handlowych WSK. W 1989 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela historii w Szkole Podstawowej nr 8, a po jej przekszta\u0142ceniu i likwidacji \u2013 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych nr 1 (Gimnazjum nr 3, V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce) i pracuje tam nadal. W latach 1970-1974 publikowa\u0142 w czasopismach wroc\u0142awskich prace popularnonaukowe dotycz\u0105ce historii medycyny, drukarstwa i prasy polskiej na Dolnym \u015al\u0105sku. W Mielcu \u00a0pracowa\u0142 spo\u0142ecznie jako cz\u0142onek prezydium sekcji pi\u0142ki no\u017cnej FKS \u201eStal\u201d (1976-1988), a od 2005 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 wiceprezesa Klubu Pi\u0142ki Siatkowej Kobiet \u201eStal\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PZPN. W 2007 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. 4 IV 2011 r. zrezygnowa\u0142 z funkcji wiceprezesa Klubu Pi\u0142ki Siatkowej Stal Mielec.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZIARSKI ERYK DANIEL,<\/strong> urodzony 22 IV 1974 r. w Mielcu, syn Romana i Danuty z Rudzi\u0144skich. Od 1992 r. pracowa\u0142 w Nadle\u015bnictwie Mielec jako gajowy. W 1995 r. uko\u0144czy\u0142 nauk\u0119 w Zespole Szk\u00f3\u0142 Le\u015bnych w Lesku i zda\u0142 matur\u0119. W latach 1996-2007 by\u0142 podle\u015bniczym (w zast\u0119pstwie le\u015bniczym) w Nadle\u015bnictwie Mielec. Studia na Wydziale Le\u015bnictwa (kierunek \u2013 le\u015bnictwo) SGGW w Warszawie uko\u0144czy\u0142 w 2001 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera. W latach 2007-2008, pracuj\u0105c nadal w mieleckim Nadle\u015bnictwie, by\u0142 starszym specjalist\u0105 S\u0142u\u017cby Le\u015bnej, a nast\u0119pnie w latach 2009-2010 inspektorem le\u015bnym w Karpackim Rejonie Inspekcyjnym Dyrekcji Generalnej Las\u00f3w Pa\u0144stwowych. Od 2011 r. do 2016 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy nadle\u015bniczego w Nadle\u015bnictwie Kolbuszowa, a w 2016 r. \u2013 zast\u0119pcy nadle\u015bniczego p.o. nadle\u015bniczego w Nadle\u015bnictwie Tuszyma. W tym okresie uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe na Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego (kierunek \u2013 audyt wewn\u0119trzny, kontrola finansowa) oraz studia podyplomowe na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie (kierunek \u2013 prawo zam\u00f3wie\u0144 publicznych). Od 2017 r. pracowa\u0142 w Regionalnej Dyrekcji Las\u00f3w Pa\u0144stwowych w Kro\u015bnie jako g\u0142\u00f3wny specjalista ds. kontroli i audytu. Od 4 II 2021 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 nadle\u015bniczego Nadle\u015bnictwa Tuszyma. Anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako przewodnicz\u0105cy Komisji Rewizyjnej Polskiego Towarzystwa Le\u015bnego O\/RDLP Krosno oraz cz\u0142onek Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Le\u015bnictwa i Drzewnictwa. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Polskiego Towarzystwa Le\u015bnego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 jest mi\u0142o\u015bnikiem podr\u00f3\u017cy motocyklowych. Sam lub w niewielkich grupkach podobnych pasjonat\u00f3w odby\u0142 m.in. wyprawy: do r\u00f3wnika w Afryce, przez Azj\u0119 centraln\u0105, Mongoli\u0119,\u00a0 Syberi\u0119 oraz Ameryk\u0119 Po\u0142udniow\u0105. \u0141\u0105cznie przejecha\u0142 motocyklem przez 50 kraj\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n

MAZIARZ AGNIESZKA DOROTA (z domu KUPIEC),<\/b> urodzona 7 IV 1986 r. w Mielcu, c\u00f3rka Kazimierza i Gra\u017cyny z domu Snuzik. Absolwentka Publicznego III Liceum Profilowanego Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych (klasa o profilu ekonomiczno-administracyjnym) w Mielcu z matur\u0105 w 2005 r. Studiowa\u0142a w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Zawodowej im. prof. Stanis\u0142awa Tarnowskiego w Tarnobrzegu (kierunek: pedagogika, specjalno\u015b\u0107: resocjalizacja)\u00a0 i uzyska\u0142a licencjat, a nast\u0119pnie na Wydziale Zamiejscowym w Stalowej Woli Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Paw\u0142a II (kierunek: pedagogika, specjalno\u015bci: edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne oraz oligofrenopedagogika z elementami terapii pedagogicznej) i otrzyma\u0142a tytu\u0142 magistra. Ponadto uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe na Wydziale Pedagogicznym (kierunek: integracja sensoryczna) Wy\u017cszej Szko\u0142y Humanistyczno-Ekonomicznej w Brzegu oraz studia podyplomowe z zakresu administracji i zarz\u0105dzania w o\u015bwiacie w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Zawodowej w Tarnowie. R\u00f3wnocze\u015bnie pracowa\u0142a zawodowo w nast\u0119puj\u0105cych plac\u00f3wkach: Centrum Kszta\u0142cenia Praktycznego i Doskonalenia Nauczycieli w Mielcu (2011-2012), Biurze Rachunkowym Jadwigi Sobowskiej Doradcy Podatkowego w Mielcu (2013), Przedszkolu Niepublicznym \u201eBajkowe Przedszkole\u201d Fabiola S\u0142y\u015b-Rolek w Mielcu (2015-2016, nauczyciel) i Przedszkolu Miejskim nr 16 im. \u201eJasia i Ma\u0142gosi\u201d w Mielcu (2016-2023, nauczyciel). Od 1 IX 2023 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora Przedszkola Miejskiego nr 16 im. \u201eJasia i Ma\u0142gosi\u201d w Mielcu.\u00a0<\/p>\r\n

\"\"MAZIARZ DANUTA<\/b> (z domu MAREK),<\/b> urodzona 5 II 1958 r. w Mielcu, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Kazimiery z domu G\u0105sior. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu (klasa o profilu humanistycznym) z matur\u0105 w 1977 roku. Studiowa\u0142a na Wydziale Wychowania Fizycznego (specjalno\u015b\u0107: rehabilitacja ruchowa) Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie\u00a0 i uzyska\u0142a w 1981 roku tytu\u0142 magistra rehabilitacji ruchowej. W latach szkolnych trenowa\u0142a w\u00a0sekcji gimnastycznej FKS Mielec. W latach 1973 – 1977 ta\u0144czy\u0142a w ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d, z kt\u00f3rym w 1975 roku wyjecha\u0142a na pierwsze tourn\u00e9e zespo\u0142u po USA i Kanadzie. W czasie studi\u00f3w wyst\u0119powa\u0142a w Zespole Ta\u0144ca Ludowego AWF. W roku 1981 zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu jako nauczyciel gimnastyki korekcyjnej i wychowania fizycznego. W celu zorganizowania zaj\u0119\u0107 korekcyjnych przeprowadzi\u0142a badania postawy cia\u0142a u wszystkich uczni\u00f3w tej szko\u0142y. Wsp\u00f3\u0142uczestniczy\u0142a w modernizacji i wyposa\u017ceniu sali do gimnastyki korekcyjnej. Opracowa\u0142a i wdro\u017cy\u0142a autorski \u201eProgram gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej dla klas I \u2013 III\u201d oraz szereg program\u00f3w indywidualnego post\u0119powania korekcyjnego. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a ze s\u0142u\u017cb\u0105 zdrowia\u00a0 oraz z Poradni\u0105 Psychologiczno-Pedagogiczn\u0105, m.in. z psychologiem PPP opracowa\u0142a i wdro\u017cy\u0142a \u201eProgram terapeutyczny dla dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi\u201d. Efektem systematycznego doskonalenia zawodowego by\u0142o uzyskanie w 1999 roku pierwszego stopnia specjalizacji zawodowej w zakresie gimnastyki korekcyjnej, a w 2005 roku stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z CKPiDN oraz z nauczycielami wychowania fizycznego, wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142a w 2005 roku uroczysto\u015bci zwi\u0105zane z podsumowaniem „Europejskiego Roku Edukacji poprzez Sport” w powiecie mieleckim. Prowadzi\u0142a r\u00f3wnie\u017c dzia\u0142ania promuj\u0105ce zdrowie w \u015brodowisku dzieci przedszkolnych, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z Przedszkolem nr 6 w Mielcu, w kt\u00f3rym by\u0142a zatrudniona na stanowisku nauczyciela – rehabilitanta w latach 2010 \u2013 2013. W znacz\u0105cy spos\u00f3b przyczyni\u0142a si\u0119 do uzyskania przez Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 3 w Mielcu Wojew\u00f3dzkiego Certyfikatu Szk\u00f3\u0142 i Plac\u00f3wek Promuj\u0105cych Zdrowie. Wielokrotnie pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 opiekuna praktyk dla student\u00f3w odbywaj\u0105cych w szkole praktyki z zakresu gimnastyki korekcyjnej. W roku szkolnym 2012\/2013 uczestniczy\u0142a w projekcie Unii Europejskiej \u201eNauka przez dialog-indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczni\u00f3w klas I-III szk\u00f3\u0142 podstawowych w Gminie Miejskiej Mielec\u201d. W ci\u0105gu ca\u0142ej pracy zawodowej wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142a szereg imprez o charakterze sportowym, a jej uczniowie z powodzeniem startowali w licznych zawodach sportowych. Przez wiele lat pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 opiekuna dzieci na koloniach letnich. Za osi\u0105gni\u0119cia w pracy dydaktyczno-wychowawczej kilkakrotnie otrzyma\u0142a Nagrod\u0119 Dyrektora Szko\u0142y. W roku 2017 przesz\u0142a na emerytur\u0119. Od 2020 roku jest cz\u0142onkiem Mieleckiej Grupy Literackiej S\u0141OWO przy TMZM. W tym te\u017c roku zdoby\u0142a I miejsce w Og\u00f3lnopolskim Konkursie o \u015bw. Janie Pawle\u00a0II \u201eCo powiedzie\u0107 chcia\u0142e\u015b, kiedy w oknie sta\u0142e\u015b\u2026\u201d (forma literacka dla doros\u0142ych). Trzykrotna laureatka konkursu \u201e(nie)Odkryta ziemia mielecka. Nagroda artystyczna im. Marii B\u0142a\u017ck\u00f3w\u201d (2021, 2022, 2023); laureatka Konkursu literacko \u2013 poetyckiego dla senior\u00f3w \u2013 \u201eSenioralia 2022\u201d i konkursu fotograficznego: \u201eSzukanie historii. Tropami zabytk\u00f3w j\u0119zykowych Mielca\u201d (2022); laureatka XIII Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Literackiego \u201eNa skrzyd\u0142ach Dedala\u201d \u2013 Mielec 2023 i 2024; laureatka \u201eKonkursu jednego wiersza dla senior\u00f3w\u201d (2024); wyr\u00f3\u017cniona w XXXI edycji Mi\u0119dzynarodowych Spotka\u0144 Poet\u00f3w \u201eWrzeciono 2025\u201d. Jej wiersze ukaza\u0142y si\u0119 w almanachach: \u201eW przestrzeniach wyobra\u017ani\u201d, \u201ePozw\u00f3lmy m\u00f3wi\u0107 s\u0142owom\u201d, \u201eNa fali s\u0142owa\u201d, w \u201eAlmanachu Poetyckim 30 Doroczne Spotkanie Poet\u00f3w \u2013 Przemy\u015bl 2024\u201d i w Almanachu XXXI Mi\u0119dzynarodowych Spotka\u0144 Poet\u00f3w \u201eWrzeciono 2025\u201d. Wchodzi w sk\u0142ad zespo\u0142u redakcyjnego pisma Parafii MBNP w Mielcu: \u201eIKONA\u201d. W 2024 roku ukaza\u0142 si\u0119 jej debiutancki tomik poezji \u201eZ nurtem czasu\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIARZ EDMUND JAN<\/strong>, urodzony 10 VII 1927 r. w Z\u0142otnikach ko\u0142o Mielca, syn J\u00f3zefa i Karoliny z domu Surowiec. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w niemieckiej firmie Hecker Fr\u00fctz jako ucze\u0144. W 1946 r. zosta\u0142 zatrudniony w Zarz\u0105dzie PZGS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d na stanowisku kierownika \u015bwietlicy. W 1951 r. uko\u0144czy\u0142 Liceum Pedagogiczne w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119. Nie zastosowa\u0142 si\u0119 do nakazu pracy w szkolnictwie og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym. Zosta\u0142 zatrudniony w Technikum Mechanicznym i Zasadniczej Szkole Zawodowej MPC w Mielcu jako nauczyciel i wychowawca. Po ujawnieniu si\u0119 sprawy w 1953 r. musia\u0142 zosta\u0107 zwolniony z szkolnictwa zawodowego. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Zak\u0142adzie Budownictwa Mieszkaniowego w Mielcu. Od 1954 r. do 1982 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec jako kontroler jako\u015bci wyrob\u00f3w, planista, kierownik planowania wydzia\u0142u produkcyjnego, zast\u0119pca kierownika wydzia\u0142u produkcyjnego i kierownik zmianowy przedsi\u0119biorstwa. Uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu (1957), Studium Ekonomiki Przedsi\u0119biorstw (1974) i Kurs Doskonalenia Kadr Kierowniczych w Warszawie (1976). Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie m.in. jako radny Powiatowej Rady Narodowej w Mielcu (1965-1969), Gminnej Rady Narodowej w Mielcu (1953-1955), Gromadzkich Rad Narodowych w Z\u0142otnikach (1955-1959) i Chorzelowie (1963-1965). By\u0142 tak\u017ce \u0142awnikiem S\u0105du Powiatowego w Mielcu oraz opiekunem dru\u017cyny medyczno-sanitarnej WSK Mielec, plasuj\u0105cej si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce krajowej. Uczestniczy\u0142 w realizacji gazyfikacji (1963-1970), wodoci\u0105gu (1983-1985) i kanalizacji (1999-2002) na terenie rodzinnych Z\u0142otnik. W ostatnich latach na \u0142amach mieleckiej prasy publikuje biogramy zas\u0142u\u017conych mieszka\u0144c\u00f3w Z\u0142otnik. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 przy zbieraniu materia\u0142\u00f3w do\u00a0Encyklopedii miasta Mielca<\/em>. Opracowa\u0142 i wyda\u0142\u00a0Kronik\u0119 Z\u0142otnik<\/em>\u00a0(Z\u0142otniki, 2004) oraz\u00a0Sieroty Sybiru<\/em> (2010). Bra\u0142 udzia\u0142 w redagowaniu gazety parafialnej \u201eSpod Znaku Ducha \u015awi\u0119tego\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Medalem 30-lecia Polski Ludowej i Odznak\u0105 Honorow\u0105 PCK. Zmar\u0142 20 X 2018 r.\u00a0Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIARZ EDWIN MAREK,<\/strong>\u00a0urodzony 1 IX 1957 r. w Mielcu, syn Edwarda i Wandy z domu Bogdan. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1976 r. Studia na Wydziale Wychowania Fizycznego (kierunek nauczycielski) Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1980 r. z tytu\u0142em magistra wychowania fizycznego. Ponadto uzyska\u0142 kwalifikacje instruktora pi\u0142ki siatkowej, pi\u0142ki no\u017cnej i wychowania zdrowotnego. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1980 r. jako nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu. W 1985 r. zosta\u0142 przeniesiony do Wydzia\u0142u O\u015bwiaty i Wychowania Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu i na stanowisko wizytatora pracowa\u0142 do 1990 r., po czym powr\u00f3ci\u0142 do Szko\u0142y Podstawowej nr 3. W latach 1990-2000 by\u0142 nauczycielem, a od 2000 r. do 2017 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicedyrektora. Uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w z zakresu o\u015bwiaty i wychowania. W 2005 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w upowszechnianie sportu dzieci i m\u0142odzie\u017cy w Mielcu, m.in. poprzez dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Szkolnym Zwi\u0105zku Sportowym i Uczniowskim Klubie Sportowym, organizowanie imprez sportowych i rekreacyjnych, prowadzenie szkolenia sportowego (g\u0142\u00f3wnie siatk\u00f3wki) oraz organizowanie wypoczynku zimowego i letniego. Jego podopieczni odnosili liczne sukcesy w Wojew\u00f3dzkich Igrzyskach Dzieci i M\u0142odzie\u017cy Szkolnej. By\u0142 cz\u0142onkiem dru\u017cyny, kt\u00f3ra zaj\u0119\u0142a III miejsce w Mistrzostwach Polski Nauczycieli w Siatk\u00f3wce w 1988 r. W 2017 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Medalem Za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119 oraz Medalem Za Zas\u0142ugi w Rozwoju Sportu Szkolnego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIARZ MARIA (z domu GAWRON, \u017cona Micha\u0142a)<\/strong>, urodzona 11 I 1944 r. w Grochowem I, powiat mielecki, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Anny z domu Dulik. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 26 (p\u00f3\u017aniej I LO im. S. Konarskiego) w Mielcu z matur\u0105 w 1962 r. W 1964 r. uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Krakowie i na podstawie nakazu pracy zosta\u0142a zatrudniona w Szkole Podstawowej nr 1 w Pcimiu jako nauczycielka j\u0119zyka polskiego oraz w tamtejszej Szkole Przysposobienia Rolniczego. W 1972 r. uko\u0144czy\u0142a studia na Wydziale Humanistycznym Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra filologii polskiej. W latach 1977-1983 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dyrektora Szko\u0142y Podstawowej nr 1 w Pcimiu oraz prowadzi\u0142a fili\u0119 Szko\u0142y Zawodowej Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Techniczno-Ekonomicznych w My\u015blenicach. Ponadto w latach 1966-1973 prowadzi\u0142a zaj\u0119cia o\u015bwiatowe dla doros\u0142ych, najpierw jako wyk\u0142adowca i kierownik tej filii, a od 1973 r. jako kierownik Studium Towarzystwa Wiedzy Powszechnej. W 1983 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim oraz Studium Organizacji i Zarz\u0105dzania O\u015bwiat\u0105. W tym samym roku zosta\u0142a przeniesiona s\u0142u\u017cbowo do Krakowa, gdzie w Szkole Podstawowej nr 16 obj\u0119\u0142a stanowisko wicedyrektora. W roku 1992 zosta\u0142a powo\u0142ana (w wyniku wygranego konkursu) na stanowisko dyrektora tej szko\u0142y i pe\u0142ni\u0142a t\u0119 funkcj\u0119 do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 2002 r. Jest cz\u0142onkiem Rady Naukowej Szko\u0142y Publicznej Promocji Zdrowia Publicznego Stowarzyszenia O\u015bwiatowc\u00f3w Polskich. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Towarzystwa Wiedzy Powszechnej i Honorow\u0105 Odznak\u0105 PCK oraz dwukrotnie Nagrod\u0105 Ministra O\u015bwiaty i Wychowania.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIARZ MARIAN<\/strong>, urodzony 2 VIII 1927 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Kamili z Filipeckich. W czasie okupacji hitlerowskiej w\u0142\u0105czony przez starszego brata W\u0142adys\u0142awa do konspiracji. W 1940 r. z\u0142o\u017cy\u0142 przysi\u0119g\u0119 przed komendantem plac\u00f3wki ZWZ (p\u00f3\u017aniej AK) W\u0142adys\u0142awem Piotrowskim (ps. \u201eW\u0142adek\u201d) i otrzyma\u0142 pseudonim \u201eManiu\u015b\u201d. Uczestniczy\u0142 w zbieraniu broni i amunicji pozostawionej przez \u017co\u0142nierzy w czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. oraz zabiera\u0142 bro\u0144 z niemieckich kwater, samochod\u00f3w i transport\u00f3w kolejowych. Zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c obserwacj\u0105 ruch\u00f3w wojsk niemieckich i sk\u0142ada\u0142 meldunki prze\u0142o\u017conym. Od stycznia 1941 r. zosta\u0142 zabrany do przymusowej pracy w Flugzeugwerk Mielec. W 1942 r. w czasie przes\u0142uchania w sprawie starszych braci zosta\u0142 pobity do nieprzytomno\u015bci przez gestapo. Dzi\u0119ki pomocy matki, lekarza W\u0142adys\u0142awa G\u0142\u00f3wki i rodziny Paw\u0142owskich odzyska\u0142 sprawno\u015b\u0107 i przez p\u00f3\u0142 roku ukrywa\u0142 si\u0119. W 1943 r. w czasie akcji zbrojnej zosta\u0142 ranny i uj\u0119ty przez Niemc\u00f3w. Rozstrzelania unikn\u0105\u0142 dzi\u0119ki szcz\u0119\u015bliwemu zbiegowi okoliczno\u015bci. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej by\u0142 prze\u015bladowany przez organa bezpiecze\u0144stwa za udzia\u0142 w ZWZ\u2013AK. Dzi\u0119ki wstawiennictwu starosty Kazimierza Kar\u0142owicza zosta\u0142 zatrudniony jako robotnik porz\u0105dkowy w sto\u0142\u00f3wce PPR, a 5 III 1946 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w PZL Mielec przy remoncie samolot\u00f3w. W 1948 r. uko\u0144czy\u0142 Publiczn\u0105 \u015aredni\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 i kurs czeladniczo-mistrzowski, a jesieni\u0105 tego roku zosta\u0142 powo\u0142any do zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej. S\u0142u\u017cy\u0142 w jednostce pancernej (8 pu\u0142k czo\u0142g\u00f3w) oraz uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podoficersk\u0105. W 1950 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w WSK Mielec jako monter samolot\u00f3w. W 1967 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne (kierunek \u2013 budowa p\u0142atowc\u00f3w). Jako fachowiec wysokiej klasy delegowany by\u0142 m.in. do pr\u00f3b fabrycznych i pa\u0144stwowych samolot\u00f3w oraz usuwania wyst\u0119puj\u0105cych usterek. W latach 1980\u20131981 nale\u017ca\u0142 do NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. W stanie wojennym dzia\u0142a\u0142 jako kolporter prasy podziemnej oraz uczestniczy\u0142 w akcjach ulotkowo \u2013 plakatowych na terenie Mielca. Za t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 21 V 1982 r. zosta\u0142 zwolniony z pracy, ale po trzech miesi\u0105cach przyj\u0119to go ponownie. Od 1 I 1983 r. przebywa na emeryturze. Nale\u017cy do Stowarzyszenia Kombatant\u00f3w Polskich i reprezentuje t\u0119 organizacj\u0119. na uroczysto\u015bciach z okazji \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych i lokalnych. Posiada stopie\u0144 porucznika. Wyr\u00f3\u017cniony Krzy\u017cem Armii Krajowej i tytu\u0142em \u201eWeteran Walk o Wolno\u015b\u0107 i Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny\u201d (Patent Nr 43285). Zmar\u0142 10 XI 2009 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIARZ MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 10 VII 1944 r. w Hykach-D\u0119biakach, powiat mielecki, syn W\u0142adys\u0142awa i Katarzyny z domu Ciemi\u0119ga. Absolwent Technikum Mechanicznego MPC w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1963 r. W latach szkolnych nale\u017ca\u0142 do harcerstwa. Studia na Wydziale Metalurgicznym Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 \u00a0w 1969 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera metalurga (specjalno\u015b\u0107 \u2013 plastyczna przer\u00f3bka metali). W tym samym roku, po wygraniu konkursu na asystenta-sta\u017cyst\u0119, zosta\u0142 przyj\u0119ty na sta\u017c naukowy na Wydzia\u0142 Maszyn G\u00f3rniczych i Hutniczych AGH w Krakowie, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 starszego asystenta. W 1978 r. na podstawie rozprawy\u00a0Metoda prostowania element\u00f3w smuk\u0142ymi naci\u0119ciami<\/em>\u00a0otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora, a nast\u0119pnie stanowisko adiunkta. W pracy dydaktycznej i naukowej zajmowa\u0142 si\u0119 metalurgi\u0105 oraz mechanik\u0105 i budow\u0105 maszyn, a g\u0142\u00f3wnie specjalno\u015bciami: budowa i eksploatacja maszyn, wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 zm\u0119czeniowa materia\u0142\u00f3w, mechanika p\u0119kania, projektowanie maszyn ci\u0119\u017ckich dla przemys\u0142u hutniczego i g\u00f3rniczego. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 w 2010 r., ale jako emerytowany adiunkt wyk\u0142ada i prowadzi \u0107wiczenia na Wydziale In\u017cynierii Mechanicznej i Robotyki (Katedra Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn). W czasie pracy zawodowej uczestniczy\u0142 w ponad 130 pracach dla przemys\u0142u maszynowego, hutniczego, g\u00f3rniczego i wiertniczego, z kt\u00f3rych znaczna cz\u0119\u015b\u0107 zosta\u0142a wdro\u017cona w przemy\u015ble. M.in. za program rz\u0105dowy \u201ePR9 \u2013 kierunek Gazownictwo\u201d otrzyma\u0142 \u00a0nagrod\u0119 II stopnia Ministerstwa Przemys\u0142u (1982 r.). Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem 157 publikacji naukowych zamieszczonych w naukowych czasopismach krajowych i zagranicznych, autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem 3 skrypt\u00f3w\u00a0\u0106wiczenia laboratoryjne z Podstaw Konstrukcji Maszyn<\/em>\u00a0oraz 3 ksi\u0105\u017cek\u00a0Przek\u0142adnie z\u0119bate i Obliczenia przek\u0142adni z\u0119batych wg norm ISO.<\/em>\u00a0Jest tak\u017ce tw\u00f3rc\u0105 lub wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 53 patent\u00f3w i wielu stanowisk badawczych, w znacznej cz\u0119\u015bci wdro\u017conych w przemy\u015ble. Opracowa\u0142 wiele ekspertyz naukowych dotycz\u0105cych p\u0119kania zm\u0119czeniowego wielkogabarytowych element\u00f3w maszyn oraz k\u00f3\u0142 z\u0119batych wielomodu\u0142owych, a ponadto jest wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 nowej generacji narz\u0119dzi g\u00f3rniczych i wiertniczych. Nale\u017cy do Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Przemys\u0142u Hutniczego (SITPH) i Stowarzyszenia In\u017cynier\u00f3w Mechanik\u00f3w Polskich (SIMP) oraz jest cz\u0142onkiem Europejskiej Grupy P\u0119kania i Zespo\u0142u Antyzm\u0119czeniowego Procesu P\u0119kania. Anga\u017cuje si\u0119 spo\u0142ecznie. W latach 1974-1985 bra\u0142 udzia\u0142 (bezinteresownie) w opracowaniu koncepcji i nadzorze przy budowie obiekt\u00f3w sakralnych w parafii \u015bw. Miko\u0142aja w Pcimiu ko\u0142o My\u015blenic. W 1993 r. wraz z \u017con\u0105 Mari\u0105 opracowali i wykonali ilustrowany album\u00a0Ostatni pogrzeb genera\u0142a W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego na Wawelu<\/em>\u00a0i przekazali go do Izby Pami\u0119ci Gen. W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego w Tuszowie Narodowym ko\u0142o Mielca. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Medalem Pami\u0105tkowym nr 89 \u201eza pomoc okazan\u0105 przy odbudowie kopca gen. Jana Henryka D\u0105browskiego w Pierzchowie ko\u0142o Gdowa\u201d, z okazji obchod\u00f3w 200-lecia Mazurka D\u0105browskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZIARZ W\u0141ADYS\u0141AW,<\/strong> urodzony 14 V 1952 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Zofii z domu Strycharz, mieszka\u0144c\u00f3w Zabrnia w pow. mieleckim. Uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Przyzak\u0142adow\u0105 WSK Mielec i pracowa\u0142 jako tokarz w WSK Mielec. Po uko\u0144czeniu Technikum Mechanicznego w Mielcu (1972 r.) zosta\u0142 przeniesiony na stanowisko technika, a nast\u0119pnie samodzielnego konstruktora i od 1974 r. samodzielnego inspektora nadzoru budowlanego w Dziale Inwestycji WSK Mielec. R\u00f3wnocze\u015bnie studiowa\u0142 na Wydziale Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Krakowskiej i w 1977 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera budownictwa. W 1976 r. zosta\u0142 oddelegowany do pracy w organizacji m\u0142odzie\u017cowej, a w 1977 r. do dzia\u0142alno\u015bci partyjnej. Od VII 1980 r. do ko\u0144ca IX 1988 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 naczelnika miasta i gminy Radomy\u015bl Wielki. W tym okresie przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju Radomy\u015bla Wielkiego i gminy, a zw\u0142aszcza poprawy infrastruktury i o\u015bwiaty. Ponadto studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, uko\u0144czy\u0142 liczne kursy i szkolenia oraz zdoby\u0142 uprawnienia budowlane. Dzi\u0119ki zbiegowi okoliczno\u015bci wyjecha\u0142 z rodzin\u0105 do USA i tam pozosta\u0142. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 im. Janka Krasickiego (1977), Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Wojew\u00f3dztwa Tarnowskiego\u201d, Srebrnym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa, Honorow\u0105 Odznak\u0105 Przyjaci\u00f3\u0142 Harcerstwa, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Ligi Obrony Kraju\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Rolnictwa\u201d i\u00a0 Statuetk\u0105 \u201eUskrzydlony\u201d za zas\u0142ugi dla tworzenia bazy do rozwoju kultury w woj. tarnowskim.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIARZ WOJCIECH<\/strong>, urodzony 23 IV 1939 r. w M\u0142odochowie, pow. mielecki, syn Stanis\u0142awa i Bronis\u0142awy z domu Saczawa. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1957 r. Od 1958 r. pracowa\u0142 jako referent w Wojew\u00f3dzkim Przedsi\u0119biorstwie Hurtu Spo\u017cywczego O\/Mielec. W latach 1959-1961 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w Marynarce Wojennej. Po wojsku zatrudniono go w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej na stanowisku inspektora, a p\u00f3\u017aniej awansowano go na stanowisko zast\u0119pcy kierownika Wydzia\u0142u Handlu. W 1972 r. mianowano go kierownikiem Wydzia\u0142u Handlu PPRN, a od 1973 r. \u2013 Urz\u0119du Powiatowego w Mielcu. Po likwidacji powiat\u00f3w w 1975 r. zosta\u0142 kierownikiem Wydzia\u0142u Handlu i Us\u0142ug Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu i na stanowisku tym pracowa\u0142 do 1979 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie i w 1976 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra administracji. W latach 1979-1982 by\u0142 zast\u0119pca dyrektora WSS \u201eSpo\u0142em\u201d Oddzia\u0142 w Mielcu, a od 1983 r. do 1993 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu. W czasie ponad trzydziestoletniej pracy w handlu wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j bazy produkcyjnej i sieci plac\u00f3wek handlowych na terenie Mielca i powiatu mieleckiego. By\u0142 podporucznikiem rezerwy. Z dniem 12 X 1993 r. przeszed\u0142 na rent\u0119 inwalidzk\u0105. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PKPS i Odznaka \u201eZas\u0142u\u017cony Pracownik Pa\u0144stwowy\u201d. Zmar\u0142 11 I 2003 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIARZEWSKI ZBIGNIEW MICHA\u0141<\/strong>, urodzony 9 VIII 1928 r. w Podleszanach, powiat mielecki, syn Andrzeja i Julii z domu Spring. Jesieni\u0105 1939 r. bra\u0142 udzia\u0142 w niesieniu pomocy przesiedle\u0144com z Pozna\u0144skiego. 17 IV 1940 r. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem konspiracyjnej m\u0142odzie\u017cowej organizacji Zwi\u0105zek Przysz\u0142ych Polskich \u017bo\u0142nierzy (ZPP\u017b) w Mielcu, kt\u00f3r\u0105 p\u00f3\u017aniej przekszta\u0142cono w zast\u0119p harcerski \u201eRysie\u201d z zast\u0119powym J. Umi\u0144skim na czele. Uczestniczy\u0142 w wielu akcjach ma\u0142ego sabota\u017cu (m.in. wylewanie benzyny z bak\u00f3w niemieckich samochod\u00f3w, wy\u0142\u0105czanie \u015bwiat\u0142a w niemieckich lokalach) oraz gromadzeniu osobistego sprz\u0119tu wojskowego (zabieranego \u017co\u0142nierzom niemieckim). W 1942 r. zorganizowa\u0142 drugi zast\u0119p harcerski \u2013 \u201eOr\u0142y\u201d i zosta\u0142 jego zast\u0119powym (\u201eOrze\u0142 1\u201d \u2013 O.1). Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 tak\u017ce pseudonimem \u201eBaba\u201d. Po nawi\u0105zaniu kontakt\u00f3w z starszoharcersk\u0105 Dru\u017cyn\u0105 im. Boles\u0142awa Chrobrego i podporz\u0105dkowaniem si\u0119 komendzie Szarych Szereg\u00f3w w Mielcu (podporz\u0105dkowanej z kolei AK), kierowa\u0142 wykonywaniem wielu rozkaz\u00f3w prze\u0142o\u017conych (g\u0142\u00f3wnie obserwowanie ruch\u00f3w wojsk niemieckich i sk\u0142adanie meldunk\u00f3w). Wiosn\u0105 1944 r. uczestniczy\u0142 w utworzeniu konspiracyjnej Dru\u017cyny im. Jeremiego Wi\u015bniowieckiego i zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 dru\u017cynowego, a nast\u0119pnie utworzy\u0142 Dru\u017cyn\u0119 im. W\u0142. Sikorskiego. W listopadzie 1944 r. ujawni\u0142 si\u0119 z dru\u017cyn\u0105 i prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 harcersk\u0105 do podj\u0119cia studi\u00f3w (1946). R\u00f3wnocze\u015bnie uczestniczy\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci mieleckiej tajnej organizacji \u201eStalowi Polacy\u201d (przemianowanej p\u00f3\u017aniej na \u201eWolno\u015b\u0107 i Sprawiedliwo\u015b\u0107\u201d \u2013 WiS), przeciwstawiaj\u0105cej si\u0119 tworzonemu nowemu ustrojowi w Polsce. \u00a0Na pocz\u0105tku 1946 r. zosta\u0142 aresztowany przez UB. Przez dwa miesi\u0105ce wi\u0119ziono go w siedzibie UB w Mielcu i wielokrotnie katowano, ale ostatecznie zwolniono z braku dowod\u00f3w i \u015bwiadk\u00f3w. W tym roku uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119, a nast\u0119pnie rozpocz\u0105\u0142 studiowa\u0142 na Wydziale Rachunkowo\u015bci i Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Akademii Handlowej w Krakowie. Do 1950 r. uczestniczy\u0142 nadal w akcjach rekwizycyjnych WiS. W 1951 r. aresztowano go i po procesie w Krakowie skazano na 10 lat wi\u0119zienia. Po \u201eodwil\u017cy\u201d zosta\u0142 warunkowo zwolniony 23 XII 1956 r. Uko\u0144czy\u0142 studia uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra ekonomii i w latach 1957\u20131958 pracowa\u0142 jako dy\u017curny ruchu PKP. Od \u00a0roku szkolnego 1959\/1960 rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 jako nauczyciel w Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Katowicach. W latach 1970\u20131986 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Handlowych w Katowicach. W mi\u0119dzyczasie uko\u0144czy\u0142 szereg kurs\u00f3w specjalistycznych i otrzyma\u0142 dyplom profesora szk\u00f3\u0142 \u015brednich. W 1986 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Wiele czasu przeznacza\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. w Oddziale Miejskim Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, Komendzie Chor\u0105gwi ZHP, NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d i Stowarzyszeniu Polskich Kombatant\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniono go m.in. Krzy\u017cem Armii Krajowej, Medalem Zwyci\u0119stwa i Wolno\u015bci, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Edukacji Narodowej, Krzy\u017cem za zas\u0142ugi dla ZHP, Rozet\u0105 \u2013 Mieczami do Krzy\u017ca za Zas\u0142ugi dla ZHP, Odznak\u0105 \u201eSyn Pu\u0142ku\u201d i Odznak\u0105 Weterana Walk o Niepodleg\u0142o\u015b\u0107. Zmar\u0142 20 II 2019 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZIEJUK WAC\u0141AW JAN<\/strong>, urodzony 21 X 1926 r. w Czosn\u00f3wce, powiat Bia\u0142a Podlaska, syn W\u0142adys\u0142awa i Anastazji z domu Nazaruk. W czasie okupacji hitlerowskiej, od jesieni 1942 r. pracowa\u0142 jako robotnik le\u015bny, a p\u00f3\u017aniej przy roz\u0142adowywaniu bomb samolotowych z transport\u00f3w kolejowych. W latach 1943\u20131947 zatrudniony by\u0142 w warsztacie rymarsko \u2013 tapicerskim Kazimierza K\u0142osowskiego (ojca Romana \u2013 p\u00f3\u017aniej znanego aktora) w Bia\u0142ej Podlaskiej oraz uko\u0144czy\u0142 miejscow\u0105 Publiczn\u0105 Dokszta\u0142caj\u0105c\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105. Po odbyciu zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej w 1949 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK. Pracowa\u0142 na stanowiskach: brygadzisty, technologa, st. technologa, kierownika rozdzielni, zast\u0119pcy kierownika wydzia\u0142u i kierownika Sekcji Planowania w Wydziale Monta\u017cu Ostatecznego (1949\u20131965), kierownika Sekcji Planowania i kierownika Oddzia\u0142u Planistyczno \u2013 Dyspozytorskiego w Zak\u0142adzie Aparatury Paliwowej (1965\u20131973), kierownika Wydzia\u0142u Ekspedycji Towarowej (1973\u20131989) oraz prowadzi\u0142 sk\u0142ad konsygnacyjny cz\u0119\u015bci zamiennych do samolot\u00f3w \u201eDromader\u201d w NRD (1989\u20131990). W mi\u0119dzyczasie uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne (specjalno\u015b\u0107: ekonomika przemys\u0142u, 1964) i korespondencyjne szkolenie w zakresie ekonomiki i organizacji produkcji, zorganizowane przez SIMP Warszawa w Katowicach (1968). W 1990 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Opracowa\u0142 szereg wniosk\u00f3w racjonalizatorskich z zakresu oszcz\u0119dno\u015bci materia\u0142owej. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, m.in. jako cz\u0142onek i przewodnicz\u0105cy Komisji Rewizyjnej Rady Zak\u0142adowej ZZM WSK, cz\u0142onek Rady Pracowniczej WSK, cz\u0142onek Zarz\u0105du i Komisji Rewizyjnej FKS \u201eStal\u201d, cz\u0142onek Komisji Rewizyjnej POD \u201eMetalowiec\u201d i cz\u0142onek Rady Osiedla Niepodleg\u0142o\u015bci. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142kowiec\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz ZZM\u201d, Srebrn\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PTE i Z\u0142ot\u0105 Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 FKS \u201ePZL-Stal\u201d Mielec oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d w 1988 r. Zmar\u0142\u00a0 3 III 2025 r. Pochowany na Cmentarzui Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR BO\u017bENA MARIA (z domu PITROF)<\/strong>, urodzona 31 V 1962 r. w Mielcu, c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Genowefy z domu Sztuka. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1981 r. Studia na Uniwersytecie Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie Filia w Rzeszowie uko\u0144czy\u0142a w 1986 r. z tytu\u0142em magistra prawa. W latach 1986-2000 by\u0142a nauczycielk\u0105 historii w Szkole Podstawowej nr 3 w Mielcu. W tym czasie uko\u0144czy\u0142a: Studium Pedagogiczne przy Politechnice Rzeszowskiej (1987) i studia podyplomowe w zakresie historii w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Kielcach (1996). Uzyska\u0142a stopie\u0144 nauczyciela mianowanego. Od 1 VIII 2000 r. do 28 II 2007 r. pracowa\u0142a w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu jako g\u0142\u00f3wny specjalista w Wydziale Edukacji i Spraw Spo\u0142ecznych. W tym okresie uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie organizacji i zarz\u0105dzania o\u015bwiat\u0105 w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Mielcu (2006). Ponadto w latach 1996-2006 by\u0142a wyk\u0142adowc\u0105 w Mieleckiej Szkole Biznesu, a w latach 2004-2008 \u2013 \u0142awnikiem IV Wydzia\u0142u Pracy S\u0105du Rejonowego w Mielcu. Z dniem 1 III 2007 r. obj\u0119\u0142a funkcj\u0119 sekretarza gminy Mielec. W 2010 r. uko\u0144czy\u0142a studia podyplomowe w zakresie stanowienia i stosowania prawa przez jednostki samorz\u0105du terytorialnego w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie. Z ko\u0144cem kwietnia przesz\u0142a na emerytur\u0119.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR CZES\u0141AW<\/strong>, urodzony 27 V 1927 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Karoliny z Kwa\u015bniewskich. Od 1941 r. pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec jako goniec, a w latach 1942\u20131944 jako malarz. Jesieni\u0105 1944 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 ochotniczo do Wojska Polskiego i w 86. pu\u0142ku artylerii przeciwlotniczej (celowniczy \u2013 bombardier) II Armii Wojska Polskiego uczestniczy\u0142 w jej walkach frontowych, m.in. nad Odr\u0105. W 1946 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u201eNajlepszy \u017bo\u0142nierz Jednostki\u201d i awans na stopie\u0144 starszego bombardiera. Po zdemobilizowaniu w 1946 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w PZL Mielec jako pomocnik montera. W 1949 r. uko\u0144czy\u0142 Publiczn\u0105 \u015aredni\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 w Mielcu. Zda\u0142 r\u00f3wnie\u017c egzamin czeladniczy z zakresu instalacji elektrycznych. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 te\u017c do dzia\u0142alno\u015bci Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Polskiej (ZMP). Jako wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 dzia\u0142acz zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Powiatowego ZMP (4 X 1950 r.). Inicjowa\u0142 r\u00f3\u017cne formy wsp\u00f3\u0142zawodnictwa pracy brygad m\u0142odzie\u017cowych oraz dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej i rekreacyjnej m\u0142odzie\u017cy. 4 X 1951 r. z\u0142o\u017cy\u0142 rezygnacj\u0119 z powodu z\u0142ego stanu zdrowia. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Ekspozyturze Bazy Transportu Zjednoczenia Budownictwa Miejskiego w Mielcu jako elektromonter, a w latach 1953\u20131958 pracowa\u0142 w ZBM w Mielcu jako starszy mistrz, starszy inspektor ekonomiczny, zast\u0119pca kierownika Oddzia\u0142u Rob\u00f3t ds. ekonomicznych i I sekretarz KZ PZPR. Do WSK powr\u00f3ci\u0142 w 1958 r. i do 1980 r. pracowa\u0142 jako elektromonter, a w latach 1980\u20131981 by\u0142 kierownikiem Oddzia\u0142u Rehabilitacji Warsztatowej. W 1967 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne MPC w Mielcu (1967). Ponadto od 1972 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zak\u0142adowego spo\u0142ecznego inspektora pracy, przyczyniaj\u0105c si\u0119 do polepszenia warunk\u00f3w higienicznych, sanitarnych i zdrowotnych w przedsi\u0119biorstwie. W latach 70. sprawowa\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Oddzia\u0142u Miejskiego Zwi\u0105zku Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 i Demokracj\u0119 w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m in.: Medalem \u201eZa Zwyci\u0119stwo\u201d, Medalem \u201eZa Odr\u0119, Nys\u0119 i Ba\u0142tyk\u201d, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d i Srebrn\u0105 Odznak\u0105 ZZM oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d w 1979 r. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 31 XII 1981 r. Zmar\u0142 1 XI 2019 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR EDWARD STEFAN<\/strong>, urodzony 31 VIII 1919 r. w Cyrance ko\u0142o Mielca (aktualnie mieleckie osiedle), syn Kaspra i El\u017cbiety z domu Markulis. Uczy\u0142 si\u0119 w Gimnazjum i Liceum w Mielcu, a nast\u0119pnie w Liceum Mechanicznym w Krakowie. W lecie 1939 r. odby\u0142 praktyk\u0119 \u015blusarsk\u0105 w Fabryce Czekolady A. Piasecki w Krakowie. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Wodno-Melioracyjnym w Mielcu (1940\u20131944). W 1942 r. uko\u0144czy\u0142 kurs przodownik\u00f3w melioracji w Krakowie. Nale\u017ca\u0142 do ruchu oporu. By\u0142 cz\u0142onkiem, a nast\u0119pnie dow\u00f3dc\u0105 plutonu dywersyjnego AK w Mielcu. Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eSilny\u201d. Uczestniczy\u0142 w wielu akcjach, m.in. na biuro Arbeitsamtu w Mielcu, w kt\u00f3rej zabrano i zniszczono akta i kartoteki os\u00f3b wytypowanych do wywiezienia na przymusowe roboty (11 XII 1943), odbiorze zrzutu lotniczego broni i amunicji w okolicach Izbisk (27 IV 1944) i kilkakrotnym rozbrajaniu \u017co\u0142nierzy niemieckich (1943 i 1944 r.). Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 przez rok jako stra\u017cnik w PZL (pod przybranym nazwiskiem \u201eStefan Zi\u0119ba\u201d), a w latach 1945\u20131950 kierowa\u0142 Biurem Materia\u0142owym w Biurze Fabrykacji PZL. W 1946 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego i zda\u0142 matur\u0119 w 1946 r. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 do dzia\u0142alno\u015bci w organizacjach spo\u0142ecznych, m.in. w 1945 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w utworzeniu Powiatowego Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Uczestnik\u00f3w Walki Zbrojnej w Mielcu i zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 przewodnicz\u0105cego. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem KS \u201eStal\u201d, PCK i Ligi Lotniczej. W 1950 r. \u2013 powiadomiony o mo\u017cliwo\u015bci aresztowania przez UB \u2013 uciek\u0142 z miejsca pracy i ukrywa\u0142 si\u0119. Przez wiele lat opiekowa\u0142 si\u0119 mogi\u0142\u0105 zbiorow\u0105 \u017co\u0142nierzy AK na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 Grunwaldu. Zmar\u0142 24 XI 1998 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR JAN<\/strong>, urodzony 20 X 1912 r. w \u0141ysak\u00f3wku, syn Klemensa i Franciszki z domu Bu\u0142awa. W okresie mi\u0119dzywojennym pracowa\u0142 w gospodarstwie rodzinnym. By\u0142 dzia\u0142aczem ZMW \u201eWici\u201d, a nast\u0119pnie Stronnictwa Ludowego. S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 w 40. pu\u0142ku piechoty we Lwowie. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., walcz\u0105c w rejonie I\u0142\u017cy, Ko\u0144skich i Kazanowa. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony i w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 (ZWZ\u2013AK). Pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 pseudonimem \u201eStalowy\u201d. Zosta\u0142 mianowany komendantem plac\u00f3wki w Czerminie i zorganizowa\u0142 oddzia\u0142, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 jednym z najbardziej aktywnych i sprawnych na terenie Obwodu AK \u201eMleko\u201d (Mielec). Powierzano mu wykonanie wielu zada\u0144 dywersyjnych, m.in. odbieranie \u017co\u0142nierzom niemieckim broni i amunicji, wymierzanie kar osobom wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cym z okupantem, zabezpieczanie terenu zrzut\u00f3w broni. W okresie \u201eBurzy\u201d przeprowadzi\u0142 szereg akcji na wycofuj\u0105ce si\u0119 grupy \u017co\u0142nierzy niemieckich, a nast\u0119pnie jako dow\u00f3dca plutonu w batalionie \u201eHejna\u0142\u201d uczestniczy\u0142 w wyzwalaniu Mielca. Ju\u017c po wyzwoleniu, z rozkazu kpt. K. \u0141ubie\u0144skiego (komendanta Obwodu AK), wraz z plutonem stanowi\u0142 ochron\u0119 mieleckiej fabryki samolot\u00f3w. Nied\u0142ugo potem zosta\u0142 aresztowany i wywieziony do \u0142agr\u00f3w w g\u0142\u0119bi Zwi\u0105zku Radzieckiego (Jegolsk). Po powrocie do kraju mieszka\u0142 w \u0141odzi. Zmar\u0142 w 1980 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR JAN,<\/strong>\u00a0urodzony 4 IX 1939 r. w Grab\u00f3wce Nowej ko\u0142o Zwolenia, syn Jana i Stefanii. Absolwent szko\u0142y milicyjnej. Do Mielca przyby\u0142 w 1979 r. i od 14 VII pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy komendanta miejskiego Milicji Obywatelskiej. Po przekszta\u0142ceniu komend Milicji Obywatelskiej w Rejonowe Urz\u0119dy Spraw Wewn\u0119trznych, zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 komendanta RUSW w Mielcu. Po \u015bmierci komendanta RUSW w Mielcu mjr. Jana Bo\u0144czaka (23 III 1984 r.) powierzono mu obowi\u0105zki komendanta, a 1 X 1984 r. mianowano komendantem RUSW w Mielcu. Posiada\u0142 w\u00f3wczas stopie\u0144 majora. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w sprawy polityczne i spo\u0142eczne mieleckiego \u015brodowiska, m.in. by\u0142 cz\u0142onkiem egzekutywy KM PZPR w Mielcu. W ramach zmian kadrowych w czasie przemian ustrojowych, rozpocz\u0119tych w 1989 r., 15 IX 1989 r. zosta\u0142 odwo\u0142any z funkcji komendanta i przeniesiony do Rzeszowa, a nast\u0119pnie 8 III 1990 r. zwolniony ze s\u0142u\u017cby. Dalsze losy nieznane.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZUR J\u00d3ZEF,<\/strong>\u00a0urodzony 26 IV 1924 r. w Rz\u0119dzianowicach, syn Mateusza i Zofii z Rz\u0105dzkich. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Powszechn\u0105 w Rz\u0119dzianowicach. W czasie okupacji hitlerowskiej pomaga\u0142 w prowadzeniu rodzinnego gospodarstwa. W listopadzie 1944 r. zosta\u0142 wcielony do tworzonego w Rzeszowie 2 pu\u0142ku zapasowego Wojska Polskiego, a nast\u0119pnie przeniesiony do 8 kompanii 27 pu\u0142ku piechoty. (Po zaprzysi\u0119\u017ceniu 14 I 1945 r. w Rzeszowie pu\u0142k ten zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do 10 Sudeckiej Dywizji Piechoty 2 Armii Wojska Polskiego.) Jako strzelec w obs\u0142udze karabinu maszynowego w kwietniu 1945 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w walkach z wojskiem niemieckim na linii Nysa \u0141u\u017cycka-Szprewa i zosta\u0142 ranny. Po pobycie w szpitalu w \u017barach powr\u00f3ci\u0142 do wojska i s\u0142u\u017cy\u0142 w rejonie Szczecina i Kamienia Pomorskiego. W sierpniu 1947 r. zosta\u0142 zdemobilizowany i powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnej miejscowo\u015bci. Prowadzi\u0142 gospodarstwo rolne i anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, m.in. nale\u017ca\u0142 do Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej. P\u00f3\u017aniej przez kilka lat wraz z rodzin\u0105 mieszka\u0142 w Tarnowie i pracowa\u0142 w tamtejszej wytw\u00f3rni silnik\u00f3w \u201eTamel\u201d, ale na pocz\u0105tku lat 70. powr\u00f3ci\u0142 do Rz\u0119dzianowic. Pracowa\u0142 w miejscowym sklepie Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni Samopomoc Ch\u0142opska w Mielcu, a nast\u0119pnie by\u0142 magazynierem w Rzeszowskich Zak\u0142adach Ceramiki Budowlanej w Mielcu i z tej firmy przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Nale\u017ca\u0142 do Ko\u0142a Zwi\u0105zku Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 i Demokracj\u0119 w Mielcu, przekszta\u0142conego po 1990 r. na Zwi\u0105zek Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych. Regularnie uczestniczy\u0142 w mieleckich obchodach \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych i lokalnych. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. patentem i odznak\u0105 \u201eWaterana Walk o Wolno\u015b\u0107 i Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny\u201d oraz odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych\u201d, a ponadto awansem na stopie\u0144 podporucznika. Zmar\u0142 12 V 2011 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Rz\u0119dzianowicach.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZUR KAROL (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 27 I 1906 r. w Padwi, powiat mielecki, syn Sebastiana i Franciszki z domu Stelmach. Absolwent Pa\u0144stwowego Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1926 r. Uko\u0144czy\u0142 studia teologiczne w Tarnowie i w 1930 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikary w Rad\u0142owie, Wilczyskach, \u0141\u0105cku, Podegrodziu i Bochni. W latach 1939\u20131946 sprawowa\u0142 funkcj\u0119 proboszcza w Okulicach. Uczestniczy\u0142 w tajnym nauczaniu. Od III 1946 r. pracowa\u0142 w \u015anietnicy jako rektor, a od 8 III 1947 r. jako wikary w Nowym Wi\u015bniczu. W latach 1948\u20131951 przebywa\u0142 w diecezji wroc\u0142awskiej, jako wikary w Radzimowie, Zgorzelcu i Ku\u017anicach \u015awidnickich. Po powrocie do diecezji tarnowskiej by\u0142 proboszczem w Przydonicy (1953\u20131958), a nast\u0119pnie: kapelanem si\u00f3str benedyktynek w \u0141azach ko\u0142o Bochni, wikarym w Jasionce ko\u0142o Rzeszowa, kapelanem w klasztorze si\u00f3str s\u0142u\u017cebniczek w Szynwa\u0142dzie oraz wikarym w Czarnej S\u0119dziszowskiej, Lisiej G\u00f3rze i Paw\u0119zowie, gdzie nadzorowa\u0142 prace przy zako\u0144czeniu budowy ko\u015bcio\u0142a. Od 1965 r. mieszka\u0142 w Domu Ksi\u0119\u017cy Emeryt\u00f3w w Tarnowie. Odznaczony EC i RM. Zmar\u0142 21 VII 1984 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Paw\u0119zowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR KASPER (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 5 I 1871 r. w Cyrance ko\u0142o Mielca (aktualnie mieleckie osiedle), syn Walentego i Marii z Kowalskich. Po szkole podstawowej w Mielcu uczy\u0142 si\u0119 w gimnazjum w Tarnowie i zda\u0142 matur\u0119 w 1892 r. Studiowa\u0142 teologi\u0119 w seminarium w Tarnowie i w 1896 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikary w Tuchowie i w tarnowskiej katedrze. W latach 1901\u20131916 pe\u0142ni\u0142 funkcje ojca duchownego i wyk\u0142adowcy liturgiki w seminarium w Tarnowie. W 1916 r. mianowano go proboszczem katedralnym i kanonikiem gremialnym kapitu\u0142y katedralnej tarnowskiej. W dzia\u0142alno\u015bci duszpasterskiej wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 troskliwo\u015bci\u0105 o biednych i \u017cyczliwo\u015bci\u0105 dla wszystkich. Wspiera\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji ko\u015bcielnych i religijnych. By\u0142 dobrym kaznodziej\u0105, podziwianym zw\u0142aszcza za g\u0142\u0119bokie i poparte ogromem przyk\u0142ad\u00f3w homilie oraz przem\u00f3wienia na uroczysto\u015bciach patriotycznych. W zarz\u0105dzanej parafii wprowadzi\u0142 nowe formy duchowego doskonalenia si\u0119, m.in. dwutygodniowe rekolekcje. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 EC, RM i tytu\u0142em szambelana papieskiego. Zmar\u0142 5 VII 1936 r. Spoczywa w grobowcu kapitulnym na Starym Cmentarzu w Tarnowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZUR MACIEJ<\/strong>, urodzony 1 I 1971 r. w Mielcu, syn mieszka\u0144c\u00f3w Przec\u0142awia \u2013 Edwarda i Anny z domu Jarosz. Absolwent liceum plastycznego. Jako rysownik debiutowa\u0142 w tygodniku \u201eOdrodzenie\u201d (1988), a jako autor komiksu w \u201e\u015awiecie M\u0142odych\u201d (1992). Wsp\u00f3\u0142pracuje z magazynem satyrycznym \u201eGilotyna\u201d. Publikowa\u0142 te\u017c m.in. w magazynach komiksowych \u201eAQQ\u201d, \u201eCzas Komiksu\u201d, \u201eKomiks Forum\u201d, \u201eKrakers\u201d, \u201e\u015awiat Komiksu\u201d. Jego ilustracje zamieszczano w miesi\u0119czniku \u201eFenix\u201d, magazynie \u201eCzerwony Karze\u0142\u201d i dwutygodniku \u201eKapitan Muzyczka\u201d oraz dalszych kilkudziesi\u0119ciu tytu\u0142ach w kraju i za granic\u0105, g\u0142\u00f3wnie w prasie polonijnej w Austrii. Jest autorem rysunk\u00f3w w komiksie\u00a0W\u0142\u00f3cznia Ottona<\/em>\u00a0\u2013 zeszyt 5 z serii\u00a0Historia Polski.<\/em>\u00a0(Tekst napisa\u0142 Wojciech Birek.) Szczeg\u00f3lnie owocnie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z mieleckim Tygodnikiem \u201eKorso\u201d, zamieszczaj\u0105c rysunki satyryczne, a tak\u017ce Agencj\u0105 Wydawniczo-Reklamow\u0105 \u201eKorso\u201d w Mielcu, kt\u00f3ra wyda\u0142a 2 komiksy jego autorstwa. Uzyska\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie w VI Og\u00f3lnopolskim Konwencie Tw\u00f3rc\u00f3w Komiksu \u0141\u00f3d\u017a -1995. Jego drug\u0105 pasj\u0105 \u017cyciow\u0105 jest gra na gitarze.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR MARIAN STANIS\u0141AW FELIKS<\/strong>, urodzony 30 I 1931 r. w Mielcu, syn Jana i Weroniki. W czasie okupacji hitlerowskiej by\u0142 harcerzem w Dru\u017cynie Szarych Szereg\u00f3w im. J. Wi\u015bniowieckiego \u2013 Zast\u0119p Bobr\u00f3w (za\u0142o\u017cony w 1944 r.) i przyj\u0105\u0142 pseudonim B\u00f3br-2, a w latach 1945-1951 nale\u017ca\u0142 do konspiracyjnej organizacji antykomunistycznej. Absolwent Pa\u0144stwowej Koedukacyjnej Szko\u0142y Stopnia Licealnego im. Stanis\u0142awa Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1950 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wroc\u0142awiu i w 1955 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 1 IX 1955 r. jako lekarz og\u00f3lny na terenie powiatu mieleckiego. Od 1 X 1957 r., po rozpocz\u0119ciu specjalizacji, pracowa\u0142 w charakterze radiologa. W 1960 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I stopnia, a w 1966 r. specjalizacj\u0119 II stopnia z zakresu radiologii.\u00a0 Z dniem 1 I 1970 r. zosta\u0142 zatrudniony w Przemys\u0142owym Zespole Opieki Zdrowotnej przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d na stanowisku kierownika Pracowni Radiologicznej, a od 1X 1977 r. pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 kierownika Dzia\u0142u Diagnostycznego Zespo\u0142u Opieki Zdrowotnej w Mielcu. Ponadto w niepe\u0142nym wymiarze godzin pracowa\u0142 jako wyk\u0142adowca przedmiot\u00f3w medycznych w Zasadniczej Szkole Asystentek Piel\u0119gniarskich przy Zarz\u0105dzie Powiatowym PCK w Mielcu (1955-1962?), wyk\u0142adowca anatomii i chirurgii w Liceum Medycznym w Mielcu (1967-1992) oraz wyk\u0142adowca anatomii w mieleckim Punkcie Konsultacyjnym AWF Warszawa (lata 70.). Posiada\u0142 stopie\u0144 majora rezerwy Wojska Polskiego. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. By\u0142 m.in.: cz\u0142onkiem TKKF i bra\u0142 udzia\u0142 w szkoleniach dru\u017cyn medyczno-sanitarnych, cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Zak\u0142adowego PCK przy WSK \u201ePZL-Mielec\u201d i szefem s\u0142u\u017cby medyczno-sanitarnej samoobrony zak\u0142adowej, skarbnikiem Ko\u0142a i cz\u0142onkiem Komisji Rewizyjnej Ko\u0142a Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, cz\u0142onkiem ch\u00f3ru \u201eMelodia\u201d i cz\u0142onkiem Automobilklubu Rzeszowskiego oraz cz\u0142onkiem Klubu Oficer\u00f3w Rezerwy przy Wydziale Zdrowia w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Krzy\u017cem Armii Krajowej, Krzy\u017cem Niez\u0142omnych, Odznak\u0105 Weterana Walk o Niepodleg\u0142o\u015b\u0107, Kombatanckim Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Stowarzyszenia Szarych Szereg\u00f3w, Odznak\u0105 \u201eZa Wzorow\u0105 Prac\u0119 w S\u0142u\u017cbie Zdrowia\u201d i Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla WSK Mielec\u201d. Zmar\u0142 2 X 2017 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

MAZUR MONIKA (z domu KUSINA),<\/b> urodzona 16 VII 1970 r. w Blachowni, c\u00f3rka Mieczys\u0142awa i Jadwigi z domu G\u0119bu\u015b. Absolwentka I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1989 r. Uko\u0144czy\u0142a te\u017c szereg kurs\u00f3w specjalistycznych z zakresu gastronomii oraz kurs pedagogiczny. W 1990 r. zosta\u0142a wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielk\u0105 lokalu gastronomicznego \u201ePiekie\u0142ko\u201d i od tego czasu jako wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielka (drugim wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem jest m\u0105\u017c Robert) zajmuje si\u0119 prowadzeniem lokali gastronomicznych w Mielcu. By\u0142y to: w latach 1990-1993 wspomniane \u201ePiekie\u0142ko\u201d i w latach 1993-2011 \u2013 Odyseja 2000, a od 2009 r. – \u201eKredens\u201d w kompleksie obiekt\u00f3w Centrum Odyseja przy ul. B. G\u0142owackiego. Poza rutynow\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 gastronomiczn\u0105 by\u0142a wsp\u00f3\u0142organizatork\u0105 wielu form kulturalno-rozrywkowych, w tym r\u00f3wnie\u017c charytatywnych, np. bal\u00f3w miko\u0142ajkowych dla dzieci z Dom\u00f3w Dziecka i dzieci niepe\u0142nosprawnych. Ponadto wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem sponsorowali r\u00f3\u017cne akcje spo\u0142eczne, m.in. Wielk\u0105 Orkiestr\u0119 \u015awi\u0105tecznej Pomocy. Za t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 otrzyma\u0142a (z m\u0119\u017cem) liczne podzi\u0119kowania.<\/p>\r\n

MAZUR ROBERT LESZEK,<\/b> urodzony 15 I 1964 r. w Mielcu, syn Jana i Antoniny z domu Zi\u0119ba. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu z matur\u0105 w 1983 r. Od lat szkolnych trenowa\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w FKS Stal Mielec. Specjalizowa\u0142 si\u0119 na pozycji bramkarza.\u00a0 Gra\u0142 kolejno w dru\u017cynach trampkarzy, junior\u00f3w i Stali II, a przed sezonem 1984\/1985 awansowa\u0142 do I dru\u017cyny i wyst\u0119powa\u0142 w niej (lub w Stali II) do ko\u0144ca sezonu 1989\/1990. W tym czasie Stal Mielec dwukrotnie spada\u0142a z ekstraklasy i dwukrotnie do niej awansowa\u0142a. W sezonie 1990\/1991 wyst\u0119powa\u0142 w Pogoni Le\u017cajsk (III liga), a w sezonie 1991\/1992 w Kolbuszowiance. Uko\u0144czy\u0142 Kurs UEFA \u2013 B w Rzeszowie i podj\u0105\u0142 prac\u0119 jako trener bramkarzy. Pracowa\u0142 kolejno w klubach: T\u0142oki Gorzyce, Resovia, Stali Mielec, ponownie Resovia (awans do II ligi), Siarka Tarnobrzeg (awans do II ligi), Soker Ropczyce (m\u0142odzie\u017c), Sok\u00f3\u0142 Kolbuszowa Dolna i Czarni Po\u0142aniec. Ponadto jest trenerem bramkarzy w \u201ePi\u0142karskich Nadziejach\u201d Mielec. R\u00f3wnocze\u015bnie by\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem (drug\u0105 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielk\u0105 by\u0142a \u017cona Monika) lokali gastronomicznych: \u201ePiekie\u0142ko\u201d (1990-1993) i Odyseja 2000 (1993-2011). Od 2009 r. prowadzi z \u017con\u0105 lokal gastronomiczny \u201eKredens\u201d w kompleksie obiekt\u00f3w Centrum Odyseja przy ul. B. G\u0142owackiego. Wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu form kulturalno-rozrywkowych, w tym r\u00f3wnie\u017c charytatywnych, m.in. bal\u00f3w miko\u0142ajkowych dla dzieci z Dom\u00f3w Dziecka i dzieci niepe\u0142nosprawnych. Ponadto wsp\u00f3lnie z \u017con\u0105 sponsorowali r\u00f3\u017cne akcje spo\u0142eczne, m.in. Wielk\u0105 Orkiestr\u0119 \u015awi\u0105tecznej Pomocy. Za t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 otrzyma\u0142 (z \u017con\u0105) liczne podzi\u0119kowania.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 24 III 1909 r. w Rz\u0119dzianowicach, powiat mielecki, syn Mateusza i Zofii z domu Mazur. Uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Pa\u0144stwowego im. S. Konarskiego w Mielcu z matur\u0105 w 1930 r., a nast\u0119pnie Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Komorowie (ko\u0142o Ostrowi Mazowieckiej) ze stopniem podporucznika. S\u0142u\u017cy\u0142 w 13 pu\u0142ku piechoty w Pu\u0142tusku, awansuj\u0105c do stopnia porucznika. Jesieni\u0105 1937 r. zosta\u0142 skierowany do 3 pu\u0142ku piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza \u201eG\u0142\u0119bokie\u201d na Wile\u0144szczy\u017anie i tam powierzono mu dowodzenie plutonem \u0142\u0105czno\u015bci w batalionie \u201eBerezwecz\u201d. W zwi\u0105zku z zaj\u0119ciem przez Niemc\u00f3w pa\u0144stwa czechos\u0142owackiego \u2013 wiosn\u0105 1939 r. zosta\u0142 wraz z batalionem przeniesiony do \u017bywca, a nast\u0119pnie przydzielony do obrony granicy w rejonie W\u0119gierskiej G\u00f3rki. Po wkroczeniu wojsk hitlerowskich 2 IX 1939 r. obro\u0144cy W\u0119gierskiej G\u00f3rki przez oko\u0142o 20 godzin odpierali ataki przewa\u017caj\u0105cych si\u0142 agresora, a nast\u0119pnie wycofali si\u0119 do Wadowic, gdzie zostali w\u0142\u0105czeni do 21 dywizji piechoty g\u00f3rskiej. Dywizja ta wycofywa\u0142a si\u0119 w kierunku wschodnim, broni\u0105c si\u0119 przed nacieraj\u0105cym wrogiem. Jej szlak przechodzi\u0142 przez m.in.: Wieliczk\u0119, \u017babno, D\u0105brow\u0119 Tarnowsk\u0105, Radomy\u015bl Wielki, Przec\u0142aw, Kolbuszow\u0119, Majdan Kr\u00f3lewski, Le\u017cajsk, Jaros\u0142aw, Lubacz\u00f3w, Dzik\u00f3w i Dachn\u00f3w (zgin\u0105\u0142 dow\u00f3dca batalionu mjr K. Czarkowski), a nast\u0119pnie Koziej\u00f3wk\u0119 ko\u0142o U\u0142azowa, gdzie poleg\u0142 dow\u00f3dca dywizji J. Kustro\u0144 i wkr\u00f3tce potem formacja ta przesta\u0142a istnie\u0107. Jej resztki, w kt\u00f3rych prawdopodobnie znajdowa\u0142 si\u0119 por. S. Mazur, walczy\u0142y jeszcze w okolicach Tomaszowa Lubelskiego i by\u0107 mo\u017ce wycofywa\u0142y si\u0119 w kierunku Lwowa. Nie wiadomo, w jakich okoliczno\u015bciach S. Mazur znalaz\u0142 si\u0119 w niewoli sowieckiej. O tym, \u017ce zosta\u0142 uwi\u0119ziony w obozie w Kozielsku, \u015bwiadczy list do \u017cony, wys\u0142any z Kozielska 20 I 1940 r. Zosta\u0142 zamordowany przez NKWD w Lesie Katy\u0144skim w kwietniu 1940 r. Miejsca symboliczne upami\u0119tniaj\u0105ce jego \u015bmier\u0107 znajduj\u0105 si\u0119 w Rz\u0119dzianowicach i Pu\u0142tusku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZUR STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 17 IX 1909 r. w Woli Mieleckiej ko\u0142o Mielca, syn Jana i Agnieszki z domu K\u0142oda. Absolwent Gimnazjum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1931 r. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Oficersk\u0105 w Cieszynie i po poligonowych \u0107wiczeniach w 1935 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika. Pracowa\u0142 w S\u0105dzie Wojskowym w Stanis\u0142awowie. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. jako dow\u00f3dca plutonu ckm. W czasie odwrotu z linii frontu pod Tarnowem w kierunku Lwowa zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny. Po podleczeniu ran uciek\u0142 ze szpitala i w drodze do domu zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli niemieckiej. Z powodu choroby zosta\u0142 zwolniony w 1942 r. Bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej. Po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Wojska Polskiego w Lublinie i zosta\u0142 przydzielony do 6 DP I Armii na stanowisko dow\u00f3dcy plutonu. Przeszed\u0142 szlak bojowy od Warszawy do Wa\u0142u Pomorskiego. W czasie walk o Z\u0142ot\u00f3w i Jastr\u00f3w zosta\u0142 wzi\u0119ty przez Niemc\u00f3w do niewoli wraz z innymi \u017co\u0142nierzami, ale tylko jemu uda\u0142o si\u0119 prze\u017cy\u0107 rozstrzelanie. (S\u0105dzono, \u017ce nie \u017cyje, ale po godzinie, kiedy Polacy z innego oddzia\u0142u \u00a0odzyskali teren, dawa\u0142 oznaki \u017cycia i zosta\u0142 umieszczony w szpitalu ewakuacyjnym 2343.) Pocz\u0105tkowo nie\u015bwiadome tego dow\u00f3dztwo poinformowano rodzin\u0119, \u017ce zgin\u0105\u0142. Po czterech miesi\u0105cach, po poprawie zdrowia, sam zawiadomi\u0142 rodzin\u0119, \u017ce \u017cyje. Przez pewien czas przebywa\u0142 na leczeniu w Krynicy, a nast\u0119pnie s\u0142u\u017cy\u0142 w sztabie WOP w Paczkowie. W 1946 r. zosta\u0142 zdemobilizowany i zamieszka\u0142 w Paczkowie. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Osadnik\u00f3w Wojskowych Oddzia\u0142 w Paczkowie. W 1951 r. powr\u00f3ci\u0142 do Woli Mieleckiej, a nast\u0119pnie zamieszka\u0142 w Mielcu. W latach 1951-1981 pracowa\u0142 w WSK Mielec na stanowiskach biurowych. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Medalem \u201eZa Udzia\u0142 w Wojnie Obronnej\u201d 1939, Medalem za Warszaw\u0119 1939-1945, Odznak\u0105 Grunwaldzk\u0105 oraz Krzy\u017cem Kawalerskim OOP. Zmar\u0142 20 I 1993 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUR W\u0141ADYS\u0141AW JAN<\/strong>, urodzony 20 V 1961 r. w Dulczy Ma\u0142ej, powiat mielecki, syn Jana i Marii z domu Grzanka. Absolwent szko\u0142y zawodowej w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Zawodowych nr 1 w Mielcu (zaw\u00f3d \u2013 monter aparatury radia i telewizji, 1979 r.) i Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej dla Pracuj\u0105cych w Mielcu \u00a0(zaw\u00f3d \u2013 mechanik kierowca pojazd\u00f3w samochodowych, 1981 r.) W latach 1981-1985 pracowa\u0142 w Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Gaw\u0142uszowicach jako kierownik zak\u0142adu radiotelewizyjnego. W tym czasie uzyska\u0142 dyplom czeladniczy w rzemio\u015ble tele i radiomechanika oraz uko\u0144czy\u0142 kurs pedagogiczny i kszta\u0142ci\u0142 pracownik\u00f3w m\u0142odocianych w wykonywanym zawodzie. Od 1985 r. do 1990 r. by\u0142 kierownikiem zak\u0142adu radiotelewizyjnego Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSCh\u201d w Przec\u0142awiu i m.in. zajmowa\u0142 si\u0119 kszta\u0142ceniem uczni\u00f3w. W 1990 r. uruchomi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w bran\u017cy elektronicznej i prowadzi j\u0105 nadal. W 1991 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 mistrza w rzemio\u015ble tele i radiomechanika. Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 \u015bredni\u0105 z matur\u0105 (2004 r.) i szko\u0142\u0119 policealn\u0105 w Zespole Szk\u00f3\u0142 im. Prof. J. Groszkowskiego w Mielcu (technik bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy, 2005 r.), studia licencjackie w Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania w Krakowie Zamiejscowy Wydzia\u0142 Ekonomii w Mielcu (2011 r.), studia podyplomowe w zakresie zarz\u0105dzania bezpiecze\u0144stwem i higien\u0105 pracy w Wy\u017cszej Szkole Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie (2012 r.) oraz studia w zakresie ekonomiki i organizacji przedsi\u0119biorstw w Wy\u017cszej Szkole Handlowej w Kielcach z tytu\u0142em magistra (2013 r.). Ponadto uko\u0144czy\u0142 liczne kursy i uzyska\u0142 dwa certyfikaty. Pe\u0142ni liczne funkcje, m.in.: starszego (od 2000 r.) i cz\u0142onka Zarz\u0105du (od 1999 r.) Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu, cz\u0142onka Rady (od 2001 r.) i cz\u0142onka Prezydium Rady (od 2005 r.) Izby Rzemie\u015blniczej w Rzeszowie, delegata na Kongres Rzemios\u0142a Polskiego (od 2005 r.) i wiceprzewodnicz\u0105cego S\u0105du Polubownego Rzemios\u0142a Polskiego w Warszawie (od 2008 r.). Ponadto jest m.in. cz\u0142onkiem Powiatowej i Wojew\u00f3dzkiej Rady Zatrudnienia, a tak\u017ce specjalist\u0105 do spraw BHP i obs\u0142uguje firmy w zakresie bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpo\u017carowej. Przyczyni\u0142 si\u0119 do utrzymania wysokiej rangi mieleckiego cechu w podkarpackiej Izbie Rzemie\u015blniczej. D\u0105\u017cy\u0142 do powo\u0142ania Rzemie\u015blniczej Zasadniczej Szko\u0142y Zawodowej przy Cechu Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Mielcu, kt\u00f3ra mia\u0142a funkcjonowa\u0107 od 1 IX 2014 r., ale ostatecznie sprawa zosta\u0142a od\u0142o\u017cona na p\u00f3\u017aniej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrn\u0105 Honorow\u0105 Odznak\u0105 Rzemios\u0142a, Z\u0142otym Medalem J. Kili\u0144skiego i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 za Szkolenie Uczni\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZUREK JANUSZ<\/strong>, urodzony 1 VI 1956 r. w Mielcu, syn Miros\u0142awa i Heleny z domu Cetes. Ucz\u0119szcza\u0142 do Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych w Mielcu, a nast\u0119pnie do Technikum Mechanicznego w Szczecinie. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1975 r. jako mechanik lotniczy w WSK \u201ePZL-Ok\u0119cie\u201d w Warszawie, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 w oddzia\u0142ach tego przedsi\u0119biorstwa w Szczecinie i Gda\u0144sku (do 1980 r.) W latach 1983\u20131989 zatrudniony by\u0142 w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d tak\u017ce jako mechanik lotniczy. Od 1991 r. do 1997 r. prowadzi\u0142 w\u0142asn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 (us\u0142ugi stolarskie). W latach 1997\u20132001 zajmowa\u0142 si\u0119 dziennikarstwem, pisz\u0105c do m.in.: \u201eEcha Dnia\u201d, \u201eKorso\u201d, Tygodnika Tarnowskiego \u201eTEMI\u201d, \u201eSuper Nowo\u015bci\u201d, \u201eGazety Mieleckiej\u201d i \u201eWaszego Miasta\u201d. Uczestniczy\u0142 w reaktywowaniu dzia\u0142alno\u015bci mieleckiego \u201eRadia Puls FM\u201d, a w okresie IV \u2013 VIII 2004 r. by\u0142 jego prezesem Zarz\u0105du. W okresie szkolnym trenowa\u0142 siatk\u00f3wk\u0119 w \u201eStali\u201d Mielec, m.in. by\u0142 reprezentantem wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego na Og\u00f3lnopolsk\u0105 Spartakiad\u0119 M\u0142odzie\u017cy. W latach 1973-1997 by\u0142 Honorowym Dawc\u0105 Krwi, oddaj\u0105c \u0142\u0105cznie 25 100 ml. W latach 1980-1981 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Klubu HDK im. J. Aleksandrowicza przy WSK Mielec. Odznaczony m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Odznak\u0105 PCK II stopnia i Odznak\u0105 HDK III stopnia.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZUREK LUCJAN<\/strong>, urodzony 13 VII 1951 r. w Wirkowicach, syn Bogus\u0142awa i Bronis\u0142awy z domu Bazeli. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Jana Zamojskiego w Zamo\u015bciu, matur\u0119 zda\u0142 w 1969 r. Studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie uko\u0144czy\u0142 w 1975 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 lekarza medycyny. Sta\u017c zawodowy odby\u0142 w Szpitalu Rejonowym w Mielcu, a nast\u0119pnie (w latach 1976\u20131989) pracowa\u0142 jako asystent Oddzia\u0142u Wewn\u0119trznego Szpitala Rejonowego w Mielcu i kierownik O\u015brodka Zdrowia w Rzemieniu ko\u0142o Mielca. W 1978 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I stopnia z zakresu chor\u00f3b wewn\u0119trznych. W mi\u0119dzyczasie (1982\u20131985) przebywa\u0142 w Zawii (Libia) jako cz\u0142onek polskiego zespo\u0142u medycznego. Wtedy te\u017c, za dwukrotne uratowanie \u017cycia ton\u0105cym w morzu obywatelom arabskim, otrzyma\u0142 pami\u0105tkowy dyplom uznania. W 1989 r., po wygraniu konkursu, obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora Zespo\u0142u Opieki Zdrowotnej i zajmowa\u0142 je do 1999 r. W tym okresie przyczyni\u0142 si\u0119 do rozbudowy Szpitala Rejonowego (Powiatowego) w Mielcu oraz rozpocz\u0119cia procesu restrukturyzacji tej instytucji. Uko\u0144czy\u0142 podyplomowe studia menad\u017cerskie w Szkole G\u0142\u00f3wnej Handlowej w Warszawie (1998) i uzyska\u0142 II stopie\u0144 specjalizacji z zakresu organizacji ochrony zdrowia (1999). Od 2000 r. jest dyrektorem Niepublicznego Zak\u0142adu Opieki Zdrowotnej \u201ePi\u0105tka\u201d w Mielcu przy ul. Cz. Ta\u0144skiego.(By\u0142 jego wsp\u00f3\u0142organizatorem.) W ramach dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej m.in. pe\u0142ni\u0142 funkcje cz\u0142onka Rady Okr\u0119gowej Izby Lekarskiej w Rzeszowie (przez dwie kadencje w latach 90.) oraz zast\u0119pcy rzecznika dyscypliny zawodowej tej\u017ce OIL. Od 2003 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 prezesa Stowarzyszenia Lekarzy Podstawowej Opieki Zdrowotnej w Mielcu. Jest wsp\u00f3\u0142autorem opracowania\u00a0Czasoch\u0142onno\u015b\u0107 profilaktyki w podstawowej opiece zdrowotnej,<\/em>\u00a0opublikowanego w periodyku\u00a0Problemy Medycyny Rodzinnej<\/em> (marzec 2009 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZURKIEWICZ JERZY ZDZIS\u0141AW<\/strong> urodzony 28 XI 1954 r. w Mielcu, syn Wojciecha i Heleny z Malinowskich. Absolwent Technikum Mechanicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1976 r. W latach 1970\u20131993 pracowa\u0142 w WSK PZL \u2013 Mielec jako \u015blusarz narz\u0119dziowy, a w latach 1994\u20132004 kolejno w: CHU \u201ePasa\u017c\u201d Sp. z o.o., Mieleckim Przedsi\u0119biorstwie Budowlanym w Mielcu S.A., \u201eKomandor\u201d w Mielcu, \u201eAgmar-Telecom\u201d w Mielcu i ZPUH \u201eBik-Met\u201d w Mielcu. Spo\u0142eczn\u0105 pasj\u0105 jego \u017cycia jest p\u0142etwonurkowanie. Od 1977 r. dzia\u0142a w Klubie P\u0142etwonurk\u00f3w \u201eChimera\u201d przy LOK w Mielcu, pe\u0142ni\u0105c funkcje: skarbnika, prezesa (1980\u20131991), wiceprezesa (1992\u20132002) i ponownie skarbnika. Ponadto od 1982 r. jako instruktor p\u0142etwonurkowania prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 szkoleniow\u0105. Wyszkoli\u0142 oko\u0142o 200 p\u0142etwonurk\u00f3w. Wraz z niekt\u00f3rymi z nich uczestniczy\u0142 w akcjach specjalnych, m.in. poszukiwaniu zw\u0142ok i dowod\u00f3w zbrodni w wodzie. W latach 80. i 90. prowadzi\u0142 szkolenie zawodowych stra\u017cak\u00f3w z Nowego S\u0105cza w zakresie zada\u0144 specjalnych w wodzie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zowym Odznaczeniem \u201eW S\u0142u\u017cbie Narodu\u201d i Br\u0105zowym Odznaczeniem \u201eZa Zas\u0142ugi w Ochronie Porz\u0105dku Publicznego\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MAZURKIEWICZ TERESA MA\u0141GORZATA (z domu AUGUSTYN)<\/strong>, urodzi\u0142a si\u0119 23 V 1958 r. w Mielcu, c\u00f3rka Andrzeja i Marii z domu Bochenek. Uko\u0144czy\u0142a Liceum Zawodowe w ramach Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu z matur\u0105 w 1977 r. oraz Policealne Studium Ekonomiczne w Chorzowie z tytu\u0142em technika ekonomisty. Od 14 XI 1978 r. pracowa\u0142a w plac\u00f3wkach pocztowych: Urz\u0119dzie Pocztowo-Komunikacyjnym Oddzia\u0142 Samochodowej Obs\u0142ugi Utarg\u00f3w w Chorzowie (1978-1986, ksi\u0119gowa), Obwodowym Urz\u0119dzie Poczty w Mielcu (1986-1989, asystent), Urz\u0119dzie Pocztowym Mielec 6 (1989-1998, asystent) i Urz\u0119dzie Pocztowym Mielec 1 (1998-2007, kontroler). Od 1 IV 2007 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 naczelnika Urz\u0119du Pocztowego Mielec 1. Ponadto w latach 2003-2005 pracowa\u0142a jako instruktor kultury obs\u0142ugi klient\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142ot\u0105, Srebrn\u0105 i Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 Pracownika \u0141\u0105czno\u015bci oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla \u0141\u0105czno\u015bci\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZURKIEWICZ MARCIN<\/strong>, mieszkaniec Mielca, rzemie\u015blnik, uczestnik powstania styczniowego 1863 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MAZURSKA (ULICA)<\/strong>, niewielka ulica prywatna na osiedlu Cyranka. Biegnie od ul. Przemys\u0142owej, w pobli\u017cu hotelu \u201eAtena\u201d, do ul. Cyranowskiej. Ma utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a 24 VI 2008 r. na sesji Rady Miejskiej. Radni zaakceptowali projekt nazwy zg\u0142oszony przez w\u0142a\u015bcicieli ulicy \u2013 rodzin\u0119 Mazur\u00f3w i skoligaconych z ni\u0105 innych os\u00f3b.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"M\u0104CZKA JADWIGA (z domu GIL)<\/strong>, urodzona 8 IX 1954 r. w Mielcu, c\u00f3rka Edwarda i Marii z domu Nosal. Absolwentka II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1973 r. Studia na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie uko\u0144czy\u0142a 1977 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 magistra filologii roma\u0144skiej. W latach 1978-1984 pracowa\u0142a jako t\u0142umacz w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu. W\u00f3wczas te\u017c zdoby\u0142a uprawnienia t\u0142umacza przysi\u0119g\u0142ego j\u0119zyka francuskiego. Od 1984 r. jest nauczycielk\u0105 j\u0119zyka francuskiego w macierzystym II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym w Mielcu. W ramach prac pozalekcyjnych przygotowuje m\u0142odzie\u017c do uczestnictwa w r\u00f3\u017cnych formach wsp\u00f3\u0142zawodnictwa i rywalizacji. Jej uczniowie wielokrotnie zakwalifikowali si\u0119 do fina\u0142\u00f3w Olimpiady J\u0119zyka Francuskiego w Warszawie oraz fina\u0142\u00f3w Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Poezji i Prozy Francuskiej w Bydgoszczy. (M. Dybska zosta\u0142a jego laureatk\u0105 w 1992 r. Ponadto M. S\u0142awek by\u0142a laureatk\u0105 Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Piosenki Francuskiej w 1990 r.) Za\u0142o\u017cony przez J. M\u0105czk\u0119 w 1992 r. teatr szkolny, wystawiaj\u0105cy sztuki w j\u0119zyku francuskim, zdoby\u0142 III nagrod\u0119 na I Festiwalu Teatr\u00f3w Obcoj\u0119zycznych Polski Po\u0142udniowo-Wschodniej. W 1996 r. powierzono jej funkcj\u0119 doradcy metodycznego j\u0119zyka francuskiego w Centrum Doskonalenia Pedagogicznego w Rzeszowie. W latach 1996\u20132001 organizowa\u0142a liczne formy doskonalenia zawodowego dla nauczycieli j\u0119zyka francuskiego. Pracowa\u0142a tak\u017ce w Komisji ds. Stopni Specjalizacji Zawodowej Nauczycieli i Wojew\u00f3dzkiej Komisji Konkursowej przy Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie. To zaowocowa\u0142o udzia\u0142em w opracowaniu i wydaniu dw\u00f3ch zbior\u00f3w zada\u0144: Konkursy J\u0119zyka Francuskiego 1996\u20131998 i Konkursy J\u0119zyka Francuskiego 1998\u20132000. W 2000 r. zosta\u0142a egzaminatorem Okr\u0119gowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie, a nast\u0119pnie \u2013 ekspertem do spraw awansu zawodowego nauczycieli z listy ministerialnej. W 2001 r. powierzono jej funkcj\u0119 doradcy metodycznego j\u0119zyk\u00f3w obcych w powiecie mieleckim. W tym samym roku uzyska\u0142a stopie\u0144 nauczyciela dyplomowanego. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Nagrod\u0105 Ministra Edukacji Narodowej II stopnia. W 2006 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 pracuje jako t\u0142umacz przysi\u0119g\u0142y j\u0119zyka francuskiego. Specjalizuje si\u0119 w \u00a0t\u0142umaczeniach medycznych. Regularnie podnosi kwalifikacje we Francuskiej Izbie Handlowej w Warszawie i na szkoleniach organizowanych przez Polskie Towarzystwo T\u0142umaczy Przysi\u0119g\u0142ych i Specjalistycznych TEPIS.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"M\u0104CZKA J\u00d3ZEF<\/strong>, urodzony 15 III 1931 r. w G\u0142obikowej, powiat d\u0119bicki, syn Stanis\u0142awa i Marii z domu S\u0142owik. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w D\u0119bicy, matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r. Studia na Wydziale Budownictwa L\u0105dowego Politechniki Krakowskiej uko\u0144czy\u0142 w 1955 r., uzyskuj\u0105c tytu\u0142 in\u017cyniera budownictwa l\u0105dowego. Z nakazu podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Bielskim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Miejskiego na stanowisku kierownika budowy osiedli (miast) w Leszczynach \u2013 Czerwionce i Boguszowicach, a nast\u0119pnie zosta\u0142 awansowany na stanowisko kierownika grupy rob\u00f3t w Rybniku, kieruj\u0105cego budownictwem mieszkaniowym w Rybnickim Okr\u0119gu W\u0119glowym (Rybnik, Wodzis\u0142aw, Psz\u00f3w, Rydu\u0142towy i Niedobczyce oraz nadal Leszczyny i Boguszowice). W 1959 r. powierzono mu stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. zaplecza technicznego w Opolskim Przedsi\u0119biorstwie Budownictwa Miejskiego, kt\u00f3re odbudowywa\u0142o lub budowa\u0142o od nowa takie miasta jak: Opole, Racib\u00f3rz, K\u0119dzierzyn \u2013 Ko\u017ale, Prudnik, Paczk\u00f3w, Nysa, Brzeg i Kluczbork. Tak\u017ce w 1959 r. uzyska\u0142 uprawnienia budowlane do wykonawstwa i projektowania konstrukcji budowlanych. W czerwcu 1962 r. \u2013 z inicjatywy Rzeszowskiego Zjednoczenia Budownictwa \u2013 zosta\u0142 przeniesiony do Mielca na stanowisko dyrektora nowo organizowanego Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego. Dzi\u0119ki nieprzeci\u0119tnym umiej\u0119tno\u015bciom organizacyjnym pozyska\u0142 m\u0142od\u0105, zdoln\u0105 kadr\u0119 i doprowadzi\u0142 j\u0105 do wysokiej wydajno\u015bci pracy w przedsi\u0119biorstwie. Mia\u0142 znacz\u0105cy udzia\u0142 w dynamicznej rozbudowie Mielca i okolicznych miejscowo\u015bci (osiedla mieszkaniowe wraz z infrastruktur\u0105 oraz wiele obiekt\u00f3w przemys\u0142owych i administracyjnych, m.in. biurowiec MPB). Pod jego dyrekcj\u0105 MPB doko\u0144czy\u0142o budow\u0119 obiekt\u00f3w Szpitala Powiatowego w Mielcu. W krajowym wsp\u00f3\u0142zawodnictwie przedsi\u0119biorstw budowlanych w latach 1967 i 1968 MPB otrzyma\u0142o sztandar przechodni ministra za II miejsce, a w 1971 r. \u2013 sztandar premiera za I miejsce. Po 10 latach pracy w Mielcu \u2013 w pa\u017adzierniku 1972 r. przeniesiony zosta\u0142 do Rzeszowa na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. eksportu w Przedsi\u0119biorstwie Rob\u00f3t In\u017cynieryjnych, za\u015b w maju 1973 r. powierzono mu funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora ds. technicznych Zjednoczenia Budownictwa Rolniczego w Rzeszowie. W 1974 r. obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora Rzeszowskiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlano \u2013 Monta\u017cowego w Rzeszowie i po kilku latach wprowadzi\u0142 go do krajowej czo\u0142\u00f3wki. (Budowano budynki mieszkalne, administracyjne, us\u0142ugowe i przemys\u0142owe w Rzeszowie i innych miastach na terenie wojew\u00f3dztwa.) W nast\u0119pstwie wydarze\u0144 politycznych w 1982 r. odszed\u0142 z RPBM i nied\u0142ugo potem zosta\u0142 wybrany dyrektorem Zrzeszenia Przedsi\u0119biorstw Budowlanych w Rzeszowie. Funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 do 1986 r. (jedna kadencja), a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na tzw. wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. W pa\u017adzierniku 1987 r. podj\u0105\u0142 raz jeszcze trud kierowania firm\u0105 jako dyrektor Przedsi\u0119biorstwa Zagranicznego \u201eItares\u201d w Rzeszowie i pozostawi\u0142 go w dobrej sytuacji finansowej. Po powrocie na emerytur\u0119 (1989) pracowa\u0142 okazjonalnie w charakterze inspektora nadzoru, m.in. nadzorowa\u0142 budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Tadeusza Judy oraz przebudow\u0119 i budow\u0119 kilku salon\u00f3w i serwis\u00f3w samochodowych w Rzeszowie. Ponadto w 1992 r. ustanowiono go bieg\u0142ym s\u0105dowym z zakresu budownictwa, a w 1997 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 rzeczoznawcy budowlanego z zakresu wykonawstwa rob\u00f3t budowlanych. Udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie w Polskim Zwi\u0105zku In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Budowlanych oraz w sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci mieszkaniowej. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony dla Budownictwa i PBB\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZ Pracownik\u00f3w Przemys\u0142u Budowlanego, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 CZSBM, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 PZITB i Medalem \u201eZa Wieloletnie Po\u017cycie Ma\u0142\u017ce\u0144skie\u201d. Mieszka\u0142 w Rzeszowie. Uczestniczy\u0142 w opracowaniu monografii Mieleckiego Przedsi\u0119biorstwa Budowlanego i napisa\u0142 jeden z rozdzia\u0142\u00f3w. Jako bieg\u0142y s\u0105dowy przygotowywa\u0142\u00a0 ekspertyzy z zakresu budownictwa. Zmar\u0142 12 VI 2023 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"M\u0104CZKA ROMUALDA WIES\u0141AWA (z domu LITWIN, \u017cona J\u00f3zefa)<\/strong>, urodzona 22 VIII 1931 r. w Tarnopolu, c\u00f3rka Mariana i Zofii z Chuderskich. Po II wojnie \u015bwiatowej zamieszka\u0142a z rodzicami w D\u0119bicy. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w D\u0119bicy, matur\u0119 zda\u0142a w 1951 r. Podj\u0119\u0142a studia na Akademii Sztuk Plastycznych w Krakowie, ale ze wzgl\u0119d\u00f3w rodzinnych i finansowych musia\u0142a je przerwa\u0107. Nie porzuci\u0142a jednak zainteresowa\u0144 artystycznych. Podj\u0119\u0142a prac\u0119 w \u015bwietlicy Zak\u0142ad\u00f3w Mi\u0119snych w D\u0119bicy. M.in. za\u0142o\u017cy\u0142a amatorskie ko\u0142o teatralne, kt\u00f3re pod kierunkiem zawodowych aktor\u00f3w z Krakowa wystawia\u0142o spektakle teatralne. Po roku przesz\u0142a do firmy \u201eWiertacz\u201d w D\u0119bicy na stanowisko kre\u015blarza. Za\u0142o\u017cy\u0142a bibliotek\u0119 zak\u0142adow\u0105 i prowadzi\u0142a j\u0105 spo\u0142ecznie. W kolejnych latach, w zwi\u0105zku ze zmianami miejsc pracy m\u0119\u017ca, mieszka\u0142a w Rybniku, Opolu i Mielcu. Tu rozwin\u0119\u0142a swoje zainteresowania plastyczne, maluj\u0105c wiele obraz\u00f3w olejnych. W 1972 r. w\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ko\u0142a Tw\u00f3rc\u00f3w Amator\u00f3w Ziemi Mieleckiej przy Powiatowej Poradni Kulturalno-O\u015bwiatowej w Mielcu, m.in. uczestniczy\u0142a w wystawach zbiorowych Ko\u0142a. Po przeprowadzce do Rzeszowa zg\u0142osi\u0142a akces do Ko\u0142a Plastyk\u00f3w Amator\u00f3w w Rzeszowskiej Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowej. Swoje prace wystawia\u0142a indywidualnie (Rzesz\u00f3w) i w wystawach zbiorowych w r\u00f3\u017cnych o\u015brodkach kulturalnych na terenie kraju. Otrzyma\u0142a nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia, m.in. na Wojew\u00f3dzkim Przegl\u0105dzie Tw\u00f3rczo\u015bci Artystycznej Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci Mieszkaniowej w Rzeszowie i Og\u00f3lnopolskiej Wystawie Plastyki Nieprofesjonalnej w Kielcach. Namalowa\u0142a dot\u0105d oko\u0142o 200 obraz\u00f3w, kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 podarowa\u0142a. Odznaczona Medalem \u201eZa Wieloletnie Po\u017cycie Ma\u0142\u017ce\u0144skie\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"M\u0104CZKA ZBIGNIEW JAN<\/strong>, urodzony 10 IX 1954 r. w D\u0119bicy, syn J\u00f3zefa i Romualdy z domu Litwin. Absolwent II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. M. Kopernika w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1973 r. Studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektrotechniki Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1978 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera elektryka. W trakcie studi\u00f3w zwi\u0105za\u0142 si\u0119 umow\u0105 z WSK Mielec i po ich uko\u0144czeniu zosta\u0142 zatrudniony w O\u015brodku Badawczo-Rozwojowym, gdzie uczestniczy\u0142 w pracach nad wdro\u017ceniem produkcji kooperacyjnej samolotem Piper Seneca II. W latach 1981\u20131982 pracowa\u0142 jako wyk\u0142adowca system\u00f3w radiowych w wojskowej \u015bredniej szkole lotniczej w Libii. Po powrocie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w zespole konstrukcyjnym samolotu PZL M-20, kierowanym przez Krzysztofa Piwka. W tym czasie konstruowa\u0142 wersje awioniki tego samolotu i nadzorowa\u0142 jej pr\u00f3by certyfikacyjne, a ponadto prowadzi\u0142 uruchomienia w polskim przemy\u015ble niekt\u00f3rych nowych urz\u0105dze\u0144 stosowanych w samolocie M-20. Znalaz\u0142 si\u0119 tak\u017ce w zespole K. Piwka, konstruuj\u0105cym samolot M-26 \u201eIskierka\u201d (ujednolicony w za\u0142o\u017ceniach konstrukcyjnych z M-20). Pocz\u0105tkowo kierowa\u0142 pracami zwi\u0105zanymi z awionik\u0105 i systemami elektrycznymi, a w okresie pobytu K. Piwka w Indiach pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego konstruktora samolotu. W 1989 r. uzyska\u0142 licencj\u0119 mechanika lotniczego. Po prze\u0142omowych zmianach w tym\u017ce roku w\u0142\u0105czony zosta\u0142 do zespo\u0142u H. Pilawskiego i przygotowywa\u0142 za\u0142o\u017cenia dla wprowadzenia zachodniej awioniki do samolotu An-28. (By\u0142 to pocz\u0105tek powstawania samolotu M-28 \u201eSkytruck\u201d.) Jako zast\u0119pca ds. awioniki g\u0142\u00f3wnego konstruktora kierowa\u0142 pierwszym w Polsce instalowaniem radar\u00f3w w samolotach patrolowych TS-11 Marynarki Wojennej. W tym samym czasie \u2013 wsp\u00f3lnie z konstruktorami R. Mas\u0142ykiem i J. Gawronem \u2013 za\u0142o\u017cy\u0142 sp\u00f3\u0142k\u0119 M&M Avionics, specjalizuj\u0105c si\u0119 w konstruowaniu i wykonywaniu specjalistycznych system\u00f3w awioniki w samolotach cywilnych. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c spo\u0142ecznie, pe\u0142ni\u0105c w latach 1989-1992 funkcj\u0119 prezesa Oddzia\u0142u Zak\u0142adowego PTTK przy WSK Mielec. Uzyska\u0142 uprawnienia \u017ceglarskie i licencj\u0119 radioamatora. W 1993 r. zosta\u0142 wybrany pos\u0142em na Sejm RP z listy Unii Demokratycznej. Pracowa\u0142 w Komisji Systemu Gospodarczego i Przemys\u0142u oraz Komisji Obrony Narodowej. Uczestniczy\u0142 aktywnie przy tworzeniu m.in. ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz w pr\u00f3bach rozwi\u0105zania problemu produkowanego w Mielcu samolotu \u201eIryda\u201d. Inicjowa\u0142 zmiany w prawie polskim maj\u0105ce na celu usuni\u0119cie zagro\u017ce\u0144 dla demokracji, m.in. doprowadzi\u0142 do usuni\u0119cia artyku\u0142u 53 Kodeksu Wykrocze\u0144, kt\u00f3ry zakazywa\u0142 obywatelom polskim posiadania bez specjalnego zezwolenia wi\u0119kszych ilo\u015bci ksi\u0105\u017cek i nakazywa\u0142 poddawanie ksi\u0119gozbior\u00f3w cenzurze. Pod koniec kadencji za\u0142o\u017cy\u0142 Poselski Zesp\u00f3\u0142 Lotniczy, kt\u00f3ry zaj\u0105\u0142 si\u0119 modernizacj\u0105 \u201ePrawa Lotniczego\u201d. W 1997 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko G\u0142\u00f3wnego Inspektora Lotnictwa Cywilnego i m.in. kierowa\u0142 trudnym procesem dostosowywania polskiego lotnictwa cywilnego do wymaga\u0144 mi\u0119dzynarodowych. W Sejmie RP III Kadencji reprezentowa\u0142 rz\u0105d w czasie prac nad \u201ePrawem Lotniczym\u201d. (Prawo to, uchwalone przez Sejm RP IV Kadencji, umo\u017cliwi\u0142o uzyskanie przez Polsk\u0119 r\u00f3wnouprawnienia w Stowarzyszeniu Europejskich W\u0142adz Lotniczych JAA oraz pozwoli\u0142o na utrzymanie prawa do wlatywania polskich samolot\u00f3w w przestrze\u0144 powietrzn\u0105 USA.) Od powstania Urz\u0119du Lotnictwa Cywilnego kieruje Delegatur\u0105 Po\u0142udniowo \u2013 Wschodni\u0105 ULC, obejmuj\u0105c\u0105 obszar wojew\u00f3dztw podkarpackiego i lubelskiego. Wielokrotnie uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych formach doskonalenia zawodowego, m.in. odby\u0142 praktyki w ameryka\u0144skich firmach Piper Aircraft (1979) i King Bendix co. (1989) oraz szkoli\u0142 si\u0119 w Brukseli, Londynie, USA i Niemczech. Publikowa\u0142 szereg artyku\u0142\u00f3w na \u0142amach r\u00f3\u017cnych pism, w tym r\u00f3wnie\u017c Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Rozwoju Przemys\u0142u Maszynowego\u201d i Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d. W 2006 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko wiceprezesa ds. technicznych Urz\u0119du Lotnictwa Cywilnego. Bra\u0142 udzia\u0142 w odbywaj\u0105cym si\u0119 tym czasie dostosowywaniu procedury do europejskich norm (po wej\u015bciu do UE w 2004 r.). Polskie do\u015bwiadczenia integracji europejskiej przekazywa\u0142 Ukrainie, w ramach Europejskiego Programu Twinningowego, wsp\u00f3lnie z lotniczymi w\u0142adzami Francji. Praca ta zosta\u0142a nagrodzona dyplomem przez Ministra Transportu i \u0141\u0105czno\u015bci Ukrainy. W roku 2009 zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko wiceprezesa ULC ds. transportu lotniczego. Uczestniczy\u0142 w negocjacjach z pa\u0144stwami, nad kt\u00f3rymi i do kt\u00f3rych latali polscy przewo\u017anicy. Z powodzeniem prowadzi\u0142 negocjacje z Japoni\u0105 (dost\u0119p do portu lotniczego Narita pod Tokio), z Wietnamem (dost\u0119p do portu lotniczego w Hanoi), z Rosj\u0105 (prawo do koniecznych przelot\u00f3w nad Syberi\u0105 do Japonii, Chin, Wietnamu, itd.). Uczestniczy\u0142 w programie twinningowym UE w Kosowie, w ramach francuskiego programu maj\u0105cego na celu zbudowanie administracji lotniczej w tym kraju ba\u0142ka\u0144skim. Koordynowa\u0142 udzia\u0142 ULC w przygotowaniach do pi\u0142karskiego EURO-2012. W latach 1999-2013 by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Muzealnej przy Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. Od powstania (2008 r.) by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Programowo-Naukowej Centrum Kszta\u0142cenia Kadr Lotnictwa Cywilnego Europy \u015arodkowo-Wschodniej w Katowicach. W 2012 r. powr\u00f3ci\u0142 na stanowisko naczelnika Delegatury Po\u0142udniowo-Wschodniej ULC w Rzeszowie. Od 2014 r. do 2019 r. pracowa\u0142 ponownie w PZL Mielec, w zespole zdatno\u015bci do lotu. M.in. zajmowa\u0142 si\u0119 certyfikacj\u0105 samolotu M28 w Indiach i RPA. R\u00f3wnoczesnie uko\u0144czy\u0142 studia doktoranckie na Politechnice Rzeszowskiej. W 2019 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\r\n

M\u0104CZY\u0143SKI ZYGMUNT<\/b> (h. Parcaria), urodzony w 1869 r. w Wojs\u0142awiu ko\u0142o Mielca (p\u00f3\u017aniej osiedle w Mielcu), syn Tomasza h. Parcaria i Marianny z Go\u0142\u0119biowskich h. Gozdawa. W 1898 r. przyby\u0142 do Chorzelowa ko\u0142o Mielca na zaproszenie Jana J\u00f3zefa hr. Tarnowskiego i pe\u0142ni\u0142 funkcje ekonoma folwarku w Z\u0142otnikach, zarz\u0105dcy prywatnej stadniny koni w Chorzelowie oraz ksi\u0119gowego maj\u0105tku Tarnowskich. Po 1910 r. zosta\u0142 rz\u0105dc\u0105, a nast\u0119pnie plenipotentem maj\u0105tku Tarnowskich. By\u0142 wybitnym specjalist\u0105 w zakresie hodowli i rozrodu koni pe\u0142nej krwi angielskiej. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 udziela\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie, g\u0142\u00f3wnie na rzecz miejscowych rodzin ch\u0142opskich, m.in. wspiera\u0142 finansowo edukacj\u0119 dzieci ch\u0142op\u00f3w. Zmar\u0142 w 1932 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Chorzelowie ko\u0142o Mielca.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"M\u0104DRACKI MIECZYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 12 V 1927 r. w Podhajcach, syn Stanis\u0142awa i Heleny z Arciszewskich. Od 1928 r. mieszka\u0142 w Przec\u0142awiu (powiat mielecki). W 1948 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwow\u0105 Szko\u0142\u0119 Budownictwa \u2013 Liceum Miernicze w Jaros\u0142awiu i zda\u0142 matur\u0119. W tym czasie dzia\u0142a\u0142 w organizacjach m\u0142odzie\u017cowych i pe\u0142ni\u0142 m.in. funkcj\u0119 sekretarza OMTUR w Jaros\u0142awiu. W latach 1948-1950 pracowa\u0142 w Dyrekcjach Las\u00f3w Pa\u0144stwowych w Radomiu i Krakowie, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 na Wydziale Geodezji Przemys\u0142owej Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie i w 1954 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. Otrzyma\u0142 nakaz pracy w WSK Mielec i od 3 VIII 1953 r. do 30 VI 1982 r. pracowa\u0142 na stanowiskach: technika inwestycji, g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera inwestycji, zast\u0119pcy kierownika dzia\u0142u, inspektora nadzoru, kierownika Dzia\u0142u Projektowo-Kosztorysowego TI-3, zast\u0119pcy dyrektora naczelnego ds. administracyjnych (1967-1968) i zast\u0119pcy dyrektora naczelnego ds. inwestycji (1969-1982). W 1964 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Melioracji Wodnej Wy\u017cszej Szko\u0142y Rolniczej w Krakowie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera melioracji wodnych. 30 VI 1982 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. W 1983 r. powr\u00f3ci\u0142 do pracy w WSK Mielec i najpierw pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Zarz\u0105du Obiekt\u00f3w Fabrycznego Klubu Sportowego Stal Mielec, a od 1986 r. \u2013 funkcj\u0119 g\u0142\u00f3wnego specjalisty ds. inwestycji nieprzemys\u0142owych. Kieruj\u0105c przez wiele lat dzia\u0142alno\u015bci\u0105 inwestycyjn\u0105 WSK, wni\u00f3s\u0142 du\u017cy wk\u0142ad w rozw\u00f3j infrastruktury WSK, miasta Mielca i regionu mieleckiego. By\u0142 inicjatorem r\u00f3\u017cnych rozwi\u0105za\u0144 w budownictwie przemys\u0142owym, mieszkaniowym i socjalnym. Wiele wysi\u0142ku w\u0142o\u017cy\u0142 w budow\u0119 o\u015brodk\u00f3w wypoczynkowych w Rzemieniu i Krynicy. Szczeg\u00f3ln\u0105 trosk\u0105 otacza\u0142 rewaloryzacj\u0119 zamku w Przec\u0142awiu. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej. Trzykrotnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du FKS Stal Mielec (1967-1969, 1977-1979 i 1984-1986), znacz\u0105co przyczyniaj\u0105c si\u0119 do rozwoju jego obiekt\u00f3w i osi\u0105gni\u0119cia wielu sukces\u00f3w sportowych. By\u0142 tak\u017ce dzia\u0142aczem PTTK, prezesuj\u0105c Oddzia\u0142owi Zak\u0142adowemu w latach 70. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalami 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 Polskiego Zwi\u0105zku Pi\u0142ki No\u017cnej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 CZSBM, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz LOK\u201d, Srebrnym Medalem Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 FKS PZL-Stal, Jubileuszow\u0105 Odznak\u0105 Aeroklubu Mieleckiego, Honorow\u0105 Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Dzia\u0142kowca oraz wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d w 1983 r. Zmar\u0142 27 IV 1988 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"M\u0104DRY ANNA J\u00d3ZEFA (z domu \u015aWI\u0118CH)<\/strong>, urodzona 19 III 1961 r. w Nowej D\u0119bie, c\u00f3rka J\u00f3zefa i Janiny z domu Safin. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Nowej D\u0119bie, matur\u0119 zda\u0142a w 1980 r. Studiowa\u0142a na Akademii \u015awi\u0119tokrzyskiej w Kielcach (kierunek: pedagogika wczesnoszkolna i przedszkolna z podstawami logopedii) i uzyska\u0142a tytu\u0142 magistra. W latach 1982-1984 pracowa\u0142a w Przedszkolu nr 1 w Nowej D\u0119bie jako nauczyciel. W 1984 r. przenios\u0142a si\u0119 do Mielca i zosta\u0142a zatrudniona w Pa\u0144stwowym Przedszkolu nr 6, przekszta\u0142conego p\u00f3\u017aniej na Przedszkole Miejskie nr 6. Od 1994 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 dyrektora tej plac\u00f3wki. Przyczyni\u0142a si\u0119 do unowocze\u015bnienia dzia\u0142alno\u015bci, a zw\u0142aszcza wprowadzenia tematyki europejskiej do pracy z dzie\u0107mi.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\"\"M\u0104DRY JANUSZ,<\/b> urodzony 10 III 1956 r. w Mielcu, syn Stanis\u0142awa i Zofii z d. Handzel. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu z matur\u0105 w 1976 r. W tym samym roku zosta\u0142 zatrudniony w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d jako konstruktor i technik elektryk. Po dw\u00f3ch latach zrezygnowa\u0142 z pracy i podj\u0105\u0142 studia dzienne na Wydziale Mechanicznym (kierunek \u2013 silniki lotnicze) Politechniki Rzeszowskiej w Rzeszowie. Uko\u0144czy\u0142 je w 1984 r. z tytu\u0142em magistra in\u017cyniera mechanika. Po powrocie do WSK \u201ePZL-Mielec\u201d pracowa\u0142 na stanowiskach: pracownik hamowni, starszy referent, mistrz plac\u00f3wki obr\u00f3bki skrawaniem, zast\u0119pca kierownika Wydzia\u0142u Obr\u00f3bki Skrawaniem (1989-1991), szef produkcji Zak\u0142adu Silnikowego (1991-1992) i dyrektor Zak\u0142adu Silnikowego (1992-1993). Po restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d w 1993 r. i utworzeniu Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. pe\u0142ni\u0142 w tej firmie funkcje: wiceprezesa Zarz\u0105du kieruj\u0105cego struktur\u0105 techniczno-produkcyjn\u0105, wdra\u017caniem nowej rodziny silnik\u00f3w wysokopr\u0119\u017cnych i nowych wyrob\u00f3w sp\u00f3\u0142ki oraz uruchomieniem nowej hamowni silnikowej (1993-1995), a nast\u0119pnie wiceprezesa Zarz\u0105du kieruj\u0105cego struktur\u0105 logistyczno-handlow\u0105, organizowaniem sieci dystrybucji agregat\u00f3w pr\u0105dotw\u00f3rczych i ambulans\u00f3w (1995-1999). W 1999 r. powierzono mu funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w \u201ePZL-Mielec\u201d Sp. z o.o. i kierowa\u0142 ni\u0105 do 2006 r. W latach 2006-2012 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du \u201eMielec Diesel\u201d GAZ Sp. z o.o. W 2013 r. przeszed\u0142 do PZL Mielec Sp. z o.o., gdzie do 2021 r. pracowa\u0142 jako szef Projektu AM \u2013 Technologie i techniki przyrostowe w lotnictwie <\/i>i kierowa\u0142 pracami zgodnie z Wnioskiem zawartym w NCBiR<\/i>. W toku pracy zawodowej uczestniczy\u0142 w szeregu szkole\u0144, m.in. SIMP\/SPC nt. Produktywno\u015b\u0107 dla Polski \u2013 praktyczne wdro\u017cenia<\/i> (certyfikat), JICA-JAPAN \u2013 Indywidualny praktyczny kurs \u2013 polityka przemys\u0142owa w odniesieniu do firmy<\/i> (certyfikat), Logistyka jako narz\u0119dzie poprawy konkurencyjno\u015bci firmy<\/i> oraz F5 Konsulting Sp. z o.o. pt. Certified Project Management Associate IPMA Level D \u2013 Zarz\u0105dzanie projektami <\/i>(certyfikat). Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w 2021r. uczestniczy w zaj\u0119ciach MUTW w Mielcu. W 2025 r. wyst\u0105pi\u0142 w spektaklach literacko-muzycznych: Wiecz\u00f3r gwiazdy pozapala\u0142 <\/i>oraz Anio\u0142om szepnij to <\/i>w re\u017cyserii Barbary Brudniak, a ponadto zagra\u0142 w jednoaktowej sztuce pt. Mi\u0142osna intryga <\/i>wystawianej przez grup\u0119 Senior Show w re\u017cyserii Magdaleny Betlei.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MECHANIKA (FIRMA PRODUKCYJNO-US\u0141UGOWO-HANDLOWA MECHANIKA)<\/strong>, firma b\u0119d\u0105ca w 100 % w\u0142asno\u015bci\u0105 Danuty i Adama Le\u015bniak\u00f3w. Firma powsta\u0142a w 1991 r. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 3 XI 2000 r. Posiada hal\u0119 produkcyjn\u0105 w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci SSE. Specjalizuje si\u0119 w wyrobach z metalu. S\u0105 to m.in.: konstrukcje hal, schody, pomosty, rega\u0142y, w\u00f3zki, kontenery i drzwi. Wykona\u0142a m.in. 3 elementy \u201eMielec wita\u201d przy wjazdach do miasta oraz kompozycj\u0119 przestrzenn\u0105 z samolotem An-2 przy wje\u017adzie od strony Wis\u0142oki. By\u0142a jednym z wykonawc\u00f3w wielu obiekt\u00f3w w Mielcu, m.in. supermarketu \u201eSzalony Max\u201d (aktualnie mie\u015bci si\u0119 tam supermarket \u201eFRAC\u201d), dachu Szpitala Powiatowego, hali produkcyjnej firmy BRW, hali produkcyjnej firmy \u201eAutopart\u201d SA i hali handlowej A&K Hurt-Market oraz kompozycji przestrzennej z samolotem Iryda przy skrzy\u017cowaniu ulic Wolno\u015bci i Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MECH\u2013GO (ZAK\u0141AD MECHANICZNY MECH-GO ZBIGNIEW GRYC)<\/strong>, firma b\u0119d\u0105ca kontynuacj\u0105 powsta\u0142ego w 1978 r. Zak\u0142adu Mechanicznego \u201eMech-Go\u201d s.c. w Warszawie. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 26 XI 1996 r. Ulokowa\u0142a si\u0119 w obiekcie BKL w p\u00f3\u0142nocno\u2013zachodniej cz\u0119\u015bci SSE. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 produkcyjn\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w czerwcu 1997 r. Jej podstawowym przedmiotem dzia\u0142alno\u015bci jest produkcja urz\u0105dze\u0144 i przedmiot\u00f3w do wyposa\u017cenia hoteli, restauracji i sal bankietowych, m.in. meble (sto\u0142y i krzes\u0142a o metalowej konstrukcji), cz\u0119\u015bci i podzespo\u0142y do maszyn i urz\u0105dze\u0144 oraz ma\u0142e maszyny budowlane i narz\u0119dzia. W\u015br\u00f3d odbiorc\u00f3w mebli znajduj\u0105 si\u0119 hotele sieci Marriot, Sheraton, Novotel, Accor i Campanile w kraju poza jego granicami (Rosja i g\u0142\u00f3wnie Niemcy), a tak\u017ce liczne ambasady w Warszawie. 9 VIII 2012 r. wydano decyzj\u0119 w sprawie wyga\u015bni\u0119cia zezwolenia na dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 w SSE EURO-PARK MIELEC.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MEDAL \u201ePRZYJACIEL MIASTA MIELCA\u201d<\/strong>, honorowe wyr\u00f3\u017cnienie przyznawane od 1997 r. przez prezydenta miasta Mielca osobom, kt\u00f3re nie s\u0105 mieszka\u0144cami Mielca, ale w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b dla\u0144 si\u0119 zas\u0142u\u017cy\u0142y i publicznie okazuj\u0105 sw\u0105 sympati\u0119 do Mielca. Medale te otrzymali: *Paulo Rodrigues \u2013 deputowany Stanu Goias (Brazylia) i Erivan Bueno de Morais \u2013 sekretarz ds. przemys\u0142u, handlu i turystyki Stanu Goias \u2013 za zas\u0142ugi w nawi\u0105zaniu i rozwijaniu wsp\u00f3\u0142pracy gospodarczej miasta Anapolis w Brazylii z Mielcem (18 III 1997 r.); *Stanis\u0142aw Soloch \u2013 mer Douchy\u2013les\u2013Mines (Francja) \u2013 za zas\u0142ugi w nawi\u0105zaniu, umacnianiu i rozwijaniu d\u0142ugoletniej wsp\u00f3\u0142pracy Douchy\u2013les\u2013Mines z Mielcem (18 IV 1997 r.); *Jose Paez de Lucena \u2013 prezes Zarz\u0105du \u201ePZL-Mielec\u201d w Brazylii \u2013 Fabryka Samolot\u00f3w w Anapolis \u2013 za zas\u0142ugi w nawi\u0105zaniu i rozwijaniu wsp\u00f3\u0142pracy miasta Anapolis w Brazylii i Mielca (22 IX 1997 r.); *Teresa Koryci\u0144ska, Arkadiusz Kr\u0119\u017cel, Wac\u0142aw Niewiarowski, Edward Edmund Nowak, Marek Pol i Tadeusz Soroka \u2013 za szczeg\u00f3lny wk\u0142ad pracy w restrukturyzacj\u0119 mieleckiego przemys\u0142u, a tak\u017ce w przygotowanie i powo\u0142anie pierwszej w Polsce Specjalnej Strefy Ekonomicznej \u2013 EURO-PARK MIELEC (3 X 1997 r.); *Robert Grudzie\u0144 \u2013 za wk\u0142ad pracy w przygotowanie i przeprowadzenie Mi\u0119dzynarodowego Festiwalu Organowego \u2013 Mielec 1998 (14 IX 1998 r.); *Wies\u0142aw Ochman \u2013 za u\u015bwietnienie recitalem II Mi\u0119dzynarodowego Festiwalu Organowego \u2013 Mielec 1999 i publicznie okazywan\u0105 sympati\u0119 do Mielca (20 IX 1999 r.); *prof. Maciej M. Sys\u0142o \u2013 naukowiec z Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego \u2013 za wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie w organizacji w Mielcu dw\u00f3ch og\u00f3lnopolskich konferencji nauczycielskich \u201eInformatyka w szkole\u201d (2000 i 2001 r.) i promowanie Mielca jako miasta przyjaznego nowoczesnej edukacji; *prof. Feliks Kiryk \u2013 by\u0142y rektor Akademii Pedagogicznej w Krakowie \u2013 za inspirowanie bada\u0144 historii Mielca i regionu oraz kierowanie pracami nad trzytomow\u0105 monografi\u0105 miasta, a tak\u017ce okazywan\u0105 wielokro\u0107 sympati\u0119 dla Mielca (3 IV 2003 r.); *Andrzej Niemczyk \u2013 trener reprezentacji Polski w siatk\u00f3wce kobiet \u2013 za godne reprezentowanie miasta w czasie gry w \u201eStali\u201d Mielec i publicznie okazywan\u0105 sympati\u0119 do Mielca (30 V 2003 r.); *Ks biskup Wiktor Skworc \u2013 ordynariusz diecezji tarnowskiej \u2013 za wszechstronn\u0105 opiek\u0119 nad mieleckimi parafiami oraz inspirowanie i wspieranie przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 kulturalnych i o\u015bwiatowych (11 II 2004 r.); *Werner Hamel \u2013 burmistrz miasta Loehne w Niemczech \u2013 za zas\u0142ugi w nawi\u0105zaniu i rozwijaniu wsp\u00f3\u0142pracy miasta Loehne i Mielca (2 V 2004 r.); *Henryk Kasperczak \u2013 za wielkie zas\u0142ugi dla Stali Mielec i d\u0142ugoletnie serdeczne zwi\u0105zki z Mielcem (9 VII 2004 r.); *Pawe\u0142 Adamek \u2013 dyrygent orkiestry Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I i II stopnia w D\u0119bicy \u2013 za wk\u0142ad w rozw\u00f3j wsp\u00f3\u0142pracy artystycznej D\u0119bicy z Mielcem (15 V 2005 r.); *dr Jochen Kirchhoff, senior rodziny Kirchhoff z Niemiec \u2013 za zas\u0142ugi w pomna\u017caniu potencja\u0142u gospodarczego Mielca i harmonijn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 w dziedzinie kultury i innych sfer \u017cycia lokalnego (1 VI 2007 r.); *prof. dr hab. in\u017c. Antoni Tajdu\u015b \u2013 rektor Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie \u2013 za wybitny wk\u0142ad w rozw\u00f3j Mielca w dziedzinie nowoczesnego szkolnictwa wy\u017cszego (21 II 2011 r.); *Heinz Dieter Held \u2013 burmistrz miasta L\u00f6hne (Niemcy) \u2013 za d\u0142ugoletnie konsekwentne \u00a0budowanie partnerskich wi\u0119zi miast: L\u00f6hne i Mielec (29 IX 2012 r.); *Henryk i Renata Bury \u2013 ma\u0142\u017ce\u0144stwo, polscy przedsi\u0119biorcy w L\u00f6hne i Mielcu \u2013 za inicjatyw\u0119 podj\u0119cia partnerstwa obu miast, pomna\u017canie potencja\u0142u gospodarczego Mielca i transfery innowacji technicznych (10 V 2013 r.).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MEDYCZNA SZKO\u0141A POLICEALNA<\/strong>, powsta\u0142a w 1994 r. pod nazw\u0105 Medyczne Studium Zawodowe Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Medycznych. W 2005 r. zosta\u0142a przemianowana na Medyczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Policealn\u0105. Jej siedzib\u0105 jest budynek przy ul. T. Ko\u015bciuszki 7, wcze\u015bniej siedziba Liceum Medycznego. W latach 1994-2007 r. kszta\u0142ci\u0142a w zawodach: piel\u0119gniarka (1994-1999), terapia zaj\u0119ciowa (1994-nadal), technik fizjoterapii (1995-2007), instruktor higieny (1996-2000), technik farmaceutyczny (1999-nadal), dietetyk (2000-2005), pracownik socjalny (2000-2007), opiekun w Domu Pomocy Spo\u0142ecznej (2003-nadal), technik masa\u017cysta (2004-nadal), opiekunka \u015brodowiskowa (2006-nadal), asystent osoby niepe\u0142nosprawnej (2007-nadal). W latach 1994-2007 plac\u00f3wka wykszta\u0142ci\u0142a 776 absolwent\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Bronis\u0142awa Dybska, Jolanta Liniewicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy kszta\u0142cenia:<\/strong>\u00a0Czes\u0142awa Ortyl, Ma\u0142gorzata Leyko, Jolanta Liniewicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele:<\/strong>\u00a0Ma\u0142gorzata Babiec, Alina Bagniuk, Agnieszka Bednarz, Olga Bernat, Ma\u0142gorzata Be\u0142za-Miodunka, Barbara B\u0142achowicz, Halina Biesiadecka, Barbara Bik, Danuta B\u0142ach, Sebastian Boicetta, Ewa Brajerska, Teresa Buczek, Jan Bury, Gra\u017cyna Cieszy\u0144ska, Krystyna Czaja, Zdzis\u0142aw Czajka, Bogus\u0142aw Czarny, J\u00f3zef \u0106wi\u0119ka, Krystyna Drelicharz, Anna Dudek, Ma\u0142gorzata Dudek, Bronis\u0142awa Dybska, Damian Dzia\u0142o, Krystyna Dzia\u0142o, Irena Ficak, Lidia Fiega-Rzeszutek, Jerzy Gac, Janusz Galica, Anita Garwacka, Marta Gromny, Kazimiera Grz\u0105\u015bko, Bogumi\u0142a Gumienny-Rybakiezy, Maja Gustaw, Cezary Jakubik, Robert Janocha, Janina Janusz, El\u017cbieta Jask\u00f3\u0142ka, Andrzej Just, Bogus\u0142awa Just, El\u017cbieta Kagan, Anna Kalinowska, Maciej Kapinos, Barbara Kapusta, Witold Kara\u015b, Beata Kardy\u015b, Agnieszka Kie\u0142b, Dorota Kolanko, Bo\u017cena Ko\u0142acz, Danuta Korga, Teresa Kos, Robert Ko\u015bla, Wies\u0142awa Kozik, Ma\u0142gorzata Kr\u00f3l, Zbigniew Krukowski, Joanna Krzempek, Bo\u017cena Labak, Gra\u017cyna Lasota, Renata Lazur, Ma\u0142gorzata Leyko, Jolanta Liniewicz, Krystyna Lubera, Krystyna \u0141atka, Anna \u0141opata, Krystyna \u0141o\u015b, Michalina Madej, El\u017cbieta Makuch-Kokot, Ewa Ma\u0142ek, Bo\u017cena Mazurek, Anna Midura, Czes\u0142awa Mi\u0142o\u015b, Bo\u017cena Moskal, Iwona Mucha, Dorota Niedba\u0142a-Adamus, Robert Nie\u0107, Teresa Nowak, Janina Oko\u0144, Marek Paduch, Iwona Pa\u0144czyk, Henryka Paszko, Pawe\u0142 Pazdan, Halina Pietruszka, Maria Pikor, Urszula Piwnica, ks. Zbigniew Rusin, Maria Rze\u017anik, Zbigniew Rze\u017anik, Jerzy Skiba, Beata Smolis, Jolanta Stark, Ma\u0142gorzata Stark, Barbara Stasz, Ma\u0142gorzata Stryczek, Stanis\u0142awa Szatkowska, El\u017cbieta Szelest, Anna Szklarska, Krystyna Szkutnicka, Lidia Szwedo, Ma\u0142gorzata Alicja \u015apiewak, Monika \u015awi\u0105der-Dr\u0119ga, Barbara Tutro, Ma\u0142gorzata Walecka, Andrzej Walecki, Julia Wanatowicz, Krystyna Wiktor, Miros\u0142aw Wiktor, Ma\u0142gorzata Wi\u015bniewska, Zofia Woli\u0144ska, ks. Pawe\u0142 Wrzos, Bo\u017cena Wydro, Janina Zagraba, Krystyna Zawadzka, Rita Zieli\u0144ska, Iwona Ziobro, Anna Zi\u00f3\u0142kowska, Lucyna \u017belasko, Jerzy \u017burkowski, Hanna \u017bywiecka-Ryniewicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Od roku szkolnego 2006\/2007 w bibliotece szkolnej czynne jest Internetowe Centrum Informacji Multimedialnej (ICIM). W latach 2007-2013 wprowadzono dodatkowo kszta\u0142cenie w zawodach: technik us\u0142ug kosmetycznych, opiekun medyczny, technik sterylizacji medycznej, opiekun osoby starszej i asystent osoby.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownicy kszta\u0142cenia praktycznego:<\/strong>\u00a0Bogus\u0142awa Just, Jolanta Liniewicz.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nauczyciele (2012\/2013):<\/strong>\u00a0Anna Adamczyk, Olga Bernat, Danuta B\u0142ach, Ewa Brajerska, Ewa Czaba\u0144ska, Krystyna Czja, Zdzis\u0142aw Czajka, Anna Dudek, Bronis\u0142awa Dybska, Irena Ficak, Janusz Galica, Anita Garwacka, Marta Gromny, Grzegorz Gudz, Robert Janocha, Andrzej Just, Bogus\u0142awa Just, Maciej Kapinos, Anna Kisiel, Katarzyna Kisiel, Ewa Kotlarz-Buchwald, Anita Krempa, Bo\u017cena Labak, Gra\u017cyna Lasota, Ma\u0142gorzata Leyko, Jolanta Liniewicz, Anna \u0141opata, El\u017cbieta Makuch, Ewa Ma\u0142ek, Iwona Mucha, Magdalena Oczak, Czes\u0142awa Ortyl, Iwona Panczyk, Henryka Paszko, Pawe\u0142 Pelc, Izabela Piestrzy\u0144ska, Jolanta Stark, El\u017cbieta Szelest, Marta Szklarska-\u015awiatek, Bo\u017cena Wydro. Ponadto w roku szkolnym 2013\/2014 przyby\u0142y: Bo\u017cena Bienias, Bo\u017cena Ciejka, Bogumi\u0142a Nowak i Bogus\u0142awa Wronka, a w roku szkolnym 2014\/2015 \u2013 Marta Kisiel, Anna Kozio\u0142 i Ma\u0142gorzata Mrozek.\u00a0<\/p>\r\n

MEESNER ZBIGNIEW STEFAN,<\/b> urodzony 13 III 1929 r. w Stryju (w\u00f3wczas Polska, p\u00f3\u017aniej USRR i Ukraina), syn Henryka i Bronis\u0142awy. Po II wojnie \u015bwiatowej i zmianie wschodnich granic Polski Messnerowie zostali przesiedleni do Mielca, gdzie zapami\u0119tano ich jako dobrych s\u0105siad\u00f3w. Po pewnym czasie przeprowadzili si\u0119 do Gliwic. Zbigniew ucz\u0119szcza\u0142 do tamtejszych szk\u00f3\u0142. Studia w Wy\u017cszej Szkole Ekonomicznej w Katowicach uko\u0144czy\u0142 w 1953 r. Na tej uczelni uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce studia doktoranckie i w 1961 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora na podstawie rozprawy: Rachunek koszt\u00f3w produkcji wydzia\u0142\u00f3w wielkich piec\u00f3w i kierunki jego rozwoju w polskim hutnictwie \u017celaza<\/i>. Pracowa\u0142 jako wyk\u0142adowca na rodzimej uczelni – WSE w Katowicach, a w 1968 r. zosta\u0142 jej prorektorem. W 1969 r. habilitowa\u0142 si\u0119 na podstawie rozprawy pt. Rachunek koszt\u00f3w jako instrument zarz\u0105dzania przedsi\u0119biorstwem przemys\u0142owym<\/i>. Od 1975 r. do 1982 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 rektora WSE w Katowicach. W 1977 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora zwyczajnego. Od 1954 r. nale\u017ca\u0142 do PZPR. W latach 1963-1968 by\u0142 prezesem klubu pi\u0142ki no\u017cnej Piast Gliwice. W czasie pog\u0142\u0119biania si\u0119 kryzysu gospodarczego i polityczno-spo\u0142ecznego w 1980 r. zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej w Katowicach, a w 1981 r. dodatkowo na I sekretarza Komitetu Wojew\u00f3dzkiego PZPR w Katowicach i do centralnych w\u0142adz partyjnych. W 1983 r. powierzono mu funkcj\u0119 wiceprezesa Rady Ministr\u00f3w, a w 1985 r. \u2013 prezesa Rady Ministr\u00f3w. Po nieskutecznych pr\u00f3bach poprawienia sytuacji gospodarczej i nasilaj\u0105cych si\u0119 strajkach \u2013 w 1988 r. z\u0142o\u017cy\u0142 dymisj\u0119 z funkcji premiera. Zosta\u0142 wybrany na pos\u0142a do Sejmu PRL w skr\u00f3conej kadencji 1988-1989 i w tym samym czasie by\u0142 cz\u0142onkiem Rady Pa\u0144stwa. Od 1989 r. powr\u00f3ci\u0142 do dzia\u0142alno\u015bci naukowej. Napisa\u0142 szereg ksi\u0105\u017cek i artyku\u0142\u00f3w na tematy ekonomiczne, m.in. Teoretyczne podstawy rachunkowo\u015bci <\/i>(Warszawa 1994). Pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje, m.in. prezesa Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Stowarzyszenia Ksi\u0119gowych, przewodnicz\u0105cego Komisji Egzaminacyjnej Krajowej Izby Bieg\u0142ych Rewident\u00f3w oraz reprezentowa\u0142 Skarb Pa\u0144stwa w radzie nadzorczej Banku Gospodarki \u017bywno\u015bciowej. Uhonorowany tytu\u0142ami doktora honoris causa Uniwersytetu Marcina Lutra\u00a0 w Halle i Wittenberdze (NRD) oraz licznymi odznaczeniami polskimi, m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzy\u017cem Komandorskim z Gwiazd\u0105 OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Medalem za D\u0142ugoletnie Po\u017cycie Ma\u0142\u017ce\u0144skie, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, wieloma odznaczeniami resortowymi i kilkoma zagranicznymi oraz nagrodami resortowymi. Zmar\u0142 10 I 2014 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu w Konstancinie-Jeziornie \u2013 osiedlu Skolim\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MEGA (MIELECKI MAGAZYN GOSPODARCZY \u201eMEGA\u201d)<\/strong>\u00a0\u2013 miesi\u0119cznik wydawany od listopada 1995 r. przez Wydawnictwo \u201eSKORPIO\u201d w Mielcu. Inspiratorem, w\u0142a\u015bcicielem i redaktorem naczelnym by\u0142 Janusz Czajowski. Dominuj\u0105c\u0105 tematyk\u0105 pisma by\u0142y problemy gospodarcze Mielca i jego regionu. Z redakcj\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowali m.in. Edward Guziakiewicz, Mieczys\u0142aw Przebieglec i Jerzy Jarosz. Istotn\u0105 nowo\u015bci\u0105 w tym okresie w Mielcu by\u0142o wprowadzenie kolorowych stron \u2013 pierwszej i ostatniej. Pismo kolportowano na terenie Polski po\u0142udniowo-wschodniej.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MEGARON (FIRMA HANDLOWO-US\u0141UGOWA MEGARON)<\/strong>, mielecka prywatna firma dzia\u0142aj\u0105ca w bran\u017cy budowlanej. Powsta\u0142a w 2003 r. Ma siedzib\u0119 przy ul. Targowej. Jej w\u0142a\u015bcicielem jest Tomasz Kornak. Specjalizuje si\u0119 w budowaniu obiekt\u00f3w u\u017cyteczno\u015bci publicznej. Wa\u017cniejsze realizacje to obiekty dla mieleckich firm: Elrob, Eurotech, Gardner, Retech, Waldrex i Wamat, \u201eKarczma Polska\u201d przy ul. Partyzant\u00f3w, budynek wielorodzinny przy ul. H. Sienkiewicza, obiekty szkolne (\u201eOrliki\u201d w Mielcu i Tuszymie, sala gimnastyczna w Dobryninie) i centrum biznesowe \u201eSkarabeusz\u201d w Mielcu przy ul. Kazimierza Jagiello\u0144czyka. W 2012 r. zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona tytu\u0142em \u201eGazela Sukcesu\u201d w rankingu dziennika Puls Biznesu i wywiadowni gospodarczej Coface Poland.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MEGATIK<\/strong>, Mielecki Magazyn Promocyjny wydawany od 1996 r. przez Wydawnictwo \u201eSKORPIO\u201d w Mielcu. Inspiratorem, w\u0142a\u015bcicielem i redaktorem naczelnym by\u0142 Janusz Czajowski, a zast\u0119pc\u0105 redaktora naczelnego \u2013 Dariusz Frask. Ponadto do zespo\u0142u redakcyjnego nale\u017celi m.in. Edward Guziakiewicz, Janusz Halisz, Jerzy Jarosz, Piotr Miodunka i Edward Pi\u0142at. Pismo porusza\u0142o g\u0142\u00f3wnie tematyk\u0119 spo\u0142eczno\u2013kulturaln\u0105, historyczn\u0105, gospodarcz\u0105 i sportow\u0105 oraz posiada\u0142o dzia\u0142 rozrywki. Jego atutem by\u0142y kolorowe strony \u2013 pierwsza i ostatnia. Pismo \u2013 podobnie jak \u201eMEG\u0118\u201d \u2013 kolportowano na terenie Polski po\u0142udniowo-wschodniej. Adres redakcji: Aleja Niepodleg\u0142o\u015bci 14.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MEJZA JAN<\/strong>, urodzony 13 VII 1926 r. w O\u015bwi\u0119cimiu, syn Jana i Anny z domu Micha\u0142ek. Nauk\u0119 w gimnazjum w O\u015bwi\u0119cimiu przerwa\u0142a wojna. Pod koniec lat 30. nale\u017ca\u0142 do szkolnej organizacji \u201eZwi\u0105zek Orl\u0105t Polskich\u201d, odby\u0142 te\u017c przeszkolenie w \u201eStrzelcu\u201d. W czasie okupacji nale\u017ca\u0142 do ruchu oporu (ZWZ\u2013AK). W 1943 r. z\u0142o\u017cy\u0142 przysi\u0119g\u0119 przed por. Tadeuszem Z\u0105bczykiem (ps. \u201eZapolsza\u201d) w Krakowie. Przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eJanusz\u201d. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 \u0142\u0105cznika, a w 1944 r. uczestniczy\u0142 w akcjach sabota\u017cowych, m.in. wykolejeniu poci\u0105gu niemieckiego w Dworach ko\u0142o O\u015bwi\u0119cimia. W czasie potyczki w pa\u017adzierniku 1944 r. w okolicach Krakowa zosta\u0142 ranny. W 1947 r. uko\u0144czy\u0142 Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce im. St. Konarskiego w O\u015bwi\u0119cimiu i zda\u0142 matur\u0119. W latach 1949\u20131953 studiowa\u0142 w Wy\u017cszej Szkole Muzycznej we Wroc\u0142awiu. Uko\u0144czy\u0142 kurs dyrygentury i aran\u017cacji w WSM w Poznaniu. W 1952 r. za\u0142o\u017cy\u0142 i do 1954 r. prowadzi\u0142 orkiestr\u0119 salonow\u0105 (24 muzyk\u00f3w) w ramach instytucji artystycznej \u201eArtos\u201d we Wroc\u0142awiu. W 1954 r. zosta\u0142 zatrudniony w Zak\u0142adowym Domu Kultury WSK w Mielcu i na bazie istniej\u0105cych zespo\u0142\u00f3w artystycznych (ch\u00f3r, grupa baletowa) za\u0142o\u017cy\u0142 Zesp\u00f3\u0142 Pie\u015bni i Ta\u0144ca Ziemi Rzeszowskiej \u201eRzeszowiacy\u201d. Z zespo\u0142em tym wyst\u0119powa\u0142 z widowiskami tematycznymi (m.in. moniuszkowskim). W 1956 r. odszed\u0142 z ZDK i za\u0142o\u017cy\u0142 Spo\u0142eczne Ognisko Muzyczne w Mielcu. W 1957 r. zosta\u0142 ponownie zaanga\u017cowany do prowadzenia ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d i odt\u0105d do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1990 r. by\u0142 jego kierownikiem artystycznym i pierwszym dyrygentem. Wtedy te\u017c przyj\u0119\u0142o si\u0119 w mieleckim \u015brodowisku jego imi\u0119 Janusz, b\u0119d\u0105ce pseudonimem w czasach okupacji hitlerowskiej. Nieprzeci\u0119tnymi umiej\u0119tno\u015bciami organizacyjnymi i artystycznymi w znacz\u0105cym zakresie przyczyni\u0142 si\u0119 do osi\u0105gni\u0119cia i utrzymywania wysokiego poziomu artystycznego zespo\u0142u. Skomponowa\u0142 i opracowa\u0142 szereg utwor\u00f3w, kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 stanowi\u0142a klasyk\u0119 repertuaru \u201eRzeszowiak\u00f3w\u201d. Kompozycje to: Polonez uroczysty, Skoro dzi\u015b razem jeste\u015bmy (polonez), W podwawelskim grodzie (krakowiak), Pie\u015b\u0144 o Ojczy\u017anie (do s\u0142\u00f3w K. I. Ga\u0142czy\u0144skiego), Podniebne skrzyd\u0142a (do s\u0142\u00f3w K. Biega\u0144skiego), Kujawiak z oberkiem, Na moim polu i Furmanku, furmanku<\/em>. Opracowania muzyczne:\u00a0Suita ta\u0144c\u00f3w lubelskich, Suita ta\u0144c\u00f3w kurpiowskich, Suita ta\u0144c\u00f3w wielkopolskich, Polki rzeszowskie, Wi\u0105zanka polonez\u00f3w staropolskich i Powitanie oraz ta\u0144ce i pie\u015bni, m.in.: Nie chod\u017a ko\u0142o r\u00f3\u017cy, Szumia\u0142a leszczyna,<\/em>\u00a0a tak\u017ce aran\u017cacja muzyki do wodewilu\u00a0Kr\u00f3lowa Przedmie\u015bcia.<\/em> Cz\u0142onek ZAIKS-u i ZAKR-u. Za ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142alno\u015bci artystycznej otrzyma\u0142 indywidualn\u0105 Nagrod\u0119 II stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1977) i zespo\u0142ow\u0105 (z kierownictwem ZDK) II stopnia MKiS (1971). Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 zosta\u0142 wybrany na wiceprzewodnicz\u0105cego mieleckiego oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w RP i By\u0142ych Wi\u0119\u017ani\u00f3w Politycznych oraz wiceprzewodnicz\u0105cego oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Inwalid\u00f3w Wojennych, a w 2001 r. \u2013 na przewodnicz\u0105cego oddzia\u0142u ZIW w Mielcu. By\u0142 inspiratorem nadania parkowi przy ul. S. S\u0119kowskiego patronatu \u201eInwalid\u00f3w Wojennych RP\u201d i upami\u0119tnienia tego wydarzenia obeliskiem w 2004 r. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Krzy\u017cem Partyzanckim, Krzy\u017cem Armii Krajowej, Medalem 30\u2013lecia i 40\u2013lecia Polski Ludowej, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 ZIW RP, Odznak\u0105 Honorow\u0105 Towarzystwa Polonia, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZZ Metalowc\u00f3w i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Honorow\u0105 PZChiO oraz w 1983 r. wpisem do Ksi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca. Zmar\u0142 6 V 2016 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi. W 2017 r. ZPiT „Rzeszowiacy” przyj\u0105\u0142 imi\u0119 Janusza Mejzy.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MELEX<\/strong>, pojazd elektryczny zaprojektowany w Zak\u0142adzie Do\u015bwiadczalnym Mielec w 1970 r. Tak\u017ce w ZD wykonano pierwsz\u0105 parti\u0119 10 egzemplarzy, kt\u00f3r\u0105 wys\u0142ano do USA do oceny i akceptacji przedstawionej wersji. Po pozytywnej ocenie – wytwarzany od 1971 r. przez Wytw\u00f3rni\u0119 Sprz\u0119tu Komunikacyjnego PZL \u2013 Mielec. Jego podstawowym atutem jest poruszanie si\u0119 po r\u00f3\u017cnego rodzaju terenach w ca\u0142kowitej zgodzie z wymogami ochrony \u015brodowiska naturalnego (brak spalin i ha\u0142asu). Pocz\u0105tkowo jego zastosowanie ogranicza\u0142o si\u0119 do obs\u0142ugiwania p\u00f3l golfowych, g\u0142\u00f3wnie w Ameryce P\u00f3\u0142nocnej. Du\u017ce powodzenie pojazdu sprawi\u0142o, \u017ce jeszcze w tym samym roku Biuro Konstrukcyjne Pojazd\u00f3w w O\u015brodku Badawczo\u2013Rozwojowym przygotowa\u0142o inne wersje, m.in. transportow\u0105 i pasa\u017cersk\u0105, a w nast\u0119pnych latach opracowywano i wprowadzano do produkcji kolejne wersje z bardzo r\u00f3\u017cnym przeznaczeniem. Mieleckie pojazdy pojawi\u0142y si\u0119 na stadionach, miejskich trasach turystycznych, terenach zielonych (parki przy pa\u0142acach), lotniskach i cmentarzach. W latach 70. produkcja eksportowa przekroczy\u0142a 10 tysi\u0119cy sztuk rocznie do ponad 30 kraj\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie, a w nast\u0119pnych latach utrzymywano si\u0119 na rynkach ca\u0142ego niemal \u015bwiata, m.in. w Argentynie, Australii, Austrii, Francji, Malezji, Niemczech, RPA, Szwecji, USA, W\u0119grzech, Wielkiej Brytanii i W\u0142oszech. W rezultacie restrukturyzacji WSK \u201ePZL-Mielec\u201d produkcj\u0105 pojazd\u00f3w elektrycznych zaj\u0119\u0142a si\u0119 powsta\u0142a 1 IV 1993 r. Sp\u00f3\u0142ka z o.o. \u201eMelex\u201d. Na pocz\u0105tku XXI w. \u201emelexy\u201d \u2013 opr\u00f3cz tradycyjnego w\u00f3zka golfowego \u2013 produkowane s\u0105 w nast\u0119puj\u0105cych wersjach: 243 \u2013 pasa\u017cerska dla 4 os\u00f3b, 245 \u2013 baga\u017cowa z metalow\u0105 skrzyni\u0105, 246 \u2013 baga\u017cowa z drewnian\u0105 skrzyni\u0105, 663 \u2013 pasa\u017cerska dla 6 os\u00f3b, 666 \u2013 osobowo \u2013 towarowa dla 4 os\u00f3b i 150 kg baga\u017cu, 667 \u2013 towarowa dla \u0142adunk\u00f3w do 400 kg i pogrzebowa (karawan na specjalne zam\u00f3wienie) oraz \u201eMini-T\u201d \u2013 luksusowy pojazd retro. Niekt\u00f3re dane techniczne: d\u0142ugo\u015b\u0107 (w mm) \u2013 2360-3540, szeroko\u015b\u0107 \u2013 1190-1290, waga (z akumulatorami) \u2013 420 kg, pr\u0119dko\u015b\u0107 \u2013 do 24 km\/h do przodu i 15 km\/h do ty\u0142u, zasi\u0119g na pojedynczym za\u0142adowaniu akumulator\u00f3w \u2013 65 km.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MELEX SP\u00d3\u0141KA Z O.O.<\/strong>, firma utworzona 1 IV 1993 r. w ramach restrukturyzacji Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201ePZL-Mielec\u201d. Jako sukcesorka WSK w zakresie produkcji pojazd\u00f3w elektrycznych przyj\u0119\u0142a dotychczasowe do\u015bwiadczenia oraz kontakty krajowe i mi\u0119dzynarodowe. Jej siedzib\u0105 jest hala H-106, usytuowana w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci SSE. Adres: ul. Wojska Polskiego 3. (Szerzej o produkcji przy ha\u015ble \u201eMelex\u201d.) W 2003 r. k\u0142opoty finansowe, kt\u00f3re ju\u017c wcze\u015bniej wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142y, nasili\u0142y si\u0119 i Zarz\u0105d Sp\u00f3\u0142ki zosta\u0142 zmuszony do z\u0142o\u017cenia w s\u0105dzie wniosku o upad\u0142o\u015b\u0107 (24 XII 2003 r.). Og\u0142oszenie upad\u0142o\u015bci nast\u0105pi\u0142o 6 II 2004 r. Poszukiwania nabywc\u00f3w sp\u00f3\u0142ki zako\u0144czy\u0142y si\u0119 powodzeniem. 31 VIII 2004 r. jej nowym w\u0142a\u015bcicielem zosta\u0142 Andrzej Tyszkiewicz, a firma otrzyma\u0142a nazw\u0119: MELEX A&D TYSZKIEWICZ sp. j. Od tego czasu sytuacja firmy zdecydowanie si\u0119 poprawi\u0142a. W 2005 r. pozyskano nowe rynki zbytu i zam\u00f3wienia, m.in. warszawska policja zakupi\u0142a specjalne pojazdy dla cel\u00f3w patrolowych. Pracowano te\u017c nad kolejnymi nowo\u015bciami. W styczniu 2006 r. uzyskano certyfikat zarz\u0105dzania jako\u015bci\u0105 i zarz\u0105dzania \u015brodowiskiem. Aktualnie posiadane certyfikaty: ISO 9001, ISO 14001 i PN 18001. W 2006 r. zatrudniano ponad 100 pracownik\u00f3w. Systematycznie unowocze\u015bniano wyposa\u017cenie pojazd\u00f3w i wprowadzano nowe wersje, m.in. pasa\u017cerskie, baga\u017cowe, ambulanse i karawany, a tak\u017ce wyprodukowano nowy typ \u2013 N.CAR. Rozwijano sie\u0107 plac\u00f3wek handlowych, m.in. w 2007 r. zorganizowano I Mi\u0119dzynarodowe Spotkanie Dealer\u00f3w Melex Mielec\/Przec\u0142aw. W 2011 r. w zamku Tyszkiewicz\u00f3w w Przec\u0142awiu odby\u0142y si\u0119 \u00a0uroczysto\u015bci 40-lecia funkcjonowanie firmy \u201eMelex\u201d. W czasie Targ\u00f3w Smert Mobility Expo w Gda\u0144sku (11-13 IX 2014 r.) zaprezentowano prototyp nowej linii pojazd\u00f3w elektrycznych. W 2017 r. Firma „Melex” zosta\u0142a uhonorowana przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Andrzeja Dud\u0119 Nagrod\u0105 Gospodarcz\u0105 w kategorii Mi\u0119dzynarodowy Sukces. Tak\u017ce w 2017 r. zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona Diamentem Forbesa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MELNOX SP\u00d3\u0141KA Z O.O.<\/strong>, firma utworzona przez austriackich przedsi\u0119biorc\u00f3w, reprezentowanych przez grup\u0119 kapita\u0142ow\u0105 KRONOTEC AG, maj\u0105c\u0105 siedzib\u0119 w Lichtensteinie. Nale\u017cy nadal w 100 % do kapita\u0142u zagranicznego. Zezwolenie na prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci na terenie SSE EURO-PARK MIELEC otrzyma\u0142a 20 VIII 1996 r., a dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105 rozpocz\u0119\u0142a w marcu 1997 r. G\u0142\u00f3wnym zadaniem firmy jest produkcja materia\u0142\u00f3w wyposa\u017cenia mieszka\u0144, wykonywanych z p\u0142yt drewnopochodnych. Jej g\u0142\u00f3wnymi produktami s\u0105: panele \u015bcienne, materia\u0142y pod\u0142ogowe, postforming i parapety okienne oraz blaty robocze. R\u00f3wnolegle do dynamicznie rozwijaj\u0105cej si\u0119 produkcji zadbano o rozw\u00f3j obiekt\u00f3w, tote\u017c ich pot\u0119\u017cne sylwetki dominuj\u0105 na terenie SSE, cho\u0107 znajduj\u0105 si\u0119 w peryferyjnie po\u0142o\u017conej jej p\u00f3\u0142nocno-wschodniej cz\u0119\u015bci. Poza dzia\u0142alno\u015bci\u0105 produkcyjn\u0105 i inwestycyjn\u0105 \u2013 \u201eMelnox\u201d by\u0142 i pozostaje nadal jedn\u0105 z najbardziej zaanga\u017cowanych spo\u0142ecznie firm w Mielcu. M. in. przez kilka lat sponsorowa\u0142 I-ligowy zesp\u00f3\u0142 siatkarek KPS Mielec, przyczyniaj\u0105c si\u0119 do zdobycia przeze\u0144 tytu\u0142u wicemistrza Polski w 2000 r. i utrzymywania si\u0119 przez kilka lat w czo\u0142\u00f3wce krajowej. Wspiera tak\u017ce wiele innych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 sportowych, o\u015bwiatowych i kulturalnych. W sierpniu 2005 r., w zwi\u0105zku z unifikacj\u0105 w ramach Grupy Kronospan, zmieniono nazw\u0119 na KRONOSPAN MIELEC. W 2005 r. firma zatrudnia\u0142a oko\u0142o 440 os\u00f3b i osi\u0105gn\u0119\u0142a przych\u00f3d netto 926,5 mln z\u0142 \u2013 najwy\u017cszy spo\u015br\u00f3d firm przemys\u0142owych w Mielcu. Jest jedn\u0105 z najwi\u0119kszych i najnowocze\u015bniejszych firm produkuj\u0105cych materia\u0142y drewnopochodne.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MEMORIA\u0141 IM. WAC\u0141AWA G\u0104SSOWSKIEGO<\/strong>, coroczne zawody lekkoatletyczne organizowane przez Stal Mielec (od 1997 r. \u2013 LKS Mielec) dla uczczenia pami\u0119ci tragicznie zmar\u0142ego 7 VII 1959 r. Wac\u0142awa G\u0105ssowskiego \u2013 wybitnego zawodnika i trenera lekkoatletycznego. I Memoria\u0142 odby\u0142 si\u0119 ju\u017c w 1959 r., a jego g\u0142\u00f3wnymi aktorami byli: Edmund Pi\u0105tkowski \u2013 rekordzista \u015bwiata w rzucie dyskiem i Zbigniew Orywa\u0142 \u2013 \u015bredniodystansowiec, mi\u0119dzynarodowy mistrz USA. W kolejnych latach go\u015bcili m.in.: Janusz Sid\u0142o \u2013 rekordzista \u015bwiata w rzucie oszczepem, Alfred Sosg\u00f3rnik (ustanowi\u0142 w Mielcu rekord Polski w pchni\u0119ciu kul\u0105) i Stanis\u0142awa Walasiewicz\u00f3wna \u2013 mistrzyni olimpijska z 1932 r. Kilkakrotnie zawody mia\u0142y obsad\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105. Tradycyjnie g\u0142\u00f3wnymi konkurencjami memoria\u0142owymi by\u0142y biegi na 400 m, 800 m i 1500 m, bowiem W. G\u0105ssowski specjalizowa\u0142 si\u0119 w rywalizacji na tych dystansach. XXIX Memoria\u0142 (1 IX 1988 r.) przeprowadzono po raz pierwszy na sztucznej bie\u017cni torpolowej i przy \u015bwietle elektrycznym. W czasie tych zawod\u00f3w Kazimiera Mr\u00f3z-Mosio (T\u0119cza Mielec) ustanowi\u0142a nowy rekord Polski w chodzie na 5 km \u2013 23:13,87. Do 2004 r. zorganizowano 45 zawod\u00f3w memoria\u0142owych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

WAC\u0141AW G\u0104SSOWSKI, ur. 1 IX 1917 r. \u2013 zm. 7 VII 1959 r. Regularne treningi sportowe rozpocz\u0105\u0142 w szkole \u015bredniej w Radzyniu i kontynuowa\u0142 je w czasie nauki w Lotniczej Szkole Podchor\u0105\u017cych w D\u0119blinie. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w biegach \u015brednich. Rosn\u0105c\u0105 klas\u0119 sportow\u0105 potwierdzi\u0142 w 1938 r. rekordem \u017cyciowym w biegu na 800 m \u2013 1:52.6. W tym roku reprezentowa\u0142 Polsk\u0119 na Mistrzostwach Europy, odpadaj\u0105c w eliminacjach na 800 m. W kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. uczestniczy\u0142 jako pilot obserwator, a dalsze lata wojenne prze\u017cy\u0142 w obozie jenieckim. Po wojnie studiowa\u0142 wychowanie fizyczne w Louvain (Belgia), a nast\u0119pnie trenowa\u0142 siatkarsk\u0105 reprezentacj\u0119 Belgii. W 1947 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski i zosta\u0142 zaanga\u017cowany jako trener w Organizacji Przygotowa\u0144 Olimpijskich. Na pocz\u0105tku lat 50. piastowa\u0142 funkcj\u0119 wiceprezesa PZLA. Wychowa\u0142 du\u017c\u0105 grup\u0119 trener\u00f3w, tworz\u0105cych p\u00f3\u017aniej czo\u0142\u00f3wk\u0119 krajow\u0105. Przez pewien czas by\u0142 tak\u017ce pa\u0144stwowym trenerem lekkoatletycznym w Belgii. Zgin\u0105\u0142 tragicznie w Belgradzie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MEMORIA\u0141 IM. GENERA\u0141A W\u0141ADYS\u0141AWA SIKORSKIEGO<\/strong>, coroczne zawody lekkoatletyczne organizowane od 1981 r. corocznie pod koniec maja w Mielcu przez LKS T\u0119cza Mielec (p\u00f3\u017aniej Sok\u00f3\u0142 \u2013 T\u0119cza i OTG Sok\u00f3\u0142) dla uczczenia pami\u0119ci urodzonego na ziemi mieleckiej W. Sikorskiego. Trasa chod\u00f3w biegnie na terenach Starego Mielca, najcz\u0119\u015bciej ulicami: F. \u017bwirki i S. Wigury, S. S\u0119kowskiego, Sandomiersk\u0105, S. Staszica, J. Kili\u0144skiego i Warszawsk\u0105. Konkurencjami memoria\u0142owymi s\u0105 chody sportowe na dystansach 10 km kobiet i 20 km m\u0119\u017cczyzn, a towarzysz\u0105 im rywalizacje na innych dystansach chodu sportowego, z regu\u0142y dla juniorek i junior\u00f3w oraz biegi. W konkurencjach g\u0142\u00f3wnych startowa\u0142a dot\u0105d niemal ca\u0142a czo\u0142\u00f3wka krajowa, gdy\u017c mieleckie zawody wchodzi\u0142y w cykl rywalizacji o Grand Prix Polski w chodzie sportowym. W latach 90. obok Memoria\u0142u pojawi\u0142a si\u0119 inna impreza \u2013 biegi masowe dla m\u0142odzie\u017cy, organizowane najcz\u0119\u015bciej w Tuszowie Narodowym \u2013 miejscu urodzin W\u0142adys\u0142awa Sikorskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W\u0141ADYS\u0141AW EUGENIUSZ SIKORSKI (1881-1943), urodzony w Tuszowie Narodowym, in\u017cynier budownictwa wodnego, genera\u0142, m\u0105\u017c stanu. W czasie II wojny \u015bwiatowej \u2013 premier i minister spraw wojskowych rz\u0105du emigracyjnego, a nast\u0119pnie naczelny w\u00f3dz i generalny inspektor si\u0142 zbrojnych. Zgin\u0105\u0142 w katastrofie lotniczej nad Gibraltarem.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MERAK JULIUSZ<\/strong>, urodzony 19 XI 1895 r. w Brzesku ko\u0142o Tarnowa, syn Micha\u0142a i Mieczys\u0142awy z Kalinowskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Bochni i w latach 1907-1912 do c.k. Pa\u0144stwowego Gimnazjum w Mielcu. W 1907 r. zorganizowa\u0142 uczniowsk\u0105 grup\u0119 samokszta\u0142ceniow\u0105, nazywan\u0105 \u201eKo\u0142em Meraka\u201d. Uczestniczy\u0142 te\u017c w dzia\u0142alno\u015bci tajnych organizacji niepodleg\u0142o\u015bciowych. Matur\u0119 zda\u0142 (z odznaczeniem) w Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 prawo na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. Nale\u017ca\u0142 do organizacji paramilitarnej Dru\u017cyny Strzeleckie. 16 VIII 1914 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do tworzonych przez J. Pi\u0142sudskiego Legion\u00f3w i jako szeregowiec zosta\u0142 skierowany do 1 kompanii I batalionu 2 pu\u0142ku piechoty. Bra\u0142 udzia\u0142 w walkach na terenach Karpat i na W\u0119grzech w pa\u017adzierniku 1914 r. (bitwa pod Marmaros-Sziget, potyczki pod Kracsfalu, Bocsko i Vissovolgy). Uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podchor\u0105\u017cych Legion\u00f3w Polskich w Marmaros-Sziget i jako dow\u00f3dca kompanii walczy\u0142 pod Ko\u0142odi\u0105, Kostiuchn\u00f3wk\u0105, Jab\u0142onk\u0105 i Kuklami (21\u201324 X 1915 r.). Wykaza\u0142 si\u0119 m\u0119stwem i zdolno\u015bciami dow\u00f3dczymi, za co otrzyma\u0142 austriackie odznaczenia bojowe. W walkach pod Kopnem (25 X 1915 r.) zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny. Po zaleczeniu ran w Krakowie otrzyma\u0142 awans do stopnia podporucznika i powr\u00f3ci\u0142 na front. W listopadzie 1915 r. walczy\u0142 na Wo\u0142yniu, m.in. w bitwach pod Optow\u0105 i Kostiuchn\u00f3wk\u0105 oraz nad Styrem i Stochodem. 29 IX 1916 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia porucznika. W nast\u0119pstwie \u201ekryzysu przysi\u0119gowego\u201d z\u0142o\u017cy\u0142 dymisj\u0119 i zosta\u0142 zwolniony z Legion\u00f3w, a nast\u0119pnie przeniesiony do Krakowa i urlopowany. Zg\u0142osi\u0142 akces do POW i obj\u0105\u0142 komendantur\u0119 obwodu Bochnia\u2013Brzesko. 1 XI 1918 r. wst\u0105pi\u0142 w szeregi tworz\u0105cego si\u0119 Wojska Polskiego i zorganizowa\u0142 batalion w J\u0119drzejowie. Ju\u017c w randze kapitana walczy\u0142 na froncie ukrai\u0144skim (War\u0119\u017c, Sokal, Krystynopol, Kamionka Strumi\u0142owa). Urlopowany z frontu w 1919 r. uko\u0144czy\u0142 studia prawnicze na UJ w Krakowie i zda\u0142 egzamin ko\u0144cowy na II Kursie Szko\u0142y Sztabu Generalnego. Mianowano go szefem Sztabu Dow\u00f3dztwa Okr\u0119gu Wilno, a po awansie do stopnia majora w lipcu 1920 r. powierzono mu funkcj\u0119 kwatermistrza Grupy Operacyjnej gen. W. Sikorskiego. W obronie Brze\u015bcia (2 VIII 1920 r.) wykaza\u0142 si\u0119 wielkim m\u0119stwem i opanowaniem, ale odni\u00f3s\u0142 ci\u0119\u017ckie rany i pomimo leczenia szpitalnego w Grudzi\u0105dzu i Poznaniu zmar\u0142 14 IX 1920 r. Pochowano go na cmentarzu garnizonowym w Poznaniu. Po\u015bmiertnie zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Virtuti Militari kl. V oraz awansem na stopie\u0144 podpu\u0142kownika.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eMERKURY\u201d REGIONALNY TYGODNIK REKLAMOWY<\/strong>, pismo reklamowe powsta\u0142e w 1991 r. i ukazuj\u0105ce si\u0119 w Mielcu w latach 90. Jego wydawc\u0105 by\u0142a mielecka firma \u201eEdytor\u201d, maj\u0105ca sw\u0105 siedzib\u0119 przy ul. Czarneckiego 1.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

METALLMAN (METALLMANN) JOACHIM<\/strong>, urodzony 24 VI 1889 r. w Krakowie, syn Menassego i Reginy z Friedner\u00f3w. W 1907 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum Klasyczne \u015aw. Anny w Krakowie i zda\u0142 matur\u0119, a nast\u0119pnie do 1914 r. studiowa\u0142 nauki przyrodnicze i filozofi\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. W 1912 r. uzyska\u0142 doktorat z filozofii. W latach 1915\u20131917 uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej jako \u017co\u0142nierz armii austriackiej. W \u00a0niewyja\u015bnionych okoliczno\u015bciach w 1917 r. zosta\u0142 zwolniony z wojska i podj\u0105\u0142 prac\u0119 nauczycielsk\u0105. Jako nauczyciel pracowa\u0142 m.in. w Gimnazjum Pa\u0144stwowym w Mielcu w latach 1918\u20131920. 19 II 1918 r. zda\u0142 egzamin nauczycielski z zakresu fizyki, chemii, mineralogii, zoologii i botaniki. By\u0142 tak\u017ce nauczycielem w IX Gimnazjum Pa\u0144stwowym w Krakowie. W latach 1928-1929 studiowa\u0142 w Wiedniu i Pary\u017cu. Bra\u0142 te\u017c udzia\u0142 w prywatnym konwersatorium filozoficznym prof. Leona Chwistka. Od 1930 r. wyk\u0142ada\u0142 nauki przyrodnicze w Pa\u0144stwowym Pedagogium w Krakowie. W 1933 r., po uzyskaniu habilitacji (wyk\u0142ad habilitacyjny na temat: Problemat struktury i jego dominuj\u0105ce stanowisko w nauce wsp\u00f3\u0142czesnej), otrzyma\u0142 docentur\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim, a w 1939 r. Rada Wydzia\u0142u Filozoficznego UJ wyst\u0105pi\u0142a z wnioskiem o mianowanie go profesorem tytularnym. Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c jako prelegent Uniwersytetu Ludowego im. A. Mickiewicza w Krakowie oraz cz\u0142onek Mi\u0119dzynarodowego Ko\u0142a Bioteoretyk\u00f3w w Lejdzie. Napisa\u0142 m. in.: Zasada ekonomii my\u015blenia, jej historia i krytyka (Warszawa 1914), Determinizm nauk przyrodniczych (Krak\u00f3w 1934), Der Kampf um die Autonomie des Lebens (Leiden 1939) i Wprowadzenie do zagadnie\u0144 filozoficznych (Krak\u00f3w 1939, cz. I). Publikowa\u0142 tak\u017ce w czasopismach naukowych: \u201eRuch Filozoficzny\u201d, \u201eKwartalnik Filozoficzny\u201d i \u201ePrzegl\u0105d Wsp\u00f3\u0142czesny\u201d oraz w zagranicznych periodykach naukowych. (\u0141\u0105cznie 34 artyku\u0142y i rozprawy.) O jego tw\u00f3rczo\u015bci pisali m.in.: Z. Zawirski, B. Gawecki, J. Szczepa\u0144ski i W\u0142. Krajewski, a polemizowa\u0142 z ni\u0105 St. I. Witkiewicz. Na pocz\u0105tku okupacji hitlerowskiej w Krakowie J. Metallman zosta\u0142 aresztowany wraz z innymi profesorami UJ (6 XI 1939 r.) i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Mauthausen. Pomimo wielu interwencji nie wypuszczono go i prawdopodobnie w 1942 r. zamordowano.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

METALOWC\u00d3W (ULICA)<\/strong>, jedna z najd\u0142u\u017cszych (1009 m) ulic wschodniej cz\u0119\u015bci miasta. Status ulicy i nazw\u0119 otrzyma\u0142a 28 III 1973 r. Rozgranicza osiedla Dziubk\u00f3w i W\u0142. Szafera. Biegnie od ulicy Wolno\u015bci do ulicy D\u0142ugiej. \u0141\u0105cz\u0105 si\u0119 z ni\u0105 ulice: Gajowa. E. Godlewskiego, T. Cha\u0142ubi\u0144skiego, Jasna, M. Raciborskiego i \u0141\u0105kowa. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119, chodniki po obu stronach i \u015bcie\u017ck\u0119 rowerow\u0105 po stronie wschodniej. Jej adres maj\u0105 liczne posesje prywatne z okaza\u0142ymi domami i zadbanymi ogr\u00f3dkami przydomowymi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nazwa ulicy upami\u0119tnia mieleckich metalowc\u00f3w \u2013 ludzi o nieprzeci\u0119tnych kwalifikacjach i umiej\u0119tno\u015bciach, kt\u00f3rych wytworami by\u0142y tysi\u0105ce samolot\u00f3w, pojazd\u00f3w i innych urz\u0105dze\u0144 zwi\u0105zanych z komunikacj\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

METALPOL S.C.<\/strong>, firma rodzinna funkcjonuj\u0105ca w Mielcu od lat 60. XX w. Pocz\u0105tkowo zajmowa\u0142a si\u0119 us\u0142ugami r\u00f3\u017cnego typu, m.in. mechanik\u0105 pojazdow\u0105, lakiernictwem i \u015blusarstwem. W latach 80. ukierunkowa\u0142a si\u0119 na produkcj\u0119 cz\u0119\u015bci metalowych, a nast\u0119pnie wyspecjalizowa\u0142a si\u0119 w produkcji spr\u0119\u017cyn r\u00f3\u017cnego typu i przeznaczenia, m.in. dla przemys\u0142u motoryzacyjnego, maszynowego i spo\u017cywczego. W listopadzie 2000 r. otrzyma\u0142a certyfikat jako\u015bci ISO 9002. Posiada odbiorc\u00f3w w kraju (hurtownie, sklepy, firmy produkcyjne) i poza jego granicami (Litwa, Ukraina). Adres: ul. Piaskowa 5. W 2008 r. przeniesiono siedzib\u0119 do nowego budynku przy al. E. Kwiatkowskiego 13. Firma posiada certyfikat ISO 9001.2008, potwierdzenie zgodno\u015bci systemu zarz\u0105dzania jako\u015bci\u0105 z norm\u0105 ISO TS 16949 oraz koncesj\u0119 na dostawy dla przemys\u0142u zbrojeniowego. Jest cz\u0142onkiem Institute of Spring Technology w Sheffield.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

METALWERK (METALWERK \u2013 MIROS\u0141AW MISIARZ)<\/strong>, firma specjalizuj\u0105ca si\u0119 w obr\u00f3bce mechanicznej metali. Powsta\u0142a w po\u0142owie lat 90. XX w. i od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci produkowa\u0142a dla polskich przedsi\u0119biorstw komunikacyjnych. W kolejnych latach firma rozwija\u0142a si\u0119. Wprowadzano nowoczesne technologie obr\u00f3bki metali oraz rozszerzano produkcj\u0119 i us\u0142ugi. Aktualna oferta to m.in. produkcja i regeneracja urz\u0105dze\u0144 dla przemys\u0142u (skrawarki, r\u0119baki, przepustnice, rolki i wa\u0142y, podajniki, urz\u0105dzenia do recyclingu, metaloplastyka, r\u00f3\u017cne cz\u0119\u015bci zamienne wed\u0142ug zam\u00f3wie\u0144) oraz us\u0142ugi, w tym remonty maszyn i urz\u0105dze\u0144. Jej siedziba znajduje si\u0119 w Mielcu przy ul. Wolno\u015bci 85.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eMEWA\u201d (PZL\u2013M20)<\/strong>, samolot dyspozycyjny produkowany w WSK \u201ePZL-Mielec\u201d od 1977 r. Og\u00f3\u0142em wyprodukowano 20 sztuk. Opracowano go w Mielcu, w kooperacji z Piper Aircraft Corporation, w czterech wersjach: standard, patrolowej (obserwacja terenu i rejestrowanie obrazu), sanitarnej i klubowej (dla biznesmen\u00f3w). Konstruktorami prowadz\u0105cymi byli: Piotr Biegocki, Krzysztof Piwek, Krzysztof Gawry\u015b, Mieczys\u0142aw Wojtkowski i Wies\u0142aw Tomecki. Podstawowe dane: rozpi\u0119to\u015b\u0107 \u2013 11,86 m, d\u0142ugo\u015b\u0107 \u2013 8,72 m, wysoko\u015b\u0107 \u2013 3,02 m, moc startowa \u2013 2 x 220 KM, masa startowa \u2013 2100 kg, masa u\u017cyteczna \u2013 750 kg, pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna \u2013 360 km\/h, pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa \u2013 306 km\/h, zasi\u0119g (z 45 min. rezerwy) \u2013 1 240 km, start (na H=15 m) \u2013 444 m, l\u0105dowanie (z H=15 m) \u2013 655 m, za\u0142oga \u2013 1 pilot, ilo\u015b\u0107 pasa\u017cer\u00f3w \u2013 5. Pierwszy lot odby\u0142 si\u0119 25 VII 1979 r., a pilotem by\u0142 Tadeusz Paku\u0142a. W 1993 r. \u201eMewa\u201d zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona Polskim God\u0142em Promocyjnym \u201eTeraz Polska\u201d w I edycji konkursu na najlepsze polskie produkty.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eMEWUSKA\u201d<\/strong>, uj\u0119cie wodoci\u0105gowe na rzece Wis\u0142oce dla zaspokojenia rosn\u0105cych potrzeb WSK i miasta na pocz\u0105tku lat 50. XX w. Jego projekt opracowa\u0142o Biuro Projekt\u00f3w Budownictwa Komunalnego w Krakowie, a wykonawc\u0105 by\u0142o krakowskie Zjednoczenie Rob\u00f3t In\u017cynieryjnych. Z powodu dynamicznego rozwoju Mielca budow\u0119 prowadzono w przy\u015bpieszonym tempie, pope\u0142niaj\u0105c \u2013 jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o \u2013 szereg uchybie\u0144. W tym czasie nast\u0105pi\u0142 wylew Wis\u0142oki i uj\u0119cie zosta\u0142o uszkodzone, m.in. zamuli\u0142y si\u0119 s\u0105czki uj\u0119ciowe. Budow\u0119 uj\u0119cia zako\u0144czono w 1953 r., ale pompownia okaza\u0142a si\u0119 niezdoln\u0105 do pe\u0142nej eksploatacji. Po wybudowaniu nowych wodoci\u0105g\u00f3w w 1954 r. pompownia \u201eMewuska\u201d (po usuni\u0119ciu awarii) zosta\u0142a w\u0142\u0105czona w uk\u0142ad sieci jako uj\u0119cie awaryjne.<\/p>\r\n

M\u0118DREK FRYDERYK<\/b>, urodzony 25 X 1930 r. w Stasi\u00f3wce, syn Ludwika\u00a0 i Heleny z domu M\u0119drek. Od 1951 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca i g\u0142\u00f3wnym organizatorem zak\u0142adowej gazety \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d. Jemu te\u017c powierzono funkcj\u0119 pierwszego redaktora naczelnego tej gazety i pe\u0142ni\u0142 j\u0105 w latach 1951-1952. P\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 w kilku wydzia\u0142ach produkcyjnych, ostatnio jako mistrz na Wydziale 53. Zosta\u0142 uhonorowany m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Zwi\u0105zku Zawodowego Metalowc\u00f3w. Zmar\u0142 22 VII 1981 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIALIK BARBARA ANTONINA (z domu MAGAS),<\/strong>\u00a0urodzona 23 XII 1938 r. we Lwowie, c\u00f3rka Jana i Augusty z domu Bujor. Absolwentka Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej II st. (sekcja fortepianu) w Katowicach i Wydzia\u0142u Wychowania Muzycznego Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Muzycznej w Katowicach w 1964 r. Pracowa\u0142a w Spo\u0142ecznym Ognisku Muzycznym w Gliwicach, a nast\u0119pnie w latach 70. w WSK PZL Mielec jako\u00a0 ch\u00f3rmistrz Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eRzeszowiacy\u201d i przyczyni\u0142a si\u0119 do utrzymania jego wysokiego poziomu artystycznego. Od 1 IX 1977 r. zosta\u0142a zatrudniona w Pa\u0144stwowej Szkole Muzycznej I st. w Mielcu (p\u00f3\u017aniej PSM I i II st.) jako nauczyciel fortepianu i przedmiot\u00f3w teoretycznych. Pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 kierownika Sekcji Fortepianu. Wielu jej uczni\u00f3w z powodzeniem kontynuowa\u0142o kszta\u0142cenie muzyczne w szko\u0142ach muzycznych wy\u017cszych stopni. Na emerytur\u0119 przesz\u0142a w z dniem 31 VIII 1992 r., ale jeszcze do 2002 r. pracowa\u0142a w mieleckiej szkole w niepe\u0142nym wymiarze godzin. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia PRL, Nagrod\u0105 II st. Ministra O\u015bwiaty i Wychowania oraz wieloma nagrodami lokalnymi. Zmar\u0142a 20 XI 2021 r. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIASTA PARTNERSKIE<\/strong>, idea bezpo\u015brednich i systematycznych kontakt\u00f3w miast i gmin powsta\u0142a po II wojnie \u015bwiatowej, kiedy narody europejskie pragn\u0119\u0142y pokoju i podj\u0119cia pr\u00f3b pogodzenia si\u0119. Wsp\u00f3\u0142praca Mielca z miastami w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach Europy rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w latach 70. kontaktami o charakterze incydentalnym (wymiana zespo\u0142\u00f3w artystycznych). Usankcjonowanie wsp\u00f3\u0142pracy umowami i porozumieniami nast\u0105pi\u0142o w latach 90., po zlikwidowaniu \u201e\u017celaznej kurtyny\u201d i przemianach ustrojowych. W toku realizacji um\u00f3w partnerzy stosuj\u0105 zasady r\u00f3wno\u015bci i wzajemno\u015bci \u015bwiadcze\u0144.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Miasta partnerskie Mielca:<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Douchy-les-Mines (Francja) \u2013 od 11 XI 1990 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Mukaczewo (Ukraina) \u2013 od I 1993 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Vila Nova de Poiares (Portugalia \u2013 od VI 2000 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*L\u00f6hne (Niemcy) \u2013 od 28 VIII 2002 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Tiszaf\u00f6ldvar (W\u0119gry) \u2013 11 VIII 2006 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Morlaix (Francja) oraz gminy Saint Thegonnec (Francja) i Saint-Martin-des-Champs (Francja) \u2013 29 V 2011 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIASTECZKO M\u0141ODEGO ROBOTNIKA<\/strong>, osiedle parterowych barak\u00f3w mieszkalnych i gospodarczych, zbudowane w latach 1949\u20131952 na terenach \u0142\u0105k cyranowskich przy wschodnim zboczu G\u00f3ry Cyranowskiej i ul. Cyranowskiej. Baraki o wymiarach oko\u0142o 38,5 m x 10,5 m wykonano z ceg\u0142y i pustak\u00f3w \u017cu\u017clobetonowych oraz przykryto stropodachem konstrukcji drewnianej. Zamontowano instalacje: elektryczn\u0105, gazow\u0105, wodno-kanalizacyjn\u0105 i centralnego ogrzewania. Og\u00f3\u0142em zbudowano 36 barak\u00f3w, z czego wi\u0119kszo\u015b\u0107 przeznaczono na cele mieszkalne. Od strony zachodniej MMR w 1952 r. wybudowano barak \u2013 kino \u201eT\u0119cza\u201d z sal\u0105 widowiskow\u0105 na oko\u0142o 240 miejsc. (Ze wzgl\u0119du na niskie ceny bilet\u00f3w cieszy\u0142o si\u0119 bardzo dobr\u0105 frekwencj\u0105.) W pierwszych latach mieszka\u0144cami osiedla byli – zgodnie z nazw\u0105 \u2013 m\u0142odzi pracownicy WSK Mielec, ale z czasem wielu z nich przenios\u0142o si\u0119 do mieszka\u0144 w blokach mieszkalnych. W kilkunastu barakach mie\u015bci\u0142y si\u0119 m.in. Powiatowa Stacja Sanitarno \u2013 Epidemiologiczna, sklepy, OHP, LOK \u2013 O\u015brodek Szkolenia Kierowc\u00f3w, Bar \u201ePopularny\u201d, \u015bwietlica \u201ePodg\u00f3rze\u201d, modelarnia i drukarnia. W 1971 i 1976 r. wybudowano 2 tzw. bloki rotacyjne. W 1974 r. do MMR przeniesiono Cygan\u00f3w (Rom\u00f3w), bowiem w zwi\u0105zku z planowan\u0105 budow\u0105 osiedla S. \u017beromskiego podj\u0119to decyzj\u0119 o rozbi\u00f3rce barak\u00f3w przy ul. S. \u017beromskiego, w kt\u00f3rych mieszkali Cyganie. Budowa alei Kwiatkowskiego (4 pasy ruchu) spowodowa\u0142a, \u017ce kino \u201eT\u0119cza\u201d musia\u0142o zako\u0144czy\u0107 dzia\u0142alno\u015b\u0107 31 XII 1986 r. na pocz\u0105tku 1987 r. zosta\u0142o rozebrane. Miasteczko funkcjonuje do dzi\u015b, cho\u0107 z roku na rok ilo\u015b\u0107 barak\u00f3w maleje. Rozbiera si\u0119 je bowiem ze wzgl\u0119du na coraz gorszy stan, a r\u00f3wnocze\u015bnie buduje si\u0119 nowe wielorodzinne budynki mieszkalne. Post\u0119puj\u0105ca degradacja tej cz\u0119\u015bci Mielca (m.in. pogarszaj\u0105cy si\u0119 stan barak\u00f3w i infrastruktury, r\u00f3\u017cnego rodzaju zanieczyszczenia) sk\u0142oni\u0142a samorz\u0105d miejski do w\u0142\u0105czenia tego obszaru do rewitalizacji w ramach uchwalonego w 2006 r. Lokalnego Programu Rewitalizacji. W jego ramach m.in. sukcesywnie przenoszono mieszka\u0144c\u00f3w barak\u00f3w do innych lokali, m.in. osiedla dom\u00f3w socjalnych w osiedlu Rzoch\u00f3w, a nast\u0119pnie puste baraki rozbierano.\u00a0<\/p>\r\n

MI\u0104SO WIKTORIA WERONIKA,<\/b> urodzona 12 III 2008 r. w Fredrikstad (Norwegia), c\u00f3rka Andrzeja i Marty z domu Sajler. Uczennica Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 im. prof. Janusza Groszkowskiego w Mielcu (profil: technik hotelarstwa). Trenuje MMA w klubie Iron Dragon MMA Mielec. W juniorskich kategoriach close contact i fuull contact zdobywa sukcesy europejskie i \u015bwiatowe. Najwa\u017cniejsze osi\u0105gni\u0119cia: *2021 r. – najlepszy zawodnik Ligi Combat Ju Jitsu; *2022 r. – najlepszy zawodnik Ligi Combat Ju Jitsu; *2023 r. – najlepszy zawodnik Ligi Combat Ju Jitsu; *2024 r. – 2.miejsce w Pucharze Europy MMA (13 I, Sochaczew), 1. miejsce w Pucharze Po\u0142udniowej Polski w kat. close contact 53 (10 II, Grusz\u00f3w Wielki), 1. miejsce w Pucharze Po\u0142udniowej Polski w kat. close contact 52 (10 II, Grusz\u00f3w Wielki), 1. miejsce w Somma Cup MMA kat. 52 (24 II, Bardejov, S\u0142owacja), 1. miejsce w Somma Cup MMA\u00a0 kat. 57 (24 II, Bardejov, S\u0142owacja), 3 miejsce w Mistrzostwach Polski MMA (9 III, Pu\u0142awy), 1. miejsce w Grand Prix Polski w kat. grappling gi (23 III, Mielec), 1. miejsce w Mistrzostwach Europy w kat. close contact (17 V, Malgrat de Mar, Hiszpania), 2. miejsce w Mistrzostwach Europy w kat. ground fight (18 V, Malgrat de Mar, Hiszpania), 1. miejsce w Mistrzostwach Europy w kat. full contakt (18 V, Malgrat de Mar, Hiszpania), 1. miejsce w Pucharze Polski w kat. wag. 59, statuetka najlepszego zawodnika turnieju (22 VI, Wadowice G\u00f3rne), 1. miejsce w Mistrzostwach Europy MMA (14 IX, Be\u0142chat\u00f3w), 1. miejsce w Mistrzostwach Ma\u0142opolski w kat. grappling gi (12 X, Radgoszcz), 2. miejsce w Mistrzostwach Polski (9 XI, Mielec), 2. miejsce w Mistrzostwach \u015awiata w kat. ground fight (29 XI, Miko\u0142\u00f3w),\u00a0 3. miejsce w Mistrzostwach \u015awiata w kat. close contack (30 XI, Miko\u0142\u00f3w). W 2024 r. otrzyma\u0142a nominacj\u0119 na br\u0105zowy pas. W 29. Plebiscycie na Sportowca Roku 2023 w Mielcu, organizowanym przez Tygodnik Regionalny KORSO w Mielcu, zaj\u0119\u0142a 3. miejsce, a w 30. Plebiscycie zdoby\u0142a tytu\u0142 Sportowca Roku 2024.\u00a0 4 X 2025 r. na Mistrzostwach Polski MMA w Gliwicach zdoby\u0142a tytu\u0142 wicemistrzyni Polski w kat. U18 – 52 kg.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICEK J\u00d3ZEF WALENTY (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 8 XII 1927 r. w Pil\u017anie, syn Ludwika i Stefanii z domu Szumowicz. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1948 r. Po uko\u0144czeniu Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Tarnowie w 1953 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Zosta\u0142 skierowany do parafii w Gorlicach \u2013 Gliniku Mariampolskim i tam ju\u017c pozosta\u0142. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wikariusza, nast\u0119pnie organizatora parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy i jej proboszcza (do 1992 r.). Zorganizowa\u0142 Dom \u201eCaritas\u201d dla dzieci z pora\u017ceniem m\u00f3zgowym oraz kuchni\u0119 \u201eCaritas\u201d. By\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142organizatorem Domu Pomocy Spo\u0142ecznej. Zainicjowa\u0142 i zrealizowa\u0142 budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a pod wezwaniem Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy z pomieszczeniami katechetycznymi oraz domem s\u0142u\u017cby ko\u015bcielnej. Okresowo pe\u0142ni\u0142 tak\u017ce funkcj\u0119 dziekana dekanatu gorlickiego. Od 1992 r. przebywa na emeryturze i jest kapelanem Domu Opieki Spo\u0142ecznej. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. tytu\u0142ami: Pra\u0142ata Papieskiego (1995), \u201eCz\u0142owieka Roku 2003\u201d \u2013 \u201eGazety Krakowskiej\u201d i \u201eHonorowego Obywatela Miasta Gorlice\u201d (2004). Zmar\u0142 3 VII 2009 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Gorlicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICEK MARIA (z domu BORZ\u0118CKA)<\/strong>, urodzona 25 III 1911 r. w Mielcu, c\u00f3rka Mateusza i Pelagii z Kolasi\u0144skich. Absolwentka Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego \u017be\u0144skiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142a w 1930 r. Dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej zosta\u0142a zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Powszechnej w Trzcianie, powiat mielecki. Od 1931 r. nale\u017ca\u0142a do ZNP. W 1935 r. zosta\u0142a przeniesiona do szko\u0142y w Chorzelowie i wkr\u00f3tce potem do Mielca, gdzie pracowa\u0142a w szkole podstawowej przy ul. T. Ko\u015bciuszki (\u201epod zegarem\u201d). W czasie okupacji hitlerowskiej organizowa\u0142a i prowadzi\u0142a (z m\u0119\u017cem W\u0142adys\u0142awem) tajne nauczanie. W latach 50. by\u0142a nauczycielk\u0105 klas pocz\u0105tkowych Szko\u0142y Podstawowej nr 1 w Mielcu, a w p\u00f3\u017aniejszych latach uczy\u0142a w Szkole Podstawowej nr 2 w Mielcu. Posiada\u0142a uzdolnienia artystyczne i wykorzystywa\u0142a je w pozalekcyjnej pracy z dzie\u0107mi (teatrzyk, kukie\u0142kowy, inscenizacje, zaj\u0119cia plastyczne, ta\u0144ce). Przez oko\u0142o 30 lat opiekowa\u0142a si\u0119 szkolnym ko\u0142em PCK. W 1970 r. przesz\u0142a na emerytur\u0119 i odt\u0105d wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a na malowanie obraz\u00f3w. Jej ulubionym tematem by\u0142y kwiaty. Od 1978 r. nale\u017ca\u0142a do Ko\u0142a Plastycznego przy ZNP w Mielcu, a od 1981 r. \u2013 do Klubu \u015arodowisk Tw\u00f3rczych TMZM w Mielcu. Uczestniczy\u0142a w wielu wystawach zbiorowych, m.in. w Mielcu, Stalowej Woli, Ja\u015ble, Opatowie i Kro\u015bnie oraz w plenerach malarskich. Prowadzi\u0142a kronik\u0119 Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Oddzia\u0142u ZNP w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona zosta\u0142a m.in. Odznak\u0105 TON (Tajna Organizacja Nauczania), Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP i Honorow\u0105 Odznak\u0105 PCK IV stopnia. Zmar\u0142a 8 I 1999 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICEK STANIS\u0141AW LUCJAN<\/strong>, urodzony 17 VI 1939 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Marii z Borz\u0119ckich. Absolwent Technikum Mechanicznego Ministerstwa Przemys\u0142u Maszynowego w Mielcu o specjalno\u015bci budowa p\u0142atowc\u00f3w, matura 1956 r. Studiowa\u0142 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie (Instytut Fizyki, Wydzia\u0142 Matematyki, Fizyki i Chemii), dyplom magistra uzyska\u0142 w 1961 r. Pracuje na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Instytucie Fizyki. Doktorat uzyska\u0142 w 1970 r., habilitacj\u0119 w 1977 r., a tytu\u0142 profesora w 1990 r. Od 1990 r. by\u0142 kierownikiem Zak\u0142adu Do\u015bwiadczalnej Fizyki Komputerowej w Instytucie Fizyki UJ. W latach 1974-75 prowadzi\u0142 zaj\u0119cia dydaktyczne w ETH w Z\u00fcrichu (Szwajcaria) a od 1990 do 1992 wyk\u0142ada\u0142 na Politechnice TUE w Eindhoven (Holandia). Zbudowa\u0142 pierwszy w Polsce detektor p\u00f3\u0142przewodnikowy promieniowania j\u0105drowego (1960). Zaobserwowa\u0142 po raz pierwszy nieznane w fizyce j\u0105drowej zjawisko \u201eGLORY\u201d przy wstecznym rozpraszaniu cz\u0105stek alfa (1969), bada\u0142 to zjawisko w Uniwersytecie Louvain la Neuve (Belgia 1973, 1975,1983), w Uniwersytecie Maryland (USA 1979) i Groningen (Holandia 1988). Bada\u0142 rezonanse w j\u0105drowych rekcjach tr\u00f3jcia\u0142owych (ETH Z\u00fcrich, Szwajcaria 1973-1975) oraz reakcje strippingu litu (KFK Karlsruhe, Niemcy 1980-82, 1985, 1987). Rozbudowa\u0142 detektor \u201eAMPHORA\u201d w Grenoble (Francja 1992) gdzie bada\u0142 reakcje j\u0105drowe w ci\u0119\u017ckich uk\u0142adach j\u0105drowych oraz wykonywa\u0142 podobne badania w Uniwersytecie A&M w Teksasie (USA, 1985). Opracowa\u0142 za\u0142o\u017cenia i uczestniczy\u0142 w budowie detektora germanowego z os\u0142on\u0105 antykomptonowsk\u0105 BGO (Eindhoven, Holandia 1990-92). Zbudowa\u0142 kierunkowy detektor pola magnetycznego ekstremalnie niskich cz\u0119stotliwo\u015bci (1996), przy pomocy kt\u00f3rego wykona\u0142 pomiary p\u00f3l magnetycznych na Wawelu (1995), na zamku w Niepo\u0142omicach (2001) i Baranowie Sandomierskim (2001) oraz w katedrze wawelskiej (2002). Zaobserwowa\u0142 wp\u0142yw pola magnetycznego niskiej cz\u0119stotliwo\u015bci na prac\u0119 serca (1996). Analizuj\u0105c wyniki pomiar\u00f3w pola magnetycznego wykonane w Bieszczadach poda\u0142 metod\u0119 rozwi\u0105zania problemu inwersyjnego przy poszukiwaniu \u017ar\u00f3de\u0142 generacji fali magnetycznej w rezonatorze Ziemia-jonosfera tzw. rezonans\u00f3w Schumanna (2002). Bada\u0142 rezonanse magnetyczne Alph\u00e9na obserwowane pomi\u0119dzy S\u0142o\u0144cem a Ziemi\u0105 i ich powi\u0105zanie z aktywno\u015bci\u0105 magnetyczn\u0105 S\u0142o\u0144ca (2003). Jest autorem ponad 100 publikacji w czasopismach naukowych i kilku skrypt\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in.: nagrodami Prezesa Urz\u0119du Energii Atomowej, nagrodami Ministra Nauki wszystkich stopni i Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICEK W\u0141ADYS\u0141AW<\/strong>, urodzony 7 XII 1908 r. w Pil\u017anie, syn J\u00f3zefa i Katarzyny z domu Dudek. Absolwent Pa\u0144stwowego Seminarium M\u0119skiego w Tarnowie. Prac\u0119 nauczycielsk\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1928 r. w Szkole Powszechnej w Trzcianie, powiat mielecki, a nast\u0119pnie uczy\u0142 w Szkole M\u0119skiej w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 Wy\u017cszy Kurs Nauczycielski we Lwowie i Instytut Pedagogiczny w Warszawie. W czasie okupacji hitlerowskiej oficjalnie pracowa\u0142 nadal w Szkole M\u0119skiej, ale ponadto organizowa\u0142 i prowadzi\u0142 tajne nauczanie. Uczestniczy\u0142 te\u017c w dzia\u0142alno\u015bci tajnej Powiatowej Komisji O\u015bwiaty i Kultury (powsta\u0142a w marcu 1942 r.), pe\u0142ni\u0105c w niej funkcj\u0119 sekretarza. Dla zapewnienia warunk\u00f3w dla tej dzia\u0142alno\u015bci prowadzi\u0142 ksi\u0119gowo\u015b\u0107 w Sp\u00f3\u0142dzielczej Sk\u0142adnicy Materia\u0142\u00f3w Pi\u015bmiennych \u201eOgniwo\u201d w Mielcu, gdzie ulokowano siedzib\u0119 PKOiW. Po przej\u015bciu frontu i wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej (6 VIII 1944 r.) zosta\u0142 mianowany kierownikiem Szko\u0142y M\u0119skiej i mimo niezwykle trudnych warunk\u00f3w doprowadzi\u0142 do wznowienia przez ni\u0105 zaj\u0119\u0107 szkolnych. (Z powodu zniszczenia szko\u0142y \u201epod zegarem\u201d lekcje odbywa\u0142y si\u0119 w budynku Szko\u0142y \u017be\u0144skiej.) Przyczyni\u0142 si\u0119 do odbudowania w 1947 r. jednego skrzyd\u0142a budynku \u201epod zegarem\u201d. W 1947 r. prowadzi\u0142 kurs dla kandydat\u00f3w na nauczycieli. Od 1949 r. do 1970 r. pracowa\u0142 jako nauczyciel Liceum Pedagogicznego w Mielcu, ucz\u0105c g\u0142\u00f3wnie pedagogiki i psychologii, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Uczy\u0142 jednak nadal (w niepe\u0142nym wymiarze godzin) w mieleckich szko\u0142ach. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 prowadzi\u0142 wielokierunkow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. By\u0142 jednym z animator\u00f3w ZNP po II wojnie \u015bwiatowej. Przez kilka kadencji wybierano go radnym Miejskiej Rady Narodowej. Udziela\u0142 si\u0119 w Radzie PSS \u201eSpo\u0142em\u201d. Wiele lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 instruktora sp\u00f3\u0142dzielni uczniowskich w powiecie mieleckim. Nale\u017ca\u0142 do aktywniejszych dzia\u0142aczy Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej, zw\u0142aszcza w pierwszych latach jego dzia\u0142alno\u015bci, a nast\u0119pnie udziela\u0142 si\u0119 w Klubie \u015arodowisk Tw\u00f3rczych TMZM. Napisa\u0142 kilkadziesi\u0105t artyku\u0142\u00f3w o r\u00f3\u017cnych wydarzeniach z historii Mielca, m.in.: Historia Liceum Pedagogicznego w Mielcu 1 IX 1947 \u2013 30 VIII 1970 (1971), Zarys tajnej o\u015bwiaty w latach okupacji hitlerowskiej w powiecie mieleckim (1978), Moje wspomnienie o Mielcu. Lata 1928 \u2013 1945. (1979), Kr\u00f3tki rys historyczny powstania i rozwoju wszystkich szk\u00f3\u0142 w Mielcu w okresie 40-lecia Polski Ludowej (1984), Ludno\u015b\u0107 Mielca i jej zaj\u0119cia (1985), Jan \u015al\u00f3sarek \u2013 zas\u0142u\u017cony dyrektor najstarszej szko\u0142y powszechnej m\u0119skiej w ci\u0105gu 27-letniej pracy w Mielcu (1992), Najwa\u017cniejsze wydarzenia dotycz\u0105ce szko\u0142y m\u0119skiej w Mielcu od roku 1905 (1992), Tajne nauczanie w Mielcu i okolicy (1995). (Fragmenty tych opracowa\u0144 opublikowano w \u201eKorso\u201d.) Artyku\u0142 na temat \u201eKonspiracyjna dzia\u0142alno\u015b\u0107 nauczycieli zosta\u0142 umieszczony w T. 3 Mielec. Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu (Mielec 1994). Ponadto W. Micek przekaza\u0142 wiele dokument\u00f3w i fotografii do Muzeum Regionalnego. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Odznak\u0105 TON (Tajna Organizacja Nauczania), Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 ZNP i odznaczeniami sp\u00f3\u0142dzielczymi oraz po\u015bmiertnie – „Piecz\u0119ci\u0105 Zas\u0142ug Obywatelskich – Sigillum Meriti Civilis” TMZM im W. Szafera w Mielcu. Zmar\u0142 2 X 2000 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICHALAK ARTUR<\/strong>, urodzony 5 V 1986 r. w Mielcu, syn Ryszarda i Jadwigi z domu Jemio\u0142o. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. St. Konarskiego w Mielcu. Od 1998 r. gra w komputerow\u0105 gr\u0119 strategiczn\u0105 Star Craft. W 2001 r. zakwalifikowa\u0142 si\u0119 do fina\u0142u og\u00f3lnopolskiego, a w 2002 r. wywalczy\u0142 II miejsce (nieoficjalne wicemistrzostwo Polski) w polskim finale eliminacji do World Cyber Games (kategoria \u2013 Star Craft) w Warszawie. W finale \u015bwiatowym World Cyber Games \u2013 2002 (kategoria \u2013 Star Craft) w Korei Po\u0142udniowej (nieoficjalne mistrzostwa \u015bwiata) zaj\u0105\u0142 III miejsce (za dwoma Korea\u0144czykami). W 2004 r. kolejny raz zakwalifikowa\u0142 si\u0119 do fina\u0142u og\u00f3lnopolskiego (16 najlepszych).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICHALAK RYSZARD<\/strong>, urodzony 11 I 1958 r. w \u015awidnicy \u015al\u0105skiej, syn Zdzis\u0142awa i Leonii z domu P\u0142aza. Absolwent Lotniczych Zak\u0142ad\u00f3w Naukowych (specjalno\u015b\u0107: budowa silnik\u00f3w lotniczych spalinowych), matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. Po odbyciu zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej w 1981 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec (Wydzia\u0142 Silnikowy). W 1991 r. zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 w WSK i wsp\u00f3lnie z innymi za\u0142o\u017cy\u0142 PHA \u201eMarket\u201d Sp. z o.o. Wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem firmy pozostaje do dzi\u015b. Jego pozazawodow\u0105 pasj\u0105 jest bryd\u017c sportowy. By\u0142 zawodnikiem kilku klub\u00f3w I\u2013ligowych (m.in. \u201ePromost\u201d Rzesz\u00f3w) i II\u2013ligowych. Aktualnie jest zawodnikiem AKBS Mielec, graj\u0105cego w lidze wojew\u00f3dzkiej. W 2001 r. zosta\u0142 indywidualnym mistrzem Polski. Odni\u00f3s\u0142 tak\u017ce wiele sukces\u00f3w w turniejach (indywidualnie i w parach), m.in. zwyci\u0119\u017cy\u0142 w Grand Prix Warszawy (2001), Turnieju Miast o Puchar Prezydenta Przemy\u015bla (2001), 24. Turnieju o Puchar Prezydenta Rzeszowa (2002) i Turnieju \u201eBarb\u00f3rka 2002\u201d w Tarnobrzegu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICHALIK J\u00d3ZEF (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 24 II 1837 r. w Banicy ko\u0142o Wadowic, syn Stanis\u0142awa. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Cieszynie, a nast\u0119pnie \u015bw. Anny w Krakowie. Studia filozoficzne i teologiczne odby\u0142 w Tarnowie. 20 VII 1864 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 jako wikary w Rychwa\u0142dzie oraz pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 administratora w Szczyrku i Lipniku. Od 1866 r. by\u0142 wikarym w Mielcu. Po \u015bmierci proboszcza ks. E. Oraczewskiego (1867) powierzono mu obowi\u0105zki administratora, ale po kilku miesi\u0105cach powr\u00f3ci\u0142 do funkcji wikarego. W 1869 r. przeniesiono go do Czchowa, ale jeszcze w tym samym roku otrzyma\u0142 probostwo w S\u0142upcu i sprawowa\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 z du\u017cym po\u017cytkiem do 1882 r. Wtedy to przeniesiony zosta\u0142 na probostwo w Ksi\u0105\u017cnicach ko\u0142o Mielca. Pe\u0142ni\u0142 te\u017c funkcje w dekanacie radomyskim: notariusza, wicedziekana i od 1892 r. dziekana. Zmar\u0142 4 II 1918 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Ksi\u0105\u017cnicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICHALINA<\/strong>, przysi\u00f3\u0142ek osiedla Borek usytuowany w jego p\u00f3\u0142nocno\u2013wschodniej cz\u0119\u015bci, zaznaczony na mapie w XIX w. Aktualnie jest to grupa kilkunastu gospodarstw przy ul. Modelarskiej, biegn\u0105cej od ul. H. Sienkiewicza w kierunku wschodnim (w stron\u0119 Cyranki). W przysz\u0142o\u015bci ma by\u0107 ma\u0142ym osiedlem dom\u00f3w jednorodzinnych, budowanych przy istniej\u0105cych ju\u017c ulicach: Modelarskiej, Borowiczan i Michalina. Od 2006 r. teren ten sta\u0142 si\u0119 placem budowy. Przy ulicach: Modelarskiej, Borowiczan i Michalina oraz w ich pobli\u017cu (ul. Wanatowicza, ul. Soko\u0142a) zbudowano szereg dom\u00f3w mieszkalnych. Nazwa: MICHALINA jest typow\u0105 nazw\u0105 odimienn\u0105, pochodz\u0105c\u0105 od imienia Micha\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICHALINA (ULICA)<\/strong>, niewielka (175 m) uliczka na przysi\u00f3\u0142ku Michalina osiedla Borek. Poprzez ul. Borowiczan \u0142\u0105czy si\u0119 z ul. Modelarsk\u0105. Powo\u0142ano j\u0105 do \u017cycia i nadano nazw\u0119 24 II 2005 r. Pocz\u0105tkowo mia\u0142a nawierzchni\u0119 gruntow\u0105. W 2011 r. wykonano nawierzchni\u0119 asfaltow\u0105 i chodniki z kostki betonowej. Przy niej i w okolicy wybudowano szereg dom\u00f3w jednorodzinnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICHALSKI JERZY<\/strong>, urodzony 10 II 1940 r. w Radomiu, syn Jerzego i Heleny z Jaru\u017cewskich. Ucz\u0119szcza\u0142 do Technikum Wychowania Fizycznego w Katowicach i uko\u0144czy\u0142 Zasadnicz\u0105 Szko\u0142\u0119 Zawodow\u0105 (zaw\u00f3d \u2013 \u015blusarz). W latach szkolnych gra\u0142 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 (Bro\u0144 Radom, Radomiak Radom i Huragan Mor\u0105g) i r\u0119czn\u0105 (Start Katowice). Po uko\u0144czeniu szko\u0142y odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, graj\u0105c w pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105 w Wawelu Krak\u00f3w (III i II liga), a nast\u0119pnie w \u015al\u0105sku Wroc\u0142aw (I liga). W tym czasie wyst\u0105pi\u0142 m.in. w meczach o Puchar Europy (\u015al\u0105sk \u2013 Aarhus) i w reprezentacji Wojska Polskiego na Mistrzostwach Armii Zaprzyja\u017anionych. Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby wojskowej wyst\u0119powa\u0142 w Gwardii Opole (I liga) i Broni Radom (II liga, graj\u0105cy trener). W 1967 r. zosta\u0142 zatrudniony w WSK Mielec. Gra\u0142 w walcz\u0105cej o I lig\u0119 Stali Mielec i przyczyni\u0142 si\u0119 do jej awansu w 1969 r., a nast\u0119pnie pom\u00f3g\u0142 w uplasowaniu si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce krajowej. W 1973 r. zrezygnowa\u0142 z gry wyczynowej i zaj\u0105\u0142 si\u0119 trenowaniem junior\u00f3w Stali Mielec. R\u00f3wnocze\u015bnie zdoby\u0142 uprawnienia s\u0119dziowskie i jako arbiter prowadzi\u0142 wiele spotka\u0144 pi\u0142ki r\u0119cznej, w tym r\u00f3wnie\u017c \u00a0I\u2013ligowych. We wczesnej m\u0142odo\u015bci uprawia\u0142 tak\u017ce biegi na dystansach 400 m, 800 m i 1500 m oraz biegi prze\u0142ajowe. (Startowa\u0142 m.in. w Mistrzostwach Polski.) Grywa\u0142 w tenisa ziemnego i szkoli\u0142 adept\u00f3w tej gry. Wyr\u00f3\u017cniony zosta\u0142 m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury Fizycznej\u201d. Zmar\u0142 1 VIII 2020 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICHALSKI ZBIGNIEW JAN<\/strong>, urodzony 11 IX 1952 r. w Mielcu, syn Edwarda i Heleny z domu Kubik. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Kolbuszowej, matur\u0119 zda\u0142 w 1971 r. Studiowa\u0142 w SGPiS w Warszawie (1971\u20131973). W 1973 r. podj\u0105\u0142 prac\u0119 w WSK Mielec, a w 1975 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Gminnego O\u015brodka Kultury w Niwiskach z siedzib\u0105 w\u00a0 Przy\u0142\u0119ku. W latach 1976-1978 odby\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105. Po powrocie z wojska pracowa\u0142 w PKP na stanowisku dyspozytora. By\u0142 d\u0142ugoletnim dzia\u0142aczem PCK i prezesem Klubu Honorowych Dawc\u00f3w Krwi w Przy\u0142\u0119ku. W konkursie literackim \u201eO Laur Prometeja\u201d dwukrotnie otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie. Wyr\u00f3\u017cnienia otrzymywa\u0142 tak\u017ce w konkursach fraszek i aforyzm\u00f3w. Debiutowa\u0142 tomikiem poezji Na pi\u0119ciolinii \u017cycia (2004).<\/em> Podj\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z pras\u0105 lokaln\u0105 i og\u00f3lnopolsk\u0105. Zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Honorowy Dawca Krwi\u201d II stopnia i Odznak\u0105 \u201ePrzoduj\u0105cy Kolejarz\u201d. W latach 2006-2016 dzia\u0142a\u0142 w Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W. Szafera w Mielcu. W 2006 r. zainspirowa\u0142 powstanie Grupy Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej i zosta\u0142 wybrany na prezesa jej zarz\u0105du. Wybrano go te\u017c do zarz\u0105du TMZM. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w i wsp\u00f3\u0142redaktorem almanach\u00f3w tw\u00f3rczo\u015bci cz\u0142onk\u00f3w Grupy Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d \u2013 Z podr\u00f3\u017cy na wyspy s\u0142owa<\/em> (Mielec 2007). W 2008 r. wyda\u0142 tomik poezji Zakr\u0119ty<\/em>\u00a0(Mielec 2008), a w 2009 r. tomik\u00a0Jeszcze<\/em>. By\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142redaktorem almanachu W rytmie s\u0142owa (<\/em>2009). W 2010 r. wyda\u0142 tomik\u00a0Schody,<\/em>\u00a0a w roku 2011 by\u0142 jednym z redaktor\u00f3w polsko-niemieckiego zbioru\u00a0W dalszej i bli\u017cszej perspektywie (So fern wie nah)<\/em>\u00a0oraz zredagowa\u0142 almanach\u00a0Zanurzeni w s\u0142owie.<\/em> Ponadto by\u0142 redaktorem Mieleckiego Rocznika Literackiego Nr 1 \u201eArtefakty\u201d w 2012 r. i kolejnych 5 numer\u00f3w tego rocznika oraz kilku tomik\u00f3w utwor\u00f3w mieleckich poet\u00f3w. Wybrane utwory w\u0142asne opublikowa\u0142 w kilku numerach \u201eMieleckich Zapisk\u00f3w\u201d, wydaniu pokonkursowym Strze\u017c mowy ojc\u00f3w, strze\u017c ojc\u00f3w wiary\u00a0<\/em>(Tusz\u00f3w Narodowy 2009) oraz antologii\u00a021 stopni w skali Beauforta<\/em> (Sandomierz 2011). Ponadto pisa\u0142 artyku\u0142y do czasopism regionalnych i og\u00f3lnopolskich. W 2017 r. zosta\u0142 wybrany na prezesa nowo utworzonego Mieleckiego Towarzystwa Literackiego w Mielcu, kt\u00f3re w 2023 r. przyj\u0119\u0142o imi\u0119 Marii B\u0142a\u017ck\u00f3w (zmar\u0142ej dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej SCK). Od 2017 r. jest redaktorem Mieleckiego Rocznika Literacko-Kulturalnego Dygresje<\/em> (do 2023 r. wydano 7 rocznik\u00f3w). 11 X 2018 r. zosta\u0142 przyj\u0119ty na cz\u0142onka Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich Oddzia\u0142 Rzesz\u00f3w i pe\u0142ni w nim r\u00f3\u017cne funkcje statutowe.\u00a0 W 2018 r. wyda\u0142 tomik poezji\u00a0Balans bieli i czerni,<\/em> w 2019 r. – tomik Circulus vitiosus, w 2021 r.<\/em>\u00a0– tomik Klangor z\u0142otych my\u015bli, a w 2023 r. –<\/em> tomik Ja\u015bminowe nuty. <\/em>Ponadto jego utwory zosta\u0142y zamieszczone w 22 antologiach og\u00f3lnopolskich i regionalnych (stan na koniec 2023 r.) Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Honorowym Odznaczeniem \u201eZas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej\u201d, Nagrod\u0105 Zarz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego i Nagrod\u0105 Honorow\u0105 Zarz\u0105du Oddzia\u0142u ZLP O\/Rzesz\u00f3w oraz licznymi nagrodami i wyr\u00f3\u017cnieniami w konkursach i turniejach poetyckich.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICHA\u0141<\/strong>, syn Micha\u0142a z Mielca, jeden z pierwszych mielczan studiuj\u0105cych na Akademii Krakowskiej, wzmiankowany w dokumencie w 1495 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICHA\u0141EK KRYSTYNA JADWIGA (z domu GAWE\u0141)<\/strong>, urodzona 20 VI 1941 r. w Wide\u0142ce ko\u0142o Kolbuszowej, c\u00f3rka Wojciecha i Zofii z domu Rzucid\u0142o. Absolwentka Liceum Pedagogicznego dla Wychowawczy\u0144 Przedszkoli w Ja\u015ble, matur\u0119 zda\u0142a w 1960 r. Ca\u0142e \u017cycie zawodowe zwi\u0105za\u0142a z Przedszkolem Pa\u0144stwowym nr 11 w Mielcu. W latach 1960\u20131963 pracowa\u0142a jako nauczyciel dyplomowany, a w latach 1963\u20131983 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 wicedyrektora. W tym okresie uko\u0144czy\u0142a Studium Nauczycielskie w Tarnowie (kierunek: pedagogika przedszkolna, 1974) oraz studia magisterskie w zakresie wychowania przedszkolnego w Instytucie Kszta\u0142cenia Nauczycieli im. W. Spasowskiego w Warszawie (1982). W 1983 r. powierzono jej funkcj\u0119 dyrektora i pe\u0142ni\u0142a j\u0105 do 1993 r. Pracuj\u0105c 30 lat na stanowiskach kierowniczych, znacz\u0105co przyczyni\u0142a si\u0119 do wszechstronnego rozwoju podleg\u0142ej plac\u00f3wki. W szerokim zakresie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z zak\u0142adem opieku\u0144czym (WSK \u2013 Wydzia\u0142 30) i innymi zak\u0142adami pracy. Wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a na doskonalenie zawodowe nauczycieli i pedagogizacj\u0119 rodzic\u00f3w. Dba\u0142a o wszechstronny rozw\u00f3j dzieci, a zw\u0142aszcza o r\u00f3\u017cne formy dzia\u0142alno\u015bci artystycznej. By\u0142a cz\u0142onkiem ZNP i TPD. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICHA\u0141EK SZYMON<\/strong>, urodzony 10 VI 1982 r. w Mielcu, syn Tadeusza i Krystyny z domu Gawe\u0142. Absolwent V Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 2001 r. Studia rozpocz\u0105\u0142 w Akademii Rolniczej we Wroc\u0142awiu, a w 2002 r.\u00a0 przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Akademii Rolniczej w Krakowie (kierunek \u2013 ochrona \u015brodowiska). Systematyczne treningi p\u0142ywackie podj\u0105\u0142 w FKS Stal Mielec jako ucze\u0144 klas pocz\u0105tkowych Szko\u0142y Podstawowej nr 6 im. F. \u017bwirki i J. Wigury w Mielcu. Specjalizowa\u0142 si\u0119 w stylu grzbietowym. Startowa\u0142 w Mistrzostwach Polski w kilku kategoriach wiekowych junior\u00f3w, zdobywaj\u0105c m.in.: 8 z\u0142otych, 6 srebrnych i 3 br\u0105zowe medale, g\u0142\u00f3wnie na dystansach 100 m i 200 m stylem grzbietowym. Dwukrotnie zwyci\u0119\u017cy\u0142 w Korespondencyjnych Mistrzostwach Polski. Uczestniczy\u0142 tak\u017ce w zawodach mi\u0119dzynarodowych (1993, 1995), wygrywaj\u0105c czterokrotnie i raz zajmuj\u0105c 2. miejsce. Zwyci\u0119\u017ca\u0142 tak\u017ce wielokrotnie na zawodach p\u0142ywackich og\u00f3lnopolskich, okr\u0119gowych i lokalnych. B\u0119d\u0105c studentem, nadal startowa\u0142 i m.in. zaj\u0105\u0142 3. miejsce w XXI Mistrzostwach Polski Akademii Rolniczych we Wroc\u0142awiu (2002). Studia na Wydziale Rolniczo-Ekonomicznym Akademii Rolniczej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 2007 r. z dyplomem magistra in\u017cyniera. Po studiach przebywa\u0142 w Anglii, a po powrocie do kraju zosta\u0142 zatrudniony w angielskiej firmie w Warszawie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICHNIK RYSZARD JAN<\/strong>, urodzony 19 IV 1933 r. w Mielcu , syn Tadeusza i Genowefy z domu Macha\u0142a. Absolwent Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej Stopnia Licealnego im. S. Konarskiego w Mielcu. Matur\u0119 zda\u0142 w 1951 r., a nast\u0119pnie zosta\u0142 zatrudniony w ZRI Nowa Huta \u2013 Kierownictwo Grupy Rob\u00f3t w Mielcu, buduj\u0105ce w\u00f3wczas uj\u0119cie wody na Wis\u0142oce i wodoci\u0105g \u201eMEWUSKA\u201d. W 1956 r. uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale In\u017cynierii L\u0105dowej Politechniki Krakowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera budownictwa l\u0105dowego. Z nakazu podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Hucie Stalowa Wola i uczestniczy\u0142 w jej rozbudowie. W marcu 1958 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do WSK Mielec i jako starszy inspektor nadzoru w latach 1958\u20131964 nadzorowa\u0142 budow\u0119 m.in.: elektrociep\u0142owni WSK, hali monta\u017cowej samochodu \u201eMikrus\u201d, hali malarni ostatecznej samolot\u00f3w, hali sportowo\u2013widowiskowej z basenem oraz blok\u00f3w mieszkalnych przy ul. L. Solskiego. W 1961 r. uzyska\u0142 uprawnienia budowlane. W 1964 r. uchwa\u0142\u0105 PMRN zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko zast\u0119pcy dyrektora ds. technicznych w Miejskim Przedsi\u0119biorstwie Remontowo\u2013Budowlanym. Koordynowa\u0142 i nadzorowa\u0142 remonty kapitalne budynk\u00f3w mieszkalnych, a ponadto znacz\u0105co pom\u00f3g\u0142 przy rozbudowie Szko\u0142y Podstawowej w Z\u0142otnikach. 1 I 1967 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem Zak\u0142adu Us\u0142ug Remontowo\u2013Budowlanych przy PZGS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Mielcu i do 1971 r. w znacznym stopniu przyczyni\u0142 si\u0119 do rozbudowy bazy magazynowo\u2013wytw\u00f3rczej GS w Padwi Narodowej, Czerminie, Radomy\u015blu Wielkim, Wadowicach G\u00f3rnych i Mielcu oraz nadzorowa\u0142 m.in. budow\u0119 O\u015brodk\u00f3w Zdrowia w Czerminie i Gaw\u0142uszowicach. W 1971 r. powr\u00f3ci\u0142 do WSK Mielec i powierzono mu funkcj\u0119 kierownika Grupy Rob\u00f3t w Samodzielnym Oddziale Wykonawstwa Inwestycyjnego. W 1978 r. uko\u0144czy\u0142 kurs w Wy\u017cszej Oficerskiej Szkole Po\u017carnictwa w Warszawie i uzyska\u0142 tytu\u0142 specjalisty rzeczoznawcy do spraw ochrony przeciwpo\u017carowej, a nast\u0119pnie do 1991 r. zajmowa\u0142 si\u0119 profilaktyk\u0105 ppo\u017c. w WSK Mielec. W 1991 r. przeszed\u0142 na wcze\u015bniejsz\u0105 emerytur\u0119. Posiada stopie\u0144 kapitana rezerwy Wojska Polskiego. Przez wiele lat dzia\u0142a\u0142 spo\u0142ecznie w OSP w Z\u0142otnikach i by\u0142 cz\u0142onkiem jej zarz\u0105du. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej i Z\u0142otym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d. Zmar\u0142 23 I 2016 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICHNIK TADEUSZ<\/strong>, urodzony 18 IX 1898 r. w Cyrance ko\u0142o Mielca, syn W\u0142adys\u0142awa i J\u00f3zefy z Niedba\u0142\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum Pa\u0144stwowego w Mielcu. W 1916 r. zosta\u0142 wcielony do wojska austriackiego (artyleria) i uczestniczy\u0142 w I wojnie \u015bwiatowej, m.in. na froncie w\u0142oskim. W latach 1918\u20131920 s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim. Od 1921 r. do 1928 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 sekretarza Gmin: Cyranka, Trze\u015b\u0144, Grochowe, J\u00f3zef\u00f3w, Czajkowa, Pluty i Szyd\u0142owiec. Po uko\u0144czeniu kursu dla pracownik\u00f3w samorz\u0105dowych we Lwowie (1928) zosta\u0142 zatrudniony w mieleckim magistracie. Pracowa\u0142 w tym urz\u0119dzie (na stanowisku rachmistrza) tak\u017ce w czasie okupacji hitlerowskiej, a po wojnie \u2013 w ksi\u0119gowo\u015bci Zarz\u0105du Miejskiego oraz w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej jako kierownik Wydzia\u0142u Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. W du\u017cym stopniu przyczyni\u0142 si\u0119 do budowy wodoci\u0105g\u00f3w w Mielcu (1952-1954). Od 1956 r. pracowa\u0142 w MPGK jako technik wodoci\u0105g\u00f3w i kanalizacji, a nast\u0119pnie g\u0142\u00f3wny kasjer. W 1960 r. na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 (ze wzgl\u0119du na stan zdrowia) zosta\u0142 zwolniony. Wiele czasu przeznacza\u0142 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105. W okresie mi\u0119dzywojennym by\u0142 ksi\u0119gowym Rady Szkolnej Miejscowej, a po II wojnie \u015bwiatowej m.in. cz\u0142onkiem Rad Nadzorczych Banku Sp\u00f3\u0142dzielczego i GS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d oraz przewodnicz\u0105cym RN Sp\u00f3\u0142dzielni Mleczarskiej w Mielcu, a tak\u017ce d\u0142ugoletnim cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Powiatowego OSP w Mielcu i Zarz\u0105du OSP w Z\u0142otnikach. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi i odznaczeniami stra\u017cackimi. Zmar\u0142 12 XI 1975 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n

\"\"MICHOCKI EDWARD STEFAN<\/b>, urodzony 5 VI 1952 r. w O\u0142drzychowicach K\u0142odzkich, pow. k\u0142odzki, syn Piotra i Janiny. Absolwent Lotniczych Zak\u0142ad\u00f3w Naukowych we Wroc\u0142awiu z matur\u0105 w 1972 r. i tytu\u0142em technik mechanik. W okresie od 1 VII 1972 r. do 1 VIII 1991 r. pracowa\u0142 w Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201ePZL-Mielec\u201d, na stanowiskach: sta\u017cysta, m\u0142odszy konstruktor, referent techniczny, starszy referent techniczny, referent ds. informacji, instruktor dokumentalista, publicysta i redaktor \u201eG\u0142osu Mieleckiego\u201d. W latach 1980-1983 r. studiowa\u0142 na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. By\u0142 pasjonatem historii. W 1991 r. uczestniczy\u0142 w organizacji pierwszej w Mielcu prywatnej gazety \u201eKorso\u201d. By\u0142 autorem tej nazwy i pierwszym redaktorem naczelnym. Pracowa\u0142 w tej gazecie tak\u017ce jako redaktor i pe\u0142ni\u0105cy obowi\u0105zki redaktora naczelnego do stycznia 1996 r. Opracowa\u0142 pierwsz\u0105 list\u0119 mieleckich \u201eKaty\u0144czyk\u00f3w\u201d i by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w powstania oraz wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 \u201e\u015aciany Katy\u0144skiej\u201d przy ko\u015bciele pw. \u015bw. Mateusza w Mielcu. Od 1 II 1996 r. do 31 III 1997 r. pracowa\u0142 w firmie REMARK Sp. z o.o., gdzie powierzono mu organizacj\u0119 gazety lokalnej w Jaros\u0142awiu. By\u0142 autorem jej nazwy \u2013 \u201eJaros\u0142awskie Corso \u2013 Gazeta Jaros\u0142awska\u201d\u00a0 i pierwszym redaktorem naczelnym. Ponadto w 1997 r. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z rzeszowsk\u0105 gazet\u0105 \u201eSuper Nowo\u015bci\u201d i miesi\u0119cznikiem \u201eWelcome to Ma\u0142opolska\u201d. Od 1 XII 1997 r. do 26 VII 2019 r. pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu, najd\u0142u\u017cej w Biurze Promocji i Informacji jako inspektor. W tym czasie by\u0142 autorem pierwszej strony internetowej Gminy Miejskiej Mielec \u2013 www.mielec.pl oraz wsp\u00f3\u0142autorem cyklicznego wydawnictwa informacyjno-promocyjnego \u201eMielczanin\u201d oraz plan\u00f3w miasta Mielca. Ponadto opracowywa\u0142 liczne materia\u0142y informacyjne i promocyjne oraz uczestniczy\u0142 w r\u00f3\u017cnych przedsi\u0119wzi\u0119ciach o charakterze promocyjnym, m.in. Targach INVEST CITY w Poznaniu. Przez kilka lat by\u0142 przewodnikiem po zamku w Przec\u0142awiu. Wsp\u00f3\u0142autor albumu \u201eWSK PZL-Mielec\u201d, Mielec 1988. Autor: \u201eSuplementu do wystawy dokumentalno-historycznej w 55. rocznic\u0119 tragedii katy\u0144skiej Katy\u0144 1940, Mielec 1995; okoliczno\u015bciowej publikacji \u201e17. Og\u00f3lnopolski Festiwal Muzyki My\u015bliwskiej\u201d, \u0141a\u0144cut \u2013 Rzesz\u00f3w 2012; \u201eKolej\u0105 do Mielca\u201d, Mielec 2012 i \u201e\u015awit Przec\u0142awia\u201d, Przec\u0142aw 2014 oraz wielu artyku\u0142\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie historycznych. Wyr\u00f3\u017cniony Medalem Pro Memoria. Na emerytur\u0119 przeszed\u0142 z dniem 26 VII 2019 r. Zmar\u0142 5 X 2024 r. i zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICHO\u0143SKA IRENA JADWIGA (z domu OLSZOWSKA)<\/strong>, urodzona 20 II 1931 r. w Nowym Targu, c\u00f3rka Emanuela i Marii z domu Zubek. W czasie okupacji hitlerowskiej przebywa\u0142a z rodzin\u0105 na Orawie (S\u0142owacja) i ucz\u0119szcza\u0142a do gimnazjum w Dolnym Kubinie. W 1949 r. uko\u0144czy\u0142a Liceum im. S. Goszczy\u0144skiego w Nowym Targu i zda\u0142a matur\u0119.(Jej koleg\u0105 w klasie by\u0142 J\u00f3zef Tischner \u2013 p\u00f3\u017aniejszy s\u0142ynny ksi\u0105dz \u2013 naukowiec.) W latach 1949-1950 pracowa\u0142a jako laborantka RTG w Ubezpieczalni Spo\u0142ecznej w Szczecinie. Studiowa\u0142a na Wydziale Lekarskim Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie i w 1955 r. uzyska\u0142a tytu\u0142 lekarza medycyny. W 1956 r. z nakazu pracy zosta\u0142a zatrudniona w Szpitalu Rejonowym w Barlinku. W 1958 r. przenios\u0142a si\u0119 z m\u0119\u017cem (Franciszkiem Micho\u0144skim, mielczaninem) do Mielca i podj\u0119\u0142a prac\u0119 na Oddziale Zaka\u017anym (lecz\u0105cym wy\u0142\u0105cznie chorych na \u017c\u00f3\u0142taczk\u0119) Szpitala Powiatowego w Mielcu. W 1960 r. zosta\u0142a mianowana ordynatorem tego oddzia\u0142u, a po oddaniu do u\u017cytku obiekt\u00f3w nowego szpitala przy ul. S. \u017beromskiego (1964) zorganizowa\u0142a w odr\u0119bnym pawilonie wieloprofilowy Oddzia\u0142 Zaka\u017any i pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 jego ordynatora do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1991 r. Pracowa\u0142a tak\u017ce w Pogotowiu Ratunkowym (w latach 60.), Przychodni Og\u00f3lnej przy ul. M. Curie-Sk\u0142odowskiej, Poradni Hepatologicznej i Poradni Konsultacyjnej Chor\u00f3b Zaka\u017anych, a ponadto w latach 1969-1976 uczy\u0142a o chorobach zaka\u017anych w Liceum Medycznym w Mielcu. Uzyska\u0142a specjalizacj\u0119 I stopnia (1960) i II stopnia (1965) z zakresu chor\u00f3b zaka\u017anych w Szpitalu im. S. \u017beromskiego w Krakowie. Uko\u0144czy\u0142a tak\u017ce szereg kurs\u00f3w specjalistycznych, m.in z zakresu medycyny tropikalnej i AIDS. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a pracom spo\u0142ecznym. Nale\u017ca\u0142a do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Stowarzyszenia Lekarzy Chor\u00f3b Zaka\u017anych i Epidemiolog\u00f3w. W latach 1978\u20131992 by\u0142a radn\u0105 MRN w Mielcu. Wiele lat dzia\u0142a\u0142a w Radzie Duszpasterskiej przy Parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu, a od 2002 r. by\u0142a jej przewodnicz\u0105c\u0105. Pe\u0142ni\u0142a tak\u017ce funkcje wiceprezesa Akcji Katolickiej przy tej\u017ce parafii oraz od 2003 r. \u2013 prezesa Stowarzyszenia Hospicjum Domowe przy Parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Wyr\u00f3\u017cniona m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej i Odznak\u0105 Honorow\u0105 \u201eZa Wzorow\u0105 Prac\u0119 w S\u0142u\u017cbie Zdrowia\u201d oraz specjalnym dyplomem z okazji 50-lecia otrzymania tytu\u0142u lekarza medycyny. Pracowa\u0142a te\u017c (w niepe\u0142nym wymiarze) jako psychoterapeuta w Domu Pomocy Spo\u0142ecznej w Mielcu. Zmar\u0142a 30 XI 2016 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICHO\u0143SKI FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 23 VI 1929 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Bronis\u0142awy z domu Pier\u00f3g. W czasie okupacji hitlerowskiej nale\u017ca\u0142 do zast\u0119pu \u201eOr\u0142\u00f3w\u201d \u201eSzarych Szereg\u00f3w\u201d w Mielcu, a po wojnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119powego konspiracyjnego zast\u0119pu \u201eJeleni\u201d. W 1949 r. uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119. Nale\u017ca\u0142 te\u017c do szkolnego ch\u00f3ru \u201eMelodia\u201d. W 1951 r. \u2013 w zwi\u0105zku z przynale\u017cno\u015bci\u0105 do konspiracyjnej organizacji harcerskiej \u2013 zosta\u0142 aresztowany i przes\u0142uchiwany przez UB. Studia na Wydziale Lekarskim Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie uko\u0144czy\u0142 w 1955 r. i uzyska\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. W latach 1956\u20131958 pracowa\u0142 \u2013 na podstawie nakazu pracy \u2013 na Oddziale Chirurgicznym Szpitala w Barlinku. W 1958 r. powr\u00f3ci\u0142 (z \u017con\u0105 \u2013 Iren\u0105, lekarzem) do rodzinnego Mielca, gdzie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Szpitalu Powiatowym na Oddziale Chirurgicznym jako zast\u0119pca ordynatora. W latach 60. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I i II stopnia z zakresu chirurgii w Krakowie. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lekarza wojskowego w komisjach poborowych. (Posiada\u0142 stopie\u0144 majora.) Pracowa\u0142 tak\u017ce w Przychodni Sportowej, by\u0142 lekarzem FKS \u201eStal\u201d Mielec i I\u2013ligowej dru\u017cyny pi\u0142karskiej z okresu jej \u015bwietno\u015bci (lata 70.), przyczyniaj\u0105c si\u0119 znacz\u0105co do wielu sportowych sukces\u00f3w mielczan. Wybierano go do MRN w Mielcu (lata 60.). Udziela\u0142 si\u0119 te\u017c w Delegaturze Mieleckiej Automobilklubu Rzeszowskiego. Wielk\u0105 jego pasj\u0105 by\u0142o \u015bpiewanie. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w reaktywowania dzia\u0142alno\u015bci ch\u00f3ru m\u0119skiego \u201eMelodia\u201d w 1967 r., jego cz\u0142onkiem i prezesem w latach 1969-1981. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d i Odznak\u0105 Honorow\u0105 I Stopnia PZChiO. W 1982 r. wyjecha\u0142 z Polski. Zmar\u0142 22 VI 2011 r. w USA i pocz\u0105tkowo tam zosta\u0142 pochowany, a nast\u0119pnie na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICKIEWICZA ADAMA (ULICA)<\/strong>, g\u0142\u00f3wna ulica Starego Mielca, dziel\u0105ca go na osiedla Jana Kili\u0144skiego i Tadeusza Ko\u015bciuszki. Biegnie od rynku w kierunku wschodnim do pomnika Wolno\u015bci, gdzie ko\u0144czy si\u0119 na skrzy\u017cowaniu z ulicami Jadernych i Wolno\u015bci. Stanowi, jak dot\u0105d, cz\u0119\u015b\u0107 trasy tranzytowej przez Mielec w kierunkach wschodnim i zachodnim. Jej bocznymi ulicami od strony po\u0142udniowej s\u0105: Apteczna, W. Potockiego i Ma\u0142a, a od p\u00f3\u0142nocnej: Sandomierska i Lelewela. Ponadto w po\u0142owie d\u0142ugo\u015bci krzy\u017cuje si\u0119 z ulicami H. Sienkiewicza i Wojs\u0142awsk\u0105, tworz\u0105cymi tras\u0119 tranzytow\u0105 przez Mielec w kierunkach po\u0142udniowym i p\u00f3\u0142nocnym. (Sygnalizacj\u0119 \u015bwietln\u0105 na tym skrzy\u017cowaniu zamontowano w 1977 r.). Ma d\u0142ugo\u015b\u0107 550 m. Posiada asfaltow\u0105 nawierzchni\u0119 i chodniki po obu stronach. Jest jedn\u0105 z najstarszych ulic Mielca, bowiem powsta\u0142a w obr\u0119bie pierwszej zabudowy miasta w XV w. Prowadzi\u0142a w\u00f3wczas od rynku do p\u00f3l mieszcza\u0144skich i wsi Cyranka. Jej znaczenie znacznie wzros\u0142o po uruchomieniu linii kolejowej (1887). Budowali przy niej domy znaczniejsi mieszczanie, z regu\u0142y lokuj\u0105c na parterze sklep lub zak\u0142ad us\u0142ugowy. W czasie wielkiego po\u017caru miasta w 1900 r. cz\u0119\u015b\u0107 tej zabudowy spali\u0142a si\u0119, ale szybko zosta\u0142a odbudowana. Nowe domy otrzyma\u0142y ozdobne frontony, tote\u017c ulica wypi\u0119knia\u0142a, a jej chodniki sta\u0142y si\u0119 ulubionym miejscem spacer\u00f3w mielczan. Do 1918 r. nazywa\u0142a si\u0119 PA\u0143SKA, a po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci otrzyma\u0142a imi\u0119 J\u00d3ZEFA PI\u0141SUDSKIEGO. W czasie okupacji hitlerowskiej nie zmieniono patrona (PI\u0141SUDSKISTRASSE). Uczyniono to 15 III 1947 r., bowiem w\u00f3wczas MRN nada\u0142a jej patronat IGNACEGO DASZY\u0143SKIEGO. W 1952 r. MRN zmieni\u0142a nazw\u0119 ALEJA J\u00d3ZEFA STALINA, ale po \u015bmierci J. Stalina i \u201epa\u017adziernikowej odwil\u017cy\u201d w Polsce \u2013 w grudniu 1956 r. jeszcze raz zmieniono patrona. Zosta\u0142 nim ADAM MICKIEWICZ i tak ju\u017c pozosta\u0142o. Niemal ca\u0142\u0105 zabudow\u0119 uznano za zabytkow\u0105 i uj\u0119to w ewidencji obiekt\u00f3w zabytkowych, a kilka dom\u00f3w wpisano do Rejestru zabytk\u00f3w wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego. W latach 2009-2011 przeprowadzono jej gruntowny remont i modernizacj\u0119. W 2009 r. wykonano odcinek od pomnika Wolno\u015bci do skrzy\u017cowania z ulicami H. Sienkiewicza i Wojs\u0142awsk\u0105. M.in. wybudowano rondo przed pomnikiem Wolno\u015bci, drog\u0119 dojazdow\u0105 do pobliskich dom\u00f3w, nowe miejsca parkingowe i chodniki z kostki betonowej. W latach 2010-2011 przebudowano odcinek od skrzy\u017cowania z ulicami H. Sienkiewicza i Wojs\u0142awsk\u0105 do Rynku, m.in. wykonano nawierzchni\u0119 z kostki granitowej, chodniki z kostki betonowej, miejsca do parkowania i stylowe o\u015bwietlenie.
Patron ulicy: ADAM MICKIEWICZ (1798-1855), najwybitniejszy polski poeta i czo\u0142owy tw\u00f3rca romantyzmu polskiego, a ponadto dzia\u0142acz niepodleg\u0142o\u015bciowy, profesor literatury i publicysta. Na ogromny dorobek poety z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119, m.in.: Poezje t. 1 (z Balladami i Romansami); Poezje t. 2 (z Gra\u017cyn\u0105 oraz II i IV cz. Dziad\u00f3w), Sonety krymskie, III i I cz. Dziad\u00f3w, Konrad Wallenrod, Pan Tadeusz, Ksi\u0119gi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego i Liryki loza\u0144skie. Dokona\u0142 te\u017c wielu przek\u0142ad\u00f3w na j\u0119zyk polski. Przebywaj\u0105c na emigracji, prowadzi\u0142 \u017cyw\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105 i publicystyczn\u0105. Wspomaga\u0142 niepodleg\u0142o\u015bciowe d\u0105\u017cenia narodu polskiego, m.in. w 1848 r. utworzy\u0142 we W\u0142oszech legion polski, a tu\u017c przed \u015bmierci\u0105 tworzy\u0142 w Stambule oddzia\u0142y polskie, kt\u00f3re mia\u0142y uczestniczy\u0107 w wojnie z Rosj\u0105. By\u0142 profesorem literatury \u0142aci\u0144skiej na uniwersytecie w Lozannie i katedry literatury s\u0142owia\u0144skiej w College de France w Pary\u017cu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MICZEK TOMASZ (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 22 pa\u017adziernika 1969 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i J\u00f3zefy z Lubli\u0144skich. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu (specjalno\u015b\u0107 elektryczna i elektroniczna automatyka przemys\u0142owa). W matur\u0119 1989 r. zda\u0142 matur\u0119 i rozpocz\u0105\u0142 studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki (obecnie Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki) Akademii G\u00f3rniczo \u2013 Hutniczej w Krakowie. Po zaliczeniu pierwszego roku studi\u00f3w podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o wst\u0105pieniu do Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w. W 1990 r. rozpocz\u0105\u0142 nowicjat w S\u0119dziszowie Ma\u0142opolskim, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w w Krakowie (filozofia) oraz w Karl-Franzens-Universit\u00e4t Graz w Austrii (teologia). W Krakowie z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby wieczyste (1996) i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie (1998). W latach 1998-2008 przebywa\u0142 w Austrii, najpierw jako kapelan szpitala w Wolfsbergu, a nast\u0119pnie gwardian w klasztorze Gmunden (2001-2007) i zakonnik w klasztorze w Salzburgu (2007-2008). W 2008 r. wyjecha\u0142 do Canterbury (Wielka Brytania), a od 2009 r. jest gwardianem w klasztorze w Salzburgu. Uko\u0144czy\u0142 kursy z dziedziny duchowo\u015bci, historii, psychologii, kierownictwa duchowego, zarz\u0105dzania i doradztwa w grupach i instytucjach ko\u015bcielnych w Niemczech, Austrii, Anglii i W\u0142oszech. Pasjonuje go muzyka ch\u00f3ralna i organowa, \u015bpiew i muzyka ko\u015bcielna, duchowo\u015b\u0107 franciszka\u0144ska, psychologia i dynamika grupy, kierownictwo duchowe, film i j\u0119zyki obce. Czynnie uprawia sport \u2013 p\u0142ywanie, turystyk\u0119 g\u00f3rsk\u0105 i rowerow\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MICZULSKA JANINA ANTONINA MARIA (po m\u0119\u017cu ZAG\u00d3RSKA)<\/strong>, urodzi\u0142a si\u0119 23 II 1896 r. w Zatorze. Ucz\u0119szcza\u0142a do prywatnego Gimnazjum im. J. S\u0142owackiego i Z. Strza\u0142kowskiej we Lwowie, a nast\u0119pnie do c.k. Gimnazjum w Mielcu. Egzamin dojrza\u0142o\u015bci zda\u0142a w prywatnym Gimnazjum Heleny Stra\u017cy\u0144skiej w Krakowie w 1914 r. Po wyj\u015bciu za m\u0105\u017c mieszka\u0142a w Wadowicach. Od 1926 r. uczy\u0142a si\u0119 gry na fortepianie w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, najpierw na Kursie Najwy\u017cszym, a nast\u0119pnie na Kursie Koncertowym. W roku szkolnym 1930\/1931 doskonali\u0142a swe umiej\u0119tno\u015bci w Szkole Muzycznej im. W. \u017bele\u0144skiego w Krakowie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce w prywatnej szkole prof. E. Petriego w Zakopanem. Po etapie pobierania nauk otworzy\u0142a pierwsz\u0105 szko\u0142\u0119 gry na fortepianie w Wadowicach, kt\u00f3ra zyska\u0142a uznanie w \u015brodowisku. Tak\u017ce po II wojnie \u015bwiatowej uczy\u0142a prywatnie gry na fortepianie. Tradycj\u0105 by\u0142y popisy \u2013 koncerty jej uczni\u00f3w w Domu Kultury w Wadowicach na zako\u0144czenie ka\u017cdego roku. Zmar\u0142a 24 III 1973 r. Pochowana na cmentarzu parafialnym w Wadowicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIDURA ANDRZEJ STANIS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 15 II 1967 r. w Mielcu, syn Mieczys\u0142awa i Marii z domu Szot. Absolwent Technikum Mechanicznego (specjalno\u015b\u0107 \u2013 budowa p\u0142atowc\u00f3w) w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1988 r. Po studiach w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym Metropolii Warmi\u0144skiej \u201eHosianum\u201d w Olsztynie, zako\u0144czonych tytu\u0142em magistra, w 1994 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Pracowa\u0142 w Reszlu jako wikary oraz prefekt w Zespole Szk\u00f3\u0142 Rolniczych im. M. Rataja i Zasadniczej Szkole Zawodowej. 1 VII 1997 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w parafii Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w Nidzicy. Rozpocz\u0119t\u0105 budow\u0119 nowego ko\u015bcio\u0142a doprowadzi\u0142 do zamkni\u0119cia stanu surowego. W 1998 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe w Instytucie Kultury Chrze\u015bcija\u0144skiej im. Jana Paw\u0142a II w Olsztynie \u2013 \u201eTeologia-Chrystologia\u201d, a w 2002 r. podj\u0105\u0142 studia doktoranckie. Od 1998 r. jest cz\u0142onkiem Rady Kap\u0142a\u0144skiej i Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Warmi\u0144skiej. 30 XI 2003 r. zosta\u0142 kanonikiem gremialnym Kapitu\u0142y Kolegiackiej Naj\u015bwi\u0119tszego Zbawiciela w Dobrym Mie\u015bcie. W 2004 r. otrzyma\u0142 Nagrod\u0119 Gregorovius \u201eDobroczy\u0144ca Roku 2004\u201d powiatu i miasta Nidzica. Doprowadzi\u0142 do wybudowania ko\u015bcio\u0142a parafialnego (po\u015bwi\u0119cony w 2010 r.). Uko\u0144czy\u0142 studia doktoranckie. Uhonorowany godno\u015bci\u0105 kanonika gremialnego Kapitu\u0142y Kolegiackiej w Dobrym Mie\u015bcie. Inicjator publikacji:\u00a0Obiekty religijne i hiostoryczne ziemi nidzickiej<\/em>,\u00a0Nidzica dawniej i dzi\u015b\u00a0<\/em>oraz\u00a0Przyroda ziemi nidzickiej.\u00a0<\/em>W 2013 r. zosta\u0142 wybrany Cz\u0142owiekiem Integracji Spo\u0142ecznej. Uhonorowany tytu\u0142em „Zas\u0142u\u017cony dla Ziemi Nidzickiej”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIDURA FRANCISZEK,<\/strong>\u00a0urodzony15 V 1898 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, powiat mielecki. Ucz\u0119szcza\u0142 do c.k. Gimnazjum w Mielcu. W czasie I wojny \u015bwiatowej s\u0142u\u017cy\u0142 w armii austriackiej. Po zako\u0144czeniu wojny i odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119 wst\u0105pi\u0142 w szeregi Wojska Polskiego i bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej. W latach 20. pracowa\u0142 jako nauczyciel w powiecie sierpeckim, m.in. w \u0141ugach, Trzaskach k\/Bie\u017cunia, Zawidzu i Gr\u0105bcu k\/Sierpca. W latach 30. uko\u0144czy\u0142 Wy\u017cszy Kurs Nauczycielski w Warszawie. Jako wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cemu si\u0119 nauczycielowi powierzono funkcj\u0119 zast\u0119pcy inspektora szkolnego ds. o\u015bwiaty doros\u0142ych na terenach powiat\u00f3w: sierpeckiego, p\u0142o\u0144skiego i rypi\u0144skiego. Przyczyni\u0142 si\u0119 do rozpowszechnienia uniwersytet\u00f3w ludowych w \u015brodowiskach wiejskich. Nie wiadomo, czy uczestniczy\u0142 kampanii wrze\u015bniowej, ale ju\u017c w pierwszych miesi\u0105cach okupacji hitlerowskiej uczestniczy\u0142 w tworzeniu struktur ruchu oporu, najpierw w Polskiej Organizacji Zbrojnej, a p\u00f3\u017aniej w SL\u00a0 \u201eRoch\u201d. Nie by\u0142 cz\u0142onkiem \u017cadnej z partii, ale wspiera\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 ch\u0142opskiego ruchu oporu, m.in. by\u0142 redaktorem pisma konspiracyjnego \u201eGdy nar\u00f3d do boju\u201d.\u00a0 R\u00f3wnocze\u015bnie udziela\u0142 si\u0119 w tajnym nauczaniu i by\u0142 cz\u0142onkiem Tajnej Organizacji Nauczycielskiej. Musia\u0142 si\u0119 ukrywa\u0107, gdy\u017c grozi\u0142o mu aresztowanie. Po wojnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 inspektora o\u015bwiaty, ale zosta\u0142 zwolniony, zapewne ze wzgl\u0119d\u00f3w politycznych, bo w czasie okupacji nie chcia\u0142 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z konspiracj\u0105 komunistyczn\u0105. Stwarzano mu r\u00f3\u017cne k\u0142opoty, ale o szczeg\u00f3\u0142ach nie chcia\u0142 m\u00f3wi\u0107. W 1952 r. wyjecha\u0142 do wojew\u00f3dztwa koszali\u0144skiego i powr\u00f3ci\u0142 do Sierpca dopiero po \u201dodwil\u017cy pa\u017adziernikowej\u201d w 1956 r. Pracowa\u0142 jako nauczyciel w Gozdowie i Sierpcu. Nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego i pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje w Zarz\u0105dzie Powiatowym w Sierpcu. Pisa\u0142 artyku\u0142y do \u201eG\u0142osu Nauczycielskiego\u201d i gazet lokalnych. Fascynowa\u0142 si\u0119 sztuk\u0105 ludow\u0105 ziemi sierpeckiej. Zbiera\u0142 my\u015bli wybitnych ludzi. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 zamieszka\u0142 u syna na \u015al\u0105sku. Zmar\u0142 1 IV 1986 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIDURA FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 10 XI 1939 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, powiat mielecki, syn Stanis\u0142awa i Apolonii z Midur\u00f3w. Absolwent Pa\u0144stwowego Liceum Kulturalno \u2013 O\u015bwiatowego w Ro\u017cnicy (Kieleckie), matur\u0119 zda\u0142 w 1959 r. Studia magisterskie na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego uko\u0144czy\u0142 w 1969 r. Tytu\u0142 doktora nauk humanistycznych uzyska\u0142 na Uniwersytecie Warszawskim w 1974 r. Pracowa\u0142 w Szko\u0142ach Podstawowych w Golubiu-Dobrzyniu i Radominie (1961\u20131963, nauczyciel), Urz\u0119dzie Miejskim w Sierpcu (1963\u20131970, zast\u0119pca inspektora szkolnego), Zarz\u0105dzie G\u0142\u00f3wnym Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Wiejskiej w Warszawie (1972\u20131974, kierownik Wydzia\u0142u Kultury) oraz urz\u0119dach i instytucjach w Warszawie: Pa\u0144stwowym Muzeum Etnograficznym (1974\u20131976, wicedyrektor do spraw naukowych), Ministerstwie Kultury i Sztuki (1976\u20131988, zast\u0119pca Generalnego Konserwatora Zabytk\u00f3w, wicedyrektor Zarz\u0105du Muze\u00f3w i Ochrony Zabytk\u00f3w), PP Pracownie Konserwacji Zabytk\u00f3w \u2013 Oddzia\u0142 Koordynacji Eksportu (1988\u20131989, wicedyrektor Oddzia\u0142u), Biurze Handlu Zagranicznego Pracowni Konserwacji Zabytk\u00f3w (1989\u20131991), Fundacji \u201eArteks\u201d (1991\u20131992, dyrektor muzeum), Spo\u0142ecznym Komitecie Opieki nad Starymi Pow\u0105zkami (1993, dyrektor biura), Fundacji \u201eArteks\u201d \u2013 Muzeum Kolekcji im. Jana Paw\u0142a II (1993\u20131996, dyrektor muzeum), Urz\u0119dzie Generalnego Konserwatora Zabytk\u00f3w (1996\u20131999, dyrektor biura) oraz w Wy\u017cszej Szkole Turystyki i Hotelarstwa (od 1999, profesor, prorektor), a ponadto jako wyk\u0142adowca na Uniwersytecie Warszawskim, Akademii Sztuk Pi\u0119knych i Politechnice Warszawskiej. By\u0142 organizatorem szeregu znacz\u0105cych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 muzealnych (program\u00f3w, bada\u0144, wydawnictw, konferencji, wystaw, konkurs\u00f3w), przyczyni\u0142 si\u0119 do restauracji wielu zabytk\u00f3w Poza prac\u0105 zawodow\u0105 wiele czasu po\u015bwi\u0119ca pracy spo\u0142ecznej. W latach 1976\u20132002 by\u0142 przewodnicz\u0105cym Komisji Opieki nad Zabytkami Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego PTTK, a od 2001 jest wiceprezesem ZG PTTK. Pe\u0142ni te\u017c funkcje: przewodnicz\u0105cego Rady Muzealnej Muzeum Rolnictwa im. Ks. K. Kluka w Ciechanowcu (od 1980), cz\u0142onka Prezydium PK ICOMOS, przewodnicz\u0105cego Rady Nadzorczej PKZ \u201eZamek\u201d Sp. z o.o. w Warszawie i cz\u0142onka Towarzystwa Naukowego P\u0142ockiego. W 2005 r. uzyska\u0142 na Uniwersytecie Miko\u0142aja Kopernika w Toruniu stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Jest autorem oko\u0142o 180 publikacji i kilku ksi\u0105\u017cek, m.in.: \u201eSztuka ludowa a wychowanie\u201d(1980), Sierpecka rze\u017aba ludowa (1981) i Spo\u0142eczna opieka nad zabytkami na ziemiach polskich do 1918 r. (Warszawa 2004, praca habilitacyjna, \u201eKsi\u0105\u017cka Roku 2004\u201d w Konkursie Stowarzyszenia Konserwator\u00f3w Zabytk\u00f3w) oraz redaktorem i wsp\u00f3\u0142autorem ksi\u0105\u017cki Muzea skansenowskie w Polsce (1979). W czasie swojej pracy zawodowej i spo\u0142ecznej wielokrotnie w znacz\u0105cym zakresie wspiera\u0142 mieleckie przedsi\u0119wzi\u0119cia m\u0142odzie\u017cowe i kulturalne, m.in. druk monografii Mielca i restauracj\u0119 zabytk\u00f3w. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Krzy\u017cem Oficerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem KEN, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Turystyki\u201d, Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 \u201eZa Zas\u0142ugi dla Wojska Polskiego\u201d oraz Nagrod\u0105 Ministra Kultury i Sztuki za prace naukowe i konserwatorskie. Pe\u0142ni\u0142 funkcje rektora Wy\u017cszej Szko\u0142y Turystyki i Hotelarstwa w Warszawie, a nast\u0119pnie kierownika katedry ALMAMER Szko\u0142y Wy\u017cszej w Warszawie. Jest wyk\u0142adowc\u0105 akademickim (prof. dr hab.) i kierownikiem projektu badawczego Atrakcyjno\u015b\u0107 turystyczna wojew\u00f3dztwa mazowieckiego, realizowanego w ALMAMER.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MIDURA J\u00d3ZEF (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 18 I 1905 r. w Wampierzowie, powiat mielecki, syn Marcina i Bronis\u0142awy z Dziur\u00f3w. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Mielcu i Tarnowie, gdzie w 1926 r. zda\u0142 matur\u0119. Studia teologiczne w Tarnowie uko\u0144czy\u0142 w 1930 r. i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Jako wikariusz pracowa\u0142 w D\u0105browie Tarnowskiej, Zbylitowskiej G\u00f3rze i Zawadzie ko\u0142o D\u0119bicy. Napisa\u0142 Dzieje cudownego obrazu Matki Boskiej Zawadzkiej (Krak\u00f3w 1935). W latach 1934 \u2013 1946 by\u0142 katechet\u0105 w Jod\u0142owej. W czasie okupacji hitlerowskiej doprowadzi\u0142 do wybudowania dwupi\u0119trowego budynku \u201eSk\u0142adnica\u201d na cele spo\u0142eczne (po II wojnie \u015bwiatowej umieszczono w nim szko\u0142\u0119 i tak pozosta\u0142o do dzi\u015b). Uczestniczy\u0142 w tajnym nauczaniu. W 1946 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w Pil\u017anie, a w 1961 r. przeniesiono go na probostwo w Zaborowie. W obu miejscach, poza prac\u0105 duszpastersk\u0105, przeprowadzi\u0142 wiele prac remontowych obiekt\u00f3w parafialnych. W latach 1956\u20131961 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dziekana dekanatu pilze\u0144skiego. Otrzyma\u0142 odznaczenia EC i RM. W 1974 r. zrezygnowa\u0142 z probostwa i rezydowa\u0142 w Zaborowie. Zmar\u0142 25 VIII 1974 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Zaborowie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIDURA J\u00d3ZEF KLEMENS (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 9 III 1959 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, pow. mielecki, syn Mieczys\u0142awa i Marii z domu Szot. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1978 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Teologii Wy\u017cszego Seminarium Duchownego \u201eHosianum\u201d w Olsztynie i po jego uko\u0144czeniu w 1984 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Uko\u0144czy\u0142 tak\u017ce Wydzia\u0142 Teologii Uniwersytetu Warmi\u0144sko-Mazurskiego w Olsztynie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W latach 1984-1989 pracowa\u0142 w parafii \u015bw. Katarzyny w Braniewie jako wikariusz i prefekt szk\u00f3\u0142 \u015brednich. W 1990 r. zosta\u0142 mianowany pierwszym proboszczem parafii Szyleny. Doprowadzi\u0142 do wybudowania ko\u015bcio\u0142a \u015bw. J\u00f3zefa Robotnika i plebanii. R\u00f3wnocze\u015bnie pozostawa\u0142 prefektem w Braniewie. W 1994 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii Rozogi. Powierzono mu tak\u017ce wiele innych funkcji, m.in.: wicedziekana i referenta do spraw trze\u017awo\u015bci oraz dzia\u0142alno\u015bci charytatywnej w dekanacie Rozogi, kapelana szpitala w Braniewie, kapelana Zak\u0142adu Karnego w Braniewie (1988-1994), duszpasterza i kapelana Garnizonu Wojska Polskiego w Braniewie (1984-1994), kapelana Stra\u017cy Po\u017carnej w Braniewie i Rozogach. Posiada stopie\u0144 kapitana rezerwy WP. Jest tak\u017ce nauczycielem religii w miejscowych szko\u0142ach. Pe\u0142ni tak\u017ce funkcje archidiecezjalnego duszpasterza rolnik\u00f3w, gminnego kapelana Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych oraz referenta do spraw trze\u017awo\u015bci i dzia\u0142alno\u015bci charytatywnej w dekanacie Rozogi. Wyr\u00f3\u017cniony godno\u015bci\u0105 pra\u0142ata Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci (Kapelanem Honorowym J.\u015a.) i Medalami (Z\u0142otym, Srebrnym i Br\u0105zowym) \u201eZa Zas\u0142ugi dla Po\u017carnictwa\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MIDURA MARIAN J\u00d3ZEF (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 26 III 1961 r. w Mielcu, syn W\u0142adys\u0142awa i Heleny z domu Dragan. Mieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Wadowicach G\u00f3rnych. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1981 r. W okresie szkolnym bra\u0142 udzia\u0142 w r\u00f3\u017cnych zawodach sportowych i by\u0142 s\u0119dzi\u0105 pi\u0142ki siatkowej. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 te\u017c w dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105 i opozycyjn\u0105, m.in. by\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem ZMW \u201eWici\u201d w Wadowicach G\u00f3rnych i pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Zarz\u0105du Gminnego, a nast\u0119pnie zosta\u0142 wybrany do Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego i Krajowego. Po maturze zda\u0142 egzamin do Seminarium Duchownego w Tarnowie, ale ostatecznie studiowa\u0142 w Warmi\u0144skim Seminarium Duchownym \u201eHosianum\u201d w Olsztynie i otrzyma\u0142 tytu\u0142 magistra teologii (Pismo \u015awi\u0119te Stary Testament). \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w Olsztynie w 1987 r. Pracowa\u0142 jako wikariusz w parafii Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Ostr\u00f3dzie (diecezja warmi\u0144ska). Poza prac\u0105 duszpastersk\u0105 udziela\u0142 si\u0119 w \u017cyciu miasta, m.in. jako wiceprezes Klubu Sportowego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d Ostr\u00f3da (by\u0142 jednym z inicjator\u00f3w Ulicznego Biegu Ostr\u00f3dzkiego, kt\u00f3ry przerodzi\u0142 si\u0119 w systematyczn\u0105 coroczn\u0105 imprez\u0119) oraz wsp\u00f3\u0142organizator r\u00f3\u017cnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 spo\u0142eczno\u2013patriotycznych. W 1992 r. odby\u0142 kurs w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie. W latach 1993\u20131999 wyjecha\u0142 jako misjonarz do afryka\u0144skiej diecezji Kimberley (Kalahari, w\u015br\u00f3d ludzi Tswana) w Bophuthatswana (pa\u0144stwo to wesz\u0142o p\u00f3\u017aniej w sk\u0142ad RPA). Przez pewien czas pe\u0142ni\u0142 funkcje dziekana Dekanatu Kuruman oraz cz\u0142onka miejscowej Rady Biskupiej. Po powrocie do Polski zosta\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Episkopatu Polski do spraw Misji w Warszawie. Zainicjowa\u0142 powstanie Funduszu Misyjnego w rodzinnych Wadowicach G\u00f3rnych oraz organizacj\u0119 corocznego festynu charytatywnego (na cele misyjne) w tej\u017ce miejscowo\u015bci. Doprowadzi\u0142 do powstania stowarzyszenia MIVA Polska, b\u0119d\u0105cego cz\u0142onkiem \u015bwiatowego zrzeszenia dzia\u0142aj\u0105cego na rzecz misyjnych \u015brodk\u00f3w transportu. By\u0142 organizatorem kongresu MIVA \u2013 2002 w Mielcu, z udzia\u0142em stowarzysze\u0144 MIVA z kilku kraj\u00f3w oraz wsp\u00f3\u0142organizatorem festynu charytatywnego na obiektach MOSiR w Mielcu. Jest pomys\u0142odawc\u0105 i organizatorem Og\u00f3lnopolskiej Akcji Pomocy Kierowcom \u201eKrzy\u015b\u201d (trze\u017awy i \u017cyczliwy kierowca). Akcja zyska\u0142a poparcie Episkopatu i instytucji centralnych w kraju oraz patronat i finansowe wsparcie Komisji Europejskiej w Brukseli. Aktualnie odbywa studia doktoranckie i pisze rozpraw\u0119 doktorsk\u0105 z zakresu misjologii. W 2002 r. uko\u0144czy\u0142 podyplomowe studia w zakresie misjologii na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie, a w 2006 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 doktora na podstawie rozprawy Wk\u0142ad polskich misjonarzy i misjonarek w rozw\u00f3j Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego w Senegalu, wydanej p\u00f3\u017aniej w postaci ksi\u0105\u017cki. Zainicjowa\u0142 wiele form promocji trze\u017awo\u015bci w\u015br\u00f3d kierowc\u00f3w oraz popularyzacji polskich misji w Afryce. Jest autorem wielu artyku\u0142\u00f3w na obydwa tematy w prasie katolickiej, m.in. \u201eGo\u015bciu Niedzielnym\u201d, \u201eNiedzieli\u201d, \u201eMisyjnych Drogach\u201d, czasopismach \u201eMotor\u201d i \u201eBezpiecze\u0144stwo Ruchu Drogowego\u201d oraz gazetach og\u00f3lnopolskich i lokalnych. W 2005 r. zosta\u0142 krajowym duszpasterzem kierowc\u00f3w, a od 2008 r. pe\u0142ni tak\u017ce funkcj\u0119 kapelana koordynatora Duszpasterstwa S\u0142u\u017cby Celnej w Izbach w Olsztynie, Bia\u0142ymstoku, Toruniu i Gdyni. W 2007 r. zosta\u0142 mianowany wicedyrektorem Caritas Archidiecezji Warmi\u0144skiej m.in. do spraw powstaj\u0105cego O\u015brodka Caritas w Rybakach. Ponadto od 2008 r. wyk\u0142ada misjologi\u0119 na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie oraz jest konsultantem Komisji Episkopatu Polski ds. Misji. Wyr\u00f3\u017cniony Orderem Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego \u201eMilito Pro Christo\u201d i obdarzony godno\u015bci\u0105 kanonika honorowego Kapitu\u0142y Kolegiackiej w Dobrym Mie\u015bcie. Utrzymuje kontakt z Mielcem. By\u0142 jednym z inicjator\u00f3w ponownego ustawienia figury Chrystusa Frasobliwego przy Zespole Szk\u00f3\u0142 im. prof. J. Groszkowskiego w Mielcu i po\u015bwi\u0119ci\u0142 t\u0119 figur\u0119 12 X 2012 r. w czasie uroczysto\u015bci 100-lecia budynku szkolnego i 45-lecia Technikum Elektrycznego w Mielcu. W 2024 r. odznaczony Medalem Benemerenti In Opere Evangelizationis, a w 2025 r. – Krzy\u017cem Oficerskim OOP.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIDURA MIROS\u0141AW<\/strong>, urodzony 21 VII 1961 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, powiat mielecki, syn Aleksandra i Janiny z domu Kagan. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie w 1987 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. W latach 1987\u20131995 pracowa\u0142 jako m\u0142odszy asystent w Wojew\u00f3dzkim Szpitalu Zespolonym w Tarnowie i w tym okresie uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 I stopnia. W 1995 r. przeszed\u0142 do Szpitala Wojew\u00f3dzkiego w Tarnowie na stanowisko starszego asystenta w Oddziale Urazowo\u2013Ortopedycznym. Tam r\u00f3wnie\u017c uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 II stopnia z zakresu ortopedii i traumatologii. Od 2001 r. pracuje w Szpitalu Powiatowym w Mielcu jako ordynator Oddzia\u0142u Urazowo\u2013Ortopedycznego. W okresie pracy w Szpitalu Wojew\u00f3dzkim w Tarnowie udziela\u0142 sie spo\u0142ecznie, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 zastepcy przewodnicz\u0105cego Zwi\u0105zku Zawodowego Lekarzy. Nale\u017cy do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Ortoped\u00f3w i Traumatolog\u00f3w. 17 marca 2010 r. wykona\u0142 w mieleckim szpitalu pierwszy w Polsce zabieg wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego z panewk\u0105 nowego typu. W 2013 r. w plebiscycie \u201eKorso\u201d zosta\u0142 wybrany \u201eMielczaninem Roku 2012\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIDURA RYSZARD W\u0141ODZIMIERZ,<\/strong> urodzony 30 III 1957 r. w Mielcu, syn J\u00f3zefa i Aliny z Olszewskich. Absolwent Technikum Elektrycznego w Mielcu z matur\u0105 w 1977 r. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 od wrze\u015bnia 1977 r. w Elektrociep\u0142owni WSK Mielec, ale ju\u017c miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 powo\u0142any do odbycia zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej. Po powrocie z wojska pracowa\u0142 na Wydziale Monta\u017cu Samolot\u00f3w WSK PZ-Mielec (IX 1979 r. – XI 1982 r.) Od XI 1982 r. do ko\u0144ca wrze\u015bnia 1996 r. pracowa\u0142 w Rejonowym Przedsi\u0119biorstwie Melioracyjnym w Mielcu jako pracownik s\u0142u\u017cby BHP. We wrze\u015bniu 1996 r. zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego zak\u0142adowej organizacji NSZZ Solidarno\u015b\u0107. Po przekszta\u0142ceniu firmy na Rejonowe Przedsi\u0119biorstwo Rob\u00f3t Melioracyjnych i In\u017cynieryjnych Sp. z o.o. w Mielcu pracowa\u0142 nadal w s\u0142u\u017cbie BHP, a p\u00f3\u017aniej jako pracownik socjalny i administrator. W 2009 r. uko\u0144czy\u0142 policealne technikum dla s\u0142u\u017cb BHP. 19 IX 2015 r. zosta\u0142 wybrany na prezesa Zarz\u0105du Przedsi\u0119biorstwa Rob\u00f3t Melioracyjnych i In\u017cynieryjnych Sp. z o.o. w Mielcu. W uwarunkowaniach rynkowych po 1990 r. kondycja firmy s\u0142ab\u0142a z roku na rok.\u00a0 W nast\u0119pstwie decyzji zgromadzenia wsp\u00f3lnik\u00f3w o likwidacji sp\u00f3\u0142ki 1 XII 2017 r. powierzono mu funkcj\u0119 jej likwidatora.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MIDURA STANIS\u0141AW FRANCISZEK<\/strong>, urodzony 15 II 1914 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, powiat mielecki, syn Macieja i Katarzyny z domu Galica. Absolwent Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu, matura w 1934 r. Uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Komorowie ko\u0142o Ostrowi Mazowieckiej i w 1934 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 podporucznika. S\u0142u\u017cy\u0142 w 44. pu\u0142ku piechoty, stacjonuj\u0105cym w Sarnach, a nast\u0119pnie w R\u00f3wnem na Wo\u0142yniu. Uczestniczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. Po wkroczeniu wojsk radzieckich na wschodnie ziemie polskie zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli i skierowany do obozu w Kozielsku, a nast\u0119pnie zamordowany przez NKWD w kwietniu 1940 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

MIDURA STANIS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 12 X 1949 r. w Wadowicach G\u00f3rnych, powiat mielecki, syn Stefana i Weroniki z domu K\u0105sek. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej II LO), matur\u0119 zda\u0142 w 1967 r. W czasie studi\u00f3w w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym w Tarnowie otrzyma\u0142 powo\u0142anie do s\u0142u\u017cby wojskowej (1978-1980), a nast\u0119pnie doko\u0144czy\u0142 studia i w 1974 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Odby\u0142 tak\u017ce studia magisterskie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Pracowa\u0142 jako wikariusz w Boles\u0142awiu, D\u0119bicy i Gaw\u0142owie ko\u0142o Bochni. W 1983 r. zosta\u0142 rektorem i wkr\u00f3tce potem proboszczem parafii w Siedliszowicach. W latach 1984\u20131989 doprowadzi\u0142 do wybudowania ko\u015bcio\u0142a p.w. \u015bw. Stanis\u0142awa B. M., plebanii i domu katechetycznego. 1 IX 1993 r. powierzono mu funkcj\u0119 proboszcza parafii \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki w Tarnowie. Tu r\u00f3wnie\u017c przeprowadzi\u0142 szereg inwestycji. Pod jego kierunkiem wybudowano dzwonnic\u0119 z dzwonami, nowe wej\u015bcie do ko\u015bcio\u0142a i plebani\u0119, wykupiono ko\u015bci\u00f3\u0142 na w\u0142asno\u015b\u0107 parafii, zmodernizowano plac ko\u015bcielny i wykonano malowanie ko\u015bcio\u0142a. Powsta\u0142y m.in.: Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, Parafialny Oddzia\u0142 Akcji Katolickiej i Towarzystwo Przyjaci\u00f3\u0142 WSD. Ks. S. Midura by\u0142 dekanalnym przedstawicielem ds. Misji \u015awi\u0119tych, a aktualnie pe\u0142ni funkcje dekanalnego asystenta Akcji Katolickiej i kapelana Domu Pomocy Spo\u0142ecznej przy ul. Czarna Droga. Pracuje te\u017c jako katecheta w Szkole Podstawowej nr 17 w Tarnowie. Jest autorem opracowania Dzieje parafii Wadowice G\u00f3rne. Odznaczony EC i RM. \u00a0W 2009 r. zosta\u0142 uhonorowany godno\u015bci\u0105 kanonika honorowego Kapitu\u0142y Katedralnej w Tarnowie. Zmar\u0142 15 XII 2009 r. Pochowany na cmentarzu w Tarnowie-Mo\u015bcicach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\"\"MIDURA STANIS\u0141AW<\/strong>, urodzony 8 IV 1933 r. w Wampierzowie, powiat mielecki, syn Franciszka i Zofii z domu Kapinos. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1952 r. W latach 1952\u20131953 kierowa\u0142 Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 w Brniu Osuchowskim w powiecie mieleckim. Studia magisterskie na Wydziale Matematyki Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie uko\u0144czy\u0142 w 1959 r. Stopnie doktora (1966) i doktora habilitowanego (1973) uzyska\u0142 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Od 1959 r. do 1965 r. pracowa\u0142 jako asystent w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W 1965 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, gdzie do 2000 r. pracowa\u0142 na stanowiskach: adiunkta, docenta, profesora (1990) i profesora zwyczajnego. Pe\u0142ni\u0142 funkcje: dziekana Wydzia\u0142u Matematyczno\u2013Fizycznego (1975\u20131978), prorektora do spraw nauki (1978\u20131981) i dyrektora Instytutu Matematyki (1980\u20132000). W tym okresie pracowa\u0142 tak\u017ce jako profesor uniwersytecki w Algerii (1985\u20131987) i profesor zwyczajny Uniwersytetu Marii Curie\u2013Sk\u0142odowskiej w Lublinie Filia w Rzeszowie (1991\u20132000). Od 1996 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 kierownika Katedry Matematyki Wy\u017cszej Szko\u0142y Informatyki i Zarz\u0105dzania w Rzeszowie, a od 2001 r. jest r\u00f3wnie\u017c kierownikiem Zak\u0142adu Edukacji Matematycznej Uniwersytetu Rzeszowskiego. Opublikowa\u0142 ponad 70 prac naukowych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Uczestniczy\u0142 w ponad 40 mi\u0119dzynarodowych kongresach naukowych i prezentowa\u0142 na nich swoje wyniki bada\u0144. Pod jego kierunkiem zosta\u0142y napisane 4 rozprawy doktorskie, a jeden z wypromowanych doktor\u00f3w uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora habilitowanego w zakresie matematyki. Recenzowa\u0142 18 prac doktorskich. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce do prac spo\u0142ecznych, m.in. by\u0142 wiceprezesem Zarz\u0105du Okr\u0119gu ZNP w Rzeszowie (1972\u20131974), prezesem Rady Zak\u0142adowej ZNP WSP (1972\u20131976) i cz\u0142onkiem Zarz\u0105du Wojew\u00f3dzkiego ZSL (1976\u20131980). Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Nagrodami Ministra Szkolnictwa Wy\u017cszego. W 2003 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119, ale jest nadal czynnym naukowcem. Specjalizuje si\u0119 w zakresie teorii obiekt\u00f3w geometrycznych i r\u00f3wna\u0144 funkcyjnych. W literaturze podr\u0119cznikowej znane jest \u201etwierdzenie o translacji S. Midury\u201d. Uczestniczy\u0142 w mi\u0119dzynarodowych sympozjach naukowych na temat r\u00f3wna\u0144 funkcyjnych lub geometrii r\u00f3\u017cniczkowej, m.in. w Austrii, Francji, Kanadzie, Niemczech, USA, W\u0142oszech i by\u0142ym ZSRR.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIDURA W\u0141ADYS\u0141AW (ksi\u0105dz)<\/strong>, urodzony 2 VIII 1952 r. w Rzeszowie, syn Stanis\u0142awa i Zofii z domu Chmara. Mieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Wadowicach G\u00f3rnych ko\u0142o Mielca. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego nr 27 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej II LO), matur\u0119 zda\u0142 w 1971 r. Uko\u0144czy\u0142 Wy\u017csze Seminarium Duchowne w Tarnowie i Papiesk\u0105 Akademi\u0119 Teologiczn\u0105 w Krakowie. Uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra filozofii na podstawie pracy: Poj\u0119cie prawdy w filozofii analitycznej w uj\u0119ciu G. E. Moore\u2019a \u00a0(recenzent \u2013 ks. J\u00f3zef Tischner).\u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w 1979 r. Pracowa\u0142 jako katecheta w \u017babnie, Bieczu i bazylice katedralnej w Tarnowie, a nast\u0119pnie jako diecezjalny duszpasterz s\u0142u\u017cby zdrowia i kapelan szpitala w Tarnowie (1985-1990) oraz jako katecheta w bazylice \u015bw. Ma\u0142gorzaty w Nowym S\u0105czu. W 1996 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Kr\u00f3lowej Polski w Michalczowej, a w 2002 r. \u2013 przeniesiony na probostwo w parafii \u015bw. Ma\u0142gorzaty PM w Trzcianie ko\u0142o Bochni. Odznaczony EC. W 2004 r. doprowadzi\u0142 do zako\u0144czenia prac przy rozbudowie ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Trzcianie ko\u0142o Bochni. Od 2006 r. jest kapelanem Ochotniczych Stra\u017cy Po\u017carnych w Gminie Trzciana.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u201eMIECZE NORLANDU\u201d<\/strong>, powsta\u0142a w 1996 r. mielecka grupa m\u0142odzie\u017cy (oko\u0142o 20 os\u00f3b), kt\u00f3rej celem by\u0142o odtworzenie dawnej kultury rycerskiej Skandynawii, a zw\u0142aszcza ubior\u00f3w, uzbrojenia i obyczaj\u00f3w z czas\u00f3w wypraw wiking\u00f3w. Inicjatorami przedsi\u0119wzi\u0119cia byli Marek Biega\u0144ski i Maciej M\u0105czka. Jako organizacja sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 \u201eKapitu\u0142y Rycerstwa Polskiego\u201d i \u201eTraktatu o Granicach\u201d, kt\u00f3rego by\u0142a wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105. Uczestniczy\u0142a w turniejach rycerskich organizowanych na terenie Polski, m.in. w walkach pieszych (pojedynki indywidualne, bitwy zbiorowe), turniejach \u0142uczniczych oraz konkursach i pokazach o charakterze artystycznym (haft, taniec, \u015bpiew, gry plebejskie, uczty). Wyst\u0119powa\u0142a te\u017c kilkakrotnie w Mielcu (m.in. \u201eDni Mielca \u2013 1999\u201d) i okolicznych miejscowo\u015bciach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIECZNICTWO<\/strong>, rzemios\u0142o wytwarzaj\u0105ce bro\u0144 bia\u0142\u0105 funkcjonowa\u0142o w Mielcu w XVI i XVII w., ale nie rozwin\u0119\u0142o si\u0119 na szersz\u0105 skal\u0119. Nieliczni miecznicy nale\u017celi do cechu kowalskiego. Dokumenty wymieniaj\u0105: Hanusza miecznika, Paw\u0142a miecznika, Zofi\u0119 – wdow\u0119 po mieczniku, Klemensa miecznika (1610), Augustyna miecznika (1641) i Szymona Ratajkiewicza (1644).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIEJSCA PAMI\u0118CI NARODOWEJ<\/strong>, miejsca walk i m\u0119cze\u0144stwa oraz innych wydarze\u0144 zwi\u0105zanych z ofiarami poniesionymi za wolno\u015b\u0107 i niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ojczyzny .<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz \u017co\u0142nierzy radzieckich \u2013 zob. tom 1.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz \u017cydowski przy ul. Wsp\u00f3lnej (osiedle Borek) \u2013 miejsce zbiorowej mogi\u0142y os\u00f3b narodowo\u015bci \u017cydowskiej \u2013 mieszka\u0144c\u00f3w Mielca rozstrzelanych przez hitlerowc\u00f3w w dniach 8 i 9 III 1941 r. W \u015brodkowej cz\u0119\u015bci cmentarza postawiono obelisk z napisami w j\u0119zykach polskim i hebrajskim o tre\u015bci: \u201ePami\u0119ci tysi\u0105ca \u017byd\u00f3w ofiar barbarzy\u0144stwa hitleryzmu w latach 1939\u20131945\u201d. Obok obeliska znajduje si\u0119 kilka mogi\u0142. Teren cmentarza ogrodzony p\u0142otem z betonu i metalu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Cmentarz \u017cydowski w rejonie ul. R. Traugutta \u2013 na wzg\u00f3rku w jego \u015brodkowej cz\u0119\u015bci znajduje si\u0119 kamienny obelisk z napisem w j\u0119zykach polskim i hebrajskim: \u201ePami\u0119ci trzystu \u017byd\u00f3w ofiar barbarzy\u0144stwa hitleryzmu w latach 39-45\u201d oraz pojedyncze mogi\u0142y kilku os\u00f3b narodowo\u015bci \u017cydowskiej,zamordowanych przez hitlerowc\u00f3w w latach 1942-1944 w Mielcu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Obelisk na terenie p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci SSE EURO-PARK Mielec, obok pozosta\u0142o\u015bci Lasu Berdechowskiego (niegdy\u015b znacznie wi\u0119kszego), upami\u0119tniaj\u0105cy miejsce rozstrzeliwa\u0144 w tym\u017ce lesie os\u00f3b r\u00f3\u017cnej narodowo\u015bci (g\u0142\u00f3wnie Polak\u00f3w i \u017byd\u00f3w) przez hitlerowc\u00f3w w latach okupacji (1939\u20131944).\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Obelisk (piaskowiec) przy ul. J. Lelewela, upami\u0119tniaj\u0105cy m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmier\u0107 kilkudziesi\u0119ciu mieleckich \u017byd\u00f3w z r\u0105k hitlerowc\u00f3w. Na obelisku umieszczono tablic\u0119 z napisem: \u201eW tym miejscu we wrze\u015bniu 1939 r. hitlerowcy spalili \u017cywcem w synagodze kilkadziesi\u0105t os\u00f3b narodowo\u015bci \u017cydowskiej. Niech ofiara ich m\u0119ki pozostanie w pami\u0119ci.\u201d (Projekt tablicy \u2013 Henryk Momot, wykonanie \u2013 Alfred Bielec.) Upami\u0119tnienie wykonano we wrze\u015bniu 1985 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Obelisk przy ul. M. \u0106wikli\u0144skiej upami\u0119tniaj\u0105cy rozstrzelanie w pobli\u017cu tego miejsca w 1944 r. przez \u017co\u0142nierza niemieckiego mieszkanki \u0141ysak\u00f3wka N. Kwiatkowskiej, zwi\u0105zanej z ruchem oporu\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Tablica na budynku S\u0105du Powiatowego przy ul. T. Ko\u015bciuszki, upami\u0119tniaj\u0105ca uwolnienie wi\u0119\u017ani\u00f3w z wi\u0119zienia gestapo. Aktualna tre\u015b\u0107 (wcze\u015bniej kilkakrotnie zmieniana): \u201eTu w okresie najwi\u0119kszego terroru hitlerowskiego w dniu 29 marca 1943 r. Oddzia\u0142 Partyzancki \u201eJ\u0119drusie\u201d i \u017co\u0142nierze Armii Krajowej dokonali zbrojnego uwolnienia oko\u0142o 180 wi\u0119\u017ani\u00f3w z r\u0105k gestapo. Tablic\u0119 t\u0119 w miejscu bohaterskiego czynu umie\u015bci\u0142o spo\u0142ecze\u0144stwo miasta Mielca\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zbiorowa mogi\u0142a pracownik\u00f3w PZL \u2013 ofiar nalotu hitlerowskich samolot\u00f3w w dniu 2 IX 1939 r. \u2013 znajduje si\u0119 na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza, w ko\u0144cowej jego cz\u0119\u015bci, tu\u017c przy ogrodzeniu (od strony stacji PKP). Jej dominant\u0105 jest obelisk kamienny z metalowym krzy\u017cem i \u015bmig\u0142em samolotowym oraz tablic\u0105 z napisem: \u201ePolegli na polu chwa\u0142y w dniu 2 IX 1939 r. w czasie nalotu wroga na PZL Mielec: Stefan Cie\u015bla, Stanis\u0142aw Kula\u015b, Aniela Kozdrowicz, Kazimierz Skulski, Stanis\u0142aw Ortyl, Stanis\u0142aw Kopera Cze\u015b\u0107 Ich pami\u0119ci Spo\u0142ecze\u0144stwo Mielca\u201d.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zbiorowa mogi\u0142a zak\u0142adnik\u00f3w rozstrzelanych w Z\u0142otnikach w 1943 r. \u2013 usytuowana jest przy mogile nr 7 \u017co\u0142nierzy poleg\u0142ych w czasie I wojny \u015bwiatowej na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza. Na mogile stoi obelisk (piaskowiec) z tablic\u0105 o nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci: \u201eMogi\u0142a zbiorowa 10 zak\u0142adnik\u00f3w rozstrzelanych przez hitlerowc\u00f3w w Z\u0142otnikach w dniu 3 XI 1943 r. Zgin\u0119li w\u00f3wczas: Rudolf Auriga, J\u00f3zef Czernik, Stanis\u0142aw Drupka, Franciszek Gut, W\u0142adys\u0142aw Kyc, Stefan O\u017c\u00f3g, Bronis\u0142aw Pryjda, J\u00f3zef Pryjda, Jan R\u00f3\u017ca\u0144ski, Franciszek Sieradzki. Cze\u015b\u0107 ich pami\u0119ci\u201d. Tablic\u0119 projektowa\u0142 Henryk Momot, a wykona\u0142 Zenon Gwo\u017adziowski (1986).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zbiorowa mogi\u0142a \u017co\u0142nierzy Armii Krajowej i zak\u0142adnik\u00f3w rozstrzelanych w Charzewicach w 1943 r. \u2013 znajduje si\u0119 na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza, po lewej stronie alei g\u0142\u00f3wnej, niemal w po\u0142owie drogi od bramy g\u0142\u00f3wnej do kaplicy. Jest upami\u0119tniona betonowym pomnikiem (wykonanym w 1946 r.) W jego \u015brodkowej cz\u0119\u015bci na wysokim cokole umieszczono tablic\u0119 ze znakiem Grunwaldu i napisem: \u201e\u017byli\u015bcie jak \u017co\u0142nierze. Zmarli\u015bcie jak rycerze, co twardo na swym posterunku stali. \u017bycie oddali\u015bcie Ojczy\u017anie w ofierze, Kochali\u015bcie wszystkich \u2013 wszyscy Was kochali. Pomnij przechodniu, \u017ce to twarda droga Wznie\u015b mod\u0142y swoje za nimi do Boga\u201d. Od coko\u0142u g\u0142\u00f3wnego – wspartego dwoma coko\u0142ami ni\u017cszymi \u2013 po obu stronach stoi \u0142ukowato wygi\u0119ty mur z kamienia, na kt\u00f3rym znajduj\u0105 si\u0119 dwie tablice. Napis na tablicy lewej: \u201eOrtyl Jan plut. AK 31 lat, Miku\u0142a Tadeusz plut. AK 28 lat, Hillenbrand Adam \u017co\u0142n. AK 27 lat, Gawe\u0142 Jan \u2013 rozstrzelani w Charzewicach 20.10.1943 r. Napis na tablicy prawej: \u201eFryc Stanis\u0142aw ps. Mojek ppor. AK lat 26 zgin\u0105\u0142 w akcji bojowej 19.08.1943 r. w Mielcu, Fidzi\u0144ski Stanis\u0142aw ps. \u017bbik \u017co\u0142n. AK lat 22 aresztowany w czasie akcji bojowej rozstrzelany 19.10.1943 r. w Mielcu, Lubera Ignacy lat 57 rozstrzelany w Charzewicach 20.10.1943 r., Lubera Jan lat 22 rozstrzelany w Charzewicach 20.10.1943 r. Obok napis\u00f3w umieszczone s\u0105 fotografie poleg\u0142ych. Na murze umieszczono po obu stronach po jednej kuli kamiennej.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zbiorowa mogi\u0142a \u017co\u0142nierzy Wojska Polskiego poleg\u0142ych w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. \u2013 znajduje si\u0119 na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza, w drugiej jego cz\u0119\u015bci przy drugiej alejce biegn\u0105cej od alei g\u0142\u00f3wnej w kierunku zachodnim. W mogile \u2013 wg przekaz\u00f3w ustnych – spoczywaj\u0105 zw\u0142oki 8 \u017co\u0142nierzy (kaprala i 7 szeregowc\u00f3w o nieznanych dot\u0105d nazwiskach), poleg\u0142ych w czasie walk w bliskiej okolicy Mielca. Mogi\u0142a umocniona jest opask\u0105 betonow\u0105. W cz\u0119\u015bci \u015brodkowej, na pasie betonowym stoi niewielki postument z tablic\u0105 o tre\u015bci: \u201eBohaterskim \u017co\u0142nierzom Wojska Polskiego poleg\u0142ym w walce z okupantem hitlerowskim w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. Spo\u0142ecze\u0144stwo miasta Mielca\u201d. W 2017 r. mieleckie Stowarzyszenie „Prawda i Pami\u0119\u0107” przeprowadzi\u0142o remont mogi\u0142y, krzy\u017ca i napis\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

*Zbiorowe mogi\u0142y \u017co\u0142nierzy poleg\u0142ych w czasie I wojny \u015bwiatowej \u2013 znajduj\u0105 si\u0119 na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza tu\u017c za wej\u015bciem g\u0142\u00f3wnym, po lewej stronie alei g\u0142\u00f3wnej. Jest to 7 prostok\u0105tnych mogi\u0142 z opaskami betonowymi, usytuowanych prostopadle do alei. Pomi\u0119dzy 3. i 4. mogi\u0142\u0105 stoi wysoki, drewniany krzy\u017c z wizerunkiem i napisem \u201e1914-1915\u201d, a przed nim \u2013 na niskim cokole \u2013 niewielki betonowy krzy\u017c malta\u0144ski z napisem \u201eMogi\u0142y zbiorowe z I wojny \u015bwiatowej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIEJSKA KOMUNIKACJA SAMOCHODOWA (MKS)<\/strong>, powsta\u0142a 1 I 1961 r. jako Zak\u0142ad Miejskiej Komunikacji Samochodowej w ramach organizacyjnych Miejskiego Przedsi\u0119biorstwa Gospodarki Komunalnej w Mielcu. Kierowanie Zak\u0142adem powierzono pocz\u0105tkowo dyspozytorom Stanis\u0142awowi Ku\u015bnierzowi i Leopoldowi Mysi\u0144skiemu, a w momencie rozpocz\u0119cia dzia\u0142alno\u015bci obowi\u0105zki kierownika przej\u0105\u0142 S. Ku\u015bnierz i prowadzi\u0142 firm\u0119 przez ponad 40 lat. Na pierwsz\u0105 siedzib\u0119 otrzymano cz\u0119\u015b\u0107 bazy Rzeszowskiego Przedsi\u0119biorstwa Transportu Budownictwa przy ul. S. \u017beromskiego. (Aktualnie na tym miejscu znajduj\u0105 si\u0119 hala sportowa i parking przy ZST). Dysponowano trzema autobusami marki \u201eSan\u201d. 10 I 1961 r. uruchomiono pierwsz\u0105 lini\u0119 \u201eRynek \u2013 Osiedle \u2013 WSK\u201d, a we wrze\u015bniu tego roku ruszy\u0142a linia \u201eOsiedle \u2013 Wojs\u0142aw\u201d. Cena biletu jednorazowego wynosi\u0142a 1 z\u0142, a miesi\u0119cznego \u2013 30 z\u0142. Pierwsze lata potwierdzi\u0142y konieczno\u015b\u0107 rozwijania miejskiej komunikacji samochodowej. W latach 1963\u20131965 zwi\u0119kszono ilo\u015b\u0107 autobus\u00f3w do 14 i linii do 5, w latach 1966\u20131971 by\u0142o 20 autobus\u00f3w i nadal 5 linii, w latach 1972\u20131975 ju\u017c 40 autobus\u00f3w i 15 linii. Du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o oddanie do eksploatacji nowej bazy (zajezdni) ze stacj\u0105 obs\u0142ugi i myjni\u0105 mechaniczn\u0105 przy ul. S. Moniuszki 12. W 2. po\u0142owie lat 70. wyra\u017anie da\u0142 si\u0119 odczu\u0107 og\u00f3lnokrajowy kryzys. Wprawdzie zwi\u0119kszono ilo\u015b\u0107 autobus\u00f3w do 50, ale w pe\u0142ni sprawnych i zdolnych obs\u0142ugiwa\u0107 przeci\u0105\u017cone linie wci\u0105\u017c ubywa\u0142o. Ratowano si\u0119 wi\u0119c likwidacj\u0105 najmniej rentownych linii i ograniczaniem ilo\u015bci kurs\u00f3w. Pozytywn\u0105 nowo\u015bci\u0105 tych lat by\u0142o uruchomienie kilku po\u0142\u0105cze\u0144 z rosn\u0105cym osiedlem J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej \u201eLotnik\u00f3w\u201d), w tym od pocz\u0105tku popularnego \u201eKo\u0142a\u201d. W latach 80., a zw\u0142aszcza w ich drugiej po\u0142owie sytuacja Zak\u0142adu MKS znacznie si\u0119 poprawi\u0142a. Nast\u0105pi\u0142 wyra\u017any wzrost taboru. Otrzymano 64 nowe autobusy, w tym 24 wielkopojemne. Zlikwidowano natomiast 49 wyeksploatowanych, w tym 9 wielkopojemnych. Na terenie miasta uruchomiono nowe linie, m.in. \u201eRynek \u2013 Osiedle W. Szafera\u201d, \u201eRynek \u2013 Smoczka\u201d i \u201eRynek \u2013 Cmentarz Komunalny\u201d. W zwi\u0105zku z g\u0142\u0119bokimi przemianami w kraju po 1989 r. i powszechn\u0105 restrukturyzacj\u0105 firm \u2013 uchwa\u0142\u0105 Rady Miejskiej z dnia 13 II 1991 r. wydzielono Zak\u0142ad MKS ze struktury organizacyjnej MPGK i powo\u0142ano oddzielne Przedsi\u0119biorstwo MKS jako zak\u0142ad bud\u017cetowy. Usamodzielnienie si\u0119 by\u0142o mocnym impulsem dla wielu pozytywnych zmian. Reformowano organizacj\u0119 pracy, poprawiono estetyk\u0119 i wyposa\u017cenie bazy oraz unowocze\u015bniono tabor samochodowy. W 1993 r. \u2013 w ramach rozlicze\u0144 Firmy R&G, WSK i Gminy Miejskiej Mielec \u2013 R&G wyposa\u017cy\u0142a PMKS w autokomputery, sprz\u0119t komputerowy, oprogramowanie i instalacj\u0119 sieci komputerowej. Tym samym mieleckie PMKS jako pierwsze w kraju przedsi\u0119biorstwo komunikacyjne wprowadzi\u0142o komputerowy system zarz\u0105dzania. Narastaj\u0105cy kryzys WSK i innych pa\u0144stwowych przedsi\u0119biorstw spowodowa\u0142 jednak gwa\u0142towny spadek zatrudnienia i wzrost bezrobocia w Mielcu, a w konsekwencji \u2013 systematyczny spadek ilo\u015bci pasa\u017cer\u00f3w PMKS. Drug\u0105 przyczyn\u0105 tego nasilaj\u0105cego si\u0119 z roku na rok zjawiska (1994 r. \u2013 10 816 tys. pasa\u017cer\u00f3w, 1999 r. \u2013 7 737 tys. pasa\u017cer\u00f3w) by\u0142a rosn\u0105ca gwa\u0142townie ilo\u015b\u0107 samochod\u00f3w prywatnych. Wymogi zmieniaj\u0105cego si\u0119 rynku i trendy w restrukturyzacji firm komunikacyjnych spowodowa\u0142y przekszta\u0142cenie mieleckiego PMKS w Miejsk\u0105 Komunikacj\u0119 Samochodow\u0105 Sp. z o.o. 12 XI 1996 r. i rozpocz\u0119cie dzia\u0142alno\u015bci w nowej formule prawnej od 1 XII tego roku. Ostatnie lata XX i pierwsze XXI w. to usilne starania o pasa\u017cera poprzez systematyczne unowocze\u015bnianie funkcjonowania firmy poprzez m.in. wprowadzanie autobus\u00f3w niskopod\u0142ogowych, wyd\u0142u\u017cenie niekt\u00f3rych linii o wjazd na rozleg\u0142y teren SSE EURO-PARK MIELEC, okoliczno\u015bciowe wynajmy autobus\u00f3w, kompleksowy dow\u00f3z m\u0142odzie\u017cy do szk\u00f3\u0142, zainstalowanie kioskoprzystank\u00f3w (umowa z firm\u0105 \u201eKolporter\u201d). Sporym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o utworzenie (wsp\u00f3lnie z inn\u0105 mieleck\u0105 firm\u0105 \u2013 \u201eREG-BENZ\u201d) Sp\u00f3\u0142ki z o.o. pod nazw\u0105 \u201eREG BENZ MKS\u201d i wybudowanie przez ni\u0105 nowoczesnej publicznej stacji paliw. W 2002 r. odszed\u0142 na emerytur\u0119 \u2013 po nieprzerwanym 41-letnim kierowaniu firm\u0105 (od pocz\u0105tku jej istnienia) – prezes Stanis\u0142aw Ku\u015bnierz. W latach 2002-2006 zarz\u0105dza\u0142 firm\u0105 cz\u0142onek Zarz\u0105du Edward Krupi\u0144ski \u2013 dotychczasowy prokurent, a od 2006 r. zarz\u0105dza firm\u0105 Ewa Garncarz. W 2005 r. wprowadzono do eksploatacji pierwszy autobus zasilany gazem ziemnym CNG i w dalszych latach sukcesywnie wymieniano tabor na autobusy zasilane CNG, spe\u0142niaj\u0105ce normy EURO. Od 1 I 2008 r. do codziennego u\u017cytku wprowadzono sprzeda\u017c bilet\u00f3w okresowych w oparciu o elektroniczn\u0105 kart\u0119 bezstykow\u0105 (mieleck\u0105 kart\u0119 miejsk\u0105). W latach 2010-2011 zrealizowano projekt Rozbudowa i modernizacja infrastruktury techniczno komunikacyjnej lokalnego transportu publicznego w Mielcu wraz z wymian\u0105 taboru autobusowego. Uruchomiono nowoczesne zintegrowane systemy zarz\u0105dzania i monitorowania flot\u0105 pojazd\u00f3w. Podsumowaniem dotychczasowej dzia\u0142alno\u015bci MKS w Mielcu by\u0142y uroczysto\u015bci z okazji 50-lecia firmy w 2011 r., po\u0142\u0105czone m.in. z posiedzeniem Komisji Ruchu Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej. Wtedy te\u017c wydano okoliczno\u015bciowy album\u00a050 lat Miejskiej Komunikacji Samochodowej w Mielcu 1961-2011<\/em> (Mielec 2011). W 2012 r. mielecka MKS obs\u0142ugiwa\u0142a 27 tras na terenie miasta i 8 tras na terenie s\u0105siednich gmin (na podstawie um\u00f3w): Gaw\u0142uszowice, Przec\u0142aw i Tusz\u00f3w Narodowy. Dysponowano 40 autobusami, w tym 22 niskopod\u0142ogowymi. Uwzgl\u0119dniaj\u0105c zmieniajace si\u0119 warunki dla komunikacji miejskiej w Mielcu i powiecie mieleckim oraz nowe trendy w europejskiej komunikacji miejskiej – w 2018 r. wprowadzono wiele zmian i nowo\u015bci w funkcjonopwaniu MKS Sp. z o.o. w Mielcu. *Podstawowe dane wed\u0142ug stanu na dzie\u0144 31 XII 2018 r.: 35 linii o d\u0142ugo\u015bci ok. 353 km, w tym 7 linii podmiejskich o \u0142\u0105cznej d\u0142ugo\u015bci ok. 74 km; tabor – 44 autobusy, w tym: 42 niskopod\u0142ogowe i niskowej\u015bciowe (g\u0142\u00f3wnie Solaris Urbino) oraz 2 miejskie (Autosan). Po korektach w 2019 r. stan na 31 XII 2019 r.: 32 linie komunikacji na terenie miejskim i 7 linii podmiejskich. *Podstawowe dane wed\u0142ug stanu na dzie\u0144 31 XII 2022 r.: 30 linii o d\u0142ugo\u015bci ok. 326,6 km, w tym 8 linii podmiejskich; tabor – 41 autobus\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kierownik: Stanis\u0142aw Ku\u015bnierz (1961-1991); dyrektor: Stanis\u0142aw Ku\u015bnierz (1991-1996).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Prezesi: Stanis\u0142aw Ku\u015bnierz (1996-2002), Edward Krupi\u0144ski (2002-2006), Ewa Garncarz (2006-2024), S\u0142awomir Weso\u0142owski (2025-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIEJSKA RADA NARODOWA<\/strong>, zob. RADA MIEJSKA.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIEJSKI O\u015aRODEK POMOCY SPO\u0141ECZNEJ (MOPS)<\/strong> zosta\u0142 powo\u0142any uchwa\u0142\u0105 Miejskiej Rady Narodowej w Mielcu 28 II 1990 r. Powierzono mu zadania realizowane dot\u0105d przez Wydzia\u0142 Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej Urz\u0119du Miejskiego oraz Dzia\u0142 S\u0142u\u017cb Spo\u0142ecznych Zespo\u0142u Opieki Zdrowotnej. Dla wype\u0142nienia tej misji nowa instytucja samorz\u0105du miejskiego zainicjowa\u0142a powstanie szeregu plac\u00f3wek wsparcia spo\u0142ecznego: jad\u0142odajni, Zak\u0142adu Opieku\u0144czo\u2013Leczniczego, Schroniska dla Bezdomnych im. \u015aw. Brata Alberta, \u015bwietlic profilaktyczno\u2013wychowawczych, grup wsparcia dla os\u00f3b uzale\u017cnionych, O\u015brodka Rehabilitacyjno\u2013Wychowawczego, Lokalnego Domu Pomocy Spo\u0142ecznej, Domu Dziennego Pobytu, Warsztatu Terapii Zaj\u0119ciowej i \u015arodowiskowego Domu Samopomocy, a cz\u0119\u015b\u0107 z nich organizowa\u0142a. Aktualnie MOPS realizuje tak\u017ce r\u00f3\u017cne formy pomocy rodzinom lub indywidualnym osobom, maj\u0105ce na celu przezwyci\u0119\u017cenie trudnych sytuacji \u017cyciowych, kt\u00f3rych nie s\u0105 w stanie pokona\u0107, m.in. z powodu ub\u00f3stwa, sieroctwa, bezdomno\u015bci, niepe\u0142nosprawno\u015bci, d\u0142ugotrwa\u0142ej lub ci\u0119\u017ckiej choroby, przemocy w rodzinie, zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej. W dotychczasowym kilkunastoletnim okresie dzia\u0142alno\u015bci nast\u0105pi\u0142y liczne zmiany organizacyjne, a w strukturze MOPS pozosta\u0142y: Warsztat Terapii Zaj\u0119ciowej, \u015arodowiskowy Dom Samopomocy i Dom Dziennego Pobytu. Pierwszym dyrektorem MOPS i jego organizatorem by\u0142 Jan Bury (28 II 1990 r. \u2013 31 VII 2000 r.), a od 1 VIII 2000 r. funkcj\u0119 dyrektora pe\u0142ni\u0142 Zdzis\u0142aw Czajka. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci siedzib\u0105 MOPS jest budynek przy ul. I. \u0141ukasiewicza 1 c. Statutowe zadania realizowano na terenie 5 rejon\u00f3w i w 3 plac\u00f3wkach: \u015arodowiskowym Domu Samopomocy, Warsztacie Terapii Zaj\u0119ciowej i Domu Dziennego Pobytu. Wsp\u00f3\u0142pracowano z organizacjami pozarz\u0105dowymi i ko\u015bcielnymi. W 2012 r. pomoc\u0105 obj\u0119to 4 273 rodziny, w tym ze \u015bwiadcze\u0144 rodzinnych i piel\u0119gnacyjnych oraz \u015bwiadcze\u0144 z funduszu alimentacyjnego 3 322 rodziny, a z zakresu dzia\u0142a\u0144 pomocy spo\u0142ecznych 951 rodzin. W drugiej dekadzie XXI w. ros\u0142a ilo\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnych form pomocy spo\u0142ecznej, m.in. w 2016 r. rozpocz\u0119to realizacj\u0119 rz\u0105dowego programu 500+ dla rodzin z dzie\u0107mi. Po\u0142o\u017cenie najubo\u017cszych i najbardziej potrzebuj\u0105cych pomocy skomplikowa\u0142y dodatkowo pandemia gro\u017anej choroby COVID-19 (od 2020 r.) i wojna w Ukrainie (od 2022 r.). Wg stanu z dnia 31 XII 2020 r. z pomocy MOPS skorzysta\u0142o m.in.: 1\u00a0098 rodzin – \u015bwiadczenia pieni\u0119\u017cne i niepieni\u0119\u017cne; 44 rodziny \u2013 z zakresu wspierania rodziny; 229 rodzin z zakresu przeciwdzia\u0142ania przemocy w rodzinie, 3\u00a0820 rodzin ze \u015bwiadcze\u0144 rodzinnych, funduszu alimentacyjnego i zasi\u0142ku dla opiekuna; 6\u00a0473 rodziny ze \u015bwiadczenia wychowawczego; 4\u00a0363 rodziny ze \u015bwiadczenia \u201eDobry start\u201d; 6 rodzin z jednorazowego \u015bwiadczenia \u201eZa \u017cyciem\u201d; 481 rodzin z dodatk\u00f3w mieszkaniowych, 295 z dodatk\u00f3w energetycznych i 19 rodzin ze stypendium szkolnego. Ponadto 3391 rodzin otrzyma\u0142o wsparcie z powodu izolacji i kwarantanny w czasie pandemii COVID-19, a 50 seniorom udzielono pomocy w ramach programu \u201eWspieraj Seniora\u201d. Ponadto MOPS pomaga\u0142 osobom potrzebuj\u0105cym opieki czy wsparcia poprzez m.in.: specjalistyczne us\u0142ugi opieku\u0144cze dla os\u00f3b z zaburzeniami psychicznymi, sprawianie pogrzeb\u00f3w, kierowanie do dom\u00f3w pomocy spo\u0142ecznej, zapewnienie schroniska osobom bezdomnym, poradnictwo specjalistyczne, zaj\u0119cia grupowe i indywidualne, dzia\u0142alno\u015b\u0107 Klubu Integracji Spo\u0142ecznej i program \u201eAsystent osobisty osoby niepe\u0142nosprawnej\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy: Jan Bury (28 II 1990 r. – 31 VII 2000 r.), Zdzis\u0142aw Czajka (1 VIII 2000 r. – 30 IV 2017 r.), Gra\u017cyna Cieszy\u0144ska (2 V 2017 r. – 26 X 2020 r.), Anna Adamczyk p.o. (27 X 2020 r. – 31 III 2021), Anna Adamczyk (1 IV 2021 r. -)<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIEJSKI O\u015aRODEK SPORTU I REKREACJI (MOSiR)<\/strong>, zosta\u0142 utworzony na podstawie Zarz\u0105dzenia Nr 10\/75 Naczelnika Miasta w Mielcu z dnia 3 VII 1975 r. jako O\u015brodek Sportu i Rekreacji \u201eLotnik\u201d Mielec, z przekszta\u0142cenia Powiatowego O\u015brodka Sportu, Turystyki i Wypoczynku \u201eLotnik\u201d w Mielcu (funkcjonowa\u0142 od 1 VII 1974 r.). Misj\u0119 organizacji plac\u00f3wki powierzono Jerzemu Korz\u0119pie. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 dyrekcji by\u0142 dom przy ul. F. Dzier\u017cy\u0144skiego (obecnie ul. S. S\u0119kowskiego), ale jeszcze w 1975 r. przeniesiono si\u0119 do pawilonu sportowego przy ul. Warszawskiej 5. Pocz\u0105tkowo OSiR dysponowa\u0142 wypo\u017cyczalni\u0105 sprz\u0119tu sportowego i Hotelem Miejskim w Mielcu. Imprezy sportowe i rekreacyjne organizowa\u0142 na wypo\u017cyczanych obiektach, g\u0142\u00f3wnie na stadionie MKS Gryf przy ul. Warszawskiej. W 1981 r. \u2013 w zwi\u0105zku z wycofaniem si\u0119 MPB ze sponsorowania Gryfa i brakiem innych wi\u0119kszych \u017ar\u00f3de\u0142 pozyskiwania \u015brodk\u00f3w finansowych \u2013 Gryf przekaza\u0142 OSiR\u2013owi stadion przy ul. Warszawskiej, pozostaj\u0105c w zamian nieodp\u0142atnym u\u017cytkownikiem. Na pocz\u0105tku lat 80. tereny OSiR\u2013u powi\u0119kszy\u0142y si\u0119 o wykonane tzw. metod\u0105 gospodarcz\u0105 boisko pi\u0142karskie i boisko asfaltowe uniwersalne od ul. J. Kili\u0144skiego. W 1982 r. odszed\u0142 na emerytur\u0119 J. Korz\u0119pa. Hotel Miejski przeszed\u0142 do innej struktury organizacyjnej. Funkcj\u0119 dyrektora powierzono Jerzemu Dzia\u0142owskiemu, kt\u00f3ry pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 1989 r. W tych latach OSiR by\u0142 organizatorem wielu masowych form kultury fizycznej, m.in. miejskich spartakiad w r\u00f3\u017cnych dyscyplinach sportowych, ligi pi\u0142ki no\u017cnej zak\u0142ad\u00f3w pracy, m\u0142odzie\u017cowych bieg\u00f3w ulicznych, halowych turniej\u00f3w sprawno\u015bciowych (\u201eMi\u0119dzy nami mielczanami\u201d), festyn\u00f3w sportowo\u2013rekreacyjnych oraz r\u00f3\u017cnych form wypoczynku letniego i zimowego. W kryzysowych dla Mielca latach 1989\u20131996 dyrektorem OSiR by\u0142 J\u00f3zef W\u00f3jtowicz. W tym okresie zmniejszono ilo\u015b\u0107 imprez masowych, ale wprowadzono sztafety biegowe dla upami\u0119tnienia wa\u017cnych rocznic patriotycznych oraz imprezy o charakterze wyczynowym, m.in. zawody z cyklu Grand Prix Polski w chodzie sportowym. Po przej\u0119ciu od 2 IX 1996 r. cz\u0119\u015bci obiekt\u00f3w sportowych od WSK \u201ePZL\u2013Mielec\u201d S.A. (hala, baseny, tereny od basen\u00f3w do tor\u00f3w kolejowych) \u2013 Zarz\u0105d Miasta Mielca przekszta\u0142ci\u0142 OSiR w Miejski O\u015brodek Sportu i Rekreacji (z siedzib\u0105 w hali) i powo\u0142a\u0142 na stanowisko dyrektora Janusza Godka. Dotychczasowa baza sportowa przy ul. Warszawskiej i J. Kili\u0144skiego zosta\u0142a w\u0142\u0105czona do maj\u0105tku MOSiR\u2013u. W latach 1997\u20132004 przeprowadzono generalne remonty i modernizacje hali sportowo \u2013 widowiskowej i basen\u00f3w oraz urz\u0105dzono i zagospodarowano wspomniane tereny za basenami. Podniesienie standardu obiekt\u00f3w wp\u0142yn\u0119\u0142o na coraz cz\u0119stsze powierzanie Mielcowi organizacji zawod\u00f3w mi\u0119dzypa\u0144stwowych i mi\u0119dzynarodowych, g\u0142\u00f3wnie w siatk\u00f3wce, a tak\u017ce organizacj\u0119 du\u017cych plenerowych imprez artystyczno\u2013rekreacyjnych, m.in. \u201eLato z Radiem\u201d. W 2001 r. przej\u0119to od WSK pozosta\u0142e obiekty sportowe, w tym stadion g\u0142\u00f3wny. W 2002 r. oddano do u\u017cytku sztuczne lodowisko. Dysponuj\u0105c du\u017cym zespo\u0142em obiekt\u00f3w sportowo\u2013rekreacyjnych MOSiR udost\u0119pnia je klubom sportowym oraz jest wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu imprez dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy. W latach 2009-2013 rozbudowano i zmodernizowano baz\u0119. Wybudowano p\u0142ywalni\u0119 i plac zabaw przy ul. Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy (2009 r.) oraz rozbudowano zesp\u00f3\u0142 basen\u00f3w odkrytych przy ul. J. Kusoci\u0144skiego (2010 r.) W XV Og\u00f3lnopolskim Konkursie \u201eModernizacja Roku 2010\u201d obiekt ten znalaz\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d 10 najlepszych w kategorii \u201eObiekty Sportu i Rekreacji\u201d. W 2011 r. powsta\u0142o euroboisko przy ul. Warszawskiej, a w 2013 r. oddano do u\u017cytku przebudowany i zmodernizowany stadion g\u0142\u00f3wny z p\u0142yt\u0105 pi\u0142karsk\u0105, bie\u017cni\u0105 ok\u00f3ln\u0105 i innymi urz\u0105dzeniami lekkoatletycznymi oraz trybunami na 7000 widz\u00f3w (przy ul. L. Solskiego). Na skutek z\u0142ego stanu technicznego hala sportowo-widowiskowa zosta\u0142a wy\u0142\u0105czona z u\u017cytkowania i rozebrana w 2017 r. Tak\u017ce z powodu z\u0142ego stanu technicznego rozebrano lodowisko kryte „\u015anie\u017cka” (2017 r.) W 2018 r. zbudowano wodny plac zabaw przy ul. Kusoci\u0144skiego i przebudowano cz\u0119\u015b\u0107 urz\u0105dze\u0144 przy basenach odkrytych przy ul. J. Kusoci\u0144skiego. Dostosowuj\u0105c g\u0142\u00f3wn\u0105 p\u0142yt\u0119 pi\u0142karsk\u0105 do standard\u00f3w ekstraklasowych zbudowano instalacj\u0119 podgrzewania p\u0142yty. Po licznych perypetiach zwi\u0105zanych z przetargami, w 2018 r. uda\u0142o si\u0119 rozstrzygn\u0105\u0107 przetarg na budow\u0119 hali sportowo-widowiskowej i rozpocz\u0105\u0107 prace budowlane w 2019 r. R\u00f3wnocze\u015bnie przebudowano gara\u017ce przy ul. Sportowej na zaplecze szatniowe i sanitarno-techniczne. Sukcesywnie modernizowano boiska i inne urz\u0105dzenia sportowe. W latach 2020 – 2021 na terenach MOSiR zbudowano podziemne 2 zbiorniki retencyjne, maj\u0105ce na celu zbieranie wody z teren\u00f3w dotychczas zalewanych w czasie gwa\u0142townych burz i deszcz\u00f3w nawalnych. Pierwszy umieszczono na miejscu dawnych boisk do gier zespo\u0142owych i kort\u00f3w przy zbiegu ulic L. Solskiego i Grunwaldzkiej i na nim urz\u0105dzono parking. Drugi zbudowano na terenie zielonym przy posesji z Hotelem Polskim i na nim odtworzono teren zielony.\u00a0 Jesieni\u0105 2021 r. rozpocz\u0119to monta\u017c zadaszenia boiska pi\u0142karskiego (hali pneumatycznej) w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci teren\u00f3w MOSiR. Niestety, w dniach 23-24 XII 2021 r. ju\u017c po postawieniu namiotu, ale jeszcze przed zg\u0142oszeniem do odbioru, namiot opad\u0142 na boisko. Na szcz\u0119\u015bcie ofiar nie by\u0142o. Wykonawca \u2013 konsorcjum firm: Gardenia Sport Sp. z o.o. \u2013 Garapena Sp. z o.o. zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 do ponownego monta\u017cu hali pneumatycznej z zapewnieniem bezpiecze\u0144stwa jej u\u017cytkowania. Budowa nowej hali zako\u0144czy\u0142a si\u0119 pod koniec 2022 r. (wed\u0142ug wykonawcy), ale z powodu szeregu usterek hala i jej otoczenie nie zosta\u0142a odebrana przez Gmin\u0119 Miejsk\u0105 Mielec. Powa\u017cne k\u0142opoty spowodowa\u0142 te\u017c wykonawca namiotu, bowiem okaza\u0142o si\u0119, \u017ce urz\u0105dzenie jest wadliwe i przez ca\u0142y 2022 r. nie uda\u0142o si\u0119 go naprawi\u0107. W 2023 r. uda\u0142o si\u0119 nak\u0142oni\u0107 wykonawc\u0119 do usuni\u0119cia usterek w hali. Uroczyste otwarcie hali odby\u0142o si\u0119 2 VIII 2023 r. Pierwszymi i bardzo atrakcyjnymi imprezami, ju\u017c w dniach 4 i 5 VIII, by\u0142y towarzyskie mi\u0119dzypa\u0144stwowe mecze pi\u0142ki siatkowej kobiet Polska – Turcja, czyli trzeciej i pierwszej dru\u017cyny Ligi Narod\u00f3w – 2023. Pierwszy mecz wygra\u0142a Turcja 3:2, a drugi Polska 3:1.<\/p>\r\n

Programy sportowo-rekreacyjne realizowane przez MOSiR: 2022 r. – *nauka p\u0142ywania dla uczni\u00f3w klas I i II szk\u00f3\u0142 podstawowych; *nauka i doskonalenie p\u0142ywania „Program Umiem P\u0142ywa\u0107” dla klas III szk\u00f3\u0142 podstawowych; *lekkoatletyka dla ka\u017cdego – program dla uczni\u00f3w klas IV – VI; *chodz\u0119 bo chc\u0119 – zaj\u0119cia nordic walking; *biegam bo lubi\u0119 – dla wszystkich ch\u0119tnych.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dyrektorzy:<\/strong> Janusz Godek (1996-2008), Zygmunt Ko\u0142odziej (2008-2016), Andrzej J\u0119drychowski (2016-2019), p.o. Janusz Godek (2019-2020), Miros\u0142awa Gorazd (2020-nadal).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

MIEJSKI ZARZ\u0104D BUDYNK\u00d3W MIESZKALNYCH (MZBM)<\/strong>\u00a0zosta\u0142 powo\u0142any Uchwa\u0142\u0105 Prezydium MRN w Mielcu Nr XVI\/85\/57 z dnia 7 maja 1957 r. do bie\u017c\u0105cego zarz\u0105du budynk\u00f3w pa\u0144stwowych w Mielcu, m.in.: utrzymywania ich dobrego stanu i sprawno\u015bci technicznej, czysto\u015bci wewn\u0105trz i na terenach przyblokowych oraz wykonywania us\u0142ug eksploatacyjnych. W pa\u017adzierniku 1957 r. przej\u0119to od PMRN budynki mieszkalne dotychczasowego osiedla fabrycznego WSK, budynki na terenie Miasteczka M\u0142odego Robotnika (za G\u00f3r\u0105 Cyranowsk\u0105) oraz budynki jednorodzinne i wielorodzinne (przej\u0119te po II wojnie \u015bwiatowej na Skarb Pa\u0144stwa) na terenie Starego Mielca. Przej\u0119to tak\u017ce 5 kot\u0142owni osiedlowych (tzw. \u201ez dala czynnych\u201d) i 4 lokalne, opalane w\u0119glem i koksem. Dla realizacji zada\u0144 powo\u0142ano pocz\u0105tkowo dwie administracje, a p\u00f3\u017aniej pi\u0119\u0107. W 1968 r. powr\u00f3cono do dw\u00f3ch i tak ju\u017c pozosta\u0142o. ADM nr 1 obj\u0119\u0142a tereny po lewej stronie Al. Niepodleg\u0142o\u015bci i Stary Mielec, a ADM nr 2 \u2013 praw\u0105 stron\u0119 Al. Niepodleg\u0142o\u015bci, osiedle Cyranka i Rzoch\u00f3w. W 1967 r. przekszta\u0142cono ekip\u0119 centralnego ogrzewania w Zak\u0142ad Gospodarki Cieplnej. Wtedy tak\u017ce zmieniono system ogrzewania budynk\u00f3w. Budynki MZBM zosta\u0142y pod\u0142\u0105czone do sieci z Elektrociep\u0142owni WSK \u201ePZL-Mielec\u201d, a budynki kot\u0142owni osiedlowych przeznaczono do remont\u00f3w i modernizacji. W jednym z nich \u2013 przy ul. S. \u017beromskiego \u2013 urz\u0105dzono siedzib\u0119 dyrekcji MZBM (1968), a w drugim \u2013 przy ul. Gen. W. Sikorskiego \u2013 urz\u0105dzi\u0142 siedzib\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 Oddzia\u0142 WSS \u201eSpo\u0142em\u201d (1976). Ponadto w 1970 i 1974 r. wybudowano dwa budynki biurowo\u2013warsztatowe dla ADM \u2013 przy ul. E. Biernackiego i ul. S. \u017beromskiego, a w 1982 r. oddano do u\u017cytku baz\u0119 Zak\u0142adu Remontowego przy ul. Torowej. W 1987 r. do wyremontowanego budynku (po zlikwidowanej kot\u0142owni osiedlowej) przy ul. Grunwaldzkiej przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 Oddzia\u0142 Gospodarki Cieplnej, kt\u00f3ry w 1988 r. przekszta\u0142cono na przedsi\u0119biorstwo pa\u0144stwowe Miejskie Przedsi\u0119biorstwo Energetyki Cieplnej. Poza realizacj\u0105 zada\u0144 zawodowych dyrekcja MZBM stara\u0142a si\u0119 o podnoszenie kwalifikacji pracownik\u00f3w, m.in. organizowano dokszta\u0142canie w zakresie szko\u0142y podstawowej (lata 60.) oraz kursy przysposobienia zawodowego z zakresu budownictwa. Za ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142alno\u015bci MZBM zdobywa\u0142 wielokrotnie nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia we wsp\u00f3\u0142zawodnictwie wojew\u00f3dzkim przedsi\u0119biorstw gospodarki komunalnej, a jeden raz zwyci\u0119\u017cy\u0142 we wsp\u00f3\u0142zawodnictwie krajowym, za co otrzyma\u0142 puchar i proporzec przechodni. W 1991 r. przekszta\u0142cono przedsi\u0119biorstwo w zak\u0142ad bud\u017cetowy. 26 VI 1996 r. uchwa\u0142\u0105 Rady Miejskiej postawiono w stan likwidacji zak\u0142ad bud\u017cetowy MZBM i powo\u0142ano MZBM sp\u00f3\u0142k\u0105 z ograniczon\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105. W listopadzie 1997 r. przeniesiono siedzib\u0119 zarz\u0105du do budynku nr 1 przy ul. E. Biernackiego (przekazanym Gminie Miejskiej Mielec przez WSK). W latach 90. rozpocz\u0119to (wsp\u00f3lnie z Urz\u0119dem Miejskim) remonty kapitalne (po\u0142\u0105czone z modernizacj\u0105) budynk\u00f3w przy ul. J. Kochanowskiego i kontynuowano je w pierwszych latach XXI w. Ponadto poprzez modernizacj\u0119 poddasza w ka\u017cdym budynku uzyskiwano kilkana\u015bcie dodatkowych pe\u0142nostandardowych mieszka\u0144. Wykonywano te\u017c nowe tynki na kolejnych budynkach oraz porz\u0105dkowano urz\u0105dzenia teren\u00f3w mi\u0119dzyblokowych. W 2012 r. zarz\u0105dza\u0142 138 budynkami o \u0142\u0105cznej powierzchni u\u017cytkowej 200 369,09 m2. W 39 budynkach w\u0142a\u015bcicielem w 100 % by\u0142a Gmina Miejska Mielec. W 99 budynkach funkcjonowa\u0142y Wsp\u00f3lnoty Mieszkaniowe i w nich wsp\u00f3\u0142udzia\u0142y mia\u0142y osoby fizyczne i prawne oraz Gmina Miejska Mielec. Systematycznie podnoszono standard budynk\u00f3w, m.in. poprzez remonty elewacji po\u0142\u0105czone z ocieplaniem, konserwacj\u0119 dach\u00f3w i wymian\u0119 instalacji. Ponadto utrzymywano oko\u0142o 15 ha zieleni. Rok 2013 przyni\u00f3s\u0142 zmiany w zasobach mieszkaniowych zarz\u0105dzanych przez MZBM. Ilo\u015b\u0107 budynk\u00f3w zmniejszy\u0142a si\u0119 do 132, a \u0142\u0105czna powierzchnia\u00a0 u\u017cytkowa do 199 524 m2. Sta\u0142o si\u0119 to po kolejnych wyburzeniach na terenie Miasteczka M\u0142odego Robotnika i sprzeda\u017cy budynk\u00f3w na Starym Mielcu. Po oddaniu do u\u017cytku kolejnego budynku socjalnego w 2016 r. ilo\u015b\u0107 budynk\u00f3w zarz\u0105dzanych przez MZBM wzros\u0142a do 133, a powierzchnia u\u017cytkowa do 200 292 m2. Gmina Miejska Mielec by\u0142a jedynym w\u0142a\u015bcicielem 35 budynk\u00f3w, a 98 budynk\u00f3w ze Wsp\u00f3lnotami Mieszkaniowymi by\u0142o wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015bci\u0105 os\u00f3b fizycznych i prawnych oraz Gminy Miejskiej Mielec. Ponadto Gmina Miejska systematycznie sprzedawa\u0142a mieszkania i w 2016 r. powierzchnia lokali mieszkalnych os\u00f3b fizycznych wzros\u0142a do 135 130 m2, a powierzchnia lokali mieszkalnych Gminy zmniejszy\u0142a si\u0119 do 46 817 m2. Podobnie dzia\u0142o si\u0119 z powierzchni\u0105 lokali u\u017cytkowych.<\/p>\r\n

Zasoby mieszkaniowe (wg stanu na 9 IV 2018 r., w kolejno\u015bci oddawania do u\u017cytku): *1890 r. \u2013 Krakowska 4; *1900 r. \u2013 Legion\u00f3w 32; Rynek 6; Mickiewicza 13; *1904 r. \u2013 Hetma\u0144ska 8;*1905 r. \u2013 Legion\u00f3w 13; 1906 r. \u2013 Legion\u00f3w 8; *1920 r. \u2013 Kili\u0144skiego 16; *1924 r. \u2013 Lwowska 11; Batorego 14; *1928 r. \u2013 Obro\u0144c\u00f3w Pokoju 1928 r.; *1930 r. \u2013 Obro\u0144c\u00f3w Pokoju 10; *1934 r. \u2013 Ko\u015bciuszki 2; *1936 r. \u2013 Asnyka 4; Fredry 4; *1937 r. \u2013 Niepodleg\u0142o\u015bci 20 i 22; Asnyka 1, 2 i 3; Kochanowskiego 1, 2, 3, 5, i 6; Czarneckiego 1; *1938 r. \u2013 Sk\u0142odowskiej 6; Kochanowskiego 4; *1939 r. \u2013 G\u0142owackiego 23; *1949 r. \u2013 Konopnickiej 6; *1950 r. \u2013 Niepodleg\u0142o\u015bci 4, 6, 8, 10, 18; Tetmajera 2; Wyspia\u0144skiego 1; Konopnickiej 1 i 3;*1951 r. \u2013 Sikorskiego 1, 2, Chopina 4, 10, 12 i 14; Tetmajera 4; Czarneckiego 2; Fredry 1 i 2; Kraszewskiego 1 i 2; Bogus\u0142awskiego 6, 8 i 10; Baraki: 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 i 35; *1952 r. \u2013 Solskiego 4, Skargi 1 i 2, Staffa 2 i 4; Kusoci\u0144skiego 3, \u0141ukasiewicza 1, Chopina 3; Bogus\u0142awskiego 2 i 4; Barak 18; *1953 r. \u2013 Zapolskiej 2; Niepodleg\u0142o\u015bci 3 i 5; *1954 r. \u2013 Niepodleg\u0142o\u015bci 9 i 11; Chopina 2; Wyspia\u0144skiego 3; Bogus\u0142awskiego 1; *1955 r. \u2013 Zapolskiej 1; Niepodleg\u0142o\u015bci 1; Wyspia\u0144skiego 2; Bogus\u0142awskiego 3; *1957 r. \u2013 \u0141ukasiewicza 2; Konfederacka 4; Barak 19; *1958 r. \u2013 Staffa 15; *1959 r. \u2013 Grunwaldzka 2 i 4; *1960 r. \u2013 Biernackiego 15; *1961 r. \u2013 Staffa 13; *1962 r. \u2013 Biernackiego 9; *1963 r. \u2013 Solskiego 12 i 14; *1964 r. \u2013 Solskiego 16; *1965 r. \u2013 Solskiego 18, 20, 22, 24; Korczaka 1; *1966 r. \u2013 Solskiego 10; *1967 r. \u2013 Biernackiego 13; *1970 r. \u2013 MMR 36; *1971 r. \u2013 Skargi 3; *1974 r. \u2013 Biernackiego 8; *1975 r. \u2013 K\u0119dziora 1; MMR 37; *1984 r. \u2013 Dworcowa 3; *1987 r. \u2013 Pisarka 5a; *1990 r. \u2013 Wolno\u015bci 29; *1992 r. \u2013 Warne\u0144czyka 9; *2006 r. \u2013 MMR 38; *2007 r. \u2013 MMR 39; *2008 r. \u2013 MMR 40; *2011 r. \u2013 Inwestor\u00f3w 3A i 3B; *2015 r. \u2013 Inwestor\u00f3w 3C.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0Tadeusz Diabelec (1957-1958), Kazimierz Sztuka (1958-1981), Aleksander Furdyna (1981-1982), Stanis\u0142aw Kania (1982-1990), Aleksander Furdyna (1990-1991), Leszek Gw\u00f3\u017ad\u017a (1991-1996). Likwidator: L. Gw\u00f3\u017ad\u017a (1996).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0L. Gw\u00f3\u017ad\u017a (1997-1999), Wac\u0142aw Soja (1999-2017), Leszek Ko\u0142acz (2017-2018), Waldemar Barna\u015b (2018-2019), Jan My\u015bliwiec (2019), Krzysztof Kosiba (2019-nadal).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIEJSKIE PRZEDSI\u0118BIORSTWO ENERGETYKI CIEPLNEJ (MPEC) SP. Z O.O.<\/strong>\u00a0powsta\u0142o jako samodzielne przedsi\u0119biorstwo 1 X 1988 r. z przekszta\u0142cenia Oddzia\u0142u Gospodarki Cieplnej Miejskiego Zarz\u0105du Budynk\u00f3w Mieszkalnych, a osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105 uzyska\u0142o 6 X tego\u017c roku. Przej\u0119\u0142o te\u017c ca\u0142\u0105 baz\u0119 z wyposa\u017ceniem (4 w\u0142asne kot\u0142ownie i 3 zlecone) oraz wszystkie dotychczasowe zadania OGC. W 1991 r. zosta\u0142o przekszta\u0142cone w zak\u0142ad bud\u017cetowy. W 1996 r. na podstawie uchwa\u0142y Rady Miejskiej w Mielcu (26 VI) nast\u0105pi\u0142o przekszta\u0142cenie przedsi\u0119biorstwa komunalnego MPEC w Sp\u00f3\u0142k\u0119 z ograniczon\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105. Podstawowym zadaniem firmy jest zaspokajanie potrzeb odbiorc\u00f3w w zakresie zapewnienia ciep\u0142a w domach mieszkalnych i innych pomieszczeniach zamkni\u0119tych, z poszanowaniem ochrony \u015brodowiska naturalnego. Zadanie to realizowane jest poprzez m.in.: produkcj\u0119, przesy\u0142 i dystrybucj\u0119 energii cieplnej, wykonawstwo, konserwacj\u0119 i remonty instalacji wewn\u0119trznych centralnego ogrzewania i centralnie ciep\u0142ej wody oraz sieci przesy\u0142owych, projektowanie i dob\u00f3r urz\u0105dze\u0144 cieplnych, wykonawstwo nowoczesnych zautomatyzowanych w\u0119z\u0142\u00f3w cieplnych dostosowanych do systemu monitoringu, pomiary i ca\u0142odobowe pogotowie ciep\u0142ownicze. Miejski system grzewczy MPEC kupuje ciep\u0142o niemal wy\u0142\u0105cznie (98 %) w Elektrociep\u0142owni w Mielcu, a nast\u0119pnie przesy\u0142a je sieciami wysokoparametrowymi do w\u0119z\u0142\u00f3w cieplnych i stamt\u0105d (po przetworzeniu) \u2013 do kaloryfer\u00f3w w mieszkaniach. System ten zaspokaja oko\u0142o 70 % zapotrzebowania na ciep\u0142o w mie\u015bcie, nie licz\u0105c SSE EURO-PARK Mielec. Korzysta z niego oko\u0142o 45 tysi\u0119cy mieszka\u0144c\u00f3w Mielca. W pierwszych latach XXI w. realizowany jest program modernizacji tego systemu, m.in. zamieniono ponad sto w\u0119z\u0142\u00f3w hydroelewatorowych na nowoczesne w\u0119z\u0142y kompaktowe z pe\u0142n\u0105 automatyk\u0105 pogodow\u0105 oraz dwie kot\u0142ownie w\u0119glowe na gazowe. Zlikwidowano lokalne kot\u0142ownie w\u0119glowe przy Zespole Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych oraz Wy\u017cszej Szkole Gospodarki i Zarz\u0105dzania, pod\u0142\u0105czaj\u0105c oba obiekty do miejskiej sieci ciep\u0142owniczej. Rozpocz\u0119to wdra\u017canie systemu monitoringu i sterowania du\u017cymi w\u0119z\u0142ami cieplnymi. Od 2011 r. realizowa\u0142 projekt Modernizacja systemu ciep\u0142owniczego miasta Mielca, wsp\u00f3\u0142finansowany przez UE w ramach Regionalnego\u00a0Programu Operacyjnego Wojew\u00f3dztwa Podkarpackiego na lata 2007-2013.<\/em>\u00a0Siedziba: ul. Grunwaldzka 3. Wsp\u00f3lnie z Elektrociep\u0142owni\u0105 i MZBM realizowany jest program „Bezpieczna ciep\u0142a woda u\u017cytkowa z miejskiej sieci ciep\u0142owniczej”. (Likwidowane s\u0105 \u0142azienkowe piecyki gazowe i montowany jest system doprowadzajacy wod\u0119 u\u017cytkow\u0105 podgrzewan\u0105 z sieci miejskiej.) Wg stanu na 31 XII 2019 r. d\u0142ugo\u015b\u0107 sieci miejskiego systemu ciep\u0142owniczego wynosi\u0142a 48,2 km, w tym sieci i instalacji wykonanych w nowej technologii z rur preizolowanych – 32,7 km. (Pozosta\u0142e 15,5 km to sieci wykonane w latach 70-90 XX w.)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dyrektor:<\/strong>\u00a0Tadeusz \u0141ag\u00f3d (1988 \u2013 2000). Likwidator: T. \u0141ag\u00f3d (1996).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi:<\/strong>\u00a0T. \u0141ag\u00f3d (1997 \u2013 2000), Wac\u0142aw Korona (2000-2017), Wies\u0142aw Tyniec (2017-nadal).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIEJSKIE PRZEDSI\u0118BIORSTWO GOSPODARKI KOMUNALNEJ<\/strong>, powo\u0142ane zosta\u0142o uchwa\u0142\u0105 MRN w Mielcu z 9 VI 1953 r., a rozpocz\u0119\u0142o funkcjonowanie od 1 I 1954 r. W jego ramach utworzono Zak\u0142ady: Wodoci\u0105g\u00f3w i Kanalizacji, Oczyszczania Miasta, Urz\u0105dzenia Komunalne, Hotel Miejski (otrzymany po upa\u0144stwowieniu Hotelu M. Wery\u0144skiej przy ul. A. Mickiewicza) i Rozdzielnia Gazu. Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 dyrekcji by\u0142 budynek przy ul. A. Mickiewicza, a p\u00f3\u017aniej budynek obok pomnika Wolno\u015bci. Gwa\u0142towny wzrost zapotrzebowania na urz\u0105dzenia i us\u0142ugi komunalne, spowodowany dynamicznym rozwojem Mielca, postawi\u0142 przed w\u0142adzami miasta i przedsi\u0119biorstwem wiele zada\u0144 do szybkiego zrealizowania. W latach 1952-1954 wybudowano nowy wodoci\u0105g i pod\u0142\u0105czono do\u0144 \u2013 jako uj\u0119cie awaryjne \u2013 wybudowan\u0105 w 1953 r. pompowni\u0119 \u201eMewusk\u0119\u201d (szerzej w odr\u0119bnym ha\u015ble). Uroczyste oddanie do u\u017cytku wodoci\u0105gu miejskiego nast\u0105pi\u0142o 21 VII 1954 r. Wtedy te\u017c przeniesiono siedzib\u0119 dyrekcji do budynku administracyjnego Zak\u0142adu Wodoci\u0105g\u00f3w i Kanalizacji przy ul. Wolno\u015bci. W IV kwartale 1957 r. rozpocz\u0119to rozruch i eksploatacj\u0119 nowo wybudowanej oczyszczalni \u015bciek\u00f3w na terenie Z\u0142otnik. R\u00f3wnocze\u015bnie dla monitorowania jako\u015bci wody i \u015bciek\u00f3w zorganizowano laboratorium zak\u0142adowe. W kolejnych latach rozbudowywano sieci: wodoci\u0105gow\u0105, kanalizacyjn\u0105 i gazow\u0105 oraz urz\u0105dzano ziele\u0144 miejsk\u0105, m.in. na placu im. Gen. K. \u015awierczewskiego (aktualnie \u2013 Rynek). W 1961 r. powo\u0142ano Zak\u0142ad Komunikacji Miejskiej. Przej\u0119to te\u017c od PMRN rze\u017ani\u0119 miejsk\u0105 i targowiska. W nast\u0119pnym roku obok Pa\u0142acyku Oborskich wybudowano 2 cieplarnie oraz szk\u00f3\u0142k\u0119 krzew\u00f3w dla potrzeb zieleni miejskiej. W 1963 r. przy Zak\u0142adzie Oczyszczania Miasta uruchomiono Zak\u0142ad Pogrzebowy. W 1967 r. Zak\u0142ad Urz\u0105dze\u0144 Komunalnych przemianowano na Zak\u0142ad Zieleni Miejskiej, a Rozdzielni\u0119 Gazu przekazano Tarnowskim Zak\u0142adom Gazu Ziemnego. Sporym wyr\u00f3\u017cnieniem w tym roku by\u0142o zdobycie 2. miejsca w wojew\u00f3dzkim wsp\u00f3\u0142zawodnictwie Zrzeszenia Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, a w kolejnych latach tak\u017ce plasowano si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce. W 1968 r. zlikwidowano hotel przy ul. A. Mickiewicza i uruchomiono nowy hotel miejski przy ul. 22 Lipca (p\u00f3\u017aniej al. Niepodleg\u0142o\u015bci). W latach 60. wiele czasu (po pracy zawodowej) przeznaczano na sport masowy w ramach Ogniska Krzewienia Kultury Fizycznej, wielokrotnie zdobywaj\u0105c czo\u0142owe miejsca w Wojew\u00f3dzkich Spartakiadach Gospodarki Komunalnej w siatk\u00f3wce m\u0119\u017cczyzn i klasyfikacjach generalnych. W 1969 r. utworzono Zak\u0142ad Dr\u00f3g Miejskich. Jego pierwsz\u0105 (prowizoryczn\u0105) baz\u0105 by\u0142 plac przy ul. J. Lelewela. Najwa\u017cniejszym osi\u0105gni\u0119ciem tego roku by\u0142o jednak zako\u0144czenie remontu kapitalnego Pa\u0142acyku Oborskich przy ul. 1 Maja (aktualnie ul. Legion\u00f3w) i przeniesienie do\u0144 Zarz\u0105du Przedsi\u0119biorstwa. Pozbyto si\u0119 natomiast nierentownej rze\u017ani miejskiej. Uczestniczono tak\u017ce w \u00a0przedsi\u0119wzi\u0119ciach kulturalnych, m.in. w I i II Og\u00f3lnopolskich Spotkaniach Rze\u017abiarskich (1969, 1979) oraz Jarmarkach Pie\u015bni i Ta\u0144ca (lata 70.). W 1971 r. oddano do u\u017cytku tzw. zaplecze Zak\u0142adu Dr\u00f3g Miejskich przy ul. J. Korczaka i zaplecze techniczne z wyposa\u017ceniem Zak\u0142adu Oczyszczania Miasta w obiektach po Stra\u017cy Po\u017carnej przy ul. J. Kili\u0144skiego. Wydarzeniem roku 1974 by\u0142o oddanie do u\u017cytku progu stabilizacyjnego na rzece Wis\u0142oce, co pozwoli\u0142o na zwi\u0119kszenie dostawy wody surowej i pitnej dla miasta. Tak\u017ce w 1974 r. przekazano hotel miejski do Powiatowego O\u015brodka Sportu, Turystyki i Wypoczynku. W dalszych latach 70. i 80. \u2013 w zwi\u0105zku z dynamicznym rozwojem Mielca \u2013 rozwija\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c przedsi\u0119biorstwo, wykonuj\u0105c powi\u0119kszaj\u0105ce si\u0119 z roku na rok zadania w zakresie us\u0142ug komunalnych. Zasadnicze zmiany ustrojowe w kraju na prze\u0142omie lat 80. i 90., a zw\u0142aszcza reforma samorz\u0105dowa, wywo\u0142a\u0142y potrzeb\u0119 dostosowania si\u0119 do nowych uwarunkowa\u0144 spo\u0142eczno-ekonomicznych. W 1990 r. po\u0142\u0105czono Zak\u0142ad Oczyszczania Miasta z Gospodarstwem Samochodowym, tworz\u0105c Zak\u0142ad Us\u0142ug Komunalnych (ZUK) z siedzib\u0105 przy ul. J. Korczaka. Najwa\u017cniejszym wydarzeniem tego okresu by\u0142o jednak oddanie do u\u017cytku (w lutym 1990 r.) nowego Zak\u0142adu Uzdatniania Wody, co zdecydowanie poprawi\u0142o zaopatrzenie miasta w wod\u0119. W 1991 r. przekszta\u0142cono MPGK z przedsi\u0119biorstwa pa\u0144stwowego na zak\u0142ad bud\u017cetowy oraz przeniesiono siedzib\u0119 dyrekcji i administracji do biurowca przy ul. Wolno\u015bci 44, a tak\u017ce wy\u0142\u0105czono ze struktury Miejsk\u0105 Komunikacj\u0119 Samochodow\u0105, kt\u00f3ra od 1 IV 1991 r. rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 jako oddzielny zak\u0142ad bud\u017cetowy. Kolejnym przedsi\u0119wzi\u0119ciem restrukturyzacyjnym by\u0142o od\u0142\u0105czenie Zak\u0142adu Pogrzebowego, kt\u00f3ry od 1 IV 1994 r. sta\u0142 si\u0119 firm\u0105 prywatn\u0105. 19 XII 1994 r. uruchomiono Stacj\u0119 Uzdatniania Wody w Mielcu z zastosowaniem ozonowania, podnosz\u0105c tym znacz\u0105co jako\u015b\u0107 wody podawanej do sieci miejskiej. Od 6 XII 1996 r. \u2013 po zastosowaniu w Stacji Uzdatniania Wody francuskiej technologii oczyszczania wody filtrami w\u0119glowymi \u2013 Mielec otrzyma\u0142 wod\u0119 odpowiadaj\u0105c\u0105 standardom europejskim. W 1996 r. \u2013 na podstawie uchwa\u0142y Rady Miejskiej – przeprowadzono proces przekszta\u0142cenia MPGK w sp\u00f3\u0142k\u0119 z ograniczon\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105 i w tej formule rozpocz\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 od 1 I 1997 r. Z dniem 31 XII 2002 r. zako\u0144czy\u0142 funkcjonowanie Zak\u0142ad Zieleni, a jego za\u0142og\u0119 i zadania przej\u0105\u0142 od 1 I 2003 r. Zak\u0142ad Us\u0142ug Komunalnych. W rezultacie tych przekszta\u0142ce\u0144 MPGK dzia\u0142a od 2003 r. w nast\u0119puj\u0105cej strukturze: administracja (budynek przy ul. Wolno\u015bci 44), Zak\u0142ad Wodoci\u0105g\u00f3w i Kanalizacji (ul. Wolno\u015bci 29), Zak\u0142ad Us\u0142ug Komunalnych (ul. J. Korczaka) i Zak\u0142ad Dr\u00f3g Miejskich (ul. J. Korczaka). ZWiK zajmuje si\u0119 m.in.: produkcj\u0105 i rozdzia\u0142em wody, odprowadzaniem i oczyszczaniem \u015bciek\u00f3w, wykonawstwem sieci wodoci\u0105gowych i kanalizacyjnych oraz innymi zadaniami zwi\u0105zanymi z sieci\u0105 wodoci\u0105gow\u0105 i kanalizacyjn\u0105. ZUK m.in. usuwa nieczysto\u015bci sta\u0142e i p\u0142ynne, utrzymuje czysto\u015b\u0107 plac\u00f3w i ulic oraz sprawuje kompleksow\u0105 opiek\u0105 nad zieleni\u0105 miejsk\u0105. ZDM m.in. buduje i remontuje ulice, chodniki i place oraz w okresie zimy utrzymuje je w stanie umo\u017cliwiaj\u0105cym prawid\u0142owy ruch pojazd\u00f3w i pieszych. Ponadto w ramach struktury MPGK funkcjonowa\u0142a od 25 IV 2003 r. (na podstawie uchwa\u0142y Rady Miejskiej) Jednostka Realizuj\u0105ca Projekt ISPA \u201eUporz\u0105dkowanie systemu zbierania i oczyszczania \u015bciek\u00f3w w Mielcu\u201d. W 2008 r. oddano do u\u017cytku nowoczesn\u0105 miejsk\u0105 oczyszczalni\u0119 \u015bciek\u00f3w, a w 2009 r. zako\u0144czono budow\u0119 kanalizacji sanitarnej w osiedlach Wojs\u0142aw i Rzoch\u00f3w. Od 2010 r. rozpocz\u0119to realizacj\u0119 kontraktu \u201ePrzebudowa i renowacja kanalizacji istniej\u0105cej\u201d. Bie\u017c\u0105ce us\u0142ugi komunalne i in\u017cynieryjno-budowlane wykonywa\u0142y: Zak\u0142ad Wodoci\u0105g\u00f3w i Kanalizacji, Zak\u0142ad Us\u0142ug Komunalnych i Zak\u0142ad Dr\u00f3g Miejskich. Bie\u017c\u0105ce us\u0142ugi komunalne i in\u017cynieryjno-budowlane wykonywa\u0142y: Zak\u0142ad Wodoci\u0105g\u00f3w i Kanalizacji, Zak\u0142ad Us\u0142ug Komunalnych i Zak\u0142ad Dr\u00f3g Miejskich. W grudniu 2016 r. oddano do u\u017cytku nowy budynek socjalny dla pracownik\u00f3w MPGK.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dyrektorzy naczelni:<\/strong>\u00a0Stanis\u0142aw Bury (1954-1955), Zbigniew Mierzwi\u0144ski (1955-1958), Emilian Sypek (1959-1964), Stanis\u0142aw Pi\u0105tek (1964-1967), Tadeusz Zawada (1970-1974), W\u0142adys\u0142aw \u0141ab\u0119cki (1974-1990), Marek B\u0105ba\u0142a (1990-1996).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Likwidator<\/strong>\u00a0\u2013 M. B\u0105ba\u0142a (1996).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezes<\/strong>\u00a0\u2013 M. B\u0105ba\u0142a (1997-).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELCZANIN, MIELCZANKA, MIELCZANIE<\/strong>\u00a0– aktualnie u\u017cywane okre\u015blenie mieszka\u0144ca, mieszkanki i mieszka\u0144c\u00f3w Mielca. W okresie mi\u0119dzywojennym u\u017cywano okre\u015ble\u0144 \u201emieleczanin\u201d, \u201emieleczanka\u201d i \u201emieleczanie\u201d. Zdarza si\u0119 jeszcze w naszych czasach, \u017ce najstarsi mieszka\u0144cy tak o sobie m\u00f3wi\u0105.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u201eMIELCZANIN\u201d<\/strong>, wydawnictwo okoliczno\u015bciowe Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. Ukazuje si\u0119 od 1996 r. nieregularnie (1 \u2013 2 razy w roku), w zale\u017cno\u015bci od potrzeb w zakresie promocji i informacji. W latach 1996-2006 wydano 10 numer\u00f3w licz\u0105cych od 16 do 40 stron, w nak\u0142adzie 1 000 egzemplarzy. Zawiera m.in. sprawozdania z dzia\u0142alno\u015bci w\u0142adz samorz\u0105dowych miasta, dane z r\u00f3\u017cnych dziedzin \u017cycia miasta, analizy por\u00f3wnawcze (Mielec na tle grupy por\u00f3wnawczej, wojew\u00f3dztwa i \u015bredniej krajowej), sprawozdania z realizacji inwestycji miejskich i innych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 instytucji miejskich, kalendarium wa\u017cniejszych wydarze\u0144 i \u201eniezb\u0119dniki teleadresowe\u201d. W jego wydawaniu uczestniczy\u0142y m.in. redakcje \u201eG\u0142osu Mieleckiego\u201d i \u201eKorso\u201d oraz firmy wydawnicze: POLGRAF \u201ePZL\u2013Mielec\u201d, PRESS MEDIA Mielec, GRAFMARR Mielec, Zak\u0142ad Poligraficzny Zbigniew Gajek P\u0142awo \u2013 Drukarnia Mielec. \u00a0Do ko\u0144ca 2014 r. wydano 15 numer\u00f3w tematycznych.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELCZANIN ROKU<\/strong>, coroczny plebiscyt czytelnik\u00f3w Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d przeprowadzany od 1997 r. Tytu\u0142 i \u201eSka\u0142k\u0119 Korso\u201d otrzymuje na specjalnej uroczysto\u015bci tylko jedna osoba, kt\u00f3rej osi\u0105gni\u0119cia w danym roku ocenione zosta\u0142y najwy\u017cej. Wyboru dokonuj\u0105 czytelnicy i Kapitu\u0142a Konkursu. Trofeami tymi w poszczeg\u00f3lnych latach zostali wyr\u00f3\u017cnieni: *1996 \u2013 ks. pra\u0142at Stanis\u0142aw Jurek, proboszcz parafii \u015bw. Mateusza (za ca\u0142okszta\u0142t pracy duszpasterskiej); *1997 \u2013 Ma\u0142gorzata Lubieniecka (za ofiarn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105); *1998 \u2013 Mariusz B\u0142\u0119dowski, dyrektor Oddzia\u0142u Agencji Rozwoju Przemys\u0142u (za dynamiczny rozw\u00f3j SSE EURO-PARK MIELEC); *1999 \u2013 Bogus\u0142aw Kamuda, dzia\u0142acz pi\u0142ki siatkowej kobiet (za wyprowadzenie mieleckiej siatk\u00f3wki kobiecej z kryzysu i powr\u00f3t do ekstraklasy); *2000 \u2013 Jacek B\u0105k, w\u0142a\u015bciciel i prezes firmy Autopart (za sukcesy firmy oraz sponsorowanie sportu i akcji spo\u0142ecznych); *2001 \u2013 Marek Paprocki, dyrektor Szko\u0142y Podstawowej nr 1 (za skuteczn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zawodow\u0105 i spo\u0142eczn\u0105); *2002 \u2013 Krystyna Skowro\u0144ska, dyrektor banku i pose\u0142 na Sejm RP (za niezwykle aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 poselsk\u0105 i zawodow\u0105); *2003 \u2013 \u0141ucja Bielec, za\u0142o\u017cycielka i prezes Fundacji SOS \u201e\u017bycie\u201d (za podejmowanie akcji na rzecz ratowania \u017cycia); *2004 \u2013 J\u00f3zef Witek, kierownik Biura Promocji i Informacji Urz\u0119du Miejskiego (za autorstwo \u201eEncyklopedii miasta Mielca\u201d); *2005 \u2013 W\u0142adys\u0142aw Ortyl, senator, wiceminister rozwoju regionalnego (za ca\u0142okszta\u0142t pracy zawodowej i spo\u0142ecznej); *2006 \u2013 Janusz Zakr\u0119cki, prezes Zarz\u0105du i dyrektor naczelny Polskich Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych Sp. z o.o. (za doprowadzenie do kontaktu z Sikorsky Aircraft Corporation i odrodzenie mieleckiego lotnictwa), *2007 \u2013 ks. pra\u0142at Kazimierz Czesak \u2013 proboszcz parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy (za ca\u0142okszta\u0142t pracy duszpasterskiej), *2008 \u2013 Leszek Ko\u0142acz, dyrektor Szpitala Powiatowego (za awans Szpitala Powiatowego do czo\u0142\u00f3wki krajowej), *2009 \u2013 Janusz Sobo\u0144, dyrektor Kirchhoff Polska Sp. z o.o. (za dynamiczny rozw\u00f3j firmy), ), *2010 – Antoni Wery\u0144ski, w\u0142a\u015bciciel firmy, dzia\u0142acz sportowy (za konsekwencj\u0119 w tworzeniu silnej dru\u017cyny pi\u0142ki r\u0119cznej i awans do ekstraklasy), *2011 \u2013 Czes\u0142aw Kolisz, za\u0142o\u017cyciel i w\u0142a\u015bciciel firmy \u201eAnkol\u201d (za osi\u0105gni\u0119cie \u015bwiatowych standard\u00f3w w dzia\u0142alno\u015bci firmy), *2012 \u2013 Miros\u0142aw Midura, ordynator Oddzia\u0142u Urazowo-Ortopedycznego Szpitala Powiatowego (za zas\u0142ugi dla rozwoju medycyny i nowatorskie metody leczenia), *2013 \u2013 Jan Tarapata, za\u0142o\u017cyciel i w\u0142a\u015bciciel firmy \u201eTarapata\u201d oraz dzia\u0142acz samorz\u0105dowy (za owocn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 biznesow\u0105 i samorz\u0105dow\u0105), *2014 \u2013 Eugeniusz Andrusiewicz, kierownik KGR Mielec \u201eElektromonta\u017c\u201d Rzesz\u00f3w (za dzia\u0142alno\u015b\u0107 zawodow\u0105 i spo\u0142eczn\u0105), *2015 – Daniel Kozd\u0119ba, prezydent miasta Mielca w kadencji 2014-2018 (za dzia\u0142alno\u015b\u0107 samorz\u0105dow\u0105); *2016 – Zdzis\u0142aw Nowakowski, dyrektor CKPiDN w Mielcu (za ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142alno\u015bci). Ponadto Kapitu\u0142a Konkursu przyzna\u0142a tytu\u0142 „Mielczanina XX-lecia” Januszowi Chodorowskiemu (prezydentowi miasta Mielca w latach 1994-2014); *2017 r. – Franciszek Wyzga, b. dyrektor Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I i II st. w Mielcu, za\u0142o\u017cyciel i dyrygent Mieleckiej Orkiestry Kameralnej, przekszta\u0142conej w Mieleck\u0105 Orkiestr\u0119 Symfoniczn\u0105; *2018 r. – ks. Janusz K\u0142\u0119czek, proboszcz parafii pw. \u015bw. Mateusza Aposto\u0142a i Ewangelisty, dziekan dekanatu Mielec-P\u00f3\u0142noc, prepozyt Kapitu\u0142y Kolegiackiej w Mielcu; *2020 r. – Krzysztof \u015al\u0119zak, b. dyrektor ARP SA. Warszawa Oddzia\u0142 w Mielcu (za dynamiczny rozw\u00f3j SSE EURO-PARK MIELEC); *2021 r. – ks. Waldemar Ciosek, proboszcz parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu, za zorganizowanie bogatych duchowo i inwestycyjnie obchod\u00f3w 40-lecia parafii Ducha \u015awi\u0119tego; *2022 r. – Wac\u0142aw \u015awierczy\u0144ski, przewodnicz\u0105cy Rady Osiedla J. Kili\u0144skiego, za inicjowanie i organizowanie wielu akcji spo\u0142ecznych, szczeg\u00f3lnie w \u015brodowisku senior\u00f3w;*2023 r. – dr hab. W\u0142odzimierz Adamski, profesor Politechniki Warszawskiej, za wybitne osi\u0105gni\u0119cia naukowe, a zw\u0142aszcza w zakresie wprowadzania technik komputerowych do projektowania kszta\u0142t\u00f3w i cz\u0119\u015bci samolot\u00f3w i samochod\u00f3w; *2024 r. – Anna Marek, harmistrz ZHP, by\u0142a komendantka Hufca ZHP, za d\u0142ugoletni\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 z m\u0142odzie\u017c\u0105 harcersk\u0105, organizacj\u0119 mieleckich fina\u0142\u00f3w WO\u015aP i dzia\u0142alno\u015b\u0107 z seniorami ZHP.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u201eMIELCZANKA\u201d (PPH)<\/strong>\u00a0\u2013 wytw\u00f3rnia, a nast\u0119pnie hurtownia w\u00f3d gazowanych. Powsta\u0142a w 1966 r. jako Wytw\u00f3rnia W\u00f3d Gazowanych, a jej za\u0142o\u017cycielk\u0105 i w\u0142a\u015bcicielk\u0105 by\u0142a W\u0142adys\u0142awa R\u017cana. G\u0142\u00f3wnym produktem firmy by\u0142a oran\u017cada. Od 1977 r. firm\u0119 prowadzi jej c\u00f3rka Krystyna wsp\u00f3lnie \u00a0z m\u0119\u017cem \u00a0Zbigniewem G\u00f3rk\u0105. Na pocz\u0105tku lat 80. nadano wytw\u00f3rni nazw\u0119 \u201eMielczanka\u201d i tak\u0105 te\u017c nazw\u0119 otrzyma\u0142a firmowa oran\u017cada. Na prze\u0142omie lat 80. i 90. zwi\u0119kszono asortyment napoj\u00f3w o r\u00f3\u017cnych smakach. Produkowano m.in.: \u201eZ\u0142ot\u0105 Ros\u0119\u201d, \u201eHerbavit\u201d, \u201eCytruska\u201d, \u201eOrange\u201d i \u201eAnanaska\u201d. Uruchomiono tak\u017ce hurtowni\u0119 z napojami innych producent\u00f3w. Odbiorcami by\u0142y g\u0142\u00f3wnie plac\u00f3wki handlowe z regionu mieleckiego, a w mniejszym zakresie \u2013 plac\u00f3wki z s\u0105siednich region\u00f3w. W 2002 r. zako\u0144czono produkcj\u0119 napoj\u00f3w i odt\u0105d \u201eMielczanka\u201d funkcjonuje wy\u0142\u0105cznie jako hurtownia w\u00f3d gazowanych. W blisko 40\u2013letniej historii kilkakrotnie zmieniano siedzib\u0119 firmy. Pocz\u0105tkowo funkcjonowa\u0142a ona przy ul. 1 Maja (aktualnie ul. Legion\u00f3w), a p\u00f3\u017aniej przy ul. A. Mickiewicza. Od 1970 r. znajduje si\u0119 we w\u0142asnym obiekcie przy ul. J. Korczaka 5 a.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELCZEWSKIEGO MARCINA (ULICA)<\/strong>, kr\u00f3tka (86 m) i w\u0105ska uliczka na osiedlu J. Kili\u0144skiego, jedna z bocznych ulicy tego\u017c patrona. Nazw\u0119 otrzyma\u0142a 19 VI 1970 r. w czasie budowy miniosiedla dom\u00f3w jednorodzinnych na terenach pomi\u0119dzy Szko\u0142\u0105 Podstawow\u0105 nr 1 i Z\u0142otnikami. Prowadzi od ul. J. Kili\u0144skiego ku skarpie nad Wis\u0142ok\u0105, ale do\u0144 nie dochodzi. Pocz\u0105tkowo mia\u0142a tylko utwardzon\u0105 nawierzchni\u0119. W 2006 r. wykonano remont, m.in. po\u0142o\u017cono now\u0105 nawierzchni\u0119 z kostki betonowej. Po obu jej stronach znajduj\u0105 si\u0119 posesje z domami jednorodzinnymi. Biogram patrona ulicy: MARCINA MIELCZEWSKIEGO znajduje si\u0119 przy ha\u015ble \u201eMarcin z Mielca Mielczewski\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELEC \u2013 DZIEJE MIASTA I REGIONU<\/strong>, trzytomowe wydawnictwo o charakterze monograficznym. Powsta\u0142o z inicjatywy Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej ze \u015brodk\u00f3w finansowych Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. Obowi\u0105zki redaktora naczelnego przyj\u0105\u0142 doc. Feliks Kiryk (p\u00f3\u017aniej profesor i rektor Wy\u017cszej Szko\u0142y Pedagogicznej w Krakowie), znakomity znawca historii \u015bredniowiecznej. Pocz\u0105tkowo zamierzano wyda\u0107 jednotomow\u0105 monografi\u0119 Mielca i regionu, ale ogrom materia\u0142\u00f3w i zapa\u0142 autor\u00f3w (zw\u0142aszcza miejscowych) spowodowa\u0142 podj\u0119cie decyzji w\u0142adz miasta o wydaniu kolejnych dw\u00f3ch tom\u00f3w.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Mielec Dzieje miasta i regionu T. 1 pod redakcj\u0105 Feliksa Kiryka, Mielec 1984, 724 strony. Nak\u0142ad \u2013 3500 + 250 egzemplarzy. Wydawnictwo \u2013 Krajowa Agencja Wydawnicza Rzesz\u00f3w. Sk\u0142ad, druk i oprawa \u2013 Rzeszowskie Zak\u0142ady Graficzne w Rzeszowie. Cz\u0119\u015bci: Czasy przedrozbiorowe, W okresie rozbior\u00f3w i niewoli.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Mielec Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu T. 2 pod redakcj\u0105 Feliksa Kiryka, Mielec 1988, 923 strony. Nak\u0142ad \u2013 3500 + 250 egzemplarzy. Wydawnictwo \u2013 Krajowa Agencja Wydawnicza w Rzeszowie. Sk\u0142ad, druk i oprawa \u2013 Rzeszowskie Zak\u0142ady Graficzne Drukarnia \u0141a\u0144cut. Cz\u0119\u015bci: W Polsce Odrodzonej 1918\u20131939, W latach II wojny \u015bwiatowej 1939\u20131945, W czasach Polski Ludowej, Ludzie regionu XIX i XX wieku.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Mielec Studia i materia\u0142y z dziej\u00f3w miasta i regionu T. 3 pod redakcj\u0105 Feliksa Kiryka, Mielec 1994, 851 stron. Nak\u0142ad \u2013 3500 + 25 egzemplarzy. \u201eResovia\u201d Wydawnictwo Rzeszowskich Zak\u0142ad\u00f3w Graficznych w Rzeszowie. Sk\u0142ad, druk i oprawa \u2013 Rzeszowskie Zak\u0142ady Graficzne w Rzeszowie. Cz\u0119\u015bci: Okruchy \u015bredniowieczne i p\u00f3\u017aniejsze, Przyczynki do dziej\u00f3w miasta i regionu z okresu II wojny \u015bwiatowej, Z problematyki ostatniego pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolecia, Materia\u0142y i wspomnienia, Ludzie regionu XIX i XX wieku.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELEC \u2013 ETYMOLOGIA NAZWY<\/strong>, wed\u0142ug S\u0142ownika etymologicznego miast i gmin PRL Stanis\u0142awa Rosponda (1984) nazwa \u201eMielec\u201d pochodzi od s\u0142owa \u201emiel\u201d (mielizna) lub \u201emiela\u201d (mia\u0142kie miejsce w wodzie). Wi\u0105\u017ce si\u0119 z usytuowaniem miejscowo\u015bci przy mieli\u017anie, u\u0142atwiaj\u0105cej przej\u015bcie przez rzek\u0119 Wis\u0142ok\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELEC \u2013 INFORMATOR MIEJSKI<\/strong>, wydawnictwo promuj\u0105ce Mielec oraz firmy, kt\u00f3re wykupuj\u0105 tzw. okienka reklamowe. Materia\u0142y przygotowywane s\u0105 ka\u017cdorazowo przez Urz\u0105d Miejski i zainteresowane firmy. Zawiera m.in.: histori\u0119 i opis wsp\u00f3\u0142czesnego \u017cycia miasta, jego zabytki i inne walory, warunki inwestowania i mo\u017cliwo\u015bci wsp\u00f3\u0142pracy, tzw. niezb\u0119dnik teleadresowy oraz uproszczony plan miasta lub niezb\u0119dne jego fragmenty. Pierwszy informator ukaza\u0142 si\u0119 w 1993 r., a kolejne w latach: 1995, 1997, 2000 i 2005. Wszystkie wydania zosta\u0142y rozpowszechnione w kraju (m.in. \u201eInwestcity\u201d w Poznaniu) i poza jego granicami, m.in. na targach w Londynie, Berlinie, Bazylei i Sztokholmie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECCY (herbu Gryf)<\/strong>, rodzina rycerska wywodz\u0105ca si\u0119 z rodu Gryfit\u00f3w. Za\u0142o\u017cyciele i pierwsi w\u0142a\u015bciciele miasta Mielca. Przypuszcza si\u0119, \u017ce ich protoplast\u0105 m\u00f3g\u0142 by\u0107 Pawlik z Mielca, wzmiankowany w 1224 r. Pierwszym udokumentowanym przodkiem mieleckich Gryfit\u00f3w by\u0142 Jakub Trestka (kasztelan brzeski, wymieniony w 1334 r., zmar\u0142y prawdopodobnie przed 5 II 1346 r.). Kolejnym by\u0142 Paszko Trestka z Brzany, Gierczyc, S\u0119dziszowej i Sieros\u0142awic, wymieniany w latach 1361 \u2013 1372, zmar\u0142y przed 1386 r. Jego \u017con\u0105 by\u0142a Pachna (Paulina), c\u00f3rka rycerza Niemierzy z Go\u0142czy. Z tego ma\u0142\u017ce\u0144stwa urodzili si\u0119: Paszko (zmar\u0142y przed 1436 r.), Miko\u0142aj (zmar\u0142y przed 10 XI 1405 r.), Jan, El\u017cbieta i Pachna. Jan I (Jan\u00f3w w rodzie Mieleckich b\u0119dzie wielu, tote\u017c umownie oznacza si\u0119 \u00a0ich kolejnymi cyframi rzymskimi \u2013 przyp. aut.) Trestka (\u017buk) \u2013 pisz\u0105cy si\u0119 \u201ez Piotrkowic, Zdzis\u0142awic, Gierczyc i Mielca\u201d by\u0142 wi\u0119c pierwszym udokumentowanym Gryfit\u0105 zwi\u0105zanym \u015bci\u015ble z Mielcem. On te\u017c prawdopodobnie przeni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 siedzib\u0119 do dworu w Mielcu. Zmar\u0142 po 1416 r., pozostawiaj\u0105c syna \u2013 Jana (II), tytu\u0142uj\u0105cego si\u0119 \u201ez Mielca, Gierczyc i Kaliszan\u201d. Ten \u2013 \u017conaty z Zofi\u0105 \u2013 mia\u0142 troje dzieci: Jana (III), Bernarda i Katarzyn\u0119, kt\u00f3ra przed 1456 r. wysz\u0142a za Stanis\u0142awa z Ko\u017amic. Na pro\u015bb\u0119 Jana (II) 17 III 1457 r. w Piotrkowie kr\u00f3l Kazimierz Jagiello\u0144czyk zezwoli\u0142 na lokacj\u0119 miasta na obszarze wsi Mielec na prawie magdeburskim. Z nieznanych dot\u0105d powod\u00f3w nie zrealizowa\u0142 jednak tego przedsi\u0119wzi\u0119cia. Zmar\u0142 prawdopodobnie na prze\u0142omie 1459 i 1460 r. Akt lokacyjny miasta Mielca wydali natomiast jego synowie Jan (III) i Bernardyn, ale dopiero 18 XI 1470 r. i opiekowali si\u0119 miastem przez oko\u0142o 20 lat. Jan (III) pozostawi\u0142 – po ma\u0142\u017ce\u0144stwie z ? Pniowsk\u0105 \u2013 syna Stanis\u0142awa i oraz c\u00f3rki Ann\u0119 i Druzjan\u0119. Zmar\u0142 przed 1489 r., a wkr\u00f3tce po nim (przed 1491 r.) zmar\u0142 Bernardyn. W\u0142a\u015bcicielem klucza mieleckiego zosta\u0142 syn Jana (III) \u2013 Stanis\u0142aw, kt\u00f3ry po spaleniu Mielca przez Tatar\u00f3w w 1502 r. wystara\u0142 si\u0119 u kr\u00f3la Aleksandra o zatwierdzenie i transumowanie zezwolenia na lokacj\u0119 miasta Mielca, a nast\u0119pnie dba\u0142 o jego rozw\u00f3j. On te\u017c by\u0142 tw\u00f3rc\u0105 i w\u0142a\u015bcicielem klucza mieleckiego, sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z miasta Mielca i 18 okolicznych wsi oraz w\u0142a\u015bcicielem i dzier\u017cawc\u0105 wielu d\u00f3br w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach pa\u0144stwa. Wielce udane okaza\u0142y si\u0119 zwi\u0105zki ma\u0142\u017ce\u0144skie Mieleckich z cz\u0142onkami znacz\u0105cych w\u00f3wczas rod\u00f3w, a zw\u0142aszcza Anny z Miko\u0142ajem Firlejem z D\u0105browicy (przed 1491 r.), p\u00f3\u017aniejszym hetmanem wielkim koronnym i kasztelanem krakowski oraz Stanis\u0142awa z El\u017cbiet\u0105 z T\u0119czy\u0144skich. Ponadto Druzjana wysz\u0142a za Klemensa z Turzy (przed 1485 r.). Z ma\u0142\u017ce\u0144stwa z El\u017cbiet\u0105 T\u0119czy\u0144sk\u0105 Stanis\u0142aw mia\u0142 6 syn\u00f3w: Andrzeja (zm. 1529), Waleriana Tyburcego, Stanis\u0142awa (zm. 1534), Jana (IV), Sebastiana i Zawisz\u0119 \u2013 Zacheusza ?(zm. po 1543) oraz 2 c\u00f3rki \u2013 Ann\u0119 (wysz\u0142a za Przec\u0142awa Lig\u0119z\u0119) i nieznanego imienia, wydan\u0105 za Z\u0142ockiego. W latach 40., a potwierdza to dokument z 1548 r., trzej \u017cyj\u0105cy bracia: Jan (IV), Sebastian i Walerian podzielili na trzy cz\u0119\u015bci spadek po ojcu: Mielec i zamek, okoliczne wsie i pozosta\u0142y maj\u0105tek. Jan (IV, 1501\u20131561) \u2013 wojewoda podolski i marsza\u0142ek wielki koronny, \u017conaty z Ann\u0105 Kolank\u0105, mia\u0142 jedynego syna Miko\u0142aja (ok. 1540\u20131585) \u2013 wojewod\u0119 podolskiego i hetmana wielkiego koronnego, kt\u00f3ry przej\u0105\u0142 w spadku m.in. trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca. Sebastian \u2013 kasztelan krakowski, z ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Zofi\u0105 Ko\u015bcieleck\u0105 mia\u0142 syn\u00f3w Stanis\u0142awa (zm. 1567) i Hieronima oraz trzy c\u00f3rki, p\u00f3\u017aniej zam\u0119\u017cne: Zofi\u0119 \u2013 wydan\u0105 za Stanis\u0142awa Tarnowskiego, Ann\u0119 \u2013 p\u00f3\u017aniej \u017con\u0119 Krzysztofa Krupskiego i Katarzyn\u0119, kt\u00f3ra wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Samuela Sienie\u0144skiego. Sukcesorem m.in. trzeciej cz\u0119\u015bci Mielca i wsi po zmar\u0142ym w 1574 r. Sebastianie zosta\u0142 Hieronim. Walerian (zm. 1553) \u2013 podkomorzy sandomierski, \u017conaty z Kamienieck\u0105, mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w – Stanis\u0142awa (jeziut\u0119, zmar\u0142ego w 1572 r.) i Jana (V), kt\u00f3ry odziedziczy\u0142 po nim m.in. trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca i okoliczne wsie, a tak\u017ce c\u00f3rk\u0119, kt\u00f3r\u0105 po\u015blubi\u0142 Aleksander Trzecieski. Po Miko\u0142aju (hetmanie) i El\u017cbiecie z Radziwi\u0142\u0142\u00f3w pozosta\u0142y dwie c\u00f3rki \u2013 Zofia i Katarzyna (trzecia c\u00f3rka i syn zmarli w okresie niemowl\u0119cym). Zofia wychodzi\u0142a dwukrotnie za m\u0105\u017c, najpierw za ksi\u0119cia Siemiona Olelkowicza S\u0142uckiego, a po jego \u015bmierci (1592) \u2013 za Jana Karola Chodkiewicza, wojewod\u0119 wile\u0144skiego i hetmana wielkiego litewskiego. Wnios\u0142a w to ma\u0142\u017ce\u0144stwo trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 mieleckiego maj\u0105tku (po ojcu \u2013 Miko\u0142aju). Katarzyna zosta\u0142a za\u015b \u017con\u0105 Jana Ostroroga, p\u00f3\u017aniejszego wojewod\u0119 pozna\u0144skiego. Wygas\u0142a tak\u017ce linia Mieleckich po Hieronimie (zmar\u0142 w 1596 r.). Pozosta\u0142a bowiem tylko c\u00f3rka Anna, kt\u00f3ra wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Joachima Ocieskiego (zmar\u0142 w 1615 r.), p\u00f3\u017aniej Adama Ratowskiego (tak\u017ce zmar\u0142) i Stanis\u0142awa Dereszniaka. Ponadto dwoje dzieci Hieronima \u2013 Aleksander i Katarzyna \u2013 zmar\u0142o w m\u0142odo\u015bci. Jan (V) i Katarzyna z Procha\u0144skich pozostawili po sobie sze\u015bcioro dzieci: Marcina, Krzysztofa (zmar\u0142 bezpotomnie), Miko\u0142aja (opat tyniecki, zmar\u0142 w 1604 r.), Jana (VI), Katarzyn\u0119 (wysz\u0142a za Siemie\u0144skiego) i Krystyn\u0119 (po\u015blubiona przez Jana Fredr\u0119). Trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca i przypisane jej wsie otrzymali Marcin i Jan (VI). Marcin \u2013 \u017conaty z Zofi\u0105 ze Stanis\u0142awskich \u2013 mia\u0142 sze\u015bcioro dzieci: Stanis\u0142awa, Marcina, Jana (VII), Barbar\u0119 (zakonnic\u0119), Katarzyn\u0119 (zakonnic\u0119) i Ann\u0119 (wysz\u0142a za Andrzeja Brodowskiego). Liczne potomstwo mieli te\u017c Jan (VI) i Barbara z Fredr\u00f3w: Jana (VIII), Jacka, Miko\u0142aja, Katarzyn\u0119 (wysz\u0142a za Snopka) i Zofi\u0119 (po\u015blubion\u0105 przez Lig\u0119z\u0119). Spadek po Marcinie \u2013 trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca i kilka wsi \u2013 dosta\u0142 si\u0119 Janowi (VII), kt\u00f3ry gospodarowa\u0142 na nim do oko\u0142o 1650 r. Jan (VII) \u2013 \u017conaty z Popowsk\u0105 \u2013 mia\u0142 pi\u0119cioro dzieci: Marcina, Stefana (zmar\u0142 bezpotomnie), Rafa\u0142a, Zofi\u0119 (po m\u0119\u017cu Karwicka) i Aleksandr\u0119 (po m\u0119\u017cu Mi\u0142o\u0144ska). Pocz\u0105tkowo trzeci\u0105 cze\u015b\u0107 Mielca otrzyma\u0142 Marcin (starosta brze\u017anicki). Marcin \u2013 starosta brze\u017anicki \u2013 z pierwszego ma\u0142\u017ce\u0144stwa (z Ew\u0105 Cecyli\u0105 Przy\u0142\u0119ck\u0105, zmar\u0142a ok. 1693 r.) mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w \u2013 Aleksandra i W\u0142adys\u0142awa. Drugie ma\u0142\u017ce\u0144stwo (z Krystyn\u0105 Beat\u0105 Drohojowsk\u0105) by\u0142o bezdzietne. Istnieje dow\u00f3d, \u017ce by\u0142 \u017conaty trzeci raz (z Magdalen\u0105 nieznanego nazwiska), ale o potomstwie nic nie wiadomo. Po \u015bmierci Marcina w 1703 r. wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem Mielca zosta\u0142 brat Marcina \u2013 Rafa\u0142, kolejny starosta brze\u017anicki, kt\u00f3ry oko\u0142o 1715 r. sw\u00f3j mielecki maj\u0105tek odda\u0142 w zastaw Stanis\u0142awowi Morsztynowi, a w roku 1723 ca\u0142kowicie go utraci\u0142 na rzecz Morsztyn\u00f3w. Rafa\u0142 o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Helen\u0105 z \u017b\u00f3\u0142kiewskich (z \u017b\u00f3\u0142kwi) i mia\u0142 z ni\u0105 troje dzieci: Miko\u0142aja, Stanis\u0142awa i Ann\u0119, ale o ich dalszych losach \u2013 jak dot\u0105d \u2013 nic nie wiadomo. W 1991 r. w czasie kwerendy ksi\u0105g ma\u0142\u017ce\u0144stw i ochrzczonych w parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu natrafiono na wzmianki o kilkorgu nieznanych dot\u0105d Mieleckich, zwi\u0105zanych z miejscowo\u015bciami b\u0119d\u0105cymi w posiadaniu potomk\u00f3w Waleriana. Dodatkowymi dowodami by\u0142y poprzedzaj\u0105ce nazwiska tytu\u0142y: \u201emagnificus, generosus, dominus\u201d. \u00a0Marianna Mielecka z Rz\u0119dzianowic by\u0142a chrzestn\u0105 20 XI 1667 r. Krzysztof Mielecki z Mielca zawar\u0142 13 II 1689 r. zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski z Ann\u0105 Napi\u00f3rkowsk\u0105 z Woli. Anna Mielecka z Ja\u015blan by\u0142a chrzestn\u0105 2 IX 1696 r. (Prawdopodobnie to c\u00f3rka Rafa\u0142a Mieleckiego i Heleny z \u017b\u00f3\u0142kiewskich.) J\u00f3zef Mielecki \u2013 by\u0142 chrzestnym 10 I 1716 r. Tak\u017ce chrzestn\u0105 15 X 1724 r. by\u0142a Lorina Mielecka, dwa lata p\u00f3\u017aniej ponownie wpisana, ale ju\u017c jako Eleonora Mielecka. Wed\u0142ug dotychczasowych bada\u0144 \u2013 Mieleccy, herbu Gryf, z rodu wywodz\u0105cego si\u0119 z Mielca – utrzymali nazwisko do 1771 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA ANNA<\/strong>, herbu Gryf, c\u00f3rka Hieronima (kasztelana sandomierskiego) i Jadwigi z Kormanic (zmar\u0142ej w 1603 r.). Po ojcu odziedziczy\u0142a trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca i cz\u0119\u015b\u0107 okolicznych wsi oraz klucz rzochowski z miastem Rzochowem i zamkiem w Rzemieniu. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Joachima Ocieskiego, starost\u0119 olszty\u0144skiego i kasztelana s\u0105deckiego, kt\u00f3ry jednak wkr\u00f3tce zmar\u0142. Drugim jej m\u0119\u017cem by\u0142 Adam Ratowski z Ratoszyna, ale to ma\u0142\u017ce\u0144stwo by\u0142o tak dalece nieudane, \u017ce Anna stan\u0119\u0142a przed s\u0105dem jako oskar\u017cona o usi\u0142owanie otrucia m\u0119\u017ca. Ten zmar\u0142, ale nie wiadomo w jakich okoliczno\u015bciach. Anna chyba nie zosta\u0142a ukarana, skoro oko\u0142o 1623 r. wysz\u0142a po raz trzeci za m\u0105\u017c, tym razem za Stanis\u0142awa Derszniaka z Rokitnicy. Wcze\u015bniej (1616) sprzeda\u0142a wspomnian\u0105 trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca i nale\u017c\u0105ce do tej cz\u0119\u015bci wsie Zbigniewowi Ossoli\u0144skiemu oraz klucz rzochowski z Rzochowem i Rzemieniem \u2013 Stanis\u0142awowi Lubomirskiemu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA ANNA<\/strong>, herbu Gryf, c\u00f3rka Sebastiana i Zofii z Ko\u015bcieleckich. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Krzysztofa Krupskiego, herbu Korczak, starost\u0119 horodelskiego. (W okresie m\u0142odzie\u0144czym s\u0142u\u017cy\u0142 na dworze cesarza Karola V. Od 1548 r. by\u0142 dworzaninem kr\u00f3la Zygmunta Augusta. W 1560 r. podarowa\u0142 kr\u00f3lowi arras z \u00a0Flandrii.) Mia\u0142a z nim dwoje dzieci \u2013 Zygmunta i Halszk\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA ANNA<\/strong>, herbu Gryf, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i El\u017cbiety z T\u0119czy\u0144skich. Oko\u0142o 1515 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Przec\u0142awa Lig\u0119z\u0119. By\u0142a dam\u0105 dworu kr\u00f3lowej w\u0119gierskiej Izabeli Jagiellonki. Zmar\u0142a ok. 1543 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA ANNA (z Kol\u00f3w z Dalejowa)<\/strong>, herbu Junosza, urodzona ok. 1520 r., c\u00f3rka Jana Koli (kasztelana halickiego i hetmana polnego koronnego) i Ma\u0142gorzaty z Baliniec. By\u0142a siostr\u0105 cioteczn\u0105 kr\u00f3lowej Barbary Radziwi\u0142\u0142\u00f3wnej. W 1535 r. wst\u0105pi\u0142a do zakonu bernardynek we Lwowie, ale nied\u0142ugo potem zrezygnowa\u0142a z \u017cycia zakonnego i ok. 1539 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Jana Mieleckiego. Wnios\u0142a do ma\u0142\u017ce\u0144stwa nie tylko koligacje ze znacz\u0105cymi rodami magnackimi, ale tak\u017ce spory posag, powi\u0119kszony spadkiem po ojcu (zmar\u0142ym w 1543 r.) i bezdzietnym stryju \u2013 Miko\u0142aju Koli, chor\u0105\u017cym halickim i podkomorzym halickim (zmar\u0142ym w 1532 r.). By\u0142y to m.in. miasta: Dalej\u00f3w, Ko\u0142aczkowce, Komarno i \u017b\u00f3\u0142ta\u0144ce oraz kilka wsi, a tak\u017ce kr\u00f3lewszczyzny, m.in. Koropiec, Popielniki, Zadworze i dalsze 10 wsi w wojew\u00f3dztwie ruskim. Jako bliska krewna towarzyszy\u0142a kr\u00f3lowej Barbarze w jej wje\u017adzie do Korony i podr\u00f3\u017cy z \u0141ukowa do Radomia.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIELECKA EL\u017bBIETA ELEONORA (z Radziwi\u0142\u0142\u00f3w)<\/strong>, herbu Tr\u0105by, urodzona 4 X 1550 r., c\u00f3rka Miko\u0142aja \u201eCzarnego\u201d Radziwi\u0142\u0142a (kanclerz wielki litewski, wojewoda wile\u0144ski) i El\u017cbiety z Szyd\u0142owieckich. Otrzyma\u0142a staranne wykszta\u0142cenie, m.in. umia\u0142a swobodnie czyta\u0107 w j\u0119zykach: \u0142aci\u0144skim, greckim i hebrajskim. Ojciec by\u0142 wielkim protektorem innowierc\u00f3w na Litwie, st\u0105d zapewne w poszukiwaniu w\u0142asnej drogi \u017cycia duchowego kilkakrotnie zmienia\u0142a przekonania religijne (kalwinizm, arianizm, judaizm i katolicyzm).W 1562 r. zmar\u0142a matka. Po \u015bmierci ojca (1565) oddana zosta\u0142a pod opiek\u0119 Zofii Tarnowskiej \u2013 \u017cony Jana Krzysztofa Tarnowskiego, przyjaciela Miko\u0142aja Mieleckiego. Zapewne Tarnowscy mieli sw\u00f3j udzia\u0142 w ma\u0142\u017ce\u0144stwie El\u017cbiety z Miko\u0142ajem Mieleckim (12 IX 1566 r.). By\u0142a w\u00f3wczas ariank\u0105. Urodzi\u0142a czworo dzieci: Zofi\u0119 (p\u00f3\u017aniejsz\u0105 \u017con\u0119 ksi\u0119cia S\u0142uckiego i po jego \u015bmierci \u2013 \u017con\u0119 J. K. Chodkiewicza), Katarzyn\u0119 (\u017con\u0119 Jana Ostroroga) oraz 2 dzieci (c\u00f3rk\u0119 i syna), zmar\u0142e w okresie niemowl\u0119cym. W 1580 r. przesz\u0142a na katolicyzm i odt\u0105d by\u0142a gorliw\u0105 dobrodziejk\u0105 ko\u015bcio\u0142\u00f3w w podleg\u0142ych miejscowo\u015bciach. Zmar\u0142a 8 IV 1591 r. w U\u015bciu. Pochowana zosta\u0142a w podziemiach ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Mateusza w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA EL\u017bBIETA (z T\u0119czy\u0144skich)<\/strong>, herbu Top\u00f3r, c\u00f3rka Stanis\u0142awa i Barbary Zawiszanki (wnuczki Zawiszy Czarnego), podkomorzanka che\u0142mska. Przed 1494 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Stanis\u0142awa Mieleckiego. Wnios\u0142a w posagu znaczne kwoty pieni\u0119\u017cne, za kt\u00f3re Stanis\u0142aw kupi\u0142 Zg\u00f3rsko w 1512 r. od Piotra Pacanowskiego i w 1514 r. Brzy\u015bcie od Hieronima Szczepanowskiego. By\u0142a te\u017c spadkobierczyni\u0105 maj\u0105tku po zmar\u0142ych bezpotomnie stryjach: wojewodzie ruskim Miko\u0142aju T\u0119czy\u0144skim (zm. 1497 r.) i kasztelanie wojnickim Andrzeju T\u0119czy\u0144skim (zm. 1503 r.). Urodzi\u0142a siedmioro dzieci: Andrzeja, Ann\u0119, Jana (IV), Sebastiana, Waleriana Tyburcego, Stanis\u0142awa i Zawisz\u0119. Zmar\u0142a oko\u0142o 1533 r. Pochowana zosta\u0142a w podziemiach ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Mateusza w Mielcu. Jej epitafium znajdowa\u0142o si\u0119 w prezbiterium, ale w czasie po\u017car\u00f3w zosta\u0142o zniszczone.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA GRUPA NIEZRZESZONYCH PROZAIK\u00d3W,<\/strong>\u00a0grupa literacka powsta\u0142a 22 IV 2017 r. z inicjatywy mieleckiej pisarki Haliny Liberadzkiej Kozak. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci miejscem spotka\u0144 jest cukiernia \u201eU Borowskiej\u201d przy al. Niepodleg\u0142o\u015bci 5. W dniu 25 X 2017 r. zosta\u0142a przekszta\u0142cona w stowarzyszenie zwyk\u0142e i zarejestrowana w Starostwie Powiatowym w Mielcu. Cele dzia\u0142alno\u015bci MGNP to: kultywowanie publicznego czytania, popularyzacja mieleckich autor\u00f3w prozy, pomoc autorom w wydawaniu ksi\u0105\u017cek metod\u0105 self publisher (samopublikowanie), organizowanie spotka\u0144 literackich i stworzenie nowego kameralnego miejsca dla dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej. Pierwszy rok dzia\u0142alno\u015bci potwierdzi\u0142 zasadno\u015b\u0107 utworzenia nowego stowarzyszenia. Zaprezentowano utwory kilku mieleckich autor\u00f3w. Ujawni\u0142a swoje talenty grupa lektorek. Wyst\u0105pi\u0142o z koncertami kilkunastu solist\u00f3w i kilka zespo\u0142\u00f3w kameralnych. Ka\u017cde spotkanie jest dokumentowane i popularyzowane poprzez zdj\u0119cia, film, Youtube, blog i stron\u0119 internetow\u0105, portale spo\u0142eczno\u015bciowe i media.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA IZBA GOSPODARCZA (MIG)<\/strong>, organizacja samorz\u0105du gospodarczego, zrzeszaj\u0105ca podmioty gospodarcze z terenu Mielca i regionu mieleckiego. Powsta\u0142a na zebraniu za\u0142o\u017cycielskim 11 III 1993 r. w Mieleckim O\u015brodku Kultury. Jej g\u0142\u00f3wnymi celami by\u0142y reprezentowanie i ochrona interes\u00f3w gospodarczych zrzeszonych podmiot\u00f3w, promocja inicjatyw gospodarczych, organizowanie doradztwa (prawnego, organizacyjnego, ekonomicznego) dla podmiot\u00f3w, prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci o\u015bwiatowo\u2013szkoleniowej i wydawniczej, wsp\u00f3\u0142praca z instytucjami krajowymi i zagranicznymi oraz prowadzenie przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 maj\u0105cych na celu pozyskanie \u015brodk\u00f3w na funkcjonowanie Izby. 20 VII 1993 r. wydano \u201eBiuletyn MIG\u201d, w kt\u00f3rym m.in. poinformowano o uruchomieniu Biura Porad Prawnych i Finansowych. W pierwszym okresie jej funkcjonowania cz\u0142onkami by\u0142o ponad 60 firm, a w nast\u0119pnych latach ilo\u015b\u0107 wzros\u0142a do 70 i utrzymywa\u0142a si\u0119 na tym poziomie. Utrzymywa\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnie ze sk\u0142adek cz\u0142onkowskich, ale pozyskiwa\u0142a te\u017c \u015brodki pomocowe na konkretne programy. Spektakularnym sukcesem Izby by\u0142o uzyskanie \u201eGrand Prix\u20131995\u201d hiszpa\u0144skiego magazynu gospodarczego \u201eEdicoin\u201d za najlepsze kreowanie przemys\u0142u i handlu. W czasie Mieleckich Targ\u00f3w Wielobran\u017cowych Izba wyr\u00f3\u017cnia\u0142a w\u0142asn\u0105 nagrod\u0105 najlepszy debiut na Targach. Funkcj\u0119 prezydenta MIG pe\u0142nili: Tadeusz Gancarz (PZI \u201eTARAN\u201d, 1993-1995) i nast\u0119pnie Adam G\u0105sior (1995\u20131999), a funkcj\u0119 prezesa Zarz\u0105du – Adam G\u0105sior (R&G, 1993\u20131995) i Jerzy Mierzwi\u0144ski (East \u2013 West Connection, 1995-1999). Dyrektorem biura by\u0142 Jacek Krawczyk. 30 VI 1999 r. \u2013 na podstawie uchwa\u0142y cz\u0142onk\u00f3w \u2013 MIG zako\u0144czy\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA JADWIGA (z Komarnickich)<\/strong>, herbu Junosza, c\u00f3rka kasztelana czchowskiego. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Hieronima Mieleckiego, m.in. wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela Mielca. Urodzi\u0142a troje dzieci: Aleksandra (zmar\u0142ego m\u0142odo), Katarzyn\u0119 i Ann\u0119. Zmar\u0142a po roku 1603.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u201eMIELECKA JEDNODNI\u00d3WKA \u015aWI\u0104TECZNA\u201d<\/strong>, jednorazowa gazeta wydana 24 XII 1944 r. w Mielcu z okazji \u015bwi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia. Jej wydawc\u0105 by\u0142 Komitet Redakcyjny, kt\u00f3remu przewodniczy\u0142 Tadeusz Ostrowski \u2013 dziennikarz z Sosnowca, okresowo przebywaj\u0105cy w Mielcu. Wydrukowa\u0142a j\u0105 Drukarnia Maksymilian Fia\u0142kowski i Synowie w Mielcu. Tre\u015bci\u0105 wydawnictwa, licz\u0105cego 8 stron, by\u0142y m.in.: okoliczno\u015bciowe wiersze T. Ostrowskiego i Jadwigi Jawor, artyku\u0142y na temat odradzaj\u0105cego si\u0119 \u017cycia po okupacji hitlerowskiej, zapowiedzi realizacji nowych inicjatyw spo\u0142eczno\u2013kulturalnych (m.in. kawiarni artystycznej) oraz reklamy sklep\u00f3w i zak\u0142ad\u00f3w.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA KARTA RODZINY 3+<\/strong>, program samorz\u0105dowy przyj\u0119ty uchwa\u0142\u0105 Nr XXXVIII\/335\/2014 z dnia 27 III 2014 r. Rady Miejskiej w Mielcu w sprawie wprowadzenia na terenie miasta Mielca Programu dzia\u0142a\u0144 na rzecz rodzin wielodzietnych pod nazw\u0105 Mielecka Karta Rodziny Trzy Plus\u201d, zmieniony uchwa\u0142 Nr XXIV\/248\/2016 z dnia 20 X 2016 r. i uchwa\u0142\u0105 Nr XXVII\/269\/2016 z dnia 28 XI 2016 r. Jego g\u0142\u00f3wnymi za\u0142o\u017ceniami s\u0105: \u201e[\u2026] promowanie modelu rodziny wielodzietnej i kszta\u0142towanie jej pozytywnego wizerunku, wspieranie rodzin wielodzietnych oraz zwi\u0119kszanie szans rozwojowych i \u017cyciowych wychowuj\u0105cych si\u0119 w tych rodzinach dzieci i m\u0142odzie\u017cy, poprawa sytuacji demograficznej Mielca.\u201d Istotnymi elementami programu s\u0105 ulgi, zwolnienia i preferencje w jednostkach organizacyjnych Gminy Miejskiej Mielec oraz prywatnych firmach, kt\u00f3re zg\u0142osi\u0142y akces do programu. Dokumentem uprawniaj\u0105cym do korzystania z wymienionych ofert jest wydana w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu bezkontaktowa karta elektroniczna z plastyczn\u0105 kompozycj\u0105 sylwetek pi\u0119cioosobowej rodziny oraz napisami: Mielecka Karta Miejska i Karta Rodziny oraz symbolem 3+. Do 31 XII 2019 r. wydano 3 813 kart i obj\u0119to programem 848 rodzin.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA KARTA SENIORA AKTYWNY SENIOR 60+\u201d<\/strong>, program zni\u017cek i rabat\u00f3w dla\u00a0 senior\u00f3w, tj. mieszka\u0144c\u00f3w miasta Mielca maj\u0105cych 60 lat i wi\u0119cej. Zosta\u0142 przyj\u0119ty Uchwa\u0142\u0105 nr X\/71\/2015 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 3 VII 2015 r. Funkcjonuje od 1 stycznia 2016 r. Warunkiem otrzymania karty jest z\u0142o\u017cenie formularza wniosku o jej wydanie w Urz\u0119dzie Miejskim w Mielcu. Na podstawie okazywanej karty osobistej senior mo\u017ce korzysta\u0107 ze zni\u017cek i rabat\u00f3w w jednostkach samorz\u0105dowych i firmach, kt\u00f3re przyst\u0105pi\u0142y do Programu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA KATARZYNA<\/strong>, herbu Gryf, c\u00f3rka Miko\u0142aja Mieleckiego (wojewody podolskiego i hetmana wielkiego koronnego) i El\u017cbiety z Radziwi\u0142\u0142\u00f3w. Po \u015bmierci rodzic\u00f3w zosta\u0142a porwana i po\u015blubiona w 1592 r. przez Jana Ostroroga, podczaszego koronnego i p\u00f3\u017aniej wojewod\u0119 pozna\u0144skiego. Po ojcu dosta\u0142a najpierw Komarno (ziemia lwowska), a w 1595 r. \u2013 wsp\u00f3lnie z m\u0119\u017cem \u2013 otrzyma\u0142a w do\u017cywocie kompleks wsi w powiecie ko\u0142omyjskim (Ru\u015b), m.in.: Chlebiczyn, Popielniki, Prokmoszn\u0119, W\u0142adyczyn i Nowosi\u00f3\u0142ki \u2013 dobra zarz\u0105dzane wcze\u015bniej przez ojca. Urodzi\u0142a syna (Miko\u0142aja), kt\u00f3ry doszed\u0142 do godno\u015bci podczaszego koronnego i zosta\u0142 regimentarzem wojsk koronnych w 1648 r. (nazywany \u201e\u0142acin\u0105\u201d w s\u0142ynnej tr\u00f3jce dow\u00f3dc\u00f3w \u201epierzyna, \u0142acina i dziecina\u201d w bitwie pod Pi\u0142awcami). Drugim jej dzieckiem by\u0142a Zofia, kt\u00f3ra wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Jerzego Ostroroga z Lw\u00f3wka, starost\u0119 mi\u0119dzyrzeckiego, a po jego \u015bmierci zosta\u0142a \u017con\u0105 Piotra Czarnkowskiego, starosty osieckiego. Katarzyna zmar\u0142a ok. 1600 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA ORKIESTRA D\u0118TA SCK,<\/strong> powsta\u0142a w Mielcu w latach 2010-2011 jako orkiestra \u201eArioso\u201d i liczy\u0142a 11 muzyk\u00f3w \u2013 absolwent\u00f3w akademii i szk\u00f3\u0142 muzycznych oraz amator\u00f3w. Od pocz\u0105tku dyrygentem by\u0142 Maciej Fija\u0142kowski \u2013 absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu. Pr\u00f3by odbywa\u0142y si\u0119 w Katolickim O\u015brodku Kultury przy parafii Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu, a nast\u0119pnie w KCEM \u201eKana\u201d przy parafii Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Pierwsz\u0105 oficjaln\u0105 prezentacj\u0105 zespo\u0142u by\u0142 koncert 11 XII 2011 r. w czasie Jarmarku \u015awi\u0105tecznego na placu przy ko\u015bciele Ducha \u015awi\u0119tego w Mielcu. W 2012 r. orkiestra zagra\u0142a na \u201eMieleckim Kol\u0119dowaniu\u201d oraz czasie uroczysto\u015bci religijnych: procesji Bo\u017cego Cia\u0142a i z okazji 1. rocznicy obwo\u0142ania Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy patronk\u0105 miasta Mielca i po\u015bwi\u0119cenia pomnika \u015bw. Jana Paw\u0142a II (15 XI). W 2013 r. orkiestra przesz\u0142a pod opiek\u0119 Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu i przyj\u0119\u0142a nazw\u0119 \u201eMielecka Orkiestra D\u0119ta\u201d.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIELECKA ORKIESTRA SYMFONICZNA<\/strong>, zesp\u00f3\u0142 instrumentalny utworzony w 2017 r. w ramach Mieleckiego Towarzystwa Muzycznego jako rozwini\u0119cie dzia\u0142aj\u0105cej od 1997 r. Mieleckiej Orkiestry Kameralnej. Inicjatorem tego przedsi\u0119wzi\u0119cia i pierwszym dyrygentem orkiestry jest Franciszek Wyzga. Patronat nad orkiestr\u0105 obj\u0105\u0142 prezydent miasta Mielca Daniel Kozd\u0119ba. Jej pierwszy sk\u0142ad stanowi\u0142o 35 muzyk\u00f3w: *skrzypce I \u2013 Edyta Chlebowska (koncertmistrz), Magdalena Gumiela-Fryc, Regina Szlachta, Alicja Mi\u0119dlar, Joanna Rybak i Anna Kasprzykiewicz; *skrzypce II \u2013 \u0141ukasz Skop, Aleksandra Niewiadomska, Iga D\u0105browska, Agnieszka Niedba\u0142a i Marlena Zieli\u0144ska; *alt\u00f3wka \u2013 Maciej Woch, Karolina Tomasik, Pawe\u0142 \u0141ukasik i Justyna Maziarka; *wiolonczela \u2013 Katarzyna\u00a0 Bochenek-Meisner, Monika Sobolewska i Marta Pluta; *kontrabas \u2013 Wojciech Front; *flet \u2013 Jaros\u0142aw Wanecki; *ob\u00f3j \u2013 Tomasz O\u017c\u00f3g i Gabriela Pietraszewska; *klarnet \u2013 Piotr Wyzga i Bartosz Jawor; *fagot \u2013 Agnieszka Kozio\u0142 i Krzysztof Ry\u015b; *waltornia \u2013 Piotr Rysiewicz i Wojciech Staszczyszyn; *puzon \u2013 Wojciech Fronc i Pawe\u0142 Wilk; *tr\u0105bka \u2013 Dominik Miet\u0142a i Wojciech Fryc; *perkusja, kot\u0142y \u2013 Karol Bik i Karolina Bystrowska. Koncert inauguracyjny odby\u0142 si\u0119 8 X 2017 r. w sali widowiskowej Domu Kultury Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu. Na program koncertu z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119: Symfonia Nr 40 g-moll KV 550\u00a0 Wolfganga Amadeusza Mozarta, Uwertura do operetki \u201eLekka kawaleria\u201d Franza von Suppego i jako bis \u2013 Marsz torreadora z opery \u201eCarmen\u201d Georgesa Bizeta. Na ka\u017cdy sezon artystyczny zaplanowano cykl koncert\u00f3w: 1) „Inauguracyjny” (X); 2) „Niepodleg\u0142o\u015bciowy” (XI); 3) „Sylwestrowy”; 4) „Noworoczny w stylu wiede\u0144skim”; 5) „Karnawa\u0142owy”; 6) „Wiosenny”. Sprawami organizacyjnymi zaj\u0105\u0142 si\u0119 Piotr Wyzga – prezes Mieleckiego Towarzystwa Muzycznego. Przyj\u0119ty program dzia\u0142alno\u015bci realizowano planowo do czas\u00f3w pandemii niezwykle gro\u017anej choroby COVID-19. Obostrzenia zwi\u0105zane z pandemi\u0105 nie pozwoli\u0142y na realizacj\u0119 koncert\u00f3w w sezonie 2020\/2021. Pierwszy koncert po przerwie („Inauguracyjny”) odby\u0142 si\u0119 10 X 2021 r. W kolejnych latach koncertowano wed\u0142ug przyj\u0119tego w 2018 r.\u00a0 harmonogramu. Systematycznie wzbogacano sk\u0142ad i repertuar. R\u00f3wnocze\u015bnie starano si\u0119 o samodzielno\u015b\u0107 organizacyjn\u0105. T\u0119 inicjatyw\u0119 popar\u0142a Rada Miejska w Mielcu, uchwalaj\u0105c 28 X 2023 r. powo\u0142anie samodzielnej samorz\u0119dowej instytucji artystycznej – Mieleckiej Orkiestry Symfonicznej – od 1 I 2024 r.\u00a0 Szczeg\u00f3lnym koncertem MOS, ju\u017c w nowej formule organizacyjnej, by\u0142 „Koncert noworoczny w stylu wiede\u0144skim”\u00a0 6 I 2024 r. w nowo oddanej hali sportowo-widowiskowej MOSiR w Mielcu. VIII sezon artystyczny zainaugurowano w dn. 6 X 2024 w Domu Kultury SCK utworami Ludwiga van Beethovena (Uwertura Egmont op. 84, V symfonia c-moll op. 6), pod dyrekcj\u0105 Piotra Wyzgi. Kolejnymi koncertami by\u0142y: Niepodleg\u0142o\u015bciowy (11 XI 2024 r., DK SCK), Sylwestrowy (30 XII 2024 r., DK SCK), Noworoczny w stylu wiede\u0144skim (5 I 2025 r., Hala Sportowo-Widowiskowa MOSiR), Karnawa\u0142owy (23 II 2025 r., DK SCK), Wiosenny (27 IV 2025 r., DK SCK) i Fina\u0142owy – muzyka filmowa (14 VI 2025 r., Hala Sportowo-Widowiskowa MOSiR). W tym ostatnim koncercie Piotr Wyzga dyrygowa\u0142 orkiestr\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 z 47 muzyk\u00f3w.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA RADA DZIA\u0141ALNO\u015aCI PO\u017bYTKU PUBLICZNEGO,<\/strong>\u00a0powsta\u0142a na mocy Uchwa\u0142y Nr XVI\/150\/2015 z dnia 17 grudnia 2015 r. Tworzy j\u0105 12 cz\u0142onk\u00f3w, w tym: 6 przedstawicieli organizacji pozarz\u0105dowych, 3 przedstawicieli Rady Miejskiej i 3 przedstawicieli Prezydenta Miasta Mielca. Jest cia\u0142em doradczo-opiniuj\u0105cym w sprawach dotycz\u0105cych po\u017cytku publicznego i wsp\u00f3\u0142pracy samorz\u0105du miejskiego z organizacjami pozarz\u0105dowymi. Do najwa\u017cniejszych jej zada\u0144 nale\u017c\u0105: opiniowanie projekt\u00f3w strategii rozwoju Gminy Miejskiej Mielec, wsp\u00f3\u0142praca z organizacjami pozarz\u0105dowymi oraz opiniowanie projekt\u00f3w uchwa\u0142 i akt\u00f3w prawa miejscowego dotycz\u0105cych sfery zada\u0144 publicznych. S\u0105 to zadania okre\u015blone przez Ustaw\u0119 z dnia 24 kwietnia 2003 r. o dzia\u0142alno\u015bci po\u017cytku publicznego i wolontariacie. Do MRDPP w pierwszej kadencji (2016-2019) zostali wybrani lub delegowani: Anna Marek (przewodnicz\u0105ca), Marek Zaloty\u0144ski (wiceprzewodnicz\u0105cy), Agata \u0106wi\u0119ka (sekretarz) oraz \u0141ucja Bielec, Joanna Boryczka-Sz\u0119szo\u0142, Weronika Czerwi\u0144ska, Janusz Chojecki, Anna Karwacka, Jan My\u015bliwiec, Miko\u0142aj Skrzypiec, Mieczys\u0142aw Wdowiarz i Andrzej Zemmel. Rada II kadencji (2019-2022) pracowa\u0142a w sk\u0142adzie: Kinga Bielec (przewodnicz\u0105ca), Magdalena Wery\u0144ska-Zarzecka (wiceprzewodnicz\u0105ca), Ewa Gorazd (sekretarz) oraz cz\u0142onkowie: Agata \u0106wi\u0119ka, Adam Gryczman, Andrzej Kobylarz, Alicja Krogulec, Wirginiusz Kr\u00f3lewicz, Urszula Mali\u0144ska, Adriana Mi\u0142o\u015b, Grzegorz Ziomek i Emilia \u017bola. MRDPP corocznie przyznaje honorow\u0105 nagrod\u0119 „Prometeusz” dla najaktywniejszego stowarzyszenia w danym roku. Pierwszym laureatem zosta\u0142 Mielecki Uniwersytet Trzeciego Wieku, a drugim – Stowarzyszenie FKS Stal Mielec.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA RADA SENIOR\u00d3W,<\/strong> cia\u0142o spo\u0142eczne o charakterze inicjatywnym, doradczym i konsultacyjnym dla organ\u00f3w Gminy Miejskiej Mielec. Zosta\u0142a powo\u0142ana Uchwa\u0142\u0105 nr IX\/68\/2015 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 19 czerwca 2015 r., na podstawie wniosku Stowarzyszenia Mieleckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, Oddzia\u0142owej Sekcji Emeryt\u00f3w i Rencist\u00f3w Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego, Klubu Seniora \u201eZacisze\u201d i Klubu Seniora \u201ePogodna Jesie\u0144\u201d. G\u0142\u00f3wnym celem dzia\u0142alno\u015bci MRS jest tworzenie mo\u017cliwo\u015bci wp\u0142ywu senior\u00f3w (os\u00f3b, kt\u00f3re uko\u0144czy\u0142y 60 rok \u017cycia) na sprawy dotycz\u0105ce spo\u0142eczno\u015bci lokalnej, a zw\u0142aszcza najstarszego pokolenia. Sk\u0142ada si\u0119 z 12 os\u00f3b, wybieranych na czteroletnie kadencje. Pierwsze posiedzenie MRS odby\u0142o si\u0119 12 X 2015 r. w siedzibie Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. Na I kadencj\u0119 zostali wybrani: Stanis\u0142awa Rze\u017anik (przewodnicz\u0105ca) i Wac\u0142aw \u015awierczy\u0144ski (wiceprzewodnicz\u0105cy) oraz Jan Bury, W\u0142adys\u0142awa Cegielska, Feliks Czop, Antoni Dutkiewicz, J\u00f3zef Dziekan, Jadwiga Jankowska, Maria Madej, El\u017cbieta Pitroff, Andrzej Talarek i Janina Tomczyk. W II kadencji (2019-2024) Rad\u0119 stanowili: Stanis\u0142awa Rze\u017anik (przewodnicz\u0105ca), Wac\u0142aw \u015awierczy\u0144ski (wiceprzewodnicz\u0105cy) i cz\u0142onkowie: Jan Bury, W\u0142adys\u0142awa Cegielska, Maria Dzia\u0142owska, Barbara Gadomska, Krystyna Kubi\u0144ska, Janusz Pacholec, El\u017cbieta Pitroff, Irena Szastak,Janina Tomczyk i Stanis\u0142awa Wit. Najwa\u017cniejsze inicjatywy: *Mieleckie Dni Seniora (wsp\u00f3lnie Mieleckim Uniwersytetem III wieku, corocznie od 2016 r.), zg\u0142aszanie propozycji zagospodarowywania nieczynnych obiekt\u00f3w w Mielcu dla potrzeb os\u00f3b starszych, pozyskiwanie miejsc pracy dla senior\u00f3w. 9 XII 2022 r. podczas Konwentu Og\u00f3lnopolskiego Porozumienia Rad Senior\u00f3w w Krakowie og\u0142oszono wyniki og\u00f3lnopolskiego konkursu \u201eLiderzy aktywno\u015bci spo\u0142ecznej 60+\u201d. Jednym z 10 laureat\u00f3w konkursu zosta\u0142a Mielecka Rada Senior\u00f3w, a wyr\u00f3\u017cnienie odebra\u0142a przewodnicz\u0105ca Rady Stanis\u0142awa Rze\u017anik. Na III kadencj\u0119 (2024-2029) zostali wybrani: Stanis\u0142awa Rze\u017anik (przewodniczaca), Maria Kara\u015b (wiceprzewodniczaca), Maria Dzia\u0142owska (sekretarz), Jan Bury, Gra\u017cyna Drabik, Andrzej Kami\u0144ski, Maria Kolisz, Urszula Kulig, Maria Madej, Jan Madejszyk, Janusz Pacholec, El\u017cbieta Soja, Irena Szastak, Maria \u015awi\u0105tek i Janina Tomczyk.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA SP\u00d3\u0141DZIELNIA MIESZKANIOWA<\/strong>\u00a0powsta\u0142a 3 IX 1958 r. Cz\u0142onkami za\u0142o\u017cycielami by\u0142y 24 osoby. Do pierwszego Zarz\u0105du zostali wybrani: J\u00f3zef Koper \u2013 przewodnicz\u0105cy, Wac\u0142aw Brodniewicz \u2013 zast\u0119pca i Teodor Zapa\u015bnik \u2013 cz\u0142onek, a do Rady: Mieczys\u0142aw Bugno \u2013 przewodnicz\u0105cy, Jan G\u00f3rski \u2013 zast\u0119pca, Izabela Za\u0142ucka, Wawrzyniec Sa\u0142acki, W\u0142adys\u0142aw Sobol i Eugeniusz Godek \u2013 cz\u0142onkowie. Funkcje te sprawowano spo\u0142ecznie. Pierwsze zasoby mieszkaniowe uzyskano poprzez wykup od Prezydium MRN 2 blok\u00f3w – przy ul. E. Biernackiego 3 (1958) i I. \u0141ukasiewicza 3 (1960), a pierwsz\u0105 w\u0142asn\u0105 inwestycj\u0105 \u2013 blok przy ul. L. Solskiego 6 (1 VIII 1961 r.). W 1961 r. powo\u0142ano etatowego kierownika \u2013 W\u0142adys\u0142awa Kapinosa, w 1964 r. g\u0142\u00f3wnego ksi\u0119gowego \u2013 Aleksandra Wery\u0144skiego, a w kolejnych \u2013 zorganizowano administracj\u0119 dla dynamicznie rozwijaj\u0105cej si\u0119 Sp\u00f3\u0142dzielni. W latach 60. i 70. powsta\u0142o osiedle (z infrastruktur\u0105) pomi\u0119dzy ulicami: L. Staffa, ks. P. Skargi i J. Kusoci\u0144skiego. Poza blokami mieszkalnymi oddano do u\u017cytku m.in.: pawilony handlowo\u2013us\u0142ugowe, Przychodni\u0119 Zdrowia, Osiedlowy Dom Kultury MSM, \u017c\u0142obek, dwa przedszkola i Szko\u0142\u0119 Podstawow\u0105 nr 7. Od 1972 r. rozpocz\u0119to proces przekszta\u0142cania Sp\u00f3\u0142dzielni z lokatorskiej na lokatorsko\u2013w\u0142asno\u015bciow\u0105. W 1974 r. rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 budowa osiedla S. \u017beromskiego, a w 1975 r. zasiedlono pierwszy w Mielcu 11\u2013pi\u0119trowy budynek przy ul. K. Pu\u0142askiego. W dalszych latach tempo rozwoju nie mala\u0142o. (Przyczyni\u0142a si\u0119 do tego metoda budowy z tzw. \u201ewielkiej p\u0142yty\u201d.) Nieco p\u00f3\u017aniej rozpocz\u0119to budow\u0119 osiedla Borek, tak\u017ce z \u201ewielkiej p\u0142yty\u201d. W styczniu 1977 r. oddano do eksploatacji pierwszy budynek wielorodzinny przy ul. J. Gagarina (p\u00f3\u017aniej al. Ducha \u015aw.). Tak\u017ce na tym osiedlu budowa blok\u00f3w mieszkalnych post\u0119powa\u0142a szybko (wymusza\u0142y takie tempo du\u017ce potrzeby mieszkaniowe). Post\u0119puj\u0105cy kryzys gospodarczy wp\u0142ywa\u0142 jednak coraz wyra\u017aniej na \u00a0wolniejsz\u0105 realizacj\u0105 budownictwa towarzysz\u0105cego. Opr\u00f3cz w\u0142asnych zasob\u00f3w mieszkaniowych MSM przej\u0119\u0142a w 1976 r. budynki i maj\u0105tek Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eRozw\u00f3j\u201d przy ul. F. Dzier\u017cy\u0144skiego (p\u00f3\u017aniej ul. S. S\u0119kowskiego). Od 1977 r. si\u0142ami w\u0142asnego Zak\u0142adu Remontowego rozpocz\u0119to budow\u0119 dom\u00f3w jednorodzinnych w zabudowie szeregowej i dzi\u0119ki tej inicjatywie uzyskano dodatkowo 42 mieszkania na osiedlu J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej \u201eLotnik\u00f3w\u201d). W latach 1981\u20131987 tempo budownictwa mieszkaniowego stawa\u0142o si\u0119 coraz wolniejsze, co mia\u0142o zwi\u0105zek z og\u00f3lnym kryzysem spo\u0142eczno\u2013gospodarczym w kraju. Nadal jednak oddawano po kilkaset mieszka\u0144 rocznie. W tym okresie kontynuowano budow\u0119 osiedla J. Krasickiego oraz budowano w rejonach ulic: J. Lelewela, Dworcowej i S. Moniuszki oraz na osiedlu Dziubk\u00f3w. Od 1988 r. MSM zasiedla\u0142a ju\u017c pierwsze budynki wielorodzinne na osiedlu Smoczka i w dalszych latach budownictwo wielorodzinne rozwija\u0142o si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na tym osiedlu. Ponadto w latach 90. oddano do u\u017cytku budynki wielorodzinne przy ul. H. Sienkiewicza, a w pierwszych latach XXI w. \u2013 budynki u zbiegu ulic M. Pisarka i H. Sienkiewicza. R\u00f3wnocze\u015bnie od lat 90. prowadzono szereg prac unowocze\u015bniaj\u0105cych funkcjonowanie budynk\u00f3w i ich otoczenia. W ramach programu racjonalizacji zu\u017cycia energii cieplnej m.in. ocieplano budynki z r\u00f3wnoczesnym estetycznym tynkowaniem \u015bcian zewn\u0119trznych, modernizowano w\u0119z\u0142y cieplne z wyposa\u017ceniem w automatyk\u0119 pogodow\u0105, montowano w mieszkaniach zawory termostatyczne, wymieniano stolark\u0119 okienn\u0105, dachy pokrywano papami termozgrzewalnymi. Modernizowano wewn\u0105trzosiedlowe ulice, chodniki, place i parkingi. Prowadzono dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczno\u2013kulturaln\u0105 poprzez Sp\u00f3\u0142dzielczy Dom Kultury i jego dwie filie (szerzej w ha\u015ble \u201eDom Kultury Sp\u00f3\u0142dzielczy\u201d t. 1, str. 129). W pierwszych latach XXI w. MSM skupia\u0142a oko\u0142o 9 700 cz\u0142onk\u00f3w i 33 000 mieszka\u0144c\u00f3w. Administrowa\u0142a na powierzchni 117 hektar\u00f3w zabudowanych pi\u0119cioma osiedlami w Mielcu. (Ponadto posiada osiedle w Przec\u0142awiu.) Jej nieruchomo\u015bci to m.in. 329 budynk\u00f3w mieszkalnych wielorodzinnych, 42 domki jednorodzinne oraz 105 budynk\u00f3w niemieszkalnych (pawilony us\u0142ugowe, przychodnie, gara\u017ce). W ostatnich latach znacznie poprawiono wizerunek osiedli, m.in. poprzez nowe kolorowe tynki na budynkach (wraz z docieplaniem), remonty i modernizacje ulic i parking\u00f3w osiedlowych oraz budow\u0119 nowych plac\u00f3w zabaw. W ramach Lokalnego Programu Rewitalizacji dla Miasta Mielca w marcu 2012 r. rozpocz\u0119to realizacj\u0119 Rewitalizacji Osiedla Lotnik\u00f3w, m.in. prace remontowe na terenie osiedla Lotnik\u00f3w zwi\u0105zane z usuwaniem p\u0142yt azbestowych ze \u015bcian budynk\u00f3w, po\u0142\u0105czone z termomodernizacj\u0105 budynk\u00f3w i budow\u0105 ma\u0142ej architektury. Wed\u0142ug stanu na 31 VIII 2013 r. Sp\u00f3\u0142dzielnia skupia blisko 11 tysi\u0119cy cz\u0142onk\u00f3w. W jej zasobach znajduje si\u0119 371 budynk\u00f3w, w tym oko\u0142o 10 tysi\u0119cy mieszka\u0144 i 247 lokali u\u017cytkowych oraz 1448 gara\u017cy. Jako jedna z nielicznych na Podkarpaciu buduje nowe mieszkania, g\u0142\u00f3wnie na osiedlu Smoczka. W Og\u00f3lnopolskim Rankingu Sp\u00f3\u0142dzielni Mieszkaniowych \u201eDobra Sp\u00f3\u0142dzielnia\u201d zdoby\u0142a 1. miejsce w wojew\u00f3dztwie podkarpackim w 2011 i 2013 r., a ponadto w 2011 r. zdoby\u0142a 1. miejsce w IX edycji Konkursu \u201eBrylantowy Klucz\u201d w kategorii \u201eZarz\u0105dca nieruchomo\u015bciami\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Siedziba Zarz\u0105du:<\/strong>\u00a0pawilon przy ul. L. Staffa 4 a.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Kierownik:<\/strong>\u00a0W\u0142adys\u0142aw Kapinos (1961\u20131972). Prezesi: Andrzej Kot (1972\u20131974), Zdzis\u0142aw Zawrzykraj (1974\u20131982), Marian Cicho\u0144 (1982\u20131985), Jan Tomaszewski (1985\u20131988), Wac\u0142aw Soja (1987\u20131990), Zbigniew Buczek (1990-).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Zas\u0142u\u017ceni dzia\u0142acze MSM:<\/strong>\u00a0Tadeusz Fecko, Stefania Gubernat, Kazimierz Pacu\u0142a, Apolonia Kusak, Jan Maziarz, Stefan Mazur, Tadeusz Ryba, Jerzy W\u0142odarczyk, Waldemar Pacholec, Kazimierz Paluch, Bogus\u0142aw Gajek i Ryszard Siero\u0144.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA SZKO\u0141A BIZNESU (MSB)<\/strong>, Policealne Studium Zawodowe dla Doros\u0142ych, szko\u0142a niepubliczna o uprawnieniach szko\u0142y publicznej. Rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 15 II 1995 r. jako plac\u00f3wka o\u015bwiatowa, organizuj\u0105ca kursy, seminaria i warsztaty szkoleniowe dla os\u00f3b fizycznych i podmiot\u00f3w gospodarczych, dzia\u0142aj\u0105cych na terenie powiat\u00f3w mieleckiego i kolbuszowskiego, z zakresu: informatyki, ksi\u0119gowo\u015bci, marketingu, prawa pracy i ubezpiecze\u0144 spo\u0142ecznych. Za\u0142o\u017cycielami i wsp\u00f3\u0142organizatorami plac\u00f3wki byli Anna Adamska i Janusz Kotarba, a jej pierwsza siedziba mie\u015bci\u0142a si\u0119 w hotelu \u201eIskra\u201d przy alei Niepodleg\u0142o\u015bci. 1 IX 1997 r. zosta\u0142a przekszta\u0142cona w Mieleck\u0105 Szko\u0142\u0119 Biznesu Policealne Studium Zawodowe dla Doros\u0142ych i jako szko\u0142a niepubliczna uzyska\u0142a uprawnienia szko\u0142y publicznej, nadane przez Kuratora O\u015bwiaty w Rzeszowie (wpis do ewidencji Kuratorium O\u015bwiaty w Rzeszowie nr 47\/97). Odt\u0105d prowadzi kszta\u0142cenie w systemie zaocznym, na podbudowie szko\u0142y \u015bredniej, nadaj\u0105c tytu\u0142y technika: informatyka (jako pierwsza w Mielcu), ekonomisty i administracji. W celu zapewnienia odpowiednich warunk\u00f3w dla funkcjonowania i dalszego rozwoju zmieniono siedzib\u0119, przenosz\u0105c si\u0119 do wydzier\u017cawionego od Gminy Miejskiej Mielec budynku po filii przedszkola w kompleksie obiekt\u00f3w Szko\u0142y Podstawowej nr 9 przy ul. Drzewieckiego 11. Realizuj\u0105c strategi\u0119 rozwoju szko\u0142y 1 IX 1998 r. rozpocz\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 Mieleckiej Szko\u0142y Biznesu w Kolbuszowej \u2013 samodzielnej i samofinansuj\u0105cej si\u0119 plac\u00f3wce edukacyjnej, kt\u00f3ra funkcjonuje z powodzeniem do dzi\u015b. W pierwszych latach XXI w. MSB dokona\u0142a wielu zmian w ofercie edukacyjnej, staraj\u0105c si\u0119 w miar\u0119 szybko reagowa\u0107 na potrzeby rynku pracy. Dla realizacji programu urz\u0105dzono m.in. pracownie: kosmetyczn\u0105, chemii kosmetycznej i dwie komputerowe. Aktualne prowadzone specjalno\u015bci \u00a0to: technik us\u0142ug kosmetycznych, technik ochrony \u015brodowiska, technik informatyk, technik rachunkowo\u015bci, technik administracji i technik BHP. Do czerwca 2004 r. szko\u0142\u0119 uko\u0144czy\u0142o oko\u0142o 400 absolwent\u00f3w, a z r\u00f3\u017cnych form kszta\u0142cenia i doskonalenia zawodowego skorzysta\u0142o oko\u0142o 3900 os\u00f3b. Ze szko\u0142\u0105 systematycznie wsp\u00f3\u0142pracuje oko\u0142o 40 wyk\u0142adowc\u00f3w, wywodz\u0105cych si\u0119 z miejscowych zak\u0142ad\u00f3w pracy i szk\u00f3\u0142 oraz uczelni z terenu wojew\u00f3dztwa podkarpackiego. W ramach praktyk zawodowych MSB wsp\u00f3\u0142pracuje z wieloma mieleckimi zak\u0142adami i instytucjami. W roku szkolnym 2007\/2008 utworzono przy szkole Niepubliczne Uzupe\u0142niaj\u0105ce Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Doros\u0142ych na podbudowie zasadniczej szko\u0142y zawodowej o dwuletnim okresie nauczania, a w nast\u0119pnym roku szkolnym zorganizowano Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Doros\u0142ych na podbudowie 8-klasowej szko\u0142y podstawowej lub gimnazjum o trzyletnim okresie nauczania. Od roku 2012\/2013 rozszerzono ofert\u0119 MSB o nowe kierunki: opiekun w domu pomocy spo\u0142ecznej, asystent osoby niepe\u0142nosprawnej, opiekun medyczny, opiekun osoby starszej, florysta i technik rachunkowo\u015bci. Utworzono te\u017c kolejn\u0105 szko\u0142\u0119 \u2013 Niepubliczne Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce dla Doros\u0142ych na podbudowie szko\u0142y podstawowej lub gimnazjum. Za dynamiczny i wszechstronny rozw\u00f3j MSB zosta\u0142a wyr\u00f3\u017cniona tytu\u0142ami i certyfikatami \u201eSolidna Firma\u201d (2008, 2009, 2010, 2011) oraz tytu\u0142ami i certyfikatami Firma Roku 2010 \u201ePolish Product 2010\u201d i Firma Roku 2011 \u201ePolish Product 2011\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dyrektorzy: Janusz Kotarba (1995\u20132002), Anna Adamska (2002\u20132003), Janusz Kotarba (2003-).\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Zast\u0119pca dyrektora: Anna Adamska (1995-2002).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Wyk\u0142adowcy (minimum 5 lat wsp\u00f3\u0142pracy): Anna Adamska, W\u0142odzimierz Adamski, Wioletta Basara\u2013Wi\u015bniewska, Piotr Daniel, Krystyna Dzierz\u0119cka, Marek Fija\u0142kowski, Lidia Fitkowska, Dariusz Fus, Maria Gancarz, Ewa Gancarz, Klaudia Garzel\u2013Kozio\u0142, Jolanta G\u0142adyszewska, El\u017cbieta Kapusta, Irena Kopacz, W\u0142adys\u0142aw Korze\u0144, Ewa Kotlarz\u2013Buchwald, W\u0142adys\u0142awa Kozak, Iwona Leksander, Jolanta Liniewicz, Sylwia Madycka, El\u017cbieta Makuch\u2013Kokot, Bo\u017cena Mazur, Iwona Mucha, Wies\u0142aw Nizio\u0142ek, Andrzej Noworolnik, Zbigniew Opiela, Zuzanna Pietrzyk, Stanis\u0142aw Rajda, Zbigniew Rybak, Monika Rze\u017anik, Urszula Sienkiewicz\u2013Kope\u0107, Zofia Si\u00f3dmiak, Andrzej Sitko, Dorota Sok\u00f3\u0142, Zygmunt Sumiec, Aleksandra Szczepa\u0144ska, Aleksandra \u015awiat\u0142owicz, Bogumi\u0142a Tuczy\u0144ska, Krzysztof Tylutki, Wies\u0142aw Zieli\u0144ski, Beata Zorzycka i Jolanta Zorzycka\u2013Cholewa.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA ZOFIA<\/strong>, herbu Gryf, c\u00f3rka Sebastiana i Zofii z Ko\u015bcieleckich. Przed 1577 r. zosta\u0142a \u017con\u0105 Stanis\u0142awa Tarnowskiego, herbu Leliwa, kasztelana zawichojskiego. Po jego \u015bmierci (1587) przej\u0119\u0142a dobra Tarnowskich w kluczu rzochowskim. Zmar\u0142a bezpotomnie oko\u0142o 1600 r., a dobra rzochowskie przej\u0119\u0142a c\u00f3rka jej brata (Hieronima Mieleckiego) \u2013 Anna z Mieleckich.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA ZOFIA (z Ko\u015bcieleckich)<\/strong>, herbu Ogo\u0144czyk, c\u00f3rka Miko\u0142aja (wojewoda kaliski, zmar\u0142 w 1535 r.) \u00a0i Anny z \u00a0\u0141aska. Przed 17 II 1537 r. wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Sebastiana Mieleckiego, wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela m.in. Mielca. W posagu wnios\u0142a m.in. miasto Pleszew z okolicznymi wsiami (woj. kaliskie) oraz kilka wsi w okolicach Przemy\u015bla (Biskowice, \u0141\u0119townia, Ujkowice, Wapowce, \u017burawica). Urodzi\u0142a pi\u0119cioro dzieci: Ann\u0119, Katarzyn\u0119, Zofi\u0119, Stanis\u0142awa i Hieronima. Po \u015bmierci (data nie jest znana) zosta\u0142a zapewne pochowana w podziemiach ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza w Mielcu. (Tu tak\u017ce zosta\u0142 pochowany jej m\u0105\u017c \u2013 Sebastian.)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKA ZOFIA (ze Stanis\u0142awskich)<\/strong>, c\u00f3rka Baltazara (Balcera) \u2013 podskarbiego koronnego, herbu Pilawa i El\u017cbiety z Herburt\u00f3w z Fulsztyna. Przed 20 III 1601 r. zosta\u0142a \u017con\u0105 Marcina Mieleckiego \u2013 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciela Mielca i okolicznych wsi. Z tego zwi\u0105zku urodzi\u0142o si\u0119 sze\u015bcioro dzieci: Barbara, Anna, Katarzyna, Stanis\u0142aw, Marcin i Jan. Mimo wielu rodzicielskich obowi\u0105zk\u00f3w Zofia wykazywa\u0142a du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105, m.in. wystawia\u0142a sw\u00f3j poczet na uroczysto\u015bciach w latach 1614-1629. Data \u015bmierci nie jest znana.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKAOPOZYCJA.TYPE.PL<\/strong>\u00a0(mieleckaopozycja.type.pl), strona internetowa prowadzona przez mielczanina Marka Podolskiego od 2009 r. Sk\u0142ada si\u0119 z blogu, biogram\u00f3w, i opracowa\u0144 oraz galerii humoru i informacji. Biogramy i opracowania historyczne oparte s\u0105 g\u0142\u00f3wnie na dokumentach: KPN, NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d, NSZZ RI \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d i Komitetu Obywatelskiego \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d oraz pami\u0105tkach, wspomnieniach \u00a0i relacjach os\u00f3b dzia\u0142aj\u0105cych w opozycji na terenie Mielca i ziemi mieleckiej, a tak\u017ce wsp\u00f3\u0142czesnych opracowaniach historycznych.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI ANDRZEJ<\/strong>, herbu Gryf, urodzony przed 1501 r., najstarszy syn Stanis\u0142awa i El\u017cbiety z T\u0119czy\u0144skich. W 1527 r. prawdopodobnie towarzyszy\u0142 wojewodzie sieradzkiemu Hieronimowi \u0141askiemu w czasie jego s\u0142u\u017cby na dworze kr\u00f3la w\u0119gierskiego Jana Zapolyi. \u0141askiemu bardzo podoba\u0142o si\u0119 zachowanie m\u0142odego Mieleckiego, tote\u017c chwali\u0142 go w li\u015bcie ze Stambu\u0142u. Andrzej M. zmar\u0142 15 V 1529 r. Spoczywa w podziemiach ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Mateusza w Mielcu. W epitafium, umieszczonym w tym\u017ce ko\u015bciele, okre\u015blony zosta\u0142 jako m\u0119\u017cny rycerz, ale epitafium to nie dotrwa\u0142o do naszych czas\u00f3w.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI BERNARDYN<\/strong>, herbu Gryf, urodzony przed 1459 r., syn Jana (II) z Mielca i Zofii. Odziedziczy\u0142 wsp\u00f3lnie z bratem Janem (III) \u2013 jako bracia niedzielni \u2013 klucz mielecki: Mielec, Brzoz\u0119 (p\u00f3\u017aniej Trz\u0119s\u00f3wka), Cmolas, Cyrank\u0119, Dut\u00f3w, Rz\u0119dzianowice, Trzcian\u0119 i Wol\u0119 Mieleck\u0105. W 1462 r. (tak\u017ce wsp\u00f3lnie z bratem) by\u0142 fundatorem parafii w Cmolasie. 18 XI 1470 r. Bernardyn i Jan (III) za\u0142o\u017cyli na podstawie zezwolenia kr\u00f3la Kazimierza Jagiello\u0144czyka miasto Mielec na prawie magdeburskim oraz okre\u015blili uprawnienia i obowi\u0105zki jego mieszka\u0144c\u00f3w. W dalszych latach pomna\u017cali rodzinny maj\u0105tek, dokupuj\u0105c m.in. Chorzel\u00f3w i Wojs\u0142aw (w 1480 r. od Jana Sk\u0119tki). Prawdopodobnie nie o\u017ceni\u0142 si\u0119. Zmar\u0142 przed 1491 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI BUD\u017bET OBYWATELSKI<\/strong>, forma wsp\u00f3\u0142uczestniczenia mieszka\u0144c\u00f3w gminy w projektowaniu zada\u0144 i zwi\u0105zanych z nimi wydatk\u00f3w z wydzielonej cz\u0119\u015bci bud\u017cetu gminy. Projekty musz\u0105 mie\u015bci\u0107 si\u0119 w zakresie zada\u0144 b\u0119d\u0105cych w kompetencjach gminy. S\u0105 to m.in. budowy, modernizacje lub remonty infrastruktury miejskiej lub formy dzia\u0142alno\u015bci o\u015bwiatowej\u00a0 edukacyjnej, kulturalnej, sportowej, rekreacyjnej itp. z mieszka\u0144cami\u00a0 i dla mieszka\u0144c\u00f3w. W Mielcu po raz pierwszy Rada Miejska uchwali\u0142a uruchomienie MBO w 2016 r. i przeznaczono na\u0144 700 000 z\u0142. Za te \u015brodki zrealizowano trzy zadania: \u201ePrzyjazne schronisko dla ludzi i zwierz\u0105t\u201d, Monitoring \u201eCzyste powietrze w bezpiecznym mie\u015bcie\u201d oraz \u201eBoisko wielofunkcyjne ze sztuczn\u0105 nawierzchni\u0105 na terenie MOSiR-Gryf przy ul. Warszawskiej\u201d, W latach 2017 i 2018 nie przeznaczono \u015brodk\u00f3w finansowych na MBO. W 2019 r. uchwalono ponownie utworzenie MBO w wysoko\u015bci 2 000 000 z\u0142 na projekty zg\u0142oszone w 2019 r. i realizowane w 2020 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI HIERONIM<\/strong>, herbu Gryf, urodzony oko\u0142o 1545 r., syn Sebastiana i Zofii z Ko\u015bcieleckich. Uczy\u0142 si\u0119 w kolegium jezuickim w Braniewie (1565\u20131567) oraz studiowa\u0142 w Bolonii (ok. 1571). Posiada\u0142 chor\u0105giew jazdy i by\u0142 rotmistrzem w obronie potocznej (1565, 1568). W latach 70. otrzyma\u0142 po ojcu starostwo brzeskie. W czasie drugiego bezkr\u00f3lewia nale\u017ca\u0142 do zwolennik\u00f3w cesarza Maksymiliana II, ale po jego \u015bmierci (1576) przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do zwolennik\u00f3w Stefana Batorego. Uczestniczy\u0142 w kampanii po\u0142ockiej jako dow\u00f3dca chor\u0105gwi jazdy oraz walczy\u0142 w kampanii wielko\u0142uckiej (1580). Podczas trzeciego bezkr\u00f3lewia nale\u017ca\u0142 do stronnictwa Zborowskich, opowiadaj\u0105cych si\u0119 za wyborem Habsburga. Po wyborze Zygmunta III Wazy stan\u0105\u0142 jednak przy nowym kr\u00f3lu. Uczestniczy\u0142 jako pose\u0142 w sejmie koronacyjnym. Na pocz\u0105tku 1588 r. otrzyma\u0142 urz\u0105d kasztelana czechowskiego, a w lipcu tego roku \u2013 starostwo sandomierskie (prawdopodobnie w\u00f3wczas zrzek\u0142 si\u0119 kasztelanii czechowskiej). Zdoby\u0142 sobie w\u015br\u00f3d szlachty niema\u0142y autorytet, tote\u017c wielokrotnie powierzano mu rol\u0119 negocjatora w spornych sprawach. W 1594 r. wspiera\u0142 zbrojnie hetmana Zamojskiego, kt\u00f3ry pod \u0141ast\u00f3wk\u0105 (Podkarpacie) skutecznie zastawi\u0142 drog\u0119 Tatarom wracaj\u0105cym z W\u0119gier. (Ostatecznie Tatarzy zrezygnowali z przej\u015bcia przez polskie ziemie.) By\u0142 w\u0142a\u015bcicielem m.in. trzeciej cz\u0119\u015bci Mielca i 8 okolicznych wsi, posiada\u0142 kamienic\u0119 przy ul. Grodzkiej w Krakowie i cz\u0119\u015b\u0107 dworu w pobli\u017cu mur\u00f3w krakowskich. W 1585 r. otrzyma\u0142 od Stanis\u0142awa Tarnowskiego (szwagier Hieronima, nie mia\u0142 dzieci, zmar\u0142 w 1587 r.) jako darowizn\u0119 Rzoch\u00f3w, zamek w Rzemieniu i okoliczne wsie. W 1587 r. wszed\u0142 w posiadanie klucza Ogrodzieniec, 2 miasteczek i kilkunastu wsi w powiecie lelowskim, gdy\u017c wcze\u015bniej po\u017cyczy\u0142 20 tysi\u0119cy z\u0142otych Sewerynowi Bonerowi, kt\u00f3ry zastawi\u0142 te dobra na poczet po\u017cyczki. By\u0142 tak\u017ce w\u00f3jtem w Ropczycach (po ojcu). O\u017ceni\u0142 si\u0119 z kasztelank\u0105 czechowsk\u0105 Jadwig\u0105 Kormanick\u0105 (herbu Junosza) i mia\u0142 z ni\u0105 dwoje dzieci \u2013 syna Aleksandra (zmar\u0142 w m\u0142odym wieku) i c\u00f3rk\u0119 Ann\u0119.(Szerzej w odr\u0119bnym ha\u015ble.) Zmar\u0142 12 V 1596 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI JAN (III)<\/strong>, herbu Gryf, urodzony przed 1459 r., syn Jana (II) i Zofii. Odziedziczy\u0142 wsp\u00f3lnie z bratem Bernardynem (jako bracia niedzielni) klucz mielecki: Mielec, Brzoz\u0119 (p\u00f3\u017aniej Trz\u0119s\u00f3wka), Cmolas, Cyrank\u0119, Dut\u00f3w, Rz\u0119dzianowice, Trzcian\u0119 i Wol\u0119 Mieleck\u0105. W 1462 r. (tak\u017ce z bratem) by\u0142 fundatorem parafii w Cmolasie. 18 XI 1470 r. Jan i Bernardyn za\u0142o\u017cyli za zezwoleniem kr\u00f3la Kazimierza Jagiello\u0144czyka miasto Mielec na prawie magdeburskim oraz okre\u015blili uprawnienia i obowi\u0105zki jego mieszka\u0144c\u00f3w. W p\u00f3\u017aniejszych latach powi\u0119kszyli mielecki klucz o Chorzel\u00f3w i Wojs\u0142aw. O\u017ceni\u0142 si\u0119 z Pniowsk\u0105 (lub Sudolsk\u0105, jak podaje PSB) i z tego ma\u0142\u017ce\u0144stwa mia\u0142 syna Stanis\u0142awa i c\u00f3rk\u0119 Ann\u0119, wydan\u0105 p\u00f3\u017aniej za Miko\u0142aja Firleja. Zmar\u0142 oko\u0142o 1487 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIELECKI JAN (IV)<\/strong>, herbu Gryf, urodzony w 1501 r., syn Stanis\u0142awa i El\u017cbiety z T\u0119czy\u0144skich. Prawdopodobnie od 1514 r. studiowa\u0142 na Akademii Krakowskiej. W latach 1526\u20131530 s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku jako rotmistrz i przebywa\u0142 na Podolu. W 1530 r. uzyska\u0142 zezwolenie na wykup w\u00f3jtostwa w Kopczycach w wojew\u00f3dztwie sandomierskim oraz odst\u0105pion\u0105 mu przez ojca do\u017cywotni\u0105 dzier\u017caw\u0119 wsi kr\u00f3lewskiej Borunice w powiecie proszowickim. W 1531 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w wyprawie na Mo\u0142dawi\u0119, wiod\u0105c najwi\u0119ksz\u0105 chor\u0105giew (500 koni) w armii hetmana Jana Tarnowskiego (wuja \u2013 matka Jana M. by\u0142a przyrodni\u0105 siostr\u0105 hetmana). By\u0142 jednym z dow\u00f3dc\u00f3w jazdy operuj\u0105cej na terenie Pokucia, nast\u0119pnie uczestniczy\u0142 w bitwach pod Gwo\u017ad\u017acem i Obertynem (22 VIII 1531 r.), a przy ko\u0144cu tego roku walczy\u0142 kilkakrotnie w potyczkach z oddzia\u0142ami mo\u0142dawskimi. W 1532 r. odsprzeda\u0142 kr\u00f3lowej Bonie prawa do wie\u015b Borunice. W latach 1533\u20131539 s\u0142u\u017cy\u0142 w obronie potocznej, z wyj\u0105tkiem roku 1535, kiedy u boku J. Tarnowskiego (wspieraj\u0105cego wojska litewskie) uczestniczy\u0142 w wojnie z Moskw\u0105 (potyczki na Siewierszczy\u017anie, zdobycie Homla i Staroduba oraz kilku mniejszych twierdz). Za zas\u0142ugi w tej kampanii otrzyma\u0142 w Wilnie godno\u015b\u0107 kasztelana czechowskiego. W 1537 r. \u2013 dzia\u0142aj\u0105c wsp\u00f3lnie z Miko\u0142ajem Sieniawskim \u2013 zwyci\u0119\u017cy\u0142 Tatar\u00f3w pod Pankowcami na Podolu. Uczestniczy\u0142 w obradach sejmu w Piotrkowie (18 I \u2013 28 II 1538 r.) i otrzyma\u0142 w\u00f3wczas kasztelani\u0119 wi\u015blick\u0105. Jeszcze w tym samym roku, zn\u00f3w pod komend\u0105 J. Tarnowskiego, powi\u00f3d\u0142 swoj\u0105 chor\u0105giew pod Chocim i przyczyni\u0142 si\u0119 do pokonania hospodara mo\u0142dawskiego Piotra Reresza. Pod koniec 1538 r. zosta\u0142 wsp\u00f3\u0142posesorem do starostwa chmielnickiego. W latach 1539 \u2013 1541 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 pisarza polnego ma\u0142opolskiego. Oko\u0142o 1539 r. o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Ann\u0105 (c\u00f3rk\u0105 Jana Koli) i mia\u0142 z ni\u0105 syna Miko\u0142aja. W latach 40. powi\u0119kszy\u0142 znacz\u0105co sw\u00f3j maj\u0105tek. Z przeprowadzonego z bra\u0107mi (Sebastianem i Walerianem) – ostatecznie w 1548 r. \u2013 podzia\u0142u maj\u0105tku po ojcu (Stanis\u0142awie) przypad\u0142y mu: 1\/3 miasta Mielca oraz Cyranowa (Cyranka), D\u0142uga Wola (Wola Mielecka), Zg\u00f3rsko, Chorzel\u00f3w, Brzy\u015bcie i Gaw\u0142uszowice, a ponadto: miasto Orzelec oraz wsie Wo\u0142kowce i Skowiatnicze nad Prutem i po\u0142ow\u0119 kamienicy w Krakowie przy ul. Grodzkiej. Za zas\u0142ugi otrzyma\u0142 za\u015b m.in. kr\u00f3lewszczyzny w powiecie halickim (Czerniej\u00f3w, Chomik\u00f3w) i trembowelskim (Mogilnica) oraz na Pokuciu (Lywcza, Tr\u00f3jca, Chlebiczyn) i dw\u00f3r w Haliczu, a tak\u017ce konsens (zezwolenie) na wykup Iliatki, Nowego Miasta, w\u00f3jtostwa w Osieku i wsi Sucha \u0141\u0105ka i D\u0142ugo\u0142\u0119ka. Z kolei \u017cona (Anna) wnios\u0142a do ma\u0142\u017ce\u0144stwa spore maj\u0105tki w powiecie lwowskim i halickim oraz na Pokuciu. (Jan mia\u0142 z \u017con\u0105 wzajemny zapis do\u017cywocia.) W 1547 r. \u2013 na sejmie w Krakowie \u2013 zosta\u0142 mianowany wojewod\u0105 podolskim. Po zawarciu ma\u0142\u017ce\u0144stwa kr\u00f3la Zygmunta Augusta z Barbar\u0105 Radziwi\u0142\u0142\u00f3wn\u0105 zosta\u0142 ich powinowatym, bowiem Anna (\u017cona) by\u0142a siostr\u0105 cioteczn\u0105 Barbary. (Sam nie by\u0142 zwolennikiem tego ma\u0142\u017ce\u0144stwa, ale pozostawa\u0142 wobec niego lojalny i odcina\u0142 si\u0119 od opozycji.) Nieco p\u00f3\u017aniej otrzyma\u0142 od kr\u00f3la szereg wdzi\u0119czno\u015bci, m. in. zgod\u0119 na lokacj\u0119 miasteczka we wsi U\u015bcie Horo\u017cane w powiecie halickim, starostwo grodeckie (obj\u0105\u0142 je w 1550 r.), zamian\u0119 dzier\u017cawy Czerniejowa i Chomikowa na dziedziczne posiadanie, na prawie dziedzicznym Horo\u017can\u0119, Horo\u017cank\u0119 i Ryczych\u00f3w (pow. lwowski), Porzecze (pow. grodecki) oraz do\u017cywotnio Chraplin (pow. halicki), a tak\u017ce konsens na wykup wsi Bysz\u00f3w i Drysz\u00f3w (pow. halicki). W 1549 r. znalaz\u0142 si\u0119 wraz z J. Tarnowskim (jego autorytet niezmiennie uznawa\u0142) w nielicznym otoczeniu kr\u00f3la odbieraj\u0105cego ho\u0142d ksi\u0105\u017c\u0105t pomorskich. W latach 50. coraz cz\u0119\u015bciej chorowa\u0142, ale mimo to nie rezygnowa\u0142 ze s\u0142u\u017cby wojskowej. Uczestniczy\u0142 w popisie z w\u0142asn\u0105 chor\u0105gwi\u0105 (200 koni) we Lwowie (27 VI 1552 r.). W latach 1555\u20131557 s\u0142u\u017cy\u0142 w obronie potocznej. Po \u015bmierci Piotra Kmity \u2013 po wstawiennictwie J. Tarnowskiego \u2013 zosta\u0142 mianowany przez kr\u00f3la Zygmunta Augusta marsza\u0142kiem wielkim koronnym (21 VI 1555 r.). W tej roli uczestniczy\u0142 w dw\u00f3ch sejmach koronnych (Warszawa \u2013 1556\/1557 i Piotrk\u00f3w \u2013 1558\/1559). W wyprawie do Inflant w 1557 r. \u2013 z powodu z\u0142ego stanu zdrowia hetmana J. Tarnowskiego \u2013 powierzono mu dowodzenie wojskami polskimi. (Pe\u0142ni\u0142 wi\u0119c obowi\u0105zki hetmana okresowego). Do wojny nie dosz\u0142o, bowiem wielki mistrz zakonu inflanckiego Wilhelm von Furstenberg uprzedzi\u0142 ofensyw\u0119 wojsk polskich i 14 IX ukorzy\u0142 si\u0119 przed kr\u00f3lem Zygmuntem Augustem. W 1558 r. Jan Mielecki otrzyma\u0142 starostwo samborskie, a ponadto systematycznie powi\u0119ksza\u0142 sw\u00f3j maj\u0105tek, g\u0142\u00f3wnie na Rusi, Podolu i Pokuciu. W odpowiedzi na zarzuty niekt\u00f3rych pos\u0142\u00f3w w 1559 r. zg\u0142osi\u0142 na sejmie gotowo\u015b\u0107 do zrzeczenia si\u0119 niekt\u00f3rych godno\u015bci, je\u015bliby by\u0142o to przeciw prawu, ale ostatecznie sejm nie podj\u0105\u0142 w tej sprawie \u017cadnych wi\u0105\u017c\u0105cych postanowie\u0144. By\u0107 mo\u017ce wp\u0142yw na to mia\u0142a powszechna opinia o Mieleckim jako znakomitym dow\u00f3dcy i dobrym s\u0105siedzie. (Potwierdzeniem by\u0142o jego wielokrotne uczestnictwo w s\u0105dach granicznych i komisarskich.) Zmar\u0142 w Mielcu 13 III 1561 r. i zosta\u0142 pochowany w podziemiach ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza. \u015awiadczy o tym zachowane do naszych czas\u00f3w epitafium w prezbiterium mieleckiej \u015bwi\u0105tyni.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI JAN (V)<\/strong>, herbu Gryf, syn Waleriana i Kamienieckiej, herbu Pilawa. Po \u015bmierci ojca (1553) zosta\u0142 spadkobierc\u0105 m.in. trzeciej cz\u0119\u015bci Mielca oraz kilku wsi. Zapewne jego g\u0142\u00f3wnym zaj\u0119ciem by\u0142o gospodarowanie. Napisano o nim: \u201e…Pan spokojny, o \u017cadne dignitates ani urz\u0119dy nie dba\u0142y, katolik dobry, pobo\u017cno\u015b\u0107 i sprawiedliwo\u015b\u0107 mi\u0142uj\u0105cy\u201d. O\u017ceni\u0142 si\u0119 z Katarzyn\u0105 z Procha\u0144skich, herbu Gryf. Mieli liczne potomstwo: Marcina, Krzysztofa, Miko\u0142aja (opat tyniecki), Jana (VI), Katarzyn\u0119 (p\u00f3\u017aniej \u017cona Samuela Sienie\u0144skiego) i Krystyn\u0119 (wysz\u0142a za Jana Fredr\u0119). Dba\u0142 o wykszta\u0142cenie syn\u00f3w. (\u201e… W cudzych krainach kosztem niema\u0142ym na naukach chowa\u0142.\u201d) Marcin i Krzysztof studiowali w O\u0142omu\u0144cu, a Miko\u0142aj i Jan w Padwie. Zmar\u0142 po 1578 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI JAN (VI)<\/strong>, herbu Gryf, syn Jana (V) i Katarzyny z Procha\u0144skich. W m\u0142odo\u015bci studiowa\u0142 od 1592 r. (wsp\u00f3lnie z Miko\u0142ajem, p\u00f3\u017aniejszym opatem tynieckim) na uniwersytecie w Padwie, a by\u0107 mo\u017ce kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 te\u017c w innych miejscach. By\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem Mielca i w\u0142a\u015bcicielem m.in. wsi: Bre\u0144, Kaw\u0119czyn i Milonin. Wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 du\u017c\u0105 aktywno\u015bci\u0105 na sejmikach szlacheckich w Wiszni, tote\u017c w 1607 r. i 1616 r. wybrano go pos\u0142em na sejm. Szlachcie imponowa\u0142a zw\u0142aszcza jego \u017co\u0142nierska i patriotyczna postawa w konfliktach zbrojnych, tote\u017c wr\u0119cz upomina\u0142a si\u0119 u kr\u00f3la Zygmunta III Wazy o jej nagrodzenie: \u201e… za Imci\u0105 panem Janem Mieleckim, kt\u00f3ry czas wielki w\u0142asnym sumptem swoimi znacznymi pocztami Rzplitej s\u0142u\u017cy i teraz ca\u0142e p\u00f3\u0142tora lata w Inflanciech nie zje\u017cd\u017caj\u0105c s\u0142u\u017cy\u0142, zdrowie i maj\u0119tno\u015bci swe wa\u017cy\u0142, pilnie a pilnie kr\u00f3la IMci prosimy, aby opatrzenie od kr\u00f3la IMci odni\u00f3s\u0142 i przystojne praemium zas\u0142ug swoich\u201d. By\u0142 te\u017c elektorem z ziemi sandomierskiej w czasie elekcji W\u0142adys\u0142awa IV Wazy w 1632 r. Z ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Barbar\u0105 z Fredr\u00f3w mia\u0142 trzech syn\u00f3w: Jana (VIII), Jacka i Miko\u0142aja oraz dwie c\u00f3rki \u2013 Katarzyn\u0119 (wysz\u0142a za Snopkowskiego) i Zofi\u0119 (p\u00f3\u017aniej \u017cona Lig\u0119zy). Data \u015bmierci nie zosta\u0142a ustalona.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI JAN (VII)<\/strong>, herbu Gryf, syn Marcina i Zofii z Stanis\u0142awskich. Po ojcu (zm. 1650 r.) odziedziczy\u0142 trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca oraz wsie: Trzcian\u0119, Ja\u015blany i Rz\u0119dzianowice. O\u017ceni\u0142 si\u0119 z Popowsk\u0105 (imi\u0119 nieznane, staro\u015bcianka b\u0119dzi\u0144ska) i mia\u0142 z ni\u0105 trzech syn\u00f3w: Marcina (III), Stefana i Rafa\u0142a oraz dwie c\u00f3rki: Zofi\u0119 (po m\u0119\u017cu Karwicka) i Aleksandr\u0119 (po m\u0119\u017cu Mi\u0142o\u0144ska).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI KLUB AKWARYST\u00d3W<\/strong>, stowarzyszenie maj\u0105ce na celu m.in. krzewienie i rozwijanie zainteresowa\u0144 przyrodniczych, szczeg\u00f3lnie akwarystyk\u0119, uczulenie na potrzeb\u0119 ochrony \u015brodowiska oraz na pi\u0119kno i estetyk\u0119 natury. Jako Oddzia\u0142 Polskiego Zwi\u0105zku Akwaryst\u00f3w w Mielcu dzia\u0142a\u0142 od 1983 r. w RCK. Pocz\u0105tkowo skupia\u0142 oko\u0142o 50 cz\u0142onk\u00f3w. Od 1988 r. przeszed\u0142 pod patronat Pa\u0144stwowego Gospodarstwa Ogrodniczego (PGO) i otrzyma\u0142 lokal w hotelu PGO przy ul. J. Gagarina (p\u00f3\u017aniej al. Ducha \u015aw.). Tam w\u0142a\u015bnie zorganizowano trzy wystawy akwarystyczne. (Po przej\u0119ciu hotelu przez Mieleck\u0105 Sp\u00f3\u0142dzielni\u0119 Lokatorsko-W\u0142asno\u015bciow\u0105 wynajmowano nadal wspomniany lokal.) W 1994 r. uzyska\u0142 status stowarzyszenia i osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105, a w 1998 r. przeni\u00f3s\u0142 sw\u0105 siedzib\u0119 do lokalu przy ul. Biernackiego 1. Formami dzia\u0142alno\u015bci MKA s\u0105 m.in.: wystawy, gie\u0142dy akwarystyczne, hodowla i piel\u0119gnowanie flory i fauny krajowej i egzotycznej, udzielanie porad oraz wsp\u00f3\u0142praca z innymi stowarzyszeniami w zakresie akwarystyki, hydrobiologii, ekologii i ochrony \u015brodowiska.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi: Jerzy Przyby\u0142o, Mieczys\u0142aw Bagniuk, Dariusz Batog.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI KLUB KARATE KYOKUSHINKAI IFK SAIHA<\/strong>, stowarzyszenie kultury fizycznej za\u0142o\u017cone 15 IX 2003 r. z inicjatywy Andrzeja Wolskiego \u2013 instruktora sportu karate kyokushin. G\u0142\u00f3wnym celem jest \u201epropagowanie i nauczanie sztuki walki karate kyokushin oraz zapewnienie dzieciom, m\u0142odzie\u017cy i doros\u0142ym mo\u017cliwo\u015bci aktywnego sp\u0119dzania czasu, maj\u0105c na uwadze tak\u017ce aspekt wychowawczy, charakterystyczny dla karate\u201d. Z regu\u0142y klub startuje w trzech turniejach karate w roku: Mistrzostwach Polski, Mistrzostwach Polski Po\u0142udniowej i wybranym turnieju lokalnym. Znaczny wp\u0142yw na podnoszenie poziomu sportowego maj\u0105 zgrupowania i seminaria prowadzone przez wybitnych szkoleniowc\u00f3w karate kyokushin krajowych oraz z Anglii i Japonii. Ros\u0142a ilo\u015b\u0107 trenuj\u0105cych. Pod koniec roku 2008 klub liczy\u0142 oko\u0142o 60 zawodnik\u00f3w. 24 XI 2012 r. zorganizowa\u0142 w hali Gimnazjum nr 2 w Mielcu, pod auspicjami Polskiej Federacji Karate Kyokushin i Polskiej Organizacji Shinkyokushin, Mistrzostwa Polski Junior\u00f3w w konkurencji kata i kumite. Startowa\u0142o 152 zawodnik\u00f3w z 30 klub\u00f3w.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze sukcesy klubu: *2005 r.: Puchar Polski Junior\u00f3w M\u0142odszych: Karolina Wolska \u2013 II miejsce w kata; *2006 r.: Mistrzostwa Polski Senior\u00f3w (Toru\u0144): Justyna Wolska \u2013 II miejsce w kata, Karolina Wolska \u2013 III miejsce w kata; *2007 r.: MP Senior\u00f3w (Gda\u0144sk): Karolina Wolska \u2013 II miejsce w kata; *2008: MP (\u0141ysomice k\/Torunia): Karolina Wolska \u2013 I miejsce w kata; *2012 – Mistrzostwa Polski junior\u00f3w do lat 16 (Mielec): kumite (dru\u017cynowo) \u2013 2. MKKS Saiha Mielec, kumite dziewcz\u0105t (13-14 lat, + 50 kg) \u2013 1. Alicja Pi\u0119ko\u015b MKKS Saiha Mielec, kumite ch\u0142opc\u00f3w (13-14 lat, – 50 kg) \u2013 1. Szymon Rado MKKS Saiha Mielec.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI KLUB KYOKUSHIN KARATE (MKKK)<\/strong>, klub sportowy prowadz\u0105cy g\u0142\u00f3wnie dzia\u0142alno\u015b\u0107 szkoleniow\u0105, wychowawcz\u0105, imprezow\u0105 i promocyjno\u2013upowszechnieniow\u0105 w dziedzinie karate kyokushin. (Wschodnia sztuka walki, polegaj\u0105ca na bezpo\u015brednim kontakcie z przeciwnikiem w czasie walki, z wy\u0142\u0105czeniem niekt\u00f3rych cios\u00f3w, np. r\u0119k\u0105 w twarz. Tym w\u0142a\u015bnie r\u00f3\u017cni si\u0119 od bezkontaktowych walk karate tradycyjnego.) Zal\u0105\u017ckiem klubu by\u0142a grupa treningowa kyokushin karate w ramach TKKF przy WSK \u201ePZL \u2013 Mielec\u201d. Za\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 i prowadzi\u0142 od 1980 r. sempai Jerzy Zygmunt, a od 1981 r. – Bo\u017cena Farat (3 kyu) i jej m\u0105\u017c S\u0142awomir (4 kyu). Najwi\u0119kszym osi\u0105gni\u0119ciem by\u0142o zdobycie wicemistrzostwa Polski przez Leszka Murawskiego w 1985 r. Ponadto zdobywano czo\u0142owe miejsca na zawodach og\u00f3lnopolskich i regionalnych, m.in. S. Farat zaj\u0105\u0142 II miejsce w mistrzostwach \u201eBraci G\u00f3rniczej\u201d w Lublinie i IV miejsce w Pucharze Polski, a B. Farat \u2013 III miejsce w Mi\u0119dzynarodowych Zawodach o Puchar \u201eWawelskiego Smoka\u201d. Aktualn\u0105 nazw\u0119 nosi klub od \u00a025 III 1993 r., kiedy to zosta\u0142 wpisany do rejestru stowarzysze\u0144 kultury fizycznej i ich zwi\u0105zk\u00f3w pod numerem 137, prowadzonego przez Wydzia\u0142 Kultury, Sportu i Turystyki Urz\u0119du Wojew\u00f3dzkiego w Rzeszowie. Prezesem MKKK zosta\u0142a Bo\u017cena Farat. Zaj\u0119cia prowadz\u0105 sempai B. Farat (1 kiu \u2013 br\u0105zowo-czarny pas) i sempai S. Farat (2 kiu \u2013 br\u0105zowy pas). Miejscem \u0107wicze\u0144 jest ostatnio sala gimnastyczna Szko\u0142y Podstawowej nr 6.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI KLUB M\u0141ODYCH PISARZY<\/strong>, powsta\u0142 28 II 1985 r. i skupi\u0142 17 cz\u0142onk\u00f3w \u2013 m\u0142odych tw\u00f3rc\u00f3w. Jego pierwszy zarz\u0105d stanowili cz\u0142onkowie KTiSK \u201eS\u0119k\u201d: Jan St\u0119pie\u0144 \u2013 przewodnicz\u0105cy, Janusz Czajowski \u2013 wiceprzewodnicz\u0105cy i Marzanna Olter \u2013 sekretarz. W Radzie Krajowej KKMP reprezentantem MKMP by\u0142 Janusz Czajowski. Organizowano \u201eMieleck\u0105 Noc Poet\u00f3w\u201d, konkursy i biesiady poetyckie, spotkania autorskie, warsztaty literackie oraz promowano utalentowan\u0105 m\u0142odzie\u017c. W ramach dzia\u0142alno\u015bci wydawniczej i publicystycznej wydano tomiki J. St\u0119pnia, M. Olter i J. Czajowskiego, almanachy i plakaty poetyckie. Obok wymienionych najcz\u0119\u015bciej publikowali swoje utwory: Jolanta Bara\u0144ska, Ma\u0142gorzata Bia\u0142o\u0144, Andrzej Ciach, Czes\u0142aw Metka (Robert Strusi\u0144ski), Elwira Stefanowicz, Alicja Ungeheuer i Stefan M. \u017bar\u00f3w. Utwory te ukazywa\u0142y si\u0119 w gazetach i czasopismach: \u201eNowiny Rzeszowskie\u201d, \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d, \u201eProfile\u201d, \u201eTeMI\u201d i \u201eScena\u201d. Klub by\u0142 wsp\u00f3\u0142organizatorem wielu innych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 kulturalnych, m.in.: Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Poetyckiego \u201eO Laur S\u0119ka\u201d, kt\u00f3rego laureatami byli: Janusz Koryl, Janian Ataman, Aleksander Migo, Janusz Go\u0142eda, Boleslaw Garbo\u015b, Stanis\u0142aw Radomski, Ryszard Jaskowski, Iwona Skopowska, Waldemar Le\u015bniak i inni. Wsp\u00f3\u0142pracowano z Tarnowskim Klubem M\u0142odych Pisarzy. Pod koniec 1989 r. dzia\u0142alno\u015b\u0107 Klubu os\u0142ab\u0142a, a wkr\u00f3tce potem zanik\u0142a.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI KLUB PI\u0141KARSKI STAL (KLUB SPORTOWY STAL, FKS STAL, PGE FKS STAL)<\/strong>, stowarzyszenie zarejestrowane w rejestrze kultury fizycznej S\u0105du Wojew\u00f3dzkiego w Rzeszowie \u00a04 VI 1997 r., dzia\u0142aj\u0105ce w zakresie pi\u0142ki no\u017cnej. Powsta\u0142o z inicjatywy grupy dzia\u0142aczy i trener\u00f3w, pragn\u0105cych ocali\u0107 resztki materialnych i niematerialnych warto\u015bci pozosta\u0142ych po upadaj\u0105cym Fabrycznym Klubie Sportowym Stal i jego autonomicznej sekcji pi\u0142ki no\u017cnej. (Zako\u0144czenie dzia\u0142alno\u015bci FKS i wycofanie dru\u017cyny pi\u0142ki no\u017cnej z rozgrywek II ligi nast\u0105pi\u0142o 12 VI 1997 r.) Pierwszy zarz\u0105d MKP tworzyli: prezes \u2013 Ryszard Korczak, wiceprezes \u2013 Janusz Pacholec, sekretarz \u2013 Ryszard \u0141uc, skarbnik \u2013 Andrzej Korczykowski, cz\u0142onkowie \u2013 Marek Chamielec i Kazimierz Bry\u0142a. (W p\u00f3\u017aniejszych latach sk\u0142ad zarz\u0105du zmienia\u0142 si\u0119 wielokrotnie.) Wi\u0119kszo\u015b\u0107 klasowych pi\u0142karzy odesz\u0142a do innych klub\u00f3w, ale po ca\u0142orocznych zabiegach uda\u0142o si\u0119 skompletowa\u0107 zesp\u00f3\u0142. Do rozgrywek V ligi (klasa okr\u0119gowa) przyst\u0105piono w sezonie 1998\/1999 i z bilansem: 32 mecze, 76 punkt\u00f3w i stosunek bramek 87 : 14 \u2013 wywalczono awans do IV ligi. Zak\u0142adano dalszy awans, licz\u0105c na finansowe wsparcie \u015brodowiska. Kolejne sezony nie potwierdzi\u0142y jednak ani ch\u0119ci – odpowiedniego do aspiracji \u2013 finansowego wsparcia dla dru\u017cyny, ani stara\u0144 samych pi\u0142karzy o awans. Zdarza\u0142y si\u0119 jednak mecze \u015bwiadcz\u0105ce o sporych mo\u017cliwo\u015bciach dru\u017cyny, m.in. 3 : 0 z I\u2013ligow\u0105 Wis\u0142\u0105 Krak\u00f3w (1999, mecz towarzyski), 0 : 0 z I\u2013ligowym G\u00f3rnikiem \u0141\u0119czna (2004, turniej z okazji 65-lecia powstania Stali Mielec), 1 : 1 z I\u2013ligow\u0105 Poloni\u0105 Warszawa (2004, mecz wyjazdowy w ramach rozgrywek o Puchar Polski, transmisja telewizyjna). W 2003 r. na wniosek kibic\u00f3w powr\u00f3cono do nazwy FKS Stal. Licz\u0105cymi si\u0119 sukcesami by\u0142y: br\u0105zowy medal Mistrzostw Polski junior\u00f3w starszych (2006) i wicemistrzostwo Polski junior\u00f3w starszych (2007) pod kierunkiem trenera W. G\u0105siora oraz mistrzostwo Polski junior\u00f3w m\u0142odszych (2007) pod kierunkiem trenera Witolda Karasia. 21 II 2010 r. zesp\u00f3\u0142 Stali zdoby\u0142 2. miejsce w Halowym Turnieju Zapomnianych Mistrz\u00f3w w Bytomiu. W 2011 r. trampkarze Stali (uczniowie SMS) wygrali turniej Nike Premier Cup 2011 w \u0141odzi (nieoficjalne mistrzostwa Polski U-14). Trenerem by\u0142 \u0141ukasz Ko\u015bcielski, a kierownikiem dru\u017cyny Wies\u0142aw Jakubus. Jako reprezentanci Polski uczestniczyli w Klubowych Mistrzostwach Europy do lat 15 w \u0141odzi (Premier Cup 2012) i zaj\u0119li 20. miejsce. Po zmianie zarz\u0105du i kadry szkoleniowej w 2012 r. I zesp\u00f3\u0142 w sezonie 2012\/2013 zaj\u0105\u0142 1. miejsce i awansowa\u0142 do II ligi. Z powodu remontu stadionu g\u0142\u00f3wnego MOSiR, mecze rozgrywano na euroboisku przy ul. Warszawskiej i boisku bocznym na terenach zielonych MOSiR przy ul. L. Solskiego. Od wrze\u015bnia 2013 r. powr\u00f3cono na przebudowany stadion przy ul. L. Solskiego. Od sezonu 2014\/2015 uruchomiono Akademi\u0119 Pi\u0142karsk\u0105 Stali Mielec. 12 X 2014 r. rozegrano turniej z okazji 75-lecia FKS Stal. Mielczanie wygrali z ekstraklasowym Podbeskidziem Bielsko-Bia\u0142a 1:0 oraz polonijn\u0105 Pogoni\u0105 Lw\u00f3w 1:0 i zdobyli okoliczno\u015bciowy puchar. Rozgrywki w sezonie 2014\/2015 Stal uko\u0144czy\u0142a na 8. miejscu, co zwiastowa\u0142o nadziej\u0119 na lepsze wyniki w kolejnych latach. Ca\u0142a spo\u0142eczno\u015b\u0107 Stali (zarz\u0105d i cz\u0142onkowie, trenerzy, zawodnicy i kibice) jako misj\u0119 klubu przyj\u0119\u0142a has\u0142o:\u00a0Razem w drodze po dawny blask.<\/em> Do sezonu 2015\/2016 Stal przyst\u0105pi\u0142a w przebudowanym sk\u0142adzie pod wodza trenera Janusza Bia\u0142ka. Wprawdzie odesz\u0142o 9 zawodnik\u00f3w, a Bogus\u0142aw Wypar\u0142o zako\u0144czy\u0142 karier\u0119, ale pozyskano kilku zawodnik\u00f3w (Sabastian Zalepa, Micha\u0142 Bierza\u0142o, Piotr Marciniec, Andreja Proki\u0107), kt\u00f3rzy okazali si\u0119 prawdziwym wzmocnieniem dru\u017cyny. Mielecki zesp\u00f3\u0142 okaza\u0142 si\u0119 zdecydowanie najlepszy i ku wielkiej rado\u015bci miasta i regionu awansowa\u0142 do I ligi. Wy\u017csze wymagania w I lidze sprawi\u0142y, \u017ce w sezonie 2016\/2017 Stal gra\u0142a nier\u00f3wno, a nawet przez pewien czas plasowa\u0142a si\u0119 w dolnej cz\u0119\u015bci tabeli. Po przyj\u015bciu trenera Zbigniewa Sm\u00f3\u0142ki (od X 2016 r.) i grupy nowych zawodnik\u00f3w w przerwie zimowej – gra wyra\u017anie poprawi\u0142a si\u0119 i ostatecznie stalowcy zaj\u0119li 10. miejsce w gronie 18 dru\u017cyn. Wp\u0142yw na rosn\u0105cy poziom mia\u0142o te\u017c pozyskanie powa\u017cnego sponsora (PGE) i wydatna pomoc Gminy Miejskiej Mielec. Przed sezonem 2017\/2018 znacznie przebudowano sk\u0142ad. Co prawda odesz\u0142o kilku dobrych zawodnik\u00f3w (m.in. Bu\u0142gar-Belg Kolev), ale zast\u0105piono ich chyba lepszymi, bowiem od pocz\u0105tku rozgrywek Stal znajdowa\u0142a si\u0119 w g\u00f3rnej po\u0142owie tabeli. Jeszcze kilka kolejek przed ko\u0144cem rozgrywek by\u0142a jednym z kandydat\u00f3w do awansu do ekstraklasy, ale ostatnie mecze mia\u0142a nieudane i ostatecznie uplasowa\u0142a si\u0119 na 8. miejscu. Po kolejnych wzmocnieniach przez ca\u0142y sezon 2018\/2019 Stal walczy\u0142a o awans do ekstraklasy, ale ostatecznie zaj\u0119\u0142a 3. miejsce, przegrywaj\u0105c awans z Rakowem Cz\u0119stochowa i \u0141KS-em \u0141\u00f3d\u017a. Przed sezonem 2019\/2020 zorganizowano Turniej 80-lecia Stali Mielec, w kt\u00f3rym Stal pokona\u0142a FK Poprad (S\u0142owacja) 2:0 oraz zremisowa\u0142a 0:0 z AFE (Zwiazek Zawodowy Pi\u0142karzy Profesjonalnych) Hiszpania 0:0 i zdoby\u0142a okoliczno\u015bciowy puchar. W sezonie 2019\/2020 zrealizowano zak\u0142adany cel – awans do ekstraklasy! Dru\u017cyna czu\u0142a si\u0119 pewna siebie, wygrywa\u0142a zar\u00f3wno u sibie jak i na wyje\u017adzie. Co prawda zdarza\u0142y si\u0119 niespodziewane wpadki, ale konkurenci te\u017c je mieli i ostatecznie Stal uplasowa\u0142a si\u0119 na 1. miejscu. Wielk\u0105 przeszkod\u0105 w planowej dzia\u0142alno\u015bci klub\u00f3w sportowych i przebiegu rozgrywek ligowych by\u0142a pandemia koronawirusa, kt\u00f3ra niemal sparali\u017cowa\u0142a sportowy \u015bwiat w pierwszej po\u0142owie 2020 r.\u00a0 Przed sezonem 2020\/2021 w sk\u0142adzie Stali nastapi\u0142y spore zmiany; odesz\u0142o 8, a przysz\u0142o nowych zawodnik\u00f3w. Zmieni\u0142 si\u0119 te\u017c trener: odszed\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca awansu Dariusz Marzec, a przyszed\u0142 Dariusz Skrzypczak. Nast\u0105pi\u0142y te\u017c zmiany w\u00a0 zespole szkoleniowym. W pierwszym meczu ekstraklasowym Stal zremisowa\u0142a w P\u0142ocku z tamtejsz\u0105 Wis\u0142\u0105 1:1, a pierwsz\u0105 bramk\u0119 zdoby\u0142 Andreja Proki\u0107. W pierwszym meczu na stadionie w Mielcu Stal przegra\u0142a z G\u00f3rnikiem Zabrze 0:2. Zmieniono trenera i pod kierunkiem Leszka Ojrzy\u0144skiego gra znacznie si\u0119 polepszy\u0142a. Rund\u0119 jesienn\u0105 zako\u0144czy\u0142a sensacyjnym zwyci\u0119stwem 3:2 z mistrzem Polski Legi\u0105 Warszawa w Warszawie! W rundzie wiosennej zn\u00f3w gra\u0142a bardzo nier\u00f3wno i wielu fachowc\u00f3w przepowiada\u0142o jej spadek. W tej sytuacji podzi\u0119kowano\u00a0 trenerowi Ojrzy\u0144skiemu, a losy Stali powierzono wielce zas\u0142u\u017conemu mieleckiemu trenerowi W\u0142odzimierzowi G\u0105siorowi. Odt\u0105d Stal zacz\u0119\u0142a wygrywa\u0107, nawet z dru\u017cynami z czo\u0142\u00f3wki tabeli, a zdobyte punkty pozwoli\u0142y na utrzymanie si\u0119 w ekstraklasie. Po sezonie zn\u00f3w gruntownie zmieniono kadr\u0119. Odesz\u0142o kilkunastu zawodnik\u00f3w i tylu\u017c przyby\u0142o. Niestety, trener G\u0105sior w okresie przygotowa\u0144 do nowego sezonu zrezygnowa\u0142 z prowadzenia zespo\u0142u, uzasadniaj\u0105c t\u0119 decyzj\u0119 stanem zdrowia. Zatrudniono Adama Majewskiego \u2013 debiutanta w\u015br\u00f3d szkoleniowc\u00f3w ekstraklasy. W rundzie jesiennej sezonu 2021\/2022 Stal sprawowa\u0142a si\u0119 nadspodziewanie dobrze i przed przerw\u0105 zimow\u0105 zajmowa\u0142a 8. miejsce z bilansem: 19\u00a0 28\u00a0 26-26. Niestety, kontuzje czo\u0142owych zawodnik\u00f3w i kuriozalne przepisy o oddawaniu wypo\u017cyczonych zawodnik\u00f3w w czasie jednego sezonu (tak odebrano Stali dw\u00f3ch dobrych pi\u0142karzy \u2013 Piaseckiego i Hinokio) spowodowa\u0142y, \u017ce na wiosn\u0119 dru\u017cyna gra\u0142a \u017ale i bez szcz\u0119\u015bcia. Kilka remis\u00f3w oraz zwyci\u0119stwa z Wis\u0142\u0105 Krak\u00f3w i Legi\u0105 Warszawa wystarczy\u0142y jednak do utrzymania si\u0119 w ekstraklasie! Nie spos\u00f3b jednak zauwa\u017cy\u0107, \u017ce kilku s\u0119dzi\u00f3w ewidentnie skrzywdzi\u0142o Stal i b\u0142\u0119dnymi decyzjami odebra\u0142o kilka punkt\u00f3w. (Potwierdzili to niezale\u017cni komentatorzy rozgrywek w programie telewizyjnym.) Szczytem niekompetencji s\u0119dziowskiej i z\u0142amaniem regulaminu rozgrywek by\u0142o nieuznanie bramki dla Lechii Gda\u0144sk po decyzji VAR o pozycji spalonej, a nast\u0119pnie uznanie tej bramki! Komentarze medi\u00f3w by\u0142y jednoznaczne: \u201eKuriozalna sytuacja w Ekstraklasie. Co zrobi\u0142 VAR ?!\u201d, \u201eVAR w Gda\u0144sku w 93 minucie przejdzie do historii ekstraklasy\u201d itp. W ten spos\u00f3b Lechia pokona\u0142a Stal 3:2. Kompetentne zarz\u0105dzanie klubem od 2020 r. oraz wydatna pomoc europos\u0142a Tomasz Por\u0119by, samorz\u0105du miasta i wielu mieleckich firm zacz\u0119\u0142y owocowa\u0107. Klub wyra\u017anie okrzep\u0142 organizacyjnie i przygotowa\u0142 na sezon 2022\/2023 silniejszy sk\u0142ad. Na p\u00f3\u0142metku rozgrywek Stal zajmowa\u0142a 7. miejsce z bilansem: … Niestety, jeden z nabytk\u00f3w Stali – Said Hamulic – tak wyr\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 skuteczno\u015bci\u0105 (9 bramek, + kilka asyst), \u017ce w zimie do jego zakupu ustawi\u0142a si\u0119 kolejka zachodnich klub\u00f3w. Stal nie mia\u0142a chyba argument\u00f3w do zatrzymania bramkostrzelnego holendersko-bo\u015bniackiego napastnika i Hamulic zosta\u0142 kupiony przez Toulouse FC. Sprowadzono innych pi\u0142karzy, ale nie wype\u0142niono luki po Hamulicu. W czasie rozgrywek zmieniono trenera. Podzi\u0119kowano Adamowi Majewskiemu, a zatrudniono Kamila Kieresia.\u00a0 Mo\u017ce ta zmiana, a mo\u017ce wi\u0119ksze zaanga\u017cowanie pi\u0142karzy sprawi\u0142o, \u017ce Stal w ko\u0144c\u00f3wce sezonu zn\u00f3w punktowa\u0142a i z najwy\u017cszym trudem utrzyma\u0142a si\u0119 w ekstraklasie z bilansem: 11. miejsce, 34\u00a0 43\u00a0 36-40. Przed sezonem 2023\/2024 nast\u0105pi\u0142a du\u017ca wymiana zawodnik\u00f3w. Odesz\u0142o 15 i przyby\u0142o 15. Utrwali\u0142 si\u0119 niepokoj\u0105cy trend zasilania dru\u017cyny zawodnikami zagranicznymi i niemal zupe\u0142nego pomini\u0119cia m\u0142odych w\u0142asnych wychowank\u00f3w. „Mi\u0119dzynarodowa” Stal spisywa\u0142a si\u0119 w rundzie jesiennej og\u00f3lnie nie\u017ale, ale zadziwiaj\u0105ca by\u0142a bardzo r\u00f3\u017cna og\u00f3lna dyspozycja dru\u017cyny. Potrafi\u0142a pokona\u0107 czo\u0142owe dru\u017cyny: \u015al\u0105sk Wroc\u0142aw (u siebie) oraz Pogo\u0144 Szczecin i Legi\u0119 Warszawa (na wyje\u017adzie), a przegrywa\u0142a z zespo\u0142ami z do\u0142u tabeli. Przedziwne wyniki zdarza\u0142y sie te\u017c w rundzie wiosennej. Stal potrafi\u0142a wygra\u0107 z Jagielloni\u0105 Bia\u0142ystok (p\u00f3\u017aniejszym mistrzem Polski) i ze \u015al\u0105skiem Wroc\u0142aw (p\u00f3\u017aniejszym wicemistrzem), a przegra\u0142a ze spadkowiczami: Wart\u0105 Pozna\u0144 i \u0141KS-em \u0141\u00f3d\u017a. Bilans z pierwsz\u0105 dziewi\u0105tk\u0105 w tabeli –\u00a0 27 punkt\u00f3w i stosunek bramek 22-22, a z doln\u0105 po\u0142\u00f3wk\u0105 – 16 punkt\u00f3w i stosunek bramek 20-26. Sko\u0144czy\u0142o sie na bezpiecznym 11. miejscu z bilansem: 34\u00a0\u00a0 43\u00a0 42-48. Do sezony 2024\/2025 przyst\u0105piono z nadziejami na pewne utrzymanie si\u0119 w najwy\u017cszej klasie rozgrywkowej, a mo\u017ce nawet i na co\u015b wi\u0119cej. Po przyzwoitej rundzie jesiennej (), w rundzie wiosennej by\u0142o z meczu na mecz coraz gorzej. Co prawda w lutym Stal pokona\u0142a u siebie mistrza Polski Jagielloni\u0119 2:1, ale p\u00f3\u017aniej z dru\u017cyn\u0105 sta\u0142o si\u0119 co\u015b niedobrego. Do tego sprzedano bramkostrzelnego napastnika Ili\u0119 Szkurina. Stal przegrywa\u0142a mecz za meczem, z regu\u0142y po golach traconych w ostatnich 30 minutach gry. Sko\u0144czy\u0142o sie to zwolnieniem I trenera Janusza Nie\u017awiedzia i cz\u0119\u015bci sztabu szkoleniowego. Nowy trener Ivan Djurdjevi\u0107 poprawi\u0142 troch\u0119 gr\u0119, ale przy wielu innych dziwnych rezultatach dru\u017cyn zagro\u017conych spadkiem i tradycyjnie kontrowersyjnych decyzjach s\u0119dzi\u00f3w, w kwietniu Stal wyladowa\u0142a na ostatnim miejscu! Co prawda p\u00f3\u017aniej przesun\u0119\u0142a si\u0119 na miejsce trzecie od ko\u0144ca tabeli, ale to nie wystarczy\u0142o do utrzymania sie w ekstraklasie. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 pi\u0142karzy – w\u0119drownik\u00f3w, jak nale\u017ca\u0142o si\u0119\u00a0 spodziewa\u0107, opu\u015bci\u0142a Mielec i posz\u0142a uszcz\u0119\u015bliwia\u0107 kolejne kluby.\u00a0 Tak wi\u0119c budow\u0119 dru\u017cyny na rywalizacj\u0119 w I lidze rozpocz\u0119to niemal na nowo. Zderzenie z I lig\u0105 by\u0142o tragiczne, bo rozgrywki w sezonie 2025\/2026 rozpocz\u0119to od 0:4 z Wis\u0142\u0105 Krak\u00f3w. Humor poprawi\u0142o 5:4 na wyje\u017adzie ze Zniczem Pruszk\u00f3w, ale kolejna pora\u017cka – 1:3 z Poloni\u0105 Warszawa u siebie wykaza\u0142a tragiczn\u0105 dyspozycj\u0119 bloku defensywnego. W historii Stali Mielec obrona w trzech pierwszych meczach nie straci\u0142a nigdy\u00a0 11 bramek! W dalszej cz\u0119\u015bci rundy jesiennej by\u0142o coraz gorzej, a w ko\u0144c\u00f3wce by\u0142y niemal same pora\u017cki i Stal wyl\u0105dowa\u0142a w strefie spadkowej.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Siedziba Klubu<\/strong>: ul. L. Solskiego 1, mecze na stadionie g\u0142\u00f3wnym przy ul. L. Solskiego 1, barwy: bia\u0142o\u2013niebieskie. Wymiary boiska: 105 m x 68 m. O\u015bwietlenie: 1800 lux.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Prezesi:<\/strong>\u00a0Ryszard Korczak (1997-1998), Jan Bana\u015b (1998-1999), Jan Jajuga (1999), Krzysztof Rze\u015bny (1999-2000), Waldemar Kawalec (2000-2002), W\u0142odzimierz G\u0105sior (2003), Lucjan Surowiec (2003-2004), Olgierd Ortyl (2004-2005), Jacek Klimek (2005-2008), Andrzej Korczykowski (2008-2010), \u0141ukasz Szyler (2011-2012), Andrzej Podraza (2012-2013), vacat (2013-2016), Jacek Or\u0142owski (2016-2020), Bart\u0142omiej Jaskot (2020), Jacek Klimek (2020-nadal).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Dyrektor komunikacji i marketingu: Damian G\u0105siewski (2022-)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*I Trenerzy:<\/strong> Jerzy P\u0142aneta, Zbigniew Hariasz i Robert Mazur (1999-2000), Witold Kara\u015b (2000), Roman Gruszecki (2000-2001), W\u0142odzimierz G\u0105sior (2001), Robert Mazur (2001), Marek Lorenc (2001), Krzysztof \u0141\u0119tocha (2002), Robert Mazur (2002), Jacek Klisiewicz (2002), W\u0142odzimierz G\u0105sior (2003-2006), Tomasz Tu\u0142acz (2006), W\u0142odzimierz G\u0105sior (2006-2007), Janusz Bia\u0142ek (2007), Zbigniew Hariasz (2007-2008), Andrzej Jaskot (2008), Grzegorz Wcis\u0142o (2008-2009), Zbigniew Hariasz (2009), Janusz Bia\u0142ek (2009), Zbigniew Hariasz (2009-2010), Grzegorz Wcis\u0142o (2010), Grzegorz Wcis\u0142o i Mariusz \u0141uc (2010), Mariusz \u0141uc (2010-2011), Tomasz Tu\u0142acz (2011-2012), Roman Gruszecki (2012), W\u0142odzimierz G\u0105sior (2012-2014), Rafa\u0142 W\u00f3jcik (2014), Janusz Bia\u0142ek (2014-2016), Maciej Serafi\u0144ski (2016), Zbigniew Sm\u00f3\u0142ka (2016-2018), Artur Skowronek (2018-2019), Dariusz Marzec (2019-2020), Dariusz Skrzypczak (2020), Leszek Ojrzy\u0144ski (2020-2021), W\u0142odzimierz G\u0105sior (2021), Adam Majewski (2021-2003), Kamil Kiere\u015b (2023-), Janusz Nied\u017awied\u017a (2024-2025), Ivan Djurdjevi\u0107 (2025-nadal).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*II Trenerzy:<\/strong> Dawid Szulczek, Dariusz Fabianowicz (2021-2022); 2023\/24 – Pawe\u0142 Barylski, Andrzej Orszulak, \u0141ukasz Czajka.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Trenerzy bramkarzy:<\/strong> Bogus\u0142aw Wypar\u0142o, Grzegorz Zmija, Bogus\u0142aw Wypar\u0142o (2019-2021), Kamil Beszczy\u0144ski (2021-)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Trenerzy przygotowania motorycznego:<\/strong> Krzysztof Kapelan, Dawid Musia\u0142; 2023\/24 -.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Kadra trenerska (asystenci):<\/strong> Zbigniew Hariasz, Andrzej Jaskot, Jakub Kula, Mariusz \u0141uc, Robert Mazur, Maciej Serafi\u0144ski, Janusz Stawarz, Krzysztof \u0141\u0119tocha, Bogus\u0142aw Wypar\u0142o, Danel Wojtasz, Damian Skiba, Janusz \u015awierad; 2023\/24 -.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Analityk:<\/strong> Dawid Zaj\u0105czkowski, Sebastian Bajorek; 2023\/24 -.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Kierownicy dru\u017cyny:<\/strong> Mariusz Mokrzycki i Adam Sobo\u0144 (2006-2008), Bart\u0142omiej Jaskot (2008-2010), Marek Gozdecki (2010-), Piotr Graniczka; 2023\/24 – Mariusz Mokrzycki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Kierownicy techniczni:<\/strong> Andrzej Pryga.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Lekarze:<\/strong>\u00a0Pawe\u0142 Tyniec.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Fizjoterapeuci:<\/strong> Pawe\u0142 Wielgosi\u0144ski, Damian B\u0105k, Piotr Obara, \u0141ukasz Cierpich; 2023\/24 – \u0141. Cierpich, D. B\u0105k.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Masa\u017cy\u015bci:<\/strong> Mariusz Mokrzycki, Micha\u0142 Dopart; 2023\/24 -.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Trenerzy motywacji i rozwoju osobistego<\/strong> – Grzegorz Rusin; 2023\/24 -.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Zawodnicy w latach 1999-2007<\/strong>: Tomasz Abramowicz, Mariusz Barnak, Roman Borawski, Jacek Cyganowski, Micha\u0142 Czarny, Piotr Duda, Artur \u0106wi\u0119ka\u0142a (bramkarz), Jacek D\u0105browski, Bart\u0142omiej Dydo (bramkarz), Oskar Fryc, Pawe\u0142 Frydrych, Marek Fundakowski, Jacek Gajdowski, Pawe\u0142 Gajek, Witold Gajek (bramkarz), Janusz Galica, Micha\u0142 G\u0105dek, Arkadiusz Gera, Maciej Ho\u0142owi\u0144ski (bramkarz), Marcin Jajuga, Andrzej Jaskot, Marcin J\u0119drusiak, Waldemar J\u0119drusiak, Damian J\u0119dryka, Rafa\u0142 Kaczor, Piotr Kami\u0144ski, Jakub K\u0119dzior, Krzysztof Ko\u0142odziej, Mateusz Korze\u0144, Krzysztof Kosi\u0144ski, Pawe\u0142 Kosowicz, Grzegorz Kowalczuk, Piotr Kozio\u0142, Tomasz Kr\u00f3l, Mateusz Le\u015bniowski, Rafa\u0142 Le\u015bniowski, Jaros\u0142aw Lis, \u0141ukasz Lis, Krzysztof \u0141\u0119tocha, Marcin \u0141uszcz, Marcin Ma\u0107kowski, Pawe\u0142 Ma\u0142odzi\u0144ski, Arkadiusz Marsza\u0142ek, Janusz Marud, Krzysztof Mazur, Piotr Mazurkiewicz, Damian Mi\u0142o\u015b, Pawe\u0142 Misiaszek, Moses Esingila Molongo (Kamerun), Marcin Murdza, Jean Black Ngody (Kamerun), Damian Pancerz, Przemys\u0142aw Paprocki (bramkarz), Marcin Perliceusz, Dariusz P\u0119giel, Tomasz Pietrasiewicz, Damian Polak, Dawid Polak (bramkarz), Stanis\u0142aw Pru\u015b, Krzysztof Pszeniczny, Krystian Pydych, Rafa\u0142 Pydych, Artur Rado, Martin Rado\u0144, Kamil Radulj, Ireneusz Ryniewicz, Wojciech Serafin, Dawid S\u0119k, Damian Skiba, \u0141ukasz Skop, Marek Staniewski, Dawid Starzyk, Maciej Szajna, \u0141ukasz Tomasik, Marcin Turkot, Patryk Tylski (bramkarz), Piotr Tylski, Kamil Tylutki, Grzegorz Wcis\u0142o, Pawe\u0142 Wielgosi\u0144ski, Grzegorz Witkowski (bramkarz), Mateusz W\u00f3jcik, Piotr Ziomek.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Zawodnicy w latach 2007-2015:<\/strong>\u00a0Damian Baran, \u00a0Micha\u0142 Bierza\u0142o, Damian Bo\u017cek, Damian Buczy\u0144ski, Stanis\u0142aw Bu\u0142awa, Mateusz Cholewiak, \u00a0Mariusz Cichosz, Pawe\u0142 Ciu\u0142a, Marcin Cygnarowicz, Wojciech Daniel (b), Arkadiusz D\u0105bek, Maciej Doma\u0144ski, Sebastian Duda, Dawid Dziekan, Dawid Florian, Patryk Fryc, Piotr Gaw\u0119cki, Krystian Getinger, Sebastian G\u0142az, Maciej Gozdecki, Daniel G\u00f3ra, Mateusz Herda, Kacper Horode\u0144ski, Kamil Hul, Rafa\u0142 Jankowski, Konrad Jaworski, Szymon Kardy\u015b, Jakub K\u0119dzior, Maciej Kici\u0144ski, Kornel Ko\u0142acz, Piotr Ko\u0142acz, Kamil Ko\u0142odziej, Mariusz Korz\u0119pa, Kamil Ko\u015bcielny, Jakub Koz\u0142owski (b),\u00a0 Piotr Krawczyk, Patryk Krzystyniak, Sebastian Kusak (b), Micha\u0142 Lewandowski (b), Tomasz Libera (b), Grzegorz \u0141\u0105cz, Sebastian \u0141\u0119tocha, Piotr Marciniec, \u00a0Pawe\u0142 Marczenia, Piotr Marek, Arkadiusz Marsza\u0142ek, Piotr Mazurkiewicz, Micha\u0142 Micha\u0142ek, Pawe\u0142 Mrozi\u0144ski, Piotr Mrozi\u0144ski, Andriej Nikanowicz, Bartosz Nowak, Jakub Osmola, Bartosz Papka, Jacek Partyka, \u0141ukasz Paterak, Grzegorz P\u0142atek, Mateusz Podstolak, Tomasz Prejs, Andreja Proki\u0107, Micha\u0142 Pruchnik, Kamil Pydych, Rafa\u0142 Pydych, Kamil Radulj, \u0141ukasz Rogala, Kamil Rokita, Sebastian Romanek, Sebastian Rygu\u0142a, Ireneusz Ryniewicz, Mateusz Ska\u0142a, Damian Skiba, Arkadiusz S\u0142ysz (b), Konrad St\u0119pie\u0144, Robert Sulewski, Micha\u0142 Stasz, Patryk Szewc, Patryk Szuba, Przemys\u0142aw \u015alarski (b), Adrian \u015al\u0119zak, \u00a0Mateusz \u015awiechowski, Artur Tomasiak, Micha\u0142 Walski, Oskar Wardza\u0142a (b), Marcin Wieczerzak (b), \u00a0\u0141ukasz Wis\u0142ocki, Grzegorz Witkowski (b), Mariusz Wola\u0144ski, Micha\u0142 Wola\u0144ski, Adrian W\u00f3jcicki (b), \u00a0Andrzej W\u00f3jcik, Igor W\u00f3jtowicz, Krystian Wrona, Bogus\u0142aw Wypar\u0142o, \u00a0Sebastian Zalepa, Mateusz \u00a0Za\u0142ucki, Jakub Zaskalski, Kamil Zieli\u0144ski (b), Jakub Zi\u0119ba, \u0141ukasz \u017begle\u0144, Jakub \u017bubrowski.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Zawodnicy w latach 2016-2020:<\/strong>\u00a0Damian A\u0142da\u015b, Jonathan de Amo, Bartosz Bajorek, Maksymilian Banaszewski, Josip Barisic (Chorwacja), Jakub Bartosz, Sebastian Bergier, Edgar Bernhardt, Lukas Bielak (S\u0142owacja), Micha\u0142 Bierza\u0142o, Mateusz Bodzioch, Damian Bo\u017cek, Dorian Buczek, Mateusz Cholewiak, Robert Dadok, Dorian Djermanovic, Martin Dobrotka (S\u0142owacja), Maciej Doma\u0144ski, Rafa\u0142 Dro\u017cd\u017cal, Krzysztof Drzazga, Mateusz Dudek (b), Peter Dungel (S\u0142owacja), Mateusz Gancarczyk, Waldemar Gancarczyk, Marcel G\u0105sior, Krystian Getinger, Denis Gojko, Piotr Goljasz, Arkadiusz G\u00f3rka, Angel Granchov, Rafa\u0142 Grodzicki, Arkadiusz Gruszka, \u0141ukasz Janoszka, Seweryn Kie\u0142pin (b), Krzysztof Kiercz, Aleksandar Kolev (Bu\u0142garia-Belgia), Marek Kozio\u0142 (b), Jan Koz\u0142owski, Przemys\u0142aw Lech, Tomasz Libera (b), Adrian Liberacki, Wojciech Lisowski, Sebastian \u0141\u0119tocha, Rados\u0142aw Majecki (b), Mateusz Mak, Piotr Marciniec, Sergio Mendigutxia (Hiszpania), Mileki\u0107 (Serbia), Konrad Misztal, Bartosz Nowak, Pawe\u0142 Olszewski, Pawe\u0142 Ozi\u0119b\u0142o, Adrian Paluchowski, Vasil Panayotov (Bu\u0142garia), Tomasz Prejs, Damian Primel (b), Andreja Proki\u0107 (Serbia\/Polska), Szymon Przystalski, Kamil Radulj, Kacper Sad\u0142ocha, Dominik Sadzawicki, Leandro Messias Dos Santos (Brazylia), \u0141ukasz Seweryn, Jose Lucas Caetano da Silva, Adrian Skrzyniak, Arkadiusz S\u0142ysz (b), Szymon Sobczak, Bartosz Sobczyk, Josip Solji\u0107 (Chorwacja), Kristijan Solji\u0107 (Chorwacja), Mateusz Spycha\u0142a, Szymon Stasik, Mateusz Spycha\u0142a, Rafa\u0142 Str\u0105czek (b), Robert Sulewski,\u00a0 Tomasz Sw\u0119drowski, Sebastian Szczepa\u0144ski, Grzegorz Tomasiewicz, Momchil Tsvetanov, Maciej Urba\u0144czyk, \u0141ukasz Wro\u0144ski, Sebastian Zalepa, Niklas Zulciak, Jakub \u017bubrowski, Mateusz \u017byro, Micha\u0142 \u017byro.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Zawodnicy od sezonu 2020\/2021 (ekstraklasa)<\/strong>: Dominykas Barauskas, Jean-David Beauguel (Francja), Mateusz Bodzioch, Marcin Budzi\u0144ski, Adrian Bukowski, Alex Cetnar, Bozhidar Chorbadzhiyski, Bart\u0142omiej Ciepiela, Robert Dadok, Maciej Doma\u0144ski, Mateusz Dudek (b), Kamil Duszkiewicz, Karol Dybowski (b), Marco Ehmann (Rumunia), Bert Esselink (Holandia), Marcin Flis, Petteri Forsell (Finlandia), Eryk Galara, Fryderyk Gerbowski, \u0141ukasz Gerstenstein, Krystian Getinger, Szymon Gierlach, Micha\u0142 Gliwa (b), Albin Granlund, Konrad Guca, Matthew Guillaumier (Malta), Said Hamuli\u0107, Pury Hannola (Finlandia), Koki Hinokio (Japonia), Fabian Hiszpa\u0144ski, Konrad Ja\u0142ocha (b), Maciej Jankowski, Alvis Jaunzems (\u0141otwa), Krystian Kardy\u015b, Arkadiusz Kasperkiewicz, Damian K\u0105dzior, Wiktor K\u0142os, Karol Knap, Mateusz Kochalski (b), Aleksandar Kolev, Kamil Ko\u015bcielny, Kamil Kruk, Serbij Krykun, Leandro Messias Dos Santos (Brazylia) , Miko\u0142aj Lebedy\u0144ski, Micha\u0142 Lewandowski (b), Wojciech Lisowski,\u00a0 Przemys\u0142aw Maj,\u00a0 Mateusz Mak, Mateusz Matras, Jakub M\u0105drzyk (b), Kai Meriluoto (Finlandia), Bartosz Mrozek (b), Natan Nied\u017awied\u017a, Kamil Pajnowski, Jonathan de Amo Perez, Maksymilian Pingot, David Por\u0119ba, Damian Primel (b), Andreja Proki\u0107 (Serbia), Polska), Adam Ratajczyk,\u00a0 Jakub Rozwadowski, Kacper Sad\u0142ocha, Rafael Vicente Ferreira Santos (Portugalia), Marwin Senger (Niemcy), \u0141ukasz Seweryn, I Maksymilian Sitek, Adrian Skrzyniak, Szymon Stasik, Mateusz St\u0119pie\u0144, Rafa\u0142 Str\u0105czek (b), Igor Strza\u0142ek, Maksymilian Szady, Ilja\u00a0 Szkurin (Bia\u0142oru\u015b), Kewin Szurlej (b), Dawid Tkacz, Grzegorz Tomasiewicz, Pawe\u0142 Tomczyk, Micha\u0142 Tr\u0105bka, Maciej Urba\u0144czyk, Piotr Wlaz\u0142o, Maciej Wolski, \u0141ukasz Wolszty\u0144ski, Krzysztof Wo\u0142kowicz, Michael Wypar\u0142o, Dawid Zi\u0119ba, \u0141ukasz Zjawi\u0144ski, Pawe\u0142 \u017byra, Mateusz \u017byro.<\/p>\r\n

*Zawodnicy w sezonie 2025\/2026 (I liga):<\/strong> Adam Bukowski, Piotr Chrapusta (b), Maciej Doma\u0144ski, Fryderyk Gerbowski,\u00a0 Konrad Ja\u0142ocha (b), Piotr Kowalik, Pawe\u0142 Kruszelnicki, Mario Losada (Hiszpania),\u00a0 Micha\u0142 Matys (b), Dawid Mazurek, Natan Nied\u017awied\u017a, Kamil Odolak, Jost Pisek (S\u0142owenia), Kacper Sad\u0142ocha, Marvin Senger (Niemcy), Kacper Sommerfeld, Nikodem Szady, Bartosz Szeliga, Piotr Wlaz\u0142o, Dawid Zi\u0119ba.\u00a0<\/p>\r\n

K ierownik dru\u017cyny – Mariusz Mokrzycki; sztab szkoleniowy: I trener – Ivan Djurdjevi\u0107, asystenci trenera – \u0141ukasz Czajka, Pawe\u0142 Karmelita, trener bramkarzy – Kamil Beszczy\u0144ski, trener przygotowania fizycznego – Kamil Duszkiewicz, fizjoterapeuci – \u0141ukasz Cierpich, Damian B\u0105k.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Wicemistrzowie Polski w kategorii junior\u00f3w starszych (2007):<\/strong>\u00a0Witkowski, Kozie\u0142 \u2013 bramkarze, Porzuczek, Tylutki, Pydych, Czarny, Getinger, Seku\u0142a, Ryniewicz, Skiba, Fryc, J\u0119dryka, Z\u0142otek, Le\u015bniowski, Gilarski, K\u0119dzior, Korab i Szajna \u2013 zawodnicy w polu; trener \u2013 W\u0142odzimierz G\u0105sior.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Mistrzowie Polski w kategorii junior\u00f3w m\u0142odszych (2007):<\/strong>\u00a0\u0106wiczak, Kusak \u2013 bramkarze, K. Ko\u0142acz, Gozdecki, Czopko, Faka, Podstolak, Doma\u0144ski, Gorzelany, Bajorek, Sedlaczek, Marynowski, Rado, Pisarczyk, W\u00f3jtowicz, St\u0119pie\u0144, Popielarz i Stelmach \u2013 zawodnicy w polu; trener – Witold Kara\u015b.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*Reprezentanci Polski w kategoriach m\u0142odzie\u017cowych:<\/strong> Pawe\u0142 Bochniewicz, Micha\u0142 Lewandowski, Patryk Fryc, Rados\u0142aw Majecki, Grzegorz P\u0142atek, Adam Kramarz, Kacper Sad\u0142ocha, Maksymilian Pingot.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Miejsca w rozgrywkach ligowych:<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2000\/2001 \u00a02. Stal 34 72 65:21 \u2013 IV liga;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2001\/2002 \u00a05. Stal 34 53 49:38;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2002\/2003 12. Stal 34 42 39:44;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2003\/2004 \u00a05. Stal 34 59 62:26;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2004\/2005 \u00a04. Stal 34 68 56:21;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2005\/2006 \u00a08. Stal 34 50 37:26;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2006\/2007 10. Stal 34 47 47:35;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2007\/2008 \u00a04. Stal 34 62 53:39, awans do III ligi;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2008\/2009 11. Stal 30 35 29:32;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2009\/2010 13. Stal 30 34 33:33;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2010\/2011 14. Stal 30 33 35:38;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2011\/2012 10. Stal 30 38 28:31;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2012\/2013 \u00a01. Stal 30 73 62:14, awans do II ligi;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2013\/2014 \u00a07. Stal 34 52 42:39;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2014\/2015 \u00a08. Stal 34 52 49:42;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2015\/2016\u00a0 1. Stal 34 69 56-27, awans do I ligi;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2016\/2017\u00a0 10. Stal 34 45 39-42;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2017\/2018\u00a0 \u00a08. Stal\u00a0 34 51 51-46;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2018\/2019\u00a0 \u00a03. Stal\u00a0 34 64 59-28;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2019\/2020\u00a0\u00a0 1. Stal\u00a0 34 67 57-31, awans do ekstraklasy;<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*2020\/2021\u00a0\u00a0 15. PGE FKS Stal 30 29 31-47;<\/p>\r\n

*2021\/2022\u00a0\u00a0 14. PGE FKS Stal\u00a0 34\u00a0 37\u00a0\u00a0 39-52;<\/p>\r\n

*2022\/2023\u00a0\u00a0 11. PGE FKS Stal\u00a0 34\u00a0 43\u00a0\u00a0 36-40;<\/p>\r\n

*2023\/2024\u00a0\u00a0 11. Stal\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 34 \u00a0 43 \u00a0 42-48;<\/p>\r\n

*2024\/2025\u00a0 \u00a016. Stal\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a034\u00a0 \u00a031\u00a0 \u00a0 39-56, spadek do I ligi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u00a0MIELECKI KLUB SPORTOWY TENISA STO\u0141OWEGO (MKS TS)<\/strong> zawi\u0105za\u0142 si\u0119 5 II 1999 r. po turnieju tenisa sto\u0142owego w hali MOSiR, zorganizowanym przez Tadeusza Bacewicza i Stanis\u0142awa Grzesiaka. W grupie inicjatywnej byli: Tadeusz Bacewicz, Franciszek Bober, S. Grzesiak, Tadeusz Kardy\u015b, Marcin Klonowski, Janusz Kowalski, Roman Soko\u0142owski, J\u00f3zef Turecki i Janusz Watracz. Miejscem dzia\u0142alno\u015bci klubu zosta\u0142a hala sportowo\u2013widowiskowa MOSiR. W sezonie 1999\/2000 startowano w rozgrywkach ligi okr\u0119gowej w barwach KS Gryf Mielec i wywalczono awans do III ligi. 25 IV 2000 r. klub usamodzielni\u0142 si\u0119 i uzyska\u0142 osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105. Obowi\u0105zki sponsora przyj\u0119\u0142a Hurtownia Elektryczna \u201eWikama\u201d w Mielcu i wype\u0142nia\u0142a je do 2002 r. (Figurowa\u0142a w\u00f3wczas w nazwie klubu.) Prowadzenie systematycznej pracy szkoleniowej z m\u0142odzie\u017c\u0105 zaowocowa\u0142o m.in. odm\u0142odzeniem I dru\u017cyny. Klubem zaopiekowa\u0142a si\u0119 firma REG BENZ. W sezonie 2005\/2006 MKS TS REG BENZ zdoby\u0142 1. miejsce i awansowa\u0142 do II ligi. Poza rozgrywkami ligowymi startowano w turniejach indywidualnych, m.in. Og\u00f3lnopolskich Turniejach Klasyfikacyjnych, a kilku zawodnik\u00f3w dotar\u0142o do p\u00f3\u0142fina\u0142\u00f3w (M. Krzysztofik, M. Kania, G. Sarnik, M. By\u015b, T. Piekarski). Pierwszy sezon w II lidze (2006\/2007) rozpocz\u0119to w sk\u0142adzie: Tomasz Bieniek, Miros\u0142aw Kania, Mariusz Krzysztofik, Grzegorz Magdo\u0144, Grzegorz Sarnik, Pawe\u0142 W\u0142odyka. W grudniu 2006 r. dru\u017cyna Grzegorz Magdo\u0144 \u2013 Pawe\u0142 W\u0142odyka zdoby\u0142a akademickie wicemistrzostwo Polski. W latach 2006-2009 (3 sezony) pierwszy zesp\u00f3\u0142 gra\u0142 w II lidze. W tym czasie zasilili go: Sebastian Godek, Pawe\u0142 Buczkiewicz, Tadeusz Kardy\u015b i Grzegorz Pociask. Graj\u0105cym trenerem by\u0142 Pawe\u0142 W\u0142odyka. Odej\u015bcie kilku zawodnik\u00f3w os\u0142abi\u0142o zesp\u00f3\u0142. W 2009 r. nast\u0105pi\u0142 spadek do III ligi, a w 2010 r. do IV ligi. Dalsze os\u0142abienie zespo\u0142u spowodowa\u0142o spadek do V ligi. Ponadto przez szereg lat klub prowadzi\u0142 lokaln\u0105 Mieleck\u0105 Lig\u0119 Tenisa Sto\u0142owego w 4 grupach wiekowych. Inicjatorem i sponsorem tego przedsi\u0119wzi\u0119cia by\u0142 Tadeusz Bacewicz, a pomagali mu: Stanis\u0142aw Grzesiak, J\u00f3zef Turecki i Janusz Watracz.\u00a0\u00a0W sezonie 2018\/2019 mielczanie wygrali rozgrywki V ligi, ale przegrali w meczach bara\u017cowych z PUKS Arka \u0141\u0119townia i nie awansowali do IV ligi. W 2020 r. wycofano dru\u017cyn\u0119 z rozgrywek ligowych i skupiono si\u0119 na szkoleniu m\u0142odzie\u017cy. Do rozgrywek senior\u00f3w powr\u00f3cono w sezonie 2022\/2023. W sezonie 2023\/2024 dru\u017cyna wyst\u0119powa\u0142a w V lidze i uczestniczy\u0142a w walce o IV lig\u0119, ale nie uda\u0142o si\u0119 awansowa\u0107.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi: Franciszek K\u0105sek (1999-2005), Stanis\u0142aw Grzesiak (2005-2007), J\u00f3zef Turecki (2007-nadal).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Trenerzy (graj\u0105cy): Tomasz K\u0105sek, Tomasz Jurkiewicz, Grzegorz Magdo\u0144.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dzia\u0142acze: Tadeusz Bacewicz, Grzegorz By\u015b, Stanis\u0142aw Grzesiak, Mariusz Piekarski.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Zawodnicy (2000-2006): Pawe\u0142 Bacewicz, Tadeusz Bacewicz, Tomasz Bieniek, Franciszek Bober, Rafa\u0142 Bober, Klaudia Bryk, Pawe\u0142 Buczkiewicz, Jakub By\u015b, Maciej By\u015b, Wojciech Dytman, Tomasz Furman, Wojciech Furman, Witold Gacek, Sebastian Godek,l Henryk Grzesiak, Stanis\u0142aw Grzesiak, \u00a0Tomasz Jaczewski, Marek Jasi\u0144ski, Tomasz Jurkiewicz, Miros\u0142aw Kania, Tadeusz Kardy\u015b, Tomasz K\u0105sek, Marcin Klonowski, Janusz Kowalski, Mariusz Krzysztofik, Damian Kusina, Grzegorz Magdo\u0144, Rafa\u0142 Maryniak, Grzegorz Maziarz, Damian Mikrut, Maksymilian Mi\u0142o\u015b, Tomasz Nowak, Damian Paluszek, Tomasz Piekarski, Grzegorz Pociask, Konrad Rydzowski, Grzegorz Sarnik, Pawe\u0142 Skrzypek, Marek Sobota, Roman Soko\u0142owski, \u0141ukasz \u015amiatacz, Adam \u015awiatowiec, Rados\u0142aw Tetlak, Dariusz Tomczyk, J\u00f3zef Turecki, Pawe\u0142 Turkiewicz, Bartosz Tutro, Janusz Watracz, Krzysztof Wi\u0105cek, Marcin Wierzbi\u0144ski, Pawe\u0142 W\u0142odyka, i Pawe\u0142 Zi\u0119tek.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI KOMITET POROZUMIENIA SPO\u0141ECZNEGO (MKPS)<\/strong>, powsta\u0142 29 I 1982 r., w drugim miesi\u0105cu stanu wojennego, dla \u2013 jak okre\u015blono w specjalnej rezolucji – jednoczenia r\u00f3\u017cnych si\u0142 politycznych, spo\u0142ecznych i zawodowych wok\u00f3\u0142 programu wychodzenia z g\u0142\u0119bokiego kryzysu spo\u0142eczno-gospodarczego oraz porz\u0105dkowania i normowania \u017cycia politycznego, spo\u0142ecznego i kulturalnego, zgodnie z Konstytucj\u0105 PRL. Prezydium MKPS, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 z 9 os\u00f3b, zaplanowa\u0142o m.in.: zbieranie i prezentowanie opinii r\u00f3\u017cnych \u015brodowisk na temat spraw miasta, inspirowanie i podejmowanie inicjatyw obywatelskich, konsultowanie i opiniowanie wa\u017cniejszych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107, odezwy i apele do spo\u0142ecze\u0144stwa oraz postulaty i wnioski do w\u0142a\u015bciwych organ\u00f3w. W pierwszych miesi\u0105cach dzia\u0142alno\u015bci zainicjowano m.in. utworzenie Federacji Konsumenta, uzyskanie nowych teren\u00f3w dla POD i zorganizowanie zespo\u0142u fachowc\u00f3w do kompleksowego rozwi\u0105zania problemu odpad\u00f3w u\u017cytkowych.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI MARCIN (I)<\/strong>, herbu Gryf, syn Jana (V) i Katarzyny z Procha\u0144skich. W m\u0142odo\u015bci studiowa\u0142 (z bratem Krzysztofem) w O\u0142omu\u0144cu. Po \u015bmierci ojca odziedziczy\u0142 (wsp\u00f3lnie z bratem Janem) mielecki maj\u0105tek, w tym trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta i wsie: Trzciana, Ja\u015blany i Rz\u0119dzianowice. Dwukrotnie powierzano mu funkcj\u0119 elektora. W 1632 r. wybiera\u0142 na kr\u00f3la polskiego W\u0142adys\u0142awa IV, jako przedstawiciel wojew\u00f3dztwa ruskiego, a w 1648 r. \u2013 Jana Kazimierza, tym razem b\u0119d\u0105c delegowany z wojew\u00f3dztwa sandomierskiego. Z ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Zofi\u0105 Stanis\u0142awsk\u0105 mia\u0142 sze\u015bcioro dzieci: Stanis\u0142awa, Marcina (II), Jana (VII), Barbar\u0119 i Katarzyn\u0119 (obie zosta\u0142y zakonnicami) i Ann\u0119 (wysz\u0142a za Andrzeja Brodowskiego). Stanis\u0142aw i Marcin (II) chyba zmarli w m\u0142odo\u015bci, bowiem nie ma o nich wzmianek w dokumentach o rodzinie Mieleckich. Zmar\u0142 oko\u0142o 1650 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI MARCIN (III)<\/strong>, herbu Gryf, syn Jana (VII) i Popowskiej (imi\u0119 nieznane, staro\u015bcianka b\u0119dzi\u0144ska). Po ojcu odziedziczy\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca i kilka okolicznych wsi. Zosta\u0142 starost\u0105 brze\u017anickim. Wybrano go tak\u017ce marsza\u0142kiem ko\u0142a rycerskiego wojew\u00f3dztwa krakowskiego. W 1669 r. uczestniczy\u0142 jako elektor (delegowany z wojew\u00f3dztwa sieradzkiego) w wyborze Micha\u0142a Korybuta Wi\u015bniowieckiego na kr\u00f3la polskiego. W 1696 r. na sejmiku w Wiszni wybrany zosta\u0142 s\u0119dzi\u0105 s\u0105du kapturowego. W 1697 r. powierzono mu misj\u0119 elektorsk\u0105 (z wojew\u00f3dztwa krakowskiego) przy wyborze Augusta II Sasa. Z ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Ew\u0105 Cecyli\u0105 Przy\u0142\u0119ck\u0105 (c\u00f3rka kasztelana o\u015bwi\u0119cimskiego, primo voto D\u0105mbska) mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w: Aleksandra i W\u0142adys\u0142awa. Po jej \u015bmierci w 1693 r. o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Krystyn\u0105 Beat\u0105 z Drohojowskich, lecz by\u0142 to zwi\u0105zek bezdzietny. Istnieje przypuszczenie, \u017ce o\u017ceni\u0142 si\u0119 po raz trzeci. Oto bowiem w \u201eKsi\u0119dze ochrzczonych parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu\u201d w grudniu 1697 r. jako matka chrzestna figuruje Magdalena \u2013 \u017cona starosty brze\u017anickiego. Nic nie wiadomo o kolejnych dzieciach Marcina, a wi\u0119c i ten zwi\u0105zek by\u0142 pewnie bezdzietny. Marcin (III) zmar\u0142 oko\u0142o 1703 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI MIKO\u0141AJ (I)<\/strong>, herbu Gryf, urodzony oko\u0142o 1540 r.?, syn Jana (IV) i Anny Kolanki z Dalejowa. W „Wielkiej genealogii Minakowskiego” (wyd. 2021) dowiedziono, \u017ce jego praprapradziadkiem by\u0142 s\u0142ynny Zawisza „Czarny” z Garbowa. Miko\u0142aj lata dzieci\u0119ce prze\u017cy\u0142 prawdopodobnie w Mielcu. W latach 1548\u20131552 przebywa\u0142 na dworze Ferdynanda we Wiedniu, zdobywaj\u0105c wiedz\u0119 i ucz\u0105c si\u0119 kultury dworskiej, a nast\u0119pnie podr\u00f3\u017cowa\u0142 po Europie. W Padwie zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 z Janem Kochanowskim. W 1555 r. uczestniczy\u0142 w zdobywaniu Sieny przez wojska cesarskie (uwieczni\u0142 to w elegii Jan Kochanowski). Dwa lata p\u00f3\u017aniej wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w wyprawie przeciwko Zakonowi Kawaler\u00f3w Mieczowych w Inflantach, w kt\u00f3rej pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciotysi\u0119czn\u0105 armi\u0105 polsko \u2013 litewsk\u0105 dowodzi\u0142 jego ojciec Jan Mielecki jako hetman okresowy. Wtedy to w obozie pod Pozwolem zosta\u0142 przyj\u0119ty do grona dworzan kr\u00f3lewskich. W 1557 r. otrzyma\u0142 starostwo chmielnickie (przekazane przez ojca), a wkr\u00f3tce potem kr\u00f3l Zygmunt August nada\u0142 mu starostwo grodeckie oraz przekaza\u0142 w do\u017cywocie Ro\u017cni\u00f3w z 3 wsiami. W tej sytuacji Miko\u0142aj zrzek\u0142 si\u0119 starostwa chmielnickiego. W 1560 r. wszed\u0142 do senatu koronnego. Przypuszcza si\u0119, \u017ce w tym czasie przeszed\u0142 na kalwinizm. Po \u015bmierci ojca w 1561 r. odziedziczy\u0142 m.in.: 1\/3 Mielca i zamku, Cyrank\u0119, D\u0142ug\u0105 Wol\u0119 (obecnie cz\u0119\u015b\u0107 Woli Mieleckiej), Zg\u00f3rsko, Chorzel\u00f3w, Brzy\u015bcie, Gaw\u0142uszowice i miasto Orzelec z dwoma wsiami (powiat ko\u0142omyjski) oraz po\u0142ow\u0119 kamienicy w Krakowie. Po matce za\u015b otrzyma\u0142 posiad\u0142o\u015bci na ziemi halickiej (U\u015bcie Horo\u017cane, Dalej\u00f3w, Ko\u0142aczkowce i 27 wsi). W 1564 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 (prawdopodobnie jako dow\u00f3dca chor\u0105gwi) w nieudanym obl\u0119\u017ceniu Po\u0142ocka, prowadzonym przez hetmana wielkiego litewskiego Miko\u0142aja Radziwi\u0142\u0142a \u201eRudego\u201d. Pomna\u017ca\u0142 maj\u0105tek, nabywaj\u0105c miasteczka i wsie w okolicach Lwowa, Sanoka, Przemy\u015bla i na Podolu. Niema\u0142\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dochod\u00f3w z tego wielkiego maj\u0105tku przeznacza\u0142 na utrzymanie i anga\u017cowanie do dzia\u0142a\u0144 oddzia\u0142\u00f3w wojskowych licz\u0105cych 100 jezdnych i 100 piechur\u00f3w. W 1566 r. o\u017ceni\u0142 si\u0119 z El\u017cbiet\u0105 Radziwi\u0142\u0142\u00f3wn\u0105, c\u00f3rk\u0105 Miko\u0142aja \u201eCzarnego\u201d, wi\u0105\u017c\u0105c si\u0119 tym samym z najbardziej znacz\u0105c\u0105 litewsk\u0105 rodzin\u0105 magnack\u0105, patronuj\u0105c\u0105 innowiercom, co jeszcze bardziej oddali\u0142o go od katolicyzmu. Z tego ma\u0142\u017ce\u0144stwa mia\u0142 dwie c\u00f3rki: Zofi\u0119 (\u017con\u0119 ksi\u0119cia S\u0142uckiego, a po jego \u015bmierci \u2013 \u017con\u0119 Jana Karola Chodkiewicza) i Katarzyn\u0119 (\u017con\u0119 Jana Ostroroga). W 1567 r. Miko\u0142aj Mielecki zosta\u0142 mianowany kasztelanem wojnickim, a 5 IX 1569 r. wojewod\u0105 podolskim. W 1571 r. pos\u0142owa\u0142 do Siedmiogrodu, gdzie reprezentowa\u0142 kr\u00f3la Zygmunta Augusta na pogrzebie kr\u00f3lewicza Jana Zygmunta Zapolyi oraz uczestniczy\u0142 w realizacji jego testamentu. Wyegzekwowa\u0142 nale\u017cne Zygmuntowi Augustowi nieruchomo\u015bci, za co zosta\u0142 obdarowany m.in. do\u017cywotnim dochodem ze starostwa grodeckiego. W 1572 r. jako hetman zaci\u0119\u017cny stan\u0105\u0142 na czele wyprawy (1300 \u017co\u0142nierzy) do Mo\u0142dawii w celu przywr\u00f3cenia w\u0142adzy hospodarowi Bogdanowi IV, usuni\u0119temu przez bojar\u00f3w przy wsparciu su\u0142tana tureckiego. Przedsi\u0119wzi\u0119cie to, mimo pocz\u0105tkowych sukces\u00f3w w potyczkach z Mo\u0142dawianami, nie powiod\u0142o si\u0119, bowiem oddzia\u0142y polskie zosta\u0142y zaatakowane przez armi\u0119 tureck\u0105 i zmuszone do odwrotu. Ostatecznie po zaci\u0119tych walkach pod Chocimiem (du\u017c\u0105 rol\u0119 odegra\u0142 w nich towarzysz\u0105cy Mieleckiemu Miko\u0142aj Sieniawski) i pertraktacjach z Turkami, prowadzonych przez przyby\u0142ego na pomoc hetmana Jerzego Jaz\u0142owieckiego, oddzia\u0142y polskie powr\u00f3ci\u0142y do kraju, a Miko\u0142aj Mielecki \u201enaby\u0142 niepospolit\u0105 s\u0142aw\u0119\u201d. Jeszcze w tym samym roku otrzyma\u0142 starostwo korczy\u0144skie. By\u0142 tak\u017ce aktywnym uczestnikiem \u017cycia politycznego i spo\u0142ecznego, m.in. sk\u0142ada\u0142 projekty ustalenia jednej niezmiennej formy elekcji, zwi\u0119kszenia ilo\u015bci wojska na granicach wschodnich i po\u0142udniowych oraz jednakowych s\u0105d\u00f3w dla wszystkich. 28 I 1573 r. znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do uchwalenia \u201epokoju religijnego\u201d. W 1575 r. \u2013 tak\u017ce wsp\u00f3lnie z M. Sieniawskim \u2013 dowodzi\u0142 obron\u0105 ziem ruskich przed Tatarami, ale zdrada hospodara mo\u0142dawskiego i przedwczesne rozej\u015bcie si\u0119 szlachty doprowadzi\u0142y do dwukrotnego najazdu tatarskiego i wzi\u0119cia w jasyr kilkudziesi\u0119ciu tysi\u0119cy ludzi. Po \u015bmierci Zygmunta Augusta znalaz\u0142 si\u0119 w gronie magnat\u00f3w popieraj\u0105cych ob\u00f3z piastowski, a nast\u0119pnie kandydatur\u0119 cesarza Maksymiliana na tron Polski. Sam tak\u017ce by\u0142 w pewnym okresie uwa\u017cany za jednego z kandydat\u00f3w do tronu. Po wyborze Stefana Batorego nie uczestniczy\u0142 w jego powitaniu (kwiecie\u0144 1576), ale wspar\u0142 swoj\u0105 chor\u0105gwi\u0105 wypraw\u0119 Batorego na zbuntowany Gda\u0144sk i odt\u0105d stara\u0142 si\u0119 o mo\u017cliwie najlepsze kontakty z kr\u00f3lem. W 1577 r., po wieloletnich staraniach jezuit\u00f3w, powr\u00f3ci\u0142 do wiary katolickiej i odt\u0105d by\u0142 jej gorliwym wyznawc\u0105. Wspomaga\u0142 finansowo Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki, a zw\u0142aszcza jezuit\u00f3w. Wspiera\u0142 m.in.: budow\u0119 polskiego hospicjum w Rzymie i katedr\u0119 we Lwowie. W swoich dobrach ufundowa\u0142 ko\u015bcio\u0142y w U\u015bciu i Zg\u00f3rsku. Tak\u017ce jego \u017cona (El\u017cbieta) przesz\u0142a na katolicyzm (1580) i odt\u0105d pomaga\u0142a finansowo m.in. Towarzystwu Jezusowemu. (Mog\u0142a sobie na to pozwoli\u0107, gdy\u017c otrzyma\u0142a du\u017cy posag pieni\u0119\u017cny.) W otoczeniu Mieleckich nie brakowa\u0142o te\u017c pisarzy i poet\u00f3w. W 1578 r. Miko\u0142aj Mielecki uczestniczy\u0142 w pracach komisji senatorskiej, opracowuj\u0105cej preliminarz przygotowa\u0144 do wojny z Moskw\u0105, a 2 II 1579 r. zosta\u0142 mianowany przez kr\u00f3la hetmanem wielkim koronnym. Ju\u017c w tej roli dowodzi\u0142 bezpo\u015brednio wojskiem polskim w wyprawie na pot\u0119\u017cn\u0105 twierdz\u0119 Po\u0142ock, obsadzon\u0105 wojskiem moskiewskim. W samym zdobywaniu Po\u0142ocka nie uczestniczy\u0142, bowiem zajmowa\u0142 si\u0119 zabezpieczeniem atakuj\u0105cych przed ewentualn\u0105 odsiecz\u0105. By\u0142 natomiast samodzielnym dow\u00f3dc\u0105 wojsk zdobywaj\u0105cych inn\u0105 twierdz\u0119 \u2013 Sok\u00f3\u0142. Jej zdobycie by\u0142o niew\u0105tpliwym sukcesem i zyska\u0142o du\u017ce uznanie, co wyrazi\u0142 nawet nuncjusz w li\u015bcie do papie\u017ca. We wrze\u015bniu kr\u00f3l powr\u00f3ci\u0142 do kraju, a Mielecki doko\u0144czy\u0142 kampani\u0119 bezkrwawym zdobyciem Suszy. Mimo to kr\u00f3l odnosi\u0142 si\u0119 do niego z coraz wi\u0119ksz\u0105 niech\u0119ci\u0105 i za udzia\u0142 w wyprawie bardziej nagrodzi\u0142 kilku innych dow\u00f3dc\u00f3w. Mielecki otrzyma\u0142 m.in. do\u017cywotnio kilka wsi na ziemi halickiej. Tak\u017ce w kontaktach Mieleckiego z Bekieszem (dow\u00f3dca wojsk w\u0119gierskich), Zamoyskim i Radziwi\u0142\u0142em dzia\u0142o si\u0119 coraz gorzej. Uczestniczy\u0142 w sejmie 1581 r. i popiera\u0142 kr\u00f3la w zwi\u0119kszeniu podatku na wojsko, ale spiera\u0142 si\u0119 bezpardonowo z Zamoyskim o zbyt wysokie (jego zdaniem) koszty wojen. W 1581 r. odm\u00f3wi\u0142 \u2013 z powodu choroby \u2013 udzia\u0142u w kolejnej wyprawie na Moskw\u0119. Wtedy to kr\u00f3l mianowa\u0142 Zamoyskiego hetmanem wielkim koronnym. Miko\u0142aj Mielecki odes\u0142a\u0142 kr\u00f3lowi bu\u0142aw\u0119 hetma\u0144sk\u0105 i usun\u0105\u0142 si\u0119 na pewien czas z \u017cycia politycznego. W 1583 r. dosz\u0142o do pojednania si\u0119 z Zamoyskim. (G\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 odegra\u0142 tu Stanis\u0142aw Tarnowski, ale tak\u017ce i kr\u00f3l chyba namawia\u0142 Zamoyskiego do zgody.) Tak\u017ce relacje z kr\u00f3lem poprawi\u0142y si\u0119 i jeszcze tego roku Mielecki otrzyma\u0142 starostwo doli\u0144skie na Rusi. Z kolei w czasie sejmu w styczniu i lutym 1585 r. wyrazi\u0142 swoje poparcie dla polityki kr\u00f3lewskiej, ale wobec tzw. sprawy Zborowskiego zachowywa\u0142 si\u0119 z rezerw\u0105. Na wiosn\u0119 zn\u00f3w zachorowa\u0142 i uda\u0142 si\u0119 na leczenie do Krakowa. (Nawet kr\u00f3l przesy\u0142a\u0142 mu \u015brodki lecznicze.) Zmar\u0142 w Krakowie 11 V 1585 r. Pochowany zosta\u0142 w podziemiach ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza w rodzinnym Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI MIKO\u0141AJ (II)<\/strong>, herbu Gryf, urodzony ok. 1567 r., syn Jana (V) i Katarzyny z Procha\u0144skich. W 1584 r. \u2013 za wstawiennictwem wojewody podolskiego Miko\u0142aja Mieleckiego – zosta\u0142 mianowany (z pomini\u0119ciem dotychczasowych procedur i zasad) przez kr\u00f3la Stefana Batorego opatem tynieckim i potwierdzony przez biskupa ordynariusza Piotra Myszkowskiego. Nie uzyska\u0142 jednak dyspensy papieskiej, koniecznej dla m\u0142odocianego wieku (17 lat) osoby mianowanej na funkcj\u0119 ko\u015bcieln\u0105. Drug\u0105 zasadnicz\u0105 przeszkod\u0119 stanowi\u0142 dotychczasowy opat Andrzej Brzechwa, kt\u00f3ry mimo starczego wieku i nieumiej\u0119tnego zarz\u0105dzania klasztorem i maj\u0105tkiem tynieckim, pozostawa\u0142 nadal przy w\u0142adzy. W tej sytuacji Miko\u0142aj wst\u0105pi\u0142 do zakonu benedyktyn\u00f3w oraz z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby i dopiero wtedy wybrano go opatem \u2013 koadiutorem z prawem obj\u0119cia funkcji po \u015bmierci opata A. Brzechwy. Jako osobiste uposa\u017cenie wni\u00f3s\u0142 dobra tuchowskie. W 1592 r. studiowa\u0142 (wraz ze swoim bratem \u2013 Janem) w Padwie i przywi\u00f3z\u0142 z W\u0142och dla klasztoru wiele ksi\u0105\u017cek. Po \u015bmierci A. Brzechwy (1593) przej\u0105\u0142 bardzo zaniedbany klasztor i energicznie zabra\u0142 si\u0119 za jego porz\u0105dkowanie i unowocze\u015bnianie. Wprowadzi\u0142 wiele zmian do \u017cycia religijnego klasztoru. Uporz\u0105dkowa\u0142 sprawy maj\u0105tkowe i archiwum. Z kolejnej podr\u00f3\u017cy do Rzymu (1598 \u2013 1599) przywi\u00f3z\u0142 relikwie, szaty, sprz\u0119t ko\u015bcielny oraz ksi\u0105\u017cki i pomoce naukowe. Systematycznie powi\u0119ksza\u0142 bibliotek\u0119 i sporz\u0105dzi\u0142 jej r\u0119kopi\u015bmienny katalog. Og\u00f3\u0142em w bibliotece znajdowa\u0142o si\u0119 w\u00f3wczas 400 dzie\u0142. Reaktywowa\u0142 szko\u0142\u0119 opack\u0105. Sprowadza\u0142 do Ty\u0144ca wielu uczonych, co z kolei powi\u0119ksza\u0142o zainteresowanie tym o\u015brodkiem naukowym i \u015bci\u0105ga\u0142o ch\u0119tnych do nauki. Zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w reformowanie klasztoru tak dalece, \u017ce nie zd\u0105\u017cy\u0142 przyj\u0105\u0107 \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich i prawdopodobnie nie zajmowa\u0142 si\u0119 pisarstwem. Zmar\u0142 29 VI 1604 r. w \u0141apczycy. W historiografii tynieckiej ocenia si\u0119, \u017ce opactwo kierowane przez Miko\u0142aja Mieleckiego prze\u017cy\u0142o apogeum swojej \u015bwietno\u015bci.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI MIKO\u0141AJ (III)<\/strong>, herbu Gryf, urodzony w 1597 r., syn Jana (VI) i Barbary z Fredr\u00f3w. Walczy\u0142 pod Cecor\u0105 (1620) i Chocimiem (1621). O\u017ceni\u0142 si\u0119 z Zofi\u0105 z Go\u0142uchowa, ale ma\u0142\u017ce\u0144stwo to by\u0142o bezpotomne. Zmar\u0142 6 VIII 1640 r. Jego nagrobek znajduje si\u0119 u OO. Franciszkan\u00f3w w Krakowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI PARK PRZEMYS\u0141OWY (MPP)<\/strong>, zosta\u0142 utworzony na mocy uchwa\u0142y nr XXVI\/218\/05 Rady Miejskiej w Mielcu z dnia 18 V 2005 r. Na realizacj\u0119 tego zadania przeznaczono dwa obszary o \u0142\u0105cznej powierzchni 95 ha, po\u0142o\u017cone na terenie miasta: 1) 54 ha po zrestrukturyzowanym lotnisku, w jego po\u0142udniowo\u2013zachodniej cz\u0119\u015bci, 2) 41 ha po przedsi\u0119biorstwie WSK PZL-Mielec w obr\u0119bie 5. Smoczka. Instytucj\u0105 Zarz\u0105dzaj\u0105c\u0105 MPP zosta\u0142a Agencja Rozwoju Regionalnego MARR S.A. Celami g\u0142\u00f3wnymi przedsi\u0119wzi\u0119cia jest tworzenie warunk\u00f3w dla wielofunkcyjnego rozwoju gospodarczego regionu oraz stymulowanie rozwoju przedsi\u0119biorczo\u015bci w oparciu o wykorzystanie do\u015bwiadcze\u0144 z funkcjonowania pierwszej w Polsce SSE EURO-PARK MIELEC. Realizacj\u0119 projektu przewidziano na lata 2006-2008. Koszt przygotowania obu teren\u00f3w, m.in. wykonanie pe\u0142nego uzbrojenia oraz wybudowanie hal produkcyjnych, dr\u00f3g dojazdowych i parking\u00f3w, mia\u0142a wynosi\u0107 28 870 000 PLN, w tym wydatk\u00f3w kwalifikowanych 23 663 934,43 PLN (17 747 950,82 PLN z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz po 2 957 991,80 PLN z bud\u017cetu pa\u0144stwa i bud\u017cetu Gminy Miejskiej Mielec). G\u0142\u00f3wnym efektem przedsi\u0119wzi\u0119cia mia\u0142o by\u0107 stworzenie odpowiednich warunk\u00f3w dla funkcjonowania oko\u0142o 30 firm, w tym minimum 4 z zaawansowanymi technologiami, kt\u00f3re utworz\u0105 oko\u0142o 800 nowych miejsc pracy (w tym ok. 420 miejsc dla kobiet). Ponadto dzia\u0142alno\u015b\u0107 MPP mia\u0142a po\u015brednio wp\u0142yn\u0105\u0107 na powstanie ok. 60 miejsc pracy w firmach kooperuj\u0105cych. W pierwszych latach funkcjonowania wykszta\u0142ci\u0142y si\u0119 jego cz\u0119\u015bci sk\u0142adowe: *Obszar A (60,6 ha) przy lotnisku, dla inwestor\u00f3w bran\u017cy lotniczej i motoryzacyjnej; *Obszar B (40,9 ha) przy ul. Inwestor\u00f3w (bocznej ul. D\u0119bickiej), dla firm z r\u00f3\u017cnych bran\u017c, opartych na nowoczesnych technikach i technologiach; *Obszar C (7 ha) przy lotnisku, w pobli\u017cu pasa startowego, dla firm potrzebuj\u0105cych dost\u0119pu do pasa startowego; *Obszar D (3,2 ha), po\u0142o\u017cony przy Obszarze B, dla firm z r\u00f3\u017cnych bran\u017c; *In-Tech 1 (2 ha) przy ul. Wojska Polskiego 9, na terenie zajmowanym dot\u0105d przez IN-MARR, dla firm rozpoczynaj\u0105cych dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcz\u0105; *In-Tech 2 (0,5 ha), na terenie by\u0142ej szko\u0142y zawodowej przy ul. Wojska Polskiego 3, dla firm z r\u00f3\u017cnych bran\u017c. ……………………………………………………….<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI PRZEGL\u0104D KOL\u0118D I PASTORA\u0141EK<\/strong>, coroczna impreza z udzia\u0142em zespo\u0142\u00f3w artystycznych mieleckich szk\u00f3\u0142, prezentuj\u0105cych wy\u0142\u0105cznie kol\u0119dy lub pastora\u0142ki. Jego inicjatorem by\u0142a Barbara Brudniak \u2013 dyrektor Szko\u0142y Podstawowej Nr 13. Inicjatywa ta zosta\u0142a wsparta przez Urz\u0105d Miejski i Miejski O\u015brodek Kultury oraz parafi\u0119 Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Pierwszy przegl\u0105d odby\u0142 si\u0119 w auli Szko\u0142y Podstawowej Nr 13 i okaza\u0142 si\u0119 niezwykle udan\u0105 imprez\u0105, a nast\u0119pne przegl\u0105dy organizowa\u0142y corocznie poszczeg\u00f3lne szko\u0142y. Od IV edycji \u2013 ze wzgl\u0119du na rosn\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 zespo\u0142\u00f3w i coraz wi\u0119ksz\u0105 widowni\u0119 \u2013 imprez\u0119 przeniesiono do sal widowiskowych, najpierw kina \u201eBajka\u201d, a p\u00f3\u017aniej \u2013 Domu Kultury MOK. W pierwszych latach XXI w., g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119d\u00f3w organizacyjnych i reulaminowych szk\u00f3\u0142, zaprzestano organizowa\u0107 przegl\u0105d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI RAFA\u0141<\/strong>, syn Jana (VII) i Popowskiej. Po \u015bmierci brata Marcina w 1703 r. obj\u0105\u0142 starostwo brze\u017anickie. Odziedziczy\u0142 te\u017c m.in. trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca. Oko\u0142o 1715 r. zastawi\u0142 j\u0105 za d\u0142ugi Stanis\u0142awowi Morsztynowi – wojewodzie sandomierskiemu, a w 1723 r. owa cz\u0119\u015b\u0107 Mielca przesz\u0142a do r\u0105k Morsztyn\u00f3w. Ze zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego z Helen\u0105 \u017b\u00f3\u0142kiewsk\u0105 z \u017b\u00f3\u0142kwi mia\u0142 troje dzieci: Miko\u0142aja, Stanis\u0142awa i Ann\u0119. Data \u015bmierci nie jest znana.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI SEBASTIAN,<\/strong> herbu Gryf, data urodzin nieznana, syn Stanis\u0142awa i El\u017cbiety z T\u0119czy\u0144skich. Przed 17 II 1537 r. poj\u0105\u0142 za \u017con\u0119 Zofi\u0119 z Ko\u015bcieleckich. Wnios\u0142a ona do maj\u0105tku rodzinnego m.in. miasto Pleszewo z okolicznymi wsiami (woj. kaliskie) oraz wsie w okolicach Przemy\u015bla: \u017burawic\u0119, Biskowice, Wapowce, \u0141\u0119towni\u0119 i Ujkowice. W 1539 r. otrzyma\u0142 w\u00f3jtostwo w Ropczycach, a 13 V 1547 r. – kasztelani\u0119 wi\u015blick\u0105 po bracie Janie, mianowanym na wojewod\u0119 podolskiego. W rezultacie przeprowadzonego w latach 40. i uregulowanego ostatecznie dokumentem w 1548 r. podzia\u0142u maj\u0105tku Mieleckich po \u015bmierci ojca (Stanis\u0142awa) \u2013 otrzyma\u0142 m.in.: 1\/3 miasta Mielca i zamku, Z\u0142otniki, Markow\u0105 Wol\u0119, Wojs\u0142aw, Trz\u0119s\u00f3wk\u0119 i Cmolas z maj\u0105tkiem nale\u017c\u0105cym do tych wsi, trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 d\u00f3br dziedzicznych w Glinach oraz po\u0142ow\u0119 kamienicy w Krakowie. Od grudnia 1548 r. znajdowa\u0142 si\u0119 w grupie towarzysz\u0105cej kr\u00f3lowi Zygmuntowi Augustowi przy spotkaniu z Barbar\u0105 Radziwi\u0142\u0142\u00f3wn\u0105 i wje\u017adzie do Krakowa w lutym 1549 r. Miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej towarzyszy\u0142 biskupowi kujawskiemu Andrzejowi Zebrzydowskiemu w poselstwie do Siedmiogrodu. Bra\u0142 udzia\u0142 w sejmach w latach 50. i 60., z regu\u0142y popieraj\u0105c polityk\u0119 kr\u00f3lewsk\u0105. Wyst\u0105pi\u0142 przeciwko samowolnemu zjazdowi szlachty do Sandomierza 10 VIII 1562 r., kt\u00f3ry mia\u0142 wymusi\u0107 na kr\u00f3lu zwo\u0142anie sejmu. W tym te\u017c roku podpisa\u0142 akt w\u0142\u0105czenia i zjednoczenia z Koron\u0105 ksi\u0119stw o\u015bwi\u0119cimskiego i zatorskiego. W 1563 r. otrzyma\u0142 starostwo brzeskie (Wielkopolska). Na sejmie 1563\/1564 zosta\u0142 wyznaczony na delegata z ramienia senatu do lustracji d\u00f3br kr\u00f3lewskich w Wielkopolsce. 20 XI 1568 r. zosta\u0142 kasztelanem krakowskim, a wi\u0119c pierwszym senatorem. W czasie obrad sejmu w Lublinie (1569) namawia\u0142 do przy\u015bpieszenia ustale\u0144 w sprawie unii z Litw\u0105. Po \u015bmierci podskarbiego St. Sobka w listopadzie 1569 r. uczestniczy\u0142 w komisyjnej rewizji skarbu koronnego i przekazaniu go nowemu podskarbiemu H. Bu\u017ce\u0144skiemu. Nie zaniedbywa\u0142 przy tym w\u0142asnych interes\u00f3w. Jako kasztelan krakowski przyj\u0105\u0142 uposa\u017cenie w postaci miasta My\u015blenice i 14 wsi, a ponadto uzyska\u0142 miasteczko Sk\u0105pe (pow. lipnowski), Pleszew (pow. proszowicki), \u00a0wie\u015b \u0141opuchow\u0105, w\u00f3jtostwo w Witkowicach i zapisy na kilku innych wsiach. Po \u015bmierci kr\u00f3la Zygmunta Augusta – w czasie bezkr\u00f3lewia pe\u0142ni\u0142 jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych r\u00f3l w pa\u0144stwie i wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 w tym okresie z marsza\u0142kiem wielkim koronnym Janem Firlejem. Patronowa\u0142 zjazdowi szlachty ma\u0142opolskiej w Krakowie (19 \u2013 24 VII 1572 r.), wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w zje\u017adzie senator\u00f3w w Knyszynie, uczestniczy\u0142 w zje\u017adzie sandomierskim i na konwokacji w Warszawie w 1573 r. W czasie elekcji pocz\u0105tkowo popiera\u0142 kandydatur\u0119 Jana III Wazy. W prowadzonych w\u00f3wczas dyskusjach na temat stosunku do r\u00f3\u017cnowierc\u00f3w optowa\u0142 \u2013 cho\u0107 pozostawa\u0142 niezmiennie katolikiem – za podpisaniem konfederacji \u201ede religione\u201d i uwa\u017ca\u0142 takie rozwi\u0105zanie problemu za najbezpieczniejsze. Po wyborze Henryka Walezego podpisa\u0142 jego elekcj\u0119. W czasie koronacji pe\u0142ni\u0142 jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych funkcji, bowiem jako pierwszy senator poda\u0142 koron\u0119 prymasowi, kt\u00f3ry ukoronowa\u0142 kr\u00f3la. Uczestniczy\u0142 te\u017c w sejmie koronacyjnym (22 II \u2013 2 IV 1574 r.), ostro domagaj\u0105c si\u0119 zaprzysi\u0119\u017cenia przez kr\u00f3la pokoju religijnego. Z Zofi\u0105 z Ko\u015bcieleckich wychowa\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w: Stanis\u0142awa (zmar\u0142ego oko\u0142o 1567 r.) i Hieronima oraz trzy c\u00f3rki: Zofi\u0119 (wysz\u0142a za Stanis\u0142awa Tarnowskiego, pana na Rzemieniu), Ann\u0119 (\u017cona Krzysztofa Krupskiego) i Katarzyn\u0119 (Samuela Sienie\u0144skiego). Zmar\u0142 jesieni\u0105 1574 r. Pochowano go w podziemiach ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIELECKI STANIS\u0141AW<\/strong>\u00a0(herbu Gryf), urodzony ok. 1470 r., syn Jana (III) z Mielca (Mieleckiego) i Sudolskiej. Wej\u015bcie na scen\u0119 polityczn\u0105 Ma\u0142opolski u\u0142atwi\u0142o mu ma\u0142\u017ce\u0144stwo siostry Anny z wp\u0142ywowym ju\u017c w\u00f3wczas Miko\u0142ajem Firlejem i w\u0142asne ma\u0142\u017ce\u0144stwo z El\u017cbiet\u0105 T\u0119czy\u0144sk\u0105 (skoligacon\u0105 z Tarnowskimi, Ossoli\u0144skimi i Lig\u0119zami), zawarte oko\u0142o 1495 r. Ponadto po \u015bmierci ojca (przed 1489 r.) zosta\u0142 w\u0142a\u015bcicielem miasta Mielca i Cmolasu oraz okolicznych wsi. W 1497 r. wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w wyprawie mo\u0142dawskiej kr\u00f3la Jana Olbrachta, a po wyprawie otrzyma\u0142 posiad\u0142o\u015b\u0107 w Wielkim Tursku (powiat sandomierski). Uzyska\u0142 te\u017c cz\u0119\u015b\u0107 spadku po stryju \u017cony Miko\u0142aju T\u0119czy\u0144skim (wojewodzie ruskim) i spadek po jej drugim stryju Janie T\u0119czy\u0144skim (kasztelanie wojnickim, zmar\u0142ym w 1503 r.). Po spaleniu Mielca przez Tatar\u00f3w w 1502 r. wystara\u0142 si\u0119 u kr\u00f3la Aleksandra II o potwierdzenie zezwolenia na lokacj\u0119 miasta Mielca oraz odbudowa\u0142 Mielec. Wtedy te\u017c odbudowa\u0142 mielecki \u00a0zamek (lub zbudowa\u0142 nowy). W 1506 r. zosta\u0142 wybrany pos\u0142em z woj. sandomierskiego na sejm w Lublinie, a nast\u0119pnie uczestniczy\u0142 w zje\u017adzie wielkopolskim w Kole. Jesieni\u0105 tego roku bra\u0142 udzia\u0142 ze swoj\u0105 chor\u0105gwi\u0105 w wyprawie na Pokucie i Mo\u0142dawi\u0119. W 1509 r. zn\u00f3w uczestniczy\u0142 w wyprawie na Mo\u0142dawi\u0119, a w 1512 r. walczy\u0142 \u2013 jako rotmistrz obrony potocznej \u2013 w zwyci\u0119skiej bitwie z Tatarami pod \u0141opuszynem. R\u00f3wnie\u017c w 1512 r. zakupi\u0142 Zg\u00f3rsko wraz z okolicznym maj\u0105tkiem. W styczniu 1515 r. – ju\u017c jako dworzanin kr\u00f3la Zygmunta I \u2013 wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w sejmiku w Proszowicach, w marcu znalaz\u0142 si\u0119 w orszaku kr\u00f3lewskim w czasie spotkania Zygmunta z W\u0142adys\u0142awem w Pozsoniu (Bratys\u0142awie), a w dniach 17 \u2013 22 VII uczestniczy\u0142 w zje\u017adzie wiede\u0144skim. W uznaniu zas\u0142ug \u2013 4 VI otrzyma\u0142 kasztelani\u0119 po\u0142anieck\u0105, a 31 X \u2013 kasztelani\u0119 zawichojsk\u0105. Latem 1516 r. by\u0142 gospodarzem zwo\u0142anego przez kanclerza Krzysztofa Szyd\u0142owieckiego do Mielca spotkania senator\u00f3w ma\u0142opolskich w sprawie organizowania obrony przed powtarzaj\u0105cymi si\u0119 napadami tatarskimi. Dba\u0142 tak\u017ce o dalszy rozw\u00f3j miasta i jego okolic, m.in. w celu uzyskania funduszy na utrzymanie dr\u00f3g i most\u00f3w wystara\u0142 si\u0119 w 1522 r. o zgod\u0119 na pobieranie c\u0142a mostowego. Tak\u017ce dzi\u0119ki jego staraniom w 1526 r. biskup krakowski Piotr Tomicki ustanowi\u0142 w Mielcu prepozytur\u0119 i podporz\u0105dkowa\u0142 jej ko\u015bci\u00f3\u0142 w Chorzelowie i kaplic\u0119 w Ja\u015blanach. Dodatkowo uposa\u017cy\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny \u015bw. Mateusza. Zabezpieczy\u0142 fundusze na funkcjonowanie szko\u0142y parafialnej i utrzymanie nauczyciela. Nie anga\u017cowa\u0142 si\u0119 zbytnio w polityk\u0119. Uczestniczy\u0142 jednak w sejmach. Wiele razy bra\u0142 udzia\u0142 w s\u0105dach komisarskich dotycz\u0105cych granic. (Sam tak\u017ce wielokrotnie spiera\u0142 si\u0119 z s\u0105siadami o granice.) Z du\u017cym powodzeniem powi\u0119ksza\u0142 maj\u0105tek Mieleckich. Posiada\u0142 \u2013 poza kluczem mieleckim i Zg\u00f3rskiem oraz dawnymi dobrami rodzinnymi w Kaliszanach i Gierczycach \u2013 kamienic\u0119 w Krakowie przy ul. Grodzkiej, dom i parcel\u0119 w Sandomierzu, Niegos\u0142awice, Czyros\u0142awice, Gran\u00f3w, cz\u0119\u015bci Sudo\u0142u i Bieg\u0142owa, Ro\u017cnic\u0119, Now\u0105 Wie\u015b i Gaw\u0142uszowice, so\u0142ectwa w Kaw\u0119czynie i Mniszku oraz stawy w kilku miejscowo\u015bciach. Z po\u015blubion\u0105 podkomorzank\u0105 che\u0142msk\u0105 El\u017cbiet\u0105 T\u0119czy\u0144sk\u0105 mia\u0142 6 syn\u00f3w: Andrzeja, Waleriana Tyburcego, Stanis\u0142awa, Jana, Sebastiana i Zawisz\u0119 oraz 2 (?) c\u00f3rki. Zmar\u0142 31 I 1532 r. w Krakowie. Pochowany zosta\u0142 w podziemiach ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Mateusza w Mielcu. Jeszcze w tym samym roku zmar\u0142a te\u017c \u017cona El\u017cbieta i pochowano j\u0105 obok m\u0119\u017ca.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI STANIS\u0141AW<\/strong>, syn Stanis\u0142awa i El\u017cbiety z T\u0119czy\u0144skich. Od 1526 r. studiowa\u0142 (wraz z bratem Walerianem Tyburcym) na uniwersytecie krakowskim. W 1527 r. by\u0142 rotmistrzem obrony potocznej oraz zosta\u0142 starost\u0105 zawichojskim. W 1532 r. otrzyma\u0142 (wsp\u00f3lnie z bratem Sebastianem) cz\u0119\u015b\u0107 spadku po zmar\u0142ym ojcu (m.in. cz\u0119\u015b\u0107 klucza mieleckiego). W 1534 r. wybra\u0142 si\u0119 z wujem Andrzejem T\u0119czy\u0144skim, kasztelanem krakowskim, na pielgrzymk\u0119 do Ziemi \u015awi\u0119tej i niespodziewanie zmar\u0142 w Jerozolimie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI UNIWERSYTET DZIECI\u0118CY,<\/strong>\u00a0inicjatywa Samorz\u0105dowego Centrum Kultury, nawi\u0105zuj\u0105ca do dzia\u0142alno\u015bci og\u00f3lnopolskiej Fundacji Uniwersytet Dzieci. G\u0142\u00f3wnym celem MUD jest \u201erozwijanie i wzbogacanie zainteresowa\u0144 i umiej\u0119tno\u015bci dzieci przez popularyzacj\u0119 wiedzy z zakresu nauk humanistycznych, spo\u0142ecznych, \u015bcis\u0142ych i przyrodniczych, a tak\u017ce si\u0119ganie do \u015bwiatowej skarbnicy kultury i sztuki.\u201d Rok akademicki z dwoma semestrami, cykle zaj\u0119\u0107 (wyk\u0142ady i warsztaty) oraz inne sprawy organizacyjne wzorowane s\u0105 na dzia\u0142alno\u015bci prawdziwych uczelni dla doros\u0142ych, ale o znacznie mniejszym zakresie (zaj\u0119cia 2x w miesi\u0105cu). MUD obj\u0119li Honorowym Patronatem: Rektor Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie, Rektor Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie i Prezydent Miasta Mielca. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 rozpocz\u0119to rokiem akademickim 2013\/2014, a pierwsze zaj\u0119cia odby\u0142y si\u0119 9 X 2013 r. MUD posiada stron\u0119 internetow\u0105: www.uniwersytetdzieci.mielec.pl.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI UNIWERSYTET TRZECIEGO WIEKU<\/strong>, powsta\u0142 w 2007 r. pod auspicjami samorz\u0105du miejskiego i Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W. Szafera w Mielcu. Inauguracja dzia\u0142alno\u015bci odby\u0142a si\u0119 5 X 2007 r. w kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki i auli Wy\u017cszej Szko\u0142y Gospodarki i Zarz\u0105dzania. Po dw\u00f3ch zaj\u0119ciach w WSGiZ dzia\u0142alno\u015b\u0107 MUTW przeniesiono do sali konferencyjnej CWP SCK. W pierwszym semestrze (5 X 2007 \u2013 25 I 2008) odby\u0142o si\u0119 14 wyk\u0142ad\u00f3w, a w drugim (1 II \u2013 30 VI 2008) \u2013 19 wyk\u0142ad\u00f3w. Ponadto niekt\u00f3rzy s\u0142uchacze uczestniczyli w podstawowym kursie komputerowym w KCEM \u201eKana\u201d (72 osoby), nauce j\u0119zyka angielskiego w \u201eBritish School\u201d (30 os\u00f3b) i gimnastyce rekreacyjnej w sali MOSiR (ok. 30 os\u00f3b). S\u0142uchacze brali tak\u017ce udzia\u0142 w imprezach kulturalnych organizowanych przez SCK. Wyje\u017cd\u017cali na wycieczki do r\u00f3\u017cnych miejscowo\u015bci, m.in. do Przec\u0142awia, Stalowej Woli, Rzeszowa, Bardejowa, Krynicy, D\u0119bicy, Kolbuszowej, Tuszymy, Przemy\u015bla i Krasiczyna oraz uczestniczyli w wycieczkach autokarowych wok\u00f3\u0142 Mielca, organizowanych przez Biuro Promocji i Informacji Urz\u0119du Miejskiego w Mielcu. Og\u00f3\u0142em w pierwszym roku akademickim MUTW uczestniczy\u0142o 191 os\u00f3b, w tym 159 kobiet i 32 m\u0119\u017cczyzn. Na zaj\u0119cia w drugim roku zapisa\u0142o si\u0119 207 os\u00f3b, w tym 169 kobiet i 38 m\u0119\u017cczyzn. Samorz\u0105d MUTW stanowili: kanclerz \u2013 Marek Skalski, wicekanclerz \u2013 Maria Kaczor, skarbnik \u2013 Bernadetta Kilian, sekretarz \u2013 Maria Jemio\u0142o, cz\u0142onkowie zarz\u0105du \u2013 Teresa St\u0119pczyk, Alfreda Oko\u0144 i Kazimierz Mrozik, g\u0142\u00f3wna ksi\u0119gowa \u2013 Janina Marsza\u0142ek. W roku akademickim 2009\/2010 na zaj\u0119cia ucz\u0119szcza\u0142o 230 s\u0142uchaczy, w roku 2010\/2011 \u2013 280, a w roku 2011\/2012 \u2013 248. Systematycznie rozwijano formy zaj\u0119\u0107, zorganizowano m.in. kurs nordic walking, gimnastyk\u0119 w wodzie, zesp\u00f3\u0142 teatralny, ch\u00f3r \u201eEcho\u201d, sekcj\u0119 ogrodnicz\u0105 i wolontariat. \u00a0W styczniu 2012 r. MUTW, b\u0119d\u0105cy dot\u0105d pod opiek\u0105 TMZM, przeobrazi\u0142 si\u0119 w oddzielne stowarzyszenie maj\u0105ce osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105. Zarz\u0105d MUTW w 2012 r.: prezes \u2013 Feliks Czop, wiceprezes \u2013 Barbara Gadomska, sekretarz \u2013 Krystyna Wa\u0142ek-Ostolska, skarbnik \u2013 Teofila Sroczy\u0144ska, cz\u0142onkowie \u2013 Gra\u017cyna Bieniek, Stanis\u0142awa Rze\u017anik, Teresa Paterak, Maria Sowi\u0144ska i Aniela Pisarczyk. Komisja Rewizyjna: przewodnicz\u0105ca \u2013 Maria Jemio\u0142o, zast\u0119pca przewodnicz\u0105cego \u2013 Henryk Piechocki, sekretarz \u2013 Janina Wi\u0105cek. Z okazji 5. rocznicy powstania Uniwersytetu zorganizowano uroczysto\u015b\u0107 w sali widowiskowej SCK w Mielcu, w kt\u00f3rej uczestniczyli m.in. przedstawiciele samorz\u0105d\u00f3w wszystkich szczebli oraz delegacje UTW z kilkunastu miast Podkarpacia. W drugim dziesi\u0119cioleciu XXI w. kontynuowano cotygodniowe wyk\u0142ady og\u00f3lne dla wszystkich s\u0142uchaczy oraz rozwini\u0119to dzia\u0142alno\u015b\u0107 o charakterze edukacyjnym, artystycznym, rekreacyjnym i wolontariackim. Program ten realizowano poprzez sekcje: Aerobik, Bryd\u017cow\u0105, Ch\u00f3r „Echo”, Informatyczno-fotograficzn\u0105, Formacj\u0119 Taneczn\u0105 „Gracja”, Gimnastyczn\u0105, Korektyw\u0119, Malarsk\u0105, Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w sztuki, Taneczn\u0105, Teatralno-kabaretow\u0105 „Senior Show”, Tenisa sto\u0142owego, Turystyczn\u0105, Ogrodnicz\u0105, Pomoc kole\u017ce\u0144sk\u0105, Rowerow\u0105, Wolontariat i Grup\u0119 literack\u0105. W latach 2015-2018 w zarz\u0105dzie pracowali: prezes – Feliks Czop, wiceprezes – Barbara Gadomska, sekretarz – Gra\u017cyna Dzia\u0142owska, cz\u0142onkowie (koordynatorzy poszczeg\u00f3lnych kierunk\u00f3w dzia\u0142alno\u015bci) – Maria Dzia\u0142owska, Stanis\u0142aw Moskal, Teresa Paterak, Stanis\u0142awa R\u0105czka, Stanis\u0142awa Rze\u017anik, Maria Sowi\u0144ska i Krystyna Wa\u0142ek-Ostolska. Komisj\u0119 rewizyjn\u0105 stanowili: przewodnicz\u0105ca – Maria Jemio\u0142o oraz Aniela Pisarczyk i Henryk Szeller. W kadencji 2018-2021 zarz\u0105d ukonstytuowa\u0142 si\u0119 w nast\u0119puj\u0105cym sk\u0142adzie: prezes – El\u017cbieta Kwiatkowska, wiceprezesi – Gra\u017cyna Bieniek i Barbatra Gadomska, sekretarz – Maria Dzia\u0142owska, skarbnik – Janina Wi\u0105cek, cz\u0142onkowie – koordynatorzy: El\u017cbieta B\u0142asiak, Maria Kara\u015b, Fryderyk \u0141akomy, Teresa Paterak i Maria Sowi\u0144ska, a komisja rewizyjna: przewodnicz\u0105cy – Feliks Czop oraz Renata Bana\u015b i Alfred Kami\u0144ski.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI WALERIAN TYBURCY<\/strong>, syn Stanis\u0142awa i El\u017cbiety z T\u0119czy\u0144skich. Od 1526 r. studiowa\u0142 (wraz z bratem Stanis\u0142awem) na uniwersytecie krakowskim. W latach 40. XVI w. odziedziczy\u0142 po ojcu m.in.: trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Mielca i mieleckiego zamku, podmieleckie wsie: Chrz\u0105st\u00f3w, Chrz\u0105st\u00f3wek, Wola Chrz\u0105stowska, Dut\u00f3w, Ja\u015blany, Rz\u0119dzianowice i Trzciana oraz wie\u015b Parzymiechy na ziemi krakowskiej. Otrzyma\u0142 godno\u015b\u0107 podkomorzego sandomierskiego. Z ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Kamienieck\u0105, herbu Pilawa (imi\u0119 nieznane) mia\u0142 troje dzieci: Stanis\u0142awa (studiowa\u0142 w Niemczech, od 1568 r. jezuita, zmar\u0142 w 1572 r. w Wilnie), Jana (V?) i c\u00f3rk\u0119 (nieznanego imienia), kt\u00f3ra wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Aleksandra Trzecieskiego. Zmar\u0142 w 1553 r. Pochowano go w podziemiach ko\u015bcio\u0142a parafialnego \u015bw. Mateusza w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKI ZAWISZA<\/strong>, syn Stanis\u0142awa i El\u017cbiety z T\u0119czy\u0144skich. W dokumencie z 1535 r. zosta\u0142 wymieniony jako jeden ze spadkobierc\u00f3w maj\u0105tku (w tym klucza mieleckiego) po ojcu. Figuruje tak\u017ce w dokumencie z 1540 r. O jego dalszych losach \u017cyciowych pisze si\u0119 r\u00f3\u017cnie. Bardzo ciekawa i wielce prawdopodobna jest teza historyk\u00f3w Janusza Pezdy i Paw\u0142a Prokopa, i\u017c Zawisza i Zacheusz Mielecki, kandydat braci Mieleckich (Jana, Sebastiana i Waleriana) na mieleckie probostwo w 1541 r., to jedna i ta sama osoba. Zacheusz (Zawisza ?) Mielecki zmar\u0142 w 1543 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE<\/strong>, nazwa odr\u0119bnego regionu etnograficznego, nadana przez wybitnego etnografa rzeszowskiego doc. Franciszka Kotul\u0119. (Szerzej w ha\u015ble \u201eEtnograficzny region mielecki\u201d.)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE DNI SENIORA<\/strong>, organizowane od 2016 r. corocznie przez Mieleck\u0105 Rad\u0119 Senior\u00f3w i Mielecki Uniwersytet Trzeciego Wieku, przy wsparciu Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu i pod honorowym patronatem Tygodnika Regionalnego \u201eKorso\u201d. G\u0142\u00f3wnym celem Dni jest prezentacja osi\u0105gni\u0119\u0107 i mo\u017cliwo\u015bci seniorskiego \u015brodowiska oraz zach\u0119ta nieaktywnych senior\u00f3w do podejmowania r\u00f3\u017cnych form aktywno\u015bci. MDS corocznie gromadz\u0105 wielu uczestnik\u00f3w w r\u00f3\u017cnych konkurencjach i liczn\u0105 publiczno\u015b\u0107.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*I MDS (6\u00a0 – 10 XI 2016 r.); G\u0142\u00f3wne imprezy: Inauguracja \u2013 spotkanie mieleckich Klub\u00f3w Seniora, I Mieleckie Mistrzostwa Senior\u00f3w w Bryd\u017cu Sportowym, I Mieleckie Szachowe Mistrzostwa Senior\u00f3w, Gala fina\u0142owa \u2013 rozstrzygni\u0119cie plebiscytu na Najsympatyczniejsz\u0105 Seniork\u0119 Mielca.\u00a0\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*II MDS (7 – 19 X 2017 r.); G\u0142\u00f3wne imprezy: Gala Par Tanecznych, Dzie\u0144 Tw\u00f3rczo\u015bci Literackiej, II Mistrzostwa Mielca Senior\u00f3w w Bryd\u017cu Sportowym i uroczysto\u015b\u0107 10-lecia Mieleckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*III MDS (5 – 10 X 2018 r.); G\u0142\u00f3wne imprezy: Inauguracja roku akademickiego 2018\/2019 Mieleckiego Uniwersytetu III Wieku, Wystawa tw\u00f3rczo\u015bci senior\u00f3w, Turniej taneczny \u201eTa\u0144czy\u0107 ka\u017cdy mo\u017ce\u201d, Dzie\u0144 tw\u00f3rczo\u015bci literackiej, Dzie\u0144 sportu, III Mistrzostwa Mielca Senior\u00f3w w Bryd\u017cu Sportowym, Fina\u0142 \u2013 Gala \u201eWyb\u00f3r najaktywniejszych senior\u00f3w Mielca\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*IV MDS (4 – 10 X 2019 r.); G\u0142\u00f3wne imprezy: Inauguracja roku akademickiego 2019\/2020 Mieleckiego Uniwersytetu III Wieku, wyk\u0142ad prof. dr. hab. Tadeusza Zycha „Polska i Mielec – wrzesie\u0144 1939 r.”, wystawa tw\u00f3rczo\u015bci senior\u00f3w, zawody sportowe, turniej bryd\u017ca sportowego, turniej tenisa sto\u0142owego, gala z wyborem najaktywniejszych senior\u00f3w, popisy taneczne „Od juniora do seniora”.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*W 2020 r. MDS nie odby\u0142y si\u0119 z powodu obostrze\u0144 zwi\u0105zanych z pandemi\u0105 bardzo gro\u017anej choroby COVID-19.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u201eMIELECKIE ECHA\u201d<\/strong>, pierwszy mielecki bezp\u0142atny miesi\u0119cznik o zasi\u0119gu powiatowym. Pismo porusza\u0142o tematyk\u0119 gospodarcz\u0105, spo\u0142eczn\u0105, samorz\u0105dow\u0105 i kulturaln\u0105 regionu. Redaktorem naczelnym by\u0142a Marzanna Madejska-Patyk, a wydawc\u0105 \u2013 \u201eInfo Market Service\u201d w Mielcu. Z gazet\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142o wielu \u00f3wczesnych mieleckich dziennikarzy z innych redakcji. Pierwszy numer ukaza\u0142 si\u0119 w listopadzie 1998 r. w nak\u0142adzie 1000 egzemplarzy. Jego dystrybucja odbywa\u0142a si\u0119 poprzez urz\u0119dy gminne, instytucje r\u00f3\u017cnego rodzaju, sklepy i firmy. W trzecim roku funkcjonowania pisma zacz\u0119to dodatkowo eksponowa\u0107 jego wersj\u0119 elektroniczn\u0105 jako tzw. newsletter. W po\u0142owie 2000 r. dzia\u0142alno\u015b\u0107 pisma zosta\u0142a zawieszona.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE PRZEDSI\u0118BIORSTWO BUDOWLANE<\/strong>, powsta\u0142o w 1963 r. jako przedsi\u0119biorstwo pa\u0144stwowe. Od pocz\u0105tku dzia\u0142alno\u015bci wykonywa\u0142o kompleksowo zadania z zakresu budownictwa mieszkaniowego, og\u00f3lnego i przemys\u0142owego. Pocz\u0105tkowo zasi\u0119giem dzia\u0142ania obejmowa\u0142o p\u00f3\u0142nocno \u2013 zachodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego (Mielec, D\u0119bica, Kolbuszowa, Nowa D\u0119ba, Rozwad\u00f3w, Stalowa Wola, Tarnobrzeg). Najwi\u0119cej budowano w Mielcu – bloki mieszkalne wielorodzinne i obiekty u\u017cytku publicznego. W latach 60. i 70. zbudowano kolejno osiedla: J. Kusoci\u0144skiego, M. Kopernika i S. \u017beromskiego i J. Krasickiego (p\u00f3\u017aniej Lotnik\u00f3w) i nieco p\u00f3\u017aniej ich pe\u0142n\u0105 infrastruktur\u0119. Wybudowano tak\u017ce m.in.: szpital powiatowy, biurowiec dla dyrekcji i administracji MPB, obiekty produkcyjne dla PSS \u201eSpo\u0142em\u201d, kombinat szklarniowy dla Pa\u0144stwowego Gospodarstwa Ogrodniczego oraz Zak\u0142ad Uzdatniania Wody. Po zmianie podzia\u0142u administracyjnego kraju w 1975 r. przedsi\u0119biorstwo wykonywa\u0142o dodatkowo zadania na terenie nowego wojew\u00f3dztwa tarnowskiego (Tarn\u00f3w, D\u0105browa Tarnowska, \u017babno). Znacz\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 zada\u0144 zrealizowano w Warszawie, m.in.: osiedle mieszkaniowe \u00a0dla Urz\u0119du Rady Ministr\u00f3w. W latach 1976-1983 budowano osiedla mieszkaniowe z infrastruktur\u0105 dla Huty Katowice. Rosn\u0105ca z biegiem lat renoma firmy spowodowa\u0142a, \u017ce kierowano j\u0105 tak\u017ce na budowy zagraniczne. We wsp\u00f3\u0142pracy z \u201eBudimexem\u201d i \u201eEnergopolem\u201d budowano w ZSRR elektrowni\u0119 atomow\u0105, obiekty przemys\u0142owe i osiedla mieszkaniowe wraz z infrastruktur\u0105, w Libii \u2013 farmy rolnicze (oko\u0142o 1500), kinoteatry i budynki mieszkalne, a w NRD \u2013 obiekty zwi\u0105zane z utylizacj\u0105 odpad\u00f3w. W latach 1978 \u2013 1988 wyjecha\u0142o na kontrakty zagraniczne \u0142\u0105cznie oko\u0142o 4 500 pracownik\u00f3w. W drugiej po\u0142owie lat 80. ilo\u015b\u0107 zlece\u0144 zmala\u0142a, ale w samym Mielcu budowano nadal po kilkaset mieszka\u0144 rocznie, g\u0142\u00f3wnie na osiedlach W. Szafera i Smoczka. \u00a0Zasadnicze przemiany ustrojowe po 1989 r. niekorzystnie wp\u0142yn\u0119\u0142y na tempo i zakres budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego. W 1990 r. oddano do u\u017cytku 283 mieszkania, a p\u00f3\u017aniej z roku na rok coraz mniej. (Rozwin\u0119\u0142o si\u0119 natomiast budownictwo indywidualne.) W celu dostosowania si\u0119 do zmieniaj\u0105cych si\u0119 uwarunkowa\u0144 ustrojowych \u2013 w listopadzie 1994 r. przekszta\u0142cono przedsi\u0119biorstwo w jednoosobow\u0105 sp\u00f3\u0142k\u0119 Skarbu Pa\u0144stwa. Wkr\u00f3tce potem MPB wesz\u0142o \u2013 jako jedna z 33 sp\u00f3\u0142ek – do NFI PIAST S.A. i przekszta\u0142ci\u0142o si\u0119 w Sp\u00f3\u0142k\u0119 Akcyjn\u0105. We wrze\u015bniu 1998 r. wiod\u0105cym udzia\u0142owcem Sp\u00f3\u0142ki zosta\u0142 MOSTOSTAL Warszawa S.A. Od 2002 r. MPB S.A. stanowi cz\u0119\u015b\u0107 hiszpa\u0144skiej grupy kapita\u0142owej AKCIONA \u2013 g\u0142\u00f3wnego akcjonariusza MOSTOSTALU Warszawa. Najwa\u017cniejszymi zadaniami ostatnich kilkunastu lat w Mielcu by\u0142y: rozbudowa Szpitala Rejonowego, budowa lub modernizacja obiekt\u00f3w w SSE EURO-PARK MIELEC (siedziba Oddzia\u0142u ARP zarz\u0105dzaj\u0105cego SSE, hala produkcyjna i budynek administracyjny FPW ATLANTIS, zak\u0142ad produkcyjny KIRCHHOFF Polska Sp. z o.o., hala produkcyjna ORGANIKI MIELEC) oraz budowa nowych obiekt\u00f3w, m.in. Domu Pomocy Spo\u0142ecznej, hali przegl\u0105d\u00f3w samolot\u00f3w w ZUA i bloku mieszkalnego przy ul. H. Sienkiewicza. Realizowano tak\u017ce zadania na terenie wojew\u00f3dztw: podkarpackiego (Rzesz\u00f3w, D\u0119bica, Kolbuszowa, Przec\u0142aw, Przemy\u015bl, Radomy\u015bl Wielki), ma\u0142opolskiego (Krak\u00f3w, Tarn\u00f3w, D\u0105browa Tarnowska, Wierzchos\u0142awice), lubelskiego (Zamo\u015b\u0107), mazowieckiego (Warszawa, Piaseczno, Radom), \u0142\u00f3dzkiego (Be\u0142chat\u00f3w) i wielkopolskiego (Liche\u0144 Stary). Przybli\u017cony bilans 40\u2013letniej dzia\u0142alno\u015bci MPB to m.in.: oko\u0142o 25 000 mieszka\u0144, 55 szk\u00f3\u0142, 13 przedszkoli i \u017c\u0142obk\u00f3w, 7 przychodni zdrowia i 6 szpitali. Od 2002 r. MPB by\u0142o Sp\u00f3\u0142k\u0105 Akcyjn\u0105, stanowi\u0105c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 hiszpa\u0144skiej grupy kapita\u0142owej AKCIONA \u2013 g\u0142\u00f3wnego akcjonariusza MOSTOSTALU Warszawa. Siedziba Zarz\u0105du MPB S.A., ul. S. \u017beromskiego 19. 27 VI 2019 r. na mocy uchwa\u0142y nr 10 zwyczajnego zgromadzenia akcjonariuszy rozwi\u0105zano sp\u00f3\u0142k\u0119 MPB SA i otwardo likwidacj\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dyrektorzy:<\/strong>\u00a0J\u00f3zef M\u0105czka (1962-1972), Jan \u015aledziona (1972-1974), Mieczys\u0142aw Ragan (1974-1980), Edward Bo\u017cek (1980-1981), Tadeusz Mrozik (1981-1984), Apolinary Rzadkowski (1985-1990), Eugeniusz Niedba\u0142a (1990-1994). Prezesi: J\u00f3zef Kumor (1994-2002), Hubert Dykto (2002 – ?).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Zast\u0119pcy dyrektor\u00f3w:<\/strong>\u00a0Edward Bo\u017cek, Jan Joniec, J\u00f3zef Kumor, Dariusz Lenard, Edward Marsza\u0142ek, Eugeniusz Mazur, Tadeusz Mrozik, Zbigniew Panz, Marian Ratusznik, Stanis\u0142aw St\u0105por, Mieczys\u0142aw Struzik, Jerzy \u015awiatowiec.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

D\u0142ugoletni i wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 pracownicy:<\/strong>\u00a0Zofia Barnat, Adam Bogdan, Stanis\u0142aw Bro\u017cyna, Mieczys\u0142aw Bryk, Marianna Chuchro\u2013Piasecka, Teresa Cis\u0142o, Jan Czachor, Piotr Czapiga, Wanda Cz\u00f3\u0142no, Kazimierz Deka, Janina Domaga\u0142a, Marian Dudek, Stanis\u0142aw Dulniawka, Mieczys\u0142aw Dworak, Stanis\u0142aw Dziobak, Jan Gaj, Andrzej Gancarz, Antoni Gancarz, J\u00f3zef Garbacki, Wojciech Gawron, Henryk Giera, J\u00f3zef Gi\u017ca, Gra\u017cyna Grzesik, Jan Hudy, Ryszard Karkut, Leokadia Kie\u0142b, Damian Kiepek, J\u00f3zef Kij, Roman Klehr, Aleksander Ko\u0142acz, Andrzej Ko\u0142acz, J\u00f3zefa Ko\u0142odziej, J\u00f3zef Kopera, Stanis\u0142aw Korabiowski, Danuta Kr\u00f3l, Wojciech Kru\u017cel, Stanis\u0142aw Kurgan, Danuta Kwiatkowska, Fryderyka Madej, Stanis\u0142awa Madej, Tadeusz Majewski, Andrzej Maro\u0144, Andrzej Midura, Mieczys\u0142aw Miko\u015b, Jacek Miodunka, Stanis\u0142aw Mi\u015bkiewicz, Piotr Mryczko, Tadeusz Nalezi\u0144ski, W\u0142adys\u0142aw Olejko, Jan Ostrowiak, Wies\u0142awa Pawlak, Edward Piechota, Eugeniusz Piechota, Ryszard Pier\u00f3g, Jan Przywara, Adam Ratusi\u0144ski, Jerzy Rokoszak, Maria Rybi\u0144ska, J\u00f3zef Rzeszut, J\u00f3zef Sanecki, Edward Siembab, Stefan Skawi\u0144ski, Jan Sobusiak, Daniel Sztyk, W\u0142adys\u0142aw Szulc, Czes\u0142aw Szyszka, Jan \u015aliwa, Ryszard Trzpis, Czes\u0142aw Tylutki, Krystyna Tylutki, Barbara Walczak, Maria Wery\u0144ska, J\u00f3zef Wolak, J\u00f3zef Wo\u0142owiec, Eugeniusz Wronka, Jan Wrona, Bronis\u0142aw Wyka, Zygmunt Zieli\u0144ski, Kazimierz Zi\u0119ba, W\u0142adys\u0142aw Ziomek.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE NADRUKI POCZTOWE, STEMPLE OKOLICZNO\u015aCIOWE, FRANKATURY MECHANICZNE\u00a0<\/strong>I KARTKI POCZTOWE<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

I) Nadruki pocztowe na znaczkach austriackich – \u201eznaczki poczty mieleckiej\u201d wprowadzone do obiegu w latach 1918-1919 przez Urz\u0105d Pocztowy w Mielcu: *Poczta Polska Mielec I, *Poczta Polska Mielec II, *Nadruk polskiego or\u0142a z koron\u0105, Mielec IV.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

II) Stemple okoliczno\u015bciowe: *O prenumeracie prasy radzieckiej na rok 1958, Mielec 3 (1\/57326), *\u201ePami\u0119taj kto\u015b czeka na tw\u00f3j list\u201d, Mielec 3 ( 2\/57575), *Wystawa objazdowa \u2013 100 lat polskiego znaczka pocztowego 15 VII \u2013 31 VIII 1960, Mielec (3\/60589), *100 lat polskiego znaczka pocztowego 1860 \u2013 1960, Mielec 3 (4\/60617), *100 lat polskiego znaczka pocztowego 1860 \u2013 1960, Mielec (5\/60750), *Dni Mielca 8 \u2013 15. 10. 1961 Rok Ziemi Rzeszowskiej, Mielec 3 (6\/61115), *Otwarcie Poczty XX lecie PRL 21 XI 1964, Mielec 1 (7\/64270), *Puchar \u015awiata Narod\u00f3w Mielec \u2013 1965, 12 \u2013 14 IX 1965, Mielec 1 (8\/65249), *M\u0142odzie\u017cowe Mistrzostwa Federacji \u201eStal\u201d IX Memoria\u0142 im. W. G\u0105ssowskiego 22 IX 1968, Mielec (9\/68231), *40. Indywidualne Mistrzostwa Polski Senior\u00f3w w Boksie Mielec 23 \u2013 30 III 1969, Mielec 1 (10\/696032), *Og\u00f3lnopolska Konferencja Naukowo\u2013Techniczna Problemy i zadania us\u0142ug lotniczych w Polsce SIMP 22 \u2013 23 X 71 r., Mielec 3 (11\/71350), *XXV lat Z. P. L. i S. Delta Wystawa osi\u0105gni\u0119\u0107 przemys\u0142u lotniczego 28 V \u2013 4 VI 72 r., Mielec 1 (12\/72191), *X rajd dziennikarzy i pilot\u00f3w 28 \u2013 29 V 72 r., Mielec 1 (13\/72192), *Okr\u0119gowa Wystawa Filatelistyczna Kultura \u2013 Nauka \u2013 Sztuka Rzesz\u00f3w XVI, 16.10.73 r., Mielec 1 (14\/73234), *30 lat TPPR 1 V 75 r., Mielec (15\/75033), *40 lat Wytw\u00f3rni Sprzetu Komunikacyjnego WSK Mielec 1 VIII 78 r., Mielec 1 (16\/78167), *1956\u20131981 XXV lat PZF Ko\u0142o Nr 6 \u2013 8 XI 81 r., Mielec 3 (17\/81203), *Z\u0142oty jubileusz Ch\u00f3ru M\u0119skiego \u201eMelodia\u201d 1933 \u2013 15 X 83 r., Mielec 3 (18\/83287), *40 \u2013 lecie wyzwolenia Mielca \u2013 6 VIII 84 r., Mielec 3 (19\/84200), *80 lat Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego \u2013 14 X 85 r., Mielec 3 (20\/85296), *50 lat Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego PZL Mielec 27 VIII 88 r., Mielec 1, *\u015awiatowy Zjazd Mielczan Mielec 2000, 23 \u2013 27 VI 2000, Mielec 3, *40 lat Ko\u0142a Nr 38 PZF w Mielcu 05.09.2004, Mielec 1.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

III) Frankatury mechaniczne (znaki pocztowe, odbijane mechanicznie na przesy\u0142kach, zawieraj\u0105ce w tre\u015bci znak op\u0142aty, datownik i napis firmowy u\u017cytkownika): *Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201eDelta Mielec\u201d, wyr\u00f3\u017cnik w datowniku: Kr \u2013 mi 1, stosowana w latach 70., *Wytw\u00f3rnia Sprz\u0119tu Komunikacyjnego \u201ePZL-Mielec\u201d, 39-300 Mielec, wyr\u00f3\u017cnik: Kr \u2013 mi 2, stosowana od 1978 r., *Bank Depozytowo \u2013 Kredytowy w Lublinie Sp\u00f3\u0142ka Akcyjna Oddzia\u0142 w Mielcu ul. Obro\u0144c\u00f3w Pokoju 7 Skrytka poczt. 5 39-300 Mielec, wyr\u00f3\u017cnik: R, stosowana od 1991 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

IV) Kartki pocztowe: *Og\u00f3lnopolskie Spotkania Folklorystyczne V Jarmark Pie\u015bni i Ta\u0144ca Mielec \u201973, na znaczku o nominale 1 z\u0142 logo imprezy, ponadto szkic rze\u017aby Henryka Burzeca \u201eLot\u201d, nak\u0142ad: 197 400 sztuk, wprowadzenie do obiegu \u2013 10 IX 1973 r. (Cp 583), *40 lat Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego w Mielcu 1938 \u2013 1978, na znaczku o nominale 1 z\u0142 logo WSK Mielec, ponadto kompozycja zdj\u0119\u0107 pi\u0119ciu sztandarowych wyrob\u00f3w WSK, nak\u0142ad: 107 500, wprowadzenie do obiegu \u2013 23 IX 1978 r. (Cp 709), *40 lat Ko\u0142a Nr 38 PZF w Mielcu 1964 \u2013 2004, herb Mielca, znak PZF, zdj\u0119cie Urz\u0119du Pocztowego Mielec 1, wprowadzona do obiegu w 2004 r., *40 lat Ko\u0142a Nr 38 PZF w Mielcu 1964 \u2013 2004, zdj\u0119cie Galerii \u201eART STUDIO\u201d, wprowadzona do obiegu w 2004 r., *40 lat Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142. Szafera w Mielcu 1964 \u2013 2004, rysunek K. Gargas \u2013 G\u0105siewskiej \u201eJadern\u00f3wka\u201d, wprowadzona do obiegu w 2004 r., *Koperta \u2013 Zwi\u0105zek Inwalid\u00f3w Wojennych RP 1919 \u2013 2004, Ods\u0142oni\u0119cie Obelisku w Parku Inwalid\u00f3w Wojennych RP w Mielcu, Mielec maj 2004, zdj\u0119cie makiety obelisku, wydana przez PZF Ko\u0142o Nr 38 Mielec, wprowadzona do obiegu w 2004 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE ROZMAITO\u015aCI FOLKOWE \u2013 DO\u017bYNKI POWIATOWE<\/strong>: *I Do\u017cynki Powiatowe \u2013 16 IX 2007 r. (plac przy Starostwie Powiatowym). *II Do\u017cynki Powiatowe \u2013 31 VIII 2008 r. (boisko MOSiR przy ul. J. Kili\u0144skiego). *III MRF \u2013 30 VIII 2009 r. (boisko MOSiR przy ul. J. Kili\u0144skiego): wystawy i stoiska gmin, konkursy na najlepsze stoisko, najlepsze produkty \u017cywno\u015bciowe, bezpieczne gospodarstwo i najlepszych rolnik\u00f3w, koncert w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w muzycznych, m.in. Chutir (Ukraina) i De Press. *IV MRF \u2013 29 VIII 2010 r. (bazylika mn. \u015aw. Mateusza, boisko MOSiR przy ul. J. Kili\u0144skiego): Msza \u015awi\u0119ta, korow\u00f3d do\u017cynkowy ulicami Starego Mielca, impreza na boisku \u2013 m.in. og\u0142oszenie wynik\u00f3w konkurs\u00f3w \u201eNajlepszy rolnik gminy\u201d, \u201eBezpieczne gospodarstwo rolne\u201d, \u201eNaj\u0142adniejsze obej\u015bcie\u201d i \u201eNajprzedniejszy destylat\u201d, obyczaje do\u017cynkowe, wystawy, koncerty zespo\u0142\u00f3w muzycznych. *V MRF – 28 VIII 2011 r. (ko\u015bci\u00f3\u0142 Ducha \u015awi\u0119tego, boisko MOSiR przy ul. J. Kili\u0144skiego): Msza \u015awi\u0119ta, korow\u00f3d do\u017cynkowy, kramy z prezentacjami gmin powiatu mieleckiego, Orkiestra D\u0119ta z Dobrynina, zesp\u00f3\u0142 muzyczny Alternatywa i zesp\u00f3\u0142 tr\u0119baczy z Ko\u0142a \u0141owieckiego *VI MRF \u2013 26 VIII 2012 r. (bazylika mniejsza \u015bw. Mateusza, boisko MOSiR przy ul. J. Kili\u0144skiego): Msza \u015awi\u0119ta, korow\u00f3d do\u017cynkowy, kramy z prezentacjami, konkursy: \u201eBezpieczne gospodarstwo rolne\u201d, \u201eNajprzedniejszy destylat\u201d, \u201eNajsmaczniejsza strawa\u201d i \u201eNaj\u0142adniejsze obej\u015bcie\u201d, koncerty zespo\u0142\u00f3w Boys i Cassic Band. *VII MRF \u2013 25 VIII 2013 r., po\u0142\u0105czone z Do\u017cynkami Wojew\u00f3dzkimi i Do\u017cynkami Diecezji Tarnowskiej (teren przy bazylice mn. \u015bw. Mateusza, boisko MOSiR przy ul. J. Kili\u0144skiego): plenerowa Msza \u015awi\u0119ta pod przewodnictwem biskupa tarnowskiego Andrzeja Je\u017ca, korow\u00f3d do\u017cynkowy ulicami miasta, kramy z prezentacjami gmin, organizacji i producent\u00f3w, stoiska regionalnych tw\u00f3rc\u00f3w, rozstrzygni\u0119cie konkursu TR \u201eKorso\u201d na Superso\u0142tysa powiatu mieleckiego, konkursy, koncerty zespo\u0142\u00f3w \u201e\u010ca\u010di Vorba\u201d i \u201ePiersi\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE STOWARZYSZENIE CHORYCH NA STWARDNIENIE ROZSIANE<\/strong>, stowarzyszenie funkcjonuj\u0105ce na podstawie zarejestrowania w S\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim w Rzeszowie 12 VIII 1996 r. \u00a0Pierwsze spotkanie odby\u0142o si\u0119 nieco wcze\u015bniej, w kwietniu 1996 r. z inicjatywy Barbary W\u00f3jcik i Marii Jaz. Uczestniczyli w nim tak\u017ce \u0141ucja Bielec \u2013 prezes Fundacji \u201eS.O.S. \u017bycie\u201d i mec. W\u0142adys\u0142aw Bieniek, kt\u00f3rzy pomogli w organizacji Stowarzyszenia. Podstawowymi kierunkami dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y: zrzeszanie chorych na stwardnienie rozsiane i os\u00f3b pe\u0142nosprawnych ch\u0119tnych do pomocy, samopomoc i udzielanie wsparcia charytatywnego, nawi\u0105zywanie kontakt\u00f3w z o\u015brodkami specjalistycznymi, profilaktyka i rehabilitacja, popularyzacja najnowszych metod badawczych i pomoc w uzyskiwaniu lek\u00f3w, pomoc prawna dla cz\u0142onk\u00f3w i dzia\u0142alno\u015b\u0107 interwencyjna oraz wsp\u00f3\u0142praca z Miejskim O\u015brodkiem Pomocy Spo\u0142ecznej. Cele te realizowano poprzez m.in. za\u0142atwianie konsultacji specjalistycznych, organizowanie turnus\u00f3w rehabilitacyjnych w Pola\u0144czyku i Iwoniczu Zdroju, organizowanie bie\u017c\u0105cych \u0107wicze\u0144 rehabilitacyjnych grupowych i indywidualnych (przy \u0142\u00f3\u017cku chorego), wyst\u0119powanie do w\u0142adz miasta i innych organ\u00f3w o ulgi r\u00f3\u017cnego rodzaju, zapewnienie transportu osobom niepe\u0142nosprawnym, bie\u017c\u0105cy kontakt z piel\u0119gniarkami \u015brodowiskowymi, \u0107wiczenia na basenie (hydroterapia), spotkania i koncerty charytatywne. Utrzymywane s\u0105 kontakty z podobnymi klubami w Rzeszowie i Gda\u0144sku oraz z Towarzystwem Walki z Kalectwem w Krakowie i Polskim Towarzystwem Stwardnienia Rozsianego w Warszawie. W pocz\u0105tkowej fazie dzia\u0142alno\u015bci Stowarzyszenie skupi\u0142o ponad 50 os\u00f3b, a p\u00f3\u017aniej ilo\u015b\u0107 ta mala\u0142a i w 2004 r. wynosi\u0142a 26. Biuro mie\u015bci si\u0119 w budynku Przedszkola nr 7 przy ul. K. Pu\u0142askiego 3, a miejscem spotka\u0144 i \u0107wicze\u0144 rehabilitacyjnych jest lokal w budynku MOPS przy ul. I. \u0141ukasiewicza. 21 XII 2006 r. uzyskano status organizacji po\u017cytku publicznego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi: Genowefa Groele (1996\u20131999), Barbara W\u00f3jcik (1999\u20132003), Genowefa Groele (2003- )<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Wiceprezesi: Maria Jaz (1996- ), Ferdynand Sw\u00f3\u0142 (1996\u20132003), B. W\u00f3jcik (1996\u20131999), G. Groele (1999\u20132003).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dzia\u0142acze: Les\u0142awa Kania, Mieczys\u0142awa Smo\u0142a.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Honorowi Cz\u0142onkowie: \u0141ucja Bielec, W\u0142adys\u0142aw Bieniek, Jan Bury, dr Joanna Hadro, ks. Wies\u0142aw Majka i Marek Skalski.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE STOWARZYSZENIE EKOLOGICZNE<\/strong>\u00a0powsta\u0142o w rezultacie protestu grupy mieszka\u0144c\u00f3w Mielca przeciwko zanieczyszczaniu \u015brodowiska przez niekt\u00f3re firmy w SSE, zg\u0142oszonego na sesji Rady Miejskiej w kwietniu 1998 r. 12 VII 1999 r. powsta\u0142 Komitet Za\u0142o\u017cycielski w sk\u0142adzie: Jan Surdej, J\u00f3zefa Piechota i Jan Madej, a w grudniu 1999 r. uzyskano osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105. Pocz\u0105tkowo skupiano 22 cz\u0142onk\u00f3w. Jako g\u0142\u00f3wne cele dzia\u0142alno\u015bci przyj\u0119to: ochron\u0119 \u015brodowiska naturalnego w regionie mieleckim oraz szerzenie \u015bwiadomo\u015bci ekologicznej w spo\u0142ecze\u0144stwie. Organizowano w\u0142asne zebrania. Uczestniczono w spotkaniach w firmie \u201eMelnox\u201d, z udzia\u0142em m.in. przedstawicieli w\u0142adz wojew\u00f3dzkich, powiatowych i miejskich. Wyg\u0142oszono referat przedstawiaj\u0105cy stanowisko MSE na temat przekraczania norm emisji szkodliwych gaz\u00f3w do atmosfery w Mielcu na konferencji \u201eWarunki ekorozwoju w wojew\u00f3dztwie podkarpackim\u201d, zorganizowanej w Mielcu 12 IV 2000 r. (Opublikowa\u0142 go tygodnik \u201eWizjer Regionalny\u201d 17 V 2000 r.) Czynione s\u0105 starania o wykonanie \u201emapy ha\u0142asu\u201d, mierzenie wstrz\u0105s\u00f3w i drga\u0144 na g\u0142\u00f3wnych ulicach miasta, bada\u0144 zanieczyszczenia powietrza spalinami i gleb przy drogach. Podejmowane s\u0105 tak\u017ce interwencje w sprawach spalania \u015bmieci na prywatnych posesjach i ogrzewania mieszka\u0144 materia\u0142ami wytwarzaj\u0105cymi toksyczny dym. W ostatnim okresie do Stowarzyszenia nale\u017cy 30 os\u00f3b. Adresem Stowarzyszenia jest adres zamieszkania prezesa.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezesi: Jan Surdej, Leszek Romanowski. Dzia\u0142acze: Jan Madej, Kazimierz Mrozik, Zuzanna Pazdro, Barbara Pokrzywa, Wies\u0142aw Stachowicz.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE TARGI WIELOBRAN\u017bOWE<\/strong>, impreza wystawienniczo\u2013handlowa organizowana w hali sportowo\u2013widowiskowej WSK \u201ePZL-Mielec\u201d przez Agencj\u0119 Rozwoju Regionalnego \u201eMARR\u201d S.A., najcz\u0119\u015bciej we wsp\u00f3\u0142pracy z Oddzia\u0142em ARP w Mielcu i pod patronatem Prezydenta Miasta Mielca.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*I Targi (6 \u2013 8 X 1995 r.), oko\u0142o 70 wystawc\u00f3w krajowych. Seminaria: 1) dla przysz\u0142ych inwestor\u00f3w SSE, 2) dla beneficjent\u00f3w programu STRUDER, 3) \u201eInkubatory Przedsi\u0119biorczo\u015bci w Polsce i na \u015bwiecie\u201d. Ponadto: dyskusja panelowa o Unii Europejskiej, wyst\u0119p artystyczny orkiestry m\u0142odzie\u017cowej MOK i pokaz mody. Nagrody: za najciekawsz\u0105 ekspozycj\u0119 \u2013 Firma SPECTOR PLUS z Mielca (aluminiowa stolarka budowlana), za najlepszy produkt regionu \u2013 trzyko\u0142owy pojazd baga\u017cowy MELEX Wytw\u00f3rni Pojazd\u00f3w MELEX z Mielca, za \u00a0najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 grzejniki miedziano\u2013aluminiowe convector PPHU CONVECTOR z Krakowa.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*II Targi (26 \u2013 28 IV 1996 r.), oko\u0142o 70 wystawc\u00f3w. Seminaria: \u201eStrategia rozwoju regionu mieleckiego\u201d, Specjalna Strefa Ekonomiczna EURO-PARK MIELEC\u201d, \u201eProgramy pomocowe Unii Europejskiej PHARE-STRUDER i inne\u201d, \u201ePrzedsi\u0119biorczo\u015b\u0107 w obszarach wiejskich\u201d. Konferencja: \u201eNowoczesne metody ratownictwa medycznego\u201d. Koncerty, m.in. ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d. Ukaza\u0142 si\u0119 pierwszy mielecki \u201eKatalog firm i instytucji Mielca i regionu\u201d wydany przez Agencj\u0119 Informacyjno\u2013Reklamow\u0105 \u201eKorso\u201d w Mielcu. Nagrody: najlepszy debiut \u2013 nadwozia kontenerowe aluminiowe Fabryki Nadwozi Samochodowych Janusz Kuczy\u0144ski i Syn, najciekawsza ekspozycja \u2013 Przedsi\u0119biorstwo Zastosowa\u0144 Informatycznych PZI TARAN Sp. z o.o. z Mielca, najlepszy produkt regionu \u2013 ambulans reanimacyjny Wytw\u00f3rni Silnik\u00f3w \u201ePZL \u2013 Mielec\u201d Sp. z o.o., najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 samolot M-28 \u201eSkytruck\u201d Zak\u0142adu Lotniczego \u201ePZL \u2013 Mielec\u201d Sp. z o.o.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*III Targi (4 \u2013 6 X 1996 r.), oko\u0142o 80 wystawc\u00f3w krajowych i zagranicznych. Seminaria: \u201eEURO-PARK MIELEC \u2013 rok do\u015bwiadcze\u0144 pierwszej w Polsce specjalnej strefy ekonomicznej\u201d, \u201eWSK PZL-Mielec S.A. \u2013 przyk\u0142ad restrukturyzacji\u201d, \u201eMo\u017cliwo\u015bci produkcyjne i kooperacyjne regionu mieleckiego\u201d, \u201eZ dziej\u00f3w lotnictwa w Mielcu\u201d. Pokaz mody. Nagrody: najciekawsza ekspozycja \u2013 Centrum Promocji Gmin MARR S.A., najlepszy produkt regionu \u2013 przyrz\u0105d do \u0107wicze\u0144 sportowo\u2013rehabilitacyjnych wykonany przez Wydzia\u0142 Praktycznej Nauki Zawodu WSK \u201ePZL \u2013 Mielec\u201d S.A., najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 ostrzarka uniwersalna OS\u20132R Zak\u0142adu Metalowego Stefana Drozdowskiego z P\u0142awa.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*IV Targi (25 \u2013 27 IV 1997 r.), ponad 100 wystawc\u00f3w krajowych i zagranicznych. Konferencje: \u201eRestrukturyzacja obszar\u00f3w monoprzemys\u0142owych regionu Ma\u0142opolski a rozw\u00f3j miast\u201d, \u201eMo\u017cliwo\u015bci transmisji danych przez Telbank\u201d, \u201eMo\u017cliwo\u015bci produkcyjne i kooperacyjne firm regionu mieleckiego a rozw\u00f3j wsp\u00f3\u0142pracy przygranicznej w ramach Euregionu KARPATY, \u201eNowe mo\u017cliwo\u015bci projektowania\u201c. Og\u00f3lnopolskie Stowarzyszenie U\u017cytkownik\u00f3w AUTOCAD\u201d. Nagrody: najlepszy debiut \u2013 samochodzik MINIKART Firmy VARIA, najciekawsza ekspozycja \u2013 FHU PROMAR S.C. z Mielca (ekskluzywne wyposa\u017cenie \u0142azienki), najlepszy produkt regionu \u2013 produkty mleczarskie Okr\u0119gowej Sp\u00f3\u0142dzielni Mleczarskiej w Mielcu, najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 panele pod\u0142ogowe \u201ekronofloor\u201d Firmy MELNOX z Mielca.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*V Targi (3 \u2013 5 IX 1997 r.), oko\u0142o 60 wystawc\u00f3w z kraju i zagranicy. Konferencja:\u201eSpecjalne strefy ekonomiczne w gospodarce krajowej \u2013 2 lata do\u015bwiadcze\u0144 SSE EURO-PARK MIELEC\u201d. Forum Organizacji Pozarz\u0105dowych Regionu Mieleckiego. Koncerty M\u0142odzie\u017cowej Orkiestry D\u0119tej MOK i ZPiT \u201eRzeszowiacy\u201d MOK w Mielcu. Nagrody: najciekawsza ekspozycja \u2013 Stowarzyszenie Przedsi\u0119biorc\u00f3w Nerga \u2013 Guarda (Portugalia), najlepszy produkt regionu \u2013 urz\u0105dzenia i dysze wysokoci\u015bnieniowe do czyszczenia rur i przewod\u00f3w kanalizacyjnych Zak\u0142adu Metalowego Jerzego Gregorczyka z Mielca, najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 \u201eSystem rejestracji danych przelotowych PRP-10. Rejestrator dla samolot\u00f3w og\u00f3lnego przeznaczenia, szybowc\u00f3w i lotni. PILC Biuro Konstrukcyjne Rzesz\u00f3w \u2013 J\u00f3zef Grzybowski.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*VI Targi (24 \u2013 26 IV 1998 r.), ilo\u015b\u0107 wystawc\u00f3w \u2013 oko\u0142o 70. Konferencja \u201eInkubator Nowych Technologii w Mielcu\u201d. Nagrody: najlepszy debiut \u2013 komplety wypoczynkowe Zak\u0142adu Stolarsko\u2013Tapicerskiego z Czermina, najbardziej innowacyjny produkt \u2013 rejestrator do ci\u0105g\u0142ej rejestracji parametr\u00f3w napr\u0119\u017ce\u0144 zadawanych aparatem Ilizarowa – PILC Biuro Konstrukcyjne J\u00f3zef Grzybowski Rzesz\u00f3w, najciekawsza ekspozycja \u2013 Firma KRIS-POL (ceramika u\u017cytkowa) z Mielca, najlepszy produkt regionu \u2013 chleb \u017cytni razowy Piekarni \u201eTARAN\u201d S.C. z Mielca, najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 bramy gara\u017cowe uchylne PPHU \u201eBRAMPOL\u201d z Mielca.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*VII Targi (9 \u2013 11 X 1998), oko\u0142o 60 wystawc\u00f3w z kraju i zagranicy. Konferencja \u201eInwestycje w SSE EURO-PARK Mielec \u2013 fakty i prognozy\u201d. Nagrody: najlepszy debiut \u2013 \u201ePinnacle Consulting\u201d z Mielca, najciekawsza ekspozycja \u2013 ATLANTIS \u2013 Mielec Sp. z o.o., najlepszy produkt regionu \u2013 serek \u201eHetma\u0144ski\u201d OSM z Mielca, najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 PPHU \u201eWIE-MAR\u201d S.C. Wies\u0142aw Majdak z Wilkowic.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*VIII Targi (wiosna 1999), oko\u0142o 70 wystawc\u00f3w. Konferencja \u201eProgram Czysty Biznes\u201d. Nagrody: najbardziej innowacyjny produkt \u2013 NORTHERN TECHNOLOGIES (Wielka Brytania), najciekawsza ekspozycja \u2013 PW \u201eINWEST\u201d z Mielca, najlepszy produkt regionu \u2013 kurczak w galarecie FPH \u201eMIGABA\u201d z Borowej, najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 okna i drzwi drewniane ZBH \u201eDREBUD\u201d z Majdanu Kr\u00f3lewskiego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*IX Targi (24 \u2013 26 IX 1999 r.), sale nowo oddanego Centrum Wystawienniczo \u2013 Promocyjnego, 40 wystawc\u00f3w. Seminarium na temat 4 lat dzia\u0142alno\u015bci SSE EURO-PARK MIELEC. Nagrody: najbardziej innowacyjny produkt \u2013 elektryczne przewody grzejne z w\u0142\u00f3kna w\u0119glowego Instytutu Elektrotechniki w Wroc\u0142awiu, najciekawsza ekspozycja \u2013 Cegielnia Przec\u0142aw, najlepszy produkt regionu \u2013 konstrukcje estradowe PP \u201eWAMAT\u201d z Podleszan, najlepszy produkt Targ\u00f3w \u2013 akumulator 58 Ah\/12 V Fabryki Akumulator\u00f3w \u201eAUTO \u2013 PART\u201d Sp. z o.o. w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*X Targi (29 IX \u2013 1 X 2000 r.), Centrum Wystawienniczo-Promocyjne, oko\u0142o 40 wystawc\u00f3w krajowych. Seminarium \u201eZ inwencji zrodzi\u0142 si\u0119 sukces \u2013 5 lat SSE EURO-PARK Mielec\u201d. (Go\u015b\u0107mi seminarium byli premier Jerzy Buzek i wicemarsza\u0142ek Sejmu Jan Kr\u00f3l). Prezentacja Raportu Instytutu Bada\u0144 nad Gospodark\u0105 Rynkow\u0105 – \u201eRestrukturyzacja o\u015brodk\u00f3w monokulturowych na przyk\u0142adzie Mielca\u201d. Prezentacja \u201eBiznesowe wykorzystanie internetu w dzia\u0142alno\u015bci ma\u0142ych i \u015brednich przedsi\u0119biorstw\u201d \u2013 \u201e1000 mil\u201d Sp. z o.o. Nagrody: najbardziej innowacyjny produkt \u2013 winylowe grodzice C-LOC Crane Plastic Poland z Mielca, najciekawsza ekspozycja \u2013 BRW Sp. z o.o. producent front\u00f3w meblowych, najlepszy produkt regionu \u2013 meble m\u0142odzie\u017cowe z drewna litego \u201eFormaplan Mielec\u201d Sp. z o.o., nagroda specjalna \u2013 Oddzia\u0142 ARP w Mielcu za sta\u0142\u0105 promocj\u0119 firm dzia\u0142aj\u0105cych w SSE EURO-PARK Mielec.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE TOWARZYSTWO KUPIECKIE<\/strong>, stowarzyszenie maj\u0105ce na celu ochron\u0119 interes\u00f3w mieleckich firm dzia\u0142aj\u0105cych w bran\u017cy handlowej, us\u0142ugowej i gastronomicznej, a po\u015brednio \u2013 ochron\u0119 praw konsumenta i interes\u00f3w miasta. Powsta\u0142o w 1998 r., w czasie nasilaj\u0105cej si\u0119 ofensywy supermarket\u00f3w i ich wchodzenia do centralnej cz\u0119\u015bci miasta. W pocz\u0105tkowym okresie dzia\u0142alno\u015bci skupia\u0142o ponad 70 firm z regionu mieleckiego. Pierwszym prezesem by\u0142 Antoni Wery\u0144ski, a nast\u0119pnie funkcj\u0119 t\u0119 powierzono Czes\u0142awowi Rybakowi. W pierwszych latach XXI w. aktywno\u015b\u0107 MTK os\u0142ab\u0142a.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE TOWARZYSTWO LITERACKIE IM. MARII B\u0141A\u017bK\u00d3W,<\/strong> powsta\u0142o 11 III 2017 r. w czasie zebrania za\u0142o\u017cycielskiego w Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu. Niezale\u017cne nowe stowarzyszenie literackie utworzyli w wi\u0119kszo\u015bci byli cz\u0142onkowie Grupy Literackiej \u201eS\u0142owo\u201d przy Towarzystwie Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu. Cz\u0142onkami-za\u0142o\u017cycielami zosta\u0142o 18 os\u00f3b. Jako cel dzia\u0142alno\u015bci okre\u015blono: \u201eprowadzenie szeroko poj\u0119tej dzia\u0142alno\u015bci kulturalnej zw\u0142aszcza w zakresie propagowania literatury i dobrej ksi\u0105\u017cki, upowszechnianie nowych zjawisk literackich, stworzenie warunk\u00f3w dla tw\u00f3rczego rozwoju cz\u0142onk\u00f3w, wspieranie amatorskiej tw\u00f3rczo\u015bci, w szczeg\u00f3lno\u015bci m\u0142odzie\u017cy, rozw\u00f3j jej wra\u017cliwo\u015bci literackiej i zami\u0142owania do literatury.\u201d Rejestracja Towarzystwa w Krajowym Rejestrze S\u0105dowym nast\u0105pi\u0142a 21 IV 2017 r. Podj\u0119to wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Samorz\u0105dowym Centrum Kultury w Mielcu i innymi instytucjami kultury oraz organizacjami pozarz\u0105dowymi. Pierwszy Zarz\u0105d ukszta\u0142towa\u0142 si\u0119 nast\u0119puj\u0105co: prezes \u2013 Zbigniew Michalski, wiceprezes \u2013 Stefan \u017bar\u00f3w, sekretarz \u2013 Barbara Augustyn, skarbnik \u2013 Andrzej Talarek, a Komisja Rewizyjna: przewodnicz\u0105cy \u2013 Witold Zaborniak oraz cz\u0142onkowie Monika Hebda i Zbigniew Rad\u0142owski. Od 17 IV 2021 r. Zarz\u0105d pracowa\u0142 w sk\u0142adzie: prezes – Zbigniew Michalski, wiceprezes – Barbara Augustyn, sekretarz – Katarzyna Hudy i skarbnik – Renata Bik, za\u015b Komisja Rewizyjna: przewodniczacy – Ryszard Krupa, cz\u0142onkowie – Monika Hebda i Zbigniew Rad\u0142owski.\u00a0 Cz\u0142onkowie MTL: Barbara Augustyn, Renata Bik, Janusz Bobryk, Andrzej Ciach, Pawe\u0142 D\u0119bicki (zmar\u0142 ……), Mieczys\u0142aw Dzia\u0142owski (zmar\u0142 21 VI 2017 r.), Andrzej Feret, Zofia Groele (zmar\u0142a 25 V 2019 r.), Edward Guziakiewicz, Monika Hebda, Katarzyna Hudy, J\u00f3zefa Kardy\u015b, Joanna K\u0142aczy\u0144ska, W\u0142odzimierz K\u0142aczy\u0144ski, Ryszard Krupa, Maria Kusek, Katarzyna \u0141yso\u0144, Monika Macia\u0142ek, Zbigniew Michalski, Katarzyna Niemiec, Magdalena Misiak, Karolina Pazdan, Zbigniew Rad\u0142owski, Anita R\u00f3g-Bindacz, Jacek Rze\u017anik, Maria Sw\u00f3\u0142, Andrzej Talarek, Izabela Trojanowska, Withkacy Zaborniak, Justyna \u017belazo, Stefan \u017bar\u00f3w. W pierwszych latach dzia\u0142alno\u015bci wsp\u00f3\u0142pracowali z MTL fotografowie: Roman Trojnaki (zmar\u0142 7 VI 2018 r.) i J\u00f3zef Za\u0142ucki (zmar\u0142 8 XI 2020 r.). Zmiana nazwy stowarzyszenia (dodanie: im. Marii B\u0142a\u017ck\u00f3w) zosta\u0142a przyj\u0119ta przez Walne Zebranie MTL w dniu 15 IV 2023 r.<\/p>\r\n

Wykaz publikacji wydanych przez MTL w latach 2017-2023: Anita R\u00f3g \u2013 Pisane cisz\u0105<\/em>, Monika Hebda \u2013 W stroju Ewy<\/em>; Barbara Augustyn \u2013 Po\u017cegnanie<\/em> z arcorokiem<\/em>; Anita R\u00f3g \u2013 Szepty<\/em> Nieznajomej<\/em>; Zbigniew Michalski \u2013 Balans bieli i czerwieni<\/em>; Stefan M. \u017bar\u00f3w \u2013 Kurtyna kolorowych szkie\u0142<\/em>; zbiorowo \u2013 Na drugim brzegu<\/em>; zbiorowo \u2013 Wersy dla niepodleg\u0142ej<\/em>; Katarzyna Hudy \u2013 Druga strona my\u015bli<\/em>; Justyna \u017belazo \u2013 Istota ze szk\u0142a<\/em>; Jakub Koza \u2013 VOX HUMILIS<\/em>; Stefan M. \u017bar\u00f3w \u2013 Podkarpackie \u015blady<\/em> Pegaza<\/em>; Anita R\u00f3g \u2013 Memento vitae<\/em>; Zbigniew Michalski \u2013 Circulus vitiosus<\/em>; Zbigniew Rad\u0142owski \u2013 Po drugiej <\/em>stronie lustra<\/em>; Stefan M. \u017bar\u00f3w \u2013 Otwarci na wolno\u015b\u0107<\/em>; Katarzyna Hudy \u2013 Zagubione skrzyd\u0142o<\/em>; Anita R\u00f3g-Bindacz \u2013 Przy\u0107mione \u015bwiat\u0142a<\/em>; Stefan M. \u017bar\u00f3w \u2013 Mensura Hominis<\/em>; Zbigniew Michalski \u2013 Zakr\u0119ty<\/em>; Zbigniew Michalski \u2013 Schody<\/em>; Jerzy Miara \u2013 Kod do bram miasta<\/em>; Zbigniew Michalski \u2013 Klangor z\u0142otych my\u015bli; <\/em>Katarzyna Hudy \u2013 Chleb posmarowany <\/em>\u017cyciem<\/em>; <\/em>Ryszard Krupa \u2013 \u017bycie nie jest fraszk\u0105; <\/em>Katarzyna Hudy – Wyj\u015bcie; <\/em>Monika Macia\u0142ek – Wernisa\u017c my\u015bli; <\/em>Monika Hebda – Alternatywa;<\/em> Zbigniew Michalski – Ja\u015bminowe nuty; <\/em>Barbara Augustyn – Pomi\u0119dzy; <\/em>Barbara Augustyn – Krysia.com; <\/em>Ryszard Krupa – Frazy sercem pisane; <\/em>Stefan M. \u017bar\u00f3w – Impressio<\/em>; Andrzej Talarek – Ksi\u0119ga psalm\u00f3w codzinnych<\/em>; Andrzej Talarek – Msza za miasto Mielec<\/em>; Andrzej Talarek – Ziemia czerwona<\/em>; Anita R\u00f3g-Bindacz – Bieg<\/em>.Ponadto: Dygresje<\/em> \u2013 Mielecki Rocznik Literacko-Kulturalny wyd. MTL: Nr 1\/2017, Nr 2\/2018, Nr 3\/2019, Nr 4-5\/2020\/2021, Nr 6\/2022, Nr 7\/2023.\u00a0 Cz\u0142onkowie MTL zostali kilkadziesiat razy wyr\u00f3\u017cnieni r\u00f3\u017cnymi nagrodami. Stowarzyszenie prowadzi stron\u0119 internetow\u0105: https:\/\/mtlmielec.blogspot.com ze szczeg\u00f3\u0142ow\u0105 dokumentacj\u0105 dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u00a0MIELECKIE TOWARZYSTWO MUZYCZNE<\/strong>, stowarzyszenie powsta\u0142e 31 I 1997 r. w celach: skupiania os\u00f3b (muzyk\u00f3w, muzykolog\u00f3w i sympatyk\u00f3w) pracuj\u0105cych czynnie na rzecz rozwoju i upowszechniania muzyki powa\u017cnej i estradowej; prezentowania tej\u017ce muzyki w \u015brodowisku; promowania m\u0142odych utalentowanych tw\u00f3rc\u00f3w i wykonawc\u00f3w muzyki oraz wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania z samorz\u0105dowymi w\u0142adzami i instytucjami w zakresie tworzenia odpowiednich warunk\u00f3w dla rozwoju tej dziedziny artystycznej w Mielcu i regionie. Prezesem zosta\u0142 wybrany Franciszek Wyzga. Powo\u0142ano Mieleck\u0105 Orkiestr\u0119 Kameraln\u0105, w kt\u00f3rej sk\u0142ad wesz\u0142o 24 muzyk\u00f3w (nauczycieli i uczni\u00f3w PSM I i II st.) graj\u0105cych na instrumentach d\u0119tych. Prowadzenia tego zespo\u0142u podj\u0105\u0142 si\u0119 F. Wyzga. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 artystyczn\u0105 zainaugurowano 24 IV 1997 r. koncertem w Sali Kr\u00f3lewskiej PSM z udzia\u0142em licznej publiczno\u015bci, w kt\u00f3rej znalaz\u0142 si\u0119 m.in. konsul Republiki Czeskiej w Katowicach Milan Pepnik. Wkr\u00f3tce potem rozpocz\u0119to koncerty umuzykalniaj\u0105ce dla m\u0142odzie\u017cy i dzieci. W latach 1997-2007 odby\u0142y si\u0119 24 takie imprezy muzyczne. Szczeg\u00f3lnym wyr\u00f3\u017cnieniem by\u0142 udzia\u0142 orkiestry w koncercie inauguracyjnym I Mi\u0119dzynarodowego Festiwalu Organowego w ko\u015bciele MBNP w Mielcu (30 VI 1998 r.). 2 I 1998 r. wykonano w mieleckiej Sali Kr\u00f3lewskiej \u201eKoncert noworoczny\u201d i impreza ta wesz\u0142a na sta\u0142e do muzycznego kalendarza Mielca. 6 IX 2001 r. powo\u0142ano Mieleck\u0105 Orkiestr\u0119 Kameraln\u0105 w sk\u0142adzie symfonicznym. Do ko\u0144ca roku 2006 orkiestra wyst\u0105pi\u0142a oko\u0142o 70 razy, m.in. na W\u0119grzech. W repertuarze posiada m.in.\u00a0Symfonie: Nr 287 KV 199 W. A. Mozarta, Nr 22, Nr 26, Nr 44, Nr 94 i oratorium Siedem ostatnich s\u0142\u00f3w Zbawiciela na krzy\u017cu J. Haydna, Symfoni\u0119 D B. Bohdanowicza i Symfoni\u0119 D J. Go\u0142\u0105bka, uwertur\u0119 do operetki Lekka kawaleria F. Suppego oraz do oper: Krakowiacy i g\u00f3rale J. Stefaniego, W\u0142oszka w Algierze G. Rossiniego i Uprowadzenie z Seraju W. A. Mozarta,<\/em>\u00a0divertimenta, serenady, ta\u0144ce, marsze i akompaniamenty, a ponadto utwory muzyki popularnej i tanecznej w opracowaniu F. Wyzgi. Po 2007 r. skupiono si\u0119 na organizacji dzia\u0142alno\u015bci Mieleckiej Orkiestry Kameralnej. Zesp\u00f3\u0142 ten opracowa\u0142 szereg utwor\u00f3w z repertuaru tzw. muzyki powa\u017cnej i wielokrotnie koncertowa\u0142, g\u0142\u00f3wnie w Mielcu. Do mieleckiej tradycji wesz\u0142y koncerty: Noworoczny (muzyka wiede\u0144ska) i Niepodleg\u0142o\u015bciowy (muzyka z tre\u015bciami patriotycznymi). Wykonywano tak\u017ce muzyk\u0119 sakraln\u0105, m.in. hymn dla sanktuarium Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Wielkim sukcesem MTM by\u0142o utworzenie Mieleckiej Orkiestry Symfonicznej (na bazie Mieleckiej Orkiestry Kameralnej) w 2017 r. Pierwszy koncert MOS odby\u0142 si\u0119 8 X 2017 r. w sali widowiskowej Domu Kultury SCK w Mielcu. Dyrygowa\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel orkiestry i prezes MTM Franciszek Wyzga. 12 IX 2019 r. na walnym zebraniu sprawozdawczo-wyborczym Franciszek Wyzga zrezygnowa\u0142 z kandydowania na nast\u0119pn\u0105 kadencj\u0119, a na funkcj\u0119 prezesa wybrano Piotra Wyzg\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIE TOWARZYSTWO OCHRONY ZWIERZ\u0104T<\/strong>, stowarzyszenie powsta\u0142e w 1993 r. w celu prawnego i instytucjonalnego zapewnienia opieki bezdomnym zwierz\u0119tom, a zw\u0142aszcza psom i kotom. Jego zal\u0105\u017ckiem by\u0142 funkcjonuj\u0105cy od 1990 r. Oddzia\u0142 Przemyskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierz\u0119tami. Najwi\u0119kszym osi\u0105gni\u0119ciem Towarzystwa jest utworzenie schroniska dla zwierz\u0105t przy ul. Targowej (przez szereg lat jedynego w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim) i utrzymywanie go, mimo wielu k\u0142opot\u00f3w finansowych i organizacyjnych. Cyklicznie organizowan\u0105 form\u0105 pozyskiwania funduszy na potrzeby schroniska jest coroczna aukcja dzie\u0142 sztuki. Ponadto za\u0142o\u017cone cele realizowane s\u0105 poprzez m.in.: podejmowanie dzia\u0142a\u0144 zapobiegawczych w zakresie ochrony zwierz\u0105t, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie z w\u0142a\u015bciwymi organami w zakresie \u015bcigania winnych okrutnego obchodzenia si\u0119 ze zwierz\u0119tami i wnioskowanie o ich ukaranie oraz wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z w\u0142adzami o\u015bwiatowymi w zakresie wychowania m\u0142odzie\u017cy szkolnej w duchu humanitarnego stosunku do zwierz\u0105t. . W zwi\u0105zku z k\u0142opotami organizacyjnymi decyzj\u0105 powiatowego lekarza weterynarii w Mielca od 1 V 2012 r. przesta\u0142o zarz\u0105dza\u0107 schroniskiem dla bezdomnych zwierz\u0105t w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Prezes: Maria Sobucka (1993-2010).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dzia\u0142acze: Maria Ga\u0142kowicz, El\u017cbieta i Andrzej Lesiowie, Regina Miko\u0142ajczyk, Zofia i Kazimierz Szaniawscy.\u00a0<\/p>\r\n

MIELECKIE ZAK\u0141ADY LOTNICZE Sp. z o.o. (MZL)<\/b> \u2013 Sp\u00f3\u0142ka \u2013 c\u00f3rka Sieci Badawczej \u0141ukasiewicz \u2013 Instytutu Lotnictwa w Warszawie. Powsta\u0142a w marcu 2022 r. pod nazw\u0105: Mieleckie Zak\u0142ady Lotnicze Sp. z o.o. o statusie pa\u0144stwowej osoby prawnej. W wyniku zrealizowanej transakcji od 1 XI 2022 r. sta\u0142a si\u0119 nabywc\u0105 Wydzia\u0142u Us\u0142ug Lotniczych od Airbus Poland S.A., przej\u0119\u0142a ca\u0142o\u015b\u0107 jego maj\u0105tku i pracownik\u00f3w oraz podj\u0119\u0142a kontynuacj\u0119 dotychczasowej dzia\u0142alno\u015bci jako samodzielny podmiot. MZL realizuje wysokospecjalistyczne us\u0142ugi lotnicze wraz z licz\u0105c\u0105 40 statk\u00f3w powietrznych flot\u0105, przygotowan\u0105 do realizacji prac agrolotniczych i przeciwpo\u017carowych. Ponadto sp\u00f3\u0142ka posiada kompetencje w zakresie obs\u0142ugi samolot\u00f3w General Aviation r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w oraz zarz\u0105dzania ci\u0105g\u0142\u0105 zdatno\u015bci\u0105 do lotu. Dysponuj\u0105c wyspecjalizowan\u0105 kadr\u0105 prowadzi w pe\u0142ni certyfikowany o\u015brodek szkolenia lotniczego. Podtrzymuj\u0105c tradycje ZUA, MZL wsp\u00f3\u0142pracuje z partnerami na ca\u0142ym \u015bwiecie, g\u0142\u00f3wnie w obszarze przeciwpo\u017carowym, zabezpieczaj\u0105c m.in. tereny le\u015bne Polskich Las\u00f3w Pa\u0144stwowych. Sp\u00f3\u0142ka realizuje r\u00f3wnie\u017c projekty badawcze i wdro\u017ceniowe w ramach wsp\u00f3\u0142pracy z Sieci\u0105 Badawcz\u0105 \u0141ukasiewicz \u2013 Instytutem Lotnictwa.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u201eMIELECKIE ZAPISKI\u201d<\/strong>\u00a0\u2013 periodyk Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Ziemi Mieleckiej im. W\u0142adys\u0142awa Szafera w Mielcu, wydawany od 1998 r., nak\u0142ad \u2013 500 egzemplarzy. Redaguje zesp\u00f3\u0142. Pierwszym kierownikiem zespo\u0142u by\u0142 Jacek Krzysztofik. Pocz\u0105tkowo sta\u0142ymi tytu\u0142ami rozdzia\u0142\u00f3w by\u0142y:\u00a0I. Z dziej\u00f3w regionu mieleckiego, II. Z dziej\u00f3w kultury w Mieleckiem, III. Kultura, IV. Recenzje – om\u00f3wienia \u2013 noty.<\/em>\u00a0Do ko\u0144ca 2003 r. ukaza\u0142o si\u0119 6 numer\u00f3w (1 \u2013 1998, 2 \u2013 1999, 3-4 \u2013 2000\u20132001, 5-6 \u2013 2002-2003). Numer 7-8 (2004-2005) ukaza\u0142 si\u0119 w 2008 r. W 2009 r. funkcj\u0119 redaktora prowadz\u0105cego powierzono W\u0142odzimierzowi G\u0105siewskiemu oraz pozyskano do wsp\u00f3\u0142pracy redakcyjnej szereg os\u00f3b zajmuj\u0105cych si\u0119 sprawami subregionu mieleckiego. Wprowadzono zmiany tytu\u0142\u00f3w dzia\u0142\u00f3w na: I.\u00a0Z historii Mielca i regionu, II. Kronika spo\u0142eczna-kulturalno-o\u015bwiatowa, III. Ludzie ziemi mieleckiej i okolic, IV. Zapiski regionalne, V. Foto zapiski regionalne, VI. Recenzje-om\u00f3wienia-noty.<\/em>\u00a0Nr 9-10-11 wydano w 2009 r., nr 12-13 w 2010 r., nr 14 w 2011 r., a nr 15-16 w 2013 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKIEGO MIKO\u0141AJA (ULICA)<\/strong>, niewielka (162 m) ulica na osiedlu J. Kili\u0144skiego, boczna ul. J. Kili\u0144skiego. Status ulicy i patrona otrzyma\u0142a 19 VI 1970 r. Biegnie w kierunku skarpy nad dolin\u0105 Wis\u0142oki, ale do niej nie dochodzi. Posiada nawierzchni\u0119 z kostki brukowej i chodniki po obu stronach. Jej s\u0105siadami s\u0105 prywatne posesje z domami jednorodzinnymi.
(O patronie ulicy \u2013 Miko\u0142aju Mieleckim \u2013 w odr\u0119bnym ha\u015ble).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIELECKO-KOLBUSZOWSKO-G\u0141OGOWSKI OBSZAR CHRONIONEGO KRAJOBRAZU<\/strong>, po\u0142udniowa cz\u0119\u015b\u0107 Puszczy Sandomierskiej o powierzchni og\u00f3lnej 50512 ha, w tym oko\u0142o 132 ha w granicach Mielca. Utworzony zosta\u0142 przez Wojewod\u0119 Rzeszowskiego Rozporz\u0105dzeniem nr 35 z 14 VII 1992 r. W jego granicach znajduj\u0105 si\u0119 m.in.: Rezerwaty Przyrody \u201eJa\u017awiana G\u00f3ra\u201d i \u201eBuczyna\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u201eMIELECZANIN\u201d<\/strong>, Jednodni\u00f3wka Akademickiego Ko\u0142a Mieleczan we Lwowie Sekcji Zrzeszenia Akademickiej M\u0142odzie\u017cy Prowincjonalnej, wydana we Lwowie w marcu 1933 r. \u00a0Liczy 26 stron. Druk wykona\u0142a Drukarnia Urz\u0119dnicza we Lwowie przy ul. Zielonej 7. \u00a0Intencj\u0105 mieleckich student\u00f3w by\u0142o \u201e…da\u0107 skromn\u0105, lecz trwa\u0142\u0105 pami\u0105tk\u0119 mieszka\u0144com Mielca\u201d, kt\u00f3rzy \u201e…kochaj\u0105c swoje miasto, \u017cywo interesuj\u0105 si\u0119 jego przesz\u0142o\u015bci\u0105\u201d. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce si\u0119 artyku\u0142y to:\u00a0Z przesz\u0142o\u015bci miasta Mielca<\/em>\u00a0Stanis\u0142awa Kryczy\u0144skiego,\u00a0Okolice Mielca<\/em>\u00a0autorstwa \u201ePeregrinusa\u201d i\u00a0Kronika mielecka<\/em>, na kt\u00f3rych bogat\u0105 i wiarygodn\u0105 tre\u015b\u0107 powo\u0142ywano si\u0119 p\u00f3\u017aniej w wielu opracowaniach naukowych.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIELNICKI ADAM,<\/strong> urodzony 16 XI 1983 r. w Jaros\u0142awiu, syn Andrzeja i Ma\u0142gorzaty z domu Marciak. W 2000 r. zosta\u0142 cz\u0142onkiem Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Radymnie i Honorowym Dawc\u0105 Krwi. Absolwent Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 Technicznych i Agrobiznesu w Radymnie z matur\u0105 w 2004 r. W tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 zawodow\u0105 jako asystent dyrektora handlowego w Zak\u0142adzie Obr\u00f3bki Kamienia Budowlanego Kazimierz Rogala w Przy\u0142\u0119ku, pow. kolbuszowski. W 2006 r. wst\u0105pi\u0142 do Policji i pocz\u0105tkowo pracowa\u0142 w Wydziale Prewencji Komendy Powiatowej w Mielcu (2006-2009), a nast\u0119pnie w Wydziale Kryminalnym tej\u017ce KPP (2009-2016). W tym okresie uko\u0144czy\u0142 studia I stopnia (kierunek: Bezpiecze\u0144stwo Wewn\u0119trzne) w Wy\u017cszej Szkole Policji w Szczytnie i otrzyma\u0142 I stopie\u0144 oficerski policji (2015 r.) W 2016 r. zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 naczelnika Wydzia\u0142u Kryminalnego KPP Mielec, a w 2017 r. \u2013 zast\u0119pc\u0105 naczelnika Wydzia\u0142u Prewencji. Tak\u017ce w 2017 r. uko\u0144czy\u0142 studia II stopnia (kierunek: Bezpiecze\u0144stwo Wewn\u0119trzne) w Wy\u017cszej Szkole Policji w Szczytnie i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. W 2018 r. awansowano go na stanowisko naczelnika Wydzia\u0142u Prewencji, a w 2019 r. zosta\u0142 mianowany na stanowisko I zast\u0119pcy komendanta powiatowego Policji w Mielcu w stopniu komisarza. R\u00f3wnocze\u015bnie w 2019 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu bezpiecze\u0144stwa imprez masowych i zgromadze\u0144 publicznych w Wy\u017cszej Szkole Policji w Szczytnie. Nast\u0119pnie na tej samej uczelni w 2020 r. uko\u0144czy\u0142 studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania jednostk\u0105 w administracji publicznej, a w 2021 r. – studia podyplomowe z zakresu zarz\u0105dzania kryzysowego. Ponadto w czasie pracy w KPP Mielec (2006-2021) systematycznie uczestniczy\u0142 w wielu kursach specjalistycznych i szkoleniach zawodowych z zakresu s\u0142u\u017cby dochodzeniowo-\u015bledczej oraz prewencyjnej. Poza podstawowymi obowi\u0105zkami zawodowymi anga\u017cuje si\u0119 w r\u00f3\u017cnego rodzaju inicjatywy spo\u0142eczne. W 2013 r. by\u0142 za\u0142o\u017cycielem Mieleckiego Regionu IPA (International Police Association) Sekcja Polska Region Mielec. (Szerzej o IPA w oddzielnym ha\u015ble w niniejszej Encyklopedii.) W latach 2013-2019 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przewodnicz\u0105cego Mieleckiego Regionu, a w latach 2016-2019 tak\u017ce funkcj\u0119 wiceprezesa Podkarpackiej Grupy Wojew\u00f3dzkiej. Od 2013 r. do 2019 r. jako pomys\u0142odawca akcji \u201e\u015awietlik\u201d organizowa\u0142 r\u00f3\u017cne formy rozdawania element\u00f3w odblaskowych dla niechronionych uczestnik\u00f3w ruchu drogowego. By\u0142 te\u017c wsp\u00f3\u0142organizatorem i uczestnikiem takich przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 jak m.in.: projekt \u201eLepiej Gra\u0107 ni\u017c \u0106pa\u0107\u201d (profilaktyka uzale\u017cnie\u0144 w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy), zbi\u00f3rka charytatywna \u201eMundur na Rowerze\u201d (na leczenie chor\u00f3b nowotworowych funkcjonariuszy s\u0142u\u017cb mundurowych), V Mielecka Impreza Turystyczna MIT w Mielcu, mi\u0119dzynarodowe turnieje pi\u0142karskie w ramach IPA, og\u00f3lnopolskie i lokalne biegi uliczne oraz akcje charytatywne. W 2021 r. zosta\u0142 mianowany na stopie\u0144 nadkomisarza policji. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Br\u0105zow\u0105 Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Policjant\u201d, Medalem z okazji XXV-lecia NSZZ Policjant\u00f3w w Rzeszowie, Medalem z okazji 100-lecia Odzyskania Niepodleg\u0142o\u015bci NSZZ Policjant\u00f3w w Rzeszowie, Medalem za Zas\u0142ugi Patriotyczne i Dzia\u0142alno\u015b\u0107 dla Zarz\u0105du NSZZ Policjant\u00f3w w Rzeszowie z okazji 100. Rocznicy powo\u0142ania Policji Pa\u0144stwowej, Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony dla IPA Wojew\u00f3dztwa Wielkopolskiego\u201d i Medalem z okazji XXX-lecia NSZZP w Rzeszowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIELNICZEK HALINA TERESA (z domu Miller)<\/strong>, urodzona 24 VIII 1930 r. w \u017bywcu, c\u00f3rka Janusza i Anieli z domu Mrowiec. Absolwentka Liceum Pedagogicznego w Wa\u0142czu, matur\u0119 zda\u0142a w 1950 r. Pracowa\u0142a jako nauczycielka w Szkole Podstawowej nr 2 w Wa\u0142czu (1950-1953), na stanowisku kierownika \u015awietlicy Dzieci\u0119cej WSK Mielec (1955-1959) i jako instruktor w Zarz\u0105dzie Wojew\u00f3dzkim TPD w Koszalinie (1960-1961). W latach 1961-1965 i 1971-1983 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 komendanta Hufca ZHP w Mielcu i w znacz\u0105cym stopniu przyczyni\u0142a si\u0119 do wszechstronnego rozwoju mieleckiego harcerstwa oraz urozmaicenia form pracy z harcerzami i zuchami W latach 1983-1985 kierowa\u0142a Wydzia\u0142em Instruktorskim Komendy Chor\u0105gwi ZHP w Rzeszowie, w latach 1985-1988 by\u0142a komendantem Mi\u0119dzychor\u0105gwianej Szko\u0142y Instruktor\u00f3w ZHP w Ustrzykach Dolnych, a nast\u0119pnie przesz\u0142a na emerytur\u0119. Aktualnie dzia\u0142a spo\u0142ecznie w mieleckim Kole Sybirak\u00f3w, m.in. jako cz\u0142onek Komisji Rewizyjnej. Posiada stopie\u0144 harcmistrza PL. Wyr\u00f3\u017cniona m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Medalem KEN, Medalami 30\u2013lecia i 40\u2013lecia Polski Ludowej, \u00a0Krzy\u017cem \u201eZa Zas\u0142ugi dla ZHP\u201d, Odznak\u0105 \u201eZas\u0142u\u017cony Bieszczadom\u201d, Odznak\u0105 CAS \u201eSrebrny Li\u015b\u0107\u201d, Odznak\u0105 GK ZHP \u201eZa Wybitne Osi\u0105gni\u0119cia w Pracy z Dzie\u0107mi i M\u0142odzie\u017c\u0105\u201d, Odznak\u0105 \u201ePrzyjaciel Dziecka\u201d, wpisem do \u201eKsi\u0119gi Zas\u0142u\u017conych dla Miasta Mielca\u201d (1982) i Odznak\u0105 Honorow\u0105 Sybiraka. Zmar\u0142a 3 VIII 2022 r. Pochowana na cmentarzu Przemienienia Pa\u0144skiego w \u017bywcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIERZWI\u0143SKA\u2013PAW\u0141OWICZ KRYSTYNA EL\u017bBIETA<\/strong>, urodzona 2 I 1950 r. w Mielcu, c\u00f3rka Zbigniewa i El\u017cbiety z B\u0142achowicz\u00f3w. Absolwentka Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego Nr 27 w Mielcu (p\u00f3\u017aniej II LO im. M. Kopernika), matur\u0119 zda\u0142a w 1967 r. Uko\u0144czy\u0142a studia magisterskie z zakresu filologii polskiej i podyplomowe studia dziennikarskie na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Od 1976 r. pracuje jako dziennikarka w Telewizji Polskiej S.A. Jest autork\u0105 kilkudziesi\u0119ciu film\u00f3w dokumentalnych, m.in. seriali dokumentalnych: Sztuka ogrodowa w Polsce, Po\u0142owy na rzece wspomnie\u0144 Jerzego Waldorfa, Wybra\u0144cy Melpomeny, Zamek Kr\u00f3lewski w Warszawie i \u0141azienki Kr\u00f3lewskie w Warszawie, wielu program\u00f3w telewizyjnych publicystycznych i artystycznych, spektaklu Bramila w Teatrze TV oraz og\u00f3lnopolskiej akcji charytatywnej I Ty mo\u017cesz zosta\u0107 \u015bw. Miko\u0142ajem, kt\u00f3ra prowadzona jest od 1992 r. w r\u00f3\u017cnych miastach Polski i na antenie Programu 2 TVP S.A. W 1989 r. powierzono jej funkcj\u0119 sekretarza programowego Programu 2 TVP S.A. Odznaczona Br\u0105zowym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIERZWI\u0143SKI ZBIGNIEW<\/strong>, urodzony 5 XII 1924 r. w miejscowo\u015bci Stawiszcze na Wo\u0142yniu, syn Stanis\u0142awa i Cezaryny z domu Renke. W czasie okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w tartaku M. Werba w rodzinnej miejscowo\u015bci, ale w obawie przed atakiem nacjonalist\u00f3w ukrai\u0144skich przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Mielca i w latach 1943-1944 pracowa\u0142 w Flugzeugwerk Mielec. Bezpo\u015brednio po wyzwoleniu Mielca spod okupacji hitlerowskiej pracowa\u0142 w Komendzie Powiatowej Milicji Obywatelskiej jako podoficer w rachunkowo\u015bci, a w latach 1945\u20131946 by\u0142 zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Mielcu. W 1947 r. zosta\u0142 powiatowym pe\u0142nomocnikiem do spraw podatku gruntowego. R\u00f3wnocze\u015bnie uczy\u0142 si\u0119 i w 1948 r. uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego w Mielcu. W latach 1951-1952 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy przewodnicz\u0105cego Powiatowej Rady Narodowej w D\u0119bicy, a w latach 1953-1954 by\u0142 wojew\u00f3dzkim inspektorem podatk\u00f3w wiejskich WRN w Rzeszowie. W 1954 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nowo utworzonego MPGK w Mielcu na stanowisko planisty. W 1956 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem MPGK i do 1958 r. organizowa\u0142 przedsi\u0119biorstwo oraz jego funkcjonowanie w mie\u015bcie. W 1959 r. pracowa\u0142 jako g\u0142\u00f3wny ksi\u0119gowy w GS \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Mielcu, w latach \u00a01960\u20131961 kierowa\u0142 Dzia\u0142em Inwestycji i Remont\u00f3w PSS \u201eSpo\u0142em\u201d w Mielcu. Wtedy te\u017c uko\u0144czy\u0142 Technikum Budowlane w Rzeszowie. W 1962 r. przeszed\u0142 do mieleckiego MZBM, gdzie by\u0142 kierownikiem Dzia\u0142u Technicznego i przewodnicz\u0105cym Rady Zak\u0142adowej. Od 1968 r. pracowa\u0142 w WSK Mielec na stanowisku kierownika Sekcji Inwestycji Nieprzemys\u0142owych. Uczestniczy\u0142 w budowach m.in.: hotelu \u201eJubilat\u201d, trybun na stadionie FKS \u201eStal\u201d, obiektu sanatoryjno w wypoczynkowego \u201eMielec\u201d w Krynicy, O\u015brodk\u00f3w Wypoczynkowych w Rzemieniu i Woli Zdakowskiej oraz restauracji zamku w Przec\u0142awiu. 1 II 1982 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Pracowa\u0142 spo\u0142ecznie, m.in. w Radzie Sp\u00f3\u0142dzielczej PSS \u201eSpo\u0142em\u201d, komisji do spraw walki ze spekulacj\u0105 (lata 80.), komitetach budowy o\u015bwietlenia, linii gazowej, wodoci\u0105gowej i kanalizacyjnej ulicy B. Limanowskiego oraz w Akcji Katolickiej przy Parafii \u015bw. Mateusza w Mielcu.\u00a0Zmar\u0142 11 VIII 2015 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu przy ul. Kr\u00f3lowej Jadwigi.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u201eMIESZCZANIN\u201d<\/strong>, gazeta wydawana w Mielcu od listopada 1918 r. przez Komitet Mieszcza\u0144ski. Redagowali j\u0105 m.in.: Aleksander Kawa, Tomasz Kawa i Piotr \u017belasko. Dominuj\u0105c\u0105 tematyk\u0105 by\u0142y problemy spo\u0142eczne i gospodarcze miasta. \u201eMieszczanin\u201d ukazywa\u0142 si\u0119 do 1923 r.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIESZCZA\u0143SKIE K\u00d3\u0141KO AMATORSKIE<\/strong>, sekcja Mieszcza\u0144skiego Towarzystwa \u201eOjczyzna\u201d, sukcesor bogatych tradycji teatralnych Mielca, maj\u0105cych swe udokumentowane pocz\u0105tki w latach 80. XIX w. Powsta\u0142o w latach 20. i mia\u0142o na celu \u201euszlachetnianie duchowe m\u0142odzie\u017cy mieszcza\u0144skiej w kierunku spo\u0142ecznym, narodowym i towarzyskim na zasadach etyki chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d. Skupia\u0142o oko\u0142o 90 os\u00f3b. Prowadzi\u0142o dwa zespo\u0142y artystyczne: ch\u00f3r i zesp\u00f3\u0142 teatralny. Ch\u00f3r wyst\u0119powa\u0142 na uroczysto\u015bciach ko\u015bcielnych, miejskich akademiach z okazji \u015bwi\u0105t narodowych i imprezach okoliczno\u015bciowych. Du\u017c\u0105 aktywno\u015bci\u0105 wykazywa\u0142 si\u0119 zesp\u00f3\u0142 teatralny, kt\u00f3ry np. od grudnia 1926 r. do ko\u0144ca 1932 r. wyst\u0105pi\u0142 22 razy w Mielcu i okolicznych miastach. Grywane sztuki to m.in. Zmartwychwstanie, Chata za wsi\u0105 (wed\u0142ug powie\u015bci J. I. Kraszewskiego) i Porucznik I Brygady. Organizowano tak\u017ce zabawy towarzyskie. Uzyskane dochody z bilet\u00f3w wst\u0119pu przeznaczano na cele Towarzystwa \u201eOjczyzna\u201d oraz inne cele spo\u0142eczne i charytatywne. Wyje\u017cd\u017cano te\u017c na wycieczki, m.in. uczestniczono w uroczysto\u015bciach z\u0142o\u017cenia proch\u00f3w Juliusza S\u0142owackiego na Wawelu. Zarz\u0105d stanowili: Aleksander Kawa (przewodnicz\u0105cy i re\u017cyser), Antonina Solarska (I wiceprzewodnicz\u0105ca), Marian Kami\u0144ski (II wiceprzewodniczacy) i Marian Perzy\u0144ski (sekretarz) oraz Jan Achtyl, Gabriel Kawa, Jak\u00f3b Krzak, J\u00f3zefa Leyk\u00f3wna, Karol Panek, Antonina Perzy\u0144ska i Karolina Ryniewicz\u00f3wna. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 przerwa\u0142 wybuch II wojny \u015bwiatowej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIESZCZA\u0143SKIE TOWARZYSTWO \u201eOJCZYZNA\u201d<\/strong>, powsta\u0142o 5 V 1932 r. z po\u0142\u0105czenia si\u0119 Chrze\u015bcija\u0144skiego Zjednoczenia Mielczan i Towarzystwa \u201eOjczyzna\u201d. Celami dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y: \u201e…utworzenie humanitarno \u2013 kulturalnego ogniska \u017cycia mieszcza\u0144skiego, udzielanie opieki moralnej i materialnej dzieciom cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa we wszystkich ga\u0142\u0119ziach wiedzy z uwzgl\u0119dnieniem przede wszystkim nauk fachowych, kszta\u0142cenie ducha kole\u017ce\u0144skiego i towarzyskiego, obrona interes\u00f3w zawodowych cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa tudzie\u017c wd\u00f3w i sierot po cz\u0142onkach, tak w moralnym jak i materialnym kierunku, udzielanie pomocy materialnej potrzebuj\u0105cym cz\u0142onkom Towarzystwa\u201d. Cz\u0142onkami Towarzystwa zosta\u0142o oko\u0142o 60 os\u00f3b. \u00a0Pierwszy zarz\u0105d stanowili: prezes \u2013 Mateusz Korpanty, I wiceprezes \u2013 Jan Ha\u0142adej, II wiceprezes \u2013 Tomasz Kawa, sekretarz \u2013 Marian Perzy\u0144ski, cz\u0142onkowie \u2013 Stanis\u0142aw Je\u017c, Aleksander Kawa (bibliotekarz), Karol Olszewski, Jan Wanatowicz, Tadeusz Wanatowicz i Tadeusz Wo\u017aniak. Siedzib\u0105 stowarzyszenia by\u0142 lokal przy ul. H. Sienkiewicza. Tam co wiecz\u00f3r zbierali si\u0119 cz\u0142onkowie na grach stolikowych oraz czytaniu gazet i ksi\u0105\u017cek. (Biblioteka zosta\u0142a zorganizowana w 1926 r. i liczy\u0142a oko\u0142o 500 dzie\u0142.) Towarzystwo posiada\u0142o te\u017c Kas\u0119 R\u0119kodzielnicz\u0105 (50 000 z\u0142 kapita\u0142u), kt\u00f3ra udziela\u0142a po\u017cyczek r\u0119kodzielnikom i innym mieszka\u0144com. Organizowano imprezy o\u015bwiatowe (wyk\u0142ady, odczyty, pogadanki), rozrywkowe i turystyczne. Wyst\u0119powano w interesach cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa, a nawet pomagano w znalezieniu pracy. Starano si\u0119 wp\u0142ywa\u0107 na wychowanie m\u0142odzie\u017cy, zw\u0142aszcza w czasie wolnym od zaj\u0119\u0107 szkolnych. Wiele czasu po\u015bwi\u0119cano na dyskusje nad kierunkami rozwoju miasta oraz prac\u0105 samorz\u0105du miejskiego. Reprezentacyjn\u0105 form\u0105 dzia\u0142alno\u015bci Towarzystwa by\u0142o Mieszcza\u0144skie K\u00f3\u0142ko Amatorskie organizuj\u0105ce zaj\u0119cia i imprezy artystyczne, uroczysto\u015bci i obchody \u015bwi\u0105t pa\u0144stwowych. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 MT \u201eOjczyzna\u201d zosta\u0142a przerwana najazdem Niemiec hitlerowskich na Polsk\u0119 (1 IX 1939 r.) i do tej formu\u0142y stowarzyszenia ju\u017c p\u00f3\u017aniej nie powr\u00f3cono.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIESZKOWICZ KAZIMIERZ<\/strong>, urodzony 15 II 1957 r. w Mielcu, syn Franciszka i Julii z domu Maryniak. B\u0119d\u0105c uczniem ZSZ WSK, pracowa\u0142 od 1972 r. jako \u015blusarz w Wydziale Narz\u0119dziowym WSK i w zak\u0142adzie tym pracuje do dzi\u015b. W 1985 r. uko\u0144czy\u0142 Technikum Mechaniczne dla Pracuj\u0105cych w Mielcu i zda\u0142 matur\u0119. W 1988 r. zosta\u0142 przeniesiony do Dzia\u0142u Handlowego, a nast\u0119pnie do Dzia\u0142u Marketingu ZN na stanowisko technologa ofertowego. Od 1978 r. udziela\u0142 si\u0119 w Klubie Honorowych Dawc\u00f3w Krwi im. J. Aleksandrowicza. Odda\u0142 43 100 ml krwi. By\u0142 tak\u017ce cz\u0142onkiem Zarz\u0105du KHDK i od 1996 r. skarbnikiem oraz organizatorem wycieczek rowerowych i innych form \u017cycia towarzyskiego cz\u0142onk\u00f3w Klubu. W latach 1973\u20131977 uprawia\u0142 podnoszenie ci\u0119\u017car\u00f3w, a przez oko\u0142o 20 lat gra\u0142 w r\u00f3\u017cnego rodzaju zespo\u0142ach muzycznych. Za niezwykle humanitarn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w HDK zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony m.in. Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi oraz Odznak\u0105 Honorow\u0105 IV, III i II stopnia.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIESZKOWSKI STANIS\u0141AW MAREK<\/strong>, urodzony 7 V 1964 r. w Nidzicy, syn Jana i Zofii z domu Gruszka. Absolwent I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1983 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej w Krakowie i w 1989 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra in\u017cyniera melioracji wodnych. W latach 1990-1993 pracowa\u0142 w Urz\u0119dzie Skarbowym w Mielcu jako inspektor do spraw kontroli podatku dochodowego od os\u00f3b fizycznych. Poza prac\u0105 zawodow\u0105 by\u0142 instruktorem nauki jazdy w LOK w Mielcu. W 1993 r. zosta\u0142 wybrany w\u00f3jtem Gminy Borowa i pe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1998 r. W tym okresie znacz\u0105co przyczyni\u0142 si\u0119 do uzyskania przez Gmin\u0119 Borowa 18. miejsca w tzw. \u201ez\u0142otej setce\u201d rankingu najbardziej przedsi\u0119biorczych gmin w Polsce. Doprowadzi\u0142 do zrealizowania szeregu wa\u017cnych dla\u0144 inwestycji, m.in.: sk\u0142adowiska odpad\u00f3w komunalnych (na Mi\u0119dzynarodowych Targach w Poznaniu zosta\u0142o uznane za najlepsz\u0105 inwestycj\u0119 ekologiczn\u0105 w 1997 r. i Borowa otrzyma\u0142a nagrod\u0119 w wysoko\u015bci 500 tys. z\u0142.), kompleksowej reelektryfikacji, kompleksowej telefonizacji, obiekt\u00f3w szk\u00f3\u0142 podstawowych w \u0141ysak\u00f3wku i Sadkowej G\u00f3rze\u2013Uj\u015bciu oraz urz\u0105dze\u0144 sportowych w Borowej, O\u015brodka Zdrowia w Borowej (z nowoczesnym wyposa\u017ceniem), a tak\u017ce odbudowania infrastruktury technicznej po tragicznej powodzi w lipcu 1997 r. oraz przygotowania i rozpocz\u0119cia budowy oczyszczalni \u015bciek\u00f3w i kolektor\u00f3w w Borowej. Od 1999 r. pracuje w Starostwie Powiatowym w Mielcu na stanowisku dyrektora Wydzia\u0142u Inwestycji i Gospodarki Mieniem Powiatu. Wyr\u00f3\u017cniony m.in. Z\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 Ministra Ochrony \u015arodowiska \u201eZa Zas\u0142ugi w Zwalczaniu Powodzi\u201d. W 2006 r. zosta\u0142 wybrany na radnego Rady Miejskiej na kadencj\u0119 2006-2010. W 2011 r. zosta\u0142 wybrany na przewodnicz\u0105cego Rady Osiedla i Zarz\u0105du Osiedla Dziubk\u00f3w w kadencji 2011-2015. W wyborach samorz\u0105dowych w 2014 r. uzyska\u0142 mandat radnego Rady Miejskiej w Mielcu w kadencji 2014-2018. W wyborach samorz\u0105dowych w 2018 r. zosta\u0142 wybrany na w\u00f3jta gminy Borowa w kadencji 2018-2024. Funkcj\u0119 w\u00f3jta gminy Borowa powierzyli mu wyborcy tak\u017ce w I turze wybor\u00f3w samorz\u0105dowych w 2024 r. na kadencj\u0119 2024-2029.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MI\u0118DZYNARODOWE STOWARZYSZENIE POLICJI (IPA, INTERNATIONAL POLICE ASSOCIATION), REGION MIELEC,<\/strong>\u00a0stowarzyszenie o charakterze mi\u0119dzynarodowym skupiaj\u0105ce, poprzez dobrowolne cz\u0142onkostwo, osoby s\u0142u\u017c\u0105ce w Policji i S\u0142u\u017cbie Granicznej aktualnie lub w przesz\u0142o\u015bci (emeryci i renci\u015bci, o ile ich zaj\u0119cia nie s\u0105 sprzeczne ze statutem IPA). Jest organizacj\u0105 neutraln\u0105 politycznie, gospodarczo, zwi\u0105zkowo i religijnie. Jej pomys\u0142odawc\u0105 by\u0142 angielski policjant sier\u017cant Artur Troop, a podstawow\u0105 ide\u0105 – \u201eServo Per Amikeco\u201d (\u201eS\u0142u\u017cy\u0107 poprzez przyja\u017a\u0144\u201d). Za oficjaln\u0105 dat\u0119 powstania IPA przyjmuje si\u0119 1 I 1950 r. Organizacja rozwija\u0142a si\u0119 dynamicznie i ju\u017c w 1971 r. by\u0142a najwi\u0119kszym stowarzyszeniem na \u015bwiecie. (Oko\u0142o 400 tysi\u0119cy cz\u0142onk\u00f3w z 65 kraj\u00f3w.) Wypracowano wiele form dzia\u0142alno\u015bci, m.in.: wymian\u0119 do\u015bwiadcze\u0144, szkolenia, stypendia zagraniczne, spotkania m\u0142odzie\u017cowe oraz imprezy kulturalne i sportowe, a ponadto udzielanie pomocy socjalnej. Siedziba g\u0142\u00f3wna IPA znajduje si\u0119 w Szwajcarii, a centrum szkoleniowym jest Mi\u0119dzynarodowe Centrum Informacyjno-Szkoleniowe w zamku Gimborn w Niemczech. Rang\u0119 IPA podkre\u015bla status konsultacyjny Organizacji Narod\u00f3w Zjednoczonych i Rady Europy. Za\u0142o\u017cycielski Kongres Sekcji Polska IPA odby\u0142 si\u0119 16-17 X 1992 r. w Kiekrzu, a przyj\u0119cie Polski do IPA nast\u0105pi\u0142o w 1993 r. na Kongresie \u015awiatowym w Rio de Janeiro (Brazylia). Inicjatorem i za\u0142o\u017cycielem oraz pierwszym przewodnicz\u0105cym Mieleckiego Regionu IPA by\u0142 funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w Mielcu kom. Adam Mielnicki. Zebranie za\u0142o\u017cycielskie odby\u0142o si\u0119 19 IV 2013 r. Pocz\u0105tkowo mielecki Region liczy\u0142 21 cz\u0142onk\u00f3w, a w 2020 r. ma ich 80 . Zgodnie z ide\u0105 \u201eServo Per Amikeco\u201d realizowane s\u0105 liczne programy integruj\u0105ce funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w Mielcu z lokaln\u0105 spo\u0142eczno\u015bci\u0105. Przeprowadzono wiele akcji profilaktycznych, edukacyjnych i prewencyjnych skierowanych do dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Najwi\u0119kszym projektem dla m\u0142odzie\u017cy by\u0142a akcja \u201eLEPIEJ GRA\u0106 NI\u017b \u0106PA\u0106 \u2013 profilaktyka uzale\u017cnie\u0144 w powiecie mieleckim\u201d. W ramach akcji \u201e\u015awietlik\u201d w szko\u0142ach i przedszkolach wyg\u0142aszano prelekcje na temat bezpiecze\u0144stwa niechronionych uczestnik\u00f3w ruchu drogowego i rozdawano elementy odblaskowe. Projekt o nazwie \u201eUratuj Misia\u201d mia\u0142 na celu wpojenie najm\u0142odszym dzieciom prawid\u0142owego zachowania i powiadamiania s\u0142u\u017cb ratunkowych, gdy b\u0119d\u0105 uczestnikami sytuacji zagra\u017caj\u0105cej \u017cyciu i zdrowiu. Anga\u017cowano si\u0119 w pomoc osobom chorym, niepe\u0142nosprawnym i potrzebuj\u0105cym, m.in. poprzez udzia\u0142 w akcji \u201eSzlachetna Paczka\u201d. Organizowano imprezy rekreacyjne. M\u0119ski zesp\u00f3\u0142 pi\u0142ki no\u017cnej uczestniczy\u0142 w turniejach krajowych i mi\u0119dzynarodowych (Holandia, Hiszpania, Rumunia).
Przewodnicz\u0105cy Regionu Mielec: kom. Adam Mielnicki (2013-2019), podkom. Marek Opiela (2019 – ).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MI\u0118DZYNARODOWY FESTIWAL ORGANOWY (MI\u0118DZYNARODOWY FESTIWAL MUZYCZNY, od 2017 r. MIELECKI FESTIWAL MUZYCZNY)<\/strong>, cykliczna impreza mi\u0119dzynarodowa, organizowana od 1998 r. corocznie w sezonie letnim w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy w Mielcu. Jej g\u0142\u00f3wnym organizatorem jest Samorz\u0105dowe Centrum Kultury w Mielcu, a wsp\u00f3\u0142organizatorem \u2013 Parafia Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy. Program ka\u017cdego z festiwali sk\u0142ada si\u0119 z 6-8 koncert\u00f3w. Najcz\u0119\u015bciej eksponowanym instrumentem s\u0105 organy tej\u017ce \u015bwi\u0105tyni MBNP, posiadaj\u0105ce wyj\u0105tkowo bogate walory brzmieniowe i techniczne. Poszczeg\u00f3lne koncerty s\u0105 sponsorowane przez instytucje i firmy polskie i zagraniczne, w wi\u0119kszo\u015bci maj\u0105ce swoje siedziby w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dyrektor organizacyjny \u2013 Jacek Tejchma (1998 \u2013 2016), Joanna Kruszy\u0144ska (2017-nadal)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Dyrektor artystyczny \u2013 Robert Grudzie\u0144 (1998\u20132000). Doradcy artystyczni (od 2001) \u2013 prof. J\u00f3zef Serafin, prof. Ludger Lohmann (Niemcy), prof. Jan Van Mol (Belgia), prof. Jean \u2013 Pierre Lecauday (Francja).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*MFO (30 VI \u2013 14 IX 1998 r.): 30 VI \u2013 Robert Grudzie\u0144 \u2013 organy, Georgij Agratina (Ukraina) \u2013 fletnia Pana, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Orkiestra Kameralna Mieleckiego Towarzystwa Muzycznego pod dyr. Franciszka Wyzgi; 10 VII \u2013 Verena Steffen (Szwajcaria) \u2013 flet, Olivier Eisenmann (Szwajcaria) \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Ch\u00f3r Parafialny MBNP pod dyr. Stanis\u0142awa Tulika i ch\u00f3r Towarzystwa \u015apiewaczego \u201eMelodia\u201d w Mielcu pod dyr. Artura Olchawy i Barbary Pola\u0144skiej-Wi\u0119ckowskiej; 16 VII \u2013 Monica Letourneau (Kanada) \u2013 sopran, Lucas Chorosi\u0144ski (Kanada) \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 grupa wokalna \u201eFiat Singers\u201d przy Domu Kultury \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Strzy\u017cowie pod kier. Grzegorza Oliwy; 11 VIII \u2013 Jan Van Mol (Belgia) \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Zesp\u00f3\u0142 Muzyki Dawnej \u201eHortus Musicus\u201d Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu pod kier. Tomasza Nowakowskiego; 20 VIII \u2013 Anna Stopi\u0144ska \u2013 skrzypce, Jan Szyd\u0142o \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 ch\u00f3r ko\u015bcielny i orkiestra Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Muzycznej I i II st. w D\u0119bicy pod dyr. Paw\u0142a Adamka; 14 IX \u2013 Wies\u0142aw Ochman \u2013 tenor, Robert Grudzie\u0144 \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Ch\u00f3r Mieszany I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu pod dyr. Paw\u0142a Lisa.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*II MFO (26 VI \u2013 20 IX 1999 r.): 26 VI \u2013 Ch\u00f3r Ch\u0142opi\u0119cy i M\u0119ski PFP \u201ePozna\u0144skie S\u0142owiki\u201c pod dyr. Stefana Stuligrosza, Robert Grudzie\u0144 \u2013 organy; 8 VII \u2013 Dora Brockman \u2013 sopran (Niemcy), Ellen Beinert (Niemcy) \u2013 organy, \u00a0koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Zesp\u00f3\u0142 Muzyki Dawnej \u201eCapella All Antico\u201d Domu Kultury w Zamo\u015bciu pod kier. Krzysztofa Obsta; 15 VII \u2013 Markus Linder (Szwajcaria) \u2013 r\u00f3g alpejski, Robert Grudzie\u0144 \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Zesp\u00f3\u0142 \u201eBeani Cracovienses\u201d Szko\u0142y Podstawowej nr 9 im. S. Konarskiego w Krakowie pod kier. Izy K\u0142apci\u0144skiej i Beaty Kr\u00f3l; 3 VIII \u2013 Vicki Melin (USA) \u2013 flet, El\u017cbieta W\u0142osek \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Ch\u00f3r i Orkiestra Kameralna \u201ePro Musica\u201d w Mielcu pod dyr. Antoniego Sta\u0144czyka; 21 VIII \u2013 W\u0142odzimierz Koszuba (Ukraina) \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Zesp\u00f3\u0142 Muzyki \u015aredniowiecznej \u201ePressus\u201d M\u0142odzie\u017cowego Domu Kultury w Gdyni pod kier. Krzysztofa Pabisia; 26 VIII \u2013 Mario Duella (W\u0142ochy) \u2013 organy, koncert towarzysz\u0105cy \u2013 Zesp\u00f3\u0142 Muzyki Dawnej \u201eHortus Musicus\u201d Samorz\u0105dowego Centrum Kultury w Mielcu pod kier. Tomasza Nowakowskiego; 20 IX \u2013 Wies\u0142aw Ochman \u2013 tenor, Georgij Agratina (Ukraina) \u2013 fletnia Pana, Robert Grudzie\u0144 \u2013 organy.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*III MFO (26 VI \u2013 21 IX 2000 r.): 26 VI \u2013 Robert Grudzie\u0144 \u2013 organy, El\u017cbieta Towarnicka \u2013 sopran, \u201eCapella Cracoviensis\u201d pod dyr. Adama Korzeniowskiego; 4 VII \u2013 Konstanty Andrzej Kulka \u2013 skrzypce, Kwartet \u201ePrima Vista\u201d, W\u0142adys\u0142aw K\u0142osiewicz \u2013 klawesyn, Jerzy Dyba\u0142 \u2013 kontrabas, Ludmi\u0142a Laruk (Ukraina) \u2013 organy; 13 VII \u2013 Alessandro Bianchi (W\u0142ochy) \u2013 organy; 30 VII \u2013 Susan Landale (Francja) \u2013 organy; 17 VIII \u2013 Catherine Dagois (Francja) \u2013 kontralt, Edgar Teufel (Niemcy) \u2013 organy; 22 VIII \u2013 Rodrigo Valencia (Kolumbia) \u2013 organy; 4 IX \u2013 Teresa \u017bylis \u2013 Gara \u2013 sopran, Robert Grudzie\u0144 \u2013 organy; 21 IX \u2013 Koncert fina\u0142owy \u2013 Georgij Agratina (Ukraina) \u2013 fletnia Pana, cymba\u0142y, Robert Grudzie\u0144 \u2013 organy, Kameralna Orkiestra Festiwalowa.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*IV MFO (2 VII \u2013 20 IX 2001): 2 VII \u2013 Ireneusz Wyrwa \u2013 organy , \u201eMsza kreolska\u201d Ariela Ramireza \u2013 wykonawcy: Marek Ba\u0142ata, Adam Skrzypek, S\u0142awomir Berny, Jan Pilch, Zbigniew Czwojda, Tadeusz Le\u015bniak, Marek Markowski, Zesp\u00f3\u0142 \u201eSierra Manta\u201d i inni; 10 VII \u2013 Bernhard Buttmann (Niemcy) \u2013 organy; 18 VII \u2013 Andrzej Ginko (Austria) \u2013 organy, Ch\u00f3r i Orkiestra Kameralna \u201ePro Musica\u201d z Mielca; 30 VII \u2013 Roman Perucki \u2013 organy, Maria Perucka \u2013 skrzypce, Pawe\u0142 Ska\u0142uba \u2013 tenor; 22 VIII \u2013 Jan Van Mol (Belgia) \u2013 organy – promocja p\u0142yty kompaktowej, Romuald Erenc \u2013 gitara; 28 VIII \u2013 Jean Pierre Lecauday (Francja) \u2013 organy; 10 IX \u2013 Andrzej Bia\u0142ko \u2013 organy, Zesp\u00f3\u0142 \u201eArs Nova\u201d, Jacek Urbaniak \u2013kierownik artystyczny, Grzegorz Zychowicz \u2013 bas, koncert \u201eMuzyka kr\u00f3l\u00f3w polskich XVI w.\u201d; 20 IX \u2013 Koncert fina\u0142owy \u2013 J\u00f3zef Serafin \u2013 organy, Piotr Paleczny \u2013 fortepian, Kwartet \u201ePrima Vista\u201d. Wystawa \u201eSacrum i ikona\u201d ze zbior\u00f3w Chrze\u015bcija\u0144skiego Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Sztuki Sakralnej \u201eEcclesia\u201d w Krakowie.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*V MFM (21 VI \u2013 27 VIII 2002): 21 VI \u2013 Maurycy Merunowicz \u2013 organy, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia \u201eAmadeus\u201d pod dyrekcj\u0105 Agnieszki Duczmal; 2 VII \u2013 Petr Rajnoha (Czechy) \u2013 organy, Trio harmonijek ustnych \u201eCon Brio\u201d; 14 VII \u2013 Gerhard Gnann (Niemcy) \u2013 organy; 31 VII \u2013 Wac\u0142aw Golonka (Czechy) \u2013 organy, The Polish Chamber Singers \u201eAffabre Concinui\u201d, 13 VIII \u2013 Marek Toporowski \u2013 organy, Praski Kwartet Gitarowy (Czechy); 20 VIII \u2013 Ludger Lohmann (Niemcy) \u2013 organy; 27 VIII \u2013 Istvan Ella (W\u0119gry) \u2013 organy, Tytus Wojnowicz \u2013 ob\u00f3j, Orkiestra \u201eCamerata Academia\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*VI MFM (18 VI \u2013 30 VIII 2003): 18 VI \u2013 Julian Gembalski \u2013 organy, Waldemar Maliski \u2013 fortepian, Kwartet Smyczkowy \u201eAmar Corde\u201c; 1 VII \u2013 Joachim Grubich \u2013 organy, \u00a0Czech \u00a0Philharmonic Brasses (Filharmonicy Prascy); 6 VII \u2013 Gwendolyn Bradley (USA) \u2013 sopran, Artur Jaro\u0144 \u2013 fortepian, Tomasz \u015alusarczyk \u2013 tr\u0105bka; 17 VII \u2013 Olga Jefremowa (Ukraina) \u2013 organy, Irina Krasilina (Ukraina) \u2013 sopran; 22 VII \u2013 Jaros\u0142av Tuma (Czechy) \u2013 organy, Orkiestra Kameralna \u201eConcerto Polacco\u201d pod dyr. Marka Toporowskiego; 29 VII \u2013 Bernhard Haas (Niemcy) \u2013 organy; 19 VIII \u2013 Balys Vaitkus (Litwa) \u2013 organy, Close Harmony Friends (S\u0142owacja); 30 VIII \u2013 Koncert fina\u0142owy \u2013 Jerzy Fryderyk Haendel \u2013 Oratorium \u201eMesjasz\u201d, wykonawcy: Katarzyna Wiwer \u2013 sopran, Paul Esswood (kontratenor, Wielka Brytania), Benoit Haller (Niemcy) \u2013 tenor, Manfred Bitner (Niemcy) \u2013 bas, Orkiestra Kameralist\u00f3w Przemyskich i Filharmonik\u00f3w Krakowskich, Adam Wagner \u2013 koncertmistrz, Ch\u00f3r \u00a0\u201eCollegium Vocale Schwebisch Gmund\u201d pod dyr. Waltera Jahannesa Becka (Niemcy).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*VII MFM (30 VI \u2013 2 IX 2004 r.): 30 VI \u2013 \u201eSinfonietta Cracovia\u201c pod dyr. Krzysztofa Pendereckiego; 8 VII \u2013 Robert Brodacki \u2013 organy, M\u0119ski Ch\u00f3r \u201eSwietilen\u201d Staroczerkaskiego Monastyru z Rostowa nad Donem pod dyr. Siergieja Piwowarowa; 20 VII \u2013 Ivan Sokol (S\u0142owacja) \u2013 organy; 27 VII \u2013 Martin Sander (Niemcy) \u2013 organy; 17 VIII \u2013 Roman Szlau\u017cys \u2013 organy, David Staff (Wielka Brytania) \u2013 tr\u0105bka, Orkiestra Kameralna Filharmonii Krakowskiej; 26 VIII \u2013 Ma\u0142gorzata Walewska \u2013 mezzosopran, Artur Jaro\u0144 \u2013 fortepian; 2 IX \u2013 Stanis\u0142aw Drzewiecki \u2013 fortepian, Ma\u0142gorzata Machowska \u2013 skrzypce, Orkiestra Kameralna \u201eWirtuozi Lwowa\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*VIII MFM (25 VI \u2013 9 IX 2005 r.): 25 VI \u2013 Zesp\u00f3\u0142 Madrygalist\u00f3w \u201eCapella Cracoviensis\u201c, Anna Miko\u0142ajczyk \u2013 sopran, Katarzyna Wiwer \u2013 sopran, Agnieszka Monasterska \u2013 alt, Pawe\u0142 Ska\u0142uba \u2013 tenor, Miros\u0142aw Borczynski \u2013 bas, Orkiestra Kameralna Filharmonii Krakowskiej pod dyr. Stanis\u0142awa Krawczy\u0144skiego, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 3 VII \u2013 \u201eSkaldowie symfonicznie\u201d – Andrzej i Jacek Zieli\u0144scy, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii \u015awi\u0119tokrzyskiej pod dyr. Bohdana Jarmo\u0142owicza, sala widowiskowa SCK; 14 VII \u2013 \u201eSoyka Tryptyk Rzymski\u201d – Stanis\u0142aw Soyka z zespo\u0142em, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 2 VIII \u2013 Slava Chevliakov (Rosja) – recital organowy, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 9 VIII \u2013 Ludger Lohmann (Niemcy) \u2013 recital organowy, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 21 VIII \u2013 Arkadiusz Bialic \u2013 koncert organowy, M\u0119ski Ch\u00f3r \u201eRustavi\u201d (Gruzja), ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 30 VIII \u2013 W\u0142adyslaw Szyma\u0144ski \u2013 organy, Olga Pasiecznik \u2013 sopran, W\u0142adys\u0142aw K\u0142osiewicz \u2013 klawesyn, Kwartet \u201ePrima Vista\u201d, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 9 IX \u2013 J\u00f3zef Serafin \u2013 organy (promocja p\u0142yty CD), W. A. Mozart \u201eMsza Koronacyjna\u201d w wykonaniu: Ch\u00f3ru I Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. S. Konarskiego w Mielcu, Ch\u00f3ru Nauczycielskiego \u201eAkord\u201d ZNP i SCK w Mielcu oraz Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Rzeszowskiej pod dyr. Jerzego Koska, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*IX MFM (22 VI \u2013 29 VIII 2006): 22 VI \u2013 \u201eKoncerty Mozartowskie\u201d na orkiestr\u0119, jeden, dwa i trzy fortepiany w wykonaniu: Stanis\u0142awa Drzewieckiego – fortepian, Tatiany Shebanovej \u2013 fortepian, Jaros\u0142awa Drzewieckiego \u2013 fortepian, Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Cz\u0119stochowskiej pod dyr. Jerzego Salwarowskiego, sala widowiskowa Domu Kultury SCK; 27 VI \u2013 Koncert Justyny Steczkowskiej z zespo\u0142em, sala widowiskowa Domu Kultury SCK; 6 VII \u2013 Koncert \u201eF. Chopin\u201d w wykonaniu Adama Makowicza (fortepian) i Leszka Mo\u017cd\u017cera (fortepian), sala widowiskowa Domu Kultury SCK; 17 VII \u2013 Konstanty Andrzej Kulka \u2013 skrzypce, Tytus Wojnowicz \u2013 ob\u00f3j, Maria Erdman \u2013 klawesyn, Kwartet \u201ePrima Vista\u201d, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 31 VII \u2013 Recital organowy \u201eMistrz i Ucze\u0144\u201d w wykonaniu Andrzeja Chorosi\u0144skiego i Bartosza Jakubczaka, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 22 VIII \u2013 Ch\u00f3r Kameralny Madrygalist\u00f3w Sofijskich, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 29 VIII \u2013 Koncert Fina\u0142owy \u2013W.A. Mozart \u201eRequiem d-moll\u201d w wykonaniu Krakowskiej Radiowej Orkiestry Symfonicznej i solist\u00f3w, Ch\u00f3ru M\u0142odzie\u017cowego I LO im. S. Konarskiego w Mielcu oraz Ch\u00f3ru Nauczycielskiego \u201eAkord\u201d ZNP i SCK w Mielcu, dyrygent: Marek Pijarowski, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*X MFM (21 VI \u2013 3 IX 2007): 21 VI \u2013 Ludwig van Beethoven \u201eIX Symfonia d-moll op. 125\u201d. Wykonawcy: Katarzyna Wiwer \u2013 sopran, Katarzyna Suska \u2013 mezzosopran, Pawe\u0142 Sko\u0142uba \u2013 tenor, Piotr Nowacki \u2013 bas, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Rzeszowskiej, Ch\u00f3r Polskiego Radia w Krakowie, dyrygent \u2013 Marek Pijarowski, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 26 VI \u2013 Niemen Wspomnienie\u201d, wykonawcy: Marek Ba\u0142ata \u2013 \u015bpiew, gitara, El\u017cbieta Towarnicka \u2013 \u015bpiew, Sekcja Jazzowa, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, Ch\u00f3r Nauczycielski \u201eAkord\u201d ZNP i SCK w Mielcu oraz Ch\u00f3r I LO im. S. Konarskiego w Mielcu (przygotowanie \u2013 Pawe\u0142 Lis), dyrygent \u2013 Tomasz \u0141askarzewski, prowadzenie \u2013 Pawe\u0142 Brodowski, Go\u015b\u0107 Honorowy \u2013 Ma\u0142gorzata Niemen, sala widowiskowa SCK; 29 VI \u2013 Recital Hanny Banaszak z zespo\u0142em, sala widowiskowa SCK; 24 VII \u2013 Koncert: Vincent Warnier (Francja) \u2013 organy, Tomasz Strahl \u2013 wiolonczela, Artur Jaro\u0144 \u2013 fortepian, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 7 VIII \u2013 Recital organowy – Daniel Zaretsky (Rosja), ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 28 VIII \u2013 \u201eRodzynki z migda\u0142ami czyli Leopold Koz\u0142owski i jego go\u015bcie\u201d. Wykonawcy: L. Koz\u0142owski \u2013 fortepian, Halina Jarczyk \u2013 skrzypce, Katarzyna Jamr\u00f3z \u2013 \u015bpiew, Katarzyna Zieli\u0144ska \u2013 \u015bpiew, Renata \u015awierczy\u0144ska \u2013 \u015bpiew, Andrzej R\u00f3g \u2013 \u015bpiew, Jacek Cygan \u2013 prowadzenie, sala widowiskowa SCK; 30 VIII \u2013 Francois Joseph Gossec \u201eRequiem\u201d w wykonaniu Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201e\u015al\u0105sk\u201d, dyrygent \u2013 Krzysztof Dziewi\u0119cki, ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP; 3 IX \u2013 Georg Friedrich H\u00e4ndel \u2013 \u201eMuzyka na wodzie\u201d, \u201eMuzyka ogni sztucznych\u201d, \u201eKoncert B-dur na organy i orkiestr\u0119\u201d. Wykonawcy: Wac\u0142aw Golonka \u2013 organy, \u015al\u0105ska Orkiestra Kameralna, Sekcja D\u0119ta Krakowskiej Orkiestry Radiowej, dyrygent \u2013 Bernard Steiner (Niemcy), ko\u015bci\u00f3\u0142 MBNP.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XI MFM (3 VII \u2013 9 IX 2008 r.): 3 VII – Koncert inauguracyjny w wykonaniu Gwendolyn Bradley (sopran, USA), Janusza Wolnego (baryton) i Orkiestry Filharmonii Cz\u0119stochowskiej pod dyrekcj\u0105 Janusza Powolnego na placu AK. 7 VII \u2013 Koncert w wykonaniu Zen Hu-Gothoni (erhu, Chiny) i Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcj\u0105 Jerzego Dyba\u0142a w sali widowiskowej DK SCK. 5 VIII \u2013 Recital Anny Marii Jopek w sali widowiskowej DK SCK. 19 VIII \u2013 Jean Pierre Lecauday (recital organowy, Francja). 25 VIII \u2013 Koncert Narodowego Kameralnego Ch\u00f3ru \u201eMadrigal\u201d pod batut\u0105 Marina Constantina (Rumunia) w ko\u015bciele MBNP. 2 IX \u2013 \u201eChopin na dwa fortepiany \u2013 klasycznie i jazzowo\u201d w wykonaniu Krzysztofa Jab\u0142o\u0144skiego i Adama Makowicza w sali widowiskowej DK SCK. 9 IX \u2013 \u201eNadzwyczajny koncert muzyki Henryka Miko\u0142aja G\u00f3reckiego w 75 rocznic\u0119 urodzin\u201d w wykonaniu El\u017cbiety Towarnickiej (sopran), J\u00f3zefa Serafina (organy) i Ch\u00f3ru Polskiego Radia w Krakowie pod dyrekcj\u0105 W\u0142odzimierza Siedlika w ko\u015bciele MBNP. Obecny by\u0142 H. M. G\u00f3recki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XII MFM (18 VI \u2013 7 IX 2009); 18 VI \u2013 Koncert trzech tenor\u00f3w: Paw\u0142a Ska\u0142uby, Dariusza Stachury i Adama Zdunikowskiego w sali widowiskowej DK SCK. 4 VII \u2013 Koncert w wykonaniu Mariusza Patyry (skrzypce), Agaty Kielar (flet), \u0141ukasza D\u0142ugosza (flet) i Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus pod dyrekcj\u0105 Jerzego Swobody w sali widowiskowej DK SCK. 6 VII \u2013 Koncert piosenkarzy Grzegorza Turnaua i Andrzeja Sikorowskiego w sali widowiskowej DK SCK. 31 VII \u2013 koncert rumu\u0144skiego zespo\u0142u Fanfara Zimbrul w sali widowiskowej DK SCK. 26 VIII \u2013 koncert Adama Makowicza (fortepian) i Marka Kudlickiego (organy) w ko\u015bciele MBNP. 7 IX \u2013 Koncert Wincenta de Pola (organy) i Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Rzeszowskiej pod batut\u0105 Tadeusza Wojciechowskiego.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XIII MFM (18 VII \u2013 7 IX 2010): 18 VII – \u00a0Koncert w wykonaniu Piotra Palecznego (fortepian) i Sinfonii Iuventus pod batut\u0105 Tadeusza Wojciechowskiego w sali widowiskowej DK SCK. 20 VII \u2013 Jazzowe aran\u017cacje Chopina w wykonaniu zespo\u0142u Andrzej Jagodzi\u0144ski Trio w sali widowiskowej DK SCK. 23 VII \u2013 Koncert \u201eChopin\u2019s Makam\u201d w wykonaniu zespo\u0142u Lechistan oraz Marka Ba\u0142aty z \u201eChopin Project\u201d w sali widowiskowej DK SCK. 2 VIII \u2013 Koncert Ch\u00f3ru Kameralnego \u201eKij\u00f3w\u201d pod dyrekcj\u0105 Miko\u0142aja Gobdycza w ko\u015bciele MBNP. 9 VIII \u2013 Recital organowy Lady Labziny (Rosja) w ko\u015bciele MBNP. 24 VIII \u2013 Koncert w wykonaniu zespo\u0142u Tomasz Sta\u0144ko Quintet w sali widowiskowej DK SCK. 7 IX \u2013 Wielka Gala Operowo-Operetkowa, prowadz\u0105cy \u2013 Bogus\u0142aw Kaczy\u0144ski, \u015bpiewacy-soli\u015bci: Edyta Piasecka, Ma\u0142gorzata D\u0142ugosz, Maria Meyer, Dariusz Stachura, Witold Matulka i Adam Szersze\u0144, Orkiestra Filharmonii Rzeszowskiej pod batut\u0105 Miros\u0142awa Jacka B\u0142aszczyka, hala sportowo-widowiskowa MOSiR.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XIV MFM (2 VII \u2013 1 IX 2011): 2 VII \u2013 Koncert Mai Sikorowskiej \u00a0z zespo\u0142em Korke w sali widowiskowej DK SCK. 12 VII \u2013 Koncert organowy Gail Archer (USA) w ko\u015bciele MBNP; 18 VII \u2013 Koncert Micha\u0142a Urbaniaka z zespo\u0142em i O.S.T.R. w sali widowiskowej DK SCK; VIII \u2013 \u201eNieszpory Polskie\u201d w wykonaniu Polskiej Orkiestry XVIII wieku \u201eCantores Minores Wratislavienes\u201d i Grupy Chora\u0142owej \u201eKalophonia\u201d (Ukraina) pod batut\u0105 Paula Esswooda. 16 VIII \u2013 Recital organowy Marka Kudlickiego w \u00a0ko\u015bciele MBNP; 23 VIII \u2013 Koncert Ch\u00f3ru Kameralnego \u201eSakhioba\u201d z Gruzji w ko\u015bciele MBNP; 1 IX (plac Armii Krajowej) \u2013 Koncert w wykonaniu Ray\u2019a Wilsona i the Berlin Symphony Ensemble \u201eGenesis Klassik\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XV MFM (7 VII \u2013 10 IX 2012): 7 VII \u2013 Koncert Ch\u00f3ru Kameralnego Trecanum (Francja) w ko\u015bciele MBNP; 15 VII (plac Armii Krajowej) \u2013 Koncert Phila Batesa i Electric Light Orchestra Klassik; 20 VII \u2013 Koncert akordeonowy Marcina Wyrostka i zespo\u0142u Tango Corazon Quintet w sali widowiskowej SCK; 26 VII \u2013 Koncert Mi\u015bkiewicz\/Majewski Quintet Plays Komeda w sali widowiskowej SCK; 31 VII \u2013 Koncert \u201eZaginiona muzyka Cerkwi Grekokatolickiej i Rzeczypospolitej\u201d w wykonaniu m.in. Kwartetu Seminarium Duchownego we Lwowie i Ch\u00f3ru Kameralnego \u201eA Capella Leopolis\u201d we Lwowie, w ko\u015bciele MBNP; 14 VIII \u2013 Recital organowy J\u00f3zefa Serafina i wyst\u0119p Zespo\u0142u Muzyki Dawnej \u201eHortus Musicus\u201d w ko\u015bciele MBNP; 19 VIII \u2013 \u201eOd Piaf do Garou\u201d \u2013 recital Micha\u0142a Bajora w sali widowiskowej SCK; 10 IX \u2013 Gala operowo-operetkowa \u201eBogus\u0142aw Kaczy\u0144ski zaprasza\u201d, w wykonaniu m.in. B. Kaczy\u0144skiego, solist\u00f3w i Orkiestry Symfonicznej Filharmonii \u015al\u0105skiej pod dyrekcj\u0105 Miros\u0142awa Jacka B\u0142aszczyka w hali MOSiR.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XVI MFM (29 VI \u00a03 IX 2013), 29 VI \u2013 Koncert plenerowy szkockiej grupy Red Hot Chilli Pipers przed Domem Kultury SCK, \u00a03 VII \u2013 Koncert \u201eOd Chopina do Komedy\u201d w wykonaniu Leszka Mo\u017cd\u017cera w Sali widowiskowej SCK, 10 VII \u2013 Koncert Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Podkarpackiej pod dyrekcj\u0105 Patrycji Pieczary w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 16 VII \u2013 Recital organowy Bernharda Leonardy\u2019ego (Niemcy) w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 26 VII \u2013 Koncert grupy AudioFeels z Poznania w sali widowiskowej SCK; 7 VIII \u2013 Koncert w\u0119gierskiego zespo\u0142u \u201eRoby Lakatos&Ensemble\u201d w sali widowiskowej SCK; 22 VIII \u2013 Koncert rumu\u0144skiego ch\u00f3ru m\u0119skiego Byzantion w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; \u00a03 IX \u2013 Koncert Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Krakowskiej pod batut\u0105 Janusza Powolnego i solist\u00f3w: Magdaleny Idzik, Iwony Sochy, Paw\u0142a Ska\u0142uby, Dariusza Stachury i Adama Szerszenia, hala MOSiR.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XVII MFM (1 VII \u2013 25 VIII 2014 r.): 1 VII \u2013 Plenerowy koncert zespo\u0142u RED BOX na placu AK; 7 VII \u2013 Koncert Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus pod batut\u0105 Tadeusza Wojciechowskiego w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 15 VII \u2013 Koncert Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Podkarpackiej pod batut\u0105 Tomasza Tokarczyka w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 24 VII \u2013 Koncert zespo\u0142u Motion Trio w sali widowiskowej DK SCK; 3 VIII \u2013 \u201ePiosenka o z\u0142otej krainie\u201d, wiecz\u00f3r piosenki \u017cydowskiej i muzyki klezmerskiej, w wykonaniu Katarzyny Jamr\u00f3z i Andrzeja Roga oraz kwartetu instrumentalnego w Pa\u0142acyku Oborskich; 5 VIII \u2013 Koncert w wykonaniu Krzysztofa Jakowicza (skrzypce) i Marka Stefa\u0144skiego (organy) w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 20 VIII \u2013 Recital Andrzeja Piasecznego w sali widowiskowej DK SCK; 25 VIII \u2013 Koncert fina\u0142owy w wykonaniu Ch\u00f3ru Filharmonii Krakowskiej i Orkiestry Akademii Beethovenowskiej pod batut\u0105 Krzysztofa Pendereckiego w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XVIII MFM (8 VII – 8 IX 2015 r.): 8 VII – „Polska Muzyka Filmowa” – koncert Orkiestry Symfonicznej Filharmonii \u015al\u0105skiej w Katowicach pod batut\u0105 Janusza Powolnego i solist\u00f3w: Katarzyny Jamr\u00f3z, Kamila Franczaka i Tomasza Stockingera w hali sportowo-widowiskowej MOSiR; 13 VII – Koncert „Trzech polskich tenor\u00f3w”, wyk. Piotr Ska\u0142uba, Dariusz Stachura i Adam Zdunikowski oraz Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie pod dyrekcj\u0105 Piotra Su\u0142kowskiego w ko\u015bciele Ducha \u015awi\u0119tego; 16 VII – Koncert Wac\u0142awa Golonki – organy, Stanis\u0142awa Dziewiora – tr\u0105bka i Marcina Wolaka – bas\/baryton; 20 VII – Koncert romskiego zespo\u0142u Taraf de Hajdouks (Rumunia) w sali widowiskowej DK SCK; 26 VII – Koncert zespo\u0142u W\u0142odek Pawlik Trio oraz solist\u00f3w: Lory Szafran i Marka Ba\u0142aty w sali widowiskowej DK SCK; 11 VIII – Koncert organowy Berta Wisgerhofa (Holandia) w ko\u015bciele Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 13 VIII – Koncert zespo\u0142u „The Morrison Piano Trio” w Sali Kr\u00f3lewskiej PSM I i II st.; 16 VIII – Koncert Anny Marii Jopek i KROKE w pa\u0142acyku Oborskich; 18 VIII – Koncert w wykonaniu \u0141ukasza D\u0142ugosza (flet) i Artura Jaronia (fortepian) w Sali Kr\u00f3lewskiej PSM I i II st.; 8 IX – Plenerowy koncert Zespo\u0142u „Perfekt” (z okazji 35-lecia dzia\u0142alno\u015bci) na placu AK. **Prowadzenie koncert\u00f3w: Katarzyna Dowbor, Tomasz Stockinger, Zofia Stopi\u0144ska, El\u017cbieta Lewicka, Jacek Tejchma, Joanna Kruszy\u0144ska, Piotr Wyzga,\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XIX MFM (4 VII – 2 IX 2016 r.): 4 VII – Recital fortepianowy Erica Lu (USA) z Orkiestr\u0105 Symfoniczn\u0105 Filharmonii Podkarpackiej pod dyrekcj\u0105 Miros\u0142awa Jacka B\u0142aszczyka w sali widowiskowej DK SCK; 5 VII – Recital fortepianowy Georgijsa Osokinsa w sali widowiskowej DK SCK; 8 VII – Koncert juror\u00f3w konkursu „Artem cameralem promovere”: prof. Romana Peruckiego, dr. Jaros\u0142awa Wr\u00f3blewskiego, prof. Wies\u0142awa Kwa\u015bnego, prof. Wac\u0142awa Golonki i prof. Stanis\u0142awa Dziewiora w ko\u015bciele pw. Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 10 VII – Koncert Zespo\u0142u „Regent Brass London” (Wielka Brytania) pod batut\u0105 Paula Archibalda, scena obok ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Marka nad Wis\u0142ok\u0105; 28 VII – Koncert Katarzyny Groniec z Zespo\u0142em, pa\u0142acyk Oborskich; 12 VIII – Koncert w wyk. Anny Wyszkoni z zespo\u0142em, pa\u0142acyk Oborskich; 19 VIII – Koncert w wyk. Filip Wojciechowski Trio „Jazz classic”, Sala Kr\u00f3lewska PSM I i II st.; 24 VIII – „Cztery pory roku”\u00a0 w wyk. Andrzeja Zawiszy (klawesyn), Marii Machowskiej (skrzypce) i Arso Ensemble (Rzesz\u00f3w), Sala Kr\u00f3lewska PSM I i II st.; 25 VIII – Koncert Ch\u00f3ru Rumu\u0144skiej Katedry Patriarchalnej „TRONOS” pod dyr. Mihaila Bucy; 2 IX – Plenerowy koncert fina\u0142owy w wyk. Edyty G\u00f3rniak, plac Armii Krajowej. ** Prowadzenie koncert\u00f3w: Adam Rozlach, Zofia Stopi\u0144ska, Piotr Wyzga, Joanna Kruszy\u0144ska, Zbigniew Wawer, El\u017cbieta Lewicka, Jacek Tejchma,\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\u00a0*XX MFM (25 VI – 10 IX 2017 r.): 25 VI – Koncert Orkiestry Smyczkowej Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, sala widowiskowa DK SCK; 6 VII – Koncert „Artem Cameralem Promovere” w wyk. Konstantego Andrzeja Kulki (skrzypce), Marka Mleczki (ob\u00f3j), Romana Paruckiego (organy), W\u0142adys\u0142awa Szyma\u0144skiego (organy) i Wac\u0142awa Golonki (organy); 8 VII – Koncert Zespo\u0142u Urmuli Quintet (Gruzja), Park Oborskich; 14 VII – Koncert Doroty Mi\u015bkiewicz „Piano.pl”, sala widowiskowa DK SCK; 18 VIII – Renata Przemyk \u015bpiewa piosenki Leonarda Cohena „Boogie Street” – Park Oborskich; 20 VIII – Adam Ba\u0142dych & Helge Lien Trio „Bridges, sala widowiskowa DK SCK; 24 VIII – Smetana Trio (Czechy), Sala Kr\u00f3lewska PSM I i II st.; 10 IX – Plenerowy koncert w wyk. Atom String Quartet,\u00a0 Sinfonia Varsovia, Kasi Wilk, dyr. Adam Sztaba, plac Armii Krajowej.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*XXI MFM (30 VI – 6 IX 2018 r.): 30 VI – Koncert Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia Amadeus pod batut\u0105 Agnieszki Duczmal oraz \u0141ukasza D\u0142ugosza (flet), sala widowiskowa Domu Kultury SCK; 4 VII – Koncert orkiestry Lithuanian Chamber Orchestra z Litwy pod dyrekcj\u0105 Sergey’a Krylova, ko\u015bci\u00f3\u0142 Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 15 VII – Koncert zespo\u0142u Marek Napi\u00f3rkowski Sextet „UP”, Park Oborskich – Muzeum Regionalne SCK; 12 VIII – Koncert w wykonaniu Ivana Shemchuka (Ukraina) – flet i Aliny Andriuti (Rumunia) – piano, sala widowiskowa DK SCK; 24 VIII – Koncert Carminho (Portugalia), Park Oborskich – Muzeum Regionalne; Koncert fina\u0142owy w wykonaniu Silesian Chamber Players pod batut\u0105 Jerzego Maksymiuka oraz solist\u00f3w – Agnieszki i Piotra Kopi\u0144skich (piano), ko\u015bci\u00f3\u0142 Ducha \u015awi\u0119tego. **Prowadzenie koncert\u00f3w: Joanna Kruszy\u0144ska, Krzysztof Urba\u0144ski, Piotr Wyzga i El\u017cbieta Lewicka.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

XXII MFM (26 VI – 8 IX 2019 r.): 26 VI – Koncert inauguracyjny, wykonawcy: Mike Stern&\u0141ukasz Pawlik Quartet, sala widowiskowa DK SCK; 4 VII – Polish Wind Ensemble, Wac\u0142aw Golonka (organy), ko\u015bci\u00f3\u0142 Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 7 VII – Koncert fortepianowy Gabrieli i Julii Bortnowskich, Sala Kr\u00f3lewska PSM I i II st.; 17 VII – „Gintrowski”, wyk. Marek Dyjak, park Oborskich; 26 VII – Koncert zespo\u0142u The Klezmatics (USA), park Oborskich; 15 VIII – Koncert, wykonawcy: Orkiestra Barocco Sempre Giovane (Czechy) i Pavel Svoboda (Czechy, organy, wirginal), ko\u015bci\u00f3\u0142 Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 28 VIII – Koncert, wykonawcy: Krzysztof Meisinger (gitara) i Sinfonia Varsovia, sala widowiskowa DK SCK; 31 VIII – Jazz Band M\u0142ynarski – Masecki „Noc w wielkim mie\u015bcie”, park Oborskich – Muzeum Regionalne SCK; *8 IX – Koncert fina\u0142owy „Carl Orff – Carmina Burana” w wrsji na ch\u00f3r mieszany, 2 fortepiany i zesp\u00f3\u0142 perkusyjny; wykonawcy: Edyta Piasecka – sopran, Maciej Gallas – tenor, Maciej Bartczak – baryton, Agnieszka i Piotr Kopi\u0144scy – fortepiany, Adam Bonk i Micha\u0142 \u017byme\u0142ka – instrumenty perkusyjne, ch\u00f3r „Akord” ZNP i SCK w Mielcu, Podkarpacki Ch\u00f3r M\u0119ski i Strzy\u017cowski Ch\u00f3r Kameralny, dyrygent – Grzegorz Oliwa; sala widowiskowa Domu Kultury SCK.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

XXIII MFM (11 IX – 4 X 2020 r.): 11 IX – Koncert inauguracyjny, wykonawcy: Wojtek Mazolewski Quintet (Oskar Torok – tr\u0105bka, Marek Pospieszalski – saksofon, Joanna Duda – instrumenty klawiszowe, Qba Janicki – perkusja, Wojtek Mazolewski – kontrabas), sala widowiskowa DK SCK; 14 IX – Koncert, wykonawcy: \u0141ukasz D\u0142ugosz – flet, Agata Kielar – D\u0142ugosz – flet, Marek Toporowski – organy, ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 16 IX – Koncert w wykonaniu Amadeus Guitar Duo, sala widowiskowa DK SCK; 19 IX – Koncert „Kapeli ze Wsi Warszawa”, Park Oborskich; 27 IX – Koncert Wroc\u0142awskiej Orkiestry Barokowej, ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 4 X – Premiera koncertu Yasmin Levy z Izraela nagranego specjalnie na potrzeby 23. MFM, kino Galaktyka.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

XXIV MFM (11 IX – 26 IX 2021 r.): 11 IX – Koncert inauguracyjny, wykonawcy: Sinfonietta Cracovia, Macej Lulek – skrzypce, Jurek Dyba\u0142 – dyrygent, sala widowiskowa DK SCK; 15 IX – Koncert z okazji 90. rocznicy urodzin Krzysztofa Komedy, wykonawcy: Drum Freaks Milo Kurtisa, sala widowiskowa DK SCK; 22 IX – Koncert Lutos\u0142awski Piano Duo, Sala Kr\u00f3lewska PSM I i II st.; 24 IX – Koncert laureat\u00f3w XVI Mi\u0119dzynarodowego Forum Pianistycznego „Bieszczady bez granic” w Sanoku Wiktorii Browarek (Polska) i Bohdana Kovala (S\u0142owacja), Sala Kr\u00f3lewska PSM I i II st.; 26 IX – Koncert „Polskie przeboju wielkiego ekranu”, wykonawcy: Warsaw Impressione Orchestra, Krzesimir D\u0119bski – dyrygent, Milena Lange – sopran, Adam Szersze\u0144 – baryton, Andrzej Krusiewicz – konferansjer, sala widowiskowa DK SCK. Wydarzenia towarzysz\u0105ce: 17 IX – The Latin Jazz Mass Martina Volligera, Ch\u00f3r Mieszany „Akord” ZNP i SCK, Mateusz Ozga – fortepian, Ryszard Kusek – kontrabas, Karol Bik – perkusja, Piotr Gruszecki – saksofon, Grzegorz Oliwa – dyrygent, ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy; 18 IX – Koncert „Sarama”, wykonawcy: Kacper Sarama – gitara, Tiago Matos – instrumenty perkusyjne, handpan, Aleksandra Niewiadomska – suka bi\u0142gorajska, fidfel p\u0142ocka, Adrianna Kania – lira korbowa, whistle, Park Oborskich; 19 IX – Koncert organowy w wykonaniu Dominika Kapinosa, ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Matki Bo\u017cej Nieustaj\u0105cej Pomocy.<\/p>\r\n

XXVI MFM (6 – 10 IX 2023 r., wszystkie koncerty w Parku Oborskich): 6 IX – Koncert „Kroke & Maja Sikorowska”, wykonawcy: Maja Sikorowska (wokal), Jerzy Bawo\u0142 (akordeon), Tomasz Kukurba (alt\u00f3wka), Tomasz Lato (kontrabas), S\u0142awomir Bernt (instrumenty perkusyjne; 7 IX – Koncert „Porter\/Karczewska”, wykonawcy: John Porter (wokal\/gitara), Agata Karczewska (wokal\/gitara), Tomasz „Serek” Krawczyk (gitary elektryczne), Kornel Jasi\u0144ski (bas); 8 IX – Koncert „Kilar in blue”, wykonawcy: Piotr Kopi\u0144ski (piano), Agnieszka Kopi\u0144ska (piano), Grzegorz Kapo\u0142ka (gitara elektryczna), Dariusz Zi\u00f3\u0142ek (bas) i Alan Kapo\u0142a (perkusja); 9 IX – Koncert „Que Passa i go\u015bcie”, wykonawcy: Kuba Miet\u0142a (akordeon), Jaros\u0142aw Dzie\u0144\u00a0 (gitara akustyczna, flamenco, wokal), Miros\u0142aw Hady (cajon, instrumenty perkusyjne), \u0141ukasz Adamczyk (gitara basowa), Marcin Hilarowicz (gitara akustyczna) oraz go\u015bcie: Mili Moprena (wokal) i Tomas Celis Sanchez (perkusjonalia); 10 IX – „Koncert muzyki fado”, wykonawcy: Teresinha Landeiro (wokal) i Trio Gitarowe.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MI\u0118DZYNARODOWY TURNIEJ SZACHOWY \u201eSIERPIE\u0143\u201d<\/strong>, turniej maj\u0105cy na celu upami\u0119tnienie wydarze\u0144 sierpniowych w 1980 r., w wyniku kt\u00f3rych powsta\u0142 Niezale\u017cny Samorz\u0105dny Zwi\u0105zek Zawodowy \u201eSolidarno\u015b\u0107\u201d. Jego inicjatorem by\u0142 \u00f3wczesny kierownik sekcji szachowej Towarzystwa Gimnastycznego \u201eSok\u00f3\u0142\u201d w Mielcu J\u00f3zef Zaskalski. \u201eI Otwarty turniej szachowy z okazji 15. rocznicy powstania Solidarno\u015bci\u201d odby\u0142 si\u0119 w dniach 26-27 VIII 1995 r. i rozegrano go w kategoriach senior\u00f3w i junior\u00f3w. Odt\u0105d odbywa\u0142 si\u0119 corocznie i zdoby\u0142 sobie presti\u017c w \u015brodowisku szachowym, co potwierdza\u0142a rosn\u0105ca frekwencja i udzia\u0142 zawodnik\u00f3w z tytu\u0142ami arcymistrza. W 1999 r. zmieniono nazw\u0119 na og\u00f3lnopolski, a udzia\u0142 w nim 100 zawodnik\u00f3w, m.in. z Rosji, S\u0142owacji i Ukrainy, sk\u0142oni\u0142 w organizator\u00f3w do zmiany nazwy w 2000 r. na Mi\u0119dzynarodowy Turniej Szachowy \u201eSierpie\u0144\u201d. Od 2003 r. patronat nad turniejem obj\u0105\u0142 prezydent miasta Mielca Janusz Chodorowski. Impreza rozgrywana jest najcz\u0119\u015bciej w Centrum Wystawienniczo-Promocyjnym SCK w Mielcu. Tak\u017ce w kolejnych edycjach patronowa\u0142 samorz\u0105d miasta.\u00a0 Organizatorem g\u0142\u00f3wnym wszystkich dotychczasowych edycji by\u0142 J\u00f3zef Zaskalski. Zwyci\u0119zcy turnieju: *1995 r.: seniorzy \u2013 mm. Bogus\u0142aw Sygulski (Tarnovia Tarn\u00f3w), juniorzy \u2013 Przemys\u0142aw Zieli\u0144ski (Goniec Stani\u0105tki); *1996 r.: sen. \u2013 km. Jerzy Markiewicz (Tarnovia Tarn\u00f3w), jun. \u2013 Krzysztof Smolak (G\u00f3rnovia G\u00f3rno); *1997 r.: sen. \u2013 km. Grzegorz Kopacz (Lotnik Mielec), jun. \u2013 Pawe\u0142 Zaskalski (Rolnik R\u00f3\u017ca); *1998 r.: sen. \u2013 mm. Bogus\u0142aw Sygulski (Rolnik R\u00f3\u017ca), jun. \u2013 Peter Stancek (S\u0142owacja); *1999 r.: sen. \u2013 m. Andriej Nieczajew (Ukraina), jun. \u2013 Mateusz Malinowski (SKKS Przemy\u015bl); *2000 r.: sen. \u2013 mm. Sergiej Fedorczuk (Ukraina), jun. \u2013 Krzysztof Be\u0142zo (Lotnik Mielec); *2001 r.: sen. \u2013 mm Andriej Nieczajew (Ukraina), jun. \u2013 \u0141ukasz Kopacz (Lotnik Mielec); *2002 r.: sen. \u2013 mm. Aleksander Nosenko (Ukraina), jun. \u2013 W\u0142adimir Meleszko (Ukraina); *2003 r.: sen. \u2013 mm. Roman Kozel (Ukraina), jun. \u2013 Micha\u0142 Skalski (Rolnik R\u00f3\u017ca); *2004 r.: sen. \u2013 am. Aleksander Mi\u015bta (Ostr\u00f3da), jun. \u2013 Daniel Fr\u0105czek (Zelmer Rzesz\u00f3w); *2005 r.: sen. \u2013 mm. Bartosz Heberla (Szopienice), jun. \u2013 Micha\u0142 Motyka (Bielsko-Bia\u0142a); *2006 r.: sen. \u2013 fm. Micha\u0142 Skalski (Zelmer Rzesz\u00f3w), jun. \u2013 Karol Rawicz (Zelmer Rzesz\u00f3w); *2007 r.: sen. \u2013 am. Marcin Dziuba (AZS Lublin), jun. \u2013 Karol Rawicz (Zelmer Rzesz\u00f3w); *2008 r.: sen. \u2013 mm. Micha\u0142 Skalski (Zelmer Rzesz\u00f3w), jun. \u2013 Karol Rawicz (Zelmer Rzesz\u00f3w); *2009 r.: sen. \u2013 am. Marcin Dziuba (AZS Lublin), jun. \u2013 Damian Wcis\u0142o (Korona Trzebinia); *2010 r.: sen. \u2013 am. Michai\u0142 Oleksienko (Ukraina), jun. \u2013 Marek Lis (LKSz Czarna); *2011 r.: sen. \u2013 am. Marcin Dziuba (AZS Lublin), jun. \u2013 Dominik Lewtak (LKSz GCKiP Czarna); *2012 r.: sen. \u2013 am. Marcin Dziuba (Rotmistrz Grudzi\u0105dz), jun. \u2013 Tomasz Mika (LKSz GCKiP Czarna); *2013 r.: sen. \u2013 mm. Daniel Fr\u0105czek (Mied\u017a Legnica), jun. \u2013 Taras Panczyszyn (Nowojaworsk, Ukraina); *2014 r.: sen. \u2013 Andrzej Gbyl (KKSz Krak\u00f3w), jun. \u2013 Konrad Gawiec (Czarna), jun. m\u0142. \u2013 Wiktoria Mytych (S\u0119dzisz\u00f3w); *2015 r.: sen. – mm. Micha\u0142 Skalski (Szk\u00f3\u0142ka Szachowa Rzesz\u00f3w), jun. Patryk Mrozowski (Urania Krosno), jun. m\u0142. – Bart\u0142omiej Kucharski (Czarna); *2016 r.: sen. – am Miros\u0142aw Grabarczyk (Baszta \u017bnin), jun. – Micha\u0142 Choina (Hetman Ostrowiec \u015awi\u0119tokrzyski), jun. m\u0142. – Mateusz W\u0105sik (Wis\u0142a Krak\u00f3w); *2017 r.: sen. – am Marcin Dziuba, jun. – Micha\u0142 Choina (Ostrowiec \u015awi\u0119tokrzyski), jun. m\u0142. – Adrian S\u0142oniec (Rudnik n\/Sanem); *2018 r.: am. Marcin Dziuba, jun. – Roman Madej (MKS KSOS Krak\u00f3w), jun. m\u0142.- Jan Choina (Hetman Ostrowiec \u015awi\u0119tokrzyski); *2019 r.: sen. – Daniel Kopczyk (LKS Sanovia Lesko), jun. – Arkadiusz Babiarz (Rzesz\u00f3w), jun. m\u0142. – Tomasz Gromek (Tomasz\u00f3w Lubelski; *2020 r.: sen. – m. Antoni Kozak (LkSz GCKiP Czarna), jun. – Arkadiusz Kucza (LUKS Burza Rogi), jun. m\u0142. – Filip Bia\u0142ek (TK Szach Tarnobrzeg); *2021 r.: sen. – m. Antoni Kozak (Czarna S\u0119dziszowska), jun. – Adam Biesiadecki (TKSzach. Tarnobrzeg), jun. m\u0142. – Pawe\u0142 Opi\u0142a (UKS Lisia G\u00f3ra); *2022 r. – 28 edycja: Grupa A (sen.) – 1. m. Maciej Marsza\u0142ek (LKS Parnas), Grupa B (juniorzy) – 1. Hubert Zi\u0119ba (Lotnik Mielec), Grupa C (dzieci) – 1. Daria Kretowicz (GKSz Kornuty Gorlice); *2023 r. – 29 edycja: sen. – 1. am. Miros\u0142aw Grabarczyk (Hetmanm P\u0142ock), jun. Gabriela Tokarz (Gambit Przeworsk); *2023 r. – 39 edycja: sen. – 1. m. Jerzy Ky\u0107 (Towarzystwo Szachowe S\u0119dzisz\u00f3w M\u0142p.), jun. 1) Bartosz O\u017c\u00f3g KM (MKSz Victoria Komplexbud …), jun. m\u0142., 1. IIMiko\u0142aj Kopacz KGL (Szarotka Wadowice G\u00f3rne).<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Miros\u0142aw Grabarczyk (Hetmanm P\u0142ock), jun. Gabriela Tokarz (Gambit Przeworsk).<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MI\u0118DZYPA\u0143STWOWE ZAWODY SPORTOWE PIERWSZYCH REPREZENTACJI POLSKI I M\u0141ODZIE\u017bOWYCH REPREZENTACJI POLSKI W MIELCU<\/strong>\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Gimnastyka artystyczna<\/strong>\u00a0(hala sportowo\u2013widowiskowa FKS \u201eStal\u201d)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*13 II 1974 r. \u2013 Mi\u0119dzynarodowe Zawody o Puchar Interwizji z udzia\u0142em reprezentacji: Bu\u0142garii, CSRS, Finlandii, Kuby, NRD, Polski, Rumunii, Szwecji, Wegier i ZSRR.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*24 -25 XI 1979 r. \u2013 Mi\u0119dzynarodowe Zawody o Puchar Interwizji z udzia\u0142em reprezentacji: Bu\u0142garii, CSRS, Finlandii, Kuby, NRD, Polski, Rumunii, Szwecji, W\u0119gier i ZSRR.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Lekkoatletyka<\/strong>\u00a0(stadion g\u0142\u00f3wny FKS \u201eStal\u201d przy ul. L. Solskiego)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*30 VI \u2013 1 VII 1990 r. 1.Rosyjska SRR \u2013 377 punkt\u00f3w, 2. Polska \u2013 327, 3. Ukraina 315, 4. Bu\u0142garia \u2013 153. Najlepsze wyniki \u2013Kobiety: 100 m \u2013 I. \u015alusar (U) 11,44 sek., skok w dal \u2013 Olenczko 6,54 m. M\u0119\u017cczy\u017ani: 200 m \u2013 Antonow (B) 20,99 sek., 110 m pp\u0142 – T. Nag\u00f3rka (P) 13,51 sek., skok wzwy\u017c \u2013 A. Partyka (P) i K. Krawczyk (P) po 2,26 m, skok w dal \u2013 Semieniuk (U) 7,80 m, m\u0142ot \u2013 Felesner (R) 78,92 m.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Pi\u0142ka no\u017cna m\u0119\u017cczyzn<\/strong>\u00a0(stadion g\u0142\u00f3wny FKS \u201eStal\u201d przy ul. L. Solskiego)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*31 X 1984 r., godz. 17,00, mecz eliminacyjny do Mistrzostw \u015awiata \u00a0w Meksyku \u2013 1986:\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Polska \u2013 Albania 2 : 2 (1 : 0), Polska: J. Kazimierski \u2013 D. Kubicki, W. \u017bmuda (k), R. W\u00f3jcicki (76 min. M. Dziuba), D. Wdowczyk \u2013 K. Buda (70 min. K. Komornicki), Z. Boniek, W. Matysik \u2013 A. Pa\u0142asz, D. Dziekanowski, W. Smolarek. Trener: A. Piechniczek, wsp\u00f3\u0142praca: B. Blaut. Bramki: 23 min. 1 : 0 Smolarek (g\u0142ow\u0105), 55 min. 1 : 1 Omuri, 75 min. 1 : 2 Kola, 80 min. 2 : 2 Pa\u0142asz. S\u0119dzia: B. Galler (Szwajcaria). Widz\u00f3w: oko\u0142o 25 000.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*9 IX 1992 r., godz. 17,00, mecz towarzyski: \u00a0Polska \u2013 Izrael 1 : 1 (1 : 1), \u00a0Polska: J. Bako \u2013 M. Rzepka, T.\u0141api\u0144ski, R. Szewczyk (61 min. K. W\u0119grzyn) \u2013 R. Warzycha (k), J. Araszkiewicz (61 min. R. Czerwiec), J. Brz\u0119czek, A. Fedoruk (76 min. M. Ja\u0142ocha), M. Ko\u017ami\u0144ski \u2013 W. Kowalczyk, A. Juskowiak. Trener \u2013 selekcjoner: A. Strejlau, \u00a0wsp\u00f3\u0142praca: L. \u0106mikiewicz, J. M\u0142ynarczyk. Bramki: 24 min. 1 : 0 Szewczyk (z wolnego), 35 min. 1 : 1 Rosenthal. S\u0119dzia: K. Bohunek (Republika Czeska). Widz\u00f3w: oko\u0142o 10 000.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*12 X 1994 r., godz. 20,15, mecz eliminacyjny do Mistrzostw Europy \u2013 1996; Polska \u2013 Azerbejd\u017can \u00a01 : 0 (1 : 0) Polska: J. Wandzik \u2013 W. Jaskulski, T.\u0141api\u0144ski (79 min. K. Maciejewski), T. Wa\u0142doch \u2013 P. \u015awierczewski, S. Czereszewski, J. Brz\u0119czek, M. Ko\u017ami\u0144ski (69 min. A. Fedoruk) \u2013 R. Kosecki (k), A. Juskowiak, K. Warzycha. Trener – selekcjoner: H. Apostel, wsp\u00f3\u0142praca: M. Broniszewski. Bramka: 44 min. 1 : 0 Juskowiak. S\u0119dzia: I. Koho (Finlandia). Widz\u00f3w: oko\u0142o 11 000.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*1 V 1996 r., godz. 17,15, mecz towarzyski: Polska \u2013 Bia\u0142oru\u015b 1 : 1 (1 : 0), Polska: M. Szcz\u0119sny \u2013 M.J\u00f3\u017awiak, J. Zieli\u0144ski, K. Ratajczak \u2013 T. Iwan, D. G\u0119sior, R. Michalski (46 min. R. Staniek), T. Wieszczycki, H. Ba\u0142uszy\u0144ski (68 min. J. Bednarz) \u2013 A. Juskowiak (69 min. M. Saganowski), W. Kowalczyk (k). Trener \u2013 selekcjoner: W. Stachurski, wsp\u00f3\u0142praca: M. Kusto, Z. Kalinowski. Bramki: 8 min. 1 : 0 Kowalczyk (g\u0142ow\u0105), 61 min. 1 : 1 Kaczuro. S\u0119dzia: H. Albrecht (RFN). Widz\u00f3w: oko\u0142o 5 000.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Reprezentacja m\u0142odzie\u017cowa m\u0119\u017cczyzn w pi\u0142ce no\u017cnej<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*10 VII 1969 r. Polska \u2013 Finlandia 2 : 1 (1 : 0) Polska: Tomaszewski, J. Luba\u0144ski, Wra\u017cy,Wyrobek, Bykowski, Biernacki, (Drzewiecki), Janik, Pielok, Ma\u0144ko, Pluta, Kozerski. Bramki dla Polski: Ma\u0144ko, Drzewiecki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*3 IX 1975 r. Mecz eliminacyjny do Mistrzostw Europy: Polska \u2013 Bu\u0142garia 2 : 1 (0 : 1) Polska: Burzy\u0144ski, Wojtowicz, P\u0142aszewski (Ogaza), Bulzacki, Per, Tumi\u0144ski, Garlej, Rybotycki, Kara\u015b (Ostalczyk), Kmiecik, Kusto. Bramki dla Polski: Kmiecik 2.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*27 X 1982 r. Mecz eliminacyjny do Mistrzostw Europy: Polska \u2013 Finlandia 4 : 0 (1 : 0), Polska: Wandzik, Bendkowski, Soko\u0142owski, Nazimek, Kubicki, \u015awi\u0105tek (Kaczmarek), K. Buda, P\u0119kala, J. B\u0105k, Socha (M. B\u0105k), Oko\u0144ski. Bramki dla Polski: P\u0119kala 2, Kaczmarek, Buda.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Pi\u0142ka no\u017cna kobiet<\/strong>\u00a0(stadion g\u0142\u00f3wny MOSiR przy ul. L. Solskiego)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*4 IX 2018 r., godz. 17,00, mecz eliminacyjny do Mistrzostw \u015awiata we Francji – 2019; Polska – Szwajcaria 0 : 0; Polska: A. Szyma\u0144ska (67 min. K. Kiedrzynek) – A. Sikora, M. Mesjasz, G. Grzywi\u0144ska, P. Dudek, M. Wiankowska, E. Komczyk (60 min. J. Matuschewski), P. Balcerzak, A. Winczo, D. Grabowska (89 min. D. Kapi\u0144ska), E. Pajor. Trener – Mi\u0142osz St\u0119pi\u0144ski. S\u0119dzina: I. Martinci\u0107 (Chorwacja). Widz\u00f3w: 5128.<\/p>\r\n

Pi\u0142ka r\u0119czna kobiet \u00a0<\/strong>(hala sportowo\u2013widowiskowa FKS \u201eStal\u201d)<\/p>\r\n

*27 i 28 XI 2010 r., mecze towarzyskie pierwszych reprezentacji kobiet: Polska-Turcja 29:28 (16:16) i 35:21 (17:10).\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Pi\u0142ka r\u0119czna m\u0119\u017cczyzn<\/strong>\u00a0(hala sportowo\u2013widowiskowa FKS \u201eStal\u201d)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*30 X 1996 r., mecz eliminacyjny do Mistrzostw \u015awiata: Polska \u2013 S\u0142owacja \u00a028 : 26 \u00a0(17 : 12), Polska: R. Bernacki, S. G\u00f3ral \u2013 P. Orz\u0142owski, M. Matysik, K. Chrabota \u2013 5, R. Wasiak, A. Kierczak \u2013 2, R. Kuptel \u2013 1, M. Ko\u017canowski \u2013 1, G. Gowin \u2013 4, J. B\u0119dzikowski \u2013 9, P. Przybecki \u2013 6. Trener: J. Zglinicki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*6 VI 2003 r., mecz towarzyski: Polska \u2013 Bia\u0142oru\u015b 27 : 25 \u00a0(13 : 11), Polska: Szmal, Wichary \u2013 Kuchczy\u0144ski 6, Kliszczyk 4, Starczan 4, Lijewski 3, Wi\u015bniewski 3, Nilson 2, Lis 2, Grabarczyk 1, Paluch 1, Jurkiewicz 1.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Reprezentacja m\u0142odzie\u017cowa<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*30 X 1996 r., mecz towarzyski: Polska \u2013 S\u0142owacja 26 : 18 (11 : 8).<\/p>\r\n

*9-11 IV 2009 r. (hala sportowo-widowiskowa MOSiR), eliminacje M\u0142odzie\u017cowych Mistrzostw \u015awiata w Pi\u0142ce R\u0119cznej M\u0119\u017cczyzn: Hiszpania-Polska 38:30, Ukraina-Grecja 30:19, Polska-Ukraina 28:25, Hiszpania-Grecja 38:22, Polska-Grecja 34:23, Hiszpania-Ukraina 34:25, 1. Hiszpania \u2013 awans, 2. Polska, 3. Ukraina, 4. Grecja.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Pi\u0142ka siatkowa:\u00a0 kobiet<\/strong>\u00a0(hala sportowo\u2013widowiskowa FKS \u201eStal\u201d)<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*14 \u2013 16 VI 1991 r., Turniej kwalifikacyjny do Mistrzostw Europy: Polska \u2013 Francja 3 : 1, Polska \u2013 W\u0119gry 3 : 1, Polska \u2013 Dania 3 : 0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

1. Polska, 2. Francja, 3. W\u0119gry, 4. Dania, awans: Polska i Francja. Sk\u0142ad: T. Worek, I. Szczypi\u00f3rkowska, M. Niemczyk, K. Zubel,\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

B. Makowska, A. Kosek, D. \u015awieniewicz, D. Nowosielska, U. Stala, E. Ci\u0119ciel i M. \u015aliwa. Trener: E. Superlak.\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*18 \u2013 20 VIII 1995 r., Mi\u0119dzynarodowy Turniej im. Zygmunta Krzy\u017canowskiego: Polska \u2013Ukraina 3 : 1, Polska \u2013 Holandia 2 : 3, Polska \u2013 Czechy 3 : 2,<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

1.Czechy, 2. Polska, 3. Ukraina, 4. Holandia<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*6 VII 1997 r., \u00a0mecz towarzyski: Polska \u2013 Japonia 3 : 2, Polska: K. Gujska, I. Ho\u0142owacz, A. \u017bebro, J. Kosmol, J. Podoba, B. Strz\u0105da\u0142a oraz E. Nogowska, A. Obremska, M. Glinka, A. Or\u0142owska, U. Stala \u2013 Kiezik. Trener: J. Skrobecki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*30 V 2003 r., hala sportowo \u2013 widowiskowa MOSiR, mecz eliminacyjny do Mistrzostw Europy: Polska \u2013 Chorwacja 3 : 0, Polska: I. Be\u0142cik, D. \u015awieniewicz, K. Skowro\u0144ska, A. Mr\u00f3z, A. Podolec, D. Le\u015bniewicz (libero), J. Mirek. Trener: A. Niemczyk.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

*25 IV 2012 r., (hala sportowo-widowiskowa MOSiR), mecz towarzyski w ramach przygotowa\u0144 do turnieju eliminacyjnego Igrzysk Olimpijskich w Londynie: Rosja-Chorwacja 3:0.<\/p>\r\n

*4 VIII 2023 r., (nowa hala sportowa MOSiR), mecz towarzyski w ramach przygotowa\u0144 do Mistrzostw Europy: Polska – Turcja 2:3; Polska: A. Korneluk, M. Stysiak, M. \u0141ukasik, J. Wo\u0142osz, O. R\u00f3\u017ca\u0144ski, M. Jurczyk, M. Stenzel (L) – K. Witkowska, M. Ga\u0142kowska, M. Fedusio, M. Smarzek, A. Gryka, K. Wenerska, A. Szczyg\u0142owska (L). Trener: Stefano Lavarini.<\/p>\r\n

*5 VIII 2023 r., (nowa hala sportowa MOSiR), mecz towarzyski w ramach przygotowa\u0144 do Mistrzostw Europy: Polska – Turcja 3:1; Polska: M. Fedusio, M. Stysiak, J. Wo\u0142osz, A. Gryka, O. R\u00f3\u017ca\u0144ski, M. Jurczyk, M. Stenzel (L) – A. Korneluk, K. Witkowska, A. Szczyg\u0142owska, K. Wenerska.Trener: S. Lavarini.<\/p>\r\n

*16 VII 2024 r., (nowa hala sportowa MOSiR), mecz towarzyski w ramach Memoria\u0142u Agaty Mr\u00f3z-Olszewskiej; Polska – Dominikana 3:0; Polska: M. Stysiak, J. Wo\u0142osz, N. M\u0119drzyk, M. \u0141ukasik,\u00a0 A. Korneluk, M. Jurczyk, M. Stenzel (L), A. Szczyg\u0142owska (L), K. Wenerska, M. Smarzek.<\/em>Trener: S. Lavarini.<\/p>\r\n

*18 VII 2024 r., (nowa hala sportowa MOSiR), mecz towarzyski w ramach Memoria\u0142u Agaty Mr\u00f3z-Olszewskiej; Polska – Francja 3:0; Polska: M. Stysiak, J. Wo\u0142osz, M. Czymia\u0144ska, M. \u0141ukasik,\u00a0 K. Alagierska, M. Jurczyk, M. Stenzel (L),\u00a0 A. Szczyg\u0142owska L), K. Wenerska, M. Smarzek<\/em>.Trener: S. Lavarini.<\/p>\r\n

19 VII 2024 r., (nowa hala sportowa MOSiR), mecz towarzyski w ramach Memoria\u0142u Agaty Mr\u00f3z-Olszewskiej; Polska – Serbia 1:3; Polska: A. Korneluk, N. M\u0119drzyk, M. Stysiak, J. Wo\u0142osz, M. \u0141ukasik, M. Jurczyk, M. Stenzel (L), A. Szczyg\u0142owska (L), K. Wenerska, M. Smarzek, M. Czymia\u0144ska, K. Alagierska.<\/em>Trener: S. Lavarini. Zwyci\u0119zc\u0105 Memoria\u0142u zosta\u0142a Serbia; 2. Polska, 3. Dominikana, 4. Francja.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MI\u0118DZYZAK\u0141ADOWA PRACOWNICZA KASA PO\u017bYCZKOWO\u2013ZAPOMOGOWA PRACOWNIK\u00d3W O\u015aWIATY PRZY ZESPOLE SZK\u00d3\u0141 EKONOMICZNYCH<\/strong>, powsta\u0142a w styczniu 1950 r. i liczy\u0142a 136 cz\u0142onk\u00f3w. Pierwszy Zarz\u0105d stanowili: J\u00f3zef Rzegocki \u2013 przewodnicz\u0105cy, Stefan Adamus \u2013 skarbnik, Feliks Starosielec \u2013 sekretarz i Andrzej Maziarzewski \u2013 przedstawiciel ZNP. Cz\u0142onkowie p\u0142acili sk\u0142adki w wysoko\u015bci 1 % zarobk\u00f3w, z kt\u00f3rych powstawa\u0142 fundusz oszcz\u0119dno\u015bciowo \u2013 po\u017cyczkowy oraz wpisowe w wysoko\u015bci 0,5 % zarobk\u00f3w, z kt\u00f3rego tworzono fundusz rezerwowy. Cz\u0119\u015b\u0107 tego funduszu przeznaczano na zasilenie funduszu zapomogowego, kt\u00f3ry tworzono g\u0142\u00f3wnie z dotacji i darowizn. Z r\u00f3\u017cnych przyczyn fundusz zapomogowy wyczerpa\u0142 si\u0119 w 1963 r. i odt\u0105d nie przydzielano zapom\u00f3g, a jedynie po\u017cyczki. Z biegiem lat kasa systematycznie rozwija\u0142a si\u0119, bowiem przybywa\u0142o cz\u0142onk\u00f3w, wzrasta\u0142a wysoko\u015b\u0107 przyznawanych po\u017cyczek oraz ilo\u015b\u0107 os\u00f3b, kt\u00f3re je otrzymywa\u0142y. W 1955 r. kasa liczy\u0142a 450 cz\u0142onk\u00f3w i miesi\u0119cznie przydzielano 8 \u2013 9 po\u017cyczek, za\u015b w 2004 r. skupia\u0142a oko\u0142o 2000 cz\u0142onk\u00f3w i miesi\u0119cznie udzielano oko\u0142o 80 po\u017cyczek. Od za\u0142o\u017cenia do 1984 r. PKZP by\u0142a agend\u0105 ZNP i nale\u017ce\u0107 \u00a0mogli do niej tylko cz\u0142onkowie Zwi\u0105zku. W 1984 r. podj\u0119to uchwa\u0142\u0119 o przyjmowaniu pracownik\u00f3w o\u015bwiaty z Mielca i okolicznych gmin (tych, kt\u00f3re wyrazi\u0142y wol\u0119 wsp\u00f3\u0142pracy), bez wzgl\u0119du na przynale\u017cno\u015b\u0107 zwi\u0105zkow\u0105. Kilkakrotnie zmieniano nazw\u0119 i instytucj\u0119 finansuj\u0105c\u0105 obs\u0142ug\u0119 kasy. Od 1992 r. decyzj\u0105 Kuratora O\u015bwiaty i Wychowania w Rzeszowie zadanie to przypisano Zespo\u0142owi Szk\u00f3\u0142 Ekonomicznych w Mielcu.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Przewodnicz\u0105cy: J\u00f3zef Rzegocki (1950-1952), Romuald Pezacki (1952-1959), W\u0142adys\u0142aw Modelski (1959-1971), Edward \u017burek (1971-1972), Jan Garga\u0142a (1972-1981), Kamila Wrona (1981-1990), Stanis\u0142aw Rajda (1990 \u2013 nadal).\u00a0<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

D\u0142ugoletni cz\u0142onkowie Zarz\u0105du: Henryk Sie\u0144ko, Maria W\u0105tr\u00f3bska, Janina Krupa, Teresa Jankowska, Stefania Tomas, Jan Marchlik, Zofia Martynuska, Stanis\u0142aw Tuleja, W\u0142odzimierz G\u0105siewski, Czes\u0142aw Babiarz, W\u0142adys\u0142awa Trybulec.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

D\u0142ugoletni cz\u0142onkowie Komisji Rewizyjnej: Marian Kury\u0142owicz, W\u0142adys\u0142aw Gajowiec, Romuald Pezacki, Mieczys\u0142awa Jankowska, Marian Wra\u017ce\u0144, Jadwiga Stachura, Zofia Krawczyk, Ewa Aleksiej.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Ksi\u0119gowo\u015b\u0107: Stefan Adamus, Zofia Droba, Wanda Gruchacz, Danuta Pyrzy\u0144ska, Celestyna Ciejka, Emilia Kr\u00f3l.<\/p>\r\n

<\/p>\r\n

\"\"MI\u0118KO\u015a EUGENIUSZ<\/strong>, urodzony 10 XII 1935 r. w Podborzu, pow. mielecki, syn J\u00f3zefa i Apolonii z domu Maziarz. Absolwent Liceum im S. Konarskiego w Mielcu, matur\u0119 zda\u0142 w 1954 r. Studia na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w \u0141odzi uko\u0144czy\u0142 w 1960 r. i otrzyma\u0142 tytu\u0142 lekarza medycyny. Od 1962 r. pracowa\u0142 w Wojskowej Akademii Medycznej w \u0141odzi jako: asystent (do 1970 r.) i adiunkt w Katedrze Anatomii Prawid\u0142owej (do 1971 r.) oraz adiunkt (od 1971 r.), docent (od 1976 r.) i kierownik Kliniki Urologii (lata 1980 \u2013 2002). Od 2002 r. pe\u0142ni funkcj\u0119 \u00a0kierownika Kliniki Urologii i Rehabilitacji Urologicznej Uniwersytetu Medycznego w \u0141odzi. W 1967 r. uzyska\u0142 tytu\u0142 doktora nauk medycznych (temat: Unaczynienie t\u0119tnicze nadnerczy), w 1976 r. \u2013 doktora habilitowanego medycyny (temat: Anatomiczne podstawy chirurgii i radiodiagnostyki nadnerczy ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem uk\u0142adu naczyniowego), w 1983 r. \u2013 profesora nadzwyczajnego, a w 1990 r. \u2013 profesora zwyczajnego. Wprowadza\u0142 nowoczesne ma\u0142oinwazyjne metody leczenia, m.in.: litotrypsj\u0119 zewn\u0105trzustrojow\u0105 (ESWL), termoterapi\u0119 i laserow\u0105 ablacj\u0119 chor\u00f3b stercza oraz chirurgi\u0119 laparoskopow\u0105. Od 1982 r. Naczelny Urolog Wojska Polskiego, \u00a0przewodnicz\u0105cy Komisji Egzaminacyjnych z urologii w Wojsku Polskim oraz cz\u0142onek Rady Naukowej ds Medycyny i Farmacji MON (1983-1995). Promotor 25 przewod\u00f3w na stopie\u0144 doktora nauk medycznych i opiekun 3 na stopie\u0144 doktora habilitowanego. Opublikowa\u0142 oko\u0142o 350 prac naukowych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Jest wsp\u00f3\u0142autorem podr\u0119cznik\u00f3w: Urologia (PZWL1989), Chirurgia polowa (1990) i Chirurgia laparoskopowa w urologii (1997). Wyk\u0142ada urologi\u0119 w WAM a nast\u0119pnie na Uniwersytecie Medycznym oraz urologi\u0119, chirurgi\u0119 i anatomi\u0119 w szko\u0142ach piel\u0119gniarskich, a tak\u017ce anatomi\u0119 i fizjologi\u0119 na AWF w \u0141odzi. Jest cz\u0142onkiem m.in.: Europejskiego i Ameryka\u0144skiego Towarzystwa Urologicznego, Polskiego Towarzystwa Urologicznego (cz\u0142onek Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego i przewodnicz\u0105cy Oddzia\u0142u \u0141\u00f3dzkiego), Sekcji Endourologii i Seksuologii PTU, Polskiego Towarzystwa Anatomicznego, Polskiego Towarzystwa Chirurgicznego, Sekcji Patofizjologii PAN i Polskiego Towarzystwa Andrologicznego (cz\u0142onek Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego). By\u0142 lekarzem za\u0142ogi ORP \u201eIskra\u201d, przeby\u0142 pod \u017caglami oko\u0142o 27 tysi\u0119cy mil morskich. Uczestniczy\u0142 w rejsach do Leningradu i USA, a tak\u017ce wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w \u201eOperation Seil\u201d w 1990 r. w Amsterdamie. Wyr\u00f3\u017cniony m.in.: Krzy\u017cem Kawalerskim OOP, Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem \u201eZa Wzorow\u0105 Prac\u0119 w S\u0142u\u017cbie Zdrowia\u201d, Medalem im. H. Jordana oraz licznymi medalami i odznaczeniami resortowymi. Funkcj\u0119 naczelnego urologa Wojska Polskiego pe\u0142ni\u0142 w latach 1982-1996, a nast\u0119pnie (w stopniu pu\u0142kownika) przeszed\u0142 do rezerwy. Jest kierownikiem ds. lecznictwa ZOZ AM w \u0141odzi. Prowadzi praktyk\u0119 prywatn\u0105. W 2011 r. zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony Honorowym Obywatelstwem Miasta i Gminy Radomy\u015bl Wielki.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

MIGA BOGUS\u0141AW<\/strong>, urodzony 28 VI 1957 r. w Koszalinie, syn Henryka i Marii z domu Cyran. Absolwent Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Nowej D\u0119bie, matur\u0119 zda\u0142 w 1975 r. Studiowa\u0142 na Wydziale Zarz\u0105dzania i Marketingu Politechniki Rzeszowskiej i uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra. Prac\u0119 zawodow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w 1978 r. w Zak\u0142adach Metalowych Predom-Dezamet w Nowej D\u0119bie. W 1982 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Wytw\u00f3rni Sprz\u0119tu Komunikacyjnego PZL-Mielec na stanowisko technologa. W latach 1985-1993 by\u0142 redaktorem w Rozg\u0142o\u015bni WSK Mielec. Od 1993 r. do 1997 r. pracowa\u0142 w redakcji gazety \u201eG\u0142os Mielecki\u201d, w tym w latach 1996-1997 jako redaktor naczelny. Po utworzeniu powiatu mieleckiego (1999 r.) zosta\u0142 mianowany rzecznikiem prasowym Starosty Powiatu Mieleckiego. Jest autorem licznych artyku\u0142\u00f3w na tematy lotnicze, publikowanych w gazetach \u201eG\u0142os Za\u0142ogi\u201d, \u201eG\u0142os Mielecki\u201d i \u201eNowinach\u201d oraz w czasopi\u015bmie \u201eSkrzydlata Polska\u201d. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 spo\u0142ecznie. W m\u0142odo\u015bci nale\u017ca\u0142 do harcerstwa i PTTK. W 1998 r. by\u0142 jednym z za\u0142o\u017cycieli Stowarzyszenia \u201eNasz Mielec\u201d.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\"\"MIGDALSKI JAN<\/strong>, urodzony 8 II 1949 r. w Zawierciu, syn Mariana i Janiny z domu J\u0119dryk. Od najm\u0142odszych lat mieszka\u0142 w Mielcu, gdzie uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 i Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce nr 27 z matur\u0105 w 1967 r. W Olimpiadzie Chemicznej w 1967 r. uzyska\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie i zosta\u0142 przyj\u0119ty bez egzaminu na studia chemiczne na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego w Krakowie. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w w 1972 r. rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 naukow\u0105 na Wydziale In\u017cynierii Materia\u0142owej i Ceramiki Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie jako asystent-sta\u017cysta. W latach 1973-1975 by\u0142 asystentem, a nast\u0119pnie starszym asystentem (do 1981 r.) i adiunktem. W trakcie pracy uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora nauk chemicznych (tytu\u0142 rozprawy doktorskiej:\u00a0Chemiczne w\u0142a\u015bciwo\u015bci redukowanych heteropolikwas\u00f3w molibdenokrzemowych,<\/em>\u00a0obrona z wyr\u00f3\u017cnieniem, 1981 r.) i doktora habilitowanego nauk chemicznych (tytu\u0142 rozprawy:\u00a0Nowoczesne czujniki elektrochemiczne,<\/em>\u00a02002 r.). W 2006 r. otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej. G\u0142\u00f3wnym obszarem jego zainteresowa\u0144 naukowych pozostaje niezmiennie elektrochemia, a tematyka aktualnie prowadzonych prac badawczych dotyczy r\u00f3\u017cnych aspekt\u00f3w wykorzystania polimer\u00f3w przewodz\u0105cych w konstrukcjach nowoczesnych, zminiaturyzowanych i bezobs\u0142ugowych czujnik\u00f3w chemicznych i bioczujnik\u00f3w. Jest autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem oko\u0142o 130 prac opublikowanych b\u0105d\u017a prezentowanych na konferencjach naukowych oraz 5 patent\u00f3w, a tak\u017ce recenzentem prac doktorskich, naukowych projekt\u00f3w badawczych i prac w czasopismach naukowych. Wykona\u0142 2 projekty w\u0119z\u0142owe i 9 projekt\u00f3w badawczych. Wynikiem zrealizowanych prac by\u0142o m.in. opracowanie szeregu elektrochemicznych instrument\u00f3w pomiarowych, kt\u00f3re zosta\u0142y wdro\u017cone do produkcji i by\u0142y lub nadal s\u0105 produkowane. By\u0142 promotorem 3 prac doktorskich i kilkudziesi\u0119ciu prac magisterskich. Dzia\u0142a\u0142 tak\u017ce spo\u0142ecznie, m.in. jako przewodnicz\u0105cy sekcji elektrochemicznej Polskiego Towarzystwa Chemicznego, cz\u0142onek Komisji Elektroanalizy Polskiej Akademii Nauk oraz r\u00f3\u017cnych zespo\u0142\u00f3w i komisji macierzystej AGH. Za osi\u0105gni\u0119cia dydaktyczne i naukowe by\u0142 wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniany nagrodami ministra nauki, szkolnictwa wy\u017cszego i techniki, sekretarza naukowego PAN oraz rektora AGH w Krakowie. Zosta\u0142 tak\u017ce odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Z\u0142otym Medalem za D\u0142ugoletni\u0105 S\u0142u\u017cb\u0119.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

MATBUD Sp\u00f3\u0142ka z o.o., firma zajmuj\u0105ca si\u0119 wyrobem mi\u0119s i w\u0119dlin. Za\u0142o\u017cyli j\u0105 pod koniec 1989 r. Marek Domaga\u0142a, Edward Mrozik i Stanis\u0142aw Ortyl (zby\u0142 swoje udzia\u0142y w 1995 r.). Pocz\u0105tkowo mia\u0142a siedzib\u0119 w Maliniu ko\u0142o Mielca, a przedmiotem jej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y: produkcja i handel materia\u0142ami budowlanymi oraz us\u0142ugi budowlane. W 1990 r. przenios\u0142a si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4082","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hasla"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4082","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4082"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4082\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4082"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4082"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/encyklopedia.mielec.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4082"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}